Pirtûka Duyemîn a Şivanê Hermas, ku jê re Fermanên Wî tê gotin PÊŞKÊŞ 1 Dema ku min li malê nimêj kir û li ser nivînê rûniştim, zilamek bi nihêrînek hurmetkar, cilên şivantiyê li xwe kiribû, cilê spî li xwe kiribû, torbe li pişta xwe û gopal di destê xwe de bû, hat ba min û silav li min kir. 2 Min silav lê kir û ew yekser li kêleka min rûnişt û ji min re got: «Ez ji hêla wî peyamberê rêzdar ve hatime şandin da ku ez hemû rojên mayî yên jiyana te bi te re bimînim.» 3 Lê min guman kir ku ew hatiye ku min biceribîne, û min jê re got: «Tu kî yî? Çimkî ez dizanim ez ji kê re hatime spartin.» Wî ji min re got: «Ma tu min nas nakî?» Min bersiv da na. Wî got, «Ez ew şivan im ku tu radestî wî yî.» 4 Dema ku ew hîn diaxivî, şiklê wî guherî; û gava min zanî ku ew ew bû ku ez pê re hatibûm spartin, ez şerm kirim, û tirsek ji nişkê ve li ser min hat, û ez bi tevahî xemgîn bûm, ji ber ku min bi bêaqilî pê re axivîbû. 5 Lê wî ji min re got: «Şerm neke, lê bi fermanên ku ez ê bidim te, di hişê xwe de xurt bibe. Çimkî wî got, ez hatime şandin ku dîsa hemû tiştên ku te berê dîtine nîşanî te bidim, lê bi taybetî yên ku dikarin ji te re pir bikêr bin.» 6 Û pêşî Ferman û Nimûneyên min binivîse, yên mayî jî wekî ku ez nîşanî te bidim binivîse. Lê ji ber vê yekê ez pêşî ferman didim te ku Ferman û Nimûneyên min binivîse, da ku bi xwendina wan pir caran tu bikaribî wan bi hêsanî di bîra xwe de bihêlî. 7 Li ser vê yekê min Ferman û Mînakên wî nivîsandin, wekî ku wî ji min re ferman kiribû. 8 Gava ku we ew bihîstin, bala xwe bidin wan ku wan bikin û li gor wan bimeşin û bi hişê paqij xwe di wan de tetbîq bikin, hûn ê ji Xudan wan tiştên ku ji we re soz dane bistînin. 9 Lê eger hûn piştî bihîstina wan tobe nekin, lê dîsa jî gunehên xwe li ser zêde bikin, hûn ê ji hêla wî ve werin cezakirin. 10 Hemû van tiştan Şivan, milyaketê tobekirinê, ji min re emir kir ku ez binivîsim.
FERMANA 1 1 Berî her tiştî bawer bikin ku Xwedayekî heye ku her tişt ji tunebûnê afirand û xiste hebûnekê. 2 Ew her tiştî fam dike, û tenê pir mezin e, ku ji hêla tu kesî ve nayê fam kirin. 3 Yê ku ne bi gotinan dikare were pênasekirin û ne jî bi hiş dikare were famkirin. 4 Ji ber vê yekê baweriya xwe bi wî bînin û ji wî bitirsin; û ji wî bitirsin, ji her xerabiyê dûr bisekinin. 5 Van tiştan biparêze, û hemû şehwet û neheqiyê ji xwe dûr bixe, û rastdariyê li xwe bike, û heke tu vê fermanê biparêzî, tu yê ji bo Xwedê bijî. FERMANA 2 1 Wî ji min re got: «Bêguneh û bê cil be; wisa jî tu dê bibî mîna zarokekî ku xerabiyê nizane ku jiyana mirovan xera dike.» 2 Bi taybetî hay ji xwe hebe ku tu xerabiyê li kesî nekî, û ne jî bixwazî bibihîzî ku kesek xerabiyê li kesî bike. 3 Çimkî eger tu vê yekê negirî, tu jî yê ku dibihîzî, bi baweriya bi buxtanê, dê bibî hevparê gunehê wî yê ku xerabiyê dike, û tu jî dê guneh bikî, ji ber ku te bawerî bi wî yê ku xerabiyê li birayê te kiriye anî. 4 Rexne tiştekî zirardar e; giyanekî ne aram û xerab e; ku qet di aştiyê de namîne, lê her tim di nav nakokîyê de ye. Ji ber vê yekê xwe ji wê dûr bixe û her û her bi birayê xwe re aştiyê biparêze. 5 Li xwe bike ku tê de guneh tune bin, lê her tişt tijî şahî be; û ji keda xwe qencî bike. 6 Bêyî cudahî bide hemû yên ku dixin nav tengasiyê, dudilî neke ku tu dide kê. 7 Lê bidin hemûyan, çimkî Xwedê dixwaze em ji hemû diyariyên wî bidin hemûyan. Ji ber vê yekê, yên ku distînin, dê hesabê bidin Xwedê, hem ji bo çi û hem jî ji bo çi wergirtine. 8 Û ewên ku bêyî hewcedariyek rastîn distînin, dê hesabê wê bidin; lê yê ku dide dê bêguneh be. 9 Çimkî wî erkê xwe wekî ku ji Xwedê wergirtiye, bi cih aniye; bêyî ku ji kê re bide û ji kê re nede, tu hilbijartinek nekiriye. Û ev xizmet bi sadehî û ji bo rûmeta Xwedê kir.