Peymana Nû
Naverok Încîla Metta Încîla Marqos
1 22
Încîla Lûqa Încîla Yûhenna Kiryarên Şandiyan Nameya ji bo Romaniyan
34 55 71 91
Nameya Yekem ji bo Korîntiyan Nameya Duyem ji bo Korîntiyan Nameya ji bo Galatiyan
100 109 115
Nameya ji bo Efesiyan Nameya ji bo Fîlîpiyan Nameya ji bo Kolosiyan
118 121 123
Nameya Yekem ji bo Tesalonîkiyan Nameya Duyem ji bo Tesalonîkiyan Nameya Yekem ji bo Tîmotêyos
125 127 128
Nameya Duyem ji bo Tîmotêyos Nameya ji bo Tîtos Nameya ji bo Fîlîmon
131 133 134
Nameya ji bo Îbranîyan Nameya Yaqûb Nameya Yekem a Petrûs
135 141 144
Nameya Duyem a Petrûs Nameya Yekem a Yûhenna Nameya Duyem a Yûhenna
147 149 152
Nameya Sêyem a Yûhenna Nameya Cûda Pirtûka Peyxamê
152 153 154
Matthew
BEŞA 2 1 Îcar gava ku Îsa di rojên Hêrodês padîşah de li Beytlehma Cihûstanê hat dinyayê, va ye, ji rojhilat zilamên şehreza hatin Orşelîmê. 2 Gotin: «Yê ku ji dayik bûye Padîşahê Cihûyan li ku ye? Çimkî me stêra wî li rojhilat dît û em hatin ku biperizin wî. 3 Gava Hêrodês padîşah ev tişt bihîstin, ew û tevahiya Orşelîmê bi wî re xemgîn bû. 4 Gava ku wî hemû serekên kahînan û Şerîetzanên gel li hev civandin, ji wan pirsî ku Mesîh li ku derê çêbe. 5 Û wan jê re got: Li Beytlehma Cihûstanê, çimkî bi destê pêxember weha hatiye nivîsîn: 6 Û tu Beytlehma, li welatê Cihûdayê, di nav mîrên Cihûdayê de ne yê herî biçûk î, çimkî ji te wê walî derkeve, ku wê serweriya gelê min Îsraêl bike. 7 Gava Hêrodês bi nepenî gazî şehrezayan kir, bi xîret ji wan pirsî ku stêrk di kengî de xuya bûye. 8 Wî ew şandin Beytlehmê û got: «Herin li zarokê bi xîret bigerin. Û gava ku we ew dît, ji min re xeber bidin, da ku ez jî bêm û biperizim wî. 9 Gava wan padîşah bihîst, çûn. Û va ye, stêra ku wan li rojhilatê dît, li ber wan çû, heta ku hat û li cihê ku zarok lê bû rawesta. 10 Gava wan stêrk dîtin, bi şabûneke gelek mezin şa bûn. 11 Gava ew hatin malê, zarok bi diya wî Meryemê re dîtin, ketin xwarê û perizîn wî. zêr, bixûr û mir. 12 Û di xewnê de ji Xwedê şîret kirin ku ew venegerin ba Hêrodês, ji riyeke din çûn welatê xwe. 13 Û gava ew çûn, va ye, milyaketê Xudan di xewnê de ji Ûsiv re xuya bû û got: «Rabe, zarok û diya wî bigire û bireve Misrê û heta ku ez ji te re xeberê bidim, tu li wir bî. Hêrodês wê li zarokê biçûk bigere ku wî bikuje. 14 Gava ew rabû, bi şev zarok û diya xwe hilda û çû Misrê. 15 Û heta mirina Hêrodês li wê derê ma, da ku ev gotina ku Xudan bi destê pêxember gotibû, bê cih û got: «Min ji Misrê gazî kurê xwe kir.» 16Hingê Hêrodês, gava dît ku tinazên xwe bi şehrezayan dikin, pir hêrs bû, şand derve û hemû zarokên ku li Beytlehmê û li hemû qeraxên wê yên ji du salî û binî, li gor wextê ku wî bi xîret ji aqilmendan pirsî. 17 Hingê gotina Yêremyayê pêxember ku gotibû, hat cih: 18 Li Ramayê dengek, şîn, girîn û şînek mezin hat bihîstin. Rahêl ji bo zarokên xwe digiriya û nedixwest bê handan, çimkî ew ne. 19 Lê gava Hêrodês mir, va ye, milyaketekî Xudan li Misrê di xewnê de ji Ûsiv re xuya dibe. 20 Gotin: «Rabe, zarok û diya wî hilde û here welatê Îsraêl, çimkî ew ên ku li jiyana zarokê digeriyan mirine.» 21 Û ew rabû, zarok û diya wî hildan û hat welatê Îsraêl. 22 Lê gava ku wî bihîst ku Arxelayos li Cihûstanê di oda bavê xwe Hêrodês de padîşah bûye, tirsiya ku here wê derê; lê di xewnê de ji Xwedê hişyar bû û berê xwe da deverên Celîlê. 23 Û ew hat û li bajarekî ku jê re Nisret digotin, rûdinişt, da ku gotina pêxemberan bê cih: Wê jê re Nisretî bê gotin.
BEŞA 1 1 Pirtûka nifşa Îsa Mesîh, kurê Dawid, kurê Birahîm. 2 Birahîm ji Îshaq* anî. Îshaq ji Aqûb çêbû. Aqûb ji Cihûda û birayên wî re çêbû. 3 Û Cihûda Fares û Zara ji Tamarê anîn. û Faris ji Esrom çêbû. Esrom ji Aram anî. 4 Û Aram ji Amînadab çêbû. Aminadab ji Naasson çêbû. Naasson ji Salmon anî. 5 Û Salmon ji Rexabê Booz çêbû. û Booz ji Obêd Rût anî. Û Obêd ji Yêşa anî. 6 Yêşa ji Dawid padîşah çêbû. Û Dawid padîşah Silêman ji wê jina Ûriya bû. 7 Silêman Roboam anî. Roboam ji Abiya anî. Û Abiya ji Asa hat. 8 Û Asa ji Yosafat çêbû. Û Yosafat Yoram anî. Û Joram ji Oziyas anî. 9 Û Oziyas Yoatham anî. Û Yoatham Axaz anî. Axaz ji Hezeqiya* çêbû. 10 Û Hezekiya ji Manasses çêbû. Manases Amon anî. Amon ji Yoşiyas anî. 11 Û Yoşiya ji Yechonias û birayên wî re çêbû, dema ku ew birin Babîlê. 12 Piştî ku ew birin Babîlê, ji Yechonias re Salathiel çêbû. Salathiel Zorobabel anî. 13 Zorbabîl ji Ebiud anî. Abiud ji Elyakim bû. Êlyakim ji Azor anî. 14 Azor ji Sadoq anî. Sadoq ji Akîm çêbû. Akim ji Êlyûd anî. 15 Û Êlyûd ji Eleazar anî. û Eleazar ji Mattan hat. Mettan ji Aqûb* anî. 16 Û Aqûb ji Ûsiv re mêrê Meryema ku ji wê Îsa çêbû, ku jê re Mesîh tê gotin. 17 Ji Birahîm heta Dawid hemû nifş çardeh nifş in; Ji Dawid heta birina Babîlê çardeh nifş hene. û ji birina Babîlê heta Mesîh çardeh nifş in. 18 Îcar bûyîna Îsa Mesîh bi vî awayî bû: Gava ku diya wî Meryem bi Ûsiv re hat zewicandin, beriya ku ew bên ba hev, ew bi zarokê Ruhê Pîroz hat dîtin. 19Hingê mêrê wê Ûsiv, ji ber ku mirovekî rast bû û nedixwest wê bike mînaka gel, li ser hişê xwe bû ku wê bi nepenî berde. 20 Lê gava ku ew li ser van tiştan difikirî, va ye, milyaketê Xudan di xewnê de jê re xuya bû û got: Ûsiv, kurê Dawid, netirse ku jina te Meryemê bi xwe re bigire. ya Ruhê Pîroz. 21 Û wê kurekî bîne û tu navê wî îsa bikî, çimkî ewê gelê xwe ji gunehên wan xilas bike. 22 Îcar ev hemû çêbûn, da ku ew gotina ku Xudan bi destê pêxember gotibû, bê cih û got: 23 Va ye, keçikek wê bizaro be û kurekî bîne û navê wî bidin Emmanûêl, ku tê mana: Xwedê bi me re ye. 24 Hingê Ûsiv ji xewê rabû, çawa ku milyaketê Xudan jê re gotibû kir û jina xwe anî ba xwe. 25 Û heta ku kurê xwe yê nixurî anî, ew nas nekir û navê wî ÎSA danî.
BEŞA 3 1 Di wan rojan de Yûhennayê imadkar hat û li çolê Cihûstanê Mizgînî da. 2 Û got: «Tobe bikin, çimkî Padîşahiya Ezmanan nêzîk e.»
1
MATTHEW
3 Çimkî ew e ku ji aliyê Îşaya pêxember ve hatiye gotin: «Dengê yê ku li çolê diqîre: «Riya Xudan amade bikin, riyên wî rast bikin.» 4 Yûhenna cil û bergên wî yên ji porê deve û kembereke çermî li ser pişta wî bû. goştê wî kul û hingivê çolê bû. 5Hingê Orşelîm, hemû Cihûstan û li seranserê dora Urdunê derketin ba wî. 6 Û li Urdunê bi wî imad bûn û gunehên xwe eşkere kirin. 7 Lê gava wî dît ku gelek ji Fêrisî û Sadûqiyan hatin imadkirina wî, wî ji wan re got: «Ey nifşê marîfetan, kê we hişyar kir ku hûn ji xezeba ku bê birevin? 8 Ji ber vê yekê fêkiyên ku ji bo tobekirinê ne, bînin: 9 Û nefikirin ku hûn di dilê xwe de nebêjin: «Bavê me Birahîm heye.» Çimkî ez ji we re dibêjim, Xwedê dikare ji van keviran zarokan ji Birahîm re derxe. 10 Û niha jî ax li ser koka daran tê danîn; ji ber vê yekê her dara ku berê qenc nade, tê jêkirin û tê avêtin nav êgir. 11 Bi rastî ez we ji bo tobekirinê bi avê imad dikim; lê yê ku piştî min tê ji min bi hêztir e û ez ne hêja me ku pêlavên wî hilgirim; ewê we bi Ruhê Pîroz û bi agir imad bike. 12 Di destê wî de fêkiya wî ye, ewê erdê xwe bi tevahî paqij bike û genimê xwe di nav garanê de bicivîne; lê ewê kayê bi agirê ku natemirîne bişewitîne. 13 Hingê Îsa ji Celîlê hat Urdunê ba Yûhenna, da ku ji wî bê imadkirin. 14 Lê Yûhenna nehişt û got: «Divê ez ji te bêm imad kirin û tu tê ba min? 15 Îsa lê vegerand û got: « Bihêle ku niha wisa be, çimkî em bi vî awayî hemû rastdariyê pêk tînin. Paşê ew êşand. 16 Gava ku Îsa imad bû, di cih de ji avê derket û va ye, ezman jê re vebûn û wî dît ku Ruhê Xwedê wek kevokekê hat xwarê û li ser wî ronahî kir. 17 Û va ye dengek ji ezmên ku dibêje: «Ev e Kurê min ê delal, ku ez jê razî me.
12 Gava Îsa bihîst ku Yûhenna girtî ye, ew çû Celîlê. 13 Û ji Nisretê derket, hat û li Kefernahûmê, ku li qeraxa deryayê ye, li sînorên Zabûlon û Neftelîmê rûnişt. 14 Da ku ev gotina ku bi destê Îşaya pêxember hatibû gotin, bê cih û got: 15 Erdê Zabulon û welatê Neftalîm, li ser riya behrê, li wê derê Urdunê, Celîlê ya miletan; 16 Gelê ku di tariyê de rûniştibû, ronahiya mezin dît. û ji wan ên ku li herêmê û siya mirinê rûdiniştin, ronahî vedibe. 17 Ji wê demê ve Îsa dest bi Mizgîniyê kir û got: Tobe bikin, çimkî Padîşahiya Ezmanan nêzîk e. 18 Û Îsa li ber gola Celîlê rêve diçû, du bira dîtin, ku navê wî Petrûs bû û birayê wî Endrawis tora avêtibûn golê, çimkî ew masîgir bûn. 19 Û wî ji wan re got: Li pey min werin, ezê we bikim nêçîrvanên mirovan. 20 Wan jî di cih de torên xwe hiştin û li pey wî çûn. 21 Û ji wê derê çû, wî du birayên din, Aqûbê* kurê Zebedî û birayê wî Yûhenna* dîtin. û wî gazî wan kir. 22 Û wan di cih de gemiyê û bavê xwe hiştin û li pey wî çûn. 23 Îsa li seranserê Celîlê digeriya, di kinîştên wan de hîn dikir, Mizgîniya Padîşahiyê belav dikir û di nav gel de her cûre nexweşî û her cûre nexweşî qenc dikir. 24 Û nav û dengê wî li seranserê Sûriyê belav bû û wan hemû nexweşên ku bi cûrbecûr nexweşî û ezab ketibûn, yên cinan, yên dîn û yên felcî anîn ba wî. û wî ew qenc kirin. 25 Ji Celîlê, ji Dêkapolîsê, ji Orşelîmê, ji Cihûstanê û ji aliyê Urdunê elaleteke mezin a gel li pey wî hat. BEŞA 5 1 Gava ku elaletê dît, hilkişiya çiyê û gava ku ew rûnişt, şagirtên wî hatin ba wî. 2 Û wî devê xwe vekir, hînî wan kir û got: 3 Xwezî bi ruhê belengazan, Çimkî Padîşahiya Ezmanan ya wan e. 4 Xwezî bi wan ên ku digirîn, çimkî ewê bên handan. 5 Xwezî bi wan nerm, çimkî ewê erdê mîras bistînin. 6 Xwezî bi wan ên ku birçî û tîbûna rastdariyê ne, çimkî ewê têr bibin. 7 Xwezî bi wan ên ku dilovan in, çimkî ew ê bêne rehmê. 8 Xwezî bi wan ên ku dil pak in, çimkî ewê Xwedê bibînin. 9 Xwezî bi wan aştîxwazan, çimkî ewê zarokên Xwedê bên gotin. 10 Xwezî bi wan ên ku ji bo rastdariyê tengahiyê didin wan, çimkî Padîşahiya Ezmanan ya wan e. 11 Xwezî bi we, gava ku mirov ji bo xatirê min, we nifiran bikin, tengahiyê bidin we û bi derewan li we bikin. 12 Şa bibin û gelek şa bin, çimkî xelata we li ezmên mezin e, çimkî wan pêxemberên beriya we bi vî awayî tengahî kirin. 13 Hûn xwêya erdê ne, lê eger xwê bêhna xwe winda kiribe, wê bi çi bê xwêkirin? ji niha û pê ve ji bo tiştekî ne baş e, lê ji avêtina derve û pêxistina lingên mirovan. 14 Hûn ronahiya dinyayê ne. Bajarê ku li ser girekî hatiye danîn nayê veşartin. 15 Ne jî qendîlê pêdixin û dixin bin çîmentoyê, lê li ser çirayekî; û ronahiyê dide hemû yên ku di malê de ne. 16 Bila ronahiya we li ber mirovan bibiriqe, da ku karên we yên qenc bibînin û pesnê Bavê we yê li ezmanan bidin.
BEŞA 4 1 Hingê Îsa ji aliyê Ruh ve hat birin çolê, da ku ji aliyê Îblîs ve bê ceribandin. 2 Û gava wî çil roj û çil şev rojî girt, paşê birçî bû. 3 Û gava ku cêribandî hat ba wî, wî got: «Eger tu Kurê Xwedê yî, emir bike ku ev kevir nan bên çêkirin». 4 Lê wî lê vegerand û got: «Hatiye nivîsîn: « Mirov ne bi nan tenê bijî, lê bi her peyva ku ji devê Xwedê derdikeve dijî.» 5 Hingê Îblîs ew hildide bajarê pîroz û datîne ser lûtkeya Perestgehê. 6 Û jê re got: «Eger tu Kurê Xwedê yî, xwe bavêje xwarê, çimkî hatiye nivîsîn: «Ewê milyaketên xwe di derbarê te de berpirsiyariyê bide û ewê te di destên wan de hilgirin, da ku tu carî lingê xwe neşikînî. li hember kevirekî. 7 Îsa jê re got: « Dîsa hatiye nivîsîn: «Xudan Xwedayê xwe neceribîne». 8 Îblîs dîsa wî hilkişiya çiyayekî pir bilind û hemû padîşahiya dinyayê û rûmeta wan nîşanî wî da. 9 Û jê re got: «Eger tu xwe bikî û biperizî min, ezê van hemû tiştan bidim te. 10 Hingê Îsa jê re got: « Ji vir here, Şeytan!» Çimkî hatiye nivîsîn: «Hûnê biperizin Xudan Xwedayê xwe û tenê ji wî re xizmetê bikin.» 11 Hingê Îblîs ew berda û va ye, milyaket hatin û jê re xizmet kirin.
2
MATTHEW
17 Nefikirin ku ez hatime Şerîetê an jî pêxemberan hilweşînim; 18 Ji ber ku bi rastî ez ji we re dibêjim, heta erd û ezman derbas bibin, noktek an piçek ji Şerîetê qet dernakeve, heta ku her tişt pêk neyê. 19 Îcar kî ku yek ji van emrên herî biçûk bişikîne û wusa hînî mirovan bike, wê di Padîşahiya Ezmanan de herî kêm jê re bê gotin; 20 Çimkî ez ji we re dibêjim, heta ku rastdariya we ji rastdariya Şerîetzan û Fêrisiyan derbas nebe, hûn qet nakevin Padîşahiya Ezmanan. 21 We bihîstiye ku ji berê de ji wan re hatiye gotin: «Nekuje; Û yê ku bikuje, wê di xetera dîwanê de be. 22 Lê ez ji we re dibêjim, her kesê ku bê sedem li birayê xwe hêrs bibe, wê di bin xetera dîwanê de be; , dê di xetera agirê dojehê de bin. 23 Ji ber vê yekê eger tu diyariya xwe bîne ber gorîgehê û li wir were bîra te ku birayê te li hember te tiştek heye; 24 Li ber gorîgehê diyariya xwe berde û here. pêşî bi birayê xwe re li hev were û paşê were diyariya xwe pêşkêş bike. 25 Heya ku tu bi wî re di rê de yî, zû bi dijminê xwe re li hev bike; Nebe ku dijmin te bide destê dadger û dadger te bide destê zabit û tu nekevî zindanê. 26 Bi rastî ez ji te re dibêjim, heta ku tu pereyê herî mezin nedî, tu ji wir dernekevî. 27 We bihîstiye ku ji berê de ji wan re hatiye gotin: «Zînayê neke. 28 Lê ez ji we re dibêjim, her kesê ku ji bo şehwetê li jinekê binêre, di dilê xwe de bi wê re zînayê kiriye. 29 Û eger çavê te yê rastê te biêşîne, wî derxe û ji xwe bavêje, çimkî ji bo te sûd e ku endamekî te helak bibe û ne ku tevahiya bedena te bê avêtin dojehê. 30 Û eger destê te yê rastê te biêşîne, wî jêke û ji xwe bavêje, çimkî ji bo te sûd e ku endamekî te helak bibe û ne ku tevahiya bedena te bê avêtin dojehê. 31 Hatiye gotin: Kî ku jina xwe berde, bila nivîsa berdanê bide wê. 32 Lê ez ji we re dibêjim, her kesê ku jina xwe berde, ji xeynî fuhûşiyê, wê dihêle ku zînayê bike; 33 Dîsa we bihîstiye ku ji berê de ji wan re hatiye gotin: «Sond nexwin, lê sondên xwe ji Xudan re bînin cih. 34 Lê ez ji we re dibêjim, qet sond nexwin. ne bi ezmên; Çimkî ew textê Xwedê ye: 35 Ne bi zemîn; ji ber ku ew lingê wî ye: ne li Orşelîmê; Çimkî ew bajarê Padîşahê mezin e. 36 Bi serê xwe jî sond nexwe, çimkî tu nikarî mûyekî spî an reş bikî. 37 Lê xeberdana we be, erê, erê; Na, na, ji ber ku ji van bêtir, xerabiyê ye. 38 We bihîstiye ku hatiye gotin: «Çav di ber çav û diran di ber diran de. 39 Lê ez ji we re dibêjim, ku hûn li hember xerabiyê nebin. 40 Û eger yek bixwaze li ber Şerîetê dozê li te bike û kirasê te rake, bila kirasê te jî hebe. 41 Û kî zorê bide te, ku tu kîlometreyekê biçî, her du bi wî ra here. 42 Bide yê ku ji te bixwaze û ji yê ku bixwaze ji te deyn bike, tu xwe nezivirîne. 43 We bihîstiye ku hatiye gotin: Ji cîranê xwe hez bike û ji dijminê xwe nefret bike.
44 Lê ez ji we re dibêjim, ji dijminên xwe hez bikin, yên ku nifiran li we dikin pîroz bikin, qenciyê bi wan ên ku ji we nefret dikin bikin û ji bo yên ku we xerab dikin û tengahiyê didin we dua bikin. 45 Da ku hûn bibin zarokên Bavê xwe yê li ezmanan, çimkî ew tava xwe li ser xeraban û li ser qencan hiltîne û baran bi ser rast û neheqan re dibarîne. 46 Çimkî eger hûn ji yên ku ji we hez dikin hez bikin, çi xelata we heye? Ma bacgir jî ne wisa ne? 47 Û eger hûn tenê silavan li birayên xwe bikin, ma hûn ji yên din bêtir çi dikin? Ma bacgir jî wisa nakin? 48 Îcar hûn kamil bin, çawa ku Bavê we yê li ezmanan bêkêmahî ye. BEŞA 6 1Hay ji xwe hebin ku hûn li ber mirovan sedeqeya xwe nekin, da ku li ber mirovan xuya bin; nexwe tu xelata we ji Bavê xwe yê li ezmanan nîne. 2 Ji ber vê yekê gava ku tu sedeqeya xwe dikî, li ber xwe boriyê nexe, çawa ku durû li kinîştan û li kuçeyan dikin, da ku rûmeta wan ji mirovan re hebe. Bi rastî ez ji we re dibêjim, xelata wan heye. 3 Lê gava ku tu sedeqe dikî, bila destê te yê çepê nizanibe ku destê te yê rastê çi dike. 4 Da ku sedeqa te bi dizî be û Bavê te yê ku bi dizî dibîne, wê bi eşkereyî te xelat bike. 5 Û gava ku tu dua bikî, nebin wek durûyan; çimkî ew hez dikin ku li kinîştan û li kuçeyên kuçeyan rawestayî dua bikin, da ku ji mirovan re xuya bibin. Bi rastî ez ji we re dibêjim, xelata wan heye. 6 Lê gava ku tu dua dikî, bikeve dolaba xwe û gava ku te deriyê xwe girt, ji Bavê xwe yê dizî dua bike. û Bavê te yê ku bi dizî dibîne, wê te bi eşkereyî xelat bike. 7 Lê gava ku hûn dua dikin, wek miletan gotinên pûç nekin; 8 Îcar hûn nebin wek wan, çimkî Bavê we, beriya ku hûn jê bixwazin, pêdiviya we bi çi heye, dizane. 9 Loma hûn bi vî awayî dua bikin: Bavê me yê li ezmanan, navê te pîroz be. 10 Padîşahiya te bê. Daxwaza te, çawa ku li ezmanan e, li erdê jî be. 11 Îro nanê me yê rojane bide me. 12 Û li deynên me bibihûre, çawa ku em deyndarên xwe dibihûrin. 13 Û me nexe ceribandinê, lê me ji xerabiyê xilas bike: Çimkî Padîşahiya, hêz û rûmet her û her yên te ne. Amîn. 14 Çimkî eger hûn gunehên mirovan bibihûrin, Bavê we yê li ezmanan jî wê li we bibihûre. 15 Lê eger hûn gunehên mirovan nebihûrin, Bavê we jî sûcên we nabihûre. 16 Bi ser de jî gava ku hûn rojiyê digirin, wek durûyan bi rûyekî xemgîn nebin; Bi rastî ez ji we re dibêjim, xelata wan heye. 17 Lê tu gava rojiyê digirî, rûn li serê xwe bişo û rûyê xwe bişo; 18 Da ku tu ji mirovan re ne ku rojiyê bigire, lê ji Bavê xwe yê dizî re xuya bikî û Bavê te yê ku bi dizî dibîne, wê bi eşkereyî xelatê bide te. 19 Ji xwe re xezîneyan li ser rûyê erdê, cihê ku mêş û zer xera dike û diz lê diherikin û didizin, nedin. 20Lê ji bo xwe xezîneyên li ezmên bicivînin, ku ne mêş û ne jî zeng xera dike û diz dişkînin û nadizin.
3
MATTHEW
21Çimkî xezîna we li ku be, dilê we jî wê li wir be. 22 Ronahiya laş çav e; ji ber vê yekê eger çavê te tenê be, tevahiya laşê te wê tije ronahî be. 23 Lê eger çavê te xerab be, tevahiya bedena te wê tijî tariyê be. Îcar eger ronahiya ku di te de ye tarî be, ew tarî çiqas mezin e! 24 Tu kes nikare ji du axayan re xizmetê bike; an na, ewê yekî bigire û yê din kêm bike. Hûn nikarin ji Xwedê û Mamon re xizmetê bikin. 25 Ji ber vê yekê ez ji we re dibêjim, ji bo jiyana xwe nefikirin, ka hûnê çi bixwin an çi vexwin; ne jî ji bo bedena xwe, hûnê çi li xwe bikin. Ma jiyan ne ji goşt, beden jî ne ji cilûbergan e? 26 Binêrin çûkên ezmanan, çimkî ew ne diçînin, ne didirûn û ne jî di embaran de kom dikin. lê belê Bavê we yê ezmanan xwarinê dide wan. Ma hûn ji wan ne çêtir in? 27 Kî ji we dikare bi hizirkirinê zendekê li bejna xwe zêde bike? 28 Û çima hûn ji bo cilûbergan difikirin? Li sosinên zeviyê binêrin, ka ew çawa mezin dibin; ew ne dixebitin, ne jî dirêsin: 29 Lê dîsa jî ez ji we re dibêjim, Silêman jî di hemû rûmeta xwe de wek yekî ji van li xwe nekiribû. 30 Îcar, eger Xwedê giyaya zeviyê ku îro ye û sibe tê avêtin firnê, bi vî awayî li xwe bike, ma ewê we hê bêtir li xwe neke ey yên kêmbawer? 31 Ji ber vê yekê nefikirin û nebêjin: Emê çi bixwin? an jî, emê çi vexwin? an jî: Em ê bi çi cilê bên? 32 (Çimkî milet li van hemû tiştan digerin:) Çimkî Bavê we yê ezmanan dizane ku hewcedariya we bi van hemû tiştan heye. 33 Lê hûn pêşî li Padîşahiya Xwedê û li rastdariya wî bigerin. û ev hemû tişt wê li we bên zêdekirin. 34 Ji ber vê yekê ji bo sibê nefikire, çimkî sibê wê li ser tiştên xwe bifikirin. Ji rojê re bes e xerabiya wê.
12 Ji ber vê yekê hûn her tiştê ku hûn dixwazin ku mirov ji we re bikin, hûn jî ji wan re bikin, çimkî Şerîet û pêxember ev in. 13Hûn ji deriyê teng bikevinê, çimkî ew derî fireh e û riya ku ber bi helakê ve diçe fireh e û yên ku tê de gelek in. 14 Ji ber ku derî teng e û riya ku ber bi jiyanê ve diçe teng e û yên ku wê dibînin hindik in. 15Hay ji pêxemberên derewîn, yên ku bi cilê pez tên ba we, lê di hundir de gurên revandî ne. 16 Hûnê wan bi fêkiyên wan nas bikin. Ma mirov tirî ji stir, an hêjîra tiriyê dicivînin? 17 Bi vî awayî her dara qenc berê qenc dide; lê dara xerab berê xerab dide. 18 Dara qenc nikare fêkiyê xerab bide, û dara xerab nikare berê qenc bide. 19 Her dara ku berê qenc nade, tê birîn û tê avêtin nav êgir. 20 Loma hûn ê bi fêkiyên wan wan nas bikin. 21 Ne her kesê ku ji min re bêje: Ya Xudan, ya Xudan, wê bikeve Padîşahiya Ezmanan; lê yê ku daxwaza Bavê min ê li ezmanan dike. 22 Wê rojê gelek wê ji min re bêjin: Ya Xudan, ya Xudan, ma me bi navê te pêxemberîtî nekir? û bi navê te ma cin derdixin? û bi navê te gelek karên hêja kirin? 23 Û hingê ezê ji wan re bêjim: «Min hûn qet nas nekirine!» 24 Ji ber vê yekê, kî ku van gotinên min bibihîze û wan bi cih bîne, ez ê wî bişibînim mirovekî biaqil, yê ku mala xwe li ser kevirekî ava kir. 25 Û baran barî, lehî rabû û ba rabû û li wê malê xist. û ne ket, çimkî li ser zinarekî hatibû avakirin. 26 Û her kesê ku van gotinên min dibihîze û wan nake, wê bibe wek mirovekî bêaqil, yê ku mala xwe li ser qûmê ava kiriye. 27 Baran barî, lehî rabû, ba rabû û li wê malê xist. û ket: û hilweşîna wê mezin bû. 28 Û çaxê Îsa ev gotin qedandin, gel li hînkirina wî şaş ma. 29 Çimkî wî ne wek Şerîetzanan* û ne wek yekî xwedî desthilat hînî wan dikir.
BEŞA 7 1 Dadbar nekin, da ku hûn neyên dîwankirin. 2Çimkî hûn bi kîjan dîwanê dadbar bikin, hûnê bêne dîwankirin û bi kîjan pîvanê hûn bipîvin, wê dîsa ji we re were pîvandin. 3 Û çima tu li devê çavê birayê xwe dinêrî, lê tu tîrêjê ku di çavê xwe de ye nabînî? 4 An jî tuyê çawa ji birayê xwe re bibêjî: Bihêle ez keriyê ji çavê te derxim; û va ye, tîrêjek di çavê te de ye? 5 Tu durû, pêşî tîrê ji çavê xwe derxe; û wê çaxê tuyê bi zelalî bibînî ku keriyê ji çavê birayê xwe derxe. 6 Tiştê ku pîroz e nedin kûçikan û mirwarên xwe neavêjin ber berazan, da ku ew wan nexin bin lingên xwe û vegerin û we neçirînin. 7 Bixwazin û wê bê dayîn; bigerin û hûnê bibînin; lêxin û wê ji we re vebe: 8 Çimkî her kesê ku dixwaze, distîne; Û yê ku digere dibîne; û yê ku li lê dixe wê bê vekirin. 9 An ji we kîjan mirov heye ku kurê wî nan jê bixwaze, ewê kevirekî bide wî? 10 An eger ew masî bixwaze, ma wê mar bide wî? 11 Îcar, eger hûn, ku xerab in, dizanin diyariyên qenc bidin zarokên xwe, Bavê we yê li ezmanan wê çiqas bêtir tiştên qenc bide yên ku ji wî dixwazin?
BEŞA 8 1 Gava ku ew ji çiyê hat xwarê, elaleteke mezin li pey wî çû. 2 Û va ye, kotîyek hat, perizîn wî û got: Ya Xudan, eger tu bixwazî, tu dikarî min paqij bikî. 3 Îsa destê xwe dirêjî wî kir û got: « Ez dixwazim; tu paqij bî. Û di cih de kotîtiya wî paqij bû. 4 Îsa jê re got: « Binêre, tu ji kesî re nebêjî; Lê here, xwe nîşanî kahîn bide û diyariya ku Mûsa emir kiriye, ji wan re bibe şahid. 5 Gava ku Îsa ket Kefernahûmê, sersedek hat ba wî û jê lava kir. 6 Û got: Ya Xudan, xulamê min li malê nexweşê felcî ye û bi êşkenceyeke giran radize. 7 Îsa jê re got: « Ezê bêm û wî qenc bikim. 8 Sersed lê vegerand û got: Ya Xudan, ez ne hêja me ku tu bikevî bin banê min; lê tenê peyvê bêje û xulamê min wê qenc bibe. 9 Çimkî ez mirovekî di bin desthilatdariyê de me, di bin destê min de leşker hene. û ji yekî din re: «Were, ew tê. û ji xulamê min re: «Vê bike, ew jî dike.
4
MATTHEW
10 Gava Îsa ev bihîst, şaş ma û ji yên li pey wan re got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim, min di Îsraêl de jî baweriyeke ewqas mezin nedît. 11 Û ez ji we re dibêjim, wê gelek ji rojhilat û rojava bên û wê bi Birahîm, Îshaq û Aqûb re di Padîşahiya Ezmanan de rûnin. 12 Lê zarokên Padîşahiyê wê bên avêtin nav tariya derve: Li wir wê girî û qirçîna diranan be. 13 Îsa ji sersed re got: « De here! Û çawa ku te bawer kir, wusa ji te re be. Û xulamê wî di heman saetê de sax bû. 14 Gava ku Îsa hat mala Petrûs, wî dît ku diya jina wî bi tayê ketiye. 15 Û wî dest avêt destê wê û tayê ew berda û ew rabû ser xwe û ji wan re xizmet kir. 16 Gava bû êvar, gelek cinan anîn ba wî, wî bi peyva xwe ruh derxistin û hemû nexweş qenc kirin. 17 Ji bo ku ev peyva ku bi destê Îşaya pêxember hatibû gotin, bê cih û got: «Wî nexweşiyên me hildan û nexweşiyên me hildan. 18 Gava Îsa elaleteke mezin li ser xwe dît, emir da ku herin aliyê din. 19 Şerîetzanek hat û jê re got: Mamoste, ezê li pey te herim ku derê. 20 Îsa jê re got: « Çalên rovî û hêlînên çûkên ezmanan hene. lê Kurê Mirov li ku derê serê xwe deyne nîne. 21 Û yekî din ji şagirtên wî jê re got: «Ya Xudan, pêşî bihêle ku ez herim û bavê xwe veşêrim. 22 Lê Îsa jê re got: Li pey min were; û bila mirî miriyên xwe veşêrin. 23 Gava ku ew li qeyikê siwar bû, şagirtên wî li pey wî çûn. 24 Û va ye, bagereke mezin di deryayê de rabû, wusa ku gemiyek bi pêlan nixumandî bû; lê ew di xew de bû. 25 Şagirtên wî hatin ba wî, ew hişyar kirin û gotin: «Ya Xudan, me xilas bike! 26 Û wî ji wan re got: « Çima hûn ditirsin, ey yên kêmbawer? Hingê ew rabû, li ba û li deryayê hilat. û aramiyeke mezin hebû. 27 Lê mirov şaş man û gotin: «Ev çi mirov e, ku ba û derya jî bi ya wî dikin! 28 Gava ku ew hat wî aliyê din ê welatê Gergeseniyan, li wir du cinan rastî wî hatin. 29 Û va ye, wan qîriyan û gotin: «Ma te çi heye, Îsa, Kurê Xwedê? ma tu hatî vir ku berî wextê me bidî ezabê? 30 Û riyeke baş ji wan hebû ku keriyek berazan diçêrînin. 31 Îblîs jê lava kirin û gotin: «Eger tu me derxî, bihêle ku em herin keriyê berazan. 32 Û wî ji wan re got: Herin. Gava ku ew derketin, ew ketin nav keriyê berazan. Va ye, tevahiya keriyê berazan bi tundî bezîn berayekî asê û di nav avê de helak bûn. 33 Û yên ku ew diparêzin reviyan, çûne bajêr û her tişt û tiştên ku hatine serê şeytan, gotin. 34 Û va ye, hemû bajar derketin pêşiya Îsa û gava wan ew dît, jê lava kirin ku ew ji peravên wan derkeve.
4 Îsa bi fikrên wan dizanibû û got: Ma hûn çima di dilê xwe de xerab difikirin? 5Çimkî hêsa ye ku mirov bibêje: «Li gunehên te bihûrtin; an jî bêje: «Rabe û bimeşe?» 6 Lê ji bo ku hûn bizanin ku desthilatiya Kurê Mirov li ser rûyê erdê heye ku gunehan bibihûre (hingê ji nexweşê felcî re got:) Rabe, nivînên xwe hilde û here mala xwe. 7 Û ew rabû çû mala xwe. 8 Lê gava elaletê ev yek dît, şaş man û pesnê Xwedê dan, yê ku ev hêz daye mirovan. 9 Gava ku Îsa ji wir derdiket, wî mirovek ku navê wî Metta bû, li ser edetayê rûniştî dît û jê re got: « Li pey min were.» Û ew rabû û li pey wî çû. 10 Û çaxê Îsa li malê li ser sifrê rûnişt, va ye, gelek bacgir û gunehkar hatin, bi wî û şagirtên wî re rûniştin. 11 Gava Fêrisiyan ev yek dît, ji şagirtên wî re got: «Çima mamosteyê we bi bacgir û gunehkaran re dixwe?» 12 Lê gava ku Îsa ev yek bihîst, ji wan re got: « Ne ku yên saxlem, lê yên nexweş hewcedarê bijîjkî ne. 13 Lê hûn herin û hîn bibin ku tê çi tê vê wateyê: «Ezê bêm rehmê, ne qurban. 14 Hingê şagirtên Yûhenna hatin ba wî û gotin: «Çima em û Fêrisî gelek rojiyê digirin, lê şagirtên te rojiyê nagirin? 15 Îsa ji wan re got: Ma zarokên bûkê heta ku zava bi wan re ye, dikarin şînê bigirin? lê rojên ku zava ji destê wan bê standin û paşê ewê rojî bigirin. 16 Tu kes perçek qumaşê nû naxe ser cilê kevin, çimkî yê ku tê dagirtin da ku wî tijî bike, ji cilê distîne û kirêt xerabtir dibe. 17 Meriv şeraba nû naxin şûşeyên kevin: Wekî din, şûşe dişkênin, şerab diqelişe, şûşe jî winda dibin; 18 Gava ku wî ev tişt ji wan re digot, va ye, serek hat, perizîn wî û got: «Keça min heta niha miriye; lê were û destê xwe deyne ser wê û ewê bijî. 19 Îsa rabû û şagirtên wî jî li pey wî çûn. 20 Û va ye, jineke ku diwanzdeh salan bi xûnê nexweş bû, li pey wî hat û destê xwe da kincê wî. 21 Çimkî wê di dilê xwe de got: «Eger ez destê xwe bidim cilê wî, ezê sax bibim. 22 Lê Îsa li wî zivirî . baweriya te tu sax kir. Û jin ji wê saetê ve sax bû. 23 Gava ku îsa hat mala serwer, dît ku serwer û xelk dengê xwe didin. 24 Wî ji wan re got: « Cihê xwe bidin, çimkî keçik nemiriye, lê di xew de ye. Û ew bi rûkenî pê keniyan. 25 Lê gava ku gel derxistin derve, ew çû hundir, bi destê wê girt û keçik rabû. 26 Û nav û dengê wî li seranserê wî welatî belav bû. 27 Gava ku Îsa ji wir derket, du mirovên kor li pey wî çûn, giriyan û gotin: «Kurê Dawid, li me were rehmê!» 28 Gava ew hat malê, kor hatin ba wî. Îsa ji wan re got: « Hûn bawer dikin ku ez dikarim vî tiştî bikim? Wan jê re got: «Erê, ya Xudan. 29 Hingê destê xwe da çavên wan û got: « Li gor baweriya we be. 30 Û çavên wan vebûn. Îsa bi tundî li wan emir kir û got: « Hay ji xwe hebin ku kes pê nizane. 31 Lê gava ew çûn, nav û dengê wî li seranserê wî welatî belav kirin. 32 Gava ku ew derdiketin, va ye, yekî lal û bi cinan anîn ba wî. 33 Gava ku Îblîs hat avêtin, lal peyivî.
BEŞA 9 1 Û ew li gemiyekê siwar bû, derbas bû û hat bajarê xwe. 2 Û va ye, wan zilamek felcî ku li ser nivînê razayî bû anîn ba wî. Kuro, dilxweş be; gunehên te li te bihûrtin. 3 Û va ye, hinek Şerîetzanan di dilê xwe de got: «Ev mirov çêr dike.
5
MATTHEW
34 Lê Fêrisiyan got: «Ew bi mîrê cinan cinan derdixe. 35 Îsa li hemû bajar û gundan digeriya, di kinîştên wan de hîn dikir, Mizgîniya Padîşahiyê belav dikir û hemû nexweşî û nexweşiyên di nav gel de qenc dikirin. 36 Lê gava ku wî elalet dît, dilê wî li wan ket, çimkî ew bêhiş bûn û wek miyên bê şivan belav bûn. 37 Hingê wî ji şagirtên xwe re got: « Bi rastî dirûn pir e, lê karker hindik in. 38 Îcar hûn ji Xudanê dirûnê dua bikin, ku ew karkeran bişîne nav dirûna xwe.
25 Bes e ku şagirt wek axayê xwe û xulam jî wek axayê xwe be. Madem ku ji xwediyê malê re gotine Belzebûb, ma wê çiqasî ji mala wî re bêjin? 26 Ji ber vê yekê ji wan netirsin, çimkî tiştek veşartî tune ku neyê xuya kirin. û veşart, ku nayê zanîn. 27 Tiştê ku ez di tariyê de ji we re dibêjim, hûn di ronahiyê de bipeyivin; 28 Û ji yên ku bedenê dikujin netirsin, lê nikarin canê xwe bikujin; 29 Ma du çivîk bi pereyek nayê firotin? û yek ji wan bêyî Bavê we nekeve erdê. 30 Lê belê mûyên serê we hemû hatine jimartin. 31 Ji ber vê yekê hûn netirsin, hûn ji gelek çivîkan biqîmettir in. 32 Îcar kî ku min li ber mirovan eşkere bike, ezê wî jî li ber Bavê xwe yê li ezmanan eşkere bikim. 33 Lê kî ku li ber mirovan min înkar bike, ezê jî li ber Bavê xwe yê li ezmanan înkar bikim. 34 Nefikirin ku ez hatime ku aştiyê bişînim ser rûyê erdê; 35Çimkî ez hatime ku mêrekî ji bavê xwe, keçê ji diya xwe û bûkê ji xesûya xwe bidilînim. 36 Û neyarên mirov wê ji mala wî bin. 37 Yê ku ji dê û bavê xwe ji min bêtir hez dike, ne hêjayî min e û yê ku ji kur an keça min bêtir hez dike, ne hêjayî min e. 38 Û yê ku xaça xwe negire û li pey min neyê, ne hêjayî min e. 39 Yê ku jiyana xwe bibîne, wê winda bike û yê ku jiyana xwe ji bo min winda bike, wê bibîne. 40 Yê ku we qebûl dike, min qebûl dike û yê ku min qebûl dike, yê ku ez şandime qebûl dike. 41 Yê ku bi navê pêxemberekî pêxemberekî qebûl bike, wê xelata pêxemberekî bistîne. Û yê ku bi navê mirovekî rast mirovekî rast qebûl bike, wê xelata mirovekî rast bistîne. 42 Û kî ku bi navê şagirtek tenê tasek ava sar bide yekî ji van biçûkan, bi rastî ez ji we re dibêjim, ewê xelata xwe winda neke.
BEŞA 10 1 Û gava ku wî gazî diwanzdeh şagirtên xwe kir, wî li hember ruhên nepak hêz da wan, ku wan derxin û her cûre nexweşî û her cûre nexweşiyan qenc bikin. 2 Îcar navê her diwanzdeh Şandiyan ev in; Yê pêşî Şimûnê ku jê re Petrûs digotin û birayê wî Endrawis bû. Aqûbê kurê Zebedî û birayê wî Yûhenna. 3 Filîpos û Bartolomeyo; Thomas û Mettayê bacgir; Aqûbê kurê Alphayos û Lebbayusê ku paşnavê wî Taddayos bû. 4 Şimûnê Kenanî û Cihûdayê Îsxeryotî yê ku ew jî da dest. 5 Îsa ev her diwanzdeh şandin, li wan emir kir û got: « Neçin riya miletan û nekevin bajarekî Sameriyan. 6 Lê belê bila here ba miyên mala Îsraêl ên winda. 7 Û gava ku hûn diçin, Mizgîniyê bidin û bêjin: Padîşahiya Ezmanan nêzîk e. 8 Nexweşan qenc bikin, kotîyan paqij bikin, miriyan rakin, cinan derxînin: we belaş standiye, belaş bidin. 9 Di çenteyên xwe de ne zêr, ne zîv û ne jî tûnc, 10 Ji bo rêwîtiya we ne kaxez, ne du kiras, ne pêlav û ne jî daran, çimkî karker hêjayî goştê xwe ye. 11 Û hûn têkevin kîjan bajarî û bajarokî, bipirsin ka kî tê de layiqê wî ye; û li wir bimînin heta ku hûn ji wir herin. 12 Û gava hûn ketine malekê, silavan lê bikin. 13 Û eger mal layiq be, bila aştiya we were ser wê, lê eger ne hêja be, bila aştiya we li we vegere. 14 Û kî ku we qebûl neke û gotinên we nebihîze, gava hûn ji wî malî an ji wî bajarî derkevin, xwelîya lingên xwe bihejînin. 15 Bi rastî ez ji we re dibêjim, ji bo welatê Sodom û Gomorayê di roja dîwanê de, ji wî bajarî wê xweştir be. 16 Va ye, ez we dişînim wek miyan di nav guran de. Ji ber vê yekê hûn wek maran jîr bin û wek kevokan bêzar bin. 17 Lê hay ji mirovan hebin, çimkî ewê we bidin destê civîna giregiran û di kinîştên xwe de we qamçiyan bikin. 18 Û ji bo xatirê min hûnê bibin ber walî û padîşahan, ji bo şahidiya wan û miletan. 19 Lê gava ku we bidin dest, nefikirin ku hûnê çawa û çi bipeyivin; 20 Çimkî yên ku dipeyivin ne hûn in, lê Ruhê Bavê we yê ku di dilê we de dipeyive. 21 Û bira wê bira bide kuştinê û bav jî zarokê, û zar wê li dijî dê û bavê xwe rabin û wan bikujin. 22 Û ji ber navê min, hûnê ji hemû mirovan nefret bikin; lê yê ku heta dawiyê ragire, wê xilas bibe. 23 Lê gava ku li vî bajarî tengahiyê bidin we, birevin bajarekî din. Çimkî bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku Kurê Mirov neyê, hûn di ser bajarên Îsraîlê re neçin. 24 Ne şagirt di ser axayê xwe re ye, ne jî xulam di ser axayê xwe re ye.
BEŞA 11 1 Û gava ku Îsa dawî li fermankirina diwanzdeh şagirtên xwe anî, ew ji wir çû ku li bajarên wan hîn bike û Mizgîniyê bide. 2 Gava ku Yûhenna karên Mesîh di zîndanê de bihîstin, wî du şagirtên xwe şandin. 3 Û jê re got: «Tu yî yê ku divê bê, an em li yekî din digerin?» 4 Îsa bersîva wan da û got: « Herin û wan tiştên ku hûn dibihîzin û dibînin, dîsa nîşanî Yûhenna bidin. 5 Kor çavên xwe dibînin, şil dimeşin, kotî paqij dibin, kerr dibihîzin, mirî radibin û Mizgînî ji belengazan re tê dayîn. 6 Û xwezî bi wî yê ku ji min nexapîne. 7 Gava ew diçûn, Îsa dest pê kir li ser Yûhenna ji elaletê re got: « Hûn derketin çolê ku hûn çi bibînin? Qamîşê bi bayê hejand? 8 Lê hûn derketin ku hûn çi bibînin? Zilamekî ku cilê nerm li xwe kiriye? Va ye, yên ku cilên nerm li xwe dikin, di malên padîşahan de ne. 9 Lê hûn derketin ku hûn çi bibînin? Pêxemberek? Erê, ez ji we re dibêjim, û ji pêxemberekî bêtir.
6
MATTHEW
10 Çimkî ev e, yê ku li ser hatiye nivîsîn: «Va ye, ez qasidê xwe li ber rûyê te dişînim, yê ku wê riya te li ber te amade bike.» 11 Bi rastî ez ji we re dibêjim, di nav wan ên ku ji jinan çêbûn de, ji Yûhennayê imadkar mezintir derneketiye, lê yê ku di Padîşahiya Ezmanan de herî biçûk ji wî mezintir e. 12 Û ji rojên Yûhennayê imadkar heta niha li ser Padîşahiya Ezmanan tundî tê kirin û yên zordest wê bi zorê digirin. 13 Çimkî hemû pêxember û Şerîetê heta Yûhenna pêxemberîtiyê kirin. 14 Û eger hûn wê qebûl bikin, ev Êlyas e, yê ku wê bê. 15 Yê ku guhên wî yên bihîstinê hene, bila bibihîze. 16 Lê ez vî nifşî bişibînim kê? Mîna zarokên ku li sûkan rûdinin û gazî hevalên xwe dikin, 17 Û gotîye: "Me ji we ra borîyan rijand û hûn nereqisîn." me ji we re şîn kir û we şîn nekir. 18 Çimkî Yûhenna hat, ne dixwar û ne vedixwar û digotin: «Îblîs bi wî re heye». 19 Kurê Mirov hat, dixwe û vedixwe û digotin: «Va ye mirovekî dilxwer û şerab, dostê bacgiran û gunehkaran. Lê şehrezayiya zarokên wê rewa ye. 20Hingê wî dest pê kir li bajarên ku piraniya karên wî yên hêzdar tê de hatibûn kirin, ji ber ku ew tobe nekirin. 21 Wey li te, Chorazin! wey li te, Beytsayda! Çimkî eger ew karên mezin ên ku di nav we de hatin kirin, li Sûr û Saydayê bihatana kirin, wanê ji mêj ve di nav tûrik û xwelî de tobe bikirana. 22 Lê ez ji we re dibêjim, roja dîwanê ji bo Sûr û Saydayê wê ji we re xweştir be. 23 Û tuyê Kefernahûmê, yê ku heta bihuştê bilind bûyî, tê xwarê dojehê. 24 Lê ez ji we re dibêjim, di roja dîwanê de ji bo welatê Sodomê wê ji we çêtir be. 25 Di wê demê de Îsa lê vegerand û got: « Ya Bavo, Xudanê erd û ezmanan, ez ji te re şikir dikim, çimkî te ev tişt ji şehreza û aqilmendan veşart û ji zarokan re eşkere kir. 26 Bi vî awayî, Bavo, ji ber ku li ber te xweş xuya bû. 27 Her tişt ji aliyê Bavê min ve ji min re hatiye dayîn. ji Kur pê ve û ji kê re ku Kur bixwaze wî eşkere bike, tu kes Bav nas nake. 28 Werin ba min hemû yên ku ked û bargiran in, û ezê rihetiyê bidim we. 29 Nîrê min hildin ser xwe û ji min hîn bibin; Çimkî ez nerm û dilnizm im û hûnê rihetiyê ji canê xwe re bibînin. 30 Çimkî nîrê min hêsan e û barê min sivik e.
6 Lê ez ji we re dibêjim, li vê derê yekî ji Perestgehê mezintir heye. 7 Lê eger we bizaniya ku ev tê çi wateyê, ezê bibim rehm û ne qurban, weyê sûcdar sûcdar dernexana. 8 Çimkî Kurê Mirov Xudanê roja Şemiyê ye jî. 9 Û gava ew ji wê derê çû, çû kinîşta wan. 10 Û va ye, zilamek hebû ku destê wî hişk bûbû. Wan jê pirsî û gotin: «Ma di rojên Şemiyê de qenckirina rewa ye?» da ku ew wî sûcdar bikin. 11 Û wî ji wan re got: « Ma di nav we de kîjan mirov hebe ku mîyek wî hebe û eger ew roja Şemiyê bikeve çalê, ma wê negire û dernexe? 12 Îcar mirov çiqas ji miyê çêtir e? Ji ber vê yekê di rojên Şemiyê de qenc kirin rewa ye. 13 Hingê wî ji mêrik re got: Destê xwe dirêj bike. Û wî ew dirêj kir; û ew mîna ya din bi tevahî hate vejandin. 14Hingê Fêrisî derketin derve, li hember wî şîret kirin, ka çawa wî bikujin. 15 Lê gava Îsa ev yek zanibû, xwe ji wir kişand. 16 Û li wan emir kir ku ew wî nas nekin. 17 Da ku ev gotina ku bi destê Îşaya pêxember hatibû gotin, bê cih û got: 18 Va ye xulamê min ê ku min hilbijartiye; delalê min, yê ku canê min jê razî ye: Ezê ruhê xwe deynim ser wî û ewê dîwanê bide miletan. 19 Ewê şer neke û negirî; tu kes dengê wî li kuçeyan nabihîse. 20 Qamîşê şkestî naşkîne û kela dûmanê venamirîne, heta ku dîwanê ber bi serketinê ve neşîne. 21 Û milet wê bi navê wî bawer bin. 22 Hingê yekî bi cinan kor û lal anîn ba wî û wî ew qenc kir, wusa ku yê kor û lal hem dipeyivî û hem jî didît. 23 Hemû gel şaş ma û got: Ma ev ne kurê Dawid e? 24 Lê gava Fêrisiyan ev bihîst, gotin: «Ev mirov ne cinan derdixe, lê bi Belzebûl mîrê cinan. 25 Îsa bi fikrên wan dizanibû û ji wan re got: « Her padîşahiya ku di nav xwe de parçe bibe, wêran dibe. û her bajar an malek ku di nav xwe de dubendî be, wê nesekine. 26 Û eger Îblîs Şeytan derxe, ew li hember xwe dubendî dibe; Padîşahiya wî wê çawa bimîne? 27 Û eger ez bi Belzebûl cinan derdixim, zarokên we wan bi kê derdixin? Ji ber vê yekê ewê bibin dadgerên we. 28 Lê eger ez bi Ruhê Xwedê şeytan derdixim, hingê Padîşahiya Xwedê ji we re tê. 29 An na, çawa meriv dikare bikeve mala mêrxasekî û mal û milkê wî talan bike, heta ku pêşî yê zexm negire? û paşê ewê mala xwe xera bike. 30 Yê ku ne bi min re ye, li dijî min e; Û yê ku bi min re nacivîne, belav dibe. 31 Ji ber vê yekê ez ji we re dibêjim, her cûre guneh û çêr wê li mirovan bê bihûrtin; lê çêrkirina Ruhê Pîroz ji mirovan re nayê bihûrtin. 32 Û her kesê ku li hember Kurê Mirov peyvek bêje, ewê jê re bê bihûrtin; 33 An darê qenc û fêkiyê wî qenc bikin; an jî darê xerab bike û fêkiyê wî xerab bike; 34 Ey nifşê marîfeyan, hûn çawa dikarin tiştên qenc bipeyivin, hûn xerab in? Çimkî dev ji pirbûna dil dipeyive. 35 Mirovê qenc ji xezîna dilê qenc tiştên qenc derdixe û mirovê xerab ji xezîna xerab tiştên xerab derdixe. 36 Lê ez ji we re dibêjim, her peyva pûç a ku mirov wê bipeyivin, ewê di roja dîwanê de hesabê wê bidin.
BEŞA 12 1 Di wê demê de Îsa roja Şemiyê di nav genim re derbas bû. Şagirtên wî birçî bûn, dest bi çinîna goşt û xwarinê kirin. 2 Lê gava Fêrisiyan ev yek dît, jê re gotin: «Va ye, şagirtên te tiştê ku ne qanûnî ye roja Şemiyê dikin. 3 Lê wî ji wan re got: « Ma we nexwendiye ku Dawid û yên ku pê re birçî bûn çi kir; 4 Ew çawa ket mala Xwedê û nanê pêşiyê xwar, ku ne ji wî û ne jî ji yên ku bi wî re bûn, lê tenê ji kahînan re destûr bû ku bixwe? 5 An jî we di Şerîetê de nexwendiye ku çawa di rojên Şemiyê de kahîn di Perestgehê de roja Şemiyê heram dikin û bêqusûr in?
7
MATTHEW
37 Çimkî bi gotinên xwe tuyê rastdar bibî û bi gotinên xwe jî tuyê sûcdar bibî. 38 Hingê hinek ji Şerîetzan û ji Fêrisiyan bersiv dan û gotin: «Mamoste, em dixwazin ji te nîşanekê bibînin. 39 Lê wî bersîva wan da û got: « Nifşê xerab û zînakar li nîşanekê digere. û tu nîşanek jê re nayê dayîn, lê ji nîşana Yûnis pêxember pê ve. 40 Çawa ku Ûnis sê roj û sê şevan di zikê welê de ma. Bi vî awayî Kurê Mirov wê sê roj û sê şevan di dilê dinyayê de bimîne. 41 Zilamên Nînewayê wê bi vî nifşî re di dîwanê de rabin û wê sûcdar bikin. û va ye, yekî ji Yonas mezintir li vir e. 42 Şahbanûya başûr wê di dîwanê de bi vî nifşî re rabe û wê sûcdar derxe; û va ye, yekî ji Silêman mezintir li vir e. 43 Gava ku ruhê nepak ji mirov derdikeve, ew li cihên hişk digere, li rihetiyê digere û nabîne. 44 Hingê dibêje: «Ezê vegerim mala xwe, ku ez jê derketim. Û gava ku ew tê, ew wê vala, şuştin û xemilandî dibîne. 45 Hingê ew diçe û heft ruhên din ên ji xwe xerabtir bi xwe re tîne û ew dikevin hundur û li wir rûdinin. Ji bo vî nifşê xerab jî wê wisa be. 46 Hê ew bi gel re dipeyivî, diya wî û birayên wî li derve rawestiyan û dixwestin bi wî re bipeyivin. 47 Hingê yekî jê re got: Va ye, diya te û birayên te li derve radiwestin û dixwazin bi te re bipeyivin. 48 Lê wî lê vegerand û ji yê ku jê re got got: « Diya min kî ye? û birayên min kî ne? 49 Û wî destê xwe dirêjî şagirtên xwe kir û got: Va ye diya min û birayên min! 50 Çimkî kî ku daxwaza Bavê min ê li ezmanan bike, birayê min, xwişk û diya min ew e.
15Çimkî dilê vî gelî gêj bûye, guhên wan ji bihîstinê sist bûne û çavên wan girtine. da ku tu carî bi çavên xwe nebînin, bi guhên xwe nebihîzin, bi dilê xwe fêm nekin û venegerin û ez wan qenc bikim. 16 Lê xwezî bi çavên we, çimkî ew dibînin, û guhên we, ku ew dibihîzin. 17 Çimkî bi rastî ez ji we re dibêjim, gelek pêxember û mirovên rast xwestin ku tiştên ku hûn dibînin bibînin, lê nedîtin. û hûn ên ku hûn dibihîzin û nebihîstin, bibihîzin. 18 Ji ber vê yekê hûn mesela tovdar bibihîzin. 19 Gava ku yek peyva Padîşahiyê dibihîze û fêm nake, yê xerab tê û tiştê ku di dilê wî de hatiye çandin radike. Yê ku di rê de tov standiye ev e. 20 Lê yê ku tov girtiye cihên kevirî, ew e ku peyvê dibihîze û bi şahî wê qebûl dike. 21 Lê dîsa jî koka wî di xwe de nîne, lê ji bo demekê dimîne. 22 Yê ku di nav stiriyan de tov standiye ew e ku peyvê dibihîze. û xema vê dinyayê û xapandina dewlemendiyê peyvê dixeniqîne û ew bêber dibe. 23 Lê yê ku li erdê qenc tov standiye ew e ku peyvê dibihîze û fêm dike. Ew jî fêkî dide û dide, hinek sed, hinek şêst û hinek sî. 24 Meseleke din jî ji wan re got: Padîşahiya Ezmanan dişibe mirovê ku li zeviya xwe tovê qenc çandiye. 25 Lê gava ku meriv di xew de bûn, dijminê wî hat, di nav genim de ga çand û çû. 26Lê gava ku berik şîn bû û fêkî da, wê gavê deh jî xuya bûn. 27 Xulamên xwediyê malê hatin û jê re gotin: «Ezbenî, ma te tovê qenc li zeviya xwe neçand? îcar ji ku derê çêdibe? 28 Wî ji wan re got: «Dijminekî weha kiriye. Xulam jê re got: Ma tu dixwazî em herin wan bicivînin? 29 Lê wî got: Na; Nebe ku dema ku hûn deh bicivînin, hûn genim jî bi wan re biçînin. 30 Bila her du bi hev re heta dirûnê şîn bibin û di dema dirûnê de ezê ji dirûvanan re bêjim: Pêşî deh bicivînin û bi kulman bişewitînin; lê genim di embara min de bicivînin. 31 Meseleke din jî ji wan re got: Padîşahiya Ezmanan mîna tovê xerdelê ye ku mirovek hilda û li zeviya xwe çand. 32 Bi rastî ew ji hemû tovên piçûktir e; lê gava mezin dibe, di nav giyayan de ya herî mezin e û dibe dar, wusa ku teyrên ezmanan tên û di nav çiqilên wî de rûdinin. 33 Meseleke din jî ji wan re got; Padîşahiya Ezmanan wek hevîrtirşkê ye, ku jinekê hilda û di nav sê pîvanên şîrîn de veşart, heta ku hemû hevîrtirş bû. 34 Îsa hemû ev tişt bi meselan ji elaletê re gotin. û bê mesel ji wan re negot: 35 Ji bo ku gotina pêxember bê cih: «Ezê devê xwe bi meselan vekim. Ezê tiştên ku ji damezrandina dinyayê ve veşartî ne, bêjim. 36 Hingê Îsa elalet şand û çû malê. 37 Wî bersîv da û ji wan re got: « Yê ku tovê qenc diçîne Kurê Mirov e; 38 Zevî dinya ye; tovê qenc zarokên padîşahiyê ne; lê çêr zarokên xerab in; 39 Dijminê ku ew çandiye Îblîs e; dirûn dawiya dinyayê ye; û dirûn melayîket in. 40 Ji ber vê yekê çêr tên berhevkirin û di nav êgir de dişewitin; di dawiya vê dinyayê de jî wisa be.
BEŞA 13 1 Di wê rojê de Îsa ji malê derket û li kêleka golê rûnişt. 2 Û elaleteke mezin li ba wî civiya, wusa ku ew ket gemiyek û rûnişt. û tevahiya elaletê li qeraxê golê rawesta. 3 Û wî gelek tişt bi meselan ji wan re got: « Va ye, tovkarek derket ku biçîne. 4 Gava ku wî tov da, hin tov ketin ber rê, çûk hatin û ew xwarin. 5Hinek ketin ser kevirên kevirî yên ku erda wan kêm nebû û di cih de şîn bûn, ji ber ku kûrahiya axê tune bû. 6 Gava roj hilat, ew şewitîn. û ji ber ku koka wan tune bû, hişk bûn. 7 Û hinek ket nav stiriyan; û stirî şîn bûn û ew xeniqîn. 8 Lê yê din ket erdekî qenc û fêkî da, hinekan sed, hinekan şêst û hinekan sî car. 9 Yê ku guhên bihîstinê hene, bila bibihîze. 10 Şagirt hatin û jê re gotin: «Çima tu ji wan re bi meselan dipeyivî? 11 Wî bersîv da û ji wan re got: Ji ber ku ji we re hatiye dayîn ku hûn sirên Padîşahiya Ezmanan nas bikin, lê ji wan re nehatiye dayîn. 12 Çimkî yê ku hebe, wê jê re bê dayîn û ewê zêde bibe; 13 Ji ber vê yekê ez bi meselan ji wan re dibêjim, çimkî ew nabînin; Û bi bihîstina wan ne dibihîzin û ne jî fêm dikin. 14 Û di wan de pêxembertiya Îşaya ku dibêje: «Bi bihîstina xwe hûnê bibihîzin û fêm nekin; û hûnê bibînin, û hûnê fêm nekin.
8
MATTHEW
41 Kurê Mirov wê milyaketên xwe bişîne û ewê ji Padîşahiya wî her tiştê ku sûcdar dikin û neheqiyê dikin bicivînin. 42 Û ewê wan bavêjin firna êgir. 43 Hingê yên rast wê di Padîşahiya Bavê xwe de wek tavê ronî bibin. Yê ku guhên wî hene, bila bibihîze. 44 Dîsa Padîşahiya Ezmanan mîna xezîneya ku di zeviyê de veşartî ye; yê ku gava mirov dibîne, vedişêre û ji şabûna wê diçe, her tiştê xwe difiroşe û zeviyê dikire. 45 Dîsa Padîşahiya Ezmanan dişibe zilamê bazirgan, ku li mirwarên qenc digere. 46 Yê ku mirwarek biha dît, çû hemû tiştên xwe firot û kirî. 47 Dîsa Padîşahiya Ezmanan mîna tora ye ku hatiye avêtin nav deryayê û ji her cureyî hatiye civandin. 48 Gava ew tije bû, ew derketin bejê, rûniştin û yên qenc di firaxên xwe de civandin, lê yên nebaş avêtin. 49 Wê di dawiya dinyayê de jî wusa be: milyaket wê derkevin û xeraban ji nav rastdaran biqetînin. 50 Û ewê wan bavêjin firna êgir. 51 Îsa ji wan re got: « Ma we ev hemû tişt fêm kirin? Wan jê re got: «Erê, ya Xudan. 52 Hingê wî ji wan re got: «Ji ber vê yekê her Şerîetzanê ku ji bo Padîşahiya Ezmanan tê hînkirin, mîna xwediyê malê ye ku ji xezîna xwe tiştên nû û yên kevn derdixe. 53 Û gava ku Îsa ev mesele qedandin, ji wir çû. 54 Gava ku ew hat welatê xwe, di kinîşta wan de hînî wan kir, wusa ku ew şaş man û got: «Ev şehrezayiya vî mirovî û ev karên hêzdar ji ku derê ne? 55 Ma ev ne kurê xerat e? ma ne ji diya wî re dibêjin Meryem? û birayên wî Aqûb, Ûsiv, Şimûn û Cihûda? 56 Û xwişkên wî, ma ne hemû bi me re ne? Îcar ev hemû tişt ji ku derê tên? 57 Û ew ji wî xeyîdî bûn. Lê Îsa ji wan re got: « Pêxemberek ji welatê xwe û li mala xwe pê ve ne bê rûmet e. 58 Û wî li wir ji ber bêbaweriya wan gelek karên hêzdar nekir.
13 Gava ku Îsa ev yek bihîst, ji wê derê bi gemiyê derket cihekî çolistanî û ji bajaran peya çû. 14 Îsa derket, elaleteke mezin dît, dilê wan pê ket û nexweşên wan qenc kirin. 15 Gava bû êvar, şagirtên wî hatin ba wî û jê re gotin: «Ev der cihekî çol e û êdî dem derbas bûye. elaletê bişîne, da ku herin gundan û ji xwe re xwarinê bikirin. 16 Lê Îsa ji wan re got: « Ne hewce ye ku ew herin. hûn bidin wan ku bixwin. 17 Û wan jê re got: «Li vir pênç nan û du masî pê ve hene. 18 Wî got: «Wan bînin vir ba min. 19 Û wî emir da elaletê ku li ser giya rûnin, pênc nan û her du masî hildan, ber bi ezmên nêrî, şikir kir, şikand û nan da şagirtên xwe û şagirtan jî dan elaletê. . 20 Hemûyan xwar û têr bûn û ji pariyên mayî diwanzdeh selik tije hildan. 21 Û yên ku xwaribûn, ji jin û zarokan pê ve li dora pênc hezar mêr bûn. 22 Û di cih de Îsa zor li şagirtên xwe kir ku ew li qeyikê siwar bibin û beriya wî herin aliyê din, dema ku ew elaletê bişîne. 23 Gava ku wî elalet şand, ji hev cuda derket çiyê ku dua bike. 24Lê gemî niha di nav behrê de bû, pêlan lêxistibû, çimkî ba berevajî bû. 25 Û di nobeta çaran a şevê de Îsa çû ba wan û li ser golê rêve çû. 26 Gava şagirtan dît ku ew li ser golê rêve diçe, xemgîn bûn û gotin: «Ew ruh e; û ji tirsa qîriyan. 27 Lê Îsa di cih de ji wan re peyivî û got: « Hûn dilşa bibin; ez im; netirsin. 28 Petrûs lê vegerand û got: Ya Xudan, eger tu yî, emir bike ku ez li ser avê bêm ba te. 29 Û wî got: Were. Gava Petrûs ji gemiyê daket, li ser avê meşiya, da ku here ba Îsa. 30 Lê gava wî bayê gurr dît, tirsiya. û dest bi noqbûnê kir, giriya û got: «Ya Xudan, min xilas bike.» 31 Û di cih de Îsa destê xwe dirêj kir, ew girt û jê re got: « Ey kêmbawerî, te çima guman kir? 32 Û gava ew ketin gemiyê, ba rawestiya. 33 Hingê yên ku di qeyikê de bûn hatin, perizîn wî û gotin: «Bi rastî tu Kurê Xwedê yî. 34 Gava ew derbas bûn, hatin welatê Cênîsaretê. 35 Û gava ku merivên wî cihî pê nas kirin, şandine der û dora wî û hemû nexweş anîne ba wî. 36 Û jê lava kirin, ku tenê destê xwe bidin benên kirasê wî.
BEŞA 14 1 Di wê demê de Hêrodês çargoşe navûdengê Îsa bihîst. 2 Û ji xulamên xwe re got: «Ev Yûhennayê imadkar e; ew ji nav miriyan rabûye; û ji ber vê yekê karên hêzdar xwe di wî de nîşan didin. 3 Çimkî Hêrodês Yûhenna girtibû, ji bo xatirê Hêrodiya, jina birayê wî Filîpos, ew girêdan û xistibû zîndanê. 4Çimkî Yûhenna jê re got: «Ne rewa ye ku tu wê hebe. 5 Û gava ku wî xwest ku ew bikuje, ji elaletê ditirsiya, çimkî wan ew wek pêxember hesab dikir. 6 Lê gava rojbûna Hêrodês bû, qîza Hêrodês li ber wan reqisî û kêfa Hêrodês hat. 7 Li ser vê yekê wî bi sond soz da ku her çi bixwaze wê bide wê. 8 Û wê ji diya xwe emir kir û got: «Serê Yûhennayê imadkar di doşekê de bide min.» 9 Padîşah poşman bû, lê ji bo sondxwarinê û yên ku bi wî re li ser sifrê rûniştibûn, emir kir ku sondê bê dayîn. 10 Û wî şand û di girtîgehê de serê Yûhenna jêkir. 11 Serê wî di þermekê de anîn û dan keçikê û wê jî anî ba diya xwe. 12 Şagirtên wî hatin, cesed hildan, veşartin û çûn û ji Îsa re gotin.
BEŞA 15 1 Hingê Şerîetzan û Fêrisiyên Orşelîmê hatin ba Îsa û gotin: 2 Çima şagirtên te edetên rihspiyan binpê dikin? Çimkî gava nan dixwin destên xwe naşon. 3 Lê wî bersîv da û ji wan re got: « Çima hûn jî bi kevneşopiya xwe emrê Xwedê binpê dikin? 4 Çimkî Xwedê emir kir û got: «Qedrê dê û bavê xwe bigire.» Yê ku nifiran li dê û bavê xwe bike, bila bimire. 5 Lê hûn dibêjin: Yê ku ji dê û bavê xwe re bêje: «Ev diyarî ye, ji min re çi feyde hebe. 6 Û hurmetê nede dê û bavê xwe, ewê azad be. Bi vî awayî we emrê Xwedê bi kevneşopiya xwe bêbandor kir. 7 Ey durûno, Îşaya ji we re pêxemberîtî kir û got:
9
MATTHEW
BEŞA 16
8 Ev gel bi devê xwe nêzîkî min dibe û bi lêvên xwe rûmetê dide min; lê dilê wan ji min dûr e. 9Lê pûç diperizin min û emrên mirovan ji bo hînkirinan hîn dikin. 10 Wî gazî elaletê kir û ji wan re got: Bibihîzin û fêm bikin. 11 Tiştê ku dikeve devê mirov pîs nake; lê ya ku ji devê derdikeve, mirov pîs dike. 12 Hingê şagirtên wî hatin û jê re gotin: «Tu dizanî ku Fêrisî piştî ku ev gotin bihîstin xeyîdiyan? 13 Lê wî lê vegerand û got: « Her şitila ku Bavê min ê li ezmanan neçandiye, wê rabe. 14 Dev ji wan berdin, ew bibin serokên koran. Û eger kor rêberiya koran bike, herdu jî wê bikevin xendeqê. 15 Hingê Petrûs lê vegerand û jê re got: «Vê meselê ji me re bêje. 16 Îsa got: « Ma hûn jî hê jî bêfêhm in? 17 Ma hûn hê jî fêm nakin, ku her tiştê ku ji devê dikeve, diçe zik û tê avêtin nav dravê? 18 Lê tiştên ku ji devê dertên, ji dil dertên; û ew mirov pîs dikin. 19Çimkî ji dil fikrên xerab, kuştin, zîna, fuhûşî, dizî, şahidiya derewîn, çêr û çêr ji dil dertên. 20 Tiştên ku mirov murdar dikin ev in; lê xwarina bi destên neşuştî mirov pîs nake. 21 Hingê Îsa ji wê derê çû, çû peravên Sûr û Saydayê. 22 Û va ye, jineke Kenanî ji heman peravê derket, gazî wî kir û got: «Ya Xudan, Kurê Dawid, li min were rehmê. keça min bi şeytanekî bi xedar diêşe. 23 Lê wî tu gotinek jî bersîva wê neda. Şagirtên wî hatin, jê lava kirin û gotin: «Wê bişîne. Çimkî ew li pey me digirî. 24 Lê wî lê vegerand û got: « Ez ne ji miyên windabûyî yên mala Îsraêl re hatim şandin. 25 Hingê ew hat, perizîn wî û got: Ya Xudan, alîkariya min bike. 26 Lê wî lê vegerand û got: « Nanê zarokan bigire û bavêje ber kûçikan ne hêja ye. 27 Û wê got: Rast e, ya Xudan! 28 Hingê Îsa lê vegerand û got: « Ya jinê, baweriya te mezin e. Û keça wê ji wê saetê de sax bû. 29 Îsa ji wê derê çû û nêzîkî gola Celîlê bû. çû çiyayekî û li wir rûnişt. 30 Û elaleteke mezin hat ba wî, yên ku seqet, kor, lal, seqet û gelekên din bi wan re bûn û ew avêtin ber lingên Îsa. û wî ew qenc kirin: 31 Gava elaletê dît ku lal dipeyivin, seqet sax in, şil dimeşin û kor jî dibînin, şaş ma û pesnê Xwedayê Îsraîlê da. 32 Hingê Îsa gazî şagirtên xwe kir û got: « Min li elaletê dilşewat e, çimkî ew sê roj e tevî min dimînin û tiştekî xwarinê tune. 33 Şagirtên wî jê re gotin: «Em li çolê ji ku ew qas nan hebin ku em elaleteke ewqas mezin têr bikin? 34 Îsa ji wan re got: « Çend nanên we hene? Wan got: Heft û çend masiyên biçûk. 35 Û wî emir kir ku elaletê li erdê rûne. 36 Wî heft nan û masî hildan, şikir kir, şikandin, dan şagirtên xwe û şagirtan jî dan elaletê. 37 Hemûyan xwar û têr bûn û ji goştê şikestî heft selik tije hildan. 38 Û yên ku xwarin, ji jin û zarokan pê ve, çar hezar mêr bûn. 39 Wî elalet şand, gemiyek siwar kir û hat peravên Magdalayê.
1 Fêrisî tevî Sadûqiyan jî hatin û jê xwestin ku nîşanek ji ezmên nîşanî wan bide. 2 Wî bersîva wan da û got: « Dema ku dibe êvar, hûn dibêjin: Wê hewa xweş be, çimkî ezman sor e. 3 Û sibe, îro hewa wê xirab be, çimkî ezman sor û nizm e. Gelî durûno, hûn rûyê asîmanan nas dikin; lê hûn nikarin nîşanên zemanan nas bikin? 4 Nifşê xerab û zînakar li nîşanekê digere; û ji nîşana Yûnis pêxember pê ve wê tu nîşanek jê re neyê dayîn. Û wî ew hiştin û çû. 5 Gava ku şagirtên wî hatin aliyê din, wan ji bîr kiribû ku nan hilînin. 6 Hingê Îsa ji wan re got: « Hay ji hevîrtirşkê Fêrisî û Sadûqiyan hay ji xwe hebin. 7 Ew di nav xwe de peyivîn û gotin: Ji ber ku me nan nexwariye. 8 Gava ku Îsa ev yek fêm kir, ji wan re got: « Gelî kêmbawerno, çima hûn di nav xwe de dipeyivin, çimkî we nan neanî? 9 Ma hûn hîna fêm nakin û naynin bîra we pênc nanên pênc hezarî û we çend selik hildane? 10 Ne heft nanên çar hezarî û we çend selik rakir? 11 Ma hûn çawa fêm nakin ku min ji we re ne li ser nan got, ku hûn ji hevîrtirşkê Fêrisî û Sadûqiyan haydar bin? 12 Hingê wan fêm kir ku wî çawa emir li wan kir ku ne ji hevîrtirşkê nan, lê ji hînkirina Fêrisî û Sadûqiyan hay ji xwe hebin. 13 Gava ku Îsa hat peravên Qeyseriya Filîpyayê, ji şagirtên xwe pirsî û got: « Mirov dibêjin ku ez Kurê Mirov kî me? 14 Û wan got: «Hinek dibêjin ku tu Yûhennayê imadkar î; hinekan jî Êlyas; û yên din Yêremya, an jî yek ji pêxemberan. 15 Wî ji wan re got: « Lê hûn dibêjin ku ez kî me? 16 Şimûn-Petrûs lê vegerand û got: «Tu Mesîh î, Kurê Xwedayê jîndar. 17 Îsa lê vegerand û jê re got: « Xwezî bi te, Şimûn Barjona, çimkî ew ne ji xwîn û goşt ji te re eşkere kir, lê Bavê min ê li ezmanan e. 18 Û ez ji te re jî dibêjim, tu Petrûs î û ezê dêra xwe li ser vî kevirî ava bikim; Û dergehên dojehê li ser wê nabin. 19 Û ezê mifteyên Padîşahiya Ezmanan bidim te û tu çi li ser rûyê erdê girêbidî, wê li ezmanan jî bê girêdan; 20 Hingê wî emir li şagirtên xwe kir ku ji kesî re nebêjin ku ew Îsa Mesîh e. 21 Ji wê çaxê ve Îsa dest pê kir û ji şagirtên xwe re da zanîn ku divê ew çawa here Orşelîmê, ji rihspiyan, serekên kahînan û Şerîetzanan gelek cefayê bikişîne, bê kuştin û roja sisiyan ji nû ve rabe. 22 Petrûs ew girt, dest pê kir lê hilat û got: «Ezbenî, ji te dûr be! 23 Lê ew zivirî û ji Petrûs re got: « Tu li pişt min here, Şeytan! 24 Hingê Îsa ji şagirtên xwe re got: « Eger yek bixwaze li pey min bê, bila xwe înkar bike, xaça xwe rake û li pey min were. 25 Çimkî kî ku bixwaze jiyana xwe xilas bike, ewê wê winda bike; û yê ku jiyana xwe ji bo min winda bike, wê bibîne.
10
MATTHEW
26Çimkî çi feyda mirov heye ku hemû dinyayê bi dest bixe û canê xwe winda bike? an jî mirov wê di berdêla canê xwe de çi bide? 27 Çimkî Kurê Mirov wê bi rûmeta Bavê xwe re bi milyaketên xwe re bê; û paşê ewê her kesî li gor kirinên wî xelat bike. 28 Bi rastî ez ji we re dibêjim, hinek li vir radiwestin, heta ku nebînin Kurê Mirov di Padîşahiya xwe de tê, mirinê tam nakin.
24 Çaxê ew hatin Kefernahûmê, yên ku bac distandin hatin ba Petrûs û gotin: «Ma axayê te bacê nade? 25 Ew dibêje: Belê. Gava ku ew hat malê, Îsa nehişt û got: « Tu çi difikirî, Şimûn? Padîşahên dinyayê edet an bac ji kê distînin? yên zarokên xwe, yan yên biyaniyan? 26 Petrûs jê re got: «Ji xerîban. Îsa jê re got: « Hingê zarok azad in. 27 Lê ji bo ku em wan neêşînin, herin deryayê, çengelê bavêjin û masiyê pêşî hildin. Û gava ku te devê wî vekir, tuyê pereyek bibînî.
BEŞA 17
BEŞA 18
1Piştî şeş rojan Îsa Petrûs, Aqûb û birayê xwe Yûhenna hilda û hilda ser çiyayekî bilind. 2 Û li ber wan guherî û rûyê wî wek rojê şewq da û cilê wî wek ronahiyê spî bû. 3 Û va ye, Mûsa û Êlyas ji wan re xuya bûn ku bi wî re dipeyivîn. 4 Hingê Petrûs lê vegerand û ji Îsa re got: «Ya Xudan, ji bo me baş e ku em li vir bin. Eger tu dixwazî, em li vir sê konan çêkin. yek ji te re, yek ji Mûsa re û yek ji bo Êlyas. 5 Gava ku wî hê dipeyivî, va ye, ewrekî geş li ser wan kir sî. hûn wî bibihîzin. 6 Gava şagirtan ev yek bihîst, ketin ser rûyê xwe û pir tirsiyan. 7 Îsa hat, destê xwe da wan û got: « Rabin û netirsin.» 8 Gava wan çavên xwe hildan, ji Îsa pê ve tu kes nedît. 9 Gava ku ew ji çiyê daketin, Îsa emir li wan kir û got: « Ev dîtinî ji kesî re nebêjin, heta ku Kurê Mirov ji nav miriyan ranebe. 10 Şagirtên wî jê pirsîn û gotin: «Nexwe çima Şerîetzan dibêjin ku divê pêşî Êlyas bê? 11 Îsa lê vegerand û ji wan re got: « Bi rastî wê pêşî Êlyas bê û her tiştî vegerîne. 12 Lê ez ji we re dibêjim, Êlyas jixwe hatiye, lê wan ew nas nekir, lê her tiştê ku wan rêz kir, jê re kirin. Bi vî awayî Kurê Mirov jî wê cefayê ji wan bikişîne. 13 Hingê şagirtan fêm kir ku ew ji wan re li ser Yûhennayê imadkar peyivî. 14 Û gava ew hatin cem elaletê, zilamek hat ba wî, li ber wî çû ser çokan û got: 15 Ya Xudan, li kurê min were rehmê, çimkî ew dîn û har e, gelek caran dikeve nav êgir û gelek caran di nav avê de. 16 Û min ew anî ba şagirtên te û wan nikaribû wî qenc bikin. 17 Hingê Îsa lê vegerand û got: « Ey nifşê bêbawer û şaş, ezê heta kengê bi we re bim? heta kengê ezê te biêşînim? wî bîne vir ba min. 18 Îsa li Îblîs hilat. Û ew ji wî derket û zarok ji wê saetê de qenc bû. 19 Hingê şagirt ji hev cuda hatin ba Îsa û gotin: «Çima me nikaribû wî derxin? 20 Îsa ji wan re got: « Ji ber bêbaweriya we. Çimkî bi rastî ez ji we re dibêjim, eger baweriya we wek tovê xerdelê hebe, hûnê ji vî çiyayî re bêjin: «Ji vir biçin wê derê. û wê jê bibe; û tu tişt ji we re ne mimkûn e. 21 Lê belê ev celeb ne bi dua û rojiyê dernakeve. 22 Û çaxê ew li Celîlê diman, Îsa ji wan re got: « Kurê Mirov wê bikeve destên mirovan. 23 Û wê wî bikujin û roja sisiyan wê rabe. Û ew pir poşman bûn.
1 Di wê demê de şagirt hatin ba Îsa û gotin: «Di Padîşahiya Ezmanan de yê herî mezin kî ye? 2 Û Îsa gazî zarokekî biçûk kir û ew xiste nav wan. 3 Û got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku hûn venegerin û nebin wek zarokên biçûk, hûn nakevin Padîşahiya Ezmanan. 4 Îcar kî ku xwe wek vê zarokê biçûk nizim bike, ew di Padîşahiya Ezmanan de herî mezin e. 5 Û kî ku zarokek weha bi navê min qebûl bike, min qebûl dike. 6 Lê kî ku yekî ji van biçûkên ku bawerîya xwe bi min anîne xeyîdîne, ji bo wî çêtir e ku kevirekî arî bi stûyê wî ve bê daliqandin û ew di kûrahiya deryayê de xeniqî. 7 Wey li dinyayê ji ber sûcan! ji ber ku lazim e ku sûc bên; lê wey li wî mirovê ku sûc jê re tê! 8 Ji ber vê yekê, eger destê te an lingê te te biêşîne, wan bibire û ji xwe bavêje: Ji bo te çêtir e ku tu rawestayî an seqet têkeve jiyanê, ne ku du dest an du lingên te bên avêtin nav agirê herheyî. 9 Û eger çavê te te bixapîne, wî derxe û ji xwe bavêje: Ji bo te çêtir e ku tu bi çavekî bikevî jiyanê, ne ku bi du çavan ve bê avêtin nav agirê dojehê. 10 Hay ji xwe hebin ku hûn yekî ji van biçûkan kêm nekin; Çimkî ez ji we re dibêjim, milyaketên wan li ezmanan hergav rûyê Bavê min ê li ezmanan dibînin. 11 Çimkî Kurê Mirov hatiye ku yê winda xilas bike. 12 Hûn çawa difikirin? eger sed pezên mirovî hebin û yek ji wan ji rê derbikeve, ma ew nod û nehan bernade û naçe çiya û li ya ji rê derketiye bigere? 13 Û eger wusa be ku ew wê bibîne, bi rastî ez ji we re dibêjim, ew bi wê miyan bêtir şa dibe, ji yên nod û neh ên ku ji rê derneketine. 14 Bi vî awayî ne daxwaza Bavê we yê li ezmanan e ku yek ji van biçûkan helak bibe. 15 Wekî din, eger birayê te sûcê li te bike, here û qisûrê wî yê di navbera xwe û wî de tenê jê re bêje; 16 Lê eger ew guh nade te, hingê yek an du kesên din jî bi xwe re bîne, da ku her peyv bi devê du an sê şahidan ve were rast kirin. 17 Û eger ew guh nede wan, ji civînê re bêje; 18 Bi rastî ez ji we re dibêjim, hûn çi li ser rûyê erdê girêdin, wê li ezmanan jî bê girêdan; 19 Dîsa ez ji we re dibêjim, eger du ji we li ser rûyê erdê li ser her tiştê ku bixwazin bipejirînin, ew ji Bavê min ê li ezmanan wê ji bo wan bê kirin. 20Çimkî li cihê ku dido an sê bi navê min li hev civandin, li wir ez di nav wan de me.
11
MATTHEW
21 Hingê Petrûs hat ba wî û got: «Ya Xudan, birayê min wê çend caran li hember min guneh bike û ez wî bibihûrînim?» heta heft caran? 22 Îsa jê re got: « Ez ji te re nabêjim, heta heft caran, lê heta heftê caran heftan. 23 Ji ber vê yekê Padîşahiya Ezmanan dişibihe padîşahekî ku dixwaze hesabê xulamên xwe bike. 24 Û gava ku wî dest bi hesabkirinê kir, yek jê re anîn, ku deh hezar telant deyndarê wî bû. 25 Lê belê ji ber ku ne mecbûr bû ku pere bida, axayê wî emir kir ku ew û jin û zarokên wî û her tiştê wî bifroşin û bidin. 26 Ji ber vê yekê xulam ket xwarê, perizîn wî û got: «Ya Xudan, sebira min li min hebe û ezê her tiştî bidim te. 27 Hingê axayê wî xulam dilrehmî bû, ew vekir û deynê wî efû kir. 28 Lê belê ew xulam derket derve, yekî ji xizmetkarên xwe dît, ku sed pere deyndarê wî bû. 29 Û xulamê hevalê wî ket ber lingên wî, jê lava kir û got: Li min sebir bike, ezê heqê te hemûyan bidim. 30 Û wî nexwest, lê çû û ew avêt zîndanê, heta ku deynê xwe bide. 31 Îcar gava ku hevalên wî ev tişt dîtin, gelek poşman bûn û hatin û her tişt ji axayê xwe re gotin. 32 Hingê axayê wî, piştî ku gazî wî kir, jê re got: «Ey xulamê xerab, min ew deyn li te baxşand, çimkî te ji min xwest. 33 Ma ne gerek bû ku tu jî ji hevalê xwe re dilovan bibûna, çawa ku min li te rehm kir? 34 Û axayê wî hêrs bû û ew da destê cefadaran, heta ku ew hemû heqê wî bide. 35 Heger hûn ji dilê her kesî li gunehên birayê xwe nebaxşînin, Bavê min ê ezmanan jî wê bi we re bike.
13 Hingê zarokên biçûk anîn ba wî, da ku destên xwe deyne ser wan û dua bike û şagirtan li wan hilat. 14 Lê Îsa got: « Zarokên biçûk bihêlin û nehêlin ku ew bên ba min, çimkî Padîşahiya Ezmanan ji wan re ye. 15 Û wî destên xwe danîn ser wan û ji wir çû. 16 Û va ye, yek hat û jê re got: Mamosteyê qenc, ez çi qenciyê bikim ku jiyana min a herheyî hebe? 17 Û wî jê re got: Çima tu ji min re dibêjî qenc? Ji yekî pê ve, yanî Xwedê pê ve, tu qencî tune. 18 Wî jê re got: «Kîjan? Îsa got: Tu nekujî, zînayê neke, diziyê neke, şahidiya derewîn neke. 19 Qedrê dê û bavê xwe bigire û ji cîranê xwe wekî xwe hez bike. 20 Xort jê re got: «Min ev hemû tişt ji xortaniya xwe ve girtine; 21 Îsa jê re got: « Eger tu dixwazî bêkêmahî bibî, here, tiştên xwe bifiroşe û bide belengazan û xezîneya te li ezmanan hebe û were û li pey min were. 22 Lê gava ku xort ev gotin bihîst, bi xemgînî çû, çimkî mal û milkên wî yên mezin hebûn. 23 Hingê Îsa ji şagirtên xwe re got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim, mirovê dewlemend bi zorê bikeve Padîşahiya Ezmanan. 24 Û dîsa ez ji we re dibêjim, hêsantir e ku deve di qulika derziyê re derbas bibe, ne ku merivek dewlemend bikeve Padîşahiya Xwedê. 25 Gava şagirtên wî ev yek bihîst, gelek şaş man û gotin: «Îcar kî dikare xilas bibe? 26 Lê Îsa li wan nêrî û ji wan re got: « Ev yek ji mirovan re ne mimkûn e. lê bi Xwedê her tişt mimkûn e. 27 Hingê Petrûs lê vegerand û got: «Va ye, me hemû tişt berda û li pey te çûn; îcar emê çi hebin? 28 Îsa ji wan re got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim, hûn ên ku li pey min hatine, di zayînê de, gava ku Kurê Mirov wê li ser textê rûmeta xwe rûne, hûn jî li ser diwanzdeh textan rûnin, dadbarkirina diwanzdeh eşîrên Îsraîl. 29 Û her kesê ku ji bo navê min mal, an bira, an xwişk, an bav, an dê, an jin, an zarok an zeviyên xwe berdaye, wê sed carî bistîne û wê jiyana herheyî mîras bigire. 30 Lê gelek yên pêşî wê bibin axir. û yê paşîn wê bibe yekem.
BEŞA 19 1 Û gava ku Îsa ev gotin qedandin, ji Celîlê derket û hat peravên Cihûstanê yên wê derê Urdunê. 2 Û elaleteke mezin li pey wî çû. û wî ew li wir qenc kirin. 3 Fêrisî jî hatin ba wî, ew ceribandin û jê re gotin: Ma dirust e ku mêr ji bo her tiştî jina xwe berde? 4 Û wî bersîv da û ji wan re got: Ma we nexwendiye ku yê ku ew di destpêkê de afirandin, ew kirin nêr û mê? 5 Û got: «Ji bo vê yekê mêr dê bav û diya xwe bihêle û bi jina xwe ve girêde û wê her du bibin yek beden? 6 Ji ber vê yekê êdî ew herdu ne, lê yek beden in. Ji ber vê yekê Xwedê çi kiriye yek, bila mirov ji hev neqetîne. 7Wan jê re got: Îcar çima Mûsa emir kir ku nivîsa jinberdanê bide û wê berde? 8 Wî ji wan re got: « Mûsa ji ber serhişkiya dilê we hişt ku hûn jinên xwe berdin; lê ji destpêkê ve ne wusa bû. 9 Û ez ji we re dibêjim, kî ku jina xwe berde, ji ber fuhûşê pê ve û bi yekî din re bizewice, ew zînayê dike; 10 Şagirtên wî jê re gotin: «Eger rewşa mêr bi jina wî re wisa be, ne baş e ku meriv bizewice. 11 Lê wî ji wan re got: « Hemû mirov nikarin vê gotinê qebûl bikin, ji yên ku ji wan re hatiye dayîn». 12Çimkî hinek xwedêgiravî hene ku ji malzaroka diya xwe bi vî awayî çêbûne û hinek jî hene ku ji mirovan bûne malxwê û hinek jî hene ku ji bo Padîşahiya Ezmanan xwe kirine mîran. Yê ku karibe wê bigire, bila werbigire.
BEŞA 20 1Çimkî Padîşahiya Ezmanan dişibihe mirovê ku malxwê malê ye, yê ku serê sibê derketibû, da ku li rezê xwe karkeran bikire. 2 Û gava ku wî bi karkeran re rojekê pereyek li hev kir, ew şand nav rezê xwe. 3 Û ew nêzîkî saeta sisiyan derket û dît ku yên din li sûkê bêkar rawestiyane. 4 Û ji wan re got; Hûn jî herin nav rêz û çi rast e ezê bidim we. Û bi rê ketin. 5 Ew dîsa di saet şeşan û nehan de derket derve û weha kir. 6 Û li dora saet yanzdehemîn ew derket derve, hinekên din bêkar rawesta dîtin û ji wan re got: «Çima hûn hemû rojê bêkar li vir in? 7 Wan jê re got: Ji ber ku tu kesî em negirtiye. Wî ji wan re got: «Hûn jî herin nav rêz. Û çi rast e, hûnê wê bistînin. 8 Îcar gava bû êvar, axayê rêz ji karmendê xwe re got: «Gelî karkeran bike û heqê wan bide wan, ji yên dawî heta yên pêşî.
12
MATTHEW
9 Û gava ew hatin, yên ku li dora saet yanzdehan de girtibûn, ji her kesî perek stand. 10 Lê gava ku yên pêşî hatin, wan guman kir ku divê hê bêtir bistînin. Û wan jî bi vî awayî ji her kesî pereyek stand. 11 Û gava ku wan ew stand, li hember xwedêgiravî malê pitepit kirin. 12 Dibêjin: Evên paşîn tenê saetekê xebitîn û te ew bi me yên ku bar û germa rojê hilgirtine wek hev. 13 Lê wî bersîva yekî ji wan da û got: «Heval, ez tu neheqiyê li te nakim! 14 Ya te hilde û here. 15 Ma ne rewa ye ku ez bi yên xwe re çi bikim? Ma çavê te xerab e, çimkî ez qenc im? 16 Ji ber vê yekê yên paşîn wê bibin pêşî û yên pêşî yên paşî. 17 Îsa hilkişiya Orşelîmê, di rê de her diwanzdeh şagirt girtin û ji wan re got: 18 Va ye, em hilkişin Orşelîmê; û Kurê Mirov wê bi destê serekên kahînan û Şerîetzanan re bê dayîn û ewê wî mehkûmî mirinê bikin. 19 Û wê wî bide destê miletan, da ku ew tinaz û qamçiyan bikin û wî xaç bikin û roja sisiyan wê rabe. 20 Hingê diya zarokên Zebedî û kurên xwe hatin ba wî, perizîn wî û tiştek jê xwestin. 21 Û wî ji wê re got: Tu çi dixwazî? Wê jê re got: «Bihêle ku ev herdu kurên min, yek li milê te yê rastê û yê din li milê çepê, di Padîşahiya te de rûnin. 22 Lê Îsa lê vegerand û got: « Hûn nizanin hûn çi dixwazin. Ma hûn dikarin ji wê kasa ku ez jê vexwim vexwim û bi imadbûna ku ez pê tê imad kirin hûnê imad bibin? Wan jê re got: «Em dikarin. 23 Û wî ji wan re got: « Hûnê bi rastî jî ji kasa min vexwin û bi imadkirina ku ez pê tê imadkirin, imad bibin; lê rûniştina li milê min ê rastê û li milê min ê çepê ne ya min e, ku ez bidim, lê wê bibe. ji bo wan ên ku ji aliyê Bavê min ve hatiye amadekirin. 24 Gava ku deh kesan ev bihîst, li hember her du birayan hêrs bûn. 25 Lê Îsa gazî wan kir û got: « Hûn dizanin ku serekên miletan serweriya wan dikin û yên mezin jî desthilatdariyê li ser wan dikin. 26 Lê di nav we de wusa nebe; 27 Û ji we kî ku bixwaze bibe serek, bila bibe xulamê we. 28 Çawa ku Kurê Mirov ne ji bo ku jê re xizmet bê kirin, lê hat ku xizmet bike û canê xwe di ber gelekan de berdêl bide. 29 Gava ku ew ji Erîhayê diçûn, elaleteke mezin li pey wî çû. 30 Û va ye, du mirovên kor li tenişta rê rûniştibûn, gava bihîstin ku Îsa tê re derbas dibe, qîriyan û gotin: «Ya Xudan, Kurê Dawid, li me were rehmê. 31 Û elaletê li wan hilat, ji ber ku divê ew bêdeng nemînin. 32 Îsa sekinî, gazî wan kir û got: « Hûn dixwazin ez çi ji we re bikim? 33 Ji wî re dibêjin: Ya Xudan, bila çavên me vebin. 34 Îcar Îsa ji wan re dilovan bû, destê xwe da çavên wan û di cih de çavên wan dîtin û ew li pey wî çûn.
2 Ji wan re got: Herin gundê li hemberî xwe, di cih de hûnê kerê girêdayî û dehşikek pê re bibînin; wan vekin û bînin ba min. 3 Û eger yek ji we re tiştekî bêje, hûnê bêjin: «Pêdiviya Xudan bi wan heye; Û di cih de ewê wan bişîne. 4 Ev hemû hatin kirin, da ku gotina pêxember bê cih û got: 5 Ji keça Siyonê re bêje: Va ye, Padîşahê te tê ba te, nermik, li ser kerê rûniþtiye û dehşikê li ser kerê kerê rûniştiye. 6 Şagirt çûn, çawa ku Îsa li wan emir kiribû, kirin. 7 Ker û dehşik anîn, cil û bergên xwe li wan kirin û ew danîn ser wan. 8 Û elaleteke gelek mezin cilên xwe di rê de belav kirin. hinekên din çiqilên daran jêdikin û di rê de dirijandin. 9 Elaleteke ku pêşda diçû û pey wan dihat, qîriyan û gotin: «Hosana ji Kurê Dawid re: Xwezî bi wî yê ku bi navê Xudan tê. Hosanna di jor de. 10 Gava ku ew hat Orşelîmê, hemû bajar hejiya û got: «Ev kî ye? 11 Elaletê got: «Ev Îsa pêxemberê Celîlê yê Nisretî ye. 12 Îsa çû Perestgeha Xwedê, hemû yên ku di Perestgehê de difirotin û dikirin, avêtin derve, maseyên pereguhêran û kursiyên kevokfiroşan hilweşand. 13 Û ji wan re got: « Hatiye nivîsîn: «Mala min wê jê re mala duakirinê bê gotin. lê we ew kir zozana dizan. 14 Di Perestgehê de kor û şil hatin ba wî. û wî ew qenc kirin. 15 Gava ku serekên kahînan û Şerîetzan tiştên ku wî kirin, dîtin û zarok di Perestgehê de digirîn û digotin: «Hosana ji Kurê Dawid re. ew pir xemgîn bûn, 16 Û jê re got: «Tu dibihîzî ev çi dibêjin? Îsa ji wan re got: « Belê; Ma we qet nexwendiye: «Te pesn ji devê zarok û şîrmijkan kamil kir?» 17 Wî ew hiştin û ji bajêr derket û çû Beytanyayê. û li wir raza. 18 Serê sibê gava ew vegeriya bajêr, birçî ma. 19 Gava ku wî di rê de darek hêjîrê dît, hat ba wê, lê ji pelan pê ve tiştek li ser nedît û jê re got: « Ji niha û pê ve bila her û her fêkî li ser te nebin. Û niha dara hêjîrê hişk bû. 20 Gava şagirtan ev yek dît, şaş man û gotin: «Dara hêjîrê çiqas zû hişk bûye! 21 Îsa bersîva wan da û ji wan re got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim, eger baweriya we hebe û dudilî nebe, hûn ne tenê ya ku ji dara hêjîrê re tê kirin, bikin, lê her weha eger hûn ji vî çiyayî re jî bêjin: ‹Hûn rabin. , û tu bê avêtin nav deryayê; wê bê kirin. 22 Û her tiştê ku hûn di duakirinê de bi baweriyê bixwazin, hûnê bistînin. 23 Gava ku ew hat Perestgehê, serekên kahînan û rihspiyên gel hatin ba wî, çaxê ku wî hîn dikir û jê re gotin: «Tu van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikî? û kê ev desthilatî daye te? 24 Îsa lê vegerand û ji wan re got: « Ezê jî tiştekî ji we bipirsim, eger hûn ji min re bêjin, ezê ji we re bêjim ku ez van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikim. 25 Vaftîzma Yûhenna ji ku bû? ji ezmên, an ji mirovan? Ew bi xwe re dipeyivîn û digotin: «Eger em bêjin: Ji ezmên; Ewê ji me re bêje: «Çima we ji wî bawer nekir?» 26 Lê eger em bêjin: Ji mirovan; em ji xelkê ditirsin; Çimkî hemûyan Yûhenna pêxember dihesibînin. 27 Wan bersîva Îsa da û gotin: «Em nikarin bêjin. Û wî ji wan re got: « Ez jî ji we re nabêjim ku ez van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikim.
BEŞA 21 1 Û çaxê ew nêzîkî Orşelîmê bûn û hatin Beytfacê, ber bi Çiyayê Zeytûnê, hingê Îsa du şagirt şandin.
13
MATTHEW
28 Lê hûn çi difikirin? Du kurên zilamekî hebûn; Ew hat ba yê pêşî û jê re got: «Lawo, îro here li rezê min bixebite. 29 Wî lê vegerand û got: «Ez naxwazim; lê paşê tobe kir û çû. 30 Û hat ba yê diduyan û weha got. Wî lê vegerand û got: «Ez diçim, ezbenî!» û neçû. 31 Ma ji wan herduyan daxwaza bavê wî kirin? Wan jê re got: Yê pêşî. Îsa ji wan re got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim, bacgir û fahîşe beriya we herin Padîşahiya Xwedê. 32 Çimkî Yûhenna di riya rastdariyê de hat ba we û we jê bawer nekir, lê bacgir û fahîşeyan jê bawer kirin; 33 Meseleke din bibihîzin: Xwediyê malê hebû ku rezek çandibû û dora wî girt û tê de mêş kola û bircek çêkir û hişt ji rezvanan re û çû welatekî dûr. 34 Gava ku wextê fêkî nêzîk bû, wî xulamên xwe şandin ba rezvanan, da ku berê wê bistînin. 35 Û rezvanan xulamên wî girtin, li yekî xistin, yekî kuşt û yê din jî bi keviran dan. 36 Dîsa wî xulamên din ji yên pêşî bêtir şandin û wan jî weha kir. 37 Lê paşî kurê xwe şand ba wan û got: «Ew ê ji kurê min hurmet bikin.» 38 Lê gava ku rezvanan kur dîtin, di nav xwe de gotin: «Ev wêris e; werin em wî bikujin û em dest deynin ser mîrasa wî. 39 Û wan ew girtin, ji rêz avêtin û kuştin. 40 Îcar gava ku axayê rêz bê, ewê çi bi wan rezvanan re bike? 41Wan jê re got: «Ewê wan zilamên xerab bi xerabî helak bike û rezên xwe berde cotkarên din, yên ku di demsalên xwe de fêkiyan bidin wî. 42 Îsa ji wan re got: « Ma we di Nivîsarên Pîroz de nexwendiye: «Kevirê ku avakeran red kir, ew bû serê quncikê; ev karê Xudan e û di çavên me de ecêb e?» 43 Ji ber vê yekê ez ji we re dibêjim, Padîşahiya Xwedê wê ji we bê standin û ji miletekî re bê dayîn, ku berê wê bide. 44 Û kî ku bikeve ser vî kevirî, wê bê şikandin; 45 Gava ku serekên kahînan û Fêrisiyan meselên wî bihîstin, fêm kirin ku ew li ser wan gotiye. 46 Lê gava xwestin ku destên xwe deynin ser wî, ji elaletê tirsiyan, çimkî wan ew ji xwe re pêxember girt.
10 Îcar ew xulam derketin ser rêyan, her kesê ku dît, xerab û qenc li hev civandin û dawet bi mêvanan hat çêkirin. 11 Û gava padîşah hat hundur da ku mêvanan bibîne, li wir zilamek dît ku cilê dawetê li xwe nekiribû. 12 Û wî jê re got: «Heval, tu çawa hatiyî vê derê bê cilê bûkê? Û ew bê deng ma. 13 Hingê padîşah ji xulaman re got: Dest û lingê wî girêdin, wî bigirin û bavêjin nav tariya derve. wê girî û qîrîna diranan hebe. 14 Çimkî gelek têne gazîkirinê, lê hindik têne bijartin. 15 Hingê Fêrisî çûn û şêwir kirin, ku çawa wî bikin nava xeberdana wî. 16 Û wan şagirtên xwe yên bi Hêrodês re şandin ba wî û jê re gotin: «Mamoste, em dizanin ku tu rast î û riya Xwedê bi rastiyê hîn dikî û xema tu kesî tune. 17 Îcar ji me re bêje: Tu çi difikirî? Ma dayîna bacê ji Qeyser re rewa ye an na? 18 Lê Îsa bi xerabiya wan fêm kir û got: « Çima hûn min diceribînin, durûno? 19 Perê bacê nîşanî min bide. Û wan pereyekî jê re anîn. 20 Û wî ji wan re got: « Ev sûret û nivîsa kê ye? 21 Wan jê re got: ya Qeyser. Hingê wî ji wan re got: « Ji ber vê yekê tiştên Qeyser bidin Qeyser. û tiştên ku yên Xwedê ne ji Xwedê re. 22 Gava wan ev gotin bihîstin, şaş man, ew hiştin û çûn. 23 Di wê rojê de Sadûqiyên ku digotin vejîn tune, hatin ba wî û jê pirsîn: 24 Got: Mamoste, Mûsa got: «Eger zilamek bimire û zarokên wî tune bin, birayê wî wê jina xwe bizewice û dûndana birayê xwe rake. 25 Di nav me de heft bira hebûn: Yê pêşî, gava jinek zewicî, mir û ji ber ku derdê wî tune bû, jina xwe ji birayê xwe re hişt. 26 Bi vî awayî yê diduyan û yê sisiyan jî heta yê heftan. 27 Paşê jin jî mir. 28 Îcar di vejînê de ji her heftan wê jina kê be? ji ber ku ew hemû hebûn. 29 Îsa lê vegerand û ji wan re got: « Hûn xeletin, ne Nivîsarên Pîroz û ne jî bi hêza Xwedê dizanin. 30 Çimkî di vejînê de ne dizewicin û ne jî mêr dikin, lê wek milyaketên Xwedê yên li ezmanan in. 31 Lê di derbarê vejîna miriyan de, we ew tiştê ku Xwedê ji we re gotiye nexwendiye: 32 Ez Xwedayê Birahîm im, Xwedayê Îshaq û Xwedayê Aqûb im? Xwedê ne Xwedayê miriyan, lê yê zindiyan e. 33 Gava elaletê ev yek bihîst, li hînkirina wî şaş man. 34 Lê gava Fêrisiyan bihîst ku wî Sadûqiyan bêdeng kirine, ew li hev civiyan. 35Hingê yekî ji wan, ku parêzger bû, pirsek jê kir, ceribandin û got: 36 Mamoste, emrê mezin di Şerîetê de kîjan e? 37 Îsa jê re got: « Tu ji Xudan Xwedayê xwe hez bike bi hemû dilê xwe, bi tevahiya canê xwe û bi tevahiya hişê xwe. 38 Ev emrê pêşî û mezin e. 39 Û ya diduyan jî wek wê ye: Ji cîranê xwe wek xwe hez bike. 40 Hemû Şerîet û pêxemberan bi van herdu emran ve girêdayî ne. 41 Gava Fêrisî li hev civiyan, Îsa ji wan pirsî: 42 Gotin: Hûn li ser Mesîh çi difikirin? kurê kê ye? Wan jê re got: «Kurê Dawid».
BEŞA 22 1 Îsa bersîv da, dîsa bi meselan ji wan re peyivî û got: 2 Padîşahiya Ezmanan mîna padîşahekî ye ku ji kurê xwe re dawet kiriye. 3 Û xulamên xwe şand ku gazî yên ku ji bo dawetê hatibûn vexwendin û ew nexwest bên. 4 Dîsa xulamên din şandin û got: «Ji yên gazîkirî re bêjin: Va ye, min şîva xwe hazir kiriye; ga û dewarên min serjê bûne û her tişt amade ye. Werin ser dawetê. 5 Lê wan ev yek sivik kir û çûn, yek çû zeviya xwe, yekî din ber bi bazirganiya xwe. 6 Yên mayî xulamên wî girtin, ji wan nefret kirin û ew kuştin. 7Lê gava padîşah ev yek bihîst, hêrs bû û ordiyên xwe şandin, ew mêrkuj qir kirin û bajarê wan şewitandin. 8 Hingê wî ji xulamên xwe re got: «Dawet amade ye, lê yên ku hatibûn gazîkirin ne hêja bûn. 9 Îcar hûn herin rêyan û yên ku hûn bibînin, daxwaza zewacê bikin.
14
MATTHEW
43 Wî ji wan re got: « Nexwe çawa Dawid bi ruh jê re dibêje Xudan û dibêje: 44Xudan ji Xudanê min re got: «Tu li milê min ê rastê rûne, heta ku ez dijminên te bikim lingên te? 45 Eger Dawid jê re bêje Xudan, ew çawa ye kurê wî? 46 Û tu kesî nikaribû bersîva wî bide û ji wê rojê û pê ve tu kesî newêrîbû ku tu pirsa jê bike.
25 Wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! Çimkî hûn derveyê tas û tasê paqij dikin; 26 Tu Fêrisê kor, pêşî ya ku di hundirê tas û tasekê de ye paqij bike, da ku derveyê wan jî paqij bibe. 27 Wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! Çimkî hûn wek gorên spîkirî ne, yên ku ji derve de xweşik xuya dikin, lê hundirê wan bi hestiyên miriyan û bi hemû nepakiyê tije ne. 28 Bi vî awayî hûn jî ji derve de ji mirovan re rast xuya dikin, lê hûn di hundir de bi durûtî û neheqiyê tije ne. 29 Wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! ji ber ku hûn gorên pêxemberan çêdikin û gorên rastan dixemilînin, 30 Û bêjin: Eger em di rojên bav û kalên xwe de bûna, emê di xwîna pêxemberan de hevparê wan nebûna. 31 Ji ber vê yekê hûn ji xwe re şahid in ku hûn zarokên wan ên ku pêxember kuştine ne. 32 Îdî hûn pîvana bav û kalên xwe tije bikin. 33 Gelî mar, nifşê maran, hûn çawa dikarin ji nifira dojehê xilas bibin? 34 Ji ber vê yekê, va ye, ez ji we re pêxember, şehreza û Şerîetzanan dişînim. Û hinekan ji wan di kinîştên xwe de bi qamçiyan û bajar bi bajar tengahiyê bidin wan. 35 Ji xwîna Habîl a rast heta xwîna Zekeriyayê kurê Baraxayayê ku we di navbera Perestgehê û gorîgehê de kuşt, hemû xwîna rastdar ku li ser rûyê erdê hatiye rijandin bi ser we de be. 36 Bi rastî ez ji we re dibêjim, ev hemû tişt wê bên ser vî nifşî. 37 Ey Orşelîm, Orşelîm, tu yê ku pêxemberan dikujî û yên ku ji te re hatine şandin keviran didî, çawa ku mirîşk mirîşkên xwe di bin baskên xwe de dicivîne, min dixwest çend caran zarokên te bicivînim! 38 Va ye, mala we ji we re wêran maye. 39 Çimkî ez ji we re dibêjim, ji niha û pê ve hûn min nabînin, heta ku hûn nebêjin: Xwezî bi wî yê ku bi navê Xudan tê.
BEŞA 23 1 Hingê Îsa ji elaletê û ji şagirtên xwe re got: 2 Gotin: Şerîetzan û Fêrisî li ser kursiyê Mûsa rûniştine. 3 Ji ber vê yekê her tiştê ku ew ji we dixwazin, bigirin û bikin. lê hûn li pey kirinên wan nebin, çimkî ew dibêjin û nakin. 4 Ji ber ku barên giran û yên ku bên hilgirtin girê didin û datînin ser milên mirovan; lê ew bi xwe wan bi tiliyek xwe nahejînin. 5 Lê hemû kirinên xwe ji bo dîtina mirovan dikin: felqên xwe fireh dikin û sînorên cilên xwe mezin dikin. 6 Û di ziyafetan de ji odeyên jorîn û di kinîştan de ji kursiyên sereke hez bikin. 7 Li sûkan silavan dikin û ji mirovan re dibêjin: Rabbî, Rabbî. 8 Lê ji we re nebêjin Rabî, çimkî Xudanê we yek e, Mesîh e. û hûn hemû bira ne. 9 Û li ser rûyê erdê ji tu kesî re nebêjin bavê xwe, çimkî Bavê we yê li ezmanan yek e. 10 Ji we re nebêjin mamoste, çimkî Xudanê we yek e, Mesîh e. 11 Lê yê ku di nav we de herî mezin e, bibe xulamê we. 12 Û kî ku xwe bilind bike, wê bêrûmet bibe; û yê ku xwe nizm bike, wê bilind bibe. 13 Lê wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! Çimkî hûn Padîşahiya Ezmanan li ber mirovan digirin. 14 Wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! Çimkî hûn malên jinebiyan dadiqurtînin, û ji ber ku ji bo xwe duayê dirêj dikin. 15 Wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! Çimkî hûn ji bo ku hûn yekî bikin olperest, li beh û bejê digerin û gava ku ew bê çêkirin, hûn wî ji xwe du qat zêdetir dikin zarokê dojehê. 16 Wey li we rêberên kor, yên ku dibêjin: Kî ku bi Perestgehê sond bixwe, ew ne tiştek e. lê kî bi zêrê Perestgehê sond bixwe, ew deyndar e. 17 Gelî bêaqil û kor! Ma ji zêr mezintir e, an Perestgeha ku zêr pîroz dike? 18 Û kî ku bi gorîgehê sond bixwe, ew ne tiştek e. lê kî bi diyariya ku tê de sond bixwe, ew sûcdar e. 19 Gelî bêaqil û kor! Ma ji wê mezintir e, diyarî, an gorîgehê ku diyariyê pîroz dike? 20 Îcar kî ku bi gorîgehê sond bixwe, bi wê û bi hemû tiştên ku li ser wê ne jî sond dixwe. 21 Û kî bi Perestgehê sond bixwe, bi wê û bi yê ku tê de rûdine jî sond dixwe. 22 Û yê ku wê bi ezmên sond bixwe, bi textê Xwedê û bi yê ku li ser rûniştiye sond dixwe. 23 Wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! Ji ber ku hûn dehyek ji mentiq, îsotê û kîmyayê didin û tiştên girantir ên qanûnê, dadbarî, dilovanî û baweriyê ji holê rakirine. 24 Ey rêberên kor, yên ku li kêzikê dizivirin û deveyekê dadiqurtînin.
BEŞA 24 1 Îsa derket û ji Perestgehê derket û şagirtên wî hatin ba wî, da ku avahiyên Perestgehê nîşanî wî bidin. 2 Îsa ji wan re got: Ma hûn van hemû tiştan nabînin? Bi rastî ez ji we re dibêjim, li vir kevirek li ser kevirê din namîne ku neyê avêtin. 3 Gava ku ew li ser Çiyayê Zeytûnê rûnişt, şagirt bi serê xwe hatin ba wî û jê re gotin: «Ji me re bêje, ev tişt wê kengê bibin? û nîşana hatina te û dawiya dinyayê wê çi be? 4 Îsa lê vegerand û ji wan re got: « Hay ji xwe hebin ku kes we nexapîne. 5 Çimkî gelek wê bi navê min bên û bêjin: «Ez Mesîh im; û wê gelekan bixapîne. 6 Û hûnê şer û xeberên şeran bibihîzin: Hay ji xwe hebin ku hûn xemgîn nebin. 7Çimkî milet wê li dijî miletan û padîşahî li dijî padîşahiyan rabin û li cihê cihê wê xelayî, nexweşî û erdhejîn çêbin. 8 Ev hemû destpêka xemgîniyê ne. 9 Hingê ewê we bidin ber tengahiyê û wê we bikujin û ji ber navê min ji hemû miletan nefret bikin. 10 Û hingê wê gelek bên xeyîdandinê, wê bidine hev û wê ji hev nefret bikin. 11 Û gelek pêxemberên derewîn wê rabin û wê gelekan bixapînin.
15
MATTHEW
12 Û ji ber ku neheqî wê zêde bibe, hezkirina gelekan wê sar bibe. 13 Lê yê ku heta dawiyê ragire, ewê xilas bibe. 14 Û ev Mizgîniya Padîşahiyê wê li seranserê dinyayê ji bo şahidiyê ji hemû miletan re bê dayîn. û paşê wê dawî bê. 15 Îcar gava ku hûn pîsiya xerabûnê ya ku Daniyêl pêxember gotiye, bibînin, li cîhê pîroz rawestin (kê dixwîne, bila fêm bike.) 16 Hingê yên ku li Cihûstanê ne, bila birevin çiyayan. 17 Yê ku li ser banî ye bila neyê xwarê ku tiştekî ji mala xwe derxe. 18 Û yê ku li zeviyê ye, bila venegere û cilên xwe hilde. 19 Û wey li wan ên ku di wan rojan de bizaro ne û li wan ên ku dimêjînin! 20Lê hûn dua bikin ku reva we ne zivistanê û ne jî roja şemiyê be. 21Çimkî wê çaxê tengahiyeke mezin wê bibe, wek ku ji destpêka dinyayê heta niha nebûye û ne jî wê bibe. 22 Û heta ku ew roj neyên kurtkirin, tu goşt xilas nabe; lê ji bo xatirê bijartiyan ew roj wê werin kurt kirin. 23 Hingê eger yek ji we re bêje: Va ye Mesîh an li wir e. bawer neke. 24 Çimkî Mesîhên derewîn û pêxemberên derewîn wê derkevin û nîşan û kerametên mezin nîşan bidin. bi vî awayî, eger mimkûn bûya, ew ê hilbijartiyan bixapînin. 25 Va ye, min berê ji we re got. 26 Loma eger ji we re bêjin: Va ye, ew li çolê ye; dernekevin derve: va ye, ew di odeyên veşartî de ye; bawer neke. 27 Çawa ku birûskê ji rojhilat derdikeve û heta rojava jî dibiriqîne; hatina Kurê Mirov jî wê wisa be. 28 Çimkî cesed li ku derê be, ajel wê li wir bên civandin. 29 Di cih de piştî tengahiya wan rojan roj wê tarî bibe û hîv ronahiya xwe nede, stêrk wê ji ezmên dakevin û hêzên ezmanan wê bihejin. 30 Û hingê nîşana Kurê Mirov wê li ezmên xuya bibe û wê hingê hemû eşîrên dinyayê wê şîn bibin û ewê Kurê Mirov bibînin ku bi hêz û rûmeta mezin di nav ewrên ezmên de tê. 31 Û ewê milyaketên xwe bi dengekî bilind boriyê bişîne û ewê bijartiyên wî ji çar bayan, ji serê ezmên heta aliyê din bicivînin. 32 Niha mesela dara hêjîrê hîn bibin; Gava ku çiqilê wî hê nazik e û pelan vedide, hûn dizanin ku havîn nêzîk e. 33 Bi vî awayî hûn jî dema ku hûn van hemû tiştan bibînin, bizanin ku ew nêzîk e, heta li ber deriyan e. 34 Bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku ev hemû tişt neyên cih, ev nifş derbas nabe. 35 Erd û ezman wê bibihûrin, lê gotinên min nabihûrin. 36 Lê ji wê roj û saetê tu kes nizane, ne milyaketên ezmanan, tenê Bavê min pê ve. 37 Lê çawa rojên Nûh bûn, hatina Kurê Mirov jî wê wusa be. 38Çimkî çawa di rojên beriya tofanê de, heta roja ku Nûh ket gemiyê, dixwarin, vedixwarin, dianîn û dizewicin. 39 Û nizanibû heta ku tofan hat û ew hemû hilda. hatina Kurê Mirov jî wê wisa be. 40 Hingê dudu wê li zeviyê bin; yek bê girtin û yê din bê hiştin. 41 Dê du jin li alê bixurînin; yek bê girtin û yê din bê hiştin. 42 Loma hişyar bin, çimkî hûn nizanin Rebbê we di kîjan saetê de tê.
43 Lê vê yekê bizane, ku ger malxwê malê bizaniya ku diz wê di kîjan nobetê de bê, wê hişyar bibûya û nedihişt ku mala wî bihejiya. 44 Loma hûn jî amade bin, çimkî di saeteke ku hûn nafikirin de Kurê Mirov tê. 45 Îcar ew xulamê dilsoz û şehreza kî ye ku axayê wî ew kiriye serwerê mala xwe, da ku di wextê xwe de goşt bide wan? 46 Xwezî bi wî xulamê ku dema ku axayê wî bê, wê bibîne ku wusa dike. 47 Bi rastî ez ji we re dibêjim, ewê wî bike serwerê hemû mal û milkên xwe. 48 Lê eger ew xulamê xerab di dilê xwe de bêje: «Mîrê min hatina xwe dereng dixe; 49 Û ewê dest pê bike li xulamên hevalên xwe bike û bi yên serxweş re bixwe û vexwe. 50 Axayê wî xulamê di rojeke ku li wî nagere û di saeteke ku haya wî jê tune ye, wê were. 51 Û wê wî ji hev biqetînin û para wî bi durûyan re deynin. BEŞA 25 1 Hingê Padîşahiya Ezmanan wê bibe mîna deh keçikên keçik ên ku çirayên xwe hildan û derketin pêşiya zavê. 2 Pênc ji wan jîr bûn û pênc jî bêaqil bûn. 3 Yên bêaqil çirayên xwe hildan û rûn bi xwe re negirtin. 4 Lê yên şehreza bi çirayên xwe re rûn hildan firaxên xwe. 5 Gava zava dima, hemû razan û razan. 6 Nîvê şevê qîrîn hat: «Va ye, zava tê. hûn derkevin pêşiya wî. 7Hingê ew keçik hemû rabûn û çirayên xwe birîn. 8 Bêaqilan ji aqilmendan re got: Ji rûnê xwe bidin me; Çimkî çirayên me vemiriyan. 9 Lê yên serwaxt lê vegerand û got: Ne wusa; Ji bo ku têra me û we nebe. 10 Gava ku ew diçûn kirînê, zava hat. Yên ku amade bûn bi wî re ketin dawetê û derî hat girtin. 11 Paşê keçikên din jî hatin û gotin: «Ya Xudan, ya Xudan, ji me re veke. 12 Lê wî bersîv da û got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, ez we nas nakim. 13 Loma hişyar bin, çimkî hûn ne wê rojê û ne jî saeta ku Kurê Mirov tê de dizanin. 14Çimkî Padîşahiya Ezmanan mîna mirovekî ye ku diçe welatekî dûr û gazî xulamên xwe kiriye û tiştên xwe daye wan. 15 Û pênc telant da yekî, yekî du û yekî din jî telantek da. ji her mirovî re li gorî çend şiyana wî; û di cih de rêwîtiya xwe kir. 16 Hingê yê ku pênc telant standibûn çû, bi wan re kir û pênc telantên din jî ji wan re çêkir. 17 Usa jî yê ku du standibûn, duduyên din jî bi dest xistin. 18 Lê yê ku yekî standibû çû, erd dikoland û perê axayê xwe veşart. 19 Piştî demeke dirêj axayê wan xulaman tê û bi wan re hesab dike. 20 Û yê ku pênc telant standibûn hat, pênc telantên din anîn û got: Ya Xudan, te pênc telant dan min. 21 Axayê wî jê re got: «Xwezî, xulamê qenc û dilsoz, tu di hindik tiştan de dilsoz bûyî, ezê te bikim serwerê gelek tiştan; bikeve şahiya axayê xwe.
16
MATTHEW
BEŞA 26
22 Yê ku du telant standibûn jî hat û got: Ya Xudan, te du telant radestî min kirin. 23 Xudanê wî jê re got: «Aferim, xulamê qenc û dilsoz; Tu di hin tiştan de dilsoz bûyî, ezê te bikim serwerê gelek tiştan: bikeve şahiya xwedayê xwe. 24 Hingê yê ku telantek standibû hat û got: «Ya Xudan, min tu zanî ku tu mirovekî hişk î, cihê ku te neçandiye didirû û cihê ku te lê nexistiye didirû. 25 Û ez tirsiyam, çûm û talenta te di erdê de veşart: Va ye, ya te li wir e. 26 Axayê wî lê vegerand û jê re got: «Ey xulamê xerab û lal, tu dizanî ku cihê ku min neçandiye ez didirûm û cihê ku min lê nerijandiye dicivim. 27 Ji ber vê yekê diviya ku tu pereyên min bidaya ber guhêrbaran û piştî hatina min, diviyabû ku min pereyên xwe bi faîzê bistanda. 28 Loma telant jê bistînin û bidin yê ku deh telant hene. 29 Çimkî ji her kesê ku heye re wê bê dayîn û ewê zêde bibe; 30 Û hûn xulamê bêkêr bavêjin tariya der. 31 Gava ku Kurê Mirov bi rûmeta xwe û hemû milyaketên pîroz bi wî re bê, hingê ewê li ser textê rûmeta xwe rûne. 32 Û hemû milet wê li ber wî bicivin û ewê wan ji hev veqetîne, çawa ku şivan pezê xwe ji bizinan vediqetîne. 33 Ewê mîyan li milê xwe yê rastê, bizinan li milê xwe yê çepê deyne. 34 Hingê Padîşah wê ji wanên li milê xwe yên rastê re bêje: Werin, hûn pîrozên Bavê min, Padîşahiya ku ji damezrandina dinyayê ve ji bo we hatiye amadekirin, mîras bistînin. 35Çimkî ez birçî bûm, we goşt da min, ez tî bûm, we vexwar, ez xerîb bûm û we ez girtim hundir. 36 Tazî, we cil li min kir: Ez nexweş bûm, we hat serdana min; ez di girtîgehê de bûm û hûn hatin ba min. 37 Hingê yên rast wê bersîva wî bidin û bêjin: «Ya Xudan, me kengî tu birçî dîtî û tu têr dikî? an tî bû û da te? 38 Me kengê tu xerîb dîtî û tu bir hundir? an tazî û tu li xwe kirî? 39 An me kengî tu nexweş an di zîndanê de dîtî û hatin ba te? 40 Û Padîşah wê bersivê bide û ji wan re bêje: Bi rastî ez ji we re dibêjim, bi qasî ku we ev yek ji yek ji van birayên min ên herî biçûk re kir, we ew ji min re kir. 41 Hingê ewê ji wanên li milê çepê re jî bêje: «Hey lanet ji min herin nav agirê herheyî yê ku ji bo Îblîs û milyaketên wî hatiye amadekirin. 42Çimkî ez birçî bûm, we goşt neda min, ez tî bûm, we venexwar. 43 Ez xerîb bûm, we ez negirtim hundir, tazî bûm, we cil li min nexist, nexweş û di zindanê de bûm û we neçû serdana min. 44 Hingê ewê jî bersîva wî bidin û bêjin: «Ya Xudan, me kengê tu birçî, an tî, an xerîb, an tazî, an nexweş, an di zindanê de dîtî û me tu xizmet nekir? 45 Hingê ewê bersîva wan bide û bêje: «Bi rastî ez ji we re dibêjim, ji ber ku we ev yek ji yên herî biçûk re nekir, we ji min re nekir. 46 Û ewê herin cezayê herheyî, lê yên rast wê herin jiyana herheyî.
1 Û gava ku Îsa ev hemû gotin qedandin, ji şagirtên xwe re got: 2 Hûn dizanin ku piştî du rojan Cejna Derbasbûnê ye û Kurê Mirov tê desteserkirin, da ku bê xaçkirin. 3Hingê serekên kahînan, Şerîetzan û rihspiyên gel li qesra Serokkahîn ku jê re Qeyafa digotin civiyan. 4 Û şêwirîn ku Îsa bi hîle bigirin û bikujin. 5 Lê wan got: «Ne di roja cejnê de, da ku di nav gel de alozî çênebe. 6 Îcar çaxê Îsa li Beytanyayê, li mala Şimûnê kotî bû, 7 Jineke ku li ser goştê rûnê rûnê pir biha bû, jinikek hat ba wî û ew rijand ser serê wî. 8 Lê gava şagirtên wî ev yek dîtin, hêrs bûn û gotin: «Ev xerakirin ji bo çi ye? 9Çimkî ev rûn dikaribû biha bihata firotin û ji belengazan re bihata firotin. 10 Gava ku Îsa ev yek fêm kir, ji wan re got: « Çima hûn jinikê diêşînin? ji ber ku wê karekî qenc li ser min kir. 11 Çimkî belengaz hergav bi we re ne; lê min hergav nekiriye. 12 Ji ber ku wê ev rûn rijand ser bedena min, wê ji bo veşartina min kir. 13 Bi rastî ez ji we re dibêjim, li seranserê dinyayê ev Mizgînî li ku derê bê dayîn, ji bo bîranîna wê evê ku vê jinê kiriye jî li wê derê bê gotin. 14Hingê yek ji diwanzdehan bi navê Cihûdayê Îsxeryotî çû ba serekên kahînan. 15 Û ji wan re got: «Hûnê çi bidin min û ez ê wî bidim destê we?» Û ji bo sî zîv bi wî re peyman dan. 16 Û ji wê demê ve ew li fersend geriya ku wî bide dest. 17 Di roja pêşî ya Cejna Şkeva de, şagirt hatin ba Îsa û jê re gotin: «Tu dixwazî li ku derê ji te re Cejna Derbasbûnê bixwî? 18 Û wî got: « Here bajêr ba yekî weha û jê re bêje: Mamoste dibêje: «Wextê min nêzîk bûye; Ezê Cejna Derbasbûnê li mala te bi şagirtên xwe re pîroz bikim. 19 Şagirtan jî wek ku Îsa li wan dabû kirin. Cejna Derbasbûnê amade kirin. 20 Gava ku bû êvar, ew bi diwanzdehan re rûnişt. 21 Û çaxê wan dixwar, wî got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, yek ji we wê min bide dest. 22 Û ew pir xemgîn bûn û her yekî ji wan dest pê kir û jê re got: «Ya Xudan, ma ez im?» 23 Wî lê vegerand û got: « Yê ku destê xwe bi min re bike firaxê, ewê min bide dest.» 24 Çawa ku li ser wî hatiye nivîsîn, Kurê Mirov diçe; lê wey li wî mirovê ku Kurê Mirov bi destê wî bide dest! ji bo wî mirovî baş bû ku ew ji dayik nebûya. 25 Hingê Cihûdayê ku ew da dest, lê vegerand û got: Mamoste, ma ez im? Wî jê re got: Te got. 26 Gava ku wan dixwar, Îsa nan hilda, şikir kir, şikand û da şagirtan û got: « Hin, bixwin. ev bedena min e. 27 Wî kas hilda, şikir kir, da wan û got: « Hûn hemû jê vexwin. 28Çimkî ev xwîna min a Peymana Nû ye ku ji bo efûkirina gunehan ji bo gelekan tê rijandin. 29 Lê ez ji we re dibêjim, heta wê roja ku ez bi we re di Padîşahiya Bavê xwe de wê nû vexwim, ji niha û pê ve ji vê berê rez venaxwim. 30 Û gava sirûd gotin, derketin Çiyayê Zeytûnê.
17
MATTHEW
31 Hingê Îsa ji wan re got: « Hûn hemû wê şevê ji ber min xeyîdî bin. Çimkî hatiye nivîsîn: «Ezê li şivan bixim û miyên pez wê belav bibin.» 32 Lê piştî ku ez rabim, ezê beriya we herim Celîlê. 33 Petrûs lê vegerand û got: «Her çiqas ji ber te hemû mirov xeyîdî bin jî, ez ê tu carî neyên xeyîdandin. 34 Îsa jê re got: « Bi rastî ez ji te re dibêjim, vê şevê, beriya ku dîk bang nede, tê sê caran min înkar bikî. 35 Petrûs jê re got: «Ez bi te re bimirim jî, ez te înkar nakim. Hemû şagirtan jî weha gotin. 36 Hingê Îsa bi wan re hat cihê ku jê re Gêtsîmanî digotin û ji şagirtan re got: « Hûn li vir rûnin, heta ku ez herim û li wir dua bikim. 37 Wî Petrûs û her du kurên Zebedî bi xwe re birin û dest pê kir xemgîn û pir giran. 38 Hingê wî ji wan re got: « Giyanê min pir xemgîn e, heta mirinê ye; hûn li vir bimînin û bi min re hişyar bimînin. 39 Û ew hinekî pêşda çû, xwe avêt ser rûyê xwe, dua kir û got: « Ya Bavê min, eger dibe bila bibe, bila ev kasa ji destê min derbas bibe. Lê belê ne wek ku ez dixwazim, lê wek ku tu dixwazî. 40 Ew hat ba şagirtan, ew di xew de dîtin . 41 Hişyar bin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê: Bi rastî ruh dilxwaz e, lê beden lewaz e. 42 Cara diduyan dîsa çû, dua kir û got: « Ya Bavê min, eger ev kasa ji destê min dernekeve, heta ku ez vexwim, daxwaza te bibe. 43 Û ew hat û ew dîsa di xew de dîtin, çimkî çavên wan giran bûn. 44 Wî ew hiştin, dîsa çû, cara sisiyan dua kir û eynî peyv got. 45 Hingê ew hat ba şagirtên xwe û ji wan re got: « Niha razin û rihet bibin. Va ye, saet nêzîk e û Kurê Mirov dikeve destê gunehkaran. 46 Rabin, em herin: Va ye, yê ku min bide dest e. 47 Û hê ew dipeyivî, va ye Cihûdayê ku yek ji her diwanzdehan bû û bi wî re elaleteke mezin a bi şûr û daran, ji serekên kahînan û rihspiyên gel hat. 48 Îcar yê ku ew da dest, nîşanek da wan û got: «Ez kê ramûsim, ew ew e. 49 Di cih de ew hat ba Îsa û got: «Silav, mamoste! û ew maç kir. 50 Îsa jê re got: « Heval, tu ji bo çi hatî? Hingê ew hatin, destên xwe danîn ser Îsa û ew girtin. 51 Û va ye, yekî ji wan ên ku bi Îsa re bûn, destê xwe dirêj kir, şûrê xwe kişand, li xulamekî Serokkahîn xist û guhê wî jêkir. 52 Hingê Îsa jê re got: « Şûrê xwe deyne cihê wî, çimkî hemû yên ku şûr digirin, wê bi şûr helak bibin. 53 Ma tu difikirî ku ez niha nikarim ji Bavê xwe re dua bikim û ew ê niha ji diwanzdeh leyonên milyaketan zêdetir bide min? 54 Lê wê çaxê Nivîsarên Pîroz ên ku divê wusa be, wê çawa bên cih? 55 Di wê saetê de Îsa ji elaletê re got: « Ma hûn wek dizekî bi şûr û daran derketine ku min bigirin? Ez her roj bi we re rûniştim, di Perestgehê de hîn dikim û we min negirt. 56 Lê ev hemû kirin, da ku Nivîsarên pêxemberan bên cih. Hingê hemû şagirtan ew berdan û reviyan. 57 Û yên ku Îsa girtibûn ew birin ba Qeyafa Serokkahîn û li wir Şerîetzan û rihspî li hev civiyabûn.
58 Lê Petrûs ji dûr ve li pey wî çû qesra Serokkahîn, çû hundir û bi xulaman re rûnişt, da ku axiriyê bibîne. 59 Îcar serekên kahînan, rihspî û hemû civîna giregiran li dijî Îsa şahidiya derewîn digeriyan, da ku wî bikujin. 60 Lê tu kes nedît; Belê, tevî ku gelek şahidên derewîn hatin jî, wan nedît. Di dawiyê de du şahidên derewîn hatin, 61 Û got: «Vî mirovî got: «Ez dikarim Perestgeha Xwedê hilweşînim û di sê rojan de ava bikim.» 62 Serokkahîn rabû û jê re got: «Tu tiştekî nadî? ev çi şahidî li hember te dikin? 63 Lê Îsa bêdeng ma. Serokkahîn lê vegerand û got: «Ez te bi Xwedayê jîndar sond dixwim ku tu ji me re bibêjî ka tu Mesîhê Kurê Xwedê yî. 64 Îsa jê re got: « Te got: Lê belê ez ji te re dibêjim, ji vir şûnde hûnê Kurê Mirov bibînin ku li milê rastê yê hêzê rûniştî ye û di nav ewrên ezmên de tê. 65 Hingê Serokkahîn cilên xwe çirandin û got: «Wî çêr kir; Ma çi hewcedariya me bi şahidan heye? Va ye, niha we çêrkirina wî bihîst. 66 Hûn çi difikirin? Wan bersîv da û gotin: Ew bi mirinê sûcdar e. 67 Paşê tif kirin rûyê wî û li wî xistin; û yên din bi kefa destên xwe li wî xistin, 68 Dibêjin: «Pêxembertî ji me re bike ey Mesîh, yê ku li te xist kî ye? 69 Petrûs li derve, li qesrê rûnişt. 70 Lê wî li ber hemûyan înkar kir û got: «Ez nizanim tu çi dibêjî. 71 Gava ku ew derket eywanê, keçikeke din ew dît û ji yên ku li wir bûn re got: «Ev mirov jî bi Îsayê Nisretî re bû. 72 Û dîsa bi sond înkar kir: «Ez wî mirovî nas nakim.» 73 Piştî demekê yên ku li wê derê rawestan hatin ba wî û ji Petrûs re gotin: «Bi rastî tu jî yek ji wan î; ji ber ku axaftina te te dişewitîne. 74 Hingê wî dest bi nifiran kir û sond xwar û got: Ez wî mirovî nas nakim. Û yekser ekîba dîk. 75 Û peyva Îsa hat bîra Petrûs ku jê re gotibû: «Berî ku dîk bang nede, tuyê sê caran min înkar bikî.» Û derket derve û bi ken giriya. BEŞA 27 1 Gava bû sibe, hemû serekên kahînan û rihspiyên gel li hember Îsa şîret kirin ku wî bikujin. 2Piştî ku wan ew girêdan, birin û radestî Walî Pontiyos Pîlatos kirin. 3 Hingê Cihûdayê ku ew dabû dest, gava dît ku ew sûcdar e, tobe kir û sî zîv ji serekên kahînan û rihspiyan re anî. 4 Dibêjin: Min guneh kir ku min xûna bêguneh xiyanet kir. Wan jî got: «Ev ji bo me çi ye? tu li wê dibînî. 5 Û wî zîv di Perestgehê de avêtin xwarê, çû, çû û xwe daleqand. 6 Serekên kahînan zîv hildan û gotin: «Ne rewa ye ku ew bixin xezîneyê, çimkî ew bihayê xwînê ye. 7 Û wan şîret kirin û bi xwe re zeviya kolberî kirîn, da ku biyaniyan tê de veşêrin. 8 Ji ber vê yekê ji wê zeviyê re heta roja îro, Zeviya xwînê hate gotin. 9 Hingê gotina Yêremyayê* pêxember hat cih û got: «Wan sî zîv, qîmetê wî yê ku ji zarên Îsraêl qîmet didan, hildan. 10 Û wek ku Xudan ez tayîn kiribûm, ew ji bo zeviya kolber dan.
18
MATTHEW
11 Îsa li ber walî rawesta, walî jê pirsî û got: «Tu Padîşahê Cihûyan î? Îsa jê re got: « Tu dibêjî. 12 Û çaxê ew ji aliyê serekên kahînan û rihspiyan ve hat sûcdarkirin, wî tu tişt negot. 13 Hingê Pîlatos jê re got: «Ma tu nabihîzî ku ew li hember te çend şahidiyê dikin? 14 Û wî bersîva wî da û qet xeber neda. wusa ku walî pir ecêbmayî ma. 15 Îcar di wê cejnê de walî dixwest ku ji gel re girtîyekî ku bixwazin berde. 16 Hingê girtîyekî wan ê navdar hebû ku jê re Barabas digotin. 17 Loma gava ew li hev civiyan, Pîlatos ji wan re got: «Hûn dixwazin ku ez kê ji we re berdim? Barabas, an Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin? 18Çimkî wî dizanibû ku ji ber çavnebariyê ew teslîm kirine. 19 Gava ku ew danî ser kursiyê dîwanê, jina wî şand ba wî û jê re got: «Tu eleqeya te bi wî mirovê rast re tune. 20 Lê serekên kahînan û rihspiyan elaletê razî kirin ku ji Barabas bixwazin û Îsa bikujin. 21 Walî lê vegerand û ji wan re got: «Hûn ji herduyan kê dixwazin ku ez ji we re berdim? Wan got: Barabas. 22 Pîlatos ji wan re got: «Îcar ez bi Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin re çi bikim? Hemûyan jê re gotin: «Bila bê xaçkirin.» 23 Walî got: Çima, wî çi xerabî kiriye? Lê wan hê bêtir qîriyan û gotin: «Bila bê xaçkirin.» 24 Gava Pîlatos dît ku ew nikare tiştekî bi ser keve, lê belê tevlihevî çêdibe, av hilda, destên xwe li ber elaletê şuştin û got: «Ez ji xwîna vî rastdar bêguneh im. 25 Hingê hemû xelkê bersîv da û got: Xwîna wî li ser me û zarokên me be. 26 Hingê Barabas ji wan re berda. 27 Hingê leşkerên walî Îsa birin eywanê û hemû koma leşkeran li ba wî civandin. 28 Û wan ew tazî kirin û xiftanê sor li xwe kirin. 29 Û gava tacek ji stiran danî, danî ser serê wî û qamîşek di destê wî yê rastê de. 30 Û tif kirin, qamîş hildan û li serê wî xistin. 31 Piştî ku tinazên xwe pê kirin, xiftan jê kirin, cilê wî li xwe kirin û birin ku wî xaç bike. 32 Gava ku ew derketin, wan zilamek ji Kûrênî, bi navê Şimûn, dîtin. Ew neçar kirin ku xaça wî hilgire. 33 Û çaxê ew gihîştin wî cihê ku jê re Golgota digotin, yanî cihê serê serê xwe. 34 Wan sîrka ku bi kezebê tevlihevkirî da wî vexwe û piştî ku wî tam kir, wî venexwar. 35 Û wan ew xaç kirin, kincên wî avêtin pişkê, da ku peyva pêxember bê cih: Wan cilên min di nav xwe de parve kirin û li ser kirasê min jî pişk avêtin. 36 Û rûniştin, wan li wê derê lê temaşe kir. 37 Û li ser serê wî giliyê xwe nivîsî: EV ÎSA PADADÎŞAHÊ CIHÛYAN E. 38 Hingê du diz bi wî re hatin xaçkirin, yek li milê rastê û yê din li milê çepê. 39 Û yên ku di wir re derbas dibûn, serê xwe hejandin, nifir li wî kirin. 40 Û got: «Yê ku Perestgehê wêran dike û di sê rojan de ava dike, xwe xilas bike.» Eger tu Kurê Xwedê yî, ji xaçê were xwarê. 41 Bi vî awayî serekên kahînan bi Şerîetzan û rihspiyan re tinazên xwe pê kirin û gotin:
42 Wî yên din xilas kirin; xwe nikare xilas bike. Eger ew Padîşahê Îsraêl be, bila niha ji xaçê were xwarê û em ê jê bawer bikin. 43 Wî xwe spart Xwedê; Niha bila wî bide destê wî, çimkî wî got: «Ez Kurê Xwedê me.» 44 Dizên ku bi wî re hatibûn xaçkirin jî ew avêtin diranên wî. 45 Niha ji saet şeşan heta saeta nehan tarî li ser tevahiya welêt bû. 46 Û li dora saet nehan Îsa bi dengekî bilind kir qîrîn û got: « Elî, Elî, lama sabaxtanî?» yanî Xwedayê min, Xwedayê min, te çima dev ji min berda? 47 Hin ji yên ku li wê derê rawesta bûn, gava ku wan ev bihîst, gotin: «Ev mirov gazî Êlyas dike.» 48 Di cih de yekî ji wan bezî, zengilek hilda, bi sihikê tije kir, danî ser qamîşek û da wî ku vexwe. 49 Yên mayî gotin: «Bihêle, em bibînin, ka Êlyas wê bê ku wî xilas bike?» 50 Îsa dîsa bi dengekî bilind qîriya, ruh da. 51 Û va ye, perdeya Perestgehê ji serî heta binî li du perçeyan çiriye. Erd lerizîn û zinar çirandin. 52 Û gor hatin vekirin; û gelek laşên pîrozên ku di xew de bûn rabûn, 53 Û piştî rabûna xwe ji goran derket û çû bajarê pîroz û ji gelekan re xuya bû. 54 Gava sersed û yên ku pê re bûn û li Îsa temaşe dikirin, erdhejîn û tiştên ku çêbûn, dîtin, pir tirsiyan û gotin: «Bi rastî ev Kurê Xwedê ye. 55 Gelek jin li wir bûn û ji dûr ve dîtibûn û ji Celîlê li pey Îsa diçûn û jê re xizmet dikirin. 56 Di nav wan de Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûb û Ûsês û diya zarokên Zebedî hebûn. 57 Gava bû êvar, dewlemendekî ji Arîmetyayê bi navê Ûsiv hat, ku ew bi xwe jî şagirtê Îsa bû. 58 Ew çû ba Pîlatos û cesedê Îsa jê lava kir. Hingê Pîlatos emir kir ku cesedê radest bikin. 59 Ûsiv cesed hilda, ew di nav cawekî paqij da pêça. 60 Û ew di gora xwe ya nû ya ku di latê de kuta kiribû, veşart. 61 Meryema Mejdelanî û Meryema din jî li ber gorê rûniştibûn. 62 Dotira rojê, piştî roja Amadekirinê, serekên kahînan û Fêrisî hatin ba Pîlatos. 63 Gotin: «Ezbenî, tê bîra me ku yê xapînok hê sax bû got: «Piştî sê rojan ezê dîsa rabim.» 64 Ji ber vê yekê emir bike ku gor heta roja sisiyan bê parastin, da ku şagirtên wî bi şev neyên, wî nerevînin û ji xelkê re nebêjin: Ew ji nav miriyan rabûye. 65 Pîlatos ji wan re got: Nobedariya we heye. 66 Îcar ew çûn, gor rast kirin, kevir mor kirin û nobedar danîn. BEŞA 28 1 Di dawiya roja Şemiyê de, gava ku serê sibê ber bi roja pêşî ya heftiyê ve diçû, Meryema Mejdelanî û Meryema din hatin ku gorê bibînin. 2 Û va ye, erdhejîneke mezin çêbû: Çimkî milyaketê Xudan ji ezmên hat xwarê, hat, kevirê ji derî gêr kir û li ser rûnişt. 3Rûyê wî mîna birûskê û cilê wî mîna berfê spî bû. 4 Û ji tirsa wî parêzger lerizîn û bûn wek miriyan.
19
MATTHEW
5 Milyaket lê vegerand û ji jinan re got: «Netirsin, çimkî ez dizanim ku hûn li Îsayê ku hatiye xaçkirin digerin. 6 Ew ne li vir e, çimkî ew rabûye, çawa ku wî gotibû. Werin, cihê ku Xudan lê razayî bibînin. 7 Û zû here û ji şagirtên wî re bêje ku ew ji nav miriyan rabûye. û va ye, ew beriya we diçe Celîlê. li wir hûnê wî bibînin. Va ye, min ji we re got. 8 Ew bi tirs û şahiyeke mezin zû ji gorê derketin. û bazda ku xeberê bide şagirtên xwe. 9 Gava ku ew çûn ku ji şagirtên wî re bêjin, Îsa rastî wan hat û got: « Silav! Û hatin, bi lingên wî girtin û perizîn wî. 10 Hingê Îsa ji wan re got: Netirsin, herin ji birayên min re bêjin ku ew herin Celîlê û li wir wê min bibînin. 11 Gava ew diçûn, va ye, hinek ji nobedaran hatin bajêr û hemû tiştên ku hatibûn kirin ji serekên kahînan re gotin. 12 Gava ew bi rihspî re civiyan û şêwirîn, pereyên mezin dan leşkeran. 13 Gotin: «Bibêjin, şagirtên wî bi şev hatin û dema ku em razayî bûn, ew dizîn. 14 Û eger ev yek bigihîje guhê walî, emê wî razî bikin û we ewle bikin. 15 Îcar wan pere hildan û wek ku ji wan hatibû hînkirin kirin. 16 Hingê yanzdeh şagirt çûn Celîlê, çiyayê ku Îsa ew tayîn kiribû. 17 Gava wan ew dît, perizîn wî, lê hinekan dudilî bûn. 18 Îsa hat û ji wan re peyivî û got: « Hemû hêz li ezmên û li erdê ji min re hatiye dayîn. 19 Îcar hûn herin û hemû miletan hîn bikin û wan bi navê Bav, Kur û Ruhê Pîroz imad bikin. 20Hînkirina wan her tiştê ku min li we emir kiriye, bikin û va ye, heta dawiya dinyayê ez hergav bi we re me. Amîn.
20
Mizgîniya Marqos
29 Û di cih de, gava ew ji kinîştê derketin, bi Aqûb û Yûhenna re ketin mala Şimûn û Endrawis. 30 Lê diya jina Şimûn bi tayê ketibû û tayê jê re digotin. 31 Û hat, bi destê wê girt û rakir. Û di cih de tayê ew berda û wê ji wan re xizmet kir. 32 Û di êvarê de, gava roj çû ava, wan hemû nexweş û cinan anîn ba wî. 33 Û hemû bajar li ber derî li hev civiyan. 34 Û wî gelek nexweşên ji nexweşiyên curbecur qenc kirin û gelek cin derxistin. û nehişt ku Îblîs bipeyive, çimkî wan ew nas kir. 35 Û serê sibê, berî rojekê gelek rabû ser xwe, derket derve, çû cihekî bêkes û li wir dua kir. 36 Şimûn û yên ku pê re bûn li pey wî çûn. 37 Gava wan ew dît, jê re gotin: «Hemû mirov li te digerin. 38 Û wî ji wan re got: « Em herin bajarên din, da ku ez li wir jî Mizgîniyê bidim. Çimkî ji ber vê yekê ez derketim. 39 Wî li seranserê Celîlê di kinîştên wan de Mizgînî da û cin derdixist. 40 Û kotîyek hat ba wî, lava ji wî kir, çû ser çokan û jê re got: «Eger tu bixwazî, tu dikarî min paqij bikî.» 41 Îsa bi dilovanî ket destê xwe, destê xwe dirêjî wî kir û jê re got: « Ez dixwazim; tu paqij bî. 42 Û gava ku wî peyivî, di cih de kotî ji wî çû û ew paqij bû. 43 Wî bi tundî li wî emir kir û di cih de ew şand. 44 Û jê re got: « Binêre, tu ji kesî re tiştekî nabêjî; lê here, xwe nîşanî kahîn bide û ji bo paqijbûna xwe wan tiştên ku Mûsa emir kiriye pêşkêş bike, da ku ji wan re bibe şahid. 45 Lê ew derket derve, dest pê kir gelek belav kir û li ser vê yekê belav kir, wusa ku Îsa êdî nedikarî bi eşkereyî bikeve bajêr, lê li derve li cihên çol û çol bû.
BEŞA 1 1 Destpêka Mizgîniya Kurê Xwedê Îsa Mesîh; 2 Çawa ku di pêxemberan de hatiye nivîsîn: Va ye, ez qasidê xwe li ber rûyê te dişînim, ewê riya te li ber te amade bike. 3 Dengê yekî ku li çolê diqîre, Riya Xudan amade bikin, rêyên wî rast bikin. 4 Yûhenna li çolê imad dikir û ji bo lêbihûrtina gunehan imadkirina tobeyê danî. 5 Û hemû welatê Cihûstanê û yên Orşelîmê çûn ba wî û hemû li Çemê Urdunê bi wî imad dibûn û gunehên xwe eşkere dikirin. 6 Yûhenna bi porê deveyê û kemberek çerm li ser pişta wî bû. Wî kul û hingivê çolê xwar. 7 Û Mizgînî da û got: Li pey min yekî ji min bi hêztir tê. 8 Bi rastî min hûn bi avê imad kirin, lê ewê we bi Ruhê Pîroz imad bike. 9 Û di wan rojan de bû ku Îsa ji Nisretê Celîlê hat û li Urdunê bi Yûhenna hat imadkirin. 10 Û di cih de ji avê derket, wî dît ku ezman vebûn û Ruh wek kevokek li ser wî hat xwarê. 11 Û dengek ji ezmên hat û got: «Tu yî Kurê min ê delal û ez jê razî me.» 12 Û di cih de Ruh ew ajot çolê. 13 Û ew çil roj li wê derê li çolê ma, ji aliyê Îblîs ve hat ceribandin. û bi heywanên kovî re bû; û milyaket jê re xizmet kirin. 14Piştî ku Yûhenna avêtin zîndanê, Îsa hat Celîlê û Mizgîniya Padîşahiya Xwedê da. 15 Û got: « Wext hat û Padîşahiya Xwedê nêzîk e. tobe bikin û bi Mizgîniyê bawer bikin. 16 Gava ku ew li ber gola Celîlê dimeşiya, wî Şimûn û birayê wî Endrawis dîtin ku tora avêtibûn golê, çimkî ew masîgir bûn. 17 Îsa ji wan re got: Li pey min werin, ezê we bikim nêçîrvanên mirovan. 18 Û di cih de torên xwe hiştin û li pey wî çûn. 19 Gava ku ew ji wir hinekî pêşda çû, Aqûbê* kurê Zebedî û birayê wî Yûhenna* dîtin, ku ew jî di gemiyê de torên xwe sererast dikirin. 20 Û di cih de gazî wan kir û wan bavê xwe Zebedî bi kirêdaran re di gemiyê de hiştin û li pey wî çûn. 21 Û ew çûn Kefernahûmê. Û di cih de roja Şemiyê ew ket kinîştê û hîn kir. 22 Û ew li hînkirina wî şaş man. 23 Û di kinîşta wan de mirovek bi ruhê nepak hebû. û wî kir qîrîn, 24 Dibêjin: «Em bihêlin; Ey Îsayê Nisretî çi karê me bi te heye? ma tu hatî me tune bikî? Ez dizanim tu kî yî, Pîrozê Xwedê. 25 Îsa lê hilat û got: « Hûn bêdeng bimîne û ji wî derkeve.» 26 Û çaxê ruhê nepak ew perçe kir û bi dengekî bilind qîriya, ew ji wî derket. 27 Û hemû şaş man, wusa ku ji hev pirsîn û gotin: «Ev çi ye? ev çi doktrîna nû ye? Çimkî ew bi desthilatdariyê emir dide ruhên nepak û ew bi ya wî dikin. 28 Û di cih de navê wî li seranserê herêma Celîlê belav bû.
BEŞA 2 1 Û piştî çend rojan dîsa ket Kefernahûmê. û deng hat ku ew di malê de ye. 2 Û di cih de gelek kes li hev civiyan, wusa ku cih tune ku wan qebûl bikin, ne li ber derî jî. 3 Ew hatin ba wî, felcekî ku ji çaran çêbûbû anîn. 4 Û gava ku ji bo çapkirinê nikarîbûn nêzîkî wî bibin, banê ku ew lê bû vekir û gava ew şikandin, nivîna ku tê de nexweşê felcî tê de bû daxistin. 5 Gava Îsa baweriya wan dît, ji yê felcî re got: « Lawo, gunehên te li te bihûrtin.» 6 Lê hinek Şerîetzan li wê derê rûniştibûn û di dilê xwe de digotin. 7 Çima ev mirov bi vî awayî kufrê dibêje? Ma kî dikare gunehan bibaxşîne ji Xwedê pê ve? 8 Û di cih de gava ku Îsa bi ruhê xwe fêm kir ku ew di dilê xwe de weha difikirin, ji wan re got: « Çima hûn di dilê xwe de van tiştan difikirin? 9 Ma hêsantir e ku mirov ji nexweşê felcî re bêje: «Li gunehên te biborin; an jî bêje: «Rabe, nivînên xwe rake û bimeşe?» 10 Lê ji bo ku hûn bizanin ku desthilatiya Kurê Mirov li ser rûyê erdê heye ku gunehan bibihûre (ji nexweşê felcî re dibêje:) 11 Ez ji te re dibêjim, Rabe, nivînên xwe hilde û here mala xwe. 12 Û di cih de rabû, nivîn hilda û li ber wan hemûyan derket derve. bi vî awayî hemû şaş man, pesnê Xwedê dan û gotin: «Me ev yek bi vî rengî nedît.
21
Mizgîniya Marqos
13 Û dîsa li ber deryayê derket. Hemû elaletê serî li wî da û wî hînî wan kir. 14 Gava ku ew derbas dibû, Lêwîyê kurê Alfayos li ser edetayê rûniştî dît û jê re got: Li pey min were. Û ew rabû û li pey wî çû. 15 Û çaxê Îsa li mala xwe li ser sifrê rûnişt, gelek bacgir û gunehkar jî bi Îsa û şagirtên wî re li hev rûniştin. Çimkî gelek bûn û ew li pey wî çûn. 16 Gava Şerîetzan û Fêrisiyan ew dîtin ku bi bacgir û gunehkaran re xwarinê dixwe, ji şagirtên wî re gotin: «Çawa dibe ku ew bi bacgir û gunehkaran re dixwe û vedixwe? 17 Gava ku Îsa ev bihîst, ji wan re got: « Ne hewcedariya yên saxlem bi bijîşk, lê yên nexweş hene. 18 Û şagirtên Yûhenna û Fêrisî rojî digirtin. 19 Îsa ji wan re got: « Ma zava bi wan re ye, dikarin rojiyê bigirin? heta ku zava bi wan re be, nikarin rojiyê bigirin. 20 Lê rojên ku zava wê ji wan bê standin û wê hingê ewê di wan rojan de rojî bigirin. 21Tu kes perçeyek qumaşê nû li ser cilê kevin jî nadirû: Wekî din, perçeyê nû yê ku ew tijî kiriye, ji yê kevin derdixe û kiriya wê xerabtir dibe. 22 Û tu kes şeraba nû nake nav şûşeyên kevin; wekî din, şeraba nû şûşeyan diteqîne, şerab dirije û şûşeyên wê xera dibin; lê divê şeraba nû bikeve şûşeyên nû. 23 Û bû ku ew roja Şemiyê di nav zeviyên genim re derbas bû. Gava ku ew diçûn, şagirtên wî dest pê kirin ku gohan jê bikin. 24 Fêrisiyan jê re got: «Va ye, çima ew roja Şemiyê tiştên ne rewa dikin? 25 Û wî ji wan re got: « Ma we qet nexwendiye ku Dawid û yên ku pê re bûn, dema ku hewcedariya wî hebû û birçî bû, çi kir? 26 Ew çawa di rojên Serokkahîn Abiyatar de çû mala Xwedê û nanê pêşiyê yê ku xwarina wê ne destûr e, lê ji bo kahînan, xwar û da yên ku bi xwe re bûn jî? 27 Û wî ji wan re got: Şemî ji bo mirovan hat çêkirin û ne mirov ji bo roja Şemiyê. 28 Loma Kurê Mirov Xudanê roja Şemiyê ye jî.
10 Çimkî wî gelek kes qenc kiribûn. bi vî awayî zor li wî kirin, ku bi qasî ku belayên wan hebûn, destê xwe bide wî. 11 Gava ruhên nepak ew dîtin, li ber wî ketin xwarê, qîriyan û gotin: «Tu Kurê Xwedê yî.» 12 Û wî bi hişkî li wan emir kir ku ew wî bidin zanîn. 13 Û ew hilkişiya çiyayekî û gazî yê ku bixwaze dike û ew hatin ba wî. 14 Û wî diwanzdeh emir kir, ku ew bi wî re bin û wan bişîne ku Mizgîniyê bidin. 15 Û ji bo qenckirina nexweşiyan û derxistina cinan hêza wî hebe. 16 Û Şimûn navê wî Petrûs kir. 17 Aqûbê kurê Zebedî û Yûhenna birayê Aqûb; Û navê wan Boanerges kir, yanî kurên birûskê. 18 Endrawis, Filîpos, Bartolomeyo, Metta, Tûma, Aqûbê kurê Alphayos, Tadayos û Şimûnê Kenanî, 19 Cihûdayê Îsxeryotî jî ew da dest û ew ketin malekê. 20 Û elalet dîsa hatin cem hev, ku ew qas jî nan nexwarin. 21 Gava hevalên wî ev yek bihîstin, derketin ku wî bigirin, çimkî wan got: «Ew bi xwe ye.» 22 Şerîetzanên ku ji Orşelîmê hatin xwarê gotin: «Bi Belzebûl heye û bi mîrê cinan cinan derdixe. 23 Û wî gazî wan kir û bi meselan ji wan re got: Çawa Şeytan dikare Îblîs derxe? 24 Û eger padîşahiyek li hember xwe dubendî be, ew padîşah nikare bimîne. 25 Û eger malek li hember xwe dubendî be, ew xanî nikare bimîne. 26 Û eger Şeytan li hember xwe rabe û ji hev cuda bibe, nikare rabe, lê dawiya wî heye. 27 Tu kes nikare bikeve mala mêrxasekî û eşyayên wî talan bike, heta ku pêşî yê zexm negire; û paşê ewê mala xwe xera bike. 28 Bi rastî ez ji we re dibêjim, hemû guneh ji kurên mirovan re û çêriyên ku çêrî wan bikin wê bihûrtin. 29Lê yê ku çêrî Ruhê Pîroz bike, tu carî efûya wî tune, lê ew di xetera naletê ya herheyî de ye. 30 Çimkî wan got: «Ruhê wî yê nepak heye». 31 Hingê birayên wî û diya wî hatin û li derve rawestan, şandin ba wî û gazî wî kirin. 32 elalet li dora wî rûnişt û jê re got: «Va ye, diya te û birayên te li te digerin.» 33 Wî bersîva wan da û got: « Diya min an birayên min kî ne? 34 Û wî li dora xwe li yên ku li dora wî rûniştibûn nêrî û got: Va ye diya min û birayên min! 35 Çimkî kî ku daxwaza Xwedê bike, birayê min, xwişka min û diya min ew e.
BEŞA 3 1 Ew dîsa ket kinîştê. Li wir zilamek hebû ku destê wî hişk bûbû. 2 Û wan lê nêrî, ka ewê roja Şemiyê wî qenc bike yan na. da ku ew wî sûcdar bikin. 3 Û wî ji mirovê ku destê wî ziwa bû re got: « Rabe derve. 4 Û wî ji wan re got: « Gelo di rojên Şemiyê de kirina qenciyê an xerabiyê heye? ji bo rizgarkirina jiyanê, an kuştin? Lê wan bêdengiya xwe girt. 5 Û gava ku wî bi hêrs li dora wan nêrî, ji ber serhişkiya dilê wan xemgîn bû, wî ji zilam re got: « Destê xwe dirêj bike.» Û wî ew dirêj kir û destê wî wek yê din sax bû. 6 Fêrisî derketin derve û di cih de bi Hêrodês re li ser wî şêwir kirin, ka çawa wî bikujin. 7 Lê Îsa bi şagirtên xwe re xwe kişand ser golê û elaleteke mezin ji Celîlê û ji Cihûstanê jî li pey wî çû. 8 Û ji Orşelîmê, ji Îdumeyayê û ji wê derê Urdunê. Û li Sûr û Saydayê, elaleteke mezin, gava ku wan karên mezin bihîstin, hatin ba wî. 9 Û wî ji şagirtên xwe re got, ku ji ber elaletê gemiyek piçûk li benda wî bimîne, da ku ew li wî negirin.
BEŞA 4 1 Û wî dîsa li kêleka deryayê dest bi hînkirinê kir û elaleteke mezin li ba wî civiya, wusa ku ew li gemiyekê siwar bû û di golê de rûnişt. û tevahiya elaletê li ser bejê li ber deryayê bû. 2 Û wî bi meselan gelek tişt hînî wan kir û di hînkirina xwe de ji wan re got: 3 Bibihîzin; Va ye, tovdar derket ku tov biçîne: 4 Û çaxê wî tov diçandin, hinek ket ber rê, çûkên ezmanan hatin û ew xwarin. 5 Û hinek jî ket ser erdê kevirî, ku lê zêde ax tunebû. Û di cih de şîn bû, ji ber ku kûrahiya erdê tune bû.
22
Mizgîniya Marqos
6 Lê gava roj hilat, şewitî; û ji ber ku koka wê tune bû, hişk bû. 7 Û hinek ket nav stiriyan, stir mezin bûn, ew xeniqîn û fêkî nedan. 8 Yên din jî ket erdê qenc û fêkî ku şîn bû û zêde bû da. û hinek sî û hinek şêst û hinek jî sed anîn. 9 Û wî ji wan re got: « Yê ku guhên bihîstinê hene, bila bibihîze. 10 Gava ew bi tenê ma, yên ku li dora wî bi diwanzdehan re bûn, mesele ji wî pirsîn. 11 Û wî ji wan re got: Ji we re hatiye dayîn ku hûn bi sira Padîşahiya Xwedê bizanibin; 12 Da ku bibînin, lê nebînin; Û bi bihîstina wan dibe ku bibihîzin û fêm nekin; da ku tu carî ew neyên guheztin û gunehên wan ji wan re bê bihûrtin. 13 Û wî ji wan re got: Ma hûn vê meselê nizanin? Îcar hûnê çawa hemû meselan bizanin? 14 Tovçvan peyvê diçîne. 15 Û ev in ku li kêleka rê, lê peyv lê tê çandin. Lê gava ku wan bihîst, di cih de Îblîs tê û peyva ku di dilê wan de hatiye çandin radike. 16 Û yên ku li ser erdê kevirî hatine çandin jî ev in; Ew ên ku gava peyvê dibihîzin, di cih de wê bi şahî qebûl dikin. 17 Û di nav xwe de koka wan tune û ji bo demekê bisekine: Paşê, gava ku ji bo peyvê tengahî an tengahî çêdibe, di cih de ew diqehirin. 18 Û ev in ên ku di nav stiriyan de hatine çandin; wek peyva bihîstinê, 19 Û xemên vê dinyayê, û xapandina dewlemendiyê, û xwestekên tiştên din ên ku dikevin hundir, peyvê dixeniqîne û ew bêber dibe. 20 Û yên ku li erdekî qenc hatine çandin ev in; yên ku peyvê dibihîzin û distînin û fêkî didin, hinek sî, hinek şêst û hinek jî sed. 21 Û wî ji wan re got: « Gelo mûmek anîne ku têxin binê çîmentoyê an li binê nivînê? û li ser qendîlê neyê danîn? 22 Çimkî tiştekî veşartî tune ku eşkere nebe; ne jî tiştek veşartî bû, lê divê ew derkeve derve. 23 Eger guhên yekî ji bo bihîstinê hene, bila bibihîze. 24 Û wî ji wan re got: « Hay ji tiştên ku hûn dibihîzin, hebin; 25 Çimkî yê ku hebe, wê jê re bê dayîn û yê ku tunebe, tiştê ku heye jî wê ji wî bê standin. 26 Û wî got: « Padîşahiya Xwedê jî wisa ye, mîna ku mirov tovê bavêje erdê; 27 Û eger razê, şev û roj rabe û tov bihare û mezin bibe, ew nizane çawa. 28 Çimkî erd ji ber xwe fêkî dide; ewil çîp, dû re guh, pişt re jî gewhera tijî di guh de. 29 Lê gava fêkî tê, di cih de dasê datîne, çimkî dirûn hat. 30 Û wî got: « Em Padîşahiya Xwedê bidine kê? an emê bi kîjan danberhevê bidin ber hev? 31 Ew mîna tovê xerdelê ye, ku gava li erdê tê çandin, ji hemû tovên li ser rûyê erdê kêmtir dibe. 32 Lê gava ku tê çandin, şîn dibe, ji hemû giyayan mezintir dibe û çiqilên mezin derdixe; da ku çivîkên ezmanan di bin siya wê de rûnin. 33 Û wî bi gelek meselên weha peyv ji wan re got, çawa ku wan dibihîst. 34 Lê bê mesel ji wan re negot û gava ew bi tenê man, wî her tişt ji şagirtên xwe re vegot.
35 Û di wê rojê de, gava bû êvar, Îsa ji wan re got: « Em derbasî aliyê din bibin. 36 Û gava elaletê şandin, wan ew girt, çawa ku di gemiyê de bû. Û bi wî re keştiyên piçûk ên din jî hebûn. 37 Û bagereke mezin rabû û pêlan li gemiyê xistin û êdî ew tije bû. 38 Û ew li paşiya gemiyê, li ser balîfekê di xew de bû. 39 Û ew rabû, li ba hilat û ji deryayê re got: « Silamet! Û ba rawestiya, û aramiyek mezin çêbû. 40 Û wî ji wan re got: « Çima hûn ewqas ditirsin? çawa dibe ku baweriya we tune? 41 Û ew pir tirsiyan û ji hev re gotin: «Ev çi mirov e ku ba û derya jî bi ya wî dikin? BEŞA 5 1 Û ew derbasî aliyê din ê golê, li welatê Gadareniyan bûn. 2 Û gava ku ew ji gemiyê derket, di cih de mirovek bi ruhê nepak ji nav goran rastî wî hat. 3 Di nav goran de rûniştina wî hebû; û tu kesî nikarîbû wî bi zincîran girêde. 4 Ji ber ku gelek caran ew bi zencîre û zincîran hatibû girêdan, zincîrên wî ji hev qut bûn û zencîre perçe perçe bûbûn û tu kesî nedikarî wî tam bike. 5 Û hergav, bi şev û roj, ew li çiyayan û di goran de bû, digiriya û xwe bi keviran dikutand. 6Lê gava wî Îsa ji dûr ve dît, bezî û perizîn wî. 7 Û bi dengekî bilind qîriya û got: «Ya Îsa, Kurê Xwedayê Herî Berz, çi ji min heye? Ez te bi Xwedê sond dixwim ku tu min ezabê nekî. 8 Çimkî wî ji wî re got: « Ji mirov derkeve, ey ruhê nepak.» 9 Û wî jê pirsî: Navê te çi ye? Wî lê vegerand û got: «Navê min Lejyon e, çimkî em gelek in. 10 Û wî gelek jê lava kir ku ew wan neşîne derveyî welêt. 11 Nêzîkî çiyayan keriyek berazan hebû. 12 Hemû şeytan jê lava kirin û gotin: Me bişîne nav berazan, da ku em bikevin nav wan. 13 Û di cih de Îsa destûr da wan. Û ruhên nepak derketin, ketin nav berazan. keriyê wê bi tundî ji cihekî asê yê berazan bezîn (Nêzîkî du hezar bûn) û di deryayê de xeniqîn. 14 Û yên ku berazan didan reviyan, li bajar û li gundan xeber dan. Û ew derketin, da ku bibînin ka ev çi hatiye kirin. 15 Û hatin ba Îsa, ê ku bi cinan ketibû û lejyonê wî rûniştî, cil û berg û hişê wî ye, dîtin û tirsiyan. 16 Û yên ku ew dîtin, ji wan re gotin ku çawa hat serê wî yê ku bi cinan re bû û li ser berazan jî. 17 Û dest pê kirin dua kirin ku ew ji peravên wan derkeve. 18 Û çaxê ew ket gemiyê, yê ku bi Îblîs* ketibû jê dua kir ku ew bi wî re be. 19 Lê Îsa nehişt, lê jê re got: « Here mala xwe, li cem hevalên xwe û ji wan re bêje ku Xudan ji te re çiqas tiştên mezin kiriye û li te hatiye rehmê.» 20 Ew çû û li Dêkapolîsê dest pê kir ku Îsa tiştên mezin ji wî re kiribûn, bide zanîn û hemû jî şaş man. 21 Gava ku Îsa dîsa bi gemiyê derbasî aliyê din bû, gelek xelk li ba wî civiya û ew nêzîkî golê bû. 22 Û va ye, yek ji serekên kinîştê bi navê Yayîros hat. û gava wî ew dît, ket ber lingên wî,
23
Mizgîniya Marqos
23 Û gelek jê lava kir û got: «Keça min a biçûk li ber mirinê ye. û wê bijî. 24 Îsa bi wî re çû. Gelek kes li pey wî diçûn û li wî dixistin. 25 Û jineke ku diwanzdeh salan xwîn jê re hebû, 26 Û ji gelek hekîman gelek cefa kişandibû û her tiştê xwe xerc kiribû û tiştek jê ne çêtir bû, lê hê xerabtir bû. 27 Gava ku wê behsa Îsa kir, li paş xwe hat û destê xwe da cilê wî. 28Çimkî wê got: «Eger ez destê xwe bidim cilên wî, ezê sax bibim. 29 Û di cih de kaniya xwîna wê ziwa bû; û wê di laşê xwe de hîs kir ku ew ji wê belayê sax bûye. 30 Îsa di cih de dizanibû ku fezîlet ji wî derketiye, li ber çapê zivirî û got: « Kê destê xwe li cilên min da? 31 Şagirtên wî jê re gotin: «Tu dibînî ku elaletê li te dicivîne û tu dibêjî: Kê destê xwe li min da? 32 Û wî li der û dora xwe nêrî, da ku wê ya ku ev tişt kiriye bibîne. 33 Lê jinik bi tirs û lerizîn û dizanibû ku çi bi wê hatiye kirin, hat, xwe avêt ber wî û hemû rastî jê re got. 34 Û wî jê re got: « Keçê, baweriya te tu sax kir; bi silamet here û ji bela xwe sax be. 35 Hê ew dipeyivî, ji mala serekê kinîştê yekî hatin û gotin: «Keça te mir. 36 Gava ku Îsa peyva ku hat gotin bihîst, ji serekê kinîştê re got: « Netirse, tenê bawer bike. 37 Û wî nehişt ku tu kes li pey wî here, ji Petrûs, Aqûb û Yûhenna birayê Aqûb pê ve. 38 Û ew hat mala serekê kinîştê, tevlihevî û yên ku pir digiriyan û digirîn dît. 39 Gava ku ew hat hundir, ji wan re got: « Çima hûn vê yekê dikin û digirîn? keçik nemiriye, lê di xew de ye. 40 Û ew bi tinazî pê keniyan. Lê gava ku ew hemû derxistin derve, dê û bavê keçikê û yên ku pê re bûn, hilda û kete cihê ku keçik lê razayî bû. 41 Û wî bi destê keçikê girt û jê re got: Talitha kumi; ku tê ravekirin: «Keçik, ez ji te re dibêjim, rabe!» 42 Di cih de keçik rabû û meşiya. Çimkî ew diwanzdeh salî bû. Û ew bi heybeteke mezin matmayî man. 43 Û wî bi hişkî li wan emir kir ku tu kes bi vê yekê nizanibe. û emir kir ku tiştek jê re bê xwarin.
9 Lê bi çaroxan bin; û du kiras li xwe neke. 10 Û wî ji wan re got: « Hûn li kîjan xaniyekê bikevinê, li wir bimînin heta ku hûn ji wî cihî derkevin. 11 Û yê ku we qebûl neke û we nebihîze, gava hûn ji wir diçin, toza di bin lingên xwe de bihejînin, da ku li hember wan bibe şahid. Bi rastî ez ji we re dibêjim, di roja dîwanê de ji bo Sodom û Gomorrayê ji wî bajarî xweştir e. 12 Û ew derketin û dan zanîn ku divê mirov tobe bikin. 13 Û gelek cin derdixistin, bi rûnê gelek nexweşan rûn dikirin û ew qenc dikirin. 14 Û Padîşah Hêrodês ev bihîst; (ji ber ku navê wî belav bû:) û wî got: «Yûhennayê imadkar ji nav miriyan rabûye û ji ber vê yekê karên hêzdar di wî de diyar dibin. 15 Yên din gotin: «Ew Êlyas e. Hinekan jî digotin: «Ew pêxemberek e, an jî wek yek ji pêxemberan e.» 16 Lê gava Hêrodês ev yek bihîst, got: «Ev Yûhenna ye ku min serê wî jêkir. Ew ji nav miriyan rabûye.» 17 Çimkî Hêrodês bi xwe şandibû û Yûhenna girtibû û ji ber Hêrodiya, jina birayê xwe Filîpos, ew xistibû zîndanê. 18 Çimkî Yûhenna ji Hêrodês re gotibû: «Ne rewa ye ku tu jina birayê xwe hebe. 19 Ji ber vê yekê Hêrodiya bi wî re gengeşî kir û xwest ku ew bikuje. lê wê nikarîbû: 20 Çimkî Hêrodês ji Yûhenna ditirsiya, çimkî dizanibû ku ew mirovekî rast û pîroz e. Û gava wî ew bihîst, wî gelek tişt kirin û bi dilxweşî wî bihîst. 21 Û gava rojek xweş hat, Hêrodês di rojbûna xwe de ji axayên xwe, serwerên xwe û serekên Celîlê re şîv çêkir. 22 Û çaxê qîza Hêrodiyaya hat hundur, reqs kir, kêfa Hêrodês û yên ku pê re rûniştibûn hat, padîşah ji keçikê re got: «Tiştê ku tu dixwazî ji min bixwaze, ezê bidim te.» 23 Û wî ji wê re sond xwar: «Tiştê ku tu ji min bixwazî, ezê heta nîvê padîşahiya xwe bidim te.» 24 Ew derket û ji diya xwe re got: «Ez çi bixwazim? Wê got: «Serê Yûhennayê imadkar. 25 Û ew di cih de bi lez û bez hat ba padîşah, jê pirsî û got: «Ez dixwazim ku tu serê Yûhennayê imadkar bi dergûşê bidî min. 26 Û padîşah pir xemgîn bû; lê belê ji bo xatirê sonda xwe û ji bo xatirê wan ên ku bi wî re rûniştibûn, wî red nekir. 27 Û di cih de padîşah celladek şand û emir kir ku serê wî bînin û ew çû û di girtîgehê de serê wî jêkir. 28 Serê xwe di þermekî de anî û da keçikê û keçikê jî da diya xwe. 29 Gava ku şagirtên wî ev yek bihîst, hatin, cesedê wî hildan û di gorekê de veşartin. 30 Şandiyan xwe li ba Îsa civandin û hemû tiştên ku kiribûn û yên ku hîn kiribûn jê re gotin. 31 Û wî ji wan re got: « Hûn bixwe werin cihekî çol û hinekî bêhna xwe bidin. 32 Û ew bi xwe bi gemiyê çûn cihekî çolistanî. 33Gelê wan dît ku ew diçin û gelekan ew nas kirin û ji hemû bajaran bi peyatî bezîn, ji wan derketin û hatin ba wî. 34 Gava ku Îsa derket, gelek xelk dît û dilê wan pê hat, çimkî ew wek miyên ku şivanê wan tune bû. 35 Û çaxê ew roj derbas bû, şagirtên wî hatin ba wî û jê re gotin: «Ev der çol e û êdî dem derbas bûye. 36 Wan bişîne, da ku herin gund û gundan û ji xwe re nan bikirin, çimkî tiştekî wan tune ku bixwin. 37 Wî lê vegerand û ji wan re got: « Hûn bixwin. Wan jê re got: «Em herin dused qurişî nan bikirin û bidin wan, da ku bixwin?»
BEŞA 6 1 Ew ji wir derket û hat welatê xwe. û şagirtên wî li pey wî diçin. 2 Gava ku roja Şemiyê bû, wî di kinîştê de dest bi hînkirinê kir. û ev çi şehrezayiya ku jê re hatiye dayîn e, ku karên weha bi hêz jî bi destên wî têne kirin? 3 Ma ev ne xerat e, kurê Meryemê, birayê Aqûb, Ûsês, Cihûda û Şimûn e? û ma xwişkên wî li vir bi me re ne? Û ew ji wî aciz bûn. 4 Lê Îsa ji wan re got: « Pêxember ne bêrûmet e, lê li welatê xwe, di nav mirovên xwe de û di mala xwe de ye. 5 Û wî nikarîbû li wir tu karekî bi hêz bike, ji bilî ku destên xwe danîn ser çend nexweşan û ew qenc kirin. 6 Û ji ber bêbaweriya wan şaş ma. Û li dora gundan digeriya û hîn dikir. 7 Wî gazî her diwanzdehan kir û dest pê kir ku ew dido û dido şandin derve. û li ser ruhên nepak hêz da wan. 8 Û emir li wan kir ku ji bo rêwîtiya xwe tiştek negirin, ji goman pê ve. ne çente, ne nan, ne pere di berîka wan de:
24
Mizgîniya Marqos
38 Wî ji wan re got: « Çend nanên we hene? here û bibîne. Gava ku wan zanî, gotin: Pênc û du masî. 39 Û wî li wan emir kir ku hemûyan bi komeke kom li ser giyayê kesk rûnin. 40 Û ew bi sed û pêncî li rêzê rûniştin. 41 Gava wî pênc nan û her du masî hildan, li ezmên nêrî, şikir kir, nan şkandin û da şagirtên xwe, da ku ew deynin ber wan. Û herdu masî di nav hemûyan de parve kirin. 42 Û hemûyan xwar û têr bûn. 43 Û diwanzdeh selikên tije pars û masî hildan. 44 Û yên ku ji nan xwarin nêzîkî pênc hezar mêr bûn. 45 Û di cih de wî zor li şagirtên xwe kir ku ew siwar bibin û berê xwe bidin aliyê din, ber bi Beytsaydayê ve biçin û wî gel dişîne. 46 Û gava ku wî ew şandin, ew çû çiyê ku dua bike. 47 Gava ku bû êvar, gemiyek di nav golê de bû û ew bi tenê li bejê bû. 48 Û wî ew dît ku di kefiyê de dixebitîn; Ji ber ku ba berevajiyê wan bû û li dora nobedariya çaran a şevê ew hat ba wan, li ser golê rêve çû û dixwest di ber wan re derbas bibe. 49 Lê gava dîtin ku ew li ser golê rêve diçe, guman kirin ku ew ruhek e û qîriyan: 50 Çimkî hemûyan ew dît û xemgîn bûn. Di cih de bi wan re peyivî û ji wan re got: « Hûn dilnizm bin. netirsin. 51 Û ew hilkişiya qeyikê ba wan. û ba sekinî. 52Çimkî wana li ser kerameta nan nedifikirîn, çimkî dilê wan hişk bû. 53 Û gava ew derbas bûn, hatin welatê Cênîsaretê û ber bi bejê ve çûn. 54 Û gava ew ji gemiyê derketin, di cih de ew nas kirin. 55 Û li seranserê wê herêmê geriya û dest pê kir, nexweşên ku bihîstibûn ku ew lê ye, di nav nivînan de hilgirtin. 56 Û ew her ku diçû, gund, bajar, an gundan, nexweş li kuçeyan radixistin û jê lava dikirin, ku ew destê xwe bidin sînorê kincê wî.
10 Çimkî Mûsa got: «Qedrê dê û bavê xwe bigire; Û kî nifiran li dê û bavê xwe bike, bila bimire. 11 Lê hûn dibêjin: «Eger yek ji dê û bavê xwe re bêje: «Ew Corban e, yanî diyariyek e. ewê azad bibe. 12 Û hûn êdî nahêlin ku ew ji bo bavê xwe û ne jî ji bo diya xwe tiştekî bike. 13 Bi kevneşopiya xwe ya ku we gihandiye peyva Xwedê bêbandor dikin û hûn gelek tiştên weha dikin. 14 Gava ku wî gazî hemû gel kir ba xwe, ji wan re got: « Her yek ji we guh bidin min û fêm bikin. 15 Tiştek ji derve tune ku bikeve nav wî, wî murdar bike; 16 Eger guhên yekî ji bo bihîstinê hene, bila bibihîze. 17 Gava ku ew ji nav elaletê ket malê, şagirtên wî li ser meseleyê jê pirsîn. 18 Û wî ji wan re got: « Ma hûn jî wusa bêaqil in? Ma hûn nizanin ku her tiştê ku ji derve dikeve nav mirov, nikare wî pîs bike; 19 Ji ber ku ew ne dikeve dilê wî, lê di zikê wî de, û derdikeve nav kêzikê û hemû xwarinan paqij dike? 20 Û wî got: «Yê ku ji mirov derdikeve, mirov pîs dike.» 21 Çimkî ji hundir, ji dilê mirovan, fikrên xerab, zînayê, fuhûşiyê, kuştinê, 22 Dizî, çavnebarî, xerabî, hîlebazî, fêlbazî, çavê xerab, çêr, quretî, bêaqilî. 23 Ev hemû tiştên xerab ji hundir tên û mirov pîs dikin. 24 Û ew ji wir rabû, çû nav sînorên Sûr û Saydayê, û ket malekê, lê kes nedixwest ku bi vê yekê bizane, lê ew nedihat veşartin. 25Çimkî jineke ku keça wê bi ruhê nepak bû, ev bihîst, hat û ket ber lingên wî. 26 Jinek Yewnanî bû, bi miletê xwe Sîrofenîk bû. û wê jê lava kir ku ew şeytan ji keça wê derxe. 27 Lê Îsa ji wê re got: « Bila pêşî bila zarok têr bibin, çimkî ne bes e ku meriv nanê zarokan bigire û bavêje ber kûçikan. 28 Wê lê vegerand û jê re got: «Erê ya Xudan!» lê kûçikên li bin sifrê ji qirşikên zarokan dixwin. 29 Û wî ji wê re got: « Ji ber vê gotina xwe here; şeytan ji keça te derket. 30 Û çaxê ew hat mala xwe, wê dît ku Îblîs derketiye û keça wê li ser nivînê razayî ye. 31 Û dîsa gava ku ji peravên Sûr û Saydayê derket, di nav qeraxên Dêkapolîsê re hat ber gola Celîlê. 32 Û yekî kerr û di axaftina wî de astengî jê re anîn. û jê lava dikin ku destê xwe deyne ser wî. 33 Û wî ew ji elaletê veqetand, tiliyên xwe xist guhên wî, tif kir û destê xwe da zimanê wî. 34 Û li ezmên nêrî, axînek kişand û jê re got: Efphatha, yanî vebe. 35 Û di cih de guhên wî vebûn, têla zimanê wî vebû û bi eşkere peyivî. 36 Û wî emir li wan kir ku ji kesî re nebêjin. 37 Û pir şaş mabûn û digotin: «Wî her tişt baş kiriye. Wî hem ker dibihîze û hem jî lal dike ku bipeyive.
BEŞA 7 1 Hingê Fêrisî û hinek Şerîetzanên ku ji Orşelîmê hatibûn, hatin ba wî. 2 Gava wan dît ku hinek ji şagirtên wî nên bi destên heram, yanî bi destên neşuştî dixwin, wan xeletî dîtin. 3Çimkî Fêrisî û hemû Cihû, heta ku destên xwe pir neşon, naxwin, bi adetên rihspiyan digirin. 4 Û gava ew ji sûkê tên, heta ku neşon, naxwin. Û gelek tiştên din jî hene, yên ku wan standine, wekî şuştina tas, firax, firaxên tûncîn û sifreyan. 5 Hingê Fêrisî û Şerîetzanan jê pirsîn: «Çima şagirtên te li gor kevneşopiya rihspiyan nameşin, lê bi destên neşuştî nan naxwin?» 6Wî bersîva wan da û got: « Baş e Îşaya li ser we durûyan pêxemberîtî kir, çawa ku hatiye nivîsîn: «Ev gel bi lêvên xwe rûmetê dide min, lê dilê wan ji min dûr e.» 7 Lê belê ew ji bo hînkirina emrên mirovan hînî min dikin, pûç diperizin min. 8 Ji ber ku hûn emrê Xwedê ji holê radikin, hûn kevneşopiya mirovan wek şuştina kûp û tas digirin û gelek tiştên din ên mîna wan dikin. 9 Û wî ji wan re got: Bi rastî hûn emrê Xwedê red dikin, da ku hûn kevneşopiya xwe biparêzin.
BEŞA 8 1 Di wan rojan de elalet pir mezin bû û tiştekî xwarinê tune bû, Îsa gazî şagirtên xwe kir û ji wan re got: 2 Dilovaniya min li elaletê heye, ji ber ku ew niha sê roj bi min re ne û tiştekî xwarinê tune.
25
Mizgîniya Marqos
3 Û eger ez wan bi rojî bişînim malên xwe, ewê di rê de bêhêz bibin, çimkî cûrbecûr ji wan ji dûr hatine. 4 Şagirtên wî lê vegerand û gotin: «Li çolê mirovek ji ku dikare van mirovan bi nan têr bike? 5 Û wî ji wan pirsî: « Çend nanên we hene? Wan jî got: Heft. 6 Û wî emir da elaletê ku li erdê rûnin. Wî her heft nan hildan, şikir kir, şikand û da şagirtên xwe ku deynin ber wan. û wan ew dan ber xelkê. 7 Çend masiyên wan ên biçûk jî hebûn, wî şikir kir û emir kir ku ew jî bidin ber wan. 8 Wan xwar û têr bûn û ji goştê şikestî heft selik hildan. 9 Yên ku xwarin nêzîkî çar hezar bûn û wî ew şandin. 10 Û di cih de ew bi şagirtên xwe re li qeyikê siwar bû û hat navçeyên Dalmanutayê. 11 Fêrisî derketin derve, dest pê kirin bi wî re pirsiyar bikin û ji ezmên nîşanek jê xwestin ku wî biceribînin. 12 Û di ruhê xwe de axînek kûr kişand û got: « Ev nifş çima li nîşanekê digere? Bi rastî ez ji we re dibêjim, ji vî nifşî re nîşanek nayê dayîn. 13 Wî ew hiştin û dîsa ket gemiyê, derket aliyê din. 14 Îcar şagirtan ji bîr kiribû ku nan hildin û di gemiyê de ji nanekê zêdetir jî bi wan re nebû. 15 Û wî emir li wan kir û got: «Hay ji hevîrtirşkê Fêrisiyan û ji hevîrtirşkê Hêrodês biparêzin. 16 Û di nav xwe de fikirîn û gotin: «Ji ber ku nan tune ye. 17 Gava Îsa ev yek dizanibû, ji wan re got: « Çima hûn difikirin ku nan tune? Ma hûn hê fêm nakin û ne jî fêm dikin? ma dilê te hê hişk bûye? 18 Çavên we hene, ma hûn nabînin? guhên we hene, ma hûn nabihîzin? û nayê bîra we? 19 Gava ku min pênc nan di nav pênc hezarî de şkandin, we çend selik tije perçe hildan? Wan jê re got: Diwanzdeh. 20 Û gava heftan di nav çar hezarî de bûn, we çend selik tije perçe hildan? Wan jî got: Heft. 21 Û wî ji wan re got: Ma çawa ye ku hûn fêm nakin? 22 Û ew hat Beytsaydayê. Mirovekî kor anîn ba wî û jê lava kirin ku destê xwe bide wî. 23 Û wî bi destê kor girt û ew derxist derveyî bajêr. Û gava tif kir çavên wî û destên xwe danî ser wî, jê pirsî, ka ew çi dibîne? 24 Û wî nêrî û got: «Ez mirovan wek daran dibînim ku rêve diçin. 25Piştî vê yekê wî dîsa destên xwe danî ser çavên xwe, da ku ew li jor binêre. 26 Û wî ew şand mala wî û got: « Ne here bajêr, ne jî ji kesekî li bajêr re bêje.» 27 Îsa û şagirtên xwe derketin bajarên Qeyseriya Filîpyayê û di rê de ji şagirtên xwe pirsî û ji wan re got: « Mirov dibêjin ku ez kî me? 28 Wan bersîv da: Yûhennayê imadkar. û yên din, yek ji pêxemberan. 29 Û wî ji wan re got: « Lê hûn dibêjin ku ez kî me? Petrûs lê vegerand û jê re got: «Tu Mesîh î. 30 Û wî emir li wan kir ku ji kesî re nebêjin. 31 Û wî dest bi hînkirina wan kir ku divê Kurê Mirov gelek cefayê bikişîne, ji rihspiyan, ji serekên kahînan û Şerîetzanan bê redkirin, bê kuştin û piştî sê rojan rabe. 32 Û wî ev gotin bi eşkereyî got. Petrûs ew girt û dest pê kir lê hilat. 33 Lê gava ku ew zivirî û li şagirtên xwe nêrî, li Petrûs hilat û got: « Tu li pişt min here, Îblîs!
34 Û gava ku wî gel bi şagirtên xwe re jî gazî ba xwe kir. 35 Çimkî kî ku bixwaze canê xwe xilas bike, wê winda bike; lê kî ku jiyana xwe di ber min û Mizgîniyê de winda bike, ewê wê xilas bike. 36Çimkî çi feyda mirov heye ku hemû dinyayê bi dest bixe û canê xwe winda bike? 37 An jî mirov wê di berdêla canê xwe de çi bide? 38 Îcar her kesê ku di vî nifşê zînakar û gunehkar de ji min û ji gotinên min şerm bike; Gava ku bi rûmeta Bavê xwe bi milyaketên pîroz re bê, Kurê Mirov jî ji wî şerm bike. BEŞA 9 1 Û wî ji wan re got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, hinek ji wan ên ku li vir radiwestin hene, heta ku nebînin ku Padîşahiya Xwedê bi hêz tê, mirinê tam nakin. 2 Piştî şeş rojan îsa Petrûs, Aqûb û Yûhenna bi xwe re birin û ew ji hev cuda bir çiyayekî bilind û ew li ber wan guherî. 3 Cil û bergên wî dibiriqîn û mîna berfê spî bûn. ji ber ku li ser rûyê erdê tu kes nikare wan spî bike. 4 Û Êlyas bi Mûsa re ji wan re xuya bû û ew bi Îsa re dipeyivîn. 5 Petrûs lê vegerand û ji Îsa re got: Mamoste, ji bo me baş e ku em li vir bin. yek ji te re, yek ji Mûsa re û yek ji bo Êlyas. 6 Çimkî ew nizanibû ku çi bêje; Çimkî ew pir ditirsiyan. 7 Ewrekî li ser wan siya bû û dengek ji ewr hat: «Ev e Kurê min ê delal! 8 Û ji nişkê ve, gava ku wan li der û dora xwe nêrî, wan êdî tu kes nedît, ji bilî ku Îsa bi xwe re bû. 9 Gava ku ew ji çiyê daketin, wî li wan emir kir ku ew tiştên ku dîtine ji kesî re nebêjin, heta ku Kurê Mirov ji nav miriyan ranebe. 10Wan ev peyv bi xwe re hişt û ji hev pirsîn, ka rabûna ji nav miriyan çi ye. 11 Wan jê pirsî û gotin: «Çima Şerîetzan dibêjin ku divê pêşî Êlyas bê? 12 Wî bersîva wan da û got: « Bi rastî pêşî Êlyas tê û her tiştî vedigerîne. Û çawa li ser Kurê Mirov hatiye nivîsîn ku divê ew gelek cefayê bikişîne û ji nedîtî ve bê. 13 Lê ez ji we re dibêjim, Êlyas bi rastî hat û wan her tiştê ku li ser wî hatiye nivîsandin, jê re kirin. 14 Gava ku ew hat ba şagirtên xwe, elaleteke mezin li ser wan dît û Şerîetzan jî bi wan re dipirsin. 15 Û di cih de hemû xelkê, gava ku ew dîtin, gelek şaş ma û bezî ba wî silavan li wî kirin. 16 Wî ji Şerîetzanan pirsî: « Hûn çi ji wan dipirsin? 17 Û yekî ji elaletê bersiv da û got: Mamoste, min kurê xwe yê ku ruhê wî yê lal e, anî ba te. 18 Û li ku derê wî bigire, wî diçirîne. Ew kef dike, diranên xwe dipijiqîne û pîne dike. û nikaribûn. 19 Wî bersîva wî da û got: Ey nifşê bêbawer, ezê heta kengê bi we re bim? heta kengê ezê te biêşînim? wî bîne ba min. 20 Û wan ew anîn ba wî. xwe avêt erdê û bi kef ket. 21 Û wî ji bavê xwe pirsî: « Ev çend sal e ku ev yek hat serê wî? Û wî got: Ji zarokekî. 22 Û gelek caran ew avêtiye nav êgir û avê, da ku wî helak bike. 23 Îsa ji wî re got: « Eger tu bikaribî bawer bikî, her tişt ji wî yê ku bawer dike re gengaz e.
26
Mizgîniya Marqos
BEŞA 10
24 Û di cih de bavê zarok bi qîrîn û bi girî got: Ya Xudan, ez bawer dikim; alîkariya te bike bêbaweriya min. 25 Gava Îsa dît ku elalet bi bez tê, li ruhê pîs hilat û jê re got: «Guhê lal û kerr, ez ji te re emir dikim, ji wî derkeve û êdî nekeve wî. 26 Ruh giriya, ew bi êş şikand û ji wî derket. wusa ku gelekan digot: «Ew mir.» 27 Lê Îsa bi destê wî girt û ew rakir. û ew rabû. 28 Û çaxê ew hat malê, şagirtên wî bi serê xwe jê pirsîn: «Çima me nikarîbû wî derxin derve?» 29 Û wî ji wan re got: « Ev cûre ji nimêj û rojiyê pê ve bi tu tiştî dernakeve. 30 Ew ji wir derketin û di Celîlê re derbas bûn. û wî nedixwest ku tu kes bi vê yekê bizane. 31 Çimkî wî şagirtên xwe hîn kirin û ji wan re got: « Kurê Mirov radestî mirovan tê kirin û ewê wî bikujin. û piştî ku ew bê kuştin, ewê roja sisiyan rabe. 32 Lê wan ev gotin fêm nekir û tirsiyan ku jê bipirsin. 33 Îcar ew hat Kefernahûmê û li malê bû û ji wan pirsî: « Hûn di rê de çi di nav xwe de nîqaş kirin? 34 Lê wan bêdeng ma, çimkî di rê de wan di nav xwe de nîqaş kiribû, ka yê herî mezin kî be. 35 Ew rûnişt, gazî her diwanzdehan kir û ji wan re got: « Eger yek bixwaze bibe yekem, ewê ji hemûyan re bibe paşî û xulamê hemûyan. 36 Û wî zarokek hilda, danî nav wan û gava ew girt himbêza xwe, ji wan re got: 37 Kî ku yekî ji wan zarokan bi navê min qebûl bike, min qebûl dike û yê ku min qebûl bike, ne min, lê yê ku ez şandime qebûl dike. 38 Û Yûhenna lê vegerand û got: Mamoste, me yekî dît ku bi navê te cinan derdixe û li pey me nayê. 39 Lê Îsa got: « Wî negirin, çimkî tu kes tune ku bi navê min kerametekê bike û bi sivikî xerabiyê li min bike. 40 Çimkî yê ku ne li dijî me ye, ji aliyê me ve ye. 41 Çimkî kî ku bi navê min tasek avê bide we, çimkî hûn yên Mesîh in, bi rastî ez ji we re dibêjim, ewê xelata xwe winda neke. 42 Û kî ku yekî ji van biçûkên ku bawerîya xwe bi min anîne xeyîdîne, ji bo wî çêtir e, ku kevirekî arî bi stûyê wî ve bê daliqandin û bê avêtin nav deryayê. 43 Û eger destê te li te xeyîdîne, jêke: ji bo te çêtir e ku tu seqet têkeve jiyanê, ne ku du destên te herin dojehê, nav agirê ku nayê vemirandin. 44 Li ku derê kurmê wan namire û agir nayê vemirandin. 45 Û eger lingê te te xeyîdîne, wê jêke: Ji bo te çêtir e ku tu rawestayî di jiyanê de, ne ku du lingên te bên avêtin dojehê, nav agirê ku nayê vemirandin. 46 Cihê ku kurmê wan namire û agir nayê vemirandin. 47 Û eger çavê te te bixapîne, jê derxe: Ji bo te çêtir e ku tu bi çavekî bikevî Padîşahiya Xwedê, ne ku bi du çavan bê avêtin nav agirê dojehê. 48 Li ku derê kurmê wan namire û agir nayê vemirandin. 49 Çimkî her kes wê bi agir û her qurban wê bi xwê bê xwêkirin. 50 Xwê baş e, lê eger xwê xwêya xwe winda kiribe, hûnê bi çi wê bitemirînin? Di xwe de xwê hebe û bi hev re di aştiyê de bin.
1 Ew ji wir rabû, hat peravên Cihûstanê, li aliyê Urdunê. Û wek ku wî dixwest, wî dîsa hînî wan kir. 2 Fêrisî hatin ba wî û jê pirsîn: Ma dirust e ku mêr jina xwe berde? wî diceribîne. 3 Wî lê vegerand û ji wan re got: « Mûsa li we çi emir kiriye? 4 Wan jî got: «Mûsa cefa kişand ku belgeya jinberdanê binivîse û wê berde. 5 Îsa lê vegerand û ji wan re got: « Ji ber serhişkiya dilê we wî ev ferman ji we re nivîsî. 6 Lê ji destpêka afirandinê ve Xwedê ew nêr û mê afirandin. 7 Ji bo vê yekê mêr wê bav û diya xwe berde û bi jina xwe ve girêdayî be. 8 Û her du jî wê bibin bedenek; îcar ew êdî ne du du ne, lê yek beden in. 9 Ji ber vê yekê Xwedê tiştên ku li hev kiriye, bila mirov ji hev neqetîne. 10 Û di malê de şagirtên wî dîsa li ser heman pirsê jê pirsîn. 11 Û wî ji wan re got: « Yê ku jina xwe berde û bi yekî din re bizewice, li hember wê zînayê dike. 12 Û eger jin mêrê xwe berde û bi yekî din re bê zewicandin, ew zînayê dike. 13 Û wan zarok anîn ba wî, da ku ew destê xwe li wan bide. 14 Lê gava Îsa ev yek dît, gelek hêrs bû û ji wan re got: « Bihêlin ku zarokên biçûk bên ba min û wan negirin, çimkî Padîşahiya Xwedê ya weha ye. 15 Bi rastî ez ji we re dibêjim, kî ku Padîşahiya Xwedê wekî zarokek piçûk qebûl neke, ew nakeve wê derê. 16 Û wî ew hilda ser milên xwe, destên xwe danî ser wan û ew pîroz kirin. 17 Gava ku ew derket rê, yekî bi bez hat, çû ser çokan û jê pirsî: Mamosteyê qenc, ez çi bikim ku jiyana herheyî bistînim? 18 Îsa jê re got: « Çima tu ji min re dibêjî qenc? ji yekî pê ve, yanî Xwedê pê ve tu qencî tune. 19Tu emiran dizanî, zînayê neke, nekuje, diziyê neke, şahidiya derewîn neke, nexapîne, rûmetê bide dê û bavê xwe. 20 Wî lê vegerand û jê re got: Mamoste, min ev hemû ji xortaniya xwe ve dîtine. 21 Îcar Îsa ku ew dît, jê hez kir û jê re got: « Tiştek kêmahiya te heye: here, her tiştê xwe bifiroşe û bide belengazan û li ezmanan xezîneya te hebe. pê min were. 22 Û li ser vê gotinê xemgîn bû û bi xemgînî çû, çimkî mal û milkên wî yên mezin hebûn. 23 Îsa li dora xwe nêrî û ji şagirtên xwe re got: « Çiqas zehmet e ku yên dewlemend bikevin Padîşahiya Xwedê! 24 Û şagirt li gotinên wî şaş man. Lê Îsa dîsa bersiv da û ji wan re got: « Zarono! Çiqas zehmet e ji bo yên ku xwe dispêrin dewlemendiyê bikevin Padîşahiya Xwedê! 25 Ji deve ku di derziyê re derbas bibe hêsantir e, ne ku mirovek dewlemend bikeve Padîşahiya Xwedê. 26 Û ew gelek şaş diman û di nav xwe de digotin: «Îcar kî dikare xilas bibe? 27 Îsa li wan nêrî û got: « Bi mirovan re ne mimkûn e, lê ne bi Xwedê re, çimkî ji Xwedê re her tişt gengaz e. 28 Hingê Petrûs dest pê kir û jê re got: «Va ye, me her tişt hiştin û li pey te hatin.
27
Mizgîniya Marqos
BEŞA 11
29 Îsa lê vegerand û got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, tu kes tune ku ji bo xatirê min û Mizgîniyê mal, an bira, an xwişk, an bav, an dê, an jin, an zarok an zeviyên xwe berdaye. , 30 Lê ewê niha di vê demê de sed qatî mal, bira, xwişk, dê û zarok û zevî bi perçiqandinê bistîne. û li dinyaya ku bê jiyana herheyî. 31 Lê gelek yên pêşî wê bibin axir. û ya dawîn yekem. 32 Û ew di rê de diçûn Orşelîmê. Îsa li pêşiya wan çû û ew şaş man. Gava ku ew li pey bûn, tirsiyan. Û wî dîsa her diwanzdehan girt û dest pê kir ji wan re got ku çi wê bê serê wî. 33 Gotin: Va ye, em hilkişin Orşelîmê. Kurê Mirov wê radestî serekên kahînan û Şerîetzanan bê kirin. û ewê wî mehkûmî mirinê bikin û wî bidin destê miletan. 34 Û wê tinazên xwe bi wî bikin, wê qamçiyan bikin, tif bikin û wî bikujin û roja sisiyan wê rabe. 35 Kurên Zebedî Aqûb û Yûhenna hatin ba wî û jê re gotin: «Mamoste, em dixwazin ku tu ji me re çi bixwaze bikî. 36 Û wî ji wan re got: « Hûn çi dixwazin ku ez ji we re bikim? 37 Wan jê re got: «Ji me re bihêle ku em di rûmeta te de yek li milê te yê rastê û yê din li milê te yê çepê rûnin. 38 Lê Îsa ji wan re got: « Hûn nizanin ku hûn çi dixwazin. Ma hûn dikarin ji wê kasa ku ez jê vexwim vexwin? û bi imadkirina ku ez pê imad im, bê imad kirin? 39 Û wan jê re got: Em dikarin. Îsa ji wan re got: « Bi rastî hûnê ji wê kasa ku ez jê vexwim vexwim. û bi imadbûna ku ez pê vaftîz im, hûnê imad bibin. 40 Lê rûniştina li milê min ê rastê û li milê min ê çepê ne ya min e ku bidim; lê ji bo wan ên ku ji wan re hatiye amadekirin, wê bê dayîn. 41 Gava ku deh kesan ev bihîst, li Aqûb û Yûhenna gelek hêrs bûn. 42 Lê Îsa gazî wan kir ba xwe û ji wan re got: « Hûn dizanin ku yên ku li ser miletan serwer in, serweriyê li wan dikin. û mezinên wan li ser wan desthilatdariyê dikin. 43 Lê di nav we de wusa nabe, lê di nav we de kî bixwaze mezin be, ewê bibe wezîrê we. 44 Û ji we kî ku bixwaze bibe yê serek, bila bibe xulamê hemûyan. 45 Çimkî Kurê Mirov jî ne hat ku jê re xizmetê bikin, lê ji bo ku xizmetê bike û canê xwe di ber gelekan de berdêl bide. 46 Û ew hatin Erîhayê. Gava ku ew bi şagirtên xwe û gelek gel re ji Erîhayê derdiket, Bartîmayosê kurê Tîmayosê kor, li kêleka rê rûniştibû û parsê dikir. 47 Gava wî bihîst ku ew Îsayê Nisretî ye, dest pê kir qîrîn û got: «Ya Kurê Dawid, li min were rehmê!» 48 Gelekan jê re emir kirin ku xwe bêdeng bike. 49 Îsa sekinî û emir kir ku gazî wî bikin. Gazî yê kor kirin û jê re gotin: «Rabe, rabe. ew gazî te dike. 50 Û wî cilê xwe avêt, rabû û hat ba Îsa. 51 Îsa lê vegerand û got: « Tu çi dixwazî ku ez ji te re bikim? Yê kor jê re got: Ya Xudan, ku ez çavên xwe bibînim. 52 Îsa jê re got: « De here! baweriya te tu sax kir. Û di cih de çavên xwe dîtin û di rê de li pey Îsa çû.
1 Û gava ew nêzîkî Orşelîmê bûn, li Beytfacê û Beytanyayê, li ser Çiyayê Zeytûnê, wî du şagirtên xwe şandin. 2 Û ji wan re got: Herin gundê ku li hemberê we ye. wî vekin û bînin. 3 Û eger yek ji we re bêje: «Çima hûn vê yekê dikin?» hûn bêjin ku hewcedariya Xudan bi wî heye; Û di cih de ewê wî bişîne vir. 4 Ew çûn, dehşikê li dervayî derî girêda, dîtin ku du rê li hev dicivin. û ew wî winda dikin. 5 Hin ji yên ku li wê derê rawestan ji wan re got: «Hûn çi dikin, dehşikê vedikin? 6Wan jî wek ku Îsa emir kiribû ji wan re gotin û ew berdan. 7 Dehşik anîn ba Îsa û cilên xwe avêtin wî. û li ser wî rûnişt. 8 Gelekan kincên xwe di rê de belav kirin û hinekan jî çiqilên daran jê kirin û di rê de rijandin. 9 Yên ku li pêş diçûn û yên ku li pey wan diçûn, qîriyan û gotin: «Hosana; Xwezî bi wî yê ku bi navê Xudan tê: 10 Pîroz be Padîşahiya bavê me Dawid, ku bi navê Xudan tê: Hosana li jor. 11 Îsa ket Orşelîmê û Perestgehê* û gava ku wî li her tiştî nihêrî û êdî bû êvar, bi diwanzdehan re derket Beytanyayê. 12 Dotira rojê gava ew ji Beytanyayê hatin, ew birçî bû. 13 Û ji dûr ve dara hêjîrê ya bi pel dît, hat, eger tiştekî tê de bibîne hat. Çimkî hê wextê hêjîran nebû. 14 Îsa lê vegerand û got: « Tu kes fêkiyê te heta hetayê nexwe. Û şagirtên wî ev bihîstin. 15 Û hatin Orşelîmê. Îsa çû Perestgehê, dest pê kir, yên ku di Perestgehê de difirotin û dikirin, avêtin derve. 16 Û nedixwest ku tu kes firaxek di Perestgehê de hilgire. 17 Wî hîn kir û ji wan re got: Ma ne hatiye nivîsîn: «Mala min wê ji hemû miletan re mala duakirinê bê gotin?» lê we ew kir zozana dizan. 18 Şerîetzan û serekên kahînan ev bihîstin û lê geriyan, ka çawa wî bikujin; 19 Gava bû êvar, ew ji bajêr derket. 20 Serê sibê, gava ew derbas dibûn, dîtin ku dara hêjîrê ji kok hişk bûye. 21 Petrûs gazî bîranînê kir û jê re got: «Mamoste, va ye, dara hêjîrê ya ku te nifir lê kir hişk bûye. 22 Îsa bersîva wan da: « Baweriya xwe bi Xwedê bînin.» 23 Ji ber ku bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku ji vî çiyayî re bêje: ‹Tu rabe û were avêtin deryayê›. û di dilê xwe de dudilî nebe, lê wê bawer bike ku tiştên ku ew dibêje, wê bên cih. ewê çi bêje hebe. 24 Ji ber vê yekê ez ji we re dibêjim, hûn çi dixwazin, gava ku hûn dua bikin, bawer bikin ku hûn wan distînin û wê ji we re bibin. 25 Û gava ku hûn radibin dua bikin, eger tiştekî we li hember yekî hebe, bibihûrin, da ku Bavê we yê li ezmanan jî sûcên we li we bibihûre. 26 Lê eger hûn nebihûrin, Bavê we yê li ezmanan jî sûcên we nabihûre. 27 Û dîsa hatin Orşelîmê û gava ku ew di Perestgehê de digeriya, serekên kahînan, Şerîetzan û rihspiyan hatin ba wî. 28 Û jê re bêje: «Tu bi kîjan desthilatiyê van tiştan dikî? kê ev desthilatî daye te ku tu van tiştan bikî?
28
Mizgîniya Marqos
29 Îsa bersîva wan da û got: « Ezê jî pirsekê ji we bikim û bersîva min bidin û ezê ji we re bêjim ku ez van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikim. 30 Ma imadkirina Yûhenna ji ezmên bû an ji mirovan? bersiva min bide. 31 Ew bi xwe re dipeyivîn û digotin: «Eger em bêjin: Ji ezmên; ewê bêje: «Nexwe çima we jê bawer nekir?» 32 Lê eger em bêjin: Ji mirovan; ew ji xelkê ditirsiyan. 33 Û wan bersîv da û ji Îsa re got: «Em nikarin bêjin. Îsa li wan vegerand û got: « Ez jî ji we re nabêjim ku ez van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikim. BEŞA 12 1 Û wî dest pê kir bi meselan ji wan re peyivî. Zilamekî rezek çand, li dora wî rezek çêkir, ji bo şerabê deverek kola û bircek çêkir û hişt ji cotkaran re û çû welatek dûr. 2 Û di wextê xwe de xulamek şand ba rezvanan, da ku berê rêz ji rezvanan bistîne. 3 Wan ew girtin, li wî xistin û vala şandin. 4 Û dîsa xulamekî din şand ba wan. Li ser wî kevir avêtin, serê wî birîndar kirin û bi şermî ew şandin. 5 Û dîsa yekî din şand; ew û gelekên din kuştin. li hinekan xistin û hinekan jî kuştin. 6 Ji ber vê yekê kurekî wî yê delal hebû, di dawiyê de ew jî şand ba wan û got: «Ew ê ji kurê min bigirin.» 7 Lê wan rezvanan di nav xwe de gotin: «Ew wêris e; were em wî bikujin û mîras wê yê me be. 8 Wan ew girt, kuştin û ji rêz avêtin. 9 Îcar xweyê rêz wê çi bike? ewê bê û cotkaran helak bike û rez jî bide yên din. 10 Û we ev nivîsar nexwendiye; Kevirê ku avakeran red kir, dibe serê quncikê: 11 Ev kirina Xudan bû û di çavê me de ecêb e? 12 Û ew digeriyan ku wî bigirin, lê ji xelkê ditirsiyan, çimkî wan dizanibû ku wî ev mesela li hember wan gotiye. 13 Û hinek ji Fêrisî û Hêrodêsiyan şandin ba wî, da ku wî bi gotina wî bigirin. 14 Û gava ew hatin, jê re gotin: Mamoste, em dizanin ku tu rast î û xema tu kesî tune. bac ji Qeyser re, an na? 15 Em bidin, yan nedin? Lê Îsa durûtiya wan dizanibû û ji wan re got: « Çima hûn min diceribînin? ji min re quruşek bîne, da ku ez bibînim. 16 Û ew anîn. Îsa ji wan re got: « Ev sûret û nivîsa kê ye? Wan jê re got: «Yê Qeyser. 17 Îsa li wan vegerand û got: « Tiştên Qeyser bidin Qeyser û yên Xwedê bidin Xwedê. Û ew li wî şaş man. 18 Hingê Sadûqiyên ku dibêjin vejîn tune, bên ba wî. û wan jê pirsî û gotin: 19 Mamoste, Mûsa ji me re nivîsî: Eger birayê mirovekî bimire û jina xwe li pey xwe bihêle û zar nehêle, bila birayê wî jina xwe bigire û dûndana birayê xwe rake. 20 Îcar heft bira bûn: Yê pêşî jinek anî û ji mirinê tu tov nema. 21 Yê diduyan ew girt û mir, wî tuxûb nehişt û yê sisiyan jî bi vî awayî. 22 Û her heftan jî wê hebû û tu tov nehiştin. Herî dawî jin jî mir. 23 Îcar di vejînê de, gava ku ew rabin, wê jina kê ji wan be? Çimkî her heftan jina wê hebû.
29
24 Îsa li wan vegerand û got: « Ma hûn ji ber ku ne Nivîsarên Pîroz û ne jî bi hêza Xwedê dizanin hûn şaş nabin? 25Çimkî gava ew ji nav miriyan rabin, ne dizewicin û ne jî mêr dikin; lê wek milyaketên li ezmanan in. 26 Û li ser miriyan, ku ew rabin: Ma we di kitêba Mûsa de nexwendiye ku Xwedê çawa di çolê de jê re got: Ez Xwedayê Birahîm im, Xwedayê Îshaq û Xwedayê Aqûb im. ? 27 Ew ne Xwedayê miriyan e, lê Xwedayê zindiyan e. Ji ber vê yekê hûn gelek şaşiyê dikin. 28 Û yekî ji Şerîetzanan hat, bihîst ku ew bi hev re dipeyivin û fêm kir ku wî baş bersîva wan daye, jê pirsî: «Emrê pêşî yê hemûyan kîjan e? 29 Îsa lê vegerand û got: «Ey Îsraêl, ji hemû emrê pêşî ev e. Xudan Xwedayê me yek Xudan e: 30 Û tu ji Xudan Xwedayê xwe bi hemû dilê xwe, bi tevahiya canê xwe, bi tevahiya hişê xwe û bi tevahiya hêza xwe hez bikî: emrê pêşî ev e. 31 Û ya diduyan jî weha ye, yanî ji cîranê xwe wek xwe hez bike. Ji van mezintir tu emr tune ye. 32 Şerîetzan jê re got: «Belê mamoste, te rast got. Çimkî Xwedê yek e; û ji wî pê ve tu kes tune: 33 Û hezkirina wî bi hemû dil, bi hemû têgihiştinê, bi hemû can û bi hemû hêz û hezkirina ji cîranê xwe wek xwe, ji hemû goriyên şewitandinê û goriyan zêdetir e. 34 Û gava Îsa dît ku wî bi aqilane bersîv da, jê re got: Tu ji Padîşahiya Xwedê ne dûr î. Û piştî wê tu kesî newêrîbû tu pirsê jê bipirse. 35 Îsa lê vegerand û gava ku ew li Perestgehê hîn dikir got: Şerîetzan çawa dibêjin ku Mesîh Kurê Dawid e? 36 Çimkî Dawid bi xwe bi Ruhê Pîroz got: «Xudan ji Xudanê min re got: «Tu li milê min ê rastê rûne, heta ku ez dijminên te bikim bin lingên te. 37 Loma Dawid bi xwe jê re dibêje Xudan; Îcar ew kurê wî ji ku ye? Û xelkê asayî wî bi dilxweşî bihîst. 38 Û wî di hînkirina xwe de ji wan re got: « Hay ji Şerîetzanên ku hez dikin bi kincên dirêj herin û li sûkan ji silavan hez dikin. 39 Û di kinîştan de kursiyên sereke û di ziyafetan de odeyên jorîn. 40 Yên ku malên jinebiyan dadiqurtînin û ji bo xwe duayê dirêj dikin. 41 Îsa li ber xezîneyê rûnişt û dît ku gel çawa pere davêjin xezîneyê û gelekên dewlemend jî pir avêtin. 42 Û jinebiyek belengaz hat û wê avêt du mêşan, yên ku diranan çêdikin. 43 Û wî gazî şagirtên xwe kir û ji wan re got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim, vê jinebiya belengaz ji hemûyên ku avêtine xezîneyê bêtir avêtiye hundir. 44 Ji ber ku wan hemûyan ji pirbûna xwe avêtin; lê wê ji neçariya xwe hemû tiştên ku hebûn, heta hemû jiyana xwe avêt. BEŞA 13 1 Gava ku ew ji Perestgehê derdiket, yekî ji şagirtên wî jê re got: Mamoste, binêre ka li vir çi kevir û çi avahî hene! 2 Îsa lê vegerand û got: « Tu van avahiyên mezin dibînî? kevirek li ser kevirek namîne, ku neyê avêtin.
Mizgîniya Marqos
3 Û çaxê ew li ser Çiyayê Zeytûnê, li ber Perestgehê rûniştibû, Petrûs, Aqûb, Yûhenna û Endrawis bi taybetî jê pirsîn: 4 Ji me re bêje, ev tişt wê kengê bibin? Û gava ku ev hemû tişt bên cih, wê nîşana çi be? 5 Îsa bersîva wan da û got: « Hay ji xwe hebin ku kes we nexapîne. 6 Çimkî gelek wê bi navê min bên û bêjin: «Ez Mesîh im; û wê gelekan bixapîne. 7 Û gava ku hûn li ser şer û xeberên şeran bibihîzin, hûn netirsin. lê dawiya wê hê nebe. 8Çimkî milet wê li dijî miletan û padîşahî li dijî padîşahiyê rabin û li cihê cihê erdhejîn çêbibin, xelayî û tengahî wê bibin: ev destpêka xemgîniyê ne. 9 Lê hay ji xwe hebin, çimkî ewê we bidin destê civînan; û di kinîştan de wê li we bixin û ji bo ku li hember wan şahidiyê bikin, hûnê derxin pêşberî serwer û padîşahan. 10 Û divê pêşî Mizgînî di nav hemû miletan de bê weşandin. 11 Lê gava ku ew we bi rê ve bibin û we bidin dest, ji berê ve nefikire ku hûnê çi bipeyivin, ne jî pêşbînîkirin; Ruhê Pîroz. 12 Îcar bira wê bira bikuje û bav jî kur bide kuştin. û zarok wê li hember dê û bavê xwe rabin û wan bikujin. 13 Û ji ber navê min, hûnê ji hemû mirovan nefret bikin; lê yê ku heta dawiyê ragire, ewê xilas bibe. 14Lê gava ku hûn pîsiya xerabûnê ya ku ji aliyê Daniyêl pêxember ve hatiye gotin, li cihê ku divê raweste bibînin (Yê ku dixwîne bila fêm bike) hingê yên ku li Cihûstanê ne, bila birevin çiyayan. 15 Û yê ku li ser banî ye, bila dakeve xênî û nekeve wê, ku tiştekî ji mala xwe derxe. 16 Û yê ku li zeviyê ye, bila dîsa venegere ku cilê xwe hilde. 17 Lê wey li wan ên ku di wan rojan de bizaro ne û li wan ên ku dimêjînin! 18 Û hûn dua bikin ku reva we zivistanê nebe. 19Çimkî di wan rojan de tengahiyek mîna ku ji destpêka afirandinê ve ku Xwedê afirandiye heta niha nebûye, wê bibe. 20 Û ji xeynî ku Xudan ew roj kurt nekirin, tu goşt xilas nedibû; lê ji bo xatirê bijartiyên ku wî hilbijartine, wî ew roj kurt kirin. 21 Hingê eger yek ji we re bêje: Va ye Mesîh! an va ye, ew li wir e; jê bawer neke: 22 Çimkî Mesîhên derewîn û pêxemberên derewîn wê rabin, nîşan û kerametan nîşan bidin, da ku, eger gengaz be, bijartiyan jî bixapînin. 23 Lê hûn hay ji xwe hebin: Va ye, min her tişt ji we re got. 24 Lê di wan rojan de, piştî wê tengahiyê, roj wê tarî bibe û heyv ronahiya xwe nade. 25 Û stêrên ezmên wê bikevin û hêzên li ezmên wê bihejin. 26 Û hingê ewê bibînin ku Kurê Mirov bi hêz û rûmeta mezin di nav ewran de tê. 27 Û paşê ewê milyaketên xwe bişîne û wê bijartiyên xwe ji çar bayan, ji serê erdê heta bi serê ezmên bicivîne. 28 Niha mesela dara hêjîrê hîn bibin; Gava ku çiqilê wê hê nazik e û pelan dide, hûn dizanin ku havîn nêzîk e. 29 Îcar hûn jî bi vî awayî, gava ku hûn bibînin ku ev tişt pêk tên, bizanin ku ew nêzîk e, li ber deriyan e. 30 Bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku ev hemû tişt neyên kirin, ev nifş derbas nabe.
31 Erd û ezman wê bibihûrin, lê peyvên min nabihûrin. 32 Lê ji wê rojê û wê saetê tu kes nizane, ne milyaketên li ezmên, ne jî Kur, lê belê Bav. 33 Hişyar bin, hişyar bin û dua bikin, çimkî hûn nizanin wext kengê ye. 34Çimkî Kurê Mirov mîna mirovekî ye ku di rêyeke dûr de ye, ku ji mala xwe derket, desthilatî da xulamên xwe û her kesî karê xwe û emir li dergevan kir ku hişyar be. 35 Îcar hûn hişyar bin, çimkî hûn nizanin kengê axayê malê tê, êvarê, an nîvê şevê, bi qîrîna dîk, an sibê. 36 Nebe ku ji nişka ve ew we di xew de bibîne. 37 Û tiştê ku ez ji we re dibêjim, ez ji hemûyan re dibêjim: Hişyar bin. BEŞA 14 1Piştî du rojan Cejna Cejna Derbasbûnê û Nanê Şkeva bû; serekên kahînan û Şerîetzan li hev digeriyan, ka çawa wî bi esnaf bigirin û bikujin. 2 Lê wan got: «Ne di roja cejnê de, da ku girînek di xelkê de çênebe.» 3 Û li Beytanyayê, li mala Şimûnê kotî, çaxê ku ew li ser sifrê rûniştibû, jinek hat ku bi qutiyeke alavastrê rûnê rûnê nardê pir biqîmet hebû. û wê sindoq şikand û rijand ser serê wî. 4 Hin kes hebûn ku di dilê xwe de hêrs bûn û gotin: «Ev rûnê rûnê ji bo çi hat xerakirin? 5 Çimkî dibe ku ew bi sêsed pereyan zêdetir bihata firotin û ji belengazan re bihata dayîn. Û ew li hember wê xirecirîn. 6 Îsa got: « Wê bihêle; hûn çima wê tengas dikin? wê li ser min karekî qenc kir. 7Çimkî belengaz hergav bi we re hene û kengî hûn bixwazin, hûn dikarin qenciyê bi wan bikin. 8 Tiştê ku ji destê wê hat wê kir: ew ji pêşî ve hat ku cesedê min ji bo definkirinê rûn bike. 9 Bi rastî ez ji we re dibêjim, li ku derê ev Mizgînî li seranserê dinyayê bê dayîn, evê ku wê kiriye jî wê ji bo bîranîna wê bê gotin. 10 Û Cihûdayê Îsxeryotî ku yek ji her diwanzdehan bû, çû ba serekên kahînan, da ku wî bide destê wan. 11 Gava wan ev bihîst, şa bûn û soz dan ku ewê peran bidin wî. Û wî digeriya ku çawa bi rihetî wî bide dest. 12 Roja pêşî ya Nanê Şkeva, gava ku wan Cejna Derbasbûnê dikujin, şagirtên wî jê re gotin: «Tu dixwazî ku em herin û amade bikin ku tu Cejna Derbasbûnê bixwî? 13 Û wî du şagirtên xwe şandin û ji wan re got: « Hûn herin bajêr û li wir mirovek ku cerbek avê hilgirtiye, were pêşiya we. 14 Û ew li ku derê bikeve hundir, hûn ji xwediyê malê re bêjin: Mamoste dibêje: Odeya mêvanan li ku ye, ezê bi şagirtên xwe re Cejna Derbasbûnê bixwim? 15 Û ewê jûreyek mezin a jor, amedekirî û hazirkirî nîşanî we bide: Li wir ji me re amade bike. 16 Şagirtên wî jî derketin, hatin bajêr, wan çawa ku Îsa ji wan re gotibû, dîtin û Cejna Derbasbûnê amade kirin. 17 Êvarê ew bi diwanzdehan re tê. 18 Gava rûniştin û xwarin xwarin, Îsa got: «Bi rastî ez ji we re dibêjim, yek ji we yê ku bi min re bixwe, wê min bide dest. 19 Û ew dest bi xemgîn bûn û yek bi yek jê re gotin: Ma ez im? yekî din got: Ma ez im?
30
Mizgîniya Marqos
20 Wî lê vegerand û ji wan re got: « Yek ji her diwanzdehan e, yê ku bi min re di firaxê de dixe. 21 Çawa ku li ser wî hatiye nivîsîn, Kurê Mirov bi rastî jî diçe; lê wey li wî mirovê ku Kurê Mirov bide dest! ji bo wî mirovî baş bû ku ew qet ji dayik nebûya. 22 Gava ku wan dixwar, Îsa nan hilda, şikir kir, şikand, da wan û got: « Raxin, bixwin. Ev bedena min e.» 23 Û wî kasa hilda, şikir kir, da wan û hemûyan jê vexwarin. 24 Û wî ji wan re got: « Ev xwîna min a Peymana Nû ye ku ji bo gelekan tê rijandin. 25 Bi rastî ez ji we re dibêjim, heta wê roja ku ez wê di Padîşahiya Xwedê de nû vexwim, êdî ji fêkiya rez venaxwim. 26 Û gava sirûd gotin, derketin Çiyayê Zeytûnê. 27 Îsa ji wan re got: « Hûn hemû wê şevê ji ber min xeyîdî bin; 28 Lê piştî ku ez rabim, ezê beriya we herim Celîlê. 29 Lê Petrûs jê re got: «Her çendî ku hemû xeyîdî bin jî, ez naxwazim. 30 Îsa jê re got: « Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro, di vê şevê de, berî ku dîk du caran bang nede, tê sê caran min înkar bikî. 31 Lê wî hê bi tundî got: Ger ez bi te re bimirim, ez bi tu awayî te înkar nakim. Her weha her weha got. 32 Ew hatin cihekî ku navê wî Gêtsîmanî bû. Îsa ji şagirtên xwe re got: « Hûn li vir rûnin, heta ku ez dua bikim.» 33 Wî Petrûs, Aqûb û Yûhenna jî bi xwe re birin. 34 Û ji wan re got: « Giyana min heta mirinê pir xemgîn e. Hûn li vir bimînin û hişyar bimînin. 35 Û ew piçekî pêşda çû, xwe avêt erdê û dua kir, ku eger bibe, ew saet ji wî derbaz bibe. 36 Û wî got: « Aba, Bavo, her tişt ji te re gengaz e; vê kasê ji min rake, lê ne ku ez dixwazim, lê tiştê ku tu dixwazî. 37 Ew hat, ew di xew de dîtin û ji Petrûs re got: « Şimûn, tu radizê? Ma tu nikarî saetekê temaşe bikî? 38 Hişyar bin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê. Ruh bi rastî amade ye, lê beden qels e. 39 Û dîsa çû, dua kir û eynî peyv gotin. 40 Û gava ew vegeriya, wî ew dîsa di xew de dîtin, (çimkî çavên wan giran bûn) û wan nizanibû ku çi bersîva wî bidin. 41 Cara sisiyan hat û ji wan re got: « Niha razin û rihet bibin. Êdî bes e, saet hat. Va ye, Kurê Mirov dikeve destê gunehkaran. 42 Rabin, em herin; Va ye, yê ku min bide dest, li ber dest e. 43 Û di cih de, hê ku wî dipeyivî, Cihûdayê ku yek ji her diwanzdehan bû û bi wî re elaleteke mezin bi şûr û daran, ji serekên kahînan, Şerîetzan û rihspiyan hat. 44 Û yê ku wî dabû dest, nîşanek dabû wan û gotibû: «Ez kê maç bikim, ew ew e. wî bigirin û bi silametî jê bibin. 45 Û gava ku ew hat, ew di cih de diçe ba wî û got: Mamoste, mamoste; û ew maç kir. 46 Û wan destên xwe danîn ser wî û ew girtin. 47 Û yekî ji yên ku li wir rawesta bûn, şûr kişand, li xulamê Serokkahîn xist û guhê wî jêkir. 48 Îsa bersîva wan da û got: « Ma hûn wek dizekî bi şûr û bi daran hatine ku min bigirin? 49 Ez her roj di Perestgehê de bi we re bûm, hîn dikim, lê we ez negirtim; lê divê Nivîsarên Pîroz bên cih. 50 Û hemûyan dev ji wî berdan û reviyan.
51 Xortek li pey wî çû. û xortan ew girtin: 52 Û wî caw hişt û tazî ji wan reviya. 53 Û wan Îsa birin ba Serokkahîn û hemû serekên kahînan, rihspî û Şerîetzan bi wî re civiyan. 54 Petrûs jî ji dûr ve li pey wî çû qesra Serokkahîn û bi xulaman re rûnişt û xwe li ber êgir germ kir. 55 Serekên kahînan û hemû civîna giregiran li hember Îsa li şahidiyê geriyan, da ku wî bikujin. û yek nedît. 56 Çimkî gelekan li hember wî şahidiya derewîn kirin, lê şahidiya wan li hev nekir. 57 Û hinek rabûn, li dijî wî şahidiya derewîn kirin û gotin: 58 Me bihîst ku got: «Ezê vê Perestgeha ku bi destan hatiye çêkirin xera bikim û di nav sê rojan de ezê perestgeheke bê dest ava bikim. 59 Lê şahidiya wan jî bi hev re li hev nekir. 60 Serokkahîn di navberê de rawesta, ji Îsa pirsî û got: «Tu tiştekî nadî? ev çi şahidî li hember te dikin? 61 Lê wî bêdeng ma û tu tişt negot. Serokkahîn dîsa jê pirsî û jê re got: «Tu Mesîhê Kurê Pîroz î? 62 Îsa got: « Ez im.» Û hûnê Kurê Mirov bibînin ku li milê rastê yê hêzê rûniştî ye û di nav ewrên ezmên de tê. 63 Hingê Serokkahîn cilên xwe çirandin û got: Ma ji me re şahidên din çi hewce ne? 64 We çêr bihîstiye, hûn çi difikirin? Û wan hemûyan ew sûcdar bi mirinê mehkûm kirin. 65 Û hinekan dest pê kir tif kirin, rûyê wî nixumandin, lê dan û jê re gotin: «Pêxembertiyê bike!» Û xulaman bi kefa destên xwe lê xistin. 66 Gava ku Petrûs di bin qesrê de bû, yek ji keçên Serokkahîn hat. 67 Gava wê dît ku Petrûs xwe germ dike, li wî nêrî û got: «Tu jî bi Îsayê Nisretî re bûyî. 68 Lê wî înkar kir û got: «Ez nizanim û ne jî fêm dikim tu çi dibêjî. Û ew derket eywanê; û ekîba dîk. 69 Û cariyeyekê dîsa ew dît û dest pê kir ji yên ku li wê derê bûn re got: «Ev yek ji wan e.» 70 Û wî dîsa înkar kir. Piştî demekê, yên ku li wê derê rawestan dîsa ji Petrûs re gotin: «Bi rastî tu jî yek ji wan î. 71 Lê wî dest bi nifiran kir û sond xwar û got: «Ez vî mirovê ku hûn behsa wî dikin nas nakim. 72 Û cara diduyan dîk bang kir. Petrûs gotina ku Îsa jê re gotibû hat bîra Petrûs: « Berî ku dîk du caran bang neke, tê sê caran min înkar bikî.» Û gava ew li ser wê fikirî, ew giriya. BEŞA 15 1 Serê sibê zû serekên kahînan bi rihspî, Şerîetzan û tevahiya civîna giregiran re şêwirîn, Îsa girêdan, birin û radestî Pîlatos kirin. 2 Pîlatos jê pirsî: «Tu Padîşahê Cihûyan î? Wî lê vegerand û got: « Tu dibêjî. 3 Serekên kahînan ew bi gelek tiştan sûcdar kirin, lê wî tu tişt negot. 4 Pîlatos dîsa jê pirsî û got: «Tu tiştekî nabêjî? Binêre, ew li hember te çiqas şahidiyê dikin. 5 Lê Îsa dîsa tu tişt negot; wusa ku Pîlatos şaş ma. 6 Îcar di wê cejnê de wî yekî ku dixwestin ji wan re berda. 7 Û yekî bi navê Barabas hebû ku bi wan ên ku bi wî re serî hildane û yên ku di serhildanê de kuştine, ve girêdayî bû.
31
Mizgîniya Marqos
8 Û elaletê bi dengekî bilind diqîriya û dixwest ku ew çawa ku berê ji wan re kiribû, bike. 9 Lê Pîlatos bersîva wan da û got: Ma hûn dixwazin ku ez Padîşahê Cihûyan ji we re berdim? 10 Çimkî wî dizanibû ku serekên kahînan ji ber çavnebariyê ew dane destên xwe. 11 Lê serekên kahînan cesaret da wan, ku ew ji wan re Barabas berde. 12 Pîlatos dîsa ji wan re got: «Îcar hûn dixwazin ku ez bi wî yê ku hûn jê re dibêjin Padîşahê Cihûyan re bikim?» 13 Û dîsa qîriyan û gotin: «Wî xaç bike!» 14 Hingê Pîlatos ji wan re got: «Çima, wî çi xerabî kiriye? Wan hê bêtir qîriyan û gotin: «Wî xaç bike!» 15 Îcar Pîlatos xwest ku gel razî bibe, Barabas ji wan re berda û Îsa li ber qamçiyan da ku bê xaçkirin. 16 Leşkeran ew birin eywana ku jê re Praetorium digotin. û gazî tevaya komê dikin. 17 Û cilê binefşî lê kirin, tacek ji stiriyan lê kirin û dan serê wî. 18 Û dest bi silavan li wî kirin: «Silav, Padîşahê Cihûyan! 19 Û bi qamîşê li serê wî xistin, tif kirin û çongên xwe xwar kirin û perizîn wî. 20 Û gava tinazên xwe pê kirin, cilê binefşî jê kirin, cilên wî li xwe kirin û ew derxistin derve, da ku wî xaç bikin. 21 Û ew mecbûr kirin ku Şimûnê Kûrênî yê ku ji gund derdiket û bavê Skender û Rûfos bû, da ku xaça wî hilde. 22 Û wî birin cihê Golgota, ku tê wergerandin: «Cihê serê serê serê xwe». 23 Wan jî şeraba ku bi mur hatiye tevlihevkirin da wî ku vexwe, lê wî ew qebûl nekir. 24 Û gava ku wan ew xaç kir, wan cilên wî ji hev veqetandin û li ser wan pişk avêtin, ku her kes çi bigire. 25 Û saet di sisiyan de bû, wan ew xaç kir. 26 Û li ser sûcdarkirina wî nivîsî bû: PADÎŞAHÊ cihûyan. 27 Û bi wî re du diz xaç kirin; yek li milê wî yê rastê û yê din li milê wî yê çepê. 28 Û Nivîsara Pîroz a ku dibêje: «Û ew di nav sûcdaran de hat hejmartin hat cih.» 29 Û yên ku di wir re derbas dibûn, serê xwe hejandin û gotin: «Ax tu Perestgehê xera dikî û di sê rojan de ava dikî! 30 Xwe xilas bike û ji xaçê were xwarê. 31 Bi vî awayî serekên kahînan jî bi Şerîetzanan re tinazên xwe kirin û gotin: «Wî yên din xilas kirin. xwe nikare xilas bike. 32 Bila niha Mesîh Padîşahê Îsraêl ji xaçê were xwarê, da ku em bibînin û bawer bikin. Yên ku bi wî re hatibûn xaçkirin, nifir li wî kirin. 33 Û çaxê hat saeta şeşan, heta saet nehan li ser tevahiya welêt tarî bû. 34 Û di saet nehan de Îsa bi dengekî bilind kir qîrîn û got: « Eloy, Eloî, lama sabacthani? ku tê ravekirin: «Xwedayê min, Xwedayê min, te çima ez berdim? 35 Hin ji yên ku li wê derê rawestiyan, gava ku wan ev bihîst, gotin: «Va ye, ew gazî Êlyas dike.» 36 Û yekî bezî, parzûnek tije sihik tije kir, danî ser qamîşekê, da wî vexwe û got: «Bihêle! Ka em bibînin ka Êlyas wê bê ku wî bîne xwarê. 37 Îsa bi dengekî bilind qîriya û ruh da. 38 Û perdeya Perestgehê ji serî heta binî li du çiyan bû. 39 Û çaxê sersedê ku li ber wî rawesta bû, dît ku ew wisa kir qîrîn û ruh da, wî got: «Bi rastî ev mirov Kurê Xwedê bû.»
40 Jin jî hebûn ku ji dûr ve dinêrin. Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûbê biçûk û Ûsês û Seloma jî di nav wan de bûn. 41 Ew jî, çaxê ew li Celîlê bû, li pey wî çû û jê re xizmet kir. 42 Îcar gava ku bû êvar, ji ber ku ew amadekarî bû, yanî roja beriya Şemiyê. 43 Ûsivê ji Arîmetyayê şîretkarekî birûmet, ku ew jî li hêviya Padîşahiya Xwedê bû, hat û bi wêrekî çû ba Pîlatos û cesedê Îsa xwest. 44 Û Pîlatos şaş ma, ku ew jixwe miriye? 45 Û gava wî ev ji sersed nas kir, cesed da Ûsiv. 46 Û wî cawên spehî kirî, ew daxist xwarê, ew di nav caw de pêça û ew di goreke ku di zinarekî de hatibû kolan û kevirek gêr kir ber deriyê gorê. 47 Meryema Mejdelanî û Meryema diya Yûsês li cihê razanê dîtin. BEŞA 16 1 Gava roja Şemiyê derbas bû, Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûb û Salomeyê giyayên bîhnxweş kirîn, da ku bên û rûnên wî bidin. 2 Û serê sibê, roja pêşî ya hefteyê, ew hatin ser gorê, dema ku roj hiltê. 3 Wan ji hev re got: «Kî wê kevirê ji deriyê gorê ji me re gêr bike? 4 Gava ku wan nêrî, dîtin ku kevir ji hev gindiriye, çimkî ew pir mezin bû. 5 Gava ku ketin gorê, wan xortek li milê rastê rûniştî dît û cilekî spî yê dirêj li xwe kiribû. û ew tirsiyan. 6 Û wî ji wan re got: «Netirsin. Hûn li Îsayê Nisretî yê ku hatibû xaçkirin digerin. ew ne li vir e: Va ye cihê ku ew lê danî. 7 Lê hûn herin, ji şagirtên wî û Petrûs re bêjin ku ew beriya we diçe Celîlê. Çawa ku wî ji we re got, hûnê li wir wî bibînin. 8 Ew zû derketin û ji ser gorê reviyan. Ew lerizîn û şaş man. Wan tiştek ji kesî re negot. çimkî ew ditirsiyan. 9 Îcar gava ku Îsa roja pêşî ya heftiyê zû rabû, pêşî xwe nîşanî Meryema Mejdelanî ya ku heft cin ji wê derxistibûn, hat. 10 Û ew çû û ji wan ên ku bi wî re bûn re got, gava ew digirîn û digiriyan. 11 Û gava wan bihîst ku ew sax e û ji wê hat dîtin, bawer nekir. 12Piştî vê yekê, gava ku ew diçûn, ew bi şeklekî din ji wan re xuya bû û çû gund. 13 Û ew çûn û ji yên mayîn re gotin; wan jî ji wan bawer nekir. 14 Paşê, çaxê ku ew li ser sifrê rûniştibûn, ew ji yanzdeh şagirtan re xuya bû û bi bêbawerî û serhişkiya dilê wan hilatand, çimkî wan ji yên ku piştî rabûna wî ew dîtine bawer nekir. 15 Û wî ji wan re got: « Hûn herin tevahiya dinyayê û Mizgîniyê bidin hemû afirandinê. 16 Yê ku baweriyê bîne û bê imadkirin wê xilas bibe; lê yê ku baweriyê nayne, wê bê lanetkirin. 17 Û ev beratên hanê dê bibin peyrewê wanê bawergeran. Bi navê min ewê şeytan derxin; ewê bi zimanên nû bipeyivin;
32
Mizgîniya Marqos
18 Ewê mar hilgirin; Û eger ew tiştekî kujer vexwin, ewê zirarê nede wan. ewê destên xwe deynin ser nexweşan û ewê sax bibin. 19 Îcar piştî ku Xudan ji wan re got, ew hilkişiya ezmên û li milê Xwedê yê rastê rûnişt. 20 Ew jî derketin û li her derê Mizgînî dan. Amîn.
33
Luke
26 Û di meha şeşan de milyaket Cibrayîl ji aliyê Xwedê ve hat şandin bajarekî Celîlê ku navê wî Nisret bû. 27 Ji keçikeke ku bi zilamekî ku navê wî Ûsiv bû, ji mala Dawid re zewicî bû. navê keçikê jî Meryem bû. 28 Milyaket hat ba wê û jê re got: «Silav, ey ku xwedêgiravî, Xudan bi te re ye. Di nav jinan de tu pîroz î.» 29 Gava wê ew dît, ji gotina wî xemgîn bû û di hişê xwe de fikirî ku ev silav divê çawa be. 30 Milyaket jê re got: «Netirse, Meryem! 31 Û va ye, tuyê di zikê xwe de bizaro bibî û kurekî çêkî û navê wî ÎSA bikî. 32 Ewê mezin be û jê re Kurê Yê Herî Berz bê gotin û Xudan Xwedê wê textê bavê wî Dawid bide wî. 33 Û ewê her û her li ser mala Aqûb padîşahiyê bike. û dawiya padîşahiya wî tune. 34 Meryemê ji milyaket re got: «Ev çawa dibe, ku ez mêrekî nas nakim? 35 Milyaket lê vegerand û jê re got: Ruhê Pîroz wê bê ser te û hêza Yê Herî Berz wê siya te bike. 36 Û va ye, pismamê te Êlîzabêt, ew jî di pîrbûna xwe de kurek bizaro bû. 37 Çimkî li ba Xwedê tu tişt ne mimkûn e. 38 Meryemê got: «Va ye xulamiya Xudan; Li gor gotina te ji min re be. Û milyaket ji wê derê çû. 39 Di wan rojan de Meryem rabû û bi lez çû çiyayî, bajarekî Cihûdayê. 40 Û ket mala Zekerya û silav da Êlîzabêtê. 41 Û bû ku çaxê Êlîzabêtê silava Meryemê bihîst, zarok di zikê wê de bazda. Û Elisabeth bi Ruhê Pîroz tije bû: 42 Û wê bi dengekî bilind peyivî û got: «Tu di nav jinan de pîroz î û berê zikê te pîroz e. 43 Îdî eva ji bona min ra ji ku ye, ku diya Xudayê min were bal min? 44 Çimkî va ye, gava dengê silava te di guhên min de hat, zarok ji şahiyê di zikê min de bazda. 45 Û xwezî bi wê ya ku bawerî anî, çimkî ew tiştên ku ji aliyê Xudan ve ji wê re hatine gotin, wê bên cih. 46 Meryemê got: Canê min Xudan mezin dike. 47 Û ruhê min bi Xilaskarê min Xwedê şa bû. 48Çimkî wî li nizimiya keçika xwe mêze kir; 49 Çimkî yê bi hêz ji min re tiştên mezin kir; û navê wî pîroz e. 50 Û rehma wî li ser wan ên ku ji wî ditirsin nifş bi nifş e. 51 Wî bi milê xwe hêz da; wî pozbilind di xeyalên dilên wan de belav kiriye. 52 Wî hêzdar ji kursiyên wan daxist û ew bi dereceya nizm bilind kir. 53 Wî birçî bi tiştên qenc têr kir; û yên dewlemend jî vala şandin. 54 Wî ji xulamê xwe Îsraêl rehma xwe bi bîr anî. 55 Çawa ku wî ji bav û kalên me re, ji Birahîm re û ji dûndana wî re her û her got. 56 Meryemê bi qasî sê mehan li ba wê ma û vegeriya mala xwe. 57 Îcar dema Êlîzabêthê hat ku wê were ragirtin; û wê kurek anî. 58 Û cîranên wê û pismamên wê bihîstin ku Xudan çawa rehmeke mezin li wê kir. û ew bi wê re şa bûn. 59 Û di roja heştan de ew hatin ku zarok sinet bikin. û bi navê bavê wî jê re gotin Zekerya. 60 Diya wî bersiv da û got: Ne wusa; lê wê jê re Yûhenna bê gotin.
BEŞA 1 1Çimkî gelekan dest daniye ser wan tiştên ku bi rastî di nav me de bi wan tê bawer kirin, 2 Çawa ku wan ew radestî me kirin, yên ku ji destpêkê ve şahid û xizmetkarên peyvê bûn. 3 Ji min re jî baş xuya bû ku ji destpêkê ve ji her tiştî bêkêmasî têgihîştibûm, ez bi rêz ji te re binivîsim, Teofîlosê hêja, 4 Ji bo ku tu bi wan tiştên ku tu tê de hatine perwerdekirin, bizanî. 5 Di rojên Hêrodês, padîşahê Cihûstanê de, kahînek bi navê Zekerya ji rêza Abiya hebû. jina wî ji keçên Harûn bû û navê wê Êlîzabêt bû. 6 Û her du jî li ber Xwedê rastdar bûn û di hemû emr û qanûnên Xudan de bêqusûr dimeşiyan. 7 Û zarokên wan tune bûn, ji ber ku ew Êlîzabêt betal bû, û ew herdu jî di nav salekê de bûn. 8 Û usa bû ku çaxê wî li ber Xwedê li gor rêza xwe wezîfeya kahînan dikir. 9 Li gor adetên kahînan, dema ku ew diçû Perestgeha Xudan, bixûrê bişewitand. 10 Tevahiya elaletê li ser dema bîxûrê li derve dua dikir. 11 Û milyaketekî Xudan jê re xuya bû ku li aliyê rastê yê gorîgeha bixûrê rawesta bû. 12 Gava Zekerya ew dît, xemgîn bû û tirs ket dilê wî. 13 Lê milyaket jê re got: «Netirse, Zekerya, çimkî duaya te hatiye bihîstin. û jina te Êlîzabêt wê ji te re kurekî bîne û navê wî Yûhenna deynî. 14 Û hûnê bibin xwedî şahî û şahî; û gelek wê bi bûyîna wî şa bibin. 15Çimkî ewê li ber Xudan mezin be û ne şerab û ne jî vexwarina zexm vexwe. û ewê ji zikê diya xwe de bi Ruhê Pîroz tije bibe. 16 Û gelek ji zar'êd Îsraêl wê li Xudan Xwedayê xwe vegere. 17 Û ewê bi ruh û hêza Êlyas li ber wî here, da ku dilê bav û kalan bizivirîne ser zarokan û yên neguhdar ber bi şehrezayiya rastdaran ve. da ku miletek ji Xudan re amadekirî amade bike. 18 Zekerya ji milyaket re got: «Ez vê ji ku bizanim? Çimkî ez zilamekî pîr im, û jina min bi salan nexweş e. 19 Milyaket lê vegerand û got: «Ez Cebraîl im ku li ber Xwedê disekinim. û ez şandim ku bi te re bipeyivim û van mizgîniyê bidim te. 20 Û va ye, tuyê lal bî û heta roja ku ev tişt wê bên kirin, tuyê lal bî û nikarî biaxivî, çimkî tu ji gotinên min bawer nakî, yên ku wê di wextê xwe da bên cih. 21 Xelk li hêviya Zekerya sekinî û şaş ma ku ew ewqas di Perestgehê de ma. 22 Gava ku ew derket derve, wî nikaribû bi wan re bipeyive û wan fêm kir ku wî di Perestgehê de dîtiniyek dîtiye. 23 Û usa bû, ku çaxê rojên xizmetiya wî temam bûn, ew çû mala xwe. 24Piştî wan rojan jina wî Êlîzabêt bizaro bû û pênc mehan xwe veşart û got: 25 Di rojên ku li min nihêrî, Xudan bi vî awayî li min kir, da ku rûreşiya min di nav mirovan de rake.
34
LUKE
61 Û wan ji wê re got: «Tu kes ji ehlê te tune ku bi vî navî bê gotin. 62 Û ji bavê wî re îşaretan kirin, ka ewê çawa bangî wî bike. 63 Û wî maseyek nivîsê xwest, nivîsî û got: Navê wî Yûhenna ye. Û ew hemû şaş man. 64 Û di cih de devê wî vebû, zimanê wî vebû, peyivî û pesnê Xwedê da. 65 Û tirs ket ser hemû yên ku li dora wan rûdiniştin. 66 Û hemûyên ku ew bihîstin ew di dilê xwe de danîn û gotin: «Ev zarok wê çawa be! Û destê Xudan bi wî re bû. 67 Bavê wî Zekerya bi Ruhê Pîroz tije bû, pêxemberîtî kir û got: 68 Xwezî bi Xudan Xwedayê Îsraêl; Çimkî wî çû serdana gelê xwe û xilas kir, 69 Û di mala xulamê xwe Dawid de ji me re strûyê xilasiyê hilda. 70 Çawa ku wî bi devê pêxemberên xwe yên pîroz, ku ji destpêka dinyayê ve hatine, got: 71 Da ku em ji dijminên xwe û ji destê her kesên ku ji me nefret dikin, xilas bibin; 72 Ji bo ku em rehma ku ji bav û kalên me re hatiye dayîn bînin cih û peymana wî ya pîroz bi bîr bînin; 73 Sonda ku wî ji bavê me Birahîm re xwar, 74 Da ku ew bi me bide, da ku em ji destê dijminên xwe rizgar bibin, bêyî tirs ji wî re xizmetê bikin. 75 Di hemû rojên jiyana me de bi pîrozî û rastdariyê li ber wî. 76 Û ji te re, zarok, tê gotin pêxemberê Herî Berz; 77 Ji bo ku bi efûkirina gunehan ji komalê xwe re zanîna rizgariyê bide. 78 Bi dilovaniya Xwedayê me; ku biharên ji jor ve hatin serdana me, 79 Ji bo ronahiyê bidin wan ên ku di tariyê de û di bin siya mirinê de rûniştine, da ku lingên me di riya aştiyê de bibin rêber. 80 Û zarok mezin bû û bi ruh xurt bû û heta roja ku ji Îsraêl re hat nîşan dan li çolan ma.
11 Çimkî îro li bajarê Dawid ji we re Xilaskarek çêbû, ku ew Mesîh Xudan e. 12 Û ev ji we re nîşanek be; Hûn ê zarokê bi cil û bergên pêçandî, di axurekê de razayî bibînin. 13 Û ji nişkê ve bi milyaket re elaleteke ji artêşa ezmanî pesnê Xwedê didan û digotin: 14 Li bilindahiyan ji Xwedê re rûmet, li ser rûyê erdê aramî, ji mirovan re dilxwazî. 15 Û usa bû, çaxa ku milyaket ji wana dûr ketine ezmên, şivana ji hevra ra gotin: "Em niha herin Beytlehmê û vî tiştê qewimî, yê ku Xudan da zanîn, bibînin. me. 16 Û ew bi lez hatin, Meryem, Ûsiv û zarok di afirekî de razayî dîtin. 17 Gava wan ew dît, wan gotina ku li ser vî zarokî ji wan re hatibû gotin, dan zanîn. 18 Û hemûyên ku ev bihîstin, li wan tiştên ku şivanan ji wan re gotibûn, şaş man. 19 Lê Meryemê ev hemû tişt hilanîn û di dilê xwe de li ser wan difikirî. 20 Û şivan vegeriyan, wek ku ji wan re hatibû gotin, ji bo hemû tiştên ku bihîstibûn û dîtibûn pesnê Xwedê didan û pesnê Xwedê didan. 21 Û çaxê heşt roj ji bo sinetkirina zarok temam bûn, navê wî Îsa kirin, ku beriya ku ew di malzarokê de ducan bibe, ji aliyê milyaket ve weha hatibû gotin. 22 Û çaxê ku rojên paqijbûna wê li gor Şerîeta Mûsa temam bûn, ew anîn Orşelîmê, da ku wî pêşkêşî Xudan bikin. 23 (Çawa ku di Şerîeta Xudan de hatiye nivîsîn: Her nêr ku zikê xwe vedike, wê ji Xudan re pîroz bê gotin.) 24 Û gorî ya ku di Şerîeta Xudan de tê gotin, du turtûk an du kevokên ciwan pêşkêş bikin. 25 Va ye, li Orşelîmê zilamek hebû ku navê wî Şimûn bû. Ew mirovê rast û xwedêgiravî li hêviya handana Îsraêl bû û Ruhê Pîroz li ser wî bû. 26 Û bi Ruhê Pîroz jê re hat gotin ku, beriya ku Mesîhê Xudan nebîne, mirinê nebîne. 27 Û ew bi Ruh hat Perestgehê û gava ku dê û bav Îsa zarok anîn, da ku ji wî re li gor adeta Şerîetê bikin. 28 Hingê wî ew hilda ser milên xwe, Xwedê pîroz kir û got: 29 Ya Xudan, niha tu xulamê xwe bi silametî, li gor gotina xwe bihêle. 30Çimkî çavên min xilasiya te dîtine, 31 Ya ku te li ber hemû mirovan amade kiriye; 32 Ronahîyek ji bo ronîkirina miletan û rûmeta gelê te yê Îsraêl. 33 Û Ûsiv û diya wî bi wan tiştên ku li ser wî hatibûn gotin, şaş man. 34 Şimûn ew pîroz kirin û ji diya xwe Meryemê re got: «Va ye, ev zarok ji bo hilweşîn û rabûna gelekan li Îsraêl hatiye danîn. û ji bo nîşaneke ku li dijî wê bê gotin; 35 (Erê, şûr wê di canê te de jî biqulipe), da ku fikrên dilan eşkere bibin. 36 Anna pêxemberek, keça Phanuel, ji eşîra Aser, pêxemberek hebû. ew temen mezin bû û ji keçika xwe heft salan bi mêrekî xwe re jiya. 37 Û ew jinebiyeke nêzîkî heşt û çar salî bû, ku ji Perestgehê derneket, bi şev û roj bi rojî û duakirinê ji Xwedê re xizmet dikir. 38 Û di wê gavê de ew hat bi heman awayî ji Xudan re şikir kir û li ser wî ji hemûyên ku li Orşelîmê li hêviya xilasbûnê bûn re peyivî.
BEŞA 2 1 Û di wan rojan de bû ku ji Qeyser Augustus biryarek derket, ku ji tevahiya dinyayê bac bê girtin. 2 (Û ev bac cara pêşî dema ku Kûreniyos waliyê Sûriyê bû hat kirin.) 3 Û hemû çûn bac standin, her kes çû bajarê xwe. 4 Û Ûsiv jî ji Celîlê, ji bajarê Nisretê, çû Cihûstanê, bajarê Dawid ê ku jê re Beytlehem digotin. (ji ber ku ew ji mal û esilê Dawid bû:) 5 Ji bo ku bi jina xwe ya zewicî Meryemê re bac were standin. 6 Û usa bû, ku çaxê ew li wêderê bûn, rojên ku wê bê bûyîna wê temam bûn. 7 Wê kurê xwe yê nixurtî anî, ew di xemilandin de pêça û di afirekî de veşart. ji ber ku cihê wan di xanê de nemabû. 8 Û li wî welatî şivan hebûn ku li zeviyê rûdiniştin û bi şev nobedariya pezê xwe dikirin. 9 Û va ye, milyaketê Xudan hat ser wan, û rûmeta Xudan li dora wan şewq da û ew gelekî tirsiyan. 10 Û milyaket ji wan re got: Netirsin, çimkî va ye, ez ji we re mizgîniya şahiyeke mezin, ku wê ji hemû mirovan re be.
35
LUKE
39 Piştî ku wan her tişt li gor Şerîeta Xudan kirin, vegeriyan Celîlê, bajarê xwe Nisretê. 40 Û zarok mezin bû, bi ruh xurt bû û bi şehrezayiyê tije bû û kerema Xwedê li ser wî bû. 41 Dê û bavê wî her sal di Cejna Derbasbûnê de diçûn Orşelîmê. 42 Gava ew diwanzdeh salî bû, li gor adeta cejnê hilkişiyan Orşelîmê. 43 Çaxê ew roj temam bûn, gava vegeriyan, Îsayê zarok li Orşelîmê ma. Û Ûsiv û diya wî pê nizanin. 44 Lê wan guman kir ku ew di civatê de ye û rojekê bi rê ketin. û ew di nav xizm û nasên xwe de li wî geriyan. 45 Gava wan ew nedît, dîsa vegeriyan Orşelîmê û li wî geriyan. 46 Û diqewime ku piştî sê rojan wan ew di Perestgehê de dît, ku di nav bijîşkan de rûniştî bû. 47 Û hemûyên ku ew bihîstibûn, li ser têgihîştina wî û bersîva wî şaş man. 48 Gava ku wan ew dît, şaş man. Va ye, ez û bavê te bi xemgînî li te geriyan. 49 Û wî ji wan re got: Ma hûn çawa li min digeriyan? Ma hûn nizanin ku divê ez li ser karê Bavê xwe bim? 50 Û wan gotina ku wî ji wan re gotibû fêm nekir. 51 Û ew bi wan re daket xwarê, hat Nisretê û bû bindestiya wan. 52 Û Îsa bi şehrezayiya xwe, bejna xwe û li ber Xwedê û mirovan di keremê de zêde bû.
14 Leşkeran jî ji wî pirsîn û gotin: «Emê çi bikin? Wî ji wan re got: «Ziddetê li tu kesî nekin û tu kesî sûcdar nekin. û bi heqê xwe razî bin. 15 Û çawa ku elalet li hêviya xwe bûn û hemûyan di dilê xwe de li ser Yûhenna difikirîn, ka ew Mesîh e an na. 16 Yûhenna lê vegerand û ji wan re got: «Bi rastî ez we bi avê imad dikim; lê yekî ji min bi hêztir tê. Ez ne hêja me ku lepên pêlavên wî vekim. Ewê we bi Ruhê Pîroz û bi agir imad bike. 17 Di destê wî de çîçeka wî ye, ewê erda xwe bi tevahî paqij bike û genim di nav garanê de bicivîne; lê ewê kayê bi agirê nevemirî bişewitîne. 18 Û di şîreta xwe de gelek tiştên din jî ji xelkê re dan bihîstin. 19 Lê Hêrodêsê çarserok, ji ber Hêrodês jina birayê xwe Filîpos û ji bo hemû xerabiyên ku Hêrodês kiribûn, ji aliyê wî ve hat hilatin. 20 Ev jî li ser her tiştî zêde kir, ku wî Yûhenna xist zîndanê. 21 Gava ku hemû gel imad bû, wusa bû ku Îsa jî imad bû û dua dikir, ezman vebû. 22 Û Ruhê Pîroz bi şiklê bedenî mîna kevokê daket ser wî û dengek ji ezmên hat û got: «Tu yî Kurê min ê delal; ez ji te razî me. 23 Û Îsa bi xwe jî nêzîkî sî salî bû û ew kurê Ûsiv bû, ku kurê Hêlî bû (wekî ku dihate texmînkirinê). 24 Kurê Methat, ku kurê Lêwî bû, kurê Melkî bû, kurê Janna, yê ku kurê Ûsiv bû, 25Ku kurê Matatyas bû, ku kurê Amos bû, ku kurê Naum bû, kurê Esli bû, ku kurê Nagê bû, 26 Kurê Maathê ku kurê Matatyas bû, kurê Semei bû, kurê Ûsiv, yê ku kurê Cihûda bû, 27Ku kurê Yohana bû, ku kurê Rhesa bû, ku kurê Zorobabel bû, ku kurê Salathiel bû, ku kurê Nerî bû, 28 Kurê Melkî bû, kurê Adî bû, kurê Cosam bû, kurê Elmodam, ku kurê Er bû, 29 Kurê Yosê ku kurê Êlyezer bû, kurê Jorim bû, kurê Methat, ku kurê Lêwî bû, 30 Kurê Şimûnê ku kurê Cihûda bû, kurê Ûsiv, kurê Yonan, kurê Êlyakim bû. 31 Ew kurê Melea bû, ku kurê Menan bû, kurê Mattatha bû, ku kurê Natan bû, ku kurê Dawid bû. 32 Kurê Yêşayê ku kurê Obêd bû, kurê Booz, kurê Salmon, kurê Naasson bû. 33 Kurê Emînadab, kurê Aram, kurê Esrom, kurê Farisê kurê Cihûda bû, 34 Kurê Aqûb, kurê Îshaq, kurê Birahîm, kurê Thara, ku kurê Nahor bû, bû. 35 Kurê Sarûx, kurê Ragau, kurê Falec, kurê Heber, kurê Sala bû, bû. 36 Kurê Kenan, kurê Arfaxad, kurê Sem, kurê Nûhê kurê Lamex, bû. 37 Kurê Mathusala, ku kurê Henox bû, kurê Yared bû, kurê Maleleel, ku kurê Kenan bû, 38 Ew kurê Enos bû, ku kurê Sêt bû, ku kurê Adem bû, ku kurê Xwedê bû.
BEŞA 3 1 Îcar di sala panzdeh a padîşahiya Tîberyos Qeyser de, Pontiyos Pîlatos waliyê Cihûstanê bû, Hêrodês jî çarserokê Celîlê bû û birayê wî Filîpos çarserokê Îtûreya û herêma Trakonîtisê û Lîsanyasê çarserokê Abilene. 2 Henan û Qeyafa ku Serokkahîn bûn, peyva Xwedê li çolê ji Yûhennayê kurê Zekerya re hat. 3 Ew hat seranserê welatê Urdunê û imadkirina tobekirinê ji bo lêbihûrtina gunehan danî. 4 Çawa ku di kitêba gotinên Îşaya pêxember de hatiye nivîsîn: «Dengê yê ku li çolê diqîre: «Riya Xudan amade bikin, riyên wî rast bikin.» 5 Her gelî wê tije bibe, her çiya û gir wê nizim bibin; û yên gemar wê sererast bibin, û rêyên dijwar wê werin sererast kirin; 6 Û hemû beden wê xilasiya Xwedê bibînin. 7 Hingê wî ji elaleta ku derketibû ku bi wî imad bibin re got: Ey nifşê nêrdewan, kê we hişyar kir ku hûn ji xezeba ku bê birevin? 8 Ji ber vê yekê fêkiyên ku hêjayî tobekirinê ne derxin û di dilê xwe de nebêjin: «Bavê me Birahîm heye. 9 Û niha jî ax li ser koka daran tê danîn: Ji ber vê yekê her dara ku berê qenc nade, tê jêkirin û tê avêtin nav êgir. 10 Xelkê jê pirsî û gotin: «Îcar emê çi bikin? 11 Wî bersiv da û ji wan re got: «Yê ku du kirasên wî hene, bila bide yê ku tune ye. Û yê ku goştê wî heye, bila wisa bike. 12 Hingê bacgir jî hatin ku imad bibin û jê re gotin: Mamoste, em çi bikin? 13 Û wî ji wan re got: «Ji ya ku hatiye tayînkirin pêve negirin.
BEŞA 4 1 Û Îsa bi Ruhê Pîroz tije ji Urdunê vegeriya û Ruh ew bir çolê. 2 Çil roj ji aliyê Îblîs ve hat ceribandin. Û di wan rojan de wî tiştek nexwar û gava ku ew xilas bûn, ew birçî bû.
36
LUKE
3 Îblîs jê re got: «Eger tu Kurê Xwedê yî, emir bike ku ev kevir bê nan kirin.» 4 Îsa bersîva wî da û got: « Hatiye nivîsîn: «Ew ne bi nan tenê, lê bi her peyva Xwedê wê bijî. 5 Îblîs ew hilkişiya çiyayekî bilind û di demekê de hemû padîşahiya dinyayê nîşanî wî da. 6 Îblîs jê re got: «Ezê hemû vê hêzê û rûmeta wan bidim te. Çimkî ev ji min re hat dayîn. û ez bidim kê bixwazim. 7 Îcar eger tu biperizî min, her tişt wê bibe yê te. 8 Îsa lê vegerand û jê re got: « Tu ji pişta min here, Îblîs! 9 Û wî ew anî Orşelîmê, danî ser lûtkeya Perestgehê û jê re got: Eger tu Kurê Xwedê yî, xwe ji vir bavêje xwarê. 10 Çimkî hatiye nivîsîn: «Ewê milyaketên xwe bide ser te, ku te biparêzin. 11 Û ewê te hilgirin di destên xwe da, ku tu carî lingê xwe li kevirekî nekî. 12 Îsa lê vegerand û got: « Dibêjin: «Xudan Xwedayê xwe neceribîne». 13 Û gava Îblîs hemû ceribandin qedand, ew ji bo demekê ji wî dûr ket. 14 Îsa bi hêza Ruh vegeriya Celîlê û nav û dengê wî li seranserê herêmê belav bû. 15 Û wî di kinîştên wan de hîn dikir û ji hemûyan dihat birûmetkirin. 16 Ew hat Nisretê, cihê ku lê mezin bûbû û li gor adeta wî, roja Şemiyê çû kinîştê û ji bo xwendinê rabû ser xwe. 17 Û kitêba Îşaya pêxember dan wî. Û gava ku wî pirtûk vekir, wî cihê ku lê hatibû nivîsîn dît. 18 Ruhê Xudan li ser min e, çimkî wî ez rûn kirim ku ez Mizgîniyê bidim belengazan. Wî ez şandime, da ku ez dilşikestan qenc bikim, ji girtiyan re mizgîniya rizgariyê û ji koran re vegerandina çavan, ji bo ku yên birîndar azad bikim, 19 Da ku Mizgîniya sala Xudan a meqbûl bidin. 20 Wî pirtûk girt, dîsa da wezîr û rûnişt. Û çavên hemûyên ku di kinîştê de bûn, li wî bûn. 21 Û wî dest pê kir ji wan re got: « Îro ev Nivîsara Pîroz di guhên we de cih girt. 22 Û hemûyan şahidiya wî kirin û li peyvên bi kerem ên ku ji devê wî derdiket şaş man. Wan got: Ma ev ne kurê Ûsiv e? 23 Û wî ji wan re got: « Hûnê bê guman vê metelokê ji min re bêjin: «Bijîjk, xwe qenc bike. Her tiştê ku me bihîstiye ku li Kefernahûmê hatiye kirin, li vir, li welatê xwe jî bikin. 24 Û wî got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, tu pêxember li welatê xwe nayê qebûlkirin. 25 Lê bi rastî ez ji we re dibêjim, di rojên Êlyas de, dema ku ezman sê sal û şeş meh girtî bû, li seranserê welêt xelayeke mezin hebû, gelek jinebiyên Îsraêl hebûn. 26 Lê Êlyas ji yekî ji wan re nehat şandin, lê ji bo jinebiyek jinebî ji Sarepta, bajarê Saydayê pê ve, nehat şandin. 27 Û di dema Eliseus pêxember de gelek kotî li Îsraêl hebûn. Nemanê Suryanî xilas kir, yek ji wan nehat paqijkirin. 28 Û hemû yên ku di kinîştê de bûn, gava ku ev tişt bihîstin, bi xezebê tije bûn. 29 Û rabû, ew derxistin derveyî bajêr û ew birin ber çengê wî çiyayê ku bajarê wan lê hatibû avakirin, da ku ew wî bi serê xwe bavêjin xwarê. 30 Lê ew di nav wan re derbas dibû, çû. 31 Û daket Kefernahûmê, bajarê Celîlê, û di rojên Şemiyê de hînî wan dikir.
32 Û ew li hînkirina wî şaş man, çimkî peyva wî bi hêz bû. 33 Û di kinîştê de mirovek hebû ku ruhê Îblîsê nepak hebû û bi dengekî bilind qîriya. 34 Dibêjin: «Em bihêlin; Ey Îsayê Nisretî çi karê me bi te heye? ma tu hatî me tune bikî? Ez dizanim tu kî yî; Pîrozê Xwedê. 35 Îsa lê hilat û got: « Hûn bêdeng bimîne û ji wî derkeve.» Û gava Îblîs ew avêt navberê, ew ji nav wî derket û ew êş neanî. 36 Û hemû şaş man, di nav xwe de peyivîn û gotin: «Ev çi peyv e! Çimkî ew bi desthilatdarî û hêzê emir dide ruhên nepak û ew derdikevin. 37 Û nav û dengê wî li her derê welêt belav bû. 38 Û ew ji kinîştê rabû û çû mala Şimûn. Diya jina Şimûn bi tayeke mezin ketibû; û ji bo wê jê lava kirin. 39 Ew li ser wê rawesta û li tayê hilat. Û wê di cih de rabû û ji wan re xizmet kir. 40 Gava roj diçû ava, hemûyên ku bi nexweşiyên curbecur hebûn ew anîn ba wî. Û destên xwe danîn ser her yekî ji wan û ew qenc kirin. 41 Îblîs jî ji nav gelekan derdiketin, qîriyan û gotin: «Tu Mesîhê Kurê Xwedê yî.» Wî li wan hilat û nehişt ku ew nepeyivin, çimkî wan dizanibû ku ew Mesîh e. 42 Û gava bû roj, ew çû, çû cihekî çol û çolê. 43 Û wî ji wan re got: « Divê ez Mizgîniya Padîşahiya Xwedê bidim bajarên din jî. Çimkî ji ber vê yekê ez hatim şandin. 44 Û wî di kinîştên Celîlê de Mizgînî da. BEŞA 5 1 Û usa bû, çaxê ku elalet li ser wî diçû ku xebera Xwedê bibihîze, ew li ber gola Cênîsaretê sekinî. 2 Û dît ku du gemî li ber golê sekinîne; lê masîgir ji wan derketin û torên xwe dişon. 3 Ew ket gemiyek ji wan, ku ya Şimûn bû, û jê lava kir ku piçekê ji bejê derxe. Ew rûnişt û ji gemiyê mirovan hîn kir. 4 Îcar gava ku ew dev ji axaftina xwe berda, ji Şimûn re got: « Derkeve kûrahiyê û torên xwe biavêjin, da ku bikişîne. 5 Şimûn lê vegerand û got: Mamoste, me tevahiya şevê ked da û tiştek negirt. 6 Piştî ku wan ev yek kirin, elaleteke mezin ji masiyan girtin û tora wan şikand. 7 Û wan îşaret li şirîkên xwe yên ku di keştiya din de bûn, da ku werin û alîkariya wan bikin. Û hatin, her du gemî tijî kirin, wusa ku ew dest bi binavbûnê kirin. 8 Gava Şimûn-Petrûs ev yek dît, xwe avêt ser çokên Îsa û got: «Ji min derkeve; Çimkî ez mirovekî gunehkar im, ya Xudan. 9Çimkî ew û hemû yên ku pê re bûn, li ser rijandina masiyên ku wan birin, şaş ma. 10 Aqûb û Yûhenna jî, kurên Zebedî, yên ku şirîkên Şimûn bûn, weha bûn. Îsa ji Şimûn re got: « Netirse; ji vir û pê de hûnê mirovan bigrin. 11 Û gava ku wan gemiyên xwe anîn bejê, wan her tişt hişt û li pey wî çûn. 12 Û gava ew li bajarekî bû, va ye, mirovek bi kotî tije bû. Wî dît ku Îsa xwe avêt ser rûyê wî, jê lava kir û got: «Ya Xudan, eger tu bixwazî, tu dikarî min paqij bikî. 13 Wî destê xwe dirêjî wî kir, destê xwe da wî û got: « Ez dixwazim: Tu paqij bî. Û di cih de kotî ji wî çû.
37
LUKE
BEŞA 6
14 Û wî emir kir ku ji kesî re nebêje; lê here, xwe nîşanî kahîn bide û li gor ku Mûsa emir kiriye, ji bo paqijbûna xwe pêşkêşî bike, da ku ji wan re şahidiyê bike. 15 Lê nav û dengê wî hê zêde diçû û elaleteke mezin li hev civiyan ku bibihîzin û ji nexweşiyên xwe bi wî sax bibin. 16 Û xwe kişand çolê û dua kir. 17 Û rojekê gava ku Îsa hîn dikir, Fêrisî û Şerîetzanên ku ji hemû bajarên Celîlê, Cihûstanê û Orşelîmê hatibûn, rûniştibûn û ji hêza Xudan ji bo qenckirina wan amade bû. 18 Û va ye, mirovan mirovekî felcî anîn nav nivînan û li rê geriyan ku wî bînin hundir û deynin ber wî. 19 Gava ku ji ber elaletê nikaribûn wî bi çi awayî bînin hundir, çûn ser banê xanî û ew bi textê nivînan ve daxistin xwarê, li ber Îsa. 20 Gava wî baweriya wan dît, jê re got: « Mirov, gunehên te li te bihûrtin.» 21 Şerîetzan û Fêrisiyan dest pê kirin û gotin: «Ev kî ye ku çêran dipeyive? Ma kî dikare gunehan bibihûre, lê Xwedê tenê ye? 22 Lê gava Îsa bi fikrên wan fêm kir, li wan vegerand û got: « Hûn çi di dilê xwe de ne? 23 Hesantir e ku mirov bibêje: «Li gunehên te bihûrtin; an jî bêje: Rabe û bimeşe? 24 Lê ji bo ku hûn bizanin ku desthilatiya Kurê Mirov li ser rûyê erdê heye ku gunehan bibihûre (wî ji nexweşê felcî re got) ez ji te re dibêjim, rabe, textê xwe rake û here mala xwe. 25 Û di cih de ew li ber wan rabû, tiştê ku lê razayî hilda û çû mala xwe û pesnê Xwedê da. 26 Û hemû şaş man, pesnê Xwedê dan, bi tirs tije bûn û gotin: «Me îro tiştên xerîb dîtin. 27 Piştî van tiştan ew derket derve, bacgirek ku navê wî Lêwî bû, li ser edetayê rûniştî dît û jê re got: « Li pey min were. 28 Û wî her tişt hişt, rabû û li pey wî çû. 29 Lêwî li mala xwe ziyafeteke mezin lê kir û komeke mezin ji bacgiran û yên din bi wan re rûnişt. 30 Lê Şerîetzan û Fêrisiyên wan li ser şagirtên wî pitepit kirin û gotin: «Çima hûn bi bacgir û gunehkaran re dixwin û vedixwin? 31 Îsa lê vegerand û got: « Yên sax ne hewceyî bijîjk in. lê yên nexweş in. 32 Ez hatim ne ku gazî yên rast bikim, lê ez hatim ku gazî gunehkaran bikim ku tobe bikin. 33 Wan jî jê re got: «Çima şagirtên Yûhenna û yên Fêrisiyan jî gelek caran rojiyê digirin û dua dikin. lê ya te dixwe û vedixwe? 34 Û wî ji wan re got: Ma hûn dikarin zarokên bûkê rojiyê bigirin, heta ku zava bi wan re ye? 35 Lê rojên ku zava wê ji destê wan bê standin û wê hingê ewê di wan rojan de rojî bigirin. 36 Û wî meselek jî ji wan re got. Tu kes perçeyek ji cilekî nû li cilê kevin nake; eger ne wisa be, hem ya nû kirê dike, hem jî perçeyê ku ji nû hatiye derxistin bi ya kevin re li hev nake. 37 Û tu kes şeraba nû naxe şûşeyên kevn; Wekî din, şeraba nû wê şûşeyan biteqe, birijîne û şûşeyên wê helak bibin. 38 Lê divê şeraba nû têxin şûşeyên nû; û herdu jî têne parastin. 39 Kesê ku şeraba kevin vexwaribe jî tavilê naxwaze şeraba nû, çimkî ew dibêje: «Ya kevin çêtir e.»
1 Û di roja Şemiya diduyan de, piştî Şemiya yekem, ew di nav zeviyên genim re derbas bû. şagirtên wî goh çinîn, xwar û ew di destên xwe de gerandin. 2 Hin ji Fêrisiyan ji wan re got: «Çima hûn tiştê ku ne destûr e ku di rojên Şemiyê de bê kirin? 3 Îsa li wan vegerand û got: « Ma we evqasî nexwendiye ku Dawid û yên ku pê re birçî bûn çi kir; 4 Çawa ew çû mala Xwedê, nanê pêşiyê hilda, xwar û da yên bi xwe re jî. Ji bo kahînan tenê xwarina wê ne rewa ye? 5 Û wî ji wan re got: «Kurê Mirov Xudanê roja Şemiyê ye jî. 6 Şemiyeke din jî bû ku ew ket kinîştê û hîn dikir. Mirovek hebû ku destê wî yê rastê hişk bûbû. 7 Şerîetzan û Fêrisiyan li wî geriyan, ka ewê roja Şemiyê qenc bike yan na. da ku ew li hember wî sûcdariyek bibînin. 8 Lê wî bi fikrên wan dizanibû û ji wî mirovê ku destê wî ziwa bû re got: « Rabe ser xwe û di navberê de derkeve derve.» Û ew rabû û rawesta. 9 Hingê Îsa ji wan re got: « Ez tiştekî ji we bipirsim; Ma di rojên Şemiyê de kirina qencî, an kirina xerabiyê rewa ye? ji bo xilaskirina jiyanê, an hilweşandina wê? 10 Û li dora wan hemûyan nêrî, ji mirov re got: Destê xwe dirêj bike. Û wî weha kir: û destê wî wek yê din sax bû. 11 Û ew bi dînbûnê tije bûn; û ji hevdû re gotin, ka çi ji Îsa re bikin. 12 Û di wan rojan de bû ku ew derket çiyê ku dua bike û tevahiya şevê ji Xwedê re dua kir. 13 Gava bû roj, wî gazî şagirtên xwe kir û ji wan diwanzdeh bijart, ku navê wan jî şand. 14 Şimûn, ku navê wî jî Petrûs lê kir, û birayê wî Endrawis, Aqûb û Yûhenna, Filîpos û Bartolomeyo, 15 Metta û Tûma, Aqûbê kurê Alphayos û Şimûnê ku jê re Zelotes digotin, 16 Cihûdayê birayê Aqûb û Cihûdayê Îsxeryotî ku ew jî xayîn bû. 17 Û ew bi wan re hat xwarê, li deştê rawesta, bi koma şagirtên xwe û elaleteke mezin ji xelkê ji hemû Cihûstanê, ji Orşelîmê û ji peravên Deryaya Sûr û Saydayê, yên ku hatibûn ku wî bibihîzin. û ji nexweşiyên wan sax bibin; 18 Û yên ku bi ruhên nepak diêşiyan û ew sax bûn. 19 Û tevahiya elaletê digeriya ku destê xwe deyne ser wî, çimkî qencî ji wî derket û hemû qenc kirin. 20 Û wî çavên xwe hilda ser şagirtên xwe û got: « Xwezî li we belengazan! Çimkî Padîşahiya Xwedê ya we ye. 21 Xwezî bi we yên ku niha birçî ne, çimkî hûnê têr bibin. Xwezî bi we yên ku niha digirîn, çimkî hûn ê bikenin. 22 Xwezî bi we, gava ku mirov ji we nefret bikin û we ji civata xwe veqetînin, we riswa bikin û navê we ji bo Kurê Mirov wek xerab derxin. 23 Di wê rojê de şa bibin û ji şahiyê bizivirin, çimkî va ye, xelata we li ezmanan mezin e. 24 Lê wey li we yên dewlemend! Çimkî we teseliya xwe stand. 25 Wey li we yên têr! Çimkî hûnê birçî bibin. Wey li te yê ku niha dikenî! Çimkî hûnê bigirîn û bigirîn. 26 Wey li we, gava ku hemû mirov li ser we baş bipeyivin! Çimkî bav û kalên wan bi pêxemberên derewîn re weha kirin. 27 Lê ez ji we yên ku dibihîzin re dibêjim, ji dijminên xwe hez bikin, ji yên ku ji we nefret dikin re qenciyê bikin.
38
LUKE
28 Yên ku nifiran li we dikin pîroz bikin û ji bo wan ên ku we diqehirînin dua bikin. 29 Û ji yê ku li çengekî te bixe, yê din jî pêşkêş bike; Û yê ku kirasê te radike, nehêle ku kirasê te jî negire. 30 Bide her kesê ku ji te bixwaze; Û ji yê ku eşyayên te distîne careke din ji wan nexwaze. 31 Û çawa ku hûn dixwazin ku meriv ji we re bikin, hûn jî bi wan re bikin. 32 Çimkî eger hûn ji yên ku ji we hez dikin hez bikin, çi spasiya we heye? Çimkî gunehkar jî ji yên ku ji wan hez dikin hez dikin. 33 Û eger hûn qenciyê bi wan ên ku qenciyê li we dikin bikin, hûn çi şikir dikin? ji bo gunehkaran jî heman tiştî dikin. 34 Û eger hûn deyn bidin wan ên ku hûn hêvî dikin ku ji wan bistînin, ma hûn çi spas dikin? Çimkî gunehkar jî deyn didin gunehkaran, da ku dîsa bi qasî ku bistînin. 35 Lê hûn ji dijminên xwe hez bikin, qenciyê bikin û deyn bidin, lê careke din hêviya xwe nedin. Û xelata we wê mezin be û hûnê bibin zarokên Yê Herî Berz; ji ber ku ew ji bêşukran û ji xeraban re dilovan e. 36 Ji ber vê yekê hûn dilovan bin, çawa ku Bavê we jî dilovan e. 37 Dadbar nekin û hûn neyên dadbarkirin, sûcdar nekin û hûn neyên sûcdarkirin; 38 Bidin û wê ji we re bê dayîn; Pîvana baş, bi hev ve hejandin, û bi bez, mirov wê bidin hembêza we. Çimkî bi heman pîvana ku hûn distînin, wê dîsa ji we re were pîvandin. 39 Û wî meselek ji wan re got: « Ma yê kor dikare rêberiya koran bike? ma ew herdu nekevin xendeqê? 40 Şagirt ne di ser axayê xwe re ye; 41 Û çima tu keriyê ku di çavê birayê xwe de ye dinêrî, lê tîrêjê di çavê xwe de nabînî? 42 Yan tu çawa dikarî ji birayê xwe re bibêjî: «Birano, bila ez keriyê çavê te derxim, lê tu bi xwe tîra çavê xwe nabînî?» Tu durû, pêşî tîrêjê ji çavê xwe derxe, paşê tu bi zelalî bibînî ku ew deqê ku di çavê birayê xwe de ye derxe. 43 Çimkî dara qenc fêkiyên xerab nade; ne jî dara xerab berê qenc dide. 44 Çimkî her dar bi fêkiya xwe tê naskirin. Çimkî mirov hêjîran ne ji stiriyan dicivînin, ne jî ji stirî rez dicivînin. 45 Mirovê qenc ji xezîna dilê xwe ya qenc tiştê qenc derdixe; û mirovê xerab ji xezîneya dilê xwe ya xerab tiştê xerab derdixe, çimkî devê wî ji pirbûna dil dipeyive. 46 Û çima hûn ji min re dibêjin: «Ya Xudan, ya Xudan» û hûn tiştên ku ez dibêjim nakin? 47 Kî ku bê ba min û gotinên min bibihîze û wan bîne cih, ezê nîşanî we bidim ku ew mîna kê ye. 48Ew mîna mirovekî ye ku xaniyek ava kiriye û kûr dikole û bingeh li ser zinarekî avêtiye; û gava lehî rabû, çem bi tundî li wê malê xist û nikaribû wê bihejîne, çimkî ew li ser zinarekî bû. . 49 Lê yê ku dibihîze û nabihîze, mîna mirovekî ye ku bê bingeh li ser rûyê erdê xaniyek çêkiriye. çem bi tundî lê xist û di cih de ket; û wêraniya wê malê mezin bû.
2 Û xulamê sersedekî ku jê re hêja bû, nexweş bû û amade bû ku bimire. 3 Gava ku wî li ser Îsa bihîst, rihspiyên Cihûyan şandin ba wî û jê lava kirin ku ew bê û xulamê xwe qenc bike. 4 Gava ew hatin ba Îsa, di cih de jê lava kirin û gotin: «Ew layîq e ku ew vê yekê ji bo kê bike. 5 Çimkî ew ji miletê me hez dike û ji me re kinîşt ava kiriye. 6 Hingê Îsa bi wan re çû. Û çaxê ew ji malê ne dûr bû, sersed hevalên xwe şandin ba wî û jê re gotin: Ya Xudan, xwe neêşîne, çimkî ez ne hêja me ku tu bikevî bin banê min. 7 Ji ber vê yekê min ne layîq dît ku ez bêm ba te; lê bi gotinekê bêje, û xulamê min wê sax bibe. 8 Çimkî ez jî mirovekî di bin desthilatdariyê de me û di bin destê min de leşker hene. û ji yekî din re: «Were, ew tê. û ji xulamê min re: «Vê bike, ew jî dike. 9 Gava ku Îsa ev tişt bihîstin, li wî ecêbmayî ma, li wî zivirî û ji gelê ku li pey wî dihatin re got: « Ez ji we re dibêjim, min di Îsraêl de jî baweriyek wusa mezin nedît. 10 Û yên ku hatibûn şandin, vegeriyan malê, xulamê nexweş sax dîtin. 11 Dotira rojê ew çû bajarekî ku jê re Nayîn digotin. Gelek ji şagirtên wî û gelek xelk pê re çûn. 12 Gava ku ew nêzîkî dergehê bajêr bû, va ye, mirek ku kurê diya wî yê yekta bû û ew jinebiyek bû, rakirin û gelek xelkê bajêr bi wê re bûn. 13 Û gava Xudan ew dît, dilovanî li wê kir û jê re got: Negirî. 14 Û ew hat, destê xwe da dergûşê û yên ku ew hildigirtin, sekinîn. Û wî got: Xort, ez ji te re dibêjim, rabe. 15 Û yê mirî rabû rûnişt û dest bi axaftinê kir. Û wî ew radestî diya xwe kir. 16 Û tirs ket ser hemûyan. Wan pesnê Xwedê da û gotin: «Pêxemberekî mezin di nav me de rabûye. û, Ku Xwedê serdana gelê xwe kiriye. 17 Û ev xebera wî li seranserê Cihûstanê û li seranserê herêma dora xwe belav bû. 18 Û şagirtên Yûhenna ev hemû tişt jê re gotin. 19 Û Yûhenna gazî du şagirtên wî kir ku ew şandin ba Îsa û jê re got: «Tu yî yê ku divê bê? an em li yekî din bigerin? 20 Gava ew hatin ba wî, gotin: «Yûhenna imadkar em şandin ba te û got: «Tu yî yê ku divê bê? an em li yekî din bigerin? 21 Û di wê saetê de wî gelek ji nexweşî, belayên wan û ji ruhên xerab qenc kirin. Û çavên gelek koran vekir. 22 Hingê Îsa bersîva wan da: « Herin û tiştên ku we dîtine û bihîstine ji Yûhenna re bêjin. Çawa ku kor dibînin, şil dimeşin, kotî paqij dibin, kerr dibihîzin, mirî radibin, Mizgînî ji belengazan re tê dayîn. 23 Û xwezî bi wî, yê ku ji min nexapîne. 24 Çaxê qasidên Yûhenna çûn, wî dest pê kir ji elaletê re li ser Yûhenna peyivî û got: « Hûn ji bo dîtina çi derketin çolê? Qamîşê bi bayê hejand? 25 Lê hûn derketin ku hûn çi bibînin? Zilamekî ku cilê nerm li xwe kiriye? Va ye, yên ku bi cil û bergên spehî ne û bi nazikî dijîn, di dadgehên padîşahan de ne. 26 Lê hûn derketin ku hûn çi bibînin? Pêxemberek? Erê, ez ji we re dibêjim, û ji pêxemberekî bêtir. 27 Ev ew e ku li ser wî hatiye nivîsîn: «Va ye, ez qasidê xwe li ber rûyê te dişînim, yê ku wê riya te li ber te amade bike.
BEŞA 7 1Piştî ku wî hemû gotinên xwe yên li ber guhdariya xelkê qedand, ket Kefernahûmê.
39
LUKE
28 Çimkî ez ji we re dibêjim, di nav wan ên ku ji jinan çêbûn de, pêxemberek ji Yûhennayê imadkartir tune; lê yê ku di Padîşahiya Xwedê de ya herî biçûk ji wî mezintir e. 29 Û hemû xelkê ku ew bihîst û bacgiran jî, bi imadkirina Yûhenna imad kirin, Xwedê rastdar derdixistin. 30 Lê Fêrisî û qanûnzanan şîreta Xwedê ya li ser xwe red kirin û ji wî nehatin imad kirin. 31 Û Xudan got: « Îcar ez mirovên vî nifşî bişibînim kê? û ew çawa ne? 32 Ew mîna zarokên ku li sûkê rûniştî ne, gazî hev dikin û dibêjin: «Me ji we re boriyê lêxist û hûn nereqisîn; em ji we re şîn bûne û hûn negirîn. 33 Çimkî Yûhennayê imadkar hat, ne nan xwar û ne jî şerab vexwar. Û hûn dibêjin: Îblîsek wî heye. 34 Kurê Mirov hat, dixwe û vedixwe; Û hûn dibêjin: «Va ye, mirovekî gewre û şerab, dostê bacgiran û gunehkaran! 35 Lê şehrezayiya hemû zarokên wê rastdar e. 36 Û yekî ji Fêrisiyan jê xwest ku bi wî re xwarinê bixwe. Ew çû mala Fêrisî û li ser sifrê rûnişt. 37 Û va ye, jineke li bajêr, ku gunehkar bû, gava ku zanibû ku Îsa li mala Fêrisî li ser xwarinê rûniştiye, qutiyeke alavasterê rûnê rûn anî. 38 Û li pişt wî li ber lingên wî rawesta û giriya, dest pê kir lingên wî bi hêstiran şuştin, bi porên serê xwe paqij kirin, lingên wî ramûsandin û rûn rûn li wan kirin. 39 Gava Fêrisiyê ku ew emir kiribû, ew dît, di dilê xwe de peyivî û got: «Eger ew pêxember bûya, wê bizaniya ku ev jineke ku dest dide wî kî ye û bi çi rengî ye, çimkî ew gunehkar e. 40 Îsa lê vegerand û got: « Şimûn, tiştek heye ku ez ji te re bêjim. Û wî got: Mamoste, bêje. 41 Deyndêrek hebû ku du deyndarên wî hebûn: yekî pênc sed pere û yê din jî pêncî dolar deyndar bû. 42 Û gava tiştekî wan tune bû ku bidin, wî bi eşkereyî li herduyan jî bihûrt. Îcar ji min re bêje, kîjan ji wan wê herî zêde ji wî hez bike? 43 Şimûn lê vegerand û got: «Ez difikirim ku ewê ku wî pir bihûrtiye. Û wî jê re got: « Te rast dadbar kir. 44 Ew li jinikê zivirî û ji Şimûn re got: « Tu vê jinê dibînî? Ez ketim mala te, te av neda lingên min, lê wê lingên min bi hêstiran şuştin û bi mûyên serê xwe paqij kirin. 45 Te ramûsand neda min, lê vê jinikê ji dema ku ez hatim hundir, dev ji ramûsana lingên min bernedaye. 46 Te rûn neda serê min, lê vê jinê rûn li lingên min kir. 47 Ji ber vê yekê ez ji te re dibêjim, gunehên wê yên ku pir in, hatine bihûrtin; Çimkî wê pir jê hez kir. 48 Û wî ji wê re got: Gunehên te bihûrtin. 49 Û yên ku bi wî re li ser sifrê rûniştibûn, di dilê xwe de gotin: «Ev kî ye ku gunehan jî dibihûre? 50 Û wî ji jinikê re got: « Baweriya te tu xilas kir; bi aramî here.
5 Tovdarek derket ku tovê xwe biçîne. hat pêl kirin û çûkên ezmanan ew xwarin. 6 Û hinek ket ser kevirekî; Û gava ew şîn bû, hişk bû, ji ber ku rewa wî kêm bû. 7 Û hinek ket nav stiriyan; stirî pê re şîn bûn û ew xeniqîn. 8 Û yê din ket ser axa qenc, şîn bû û sed carî fêkî da. Gava ku wî ev tişt gotin, qîriya: « Yê ku guhên wî hene, bila bibihîze.» 9 Şagirtên wî jê pirsîn û gotin: «Ev mesele dikare çi be? 10 Û wî got: « Ji we re hatiye dayîn ku hûn sirên Padîşahiya Xwedê bizanibin; lê ji yên din re bi meselan; da ku bi dîtinê nebînin û bi bihîstinê fêm nekin. 11 Îcar mesela ev e: Nixur peyva Xwedê ye. 12 Yên li kêleka rê ew in ku dibihîzin; Îblîs tê û peyvê ji dilê wan derdixe, da ku bawer nekin û xilas nebin. 13 Ewên li ser kevir in, yên ku gava dibihîzin, bi şahî peyvê qebûl dikin. Û koka wan tune ye, yên ku ji bo demekê bawer dikin û di dema ceribandinê de dikevin. 14 Û yên ku ketine nav stiriyan, ew in, yên ku gava dibihîzin, derdikevin û bi xem, dewlemendî û zewqên vê jiyanê difetisin û fêkî nayînin. 15 Lê yên li ser axa qenc ew in, yên ku bi dilekî rast û qenc, peyvê bihîstin, wê diparêzin û bi bîhnfirehî fêkî didin. 16 Tu kes çira pêdixe, bi firaxekê pêve nake û naxe bin nivînê. lê wî datîne ser çirayekî, da ku yên ku têkevin hundir, ronahiyê bibînin. 17 Çimkî tiştek veşartî nîne, ku eşkere nabe; ne tiştekî veşartî ye, ku neyê zanîn û derkeve derve. 18 Loma hay ji xwe hebin ku hûn çawa dibihîzin; Û yê ku tunebe, ewê ku dixuye jî ji wî bê standin. 19 Hingê diya wî û birayên wî hatin ba wî û nikaribûn ji bo çapemeniyê bên ba wî. 20 Û hinekan jê re gotin: «Diya te û birayên te li derve radiwestin û dixwazin te bibînin. 21 Wî lê vegerand û ji wan re got: « Diya min û birayên min ew in ku peyva Xwedê dibihîzin û dikin. 22 Îcar rojekê ew bi şagirtên xwe re ket qeyikê û ji wan re got: « Em herin aliyê din ê golê. Û dest pê kirin. 23 Lê gava ew bi gemiyê diçûn, ew di xew re çû û bagerek li golê rabû. û ew tijî av bûn û di xetereyê de bûn. 24 Û ew hatin ba wî, ew hişyar kirin û gotin: Mamoste, mamoste, em helak dibin. Hingê ew rabû, hilat li ba û hilma avê kir û ew rawestiyan û aramiyek çêbû. 25 Û wî ji wan re got: « Baweriya we li ku ye? Ew ji tirsan şaş man û ji hev re gotin: «Ev çi mirov e! Çimkî ew emir dide ba û avê jî û ew bi ya wî dikin. 26 Û ew gihîştin welatê Gadareniyan, ku li hember Celîlê ye. 27 Û gava ku ew derket bejê, ji bajêr zilamek rastî wî hat, ku ji mêj ve cinên wî hebûn, cil û berg li xwe nedikir, lê di nav goran de mabû. 28 Gava Îsa dît, kir qîrîn, xwe avêt ber wî û bi dengekî bilind got: «Ya Îsa, Kurê Xwedayê Herî Berz, çi ji min heye? Ez ji te lava dikim, ezabê min nede. 29 (Çimkî wî emir kiribû ku ruhê nepak ji nav mirov derkeve. Gelek caran ew girtibû, bi zincîran û bi zencîran ve girêdabû, bend şikandin û Îblîs ew bir çolê. ) 30 Îsa jê pirsî û got: « Navê te çi ye? Û wî got: Lejyon, çimkî gelek cin ketine wî. 31 Û wan jê lava kirin ku emir nede wan ku herin kûrahiyê.
BEŞA 8 1Piştre ew li hemû bajar û gundan digeriya, Mizgîniya Padîşahiya Xwedê da û Mizgînî da. 2 Hin jinên ku ji ruhên nepak û nexweşiyan sax bûbûn, Meryemê gazî Mejdelanî kir û ji wan heft cin derketin. 3 Û Yohana jina Xûzayê hakimê Hêrodês û Sûsana û gelekên din, yên ku ji malên xwe xizmetî wî dikirin. 4 Gava gelek civandin û ji her bajarî hatin ba wî, wî bi mesela got:
40
LUKE
BEŞA 9
32 Li wê derê keriyek berazan li çiyê diçêriyan û jê lava kirin ku bihêle ku ew bikevin nav wan. Û wî cefaya wan kişand. 33 Hingê şeytan ji nav wî mirovî derketin, ketin nav berazan û pez bi tundî bezî cihekî asê di golê de û xeniqî. 34 Çaxê wan ên ku xwarin didin wan, tiştê ku hatiye kirin dîtin, reviyan, çûn li bajar û gundan xeber dan. 35 Hingê ew derketin, da ku bibînin ka çi hatiye kirin; Û hatin ba Îsa, wî mirovê ku cin jê derketin, li ber lingên Îsa rûniştî, bi cil û li ser hişê xwe dît û ew tirsiyan. 36 Yên ku ev yek dîtibûn jî ji wan re gotin ku yê cinan bi çi awayî hat saxkirin. 37 Hingê temamiya elaleta dor-dora Gadareniya lava kir ku ew ji wan derkeve. Çimkî ew bi tirseke mezin hatin girtin. Ew hilkişiya qeyikê û dîsa vegeriya. 38 Îcar ew zilamê ku cin jê derketin jê lava kir ku bi wî re be, lê Îsa ew şand û got: 39 Vegere mala xwe û nîşan bide ku Xwedê çiqas tiştên mezin bi te kiriye. Û ew çû û li seranserê bajêr belav kir ku Îsa çiqas tiştên mezin ji wî re kiribûn. 40 Û gava ku Îsa vegeriya, elaletê ew qebûl kir, çimkî hemû li hêviya wî bûn. 41 Û va ye, yekî ku navê wî Yayîros bû, ku serekê kinîştê bû, hat û xwe avêt ber lingên Îsa û jê lava kir ku ew bikeve mala wî. 42Çimkî keçeke wî ya bi tenê hebû, dor diwanzdeh salî bû û ew jî li ber mirinê bû. Lê gava ku ew diçû, gel li wî diciviyan. 43 Û jineke ku diwanzdeh salan xwîn jê re derdiket û hemû jiyana xwe li ser bijîşkan xerc kiribû, ji tu kesî nehat qenckirin. 44 Li pişt wî hat û destê xwe da sînorê kincê wî û di cih de xwîna wê rawestiya. 45 Îsa got: « Kê destê xwe da min? Gava ku hemûyan înkar kir, Petrûs û yên pê re gotin: «Mamoste, elalet li ser te digere, li te teng dibe û tu dibêjî: « Kê destê xwe da min?» 46 Îsa got: « Kesê destê xwe da min, çimkî ez fem dikim ku fezîlet ji min derketiye.» 47 Û gava jinikê dît ku ew ne veşartî ye, lerizîn hat, li ber wî xwe avêt xwarê û li ber hemû xelkê ji wî re got, ka çima destê xwe da wî û çawa di cih de sax bû. 48 Û wî jê re got: « Keçê, rihet be! baweriya te tu sax kir; bi aramî here. 49 Hê ew dipeyivî, yekî ji mala serekê kinîştê hat û jê re got: «Keça te mir; tengahiyê neke Mamoste. 50 Lê gava Îsa ev bihîst, lê vegerand û got: « Netirse, tenê bawer bike û ewê sax bibe. 51 Û gava ew hat malê, wî nehişt ku tu kes bikeve hundir, ji Petrûs, Aqûb û Yûhenna û bav û diya keçikê pê ve. 52 Hemû giriyan û giriyan . ew ne mirî ye, lê di xew de ye. 53 Û wan pê kenîn, çimkî dizanibûn ku ew mirî ye. 54 Û wî hemû derxistin derve, bi destê wê girt, gazî kir û got: « Xizmetkar, rabe!» 55 Û ruhê wê dîsa hat, ew di cih de rabû û wî emir kir ku goşt bide wê. 56 Dê û bavê wê şaş man, lê Îsa li wan emir kir ku ji kesî re nebêjin ka çi hatiye kirin.
1 Hingê wî gazî diwanzdeh şagirtên xwe kir, hêz û desthilatî li ser hemû cinan û qenckirina nexweşiyan da wan. 2 Û wî ew şandin ku Padîşahiya Xwedê bidin bihîstin û nexweşan qenc bikin. 3 Û wî ji wan re got: Ji bo rêwîtiya xwe tiştek negirin; ne du kirasê hev in. 4 Û hûn têkevin kîjan malê, li wir bimînin û jê derkevin. 5 Û kî ku we qebûl neke, gava hûn ji wî bajarî derkevin, xwelîya lingên xwe bihejînin, da ku li hember wan bibe şahid. 6 Ew jî derketin, di bajaran re geriyan, Mizgînî dan û her der qenc kirin. 7 Hêrodês çargoşe tiştên ku wî kirin bihîst û şaş ma. 8 Ji hinekan jî Êlyas xuya bû. û yên din jî, ku yek ji pêxemberên kevin dîsa rabûye. 9 Hêrodês got: «Min serê Yûhenna jêkir; lê ev kî ye ku ez tiştên weha li ser wî dibihîzim?» Û wî xwest ku wî bibîne. 10 Gava ku Şandiyan vegeriyan, her tiştê ku kiribûn jê re gotin. Wî ew girt û bi taybetî çû devereke çol a bajarê ku jê re Beytsayda digotin. 11 Gava xelkê ev yek pê hesiyan, li pey wî çûn. Wî ew qebûl kirin, ji wan re li ser Padîşahiya Xwedê peyivî û yên ku hewcedariya wan bi qencbûnê hebû, qenc kirin. 12 Gava ku roj dest pê kir, her diwanzdehan hatin û jê re gotin: «Elaletê bişîne, da ku herin bajar û gundên der û dor, razan û xwarinên xwe bistînin. Çimkî em li vir in. cihê çolê. 13 Lê wî ji wan re got: « Hûn bixwin. Wan jî got: «Ji pênc nan û du masiyan pê ve pê ve tiştek din nîne. ji bilî ku em herin ji vî gelî re goşt bikirin. 14 Çimkî ew nêzîkî pênc hezar mêr bûn. Û wî ji şagirtên xwe re got: « Wan bi hev re pêncî deh bidin rûniştin. 15 Û wan jî wusa kir û hemû dan rûniştin. 16 Hingê wî pênc nan û her du masî hildan, ber bi ezmên nêrî, ew şikir kirin, şikand û da şagirtan, da ku ew bidin ber elaletê. 17 Û wan xwar û hemû têr bûn. 18 Û gava ku ew bi tenê dua dikir, şagirtên wî jî bi wî re bûn . 19 Wan lê vegerand û gotin: Yûhennayê imadkar; lê hinek dibêjin: Êlyas; û hinekên din jî dibêjin, ku yek ji pêxemberên kevn ji nû ve rabûye. 20 Wî ji wan re got: « Lê hûn dibêjin ku ez kî me? Petrûs lê vegerand û got: «Mesîhê Xwedê. 21 Û wî bi hişkî emir li wan kir û emir li wan kir ku ev tişt ji kesî re nebêjin. 22 Dibêjin: « Divê Kurê Mirov gelek cefayê bikişîne, ji rihspiyan, serekên kahînan û Şerîetzanan bê redkirin, bê kuştin û roja sisiyan rabe.» 23 Û wî ji hemûyan re got: « Eger yek bixwaze li pey min bê, bila xwe înkar bike, her roj xaça xwe rake û li pey min were. 24 Çimkî kî ku bixwaze jiyana xwe xilas bike, wê winda bike; lê yê ku jiyana xwe ji bo min winda bike, ewê wê xilas bike. 25Çimkî feyda mirov heye ku hemû dinyayê bi dest bixe, xwe winda bike an bê avêtin? 26 Çimkî kî ku ji min û ji gotinên min şerm bike, Kurê Mirov jî wê ji wî şerm bike, gava ku bi rûmeta xwe, bi rûmeta Bavê xwe û bi milyaketên pîroz ve bê.
41
LUKE
27 Lê bi rastî ez ji we re dibêjim, hinek li vir radiwestin û heta ku Padîşahiya Xwedê nebînin, mirinê tam nakin. 28 Û bi qasî heşt rojan piştî van gotinan, wî Petrûs, Yûhenna û Aqûb hilda û çû çiyê ku dua bike. 29 Gava ku wî dua dikir, şiklê rûyê wî guherî û cilê wî spî û biriqok bû. 30 Û va ye, du zilamên ku Mûsa û Êlyas bûn bi wî re peyivîn. 31 Yê ku di rûmetê de xuya bû û li ser mirina xwe ya ku divê li Orşelîmê pêk bîne, got. 32 Lê Petrûs û yên ku pê re bûn ji xewê giran bûn. Gava ku ew hişyar bûn, rûmeta wî û her du zilamên ku pê re rawesta bûn, dîtin. 33 Gava ku ew ji wî diçûn, Petrûs ji Îsa re got: «Mamoste, ji bo me baş e ku em li vir bin. yek ji te re, yek ji Mûsa re û yek ji bo Êlyas. Nizanim wî çi gotiye. 34 Gava ku wî weha dipeyivî, ewrek hat û li ser wan siya kir û gava ku ew ketin ewr tirsiyan. 35 Û dengek ji ewr hat û got: «Ev e Kurê min ê delal! 36 Û çaxê deng derbaz bû, Îsa tenê hate dîtin. Wan ew girt û di wan rojan de ji wan tiştên ku dîtibûn ji kesî re negot. 37 Dotira rojê, gava ew ji çiyê hatin xwarê, gelek kes hatin pêşiya wî. 38 Û va ye, zilamek ji civatê kir qîrîn û got: Mamoste, ez ji te lava dikim, li kurê min binêre, çimkî ew zarokê min ê yekta ye. 39 Va ye, ruhek wî digire û ji nişkê ve diqîre; Û ew diçirîne ku ew dîsa kef dike, û lêdana wî bi zor ji wî dûr dikeve. 40 Û min ji şagirtên te lava kir ku wî derxin derve. û nikaribûn. 41 Îsa lê vegerand û got: « Ey nifşê bêbawer û şaş, heta kengê ezê bi we re bim û cefayê bidim we? Kurê xwe bîne vir. 42 Û hê ku ew dihat, Îblîs ew avêt xwarê û ew birîn. Û Îsa li ruhê nepak hilat, zarok qenc kir û dîsa da bavê wî. 43 Û hemû li hêza Xwedê ya mezin şaş man. Lê gava ku ew her kes li ser hemû tiştên ku Îsa kiribûn şaş diman, wî ji şagirtên xwe re got: 44 Bila van gotinan bikevin guhên we, çimkî Kurê Mirov wê radestî destê mirovan bê kirin. 45 Lê wan ev gotin fêm nekir û ew ji wan veşartibû ku ew fêm nakin. 46 Hingê di nav wan de nîqaş derket, ka kîjan ji wan divê herî mezin be. 47 Îsa bi fikra dilê wan fêm kir, zarokek hilda û li ba wî da. 48 Û ji wan re got: « Yê ku vî zarokî bi navê min qebûl bike, min qebûl dike û yê ku min qebûl bike, yê ku ez şandime qebûl dike. 49 Yûhenna lê vegerand û got: Mamoste, me yekî dît ku bi navê te cin derdixist. û me ew qedexe kir, ji ber ku ew li pey me nayê. 50 Îsa jê re got: « Wî negirin, çimkî yê ku ne li dijî me ye, bi me re ye. 51 Û gava ku wextê rabûna wî hat, wî bi xîret rûyê xwe hişt ku here Orşelîmê. 52 Û li ber wî qasid şandin û ew çûn, ketin gundekî Sameriyan, da ku jê re amade bikin. 53 Û wan ew qebûl nekir, çimkî rûyê wî mîna ku ewê here Orşelîmê bû. 54 Gava ku şagirtên wî Aqûb û Yûhenna ev yek dîtin, gotin: «Ya Xudan, ma tu dixwazî ku em emir bikin ku agir ji ezmên bê xwarê û wan bifetisîne, çawa ku Êlyas kir?
55 Lê ew zivirî, li wan hilat û got: « Hûn nizanin hûn ji kîjan ruhî ne. 56 Çimkî Kurê Mirov ne hatiye ku jiyana mirovan xera bike, lê hatiye ku wan xilas bike. Û çûn gundekî din. 57 Û çaxê ew di rê de diçûn, zilamekî jê re got: Ya Xudan, ezê li pey te herim ku derê. 58 Îsa jê re got: Rovîyan qul û hêlînên teyrên ezmanan hene. lê Kurê Mirov li ku derê serê xwe deyne nîne. 59 Û wî ji yekî din re got: Li pey min were. Lê wî got: Ya Xudan, pêşî bihêle ku ez herim bavê xwe veşêrim. 60 Îsa jê re got: « Bila mirî miriyên xwe veşêrin, lê tu here û Padîşahiya Xwedê bide bihîstin.» 61 Û yekî din jî got: Ya Xudan, ezê li pey te bêm; lê bila ez pêşî herim xatirê xwe ji wan bixwaze, yên ku li mala min in. 62 Îsa ji wî re got: « Tu kes destê xwe deyne ser golê û li paş xwe binêre, ne hêjayî Padîşahiya Xwedê ye. BEŞA 10 1Piştî van tiştan Xudan heftê kesên din jî tayîn kirin û li ber rûyê xwe du û dido şandin her bajar û deveran, ku ew bixwe jî bihata. 2 Ji ber vê yekê wî ji wan re got: Bi rastî dirûn pir e, lê karker hindik in. 3 Herin riya xwe: Va ye, ez we wek berxên guran dişînim. 4 Ne kîsik, ne tûr û ne jî pêlav hilnegirin û di rê de silavan li kesî nekin. 5 Û hûn têkevin kîjan malê, pêşî bêjin: «Silamet li ser vê malê be». 6 Û eger kurê aştiyê li wê derê be, silametiya we wê li ser wê be, eger nebe, ewê dîsa li we vegere. 7 Û di heman malê de bimînin, tiştên ku ew didin bixwin û vexwin, çimkî karker hêjayî heqê xwe ye. Neçe mal bi mal. 8 Û li kîjan bajarê ku hûn têkevinê û ew we qebûl bikin, tiştên ku li ber we hatine danîn, bixwin. 9 Nexweşên ku tê de ne qenc bikin û ji wan re bêjin: Padîşahiya Xwedê nêzîkê we ye. 10Lê li kîjan bajarî ku hûn têkevinê û we qebûl nekin, herin kolanên wî bajarî û bêjin: 11 Tewra toza bajarê we ya ku bi ser me de girtiye jî, em li ser we paqij dikin, lê hûn bi vê yekê piştrast bin ku Padîşahiya Xwedê nêzîkê we ye. 12 Lê ez ji we re dibêjim, wê rojê ji bo Sodomê ji wî bajarî xweştir be. 13 Wey li te, Xorazîn! wey li te, Beytsayda! Çimkî eger ew karên mezin ên ku di nav we de li Sûr û Saydayê hatibûn kirin, bihatana kirin, wan demek berê di nav tûrik û axîn de rûniştibûn, tobe kiribûn. 14Lê di dîwanê de wê ji bo Sûr û Saydayê ji we çêtir be. 15 Û tu, ey Kefernahûmê, yê ku heta bihuştê bilind bûyî, wê bê avêtin dojehê. 16 Yê ku we dibihîze, min dibihîze; Û yê ku we kêm dike, min jî kêm dike; Û yê ku min kêm dike, yê ku ez şandime jî biçûk dibîne. 17 Û heftê dîsa bi şahî vegeriyan û gotin: «Ya Xudan, şeytan jî bi navê te serî li me didin. 18 Û wî ji wan re got: « Min dît ku Şeytan wek birûskê ji ezmên ket. 19 Va ye, ez desthilatiyê didim we ku hûn li ser mar û dûpişkan û li ser hemû hêza dijmin bipêçin û tu tişt bi tu awayî zirarê nade we.
42
LUKE
20 Lê bi vê yekê şa nebin jî, ku ruh di bin we de ne. lê bêtir şa bibin, çimkî navên we li ezmên hatine nivîsandin. 21 Di wê saetê de Îsa bi ruh şa bû û got: « Ya Bavo, Xudanê erd û ezmanan, ez ji te re spas dikim, ku te ev tişt ji şehreza û aqilmendan veşart û ji zarokan re eşkere kir. ji ber vê yekê li ber çavên te xweş xuya bû. 22 Her tişt ji aliyê Bavê min ve ji min re hatiye dayîn. Bav kî ye, lê Kur û yê ku Kur wê wî jê re eşkere bike, kî ye. 23 Û wî ew li şagirtên xwe zivirî û nepenî got: « Xwezî bi wan çavên ku tiştên ku hûn dibînin dibînin. 24 Çimkî ez ji we re dibêjim, gelek pêxember û padîşahan xwestin ku tiştên ku hûn dibînin bibînin, lê nedîtin. û hûn ên ku hûn dibihîzin û nebihîstin, bibihîzin. 25 Va ye, parêzgerek rabû ser xwe, ew ceribandin û got: Mamoste, ez çi bikim ku jiyana herheyî mîras bigirim? 26 Wî jê re got: « Di Şerîetê de çi hatiye nivîsîn? tu çawa dixwînî? 27 Wî lê vegerand û got: «Tu ji Xudan Xwedayê xwe hez bikî bi hemû dilê xwe, bi tevahiya canê xwe, bi tevahiya hêza xwe û bi tevahiya hişê xwe. û cîranê te wek xwe. 28 Û wî jê re got: « Te rast bersiv da: Vê bike û tuyê bijî.» 29 Lê wî ku dixwest xwe rastdar bike, ji Îsa re got: «Ya cîranê min kî ye? 30 Îsa lê vegerand û got: « Mirovek ji Orşelîmê daket Erîhayê, ket nav dizan, cil û bergên wî jê kirin, ew birîndar kirin û çûn û ew nîvmirî hiştin. 31 Bi tesadufî, kahînek ji wê rê de hat xwarê û gava wî ew dît, ji aliyê din re derbas bû. 32 Usa jî yekî Lêwî, çaxê ew li wê derê bû, hat, li wî nêrî û ji aliyê din re derbas bû. 33 Lê yekî Samerî gava ku diçû, hat cihê ku lê bû û gava ew dît, dilê wî li wî hat. 34 Û çû ba wî, birînên wî girêda, rûn û şerab rijand, ew danî ser cenawirê xwe û anî xanekî û lê xwedî kir. 35 Dotira rojê gava ku ew çû, wî du dînar derxistin, da mazûvan û jê re got: «Hay ji wî hebe; Û tu çi zêde xerc bikî, gava ez dîsa bêm, ezê li te bidim. 36 Ma qey ji van hersêyan kîjanî cîranê wî yê ku ketibû nav dizan bû? 37 Û wî got: Yê ku rehmê li wî kir. Hingê Îsa jê re got: « Here, tu jî wisa bike.» 38 Gava ew diçûn, ew ket gundekî û jineke bi navê Merta ew qebûl kir mala xwe. 39 Xwişkeke wê hebû ku navê wê Meryem bû, ew jî li ber lingên Îsa rûniştibû û gotina wî bihîstibû. 40 Lê Mertayê ji ber xizmetê gelek teng bû, hat ba wî û jê re got: «Ya Xudan, ma xema te nîne ku xwişka min ez bi tenê hiştim ku ez xizmet bikim? ji ber vê yekê ji wê bixwaze ku ew alîkariya min bike. 41 Îsa lê vegerand û got: « Merta, Merta, tu li ser gelek tiştan hişyar î û di xemê de yî. 42 Lê tiştek lazim e: Meryemê ew para qenc hilbijart, ku ji wê nayê standin.
3Nanê me yê rojane roj bi roj bide me. 4 Û li gunehên me bibexşîne; Çimkî em jî li her kesê deyndarê me bibaxşînin. Û me neke nav ceribandinê; lê me ji xerabiyê rizgar bike. 5 Û wî ji wan re got: « Kî ji we hevalê wî hebe, nîvê şevê here ba wî û jê re bêje: «Heval, sê nan bi deyn bide min; 6Çimkî hevalekî min di rê de hat ba min û tiştekî min tune ku ez deynim ber wî? 7 Û ewê ji hundir ve bersivê bide û bêje: «Min teng neke!» niha derî girtî ye û zarokên min bi min re di nav nivînan de ne. Ez nikarim rabim û bidim te. 8 Ez ji we re dibêjim, her çend ew ranebe û nede wî, ji ber ku ew hevalê wî ye, lê ji ber belengaziya xwe ewê rabe û bi qasî ku hewce bike bide wî. 9 Û ez ji we re dibêjim, bixwazin û wê ji we re bê dayîn; bigerin û hûnê bibînin; lêxin û wê ji we re vebe. 10 Çimkî her kesê ku dixwaze, distîne; Û yê ku digere dibîne; û yê ku li lê dixe wê bê vekirin. 11 Eger kurek ji we yekî ku bav e nan bixwaze, ma ewê kevirekî bide wî? an eger ew ji masî bixwaze, ma ji bo masî dê mar bide wî? 12 An eger hêkek bixwaze, ma dê dûpişkekê bide wî? 13 Îcar, eger hûn xerab in, bizanin ku diyariyên qenc bidin zarokên xwe; 14 Û wî Îblîs derdixist û ew lal bû. Û gava ku Îblîs derket, lal peyivî; û xelk meraq kir. 15 Lê hinekan ji wan got: «Ew bi Belzebûl serekê cinan cinan derdixe. 16 Yên din jî, ew diceribînin û ji ezmên nîşanek jê digeriyan. 17 Lê Îsa bi fikrên wan dizanibû, ji wan re got: « Her padîşahiya ku di nav xwe de parçe bibe, wêran dibe. û xaniyek li hember xaniyek ji hev cuda dibe, dikeve. 18 Eger Îblîs jî li hember xwe dubendî be, wê Padîşahiya wî çawa bimîne? Çimkî hûn dibêjin ku ez bi Belzebûl cinan derdixim. 19 Û eger ez bi Belzebûl cinan derdixim, kurên we wan bi kê derdixin? Ji ber vê yekê ewê bibin dadgerên we. 20 Lê eger ez bi tiliya Xwedê cinan derdixim, bê şik Padîşahiya Xwedê hatiye ser we. 21Çaxê mêrekî qewî çekdar qesra xwe diparêze, mal û milkê wî sax e. 22 Lê gava ku yekî ji wî bihêztir were ser wî û bi ser wî de biçe, ew hemû çekên wî yên ku jê bawer bû ji wî distîne û xenîmetên wî parve dike. 23 Yê ku ne bi min re ye, li dijî min e û yê ku bi min re nacivîne, belav dike. 24 Gava ku ruhê nepak ji mirov derdikeve, ew li cihên hişk digere û rihetiyê digere. û yekî nedît, got: «Ezê vegerim mala xwe ya ku ez jê derketim. 25 Û gava ku ew tê, ew şûştin û xemilandin dibîne. 26 Hingê ew diçe û heft ruhên din ji xwe xerabtir tîne ba xwe; Û ew dikevin hundir û li wir rûdinin. 27 Û gava ku wî ev tişt digotin, jineke ji civatê dengê xwe bilind kir û jê re got: «Xwezî bi wê zikê ku te hildaye û bi wan paçikên ku te mêzandiye.» 28 Lê wî got: Belê, xwezî bi wan ên ku peyva Xwedê dibihîzin û wê digirin. 29 Gava ku elalet li hev civiyan, Îsa dest pê kir û got: « Ev nifşê xerab e. Ew li nîşanekê digerin. û ji nîşana Ûnis pêxember pê ve pê ve nîşanek nayê dayîn.
BEŞA 11 1 Û usa bû ku çaxê Îsa li cihekî dua dikir, gava ku ew sekinî, yekî ji şagirtên wî jê re got: «Ya Xudan, me hînî duakirinê bike, çawa ku Yûhenna jî hînî şagirtên xwe kir.» 2 Û wî ji wan re got: Gava ku hûn dua bikin, bêjin: Bavê me yê li ezmanan, navê te pîroz be. Padîşahiya te were. Daxwaza te bê, çawa li ezmên, li erdê jî.
43
LUKE
BEŞA 12
30 Çawa ku Ûnis ji bo Nînevîyan nîşanek bû, Kurê Mirov jî ji bo vî nifşî wê bibe nîşan. 31 Şahbanûya başûr wê di dîwanê de bi zilamên vî nifşî re rabe û wan sûcdar derxe; û va ye, yekî ji Silêman mezintir li vir e. 32 Zilamên Nînewayê wê di dîwanê de bi vî nifşî re rabin û wê sûcdar derxin; û va ye, yekî ji Yonas mezintir li vir e. 33 Tu kes çira pêdixe, wê li cihekî veşartî, ne di bin çîmentoyê de, lê li ser şandîlê datîne, da ku yên tên hundir ronahiyê bibînin. 34 Ronahiya laş çav e; Loma gava çavê te tenê be, tevahiya bedena te jî tije ronahî ye; lê gava çavê te xerab be, laşê te jî tije tarî ye. 35 Loma hay ji xwe hebin ku ronahiya ku di te de ye nebe tarî. 36 Îcar eger hemû bedena te tije ronahî be û perçeyek wê tarî nebe, hemû wê tijî ronahî be, wek ku çirakî ronahî dide te. 37 Gava ku Îsa dipeyivî, Fêrisiyek jê lava kir ku bi wî re şîvê bixwin. Ew çû hundur û li ser sifrê rûnişt. 38 Gava Fêrisî ev yek dît, ecêbmayî ma ku ew pêşî li ber şîvê neşuştiye. 39 Xudan ji wî re got: « Niha hûn Fêrisî derveyê tas û tasê paqij dikin. lê hundirê te tijî hovîtî û xerabî ye. 40 Ey bêaqilno, ma yê ku yê derve afirandiye ya hundir jî nekiriye? 41 Lê belê ji tiştên ku we hene, ji we re sedeqe bidin. û va ye, her tişt ji we re paqij e. 42 Lê wey li we Fêrisîno! Ji ber ku hûn dehyeka mînetê, rûreş û her cûreyê giyayan didin û dîwan û hezkirina Xwedê derbas dikin. 43 Wey li we Fêrisîno! Çimkî hûn di kinîştan de ji kursiyên jorîn û li sûkan ji silavan hez dikin. 44 Wey li we Şerîetzan û Fêrisîno, durûno! Çimkî hûn wek gorên ku xuya nakin in û yên ku di ser wan re derbas dibin haya wan ji wan tune. 45 Hingê yekî ji parêzgeran bersiv da û jê re got: Mamoste, bi vî awayî got, tu me jî şermezar dikî. 46 Û wî got: « Wey li we jî parêzger! Ji ber ku hûn barê mirovan dadigirin û hûn bi tiliyek xwe jî destê xwe nadin wan baran. 47 Wey li we! Çimkî hûn gorên pêxemberan ava dikin û bav û kalên we ew kuştin. 48 Bi rastî hûn şahidiyê dikin ku hûn kirinên bav û kalên xwe qebûl dikin, çimkî wan ew kuştin û hûn gorên wan ava dikin. 49 Loma jî şehrezayiya Xwedê got: Ezê ji wan re pêxember û şandiyan bişînim û hinekan ji wan bikujin û tengahiyê bidin wan. 50 Da ku xwîna hemû pêxemberan, ku ji damezrandina dinyayê ve hatiye rijandin, ji vî nifşî were xwestin. 51 Ji xwîna Habîl bigire heta xwîna Zekerya ya ku di navbera gorîgeh û Perestgehê de winda bû. Bi rastî ez ji we re dibêjim, wê ji vî nifşî were xwestin. 52 Wey li we parêzgerno! Ji ber ku we mifteya zanînê hilda. 53 Û çaxê ku wî ev tişt ji wan re digot, Şerîetzan û Fêrisiyan bi tundî jê re lava kirin û li ser gelek tiştan hêrs kirin. 54 Li benda wî bûn û xwestin ku tiştekî ji devê wî derxin, da ku wî sûcdar bikin.
1 Di wê navberê de, gava ku elaleteke bêhejmar li hev civîya, bi vî awayî ku ew li hev diçûn, wî dest pê kir pêşî ji şagirtên xwe re got: « Hay ji hevîrtirşkê Fêrisiyan ku durûtî ye, biparêzin. 2 Çimkî tiştek nixumandî tune ku neyê eşkere kirin; ne veşartî, ew nayê zanîn. 3 Ji ber vê yekê her tiştê ku we di tariyê de got, wê di ronahiyê de bê bihîstin; Û tiştê ku we di dolaban de di guhê xwe de gotiye, wê li ser banan bê gotin. 4 Û ez ji we re dibêjim, hevalên xwe, ji wan netirsin, yên ku cesedê dikujin û ji wan re tiştekî din tune. 5 Lê ez ê berê we bidim zanîn ku hûn ê ji kê bitirsin: Ji wî bitirsin, yê ku piştî kuştina wî hêza wî heye ku bavêje dojehê; Erê, ez ji we re dibêjim, ji wî bitirsin. 6 Ma pênc çivîk bi du peran nayên firotin û yek ji wan li ber Xwedê nayê jibîrkirin? 7 Lê heta mûyên serê we hemû jî hejmartî ne. Ji ber vê yekê netirsin: hûn ji gelek çivîkan biqîmettir in. 8 Û ez ji we re dibêjim, kî ku min li ber mirovan eşkere bike, Kurê Mirov jî wê li ber milyaketên Xwedê eşkere bike. 9 Lê yê ku li ber mirovan min înkar bike, wê li ber milyaketên Xwedê bê înkarkirin. 10 Û kî ku peyvekê li dijî Kurê Mirov bêje, wê li wî bê bihûrtin; 11 Û gava ku we bînin kinîştan, li ba serwer û desthilatdaran, hûn nefikirin ku hûnê çawa û çi bersivê bidin, an jî çi bêjin. 12 Çimkî Ruhê Pîroz wê di wê saetê de hînî we bike ku hûn çi bêjin. 13 Û yekî ji koma wî jê re got: Mamoste, bi birayê min re bêje, ku ew mîrasê bi min re parve bike. 14 Û wî jê re got: « Mirov, kê ez li ser te kirim dadger an jî dubendî? 15 Û wî ji wan re got: « Hay ji xwe hebin û xwe ji çavbirçîtiyê bigirin. 16 Û wî meselek ji wan re got û got: « Erdê yekî dewlemend pir şîn bû. 17 Û di dilê xwe de fikirî û got: «Ez çi bikim, çimkî cihê min tune ku ez berên xwe bidim? 18 Û wî got: «Ezê vê bikim: Ezê embarên xwe hilweşînim û hê mezintir ava bikim; û li wir ezê hemû ber û malên xwe bidim. 19 Û ezê ji canê xwe re bêjim: Cano, gelek malên te ji bo gelek salan berhev kirine; rehet be, bixwe, vexwe û şa bibe. 20 Lê Xwedê jê re got: «Ey bêaqil, vê şevê canê te wê ji te were xwestin; îcar ew tiştên ku te dane wê yên kê bin?» 21 Yê ku ji bo xwe xezîne berhev dike û li ber Xwedê ne dewlemend e, wusa ye. 22 Û wî ji şagirtên xwe re got: «Ji ber vê yekê ez ji we re dibêjim, nefikirin ku hûnê çi bixwin; ne ji bo bedenê, hûnê çi li xwe bikin. 23 Jiyan ji goşt û beden jî ji cilûbergan bêtir e. 24 Li roviyan binêrin, çimkî ew ne diçînin û ne jî didirûn; ku ne embar û ne jî embar hene; Xwedê wan dide xwarin. Ma hûn çiqas ji çûkan çêtir in? 25 Û kî ji we dikare bi hizirkirinê zendekê li bejna xwe zêde bike? 26 Îcar eger hûn nikarin ya herî biçûk bikin, çima hûn ji bo yên din difikirin?
44
LUKE
27 Li sosinan binêrin ka ew çawa mezin dibin; Lê dîsa jî ez ji we re dibêjim, Silêman di hemû rûmeta xwe de wek yekî ji van li xwe nekiribû. 28 Eger Xwedê giyayê ku îro li zeviyê ye û sibe di firnê de ye, wisa li xwe bike; Ey kêmîmanno, ewê çiqas bêtir we li xwe bike? 29Û hûn negerin ka hûn çi bixwin û çi vexwin, ne jî dudilî bin. 30 Çimkî miletên dinyayê li van hemû tiştan digerin û Bavê we jî dizane ku hewcedariya we bi van tiştan heye. 31 Lê belê hûn li Padîşahiya Xwedê bigerin; û ev hemû tişt wê li we bên zêdekirin. 32 Netirse, keriyê biçûk; Çimkî kêfa Bavê we tê ku Padîşahiyê bide we. 33 Tiştê ku we heye bifiroşin û sedeqe bidin. Ji xwe re kîsên ne kevnar peyda bikin, li ezmanan xezîneyek ku naqede, ku ne diz nêzîk dibe, ne jî mêş xera dike. 34 Çimkî xezîna we li ku be, dilê we jî wê li wir be. 35 Bila pişta we girêbide û çirayên we şewitîne; 36 Û hûn jî wek wan merivan in ku li benda axayê xwe ne, ka kengî ji dawetê vegere. da ku gava ew bê û li lêdanê, di cih de jê re vekin. 37 Xwezî bi wan xulamên ku dema ku Xudan bê, wê nobedar bibîne; 38 Û eger ew di nobeda diduyan an di nobeda sisiyan de bê û wan wisa bibîne, xwezî bi wan xulaman. 39 Û vê yekê bizane, ku eger xweyê malê bizanîya ku diz wê kîjan saetê bê, wê hişyar bibûya û nehiştibûya ku mala wî bişkênin. 40 Îcar hûn jî amade bin, çimkî Kurê Mirov di saeteke ku hûn nafikirin de tê. 41 Hingê Petrûs jê re got: «Ya Xudan, tu vê meselê ji me re, an jî ji hemûyan re dibêjî?» 42 Û Xudan got: « Îcar ew mîrzayê dilsoz û biaqil kî ye, yê ku axayê wî wê bike serwêrê mala xwe, da ku di wextê xwe de para goştê wan bide wan?» 43 Xwezî bi wî xulamê ku dema ku axayê wî bê, wê bibîne ku wusa dike. 44 Bi rastî ez ji we re dibêjim, ewê wî bike serwerê hemû tiştên ku wî hene. 45 Lê eger ew xulam di dilê xwe de bêje: «Mîrê min hatina xwe dereng dixe; û wê dest bi lêdana xulam û keçan bike, bixwe, vexwe û serxweş bibe. 46 Xudayê wî xulamê di rojeke ku li wî nagere û di saeteke ku haya wî jê tune ye de were û wî ji hev qut bike û para xwe bi kafiran re deyne. 47 Û ew xulamê ku daxwaza axayê xwe dizanibû, xwe amade nekiribû û li gor daxwaza wî nekiribû, wê bi gelek lêdanê bê lêxistin. 48 Lê yê ku nizane û tiştên hêjayî lêdanê kiriye, wê bi kêm lêdanê bê lêxistin. Çimkî ji kê re pir bê dayîn, wê ji wî pir were xwestin; 49 Ez hatime ku agir bişînim ser rûyê erdê; û ezê çi bikim, eger ew jixwe were şewitandin? 50 Lê imadeke min heye ku ez pê imad bibim; û ez çiqas teng im heta ku ew pêk were! 51 Ma hûn difikirin ku ez hatime ku aştiyê bidim ser rûyê erdê? Ez ji we re dibêjim, Na; lê bêtir dabeşkirin: 52 Çimkî ji niha û pê ve di malekê de pênc wê bên dubendîkirin, sisê li hember didoyan û dido li hember sisiyan.
53 Bav wê li hemberê kur û kur jî li hember bavê xwe veqete. dê li hember keçê, û keç li hember dê; xesû li dij bûka xwe, bûk jî li hember xesûya xwe. 54 Û wî ji xelkê re jî got: « Dema ku hûn dibînin ku ewrek ji rojava derdikeve, hûn di cih de dibêjin: «Dubarek tê; û wisa ye. 55 Û gava ku hûn bayê başûr dibînin, hûn dibêjin: Wê germ bibe; û ew diqewime. 56 Ey durûno! lê çawa dibe ku hûn vê carê nas nakin? 57 Erê, û çima hûn bi xwe jî dadbar nakin ka çi rast e? 58 Gava ku tu bi dijminê xwe re biçî ba serwer, wek ku tu di rê de yî, xîret bike ku tu ji destê wî xilas bibî. da ku ew te nehêle dadger û dadger te bide destê zabit û memûr te neavêje girtîgehê. 59 Ez ji te re dibêjim, heta ku tu pereyê dawî nedî, tu ji wir neçim. BEŞA 13 1 Di wê serdemê de hinek hebûn ku jê re behsa Celîliyên ku Pîlatos xwîna wan bi goriyên wan tevlihev kiribû, hebûn. 2 Îsa li wan vegerand û got: « Hûn difikirin ku ev Celîliyan ji hemû Celîliyan zêdetir gunehkar in, ji ber ku cefayên weha kişandine? 3 Ez ji we re dibêjim, Na, lê eger hûn tobe nekin, hûn hemû jî bi vî awayî helak bibin. 4 An ew hejdeh, yên ku birca Sîloam ket ser wan û ew kuşt, ma hûn difikirin ku ew ji hemû mirovên ku li Orşelîmê rûdiniştin gunehkar in? 5 Ez ji we re dibêjim, Na, lê heta ku hûn tobe nekin, hûnê hemû jî bi vî awayî helak bibin. 6 Wî ev mesele jî got; Zilamekî li rezê wî dara hêjîrê çandibû. hat û li fêkî geriya, lê nedît. 7 Hingê wî ji rezvanê xwe re got: «Va ye, ev sê sal in ez têm li ber vê dara hêjîrê digerim û nabînim. çima erdê dihejîne? 8 Û wî lê vegerand û got: «Ya Xudan, vê salê jî bihêle, heta ku ez wê bikolim û bi gomê vekim. 9 Û eger fêkî bide, baş e, û eger na, paşê wê bibire. 10 Û wî roja* Şemiyê di kinîşeke* de hîn dikir. 11 Û va ye, jinek hebû ku hejdeh sal bûn ruhê wê yê nexweşiyê hebû û bi hev re xwe xwar kiribû û bi tu awayî nikaribû xwe bilind bike. 12 Gava Îsa ew dît, gazî wê kir û jê re got: « Sitiyê, tu ji bêhêziya xwe azad bûyî. 13 Û wî destên xwe danîn ser wê û di cih de ew rast hat û pesnê Xwedê da. 14 Serekê kinîştê bi hêrs lê vegerand, ji ber ku Îsa roja Şemiyê sax kir, û ji xelkê re got: «Şeş roj in ku divê mirov tê de bixebitin; roja Şemiyê. 15 Hingê Xudan bersîva wî da û got: « Hey durû, ma her yek ji we roja Şemiyê gayê xwe an jî kerê xwe ji hewşê dernaxe û nahêle ku av bide? 16 Û ev jina ku keça Birahîm e, ku Şeytan ew girêdaye, va ye, ev hejde sal in, ma ne diviya roja Şemiyê ji vê girêdanê bê berdan? 17 Û gava ku wî ev tişt gotin, hemû dijminên wî şerm kirin û hemû gel ji bo hemû tiştên bi rûmet ên ku wî kiribûn, şa bû. 18 Hingê wî got: Padîşahiya Xwedê mîna çi ye? û ez ê dişibim kîjanê?
45
LUKE
19 Ew mîna tovê xerdelê ye, ku mirovek hilda û avêt baxçeyê xwe; û mezin bû û dareke mezin şil kir; û çûkên ezmanan di çiqilên wê de rûniştibûn. 20 Û dîsa got: « Ez Padîşahiya Xwedê bişibînim kê? 21Ew mîna hevîrtirşkê ye, ku jinekê hilda û di nav sê pîvana şîrîn de veşart, heta ku tev bi hevîrtirş bû. 22 Ew di bajar û gundan re derbas dibû, hîn dikir û ber bi Orşelîmê ve diçû. 23 Hingê yekî jê re got: «Ya Xudan, ma yên ku xilas dibin hindik in? Û wî ji wan re got: 24 Hewl bidin ku hûn di deriyê teng de bikevin hundir, çimkî ez ji we re dibêjim, gelek wê bixwazin ku bikevin hundir û nikaribin. 25 Gava ku xweyê malê radibe û derî girt û hûn li derve radibin û li derî dixin û dibêjin: Ya Xudan, ya Xudan, ji me re veke. û ewê bersivê bide û ji we re bêje, ez we nas nakim ku hûn ji ku ne. 26 Hingê hûnê dest pê bikin ku bêjin: «Me li ber te xwar û vexwar û te li kuçeyên me hîn kir.» 27 Lê ewê bêje: «Ez ji we re dibêjim, ez we nas nakim ku hûn ji ku ne; Ji min dûr bikevin, hûn hemû yên ku neheqiyê dikin. 28 Dema ku hûn Birahîm, Îshaq, Aqûb û hemû pêxemberan di Padîşahiya Xwedê de bibînin û hûn bi xwe ji derve hatine derxistin, wê bibe girîn û qirçîna diranan. 29 Û ewê ji rojhilat, ji rojava, ji bakur û ji başûr bên û wê di Padîşahiya Xwedê de rûnin. 30 Û va ye, yên paşîn ên ku wê bibin pêşî û yên pêşî yên ku wê bibin ên dawîn hene. 31 Di wê rojê de hinek ji Fêrisiyan hatin û jê re gotin: «Derkeve derve û ji wir derkeve, çimkî Hêrodês wê te bikuje.» 32 Û wî ji wan re got: « Herin û ji wê rovî re bêjin: Va ye, ez cinan derdixim, îro û sibe dermanan dikim û roja sisiyan ezê bêkêmasî bim. 33 Lê belê divê ez îro, sibe û roja din bimeşim, çimkî nabe ku pêxemberek ji Orşelîmê winda bibe. 34 Ey Orşelîma, Orşelîma, ku pêxemberan dikujî û yên ku ji te re hatine şandin davêjin keviran. Çawa ku mirîşk nevîyên xwe di bin baskên xwe de dicivîne, ezê çend caran zarokên te bicivînim, lê hûn naxwazin! 35 Va ye, mala we ji we re wêran maye.
10 Lê gava ku tu hat gazîkirin, here û li oda jêrîn rûne; da ku gava ewê ku şîret li te kiriye bê, ji te re bêje: «Heval, derkeve bilindtir!» wê hingê tu li ber wan ên ku bi te re li ser sifrê rûdinin, biperizin. 11 Çimkî her kesê ku xwe bilind bike, wê nizim bibe; û yê ku xwe nizm bike, wê bilind bibe. 12 Hingê wî ji yê ku jê re got jî got: Gava ku tu şîvê an şîvê çêkî, gazî hevalên xwe, ne birayên xwe, ne xizmên xwe û ne jî cîranên xwe yên dewlemend neke. da ku ew jî careke din ji te re nexwazin û berdêla te bê dayîn. 13 Lê gava ku tu cejnê çêkî, gazî belengaz, seqet, seqet û koran bike. 14 Û tuyê pîroz bî; Çimkî ew nikarin te berdêl bidin. 15 Gava yekî ji yên ku pê re li ser sifrê rûniştibûn ev tişt bihîstin, wî jê re got: «Xwezî bi wî yê ku di Padîşahiya Xwedê de nan bixwe.» 16 Hingê wî jê re got: « Mirovek şîvek mezin çêkir û ji gelekan re got: 17 Û di wextê şîvê de xulamê xwe şand, da ku ji yên hatî vexwendin re bêje: Werin; Çimkî her tişt niha amade ye. 18 Û hemûyan bi yek razîbûna xwe dest pê kir bahane. Yê pêşî jê re got, min erdek kirî, divê ez herim û bibînim: Ez ji te lava dikim ku min efû bike. 19 Û yekî din got: Min pênc nîrê dewar kirîn û ez diçim wana îzbat bikim. 20 Û yekî din got: Min jinek zewicî, lewra ez nikarim bêm. 21 Îcar ew xulam hat û ev tişt ji axayê xwe re got. Hingê axayê malê hêrs bû ji xulamê xwe re got: Bi lez derkeve kuçe û kolanên bajêr û belengaz, seqet, rawestan û koran bîne vir. 22 Û xulam got: Ya Xudan, çawa ku te emir kir, hat kirin, lê dîsa jî cih heye. 23 Û xwedê ji xulam re got: Derkeve nav rê û zozanan û zorê bide wan ku bikevin hundir, da ku mala min tije bibe. 24 Çimkî ez ji we re dibêjim, ji wan zilamên ku hatine vexwendin, tu kes ji şîva min tam nake. 25 Û elaleteke mezin bi wî re diçû, ew vegeriya û ji wan re got: 26 Eger yek bê ba min û nefret bike ji dê û bavê xwe, ji jina xwe, ji zarokan, ji bira û xwişkan, erê û ji jiyana xwe jî, ew nikare bibe şagirtê min. 27 Û kî ku xaça xwe hilnegire û li pey min neyê, nikare bibe şagirtê min. 28 Ma kî ji we ku dixwaze bircê ava bike, pêşî rûnene û xercê hesab neke, ka têra wî heye ku wê biqedîne? 29 Nebe ku piştî ku bingeh danî û nikaribe wê biqedîne, her kesê ku dibîne dest bi tinazê xwe bike. 30 Gotin: «Vî mirovî dest bi avakirinê kir û nekarî biqedîne. 31 An kîjan padîşah, ku diçe li dijî padîşahekî din şer bike, pêşî rûnene û naşêwire, gelo ew dikare bi deh hezarî bi wî yê ku bi bîst hezarî re tê pêşberî wî bike? 32 An na, dema ku yê din hê dûr e, balyozek dişîne û şertên aştiyê dixwaze. 33 Bi vî awayî, ji we kî ku dest ji hemû tiştên xwe bernede, nikare bibe şagirtê min. 34 Xwê baş e, lê eger xwê bêhna xwe winda bike, wê bi çi were tehm kirin? 35 Ew ne ji bo erd û ne jî ji bo çolê ye; lê mêran ew derxistin. Yê ku guhên wî hene, bila bibihîze.
BEŞA 14 1 Û çaxê ew çû mala yekî ji serekên Fêrisî, da ku roja şemiyê nan bixwe, wan lê nêrî. 2 Û va ye, li ber wî zilamekî ku bi dilopê ketibû hebû. 3 Îsa bersîva Şerîetzan û Fêrisiyan da û got: « Ma di roja Şemiyê de dermankirin rewa ye? 4 Û ew bêdeng man. Wî ew girt, ew qenc kir û ew berda. 5 Û bersîva wan da û got: Kî ji we ker an ga bikeve çalê û roja Şemiyê tavilê wî dernaxe? 6 Û wan nikaribû dîsa bersîva van tiştan bidin wî. 7 Û wî mesela ji yên ku hatibûn gazîkirinê kir, çaxê nîşan da ku wan çawa jûreyên sereke hilbijart. ji wan re got, 8 Gava ku tu ji yekî ji bo dawetekê were gazîkirin, li oda herî bilind rûne; Nebe ku mirovek ji te birûmettir ji wî were xwestin; 9 Yê ku ji te û wî re got were û ji te re bêje: «Cîh bide vî mirovî; û hûn bi şerm dest pê dikin ku hûn jûreya herî jêrîn bigirin.
46
LUKE
BEŞA 15
28 Û ew hêrs bû û nexwest bikeve hundir; ji ber vê yekê bavê wî derket derve û jê lava kir. 29 Û wî ji bavê xwe re got: «Va ye, ev çend sal in ez ji te re xizmet dikim û tu carî ji emrê te derneketim; lê te zarokek neda min, da ku ez bi hevalên xwe re şa bibim. 30 Lê gava ku ev kurê te yê ku bi fahîşeyan re jiyana te xwar, hat, te ji bo wî golikê qelew kuşt. 31 Û wî jê re got: Kuro, tu her û her bi min re yî û hemû tiştên min ên te ne. 32 Diviyabû ku em şa bibin û şa bibin. Çimkî ev birayê te miribû û zindî bû. winda bû û tê dîtin.
1 Hingê hemû bacgir û gunehkar nêzîkî wî bûn, da ku wî bibihîzin. 2 Fêrisî û Şerîetzan jî pitepit kirin û gotin: «Ev mirov gunehkaran qebûl dike û bi wan re xwarinê dixwe. 3 Û wî ev mesela ji wan re got û got: 4 Ma kîjan ji we sed pez hebin, eger yekî ji wan winda bike, nod û nehan li çolê nahêle û li pey yê winda naçe, heta ku wê bibîne? 5 Û gava ku ew dît, ew datîne ser milên xwe û bi şahî. 6 Gava ew tê malê, gazî heval û cîranên xwe dike û ji wan re dibêje: «Bi min re şa bibin; Çimkî min pezê xwe yê windabûyî dît. 7 Ez ji we re dibêjim, bi vî awayî wê li ezmanan ji bo gunehkarekî ku tobe dike, ji nod û neh mirovên rast ên ku hewcedariya wan bi tobekirinê re tune be, şahî be. 8 An kîjan jina ku deh zîvên wê hebin, eger pariyek xwe winda bike, mûmekê pênaxe, malê şûj nake û bi xîret nagere heta ku bibîne? 9 Gava wê dît, gazî hevalên xwe û cîranên xwe dike û dibêje: «Bi min re şa bibin; Çimkî min perçeyê ku min winda kiribû dît. 10 Bi vî awayî, ez ji we re dibêjim, li ber milyaketên Xwedê ji gunehkarekî ku tobe dike, şahî heye. 11 Û wî got: Du kurên zilamekî hebûn. 12 Û yê ji wan biçûk ji bavê xwe re got: Bavo, para ku dikeve destê min bide min. Û wî jiyana xwe ji wan re parve kir. 13Piştî çend rojan kurê biçûk hemû li hev civandin û çû welatekî dûr û li wir mal û milkê xwe bi jîneke xirecir xera kir. 14 Û gava ku wî hemû xerc kir, li wî welatî xelayeke mezin rabû. û wî dest pê kir bêhêvî bû. 15 Ew çû û xwe gihande welatiyekî wî welatî. Û wî ew şand zeviyên wî, da ku berazan biçêrîne. 16 Û wî dixwest zikê xwe bi kêzikên ku berazan dixwarin tije bike û kesî neda wî. 17 Û gava ew hat ser xwe, got: «Çiqas kirêgirtiyên bavê min têr û nan hene û ez ji birçîna dimirim! 18 Ezê rabim herim ba bavê xwe û jê re bêjim: Bavo, min li hember ezmên û li ber te guneh kir. 19 Û ez êdî ne hêja me ku jê re kurê xwe bê gotin: Min bike yek ji xulamên xwe. 20 Û ew rabû û hat ba bavê xwe. Lê gava ku ew hê gelek dûr bû, bavê wî ew dît, dilovanî bû, bezî, ket stûyê wî û ew ramûsa. 21 Kurê wî jê re got: Bavo, min li hember ezmên û li ber te guneh kir û êdî ne hêja me ku jê re kurê te bê gotin. 22 Lê bav ji xulamên xwe re got: «Ciltê herî xweş bînin û li wî bikin. û zengil danî ser destê wî û pêlav danî ser lingên wî: 23 Û golikê rûnkirî bînin vir û bikujin. û em bixwin û şa bibin: 24 Çimkî ev kurê min miribû û sax bû. winda bû û hat dîtin. Û wan dest bi şahiyê kir. 25 Îcar kurê wî yê mezin li zeviyê bû û gava ku ew hat û nêzîkî malê bû, wî muzîk û dîlan bihîst. 26 Û wî gazî yekî ji xulaman kir û jê pirsî ka wateya van tiştan çi ye. 27 Û wî jê re got: «Birayê te hatiye; û bavê te golikê qelew kuşt, ji ber ku ew sax û sax qebûl kir.
BEŞA 16 1 Û wî ji şagirtên xwe re jî got: « Mirovek dewlemend hebû ku mîrekî wî hebû; Û ew ji wî re hat sûcdarkirin ku wî tiştên xwe xerc kiriye. 2 Wî gazî wî kir û jê re got: «Çawa ye ku ez vê yekê ji te dibihîzim? hesabê mîrtiya xwe bide; Çimkî dibe ku tu êdî nebî mîr. 3 Parêzger di dilê xwe de got: «Ez çi bikim? Çimkî axayê min mîrîtiyê ji min distîne: Ez nikarim bikolim; parsek kirin ez şerm dikim. 4Ez biryardar im ku ez çi bikim, da ku gava ez ji serweriyê bêm avêtin, ew min qebûl bikin malên xwe. 5 Hingê wî gazî her deyndarên axayê xwe kir û ji yê pêşî re got: «Tu çiqas deyndarê axayê min î? 6 Û wî got: Sed pîvan rûn. Û wî jê re got: «Berçewa xwe hilde, zû rûne û pêncî binivîsîne.» 7 Hingê wî ji yekî din re got: «Tu çiqas deyndar î? Û wî got: Sed pîvan genim. Û wî jê re got: «Bernivîsa xwe hilde û heşt deh binivîse.» 8 Û Xudan pesnê mîrzayê neheq da, ji ber ku wî bi aqilmendî kiribû. Çimkî zarokên vê dinyayê di nifşa xwe de ji zarokên ronahiyê jîrtir in. 9 Û ez ji we re dibêjim, ji xwe re bikin dostên mamonê neheqiyê; da ku gava hûn bi ser nekevin, ew we qebûl bikin axên herheyî. 10 Yê ku di ya herî hindik de dilsoz e, di pir de jî dilsoz e; 11 Ji ber vê yekê, eger hûn di mamona neheq de dilsoz nebin, wê kî bi we re dewlemendiya rast bispêre? 12 Û eger hûn di ya yekî din de dilsoz nebin, yê ku yê we ye wê kî bide we? 13 Tu xulam nikare ji du axayan re xizmetê bike; an na, ewê yekî bigire û yê din kêm bike. Hûn nikarin ji Xwedê û Mamon re xizmetê bikin. 14 Fêrisiyên çavnebar jî ev hemû tişt bihîstin û tinazên xwe pê kirin. 15 Û wî ji wan re got: « Hûn ew in ku xwe li ber mirovan rastdar derdixin; lê Xwedê bi dilê we dizane. Çimkî tiştê ku di nav mirovan de pir bi qedr û qîmet e, li ber Xwedê heram e. 16 Şerîet û pêxember heta Yûhenna hebûn; 17 Û derbasbûna erd û ezman hêsantir e, ji têkçûna xalek Şerîetê. 18 Kî ku jina xwe berde û bi yekî din re bizewice, zînayê dike; 19 Zilamek dewlemend hebû ku cilê binefşî û kitanê xweş li xwe kiribû û her roj bi qîmet diçû. 20 Û parsekek hebû ku navê wî Lazar bû, ku li ber dergehê wî tije birîn hatibû danîn.
47
LUKE
21 Û dixwestin ku bi qirişkên ku ji sifra yê dewlemend daketibûn têr bibin; kûçik jî hatin û birînên wî hejandin. 22 Û usa bû ku parsek mir, milyaketan ew hildan hembêza Birahîm. Yê dewlemend jî mir û hat veşartin. 23 Û di dojehê de, wî çavên xwe hildan, ku di ezab de ye, û Birahîm ji dûr ve û Lazar di hembêza wî de dît. 24 Û wî giriya û got: «Ya Bavê Birahîm, li min were rehmê û Lazar bişîne, da ku serê tiliya xwe di avê de bike û zimanê min hênik bike; Çimkî ez di vê agirê de diêşim. 25 Lê Birahîm got: «Kuro, bîne bîra xwe ku te di jiyana xwe de tiştên xwe yên qenc standiye û bi heman awayî Lazar tiştên xerab standine. 26 Û ji bilî van hemûyan, di navbera me û we de xelekek mezin heye; ne jî dikarin ji me re derbas bibin, ku ew ê ji wir were. 27 Hingê got: «Bavo, ez ji te lava dikim ku tu wî bişînî mala bavê min. 28 Çimkî pênc birayên min hene; da ku ew ji wan re şahidiyê bike, da ku ew jî neyên vî cihê ezabê. 29 Birahîm jê re got: «Mûsa û pêxemberên wan hene; bila wan bibihîzin. 30 Û wî got: Na bavo Birahîm, lê eger yek ji nav miriyan here ba wan, ewê tobe bikin. 31 Û wî jê re got: «Eger ew guh nedin Mûsa û pêxemberan, her çend yek ji nav miriyan rabe jî, ew ê razî nebin.
16 Û li ber lingên wî xwe avêt xwarê û şikir jê re kir. Ew Samerî bû. 17 Îsa lê vegerand û got: « Ma ne deh pak bûn? lê neh li ku ne? 18 Ji vî xerîb pê ve tu kes nehatine dîtin ku vegerîyane ku rûmetê bidin Xwedê. 19 Û wî jê re got: « Rabe, here, baweriya te tu sax kir. 20 Û gava ku ji Fêrisiyan hat xwestin ku Padîşahiya Xwedê bê, wî bersîva wan da û got: Padîşahiya Xwedê bi çavan nayê. 21 Û nabêjin: Va ye! an jî, li wir! Çimkî va ye, Padîşahiya Xwedê di nav we de ye. 22 Û wî ji şagirtan re got: « Roj wê bên, ku hûn bixwazin yek ji rojên Kurê Mirov bibînin û wê nabînin. 23 Û ewê ji we re bêjin: Li vir binêre; an jî, li wir binerin: nekevin pey wan, ne jî li pey wan biçin. 24Çimkî çawa birûska ku ji aliyekî ezmên ronî dike, heta aliyê din di bin ezmên de şewq dide. Kurê Mirov jî di roja xwe de wê wusa be. 25 Lê pêşî divê ew gelek cefayê bikişîne û ji vî nifşî bê redkirin. 26 Û çawa di rojên Nûh de bû, di rojên Kurê Mirov de jî wê wusa be. 27 Wan xwarin, vexwar, jin anîn, hatin zewicandin, heta roja ku Nûh ket gemiyê û tofan hat û ew hemû helak kirin. 28 Çawa di rojên Lût de jî wusa bû. dixwarin, vedixwarin, dikirin, difirotin, diçandin, ava dikirin; 29 Lê roja ku Lût ji Sodomê derket, ji ezmên agir û kevroşk barand û hemû helak kirin. 30 Di roja xuyabûna Kurê Mirov de jî wusa be. 31 Di wê rojê de, yê ku li ser banî be û tiştên wî di malê de be, bila neyê xwarê ku hilde; û yê ku li zeviyê ye jî bila venegere. 32 Jina Lût bîne bîra xwe. 33 Kî ku bixwaze canê xwe xilas bike, wê winda bike; Û yê ku jiyana xwe winda bike, wê wê biparêze. 34 Ez ji we re dibêjim, di wê şevê de wê du zilam di nivînekê de bin. yek wê bê girtin û yê din bê hiştin. 35 Du jin wê li hev biqelişînin; yek bê girtin û yê din bê hiştin. 36 Du mêr wê li zeviyê bin; yek bê girtin û yê din bê hiştin. 37 Wan lê vegerand û jê re got: «Li ku derê, ya Xudan? Û wî ji wan re got: « Laş li ku derê be, wê li wir ajel li hev bicivin.
BEŞA 17 1 Hingê wî ji şagirtên xwe re got: « Ne mimkun e ku sûc bên. 2 Ji bo wî çêtir bû ku kevirek arî bi stûyê wî ve bê daliqandin û ew bê avêtin nav deryayê, ne ku yekî ji van biçûkan xera bike. 3 Hay ji xwe hebin: Eger birayê te li hember te sûcê bike, lê hilat; Û heke ew poşman bibe, wî bibaxişîne. 4 Û eger ew di rojekê de heft caran sûcê li te bike û heft caran li te vegere û bêje: «Ez tobe dikim; tu wî bibihûrînî. 5 Şandiyan ji Xudan re got: «Baweriya me zêde bike. 6 Û Xudan got: « Eger baweriya we bi qasî tovê xerdelê hebûya, hûn dikarin ji vê dara hinarê re bigotana: «Tu ji kokê xwe bibirî û di deryayê de biçînî; û divê ew bi ya we bike. 7 Lê kîjan ji we xulamekî ku diçêrîne an dewar diçêrîne hebe, dema ku ew ji zeviyê tê, wê ji wî re bêje: «Here û rûne ser xwarinê?» 8 Û wê ji wî re nebêje: «Heta ku ez bixwim û vexwim, xwe amade bike, xwe girê bide û ji min re xizmetê bike; û paşê hûnê bixwin û vexwin? 9 Ma ew ji xulamê ku tiştên ku li wî hatibûn emir kirin, spas dike? Ez nadim. 10 Bi vî awayî hûn jî, gava ku hûn hemû tiştên ku li we hatine emir kirin, bikin, bêjin: Em xizmetkarên bêkêr in; 11 Û çaxê ew diçû Orşelîmê, di nava Samerya û Celîlê re derbas dibû. 12 Û çaxê ew ket gundekî, deh zilamên kotî yên ku ji dûr ve rawestabûn rastî wî hatin. 13 Wan jî dengê xwe bilind kirin û gotin: «Ya Mamoste, li me were rehmê!» 14 Gava wî ew dîtin, ji wan re got: Herin xwe nîşanî kahînan bidin. Û gava ku ew diçûn, ew paqij bûn. 15 Û yekî ji wan, gava dît ku ew sax bûye, vegeriya û bi dengekî bilind pesnê Xwedê da.
BEŞA 18 1 Û wî meselek ji wan re got, da ku mirov hergav dua bikin û bêhêz nebin. 2 Gotin: Li bajarekî hakimek hebû ku ji Xwedê netirsiya û ji mirovan neditirsiya. 3 Li wî bajarî jinebiyek hebû; û hat ba wî û got: «Heyfa min ji dijminê min hilde.» 4 Û wî ji bo demekê nexwest, lê paşê di dilê xwe de got: Her çiqas ez ne ji Xwedê ditirsim û ne jî ji mirovan ditirsim; 5 Lê belê ji ber ku ev jinebiya min teng dike, ez ê tola wê hilînim, da ku bi hatina wê ya domdar ew min newestîne. 6 Û Xudan got: Bibihîzin hakimê neheq çi dibêje. 7 Ma Xwedê heyfa bijartiyên xwe, yên ku bi şev û roj gazî wî dikin, hilneweşe jî? 8Ez ji we re dibêjim ku ewê zû heyfa wan hilîne. Lê gava ku Kurê Mirov bê, wê baweriyê li ser rûyê erdê bibîne?
48
LUKE
9 Û wî ev mesela ji hinekên ku bi xwe bawer bûn ku rastdar in û yên din kêm nekirin re got: 10 Du zilam derketin Perestgehê ku dua bikin. yek Fêrisî û yê din bacgir. 11 Fêrisî rawesta û bi xwe re dua kir: «Ya Xudan, ez ji te re şikir dikim, ku ez ne wek mirovên din im, xiravkar, neheq, zînakar, an jî wek vî bacgir. 12 Ez di heftiyê de du caran rojî digirim, dehyeka her tiştê xwe didim. 13 Û bacgir, ji dûr ve rawesta, nexwest bi qasî ku çavên xwe ber bi ezmên ve hilde, lê li sînga xwe xist û got: «Xwedê li min gunehkarekî were rehmê.» 14 Ez ji we re dibêjim, ev mirov ji yê din bêtir rastdar daket mala xwe. Çimkî her kesê ku xwe bilind bike, wê nizim bibe. û yê ku xwe nizm bike, wê bilind bibe. 15 Zarokên zarok jî anîn ba wî, da ku destê xwe li wan bide. 16 Lê Îsa gazî wan kir û got: « Bihêlin ku zarokên biçûk bên ba min û wan negirin, çimkî Padîşahiya Xwedê ya weha ye. 17 Bi rastî ez ji we re dibêjim, kî ku Padîşahiya Xwedê wekî zarokek piçûk qebûl neke, qet nakeve wê derê. 18 Serdarekî jê pirsî û got: Mamosteyê qenc, ez çi bikim ku jiyana herheyî mîras bistînim? 19 Îsa jê re got: « Çima tu ji min re dibêjî qenc? tu kes ne qenc e, ji yekî pê ve, yanî Xwedê. 20 Tu emiran dizanî, zînayê neke, nekuje, diziyê neke, şahidiya derewîn neke, qedrê dê û bavê xwe bide. 21 Û wî got: «Min ev hemû ji xortaniya xwe ve parastin. 22 Gava ku Îsa ev tişt bihîstin, jê re got: « Hê ji te re kêmasiyek heye: Her tiştê xwe bifiroşe û li belengazan belav bike û xezîneya te li ezmanan hebe û were, li pey min were. 23 Gava wî ev bihîst, ew pir xemgîn bû, çimkî ew pir dewlemend bû. 24 Gava Îsa dît ku ew gelek xemgîn e, got: « Çiqas zehmet e ku yên dewlemend bikevin Padîşahiya Xwedê! 25 Çimkî hêsa ye ku deve di derziyê de derbas bibe, ne ku yê dewlemend bikeve Padîşahiya Xwedê. 26 Û yên ku ev bihîstin gotin: «Îcar kî dikare xilas bibe? 27 Û wî got: « Tiştên ku ji mirovan re ne mimkun in, ji Xwedê re gengaz in. 28 Hingê Petrûs got: Va ye, me her tişt hiştin û li pey te çûn. 29 Û wî ji wan re got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, tu kes tune ku ji bo xatirê Padîşahiya Xwedê mal, an dêûbav, an bira, an jin û zarokên xwe berde. 30 Yê ku di vê dema niha de û di dinya ku bê de jiyana herheyî pir zêde qebûl nake. 31 Hingê wî her diwanzdeh hilda ba xwe û ji wan re got: « Va ye, em hilkişin Orşelîmê û hemû tiştên ku ji aliyê pêxemberan ve li ser Kurê Mirov hatine nivîsîn, wê bên cih. 32Çimkî ewê radestî miletan bê kirin, wê tinaz û nefret lê bê kirin û tif li wî bê kirin. 33 Û wê wî qamçiyan bikin û bikujin û roja sisiyan wê rabe. 34 Û wan yek ji van tiştan fêm nekir û ev gotin ji wan veşartî bû û wan tiştên ku hatibûn gotin nizanin. 35 Û çaxê ku ew nêzîkî Erîhayê bû, korek li tenişta rê rûniştibû û pars dikir. 36 Gava wî bihîst ku elaletê derbas dibe, jê pirsî ka ev çi ye. 37 Wan jê re got: «Îsa yê Nisretî derbas dibe. 38 Wî qîriya û got: «Ya Kurê Dawid, li min were rehmê!» 39 Yên ku di pêş de diçûn lê hilat, da ku ew bêdeng bimîne.
40 Îsa jî rawesta, emir kir ku wî bînin ba wî. 41 Got: Ma tu dixwazî çi bi te bikim? Û wî got: Ya Xudan, ku ez çavên xwe bibînim. 42 Îsa jê re got: « Çaxê xwe bibîne! baweriya te tu xilas kir.» 43 Û di cih de çavên xwe girtin, li pey wî çû û pesnê Xwedê da. BEŞA 19 1 Îsa ket û di Erîhayê re derbas bû. 2 Û va ye, mirovek hebû ku navê wî Zexayos bû, ku serekê bacgiran bû û ew dewlemend bû. 3 Û wî dixwest ku Îsa bibîne ku ew kî ye. û nikaribû ji bo çapemeniyê, ji ber ku ew biçûk bû. 4 Û ew berê xwe da bezî, hilkişiya ser dara hinarê, da ku wî bibîne, çimkî ewê di wê rêyêda derbaz dibû. 5 Gava ku Îsa hat wî cihî, li jor nêrî, ew dît û jê re got: Zexayos, bilezîne û were xwarê; Çimkî îro divê ez li mala te bimînim. 6 Û wî lez kir, hat xwarê û bi şahî ew qebûl kir. 7 Gava wan ew dît, hemûyan pitepijirîn û gotin: «Ew çûbû mêvanê mirovekî gunehkar. 8 Zexayos rawesta û ji Xudan re got; Va ye, ya Xudan, ez nîvê malê xwe didim belengazan; Û eger min tiştek ji yekî bi sûcdariya derewîn standibe, ez wî çar qat vedigerînim. 9 Îsa jê re got: « Îro xilasî hat vê malê, çimkî ew jî kurê Birahîm e. 10 Çimkî Kurê Mirov hatiye ku li yê winda bigere û xilas bike. 11 Gava ku wan ev tişt bihîstin, wî meselek lê zêde kir û got, çimkî ew nêzîkî Orşelîmê bû û wan difikirî ku wê Padîşahiya Xwedê tavilê xuya bibe. 12Wî got: « Zilamek esilzade çû welatekî dûr, da ku ji xwe re padîşahiyek bistîne û vegere. 13Wî gazî deh xulamên xwe kir, deh zêrên wan dan û ji wan re got: «Heta ku ez bêm, bixebitin. 14Lê hemwelatiyên wî nefret kirin û li pey wî xeber şandin û gotin: «Em nahêlin ku ev zilam li ser me bibe padîşah. 15 Û usa bû, ku çaxê ew vegeriya û Padşatî standibû, hingê wî emir kir ku gazî van xulamên ku wî pere dane wan, bikin, da ku ew bizane ku her kesî bi bazirganiyê çiqas qezenc kiriye. 16 Hingê yê pêşî hat û got: «Ya Xudan, zêrê te deh lîre zêde bûye.» 17 Û wî jê re got: «Welleh, xulamê qenc! Ji ber ku tu di hindik de dilsoz bûyî, desthilatiya te li ser deh bajaran heye. 18 Yê diduyan hat û got: Ya Xudan, zêrê te pênc lîre zêde bûye. 19 Û wî jî ji wî re got: «Tu jî li ser pênc bajaran be. 20 Û yekî din hat û got: Ya Xudan, va ye zêrê te yê ku min di destmalekê de veşartiye. 21Çimkî ez ji te ditirsiyam, ji ber ku tu mirovekî hişk î, tiştê ku te dananiye hildigire û ya ku te neçandiye, didirû. 22 Û wî jê re got: «Ezê ji devê te dîwana te bikim, xulamê xerab. Te dizanibû ku ez mirovekî hişk im, tiştê ku min dananiye hildigirim û ya ku min neçandiye didirû. 23 Îcar te çima perê min neda bankê, da ku di hatina xwe de min bi faîzê perê xwe bixwazim? 24 Û wî ji yên ku li wê derê rawestan re got: «Wî zêrê jê bistînin û bidin yê ku deh zêrên wî hene.» 25 Û wan jê re got: Ya Xudan, deh zêrên wî hene.
49
LUKE
26 Çimkî ez ji we re dibêjim, ji her kesê ku heye re wê bê dayîn; û ji yê ku nîne, yê ku heye jî wê ji wî bê standin. 27 Lê wan dijminên min, yên ku nedixwestin ez li ser wan padîşahiyê bikim, bînin vir û wan li ber min bikujin. 28 Piştî ku wî weha peyivî, berê xwe da Orşelîmê û hilkişiya Orşelîmê. 29 Û çaxê ew nêzîkî Beytfacê û Beytanyayê bû, li ser çiyayê ku jê re Çiyayê Zeytûnê digotin, wî du şagirtên xwe şandin. 30 Dibêjin: « Hûn herin gundê li hemberê xwe. Di wê derê de hûnê dehşikekî girêdayî bibînin, lê tu kes lê ne rûniştiye. Wî vekin û bînin vir. 31 Û eger yek ji we bipirse, hûn çima wî berdidin? Bi vî awayî hûnê jê re bêjin: Çimkî hewcedariya Xudan bi wî heye. 32 Û yên ku hatibûn şandin çûn û çawa ku Îsa ji wan re gotibû, dîtin. 33 Gava wan dehşik vedikir, xwediyên dehşikê ji wan re got: «Çima hûn dehşikê vedikin? 34 Û wan got: «Pêdiviya Xudan bi wî heye». 35 Wan ew anîn ba Îsa, cilên xwe avêtin ser dehşikê û Îsa danîn ser wî. 36 Gava ku ew diçû, wan cilên xwe di rê de belav kirin. 37 Û çaxê ku ew nêzîkî wî bû, heta niha li ber xwarê Çiyayê Zeytûnê, tevahiya elaleta şagirtan dest pê kir şa bû û bi dengekî bilind pesnê Xwedê da ji bo hemû karên mezin ên ku wan dîtibûn. 38 Dibêjin: «Padşayê ku bi navê Xudan tê, pîroz be. Li ezmanan aştî û li bilindahiyan rûmet. 39 Ji elaletê hinekan ji Fêrisiyan jê re gotin: «Mamoste, li şagirtên xwe hilat. 40 Wî lê vegerand û ji wan re got: « Ez ji we re dibêjim, eger evana bêdeng bimînin, kevir wê di cih de biqîrin. 41 Gava ku ew nêzîk bû, wî bajar dît û li ser wî giriya. 42 Digot: « Eger te jî, bi kêmanî di roja xwe de, tiştên ku aştîya te ne, bizanîya! lê niha ew ji çavên te veşartî ne. 43 Çunkî ew roj bên ser te, ku dijminên te wê xendeqê biavêjin dora te, dora te bigirin û te ji her alî ve tê de bihêlin. 44 Û wê te û zarokên te di nav te de bi erdê re deyne. û ewê di te de kevirekî li ser kevirekî din nehêlin; ji ber ku te wextê ziyareta xwe nizanibû. 45 Îcar ew çû Perestgehê, dest pê kir, yên ku di Perestgehê de difirotin û dikirin û difiroşin. 46 Ji wan re got: « Hatiye nivîsîn: «Mala min mala duakirinê ye. 47 Û wî her roj di Perestgehê de hîn dikir. Lê serekên kahînan, Şerîetzan û serekên gel lê digeriyan ku wî bikujin. 48 Û nikaribû bibînin ku ew çi bikin;
6 Lê eger em bêjin: Ji mirovan; Hemû gel wê me bidin ber keviran, çimkî ew bawer in ku Yûhenna pêxemberek e. 7 Wan lê vegerand û got ku ew nizanin ji ku derê ye. 8 Îsa ji wan re got: « Ez jî ji we re nabêjim ku ez van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikim. 9 Hingê wî dest pê kir ev mesele ji gel re got. Zilamekî rez çand, rez da cotkaran û demeke dirêj çû welatekî dûr. 10 Û di wextê xwe de xulamek şand ba rezvanan, da ku ji berê rêz bidin wî. 11 Û wî dîsa xulamekî din şand, wan jî li wî xist, şermezar kirin û ew vala şandin. 12 Û dîsa yekî sisiyan şand û ew jî birîndar kirin û avêtin derve. 13 Hingê axayê rêz got: «Ez çi bikim? Ez ê kurê xwe yê delal bişînim: belkî gava ku wî bibînin, ew hurmeta wî bigirin. 14 Lê gava ku rezvanan ew dît, di nav hev de şêwirîn û gotin: «Ev mîras e; werin em wî bikujin, da ku mîras ji me re be. 15 Îcar wan ew ji rêz avêtin û kuştin. Îcar axayê rêz wê çi ji wan re bike? 16 Ewê bê, van rezvanan helak bike û rêz bide yên din. Û gava ew bihîstin, gotin: Xwedê nehêle. 17 Û wî li wan nêrî û got: « Îcar ev çi ye ku hatiye nivîsîn: «Kevirê ku avakeran red kir, ew bû serê quncikê?» 18 Kî ku bikeve ser wî kevirî, wê bê şikandin; lê bi ser kê de bikeve, ewê wî bike toz. 19 Di wê saetê de serekên kahînan û Şerîetzan xwestin ku destên xwe deynin ser wî. Ew ji xelkê ditirsiyan, çimkî wan fêm kir ku wî ev mesele li hember wan gotiye. 20 Û wan çavê xwe li wî girtin û casûs şandin, yên ku xwe wek merivên rast nîşan bidin, da ku gotinên wî bigirin, da ku wî bidin destê hêz û desthilatdariya walî. 21 Wan jê pirsî û gotin: Mamoste, em dizanin ku tu rast dibêjî û hîn dikî, tu kesî qebûl nakî, lê riya Xwedê bi rastî hîn dikî. 22 Ma ji bo me rewa ye ku em bacê bidin Qeyser an na? 23 Lê wî hîlebaziya wan fêm kir û ji wan re got: « Çima hûn min diceribînin? 24 Qirekî nîşanî min bide. Wêne û sernivîsa kê heye? Wan bersîv da û gotin: ya Qeyser. 25 Û wî ji wan re got: « Ji ber vê yekê tiştên ku yên Qeyser in bidin Qeyser û tiştên ku yên Xwedê ne ji Xwedê re. 26 Û wan nikarîbûn gotinên wî li ber xelkê bigirin û li bersiva wî şaş man û xwe bêdeng kirin. 27 Hingê hinek ji Sadûqiyên ku înkar dikin ku vejîn heye hatin ba wî. û wan jê pirsî: 28 Got: Mamoste, Mûsa ji me re nivîsî: Eger birayê yekî bimire, jinek hebe û bêzar bimire, bila birayê wî jina xwe bigire û dûndana birayê xwe rake. 29 Ji ber vê yekê heft bira hebûn: Yê pêşî jinek girt û bê zarok mir. 30 Û yê diduyan ew bir jinikê û bêzar mir. 31 Yê sisiyan jî ew girt. Her heftan jî bi vî awayî zarok nehiştin û mirin. 32 Piştî hemûyan jin jî mir. 33 Îcar di vejînê de jina kê ji wan e? ji ber ku heftan ew jina xwe anîn. 34 Îsa li wan vegerand û got: « Zarokên vê dinyayê dizewicin û dizewicin.
BEŞA 20 1 Û bû ku rojekê ji wan rojan, çaxê ku wî di Perestgehê de gel hîn dikir û Mizgînî belav dikir, serekên kahînan û Şerîetzan bi rihspî re hatin ser wî. 2 Û jê re got: «Ji me re bêje, tu van tiştan bi kîjan desthilatiyê dikî? an kî ye yê ku ev desthilatî daye te? 3 Wî bersîv da û ji wan re got: « Ezê jî tiştekî ji we bipirsim; û bersiva min bide: 4 Vaftîzma Yûhenna ji ezmên bû an ji mirovan bû? 5 Ew bi xwe re dipeyivîn û digotin: «Eger em bêjin: Ji ezmên; ewê bêje: «Nexwe çima we jê bawer nekir?»
50
LUKE
35 Lê yên ku hêjayî wê bên hesibandin ku wê dinyayê û vejîna ji nav miriyan bistînin, ne bizewicin û ne jî bizewicin. 36 Êdî nikarin bimirin, çimkî ew wek milyaketan in. û zarokên Xwedê ne, zarokên qiyametê ne. 37 Îcar gava ku mirî rabûne, Mûsa jî li ber çolê nîşan da, gava ku jê re dibêje Xudan Xwedayê Birahîm, Xwedayê Îshaq û Xwedayê Aqûb. 38 Çimkî ew ne Xwedayê miriyan, lê yê zindiyan e; çimkî hemû ji bo wî dijîn. 39 Hingê hinek Şerîetzan lê vegerand û gotin: Mamoste, te baş got. 40 Û piştî vê yekê qet newêrîbûn ku tu pirsekê jê bikin. 41 Û wî ji wan re got: « Çawa dibêjin ku Mesîh kurê Dawid e? 42 Dawid bi xwe di kitêba Zebûr de dibêje: «Xudan ji Xudanê min re got: «Tu li milê min ê rastê rûne. 43Heta ku ez dijminên te bikim bin lingên te. 44 Loma Dawid jê re dibêje Xudan, îcar ew çawa ye kurê wî? 45Hingê li ber guhdariya hemû xelkê wî ji şagirtên xwe re got: 46 Hay ji Şerîetzanan hebin, yên ku dixwazin bi kincên dirêj bimeşin, li sûkan ji silavan, li kinîştan ji kursiyên bilind û di ziyafetan de ji odeyên serekan hez dikin. 47 Yên ku malên jinebiyan dadiqurtînin û ji bo xwe duayên dirêj dikin;
16 Û hûnê hem ji alîyê dê û bavên, hem jî bira, hem ji xizm û hem jî ji hevalan ve werin xayîntin. û hinekan ji we wê bikujin. 17 Û ji ber navê min hûnê ji hemû mirovan nefret bikin. 18Lê mûyek ji serê we winda nabe. 19 Bi bîhnfirehiya xwe hûn xwediyê canê xwe bin. 20 Û gava ku hûn Orşelîmê bi leşkeran dorpêçkirî bibînin, hingê bizanin ku wêranbûna wê nêzîk e. 21 Hingê yên ku li Cihûstanê ne, bila birevin çiyayan; Û yên ku di nav wê de ne, bila derkevin. Û yên ku li welat in bila nekevin wê derê. 22 Çimkî ev rojên tolhildanê ne, da ku hemû tiştên ku hatine nivîsîn, bên cih. 23 Lê di wan rojan de wey li wan ên bizaro û yên ku dimêjînin! Çimkî wê tengahiyek mezin li ser welêt û xezeb li ser vî gelî. 24 Û ewê bikevin devê şûr û dîl bên birin nav hemû miletan. 25 Û di roj û hîv û di stêrkan de dê nîşanan hebin; û li ser rûyê erdê tengasiya miletan, bi tevliheviyê; derya û pêlan diqehirin; 26 Dilê mirovan ji tirsa û ji bo dîtina wan tiştên ku tên ser rûyê erdê, dişewitin, çimkî hêzên ezmên wê bihejin. 27 Û hingê ewê bibînin ku Kurê Mirov di ewrekî de bi hêz û rûmeta mezin tê. 28 Û gava ku ev tişt dest pê bikin, li jor binêrin û serê xwe bilind bikin; Çimkî rizgariya te nêzîk e. 29 Û wî ji wan re mesela got; Va ye dara hêjîrê û hemû daran; 30 Gava ku ew niha gule berdidin, hûn bi xwe dibînin û dizanin ku havîn nêzîk e. 31 Bi vî awayî hûn jî, gava ku hûn bibînin ku ev tişt diqewimin, bizanin ku Padîşahiya Xwedê nêzîk e. 32 Bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku her tişt pêk neyê, ev nifş nabihûre. 33 Erd û ezman wê bibihûrin, lê peyvên min nabihûrin. 34 Û hay ji xwe hebin, ku tu carî dilê we bi serxweşî, serxweşî û xemên vê jînê zêde nebe û ew roj bê hay ji we re neyê. 35Çimkî ewê wek dafikekê were serê hemû yên ku li ser rûyê dinyayê rûdine. 36 Îcar hûn hişyar bin û hergav dua bikin, da ku hûn hêjayî van hemû tiştên ku wê bibin, birevin û li ber Kurê Mirov bisekinin. 37 Û bi roj di Perestgehê de hîn dikir. û bi şev derket derve û li çiyayê ku jê re Çiyayê Zeytûnê tê gotin ma. 38 Û hemû elalet serê sibê zû hat Perestgehê ba wî, da ku wî bibihîzin.
BEŞA 21 1 Û wî li jor nêrî, û zilamên dewlemend dît ku diyariyên xwe diavêjin xezîneyê. 2 Û wî jinebiyek belengaz jî dît ku du qîrîn avêtibûn wê derê. 3 Û wî got: Bi rastî ez ji we re dibêjim, vê jinebiya belengaz ji wan hemûyan bêtir avêtiye. 4 Çimkî van hemûyan ji pirbûna xwe avêtiye goriyên Xwedê, lê wê ji belengaziya xwe hemû jîndariya xwe avêtiye. 5 Û çaxê hinekan ji Perestgehê dipeyivîn, ka ew çawa bi kevir û diyariyên xweş hatiye xemilandin, wî got: 6 Ji bo van tiştên ku hûn dibînin, wê rojên ku di wan de kevirek li ser kevirê din neyê hiştin û neyê avêtin wê werin. 7 Wan jê pirsî û gotin: Mamoste, lê ev tişt wê kengê bibin? Û gava ku ev tişt bên cih, wê çi nîşanek hebe? 8 Û wî got: « Hay ji xwe hebin ku hûn neyên xapandin. Çimkî gelek wê bi navê min bên û bêjin: «Ez Mesîh im; û dem nêzîk dibe: Îcar hûn li pey wan neçin. 9 Lê gava ku hûn li ser şer û pevçûnan bibihîzin, netirsin; lê dawî ne bi û ne. 10 Hingê wî ji wan re got: Milet wê li dijî milet û padîşahî li dijî padîşahiyê rabe. 11 Û erdhejînên mezin wê li ciyên cihê, xelayî û bela; û ji ezmên wê dîmenên tirsnak û nîşanên mezin hebin. 12 Lê berî van hemûyan, wê destên xwe deynin ser we, tengahiyê bidin we, we bidin kinîştan û zîndanan û ji bo navê min bînin ber padîşah û serweran. 13 Û wê ji bo şahidiyê li we vegere. 14 Ji ber vê yekê di dilê xwe de bicîh bikin, li ber ku hûn çi bersivê bidin, nefikirin. 15Çimkî ezê dev û şehrezayiyê bidim we, ku hemû dijminên we nikaribin li ber xwe bidin û li ber xwe bidin.
BEŞA 22 1 Îcar cejna Nanê Şkeva nêzîk bû ku jê re Cejna Derbasbûnê tê gotin. 2 Serekên kahînan û Şerîetzan lê digeriyan, ka çawa wî bikujin. Çimkî ew ji xelkê ditirsiyan. 3 Hingê Îblîs ket nav Cihûdayê ku jê re Îsxeryotî digotin, ku ji hejmara diwanzdehan bû. 4 Ew bi rê ket, bi serekên kahînan û serweran re peyivî, ka çawa wî bide destê wan. 5 Û şa bûn û peyman dan ku ew pere bidin wî. 6 Û wî soz da û li fersendê geriya ku wî bide destê wan, di nebûna elaletê de.
51
LUKE
7 Hingê roja Nanê Şkeva hat, ku gerekê Cejna Derbasbûnê bê kuştin. 8 Wî Petrûs û Yûhenna şandin û got: « Herin û Cejna Derbasbûnê ji me re amade bikin, da ku em bixwin.» 9 Û wan jê re got: «Tu dixwazî ku em li ku amade bikin? 10 Û wî ji wan re got: « Va ye, gava ku hûn têkevin bajêr, mirovek wê were pêşiya we, ku cerbek avê hilgirtiye. li pey wî biçin mala ku ew tê de ye. 11 Û hûnê ji malxwê malê re bêjin: Mamoste ji te re dibêje: Odeya mêvanan li ku derê ye, ezê bi şagirtên xwe re Cejna Derbasbûnê bixwim? 12 Û ewê jûreyek mezin a jorîn nîşanî we bide: Li wir hazir bikin. 13 Ew jî çûn, çawa ku Îsa ji wan re gotibû, dîtin û Cejna Derbasbûnê amade kirin. 14 Gava ku saet bû, ew û her diwanzdeh şandî pê re rûniştin. 15 Û wî ji wan re got: « Berî cefayê min, min xwest ku ez vê Cejna Derbasbûnê bi we re bixwim. 16 Çimkî ez ji we re dibêjim, heta ku di Padîşahiya Xwedê de pêk neyê, ez ê êdî jê nexwim. 17 Û wî kasa hilda, şikir kir û got: « Vê hildin û di nav xwe de parve bikin. 18 Çimkî ez ji we re dibêjim, heta ku Padîşahiya Xwedê neyê, ez ji fêkiya rez venaxwim. 19 Û wî nan hilda, şikir kir, şikand û da wan û got: « Ev bedena min e ku ji we re hatiye dayîn. Vê yekê ji bo bîranîna min bikin. 20 Usa jî kasa piştî şîvê û got: « Ev kasa Peymana Nû ye bi xwîna min a ku ji bo we tê rijandin. 21 Lê va ye, destê yê ku min bide dest, bi min re li ser sifrê ye. 22 Û bi rastî jî Kurê Mirov, çawa ku biryar hatiye dayîn, diçe; lê wey li wî mirovê ku wî bide dest! 23 Û dest pê kirin ji hev pirsîn, ka kî ji wan e ku wê vî karî bike. 24 Û di nav wan de pevçûnek jî derket, ka kîjan ji wan herî mezin bê hesibandin. 25 Û wî ji wan re got: Padîşahên miletan serweriya wan dikin; û ji yên ku desthilatdariyê li ser wan dikin, ji wan re xêrxwaz tê gotin. 26 Lê hûn ne wusa bin. Û yê ku serek e, wek yê ku xizmetê dike. 27 Çimkî yê ku li ser xwarinê rûniştî ye, an yê ku xizmetê dike mezintir e? Ma ne yê ku li ser goşt rûniştî ye? lê ez di nav we de wek yê ku xizmetê dike me. 28 Hûn ew in ku di ceribandinên min de bi min re mane. 29 Û ez ji we re padîşahiyek diyar dikim, çawa ku Bavê min ji min re destnîşan kiriye; 30 Da ku hûn di Padîşahiya min de li ser sifra min bixwin û vexwin û li ser textan rûnin da ku dîwana diwanzdeh eşîrên Îsraêl bikin. 31 Û Xudan got: Şimûn, Şimûn, va ye, Şeytan xwestiye ku hûn wek genim bişon. 32 Lê min ji bo te dua kir, ku baweriya te sist nebe û gava ku tu vegerî, birayên xwe xurt bike. 33 Û wî jê re got: Ya Xudan, ez amade me ku bi te re herim zîndanê û mirinê. 34 Û wî got: « Petrûs, ez ji te re dibêjim, îro dîk bang nade, berî ku tu sê caran înkar bikî ku tu min nas dikî.»
35 Û wî ji wan re got: « Gava ku min hûn bê kîsik, bê çente û pêlav şandin, ma tiştek ji we kêm bû? Û wan got: Tiştek nîne. 36 Hingê wî ji wan re got: « Lê niha kîsê kê heye, bila wê bigire û şûrê wî jî bigre. 37 Çimkî ez ji we re dibêjim, evê ku hatiye nivîsîn, divê hê li ser min bê cih: Û ew di nav sûcdaran de hat hesibandin. Çimkî dawiya tiştên li ser min hene. 38 Û wan got: Ya Xudan, va ye, li vir du şûr hene. Û wî ji wan re got: Êdî bes e. 39 Û ew derket û wek edetên xwe çû Çiyayê Zeytûnê. û şagirtên wî jî li pey wî çûn. 40 Gava ku ew li wê derê bû, ji wan re got: « Dua bikin ku hûn nekevin ceribandinê. 41 Û li ser kevirekî ji wan hat dûrxistin, çû ser çokan û dua kir. 42 Got: Bavo, eger tu bixwazî, vê kasê ji min rake; lê belê ne daxwaza min, lê ya te be. 43 Û ji ezmên milyaketek jê re xuya bû û hêz da wî. 44 Û ji ber ku di tengahiyê de bû, wî bi dilgermî dua kir û xuhdana wî mîna dilopên xwînê yên mezin ên ku bi erdê re diherikin bû. 45 Gava ku ew ji duakirinê rabû û hat ba şagirtên xwe, wî dît ku ew ji xemgîniyê razayî ne. 46 Û ji wan re got: Çima hûn radizên? rabin dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê. 47 Û hê ku Îsa dipeyivî, elaleteke mezin û yê ku jê re Cihûda digotin, yek ji her diwanzdehan bû, li pêşiya wan çû û nêzîkî Îsa bû ku wî ramûse. 48 Lê Îsa ji wî re got: « Yûda, ma tu Kurê Mirov bi ramûsanekê bide dest? 49 Gava yên ku li dora wî bûn, dîtin ku wê çi bê, ji wî re gotin: «Ya Xudan, ma em bi şûr bixin? 50 Û yekî ji wan li xulamê Serokkahîn xist û guhê wî yê rastê jêkir. 51 Îsa lê vegerand û got: « Hûn heta niha bihêlin. Û destê xwe da guhê wî û ew qenc kir. 52 Hingê Îsa ji serekên kahînan, serwerên Perestgehê û rihspiyên ku hatin ba wî re got: « Hûn bi şûr û daran derkevin, wek ku li hember dizan bin?» 53 Gava ku ez her roj di Perestgehê de bi we re bûm, we destên xwe dirêjî min nekir; lê ev saeta we ye û hêza tariyê ye. 54 Hingê wan ew girtin, birin û anîn mala Serokkahîn. Petrûs ji dûr ve li pey wî çû. 55 Gava ku wan di nîvê eywanê de agir pêxist û bi hev re rûniştin, Petrûs di nav wan de rûnişt. 56 Lê xizmetkarekê ew li kêleka êgir rûniştî dît, bi baldarî li wî nêrî û got: «Ev mirov jî bi wî re bû.» 57 Û wî ew înkar kir û got: «Sitiyê, ez wî nas nakim. 58 Piştî demekê yekî din ew dît û got: «Tu jî ji wan î». Petrûs got: «Mirov, ez ne me. 59 Û nêzîkî saetekê li pey hev bi dilnizmî piştrast kir û got: «Bi rastî ev mirov jî bi wî re bû, çimkî Celîliyan e. 60 Petrûs got: «Mirov, ez nizanim tu çi dibêjî. Û di cih de, hê ku wî dipeyivî, dîk bang kir. 61 Û Xudan zivirî û li Petrûs nêrî. Û peyva Petrûs hat bîra Petrûs ku çawa ji wî re gotibû: « Berî ku dîk bang bide, tê sê caran min înkar bikî.» 62 Petrûs jî derket derve û bi hêrs giriya. 63 Û zilamên ku Îsa girtibûn, tinazên xwe pê kirin û li wî xistin.
52
LUKE
64 Û gava çavên wî girêdan, li rûyê wî xistin, jê pirsîn û gotin: Pêxembertî bike, yê ku li te xist kî ye? 65 Û gelek tiştên din jî bi çêrkirinê li hember wî gotin. 66 Û gava bû roj, rihspiyên gel, serekên kahînan û Şerîetzan li hev civiyan, ew birin nav civîna xwe û gotin: 67 Ma tu Mesîh î? ji me re bêje. Û wî ji wan re got: « Eger ez ji we re bêjim, hûn bawer nakin. 68 Û eger ez jî ji we bipirsim, hûnê bersîva min nedin û ne jî min berdin. 69 Hingê Kurê Mirov wê li milê rastê yê hêza Xwedê rûne. 70 Hingê hemûyan got: «Nexwe tu Kurê Xwedê yî? Û wî ji wan re got: « Hûn dibêjin ku ez im. 71 Û wan got: Ma çi hewcedariya me bi şahidiya din heye? Çimkî me bi xwe jî ji devê wî bihîstiye.
25 Û wî ewê ku ji bo serhildan û kuştinê hatibû avêtin zîndanê, yê ku wan dixwest, ji wan re berda. lê wî Îsa teslîmî daxwaza wan kir. 26 Û çaxê ew dibirin, yekî Şimûnê Kûrênî ku ji gund derdiket, girtin û xaç danîn ser wî, da ku ew li pey Îsa hilgire. 27 Li pey wî elaleteke mezin ji mirovan û jinan jî digirîn û li ser wî digirîn. 28 Lê Îsa li wan zivirî û got: « Keçên Orşelîmê, li ser min negirîn, li ser xwe û li ser zarokên xwe bigirîn. 29 Çimkî va ye, rojên ku ewê bêjin: ‹Xwezî bi wan zikê bêber, û zikê ku çu nebûyî û bi wan zikê ku şîr nedaye, tê. 30 Hingê ewê dest pê bikin ji çiyayan re bêjin: Bikevin ser me. û ber bi çiyan, Me veşêrin. 31 Çimkî eger ew van tiştan li ser dara kesk bikin, di ziwabûnê de wê çi bê kirin? 32 Û du sûcdarên din jî hebûn ku bi wî re hatin kuştin, da ku bên kuştin. 33 Û çaxê ew gihîştin wî cihê ku jê re Calvary digotin, li wir ew û yên xerab yek li milê rastê û yê din li milê çepê xaç kirin. 34 Hingê Îsa got: Bavo, li wan bibihûre; Çimkî ew nizanin ku ew çi dikin. Wan cilên wî ji hev veqetandin û pişk avêtin. 35 Xelk rawestabû û dît. Û serwerên bi wan re jî henek kirin û gotin: «Wî yên din xilas kirin. eger ew Mesîhê bijartî yê Xwedê be, bila xwe xilas bike. 36 Leşkeran jî tinazên xwe pê kirin, hatin ba wî û sihik jê re pêşkêş kirin. 37 Û got: Eger tu padîşahê Cihûyan î, xwe xilas bike. 38 Û bi herfên Yewnanî, Latînî û Îbranî jî li ser wî nivîsarek hatibû nivîsîn: «EV E PADÎŞAHÊ CHIHÛYAN». 39 Û yekî ji xerabkarên ku hatibûn daliqandin, ew hêrs kir û got: Eger tu Mesîh î, xwe û me xilas bike. 40 Lê yê din lê hilat û got: Ma tu ji Xwedê natirsî? 41 Û em bi rastî jî dadvanî dikin. Çimkî em berdêla kirinên xwe distînin. 42 Û wî ji Îsa re got: «Ya Xudan, gava ku tu bê Padîşahiya xwe, min bîne bîra xwe. 43 Îsa jê re got: « Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro tuyê bi min re di bihiştê de bî. 44 Û dora saet şeşan bû û heta saet nehan li ser tevahiya dinyayê tarî bû. 45 Û roj tarî bû û perda Perestgehê di navberê de çirî. 46 Û çaxê Îsa bi dengekî bilind qîriya, got: « Ya Bavo, ez ruhê xwe didim destên te.» Û piştî ku weha got, ruh da. 47 Gava sersed ev tişt dît, pesnê Xwedê da û got: «Bi rastî ev mirovekî rast bû. 48 Û hemû xelkê ku bi wê dîtinê li hev civiyan, tiştên ku hatibûn kirin dîtin, li sînga xwe xistin û vegeriyan. 49 Hemû nasên wî û ew jinên ku ji Celîlê li pey wî hatibûn, ji dûr ve rawestabûn û ev tişt dîtin. 50 Û va ye, zilamek hebû ku navê wî Ûsiv bû ku şêwirmend bû. û ew mirovekî qenc û dadperwer bû: 51 Ew ji şîret û kirinên wan razî nebû. Ew ji bajarê Arîmetyayê bû, ji bajarê Cihûyan. Ew bi xwe jî li hêviya Padîşahiya Xwedê bû. 52 Ev mirov çû ba Pîlatos û cesedê Îsa jê lava kir. 53 Wî ew daxist xwarê, bi caw pêça û ew xist goreke ku di kevirê de hatibû kolan û heta niha tu kes tê de nehatibû veşartin. 54 Û ew roj amedekarî bû û roja şemîyê nêzîk bû.
BEŞA 23 1 Hemû elaleta wan rabû ser xwe û ew birin ba Pîlatos. 2Wan dest bi sûcdarkirina wî kirin û gotin: «Me dît ku ev mirov miletê xwe dixapîne û dayîna baca Qeyser qedexe dike û dibêje ku ew bi xwe Mesîhê Padîşah e. 3 Pîlatos jê pirsî û got: «Tu Padîşahê Cihûyan î? Wî lê vegerand û got: « Tu dibêjî. 4 Hingê Pîlatos ji serekên kahînan û ji gel re got: «Ez tu sûcê vî mirovî nabînim. 5 Û hê bêtir hêrs dibûn û digotin: «Ew gel radike û li seranserê Cihûstanê, ji Celîlê heta vê derê hîn dike.» 6 Gava Pîlatos li ser Celîlê bihîst, pirsî, ka ew mirov Celîlî ye? 7 Û gava ku wî dizanibû ku ew ji hukumdariya Hêrodês e, wî ew şand ba Hêrodês, ku ew jî wê demê li Orşelîmê bû. 8 Gava Hêrodês Îsa dît, gelek şa bû. û wî hêvî dikir ku hin mucîzeyan bi destê wî dîtibe. 9 Hingê wî bi gelek peyvan jê pirsî; lê wî tu tişt bersîv neda. 10 Serekên kahînan û Şerîetzan rawestan û bi tundî ew sûcdar kirin. 11 Û Hêrodês û mêrên xwe yên şer ew nehiştin, tinazên xwe pê kirin, cilekî spehî li xwe kirin û dîsa şandin ba Pîlatos. 12 Di wê rojê de Pîlatos û Hêrodês bi hev re bûn dost, çimkî berê dijminatiya wan hebû. 13 Pîlatos jî gazî serekên kahînan, serwer û gel kir, 14 Ji wan re got: «We ev mirov wek yekî ku gel dixapîne anî ba min. Va ye, min ew li ber we lêkolîn kir, min tu sûcê vî mirovî nedît ku dest bi wan tiştên ku hûn wî sûcdar dikin. 15 Na, Hêrodês jî, çimkî min hûn şandin ba wî. û va ye, tiştekî ku hêjayî mirinê ye, jê re nayê kirin. 16 Ji ber vê yekê ezê wî ceza bikim û berdim. 17 (Ji ber ku ji mecbûrî di cejnê de yekî ji wan re berde.) 18Wan di cih de qîriyan û gotin: «Vî mirovî dûr bixe û Barabas ji me re berde. 19 (Yê ku ji bo serhildanek li bajêr û ji bo kuştinê hat avêtin zîndanê.) 20 Ji ber vê yekê Pîlatos ku dixwest Îsa berde, dîsa bi wan re peyivî. 21 Lê ew qîriyan û gotin: «Wî xaç bike, wî xaç bike.» 22 Û wî cara sisiyan ji wan re got: «Çima, wî çi xerabî kiriye? Min tu sedemek mirinê di wî de nedît: Ji ber vê yekê ez ê wî ceza bikim û wî berdim. 23 Û ew bi dengekî bilind di cih de bûn û xwestin ku ew bê xaçkirin. Û dengê wan û serekên kahînan bi ser ket. 24 Û Pîlatos biryar da ku ew wek wan be.
53
LUKE
55 Û ew jinên ku ji Celîlê pê re hatibûn, li pey wî çûn, gor û çawa cesedê wî hat danîn dîtin. 56 Û ew vegeriyan, giyayên bîhnxweş û rûn amade kirin. û roja Şemiyê li gor emrê bêhna xwe da.
29 Lê wan zor da wî û gotin: «Bi me re bimîne, çimkî ber êvarê ye û roj derbas bûye.» Û ew ket hundir, da ku bi wan re bimîne. 30 Û çaxê ew bi wan re li ser sifrê rûnişt, nan hilda, şikir kir, şikand û da wan. 31 Û çavên wan vebûn û wan ew nas kir. û ew ji ber çavên wan winda bû. 32 Û wan ji hev re got: «Gava ku di rê de bi me re dipeyivî û Nivîsarên Pîroz ji me re vedikir, ma dilê me di dilê me de şewitî? 33 Di wê saetê de ew rabûn û vegeriyan Orşelîmê, her yanzdeh û yên ku bi wan re civiyabûn dîtin. 34 Gotin: «Bi rastî Xudan rabûye û ji Şimûn re xuya bûye.» 35 Û wan got ku çi di rê de çêbûn û çawa ew di şikandina nan de bi wan hat naskirin. 36 Gava ku wan weha dipeyivî, Îsa bi xwe di nav wan de rawesta û ji wan re got: « Silamet li ser we be. 37 Lê ew tirsiyan û tirsiyan û guman kirin ku wan ruhek dîtiye. 38 Û wî ji wan re got: « Çima hûn xemgîn in? û çima fikir di dilê we de çêdibin? 39 Li dest û lingên min binêrin, ez bi xwe me. Destê xwe bidin min û bibînin; Çimkî ruh bê goşt û hestî ye. 40 Piştî ku wî weha peyivî, dest û lingên xwe nîşanî wan da. 41 Û hê ku wan ji şabûnê bawer nedikir û şaş diman, wî ji wan re got: « Ma xwarinên we li vir hene? 42 Îcar pariyek ji masiyek biraştî û hingiv dan wî. 43 Wî rahişt û li ber wan xwar. 44 Û wî ji wan re got: Ev peyvên ku min ji we re gotin, dema ku ez hê bi we re bûm, ev in, ku divê her tiştê ku di Şerîeta Mûsa, di pêxemberan û di Zebûr de hatiye nivîsîn, bê cih. li ser min. 45 Hingê wî hişê wan vekir, da ku Nivîsarên Pîroz fêm bikin. 46 Û ji wan re got: « Bi vî awayî hatiye nivîsîn û bi vî awayî diviya ku Mesîh cefa bikişîne û roja sisiyan ji nav miriyan rabe. 47 Û ji Orşelîmê dest pê bike, divê bi navê wî tobe û lêborîna gunehan di nav hemû miletan de bê gotin. 48 Û hûn şahidên van tiştan in. 49 Û va ye, ez soza Bavê xwe bi ser we de dişînim; lê hûn li bajarê Orşelîmê bimînin, heta ku hûn bi hêza ji jor ve bête pêçan. 50 Wî ew birin heta Beytanyayê, destên xwe hildan û ew pîroz kirin. 51 Û çaxê wî ew pîroz dikirin, ji wan veqetiya û hilkişiya nav ezmên. 52 Û ew perizîn wî û bi şahiyeke mezin vegeriyan Orşelîmê. 53 Û her û her di Perestgehê de bûn, pesnê Xwedê û pîroz dikirin. Amîn.
BEŞA 24 1 Îcar roja pêşî ya heftiyê, sibê zû, ew hatin ser gorê, giyayên bîhnxweş ên ku amade kiribûn û hinekên din jî bi xwe re anîn. 2 Û wan dît ku kevirê ser gorê ji cihê xwe gindiriye. 3 Û ew ketin hundir, cesedê Xudan Îsa nedîtin. 4 Û bû ku çaxê ew li ser wê yekê gelek şaş diman, va ye, du merivên bi kincên biriqandî li cem wan rawestan. 5 Gava ew tirsiyan û rûyên xwe ber bi erdê ve xwar kirin, ji wan re got: «Çima hûn di nav miriyan de li yê sax digerin? 6Ew ne li vir e, lê rabûye; bînin bîra xwe ku çaxê ew hê li Celîlê bû, wî çawa ji we re got. 7 Dibêjin: «Divê Kurê Mirov teslîmî destên mirovên gunehkar bê kirin, bê xaçkirin û roja sisiyan rabe.» 8 Û gotinên wî hatin bîra wan, 9 Û ji ser gorê vegeriya û ev hemû tişt ji yanzdeh û ji hemûyên din re got. 10 Yên ku ev tişt ji Şandiyan re gotin, Meryema Mejdelanî, Yohana û Meryema diya Aqûb û jinên din ên bi wan re bûn. 11 Û gotinên wan ji wan re wek çîrokên pûç xuya bûn û wan bi wan bawer nekir. 12 Hingê Petrûs rabû ser xwe û bezî ser gorê. Û xwe xwar kir, li cilên ketan ên ku bi serê xwe hatibûn danîn, dît. 13 Û va ye, di wê rojê de dido ji wan çûn gundekî ku navê wî Emwas bû. 14 Û li ser van hemû tiştên ku bûyî bi hev re peyivîn. 15 Û çaxê ew bi hev re dipeyivîn û dipeyivîn, Îsa bi xwe nêzîk bû û bi wan re çû. 16 Lê çavên wan girtibûn ku wî nas nekin. 17 Û wî ji wan re got: « Ev çi peyv in ku hûn bi hev re dimeşin û xemgîn in? 18 Û yê ji wan, ku navê wî Kleopas bû, lê vegerand û got: «Ma tu tenê li Orşelîmê xerîb î û tu tiştên ku di van rojan de li wê derê diqewimin nizanin? 19 Û wî ji wan re got: « Çi tişt? Û wan jê re got: «Derbarê Îsayê Nisretî de, ku li ber Xwedê û li ber tevahiya gel pêxemberekî bi kirin û gotinê bi hêz bû. 20 Û çawa ku serekên kahînan û serwerên me ew radestî mirinê kirin û ew xaç kirin. 21 Lê me bawer kir ku yê Îsraêl xilas bike ew e. Ji van hemûyan pê ve, îro roja sisiyan e ku ev tişt bûne. 22 Belê, hin jinên ji civata me jî em şaş kirin, yên ku zû li ser gorê bûn. 23 Û çaxê cesedê wî nedîtin, hatin û gotin: «Wan dîtiniyeka milyaketan jî dîtine û gotin ku ew sax e. 24 Û hinek ji wan ên ku bi me re bûn, çûn ser gorê û wek ku jinan gotibû, wisa dîtin. Lê wan ew nedît. 25Hingê wî ji wan re got: « Ey bêaqilno, yên ku hûn bi hemû gotinên pêxemberan bawer dikin. 26 Ma ne diviya ku Mesîh ev tişt cefa bikişanda û biketa nav rûmeta xwe? 27 Û ji Mûsa û ji hemû pêxemberan dest pê kir, wî di hemû Nivîsarên Pîroz de tiştên li ser wî ji wan re got. 28 Û ew nêzîkî wî gundê ku ew diçûn, bûn û wî kir wekî ku ewê hê wêdetir biçûya.
54
John
33 Û min ew nas nedikir, lê yê ku ez şandime ku bi avê imad bikim, wî ji min re got: «Tê bibînî ku Ruh li ser kê dadikeve û li ser wî dimîne, yê ku bi Ruhê Pîroz imad dike ew e.» 34 Min dît û got ku ev Kurê Xwedê ye. 35 Dotira rojê dîsa Yûhenna û dido ji şagirtên xwe rawestabûn. 36 Gava ku Îsa dimeşiya, li Îsa nêrî û got: Va ye Berxê Xwedê! 37 Û herdu şagirtan gotina wî bihîstin û li pey Îsa çûn. 38 Hingê Îsa zivirî, dît ku ew li pey wan tên û ji wan re got: « Hûn çi dixwazin? Wan jê re got: «Mamoste!» (ku tê wergerandin: Mamoste) tu li ku rûniştî? 39 Wî ji wan re got: « Werin û bibînin. Ew hatin, dîtin ku ew li ku derê rûdinişt û wê rojê li ba wî man, çimkî dora saet deh bû. 40 Yek ji wan herdu kesên ku Yûhenna bihîstin û li pey wî çûn, Endrawisê birayê Şimûn-Petrûs bû. 41 Ewî pêşî birayê xwe Şimûn dît û jê re got: «Me Mesîh dît, ku bê wergerandin «Mesîh» e. 42 Û wî ew anî ba Îsa. Gava ku Îsa ew dît, wî got: « Tu Şimûnê kurê Ûnis î . 43 Dotira rojê Îsa xwest ku derkeve Celîlê, Filîpos dît û jê re got: Li pey min were. 44 Filîpos ji Beytsaydayê bû, ji bajarê Endrawis û Petrûs. 45 Filîpos Natanyêl dît û jê re got: «Me ew dît ku Mûsa di Şerîetê de û pêxemberan li ser wî nivîsîbûn, Îsayê Nisretî, kurê Ûsiv. 46 Natanyêl jê re got: «Ma ji Nisretê tiştek qenc dikare derkeve? Filîpos jê re got: «Were û bibîne. 47 Îsa dît ku Natanyêl tê ba wî û li ser wî got: «Va ye Îsraêliyekî bi rastî ku xapandina wî tune! 48 Natanyêl jê re got: «Tu min ji ku nas dikî? Îsa lê vegerand û got: « Berî ku Filîpos gazî te bike, gava ku tu li binê dara hêjîrê bûyî, min tu dîtî. 49 Natanyêl lê vegerand û jê re got: Mamoste, tu Kurê Xwedê yî; tu Padîşahê Îsraêl î. 50 Îsa lê vegerand û got: « Ji ber ku min ji te re got, min tu di bin dara hêjîrê de dîtî, tu bawer dikî? tu yê ji van mezintir tiştên bibînî. 51 Û wî jê re got: «Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, ji vir şûnde hûnê ezmên vekirî bibînin û milyaketên Xwedê li ser Kurê Mirov hilkişin û dakevin.
BEŞA 1 1 Di destpêkê de Peyv hebû û Peyv bi Xwedê re bû û Peyv Xwedê bû. 2 Di destpêkê de bi Xwedê re heman tişt bû. 3 Her tişt bi wî afirî; û bêyî wî tu tişt çênebû. 4 Di wî de jiyan hebû; û jiyan ronahiya mirovan bû. 5 Û ronahî di tariyê de şewq dide; û tariyê ew fêm nekir. 6 Mirovek ji aliyê Xwedê ve hatibû şandin ku navê wî Yûhenna bû. 7 Ew ji bo şahidiyê hat, da ku şahidiya ronahiyê bike, da ku hemû mirov bi wî bawer bikin. 8 Ew ne ew Ronahî bû, lê hat şandin ku şahidiya wê Ronahîyê bike. 9 Ew Ronahiya rastîn bû, yê ku her kesê ku tê dinyayê ronî dike. 10 Ew li dinyayê bû û dinya bi wî afirî û dinyayê ew nas nekir. 11 Ew hat cem yên xwe, lê yên wî ew qebûl nekir. 12 Lê hemûyên ku ew qebûl kirin, wî hêz da wan ku bibin kurên Xwedê, ji wan ên ku baweriyê bi navê wî tînin. 13 Yên ku ne ji xwînê, ne ji daxwaza bedenê û ne jî ji daxwaza mirovan, lê ji Xwedê çêbûn. 14 Û Peyv bû beden û di nav me de rûnişt. 15 Yûhenna li ser wî şahidî kir û giriya û got: «Ev ew e ku min li ser wî got: Yê ku piştî min tê, ji min re çêtir e. Çimkî ew beriya min bû.» 16 Û me hemûyan ji tijebûna wî û kerem bi keremê stand. 17 Çimkî Şerîet bi destê Mûsa hat dayîn, lê kerem û rastî bi destê Îsa Mesîh hatin. 18 Tu kesî Xwedê nedîtiye; Kurê yekta yê ku di hembêza Bav de ye, wî ew da zanîn. 19 Û ev nivîsara Yûhenna ye, çaxê Cihûyan ji Orşelîmê kahînan û Lêwî şandin ku jê bipirsin: «Tu kî yî? 20 Wî li xwe mukir hat û înkar nekir; lê mikur hat ku ez ne Mesîh im. 21 Wan jê pirsî: «Nexwe çi? Tu Îlyas î? Û ew dibêje, ez ne. Ma tu ew pêxember î? Û wî bersiv da: Na. 22 Hingê wan jê re got: Tu kî yî? da ku em bersiva wan ên ku em şandine bidin. Tu ji xwe re çi dibêjî? 23 Wî got: «Ez dengê yekî me ku li çolê diqîre: Çawa ku Îşaya pêxember gotibû, Riya Xudan rast bikin.» 24 Û yên ku hatibûn şandin ji Fêrisiyan bûn. 25 Û wan jê pirsîn û jê re gotin: «Nexwe tu çima imad dikî, eger tu ne Mesîh, ne Êlyas û ne jî ew pêxember î? 26 Yûhenna bersîva wan da û got: «Ez bi avê imad dikim. Lê di nav we de yekî ku hûn wî nas nakin heye. 27 Yê ku li pey min tê, li pêş min çêtir e û ez ne hêja me ku lepên pêlava wî vekim. 28 Ev tişt li Beytabarayê, wê derê Urdunê, cihê ku Yûhenna lê imad dikir, çêbûn. 29 Dotira rojê Yûhenna dît ku Îsa tê ba wî û got: «Va ye Berxê Xwedê yê ku gunehên dinyayê radike. 30 Ev ew e ku min jê re got: «Piştî min zilamekî ku ji min re bijartir e tê, çimkî ew beriya min bû.» 31 Û min ew nas nedikir, lê ji bo ku ew ji Îsraêl re eşkere bibe, ji ber vê yekê ez hatim ku bi avê imad bikim. 32 Û Yûhenna şahidî kir û got: «Min dît ku Ruh wek kevokekê ji ezmên hat xwarê û li ser wî rûnişt.
BEŞA 2 1 Roja sisiyan li Qenaya Celîlê zewacek hebû. û diya Îsa li wir bû: 2 Îsa û şagirtên wî ji bo dîlanê hatin gazîkirin. 3 Gava wan şerab xwest, diya Îsa jê re got: «Şeraba wan tune. 4 Îsa ji wê re got: « Sitiyê, çi ji min heye bi te? saeta min hîn nehatiye. 5 Diya wî ji xulaman re got: Ew çi ji we re bêje, bikin. 6 Û li wê derê şeş potên kevirî, li gorî adetên safîkirina Cihûyan, danîbûn, ku her du yan sê firqe hebûn. 7 Îsa ji wan re got: « Kanên avê bi avê tije bikin. Û wan ew heta devê xwe tije kirin. 8 Û wî ji wan re got: « Niha derxin derve û ji serekê cejnê re bibin. Û wan ew bar kirin. 9 Gava ku serekê cejnê ava şerab tam kir û nizanibû ku ew ji ku derê ye;
55
JOHN
10 Û jê re got: «Her kes di destpêkê de şeraba qenc derdixe; û gava ku mirov baş vexwe, wê hingê ya xerabtir e. 11 Îsa ev destpêka kerametan li Qenaya Celîlê kir û rûmeta xwe eşkere kir. û şagirtên wî bawerî bi wî anîn. 12Piştî vê yekê ew tevî diya xwe, birayên xwe û şagirtên xwe daket Kefernahûmê û ew gelek rojan li wir man. 13 Cejna Derbasbûnê ya Cihûyan nêzîk bû û Îsa hilkişiya Orşelîmê. 14 Û di Perestgehê de yên ku dewar, pez û kevok difirotin û pereguhêr rûniştî dîtin. 15 Û gava ku wî ji benan qamçîyek çêkir, ew hemû, pez û dewar ji Perestgehê derxistin. Perê guhêrbaran rijand û mase hilweşand. 16 Û ji kevokfiroşan re got: « Van tiştan ji vir bistînin; mala Bavê min nekin maleke bazirganiyê. 17 Û hat bîra şagirtên wî ku nivîsar bû: xîreta mala te ez xwarim. 18 Hingê Cihûyan bersîva wî da û jê re got: «Tu çi nîşanê didî me ku tu van tiştan dikî? 19 Îsa lê vegerand û ji wan re got: Vê Perestgehê hilweşînin û di sê rojan de ezê wê rakim. 20 Hingê Cihûyan got: «Ev perestgeh çil û şeş salan ava bû, ma tê wê di sê rojan de ava bikî? 21 Lê wî li ser Perestgeha bedena xwe peyivî. 22 Gava ku ew ji nav miriyan rabû, hat bîra şagirtên wî ku wî ev ji wan re gotibû. Û wan bi Nivîsara Pîroz û peyva ku Îsa gotibû bawer kir. 23 Gava ku ew di Cejna Derbasbûnê de li Orşelîmê bû, gelekan ew kerametên ku wî dikirin dîtin, bawerî bi navê wî anî. 24 Lê Îsa xwe nespart wan, çimkî wî hemû meriva nas dikir. 25 Û ne hewce bû ku kesek ji mirovan re şahidiyê bike, çimkî wî dizanibû ku çi di dilê mirovan de ye.
12 Eger min tiştên dinyayî ji we re got, lê hûn bawer nekin, eger ez ji we re tiştên li ezmanan bêjim, hûnê çawa bawer bikin? 13 Û tu kes hilnekişiyaye ezmên, ji bilî Kurê Mirovê ku ji ezmên hatiye xwarê. 14 Û çawa ku Mûsa li çolê mar hilda, divê Kurê Mirov jî wisa bê bilindkirin. 15 Da ku yê ku baweriyê bi wî bîne, helak nebe, lê jiyana wî ya herheyî hebe. 16Çimkî Xwedê wusa ji dinyayê hez kir ku Kurê xwe yê yekta da, da ku yê ku baweriyê bi wî bîne helak nebe, lê jiyana wî ya herheyî hebe. 17 Çimkî Xwedê Kurê xwe neşand ku dinyayê sûcdar derxe; lê ji bo ku dinya bi wî xilas bibe. 18 Yê ku baweriyê bi wî tîne, sûcdar nayê derxistin; lê yê ku baweriyê nayne, jixwe sûcdar e, çimkî wî bawerî bi navê Kurê Xwedê yê yekta neaniye. 19 Û sûcdarkirin ev e ku ronahî hat dinyayê û mirovan ji ronahiyê bêtir ji tariyê hez kir, çimkî kirinên wan xerab bûn. 20 Çimkî her kesê ku xerabiyê dike, ji ronahiyê nefret dike û nayê ber ronahiyê, da ku kirinên wî neyên hilanîn. 21 Lê yê ku rastiyê dike, tê ber ronahiyê, da ku kirinên wî eşkere bibin, ku ew di Xwedê de hatine kirin. 22 Piştî van tiştan Îsa û şagirtên xwe hatin welatê Cihûstanê. Li wir bi wan re ma û imad kir. 23 Û Yûhenna jî li Eynona nêzîkî Salîmê imad dikir, çimkî li wir gelek av hebû. Ew hatin û imad bûn. 24 Çimkî hê Yûhenna neketibûn zîndanê. 25Hingê di navbera şagirtên Yûhenna û Cihûyan de li ser paqijbûnê pirsek derket. 26 Û ew hatin ba Yûhenna û jê re gotin: «Mamoste, yê ku bi te re li wê derê Urdunê bû û te jê re şahidî kir, va ye, ew imad dike û hemû tên ba wî. 27 Yûhenna lê vegerand û got: «Mirov nikare tiştekî bistîne, heta ku ji ezmên jê re neyê dayîn.» 28 Hûn bi xwe ji min re şahidiyê dikin ku min got, ez ne Mesîh im, lê ez li ber wî hatime şandin. 29 Yê ku bûka wî ye zava ye; lê hevalê zavê yê ku radibe û wî dibihîze, bi dengê zavê gelekî şa dibe. 30 Divê ew zêde bibe, lê ez kêm bikim. 31 Yê ku ji jor tê, di ser hemûyan re ye; yê ku ji erdê ye dinî ye û ji erdê dipeyive; yê ku ji ezmên tê, di ser hemûyan re ye. 32 Û çi dîtiye û çi bihîstiye, ew şahidiyê dike. û tu kes şahidiya wî qebûl nake. 33 Yê ku şahidiya wî qebûl kiriye, mora xwe daye ku Xwedê rast e. 34 Çimkî yê ku Xwedê ew şandiye, gotinên Xwedê dipeyive, çimkî Xwedê Ruh bi pîvan nade wî. 35 Bav ji Kur hez dike û her tişt daye destê wî. 36 Yê ku baweriyê bi Kur tîne, jiyana wî ya herheyî heye; lê xezeba Xwedê li ser wî dimîne.
BEŞA 3 1Mirovek ji Fêrisiyan, bi navê Nîkodêmos, serwerekî Cihûyan hebû. 2 Ew bi şev hat ba Îsa û jê re got: «Mamoste, em dizanin ku tu mamosteyê Xwedê yî, çimkî tu kes nikare van kerametên ku tu dikî, ji bilî ku Xwedê bi wî re nebe.» 3 Îsa lê vegerand û got: « Bi rastî, bi rastî ez ji te re dibêjim, heta ku mirov ji nû ve çênebe, nikare Padîşahiya Xwedê bibîne. 4 Nîkodêmos jê re got: «Mirovek ku pîr bûye çawa dikare çêbe?» dikare cara duduyan bikeve zikê diya xwe û çêbe? 5 Îsa lê vegerand û got: « Bi rastî, bi rastî ez ji te re dibêjim, heta ku mirov ji avê û ji Ruh çênebe, nikare bikeve Padîşahiya Xwedê. 6 Yê ku ji bedenê çêdibe beden e; û yê ku ji Ruh çêdibe ruh e. 7 Li wê şaş nemîne ku min ji te re got: Divê hûn ji nû ve çêbin. 8 Ba li ku bixwaze lê dixe û tu dengê wî dibihîzî, lê nikarî bibêjî ku ew ji ku derê tê û bi ku ve diçe. 9 Nîkodêmos lê vegerand û got: «Ev tişt çawa dibe? 10 Îsa lê vegerand û got: « Tu axayê Îsraêl î û tu van tiştan nizanî? 11 Bi rastî, bi rastî ez ji te re dibêjim, em dizanin ku em dizanin û şahidiyê dikin ku me dîtiye; û hûn şahidiya me qebûl nakin.
BEŞA 4 1 Îcar gava ku Xudan dizanibû ku Fêrisiyan çawa bihîstiye ku Îsa ji Yûhenna bêtir şagirt çêkirine û imad kirine, 2 (Tevî ku Îsa ne bi xwe, lê şagirtên wî imad kirin) 3 Ew ji Cihûstanê derket û dîsa çû Celîlê. 4 Û divê ew di Sameryayê re derbas bibe. 5 Hingê ew hat bajarekî Sameryayê, ku jê re Sûxar digotin.
56
JOHN
6 Bîra Aqûb li wir bû. Îcar Îsa ji rêwîtiya xwe westiya bû û bi vî awayî li ser bîrê rûnişt. Saet dora şeşan bû. 7 Jineke Sameryayê hat ku avê bikişîne. Îsa jê re got: « Bide min vexwim.» 8 (Çimkî şagirtên wî çûne bajêr ku goşt bikirin.) 9 Jinika Samerî jê re got: «Çawa dibe ku tu Cihû yî, ji min ku jineke Samerî me, vexwarinê dixwazî? Çimkî têkiliya Cihûyan bi Sameriyan re tune. 10 Îsa lê vegerand û got: « Eger tu bi diyariya Xwedê bizanîba û ew kî ye ku ji te re dibêje: Bide min vexwim; te ê ji wî bixwesta û wî ava zindî bida te. 11 Jinikê jê re got: «Ezbenî, tiştekî te tune ku jê bikişînî û bîr kûr e. îcar te ev ava zindî ji ku yî? 12 Ma tu ji bavê me Aqûb mezintir î, yê ku kanî da me û xwe û zarokên xwe û dewarên xwe jê vexwar? 13 Îsa lê vegerand û got: « Kî ji vê avê vexwe, wê dîsa tî bibe. 14 Lê kî ji ava ku ez bidimê vexwe, qet tî nabe; lê ava ku ezê bidim wî, wê di wî de bibe kaniyeke avê ku ji bo jiyana herheyî vedibe. 15 Jinikê jê re got: «Ezbenî, vê avê bide min, da ku ez ne tîbim û ne jî bêm vir da ku vekêşim. 16 Îsa ji wê re got: « Here, gazî mêrê xwe bike û were vir». 17 Jinikê lê vegerand û got: «Mêrê min tune. Îsa ji wê re got: « Te baş got, mêrê min tune. 18 Çimkî pênc mêrên te hebûn; Û yê ku niha te heye ne mêrê te ye. 19 Jinikê jê re got: Ezbenî, ez fêm dikim ku tu pêxemberek î. 20 Bav û kalên me li vî çiyayî perizîn; Û hûn dibêjin, li Orşelîmê ew cihê ku divê mirov lê biperizin e. 21 Îsa jê re got: « Sitiyê, ji min bawer bike, wext tê ku hûn ne li vî çiyayî û ne jî li Orşelîmê biperizin Bav. 22 Hûn diperizin wî, hûn nizanin çi, em dizanin ku em diperizin wî, çimkî xilasî ji Cihûyan e. 23 Lê belê dem tê û niha ye, ku yên ku bi rastî diperizin, wê bi ruh û bi rastiyê ji Bav re biperizin; 24 Xwedê Ruh e û yên ku diperizin wî divê bi ruh û bi rastiyê biperizin wî. 25 Jinikê jê re got: «Ez dizanim ku Mesîhê ku jê re Mesîh tê gotin tê. Gava ku ew bê, ewê her tiştî ji me re bêje. 26 Îsa ji wê re got: « Yê ku bi te re dipeyive ez ew im. 27 Li ser vê yekê şagirtên wî hatin û şaş man ku ew bi jinikê re dipeyivî. Lê kesî negot: «Tu li çi digerî?» an, Tu çima bi wê re dipeyivî? 28 Hingê jinikê dev ji ava xwe berda, çû bajêr û ji mêran re got: 29 Werin, mirovek bibînin, yê ku her tiştê ku min kiriye ji min re got: Ma ev ne Mesîh e? 30 Hingê ew ji bajêr derketin û hatin ba wî. 31 Di wê navberê de şagirtên wî jê re dua dikirin û digotin: «Mamoste, bixwe!» 32 Lê wî ji wan re got: « Min goştek heye ku hûn pê nizanin bixwim. 33 Ji ber vê yekê şagirtan ji hev re gotin: «Ma kesek wî aniye ku xwarinê bixwe? 34 Îsa ji wan re got: « Xwarina min ew e ku ez daxwaza yê ku ez şandime bikim û karê wî biqedînim. 35 Ma hûn nabêjin, hê çar meh hene û paşê dirûn tê? Va ye, ez ji we re dibêjim, çavên xwe hildin û li zeviyan binêrin; Çimkî ew ji ber dirûnê spî ne.
36 Û yê ku didirû heqê distîne û ji bo jiyana herheyî fêkî dicivîne, da ku hem yê ku diçîne û hem jî yê ku didirû bi hev re şa bibin. 37 Û ev gotina rast e: Yek diçîne û yê din didirû. 38 Min hûn şandin, da ku hûn wî bidirûn, ku we ked jê re neanî. 39 Û gelek ji Sameriyên wî bajarî, ji ber gotina jinika ku şahidî kir, bawerî bi wî anîn. 40 Îcar gava Samerî hatin ba wî, jê lava kirin ku ew bi wan re bimîne û ew du rojan li wir ma. 41 Gelekên din jî ji ber gotina wî bawerî anîn. 42 Û ji jinikê re got: «Niha em bawer dikin, ne ji ber gotina te, çimkî me bi xwe jî ew bihîstiye û em dizanin ku bi rastî jî Mesîhê Xilaskarê dinyayê ev e. 43 Piştî du rojan ew ji wir derket û çû Celîlê. 44 Çimkî Îsa bi xwe şahidî kir ku rûmeta pêxemberekî li welatê wî tune. 45 Gava ku ew hat Celîlê, Celîliyan ew qebûl kirin, çimkî ew hemû tiştên ku wî di cejnê de li Orşelîmê kiribûn dîtin. 46 Îcar Îsa dîsa hat Qenaya Celîlê û li wê derê av çêkiribû şerab. Û zilamekî esilzade hebû ku kurê wî li Kefernahûmê nexweş bû. 47 Gava wî bihîst ku Îsa ji Cihûstanê hatiye Celîlê, çû ba wî û jê lava kir ku kurê wî qenc bike, çimkî ew li ber mirinê bû. 48 Hingê Îsa jê re got: « Heta ku hûn nîşan û kerametan nebînin, hûn bawer nakin. 49 Mîrza jê re got: Ezbenî, heta ku zarokê min bimire, were xwarê. 50 Îsa jê re got: « De here! kurê te dijî. Û zilam ji peyva ku Îsa jê re gotibû bawer kir û çû. 51 Gava ku ew daket jêr, xulamên wî hatin pêşiya wî, jê re gotin: «Kurê te dijî. 52 Hingê wî ji wan pirsî ka wê saeta ku wî dest bi sererastkirinê kiriye. Wan jê re got: «Duh di saet heftan de tayê ew berda. 53 Îcar bav dizanibû ku ew di wê saetê de ye ku Îsa jê re got: « Kurê te dijî.» wî û tevahiya mala wî bawerî anîn. 54 Gava ku Îsa ji Cihûstanê hat Celîlê, ev kerameta diduyan e ku kir. BEŞA 5 1 Piştî vê yekê cejneke Cihûyan bû; Îsa hilkişiya Orşelîmê. 2 Niha li Orşelîmê, li kêleka bazara pez, hewzeke ku bi Îbranî jê re Bethesda tê gotin û pênc eywan hene. 3 Di nav van de elaleteke mezin ji mirovên bêhêz, kor, rawestayî, hişkbûyî, li benda herikîna avê bûn. 4Çimkî milyaketek demsalek daket hewzê û av tevlihev kir. Yê ku piştî tengasiya avê pêşî ket hundir, ji her nexweşiya xwe sax bû. 5 Zilamek li wê derê hebû, ku sî û heşt salî nexweş bû. 6 Gava ku Îsa ew derewandî dît û dizanibû ku ew ji demeke dirêj ve di wê rewşê de ye, wî jê re got: Ma tê sax bibî? 7 Zilamê bêhêz lê vegerand û got: Ezbenî, min kesek tune ku gava av biqelişe, ku min bixe hewzê; 8 Îsa jê re got: « Rabe, nivînên xwe rake û rêve here.» 9 Û di cih de mirov sax bû, nivînên xwe hilda û meşiya û di heman rojê de Şemî bû. 10 Ji ber vê yekê Cihûyan ji yê saxbûyî re got: «Roja Şemiyê ye; ne rewa ye ku tu nivînên xwe hilgirî.
57
JOHN
11 Wî bersîva wan da: «Yê ku ez sax kirim, wî ji min re got: «Doşeka xwe rake û rêve here.» 12 Hingê wan jê pirsî: «Kî ye yê ku ji te re got: «Rabe doşeka xwe û rêve?» 13 Û yê saxbûyî nizanibû ku ew kî ye, çimkî Îsa xwe rakiribû û elaleteke mezin li wê derê bû. 14 Paşê Îsa ew di Perestgehê de dît û jê re got: « Va ye, tu sax bûyî! 15 Zilam çû û ji Cihûyan re got ku yê ku ew sax kiriye, Îsa ye. 16 Ji ber vê yekê Cihûyan tengahî li Îsa kirin û xwestin ku wî bikujin, çimkî wî ev tişt di roja Şemiyê de kiribûn. 17 Lê Îsa bersîva wan da: « Bavê min heta niha dixebite û ez jî dixebitim. 18 Ji ber vê yekê Cihû hê bêtir li kuştina wî digeriyan, çimkî wî ne tenê roja Şemiyê şikand, lê digot ku Xwedê Bavê wî ye û xwe bi Xwedê re kiriye yek. 19 Hingê Îsa bersîva wan da û ji wan re got: « Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, Kur nikare tiştekî ji xwe bike, lê tiştê ku dibîne Bav dike. 20 Çimkî Bav ji Kur hez dike û hemû tiştên ku bi xwe dike nîşanî wî dide. 21 Çawa ku Bav miriyan radike û zindî dike; bi vî awayî Kur jî, yê ku bixwaze, zindî dike. 22 Çimkî Bav tu kesî dadbar nake, lê hemû dîwankirin daye Kur. 23 Çawa ku hemû hurmetê ji Bav re dikin, ji Kur re jî hurmetê bikin. Yê ku hurmeta Kur nade, hurmeta Bavê ku ew şandiye jî nagire. 24 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku guhê xwe dide gotina min û baweriyê bi yê ku ez şandime, jiyana wî ya herheyî heye û nayê sûcdarkirin. lê ji mirinê derbasî jiyanê dibe. 25 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, saet tê û niha ye, ku mirî wê dengê Kurê Xwedê bibihîzin û yên ku bibihîzin wê bijîn. 26 Çimkî çawa ku Bav di dilê xwe de jiyan heye; Ji ber vê yekê wî daye Kur, da ku jiyana xwe bi xwe re hebe. 27 Û desthilatî da wî ku dîwan bike jî, çimkî ew Kurê Mirov e. 28 Li ser vê yekê şaş nemînin, çimkî ew saet tê ku tê de hemû yên di goran de wê dengê wî bibihîzin. 29 Û wê derkeve; yên ku qencî kirine, ji bo vejîna jiyanê; û yên ku xerabî kirine, ji bo vejîna nifiran. 30 Ez ji ber xwe nikarim tiştekî bikim. Çawa ku ez dibihîzim, ez dadbar dikim. Çimkî ez ne li daxwaza xwe, lê li daxwaza Bavê ku ez şandime digerim. 31 Eger ez bi xwe şahidiyê bikim, şahidiya min ne rast e. 32 Yê din heye ku şahidiya min dike; û ez dizanim ku şahidiya ku ew li ser min dide rast e. 33 We şand ba Yûhenna û wî şahidiya rastiyê kir. 34 Lê ez şahidiyê ji mirovan nagirim, lê van tiştan dibêjim, da ku hûn xilas bibin. 35 Ew ronahiyek şewitandî û şewqdar bû û we xwest ku hûn ji bo demekê bi ronahiya wî şa bibin. 36 Lê şahidiya min ji ya Yûhenna mezintir heye. Çimkî karên ku Bav dane min ku ez biqedînim, ew karên ku ez dikim, şahidiya min dikin ku Bav ez şandime. 37 Û Bavê ku ez şandime bi xwe jî ji bo min şahidî kiriye. We ne dengê wî bihîstiye û ne jî şiklê wî dîtiye. 38 Û peyva wî di we de namîne, çimkî hûn ji yê ku wî şandiye bawer nakin.
39 Li Nivîsarên Pîroz bigerin; Çimkî hûn difikirin ku jiyana we ya herheyî bi wan re heye û yên ku ji bo min şahidiyê dikin ew in. 40 Û hûn nayên ba min, da ku hûn bibin xwedî jiyan. 41 Ez ji mirovan rûmet nagirim. 42 Lê ez we nas dikim ku hezkirina Xwedê di we de tune. 43 Ez bi navê Bavê xwe hatim û hûn min qebûl nakin; eger yekî din bi navê xwe bê, hûnê wî qebûl bikin. 44 Hûn çawa dikarin bawer bikin, yên ku rûmeta hev distînin û li rûmeta ku tenê ji Xwedê tê nagerin? 45 Nefikirin ku ezê we li ber Bav sûcdar bikim; Yê ku we sûcdar dike Mûsa ye ku hûn pê bawer in. 46 Çimkî eger we ji Mûsa bawer bikira, weyê ji min jî bawer bikira, çimkî wî li ser min nivîsîbû. 47 Lê eger hûn bi nivîsarên wî bawer nekin, hûnê çawa bi gotinên min bawer bikin? BEŞA 6 1Piştî van tiştan Îsa derbasî ser goya Celîlê bû, ku goya Teberiyayê ye. 2 Û elaleteke mezin li pey wî çû, çimkî wan kerametên wî yên ku wî li ser nexweşan kiribû dîtin. 3 Îsa hilkişiya çiyê û li wir bi şagirtên xwe re rûnişt. 4 Cejna Derbasbûnê ya Cihûyan nêzîk bû. 5 Gava ku Îsa çavên xwe hildan û dît ku elaleteke mezin tê ba wî, wî ji Filîpos re got: « Emê ji ku nan bikirin, da ku ev bixwin? 6Wî ev ji bo îzbatkirina wî got, çimkî wî bi xwe dizanibû ku ewê çi bike. 7 Filîpos lê vegerand û got: «Du sed perî nan têra wan nake, ku her yek ji wan hindik bigire.» 8 Yek ji şagirtên wî, Endrawisê birayê Şimûn-Petrûs, jê re got: 9 Li vir xortek heye ku pênc nanên cehî û du masiyên wî yên biçûk hene; lê ew di nav wan gelekan de çi ne? 10 Îsa got: « Zilam bidin rûniştin. Niha li wê derê gelek giya hebû. Zilam rûniştin, hejmara wan nêzîkî pênc hezar bû. 11 Îsa nan hildan. Piştî ku wî şikir kir, li şagirtan belav kir û şagirtan jî li yên rûniştî belav kir. û masiyan jî bi qasî ku dixwazin. 12 Çaxê ew têr bûn, wî ji şagirtên xwe re got: « Parçeyên ku mane berhev bikin, da ku tiştek winda nebe. 13 Ji ber vê yekê wan ew li hev civandin û diwanzdeh selik bi pariyên pênc nanên cehî yên ku ji yên xwar re mabûn, tije kirin. 14 Hingê wan mirovan kerameta ku Îsa kiribû dîtin, gotin: «Pêxemberê ku wê bê dinyayê, bi rastî ev e. 15 Îcar gava Îsa fêm kir ku ewê bên û wî bi zorê bigirin, da ku wî bikin padîşah, ew dîsa bi tenê çû çiyê. 16 Gava ku bû êvar, şagirtên wî daketin ber golê. 17 Û li gemiyek siwar bûn û di ser golê re ber bi Kefernahûmê ve çûn. Êdî tarî bû û Îsa nehatibû ba wan. 18 Û derya ji ber bayekî mezin rabû. 19 Îcar gava ku ew bi qasî bîst û pênc an sî metreyan pêşin çûn, dîtin ku Îsa li ser golê rêve diçe û nêzîkî gemiyê dibe û tirsiyan. 20 Lê Îsa ji wan re got: «Ez im; netirsin. 21Hingê wan bi dilxwazî ew qebûl kir qeyikê û di cih de gemî li wê bejê bû ku ew lê diçûn.
58
JOHN
22 Dotira rojê, gava ehlê ku li aliyê din ê golê rawesta bû, dît ku li wê derê qeyikek din tune, ji yê ku şagirtên wî tê de bûn û Îsa bi şagirtên xwe re neket qeyikê, lê şagirt bi tenê çûn; 23 (Lê belê piştî ku Xudan şikir kir, ji Teberiyayê qeyikên din hatin cihê ku nan lê dixwarin.) 24 Gava elaletê dît ku ne Îsa û ne jî şagirtên wî li wê derê ne, wan jî gemiyê siwar kirin û hatin Kefernahûmê û li Îsa bigerin. 25 Û gava wan ew li aliyê din ê deryayê dît, ji wî re gotin: Mamoste, tu kengê hatî vir? 26 Îsa bersîva wan da û got: Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, hûn li min digerin, ne ji ber ku we keramet dîtin, lê ji ber ku we ji nan xwar û têr bûn. 27 Ne ji bo xwarina ku helak dibe, lê ji bo xwarina ku ji bo jiyana herheyî dimîne bixebitin, ya ku Kurê Mirov wê bide we. Çimkî Bav Xwedê mohr kir. 28 Hingê wan ji wî re got: «Em çi bikin, da ku em karên Xwedê bikin? 29 Îsa bersîva wan da û got: « Ev karê Xwedê ye, ku hûn baweriyê bi yê ku wî şandiye bînin. 30 Îcar wan jê re got: «Îcar tu çi nîşanê didî, da ku em bibînin û bi te bawer bikin? tu çi kar dikî? 31 Bav û kalên me li çolê Manna xwarin. wek ku hatiye nivîsîn: «Wî ji ezmên nan da wan ku bixwin.» 32 Hingê Îsa ji wan re got: « Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, Mûsa ew nan ji ezmên neda we. lê Bavê min nanê rast ji ezmên dide we. 33 Çimkî nanê Xwedê ew e ku ji ezmên tê xwarê û jiyanê dide dinyayê. 34 Hingê wan jê re got: «Ya Xudan, her û her vî nan bide me. 35 Îsa ji wan re got: « Nanê jiyanê ez im. Yê ku bê ba min qet birçî nabe. û yê ku baweriyê bi min bîne, tu caran tî nabe. 36 Lê min ji we re got, we jî ez dîtim û bawer nakin. 37 Hemû tiştên ku Bav dide min, wê bên ba min; Û yê ku tê ba min, ez qet dernaxim derve. 38 Çimkî ez ji ezmên hatim xwarê, ne ji bo ku ez daxwaza xwe bikim, lê daxwaza yê ku ez şandime bikim. 39 Û daxwaza Bavê ku ez şandime ev e, ku ji hemû tiştên ku wî dane min, ez tiştekî winda nekim, lê di Roja Dawî de wî rakim. 40 Û daxwaza yê ku ez şandime ev e, ku her kesê Kur bibîne û baweriyê bi wî bîne, jiyana wî ya herheyî hebe û ezê wî di Roja Dawî de rakim. 41 Hingê Cihûyan li ser wî pitepisandin, çimkî wî got: «Nanê ku ji ezmên hatiye xwarê ez im.» 42 Û wan got: «Ma ev ne Îsayê kurê Ûsiv e ku em dê û bavê wî nas dikin?» Ma çawa dibe ku ew dibêje: «Ez ji ezmên hatim xwarê?» 43 Îsa lê vegerand û ji wan re got: « Di nav xwe de pijmar nekin. 44 Tu kes nikare bê ba min, heta Bavê ku ez şandime wî nekişîne û ezê wî di Roja Dawî de rakim. 45 Di pêxemberan de hatiye nivîsîn: «Wê hemû ji Xwedê hîn bibin. Îcar her kesê ku ji Bav bihîstiye û hîn bûye, tê ba min. 46 Ne ku kesekî Bav dîtiye, ji bilî yê ku ji Xwedê ye, wî Bav dîtiye. 47 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku baweriyê bi min bîne, jiyana wî ya herheyî heye.
48 Ez nanê jiyanê me. 49 Bav û kalên we li çolê Manna xwarin û mirin. 50 Ev nanê ku ji ezmên hatiye xwarê ye, da ku mirov jê bixwe û nemire. 51 Ez nanê jîndar ê ku ji ezmên hatiye xwarê me. Eger yek ji vî nanî bixwe, wê her û her bijî û nanê ku ez bidim bedena min e, ku ezê ji bo jiyana dinyayê bidim. 52 Ji ber vê yekê Cihûyan di nav xwe de pevçûn derket û gotin: «Ev mirov çawa dikare goştê xwe bide me ku em bixwin? 53 Hingê Îsa ji wan re got: « Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku hûn goştê Kurê Mirov nexwin û xwîna wî venexwin, jiyana we di nav we de tune. 54 Yê ku bedena min dixwe û xwîna min vedixwe, jiyana wî ya herheyî heye; û ezê wî di roja dawî de rakim. 55 Çimkî goştê min bi rastî goşt e û xwîna min bi rastî vexwarin e. 56 Yê ku goştê min dixwe û xwîna min vedixwe, bi min re dimîne û ez jî bi wî re rûdinim. 57 Çawa ku Bavê sax ez şandime û ez bi Bav dijîm, yê ku min bixwe jî wê bi min bijî. 58 Ev nanê ku ji ezmên hatiye xwarê ye; ne wek ku bav û kalên we Manna xwarin û mirine; yê ku ji vî nanî bixwe, wê her û her bijî. 59 Gava ku li Kefernahûmê hîn dikir, wî di kinîştê de ev tişt gotin. 60 Gelek ji şagirtên wî, gava ku wan ev bihîst, gotin: «Ev gotinek dijwar e; kî dikare bibihîze? 61 Gava ku Îsa bi xwe zanibû ku şagirtên wî li ser vê yekê pitepit dikin, wî ji wan re got: « Ma ev we diêşîne? 62 Û eger hûn bibînin ku Kurê Mirov hilkişiya cihê ku berê lê bû? 63 Ew ruh e ku zindî dike; Gotinên ku ez ji we re dibêjim, ruh in û jiyan in. 64 Lê hinek ji we hene ku bawer nakin. Çimkî Îsa ji destpêkê ve dizanibû ku ew kî ne, yên ku bawer nakin û kî wê wî bide dest. 65 Û wî got: « Ji ber vê yekê min ji we re got, heta ku ji Bavê min re neyê dayîn, tu kes nikare bê ba min. 66 Ji wê demê ve gelek ji şagirtên wî vegeriyan û êdî bi wî re neçûn. 67 Hingê Îsa ji diwanzdehan re got: Ma hûn jî herin? 68 Şimûn-Petrûs lê vegerand û got: Ya Xudan, em herin ba kê? peyvên te yên jiyana herheyî hene. 69 Û em bawer dikin û pê bawer in ku tu Mesîh î, Kurê Xwedayê jîndar. 70 Îsa bersîva wan da: « Ma min hûn diwanzdeh nebijartin û yek ji we cin e? 71 Wî li ser Cihûdayê kurê Şimûnê Îsxeryotî peyivî, çimkî ewê ku wî bide dest û yek ji her diwanzdehan bû. BEŞA 7 1Piştî van tiştan Îsa li Celîlê geriya, çimkî wî nedixwest di Cihûtiyê de bimeşe, çimkî Cihû li kuştina wî digeriyan. 2 Cejna Konên Cihûyan nêzîk bû. 3 Birayên wî jê re gotin: «Ji vir derkeve û here Cihûstanê, da ku şagirtên te karên ku tu dikî bibînin. 4Çimkî tu kes tune ku tiştekî bi dizî bike û ew bi xwe jî dixwaze ku bi eşkereyî were naskirin. Ger tu van tiştan bikî, xwe nîşanî dinyayê bide. 5 Çimkî birayên wî jî bawerî bi wî neanîn.
59
JOHN
6 Hingê Îsa ji wan re got: « Hê dema min nehatiye, lê wextê we hergav amade ye. 7 Dinya nikare ji we nefret bike; lê ji min nefret dike, çimkî ez şahidiya wê dikim ku kirinên wê xerab in. 8 Hûn herin vê cejnê: Ez hê dernakevim vê cejnê; Çimkî wextê min hê tije nebûye. 9 Gava wî ev peyv ji wan re gotin, ew hê li Celîlê ma. 10 Lê gava ku birayên wî derketin, ew jî çû cejnê, ne bi eşkereyî, lê bi dizî. 11 Hingê Cihû di cejnê de lê geriyan û gotin: «Ew li ku ye? 12 Û di nav elaletê de li ser wî gelek pitepijiqî bû. lê xelkê dixapîne. 13 Lê tu kesî ji tirsa Cihûyan bi eşkereyî li ser wî nepeyivî. 14 Îcar di nîvê cejnê de Îsa derket Perestgehê* û hîn kir. 15 Cihû lê şaş man û gotin: «Ev mirovê ku hîn nebûye, çawa bi nameyan dizane? 16 Îsa bersîva wan da û got: Hînkirina min ne ya min e, lê ya yê ku ez şandime ye. 17 Eger yek bixwaze daxwaza wî bike, ewê bizane ku hînkirina Xwedê ye, an ez ji ber xwe dibêjim. 18 Yê ku ji ber xwe dipeyive, li rûmeta xwe digere; lê yê ku li rûmeta xwe ya ku ew şandiye digere, ew rast e û tu neheqî di wî de tune. 19 Ma Mûsa Şerîet neda we û dîsa jî yek ji we Şerîetê nagire? Çima hûn diçin min bikujin? 20 Xelkê lê vegerand û got: «Tu şeytanek heye; kî wê te bikuje? 21 Îsa lê vegerand û ji wan re got: « Min karek kir û hûn hemû şaş man. 22 Mûsa sinet da we; (Ne ji ber ku ew ji Mûsa ye, lê ji bav û kalan e;) û hûn roja Şemiyê mirovekî sinet dikin. 23 Eger yek roja Şemiyê sinet bibe, da ku Şerîeta Mûsa neyê şikandin; Ma hûn li min hêrs dibin, ji ber ku min di roja Şemiyê de mirovek bi tevahî sax kir? 24 Li gor dîtinê dadbar nekin, lê dadbariya rast dadbar bikin. 25 Hingê hinekên ji Orşelîmê gotin: «Ma ev ne ew e ku li kuştina wî digerin? 26 Lê va ye, ew bi wêrekî dipeyive û tiştek jê re nabêjin. Ma serwer bi rastî dizanin ku ev Mesîh e? 27 Lê belê em dizanin ku ev mirov ji ku derê ye; lê gava ku Mesîh bê, kes nizane ku ew ji ku derê ye. 28 Hingê Îsa di Perestgehê de, gava ku wî hîn dikir, gazî kir û got: « Hûn min nas dikin û hûn dizanin ku ez ji ku derê me. 29 Lê ez wî nas dikim, çimkî ez ji wî me û wî ez şandime. 30 Hingê ew digeriyan ku wî bigirin, lê kesî dest neavêt wî, çimkî hê saeta wî nehatibû. 31 Gelekan ji elaletê bawerî bi wî anî û gotin: «Gava Mesîh bê, ma ewê ji van kerametan zêdetir bike, yên ku vî mirovî kirine? 32 Fêrisiyan bihîst ku elaletê li ser wî tiştên weha dipijirîne. Fêrisî û serekên kahînan parêzger şandin ku wî bigirin. 33 Hingê Îsa ji wan re got: « Hê ji bo demeke kurt ez bi we re me û paşê ez diçim ba yê ku ez şandime. 34 Hûnê li min bigerin, lê min nabînin; û cihê ku ez lê bim, hûn nikarin bên wê derê. 35 Hingê Cihûyan ji hev re got: «Ew ê here ku derê ku em wî nabînin? Ma ewê here ba yên ku di nav miletan de belav bûne û miletan hîn bike? 36 Eva ku got: «Hûnê li min bigerin û min nabînin û ez li ku bim, hûn nikarin bên wê derê» çi ye?
37 Di roja dawîn de, di wê roja mezin a cejnê de, Îsa rawesta, giriya û got: « Eger yek tî ye, bila were ba min û vexwe. 38 Yê ku baweriyê bi min bîne, wek ku Nivîsara Pîroz gotiye, wê ji zikê wî çemên ava jiyanê biherikin. 39 Lê belê wî ev ji Ruh re got, ku yên ku baweriyê bi wî bînin, wê bistînin; 40 Gelekan ji xelkê, gava ev gotin bihîstin, gotin: «Bi rastî ev pêxember e. 41 Yên din gotin: «Ev Mesîh e. Lê hinekan got: Ma Mesîh ji Celîlê bê? 42 Ma Nivîsara Pîroz nabêje ku Mesîh ji dûndana Dawid û ji bajarê Beytlehmê yê ku Dawid lê bû tê? 43 Îcar ji ber wî di nav gel de dubendî derket. 44 Û hinekan ji wan dixwest ku wî bigirtana. lê tu kesî dest neavêt wî. 45 Hingê parêzger hatin ba serekên kahînan û Fêrisiyan. Wan ji wan re got: «Çima we ew neanî? 46 Parêzgeran lê vegerand û gotin: «Tu caran mirov mîna vî mirovî nepeyive. 47 Hingê Fêrisiyan ji wan re got: Ma hûn jî hatine xapandin? 48 Ma yekî ji serekan an ji Fêrisiyan bawerî bi wî aniye? 49 Lê ev gelê ku bi Şerîetê nizane, nifir e. 50 Nîkodêmos ji wan re got: «Yê ku bi şev hat ba Îsa, yek ji wan bû.» 51 Ma şerîeta me, berî ku wî bibihîze û nezane ku ew çi dike, dadbar dike? 52 Wan lê vegerand û gotin: «Ma tu jî ji Celîlê yî? Bigerin û binêrin, çimkî ji Celîlê tu pêxember dernakeve. 53 Û her kes çû mala xwe. BEŞA 8 1 Îsa çû Çiyayê Zeytûnê. 2 Serê sibê ew dîsa hat Perestgehê û hemû gel hatin ba wî. Ew rûnişt û hînî wan kir. 3 Şerîetzan û Fêrisiyan jineke zînayê anî ba wî. û gava ku wan ew danî navberê, 4Wan jê re got: «Mamoste, ev jinik bi zînayê hatiye girtin. 5 Îcar Mûsa di Şerîetê de emir li me kir ku yên weha bên ber keviran kirin. Lê hûn çi dibêjin? 6Wan ev gotin, ji bo ceribandina wî, da ku wî sûcdar bikin. Lê Îsa xwe xwar kir û bi tiliya xwe li ser erdê nivîsî, mîna ku wî nebihîst. 7 Îcar gava ku wan jê pirsîn, wî rabû ser xwe û ji wan re got: « Yê ku di nav we de bêguneh e, bila pêşî kevirekî bavêje wê. 8 Û dîsa xwe xwar kir û li ser erdê nivîsî. 9 Yên ku ev bihîstin, bi wijdana xwe sûcdar bûn, ji mezinan heta ya dawî yek bi yek derketin. 10 Gava Îsa rabû ser xwe û ji jinikê pê ve tu kes nedît, ji wê re got: « Sitiyê, ew sûcdarên te li ku ne? Ma tu kesî tu sûcdar dernexistî? 11 Wê got: Ne kes, ya Xudan. Îsa ji wê re got: « Ez jî te sûcdar nakim; here û êdî gunehan neke. 12 Hingê Îsa dîsa ji wan re peyivî û got: « Ez ronahiya dinyayê me; yê ku li pey min bê, di tariyê de nagere, lê wê bibe xwediyê ronahiya jiyanê. 13 Fêrisiyan jê re gotin: «Tu şahidiya xwe dikî; qeyda te ne rast e.
60
JOHN
14 Îsa bersîva wan da û ji wan re got: « Eger ez şahidiya xwe bikim jî, şahidiya min rast e. lê hûn nikarin bêjin ku ez ji ku derê têm û bi ku ve diçim. 15 Hûn li gor bedenê dadbar dikin; Ez tu kesî dadbar nakim. 16 Lê eger ez dadbar bikim, dîwana min rast e, çimkî ez ne bi tenê me, lê ez û Bavê ku ez şandime. 17 Di qanûna te de jî hatiye nivîsîn ku şahidiya du mirovan rast e. 18 Ez yekî ku ji bo xwe şahidiyê dikim û Bavê ku ez şandime jî ji bo min şahidiyê dike. 19 Hingê wan jê re got: «Bavê te li ku ye? Îsa lê vegerand û got: « Hûn ne min û ne jî Bavê min nas dikin. Eger we ez nas bikirama, weyê Bavê min jî nas bikira.» 20 Îsa ev gotin, çaxê ku di Perestgehêda hîn dikir, di xezîneyêda gotin. Çimkî hê saeta wî nehatibû. 21 Hingê Îsa dîsa ji wan re got: « Ez diçim riya xwe, hûnê li min bigerin û hûnê di gunehên xwe de bimirin; cihê ku ez diçim, hûn nikarin bên. 22 Hingê Cihûyan got: Ma ewê xwe bikuje? Çimkî ew dibêje: «Ez diçim cihê ku hûn nikarin werin.» 23 Û wî ji wan re got: « Hûn ji jêr in; Ez ji jor im: hûn ji vê dinyayê ne; Ez ne ji vê dinyayê me. 24 Ji ber vê yekê min ji we re got ku hûnê di gunehên xwe de bimirin. Çimkî eger hûn bawer nekin ku ez ew im, hûnê di gunehên xwe de bimirin. 25 Hingê wan jê re got: «Tu kî yî? Îsa ji wan re got: « Ya ku min ji destpêkê ve ji we re got. 26 Gelek tişt hene ku ez li ser we bêjim û dîwan bikim; lê yê ku ez şandime rast e; û ez wan tiştên ku min ji wî bihîstine ji dinyayê re dibêjim. 27 Wan fêm nekir ku ew ji wan re li ser Bav peyivî. 28 Hingê Îsa ji wan re got: « Dema ku hûn Kurê Mirov bilind bikin, wê çaxê hûnê bizanin ku ez ew im û ez ji ber xwe tiştekî nakim. lê wek ku Bavê min hînî min kiriye, ez van tiştan dibêjim. 29 Û yê ku ez şandime bi min re ye. Bav ez bi tenê nehiştim. Çimkî ez hergav wan tiştên ku li wî xweş tê dikim. 30 Gava wî ev gotin digotin, gelekan bawerî bi wî anî. 31 Hingê Îsa ji Cihûyên ku bawerî bi wî anîn re got: « Eger hûn di peyva min de bimînin, bi rastî hûn şagirtên min in. 32 Û hûnê rastiyê bizanibin û rastî wê we azad bike. 33 Wan lê vegerand û got: «Em ji dûndana Birahîm in û tu caran nebûn koletiya tu kesî. Tu çawa dibêjî: «Hûnê azad bibin?» 34 Îsa bersîva wan da: « Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku guneh dike xulamê guneh e. 35 Û xulam her û her di malê de namîne, lê Kur her û her dimîne. 36 Îcar eger Kur we azad bike, hûnê bi rastî azad bibin. 37 Ez dizanim ku hûn dûndana Birahîm in; lê hûn li kuştina min digerin, çimkî peyva min di we de tune. 38 Ez tiştê ku min li ba Bavê xwe dîtiye dibêjim û ya ku we bi bavê xwe re dîtiye hûn jî dikin. 39 Wan lê vegerand û jê re gotin: «Birahîm bavê me ye. Îsa ji wan re got: « Eger hûn zarokên Birahîm bûna, weyê karên Birahîm bikira. 40 Lê niha hûn li kuştina min digerin. Ew mirovê ku rastiya ku min ji Xwedê bihîstiye, ji we re gotiye. 41 Hûn kirinên bavê xwe dikin. Hingê wan jê re got: «Em ji fuhûşê çênebûne. Bavê me yek e, ew jî Xwedê ye.
42 Îsa ji wan re got: « Eger Xwedê Bavê we bûya, weyê ji min hez bikira. Çimkî ez ji Xwedê derketim û hatim. ne ez bi xwe hatim, lê wî ez şandime. 43 Çima hûn gotina min fêm nakin? ji ber ku hûn peyva min nabihîzin jî. 44 Hûn ji bavê xwe Îblîs in û hûnê xwestekên bavê xwe bikin. Ew ji destpêkê ve mêrkuj bû û di rastiyê de namîne, çimkî rastî di wî de tune. Dema ku ew derewan dike, ew ji xwe re dibêje; çimkî ew derewkar e û bavê wê ye. 45 Û ji ber ku ez rastiyê ji we re dibêjim, hûn ji min bawer nakin. 46 Kî ji we min bi gunehê îqna dike? Û eger ez rastiyê bibêjim, çima hûn ji min bawer nakin? 47 Yê ku ji Xwedê ye, gotinên Xwedê dibihîze. 48 Hingê Cihûyan bersîva wî da û jê re got: «Ma em baş nabêjin ku tu Samerî yî û cinekî wî heye? 49 Îsa lê vegerand û got: Îblîsê min tune; lê ez hurmeta Bavê xwe dikim û hûn min bêrûmet dikin. 50 Û ez li rûmeta xwe nagerim; yê ku digere û dadbar dike heye. 51 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, eger yek gotina min bigire, ew qet mirinê nabîne. 52 Hingê Cihûyan jê re got: «Niha em dizanin ku cinekî te heye. Birahîm mir û pêxember mir; Û tu dibêjî: Eger yek gotina min bigire, qet tama mirinê nade. 53 Ma tu ji bavê me Birahîm yê ku miriye mezintir î? û pêxember mirine. Tu xwe kê dikî? 54 Îsa lê vegerand û got: « Eger ez xwe bi rûmet bikim, rûmeta min ne tiştek e. Yê ku rûmetê dide min Bavê min e. yê ku hûn jê re dibêjin ku ew Xwedayê we ye. 55 Lê we ew nas nekir; lê ez wî nas dikim û eger ez bêjim: ‹Ez wî nas nakim›, ezê wek we bibim derewker. 56 Bavê we Birahîm bi dîtina roja min şa bû û ew dît û şa bû. 57 Hingê Cihûyan jê re gotin: «Hê tu ne pêncî salî yî û te Birahîm dît? 58 Îsa ji wan re got: « Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, beriya Birahîm ez im. 59 Hingê wan kevir hildan, da ku bavêjin wî; lê Îsa xwe veşart, ji Perestgehê derket, di nav wan re derbas bû û wusa derbas bû. BEŞA 9 1 Gava ku Îsa derbas dibû, wî mirovek dît ku ji bûyîna xwe ve kor bû. 2 Şagirtên wî jê pirsîn û gotin: Mamoste. 3 Îsa lê vegerand û got: « Ne vî mirovî û ne jî dê û bavê wî guneh kiriye, lê ji bo ku kirinên Xwedê li ser wî eşkere bibin. 4 Divê ez karên yê ku ez şandime bikim, heta ku roj e: Şev tê, ku kes nikare bixebite. 5 Heta ku ez li dinyayê me, ez ronahiya dinyayê me. 6Piştî ku wî weha got, tif kir erdê, ji tiriyê herrî çêkir û bi heriyê rûn kir çavên yê kor. 7 Û jê re got: « Here, di hewza Siloam de bişo, ku bi ravekirina wê hatiye şandin.» Îcar ew çû, şuşt û dît. 8 Ji ber vê yekê cîranan û yên ku berê ew dîtibûn ku ew kor e, gotin: «Ma ev ne yê rûniştî ye û pars dike? 9 Hinekan digot: «Ev ew e», hinekan digot: «Ew mîna wî ye», lê wî got: «Ez ew im». 10 Ji ber vê yekê wan jê re got: «Çavên te çawa vebûn?
61
JOHN
11 Wî lê vegerand û got: «Mirovekî ku jê re Îsa dibêjin herrî çêkir, rûn li çavên min kir û ji min re got: «Here hewza Siloam û bişo.» 12 Hingê wan jê re got: «Ew li ku ye? Wî got, ez nizanim. 13 Wan ewê ku berê kor bû, anîn ba Fêrisiyan. 14 Û roja Şemiyê bû, çaxê Îsa herrî çêkir û çavên xwe vekirin. 15 Hingê Fêrisiyan dîsa jê pirsîn, ka çavên wî çawa vebûne. Wî ji wan re got: «Wî herrî danî ser çavên min, ez şuştim û dibînim. 16 Ji ber vê yekê hinek ji Fêrisiyan got: «Ev mirov ne ji Xwedê ye, çimkî ew roja Şemiyê nagire. Hinekan jî got: «Mirovê gunehkar çawa dikare kerametên weha bike?» Û di nav wan de dubendî çêbû. 17 Dîsa ji yê kor re dibêjin: «Tu ji wî re çi dibêjî ku wî çavên te vekirine?» Got: Ew pêxember e. 18 Lê Cihûyan bi wî bawer nekir, ku ew kor bûye û çavên wî vebûne, heta ku gazî dê û bavên wî yên ku çavên wî vekirine nekirin. 19 Wan jî ji wan pirsî û gotin: Ma ev kurê we ye ku hûn dibêjin kor hatiye dinyayê? Îcar ew niha çawa dibîne? 20 Dê û bavê wî bersîva wan dan û gotin: «Em dizanin ku ev kurê me ye û kor hatiye dinyayê. 21 Lê niha ew çawa dibîne, em nizanin; an kê çavên xwe vekirine, em nizanin. jê bipirse: ewê bi xwe bipeyive. 22 Dê û bavê wî ev gotin gotin, çimkî ew ji Cihûyan ditirsiyan, çimkî Cihûyan jixwe li hev kiribûn, ku eger yek eşkere bike ku ew Mesîh e, ji kinîştê bê derxistin. 23 Ji ber vê yekê dê û bavê wî gotin: «Ew mezin e. jê bipirse. 24 Hingê dîsa gazî yê kor bû û jê re gotin: «Pesnê Xwedê bide, em dizanin ku ev mirov gunehkar e.» 25 Wî lê vegerand û got: «Ew gunehkar e yan na, ez nizanim; ez tiştekî dizanim, lê ez kor bûm, niha dibînim. 26 Hingê wan dîsa jê re got: «Wî çi bi te kir?» wî çawa çavên te vekirin? 27 Wî li wan vegerand û got: «Min berê ji we re got, lê we nebihîst. Ma hûn çima dîsa wê bibihîzin?» Ma hûn jî bibin şagirtên wî? 28 Hingê nifir lê kirin û gotin: «Tu şagirtê wî yî; lê em şagirtên Mûsa ne. 29 Em dizanin ku Xwedê ji Mûsa re peyivî, lê em nizanin ku ew ji ku derê ye. 30 Zilam lê vegerand û ji wan re got: «Çima ev tiştekî ecêb e, ku hûn nizanin ew ji ku derê ye û dîsa jî wî çavên min vekirin. 31 Niha em dizanin ku Xwedê guh nade gunehkaran; 32 Ji destpêka dinyayê ve nehatiye bihîstin ku kesek çavên yekî kor ji dayik bûye veke. 33 Eger ev mirov ne ji Xwedê bûya, nikaribû tiştekî bike. 34 Wan lê vegerand û jê re gotin: «Tu bi tevahî di gunehan de çêbûyî û ma tê hînî me dikî? Û ew avêtin derve. 35 Îsa bihîst ku wan ew avêtine derve. Gava ku wî ew dît, jê re got: « Ma tu bi Kurê Xwedê bawer dikî?» 36 Wî lê vegerand û got: «Ya Xudan, ew kî ye, ku ez baweriyê bi wî bîne? 37 Îsa jê re got: « Te ew dît û yê ku bi te re dipeyive ew e.» 38 Û wî got: Ya Xudan, ez bawer dikim. Û wî diperizin wî. 39 Îsa got: « Ez ji bo dîwanê hatim vê dinyayê, da ku yên nabînin bibînin; Û yên ku dibînin kor bibin. 40 Hin ji Fêrisiyên ku bi wî re bûn ev gotin bihîstin û jê re gotin: «Ma em jî kor in?
41 Îsa ji wan re got: « Eger hûn kor bûna, gunehê we tunebû. Lê niha hûn dibêjin: «Em dibînin; ji ber vê yekê gunehê we dimîne. BEŞA 10 1 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku ji derî nakeve pez, lê ji riyeke din hilkişiyaye, ew diz û diz e. 2 Lê yê ku ji derî dikeve hundir, şivanê miyan e. 3 Dergevan jê re vedike; û pez dengê wî dibihîzin û ew bi navê pezê xwe gazî dike û wan derdixe derve. 4 Û gava ku ew miyên xwe derdixe, ew li ber wan diçe û mî jî li pey wî diçin, çimkî ew dengê wî dizanin. 5 Û ewê li pey yekî xerîb neçin, lê wê ji wî birevin, çimkî ew dengê xerîban nizanin. 6 Îsa ev mesele ji wan re got, lê wan fêm nekir ku ew çi ji wan re got. 7 Hingê Îsa dîsa ji wan re got: « Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, ez deriyê miyan im. 8 Hemû yên ku beriya min hatine, diz û rêbir in, lê miyan nebihîst. 9 Ez derî me: Eger yek bi min bikeve hundir, wê xilas bibe, wê bikeve hundir û derkeve û mêrgê bibîne. 10 Diz nayê, lê ji bo dizî, kuştin û tunekirinê tê. 11 Ez şivanê qenc im: şivanê qenc canê xwe ji bo miyan dide. 12 Lê yê ku kirêdar e û ne şivan e, pezên wî ne yên wî ne, dibîne ku gur tê, pez berdide û direve. 13 Kirêr direve, çimkî ew kirêdar e û xema miyan nagire. 14 Ez şivanê qenc im, pezê xwe nas dikim û ji min tê naskirin. 15 Çawa ku Bav min nas dike, ez jî Bav nas dikim û canê xwe ji bo miyan didim. 16 Û pezên min ên din jî hene, yên ku ne ji vê heviyê ne. Divê ez wan jî bînim û ewê dengê min bibihîzin. û wê bibe yek pez û yek şivan. 17 Ji ber vê yekê Bavê min ji min hez dike, çimkî ez jiyana xwe didim, da ku ez wê dîsa bistînim. 18 Tu kes wê ji min nastîne, lê ez ji ber xwe didim. Hêza min heye ku ez wê deynim, û hêza min heye ku ez dîsa bistînim. Min ev emir ji Bavê xwe stand. 19 Loma dîsa di nav Cihûyan de ji ber van gotinan dubendî derket. 20 Gelekan ji wan digot: «Ew bi Îblîs heye û dîn e; çima hûn wî dibihîzin? 21 Yên din digotin: «Ev ne gotinên yê ku bi cinan ketiye. Şeytan dikare çavên koran veke? 22 Li Orşelîmê Cejna Pîrozkirina Pîroz bû û zivistan bû. 23 Îsa di Perestgehê de di eywana Silêman de dimeşiya. 24 Hingê Cihû li dora wî hatin û jê re gotin: «Tu heta kengê me dudilî bikî? Eger tu Mesîh î, bi eşkereyî ji me re bêje. 25 Îsa bersîva wan da: Min ji we re got, lê we bawer nekir. Karên ku ez bi navê Bavê xwe dikim, ew ji bo min şahidiyê dikin. 26 Lê hûn bawer nakin, çimkî hûn ne ji miyên min in, çawa ku min ji we re got. 27Miyên min dengê min dibihîzin û ez wan nas dikim û ew li pey min tên. 28 Û ez jiyana herheyî didim wan; û tu caran helak nabin û tu kes wan ji destê min dernaxe.
62
JOHN
29 Bavê min ê ku ew dane min, ji hemûyan mezintir e; û tu kes nikare wan ji destê Bavê min derxe. 30 Ez û Bavê xwe yek in. 31 Hingê Cihûyan dîsa kevir hildan ku wî bidin ber keviran. 32 Îsa bersîva wan da: « Min ji Bavê xwe gelek kirinên qenc nîşanî we dan. Hûn min ji bo kîjan ji wan karan didin ber keviran? 33 Cihûyan bersîva wî da û gotin: «Em te ji ber karekî qenc naşikînin; lê ji bo kufrê; û ji ber ku tu mirov bûyî, xwe dikî Xwedê. 34 Îsa bersîva wan da: « Ma di Şerîeta we de nehatiye nivîsîn ku min got: «Hûn xweda ne?» 35 Eger wî ji wan re got xwedayên, ku peyva Xwedê ji wan re hat, û Nivîsara Pîroz nayê şikandin; 36 Hûn ji bo yê ku Bav pîroz kiriye û şandiye dinyayê, bêjin: Tu çêrî* xwe dikî; Çimkî min got: Ez Kurê Xwedê me? 37 Eger ez karên Bavê xwe nekim, ji min bawer nekin. 38 Lê eger ez bikim, her çend hûn ji min bawer nekin jî, ji kirinan bawer bikin, da ku hûn bizanin û bawer bikin ku Bav bi min re ye û ez bi wî re ye. 39 Ji ber vê yekê dîsa lê geriyan ku wî bigirin, lê ew ji destê wan xilas bû. 40 Û dîsa çû wî aliyê Urdunê, cihê ku Yûhenna di destpêkê de lê imad dikir. û li wir ma. 41 Gelek kes hatin ba wî û gotin: Yûhenna tu keramet nekiriye; 42 Û li wir gelekan bawerî bi wî anî.
18 Îcar Beytanya nêzîkî Orşelîmê bû, bi qasî panzdeh kîlometreyan jê dûr bû. 19 Gelek Cihû hatin ba Merta û Meryemê, da ku wan ji bo birayê xwe teselî bikin. 20 Gava Mertayê bihîst ku Îsa tê, çû pêşiya wî, lê Meryem li malê rûnişt. 21 Mertayê ji Îsa re got: Ya Xudan, eger tu li vir bûya, birayê min nemira. 22 Lê ez dizanim ku niha jî, tu çi ji Xwedê bixwazî, Xwedê wê bide te. 23 Îsa ji wê re got: « Birayê te wê rabe. 24 Merta jê re got: «Ez dizanim ku ewê di roja vejînê de di Roja Dawî de rabe. 25 Îsa ji wê re got: Vejîn û jiyan ez im; 26 Û yê ku dijî û baweriyê bi min bîne, qet namire. Tu ji vê bawer dikî? 27 Wê jê re got: «Erê ya Xudan!» Ez bawer dikim ku tu Mesîh î, Kurê Xwedê yê ku wê bê dinyayê. 28 Gava wê ev tişt got, çû, bi dizî gazî xwişka xwe Meryemê kir û got: Mamoste hat û gazî te dike. 29 Gava wê bihîst, zû rabû û hat ba wî. 30 Îsa hê nehatibû bajêr, lê li wê derê bû ku Merta rastî wî hat. 31Hingê Cihûyên ku di malê de bi wê re bûn û teselî dan wê, gava dîtin ku Meryem bi lez rabû û derket derve, li pey wê çûn û gotin: Ew diçe ser gorê ku li wir bigirî. 32 Gava ku Meryem hat cihê ku Îsa lê bû û ew dît, xwe avêt ber lingên wî û jê re got: Ya Xudan, eger tu li vir bûya, birayê min nemira. 33 Îcar gava Îsa dît ku ew digirî û Cihûyên ku pê re hatibûn jî digirîn, di ruh de naliya û xemgîn bû. 34 Û got: « We ew danî ku derê? Wan jê re got: Ya Xudan, were û bibîne. 35 Îsa giriya. 36 Hingê Cihûyan got: «Va ye ku çawa wî jê hez kir! 37 Hinekan ji wan got: «Ma evê ku çavên koran vekir, nedikarî bû sedem ku ev mirov jî nemire? 38 Îsa dîsa di nava xwe de nalîn û hat gorê. Ew şikeftek bû û kevirek li ser bû. 39 Îsa got: «Kevir rakin». Mertayê xwişka yê mirî jê re got: «Ya Xudan! 40 Îsa ji wê re got: « Ma min ji te re negot ku eger tu bawer bikî, tê rûmeta Xwedê bibînî? 41 Hingê wan kevir ji cihê ku mirî lê hatibû danîn rakirin. Îsa çavên xwe hildan û got: « Bavo, ez ji te re şikir dikim ku te min bihîst. 42 Û min zanibû ku tu hergav min dibihîzî; lê ji ber ehlê ku li ber derê radiweste, min ev yek got, da ku bawer bikin ku te ez şandime. 43 Gava ku wî weha peyivî, bi dengekî bilind qîriya: « Lazar, derkeve derve.» 44 Û yê mirî, dest û ling bi goran ve girêdabû û rûyê wî bi destmalekê hat girêdan. Îsa ji wan re got: « Wî vekin û berdin. 45 Hingê gelek Cihûyên ku hatibûn ba Meryemê û tiştên ku Îsa kiribûn dîtin, bawerî bi wî anîn. 46 Lê hinek ji wan çûn ba Fêrisiyan û tiştên ku Îsa kiribûn ji wan re gotin. 47 Hingê serekên kahînan û Fêrisî civîna giregiran civandin û gotin: «Em çi bikin? Çimkî ev mirov gelek kerametan dike.
BEŞA 11 1 Mirovek bi navê Lazar ji Beytanyayê, ji bajarê Meryem û xwişka wê Mertayê, nexweş bû. 2 (Ew Meryemê bû ku bi rûnê rûnê rûn li Xudan da û bi porê xwe lingên wî ziwa kirin û birayê wê Lazar nexweş bû.) 3 Ji ber vê yekê xwişkên wî şandin ba wî û jê re gotin: Ya Xudan, va ye, yê ku tu jê hez dikî nexweş e. 4 Gava Îsa ev yek bihîst, got: « Ev nexweşî ne ji bo mirinê ye, lê ji bo rûmeta Xwedê ye, da ku Kurê Xwedê bi wê were birûmetkirin. 5 Îsa ji Mertayê, xwişka wê û Lazar hez dikir. 6 Gava wî bihîst ku ew nexweş e, dîsa du rojan li wî cihê ku lê bû ma. 7 Paşê wî ji şagirtên xwe re got: « Em dîsa herin Cihûstanê. 8 Şagirtên wî jê re gotin: Mamoste! û tu dîsa diçî wir? 9 Îsa lê vegerand û got: « Ma di rojê de ne diwanzdeh saet in? Eger yek bi roj bimeşe, naterpile, çimkî ew ronahiya vê dinyayê dibîne. 10 Lê eger yek bi şev bimeşe, diterpile, çimkî ronahî di wî de tune. 11 Wî ev tişt gotin û paşê ji wan re got: « Hevalê me Lazar razayî ye; lê ez diçim, da ku ez wî ji xewê hişyar bikim. 12 Hingê şagirtên wî got: «Ya Xudan, eger raze, wê sax be. 13 Lê Îsa li ser mirina xwe got; 14 Hingê Îsa bi eşkereyî ji wan re got: Lazar mir. 15 Û ez ji bo we şa me ku ez ne li wir bûm, da ku hûn bawer bikin. dîsa jî em herin ba wî. 16 Hingê Tûmayê ku jê re Didymus tê gotin, ji hevalên xwe re got: «Em jî herin, da ku em bi wî re bimirin. 17 Gava ku Îsa hat, dît ku ew çar roj berê di gorê de razayî ye.
63
JOHN
48 Eger em wî bi tenê bihêlin, hemû mirov wê baweriyê bi wî bînin û Romayî jî wê bên û cih û miletê me jî bistînin. 49 Û yekî ji wan, bi navê Qeyafa, ku wê salê Serokkahîn bû, ji wan re got: «Hûn qet tiştekî nizanin. 50 Û nehesibînin ku ji bo me guncav e ku merivek ji bo gel bimire û hemû milet helak nebe. 51 Lê wî ev ji ber xwe negot, lê wî wê salê Serokkahîn bû û pêxembertî kir ku Îsa ji bo wî miletî bimire. 52 Û ne tenê ji bo wî miletî, lê ji bo ku ew zarokên Xwedê yên belavbûyî jî di nav yek de bicivîne. 53 Hingê ji wê rojê û pê ve wan bi hev re şêwirîn ku wî bikujin. 54 Îcar Îsa êdî bi eşkereyî di nav Cihûyan de negeriya. lê ji wir çû welatekî nêzîkî çolê, bajarekî ku jê re Efrayîm digotin û li wir bi şagirtên xwe re ma. 55 Cejna Derbasbûnê ya Cihûyan nêzîk bû. 56 Hingê ew li Îsa geriyan û gava ku li Perestgehê rawestayî bûn, di nav xwe de gotin: «Hûn çi difikirin ku ew neyê cejnê?» 57 Îcar herdu serekên kahînan û Fêrisiyan emir dabûn, ku eger yek bizane ew li ku ye, nîşan bide, da ku wî bigirin.
19 Fêrisiyan ji hev re gotin: «Hûn fêm dikin ku hûn li ser tiştekî ne? va ye, dinya li pey wî çûye. 20 Û di nav wan de hinek Yewnanî jî hebûn ku ji bo di cejnê de biperizin, derketin. 21 Îcar ew hat ba Filîposê ku ji Beytsayda Celîlê bû, jê xwest û jê re got: «Ezbenî, emê Îsa bibînin. 22 Filîpos hat û ji Endrawis re got; Endrawis û Filîpos dîsa ji Îsa re gotin. 23 Îsa bersîva wan da û got: « Saet hat ku Kurê Mirov bê birûmetkirin. 24 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku genimek genim nekeve erdê û nemire, ew bi tenê dimîne; 25 Yê ku ji jiyana xwe hez dike, wê winda bike; û yê ku li vê dinyayê ji jiyana xwe nefret dike, wê ji bo jiyana herheyî biparêze. 26 Eger yek ji min re xizmetê bike, bila li pey min were; û ez li ku bim, xulamê min jî wê li wir be. 27 Niha canê min xemgîn e; û ez çi bibêjim? Bavo, min ji vê saetê xilas bike, lê ji bo vê yekê ez hatim vê saetê. 28 Bavo, navê xwe bi rûmet bike. Hingê dengek ji ezmên hat û got: «Min hem bi rûmet kir û hem jî ezê dîsa bi rûmet bikim.» 29 Îcar xelkê ku li wê derê rawesta û ev bihîst, got ku birûskê; yên din jî gotin: «Milyaketek jê re peyivî». 30 Îsa lê vegerand û got: « Ev deng ne ji ber min, lê ji bo we hat. 31 Niha dîwana vê dinyayê ye: niha wê mîrê vê dinyayê bê avêtin derve. 32 Û eger ez ji erdê rabim, ezê hemû mirovan ber bi xwe ve bikişînim. 33 Wî ev yek got, ji bo ku ew bi çi mirinê bimire. 34 Xelkê lê vegerand û got: «Me ji Şerîetê bihîstiye ku Mesîh her û her dimîne. Tu çawa dibêjî: «Divê Kurê Mirov were rakirin?» ev Kurê Mirov kî ye? 35 Hingê Îsa ji wan re got: « Hê ji bo demeke kurt ronahî bi we re ye. Heya ku we ronahî heye, bimeşin, da ku tarî bi ser we de neyê. 36 Heta ku we ronahî hebe, baweriyê bi ronahiyê bînin, da ku hûn bibin zarokên ronahiyê. Îsa ev tişt gotin, çû û xwe ji wan veşart. 37 Lê tevî ku wî ew qas keramet li ber wan kiribûn, lê wan bawerî bi wî nedianî. 38 Ji bo ku gotina Îşaya pêxember ku gotibû, bê cih: Ya Xudan, kê ji gotina me bawer kir? Û destê Xudan ji kê re xuya bû? 39 Ji ber vê yekê wan nikaribû bawer bikin, çimkî Îşaya dîsa got: 40 Wî çavên wan kor û dilê wan hişk kir; da ku ew bi çavên xwe nebînin, ne jî bi dilê xwe fêm bikin û venegerin û ez wan qenc bikim. 41 Gava ku Îşaya rûmeta wî dît û li ser wî peyivî, ev tişt gotin. 42 Lê ji serekên serekan jî gelekan bawerî bi wî anî. lê ji ber Fêrisiyan ew eşkere nekirin, da ku ew ji kinîştê neyên derxistin. 43 Çimkî wan ji pesnê Xwedê bêtir ji pesnê mirovan hez kir. 44 Îsa giriya û got: « Yê ku baweriyê bi min tîne, ne bi min, lê bi yê ku ez şandime bawer dike.» 45 Û yê ku min dibîne, yê ku ez şandime dibîne. 46 Ez hatim dinyayê, da ku her kesê ku baweriyê bi min bîne, di tariyê de nemîne.
BEŞA 12 1 Hingê Îsa şeş roj berî Cejna Derbasbûnê hat Beytanyayê, cihê ku Lazarê mirî lê lê bû û wî ji nav miriyan rakiribû. 2 Li wir şîvek jê re kirin. û Mertayê xizmet dikir. Lê Lazar yek ji wan ên ku bi wî re li ser sifrê rûniştibûn bû. 3Hingê Meryemê lîtreyek rûnê nardê biha hilda, rûn li lingên Îsa kir û bi porê xwe lingên wî ziwa kirin û mal bi bêhna rûnê tije bû. 4 Hingê yek ji şagirtên wî, Cihûdayê Îsxeryotî, kurê Şimûn, yê ku wê wî bide dest, got. 5 Çima ev rûnê hanê bi sê sed pereyan nehat firotin û nehat dayîn belengazan? 6 Wî ev got, ne ku ew xema belengazan dike; lê ji ber ku ew diz bû, çentê wî hebû û tiştên ku tê de hatibûn danîn hilanî. 7 Hingê Îsa got: « Wê bihêle, wê heta roja definkirina min ev yek parast. 8 Çimkî belengaz her gav bi we re ne; lê min hergav nekiriye. 9 Ji ber vê yekê gelek Cihûyan dizanibû ku ew li wir e û ne tenê ji bo Îsa hatin, lê ji bo ku Lazarê ku wî ji nav miriyan rakiribû jî bibînin. 10 Lê serekên kahînan şêwirîn ku Lazar jî bikujin. 11 Çimkî ji ber wî gelek Cihû çûn û bawerî bi Îsa anîn. 12 Dotira rojê gelek xelkê ku hatibûn cejnê, gava bihîstin ku Îsa tê Orşelîmê. 13 Çiqilên darên xurman hildan, derket pêşiya wî û got: «Hosana: Xwezî bi Padîşahê Îsraêl ku bi navê Xudan tê.» 14 Îsa kerek dît û li ser rûnişt. wek ku hatiye nivîsîn, 15 Netirse, keça Siyon, va ye, Padîşahê te tê, li ser dehşikê rûniştiye. 16 Ev tişt di destpêkê de şagirtên wî fêm nekirin; lê gava ku Îsa hat birûmetkirin, hat bîra wan ku ev tişt li ser wî hatine nivîsandin û wan ev tişt ji wî re kirine. 17 Îcar ew kesên ku bi wî re bûn, gava ku wî ji gora xwe gazî Lazar kir û ew ji nav miriyan rakir, şahidî kir. 18 Ji ber vê yekê xelq jî hatin pêşiya wî, çimkî bihîstibûn ku wî ev keramet çêkiriye.
64
JOHN
47 Û eger yek gotinên min bibihîze û bawer neke, ez dîwana wî nakim. 48 Yê ku min red dike û gotinên min qebûl nake, yê ku wî dadbar dike heye; peyva ku min gotiye, ewê di Roja Dawî de dîwana wî bike. 49 Çimkî min ji ber xwe negot; lê Bavê ku ez şandime emir daye min ku ez çi bibêjim û çi bibêjim. 50 Û ez dizanim ku emrê wî jiyana herheyî ye. Ji ber vê yekê ez çi dipeyivim, çawa ku Bav ji min re got, ez wusa dibêjim.
23 Îcar yekî ji şagirtên wî, ku Îsa jê hez dikir, li ser singê Îsa bû. 24 Li ser vê yekê Şimûn-Petrûs îşaret li wî kir ku bipirse ka ew li ser kê ye? 25 Îcar ew li ser sînga Îsa raza û jê re got: «Ya Xudan, ew kî ye? 26 Îsa lê vegerand û got: «Ew ew e, gava ku ez sopekê bidim wî. Gava ku wî sop kir, da Cihûdayê kurê Şimûnê Îsxeryotî. 27 Û piştî sopê Îblîs ket hundirê wî. Hingê Îsa jê re got: «Tiştê ku tu dikî, zû bike.» 28 Îcar tu kesî li ser sifrê nizanibû ku wî ji bo çi ev tişt jê re got. 29 Çimkî hinekan ji wan fikirîn ku ji ber ku kîsik di destê Cihûda de ye, Îsa jê re got: «Di cejnê de tiştên ku ji me re lazim in bikire. an jî, ku ew tiştekî bide belengazan. 30 Îcar wî ku sop hilda, di cih de derket û bû şev. 31 Ji ber vê yekê, gava ku ew derket derve, Îsa got: « Niha Kurê Mirov hatiye birûmetkirin û Xwedê bi wî hatiye birûmetkirin. 32 Eger Xwedê bi wî bê birûmetkirin, Xwedê jî wê bi xwe rûmetê bide wî û wê tavilê rûmetê bide wî. 33 Zarokno, hê ji bo demeke kurt ez bi we re me. Hûnê li min bigerin. Çawa ku min ji Cihûyan re got: «Ez herim cihê ku hûn nikarin bên. ji ber vê yekê niha ez ji we re dibêjim. 34 Ez emrekî nû didim we: Ji hevdû hez bikin. çawa ku min ji we hez kir, hûn jî ji hevdû hez bikin. 35 Eger hûn ji hev hez bikin, wê hemû bi vê yekê bizanin ku hûn şagirtên min in. 36 Şimûn-Petrûs jê re got: Ya Xudan, tu bi ku ve diçî? Îsa lê vegerand û got: « Ez diçim ku derê, niha tu nikarî li pey min biçî. lê tuyê paşê li pey min biçî. 37 Petrûs jê re got: Ya Xudan, çima ez niha nikarim li pey te biçim? Ezê ji bo xatirê te canê xwe bidim. 38 Îsa lê vegerand û got: Ma tu di ber min de canê xwe bidî? Bi rastî, bi rastî ez ji te re dibêjim, heta ku tu sê caran min înkar nekî, dîk bang nake.
BEŞA 13 1 Îcar beriya Cejna Derbasbûnê, gava ku Îsa dizanibû ku saeta wî hatiye ku ji vê dinyayê here ba Bav, ji yên ku li dinyayê ne, hez kir, wî heta dawiyê ji wan hez kir. 2 Îcar piştî ku şîv xilas bû, Îblîs xist dilê Cihûdayê kurê Şimûn Îsxeryotî, da ku wî bide dest. 3 Îsa dizanibû ku Bav her tişt daye destên wî û ew ji Xwedê hatiye û çû ba Xwedê. 4 Ew ji şîvê radibe, kincên xwe danîne aliyekî; û destmalek hilda û xwe girêda. 5Piştî vê yekê wî av rijand nav baskê, dest pê kir lingên şagirtan şuştin û bi destmala pêçayî paqij kirin. 6 Hingê ew hat ba Şimûn-Petrûs û Petrûs jê re got: «Ya Xudan, tu lingên min bişo? 7 Îsa lê vegerand û got: « Ez çi dikim, tu niha nizanî; lê tu ê axiriyê bizanibî. 8 Petrûs jê re got: «Tu qet lingên min naşo. Îsa bersîva wî da: « Eger ez te neşonim, para te bi min re nîne.» 9 Şimûn-Petrûs jê re got: Ya Xudan, ne tenê lingên min, lê destên min û serê min jî. 10 Îsa jê re got: « Yê ku hatiye şuştin ji şuştina lingên xwe pê ve ne hewce ye, lê bi tevahî paqij e. 11 Çimkî wî dizanibû ku wê kî wî bide dest; Ji ber vê yekê wî got: «Hûn hemû ne paqij in. 12 Îcar piştî ku wî lingên wan şuştin, kincên xwe hildan û dîsa rûnişt, ji wan re got: « Hûn dizanin min çi bi we kir? 13 Hûn ji min re dibêjin Mamoste û Xudan û hûn baş dibêjin; ji ber ku ez wisa me. 14 Îdî heke min Xudayê we û perwerdekarê we lingên we şuştin; divê hûn jî lingên hev bişon. 15Çimkî min mînakek da we, ku hûn çawa ku min ji we re kir, hûn jî bikin. 16 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, xulam ji axayê xwe ne mezintir e; ne jî yê ku hatiye şandin ji yê ku ew şandiye mezintir e. 17 Eger hûn van tiştan dizanin, eger hûn wan bikin, dilşad in. 18 Ez li ser we hemûyan nabêjim; ez dizanim ku min kî hilbijartiye, lê ji bo ku Nivîsara Pîroz bê cih: «Yê ku bi min re nan dixwe, pahniya xwe li hember min hildaye. 19 Niha ez ji we re dibêjim, berî ku ew bê, da ku, gava ku bibe, hûn bawer bikin ku ez ew im. 20 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku yê ku ez dişînim qebûl dike, min qebûl dike; Û yê ku min qebûl dike, yê ku ez şandime qebûl dike. 21 Gava ku Îsa weha got, ruhê wî xemgîn bû, şahidî kir û got: Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yek ji we wê min bide dest. 22 Hingê şagirtan li hev nêrî û guman kir ku ew ji kê re dibêje.
BEŞA 14 1 Bila dilê we netirse: hûn bi Xwedê bawer bikin, bi min jî bawer bikin. 2 Di mala Bavê min de gelek xanî hene; eger ne wusa bûya, minê ji we re bigota. Ez diçim ji we re cihek amade bikim. 3 Û eger ez herim û ji we re cihekî amade bikim, ezê dîsa werim û we bibim ba xwe. da ku ez li ku bim, hûn jî li wir bin. 4 Û ez diçim ku derê hûn dizanin û riya jî dizanin. 5 Tûma jê re got: Ya Xudan, em nizanin ku tu diçî ku derê; û em çawa dikarin rê bizanibin? 6 Îsa jê re got: « Rê, rastî û jiyan ez im; ji min pê ve tu kes nayê ba Bav. 7 Eger we ez nas bikirama, weyê Bavê min jî nas bikira. 8 Filîpos jê re got: Ya Xudan, Bav nîşanî me bide û bes e. 9 Îsa jê re got: Fîlîpo, ma ez ewqas dirêj bi te re me û te ez nas nekirim? yê ku ez dîtim, Bav dîtiye. Îcar tu çawa dibêjî: Bav nîşanî me bide? 10 Ma tu bawer nakî ku ez bi Bav re me û Bav jî bi min re ye? peyvên ku ez ji we re dibêjim, ez ji ber xwe nabêjim; 11 Ji min bawer bikin ku ez bi Bav re me û Bav jî bi min re ye; an na ji bo xatirê kirinan ji min bawer bikin.
65
JOHN
12 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, yê ku baweriyê bi min bîne, karên ku ez dikim, ewê ew jî bike; û karên ji van mezintir wê bike; ji ber ku ez diçim ba Bavê xwe. 13 Û hûn bi navê min çi bixwazin, ezê bikim, da ku Bav bi Kur bi rûmet bibe. 14 Eger hûn bi navê min tiştekî bixwazin, ezê bikim. 15 Eger hûn ji min hez dikin, emrên min bînin cih. 16 Û ezê ji Bav dua bikim û ewê Teseliyek din bide we, da ku her û her bi we re bimîne. 17 Ruhê Rastiyê jî; dinya nikare wî qebûl bike, çimkî ew nabîne û wî nas nake. Çimkî ew bi we re dimîne û wê di nav we de be. 18 Ez te bêhêvî nahêlim: Ezê bêm ba te. 19 Demek hindik ma û dinya êdî min nabîne. lê hûn min dibînin; ji ber ku ez dijîm, hûnê jî bijîn. 20 Wê rojê hûnê bizanibin ku ez bi Bavê xwe re me, hûn bi min re û ez jî bi we re me. 21 Yê ku emrên min digire û wan tîne cih, ew e ku ji min hez dike. 22 Cihûda ne Îsxeryotî jê re got: Ya Xudan, çawa dibe ku tu xwe ji me re û ne ji dinyayê re eşkere bikî? 23 Îsa lê vegerand û got: « Eger yek ji min hez bike, ewê gotinên min bigire. Bavê min wê jê hez bike û emê bên ba wî û li ba wî rûniştina xwe bikin. 24 Yê ku ji min hez nake, gotinên min nagire û peyva ku hûn dibihîzin ne ya min e, lê ya Bavê ku ez şandime ye. 25 Min ev tişt ji we re gotin, hê ku ez li ba we bûm. 26 Lê Teselîker ê ku Ruhê Pîroz e, yê ku Bav wê bi navê min bişîne, ewê her tiştî hînî we bike û her tiştê ku min ji we re gotiye, wê her tiştî bîne bîra we. 27 Ez aştiyê ji we re dihêlim, aştiya xwe didim we; ne wek ku dinya dide, ez didim we. Bila dilê we netirse û netirse. 28 We bihîst ku min çawa ji we re got: Ez diçim û dîsa têm ba we. Eger we ji min hez bikira, weyê şa bibûna, çimkî min got: Ez diçim ba Bav, çimkî Bavê min ji min mezintir e. 29 Û îcar min berî ku ew çêbe ji we re got, da ku gava bê, hûn bawer bikin. 30 Ji vir şûnda ez zêde bi we re napeyivim, çimkî mîrê vê dinyayê tê û tiştek di min de tune. 31 Lê ji bo ku dinya bizane ku ez ji Bav hez dikim; û çawa ku Bav emir daye min, ez jî wusa dikim. Rabe, em ji vir herin.
9 Çawa ku Bav ji min hez kir, min jî ji we hez kir: hûn di hezkirina min de bimînin. 10 Eger hûn emrên min bînin cih, hûnê di hezkirina min de bimînin; çawa ku min emrên Bavê xwe anîn cih û di hezkirina wî de dimînim. 11 Min ev tişt ji we re gotin, da ku şahiya min di we de bimîne û şahiya we tije be. 12 Emrê min ev e: Çawa ku min ji we hez kir, hûn ji hevdû hez bikin. 13 Hezkirina tu kesî ji vê mezintir nîne, ku mirov canê xwe ji bo hevalên xwe bide. 14Hûn hevalên min in, eger hûn tiştên ku ez li we emir dikim bikin. 15 Ji niha û pê ve ez ji we re nabêjim xulam; Ji ber ku xulam nizane axayê wî çi dike. Çimkî her tiştê ku min ji Bavê xwe bihîstiye, min ji we re da zanîn. 16 We ez ne hilbijartim, lê min hûn hilbijartin û emir kirin ku hûn herin fêkî bidin û fêkiyê we bimîne, da ku hûn bi navê min ji Bav çi bixwazin, ew bide we. . 17 Ez van tiştan emir li we dikim, ku hûn ji hevdû hez bikin. 18 Eger dinya ji we nefret bike, hûn bizanin ku beriya ku ji we nefret bike, ji min nefret kiriye. 19 Eger hûn ji dinyayê bûna, dinya wê ji yên xwe hez bike; lê ji ber ku hûn ne ji dinyayê ne, lê min hûn ji dinyayê hilbijartine, ji ber vê yekê dinya ji we nefret dike. 20 Gotina ku min ji we re got, bînin bîra xwe: Xulam ji axayê xwe ne mezintir e. Eger wan tengahî li min kiribe, wê zilmê li we jî bikin; eger wan gotina min girt, ewê gotina te jî bi cih bînin. 21 Lê belê ewê ji bo xatirê navê min van tiştan ji we re bikin, çimkî ewê ku ez şandime nas nakin. 22 Eger ez nehata û ji wan re negota, gunehê wan tunebû; 23 Yê ku ji min nefret dike, ji Bavê min jî nefret dike. 24 Eger min di nav wan de karên ku kesekî din nekiriba, gunehên wan tunebûya; 25 Lê belê ev yek diqewime, da ku peyva ku di Şerîeta wan de hatiye nivîsîn bê cih: «Wan bê sedem ji min nefret kir. 26 Lê gava ku Teselê ku ezê ji ba Bav ji we re bişînim bê, ew Ruhê Rastiyê yê ku ji Bav derdikeve, ewê ji bo min şahidiyê bike. 27 Û hûnê jî şahidiyê bikin, çimkî hûn ji destpêkê ve bi min re bûn.
BEŞA 15
BEŞA 16
1 Ez mêşa rastîn im û Bavê min cotkar e. 2 Her çiqila ku di min de fêkî nade, ew jê dibire; 3 Niha hûn bi peyva ku min ji we re gotiye paqij in. 4 Bi min re bimînin, ez jî bi we re. Çawa ku çiqil ji ber xwe nikare fêkî bide, heta ku di rez de bimîne; Ji bilî ku hûn bi min re nemînin, êdî hûn nikarin. 5 Ez mêw im, hûn şax in. Yê ku bi min re dimîne û ez bi wî re, ew gelek ber dide; çimkî bêyî min hûn nikarin tiştekî bikin. 6 Eger mirovek bi min re nemîne, wek çiqil tê avêtin derve û hişk dibe; Mirov wan dicivînin, diavêjin nav êgir û dişewitînin. 7 Heke hûn bi min re bimînin û gotinên min bi we re bimînin, hûn çi dixwazin bipirsin û wê ji we re bê kirin. 8 Bi vê yekê Bavê min tê birûmetkirin, ku hûn gelek fêkî bidin. bi vî awayî hûnê bibin şagirtên min.
1 Min ev tişt ji we re gotin, da ku hûn neyên xeyîdandin. 2 Ewê we ji kinîştan derxin; Erê, wext tê, ku her kesê ku we bikuje, wê bifikire ku ew xizmeta Xwedê dike. 3 Û van tiştan wê ji we re bikin, çimkî ne Bav û ne jî ez nas dikim. 4 Lê min ev tişt ji we re gotin, da ku gava wext bê, hûn bînin bîra xwe ku min ji we re got. Û min di destpêkê de ev tişt ji we re negot, çimkî ez bi we re bûm. 5 Lê niha ez diçim ba yê ku ez şandime; û yek ji we ji min napirse: Tu diçî ku derê? 6 Lê ji ber ku min ev tişt ji we re gotin, xemgîniyê dilê we tije kir. 7 Lê belê ez bi rastî ji we re dibêjim; Ji bo we guncav e ku ez herim. Çimkî eger ez neçim, Teselîker nayê ba we. lê eger ez herim, ezê wî bişînim ba we.
66
JOHN
BEŞA 17
8 Û gava ku ew bê, ewê dinyaya guneh, rastdarî û dîwankirinê hilde. 9 Ji guneh, ji ber ku ew bi min bawer nakin; 10 Ji rastdariyê, çimkî ez diçim ba Bavê xwe û hûn êdî min nabînin; 11 Ji dîwanê, ji ber ku mîrê vê dinyayê tê darizandin. 12 Hê gelek tişt hene ku ez ji we re bêjim, lê hûn niha nikarin wan ragirin. 13 Lê gava ku ew Ruhê Rastiyê bê, ewê we ber bi her rastiyê ve bibe. Lê ewê çi bibihîze, wê bêje û tiştên ku bên nîşanî we bide. 14 Ewê min bi rûmet bike, çimkî ewê ji min bistîne û wê nîşanî we bide. 15Hemû tiştên ku Bav heye yên min in; ji ber vê yekê min got ku ewê ji yên min bigire û wê ji we re nîşan bide. 16 Demek hindik, û hûn min nabînin, û dîsa, demek hindik, hûnê min bibînin, çimkî ez diçim ba Bav. 17 Hingê hinek ji şagirtên wî di nav xwe de gotin: «Ev çi ye ku ew ji me re dibêje: «Hinek hindik ma û hûn min nabînin. Bav? 18 Îcar wan got: «Ev çi ye ku ew dibêje: «Piyekî demeke kurt? em nikarin bêjin ka ew çi dibêje. 19 Îcar Îsa dizanibû ku ew dixwazin ji wî bipirsin û ji wan re got: « Hûn li ser vê yekê ku min got: «Hinek hindik ma û hûn min nebînin» bipirsin. ? 20 Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, hûnê bigirîn û bigirîn, lê dinya wê şa bibe. 21 Jinek, dema ku di zik de ye, xemgîn e, ji ber ku saeta wê hatiye; 22 Ji ber vê yekê hûn niha xemgîn in; lê ezê we dîsa bibînim û dilê we wê şa bibe û kes şahiya we ji we nagire. 23 Û di wê rojê de hûn tiştekî ji min nepirsin. Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, hûn bi navê min çi ji Bav bixwazin, ewê bide we. 24 Heta niha we bi navê min tiştek nexwestiye: bixwazin û hûnê bistînin, da ku şahiya we tije be. 25 Min ev tişt bi metelok ji we re gotin, lê dem tê, ku êdî ez bi metelok ji we re nabêjim, lê ezê bi eşkereyî Bav ji we re eşkere bikim. 26 Wê rojê hûnê bi navê min bixwazin û ez ji we re nabêjim ku ezê ji Bav ji bo we dua bikim. 27 Çimkî Bav bi xwe ji we hez dike, çimkî we ji min hez kir û we bawer kir ku ez ji nav Xwedê derketim. 28 Ez ji ba Bav derketim û hatim dinyayê; dîsa ez dinyayê dihêlim û diçim ba Bav. 29 Şagirtên wî jê re gotin: «Va ye, tu niha eşkere dibêjî û tu metelok nabêjî. 30 Niha em piştrast in ku tu her tiştî dizanî û ne hewce ye ku tu kes ji te bipirse; bi vê yekê em bawer dikin ku tu ji Xwedê derketî. 31 Îsa bersîva wan da: « Niha hûn bawer dikin? 32 Va ye, dem tê, erê, niha hatiye, ku hûnê her kes ji bo xwe belav bibin û min bi tenê bihêlin. Lê dîsa jî ez ne bi tenê me, çimkî Bav bi min re ye. 33 Min ev tişt ji we re gotin, da ku hûn bi min re bibin xwediyê aştiyê. Li dinyayê wê tengahiyek we hebe. Min dinya bi ser ket.
1 Îsa ev gotin gotin, çavên xwe ber bi ezmên ve hildan û got: Bavo, saet hat; Kurê xwe bi rûmet bike, da ku Kurê te jî te bi rûmet bike. 2 Çawa ku te li ser hemû bedenê desthilatî da wî, da ku jiyana herheyî bide her kesê ku te daye wî. 3 Û jiyana herheyî ev e, da ku te, Xwedayê yekta yê rast û Îsa Mesîhê ku te şandiye nas bikin. 4 Min tu li ser rûyê erdê bi rûmet kirî, karê ku te da min, min qedand. 5 Û niha, ya Bavo, bi wê rûmeta ku berî çêbûna dinyayê bi te re hebû, min bi xwe re bi rûmet bike. 6 Min navê te nîşanî wan merivên ku te ji dinyayê dan min: yên te bûn û te da min. û wan peyva te girt. 7 Niha ew dizanin ku hemû tiştên ku te dane min, ji te ne. 8 Çimkî min ew gotinên ku te dane min dane wan. û wan ew qebûl kirin û bi rastî dizanin ku ez ji nav te derketim û wan bawer kir ku te ez şandime. 9 Ez ji bo wan dua dikim: Ez ne ji bo dinyayê, lê ji bo wan ên ku te dane min dua dikim. çimkî ew yên te ne. 10 Û hemû yên min ên te ne û yên te yên min in; û ez di wan de bi rûmet im. 11 Û niha ez ne li dinyayê me, lê ev li dinyayê ne û ez têm ba te. Bavê Pîroz, wan ên ku te dane min, bi navê xwe biparêze, da ku ew jî wek me bibin yek. 12 Dema ku ez li dinyayê bi wan re bûm, min ew bi navê te parastin. da ku Nivîsara Pîroz bê cih. 13 Û niha ez têm ba te; Û ez van tiştan li dinyayê dibêjim, da ku şabûna min di xwe de pêk were. 14 Min peyva te daye wan; Û dinyayê ji wan nefret kir, çimkî ew ne ji dinyayê ne, çawa ku ez ne ji dinyayê me. 15 Ez dua nakim ku tu wan ji dinyayê derxî, lê ji bo ku tu wan ji xerabiyê biparêzî. 16 Çawa ku ez ne ji dinyayê me, ew ne ji dinyayê ne. 17 Wan bi rastiya xwe pîroz bike: peyva te rastî ye. 18 Çawa ku te ez şandime dinyayê, min jî ew şandin dinyayê. 19 Û ji bo wan ez xwe pîroz dikim, da ku ew jî bi rastiyê pîroz bibin. 20 Ez ne tenê ji bo van dua dikim, lê ji bo wan ên ku bi peyva xwe baweriyê bi min bînin jî. 21 Da ku hemû bibin yek; Çawa ku tu, Bavo, bi min re yî û ez jî bi te re, da ku ew jî bi me re bibin yek, da ku dinya bawer bike ku te ez şandime. 22 Û rûmeta ku te da min, min daye wan; da ku ew bibin yek, çawa ku em yek in: 23 Ez bi wan re û tu jî bi min re, da ku ew di yek de bêkêmasî bibin. û ji bo ku dinya bizane ku te ez şandime û çawa ku te ji min hez kir, te ji wan hez kir. 24 Bavo, ez dixwazim ku yên ku te dane min, li cihê ku ez lê me, bi min re bin. da ku ew rûmeta min a ku te daye min bibînin, çimkî te beriya damezrandina dinyayê ji min hez kir. 25 Ya Bavê rast, dinya tu nas nekir, lê min tu nas kir û vana jî zanîn ku te ez şandime. 26 Û min navê te ji wan re da zanîn û ezê bibêjim, da ku evîna ku te ji min hez kir, di wan de be û ez jî di wan de be.
67
JOHN
BEŞA 18
29 Pîlatos derket ba wan û got: «Hûn çi sûcdariyê li vî mirovî dikin? 30 Wan lê vegerand û jê re gotin: «Eger ew ne xerabkar bûya, me wî radestî te nedikir. 31 Hingê Pîlatos ji wan re got: «Hûn wî bigirin û li gor Şerîeta xwe wî dadbar bikin. Ji ber vê yekê Cihûyan jê re got: «Ne rewa ye ku em tu kesî bikujin. 32 Ji bo ku gotina Îsa ya ku wî gotibû, bê cih. 33 Hingê Pîlatos dîsa ket dîwanxanê, gazî Îsa kir û jê re got: «Tu Padîşahê Cihûyan î? 34 Îsa lê vegerand û got: « Tu ji ber xwe vê yekê dibêjî, yan yên din ji bo min ji te re gotine?» 35 Pîlatos lê vegerand û got: Ma ez Cihû ye? Miletê te û serekên kahînan tu teslîmî min kirin: Te çi kir? 36 Îsa lê vegerand û got: « Padîşahiya min ne ji vê dinyayê ye; eger Padîşahiya min ji vê dinyayê bûya, xizmetkarên min wê şer bikin, da ku ez nekim destê Cihûyan; lê niha Padîşahiya min ne ji vir e. 37 Pîlatos jê re got: «Nexwe tu padîşah î? Îsa lê vegerand û got: « Tu dibêjî ku ez padîşah im. Ez ji bo vê yekê hatime dinyayê û ji bo vê yekê ez hatim dinyayê, da ku ez ji rastiyê re şahidiyê bikim. Her kesê ku ji rastiyê ye, dengê min dibihîze. 38 Pîlatos jê re got: «Rastî çi ye? Gava ku wî ev tişt got, dîsa derket ba Cihûyan û ji wan re got: «Ez qet sûcekî wî nabînim. 39 Lê adeta we heye ku ez di Cejna Derbasbûnê de yekî ji we re berdim. Ma hûnê Padîşahê Cihûyan ji we re berdin? 40 Hingê hemûyan dîsa qîriyan û gotin: «Ne ev, lê Barabas. Niha Barabas diz bû.
1 Gava ku Îsa ev gotin gotin, ew bi şagirtên xwe re derket ser çemê Kedronê, ku lê baxçeyek bû, ku ew û şagirtên xwe tê de ketin. 2 Cihûdayê ku ew da dest jî ew cih dizanibû, çimkî Îsa bi şagirtên xwe re gelek caran li wir diçû. 3 Hingê Cihûda komeke mêr û parêzgerên serekên kahînan û Fêrisiyan qebûl kir, bi fanos, meşale û çekan hat wê derê. 4 Îcar Îsa bi hemû tiştên ku wê bên serê wî dizanibû, derket derve û ji wan re got: « Hûn li kê digerin? 5Wan bersîva wî da: «Îsa yê Nisretî». Îsa ji wan re got: « Ez ew im. Cihûdayê ku ew da dest jî bi wan re rawesta. 6 Gava ku wî ji wan re got: «Ez ew im», ew paşde çûn û ketin erdê. 7 Hingê wî dîsa ji wan pirsî: « Hûn li kê digerin? Wan jî got: «Îsa yê Nisretî. 8 Îsa lê vegerand û got: Min ji we re got ku ez ew im. 9 Da ku peyva ku wî gotibû bê cih: « Min tu kes ji wan ên ku te dane min winda nekir. 10 Hingê Şimûn-Petrûs şûrê wî kişand, li xulamê Serokkahîn xist û guhê wî yê rastê jêkir. Navê xulam Malxos bû. 11 Hingê Îsa ji Petrûs re got: « Şûrê xwe bixe qalikê; ma ez wê kasa ku Bavê min daye min, venaxwim?» 12Hingê komek, serdar û serwerên Cihûyan Îsa girtin û ew girêdan. 13 Û pêşî ew bir ba Henan. Çimkî ew xezûrê Qeyafayê ku wê salê Serokkahîn bû bû. 14 Îcar ew Qeyafa bû, yê ku şîret li Cihûyan kir, ku guncav e ku merivek ji bo gel bimire. 15 Şimûn-Petrûs û şagirtekî din jî li pey Îsa ketin. 16 Lê Petrûs li derve li ber derî rawesta. Hingê şagirtê din ê ku Serokkahîn nas dikir derket derve, bi wê derî re peyivî û Petrûs anî hundir. 17 Hingê keçika derî ji Petrûs re got: Ma tu jî ne ji şagirtên vî mirovî yî? Ew dibêje, ez ne. 18 Xulam û parêzgerên ku ji komirê agir pêxistin li wê derê rawestan. Çimkî sar bû û xwe germ kirin. Petrûs bi wan re rawesta û xwe germ kir. 19 Hingê Serokkahîn li ser şagirtên xwe û hînkirina wî ji Îsa pirsî. 20 Îsa lê vegerand û got: Min bi eşkereyî ji dinyayê re got; Min hergav li kinîştê û li Perestgeha ku Cihû lê digeriyan hîn dikir. û bi dizî min tiştek negot. 21 Tu çima ji min dipirsî? ji yên ku min bihîstine bipirsin, ka min çi ji wan re got: Va ye, ew dizanin ku min çi gotiye. 22 Gava ku wî weha peyivî, yekî ji parêzgerên ku li wir rawesta bû, bi kefa destê wî li Îsa xist û got: «Tu wisa bersîva Serokkahîn didî?» 23 Îsa lê vegerand û got: « Eger min xerab got, ji xerabiyê re şahidiyê bike. 24 Annas ew girêdayî şand ba Qeyafa Serokkahîn. 25 Şimûn-Petrûs jî rawesta û xwe germ kir. Îcar wan jê re got: «Ma tu jî ne yek ji şagirtên wî yî? Wî ev yek înkar kir û got, ez ne. 26 Yek ji xulamên Serokkahîn, ku mirovê wî ye, ku Petrûs guhê wî jêkir, got: «Ma min tu bi wî re li bexçê nedîtî?» 27 Petrûs dîsa înkar kir û di cih de dîk bang kir. 28 Hingê wan Îsa ji Qeyafa birin dîwanxane. Û ew bi xwe neçûn dîwanxanê, da ku neyên heram kirin. lê ji bo ku ew Cejna Derbasbûnê bixwin.
BEŞA 19 1 Hingê Pîlatos Îsa girt û qamç kirin. 2 Leşkeran tacek ji stiriyan danî û danî ser serê wî û xiftanê binefşî lê kirin. 3 Û got: Silav, padîşahê Cihûyan! û bi destên xwe lê xistin. 4 Pîlatos dîsa derket derve û ji wan re got: «Va ye, ez wî derdixim ba we, da ku hûn bizanin ku ez tu sûcekî wî nabînim. 5Hingê Îsa taca ji stiriyan û xiftanê binefşî li xwe kiribû, derket derve. Pîlatos ji wan re got: «Va ye mirov! 6 Gava ku serekên kahînan û parêzgeran ew dîtin, qîriyan û gotin: «Wî xaç bike, wî xaç bike.» Pîlatos ji wan re got: «Hûn wî bigirin û wî xaç bikin, çimkî ez tu sûcê wî nabînim. 7 Cihûyan lê vegerand û got: Şerîeteke me heye û li gor qanûna me divê ew bimire, çimkî wî xwe kir Kurê Xwedê. 8 Gava Pîlatos ev gotin bihîst, hê bêtir tirsiya. 9 Hingê dîsa çû dîwanxanê û ji Îsa re got: «Tu ji ku yî? Lê Îsa tu bersiv neda wî. 10 Hingê Pîlatos jê re got: «Ma tu ji min re nabêjî? Ma tu nizanî ku hêza min heye ku te xaç bikim û hêza min heye ku te berdim? 11 Îsa lê vegerand û got: « Heta ku ji jor ve nehata dayîn, tu nikarî li hember min hêza te hebe. 12 Û ji hingê ve Pîlatos xwest ku wî berde, lê Cihûyan qîriyan û gotin: «Eger tu vî mirovî bihêlî, tu ne dostê Qeyser î. 13 Gava ku Pîlatos ev gotin bihîst, Îsa derxist derve û li ser kursiyê dîwanê rûnişt, li wî cihê ku jê re Peyxarî digotin, lê bi Îbranî digotin Gabata.
68
JOHN
14 Amadekirina Cejna Derbasbûnê û li dora saet şeşan bû û wî ji Cihûyan re got: Va ye Padîşahê we! 15 Lê wan qîriyan û gotin: «Dabe, wî xaç bike!» Pîlatos ji wan re got: «Ma ez Padîşahê we xaç bikim? Serekên kahînan lê vegerand û gotin: «Ji Qeyser pê ve padîşahê me tune. 16 Hingê wî ew da destê wan, da ku ew bê xaçkirin. îsa birin û birin. 17 Û wî xaça xwe hilda, derket wî cihî ku jê re "cihê serê serê serê xwe" digotin, ku bi Îbranî Golgota tê gotin. 18 Li wê derê wan ew û du kesên din bi wî re xaç kirin. 19 Pîlatos sernivîsek nivîsî û danî ser xaçê. Û nivîsar ev bû: ÎSAyê Nisretî PADÎŞAHÊ cihûyan. 20 Hingê ev sernivîs gelek ji Cihûyan xwend, çimkî cihê ku Îsa lê hatibû xaçkirin nêzîkî bajêr bû û bi Îbranî, Yewnanî û Latînî hatibû nivîsîn. 21 Hingê serekên kahînan ji Pîlatos re got: «Nenivîse, Padîşahê Cihûyan! lê wî got: «Ez Padîşahê Cihûyan im.» 22 Pîlatos lê vegerand û got: Min çi nivîsî, min nivîsî. 23 Hingê leşkeran gava Îsa xaç kirin, cilên wî hildan û ji her leşkerekî re çar par kirin. û qapûtê wî jî: îcar palto bê diran bû, ji serî de bi tevayî hatibû pêçan. 24 Ji ber vê yekê wan di nav xwe de got: «Bila em wê neqetînin, lê pişk bavêjin, ka ew ê kê be, da ku Nivîsara Pîroz a ku dibêje: «Wan cilê min di nav xwe de parçe kirin û ji bo kirasê min jî pişk avêtin» bê cih. Ji ber vê yekê leşkeran ev tişt kirin. 25 Li ber xaça Îsa diya wî û xwişka diya wî Meryema jina Kleofas û Meryema Mejdelanî rawestiyan. 26 Gava ku Îsa diya xwe û şagirtê ku wî jê hez dikir li wê derê rawesta dît, ji diya xwe re got: « Sitiyê, va ye kurê te! 27 Hingê wî ji şagirtê xwe re got: Va ye diya te! Û ji wê saetê de wî şagirt ew bir mala xwe. 28 Piştî vê yekê, Îsa dizanibû ku êdî her tişt pêk hatiye, da ku Nivîsara Pîroz bê cih, got: « Ez tî me.» 29 Li wê derê firaxeke tije sihik danîbûn; 30 Gava ku Îsa sihik stand, got: « Qediya ye!» serê xwe xwar kir û ruh da. 31 Ji ber vê yekê Cihûyan, ji ber ku amadekarî bû, ku cesed roja Şemiyê li ser xaçê nemînin (ji ber ku ew roja Şemiyê rojek bilind bû), ji Pîlatos lava kirin ku lingên wan bişkênin û bibin. birin. 32 Hingê leşker hatin, lingên yê pêşî û yê din ê ku bi wî re hatibû xaçkirin şikandin. 33 Lê gava hatin ba Îsa û dîtin ku ew ji xwe miriye, lingên wî neşikandin. 34 Lê yekî ji leşkeran bi rimê wî qul kir û di cih de xwîn û av jê derket. 35 Û yê ku ew dît, şahidî kir û qeyda wî rast e û ew dizane ku ew rast dibêje, da ku hûn bawer bikin. 36 Çimkî ev tişt hatin kirin, da ku Nivîsara Pîroz bê cih: «Hestiyê wî nayê şikandin.» 37 Û dîsa nivîsareke din dibêje: «Wê li yê ku qul kirine binêrin.» 38 Piştî vê yekê Ûsivê ji Arîmetyayê, ku şagirtê Îsa bû, lê ji tirsa Cihûyan bi dizî, ji Pîlatos lava kir ku cesedê Îsa bigire û Pîlatos destûr da wî. Îcar ew hat û cesedê Îsa hilda. 39 Û Nîkodêmos jî hat, yê ku di destpêkê de bi şev hat ba Îsa û bi giraniya sed lîtreyî tevliheviya mur û aloyê anî. 40 Hingê wan cesedê Îsa hilda, bi cilên cahîn bi giyayên bîhnxweş pêça, çawa ku Cihûyan defin dikin.
41 Li cihê ku ew hat xaçkirin baxçeyek hebû. û di nav baxçe de goreke nû ya ku hê mirov tê de nehatibû danîn. 42 Îcar ji ber Roja Amadekirinê ya Cihûyan Îsa li wir danî. Çimkî gor nêzîk bû. BEŞA 20 1 Roja pêşî ya heftiyê Meryema Mejdelanî zû, gava hê tarî bû, hat ser gorê û dît ku kevirê ser gorê hatiye rakirin. 2 Hingê ew direve, hat ba Şimûn-Petrûs û şagirtê din ê ku Îsa jê hez dikir û ji wan re got: «Wan Xudan ji gorê derxistin û em nizanin ew li ku veşartiye. 3 Petrûs û şagirtê din jî derketin û hatin ser gorê. 4 Îcar herdu bi hev re bezîn û şagirtê din ji Petrûs bezî û pêşî hat ser gorê. 5 Û wî xwe xwar kir û li hundir nêrî, kincên ketan ên pêvekirî dît. dîsa jî ew neçû hundir. 6Hingê Şimûn-Petrûs li pey wî hat, çû ser gorê û dît ku cilê ketan razayî ye. 7 Destmala ku li ser serê wî bû, ne bi kincên ketan re bû, lê bi serê xwe li cihekî pêçabû. 8Hingê ew şagirtê din ê ku pêşî hat ser gorê jî ket hundir, wî dît û bawer kir. 9 Ji ber ku hê wan Nivîsara Pîroz nizanibû ku divê ew ji nav miriyan rabe. 10 Hingê şagirt dîsa çûn mala xwe. 11 Lê Meryem li derve li ber gorê rawesta û giriya; 12 Û dibîne ku du milyaketên bi cilên spî rûniştine, yek li ser serê xwe û yê din li ber lingên cihê ku cesedê Îsa lê bû. 13 Û ji wê re gotin: «Sitiyê, tu çima digirî? Wê ji wan re got: «Ji ber ku wan Xudanê min birin û ez nizanim ew li ku veşartiye. 14 Û gava ku wê ev tişt got, wê li paş xwe zivirî, dît ku Îsa radiweste, lê nizanibû ku ew Îsa ye. 15 Îsa ji wê re got: « Sitiyê, tu çima digirî? tu li kê digerî? Wê guman kir ku ew bexçevan e û jê re got: «Ezbenî, eger te ew ji ber vê yekê anî, ji min re bêje ku te ew li ku derê veşartiye û ez ê wî bigirim. 16 Îsa jê re got: Meryem. Wê li xwe zivirî û jê re got: Rabboni; yanî Mamoste. 17 Îsa jê re got: Dest nede min; Çimkî ez hê derneketime ba Bavê xwe. û ji Xwedayê min û Xwedayê te re. 18 Meryema Mejdelanî hat û ji şagirtan re got ku wê Xudan dîtiye û wî ev tişt ji wê re gotine. 19 Îcar di wê rojê de, danê êvarê, roja pêşî ya heftiyê bû, gava deriyên cihê ku şagirt ji tirsa Cihûyan li hev civiyabûn girtî bûn, Îsa hat û di navberê de rawesta û ji wan re got: « Silamet li ser we be. 20 Û gava ku wî weha got, wî dest û milên xwe nîşanî wan da. Hingê şagirtan gava Xudan dîtin, şa bûn. 21 Hingê Îsa dîsa ji wan re got: « Silamet li ser we be. Çawa Bavê min ez şandime, ez we jî wisa dişînim. 22 Piştî ku wî ev tişt got, hilma xwe avêt ser wan û ji wan re got: « Hûn Ruhê Pîroz bistînin. 23 Hûn gunehên kê bibihûrin, li wan bên bihûrtin. Û hûn gunehên kê bihêlin, ew tên girtin. 24 Lê Tûma, ku yek ji her diwanzdehan bû, ku jê re Dîdymus digotin, dema ku Îsa hat, ne bi wan re bû. 25 Şagirtên din jî jê re gotin: «Me Xudan dît. Lê wî ji wan re got: «Heta ku ez di destên wî de şopa neynûkan nebînim, tiliya xwe nekevim şopa neynûkan û destê xwe nexim kêleka wî, ez bawer nakim.
69
JOHN
26 Piştî heşt rojan dîsa şagirtên wî li hundir bûn û Tûma jî bi wan re bû. Paşê derî girtî Îsa hat û di nav de rawesta û got: « Silav li we be. 27 Hingê wî ji Tûma re got: « Tiliya xwe bigire û li destên min binêre. Û destê xwe bigihîne vê derê û bikeve kêleka min. 28 Tûma bersîv da û jê re got: «Xwedayê min û Xwedayê min». 29 Îsa jê re got: « Tûma, ji ber ku te ez dîtim, te bawer kir. Xwezî bi wan ên ku nedîtine û bawer kirine. 30 Û bi rastî Îsa li ber şagirtên xwe gelek nîşanên din jî kirin, yên ku di vê pirtûkê de nehatine nivîsîn: 31 Lê ev hatine nivîsîn, da ku hûn bawer bikin ku Îsa Mesîh, Kurê Xwedê ye. û ji bo ku hûn bi navê wî baweriyê bînin jiyana we hebe.
tiştî dizanî; tu dizanî ku ez ji te hez dikim. Îsa jê re got: « Miyên min biçêrîne. 18 Bi rastî, bi rastî ez ji te re dibêjim, gava ku tu ciwan bûyî, te xwe girêda û li cihê ku te dixwest meşiyayî; nedixwest. 19Wî ev got, da ku ew bi çi mirinê pesnê Xwedê bide. Gava ku wî ev yek got, jê re got: « Li pey min were!» 20 Hingê Petrûs li pişt xwe zivirî, dît ku şagirtê ku Îsa jê hez dike li pey wî tê. yê ku di şîvê de xwe da ser sînga xwe û got: «Ya Xudan, yê ku te bide dest kîjan e? 21 Gava Petrûs ew dît, ji Îsa re got: «Ya Xudan, ma ev mirov wê çi bike? 22 Îsa jê re got: « Eger ez bixwazim ku ew bimîne heta ku ez bêm, ma ev ji te re çi ye? li pey min were. 23 Hingê ev gotin di nav birayan de belav bû, ku ew şagirt nemire. Lê Îsa jê re negot: Ew namire. Lê eger ez bixwazim ku ew heta ku ez bêm, ma ev ji te re çi ye? 24 Ev şagirtê ku li ser van tiştan şahidî dike û ev tişt nivîsî ye, û em dizanin ku şahidiya wî rast e. 25 Û gelek tiştên din jî hene ku Îsa kirine, yên ku, eger ew her yek bihatana nivîsandin, ez texmîn dikim ku dinyayê bi xwe jî nikarîbû pirtûkên ku gerekê bihatana nivîsandinê. Amîn.
BEŞA 21 1Piştî van tiştan Îsa dîsa xwe li ber gola Teberiyayê nîşanî şagirtan da. û li ser vê yekê wî xwe nîşan da. 2 Şimûn-Petrûs, Tûmayê bi navê Dîdymos, Natanyêlê Qenaya Celîlê, kurên Zebedî û du şagirtên wî yên din bi hev re bûn. 3 Şimûn-Petrûs ji wan re got: «Ez diçim masiyan. Ji wî re gotin: «Em jî bi te re diçin. Ew derketin derve û di cih de li gemiyekê siwar bûn. û wê şevê tiştek negirtin. 4 Lê gava bû sibe, Îsa li qeraxê golê rawesta, lê şagirtan nizanibûn ku ew Îsa ye. 5 Hingê Îsa ji wan re got: « Zarono, xwarinên we hene? Wan bersîva wî da: Na. 6 Û wî ji wan re got: « Torê bavêjin aliyê rastê yê gemiyê û hûnê bibînin. Ji ber vê yekê wan avêtin û niha ji ber elaleta masiyan nikaribûn wê bikişînin. 7 Ji ber vê yekê ew şagirtê ku Îsa jê hez dikir ji Petrûs re got: «Ew Xudan e». Îcar gava Şimûn-Petrûs bihîst ku ew Xudan e, kirasê xwe yê masîgir li wî kir, çimkî ew tazî bû û xwe avêt golê. 8 Şagirtên din jî bi gemiyek biçûk hatin. (Çimkî ew ne dûrî bejê bûn, lê wek dused zend bûn) torê bi masiyan dikişand. 9 Gava ew hatin bejê, li wê derê agirê komirê, masî û nan danîbûn. 10 Îsa ji wan re got: « Niha hûn masiyên ku we girtine, bînin. 11 Şimûn-Petrûs hilkişiya û tora ku sed û pêncî û sê masiyên mezin tije bûn, kişand bejê. 12 Îsa ji wan re got: « Werin şîvê bixwin. Û tu kesî ji şagirtan newêrîbû jê bipirse: «Tu kî yî? dizanibû ku ew Xudan e. 13 Hingê Îsa hat, nan hilda, da wan û masî jî bi vî awayî. 14 Piştî ku Îsa ji nav miriyan rabû, ev cara sisiyan e ku Îsa xwe nîşanî şagirtên xwe da. 15 Îcar gava şîvê xwarin, Îsa ji Şimûn-Petrûs re got: « Şimûnê kurê Ûnis, ma tu ji van bêtir ji min hez dikî? Wî jê re got: «Erê, ya Xudan; tu dizanî ku ez ji te hez dikim. Wî jê re got: Berxên min biçêrîne. 16 Cara diduyan dîsa jê re got: « Şimûnê kurê Ûnis, ma tu ji min hez dikî? Wî jê re got: «Erê, ya Xudan; tu dizanî ku ez ji te hez dikim. Wî jê re got: « Miyên min biçêrîne. 17 Wî cara sisiyan jê re got: « Şimûnê kurê Ûnis, ma tu ji min hez dikî? Petrûs xemgîn bû, çimkî cara sisiyan jê re got: «Tu ji min hez dikî?» Û wî jê re got: Ya Xudan, tu her
70
Karên Şandiyan
22 Ji imadkirina Yûhenna dest pê bike, heta wê roja ku ew ji nav me hate hildan, divê yek bi me re bibe şahidê vejîna wî. 23 Û wan du kes kirin, Ûsiv bi navê Barsabas, ku navê wî Yûstos bû, û Matyas. 24 Wan dua kirin û gotin: «Ya Xudan, yê ku dilê hemû mirovan dizanî, nîşan bide ka te ji van herduyan bijartiye yan na. 25 Ji bo ku ew ji vê xizmet û Şandiyaniya ku Cihûda bi neheqiyê jê ket, be, da ku here cihê xwe. 26 Û wan para xwe dan; Û pişk bi Matthias ket. Ew di nav yanzdeh Şandiyan de hat hejmartin.
BEŞA 1 1Ya Têyofîlos, min ev xebera berê ji hemû tiştên ku Îsa dest pê kir û hîn kir, çêkir. 2Heta roja ku ew hat rakirin, piştî wê, bi destê Ruhê Pîroz emir ji Şandiyên ku xwe bijartibûn re dabû. 3 Û wî jî bi gelek delîlên bêserûber piştî hewesa xwe bi saxî nîşan da, çil roj ji wan hat dîtin û li ser tiştên Padîşahiya Xwedê peyivî. 4 Û gava ku bi wan re li hev civiya, emir li wan kir ku ji Orşelîmê dernekevin, lê li hêviya soza Bav bin, ku we ji min bihîstiye. 5 Çimkî Yûhenna bi rastî bi avê imad kir; lê hûnê bi Ruhê Pîroz imad bibin ne pir rojan. 6 Îcar gava ew li hev civiyan, ji wî pirsîn û gotin: «Ya Xudan, ma tuyê di vê demê de padîşahiya Îsraêl dîsa vegerînî? 7 Û wî ji wan re got: Ne ji we re ye ku hûn dem û demsalên ku Bav bi hêza xwe danîne, bizanin. 8 Lê piştî ku Ruhê Pîroz bi ser we de hat, hûnê hêzê bistînin û hûnê bibin şahidên min hem li Orşelîmê, hem li tevahiya Cihûstanê, hem li Sameryayê û hem jî heta dawiya dinyayê. 9 Gava ku wî ev tişt gotin, gava ku wan dît, ew hat hildan. Ewrekî ew ji ber çavên wan girt. 10 Û gava ku wan bi sekinîn ber bi ezmên ve dinihêrî, gava ku ew hilkişiya, va ye, du zilamên ku bi cilên spî li ba wan rawesta bûn. 11 Wan jî got: Gelî Celîliyan, hûn çima radiwestin û li ezmên dinêrin? Ev Îsayê ku ji nav we hilkişiyaye ezmên, çawa we dît ku ew çûye ezmên, wê usa bê. 12 Hingê ew ji Çiyayê Zeytûnê, ku ji Orşelîmê rêwîtiyek roja Şemiyê ye, vegeriyan Orşelîmê. 13 Gava ku ew hatin hundur, hilkişiyan jûreyek jorîn û tê de Petrûs, Aqûb, Yûhenna, Endrawis, Filîpos, Tûma, Bartolomeyo û Metta, Aqûbê kurê Alphayos û Şimûnê Zelotes lê diman. û Cihûdayê birayê Aqûb. 14 Evana hemû bi yekdengî, bi jinan, Meryema diya Îsa û bi birayên wî re dua û dua kirin. 15 Û di wan rojan de Petrûs di nav şagirtan de rawesta û got: (hejmara navan bi hev re nêzîkî sed û bîst bû). 16 Birano, gerek ev Nivîsara Pîroz a ku Ruhê Pîroz bi devê Dawid beriya ku li ser Cihûdayê ku rêberiya wan ên ku Îsa girtibû, gotibû, bê cih. 17 Çimkî ew bi me re hat hejmartin û beşek ji vê xizmetê bi dest xistibû. 18 Îcar vî mirovî bi xelata neheqiyê zeviyek kirî; û bi serê xwe ket, di navberê de perçe perçe bû û hemû rûvîkên wî rijiyan. 19 Û ji hemû rûniştvanên Orşelîmê re hat zanîn; ji ber ku ji wê zeviyê re bi zimanê wan tê gotin Aceldama, ango zeviya xwînê. 20Çimkî di kitêba Zebûr de hatiye nivîsîn: «Bila rûniştina wî wêran be û tu kes tê de rûne, û metranê wî yekî din bigire. 21 Ji ber vê yekê ji van zilamên ku her dem bi me re bûn, gava ku Xudan Îsa di nav me de diçû û derdiket,
BEŞA 2 1 Û gava ku roja Pentîkostê temam bû, ew hemû bi hev re li cihekî bûn. 2 Û ji nişkê ve dengek ji ezmên hat, wek bayekî xurt û hemû mala ku ew lê rûdiniştin tije kir. 3 Û zimanên perçekirî mîna êgir ji wan re xuya bûn û li ser her yekî ji wan rûnişt. 4 Û hemû bi Ruhê Pîroz tije bûn û çawa ku Ruh dabû wan, bi zimanên din peyivîn. 5 Û li Orşelîmê Cihûyên dîndar, ji hemû miletên di bin ezmên de rûdiniştin. 6 Gava ev deng li derve hat, elalet li hev civiya û şaş ma, çimkî her kesî bihîst ku ew bi zimanê xwe dipeyivin. 7 Hemû şaş man û şaş man û ji hev re gotin: «Va ye, ma evên ku dipeyivin hemû ne Celîlî ne? 8 Û em çawa her kes bi zimanê xwe yê ku em tê de çêbûne dibihîzin? 9 Parth, Med, û Elamî û rûniştvanên li Mezopotamyayê, li Cihûstanê, û Kapadokyayê, li Pontus û Asyayê, 10 Firîgya û Pamfîlyayê, li Misirê û li herêmên Lîbyayê yên li ser Kûrênê, û xerîbên Romayê, Cihû û proselîtan, 11 Girîtê û Ereban, em dibihîzin ku ew bi zimanê xwe karên Xwedê yên ecêb dibêjin. 12 Û hemû şaş man, dudilî bûn û ji hev re gotin: Ma ev çi ye? 13 Yên din jî tinazên xwe dikirin û digotin: «Ev mirov bi şeraba nû tije ne. 14 Lê Petrûs tevî yanzdeh şagirtan rabû ser xwe, dengê xwe bilind kir û ji wan re got: «Gelî Cihûyan û hûn hemû yên ku li Orşelîmê rûdinin, ev ji we re bê zanîn û guh bidin gotinên min. 15 Çimkî ev ne serxweş in, çawa ku hûn difikirin, çimkî ew saeta sisiyan e. 16 Lê ya ku Yûêl pêxember gotiye ev e; 17 Û di rojên dawîn de wê bibe, Xwedê dibêje, ezê ji Ruhê xwe birijînim ser hemû bedenê: û kur û keçên we wê pêxemberîtiyê bikin, û xortên we wê dîtiniyan bibînin, û kalên we wê xewnan bibînin. : 18 Û ezê di wan rojan de Ruhê xwe birijînim ser xulam û keçên xwe. û ewê pêxemberîtiyê bikin: 19 Û ezê li jor li ezmên kerametan û li jêr jî li ser rûyê erdê nîşanan bidim. xwîn û agir û buhara dûmanê: 20 Berî ku ew roja mezin û girîng a Xudan were, roj wê bibe tariyê û heyv bibe xwînê. 21 Û wê bibe, ku her kesê ku gazî navê Xudan bike, wê xilas bibe. 22 Gelî Îsraêliyan, van gotinan bibihîzin; Îsayê Nisretî, mirovekî ku Xwedê di nav we de pesend kir, bi keramet, bi
71
KARÊN ŞANDIYAN
keramet û bi nîşanan, ku Xwedê bi wî di nav we de kir, çawa hûn bi xwe jî dizanin. 23 we ew bi şîret û zanîna Xwedê ya bibiryar hat rizgarkirin û bi destên xerab we xaç kir û kuşt. 24 Ewê ku Xwedê ew rakir û derdên mirinê berda. 25Çimkî Dawid li ser wî dipeyive, min Xudan hergav li ber rûyê xwe dît, çimkî ew li milê min ê rastê ye, da ku ez nehejiyam. 26 Ji ber vê yekê dilê min şa bû û zimanê min şa bû; Herweha bedenê min jî wê bi hêviyê rehet bibe: 27 Ji ber ku tu canê min di dojehê de nahêlî û nehêlî ku Pîrozê xwe xerabiyê bibîne. 28 Te rêyên jiyanê bi min dan zanîn; tuyê min bi rûyê xwe tijî şa bikî. 29 Birano, bihêlin ku ez bi serbestî ji we re behsa baviksalarî Dawid bikim, ku ew hem miriye hem jî hatiye veşartin û gora wî heta îro li ba me ye. 30 Ji ber vê yekê ji ber ku pêxember bû û dizanibû ku Xwedê bi sond jê re sond xwariye ku ji fêkiya pişta wî ya li gor bedenê, wê Mesîh rake û li ser textê wî rûne. 31Wî ji berê de ev yek dît, li ser vejîna Mesîh peyivî, ku ne canê wî di dojehê de ma û ne jî bedena wî xerabî dît. 32 Xwedê ev Îsa rakir û em hemû şahidên wî ne. 33 Loma bi destê Xwedê yê rastê hat bilindkirin û soza Ruhê Pîroz ji Bav stand, evê ku hûn niha dibînin û dibihîzin, rijand. 34Çimkî Dawid derneketiye ezmanan, lê bi xwe dibêje: «Xudan ji Xudanê min re got: «Tu li milê min ê rastê rûne. 35 Heta ku ez dijminên te bikim bin lingên te. 36 Ji ber vê yekê bila tevahiya mala Îsraêl bi rastî bizane ku Xwedê ew Îsayê ku we xaç kir, hem Xudan û hem jî Mesîh kir. 37 Gava ku wan ev yek bihîst, dilê wan şewitî û ji Petrûs û ji şandiyên mayî re gotin: «Birano, emê çi bikin? 38 Hingê Petrûs ji wan re got: «Tobe bikin û ji bo efûbûna gunehan her yek ji we bi navê Îsa Mesîh imad bibin û hûnê diyariya Ruhê Pîroz bistînin. 39 Çimkî soz ji we re ye, ji zarokên we re û ji hemûyên dûr re, yên ku Xudan Xwedayê me wê gazî bike. 40 Wî bi gelek gotinên din jî şahidî kir û şîret kir û got: «Xwe ji vî nifşê nebaş xilas bikin. 41 Hingê yên ku peyva wî qebûl kirin imad bûn û di wê rojê de bi qasî sê hezar kes li wan zêde bûn. 42 Û di hînkirina Şandiyan de, hevpariya wan, şikandina nan û duayan rawestiyan. 43 Û tirs bi ser her kesî de ket û ji aliyê Şandiyan ve gelek keramet û nîşan hatin kirin. 44 Û hemû yên ku bawerî anîne bi hev re bûn û her tişt hevpar bû. 45 Û mal û milkên xwe firotibûn û li gor hewcedariya her kesî ew ji hemû mirovan re parve kirin. 46 Û wan her roj bi yekdengî di Perestgehê de diman, mal bi mal nan dişikand, goştê xwe bi şahî û dilpakiya dil dixwar. 47 Pesnê Xwedê didin û li ber hemû xelkê kerem dikin. Û Xudan her roj yên ku divê bên xilaskirin li dêrê zêde dikir.
2 Zilamek ji malzaroka diya xwe seqet hat hilanîn. Ew her roj li ber deriyê Perestgeha ku jê re Bedew tê gotin, radikirin, da ku ji yên ku dikevin Perestgehê de sedeqe bixwaze. 3 Gava ku Petrûs û Yûhenna dît ku wê herin Perestgehê, sedeqe xwest. 4 Petrûs bi Yûhenna re çavên xwe li wî girt û got: «Li me binêre. 5 Û wî guh da wan û li hêviya ku tiştekî ji wan bistîne. 6 Petrûs got: «Zêr û zîv li cem min tune. lê yên ku min hene ez didim te: Bi navê Îsa Mesîhê Nisretî rabe û bimeşe. 7 Û wî bi destê wî yê rastê girt, ew hilda û di cih de lingên wî û hestiyên lingên wî hêzdar bûn. 8 Û ew rabû ser xwe rawesta, meşiya û bi wan re ket Perestgehê, rêve çû, bazda û pesnê Xwedê da. 9 Û hemû xelkê dît ku ew rêve diçe û pesnê Xwedê dide. 10 Û wan dizanibû ku yê ku li ber deriyê Perestgehê yê Xweşik ji bo sedeqeyê rûniştiye ew e. 11 Û çaxê ku yê ku sax bûbû Petrûs û Yûhenna girtibûn, hemû gel bi hev re li eywana ku jê re Eywana Silêman digotin, bi matmayî bezîn ba wan. 12 Gava Petrûs ev yek dît, ji xelkê re got: «Gelî Îsraêliyan, çima hûn li ser vê yekê şaş man? an jî çima hûn wisa bi xîret li me dinêrin, wekî ku me ev mirov bi hêza xwe an bi pîroziya xwe rêve kiribe? 13 Xwedayê Birahîm, Îshaq û Aqûb Xwedayê bav û kalên me Kurê xwe Îsa bi rûmet kir. Gava ku wî biryar da ku wî berde, we li ber Pîlatos ew înkar kir. 14 Lê we Yê Pîroz û Rast înkar kir û xwest ku kujerek ji we re bê dayîn. 15 Û Mîrê jiyanê yê ku Xwedê ji nav miriyan rakir, kuşt. em şahidên wê ne. 16 Û navê wî, bi baweriya bi navê wî, ev mirovê ku hûn dibînin û nas dikin, xurt kir. 17 Îcar birano, ez dizanim ku we jî wek serwerên xwe bi nezaniyê ev yek kir. 18 Lê ew tiştên ku Xwedê berê bi devê hemû pêxemberên xwe dabûn xuyakirin, ku Mesîh cefayê bikişîne, wî bi vî awayî anî cih. 19 Ji ber vê yekê hûn tobe bikin û bizivirin, da ku gunehên we bên paqijkirin, gava ku demên nûbûnê ji ber Xudan werin. 20 Û ewê Îsa Mesîhê ku berê ji we re hatibû gotin, bişîne: 21 Divê ezman wî qebûl bike heta dema vegerandina her tiştî, yên ku Xwedê ji destpêka dinyayê ve bi devê hemû pêxemberên xwe yên pîroz gotiye. 22 Çimkî Mûsa bi rastî ji bav û kalan re got: «Xudan Xwedayê we wê ji birayên we pêxemberekî mîna min ji we re derxe. Her tiştê ku ew ji we re bêje, hûnê wî di her tiştî de bibihîzin. 23 Û wê bibe, ku her canê ku guh nade wî pêxemberî, wê ji nav gel bê helakkirin. 24 Erê, û hemû pêxemberên ji Samûyêl û yên li pey wan, yên ku peyivîn, bi vî awayî li ser van rojan pêxemberîtî kirin. 25Hûn zarokên pêxemberan in û ew peymana ku Xwedê bi bav û kalên me re girêda, ji Birahîm re got: «Û di dûndana te de hemû malikên dinyayê wê pîroz bibin. 26 Xwedê pêşî ji we re Kurê xwe Îsa rakir, ew şand ku we pîroz bike û her yekî ji we ji gunehên wî dûr bixe.
BEŞA 3 1Îcar Petrûs û Yûhenna di saeta duakirinê de, ku saet nehan bû, bi hev re hilkişiyan Perestgehê.
72
KARÊN ŞANDIYAN
BEŞA 4
27 Bi rastî li hember zarokê te yê pîroz Îsa yê ku te rûn kir, Hêrodês û Pontiyos Pîlatos bi miletan û gelê Îsraêl re li hev civiyan. 28Çimkî tu tiştê ku destê te û şîreta te berê biryar dabû, bikî. 29 Û niha, ya Xudan, tehdîdên wan binere û bide xulamên xwe, ku bi hemû wêrekî peyva te bêjin. 30 Ji bo qenckirinê destê xwe dirêjî; û ku nîşan û keramet bi navê zarokê te yê pîroz Îsa bên kirin. 31 Gava ku wan dua kir, cihê ku ew lê civiyabûn lerizî. û hemû bi Ruhê Pîroz tije bûn û peyva Xwedê bi wêrekî gotin. 32 Û elaleta wan ên ku bawerî anîn, bi yek dil û yek can bûn. yekî ji wan negot ku tiştên wî yên wî yên wî ne. lê hemû tiştên wan ên hevpar hebûn. 33 Şandiyan bi hêzeke mezin şahidiya vejîna Xudan Îsa kirin û keremeke mezin li ser wan hemûyan bû. 34 Di nav wan de jî kêmasiyek tune bû, çimkî yên ku xwediyê erd û xaniyan bûn ew difirotin û bihayên tiştên ku hatibûn firotin anîn. 35 Û ew danîn ber lingên Şandiyan û li gor hewcedariya wî li her kesî hat belavkirin. 36 Û Yûsês ku bi Şandiyan jê re Barnabas digotin, ku tê mana «Kurê teseliyê» ye, lêwî û ji welatê Qibrisê ye. 37 Erd hebû, firot, peran anîn û dan ber lingên Şandiyan.
1 Gava ku ew ji gel re dipeyivîn, kahîn, serwerê Perestgehê û Sadûqiyan hatin ser wan. 2 Ji ber ku wan gel hîn dikir, xemgîn bûn û bi destê Îsa vejîna miriyan dan bihîstin. 3 Wan dest danîn ser wan û heta roja din ew girtin, çimkî êdî bû êvar. 4 Lê gelek ji wan ên ku peyv bihîstin, bawer kirin. û hijmara mêran nêzîkî pênc hezar bû. 5 Dotira rojê serekên wan, rihspî û Şerîetzanên wan, 6 Serokkahîn Henan, Qeyafa, Yûhenna, Îskender û hemûyên ku ji malbeta Serokkahîn bûn, li Orşelîmê civiyan. 7 Û gava ku wan ew danîn navberê, wan pirsî: «We bi kîjan hêzê an bi kîjan navî ev yek kir? 8Hingê Petrûs bi Ruhê Pîroz tije bû ji wan re got: «Gelî serwerên gel û rihspiyên Îsraêl! 9 Eger em îro li ser qenciya ku ji mirovê bêhêz re hatiye kirin lêkolîn bikin, ew bi çi awayî sax dibe; 10 Ji we hemûyan û ji hemû gelê Îsraêl re bila bê zanîn ku bi navê Îsa Mesîhê Nisretî yê ku we ew xaç kir, yê ku Xwedê ji nav miriyan rakir, ev mirov bi wî sax li vir li ber we radiweste. 11 Ev kevirê ku ji we avakeran hatiye pûçkirin û bûye serê quncikê. 12 Xilasî bi tu kesî re jî tune; ji ber ku di bin ezmên de navekî din di nav mirovan de nehatiye dayîn, ku em pê xilas bibin. 13 Gava ku wan mêrxasiya Petrûs û Yûhenna dîtin û fêm kirin ku ew mirovên nezan û cahil in, şaş man. Û wan ji wan zanîn ku ew bi Îsa re ne. 14 Û gava dît ku ew zilamê saxbûyî bi wan re rawesta bû, wan nikaribû tiştekî li hember wê bêjin. 15Lê gava emir li wan kirin ku ji civîna giregiran derkevin, di nav xwe de li hev civiyan. 16 Gotin: «Emê çi bi van mirovan bikin? Çimkî bi rastî jî kerameteke berbiçav ji aliyê wan ve hatiye kirin, ji hemû yên ku li Orşelîmê rûdinin re eşkere ye. û em nikarin wê înkar bikin. 17 Lê ji bo ku ew êdî di nav gel de belav nebe, em bi tundî gefan li wan bixin, ku ji niha û pê ve bi vî navî ji kesî re nepeyivin. 18Wan gazî wan kir û li wan emir kirin ku bi navê Îsa qet nepeyivin û hîn nekin. 19 Lê Petrûs û Yûhenna bersîva wan da û ji wan re got: «Hûn dadbar bikin, gelo li ber Xwedê rast e ku em ji Xwedê bêtir guh bidin we. 20 Çimkî em nikarin tiştên ku me dîtine û bihîstine nebêjin. 21 Îcar piştî ku wan hê bêtir gef li wan xwarin, ew berdan û ji ber gel tiştek nedîtin ku çawa wan ceza bikin. 22Çimkî ew zilam ji çil salî mezintir bû û ev kerameta qencbûnê li ser wî hat nîşankirin. 23 Gava ew hatin berdan, çûn koma xwe û her tiştê ku serekên kahînan û rihspiyan ji wan re gotibûn, gotin. 24 Gava wan ev yek bihîst, bi yekdengî dengê xwe ber bi Xwedê ve hildan û gotin: «Ya Xudan, tu Xwedayê ku ezman û erd û derya û her tiştê ku di wan de ne afirandiye. 25 Kî bi devê xulamê te Dawid got: Çima milet hêrs bûn û gel tiştên pûç xeyal kirin? 26 Padîşahên dinyayê rabûn ser xwe û serwer li hember Xudan û li hember Mesîhê wî civiyan.
BEŞA 5 1Lê zilamekî ku navê wî Hananya bû, bi jina xwe Sapfîra re malek firot. 2 Û qismekî qîmetê ku jina wî jî haydar bû, paşda hilanî, hinek jî anî û danî ber lingên Şandiyan. 3 Lê Petrûs got: «Hananya, Şeytan çima dilê te tije kir, ku tu li Ruhê Pîroz derewan bikî û beşek ji bihayê erdê bihêlî? 4 Gava ew ma, ma ne ya te bû? Û piştî ku hat firotin, ma ne di destê te de bû? te çima ev tişt di dilê xwe de hişt? te ne ji mirovan re, lê ji Xwedê re derew kir. 5 Gava ku Hananya ev gotin bihîstin, ket xwarê, ruh da û tirsek mezin ket ser hemûyên ku ev tişt bihîstin. 6 Xort rabûn, ew birîn, derxistin û defin kirin. 7 Nêzîkî sê saetan şûnda, jina wî, nizanibû ku çi bû, hat hundur. 8 Petrûs lê vegerand û got: «Ji min re bêje, ma te erd bi ewqasî firot? Û wê got, Erê, ji bo gelek. 9 Hingê Petrûs ji wê re got: «Çawa dibe ku we bi hev re li hev kir ku hûn Ruhê Xudan biceribînin? Va ye, lingên wan ên ku mêrê te veşartine li ber derî ne û wê te derxin derve. 10Hingê ew di cih de xwe avêt ber lingên wî û ruh da. 11 Tirseke mezin ket ser tevahiya civînê û yên ku ev tişt bihîstin. 12 Û bi destê Şandiyan gelek nîşan û keramet di nav gel de çêbûn. (û hemû bi hev re li eywana Silêman bûn. 13 Û ji yên mayî jî tu kesî newêrîbû xwe bi wan re bike, lê gel ew mezin kirin. 14 Û bawermend, elaleteke jin û mêr, hê zêdetir li Xudan zêde dibûn.) 15 Bi vî awayî wan nexweş derdixistin kuçeyan, li ser nivîn û nivînan danin, ku bi kêmanî siya Petrûs a ku di wir re derbas dibû, li ser hinekan ji wan siya bike. 16 Ji bajarên derdorê jî elaleteke mezin hat Orşelîmê, nexweş û yên ku bi ruhên nepak diêşiyan anîn û her kes sax bûn.
73
KARÊN ŞANDIYAN
BEŞA 6
17 Hingê Serokkahîn û hemû yên ku pê re bûn, (ku mezheba Sadûqiyan e) rabûn û bi hêrs tije bûn. 18 Û destên xwe danîn ser Şandiyan û ew xistin zîndana hevpar. 19Lê milyaketê Xudan bi şev deriyên zîndanê vekir, derxist û got: 20Herin, bisekinin û di Perestgehê de hemû peyvên vê jiyanê ji gel re bêjin. 21 Gava wan ev bihîst, serê sibê zû ketin Perestgehê û hîn kirin. Lê Serokkahîn û yên ku pê re bûn hatin, civîna giregiran û hemû giregirên kurên Îsraêl li hev civiyan û şandin girtîgehê ku wan bînin. 22 Lê gava ku parêzger hatin û ew di girtîgehê de nedîtin, vegeriyan û gotin: 23 Gotin: Bi rastî girtîgeh dît ku em bi ewlehî girtî ne û nobedar li ber deriyan rawestiyane. 24 Gava ku Serokkahîn, serwerê Perestgehê û serekên kahînan ev tişt bihîstin, ji wan dudilî bûn ku ev yek wê bi çi awayî bibe. 25 Hingê yekî hat û ji wan re got: «Va ye, ew zilamên ku we xistine zîndanê, di Perestgehê de radiwestin û gel hîn dikin. 26Hingê serdar bi parêzgeran re çû û ew bê zordarî anîn, çimkî ew ji xelkê ditirsiyan ku ew neyên ber keviran. 27 Û gava ku wan ew anîn, wan ew danîn ber civîna giregiran û Serokkahîn ji wan pirsî: 28 Gotin: Ma me bi hişkî li we emir neda ku hûn bi vî navî hîn nekin? û va ye, we Orşelîm bi hîndariya xwe tije kiriye û hûn dixwazin xwîna vî mirovî bînin ser me. 29 Hingê Petrûs û Şandiyên din bersîva wan dan û gotin: «Divê em ji mirovan bêtir guh bidin Xwedê. 30 Xwedayê bav û kalên me Îsayê ku we ew kuşt û bi darê ve daliqand, rakir. 31 Xwedê ew bi destê xwe yê rastê bilind kir, da ku bibe Mîr û Xilaskar, da ku tobe bide Îsraêl û efûkirina gunehan. 32 Û em şahidên wî yên van tiştan in; Û Ruhê Pîroz jî, yê ku Xwedê daye wan ên ku bi ya wî dikin jî. 33 Gava wan ev yek bihîst, dilê wan hat birîn û şîret kirin ku wan bikujin. 34 Hingê yekî Fêrisî, ku navê wî Gamalîel bû, di civîna giregiran de rawesta. 35 Û ji wan re got: «Gelî Îsraêliyan, hay ji xwe hebin ku hûn dixwazin bi van mirovan çi bikin. 36 Çimkî berî van rojan Teudas rabû ser xwe û pesnê xwe da ku ew kesek e. jimareyek ji wan, li dora çar sed, bi xwe re bûn: ku hat kuştin; Hemû yên ku guhdariya wî dikirin, belav bûn û tune bûn. 37 Piştî vî mirovî di rojên bacgiran de Cihûdayê Celîlî rabû û gelek kes li pey xwe kişand. Ew jî helak bû. Û hemûyên ku bi ya wî dikirin jî belav bûn. 38 Û niha ez ji we re dibêjim, dev ji van mirovan berdin û dev ji wan berdin; 39 Lê eger ew ji Xwedê be, hûn nikarin wê hilweşînin; da ku hûn neyên dîtin ku hûn li hember Xwedê jî şer bikin. 40 Û wan li hev kir û gazî Şandiyan kir û li wan xistin, emir kirin ku bi navê Îsa nepeyivin û ew berdin. 41 Û ew ji ber civîna giregiran derketin û şa bûn ku ew hêjayî şermê navê wî bûn. 42 Û her roj li Perestgehê û li her malê dev ji hînkirin û dannasînkirina Îsa Mesîh bernedan.
1 Û di wan rojan de, gava ku hejmara şagirtan zêde bû, li hember Îbraniyan pitepijîna Yewnaniyan rabû, ji ber ku jinebiyên wan di xizmeta rojane de hatin paşguhkirin. 2Hingê her diwanzdehan gazî elaleteke şagirtan kir û gotin: «Ne sedem e ku em dev ji peyva Xwedê berdin û xizmeta sifrê bikin. 3 Ji ber vê yekê birano, hûn di nav xwe de li heft zilamên dilpak û bi Ruhê Pîroz û şehrezayiya tijî binerin, ku em dikarin wan li ser vî karî destnîşan bikin. 4 Lê emê xwe tim û tim bidin duakirinê û xizmeta peyvê. 5 Û ev gotin li hemû elaletê xweş hat û wan Steyfan, mirovekî bi bawerî û bi Ruhê Pîroz tije, û Filîpos, Prochoros, û Nîkanor, û Tîmon, û Parmenas û Nîkolasê ku ji Entakyayê bû, hilbijart. 6 Wan ew dan ber Şandiyan û gava dua kirin, destên xwe danîn ser wan. 7 Û peyva Xwedê zêde bû; Û hejmara şagirtan li Orşelîmê pir zêde bû. Û komeke mezin ji kahînan bi ya baweriyê bûn. 8 Û Steyfan, bi bawerî û hêzdarî, di nav gel de keramet û kerametên mezin kir. 9 Hingê hin ji kinîşta ku jê re kinîşta Serbestiyan, Kûrênî, Skenderiyan û ji Kîlîkya û Asyayê tê gotin, rabûn û bi Steyfan re nîqaş kirin. 10 Û wan nikarîbûn li hember şehrezayî û ruhê ku wî bi wan digot, bisekinin. 11Hingê wan zilaman bindest kirin û gotin: «Me bihîst ku ew li hember Mûsa û li hember Xwedê gotinên çêrker dike.» 12 Û wan gel, rihspî û Şerîetzan rakir û hatin ser wî, ew girtin û birin civîna giregiran. 13 Û şahidên derewîn saz bikin û gotin: «Ev mirov dev ji gotinên çêrker li hember vî cihê pîroz û Şerîetê bernade. 14 Çimkî me bihîst ku wî got: «Ev Îsayê Nisretî wê vê derê xera bike û adetên ku Mûsa dane me biguhêre. 15 Û hemû yên ku di civîna giregiran de rûdiniştin û bi rawestan li wî dinihêrin, rûyê wî mîna rûyê milyaketekî dîtin. BEŞA 7 1 Hingê Serokkahîn got: Ma ev tişt wisa ne? 2 Û wî got: Gelî birano û bav û kalan! Xwedayê rûmetê ji bavê me Birahîm re xuya bû, dema ku ew li Mezopotamyayê bû, berî ku ew li Çarranê rûdine. 3 Û jê re got: «Tu ji welatê xwe û ji ehlê xwe derkeve û were wî welatê ku ezê nîşanî te bidim. 4Hingê ew ji welatê Kildaniyan derket û li Çarranê rûnişt û ji wir, gava bavê wî mir, wî ew bir vî welatê ku hûn niha tê de dijîn. 5 Û wî di wê de mîrasek neda wî, ne jî, bi qasî ku lingê xwe deyne ser, lê wî soz da ku ewê wê bide wî wek milk û ji dûndana wî re jî piştî wî, dema ku hîn zarokek wî tunebû. . 6 Û Xwedê bi vî awayî got: Ku dûndana wî li welatê xerîb bimîne; û wan bixin bin koletiyê û çarsed sal ji wan re xerabiyê bikin. 7 Û miletê ku ewê xulamtiya wî bin, ezê dadbar bikim, Xwedê got: û paşê ewê derkevin û li vê derê ji min re xizmetê bikin.
74
KARÊN ŞANDIYAN
8 Û wî peymana sinetbûnê da wî. Bi vî awayî Birahîm ji Îshaq* çêbû û roja heştan ew sinet kir. Îshaq ji Aqûb çêbû. Û Aqûb ji diwanzdeh bavikan çêbûn. 9 Û bav ji çavnebariyê rabûn û Ûsiv firot Misrê, lê Xwedê bi wî re bû. 10 Û ew ji hemû tengahiyên wî rizgar kir, li ber Firewn padîşahê Misrê kerem û şehrezayiyê da wî. û wî ew kir walî li ser Misirê û hemû mala wî. 11 Îcar li ser hemû welatê Misir û Kenanê tengahî û tengahiyek mezin hat û bav û kalên me rizq nedîtin. 12 Lê gava Aqûb bihîst ku li Misrê genim heye, pêşî bav û kalên me şandin. 13 Û di cara diduyan de Ûsiv ji birayên xwe re hat zanîn. û ehlê Ûsiv ji Firewn re hat zanîn. 14 Hingê Ûsiv şand û gazî bavê xwe Aqûb û hemû ehlê wî kir, ku şêst û panzdeh can bûn. 15 Aqûb daket Misirê, ew û bav û kalên me mir. 16 Û hatin birin nav Sûxem û di gora ku Birahîm bi perek ji kurên Emmorê bavê Sûxem kirî, hatin veşartin. 17 Lê gava ku wextê sozê ku Xwedê ji Birahîm re sond xwar nêzîk bû, gel li Misrê mezin û zêde bû. 18 Heta ku padîşahekî din ê ku Ûsiv nas nedikir, rabû. 19Hûn jî bi nefsbiçûkî li neviyên me kirin û xerabî li bav û kalên me kirin, da ku ew zarokên xwe bavêjin derve, da ku ew nejîn. 20 Di wî wextî de Mûsa çêbû û pir xweşik bû û sê mehan di mala bavê xwe de mezin bû. 21 Û gava ew hat avêtin, qîza Firewn ew hilda û ji bo kurê xwe ew mezin kir. 22 Mûsa bi hemû şehrezayiya Misriyan hîn bû, di gotin û kirin de jî bi hêz bû. 23 Û gava ew tijî çil salî bû, dilê wî hat ku here birayên xwe yên Îsraêl. 24 Û gava dît ku yekî ji wan cefayê dikişîne, wî parast û heyfa wî yê ku bindest bû hilanî û li Misiriyê xist. 25 Çimkî wî guman kir ku birayên wî wê fêm bikin ku Xwedê wê çawa bi destê wî wan xilas bike, lê wan fêm nekir. 26 Dotira rojê wî xwe nîşanî wan da, gava ku ew li hev diçûn û dixwest ku dîsa wan li hev bicivîne û got: Ezbenî, hûn bira ne. çima hûn neheqiyê li hev dikin? 27 Lê yê ku li cîranê xwe neheqî kir, ew avêt û got: «Kê tu li ser me kir serwer û hakim? 28 Ma tuyê min bikujî, çawa ku te duh Misrî kir? 29 Li ser vê gotinê Mûsa reviya û li welatê Medyayê xerîb bû û du kur lê çêbûn. 30 Û çaxê çil sal derbas bûn, li çolê Çiyayê Sînayê milyaketekî Xudan di nav agirê agir de di nav çolê de jê re xuya bû. 31 Gava Mûsa ew dît, li ber dîtinê ecêbmayî ma û gava ku ew nêzîk bû ku wê bibîne, dengê Xudan jê re hat. 32 Dibêjin: «Ez Xwedayê bav û kalên te me, Xwedayê Birahîm, Xwedayê Îshaq û Xwedayê Aqûb im. Hingê Mûsa lerizî û newêrîbû ku bibîne. 33 Hingê Xudan jê re got: Pêlavên xwe ji lingên xwe derxe, çimkî cihê ku tu lê radiwestî, axa pîroz e. 34 Min dît, min tengahiya gelê xwe yê li Misrê dît, min nalîna wan bihîst û ez hatim ku wan xilas bikim. Niha were, ezê te bişînim Misrê. 35 Ev Mûsayê ku wan qebûl nekir û got: «Kê tu kir serwer û hakim? Xwedê ew jî bi destê milyaketê ku di çolê de jê re xuya bû, şand ku bibe serwer û rizgarker.
36 Wî ew derxistin derve, piştî ku wî çil sal li welatê Misrê, li Deryaya Sor û li çolê nîşan û keramet nîşan dan. 37 Ev Mûsa ye, yê ku ji zar'êd Îsraêl re got: «Xudan Xwedayê we wê ji birayên we pêxemberekî mîna min ji we re derxe. hûnê wî bibihîzin. 38 Ev ew e ku li çolê bi milyaketê ku li çiyayê Sîna pê re peyivî û bi bav û kalên me re di civîna bawermendan de bû. 39 Bav û kalên me guh nedan wî, lê ew ji nav xwe derxistin û di dilê xwe de dîsa vegeriyan Misrê. 40 Ji Harûn re got: «Me xwedê bike ku li pêşiya me herin. Çimkî ev Mûsa yê ku em ji welatê Misrê derxistiye, em nizanin bê ka çi hatiye serê wî. 41 Û di wan rojan de golikek çêkirin, ji pût re gorî kirin û bi kirinên destên xwe şa bûn. 42 Hingê Xwedê zivirî, da ku ew biperizin artêşa ezmên. Çawa ku di kitêba pêxemberan de hatiye nivîsîn: Ey mala Îsraêl, ma we di nav çil salan de li çolê heywanên kuştî û qurbanan pêşkêşî min kir? 43 Belê, we konê Molox û stêrka xwedayê xwe Remphan, fîgurên ku we ji bo perizîna wan çêkiribûn, hildan û ezê we ji Babîlê derbas bikim. 44 Bav û kalên me li çolê konê şahidiyê hebûn, çawa ku wî ji Mûsa re peyivî, da ku ew li gorî şêwaza ku dîtibû çêbike. 45 Ew jî bav û kalên me yên paşerojê bi Îsa re anîne milkên miletên ku Xwedê ew ji ber bav û kalên me derxistibûn heta rojên Dawid. 46 Yê ku li ber Xwedê kerem dît û xwest ku ji Xwedayê Aqûb re konekî bibîne. 47 Lê Silêman ji wî re malek çêkir. 48 Lê Yê Herî Berz di perestgehên bi destan hatine çêkirin de namîne; wek ku pêxember dibêje, 49 Ezman textê min e û erd pêla lingê min e; hûnê ji min re kîjan xanî ava bikin? Xudan dibêje: an cihê rihetiya min çi ye? 50 Ma destê min ev hemû tişt neafirandiye? 51 Gelî dil û guhên serhişk û sinetnebûyî, hûn hergav li hember Ruhê Pîroz rawestin. Çawa ku bav û kalên we kirin, hûn jî wusa bikin. 52 Kîjan ji pêxemberan zilm li bav û kalên we nekirine? û wan ewên ku ji berê de hatina Yê rast eyan kiribûn, kuştin. ku hûn niha bûne xayîn û qatilên wan: 53 Yên ku Şerîet bi destê milyaketan standine û ew pêk neanîne. 54 Gava ku wan ev tişt bihîstin, dilê wan hat birîn û bi diranên xwe li ser wî çirçiqandin. 55 Lê ewî ku bi Ruhê Pîroz tije bû, bi sekinîn xwe ber bi ezmên ve nêrî, rûmeta Xwedê û Îsa li milê Xwedê yê rastê rawestayî dît. 56 Û got: Va ye, ez dibînim ku ezmên vekirî û Kurê Mirov li milê Xwedê yê rastê rawestayî ye. 57Hingê bi dengekî bilind qîriyan, guhên xwe girtin û bi hev re bazdan ser wî. 58 Û ew avêtin derveyê bajêr, ew dan ber keviran û şahidan cilên xwe danîn ber lingên xortekî ku navê wî Şawûl bû. 59 Û Steyfan dan ber keviran, gazî Xwedê kir û got: «Ya Xudan Îsa, ruhê min bistîne». 60 Û wî çû ser çokan û bi dengekî bilind qîriya: «Ya Xudan, vî gunehî nede destê wan.» Û gava ku wî ev got, ew ket xew.
75
KARÊN ŞANDIYAN
BEŞA 8
Etiyopyayê de, ku berpirsiyariya hemû xezîneya wê hebû û ji bo perizînê hatibû Orşelîmê. 28 Gava vegeriya û li ereba xwe rûnişt, Îşaya pêxember xwend. 29 Hingê Ruh ji Filîpos re got: «Nêzîkî here û xwe bigihîne vê erebeyê. 30 Filîpos bezî ba wî û bihîst ku ew Îşaya pêxember dixwîne û got: «Tu fêm dikî ku tu çi dixwînî? 31 Û wî got: Ma ez çawa dikarim, ji bilî ku kesek rêberiya min neke? Û wî ji Filîpos xwest ku ew rabe û bi wî re rûne. 32 Cihê Nivîsara Pîroz a ku wî xwend ev bû: «Wek pez hat birin serjêkirinê. û wek berxekî lal li ber diranê xwe, devê xwe venekir. 33 Di rûreşîya wî de dîwana wî hat rakirin û wê kî nifşê wî eşkere bike? Çimkî jiyana wî ji erdê hatiye standin. 34 Yê xwesûs bersîva Filîpos da û got: «Ez ji te lava dikim, pêxember vê yekê li ser kê dibêje? ji xwe, yan ji kesekî din? 35 Hingê Filîpos devê xwe vekir, bi heman Nivîsara Pîroz dest pê kir û jê re Îsa da zanîn. 36 Gava ku ew di rê de diçûn, gihîştin ber avekî. çi dibe asteng ku ez imad bibim? 37 Filîpos jî got: «Eger tu bi hemû dilê xwe bawer bikî, tu dikarî. Wî lê vegerand û got: «Ez bawer dikim ku Îsa Mesîh Kurê Xwedê ye. 38 Wî emir kir ku erebe li ber xwe raweste. û wî ew imad kir. 39 Û gava ku ew ji avê derketin, Ruhê Xudan Filîpos girt, ku xwedêgiravî ew nedît û ew bi şahî çû ser rêya xwe. 40 Lê Filîpos li Azotusê hat dîtin û di nav hemû bajaran re derbas dibû heta ku hat Qeyseriyê.
1 Û Şawûl razî bû ku bimire. Û di wê demê de zulmek mezin li civîna li Orşelîmê hat kirin. Ji Şandiyan pê ve hemû li seranserê Cihûstanê û Sameryayê belav bûn. 2 Mirovên dîndar Steyfan birin ser gora wî û li ser wî şîn kirin. 3 Şawûl civat xera kir, ket her malekê, mêr û jin hilda û ew avêtin zîndanê. 4 Ji ber vê yekê yên ku ji hev belav bûbûn, li her derê diçûn û peyvê didin bihîstin. 5 Hingê Filîpos daket bajarê Sameryayê û Mesîh ji wan re da zanîn. 6 Û gel bi yekdengî guh da wan tiştên ku Filîpos digotin. 7Çimkî ruhên nepak ên ku bi dengekî bilind diqîriyan, ji gelek kesên ku bi wan re bûn derketin û gelek felcî û seqet sax bûn. 8 Û şabûneke mezin li wî bajarî bû. 9 Lê zilamek hebû ku navê wî Şimûn bû, ku berê di wî bajarî de sêrbaziyê dikir û xelkê Sameryayê efsûn dikir û digot ku ew yekî mezin e. 10 Ji yê herî biçûk heta yê herî mezin hemûyan guh da wî û gotin: Ev mirov hêza Xwedê ya mezin e. 11 Û wan guh da wî, ji ber ku ji demeke dirêj ve wî ew bi sêrbazan sêrbaz kiribûn. 12 Lê gava ku wan ji Filîposê ku tiştên li ser Padîşahiya Xwedê û navê Îsa Mesîh da zanîn, bawer kir, jin û mêr imad bûn. 13 Hingê Şimûn bi xwe jî bawer kir û gava ku ew imad bû, bi Filîpos re ma. 14 Gava ku Şandiyên ku li Orşelîmê bûn, bihîstin ku Sameryayê peyva Xwedê qebûl kiriye, Petrûs û Yûhenna şandin ba wan. 15 Gava ew daketin jêr, ji bo wan dua kir ku Ruhê Pîroz bistînin. 16 (Çimkî hê ew neketiye ser yekî ji wan; tenê ew bi navê Xudan Îsa imad bûne.) 17 Hingê destên xwe danîn ser wan û wan Ruhê Pîroz stand. 18 Gava Şimûn dît ku bi danîna destên Şandiyan Ruhê Pîroz hat dayîn, wî pere pêşkêşî wan kir. 19 Got: «Vê hêzê jî bide min, da ku ez destên xwe deynim ser kê, Ruhê Pîroz bistîne.» 20 Lê Petrûs jê re got: «Pereyê te bi te re helak bibe, çimkî te difikirî ku diyariya Xwedê bi peran bikirin. 21 Di vê mijarê de ne par û ne jî para te heye, çimkî dilê te li ber Xwedê ne rast e. 22 Loma ji vê xerabiya xwe tobe bike û ji Xwedê dua bike, eger ku fikra dilê te li te bê bihûrtin. 23Çimkî ez pê dihesim ku tu di kezeba talanê û di bendeka neheqiyê de yî. 24 Hingê Şimûn lê vegerand û got: «Hûn ji Xudan ji bo min dua bikin, ku yek ji van tiştên ku we gotin, bi ser min de neyê. 25 Û gava ew şahidî kirin û peyva Xudan dan, vegeriyan Orşelîmê û li gelek gundên Sameriyan Mizgînî dan. 26 Milyaketê Xudan ji Filîpos re peyivî û got: «Rabe û here başûr, wê riya ku ji Orşelîmê ber bi Xezeyê ve diçe, ku çol e. 27 Û ew rabû çû û va ye, zilamek ji Etiyopyayê, xwedan desthilatdariyek mezin di bin Kandîsya şahbanûya
BEŞA 9 1 Û Şawûl, hê li ser şagirtên Xudan tehdîd û serjêkirinê hilda, çû ba Serokkahîn. 2 Û ji kinîştan re nameyên ji Şamê re xwestin, ku eger ew yek ji vê riyê, çi mêr be, çi jin, bibîne, wan girêdayî bîne Orşelîmê. 3 Gava ku ew diçû, ew nêzîkî Şamê bû û ji nişkê ve ronahiyek ji ezmên li dora wî şewq da. 4 Ew ket erdê û dengek bihîst ku jê re got: « Sawûl, Şawûl, çima tu tengahiyê didî min? 5 Û wî got: «Tu kî yî, ya Xudan? Û Xudan got: « Ez Îsayê ku tu tengahiyê dikişînî, ez im. Ji te re zehmet e ku lêdan li kêzikan bikî. 6 Û ew lerizî û şaş ma û got: Ya Xudan, tu dixwazî ez çi bikim? Û Xudan jê re got: " Rabe, here bajêr û wê ji te re bê gotin ku divê tu çi bikî." 7Ew zilamên ku bi wî re diçûn, lal rawestiyan, dengek bihîstin, lê tu kes nedîtin. 8 Şawûl ji erdê rabû; Gava çavên wî vekirin, tu kes nedît. 9 Û sê rojan ew nedîtibû, ne xwar û ne jî vexwar. 10 Û li Şamê şagirtek hebû ku navê wî Hananya bû. Û di dîtiniyekê de ji wî re got: « Hananya». Û wî got: Va ye, ez li vir im, ya Xudan. 11 Û Xudan jê re got: Rabe û here kuçeya ku jê re Rast e, û li mala Cihûda li yekî ku jê re dibêjin Şawûl, ji Tarsûs bipirse. 12 Û di dîtiniyekê de dît ku zilamek bi navê Hananya tê û destê xwe danî ser wî, da ku çavên wî vebe.
76
KARÊN ŞANDIYAN
13 Hingê Hananya lê vegerand û got: Ya Xudan, min ji gelekan ji vî mirovî bihîstiye ku wî li Orşelîmê çiqas xerabî li pîrozên te kiriye. 14 Li vir ji serekên kahînan desthilatiya wî heye ku hemû yên ku gazî navê te dikin girêde. 15 Lê Xudan jê re got: « De here, çimkî ew ji min re firaxek bijartî ye ku navê min li ber miletan, padîşah û zarokên Îsraêl bigire. 16Çimkî ezê nîşanî wî bidim ku ewê ji bo navê min çawa cefayên giran bikişîne. 17 Û Hananya çû û ket malê. Û destên xwe danî ser wî û got: «Birayê Şawûl, Xudan, Îsayê ku di rê de ji te re xuya bû, gava ku tu dihatî, ez şandim, da ku çavên te bibihîzin û bi Ruhê Pîroz tije bibin. 18 Û di cih de ji çavên wî mîna ku pîvaz bû, ket. 19 Û gava ku wî goşt xwarin, ew hêzdar bû. Hingê Şawûl çend rojan bi şagirtên Şamê re ma. 20 Û di cih de wî di kinîştan de da zanîn ku ew Kurê Xwedê ye. 21 Lê hemûyên ku ew bihîstibûn, şaş man û gotin; Ma ne ev e yê ku ew ên ku li Orşelîmê gazî vî navî kiribûn helak kirin û ji bo vê yekê hatin vir, da ku wan girêdayî bîne ba serekên kahînan? 22 Lê Şawûl qewata xwe hê zêde dibû, Cihûyên ku li Şamê rûdiniştin şerm kir û îsbat kir ku ev Mesîh e. 23 Û piştî ku ew gelek roj temam bûn, Cihûyan şîret kirin ku wî bikujin. 24 Lê hêviyên wan ji Şawûl dihate zanîn. Bi şev û roj li deriyan temaşe dikirin ku wî bikujin. 25 Hingê şagirtan bi şev ew girtin û di selikekê de li ber dîwar daxistin. 26 Gava ku Şawûl hat Orşelîmê, xwest ku xwe bi şagirtên xwe ve bigire; lê hemû ji wî tirsiyan û bawer nedikirin ku ew şagirt e. 27 Lê Barnabas ew girt, anî ba Şandiyan û ji wan re got ku wî çawa di rê de Xudan dîtiye û bi wî re peyivî û çawa li Şamê bi navê Îsa bi cesaret Mizgînî daye. 28 Ew bi wan re bû ku dihat Orşelîmê û derdiket. 29 Û wî bi wêrekî bi navê Xudan Îsa peyivî û bi Yewnanan re gengeşî kir, lê ew çûn ku wî bikujin. 30 Gava ku birayan pê hesiyan, ew anîn Qeyseriyê û şandin Tarsûsê. 31 Hingê civîn li seranserê Cihûstanê, Celîlê û Sameryayê rûniştin û ava bûn. û bi tirsa Xudan û bi rihetiya Ruhê Pîroz dimeşiyan, pir bûn. 32 Û çaxê Petrûs li her derê digeriya, ew jî hat ba pîrozên ku li Lîdayê rûdiniştin. 33 Û li wê derê wî zilamek bi navê Eyneas dît, ku heşt salan nivînên xwe ragirtibû û felcî bû. 34 Petrûs jê re got: «Eneyas, Îsa Mesîh te sax dike. Rabe û nivînên xwe veke.» Û ew di cih de rabû. 35 Û hemû yên ku li Lîda û Saronê rûdiniştin, ew dîtin û li Xudan zivirîn. 36 Îcar li Yafayê şagirtek hebû ku navê wî Tabîta bû, ku jê re dibêjin Dorkas. 37 Û di wan rojan de bû ku ew nexweş bû û mir. 38 Ji ber ku Lîda nêzîkî Yafayê bû û şagirtan bihîst ku Petrûs li wir e, du zilam şandin ba wî û jê xwestin ku dereng nemîne ku were ba wan. 39 Hingê Petrûs rabû û bi wan re çû. Gava ku ew hat, ew anîn odeya jorîn. Hemû jinebiyên li ba wî rawestabûn û
digiriyan, cil û bergên ku Dorkas bi wan re çêkiribûn nîşan didin. 40 Lê Petrûs hemû derxistin derve, çû ser çokan û dua kir. Wî zivirî ser cesedê û got: «Tabîta, rabe!» Û wê çavên xwe vekirin û gava Petrûs dît, ew rûnişt. 41 Wî destê xwe da wê, ew rakir û gazî pîroz û jinebiyan kir, ew sax pêşkêş kir. 42 Li seranserê Yafayê ev yek hat zanîn; û gelekan bawerî bi Xudan anî. 43 Û bû ku ew gelek rojan li Yafayê, bi Şimûnê çermsorek re ma. BEŞA 10 1 Li Qeyseriyê zilamek hebû ku navê wî Kornêlyos bû. 2 Mirovekî dîndar û bi hemû mala xwe ji Xwedê ditirsiya, ku gelek sedeqe dida mirovan û hergav ji Xwedê re dua dikir. 3 Wî di dîtiniyekê de bi eşkereyî di saet nehan de dît ku milyaketekî Xwedê tê ba wî û jê re got: «Kornêlyos. 4 Gava ku wî li wî nêrî, tirsiya û got: «Ev çi ye ya Xudan? Û wî jê re got: «Dua û sedeqeya te ji bo bîranîna Xwedê li ber Xwedê ye. 5 Û niha meriv bişînin Yafayê û gazî Şimûnekî bikin, ku paşnavê wî Petrûs e. 6 Ew li ba Şimûnê çermkerekî ku mala wî li kêleka deryayê ye, rûdine. Ewê ji te re bêje ku divê tu çi bikî. 7 Û gava milyaketê ku bi Kornêlyos re peyivî çû, gazî du xulamên xwe yên malê û leşkerekî dîndar ji wan ên ku her û her li hêviya wî bûn. 8 Piştî ku wî ev hemû tişt ji wan re gotin, ew şandin Yafayê. 9 Dotira rojê, gava ku ew diçûn û nêzîkî bajêr dibûn, Petrûs derket ser banê ku di saet şeşan de dua bike. 10 Û ew gelek birçî bû û dixwest bixwe. 11 Û dît ku ezman vebû û firaxek jê re hat xwarê, wek ku li çar goşeyan pelekî mezin hat girêdan û daket erdê. 12 Her cûre heywanên çarlingên dinyayê, heywanên kovî, gewr û teyrên ezmanan tê de bûn. 13 Dengek jê re hat: Rabe, Petrûs. bikujin û bixwin. 14 Lê Petrûs got: «Ne wusa, ya Xudan; Çimkî min tu carî tiştek nepak û nepak nexwariye. 15 Û deng careke din ji wî re got: «Ya ku Xwedê paqij kiriye, nebêjî hevpar.» 16 Ev sê caran hat kirin û firax dîsa hilkişiya ezmên. 17 Gava ku Petrûs di dilê xwe de dudilî bû ku ev dîtiniya ku dîtî wê çi be, va ye, zilamên ku ji Kornêlyos hatibûn şandin, li mala Şimûn lêkolîn kirin û li ber derî rawestan. 18 Û gazî kir û pirsî, ka Şimûnê ku navê wî Petrûs bû, li wê derê rûniştiye? 19 Gava ku Petrûs li ser dîtiniyê difikirî, Ruh jê re got: Va ye, sê kes li te digerin. 20 Îcar rabe, dakeve xwarê û bi wan re here, tu dudilî nebe, çimkî min ew şandin. 21 Hingê Petrûs daket ba wan merivên ku ji Kornêlyos ji wî re hatibûn şandin. û got: «Va ye, ez ewê ku hûn lê digerin. 22 Û wan got: Kornêlyosê sersed, mirovekî dadperwer û ji Xwedê ditirse û di nav hemû miletên Cihûyan de ji Xwedê ditirse. gotinên te. 23 Hingê wî gazî wan kir û ew razandin. Dotira rojê Petrûs bi wan re çû û hin birayên ji Yafayê jî pê re bûn.
77
KARÊN ŞANDIYAN
BEŞA 11
24 Dotira rojê ew ketin Qeyseriyê. Kornêlyos li hêviya wan ma û gazî xizm û hevalên xwe yên nêzîk kir. 25 Gava Petrûs dihat hundur, Kornêlyos rastî wî hat, xwe avêt ber lingên wî û perizîn wî. 26 Lê Petrûs ew hilda û got: «Rabe! Ez bi xwe jî mêr im. 27 Gava ku ew bi wî re dipeyivî, ew ket hundir û gelek kesên ku li hev civiyabûn dîtin. 28 Û wî ji wan re got: «Hûn dizanin ku ji bo mirovekî Cihû ne rewa ye ku hevaltiyê bike an jî were ba yekî ji miletekî din; lê Xwedê nîşanî min da ku ez ji tu kesî re nebêjim mirovekî heram û nepak. 29 Ji ber vê yekê, gava ku ez hatim şandin, ez bê navber hatim ba we. 30 Kornêlyos got: «Çar roj berê min heta vê saetê rojî digirt; û di saet nehan de min li mala xwe dua kir, û va ye, zilamek bi cilê geş li ber min rawesta. 31 Û got: Kornêlyos, duaya te hat bihîstin û sedeqa te li ber Xwedê tê bîranîn. 32 Îcar bişîne Yafayê û gazî Şimûnê ku paşnavê wî Petrûs e, bike. Ew li mala Şimûnê çermkerekî li kêleka deryayê rûniştiye. Gava ku ew bê, wê bi te re bipeyive. 33 Loma di cih de min şand ba te; û te baş kir ku tu hatî. Ji ber vê yekê em hemû li vir li ber Xwedê amade ne, da ku bibihîzin hemû tiştên ku Xwedê li te hatine emir kirin. 34Hingê Petrûs devê xwe vekir û got: «Bi rastî ez dibînim ku Xwedê guh nade mirovan. 35 Lê di her miletî de yê ku ji wî ditirse û rastdariyê dike, bi wî re tê qebûlkirin. 36 Peyva ku Xwedê ji zarên Îsraêl re şand û bi destê Îsa Mesîh aşitiyê datîne: (Ew Xudanê hemûyan e.) 37 Ez dibêjim, hûn vê peyva ku piştî imadkirina ku Yûhenna da zanîn, li seranserê Cihûstanê belav bû û ji Celîlê dest pê kir. 38 Xwedê çawa Îsayê Nisretî bi Ruhê Pîroz û bi hêz rûn kir. Çimkî Xwedê bi wî re bû. 39 Û em şahidên hemû tiştên ku wî li welatê Cihûyan û li Orşelîmê kirin. ku ew kuştin û bi darê ve daliqandin: 40 Xwedê roja sisiyan ew rakir û bi eşkereyî nîşanî wî da. 41 Ne ji hemû xelkê re, lê ji bo şahidên ku beriya Xwedê ji me re hatine hilbijartin, yên ku piştî ku ew ji nav miriyan rabû, bi wî re xwar û vexwar. 42 Û wî li me emir kir ku em ji gel re Mizgîniyê bidin û şahidiyê bikin ku ew e ku ji aliyê Xwedê ve hat destnîşankirin da ku bibe Dadwerê zindî û miriyan. 43 Hemû pêxemberan ji wî re şahidiyê bikin, ku her kesê ku baweriyê bi wî bîne, wê bi navê wî bê efûkirina gunehan. 44 Hê Petrûs ev gotin digotin, Ruhê Pîroz ket ser hemûyên ku peyv bihîstin. 45 Û yên ku bawermend bûn, yên ku bi Petrûs re hatibûn, şaş man, çimkî diyariya Ruhê Pîroz li ser miletan jî hatibû rijandin. 46 Çimkî wan bihîst ku ew bi zimanan dipeyivin û pesnê Xwedê didin. Hingê Petrûs bersiv da: 47 Ma kes dikare avê qedexe bike, da ku evên ku Ruhê Pîroz wek me standine neyên imadkirin? 48 Û wî emir da ku ew bi navê Xudan imad bibin. Hingê wan dua kir ku ew çend rojan bimîne.
1 Şandiyan û birayên ku li Cihûstanê bûn, bihîstin ku miletan jî peyva Xwedê qebûl kiriye. 2 Gava ku Petrûs hilkişiya Orşelîmê, yên sinetbûyî bi wî re şer kirin. 3 Got: «Tu ketî nav mirovên sinetnebûyî û bi wan re xwar. 4Lê Petrûs ev tişt ji destpêkê ve got, bi emir ji wan re vegot û got: 5Ez li bajarê Yafayê bûm û dua dikir û di xew de min dîtiniyek dît. û ji min re jî hat: 6Çaxê min çavên xwe li ser wê girtin, min nihêrî û heywanên çarling ên dinyayê, heywanên kovî, gewr û teyrên ezmanan dîtin. 7 Û min dengek bihîst ku ji min re got: «Rabe, Petrûs! bikujin û bixwin. 8 Lê min got: Ne wusa ye, ya Xudan, çimkî tu carî tiştek nepak û nepak neketiye devê min. 9 Lê deng dîsa ji ezmên bersîva min da û got: «Ya ku Xwedê paqij kiriye, tu gazî wan neke. 10 Û ev sê caran hat kirin û hemû dîsa hatin birin ezmên. 11 Û va ye, di cih de sê zilamên ku ji Qeyseriyê şandin ba min, hatin mala ku ez lê bûm. 12 Û Ruh emir da min ku ez bi wan ra herim, tu dudilî tune. Bi ser de ev şeş bira bi min re hatin û em ketin mala wî. 13 Û wî nîşanî me da ku çawa di mala xwe de milyaketek dîtiye. Ew rawestabû û jê re got: «Ziman bişîne Yafayê û gazî Şimûnê ku paşnavê wî Petrûs e, bikin. 14 Kî wê ji te re bêje ku tu û hemû mala te bi wan xilas bibin. 15 Û gava ku min dest bi axaftinê kir, Ruhê Pîroz wek destpêkê bi ser me de ket. 16 Hingê peyva Xudan hat bîra min, ku wî gotibû: « Yûhenna bi avê imad kir. lê hûnê bi Ruhê Pîroz imad bibin. 17 Ji ber vê yekê Xwedê diyariyek mîna ku ji me re, yên ku baweriyê bi Xudan Îsa Mesîh anîn, da wan. ez çi bûm, ku ez li ber Xwedê bisekinim? 18 Gava ku wan ev tişt bihîstin, xwe bêdeng kirin, pesnê Xwedê dan û gotin: «Hingê Xwedê ji miletan re jî tobeya jiyanê da. 19 Îcar ewên ku ji ber zulma ku li ser Steyfan derketibû belav bûbûn, heta Fînîke, Qibris û Entakyayê digeriyan û peyv ji kesî pê ve ji Cihûyan pê ve pê ve pê ve ne. 20 Hin ji wan ji Qibris û Kûrênê bûn. Gava ku ew hatin Entakyayê, ji Yewnaniyan re peyivî û Mizgîniya Xudan Îsa dan. 21 Û destê Xudan bi wan re bû û elaleteke mezin bawer kir û li Xudan zivirî. 22 Hingê mizgîniya van tiştan hat guhê civîna bawermendan a li Orşelîmê û Barnabas şandin ku heta Entakyayê biçe. 23 Gava ew hat û kerema Xwedê dît, şa bû û şîret da wan hemûyan, ku bi dilê xwe bi Xudan ve girêdayî bin. 24Çimkî ew mirovekî qenc û bi Ruhê Pîroz û bi baweriyê tije bû û gelek mirov li Xudan zêde bûn. 25 Hingê Barnabas çû Tarsûsê, da ku li Şawûl bigere. 26 Û gava wî ew dît, ew anî Entakyayê. Û usa bû, ku salekê tevayî civata xweda civîyan û gelek meriv hîn dikirin. Û ji şagirtan re pêşî li Entakyayê Mesîhî hatin gotin. 27 Û di van rojan de pêxember ji Orşelîmê hatin Entakyayê.
78
KARÊN ŞANDIYAN
28 Û yek ji wan bi navê Agabos rabû ser xwe û bi Ruh nîşan da ku li seranserê dinyayê kêmasîyek mezin çêbe. Ev yek di rojên Klawdyos Qeyser de bû. 29Hingê şagirtan, her kesî li gor îmkanên xwe, biryar dan ku alîkariyê bişînin ji birayên ku li Cihûstanê rûdiniştin. 30 Wan jî kir û bi destê Barnabas û Şawûl ji rihspiyan re şandin.
23 Û di cih de milyaketê Xudan lê xist, çimkî wî rûmet neda Xwedê. 24 Lê peyva Xwedê mezin dibû û pir dibû. 25 Barnabas û Şawûl, gava ku xizmeta xwe temam kirin, ji Orşelîmê vegeriyan û Yûhenna ku navê wî Marqos bû, bi xwe re birin. BEŞA 13
BEŞA 12
1 Di civîna li Entakyayê de pêxember û mamoste hebûn. Wek Barnabas, Şimûnê ku jê re Nîjer digotin, Lûkyosê Kûrêneyî û Manayînê ku bi Hêrodêsê çaremîn û Şawûl re mezin bûbû. 2 Gava ku wan ji Xudan re xizmet dikir û rojî digirtin, Ruhê Pîroz got: Ji bo karê ku min gazî wan kiriye, Barnabas û Şawûl ji min veqetînin. 3 Û gava rojî girtin, dua kirin û destên xwe danîn ser wan, ew şandin. 4 Îcar ew ji aliyê Ruhê Pîroz ve hatin şandin û çûn Sêlûkyayê. û ji wir jî bi gemiyê çûn Qibrisê. 5 Çaxê ew li Selamîsê bûn, wan peyva Xwedê di kinîştên Cihûyan de dan bihîstin û Yûhenna jî xizmetkarê wan bû. 6 Gava ku ew di giravê re derbasî Pafosê bûn, wan sêrbazek ku pêxemberekî derewîn Cihû bû, ku navê wî Barîsos bû, dîtin. 7 Yê ku bi serleşkerê welêt Sergius Pawlos re bû ku mirovekî jîr bû. yê ku gazî Barnabas û Şawûl kir û xwest ku peyva Xwedê bibihîze. 8 Lê Êlymasê sêrbaz (ji ber ku navê wî weha ye) li ber wan sekinî û xwest ku cîgir ji baweriyê dûr bixe. 9 Hingê Şawûl, ku jê re Pawlos jî tê gotin, bi Ruhê Pîroz tije bû, çavên xwe dan wî. 10 Û got: «Ey bi her fêlbazî û her xerabiyê tije, tu kurê şeytan, tu dijminê her rastdariyê, ma tu dev ji xirakirina riyên rast ên Xudan bernadî? 11 Û niha va ye, destê Xudan li ser te ye, û tuyê kor bî, û tu demsalekê rojê nabînî. Û di cih de mij û tarî bi ser wî de ket. Ew digeriya û li hinekan digeriya ku bi destê wî bigirin. 12Hingê cîgir, gava wî tiştên ku çêbûn dît, li ser hînkirina Xudan şaş ma û bawer kir. 13 Gava ku Pawlos û koma wî ji Pafosê derketin, hatin Pergaya Pamfîlyayê û Yûhenna ku ji wan çû, vegeriya Orşelîmê. 14 Lê gava ku ew ji Pergêyê derketin, hatin Entakyaya Pîsîdyayê û roja Şemiyê çûn kinîştê û rûniştin. 15 Piştî xwendina Şerîet û pêxemberan, serekên kinîştê ji wan re şandin û gotin: «Birano! 16 Hingê Pawlos rabû ser xwe, bi destê xwe îşaret kir û got: «Gelî Îsraêl û hûn ên ku ji Xwedê ditirsin, guhdarî bikin. 17Xwedayê vî gelê Îsraêl bav û kalên me hilbijart û gava ku ew li welatê Misrê wek xerîb diman, bilind kir û bi milekî bilind ew ji wê derê derxist. 18 Û bi qasî çil salan wî li çolê bi adetên wan kişand. 19 Û gava ku wî heft milet li welatê Kenanê helak kirin, wî welatê wan bi pişk li ser wan parve kir. 20 Piştî vê yekê wî heta Samûyêl pêxember bi qasî çarsed û pêncî salan hakim da wan. 21 Paşê wan padîşahek xwest û Xwedê Şawûlê kurê Cîs, zilamekî ji eşîra Binyamîn, di nav çil salan de da wan. 22 Gava ku wî ew rakirin, Dawid ji wan re rakir ku bibe padîşahê wan. Wî jî şahidiya wî kir û got: «Min Dawidê kurê Yêşa dît.
1 Di wê demê de Hêrodês padîşah destên xwe dirêjî hinek ji civînê kir. 2 Û Aqûbê birayê Yûhenna bi şûr kuşt. 3 Û ji ber ku wî dît ku ev yek li Cihûyan xweş tê, wî hê bêtir çû û Petrûs jî girt. (Hingê rojên Nanê Şkeva bûn.) 4 Piştî ku wî ew girt, ew xist zîndanê û ew radestî çar çar parêzgeran kir ku wî biparêzin. niyeta wî heye ku piştî Cejna Paskalyayê wî derxînin ber xelkê. 5 Ji ber vê yekê Petrûs di girtîgehê de bû, lê ji bo wî ji Xwedê re bêrawestan dua kirin. 6 Gava Hêrodês xwest ku ew derxe derve, wê şevê Petrûs bi du zincîran girêdayî di navbera du leşkeran de razayî bû. 7 Û va ye, milyaketê Xudan hat ser wî û ronahî di girtîgehê de şewq da. Û zincîrên wî ji destên wî ketin. 8 Milyaket jê re got: «Xwe li xwe bigire û çaroxa xwe girêde.» Û wisa jî kir. Û wî jê re got: «Cilê xwe bavêje ser xwe û li pey min were.» 9 Îsa derket û li pey wî çû. Û nizanibû ku ew ya ku ji aliyê milyaket ve hat kirin rast bû; lê fikirî ku wî dîtiniyek dît. 10 Çaxê ew derbazî beşê yekê û diduyan bûn, hatin ber deriyê hesinî yê ku diçe bajêr. Ew bi dilê xwe ji wan re vekir. Û di cih de milyaket ji wî çû. 11 Gava Petrûs hat ser xwe, got: «Niha bi rastî ez dizanim ku Xudan milyaketê xwe şand û ez ji destê Hêrodês û ji hemû hêviya gelê Cihû rizgar kirim. 12 Gava ku wî ew tişt fikirî, hat mala Meryema diya Yûhenna ku navê wê Marqos bû. ku gelek li hev kom bûn û dua kirin. 13 Û çaxê Petrûs li deriyê dergehê xist, keçikeke ku navê wê Roda bû hat ku bibihîze. 14 Gava ku wê dengê Petrûs nas kir, ji bo şabûnê derî venekir, lê bezî hundir û got ku Petrûs çawa li ber derî rawesta ye. 15 Û wan jê re got: Tu dîn î. Lê wê bi berdewamî piştrast kir ku ew jî wusa ye. Hingê wan got: «Ew milyaketê wî ye. 16 Lê Petrûs lêxist û gava wan derî vekir û ew dîtin, şaş man. 17 Lê wî bi destê xwe îşaret li wan kir ku bêdeng bimînin û ji wan re got ku Xudan çawa ew ji girtîgehê derxistiye. Û wî got: «Herin van tiştan ji Aqûb û birayan re nîşan bidin.» Û ew çû û çû cihekî din. 18 Gava bû roj, di nav leşkeran de tevliheviyek hindik çê bû, ka Petrûs çi bû. 19 Gava Hêrodês li wî geriya, lê ew nedît, parêzger lêkolîn kir û emir kir ku bên kuştin. Û ew ji Cihûstanê daket Qeyseriyê û li wir ma. 20 Hêrodês ji wan ên Sûr û Saydayê gelekî aciz bû. ji ber ku welatê wan ji welatê padîşah têr bû. 21 Û di rojekê de Hêrodês cilê padîşahiyê li xwe kir, li ser textê xwe rûnişt û ji wan re peyivî. 22 Û xelkê qîriyan û gotin: «Ev dengê xwedê ye, ne yê mirovan e.
79
KARÊN ŞANDIYAN
23 Ji dûndana vî mirovî Xwedê li gor soza xwe ji Îsraêl re Xilaskarek Îsa rakir. 24 Gava ku Yûhenna ji hemû gelê Îsraêl re imadkirina tobeyê danî. 25 Û çaxê Yûhenna riya xwe temam kir, got: «Hûn difikirin ku ez kî me? Ez ne ew im. Lê va ye, li pey min yekî tê ku ez ne hêja me ku pêlavên lingên wî vekim. 26 Gelî birano, zarên nifşê Birahîm û ji we kî ku ji Xwedê bitirse, peyva vê xilasiyê ji we re hatiye şandin. 27 Çimkî yên ku li Orşelîmê rûdinin û serwerên wan, ji ber ku ne ew nas kirin û ne jî dengên pêxemberan ên ku her roja Şemiyê têne xwendin, wan ew sûcdar kirin. 28 Û her çend wan sedema mirinê jê re nedîtin, lê ji Pîlatos xwestin ku ew bê kuştin. 29 Gava ku wan hemû tiştên ku li ser wî hatibûn nivîsîn, anîn cih, ew ji darê daxistin û di gorekê de danîn. 30 Lê Xwedê ew ji nav miriyan rakir. 31 Û gelek rojan ew ji wan ên ku bi wî re ji Celîlê derketin Orşelîmê hatin dîtin û şahidên wî li ber gel in. 32 Û em ji we re mizgîniyê didin, ku ewa soza ku ji bav û kalan re hatiye dayîn. 33 Xwedê ev yek ji bo me, zarokên wan, bi wê yekê ku Îsa ji nû ve rakir. Çawa ku di Zebûra diduyan de jî hatiye nivîsîn: «Tu Kurê min î, îro min tu bûyî. 34 Û li ser vê yekê ku wî ew ji nav miriyan rakir, êdî nema ku vegere fesadiyê, bi vî awayî got: «Ezê rehmeta Dawid a teqez bidim we. 35 Ji ber vê yekê ew di Zebûrekî din de jî dibêje: «Tu nehêle ku Pîrozê xwe xerabiyê bibîne. 36Çimkî Dawid, piştî ku bi daxwaza Xwedê ji nifşê xwe re xizmet kir, kete xewê, li ba bav û kalên xwe hat razandin û gendelî dît. 37 Lê yê ku Xwedê ji nû ve rakir, xerabûn nedît. 38 Îcar birano, hûn bizanin ku bi vî mirovî efûkirina gunehan ji we re tê gotin. 39 Û hemû yên ku bawer dikin, bi wî ji her tiştî, ku hûn bi Şerîeta Mûsa nikaribûn jê rastdar bibûna, rastdar in. 40 Loma hay ji xwe hebin, ku ew tiştê ku di pêxemberan de tê gotin, neyê serê we. 41 Binêrin, hûn bêrûmet û heyran û helak bibin, çimkî ez di rojên we de karekî dikim, karekî ku hûn qet jê bawer nakin, her çend mirovek ji we re eşkere bike jî. 42 Gava ku Cihû ji kinîştê derketin, necihûyan lava kirin ku ev peyv roja Şemiya din ji wan re bên gotin. 43 Îcar gava civîn ji hev belav bû, gelek Cihû û oldarên olî li pey Pawlos û Barnabas ketin. 44 Û roja Şemiyê hema hema hemû bajar li hev civiyan ku peyva Xwedê bibihîzin. 45 Lê gava Cihûyan elalet dîtin, bi çavnebariyê tije bûn û li hember wan tiştên ku Pawlos gotibûn, berevajî kirin û çêr kirin. 46 Hingê Pawlos û Barnabas cesûr bûn û gotin: «Diviya bû ku peyva Xwedê pêşî ji we re bihata gotin; . 47 Çimkî Xudan usa emir li me kir û got: «Min tu kir ronahiya miletan, da ku tu ji bo rizgariyê bibî heta dawiya dinyayê. 48 Gava miletan ev yek bihîst, şa bûn û pesnê peyva Xudan dan. 49 Û peyva Xudan li seranserê herêmê belav bû. 50Lê Cihûyan jinên dîndar û birûmet û serekên bajêr hildan, tengahî li Pawlos û Barnabas kirin û ew ji peravên wan derxistin.
51 Lê wan toza lingên xwe li ser wan hejandin û hatin Qonyayê. 52 Û şagirt bi şahî û bi Ruhê Pîroz tije bûn. BEŞA 14 1 Û li Qonyayê her du bi hev re çûn kinîşta Cihûyan û weha peyivîn ku elaleteke mezin ji Cihûyan û hem jî ji Yewnaniyan bawer kir. 2Lê Cihûyên nebawer, miletên din hejandin û hişê wan li ser birayan xerab kirin. 3 Ji ber vê yekê ew demeke dirêj li ser piyan man û bi cesaret bi Xudan dipeyivîn, yê ku şahidiya peyva kerema xwe kir û destûr da ku bi destên wan nîşan û keramet bên kirin. 4 Lê elaleta bajêr dubendî bû, beşek Cihûyan û beşek jî di destê Şandiyan de bû. 5 Û gava êrîş li herdu miletan û Cihûyan jî bi serwerên wan re hat kirin, da ku wan bi kar bînin û wan bidin ber keviran. 6 Haya wan jê hebû, reviyan Lîstra û Derbê, bajarên Lîkaonyayê û herêma ku li dora wê ye. 7 Û li wir Mizgînî dan. 8 Mirovek li Lîstrayê rûniştibû, di lingên xwe de bêhêz bû û ji zikê diya xwe seqet bû û qet rê neçûbû. 9 Wî bihîst ku Pawlos peyivî, ku bi xîret li wî dinêrî û pê hesiya ku baweriya wî ya qencbûnê heye. 10 Bi dengekî bilind got: Rabe ser lingên xwe. Û bazda û meşiya. 11 Gava elaletê tiştên ku Pawlos kiribû dîtin, dengên xwe bilind kirin û di peyivîna Lîkaonyayê de gotin: «Xwedayên mîna mirovan hatine ba me.» 12 Wan jî ji Barnabas re digotin Yepîter; û Pawlos, Mercurius, ji ber ku ew serokê axaftvan bû. 13 Hingê kahînê Jupîterê, yê ku li ber bajarê wan bû, ga û çeleng anî ber deriyan û dixwest bi gel re qurbanan bikira. 14 Gava Şandiyan Barnabas û Pawlos ev yek bihîstin, cilên xwe çirandin, bezîn nav xelkê û qîriyan. 15 Û got: «Ezbenî, çima hûn van tiştan dikin? Em jî bi we re mirovên mîna dil in û ji we re didin bihîstin ku hûn ji van pûçiyan vegerin ser Xwedayê jîndar, yê ku ezman, erd û derya û her tiştên ku tê de ne afirandiye. 16 Yê ku di demên berê de hişt ku hemû milet di riyên xwe de bimeşin. 17 Lê belê wî xwe bê şahidî nehişt, ji ber ku qencî kir, barana ji ezmên û demsalên berdar da me û dilê me bi xwarin û şahiyê tije kir. 18 Bi van gotinan wan gel kêm hişt, ku ji wan re qurban nekirin. 19 Û hinek Cihûyên ji Entakyayê û Qonyayê hatin wê derê, yên ku xelkê razî kirin, Pawlos dan ber keviran û bi gumana ku ew miriye, derxistin derveyê bajêr. 20 Lê gava ku şagirt li dora wî rawestabûn, ew rabû ser xwe û hat bajêr. Dotira rojê ew bi Barnabas re çû Derbê. 21 Gava Mizgînî dan wî bajarî û gelek hîn kirin, dîsa vegeriyan Lîstrayê, Qonyayê û Entakyayê. 22 Li ser giyanên şagirtan teşwîq bikin û şîretan li wan bikin ku di baweriyê de bimînin û divê em bi gelek tengahiyê bikevin Padîşahiya Xwedê. 23 Û gava ku wan ew di hemû civîna bawermendan de tayîn kirin û bi rojî dua kirin, wan ew tewsiye kirin Xudanê ku bawerî pê anî.
80
KARÊN ŞANDIYAN
24 Piştî ku ew li seranserê Pisîdyayê derbas bûn, hatin Pamfîlyayê. 25 Û gava ku wan peyva Pergêyê da zanîn, daketin Attalyayê. 26 Û ji wir bi gemiyê çûn Entakyayê, ji wê derê ji bo karê ku bi cih anîn, li ber kerema Xwedê hatibûn pêşniyarkirin. 27 Û gava ew hatin û civîn li hev civandin, wan hemû tiştên ku Xwedê bi wan re kiribû û çawa wî deriyê baweriyê ji miletan re vekiribû, gotin. 28 Û li wir demeke dirêj bi şagirtan re man.
21 Çimkî Mûsa yê berê li her bajarî yên ku wî didin bihîstin hene û her roja Şemiyê di kinîştan de têne xwendin. 22 Hingê şagirt û rihspiyan, bi tevahiya civînê re, li wan xweş hat ku bi Pawlos û Barnabas re ji koma xwe zilamên bijartî bişînin Entakyayê. yanî Cihûdayê bi navê Barsabas û Sîlas jî serekên birayan bûn. 23 Wan jî bi vî awayî name ji wan re nivîsandin. Şandiyan, rihspî û bira silavan li birayên ku ji miletên din ên Entakyayê, Sûriyê û Kîlîkyayê ne, dişînin. 24Çimkî me bihîstiye, hinekên ku ji nav me derketin, we bi gotinan teng kir, canê we xera kir û got: «Divê hûn sinet bibin û Şerîetê bînin cih. 25 Ji me re xweş hat ku em bi yek hev civiyan, ku em bi hezkiriyên xwe Barnabas û Pawlos re mirovên bijartî bişînin ba we. 26 Zilamên ku ji bo navê Xudanê me Îsa Mesîh jiyana xwe xera kirin. 27 Loma me Cihûda û Sîlas şandin, ku ewê bi dev jî eynî tiştan ji we re bêjin. 28 Çimkî ji Ruhê Pîroz û ji me re xweş xuya bû ku em ji van tiştên pêwîst barekî mezintir nexin ser we. 29 Da ku hûn xwe ji xwarinên ku ji pûtan re têne pêşkêş kirin, ji xwînê, ji tiştên xeniqandinê û ji fuhûşiyê dûr bixin. De baş be. 30 Îcar gava ew ji kar hatin avêtin, hatin Entakyayê û elalet li hev civandin û name dan. 31 Gava wan xwend, ji bo handanê şa bûn. 32 Cihûda û Sîlas ku bi xwe jî pêxember bûn, bi gelek peyvan şîret li bira kirin û ew piştrast kirin. 33 Piştî ku ew li wê derê man, ew bi silametî ji birayan ber bi Şandiyan ve hatin berdan. 34 Lê dîsa jî li Sîlas xweş hat ku li wir bimîne. 35 Pawlos û Barnabas jî li Entakyayê bi gelekên din re peyva Xudan hîn kirin û dan zanîn. 36 Piştî çend rojan Pawlos ji Barnabas re got: «Em dîsa herin û biçin serdana birayên xwe yên li her bajarê ku me peyva Xudan lê daye, û bibînin ka ew çawa dikin. 37 Barnabas biryar da ku Yûhenna ku paşnavê wî Marqos bû, bi xwe re bîne. 38 Lê Pawlos ne difikirî ku wî bi xwe re bîne, yê ku ji Pamfîlyayê ji wan derket û bi wan re neçû ser xebatê. 39 Pevçûn di navbera wan de ewqas dijwar bû, ku ew ji hev veqetiyan û Barnabas Marqos girt û bi gemiyê çû Qibrisê. 40 Û Pawlos Sîlas hilbijart û çû, birayan ji kerema Xwedê ew pêşniyar kirin. 41 Û ew di Sûriyê û Kîlîkyayê re derbas bû û civîna bawermendan piştrast kir.
BEŞA 15 1 Hin zilamên ku ji Cihûstanê hatibûn, hînî bira kirin û gotin: «Heta ku hûn li gor rîwayeta Mûsa neyên sinetkirin, hûn nikarin xilas bibin. 2 Ji ber vê yekê gava Pawlos û Barnabas bi wan re nelihevkirin û gengeşiyek piçûk bû, wan biryar da ku Pawlos û Barnabas û hin ji wan li ser vê pirsê herin Orşelîmê, ba Şandiyan û rihspiyan. 3 Û ew ji aliyê civînê ve hatin birin, di Fînîke û Sameryayê re derbas bûn û guheztina miletan eşkere kirin. 4 Çaxê ew hatin Orşelîmê, ji civînê, ji Şandiyan û rihspî ew qebûl kirin û wan hemû tiştên ku Xwedê bi wan kiribûn gotin. 5 Lê hinek ji mezheba Fêrisiya yên ku bawer dikirin rabûn û gotin: «Divê sinetkirina wan û emirkirina Şerîeta Mûsa li wan bê kirin. 6 Şandî û rihspî li hev civiyan ku li ser vê mijarê bifikirin. 7 Gava ku gelek gengeşî çêbû, Petrûs rabû ser xwe û ji wan re got: «Birano! û bawer bikin. 8 Û Xwedayê ku bi dilan dizane, çawa ku ji me re kir, Ruhê Pîroz da wan; 9 Û tu ferqê nexin navbera me û wan û dilên wan bi baweriyê paqij bikin. 10 Îcar çima hûn Xwedê diceribînin, da ku nîrekekî ku ne bav û kalên me û ne jî me nikaribûn hilgirin, deynin stûyê şagirtan? 11 Lê em bawer dikin ku bi kerema Xudan Îsa Mesîh em ê jî wek wan xilas bibin. 12 Hingê hemû elaletê bêdeng ma, guhdariya Barnabas û Pawlos kir û gotin ku Xwedê bi destê wan çi keramet û keramet di nav miletan de kiribûn. 13 Û piştî ku ew bêdeng bûn, Aqûb bersîv da û got: Birano, guh bidin min. 14 Şimûn got ku çawa Xwedê di destpêkê de çû serdana miletan, da ku ji wan miletek bi navê xwe derxe. 15 Û li ser vê yekê peyvên pêxemberan dipejirînin; wek ku hatiye nivîsîn, 16Piştî vê yekê ezê vegerim û Konê Dawid ê hilweşiyayî dîsa ava bikim. û ez ê dîsa xirbeyên wê ava bikim û ez ê saz bikim: 17 Ji bo ku mayîna mirovan li Xudan û li hemû miletên ku navê min li ser wan hatiye gotin, bigerin, Xudanê ku van tiştan hemûyan dike, dibêje. 18 Ji destpêka dinyayê ve hemû kirinên wî ji Xwedê re têne zanîn. 19 Ji ber vê yekê gotina min ev e ku em wan ên ku ji nav miletan ber bi Xwedê ve hatine zivirandin teng nekin. 20 Lê em ji wan re binivîsin, ku ew xwe ji qirêjiyên pûtan, ji fuhûşiyê, ji tiştên xeniqandî û ji xwînê dûr bixin.
BEŞA 16 1 Hingê ew hat Derbe û Lîstrayê. Va ye, şagirtek li wir bû, navê wî Tîmotêyos, kurê jineke Cihû bû û jê bawer kir. lê bavê wî Yewnanî bû: 2 Birayên ku li Lîstra û Qonyayê bûn, ev yek baş hate gotinê. 3 Diviyabû ku Pawlos bi wî re derkeve derve; Ji ber Cihûyên ku li wan deveran bûn, girt û ew sinet kir. Çimkî wan hemûyan dizanibû ku bavê wî Yewnanî ye. 4 Gava ku ew di bajaran re derbas dibûn, wan biryarnameyên ku ji Şandiyan û rihspiyên Orşelîmê hatibûn dayîn, dan wan.
81
KARÊN ŞANDIYAN
5 Bi vî awayî civîn di baweriyê de ava bûn û her roj hejmara wan zêde bû. 6 Îcar gava ku ew li seranserê Firîgyayê û li herêma Galatyayê geriyan û ji aliyê Ruhê Pîroz ve hat qedexekirin ku li Asyayê peyvê bidin bihîstin. 7Piştî ku ew hatin Mîsyayê, xwestin ku herin Bîtynyayê; lê Ruh destûr neda wan. 8 Ew di ber Mîsyayê re derbas dibûn, daketin Troyayê. 9 Bi şev dîtiniyek ji Pawlos re xuya bû. Zilamekî Mekedonî li wir rawesta, jê lava kir û got: «Were Mekedonyayê û alîkariya me bike.» 10 Û piştî ku wî ev dîtinî dît, me di cih de xwest ku em herin Mekedonyayê. 11 Ji ber vê yekê em ji Troyayê xilas bûn, em bi rêyek rast hatin Samotrakyayê û roja din hatin Neapolîsê. 12 Û ji wê derê heta Filîpyayê, ku bajarê serekî yê wê aliyê Mekedonyayê ye û kolonî ye. Em li wî bajarî di çend rojan de man. 13 Û roja Şemiyê em ji bajêr derketin, li kêleka çem, ku li wir dua dihat kirin. û em rûniştin û bi jinên ku li wir rûniştibûn re peyivîn. 14 Û jineke bi navê Lîdya, ku cilên binefşî difiroşe, ji bajarê Tiyatîrayê, ku ji Xwedê re diperizin, me bihîst. 15 Û gava ku ew û maliyên wê imad bûn, wê ji me lava kir û got: «Eger we ez ji Xudan re dilsoz dîtim, werin mala min û li wir bimînin. Û wê me asteng kir. 16 Û çaxê em diçûn duakirinê, keçikeke ku ruhê felantiyê hebû, rastî me hat, ku bi şîretkirinê gelek feyde ji axayên xwe re anî: 17 Ew li pey Pawlos û me çûn, qîriyan û got: «Ev mirov xulamên Xwedayê herî bilind in, yên ku riya xilasiyê nîşanî me didin. 18 Û wê gelek rojan ev yek kir. Lê Pawlos xemgîn bû, zivirî û ji ruh re got: «Ez bi navê Îsa Mesîh emir li te dikim ku ji wê derkevî. Û di heman saetê de derket derve. 19 Gava axayên wê dîtin ku hêviya destkeftiyên wan nema, Pawlos û Sîlas girtin û birin sûkê, li ba serweran. 20 Û ew anîn ba serweran û gotin: «Ev mirovên Cihû, ku bajarê me pir tengas dikin. 21 Û adetên ku em ji Romayiyê ne ku em qebûl bikin û ne jî bi cih bînin, hîn bikin. 22 Û elalet bi hev re rabû ser wan û serweran cilên wan çirandin û emir kirin ku li wan bixin. 23 Û gava wan gelek derbe li wan dan, ew avêtin zîndanê û ji girtiyan emir kirin ku wan biparêze. 24 Yê ku ev sûc standiye, ew avêtin zîndana hundir û lingên wan di çolan de rijandin. 25 Nîvê şevê Pawlos û Sîlas dua kirin û pesnê Xwedê distiran. Girtiyan jî guhdariya wan kirin. 26 Û ji nişkê ve erdhejînek mezin çêbû, wusa ku bingehên girtîgehê hejiyan. 27 Îcar nobedarê girtîgehê ji xew şiyar bû û dît ku deriyên zîndanê vekirî ne, şûrê xwe kişand û xwest xwe bikuşta, bi gumana ku girtî reviyane. 28 Lê Pawlos bi dengekî bilind qîriya û got: «Ziarê nede xwe, çimkî em hemû li vir in.» 29 Hingê wî gazî ronahiyê kir, derket hundir, lerizî hat û xwe avêt ber Pawlos û Sîlas. 30 Û ew derxistin derve û got: «Ezbenî, ez çi bikim ku xilas bibim? 31 Û wan got: «Bawerî bi Xudan Îsa Mesîh bike, tu û mala xwe xilas bibin».
32 Û wan peyva Xudan jê re û ji hemûyên ku di mala wî de bûn re gotin. 33 Wî ew di heman saeta şevê de girt û belên wan şuştin. Ew û hemûyên wî di cih de imad bû. 34 Û gava ew anîn mala xwe, goşt danî ber wan û şa bû û bi hemû mala xwe bawerî bi Xwedê anî. 35 Gava bû roj, serweran xulam şandin û gotin: «Wan berdin. 36 Qeymeqamê zîndanê ev yek ji Pawlos re got: «Serweran şandine ku hûn berdin. Niha here û bi silamet here. 37 Lê Pawlos ji wan re got: «Wan em bi eşkereyî li me dan, ku em Romayî ne û em avêtin zîndanê. û niha ew me bi nepenî derdixin derve? nay bi rastî; lê bila ew bi xwe werin û me derxin derve. 38 Û xulaman ev gotin ji serweran re gotin û gava bihîstin ku ew Romayî ne, tirsiyan. 39 Ew jî hatin, lava ji wan kirin, ew derxistin derve û xwestin ku ew ji bajêr derkevin. 40 Ew ji zîndanê derketin, ketin mala Lîdyayê û gava ku wan bira dîtin, teselî li wan kirin û çûn. BEŞA 17 1 Gava ku ew di Amfîpolîs û Apolonyayê re derbas bûn, hatin Selanîkê, ku li wir kinîşta Cihûyan hebû. 2 Û Pawlos, çawa ku ew bû, çû ba wan û sê rojên Şemiyê bi wan re li ser Nivîsarên Pîroz peyivî. 3 Vekir û îdia kir ku divê Mesîh cefa bikişanda û ji nav miriyan rabûya. û ev Îsayê ku ez ji we re dannasîn dikim, Mesîh e. 4 Hinekan ji wan jî bawerî anîn û bi Pawlos û Sîlas re bûn hev. û ji Yewnaniyên dîndar elaleteke mezin û ji jinên serek jî ne hindik bûn. 5Lê Cihûyên ku bawer nedikirin, ji çavnebariyê rabûn, hin mirovên gemarî yên ji cûreyên xerab hildan, komek civandin û tevahiya bajar kirin xirbe, êrîşî mala Yason kirin û xwestin ku wan derxin derve. ji xelkê re. 6 Gava wan ew nedît, Yason û hin bira kişandin ba mîrên bajêr û qîriyan: «Yên ku dinya serûbin kirine, hatine vir jî. 7 Yason ew qebûl kir û ev hemû berevajî qanûnên Qeyser dikin û dibêjin ku padîşahek din heye, yek Îsa. 8 Gava ku wan ev tişt bihîstin, gel û serwerên bajêr xemgîn kirin. 9 Çaxê wan ewlekariya Yason û yê din girt, ew berdan. 10 Birayan di cih de Pawlos û Sîlas bi şev şandin Beroyayê. 11 Ev ji yên Selanîkî bi rûmettir bûn, ji ber ku wan peyv bi hemû haziriya hişê xwe distand û her roj li Nivîsarên Pîroz digeriyan, ka gelo ew wusa ne. 12 Loma gelekan ji wan bawer kir; ji jinên birûmet ên ku Yewnanî bûn û ji mêran jî ne hindik bûn. 13 Lê gava Cihûyên Selanîkî zanin ku peyva Xwedê ya Pawlos li Beroyayê hatiye dayîn, ew jî hatin wê derê û gel rakir. 14 Hingê birayan di cih de Pawlos şandin, ku here golê, lê Sîlas û Tîmotêyos hê li wir man. 15 Û yên ku Pawlos dibirin, ew anîn Atînayê û ji Sîlas û Tîmotêyos emir standin ku bi lez bên ba wî û çûn. 16 Gava ku Pawlos li Atînayê li hêviya wan bû, gava wî bajar dît ku bi tevahî ji pûtperestiyê re hatiye dayîn, ruhê wî di dilê wî de tevlihev bû.
82
KARÊN ŞANDIYAN
17 Ji ber vê yekê ew di kinîştê de bi Cihûyan re, bi bawermendan re û her roj li sûkê bi wan ên ku pê re diciviyan re nîqaş kir. 18Hingê hin fîlozofên Epîkurî û yên Stoakî hatin pêşiya wî. Û hinekan jî got: «Evê gemar wê çi bêje? hinekên din jî xuya ye ku ew damezrînerê xwedayên xerîb e. 19 Wan ew girt, birin Areopagusê û gotin: «Ma em dikarin bizanin ka ev hînkirina nû ya ku tu li ser dibêjî çi ye? 20Çimkî tu hin tiştên xerîb dikî guhê me; ji ber vê yekê em dizanin ku wateya van tiştan çi ye. 21 (Çimkî hemû Atînayî û xerîbên ku li wir bûn, wextê xwe bi tiştekî din derbaz nedikirin, lê ji bo ku tiştekî nû bêjin, an jî bibihîzin.) 22 Hingê Pawlos di nîvê çiyayê Merîsê de rawesta û got: «Gelî Atînayî, ez dibînim ku hûn di her tiştî de pir xurafetî ne. 23Çimkî gava ez derbas dibûm û ez li perestina we dinêrim, min gorîgehek dît ku li ser vê nivîsarê bû: JI XWEDÊ NASAN re. Ji ber vê yekê hûn bi nezanî diperizin wî, ez wî ji we re eşkere dikim. 24 Xwedayê ku dinya û hemû tiştên tê de afirandiye, ji ber ku ew Xudanê erd û ezmanan e, li perestgehên bi destan hatine çêkirin namîne. 25 Û bi destên mirovan nayê perizîn, wek ku hewcedariya wî bi tiştekî hebe. Çimkî ew jiyanê, nefesê û her tiştî dide; 26 Û hemû miletên mirovan ji yek xwînê çêkir, da ku li ser hemû rûyê dinyayê bijîn, û wextên berê diyarkirî û sînorên rûniştina wan diyar kir. 27 Ji bo ku ew li Xudan bigerin, eger dibe ku li wî bigerin û wî bibînin, her çend ew ji me her yekî ne dûr be. 28 Çimkî em bi wî dijîn, diherikin û hebûna xwe bi wî re hene. wek ku hin helbestvanên we jî gotine: «Çimkî em jî dûndana wî ne. 29 Madem ku em ji dûndana Xwedê ne, divê em nefikirin ku Xwedayê Xwedê mîna zêr, zîv, an kevir e, ku bi huner û bi fêlbaziya mirovan hatiye xemilandin. 30 Û wextê vê cahilîyê Xwedê çavê xwe lê da; lê niha li hemû mirovan emir dike ku tobe bikin: 31 Ji ber ku wî rojek destnîşan kir ku tê de ewê bi rastdariya wî mirovê ku wî destnîşan kiriye, dinyayê bi rastdariyê dîwan bike. Ji ber vê yekê wî ew ji nav miriyan rakir, ji hemû mirovan re piştrast kir. 32 Û gava wan li ser vejîna miriyan bihîst, hinekan tinazên xwe kirin û hinekan jî gotin: «Em ê dîsa li ser vê yekê te bibihîzin. 33 Hingê Pawlos ji nav wan çû. 34 Lê belê hinek zilam bi wî re hatin girêdan û bawerî anîn.
6 Gava ew li hember xwe derketin û çêr kirin, wî cilê xwe hejand û ji wan re got: «Xwîna we li serê we be. Ez paqij im: Ji vir û pê ve ez ê herim nav miletan. 7 Û ew ji wê derê derket û ket mala mirovekî ku navê wî Yûstos bû. 8 Serekê kinîştê Krîspos bi hemû mala xwe bawerî bi Xudan anî. Gelek ji Korintî ku bihîstin, bawerî anîn û imad bûn. 9 Hingê Xudan bi şev bi dîtiniyekê ji Pawlos re got: « Netirse, lê bipeyive û bêdeng nemîne. 10Çimkî ez bi te re me û tu kes nikare li te bixebite ku te biêşîne, çimkî li vî bajarî gelê min pir in. 11 Û wî salek û şeş meh li wir ma û peyva Xwedê di nav wan de hîn dikir. 12 Gava ku Galiyo cîgirê Axayayê bû, Cihûyan bi yekdengî li hember Pawlos rabûn û ew anîn ser kursiyê dîwanê. 13 Dibêjin: «Ev heval mirovan razî dike ku li hember Şerîetê biperizin Xwedê. 14 Û çaxê Pawlos dixwest ku devê xwe veke, Galiyo ji Cihûyan re got: «Eger ev yek neheqî an xerabî bûya, ey Cihûno, bila ez li we bigirim. 15 Lê eger mesele peyv, nav û qanûna we be, hûn lê binêrin; Çimkî ez ê bibim hakimê van tiştan. 16 Û wî ew ji dîwanxanê derxistin. 17Hingê hemû Yewnaniyan serekê kinîştê Sostenes girtin û li ber kursiyê dîwanê li wî xistin. Û Gallio ji wan tiştan re ne xem bû. 18 Piştî vê yekê Pawlos hê demeke dirêj li wê derê ma, ji birayan îzin da û ji wir bi gemiyê çû Sûriyê û bi wî re Priskîla û Akîlas. Serê xwe li Kenxêryayê rijand: ji ber ku sonda wî hebû. 19 Ew hat Efesê û ew li wir hiştin. 20 Gava wan xwest ku ew demeke dirêj bi wan re bimîne, wî razî nebû. 21 Lê xatir ji wan xwest û got: «Divê ez vê cejna ku tê Orşelîmê bi her awayî pêk bînim, lê eger Xwedê bixwaze ezê dîsa vegerim ba we. Û ew ji Efesê bi gemiyê çû. 22 Gava ku ew daket Qeyseriyê, hilkişiya û silav li civînê kir, daket Entakyayê. 23Piştî ku demekê li wir ma, ew çû, ji bo ku li seranserê Galatyayê û Firîgyayê bi rê ve çû, hêz da hemû şagirtan. 24 Û Cihûyekî ku navê wî Apolos bû, ku li Skenderyayê ji dayik bû, mirovekî dengbêj û di Nivîsarên Pîroz de bi hêz bû, hat Efesê. 25 Ev mirov di riya Xudan de hat hînkirin; Û di ruh de bi dilgermî bû, wî tiştên Xudan dipeyivî û bi xîret hîn dikir û bi tenê imadbûna Yûhenna dizanibû. 26 Û wî di kinîştê de bi wêrekî dest bi peyivînê kir. Gava Akîlas û Priskîla ew bihîstin, ew birin ba xwe û riya Xwedê hê çêtir jê re gotin. 27 Û gava ku ew dixwest derbasî Axayayê bibe, birayan nivîsî û ji şagirtên xwe şîret kirin ku wî qebûl bikin. 28 Çimkî wî Cihû û bi eşkereyî bi Nivîsarên Pîroz eşkere kir ku Îsa Mesîh e, bi hêz da.
BEŞA 18 1 Piştî van tiştan Pawlos ji Atînayê derket û hat Korîntê. 2 Cihûyekî ku navê wî Akîlas bû, li Pontosê ji dayik bû û bi jina xwe Priskîla re vê dawiyê ji Îtalyayê hat, dît. (ji ber ku Klawdyos emir li hemû Cihûyan kiribû ku ji Romayê derkevin:) û hat ba wan. 3 Û ji ber ku ew ji heman pîşeyê bû, ew bi wan re ma û xebitî. 4 Û wî her roja Şemiyê di kinîştê de dipeyivî û Cihû û Yewnaniyan razî dikir. 5 Û çaxê Sîlas û Tîmotêyos ji Mekedonyayê hatin, Pawlos di ruh de tengav bû û ji Cihûyan re şahidî kir ku Îsa Mesîh e.
BEŞA 19 1 Û çaxê ku Apolos li Korîntê bû, Pawlos di peravên jorîn re derbas bû, hat Efesê û hin şagirt dîtin.
83
KARÊN ŞANDIYAN
2 Wî ji wan re got: Ma ji ber ku we bawer kiriye, we Ruhê Pîroz standiye? Û wan jê re got: «Me ewqasî nebihîstiye ku Ruhê Pîroz heye. 3 Û wî ji wan re got: «Îcar hûn bi çi imad bûn? Wan jî got: «Ji bo imadkirina Yûhenna. 4 Hingê Pawlos got: «Yûhenna bi rastî jî bi imadkirina tobekirinê imad kir û ji xelkê re got ku baweriyê bi yê ku wê piştî wî bê, yanî bi Mesîh Îsa bînin. 5 Gava wan ev bihîst, bi navê Xudan Îsa imad bûn. 6 Gava Pawlos destên xwe danîn ser wan, Ruhê Pîroz hat ser wan. bi zimanan peyivîn û pêxemberîtî kirin. 7 Û hemû mêr nêzîkî diwanzdeh bûn. 8 Û ew çû kinîştê, sê mehan bi mêrxasî peyivî, li ser tiştên li ser Padîşahiya Xwedê nîqaş kir û qanih kir. 9 Lê gava ku cûrbecûr hişk bûn û bawerî neanîn, lê li ber elaletê bi wê riyê xerab peyivîn, ew ji wan çû, şagirt ji hev veqetand û her roj di mekteba Tîranosê yekî de munaqeşe dikir. 10 Û ev yek di nav du salan de berdewam kir; Bi vî awayî hemû Cihû û Yewnaniyên ku li Asyayê rûdiniştin peyva Xudan Îsa bihîstin. 11 Û Xwedê kerametên taybetî bi destê Pawlos kir: 12 Bi vî awayî ji laşê wî destmal an pêşber ji nexweşan re dianîn û nexweşî ji wan diçûn û ruhên xerab ji wan derdiketin. 13Hingê hin Cihûyên derbeder, yên ku ji wan derdiketin, rabûn ser xwe û navê Xudan Îsa li ser wan ên ku ruhên nepak hebûn, kirin û gotin: «Em bi Îsayê ku Pawlos daye bihîstin sond dixwin. 14 Û heft kurên Skevayê Cihû û serekên kahînan jî hebûn. 15 Ruhê xerab lê vegerand û got: «Ez Îsa nas dikim û Pawlos jî dizanim. lê tu kî yî? 16 Û ew merivê ku ruhê xirab têda bû, bazda ser wan, bi ser wan da û bi ser wan da, da ku ew ji wê malê tazî û birîndar revîyan. 17 Û ev yek ji hemû Cihû û Yewnaniyên ku li Efesê rûdiniştin re hat zanîn. tirs ket ser wan hemûyan û navê Xudan Îsa bilind bû. 18 Û gelekên ku bawerî anîbûn, hatin, li xwe mukir hatin û kirinên xwe eşkere kirin. 19Gelek ji wan ên ku hunera meraqê dikirin jî pirtûkên xwe anîn ba hev û li ber hemû mirovan şewitandin. Bihayê wan jimartin û pêncî hezar zîv dîtin. 20 Bi vî awayî peyva Xwedê bi hêz mezin bû û bi ser ket. 21 Piştî ku ev tişt xilas bûn, Pawlos di ruh de, gava ku di Mekedonya û Axayayê re derbas bû, biryar da ku here Orşelîmê û got: «Piştî ku ez li wir bûm, divê ez Romayê jî bibînim. 22 Îcar wî du ji wan ên ku jê re xizmet dikirin şandin Mekedonyayê, Tîmotêyos û Erastos. lê ew bi xwe heyamekê li Asyayê ma. 23 Û di wê demê de li ser wê rê tevliheviyek hindik derket. 24 Çimkî zilamekî ku navê wî Dîmîtriyos bû, zîvker, ku ji zîv perestgehan ji Diana re çêdikir, ji pîşekaran re qezencek hindik nedianî. 25 Wî gazî wan kir û bi xebatkarên mîna wî re got: «Ezbenî, hûn dizanin ku dewlemendiya me bi vî pîşeyî ye. 26 Bi ser de hûn dibînin û dibihîzin, ku ne bi tenê li Efesê, lê hema li seranserê Asyayê, vî Pawlos gelek xelk razî kir û jê dûr xist û got ku ew ne xwedayên ku bi destan hatine çêkirin in.
27 Da ku ne tenê ev esnafiya me di xetereyê de be; lê di heman demê de divê perestgeha xwedawenda mezin Diana bê şermezarkirin û rûmeta wê ya ku hemî Asya û cîhan jê re diperizin wê hilweşe. 28 Gava wan ev gotin bihîstin, hêrs bûn, qîriyan û gotin: «Mezin e Dîana Efesî». 29 Û hemû bajar tije tevlihev bû û Gayos û Aristarxos, ku ji Mekedonyayê bûn, ku rêhevalên Pawlos di rê de bûn, girtin û bi hev re bazdan hundirê şanoyê. 30 Û çaxê Pawlos xwest bikeve nav elaletê, şagirtan nehişt. 31 Û hinek ji serekên Asyayê, yên ku hevalên wî bûn, şandin ba wî û jê xwestin ku ew xwe nexe şanoyê. 32 Ji ber vê yekê hinekan tiştek û hinekan jî tiştekî din diqîriyan, çimkî civîn tevlihev bû. û beşê zêde nizanibû ku ew ji bo çi hatine cem hev. 33 Îskender ji nav elaletê derxistin û Cihûyan ew derxistin pêş. Îskender bi destê xwe îşaret kir û xwest ku parastina xwe ji xelkê re bike. 34 Lê gava ku wan zanî ku ew Cihû ye, hemûyan bi yek dengî di nav du saetan de qîriyan û gotin: «Mezin e Diana Efesî». 35 Û gava ku qeymeqam ji xelkê razî bû, wî got: Gelî Efesîno, çi mirovek li wir e ku nizane bajarê Efesiyan diperizin xwedawenda mezin Diana û sûretê ku ji Jupiter ketiye. ? 36 Îcar ji ber ku hûn li hember van tiştan nayên gotin, divê hûn bêdeng bin û bi lez tu tiştî nekin. 37Çimkî we ev zilam anîn vir, ku ne dizên civînan in û ne jî çêrkerê xwedawenda we ne. 38 Ji ber vê yekê, eger Dîmîtriyos û pîşekarên ku pê re ne, li hember kesekî hebe, Şerîet eşkere ye û wekîl hene; bila hevûdu bişopînin. 39 Lê eger hûn li ser tiştên din li tiştekî bipirsin, wê di civîna qanûnî de bê diyarkirin. 40 Çimkî metirsiya me heye ku em ji ber serhildana îroyîn bêne pirskirinê, çimkî tu sedem tune ku em hesabê vê kombûnê bidin. 41 Û piştî ku wî weha peyivî, wî civîn betal kir. BEŞA 20 1Piştî ku serhildan rawesta, Pawlos gazî şagirtên xwe kir, ew hembêz kir û çû ku here Mekedonyayê. 2 Û gava ku ew derbasî wan deveran bû û gelek şîret li wan kir, ew hat Yewnanîstanê. 3 Û li wir sê meh ma. Gava ku Cihû li benda wî girtin, gava ku ew dixwest bi gemiyê derbasî Sûriyê bibe, wî xwest ku di Mekedonyayê re vegere. 4 Û li wir bi wî re çû Asya Sopatrosê Beroayî. û ji Selanîkî Aristarchus û Secundus; Gayosê Derbeyî û Tîmotêyos; û ji Asyayê Tychicus û Trofîmos. 5 Evên ku ji pêşiyê diçûn, ji bo me li Troyayê man. 6 Piştî rojên Nanê Şkeva em bi gemiyê ji Filîpyayê bi rê ketin û di nav pênc rojan de hatin Troyayê. em li wê derê heft rojan man. 7 Di roja pêşî ya heftiyê de, gava ku şagirt hatin ba hev ku nan bişkînin, Pawlos ji wan re Mizgînî da, ku sibê amade bû ku here. û axaftina xwe heta nîvê şevê berdewam kir. 8 Û di odeya jorîn de, ku ew li hev civandin, gelek çira hebûn. 9 Xortekî ku navê wî Eutyxos bû, di pencerê de rûniştibû û ketibû xeweke giran. Gava ku Pawlos bi dirêjî Mizgîniyê
84
KARÊN ŞANDIYAN
didan, di xew de ket, ji depoya sisiyan xwe avêt xwarê û bi mirinê hate rakirin. 10 Pawlos daket jêr, xwe avêt ser wî û ew hembêz kir û got: «Xwe xwe neêşînin; Çimkî jiyana wî di wî de ye. 11 Îcar gava ku ew dîsa rabû, nan şikand, xwar û heta sibeh dirêjî peyivî, ew çû. 12 Û wan xort sax anîn û hinekî dilteng nebûn. 13 Û em berê xwe dan gemiyê û em bi gemiyê çûn Asosê, mebesta ku em Pawlos bigirin. 14 Û çaxê ew li Asosê bi me re hat ba hev, me ew hilda hundir û em hatin Mitilînê. 15 Em ji wê derê bi gemiyê geriyan û dotira rojê em gihîştin ber Xiyosê. Dotira rojê em gihîştin Samosê û li Trogiliumê man. û roja din em hatin Mîletosê. 16Çimkî Pawlos biryar dabû ku bi gemiyê bi Efesê bigere, ji ber ku wî wextê xwe li Asyayê derbas nedikir, çimkî wî lez kir, eger ku ji bo wî gengaz bûya, di roja Pentîkostê de li Orşelîmê be. 17 Û ji Mîletos şand Efesê û gazî rihspiyên civînê kir. 18 Û gava ew hatin ba wî, wî ji wan re got: «Hûn dizanin, ji roja pêşî ya ku ez hatim Asyayê, ez çawa di her demsalê de bi we re bûm. 19 Bi hemû nefsbiçûkiya hişê xwe, bi gelek hêstiran û ceribandinên ku bi hêstirên Cihûyan hatin serê min. 20 Û çawa min tiştekî ku ji we re bikêr bû nehişt, lê min nîşanî we da û bi eşkereyî û mal bi mal hînî we kir. 21 Hem ji Cihûyan re û hem jî ji Yewnaniyan re şahidiya tobeya li ber Xwedê û baweriya bi Xudanê me Îsa Mesîh dike. 22 Û niha va ye, ez bi ruh girêdayî diçim Orşelîmê, lê ez nizanim tiştên ku wê li wir bên serê min. 23 Ji bilî ku Ruhê Pîroz li her bajarî şahidiyê dike û dibêje ku bend û tengahî li min dimînin. 24Lê yek ji van tiştan min nahejîne û ne jî jiyana xwe ji xwe re hêja nahesibînim, da ku ez riya xwe bi şahî biqedînim û bi xizmeta ku min ji Xudan Îsa standiye, da ku ez şahidiya Mizgîniya kerema Xwedê bikim. . 25 Û niha, va ye, ez dizanim ku hûn hemû, yên ku ez di nav wan de çûm da ku Padîşahiya Xwedê bidin bihîstin, êdî wê rûyê min nebînin. 26 Ji ber vê yekê ez ji we re dibêjim ku îro ez ji xwîna hemû mirovan paqij im. 27Çimkî min xwe nezivirand ku ez hemû şîretên Xwedê ji we re bêjim. 28 Ji ber vê yekê hay ji xwe û ji hemû pezê ku Ruhê Pîroz hûn kirine serwêrên wê, da ku hûn civîna bawermendan a Xwedê ya ku wî bi xwîna xwe kirî ye, biçêrînin. 29Çimkî ez bi vê dizanim ku piştî çûyîna min wê gurên hov bikevin nav we û pezê xwe nehêlin. 30 Ji ber we jî mirov wê rabin û tiştên xerab bêjin, da ku şagirtan bikşînin pey xwe. 31 Ji ber vê yekê hişyar bimînin û bînin bîra xwe ku di nav sê salan de min dev ji hişyarkirina her şev û roj bi hêstiran berneda. 32 Û niha birano, ez we tewsiye dikim Xwedê û peyva kerema wî ya ku dikare we ava bike û di nav hemûyên pîroz de mîrasekê bide we. 33 Min ji zîv, zêr, cil û bergên tu kesî hez nekir. 34 Erê, hûn bi xwe dizanin ku van destan ji hewcedariyên min û yên ku bi min re bûn re xizmet kirin. 35 Min her tişt nîşanî we da, ku çawa gerekê hûn bi vî awayî piştgirîya belengazan bikin û gotinên Xudan Îsa
bînin bîra xwe, ku wî çawa got: « Xwezî li dayînê, ne ku standinê». 36 Piştî ku wî weha peyivî, çû ser çokan û bi hemûyan re dua kir. 37 Û hemû giriyan, ketin stûyê Pawlos û ew ramûsandin. 38 Herî zêde ji ber gotinên ku wî digotin, diêşin ku êdî rûyê wî nebînin. Û bi wî re çûn gemiyê. BEŞA 21 1 Û usa bû ku piştî ku em ji nav wan hatin dûrxistin û em ketin rê, em bi rêyeke rast hatin Coosê û roja din gihîştin Rodosê û ji wir jî heta Patarayê. 2 Û me gemiyek dît ku ber bi Fînîkyayê ve diçû, em siwar bûn û derketin rê. 3 Gava ku me Qibris kişf kir, me ew li milê çepê hişt, me bi gemiyê derbasî Sûriyê bûn û em daketin Sûrê. 4 Û em şagirt dîtin û em heft rojan li wir man. Pawlos bi Ruh ji Pawlos re got ku ew neçe Orşelîmê. 5 Û gava me ew roj temam kirin, em çûn û çûn; û wan hemûyan em bi jin û zarokên xwe re anîn ser rêya me, heta ku em ji bajêr derketin. 6 Û gava me ji hev îzin girt, em li gemiyê siwar bûn. û dîsa vegeriyan malê. 7 Gava ku me riya xwe ya ji Sûrê qedand, em hatin Ptolemaisê, silav li birayan kir û rojekê li ba wan ma. 8 Dotira rojê em, yên ku ji koma Pawlos bûn, derketin û hatin Qeyseriyê. û bi wî re rûnişt. 9 Û wî mêrî çar keçên qîz hebûn, ku pêxembertî dikirin. 10 Û çaxê em gelek rojan li wir man, ji Cihûstanê pêxemberek hat xwarê ku navê wî Agabos bû. 11 Gava ew hat ba me, kembera Pawlos girt, dest û lingên wî girêdan û got: «Ruhê Pîroz weha dibêje: «Cihûyên li Orşelîmê jî wê wî zilamê ku xwediyê vê kemberê ye girêdin û wî bidin. destên miletan. 12 Gava ku me ev tişt bihîst, me hem û hem jî yên ji wî cihî jê lava kirin ku neçe Orşelîmê. 13 Hingê Pawlos lê vegerand û got: Ma hûn çi dibêjin ku hûn bigirîn û dilê min bişkînin? Çimkî ez amade me ku ji bo navê Xudan Îsa ne tenê bê girêdan, lê ez jî li Orşelîmê bimirim. 14 Û dema ku ew razî nebû, me dev jê berda û got: «Daxwaza Xudan be. 15 Piştî wan rojan me erebeyên xwe hildan û hilkişiyan Orşelîmê. 16 Hin ji şagirtên Qeyseriyê jî bi me re çûn û bi xwe re Mnasonê Qibrisî, şagirtekî kal, ku divê em li ba wî razayî, anîn. 17 Û çaxê em hatin Orşelîmê, birayan em bi dilxweşî qebûl kirin. 18 Dotira rojê Pawlos bi me re çû ba Aqûb. û hemû rihspî amade bûn. 19 Û gava silav li wan kir, wî bi taybetî tiştên ku Xwedê bi xizmeta xwe di nav miletan de kiribûn, got. 20 Gava wan ev bihîst, pesnê Xudan dan û jê re gotin: «Birayo, tu dibînî ku bi hezaran Cihû hene ku bawer dikin. û ew hemû ji Şerîetê xîretkêş in: 21 Û li ser te hat gotin ku tu hemû Cihûyên di nav miletan de hîn dikî ku dev ji Mûsa berdin û dibêjî ku divê ew zarokên xwe sinet nekin û li gorî adetên xwe negerin. 22 Îcar ew çi ye? lazim e elalet bicive, çimkî ewê bibihîzin ku tu hatî.
85
KARÊN ŞANDIYAN
23 Loma vêya ku em ji te re dibêjin bikin: Çar zilamên me hene ku li ser wan sond heye. 24 Ewan bigrin, xwe bi wan re paqij bikin û bi wan re bin, da ku serê xwe bişon. lê bila tu bi xwe jî bi rêkûpêk bimeşî û Şerîetê bikî. 25 Li ser miletên ku bawer dikin, me nivîsî û em gihîştin vê encamê ku ew tiştek wusa nagirin, ji bilî ku ew xwe ji tiştên ku ji pûtan re têne pêşkêş kirin, ji xwînê, ji xeniqandinê û ji fuhûşê xwe biparêzin. 26 Hingê Pawlos ew meriv hildan û dotira rojê bi wan re xwe safî kir û ket Perestgehê, ji bo ku wan rojên paqijbûnê nîşan bide, heta ku ji bo her yekî ji wan diyariyek bê pêşkêş kirin. 27 Û çaxê ew heft roj nêzîk bûn, Cihûyên ku ji Asyayê bûn, gava ku ew di Perestgehê de dîtin, tevahiya gel rabûn ser xwe û destên xwe danîn ser wî. 28 Gelî Îsraêliyan, bibin alîkar: Ev mirovê ku li her derê li hember gel, Şerîet û vî cihî hemû mirovan hîn dike û Yewnaniyan jî anî Perestgehê û ev cihê pîroz pîs kir. 29 (Çimkî wan berê bi wî re li bajêr Trofîmosê Efesî dîtibû, ku wan guman dikir ku Pawlos anîbû Perestgehê.) 30 Û hemû bajar hejiya û xelk bi hev re beziyan. 31 Û gava ew diçûn ku wî bikujin, mizgînî ji serekê ordiyê re hat ku tevahiya Orşelîm di nav xirbeyê de ye. 32 Wî di cih de leşker û sersed hildan û bezî ba wan. 33 Hingê serek hat nêzîk, ew girt û emir kir ku bi du zincîran bê girêdan. û pirsî ka ew kî ye û çi kiriye. 34 Û di nav elaletê de hinekan tiştek, hinekan jî tiştekî din kir qîrîn; û gava ku wî nikarîbû teqez ji bo tevliheviyê bizane, wî emir kir ku wî bibin kelê. 35 Û gava ku ew hat ser derenceyan, wusa bû ku ew ji leşkeran hat hilgirtin ji ber tundiya xelkê. 36Çimkî elaleteke xelkê li pey xwe diçû û digot: «Dabe! 37 Gava ku Pawlos diviya ku bihatana nav kelehê, wî ji serleşker re got: «Ez dikarim bi te re bipeyivim? Kê got, ma tu dikarî bi Yewnanî biaxivî? 38 Ma tu ne ew Misiriyê yî, yê ku beriya van rojan qelebalixek çêkir û çar hezar mêrkuj derxistin çolê? 39 Lê Pawlos got: «Ez Cihû me, ji bajarê Kîlîkyayê, ji Tarsûsê, hemwelatiyê bajarekî nenas. 40 Gava ku wî destûr da, Pawlos li ser derenceyan rawesta û bi destê xwe îşaret li xelkê kir. Û gava ku bêdengiyek mezin çêbû, wî bi zimanê Îbranî ji wan re peyivî û got:
6 Û usa bû ku, gava ku min rêwîtiya xwe kir û nêzîkî nîvroyê diçûm Şamê, ji nişkê ve ji ezmên ronahiyek mezin li dora min şewq da. 7 Û ez ketim erdê, dengek bihîst ku ji min re got: « Sawûl, Şawûl, çima tu tengahiyê didî min? 8 Min lê vegerand û got: «Tu kî yî, ya Xudan? Û wî ji min re got: « Ez Îsayê Nisretî me ku tu tengahiyê didî wî. 9 Yên ku bi min re bûn bi rastî ronahî dîtin û tirsiyan. lê wan dengê yê ku bi min re peyivî nebihîst. 10 Û min got: Ez çi bikim, ya Xudan? Û Xudan ji min re got: « Rabe û here Şamê; û li wir wê ji te re li ser hemû tiştên ku ji bo te hatine wezîfedarkirin bê gotin. 11 Û gava ku min ji rûmeta wê ronahiyê nedît û bi destê wan ên ku bi min re bûn, ez hatim Şamê. 12 Û Hananyayek ku li gor Şerîetê mirovekî dîndar bû û ji hemû Cihûyên ku li wê derê rûdiniştin, xebera wî ya qenc hebû. 13 Hat ba min, rawesta û ji min re got: «Birayê Şawûl, çavên xwe bigire. Û di heman saetê de min li wî nêrî. 14 Û wî got: «Xwedayê bav û kalên me tu hilbijartiye, da ku tu bi daxwaza wî bizanibî û yê rast bibînî û dengê devê wî bibihîzî». 15 Çimkî tuyê ji hemû mirovan re bibî şahidê wî yê ku te dîtiye û bihîstiye. 16 Û niha çima tu dimînî? rabin imad bibin û gunehên xwe bişon û gazî navê Xudan bikin. 17 Û usa bû ku çaxê ez dîsa hatim Orşelîmê, hê ku min di Perestgehêda dua dikir, ez di xew de bûm. 18 Û wî dît ku ji min re got: « Zû bike û zû ji Orşelîmê derkeve, çimkî ew şahidiya te ya li ser min qebûl nakin. 19 Û min got: Ya Xudan, ew dizanin ku min ewên ku bi te bawerî anîne, di her kinîştê de girtin û lêdan. 20 Û gava ku xwîna şehîdê te Steyfan hat rijandin, ez jî li ba wî rawestabûm, razî bûm ku wî bikujim û cilê kuştiyên wî girtim. 21 Û wî ji min re got: « De derkeve, çimkî ezê te ji vir dûr bişînim ba miletan. 22 Û wan guhê xwe da vê gotinê, paşê dengê xwe bilind kirin û gotin: «Kesê weha ji erdê dûr ke, çimkî ne hêja ye ku ew bijî. 23 Û gava ku wan kir qîrîn, cilên xwe avêtin û toz avêtin hewayê. 24 Serleşker emir kir ku wî bînin qesrê û got ku bi qamçiyan vekolin. da ku ew bizane ji bo çi ew li hember wî wisa giriyan. 25 Gava ku wan ew bi telantan ve girêda, Pawlos ji sersedê ku li wir rawesta bû re got: «Ma ji we re rewa ye ku mirovekî Romayî û sûcdar dernexînin? 26 Gava sersed ev yek bihîst, çû, ji serhezar re got: «Hay ji xwe hebe ku tu çi dikî. 27 Hingê serek hat û jê re got: «Ji min re bêje, tu rûm î? Wî got, Erê. 28 Serleşker lê vegerand û got: «Min bi berdêlek mezin ev azadî bi dest xist. Pawlos got: «Lê ez azad bûm. 29Hingê ew tavilê ji wî yê ku diviya lêpirsîna wî bikira, derketin û serek jî tirsiya, piştî ku zanibû ku ew Romayî ye û ji ber ku wî ew girêdan. 30 Dotira rojê, ji ber ku ewê bi rastî bizaniya ku çima ew ji aliyê Cihûyan ve tê sûcdarkirin, wî ew ji bendên wî vekir, li serekên kahînan û tevahiya civîna bawermendan emir kir ku derkevin xwarê.
BEŞA 22 1 Gelî birano û bav, hûn guh bidin parastina min a ku ez niha ji we re dikim. 2 (Û gava wan bihîst ku ew bi zimanê Îbranî ji wan re peyivî, ew hê bêtir bêdeng man.» û wî got: 3 Bi rastî ez mirovekî cihû me, li Tarsûsê, bajarekî Kîlîkyayê ji dayik bûme, lê li vî bajarî li ber lingên Gamalîêl mezin bûm û li gor qanûnên bav û kalan ên bêkêmahî hîn bûm û bi xîret bûm. Xwedêyo, wekî îro hûn hemû ne. 4 Û min bi vî awayî heta mirinê zulm kir, jin û mêr girêda û teslîmî zîndanan kir. 5 Çawa ku Serokkahîn û hemû mal û milkê rihspiyan ji min re şahidiyê dikin. Min jî ji wan re name ji birayan re stand û çûm Şamê, da ku wan ên ku li wir girêdayî bûn, bînim Orşelîmê, da ku bên cezakirin.
86
KARÊN ŞANDIYAN
BEŞA 23
25 Û wî nameyek bi vî awayî nivîsî: 26 Klawdyos Lîsyas silavan ji waliyê herî hêja Felîks re şand. 27 Ev mirov ji nav Cihûyan hat birin û diviyabû ji nav wan bihata kuştin. Paşê ez bi artêşekê hatim û ez ew xilas kirim, çimkî fêm kir ku ew Rûm e. 28 Û gava ku min dixwest bizanibim sedema ku wan ew sûcdar kir, min ew derxist nav civata wan. 29 Min dît ku ew bi pirsên şerîeta xwe têne tawanbar kirin, lê tiştek ku hêjayî mirinê û girêdanê ye li ser wî tune. 30 Û gava ku ji min re hat gotin ku Cihû li benda wî mirovî ne, min di cih de şand ba te û emir da sûcdarên wî jî ku li ber te tiştên ku li hember wî hene bêjin. Bimîne bi xêr. 31 Hingê leşkeran, wek ku li wan hatibû emir kirin, Pawlos girtin û bi şev birin Antîpatrîsê. 32 Dotira rojê ew siwar hiştin ku bi wî re herin û vegeriyan qesrê. 33 Gava ew hatin Qeyseriyê û name gihandin walî, Pawlos jî pêşkêşî wî kir. 34 Gava walî name xwend, pirsî ka ew kîjan parêzgeha ye. Û gava ku wî fêm kir ku ew ji Kîlîkyayê ye; 35 Ezê te bibihîzim, wî got, gava ku sûcdarên te jî bên. Û wî emir kir ku ew di dîwanxaneya Hêrodês de bê girtin.
1 Pawlos bi dilgermî li civîna giregiran temaşe kir û got: «Birano! 2 Serokkahîn Hananya emir da yên ku li ba wî rawestan ku li devê wî bixin. 3 Hingê Pawlos jê re got: «Ey dîwarê spîkirî, Xwedê wê li te bixe! 4 Yên ku li wir rawestan jî gotin: «Tu Serokkahîn Xwedê rûreş dikî? 5 Hingê Pawlos got: «Birano, ez nizanim ku ew Serokkahîn e, çimkî hatiye nivîsîn: «Hûn ji serwerê gelê xwe xerab nekin.» 6Lê gava Pawlos fêm kir ku beşek Sadûqî û yên din Fêrisî ne, di civîna giregiran de gazî kir û got: «Birano, ez Fêrisî me, kurê Fêrisî me. di pirsa. 7 Piştî ku wî ev tişt got, di navbera Fêrisî û Sadûqiyan de nakokiyek derket û elalet dubendî bû. 8 Çimkî Sadûqî dibêjin ku vejîn, milyaket û ruh tune, lê Fêrisî herduyan jî eşkere dikin. 9 Û qîrîneke mezin rabû. Şerîetzanên ku ji Fêrisiyan bûn rabûn, şer kirin û gotin: «Em tu xerabiyê di vî mirovî de nabînin. Xwedê. 10 Gava ku îxtîlafeke mezin rabû, serek ji tirsa ku Pawlos ji wan perçe nebe, emir da leşkeran ku dakevin jêr, wî bi zorê ji nav xwe derxin û bînin kelê. 11 Şeva pey wê Xudan li ba wî rawesta û got: «Pawlos, dilşa be, çimkî çawa ku te li Orşelîmê ji min re şahidî kir, divê tu li Romayê jî şahidiyê bidî. 12 Gava bû roj, hinek ji Cihûyan li hev civiyan, nifir li xwe kirin û gotin ku heta ku Pawlos nekujin, ewê ne bixwin û ne jî vexwin. 13 Û yên ku ev komplo çêkirine ji çil zêdetir bûn. 14 Ew hatin ba serekên kahînan û rihspiyan û gotin: «Me xwe di bin nifireke mezin de girêda, ku heta ku em Pawlos nekujin, em ê tiştekî nexwin.» 15 Îcar hûn bi civîna giregiran re ji serleşker re nîşan didin ku sibe wî bîne xwarê ji we re, mîna ku hûn li ser wî tiştek çêtir bipirsin. 16 Û gava kurê xûşka Pawlos xebera wan a bendavê bihîst, çû, ket kelê û ji Pawlos re got. 17 Hingê Pawlos gazî yekî ji sersedan kir ba xwe û got: «Vî xortî bîne ba serhezar, çimkî tiştekî wî heye ku jê re bêje.» 18 Wî ew girt, anî ba serek û got: Pawlosê girtî gazî min kir ba xwe û ji min lava kir ku ez vî xortî bînim ba te. 19Hingê serleşker bi destê wî girt, bi taybetî bi wî re çû û jê pirsî: «Çi heye ku tu ji min re bibêjî?» 20 Û wî got: «Cihûyan razî bûn ku ji te bixwazin ku tu sibe Pawlos bikî civîna giregiran, mîna ku ew ê hê çêtir jê bipirsin.» 21 Lê tu dev ji wan bernede, çimkî ji wan çil zêdetir mêr li benda wî ne, yên ku xwe bi sond girê dane ku heta wî nekujin, nexwin û ne vexwin; û niha ew amade ne. li soza te digerim. 22 Hingê serleşker xort berda û jê re emir kir: «Binêre, tu ji kesî re nebêjî ku te ev tişt ji min re diyar kirin.» 23 Û wî gazî du sersedan kir û got: «Di sisiya şevê de du sed leşker amade bike ku herin Qeyseriyê, şêst û deh siwar û du sed rimandar. 24 Heywanan ji wan re peyda bikin, da ku Pawlos siwar bikin û sax bînin ba Walî Felîks.
BEŞA 24 1Piştî pênc rojan Serokkahîn Hananya bi rihspî û bi peyvbêjekî ku navê wî Tertullos bû re hat xwarê. Wî ji Pawlos re walî agahdar kir. 2 Gava ku ew hat gazî kirin, Tertullos dest bi sûcdarkirina wî kir û got: «Wek ku em bi te re bêdengiyek mezin distînin û bi şîreta te karên pir hêja ji vî miletî re têne kirin. 3 Em wê hergav û li her derê qebûl dikin, felîksê hêja, bi hemû şikirdarîyê. 4 Digel vê yekê ku ez ji te bêtir bêzar nebim, ez ji te lava dikim ku tu çend peyvan bi dilovaniya me bibihîzî. 5Çimkî me ev mirovê ku di nav hemû Cihûyên li seranserê dinyayê de mirovekî êşkêş û serhildêrek û serek ji mezheba Nisretiyan dît. 6 Yê ku çûye Perestgehê jî heram bike; 7 Lê serek Lîsyas hat ser me û bi zordarî ew ji destê me derxist. 8 Emrê li sûcdarên xwe dike ku werin ba te. Bi vekolîna kê, tu dikarî van hemû tiştan bizanibî, ku em wî sûcdar dikin. 9 Cihûyan jî razî bûn û gotin ku ev tişt wusa ne. 10 Hingê Pawlos, piştî ku walî îşaret li wî kir ku bipeyive, lê vegerand û got: «Çimkî ez dizanim ku tu ji gelek salan de hakimê vî miletî yî, ez bi dilgeşîtir bersîva xwe didim: 11 Ji ber ku ji bo ku tu fêm bikî, ji bo ku ez biperizin Orşelîmê, hê diwanzdeh roj mane. 12 Û wan ez ne di Perestgehê de dît ku ez bi kesekî re dipeyivim, ne gel rakirim, ne li kinîştan û ne jî li bajêr. 13 Ew nikarin tiştên ku niha min sûcdar dikin îsbat bikin. 14Lê ez vê yekê ji te re eşkere dikim, ku li gor wê riya ku ew jê re dibêjin heret, ez ji Xwedayê bav û kalên xwe re diperizim û ji her tiştê ku di Şerîetê û di pêxemberan de hatiye nivîsîn bawer dikim. 15 Û hêviya xwe bi Xwedê hebe, ku ew bi xwe jî destûr didin, ku wê vejîna miriyan, ji yên rast û yên neheq, hebe. 16 Û di vir de ez xwe dixebitim, da ku ez hergav li hember Xwedê û li hember mirovan wijdana xwe bê xeyîd bikim.
87
KARÊN ŞANDIYAN
17 Îcar piştî gelek salan ez hatim ku ji miletê xwe re sedeqe û diyarî bînim. 18 Li ser vê yekê hin Cihûyên ji Asyayê ez di Perestgehê de paqijkirî dîtim, ne bi elalet û ne jî bi hêrs. 19 Kî diviya berî te li vir bûya û li hember min rawesta. 20 An na, bila evên li vir bêjin, eger gava ku ez li ber civîna giregiran rawestiyam, xerabiyek di min de dîtine. 21 Ji xeynî vî dengî, ku min di nav wan de rawesta gazî kir: «Ji bo vejîna miriyan ez îro ji we re têm pirsîn. 22 Gava ku Felîks ev tişt bihîstin, ji ber ku di wê rêyê de hîn çêtir bû, ew paş xist û got: «Gava ku serek Lîsyas bê xwarê, ez ê bi rastî ya we bizanibim. 23 Û wî li sersedekî emir da ku Pawlos bigire û bihêle ku ew azad bibe û nehêle ku kesek ji nasên wî xizmet bike û neyê ba wî. 24 Piştî çend rojan, gava Felîks bi jina xwe Drusîlla ya Cihû re hat, şand pey Pawlos û li ser baweriya bi Mesîh bihîst. 25 Gava ku ew li ser rastdarî, nefsbiçûk û dîwanê difikirî, Felîks lerizî û lê vegerand û got: «Vê gavê here. dema demsala min hebe, ezê gazî te bikim. 26 Wî jî hêvî dikir ku pere ji Pawlos bihata dayîn, da ku ew wî berde. 27 Lê piştî du salan Porkîyos Fêstos hat oda Felîks û Felîks xwest ku kêfê bide Cihûyan, Pawlos girtî hişt.
14 Çaxê ew gelek rojan li wir man, Fêstos doza Pawlos ji padîşah re got: «Mirovek ji aliyê Felîks ve girtî maye. 15 Gava ku ez li Orşelîmê bûm, serekên kahînan û rihspiyên Cihûyan ji min re gotin û xwestin ku li hember wî dîwan bê kirin. 16 Min lê vegerand û got: «Rêva Romayê nîne ku merivekî bidine mirinê, berî ku yê ku sûcdar e, sûcdar rû bi rû ne û îzna wî hebe ku bi xwe li ser sûcê ku li wî hatiye kirin bersivê bide. 17 Ji ber vê yekê, gava ew hatin vir, bê ku ez dereng bim, sibê li ser kursiyê dîwanê rûniştim û min emir kir ku mirov derxin derve. 18Gava ku sûcdar li hember wî rabûn, wan bi tiştên ku min digot qey tu sûcdar nekirin. 19Lê hin pirs li ser wî hebûn, li ser xurafeya wan û li ser yekî Îsayê mirî, yê ku Pawlos îdia kir ku ew sax e. 20 Û ji ber ku min di van pirsan de dudilî bû, min jê pirsî ka ewê here Orşelîmê û li wir li ser van tiştan dîwan bê kirin. 21 Lê gava Pawlos gazî kir ku ew ji bo bihîstina Augustus veqete, min emir kir ku ew bê girtin heta ku ez wî bişînim ba Qeyser. 22 Hingê Egrîpa ji Fêstos re got: «Ez bixwe jî dixwazim wî mirovî bibihîzim. Sibe, wî got, hûnê wî bibihîzin. 23 Dotira rojê, çaxê Egrîpa û Bernîke bi hurmeteke mezin hatin û bi serekên bajêr û serekên bajêr re ketin cihê bihîstinê, bi emrê Fêstos Pawlos anîn derve. 24 Fêstos got: «Egrîpa padîşah û hemû zilamên ku li vir bi me re ne, hûn vî mirovê ku tevahiya elaleta Cihûyan li ser min li Orşelîmê û li vir jî li ser min kiriye, li Orşelîmê û li vir jî bi qîrînê dibînin ku divê êdî bijî. 25 Lê gava ku min dît ku wî tiştek ku hêjayî mirinê ye, nekiriye û wî bixwe jî gazî Augustus kiriye, min biryar da ku ez wî bişînim. 26 Tiştekî min tune ku ez ji axayê xwe re li ser wan binivîsim. Ji ber vê yekê, ey Egrîpa padîşah, min ew anî ber te û bi taybetî jî li ber te, da ku piştî lêkolînê, ez tiştekî binivîsim. 27Çimkî ji min re bêaqil dixuye ku ez girtiyekî bişînim û sûcên ku li hember wî hatine kirin nîşan nekim.
BEŞA 25 1 Çaxê Fêstos hate wîlayetê, piştî sê rojan ew ji Qeyseriyê hilkişiya Orşelîmê. 2Hingê Serokkahîn û serekê Cihûyan li hember Pawlos ew agahdar kirin û jê lava kirin: 3 Û ji wî qencî xwest, ku bişîne Orşelîmê û li ser rê li benda kuştina wî be. 4 Lê Fêstos lê vegerand û got, ku Pawlos li Qeyseriyê bimîne û ew bi xwe jî di demeke nêzîk de here wê derê. 5 Ji ber vê yekê yê ku di nav we de dikare, got, bila bi min re dakevin û vî mirovî sûcdar bikin, eger xerabîyek tê de hebe. 6 Gava ku ew ji deh rojan zêdetir di nav wan de ma, daket Qeyseriyê. Dotira rojê rûniştina li ser kursiyê dîwanê emir da ku Pawlos bînin. 7 Gava ku ew hat, Cihûyên ku ji Orşelîmê hatibûn, li dora xwe rawestiyan, li hember Pawlos gelek giliyên giran kirin, ku nikaribûn îsbat bikin. 8 Gava ku wî ji xwe re got: «Min ne li hember Şerîeta Cihûyan, ne li hember Perestgehê û ne jî li hember Qeyser, tu tişt xelet nekir. 9 Lê Fêstos ku dixwest kêfa Cihûyan bike, bersîva Pawlos da û got: Ma tê herin Orşelîmê û li wir li ber min ji bo van tiştan dîwan bê kirin? 10 Hingê Pawlos got: «Ez li ser kursiyê dîwanê yê Qeyser rawestim, cihê ku divê ez bêm dîwankirin. Çawa ku tu jî baş dizanî, min tu neheqî li Cihûyan nekir. 11 Çimkî eger ez sûcdar bim an tiştekî ku hêjayî mirinê ye kiribe, ez namirim; lê eger ji van tiştên ku ev min sûcdar dikin tune be, tu kes nikare min bide destê wan. Ez gazî Qeyser dikim. 12 Gava Fêstos bi civîna giregiran re peyivî, lê vegerand û got: «Te gazî Qeyser kir? tu biçî cem Qeyser. 13 Piştî çend rojan padîşah Egrîpa û Bernîke hatin Qeyseriyê ku silavan li Fêsto bikin.
BEŞA 26 1Hingê Egrîpa ji Pawlos re got: Destûra te heye ku tu ji ber xwe bipeyivî. Hingê Pawlos destê xwe dirêj kir û ji xwe re bersiv da: 2Egrîpa padîşah, ez xwe bextewar dibînim, ji ber ku ezê îro li ber te bersîva hemû tiştên ku ji Cihûyan re tê sûcdarkirin bikim. 3 Nemaze ji ber ku ez te di hemû adet û pirsên ku di nav Cihûyan de ne de pispor dizanim; ji ber vê yekê ez ji te lava dikim ku bi bîhnfirehiya min bibihîse. 4 Awayê jiyana min a ji xortaniya min ve, ya ku pêşî di nav miletê min de li Orşelîmê bû, hemû Cihû dizanin. 5 Yên ku ji destpêkê ve ez nas kiribûm, eger ew şahidiyê bikin, ku piştî mezheba herî teng a dînê me ez Fêrisî bûm. 6 Û niha ez radiwestim û ji ber hêviya soza ku Xwedê ji bav û kalên me re hatiye dayîn, ez têm darizandin. 7 Diwanzdeh eşîrên me yên ku di cih de bi şev û roj ji Xwedê re xizmet dikin, bi vê sozê hêvî dikin ku werin. Ji bo vê hêviyê, padîşah Egrîpa, ez bi Cihûyan tê sûcdarkirin. 8 Çima ji we re tiştekî ecêb tê dîtin ku Xwedê miriyan rake?
88
KARÊN ŞANDIYAN
BEŞA 27
9 Bi rastî ez bi xwe difikirîm ku divê ez li hember navê Îsayê Nisretî gelek tiştan bikim. 10 Min ev yek jî li Orşelîmê kir. Ji serekên kahînan desthilatî standibû, min gelek ji pîrozan avêtin zîndanê. Û gava ew hatin kuştin, min dengê xwe li hember wan da. 11 Û min di her kinîştê de gelek caran ew ceza kirin û min ew neçar kirin ku çêr bikin. Û ji ber ku ez li hember wan gelek hêrs bûm, min tengahî da wan heta bajarên xerîb. 12 Gava ku ez bi desthilatî û fermana serekên kahînan çûm Şamê, 13 Ey padîşah, nîvro min di rê de ronahiyek ji ezmên, li ser ronahiya rojê dît, ku li dora min û yên ku bi min re diçûn şewq dide. 14 Û çaxê em hemû ketibûn erdê, min dengek bihîst ku bi min re dipeyivî û bi zimanê Îbranî digot: « Şawûl, Şawûl, çima tu tengahiyê didî min? ji te re zehmet e ku li hember qirşikan bixin. 15 Û min got: Ya Xudan, tu kî yî? Û wî got: « Ez Îsayê ku tu tengahiyê dikî, ez im.» 16 Lê rabe û li ser lingên xwe raweste. Çimkî ez ji bo vê yekê ji te re xuya bûm, da ku te bikim xizmetkar û şahidê van herdu tiştên ku te dîtine û yên ku ez ê tê de ji te re xuya bikim. 17 Te rizgar bike ji gel û ji miletên ku niha ez te dişînim ba wan, 18 Ji bo vekirina çavên wan û vekirina wan ji tariyê ber bi ronahiyê û ji hêza Şeytan ber bi Xwedê ve, da ku ew bexşandina gunehan û mîrasê di nav wan ên ku bi baweriya ku bi min re hatine pîroz kirin bistînin. 19 Li ser vê yekê, ey Egrîpa padîşah, ez guh neda dîtiniya ezmanan. 20 Lê pêşî ji Şamiyan, li Orşelîmê û li hemû qeraxên Cihûstanê û paşê ji miletan re da zanîn ku ew tobe bikin û li Xwedê vegerin û karên ku tobe dikin bikin. 21 Ji ber van sedeman Cihûyan ez di Perestgehê de girtim û çûn kuştina min. 22 Ji ber vê yekê ez ji Xwedê alîkarî girtim, heta îro ez şahidiya piçûkan û mezinan dikim û ji bilî yên ku pêxember û Mûsa gotibûn bila bên, tu tiştên din nabêjim. 23 Da ku Mesîh cefayê bikişîne û ew bibe yê pêşî yê ku ji nav miriyan rabe û ronahiyê bide mirovan û ji miletan re. 24 Gava ku wî ji xwe re weha dipeyivî, Fêstos bi dengekî bilind got: «Pawlos, tu ji xwe ne; pir hînbûn te dîn dike. 25 Lê wî got: «Ez ne dîn im, Fêstoyê hêja; lê gotinên rast û serhişkî bipeyivin. 26 Çimkî padîşah bi van tiştan dizane, ez jî li ber wî bi serbestî dibêjim. ji ber ku ev tişt li quncikekê nehat kirin. 27 Padîşah Egrîpa, tu ji pêxemberan bawer dikî? Ez dizanim ku tu bawer dikî. 28 Hingê Egrîpa ji Pawlos re got: Hema tu min razî bikî ku ez bibim Mesîhî. 29 Pawlos got: «Ez ji Xwedê dixwazim, ku ne tenê tu, lê hemû yên ku îro dibihîzin jî, hema hema û bi tevahî mîna min bin, ji bilî van bendeyan. 30 Gava ku wî weha got, padîşah, walî, Bernîs û yên ku bi wan re rûniştibûn rabûn. 31 Û gava ku ew dûr ketin, di navbera xwe de peyivîn û gotin: «Ev mirov tiştekî ku hêjayî mirinê û girêdanê ye nake. 32Hingê Egrîpa ji Fêstos re got: «Eger li cem Qeyser neba, dibe ku ev mirov azad bibûya.
1 Gava ku biryar hat dayîn ku em bi gemiyê herin Îtalyayê, wan Pawlos û hin girtiyên din radestî yekî ku navê wî Yûlyos bû, sersedekî ji koma Augustus bû. 2 Û em ketin gemiyeke Adramyttium, yanî em li ber peravên Asyayê bi gemiyê bigerin. yek Aristarchus ku ji Selanîkê Makedonî bi me re ye. 3 Dotira rojê me dest danî ser Saydayê. Û Julyos bi nermî ji Pawlos lava kir û destûr da wî ku here ba hevalên xwe, da ku xwe rihet bike. 4 Û gava ku em ji wir rabûn, em bi gemiyê ketin bin Qibrisê, çimkî ba berevajî bû. 5 Û çaxê em bi gemiyê di ser goya Kîlîkyayê û Pamfîlyayê re derbas bûn, em gihîştin bajarê Mîra yê Lîkyayê. 6 Li wir sersed gemiyeke Skenderyayê ya ku diçû Îtalyayê dît. û wî em tê de kirin. 7 Gava em gelek rojan hêdî hêdî bi gemiyê geriyan û kêmasî hatin ber Knîdûsê, bayê me nekişand. 8 Û bi zor ji wê derê derbas bû, hat wî cihî ku jê re "Behşên xweş" tê gotin. nêzîkî ku bajarê Lasea lê bû. 9 Îcar çaxê gelek wext derbas bû û keştiya keştiyê xeternak bû, ji ber ku rojî êdî derbas bûbû, Pawlos şîret li wan kir. 10 Û ji wan re got: Ezbenî, ez dibînim ku ev sefer wê ne tenê ji barhilgir û gemiyê, lê ji bo jiyana me jî bi zirar û zirareke mezin be. 11 Lê sersed ji wan tiştên ku Pawlos gotibûn zêdetir ji axa û xwediyê gemiyê bawer kir. 12 Û ji ber ku wargeh ji zivistanê re ne rewa bû, ji beşê zêdetir şîret kirin ku ji wir jî herin, eger bi her awayî bigihêjin Fînîkê û li wir jî zivistanê bikin. ku bihuşta Girîtê ye û ber bi başûrê rojava û bakurê rojava ve ye. 13 Û çaxê bayê başûr bi nermî lê da û guman kir ku wan armanca xwe bi dest xistiye û ji wir winda bûn, bi gemiyê çûn nêzîkî Girîtê. 14 Lê piştî demeke dirêj li hember wê bayê bahozan rabû ku jê re Euroklydon digotin. 15 Û gava ku gemî hat girtin û nikaribû li ber bayê xwe ragire, me hişt ku ew ajot. 16 Û em di bin giraveke ku jê re Clauda digotin, bazdan, em bi qeyikê re gelek kar hebûn. 17 Gava ku wan hilkişand, wan alîkarî bi kar anîn û di binê gemiyê de girtin. û ji tirsa ku nekevin nav qûmên zirav, gemiyê lêdan û bi vî awayî hatin ajotin. 18 Û em bi bahozeke pir mezin hatin avêtin, roja din wan gemiyek sivik kir. 19 Û roja sisiyan me bi destên xwe deqê gemiyê avêt. 20 Û gava ku di gelek rojan de ne tav û ne jî stêrk xuya bûn û bahozeke biçûk bi ser me de nehat, hemû hêviya ku em xilas bibin ji holê rabû. 21 Lê piştî demeke dirêj Pawlos di nav wan de rawesta û got: «Ezbenî! 22 Û niha ez ji we şîretan dikim ku hûn dilgeş bin, çimkî di nav we de ji gemiyê pê ve mirina tu kesî tune. 23 Çimkî vê şevê milyaketê Xwedê yê ku ez im û jê re xizmetê dikim, li ba min rawesta. 24 Gotin: «Netirse, Pawlos; Divê tu bibî ber Qeyser û va ye, Xwedê hemû yên ku bi te re di gemiyê de dimeşin, daye te. 25 Ji ber vê yekê, ezbenîno, dilgeş bin, çimkî ez ji Xwedê bawer dikim ku wê bibe wek ku ji min re hatiye gotin. 26Lê belê divê em li giravekê bên avêtin.
89
KARÊN ŞANDIYAN
27 Lê gava hat şeva çardehan, dema ku em li Adriyayê ser û bin dihatin ajotin, li dora nîvê şevê gemiyan fikirîn ku ew nêzîkî welatekî bûne. 28 Dengê xwe lêxist û bîst stûn dît û gava ku ew hinekî pêş de çûn, dîsa deng lê kirin û ew panzdeh stûn dîtin. 29 Hingê ji tirsa ku em nekevin ser zinaran, çar lenger ji stûyê xwe avêtin û roj xwestin. 30 Û çaxê gemiyê dixwest ji gemiyê birevin, qeyik daxistin behrê, mîna ku lengeran ji gemiya pêşiyê bavêjin, di bin rengê xwe de bûn. 31 Pawlos ji sersed û leşkeran re got: «Eger ev di gemiyê de nemînin, hûn nikarin xilas bibin. 32 Hingê leşkeran benên qeyikê birîn û ew berdan. 33 Gava ku roj dibû, Pawlos ji hemûyan lava kir ku goşt bixwin û got: «Îro roja çardeh e ku we tiştek nexwariye û rojiyê girtiye. 34 Ji ber vê yekê ez ji we lava dikim ku hûn goştek bixwin, çimkî ev ji bo siheta we ye; çimkî mûyek ji serê yekî ji we nakeve. 35 Piştî ku wî weha got, nan hilda, li ber hemûyan şikir ji Xwedê re kir û gava ew şikand, dest bi xwarinê kir. 36 Hingê hemû dilgeş bûn û goşt jî xwarin. 37 Û em tev di gemiyê de du sed û şêst û şazdeh can bûn. 38 Û gava têr xwarin, gemiyê sivik kirin û genim avêtin deryayê. 39 Û gava bû roj, wan erd nizanibû; lê wan çemek bi peravê vedîtin, ku wan difikirî ku, eger bikanibe, li gemiyê bixin. 40 Û gava ku wan lenger hildan, xwe spartin behrê, bendikên sindoqê vedan, gemîya sereke ber bi bayê ve bilind kirin û ber bi bejê ve çûn. 41 Û ketin cihê ku du derya li hev diciviyan, gemiyek noqî avê bûn. û pêşiyê zû asê ma, û nelivîn ma, lê beşa paşîn bi tundiya pêlan şikest. 42 Û şîreta leşkeran ew bû ku girtiyan bikujin, da ku yek ji wan avjeniyê neke û nereve. 43 Lê sersed ku dixwest Pawlos xilas bike, ew ji mebesta wan dûr xistin. û emir kir ku yên ku dikarin avjeniyê bikin, pêşî xwe bavêjin behrê û herin bejê. 44 Yên mayî, hinek li ser sindoqan û hinek li ser perçeyên gemiyê yên şikestî. Û bi vî awayî bû, ku ew hemû bi ewle reviyan bejê.
8 Û usa bû, ku bavê Publiyos bi tayê û bi herikîna xwînî razayî bû. Pawlos ket hundir, dua kir, destên xwe danîn ser wî û ew qenc kir. 9 Îcar gava ku ev yek bû, yên din ên ku li giravê nexweşiyên wan hebûn, hatin û sax bûn. 10 Yê ku em jî bi gelek rûmetan bi rûmet kirin; Û gava em çûn, wan tiştên ku lazim bûn li me bar kirin. 11 Piştî sê mehan em bi gemiyeke Skenderyayê ya ku zivistan li giravê derbas bûbû, ku nîşana wê Castor û Pollux bû, derketin. 12 Û em gihîştin Sîrakusê û em sê rojan li wir man. 13 Û ji wir me pîsosek hilda û em gihîştin Regîonê; piştî rojekê bayê başûr hat û em roja din hatin Pûtêolê. 14 Li wê derê me bira dîtin û me xwest ku em heft rojan bi wan re bimînin û em jî ber bi Romayê ve çûn. 15 Û ji wir, gava birayan xebera me bihîstin, hatin pêşiya me, heta ku digihîje Epiyê û sê meyxanê. Gava Pawlos ew dîtin, şikir ji Xwedê kir û cesaret girt. 16 Û çaxê em hatin Romayê, sersed girtiyan radestî serdarê nobedaran kirin; 17 Û bû ku piştî sê rojan Pawlos gazî serekê Cihûyan kir. , dîsa jî ez ji Orşelîmê girtî hatim teslîmkirin destê Romayiyan. 18 Gava ku wan ez lêkolîn bikim, wê ez bihêlim, çimkî di min de sedemek mirinê tune bû. 19 Lê gava ku Cihûyan li dijî vê gotin, ez neçar mam ku gazî Qeyser bikim. ne ku diviyabû min miletê xwe sûcdar bikira. 20 Ji ber vê yekê min gazî we kir, ku ez we bibînim û bi we re bipeyivim, çimkî ji bo hêviya Îsraêl ez bi vê zincîrê ve girêdayî me. 21 Û wan jê re got: «Me ji Cihûstanê li ser te name nestandine û ne jî ji birayên ku hatine, tu xerabî ji te re negotiye. 22 Lê em dixwazin ji te bibihîzin ka tu çi difikirî; 23 Û gava rojek jê re diyar kirin, gelek kes hatin mala wî. Wî Padîşahiya Xwedê ji wan re vegot û şahidî kir û ji sibê heta êvarê hem li gor Şerîeta Mûsa hem jî ji aliyê pêxemberan ve wan li ser Îsa razî kir. 24 Û hinekan bi tiştên ku hatibûn gotin, bawer kir û hinekan jî bawer nekir. 25 Û gava ku di nav xwe de li hev nekirin, ew çûn, piştî ku Pawlos yek peyv got: «Ruhê Pîroz bi destê Îşaya pêxember ji bav û kalên me re baş got. 26 Dibêjin: «Here ba vî gelî û bêje: «Hûnê bibihîzin û fêm nekin; û hûnê bibînin û nebînin. 27 Çimkî dilê vî gelî gêj bûye, guhên wan ji bihîstinê sist bûne û çavên wan girtî ne. da ku ew bi çavên xwe nebînin û bi guhên xwe nebihîzin û bi dilê xwe fêm nekin û neyên guheztin û ez wan qenc bikim. 28 Îcar ji we re bizanin ku xilasiya Xwedê ji miletan re hatiye şandin û ewê bibihîzin. 29 Û gava ku wî ev gotin gotin, Cihû çûn û di nav xwe de gelek fikirîn. 30 Û Pawlos du sal temam di mala xweya kirêda ma û hemû yên ku hatin ba wî qebûl kirin. 31 Mizgîniya Padîşahiya Xwedê û hînkirina tiştên ku li ser Xudan Îsa Mesîh in, bi dilpakiya xwe ve, tu kes wî qedexe nekir.
BEŞA 28 1 Û çaxê ew reviyan, hingê wan zanibû ku navê giravê Melîta ye. 2 Mirovên barbar jî ji ber barana niha û ji ber sermayê agir pêxistin û em hemû qebûl kirin. 3 Û çaxê Pawlos komek dar kom kir û danî ser êgir, ji germê gezek derket û bi destê wî ve girêda. 4 Gava barbaran dît ku cenawirê jehrê bi destê wî ve daliqandî ye, di nav xwe de gotin: «Bê şik ev mirov mêrkuj e, her çend ji deryayê xilas bûbe jî, tolhildan nahêle ku bijî. 5 Û wî cenawir hejand nav êgir û tu ziyan nedît. 6 Lê wana nêrî, kengî ew werimîbû, yan ji nişka ve mirî ketibû jêr; lê piştî demeke dirêj lê nihêrtin û nedîtin ku tu ziyanek jê re nehat, fikrên xwe guhertin û gotin ku ew xweda ye. 7 Li wê derê malên serekê giravê ku navê wî Publiyos bû, hebûn. ku em qebûl kirin û sê rojan em bi dilovanî razandin.
90
Romans
24 Ji ber vê yekê Xwedê ew jî bi xwestekên dilê xwe dane ber nepakiyê, da ku di navbera xwe de bedenên xwe bêrûmet bikin. 25 Yê ku rastiya Xwedê kir derew û ji Afirandarê ku her û her pîroz e, ji mexlûq re perestî û xizmet kir. Amîn. 26 Ji ber vê yekê Xwedê ew dan ber hezkirinên xerab; 27 Her weha mêr jî, dev ji karanîna xwezayî ya jinê berda, di şehweta xwe de li hev şewitandin. mêr bi mêran re karên nebaş dikin û berdêla xeletiya xwe di nav xwe de distînin. 28 Û ji ber ku wan nedixwest ku Xwedê di zanîna xwe de bihêlin, Xwedê ew dan ber hişê xwe yê nepak, da ku tiştên ne rehet bikin. 29 Bi her neheqî, fuhûşî, xerabî, çavnebarî û xerabiyê tijî ne. tijî çavnebarî, kuştin, nîqaş, xapandin, xerabî; dengbêjan, 30 Yên ku ji Xwedê nefret dikin, pozbilind in, qure, pesnê xwe didin, tiştên xerab dahêner in, guh nadin dê û bavên xwe, 31 Bê têgihîştin, peymanşikestî, bê hezkirina xwezayî, bêrehm, bêrehm. 32 Yên ku bi dîwana Xwedê dizanin ku yên ku tiştên weha dikin hêjayî mirinê ne, ne tenê heman yekê dikin, lê ji yên ku dikin jî kêfa wan tê.
BEŞA 1 1 Pawlos, xulamê Îsa Mesîh, ku gazî şandiyê kir, ji Mizgîniya Xwedê veqetiya, 2 (Ya ku wî berê bi pêxemberên xwe di Nivîsarên Pîroz de soz dabû). 3 Li ser Kurê wî Îsa Mesîh Xudanê me yê ku li gor bedenê ji dûndana Dawid hatiye çêkirin. 4 Û bi rabûna ji nav miriyan, li gor ruhê pîroziyê bi hêz da zanîn ku Kurê Xwedê ye. 5 Me bi wî kerem û şandî standiye, ji bo guhdana baweriyê di nav hemû miletan de, ji bo navê wî. 6Hûn jî di nav wan de ne ku Îsa Mesîh gazî dikin: 7 Ji hemûyên ku li Romayê ne, yên ku ji Xwedê hezkirî ne, ku ji bo pîrozan hatine gazîkirin: Ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh ji we re kerem û aştî. 8 Pêşî ez bi saya Îsa Mesîh ji Xwedayê xwe re ji bo we hemûyan şikir dikim, ku li seranserê dinyayê behsa baweriya we tê. 9 Çimkî şahidê min Xwedê ye, ku ez bi ruhê xwe di Mizgîniya Kurê wî de jê re xizmetê dikim, ku ez hergav di duayên xwe de behsa we dikim. 10 Daxwaz dikim, eger bi tu awayî niha bi dûr û dirêj ez bi daxwaza Xwedê rêwîtiyek bextewar hebe ku ez bêm ba we. 11 Çimkî ez bêriya we dikim ku hûn bibînim, da ku ez diyariyek giyanî bidim we, da ku hûn biqewimin bibin; 12 Ev e, da ku ez û we bi hevra baweriya xwe bi we re bê handan. 13 Îcar birano, ez naxwazim ku hûn nezan bin, ku min gelek caran xwest ku ez bêm ba we (lê heta niha destûr jê re hat dayîn) da ku ez di nav we de jî, wek di nav miletên din de, fêkî bibim. 14 Ez hem deyndarê Yewnanan û hem jî deyndarê Barbaran im; hem ji aqilmendan re, hem jî ji yên nezan re. 15 Ji ber vê yekê, bi qasî ku di min de ye, ez amade me ku Mizgîniyê bidim we yên li Romayê jî. 16 Çimkî ez ji Mizgîniya Mesîh şerm nakim, çimkî ew ji bo xilasiya her kesê ku bawer dike hêza Xwedê ye. pêşî ji Cihûyan re û ji Yewnanî re jî. 17Çimkî di wê de rastdariya Xwedê ji baweriyê ber bi baweriyê ve diyar dibe: Çawa ku hatiye nivîsîn: Yê rast wê bi baweriyê bijî. 18 Çimkî xezeba Xwedê ji ezmên li hember hemû neheqî û neheqiya mirovên ku rastiyê di neheqiyê de digirin tê xuyang kirin. 19 Çimkî tiştê ku ji Xwedê tê zanîn di wan de diyar e. Çimkî Xwedê ew ji wan re eşkere kir. 20 Çimkî tiştên wî yên ku ji efirandina dinyayê pê ve nayên dîtin, bi wan tiştên ku hatine çêkirin, bi eşkereyî têne dîtin, hêza wî ya herheyî û Xwedayê wî ye. da ku ew bê hincet in: 21 Ji ber ku gava wan Xwedê nas kir, ne wek Xwedê pesnê wî dan û ne jî şikir kirin. lê di xeyalên xwe de pûç bûn û dilê wan ê bêaqil tarî bû. 22 Xwe biaqil dan, bûn bêaqil, 23 Û rûmeta Xwedayê nexirab guherand û kir sûretekî ku mîna mirovê xerab, çûk, heywanên çarling û gewriyan bû.
BEŞA 2 1 Ji ber vê yekê, ey mirov, tu yê ku dadbar dikî jî, tu bê efûkirin î. Çimkî tu yê dadger eynî tiştan dikî. 2 Lê em piştrast in ku dîwana Xwedê li ser wan ên ku tiştên weha dikin, li gor rastiyê ye. 3 Û tu difikirî, ey mirov, yê ku dîwana wan ên ku tiştên weha dikin û eynî tiştî dikin, difikire ku tu ji dîwana Xwedê bifilitî? 4 An jî tu dewlemendiya qencî, bîhnfirehî û bîhnfirehiya wî kêm dikî; tu nizanî ku qenciya Xwedê te ber bi poşmaniyê ve dibe? 5 Lê piştî serhişkî û dilê xwe yê bêtehm, xezeba xwe li hember roja xezebê û eşkerebûna dîwankirina rast a Xwedê xezîne. 6 Yê ku wê li gorî kirinên her mirovî bide. 7 Ji wan re, yên ku bi bîhnfirehiya qenciyê li rûmet, rûmet û nemiriyê digerin, jiyana herheyî. 8Lê ji wan ên ku nakok in û guh nadin rastiyê, lê guh didin neheqiyê, hêrs û xezebê. 9 Li ser her kesê ku xerabiyê dike, li ser her kesê ku xerabiyê dike, pêşî Cihû û hem jî ji necihûyan re tengahî û êş. 10 Lê rûmet, şeref û aştî ji her kesê ku qenciyê dike, pêşî ji Cihûyan re û hem jî ji miletan re. 11Çimkî li cem Xwedê hurmeta mirovan tune. 12 Çimkî yên ku bê Şerîet guneh kirine, wê bê Şerîet jî helak bibin. 13 (Çimkî ne yên ku Şerîetê dibihîzin li ber Xwedê rast in, lê yên ku Şerîetê pêk tînin wê rastdar bibin. 14Çimkî gava miletên ku Şerîeta wan tune, bi xwezaya xwe tiştên ku di Şerîetê de ne, dikin, ev bêyî Şerîet ji xwe re qanûn in. 15 Yên ku karê Şerîetê di dilên xwe de nivîsandî nîşan didin, wijdana wan jî şahidiyê dike û ramanên wan ên ku hev sûcdar dikin an jî hevdû efû dikin;) 16 Di roja ku Xwedê wê li gor Mizgîniya min bi destê Îsa Mesîh sirên mirovan dîwan bike.
91
ROMANS
17 Va ye, tu Cihû yî, tu bi Şerîetê radiwestî û bi Xwedê pesnê xwe didî. 18 Û bi daxwaza wî dizane û tiştên ku ji Şerîetê hatine hînkirin, çêtir dipejirîne. 19 Û bawer î ku tu bi xwe rêberê koran î, ronahiya wan ên di tariyê de ne. 20 Mamosteyê bêaqilan, mamosteyê zarokan e, yê ku di Şerîetê de xwediyê zanîn û rastiyê ye. 21 Îcar tu yê ku yekî din hîn dikî, tu xwe hîn nakî? Tu yê ku mizgîniya mirovî didî, bila diziyê neke, ma tu didizî? 22 Tu yê ku dibêjî bila mirov zînayê neke, ma tu zînayê dikî? Tu yê ku ji pûtan nefret dikî, ma tu gunehan dikî? 23 Tu yê ku bi Şerîetê pesnê xwe didî, bi şikandina Şerîetê tu Xwedê bêrûmet dikî? 24Çimkî çawa ku hatiye nivîsîn, navê Xwedê bi we di nav miletan de tê çêrkirin. 25 Çimkî sinetbûn bi rastî bi kêr tê, eger tu Şerîetê bikî, lê eger tu Şerîet binpêker bî, sinetbûna te bêsinet dibe. 26 Ji ber vê yekê eger yê sinetnebûyî rastdariya Şerîetê bigire, ma sinetnebûna wî ji bo sinetbûnê nayê hesibandin? 27 Û nesinetiya ku bi xwezaya xwe ye, eger Şerîetê pêk bîne, ma tu dîwana te nake, yê ku bi herf û sinetbûnê Şerîetê binpê dike? 28 Çimkî ew ne Cihû ye, ku ji derve yek e; ne jî ew sinetbûna di bedenê de ye. 29 Lê ew Cihû ye ku di hundir de yek e; û sinetbûn ya dil e, bi ruh û ne bi herf e. pesnê wî ne ji mirovan e, lê ji Xwedê re ye.
17 Û wan riya aştiyê nizane: 18 Li ber çavên wan tirsa Xwedê tune. 19 Niha em dizanin ku Şerîet çi dibêje, ji yên ku di bin Şerîetê de ne jî dibêje: da ku her dev bê girtin û hemû dinya li ber Xwedê sûcdar bibe. 20 Loma bi kirinên Şerîetê tu beden li ber wî rastdar nabe, çimkî bi Şerîetê zanîna guneh e. 21 Lê niha rastdariya Xwedê ya bê Şerîet, bi şahidiya Şerîet û pêxemberan xuya ye. 22 Tewra rastdariya Xwedê ya ku bi baweriya Îsa Mesîh ji bo hemûyan û li ser hemû yên ku bawer dikin. 23 Çimkî hemûyan guneh kir û ji rûmeta Xwedê bêpar man. 24 Bi kerema wî bi xilaziya ku di Mesîh Îsa de ye, bi serbestî rastdar bûn. 25 Ewê ku Xwedê ew da kifşê, wekî bi baweriya xûna xwe kefxweş be, da ku dadperweriya xwe ji bo baxşandina gunehên berê, bi sebirkirina Xwedê bide kifşê. 26 Ez dibêjim ku di vê demê de rastdariya xwe eşkere bikim, da ku ew rastdar be û yê ku baweriyê bi Îsa tîne rastdar be. 27 Îcar pesnê xwe li ku ye? Ji derve tê derxistin. Bi kîjan qanûnê? ji karên? Na: lê bi qanûna baweriyê. 28 Ji ber vê yekê em dibînin ku mirov bêyî kirinên Şerîetê bi baweriyê rastdar dibe. 29 Ma ew tenê Xwedayê Cihûyan e? ma ew jî ne ji miletan e? Erê, ji miletan jî: 30 Bi dîtina Xwedê yek e, yê ku wê sinetbûnê bi baweriyê, û nesinetbûnê jî bi baweriyê rastdar bike. 31 Ma em bi baweriyê Şerîetê betal dikin? Xwedê nehêle: erê, em qanûnê saz dikin.
BEŞA 3
BEŞA 4
1 Îcar çi feydeya Cihûyan heye? an çi feyda sinetbûnê heye? 2 Pir bi her awayî: di serî de, ji ber ku peyvên Xwedê ji wan re hatine dayîn. 3 Eger hinekan bawer nekira, wê çawa? gelo bêbaweriya wan dê baweriya Xwedê bêbandor bike? 4 Xwedê nehêle: erê, bila Xwedê rast be, lê her kes derewker be. Çawa ku hatiye nivîsîn: «Ji bo ku tu di gotinên xwe de rastdar bibî û gava ku tu tê dîwankirin, bi ser bibî. 5 Lê eger neheqiya me rastdariya Xwedê nîşan dide, emê çi bêjin? Ma Xwedayê ku heyfê hildide neheq e? (Ez wek mêrekî dipeyivim) 6 Xwedê nehêle, ji ber ku wê demê Xwedê wê çawa dinyayê dadbar bike? 7 Çimkî eger rastiya Xwedê bi derewa min ji bo rûmeta wî zêde bû; Ma çima hê ez jî wek gunehkar têm darizandin? 8 Û ne lê belê, (wek ku em bi buxtanan têne gotin û wekî ku hinekan piştrast dikin ku em dibêjin:) Bila em xerabiyê bikin, da ku qencî bê? ku laneta wî rast e. 9 Hingê çi? ma em ji wan çêtir in? Na, bi tu awayî; ji ber ku me berê hem Cihû û hem jî miletên din îspat kiribû ku ew hemû di bin guneh de ne. 10 Çawa ku hatiye nivîsîn: Yê rast tune, ne jî yek; 11 Kesê ku fêm bike tune, yê ku li Xwedê digere tune. 12 Hemû ji rê derketine, bi hev re bêkêr bûne; yekî ku qenciyê bike tune, ne yek. 13 Gewrê wan goreke vekirî ye; bi zimanê xwe hîle kirine; jehra asê di bin lêvên wan de ye: 14 Devê wî tije nifir û tal e. 15Lingên wan ji bo rijandina xwînê bilez in. 16 Wêranî û belengaz di riya wan de ye.
1 Îcar emê çi bêjin ku bavê me Birahîm li gor bedenê dîtiye? 2 Çimkî eger Birahîm bi kirinan rastdar bûya, pesnê wî heye. lê ne li ber Xwedê. 3 Çimkî Nivîsara Pîroz çi dibêje? Birahîm ji Xwedê bawer kir û ew ji bo rastdariyê hat hesibandin. 4 Îcar xelata yê ku dike ne bi keremê, lê bi deyn tê hesab kirin. 5 Lê yê ku naxebite, lê baweriya xwe bi yê ku bêpayan rastdar dike, tîne, baweriya wî rastdarî tê hesab kirin. 6 Çawa ku Dawid jî bextewariya wî mirovê ku Xwedê rastdariya bê kirin jê re hesab dike, vedibêje. 7 Dibêjin: Xwezî bi wan ên ku gunehên wan hatin bihûrtin û gunehên wan hatin nixumandin. 8 Xwezî bi wî mirovê ku Xudan guneh jê re nehesibîne. 9 Îcar ev bextewarî tenê bi yê sinetbûyî re tê, an li ser yê nesinetiyan jî? Çimkî em dibêjin ku bawerî ji Birahîm re rastdariyê hat hesibandin. 10 Hingê ew çawa hate hesab kirin? çaxê ew sinetbûyî bû, an jî sinetnebûyî bû? Ne di sinetbûnê de, lê di bêsinetiyê de. 11 Û wî nîşana sinetbûnê stand. Ew mora rastdariya baweriya ku hê sinetnebûyî bû, stand. da ku rastdarî ji wan re jî were hesibandin: 12 Û bavê sinetbûnê ji wan re, yên ku ne tenê ji sinetbûnê ne, lê yên ku ew jî di rêça baweriya bavê me Birahîm de, ku ew hê sinetnebûyî bû, dimeşin. 13 Çimkî soza ku ew bibe wêrisê dinyayê, ne ji Birahîm re an ji dûndana wî re bi Şerîetê, lê bi rastdariya baweriyê bû. 14 Çimkî eger yên ku Şerîetê ne, wêris bin, bawerî betal dibe û soz jî pûç dibe.
92
ROMANS
15 Ji ber ku Şerîet xezebê dixebitîne, ji ber ku li ku derê şerîet tune be, sûc tune. 16 Ji ber vê yekê ew ji baweriyê ye, da ku bi keremê be; heta dawiyê dibe ku soz ji hemû tov re misoger be; ne tenê ji yê ku ji Şerîetê ye, lê ji yê ku ji baweriya Birahîm re ye jî. kî bavê me hemûyan e, 17 (Wek ku hatiye nivîsîn: Min tu kir bavê gelek miletan) berî wî yê ku wî jê bawer kir, ew Xwedayê ku miriyan zindî dike û gazî tiştên ku ne wek wan e, dike. 18 Yê ku li dijî hêviyê, bi hêviyê bawer kir, da ku ew bibe bavê gelek miletan, li gor gotina ku hatiye gotin: «Zuriyeta te jî wusa be.» 19 Û ji ber ku di baweriyê de qels nebû, ne bedena xwe ya niha mirî, ku ew nêzîkî sed salî bû, ne jî mirina zikê Sara. 20 Ew bi bêbaweriyê li ser soza Xwedê terpilîn; lê di baweriyê de bi hêz bû û rûmet dida Xwedê. 21 Û bi temamî îqna bû ku ewê ku wî soz dabû, ew jî dikare pêk bîne. 22 Ji ber vê yekê ew ji bo rastdariyê jê re hat hesibandin. 23 Îcar ne tenê ji bo wî hatibû nivîsandin ku ew ji wî re hat hesibandin. 24 Lê ji bo me jî, yên ku ev yek wê bê hesabkirin, eger em bi yê ku Xudanê me Îsa ji nav miriyan rakir, bawer bikin. 25 Yê ku ji ber sûcên me hat rizgarkirin û ji bo rastdariya me ji nû ve hat rakirin.
17 Çimkî eger bi sûcê yekî mirin bi yekî serdest bû; hê bêtir yên ku kerem û diyariya rastdariyê distînin, wê di jiyanê de bi yek, Îsa Mesîh, padîşahiyê bikin.) 18 Ji ber vê yekê, wekî ku bi yek dadbariyê sûcdarkirina hemû mirovan hat; bi vî awayî jî bi rastdariya yekî diyariya bêpere ji bo rastdariya jiyanê hat ser hemû mirovan. 19 Çawa ku bi neguhdariya yekî gelek bûn gunehkar, wusa jî bi guhdana yekî gelek wê rastdar bibin. 20 Bi ser de Şerîet ket hundir, da ku sûc zêde bibe. Lê li cihê ku guneh zêde bû, kerem hê bêtir zêde bû: 21 Da ku çawa guneh heta mirinê serwerî kir, bi vî awayî kerem bi rastdariyê heta jiyana herheyî bi Xudanê me Îsa Mesîh serwerî bike. BEŞA 6 1 Wê demê emê çi bêjin? Ma emê di guneh de bidomînin, da ku kerem zêde bibe? 2 Xwedê neke. Em ê ku ji guneh mirine, êdî çawa tê de bijîn? 3 Ma hûn nizanin ku gelek ji me yên ku bi Îsa Mesîh imad bûne, di mirina wî de imad bûne? 4 Ji ber vê yekê em bi wî re bi imadê di nav mirinê de hatin definkirin; da ku çawa ku Mesîh bi rûmeta Bav ji nav miriyan hat rakirin, wusa jî em jî di jiyana nû de bimeşin. 5Çimkî, eger em wek mirina wî bi hev re hatin çandin, em ê jî bibin wekê vejîna wî. 6 Bi vê yekê em dizanin ku kalê me bi wî re hatiye xaçkirin, da ku bedena guneh hilweşe, da ku ji niha û pê ve em ji guneh re xizmetê nekin. 7 Çimkî yê ku miriye ji guneh xilas dibe. 8 Îcar, eger em bi Mesîh re mirin, em bawer dikin ku emê bi wî re jî bijîn. 9 Dizanin ku Mesîhê ku ji nav miriyan hatiye rakirin, êdî namire. êdî serdestiya mirinê li ser wî nemaye. 10 Çimkî bi mirina wî, ew yek car ji bo guneh mir, lê bi ku ew dijî, ew ji Xwedê re dijî. 11 Bi vî awayî hûn jî xwe ji bo guneh mirî bihesibînin, lê bi saya Xudanê me Îsa Mesîh ji bo Xwedê sax in. 12 Îcar bila guneh di bedena weya mirî de serdest nebe, da ku hûn di xwestekên wî de guh bidin wî. 13Hûn endamên xwe ji guneh re nekin amûrên neheqiyê. 14 Çimkî guneh wê li ser we nebe desthilatdar; çimkî hûn ne di bin Şerîetê de, lê di bin keremê de ne. 15 Hingê çi? Ma em guneh bikin, çimkî em ne di bin Şerîetê de, lê di bin keremê de ne? Xwedê neke. 16 Hûn nizanin, ku hûn xwe bidine xulamê kê, ku hûn guh bidine wî, hûn xulamê wî ne. Ma ji guneh ber mirinê, an ji guhdana ji bo rastdariyê? 17 Lê şikir ji Xwedê re, ku hûn xulamên guneh bûn, lê we ji dil guh da wê hîndariya ku ji we re hat dayîn. 18 Hingê hûn ji guneh azad bûn û bûn xizmetkarên rastdariyê. 19 Ji ber nexweşiya bedena we ez li gor mirovan dipeyivim. Çawa ku we endamên xwe dan xulamên pîsîtiyê û ji neheqiyê re ji neheqiyê re. bi vî awayî jî niha endamên xwe ji bo rastdariyê ji bo pîroziyê xizmetkarên xwe bidin. 20 Çimkî çaxê hûn xizmetkarên guneh bûn, hûn ji rastdariyê azad bûn. 21 Wê çaxê we ji wan tiştên ku niha hûn ji wan şerm dikin, çi fêkî hebû? Çimkî dawiya wan tiştan mirin e.
BEŞA 5 1 Ji ber vê yekê em bi baweriyê rastdar in, bi saya Xudanê me Îsa Mesîh bi Xwedê re aştî heye. 2 Bi wî jî em bi baweriyê gihîştine vê kerema ku em tê de radiwestin û bi hêviya rûmeta Xwedê şa dibin. 3 Û ne tenê wusa, lê em di tengahiyê de jî pesnê xwe didin. 4 Û sebir, serpêhatî; û ezmûn, hêvî: 5 Û hêvî şerm nake; ji ber ku hezkirina Xwedê bi Ruhê Pîroz ê ku ji me re hatiye dayîn di dilê me de tê rijandin. 6Çimkî çaxê em hê bêhêz bûn, Mesîh di wextê xwe de ji bo nepakan mir. 7 Ji ber ku ji bo mirovekî rast mirov nikare bimire, lê belkî ji bo mirovekî qenc jî hinek wê bimirin. 8 Lê Xwedê hizkirina xwe ya hindava me bi wê yekê dide kifşê, ku hê em gunekar bûn, Mesîh bona me mir. 9 Ji ber vê yekê hê hê bêtir, ku em niha bi xwîna wî rastdar in, emê bi wî ji xezebê xilas bibin. 10Çimkî, eger dema ku em dijmin bûn, bi mirina Kurê wî em bi Xwedê re li hev hatin, hê bêtir, emê bi jiyana wî xilas bibin. 11 Û ne tenê wusa, lê em bi Xwedê jî bi saya Xudanê xwe Îsa Mesîh, yê ku me niha kefaret standiye, bi Xwedê şa dibin. 12 Ji ber vê yekê, çawa ku bi yek mirovî guneh û bi guneh mirin ket dinyayê; Û bi vî awayî mirin bi ser hemû mirovan de derbas bû, çimkî hemûyan guneh kir. 13 (Çimkî heta Şerîetê guneh li dinyayê bû; lê dema ku qanûn tune be guneh nayê hesibandin. 14 Lê belê mirin ji Adem heta Mûsa, li ser wan ên ku piştî sûcdariya Adem guneh nekiribûn jî serdest bû. 15 Lê belê ne wek sûc, diyarî jî wisa ye. Çimkî eger bi cinayeta yekî gelek bimirin, kerema Xwedê û diyariya bi keremê ya ku bi destê yek Îsa Mesîh e, ji gelekan re zêde bûye. 16 Û diyarî ne çawa ku bi yekî guneh kir, bi vî rengî ye;
93
ROMANS
22 Lê niha hûn ji guneh azad bûne û bûne xizmetkarên Xwedê, fêkiya we ji bo pîroziyê û dawiya jiyana herheyî heye. 23 Çimkî heqê guneh mirin e; lê diyariya Xwedê bi saya Xudanê me Îsa Mesîh jiyana herheyî ye.
24 Ey mirovê belengaz ku ez im! kî wê min ji bedena vê mirinê rizgar bike? 25 Ez bi saya Xudanê me Îsa Mesîh ji Xwedê re şikir dikim. Îcar ez bi xwe bi hişê xwe ji Şerîeta Xwedê re xizmetê dikim. lê bi bedenê re qanûna guneh.
BEŞA 7
BEŞA 8
1 Birano, hûn nizanin (çimkî ez ji yên ku Şerîetê dizanin re dibêjim) ku heta ku mirov sax be Şerîet li ser desthilatdariyê ye? 2 Çimkî jina ku mêrê wê hebe, heta ku mêrê xwe dijî, bi Şerîetê ve girêdayî ye. lê eger mêr bimire, ew ji şerîeta mêrê xwe xilas dibe. 3 Îcar, eger mêrê wê sax be, bi mêrekî din re bê zewicandin, wê jê re zînakar bê gotin. da ku ew ne zînakar be, her çend bi zilamekî din re were zewicandin. 4 Ji ber vê yekê, birayên min, hûn jî bi bedena Mesîh ji bo Şerîetê mirin. da ku hûn bi yekî din re bizewicin, yanî bi yê ku ji nav miriyan rabe, da ku em fêkî bidin Xwedê. 5Çimkî dema ku em di bedenê de bûn, tevgerên gunehên ku bi Şerîetê ve girêdayî bûn, di endamên me de xebitîn ku ber bi mirinê ve bibin. 6Lê niha em ji Şerîeta ku em tê de hatibûn girtin, mirin rizgar bûn. ku divê em di nûbûna ruh de xizmetê bikin, ne bi kevnbûna nameyê. 7 Îcar emê çi bêjin? Ma qanûn guneh e? Xwedê neke. Na, min guneh nizanibû, lê min bi Şerîetê nas nekiribû. 8Lê guneh, ji ber emrê xwe fersend girt, her cure feraset di min de çêkir. Çimkî bêyî Şerîetê guneh mirî bû. 9 Çimkî ez carekê bê Şerîet dijîm, lê gava emir hat, guneh vejiya û ez mir. 10 Û emrê ku ji bo jiyanê hatibû dayîn, min heta mirinê dît. 11 Ji ber ku guneh bi emir fersend girt, ez xapandim û bi wî ez kuştim. 12 Loma Şerîet pîroz e, emir jî pîroz e, dadperwer û qenc e. 13 Îcar ma ya qenc ji min re bû mirin? Xwedê neke. Lê guneh, ji bo ku guneh xuya bibe, bi ya qenc mirinê di min de çêdike. da ku guneh bi emirê pir gunehkar bibe. 14 Çimkî em dizanin ku Şerîet ruhanî ye; lê ez bedenî me, di bin guneh de hatim firotin. 15 Çimkî tiştê ku ez dikim, ez destûrê nadim; lê tiştê ku ez nefret dikim, ez wiya dikim. 16 Îcar eger ez tiştê ku ez naxwazim bikim, ez bi Şerîetê razî me ku ew qenc e. 17 Îcar îcar ne ez im ku vî karî dikim, lê gunehê ku di min de dimîne. 18 Çimkî ez dizanim ku di min de (ango di nefsa min de) tiştekî qenc namîne; lê ez nabînim ka merivê qenc çawa bike. 19 Çimkî qenciya ku ez dixwazim nakim, lê xerabiya ku naxwazim dikim. 20 Îcar, eger ez wiya bikim, ez naxwazim, êdî ne ez im, lê gunehê ku di min de dimîne. 21 Îcar ez zagonekê dibînim, ku gava ez dixwazim qenciyê bikim, xerabî bi min re heye. 22Çimkî ez bi Şerîeta Xwedê li pey mirovê hundir kêfxweş im. 23 Lê ez di endamên xwe de zagoneke din dibînim, ku li dijî qanûna hişê min şer dike û min dike dîltiya qanûna gunehê ku di endamên min de ye.
1 Ji ber vê yekê, yên ku bi Mesîh Îsa ne, yên ku ne li gor bedenê, lê li gor Ruh dimeşin, niha sûcdar tune. 2 Çimkî qanûna Ruhê ku bi Mesîh Îsa ye, ez ji qanûna guneh û mirinê azad kirim. 3Çimkî tiştê ku Şerîetê nikaribû bike, ji ber ku di bedenê de qels bû, Xwedê Kurê xwe bi şiklê bedena gunehkar şand û ji bo guneh gunehê di bedenê de sûcdar kir. 4 Da ku rastdariya Şerîetê di nav me de pêk were, yên ku ne li gorî nefsê, lê li gorî Ruh dimeşin. 5 Çimkî yên ku li gor nefsê ne, hişê xwe didin tiştên bedenê; lê yên ku li gor Ruh in, tiştên Ruh in. 6Çimkî hizirkirina bedenî mirin e; lê hizirkirina giyanî jiyan û aramî ye. 7 Ji ber ku hişê bedenî dijminatiya Xwedê ye; çimkî ew ne li gor qanûna Xwedê ye û ne jî dikare bibe. 8 Îcar yên ku di bedenê de ne, nikarin Xwedê xweş bikin. 9 Lê hûn ne di bedenê de, lê di Ruh de ne, eger Ruhê Xwedê di nav we de rûdine. Îcar, eger Ruhê Mesîh yekî tune be, ew ne yê wî ye. 10 Û eger Mesîh di nav we de be, laş ji ber guneh mirî ye; lê Ruh ji ber rastdariyê jiyan e. 11 Lê eger Ruhê yê ku Îsa ji nav miriyan rakir, di nav we de bimîne, yê ku Mesîh ji nav miriyan rakir, wê bi Ruhê xwe yê ku di nav we de rûdine, bedenên we yên mirî jî zindî bike. 12 Loma birano, em deyndarê nefsê ne, ku em li gor bedenê bijîn. 13 Çimkî eger hûn li gor bedenê bijîn, hûnê bimirin; lê eger hûn bi Ruh kirinên bedenê bikujin, hûnê bijîn. 14 Çimkî yên ku bi Ruhê Xwedê têne rêberiya wan, ew kurên Xwedê ne. 15 Çimkî we dîsa ruhê koletiyê qebûl nekir ku hûn bitirsin; lê we Ruhê Kurtiyê standiye, ku em pê diqîrin: «Abba, Bavo!» 16 Ruh bi xwe bi ruhê me re şahidiyê dike ku em zarokên Xwedê ne. 17 Û heke zarok in, îdî mîrasgirên; warisên Xwedê û hevparên Mesîh; eger em bi wî re cefayê bikişînin, da ku em jî bi hev re bi rûmet bibin. 18Çimkî ez dihesibînim ku cefayên vê dema niha ne hêja ne ku bi rûmeta ku wê di nav me de diyar bibe, werin berhev kirin. 19 Çimkî bendewariya afirandî li benda xuyabûna kurên Xwedê ye. 20Çimkî afirîn ne bi dilxwazî, lê ji ber wî yê ku ew bi hêviyê xistiye bin destê pûçbûnê, hatiye kirin. 21 Ji ber ku afirîn bi xwe jî wê ji koletiya qirêjiyê rizgar bibe û bibe azadiya rûmeta zarokên Xwedê. 22 Çimkî em dizanin ku heta niha hemû afirandin bi hev re nalîn û êş dikişînin. 23 Û ne tenê ew, lê em bi xwe jî, yên ku fêkiyên Ruh yên pêşin hene, em bi xwe jî di nava xwe de nalîn û li benda kurbûn û xilasbûna bedena xwe ne.
94
ROMANS
24 Çimkî em bi hêviyê xilas bûne, lê hêviya ku tê dîtin ne hêvî ye; 25 Lê eger em li hêviya wê yekê ne ku em nabînin, hingê em bi sebir li benda wê ne. 26 Bi vî awayî Ruh jî alîkariya nexweşiyên me dike, çimkî em nizanin ku em ji bo çi dua bikin, lê belê Ruh bi xwe bi nalînên ku nayên gotin ji bo me şefaetê dike. 27 Û yê ku dilan dikole, dizane ku hişê Ruh çi ye, çimkî ew li gor daxwaza Xwedê ji pîrozan re şefaetê dike. 28 Û em dizanin ku ji bo wan ên ku ji Xwedê hez dikin û li gorî mebesta wî hatine gazîkirin, her tişt bi hev re ji bo qenciyê dixebite. 29 Çimkî yên ku wî ji berê de nas kiribûn, wî jî ji berê de destnîşan kir ku ew li gorî sûretê Kurê wî bibin, da ku ew di nav gelek birayan de bibe nixurî. 30 Bi ser de, yên ku wî ji berê de destnîşan kir, gazî wan jî kir; û yên ku gazî kirin, ew jî rastdar kirin; 31 Îcar em ji van tiştan re çi bêjin? Eger Xwedê ji me re be, kî dikare li dijî me be? 32 Yê ku Kurê xwe nehişt, lê ji bo me hemûyan teslîmî wî kir, çawa bi wî re her tiştî bi belaş nade me? 33 Kî wê bijartiyên Xwedê sûcdar bike? Yê ku heq dike Xwedê ye. 34 Yê ku sûcdar dike kî ye? Yê ku mir Mesîh e, lê belê, yê ku ji nû ve rabûye, ew jî li milê Xwedê yê rastê ye û ji bo me şefaetê dike. 35 Kî wê me ji hezkirina Mesîh veqetîne? tengahî, an tengahî, an tengahî, an birçî, an tazî, an xeternak, an şûr? 36 Çawa ku hatiye nivîsîn: «Ji bo te em her roj tên kuştin. em wek pezê serjêkirinê tên hesibandin. 37 Na, di van hemû tiştan de em bi saya wî yê ku ji me hez dike ji serkêşan zêdetir in. 38 Çimkî ez bawer im ku ne mirin, ne jiyan, ne milyaket, ne serwerî, ne hêz, ne tiştên heyî û ne jî tiştên ku bên, 39 Ne bilindî, ne kûrahî û ne jî mexlûqek din wê nikaribin me ji hezkirina Xwedê ya ku bi Xudanê me Mesîh Îsa ye, veqetînin.
11 (Çimkî zarok hîn çênebûne, qencî û xerabî nekirine, da ku armanca Xwedê li gor bijartinê ne ji kirinan, lê ji yê ku gazî dike, bimîne.) 12 Ji wê re hat gotin: Yê mezin wê ji yê biçûk re xizmetê bike. 13 Çawa ku hatiye nivîsîn: Min ji Aqûb hez kir, lê ji Esaw nefret kir. 14 Îcar emê çi bêjin? Li ba Xwedê neheqî heye? Xwedê neke. 15Çimkî ew ji Mûsa re dibêje: «Ez ê rehmê li kê bikim û li yê ku ez rehmê bikim, ezê rehmê bikim. 16 Îcar ne ji yê ku bixwaze û ne ji yê ku direve ye, lê yê ku dilovaniyê dike ji Xwedê ye. 17 Çimkî Nivîsara Pîroz ji Firewn re dibêje: «Min ji bo vê armancê jî tu rakir, da ku ez hêza xwe di te de nîşan bidim û navê min li seranserê dinyayê bê ragihandin. 18 Ji ber vê yekê ew li kê ku bixwaze rehmê dike û yê ku bixwaze ew hişk dike. 19 Îcar tuyê ji min re bibêjî: «Çima ew hê jî xelet dibîne? Ma kê li dijî daxwaza wî derketiye? 20 Na, lê ey mirov, tu kî yî ku li hember Xwedê bersiv didî? Ma tiştê çêbûyî wê ji yê ku ew çêkiriye re bêje: «Te çima ez wisa çêkirim?» 21 Ma firaxek li ser axê ne desthilatiya heman gûzê ye ku firaxek ji bo rûmetê û yekî din ji bo bêrûmetiyê çêbike? 22 Eger Xwedê bixwaze ku xezeba xwe nîşan bide û hêza xwe bide zanîn, firaxên xezebê yên ku ji bo hilweşandinê hatine çêkirin, bi bîhnfirehiya mezin ragirta. 23 Û ji bo ku ew dewlemendiya rûmeta xwe li ser firaxên rehmê, yên ku berê ji bo rûmetê amade kiribûn, bide zanîn. 24 Heçî em, ku wî gazî wan kiriye, ne tenê ji Cihûyan, lê ji necihûyan jî? 25 Çawa ku ew di Osee de jî dibêje, ezê ji wan re bêjim gelê xwe, yên ku ne gelê min bûn. û hezkiriya wê ya ku ne delal bû. 26 Û wê bê ku li cihê ku ji wan re hat gotin: «Hûn ne gelê min in; li wir wê ji wan re zarokên Xwedayê jîndar bê gotin. 27 Îşaya jî li ser Îsraêl diqîre: «Hejmara zar'êd Îsraêl wekî qûmê behrê be jî, mayî wê xilaz be. 28Çimkî ewê karê biqedîne û bi rastdariyê kurt bike; 29 Û çawa ku Îşaya berê gotibû: «Eger Xudanê Sabaoth ji me re tovek nehêle, em bûne wek Sodoma û bûne mîna Gomorayê. 30 Îcar emê çi bêjin? Ew miletên ku li pey rastdariyê nebûn, gihîştine rastdariyê, ew rastdariya ku ji baweriyê ye. 31 Lê Îsraêliya ku li pey Şerîeta rastdariyê bû, negihîşt qanûna rastdariyê. 32 Ji ber çi? Çimkî ew ne bi baweriyê, lê bi kirinên Şerîetê lê digeriyan. Çimkî ew li wî kevirê terpilînê terpilîn; 33 Çawa ku hatiye nivîsîn: «Va ye, ez li Siyonê kevirê terpilînê û zinarê sûcê datînim û her kesê ku baweriyê bi wî bîne, şerm nabe.
BEŞA 9 1 Ez di Mesîh de rastiyê dibêjim, derewan nakim, wijdanê min jî bi Ruhê Pîroz şahidiya min dike. 2 Ku di dilê min de giraniyek mezin û xemgîniyek berdewam heye. 3Çimkî min dixwest ku ez ji bo birayên xwe, xizmên xwe yên li gor bedenê, ji Mesîh nifir bibûma. 4 Îsraîlî kî ne; Kurîtî, rûmet, peyman, dayîna Şerîetê, xizmeta Xwedê û soz ji wî re ye. 5 Bav û kalên wan in û Mesîh ji wan hat, yê ku li ser hemûyan e, Xwedê her û her pîroz e. Amîn. 6 Ne wekî ku peyva Xwedê bêbandor be. Çimkî ew ne hemû Îsraêl in, yên ku ji Îsraêl in. 7 Û ji ber ku ew ji dûndana Birahîm in, ew hemû ne zarok in; 8 Ango, yên ku zarokên bedenê ne, ew ne zarokên Xwedê ne, lê zarokên sozê ji bo dûndanê têne hesibandin. 9Çimkî peyva sozê ev e: Di vê demê de ezê bêm û kurekî Sara çêdibe. 10 Û ne tenê ev; Lê gava Rebeka jî ji yekî, ji bavê me Îshaq jî bizaro bû.
BEŞA 10 1 Birano, daxwaza dilê min û duaya min ji Xwedê re ji bo Îsraêl ew e ku ew xilas bibin. 2 Çimkî ez ji wan re şahidiyê dikim ku xîreta wan a Xwedê heye, lê ne li gorî zanînê.
95
ROMANS
3 Ji ber ku ew ji rastdariya Xwedê nezan in û diçin ku rastdariya xwe saz bikin, xwe teslîmî rastdariya Xwedê nekirin. 4Çimkî Mesîh dawiya Şerîetê ye, ji bo rastdariya her kesê ku baweriyê tîne. 5 Çimkî Mûsa rastdariya ku ji Şerîetê ye diyar dike, ku yê ku van tiştan dike, wê bi wan bijî. 6 Lê rastdariya ku ji baweriyê ye, bi vî awayî dibêje: Di dilê xwe de nebêje: Kî wê derkeve ezmên? (ango ku Mesîh ji jor dakeve:) 7 An jî kî wê dakeve kûrahiyê? (ango ku Mesîh ji nav miriyan ji nû ve rake.) 8 Lê ew çi dibêje? Peyv nêzîkî te ye, heta ku di devê te de û di dilê te de ye. 9 Ku eger tu bi devê xwe Xudan Îsa eşkere bikî û di dilê xwe de bawer bikî ku Xwedê ew ji nav miriyan rakiriye, tuyê xilas bibî. 10 Çimkî bi dil mirov ji bo rastdariyê bawer dike; û bi dev ji bo xilasiyê îtîraf tê kirin. 11 Çimkî Nivîsara Pîroz dibêje: Kî ku baweriyê bi wî bîne, şerm nabe. 12Çimkî di navbera Cihû û Yewnanî de ferq tune, çimkî Xudanê her tiştî ji bo hemûyên ku gazî wî dikin dewlemend e. 13 Çimkî kî ku gazî navê Xudan bike, wê xilas bibe. 14 Îdî ewê çawa gazî yê ku bawerî pê neanîye? Û ewê çawa bi wî yê ku wan nebihîstiye bawer bikin? û ewê çawa bêyî mizgînvan bibihîzin? 15 Û ewê çawa mizgîniyê bidin, heta ku neyên şandin? Çawa ku hatiye nivîsîn: Çi xweş in lingên wan ên ku Mizgîniya aştiyê didin û mizgîniyê didin! 16 Lê wan hemûyan guh neda Mizgîniyê. Çimkî Îşaya dibêje: «Ya Xudan, kê ji gotina me bawer kir? 17 Îcar bawerî bi bihîstinê û bihîstin bi peyva Xwedê tê. 18 Lê ez dibêjim: Ma wan nebihîst? Erê, bi rastî, dengê wan gihîşt seranserê dinyayê û gotinên wan gihîştin dawiya dinyayê. 19 Lê ez dibêjim: Ma Îsraêl nizanibû? Pêşî Mûsa got: «Ezê bi wan ên ku ne gel in, çavnebariya we bikim û bi miletekî bêaqil ezê we hêrs bikim. 20 Lê Îşaya gelek wêrek e û dibêje: «Ez ji wan ên ku li min nedigeriyan hatin dîtin. Ez ji wan ên ku li pey min nepirsîn re eşkere bûm. 21 Lê ew ji Îsraêl re got: «Tevahiya rojê min destên xwe dirêjî miletekî neguhdar û dijber kir.
6 Û eger bi keremê be, êdî ew ne ji kirinan e; wekî din kerem êdî ne kerem e. Lê eger ew ji karan be, êdî ew ne kerem e: wekî din kar ne kar e. 7 Hingê çi? Îsraêl tiştê ku lê digere bi dest nexist; lê hilbijartinê ew bi dest xist û yên mayî kor bûn 8 (Li gor ku hatiye nivîsîn, Xwedê ruhê xewê, çav, ku nebînin û guhên ku nebihîzin, daye wan;) heta îro. 9 Dawid got: «Bila sifra wan ji wan re bibe dafik, xefik, terpilîn û berdêl. 10 Bila çavên wan tarî bibin, da ku nebînin û hergav pişta xwe bitewînin. 11 Îcar ez dibêjim: Ma ew terpilîn ku bikevin? Xwedê nehêle, lê belê bi ketina wan xilasî ji miletan re hat, da ku wan ber bi çavnebariyê ve bibe. 12 Îcar eger hilweşîna wan dewlemendiya dinyayê be û kêmbûna wan dewlemendiya miletan be; çiqas bêtir tijebûna wan? 13 Çimkî ez ji we re miletan dipeyivim, ji ber ku ez Şandiyê miletan im, ez wezîfeya xwe bilind dikim. 14 Heger bi her awayî ez wan bişopînim yên ku bedenê min in û ez hinekan ji wan xilas bikim. 15 Çimkî eger avêtina wan lihevhatina dinyayê be, ji mirina pê ve wergirtina wan wê çi be? 16Çimkî eger fêkiyê pêşîn pîroz be, pez jî pîroz e; û eger kok pîroz be, şax jî pîroz in. 17 Û eger hinek ji çiqilan bên jêkirin û tu dara zeytûna çolê yî, di nav wan de hatiyî talankirin û bi wan re ji kok û qelewbûna dara zeytûnê bistînî. 18 Li hember çiqilan pesnê xwe nedin. Lê eger tu pesnê xwe bidî, tu ne kokê, lê koka xwe hilgirtiye. 19 Îcar tuyê bêjî: Çiqil hatin jêkirin, da ku ez têm xêzkirin. 20 Belê; ji ber bêbaweriyê ew ji hev qetiyan û tu bi baweriyê radiwestî. Ne bilind bin, lê bitirsin: 21 Çimkî eger Xwedê çiqilên xwezayê nehişt, hay ji xwe hebin ku ew jî te jî nehêle. 22 Ji ber vê yekê qencî û hişkiya Xwedê binerin. lê li hember te, qencî, eger tu di qenciya wî de bidomînî, wekî din tuyê jî bê birrîn. 23 Û ew jî, eger ew hê jî di bêbaweriyê de nemînin, wê bên xêzkirin; 24 Çimkî eger tu ji dara zeytûnê ya ku bi xwezaya çolê ye hatiyî birrîn û li dijî xwezayê bi dara zeytûnê ya qenc hatiyî tamkirin, ma ev çiqilên sirûştî wê çiqas bi dara xwe ya zeytûnê re bên girêdan? 25 Birano, ez naxwazim ku hûn ji vê sirê nezan bin, da ku hûn bi xwe şehreza nebin. Korî hinekî hat serê Îsraêl, heta ku temamiya miletan nekeve hundir. 26 Û bi vî awayî hemû Îsraêl wê xilas bibe: Çawa ku hatiye nivîsîn: Dê ji Siyona Xilazkar derkeve û nepakiyê ji Aqûb dûr bixe. 27Çimkî ev peymana min bi wan re ye, gava ku ez gunehên wan rakim. 28 Di Mizgîniyê de, ew ji bo xatirê we dijmin in; 29 Çimkî diyarî û gazîkirina Xwedê bê tobe ne. 30Çimkî çawa ku we berê ji Xwedê bawer nekir, niha jî bi bêbaweriya wan hat rehmê. 31 Bi vî awayî jî niha vana bawer nakin, da ku bi rehma te ew jî bên rehmê. 32 Çimkî Xwedê ew hemû di bêbaweriyê de girtin, da ku li hemûyan were rehmê. 33 Ey kûrahiya zengîniya hikmet û zanîna Xwedê! dadbariyên wî û riyên wî yên berê çiqas nayên lêkolînkirin!
BEŞA 11 1 Îcar ez dibêjim, ma Xwedê gelê xwe avêtiye? Xwedê neke. Çimkî ez jî Îsraîlî me, ji dûndana Birahîm, ji eşîra Binyamîn. 2 Xwedê gelê xwe yê ku ji berê ve nas kiribû, neavêtiye. Ma hûn nizanin Nivîsara Pîroz li ser Êlyas çi dibêje? çawa ew li hember Îsraêl şefaetê ji Xwedê re dike û dibêje: 3 Ya Xudan, wan pêxemberên te kuştin û gorîgehên te kolandin. û ez bi tenê mam û ew li jiyana min digerin. 4 Lê bersîva Xwedê jê re çi dibêje? Min heft hezar zilam ji xwe re veqetandine, yên ku çokan li ber sûretê Baal netewandine. 5 Bi vî awayî di vê dema niha de jî li gor hilbijartina keremê bermahiyek heye.
96
ROMANS
34 Ma kê bi hişê Xudan nas kiriye? an kî bûye şêwirmendê wî? 35 An kê pêşî daye wî û wê dîsa li wî bê dayîn? 36 Çimkî her tişt ji wî, bi wî û ji wî re ne: Her û her rûmet ji wî re be. Amîn.
3 Çimkî serwer ne ji kirinên qenc re, lê ji xeraban re tirsnak in. Wê demê hûn ji hêzê natirsin? Tiştê qenc bike û pesnê te jî jê hebe. 4 Çimkî ew xizmetkarê Xwedê yê qenciyê ye. Lê eger tu yê xerab bikî, bitirse; Çimkî ew şûr pûç hilnagire, çimkî ew wezîrê Xwedê ye, tolhildanek e ku xezebê li ser yê ku xerabiyê dike. 5 Ji ber vê yekê divê hûn ne tenê ji bo xezebê, lê ji bo wijdanê jî bindest bin. 6 Ji bo vê yekê hûn jî baca xwe bidin, çimkî ew xizmetkarên Xwedê ne û her û her li ser vê yekê radibin. 7 Îdî hûn bi hemû heqê wan bidin. adeta to who custom; tirs ji kê re ditirse; namûs ji kê re namûs. 8 Deyndarê tu kesî nebin, lê ji hevdû hez bikin, çimkî yê ku ji hev hez dike Şerîet pêk aniye. 9 Ji bo vê, zînayê neke, nekuje, diziyê neke, şahidiya derewîn neke, nexwaze; Û eger emrekî din hebe, di vê gotinê de bi kurtî tê fêmkirin, yanî: Tu ji cîranê xwe wek xwe hez bike. 10 Hezkirin ji cîranê xwe re xerabiyê nake; ji ber vê yekê hezkirin pêkanîna Şerîetê ye. 11 Û ew wextê ku zanin, niha wextê şiyarbûna ji xewê ye, çimkî niha xilazbûna me ji wê çaxê ku me bawer kir nêzîktir e. 12 Şev dûr e, roj nêzîk e: Ji ber vê yekê em karên tariyê bavêjin û çekên ronahiyê li xwe bikin. 13 Were em wek rojê rast bimeşin; ne di serhildan û serxweşiyê de, ne di odeyek û bêbextiyê de, ne di pevçûn û çavnebariyê de. 14 Lê hûn Xudan Îsa Mesîh li xwe bikin û ji bo ku xwestekên bedenê bi cih bînin, debara xwe nekin.
BEŞA 12 1 Ji ber vê yekê birano, ez ji we lava dikim, bi rehma Xwedê, ku hûn bedenên xwe wekî qurbaniyek zindî, pîroz, ji Xwedê re meqbûl bikin, ku ev xizmeta we ya maqûl e. 2 Û mîna vê dinyayê nebin, lê hûn bi nûbûna hişê xwe werin guheztin, da ku hûn îsbat bikin ku daxwaza Xwedê ya qenc, meqbûl û kamil çi ye. 3 Çimkî ez bi kerema ku ji min re hatiye dayîn, ji her kesê ku di nav we de ye re dibêjim, xwe ji ya ku divê bifikire zêdetir nefikire. lê bi baldarî bifikirin, çawa ku Xwedê pîvana baweriyê daye her kesî. 4Çimkî di bedenekê de gelek endamên me hene û hemû endam ne xwediyê heman wezîfeyê ne. 5 Ji ber vê yekê em gelek in, di Mesîh de bedenek in û her kes endamên hev in. 6 Îcar em li gor kerema ku ji me re hatiye dayîn, çi pêxemberîtiya, diyariyên cihêreng hebin, em li gorî rêjeya baweriyê pêxemberîtiyê bikin. 7 An jî xizmetê, bila em li benda xizmeta xwe bin; 8 An yê ku şîretan dike, li ser şîretkirinê; yê ku hukum dike, bi xîret; yê ku rehmê dike, bi dilgeşî. 9 Bila hezkirin bê teşwîq be. Ji xerabiyê nefret bike; xwe bi qenciyê ve girê bidin. 10 Bi hezkirina biratiyê ji hevdû re dilşewat bin; bi rûmet tercîhkirina hevdu; 11 Di karsaziyê de ne lal; bi ruhê germ; xizmeta Xudan; 12 Bi hêviyê şa dibin; nexweş di tengahiyê de; di nimêjê de tavilê berdewam kirin; 13 Li ser hewcedariya pîrozan belav dikin; dan mêvanperweriyê. 14 Yên ku tengahiyê didin we pîroz bikin: Xwezî bikin û nifiran nekin. 15 Bi yên ku şa dibin re şa bibin û bi yên digirîn re bigirîn. 16 Li hember hev di heman fikrê de bin. Hiş nekin tiştên bilind, lê ji mirovên nizim re razî bin. Di xwe de ne aqilmend bin. 17 Ji tu kesî re xerabî di ber xerabiyê de nedin. Tiştên rast li ber çavê hemû mirovan peyda bikin. 18 Heger mimkûn be, bi qasî ku di dilê we de ye, bi hemû mirovan re di aştiyê de bijîn. 19 Hezkirîno, heyfa xwe negirin, lê bêtir cihê xezebê bidin. Ezê berdêl bidim, Xudan dibêje. 20 Loma eger dijminê te birçî be, xwarinê bide wî; eger tî be, jê re vexwe, çimkî bi vî awayî tuyê komirên êgir li serê wî bikî. 21 Ji xerabiyê bi ser nekeve, lê bi qenciyê bi ser xerabiyê de biçe.
BEŞA 14 1 Yê ku di baweriyê de qels e, hûn qebûl bikin, lê ne ji nîqaşên gumanbar. 2 Çimkî yek bawer dike ku dikare her tiştî bixwe, yê din, yê ku qels e, giya dixwe. 3 Yê ku dixwe, yê ku naxwe, bila biçûk nebîne; Û yê ku naxwe bila wî yê ku dixwe dadbar neke, çimkî Xwedê ew qebûl kir. 4 Tu kî yî ku xulamê yekî din dadbar dikî? ji axayê xwe re radiweste an dikeve. Erê, ewê bête girtin, çimkî Xwedê dikare wî bisekine. 5 Mirovek rojekê di ser yê din re qedr û qîmetê dide yekî din her roj wek hev dinirxîne. Bila her kes di hişê xwe de bi tevahî razî be. 6 Yê ku rojî dihesibîne, wê ji Xudan re dinirxîne; Û yê ku guh nade rojê, li ber Xudan guh nade wê. Yê ku dixwe, ji Xudan re dixwe, çimkî ew ji Xwedê re şikir dike; Û yê ku naxwe, ji Xudan re naxwe û ji Xwedê re şikir dike. 7 Çimkî yek ji me ji bo xwe najî û tu kes ji bo xwe namire. 8 Ji ber ku em dijîn, em ji bo Xudan dijîn; Em bimirin jî, em ji bo Xudan bimirin. 9 Ji bo vê yekê Mesîh hem mir, hem jî rabû û vejiya, da ku ew bibe Xudanê mirî û zindiyan. 10 Lê tu çima birayê xwe dadbar dikî? an tu çima birayê xwe dikî? Çimkî emê hemû li ber kursiyê dîwanê yê Mesîh bisekinin. 11 Ji ber ku hatiye nivîsîn: «Çimkî ez dijîm, Xudan dibêje, her çok wê li ber min bitewîne û her ziman wê ji Xwedê re eşkere bike.
BEŞA 13 1 Bila her giyan bindestê hêzên bilind be. Çimkî ji Xwedê pê ve tu hêz nîn e: hêzên ku hene ji aliyê Xwedê ve hatine destnîşankirin. 2 Ji ber vê yekê, kî ku li dijî hêzê derkeve, li hember fermana Xwedê radiweste;
97
ROMANS
12 Îcar her yek ji me wê hesabê xwe bide Xwedê. 13 Îcar bila em êdî hevdû dadbar nekin, lê bêtir vê yekê dadbar bikin, ku tu kes li ser riya birayê xwe de terpilînek û fersend nexe. 14 Ez dizanim û ji aliyê Xudan Îsa ve jî ez bawer im ku tiştekî nepak bi serê xwe tune; 15 Lê eger birayê te bi xwarina te xemgîn be, niha tu bi xêrxwaziyê nameşî. Wî bi goştê xwe tune nekin, yê ku Mesîh ji bo wî mir. 16 Îcar bila qenciya we xerab nebe. 17 Çimkî Padîşahiya Xwedê ne xwarin û vexwarin e; lê rastdarî, aştî û şabûna bi Ruhê Pîroz. 18 Çimkî yê ku di van tiştan de ji Mesîh re xizmetê dike, ji Xwedê re meqbûl e û ji mirovan razî ye. 19 Ji ber vê yekê em li pey tiştên ku aştî û tiştên ku yek bi wan dikare yekî din ava bike, bimeşin. 20 Çimkî goşt karê Xwedê xera nekin. Bi rastî her tişt pak e; lê ji bo wî mirovê ku bi xeletî dixwe xerab e. 21 Ne xwarina goşt, ne vexwarina şerabê û ne jî tiştek ku birayê te pê diterpile, xeyîdîne an qels dibe, baş e. 22 Baweriya te heye? ji xwe re li ber Xwedê be. Xwezî bi wî yê ku di tiştê ku destûrê dide de xwe sûcdar nake. 23 Û yê ku dudilî ye, eger bixwe, wê lanet li wî bê kirin, çimkî ew ne ji baweriyê dixwe.
16 Ji bo ku ez bibim xizmetkarê Îsa Mesîh ji miletan re, xizmeta Mizgîniya Xwedê bikim, da ku diyariya miletan bê qebûlkirin û bi Ruhê Pîroz were pîroz kirin. 17 Ji ber vê yekê min heye ku ez bi saya Îsa Mesîh di wan tiştên Xwedê de pesnê xwe bidim. 18Çimkî ez newêrim ji wan tiştên ku Mesîh bi min nekiriye bipeyivim, da ku necihûyan bi gotin û bi kirinên xwe bikin îtaetkar. 19 Bi nîşan û kerametên mezin, bi hêza Ruhê Xwedê; bi vî awayî min ji Orşelîmê heta Îlîrîkûmê Mizgîniya Mesîh bi tevahî danî. 20 Erê, bi vî awayî min hewl da ku Mizgîniyê bidim bihîstin, ne li cihê ku navê Mesîh lê hatiye kirin, da ku ez li ser bingeha yekî din ava nekim. 21 Lê çawa ku hatiye nivîsîn: «Kesên ku li ser wî nehatine gotin, ewê bibînin û yên ku nebihîstine wê fêm bikin. 22 Ji bo vê jî ez gelek asteng bûm ku ez bêm ba we. 23 Lê niha êdî li van deran cih nema û ev çend sal in ku ez dixwazim bêm ba we. 24 Gava ku ez biçim Spanyayê, ez ê bêm ba we, çimkî ez bawer dikim ku ez di rêwîtiya xwe de we bibînim û ji hêla we ve ez biçim wir, eger pêşî ez hinekî bi hevaltiya we tije bim. 25 Lê niha ez diçim Orşelîmê, da ku xizmeta pîrozan bikim. 26 Çimkî ji Mekedonya û Axayayê re li wan xweş hat ku ji bo pîrozên belengaz ên ku li Orşelîmê ne, hin alîkariyê bikin. 27 Bi sond! û deyndarên wan in. Çimkî eger miletên din bûne hevparê tiştên ruhanî, peywira wan jî ew e ku di tiştên bedenî de ji wan re xizmetê bikin. 28 Îcar gava ku min ev yek kir û ev fêkî ji wan re mor kir, ezê bi we re bêm Spanyayê. 29 Û ez bawer im ku gava ez bêm ba we, ezê bi temamiya bereketa Mizgîniya Mesîh bêm. 30 Birano, ez ji we lava dikim, ji bo xatirê Xudan Îsa Mesîh û ji bo hezkirina Ruh, ku hûn bi min re di duayên xwe de ji Xwedê re ji bo min têbikoşin. 31 Da ku ez ji wan ên ku baweriyê bi Cihûstanê naynin rizgar bibim. Û ji bo ku xizmeta min a ji bo Orşelîmê ji pîrozan re bê qebûlkirin. 32 Da ku ez bi daxwaza Xwedê bi şahî bêm ba we û bi we re rihet bibim. 33 Niha Xwedayê aştiyê bi we hemûyan re be. Amîn.
BEŞA 15 1 Îcar em, yên ku bi hêz in, divê em nexweşiyên qelsan hilgirin û ne ku li xwe xweş bên. 2 Bila her yek ji me ji bo avabûna qenciya xwe, cîranê xwe xweş bike. 3 Çimkî Mesîh jî ji xwe razî nebû. lê wek ku hatiye nivîsîn: «Nermezariyên yên ku te riswa dikirin, bi ser min de hatin. 4Çimkî her tiştên ku berê hatibûn nivîsîn, ji bo hînbûna me hatibûn nivîsandin, da ku em bi sebir û bi handana Nivîsarên Pîroz hêviya xwe bigihînin me. 5 Îcar Xwedayê sebir û teseliyê bide we ku hûn li gor Mesîh Îsa bi hev re bibin yek. 6 Da ku hûn bi yek hiş û bi yek dev pesnê Xwedê bidin, yanî Bavê Xudanê me Îsa Mesîh. 7 Ji ber vê yekê hûn hevdû qebûl bikin, çawa ku Mesîh jî em ji bo rûmeta Xwedê qebûl kirin. 8 Niha ez dibêjim ku Îsa Mesîh ji bo rastiya Xwedê xizmetkarê sinetbûnê bû, da ku sozên ku ji bav û kalan re hatine dayîn piştrast bike. 9 Û ji bo ku milet ji bo dilovaniya Xwedê pesnê Xwedê bidin. wek ku hatiye nivîsîn: «Ji bo vê yekê ezê di nav miletan de ji te re eşkere bikim û ji navê te re stranan bêjim. 10 Û dîsa got: «Gelî miletan, bi gelê wî re şa bibin. 11 Û dîsa: «Hemû miletan, pesnê Xudan bidin. Ey gelî pesnê wî bidin. 12 Û dîsa Îşaya dibêje: «Rûka Yêşayê û yê ku wê rabe ser miletan padîşahiyê bike; Milet wê baweriyê bi wî bînin. 13 Îcar Xwedayê hêviyê di baweriyê de we bi hemû şahî û aştiyê tije bike, da ku hûn bi hêza Ruhê Pîroz di hêviyê de zêde bibin. 14 Birano, ez bi xwe jî ji we bawer im ku hûn jî bi qenciyê tije ne, bi her zanînê tijî ne û dikarin hevdû şîret bikin. 15 Lê belê birano, ji ber kerema ku ji Xwedê re ji min re hatiye dayîn, min bi awayekî wêrektir ji we re nivîsî, da ku hûn bînin bîra xwe.
BEŞA 16 1 Ez xwişka xwe Phebe, ku xulamê civîna bawermendan a Kenxêryayê ye, tewsiye dikim: 2 Weke pîrozan, wê di Xudan de qebûl bikin û di çi karê ku ew ji we re lazim be, alîkariya wê bikin. 3 Silavan li Priskîla û Akîlas li alîkarên min ên bi Mesîh Îsa bikin. 4 Yên ku ji bo canê min stûyê xwe danîne, ne tenê ez spasiya wan dikim, lê belê ji hemû civînên miletan re jî. 5 Bi vî awayî silavan li civîna ku li mala wan e. Silavan li hezkiriyê min Epanetos bikin, ku fêkiyên pêşîn ên Axayayê ji Mesîh re ye. 6 Silavan li Meryema ku gelek ked da me. 7 Silavan li Andronîkos û Yûnya bikin, xizmên min û hevalên min ên girtî, yên ku di nav Şandiyan de navdar in û beriya min jî bi Mesîh re bûn. 8 Silavan li Ampliasê hezkirîyê min bi Xudan bikin.
98
ROMANS
9 Silavan li Urbane, alîkarê me yê bi Mesîh, û Staxîs li hezkiriyê min bikin. 10 Silavan bidin Apelles ku di Mesîh de hatiye pejirandin. Silavan li wan ên ku ji malbata Arîstobulos in. 11 Silavan li xizmê min Hêrodiyon bikin. Silavan li wan ên ku ji maliyên Nêrgiz in, yên ku li ba Xudan in, bikin. 12 Silavan li Trîfena û Trîfosa bikin, yên ku di Xudan de dixebitin. Silavan li Persiya delal bikin, ya ku di Xudan de gelek xebitî. 13 Silavan li Rûfosê ku di nav Xudan de bijartiye, silavan li diya wî û ya min bikin. 14 Silavan bidin Asînkrîtos, Flegon, Hermas, Patrobas, Hermes û birayên ku bi wan re ne. 15 Silavan li Fîlologos, Yûlya, Nereus û xwişka wî û Olîmpas û hemû pîrozên ku bi wan re ne bikin. 16 Bi ramûsana pîroz silavan li hev bikin. Civînên Mesîh silavan li we dikin. 17 Îcar birano, ez ji we lava dikim, li hember hînkirina ku hûn hîn bûne, nîşan bidin wan ên ku dibin sedema dubendî û xerabiyan. û ji wan dûr bikevin. 18 Çimkî yên weha ne ji Xudanê me Îsa Mesîh, lê ji zikê xwe re xizmetê dikin. û bi gotinên xweş û bi axiftinên rast dilê sadeyan dixapîne. 19 Çimkî guhdana we ji hemû mirovan re hatiye. Ji ber vê yekê ez ji bo we dilgeş im, lê dîsa jî ez dixwazim ku hûn ji bo qenciyê jîr û ji bo xerabiyê sade bin. 20 Û Xwedayê aştiyê wê di demeke nêzîk de Şeytan di bin lingên we de biperçiqîne. Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi we re be. Amîn. 21 Xizmên min Tîmotêyos, xizmên min Lûsîyos, Yason û Sosîpatros silavan li we dikin. 22 Ez Tertiyos, yê ku ev name nivîsî, bi Xudan silavan li we dikim. 23 Gayos hostayê min û tevahiya civînê silavan li we dike. Erastosê jûreyê bajêr û birayê wî Quartus silavan li we dikin. 24 Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi we hemûyan re be. Amîn. 25 Îcar ji yê ku hêzdar e ku we li gor Mizgîniya min û dannasîna Îsa Mesîh, li gor eşkerebûna wê sira ku ji destpêka dinyayê ve veşartî bû, damezrîne. 26Lê niha eşkere ye û bi Nivîsarên pêxemberan, li gor emrê Xwedayê herheyî, ji bo guhdana baweriyê ji hemû miletan re hatiye zanîn. 27 Bi tenê Xwedêyê şehreza, bi Îsa Mesîh heta-hetayê rûmet be. Amîn. (Ji Korîntosê ji Romayiyan re hatiye nivîsandin û ji aliyê xulamê dêra Kenxreyayê Phebe ve hatiye şandin.)
99
1 Korîntî
26 Birano, hûn gazîkirina xwe dibînin, ku çawa li gor bedenê ne gelek şehreza, ne gelek hêzdar û ne jî gelek hêja têne gazî kirin. 27 Lê Xwedê tiştên dinyayê yên bêaqil hilbijart, da ku aqilmendan şerm bike; û Xwedê tiştên dinyayê yên qels hilbijart, da ku tiştên hêzdar tevlihev bike. 28 Û tiştên dinyayê û tiştên ku tên rezîlkirin, Xwedê hilbijartiye, erê, û tiştên ku ne hene, da ku tiştên ku hene pûç bike. 29 Da ku tu beden li ber wî pesnê xwe nede. 30 Lê hûn bi Mesîh Îsa ji wî ne, yê ku ji Xwedê ji me re şehrezayî, rastdarî, pîrozî û xilasî hatiye çêkirin. 31 Çawa ku hatiye nivîsîn: Yê ku pesnê xwe dide, bila bi Xudan pesnê xwe bide.
BEŞA 1 1 Pawlos ku bi daxwaza Xwedê hat gazîkirin ku bibe Şandiyê Îsa Mesîh û birayê me Sostenes, 2 Ji civîna bawermendan a Xwedê re, ku li Korîntê ye, ji wan ên ku bi Mesîh Îsa hatine pîroz kirin, ku ji bo pîrozan hatine gazîkirin, bi hemûyên ku li her derê gazî navê Xudanê me Îsa Mesîh dikin, yên wan û yên me. 3 Kerem û aştî ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh li ser we be. 4 Ji bo kerema Xwedê ya ku bi destê Îsa Mesîh hatiye dayîn, ez ji bo we hergav ji Xwedayê xwe re şikir dikim. 5 Bi her tiştî hûn bi wî dewlemend dibin, di her gotin û zanînê de; 6 Çawa ku şahidiya Mesîh di we de hat pejirandin: 7 Ji bo ku hûn bê diyariyek paşde nemînin; li benda hatina Xudanê me Îsa Mesîh in: 8 Ewê we jî heta dawiyê piştrast bike, da ku hûn di roja Xudanê me Îsa Mesîh de bêqusûr bin. 9 Xwedêyê ku hûn ji bo hevpariya Kurê wî Xudanê me Îsa Mesîh hatine gazîkirin dilsoz e. 10 Birano, ez bi navê Xudanê me Îsa Mesîh ji we lava dikim ku hûn hemû eynî tiştî bibêjin û di nav we de dubendî çênebin. lê belê bila hûn di heman hiş û dîwanê de bi temamî bi hev re bibin yek. 11Çimkî birayên min, ji we re ji min re hat gotin ku ji mala Kloyê ne, ku di nav we de nakokî hene. 12 Niha ez vê dibêjim, ku her yek ji we dibêje: Ez ji Pawlos im. û ez Apolos; û ez ji Kîfas; û ez ji Mesîh. 13 Ma Mesîh dabeş dibe? Pawlos ji bo we hat xaçkirin? an hûn bi navê Pawlos imad bûne? 14 Ez ji Xwedê re şikir dikim ku min tu kes ji we imad* nekiriye, lê ji bilî Krîspos û Gayos; 15 Nebêje ku min bi navê xwe imad kiriye. 16 Û min malbeta Stefanas jî imad kir, lê ez nizanim ka min yekî din imad kiriye yan na. 17Çimkî Mesîh ez ne ji bo imadkirinê, lê ji bo ku Mizgîniyê bidim şandin, ne bi şehrezayiya peyvan, da ku xaça Mesîh bêbandor nebe. 18 Çimkî mizgîniya xaçê ji yên helakbûyî re bêaqilî ye; lê ji me yên xilasbûyî re ew hêza Xwedê ye. 19Çimkî hatiye nivîsîn: «Ezê şehrezayiya şehreza hilweşînim û têgihîştina jîrmendan pûç bikim. 20 Aqilmend li ku ye? Şerîetzan li ku ye? munaqeşekarê vê dinyayê li ku ye? Ma Xwedê şehrezayiya vê dinyayê gêj nekiriye? 21 Çimkî piştî ku dinya bi şehrezayiya Xwedê bi şehrezayiyê Xwedê nas nekir, bi bêaqiliya Mizgîniyê li Xwedê xweş hat ku yên ku bawer dikin xilas bike. 22 Çimkî Cihûyan nîşanekê dixwazin û Yewnanî jî li şehrezayiyê digerin. 23 Lê em Mizgîniya Mesîhê xaçkirî didin, ji Cihûyan re dibe sedema terpilînê û ji Yewnaniyan re bêaqiliyê. 24 Lê ji bo yên ku hatine gazîkirin, Cihû û Yewnanî, Mesîh hêza Xwedê û şehrezayiya Xwedê ye. 25 Çimkî bêaqiliya Xwedê ji mirovan biaqiltir e; û qelsiya Xwedê ji mirovan xurtir e.
BEŞA 2 1 Birano, gava ez hatim ba we, ez nehatim bi axaftin û şehrezayiyê û şahidiya Xwedê ji we re bêjim. 2Çimkî min biryar da ku ez di nav we de tiştek nezanim, ji bilî Îsa Mesîh û yê ku hatiye xaçkirin. 3 Û ez bi we re bi qelsî, bi tirs û bi gelek lerizîn. 4 Û xeberdana min û dannasînkirina min ne bi xebera şehrezayiya meriva bû, lê bona nîşankirina Ruh û qewatê bû. 5 Da ku baweriya we ne bi şehrezayiya mirovan, lê bi hêza Xwedê be. 6 Lê em di nav wan ên bêkêmasî de şehrezayiyê dibêjin; 7 Lê em şehrezayiya Xwedê bi sirekî dipeyivin. 8 Ji serekên vê dinyayê tu kesî nizanibû, çimkî eger wan bizaniya, Xudanê rûmetê xaç nedikir. 9 Lê çawa ku hatiye nivîsîn: «Tiştên ku Xwedê ji bo yên ku ji wî hez dikin re amade kirine, ne çavan dîtiye, ne guhê bihîstiye û ne ketiye dilê mirov. 10 Lê Xwedê ew bi Ruhê xwe ji me re eşkere kirin; 11 Ma kîjan mirov bi tiştên mirov dizane, ji ruhê mirovî ku di wî de ye? wusa jî bi tiştên Xwedê pê ve ji Ruhê Xwedê pê ve tu kes nizane. 12 Niha me ne ruhê dinyayê, lê ruhê ku ji Xwedê ye, standiye. da ku em tiştên ku ji Xwedê re ji me re belaş hatine dayîn, bizanin. 13 Em van tiştan jî dibêjin, ne bi gotinên ku şehrezayiya mirovan hîn dike, lê bi gotinên ku Ruhê Pîroz hîn dike. berawirdkirina tiştên manewî bi giyanî re. 14 Lê mirovê xwezayî tiştên Ruhê Xwedê qebûl nake, çimkî ew ji bo wî bêaqilî ne û ew nikare wan nas bike, ji ber ku ew ji hêla giyanî ve têne fam kirin. 15 Lê yê ku ruhanî ye dadbariya her tiştî dike, lê ew bi xwe ji tu kesî nayê darizandin. 16 Ma kê hişê Xudan nas kir, da ku wî hîn bike? Lê me hişê Mesîh heye. BEŞA 3 1 Birano, min nikarîbû bi we re wek mirovên ruhanî bipeyivim, lê mîna ku bi bedenî re bipeyivim û bi zarokên di Mesîh de jî bipeyivim. 2 Min hûn ne bi goşt, ne bi şîr darîn. 3 Ji ber ku hûn hê jî bedenî ne; ji ber ku di nav we de çavnebarî, pevçûn û dubendî heye, ma hûn ne bedenî ne û wek mirovan rêve diçin? 4 Çimkî gava yek dibêje: «Ez ji Pawlos im; yekî din jî: Ez Apolos im. ma hûn ne bedenî ne?
100
1 KORINTÎ
5 Ma Pawlos kî ye û Apolos kî ye, lê ew xizmetkarên ku we bi wan bawer kir, çawa ku Xudan daye her kesî? 6 Min çand, Apolos av da; lê Xwedê zêde kir. 7 Îcar ne yê ku tiştekî diçîne û ne jî yê ku av dide ye. lê Xwedayê ku zêde dike. 8 Niha yê ku diçîne û yê ku av dide yek in û her kes wê li gorî keda xwe xelata xwe bistîne. 9Çimkî em bi Xwedê re xebatkarên hev in; hûn mêrtiyê Xwedê ne, hûn avahiya Xwedê ne. 10 Li gor kerema Xwedê ya ku ji min re hatiye dayîn, wek hostayekî jîr, min bingeh danî û yekî din li ser ava dike. Lê bila her kes hay ji xwe hebe ku ew çawa li ser ava dike. 11 Çimkî tu kes nikare bingeheke din deyne, ji yê ku hatiye danîn, ku Îsa Mesîh e. 12 Îcar, eger yek li ser vê bingehê zêr, zîv, kevirên giranbiha, dar, hêşînahî, strî ava bike; 13 Karê her kesî wê eşkere bibe; û agir wê karê her kesî biceribîne ka ew çawa ye. 14 Eger karê yekî ku wî li ser ava kiriye bimîne, ewê xelatê bistîne. 15 Ger karê yekî bişewite, wê zirarê bibîne; dîsa jî bi agir. 16 Ma hûn nizanin ku hûn Perestgeha Xwedê ne û ku Ruhê Xwedê di we de rûdine? 17 Eger yek Perestgeha Xwedê heram bike, Xwedê wê hilweşîne; Çimkî Perestgeha Xwedê pîroz e, perestgeha ku hûn in. 18 Bila tu kes xwe nexapîne. Eger yek ji we di vê dinyayê de biaqil xuya dike, bila bibe gêj, da ku biaqil be. 19 Çimkî şehrezayiya vê dinyayê li ba Xwedê bêaqilî ye. Çimkî hatiye nivîsîn: «Ew aqilmendan bi quretiya wan digire. 20 Û dîsa, Xudan bi ramanên şehrezayan dizane ku ew pûç in. 21 Loma bila tu kes bi mirovan pesnê xwe nede. Çimkî her tişt yên we ne; 22 Çi Pawlos, an Apolos, an Kîfas, an dinya, an jiyan, an mirin, an tiştên heyî, an tiştên ku bên; hemû yên te ne; 23 Û hûn yên Mesîh in; û Mesîh yê Xwedê ye.
9Çimkî ez difikirim ku Xwedê em Şandî yên dawîn wek ku ji bo mirinê hatine tayînkirin, destnîşan kir; 10 Em ji bo Mesîh bêaqil in, lê hûn bi Mesîh şehreza ne. em qels in, lê hûn xurt in; hûn bi rûmet in, lê em bêrûmet in. 11 Heta vê saetê jî em birçî û tî ne, tazî ne, defdayî ne û cihê rûniştinê nîne. 12 Û em dixebitin û bi destên xwe dixebitin. em tên perçiqandin, em êşê dikişînin: 13 Ji ber ku em îftira dikin, em lava dikin: Em wek pîsiya dinyayê hatine çêkirin û heta roja îroyîn nîjada her tiştî ne. 14 Ez van tiştan ne ji bo şermezarkirina we dinivîsim, lê wek kurên xwe yên delal ez we hişyar dikim. 15Çimkî tevî ku di Mesîh de deh hezar mamosteyên we hebin jî, bav û kalên we pir nînin; 16 Ji ber vê yekê ez ji we lava dikim, hûn bibin şagirtên min. 17 Ji bo vê yekê min Tîmotêyos şand ba we, yê ku kurê min ê delal û dilsozê Xudan e. Ewê we rêyên min ên ku di Mesîh de ne, bîne bîra we, çawa ku ez li her derê li her civînê hîn dikim. 18 Niha hinek pût in, mîna ku ez naxwazim bêm ba we. 19 Lê belê eger Xudan bixwaze û wê bizane, ne bi gotina yên pozbilind, lê bi hêzê, ezê di demeke nêzîk de bêm ba we. 20 Çimkî Padîşahiya Xwedê ne bi gotinê ye, lê bi hêzê ye. 21 Hûnê çi bikin? Ma ez bi gopal, an bi hezkirin û bi ruhê nermiyê bêm ba we? BEŞA 5 1 Bi gelemperî tê gotin ku di nav we de fuhûşî heye û fuhûşiyek wusa ku di nav miletan de ne wusa ye, ku jina bavê xwe hebe. 2 Û hûn pozbilind in û hê bêtir şîn negirtine, da ku yê ku ev kirin ji nav we bê derxistin. 3Çimkî bi rastî ez wek ku bi bedenê de tunebûm, lê bi ruh hazir im, min berê dadbar kir, mîna ku ez amade bim, li ser wî yê ku ev kirin weha kiriye. 4 Bi navê Xudanê me Îsa Mesîh, çaxê hûn û ruhê min bi qewata Xudanê me Îsa Mesîh li hev bicivin, 5 Ji bo helakkirina bedenê yekî weha bide destê Şeytan, da ku ruh di roja Xudan Îsa de xilas bibe. 6 Pesindana we ne qenc e. Ma hûn nizanin ku piçek hevîrtirşk hemû hevîrtirşkê dike? 7 Ji ber vê yekê hevîrtirşkê kevin paqij bikin, da ku hûn wek ku hûn bêhevîr in, bibin pariyek nû. Çimkî Cejna me Mesîh jî ji bo me tê qurbankirin: 8 Ji ber vê yekê em cejnê ne bi hevîrtirşkê berê, ne jî bi hevîrtirşkê xerabî û xerabiyê pîroz bikin. lê bi nanê bêhevîr yê dilpakî û rastiyê. 9Min di nameyekê de ji we re nivîsî, da ku hûn bi fuhûşan re nebin hev. 10 Lê belê ne bi fuhûşên vê dinyayê re, ne bi çavnebaran re, ne jî bi dizvanan û ne jî bi pûtperestan re. Çimkî hingê divê hûn ji dinyayê derkevin. 11 Lê niha min ji we re nivîsî, ku hûn hev nekin, eger yekî ku jê re bira tê gotin fuhûş be, çavnebar, pûtperest, an mêtinger, an serxweş an jî xespkar be. bi yekî weha re naxwe. 12Çimkî divê ez çi bikim da ku dîwana wan ên ji derve jî bikim? Ma hûn wan ên ku di hundurê de ne dadbar nakin?
BEŞA 4 1 Bira meriv me wekî xizmetkarên Mesîh û serkarê sirên Xwedê hesab bike. 2 Bi ser de jî, di mîrzayan de tê xwestin ku mirovek dilsoz bê dîtin. 3 Lê ji bo min tiştekî pir hindik e ku ez li ser we an jî li ser dîwana mirovan bêm darizandin. 4 Çimkî ez bi xwe tiştekî nizanim; lê belê ez bi vê yekê rast nehatim; lê yê ku min dadbar dike Xudan e. 5 Ji ber vê yekê berî wextê tu tiştî dadbar nekin, heta ku Xudan bê, yê ku hem tiştên veşartî yên tariyê derxe ronahiyê û hem jî şîretên dilan eşkere bike û wê hingê pesnê Xwedê ji her kesî re hebe. 6 Birano, min ev tişt ji bo xatirê we ji xwe re û ji Apolos re birin. da ku hûn di nav me de hîn bibin ku em li ser mirovan nefikirin ji ya ku hatiye nivîsîn, da ku yek ji we ji bo yekî li hember yekî pîs neke. 7 Ma kî te ji yê din cuda dike? û çi heye ku te nestandiye? îcar eger te ew standiye, çima tu pesnê xwe didî, wekî ku te ew qebûl nekiribe? 8 Niha hûn têr bûne, niha hûn dewlemend in, we bêyî me padîşah kir;
101
1 KORINTÎ
13 Lê yên ku bê Xwedê ne dadbar dike. Loma wî mirovê xerab ji nav xwe dûr bixin.
5 Hûn hevdû nexapînin, ji pêştirê ku bi razîbûna demekê be, ku hûn xwe bidine rojî û nimêjê. Û dîsa werin ba hev, da ku Îblîs we ji ber bêserûberiya we neceribîne. 6 Lê ez vê yekê ne bi emir, lê bi destûr dibêjim. 7Çimkî ez dixwazim ku hemû mirov wek min bin. Lê diyariya her kesî ya Xwedê heye, yek bi vî awayî û yê din jî li gorî wî. 8 Loma ez ji nezewican û jinebiyan re dibêjim, ji bo wan baş e ku ew jî wek min bimînin. 9 Lê eger nikarin xwe ragirin, bila bizewicin, çimkî zewac ji şewitandinê çêtir e. 10 Û ez ji zewican re emir dikim, lê ne ez, lê Xudan, bila jin ji mêrê xwe dûr nekeve. 11 Lê eger ew çû, bila nezewicî bimîne, an jî bi mêrê xwe re li hev bê û mêr jina xwe bernede. 12 Lê ji yên din re ez dibêjim, ne Xudan: Eger birayekî jineke nebawer hebe û ew razî be ku li ba wî rûne, bila wê nehêle. 13 Û jina ku mêrê wê yê nebawer hebe û eger ew razî be ku bi wê re rûnê, bila wî nehêle. 14 Çimkî mêrê bêbawer bi jinê tê pîroz kirin û jina bêbawer bi mêrê xwe tê pîroz kirin. lê niha ew pîroz in. 15 Lê eger yê bêbawer derkeve, bila derkeve. Xwişk û bira di rewşên weha de ne di bin koletiyê de ye, lê Xwedê em gazî aştiyê kirine. 16 Ma tu çi dizanî, ey jin, ka tuyê mêrê xwe xilas bikî? an tu ji ku dizanî ey mêro, tuyê jina xwe xilas bikî? 17 Lê çawa ku Xwedê li her kesî belav kiriye, çawa ku Xudan gazî her kesî kiriye, bila ew bimeşe. Û bi vî awayî ez li hemû civînan emir dikim. 18 Ma tê gotin ku kesek sinetbûyî ye? bila ew sinet nebe. Ma di bêsinetiyê de tê gotin? bila sinet nebe. 19 Sinetbûn ne tiştek e û sinetnebûn ne tiştek e, lê girtina emrên Xwedê ye. 20 Bila her kes di heman bangê de bimîne ku tê de hatiye gazîkirin. 21 Ma ji te re tê gotin ku xulam î? bala xwe nede wê: lê eger hûn dikarin azad bibin, bêtir wê bikar bînin. 22 Çimkî yê ku di Xudan de gazîkirî ye, xulamê wî ye, azadê Xudan e; bi vî awayî yê ku gazîkirî ye, azad e, xulamê Mesîh e. 23 Hûn bi bihayekî hatine kirîn; hûn nebin xizmetkarên mirovan. 24 Birano, her kesê ku tê de tê gazîkirin, bila tê de bi Xwedê re bimîne. 25 Îcar di derbarê keçikên keçikê de tu emrê min ji Xudan tune, lê belê ez dîwana xwe didim, wek yekî ku ji Xudan rehmê jê re dilsoz e. 26 Ji ber vê yekê ez difikirim ku ev ji bo tengahiyê ya niha baş e, ez dibêjim ku ji bo merivek wusa baş e. 27 Ma tu bi jinekê ve girêdayî yî? digerin ku winda nebin. Ma tu ji jinekê winda yî? li jinekê negerin. 28 Lê eger tu bizewicî, te guneh nekiriye; û eger keçikek bizewice, guneh nekiriye. Lê belê yên weha wê di bedenê de bikevin tengasiyê; 29 Lê belê ez vê dibêjim birano, dem kurt e: 29 Herdu yên ku jinên wan hene, mîna ku jinên wan tune ne, bimîne. 30 Û yên ku digirîn jî, mîna ku negirîn; Û yên ku şa dibin, mîna ku ew şa nebin. Û yên ku dikirin, mîna ku ne xwediyê wan bin. 31 Û yên ku vê dinyayê bi kar tînin, ji ber ku moda vê dinyayê derbas dibe.
BEŞA 6 1 Ma yek ji we diwêre, gava ku li hember yekî din pirsgirêkek hebe, li ber neheqan, ne li ber pîrozan, derkeve qanûnê? 2 Ma hûn nizanin ku pîroz wê dîwana dinyayê bikin? û eger dinya ji aliyê we ve were darizandin, ma hûn ne hêja ne ku hûn li ser tiştên herî piçûk dadbar bikin? 3 Ma hûn nizanin ku emê dîwana milyaketan bikin? Çiqas tiştên din ên ku girêdayî vê jiyanê ne? 4 Îcar, eger dîwanên we yên li ser tiştên vê jiyanê hebin, wan dadbar bikin, yên ku di civînê de herî kêm bi nirx in. 5 Ez ji şerma we re dibêjim. Ma wusa ye ku di nav we de merivekî jîr tune? Na, ne yê ku bikaribe di navbera birayên xwe de dîwan bike? 6 Lê bira bi birayê xwe re û ew jî li ber kafiran şerîetê dike. 7 Ji ber vê yekê di nav we de bi tevahî xeletiyek heye, çimkî hûn bi hev re şerîetê dikin. Ma hûn çima bêtir xelet nakin? Çima hûn hê bêtir nahêlin ku hûn xwe bixapînin? 8 Na, hûn bi birayên xwe re zulm û xapandinê dikin. 9 Ma hûn nizanin ku yên neheq Padîşahiya Xwedê mîras nagirin? Neyên xapandin: ne fuhûş, ne pûtperest, ne zînakar, ne jî jin û ne jî bi mirovan re xerabkar, 10 Ne diz, ne çavbirçî, ne serxoş, ne rûreş, ne jî xespkar wê Padîşahiya Xwedê mîras bistînin. 11 Û hinek ji we weha bûn: lê hûn şuştin, lê pîroz bûn, lê hûn bi navê Xudan Îsa û bi Ruhê Xwedayê me rastdar bûn. 12 Her tişt ji min re rewa ye, lê her tişt ne bikêr e; 13 Goşt ji bo zik û zik ji bo goşt, lê Xwedê wê hem wê û hem jî wan xera bike. Niha beden ne ji bo fuhûşiyê, lê ji bo Xudan e. û Xudan ji bo bedenê. 14 Û Xwedê hem Xudan rakir, hem jî wê me bi hêza xwe rake. 15 Ma hûn nizanin ku laşên we endamên Mesîh in? Îcar ez endamên Mesîh bigirim û wan bikim endamên fahîşeyekê? Xwedê neke. 16 Çi? Ma hûn nizanin ku yê ku bi fahîşe re tê girêdan yek beden e? Çimkî dido, ew dibêje, wê bibin bedenek. 17 Lê yê ku bi Xudan ve girêdayî ye yek ruh e. 18 Ji fuhûşiyê birevin. Her gunehê ku mirov dike bê beden e; lê yê ku fuhûşê dike, li hember bedena xwe guneh dike. 19 Çi? Ma hûn nizanin ku bedena we Perestgeha Ruhê Pîroz e ku di nav we de ye, ya ku we ji Xwedê heye û hûn ne yên xwe ne? 20 Çimkî hûn bi bihayekî hatine kirîn. Loma bi bedena xwe û bi ruhê xwe, yên ku yên Xwedê ne, Xwedê bi rûmet bikin. BEŞA 7 1 Îcar li ser wan tiştên ku we ji min re nivîsî: Ji bo mêr baş e ku dest nede jinê. 2 Lê ji bo ku ji fuhûşiyê dûr bikevin, bila her mêr jina xwe hebe û her jin jî mêrê xwe hebe. 3 Bila mêr qenciyê ji jinê re bike û bi heman awayî jin jî ji mêr re. 4 Desthilatiya jin ne ji bedena xwe, lê mêr heye; bi heman awayî mêr jî ne xwediyê bedena xwe ye, lê jina.
102
1 KORINTÎ
32Lê ez dixwazim ku hûn bê baldar bin. Yê ku nezewicî ye, xema tiştên ku yên Xudan e, çawa li Xudan xweş tê: 33 Lê yê ku zewicî ye xema tiştên dinyayê dike, ka çawa li jina xwe xweş bê. 34 Di navbera jin û keçikê de jî ferq heye. Jina nezewicî xema tiştên Xudan dike, da ku hem bi beden hem jî bi ruh pîroz be; 35 Û ez vê ji bo berjewendiya we dibêjim; ne ji bo ku ez dafikê bavêjim ser we, lê ji bo tiştê xweş û ji bo ku hûn bêyî ku bala xwe bidin ser Xudan. 36 Lê eger yek difikire ku ew li hember keçika xwe neheqiyê dike, eger ew kulîlka temenê xwe derbas bike û hewce bike, bila ew çi bike, ew guneh nake: bila bizewicin. 37 Lê belê yê ku di dilê xwe de raweste û ne hewce ye, lê li ser daxwaza xwe xwedî hêz e û di dilê xwe de wusa biryar daye ku keçika xwe biparêze, qenc dike. 38 Îcar yê ku wê bizewice, qenc dike; lê yê ku wê nade, çêtir dike. 39 Heya ku mêrê wê sax be jin bi şerîetê ve girêdayî ye; Lê eger mêrê wê mirî be, ew azad e ku bi kê re bixwaze bizewice. tenê di Xudan de. 40 Lê eger ew li pey dîwana min bimîne, bextewartir e. BEŞA 8 1 Îcar, li ser tiştên ku ji pûtan re pêşkêş dikin, em dizanin ku zanîna me hemûyan heye. Zanîn pêdixe, lê sedeqe ava dike. 2 Û eger yek bifikire ku ew bi tiştekî dizane, ew hîn tiştekî wek ku divê bizane nizane. 3 Lê eger yek ji Xwedê hez bike, ew ji wî tê zanîn. 4 Ji ber vê yekê li ser xwarina wan qurbanên ku ji pûtan re têne pêşkêş kirin, em dizanin ku pût li dinyayê ne tiştek e û ji yekî pê ve Xwedayek din tune. 5Çimkî yên ku ji wan re îlah tê gotin hebin, çi li ezmên, çi li erdê, (wek ku xweda pir in û xwedan pir in). 6 Lê ji bo me tenê yek Xwedê heye, Bav, ku her tişt ji wî ne û em bi wî re ne. Û yek Xudan Îsa Mesîh, ku her tişt bi wî ye û em bi wî re ne. 7 Lê belê di her kesî de ev zanîn tune. Çimkî hinek bi wijdana pûtan heta vê saetê wê wek diyariyek ji pûtan re dixwin. û wijdana wan qels e. 8 Lê goşt me tewsiye nake ji Xwedê re; ne jî, eger em nexwin, ma em xerabtir in. 9 Lê hay ji xwe hebin ku ev azadiya we bi tu awayî ji yên qels re nebe terpilîn. 10 Çimkî eger yek te yê zanînê bibîne ku di Perestgeha pûtan de li ser sifrê rûniştî, wê wijdana yê ku qels be wê cesaret nebe ku ew tiştên ku ji pûtan re têne pêşkêş kirin bixwe. 11 Û bi zanîna te wê birayê qels, yê ku Mesîh ji bo wî mir, helak bibe? 12 Lê gava ku hûn li hember birayan weha guneh dikin û wijdana wan a qels dişikînin, hûn li hember Mesîh guneh dikin. 13 Ji ber vê yekê, eger goşt birayê min bixapîne, heta ku dinya raweste, ez ê goşt nexwim, da ku ez birayê xwe nehêlim.
103
BEŞA 9 1 Ma ez ne Şandî ne? ma ez ne azad im? Ma min Xudanê me Îsa Mesîh nedît? Ma hûn ne karê min di Xudan de ne? 2 Eger ez ne ji yên din re bim Şandiyê, lê belê ez ji we re me, çimkî mora şandiya min hûn bi Xudan in. 3 Bersiva min ji bo yên ku min dikolin ev e: 4 Ma ne hêza me ye ku em bixwin û vexwin? 5 Ma em ne hêz in ku em li ser xwişkek, jinek û şandiyên din, û wekî birayên Xudan û Kîfas rêberiyê bikin? 6 An tenê ez û Barnabas, ma em ne hêz in ku em dev ji xebatê berdin? 7 Kî li ser daxwaza xwe her dem şer dike? Ma kî rez diçîne û ji berê wî naxwe? an kî pez diçêrîne û ji şîrê pez naxwe? 8 Ez van tiştan wek mêr dibêjim? an Şerîet jî heman nabêje? 9 Çimkî di Şerîeta Mûsa de hatiye nivîsîn: «Tu devê devê gayê ku dendikê dipîve, nekî. Ma Xwedê xema dewaran dike? 10 An jî ew bi tevahî ji bo xatirê me dibêje? Ji bo xatirê me, bê şik ev hatiye nivîsîn: Yê ku diçêrîne, bi hêvî ye; û yê ku bi hêviyê daran dibire, bila bibe hevparê hêviya wî. 11 Eger me tiştên ruhanî ji we re çandiye, ma tiştekî mezin e ku em tiştên we yên bedenî bidirûn? 12 Eger yên din bibin hevparên vê desthilatiyê li ser we, ma em ne çêtir in? Lê belê me ev hêz bi kar neaniye; lê her tiştî cefayê bikişîne, da ku em Mizgîniya Mesîh asteng nekin. 13 Ma hûn nizanin ku yên ku karên pîroz dikin, ji tiştên Perestgehê dijîn? Û yên ku li ber gorîgehê disekinin, ew hevparê gorîgehê ne? 14 Bi vî awayî Xudan emir kiriye ku yên ku Mizgîniyê didin, ji Mizgîniyê bijîn. 15 Lê min yek ji van tiştan bi kar neaniye û ne jî min ev tişt nenivîsiye, da ku wisa li min bê kirin. Çimkî mirina min ji ku kesek rûmeta min betal bike çêtir e. 16Çimkî ez Mizgîniyê bidim jî, tiştekî min tune ku ez pê pesnê xwe bidim; Erê, wey li min, eger ez Mizgîniyê nekim! 17 Çimkî eger ez vî tiştî bi dilxwazî bikim, heqê min heye; lê eger li dijî daxwaza min be, belavkirina Mizgîniyê ji min re tê kirin. 18 Hingê xelata min çi ye? Bi rastî dema ku ez Mizgîniyê bidim, ez Mizgîniya Mesîh bê berdêl çêkim, da ku ez hêza xwe ya di Mizgîniyê de xerab nekim. 19Çimkî ez ji hemû mirovan azad bim jî, lê min xwe kir xulamê hemûyan, da ku ez hê bêtir qezenc bikim. 20 Û ez ji Cihûyan re bûm wek Cihû, da ku ez Cihûyan qezenc bikim; ji yên ku di bin Şerîetê de ne, wek ku di bin Şerîetê de ne, da ku ez wan ên di bin Şerîetê de bi dest bixim. 21 Ji yên bê Şerîet re, wek bê Şerîet* (ji Xwedê re ne bê Şerîet im, lê di bin Şerîeta Mesîh de me), da ku ez ên bê Şerîet qezenc bikim. 22 Ez ji yên bêhêz re wek lawaz bûm, da ku ez qelsan bi dest bixim. 23 Û ez vê yekê ji bo Mizgîniyê dikim, da ku bibim hevparê we. 24 Ma hûn nizanin ku yên ku di bezê de diherikin, hemî direvin, lê yek xelatê distîne? Îdî birevin, da ku hûn bi dest bixin.
1 KORINTÎ
25 Û her kesê ku ji bo serdestiyê têdikoşe, di her tiştî de nerm e. Niha jî ji bo bidestxistina taceke xerabûyî vê yekê dikin; lê em bêxem in. 26 Ji ber vê yekê ez bi vî awayî direvim, ne bi guman; Ji ber vê yekê ez şer dikim, ne wekî yê ku li hewayê dixe: 27 Lê ez di bin bedena xwe de digirim û wî dixe bin destê xwe, da ku bi tu awayî, gava ku min ji yên din re Mizgînî da, ez bi xwe bibim revîn. BEŞA 10 1 Birano, ez naxwazim ku hûn nezan bin ku çawa hemû bav û kalên me di bin ewr de bûn û hemû di deryayê re derbas bûn. 2 Û hemû di ewr û deryayê de ji Mûsa re imad bûn. 3 Û hemûyan eynî goştê ruhanî xwar. 4 Û hemûyan eynî vexwarina ruhanî vexwar, çimkî wan ji wî Zinarê ruhanî yê ku li pey wan dihat vexwar û ew zinar Mesîh bû. 5 Lê gelek ji wan Xwedê ne razî bû, çimkî ew li çolê hilweşiyan. 6 Îcar ev tişt bûn nimûneyên me, ji bo ku em nexwazin tiştên xerab, wek ku wan jî xwestiye. 7Hûn nebin pûtperest, wek hinek ji wan; Çawa ku hatiye nivîsîn: «Gel rûniştin xwarin û vexwarinê, rabûn lîstin. 8 Bila em fuhûşê jî nekin, çawa ku hinekan ji wan kir û di rojekê de bîst û sê hezar kes ketin. 9 Û em Mesîh neceribînin, çawa ku hinekan ji wan jî ceriband û ji mar hatin helakkirin. 10Hûn jî pijmar nekin, çawa ku hinekan ji wan jî pif kirin û ji wêranker helak bûn. 11 Îcar ev hemû tişt ji wan re wek nimûne hatin û ji bo şîretkirina me, yên ku dawiya dinyayê hatine, hatine nivîsîn. 12 Ji ber vê yekê yê ku difikire ku ew radiweste, bila hay ji xwe hebe ku nekeve. 13 Ji bilî yên ku di nav mirovan de ne, tu ceribandinek we nekişand; lê Xwedê dilsoz e. lê ewê bi ceribandinê re riyekê jî çêbike, da ku hûn karibin wê ragirin. 14 Ji ber vê yekê delalê min, ji pûtperestiyê birevin. 15 Ez bi şehrezayan re dibêjim; hûn ên ku ez dibêjim dadbar bikin. 16 Ma ew kasa bereketê ya ku em pîroz dikin, ne hevpariya xwîna Mesîh e? Nanê ku em dişkînin, ma ne hevpariya bedena Mesîh e? 17Çimkî em pir in, yek nan û yek beden in; çimkî em hemû hevparên wî nanî ne. 18 Va ye Îsraêl li gor bedenê: Ma yên ku ji qurbanan dixwin ne hevparên gorîgehê ne? 19 Îcar ez çi dibêjim? ku pût tiştek e, ya ku ji pûtan re tê pêşkêş kirin tiştek e? 20Lê ez dibêjim, tiştên ku miletan dikin qurban, ew ji cinan re dikin qurban, ne ji Xwedê re. 21 Hûn nikarin ji kasa Xudan û ji kasa şeytan vexwin; 22 Ma em çavnebariya Xudan derdixin? ma em ji wî xurtir in? 23 Her tişt ji min re rewa ye, lê her tişt ne bikêr e: Her tişt ji min re rewa ye, lê her tişt ava nake. 24 Bila tu kes li mal û milkê xwe negere, lê her kes li dewlemendiya yekî din negere. 25 Tiştê ku di xirbeyê de tê firotin, bixwin û ji bo wijdanê pirsê nekin. 26 Çimkî erd û tijîbûna Xudan e.
104
27 Eger yek ji wan ên ku baweriyê naynin, ji we re cejnekê bixwaze û hûn dixwazin ku herin; Her tiştê ku li ber we tê danîn, bixwe, ji bo wijdanê pirsê nekin. 28 Lê eger yek ji we re bêje: «Ev qurban ji pûtan re tê pêşkêş kirin, ne ji bo xatirê wî yê ku ew diyar kiriye û ji bo wijdanê nexwin. Çimkî erd û tijîbûna wê ya Xudan e. 29 Ez dibêjim, ne wijdana te, lê ya yê din; ma çima azadiya min bi wijdana yekî din tê darizandin? 30 Çimkî eger ez bi keremê pardar bim, çima ji bo wî tiştê ku ez jê re şikir dikim, xerab tê gotin? 31 Îcar hûn bixwin, an vexwin, an her tiştê ku hûn bikin, her tiştî ji bo rûmeta Xwedê bikin. 32 Ne ji Cihûyan, ne ji miletan û ne jî civîna bawermendan a Xwedê re tu sûcdar nekin. 33 Çawa ku ez di her tiştî de ji hemû mirovan razî me, ne li qezenca xwe, lê li qezenca gelekan digerim, da ku ew xilas bibin. BEŞA 11 1 Çawa ku ez ê Mesîh im, hûn jî şagirtên min bin. 2 Birano, ez pesnê we didim, ku hûn di her tiştî de min tînin bîra xwe û dadbariyên wek ku min dane we, digirin. 3 Lê ez dixwazim ku hûn bizanin ku serê her mirovî Mesîh e. û serê jinê mêr e; û serê Mesîh Xwedê ye. 4 Her kesê ku serê xwe nixumandî dua dike an jî pêxemberîtiyê dike, serê xwe bêrûmet dike. 5 Lê her jina ku bi serê xwe nixumandî dua dike an jî pêxemberîtiyê dike, serê xwe bêrûmet dike. 6Çimkî eger jin ne nixumandî be, bila ew jî bê hurkirin; 7 Bi rastî divê mêr serê xwe nixumandî nebe, çimkî ew sûret û rûmeta Xwedê ye; lê jin rûmeta mêr e. 8 Çimkî mêr ne ji jinê ye; lê jina mêr. 9 Mêr jî ji bo jinê nehat afirandin; lê jin ji bo mêr. 10 Ji ber vê yekê divê jin ji ber milyaketan li ser serê xwe desthilatdar be. 11 Lê belê ne mêr bêyî jinê, ne jî jin bêyî mêr e, di Xudan de. 12 Çawa ku jin ji mêr e, mêr jî bi jinê ye. lê hemû tiştên Xwedê. 13Hûn bi xwe dadbar bikin: Ma qenc e ku jin ji Xwedê re neveşartî dua bike? 14 Ma xweza bi xwe jî we hîn nake, ku porê mirov dirêj be, ev ji wî re şerm e? 15 Lê ger porê jinekê dirêj be, ev ji wê re rûmet e; 16 Lê eger yek xuya dike ku nakok e, ne adetên me û ne jî civînên Xwedê hene. 17 Niha di vê yekê de ku ez ji we re dibêjim, ez pesnê we nadim, ku hûn ne ji bo başiyê, lê ji bo xerabtir têne cem hev. 18 Berî her tiştî, gava ku hûn di civînê de tên cem hev, ez dibihîzim ku di nav we de dubendî hene. û ez hinekî jê bawer dikim. 19Çimkî divê di nav we de dînîtî jî hebin, da ku yên pejirandî di nav we de eşkere bibin. 20 Îcar gava ku hûn bên ba hev ciyekî, ev ne ji bo xwarina şîva Xudan e. 21 Çimkî di xwarinê de her kes şîva xwe li ber yên din digire; yek birçî ye û yekî serxweş e. 22 Çi? Ma hûn ne malên ku tê de bixwin û vexwin? Ma hûn civîna bawermendan ya Xwedê biçûk dibînin û yên ku
1 KORINTÎ
nebin şerm dikin? Ez ji te re çi bibêjim? ezê di vê yekê de pesnê te bidim? Ez pesnê te nakim. 23Çimkî min ewê ku min radestî we kir, ji Xudan stand, ku Xudan Îsa wê şeva ku ew hat desteserkirinê nan hilda. 24 Gava ku şikir kir, ew şikand û got: « Bigirin, bixwin!» laşê min ê ku ji bo we şikestî ev e. Ji bo bîranîna min bikin. 25 Bi vî awayî, gava ku şîvê xwe xwar, wî kas jî hilda û got: « Ev kasa Peymana Nû ya di xwîna min de ye. Her ku hûn wê vexwin, ji bo bîranîna min vê bikin. 26Çimkî her ku hûn vî nanî bixwin û vê kasê vexwin, heta ku Xudan bê, hûn mirina Xudan nîşan didin. 27 Ji ber vê yekê, kî ku vî nanî bixwe û vê kasa Xudan vexwe, bê layiqî, wê sûcdarê laş û xwîna Xudan be. 28 Lê bila mirov xwe bikole û ji wî nanî bixwe û ji wê kasê vexwe. 29 Çimkî yê ku bi neheqî dixwe û vedixwe, ji xwe re lanet dixwe û vedixwe, lê bedena Xudan nas nake. 30 Ji ber vê yekê di nav we de gelek sist û nexweş in û gelek jî di xew de ne. 31 Çimkî eger em xwe dadbar bikin, divê em neyên dîwankirin. 32 Lê gava ku em têne darizandin, em ji hêla Xudan ve têne ceza kirin, da ku em bi dinyayê re sûcdar nebin. 33 Ji ber vê yekê, birayên min, gava ku hûn ji bo xwarinê hatin ba hev, ji hev re bisekinin. 34 Û eger yek birçî be, bila li malê bixwe. ku hûn ji bo sûcdarkirinê li hev necivin. Û yên mayî jî gava ku ez bêm, ezê rêz bikim. BEŞA 12 1Birano, di derbarê diyariyên ruhanî de, ez naxwazim ku hûn nezan bin. 2 Hûn dizanin ku hûn necihûyan bûn, çawa ku hûn hatin rêber kirin, birin ba van pûtên lal. 3 Ji ber vê yekê ez ji we re fêm dikim ku kesek ku bi Ruhê Xwedê dipeyive, nabêje Îsa lanetkirî; û ji Ruhê Pîroz pê ve tu kes nikare bêje ku Îsa Xudan e. 4 Niha diyariyên cihêreng hene, lê heman Ruh. 5 Û ciyawaziyên îdarî hene, lê Xudan yek e. 6 Û cûrbecûr kirinê hene, lê ew Xwedayê ku her tiştî di her tiştî de dike yek e. 7 Lê xuyabûna Ruh ji her kesî re tê dayîn, da ku jê sûd werbigire. 8 Çimkî bi Ruh peyva şehrezayiyê ji yekî re tê dayîn. ji yê din re peyva zanînê ya bi heman Ruh; 9 Ji baweriyeke din re bi heman Ruh; ji yê din re diyariyên qenckirina bi heman Ruh; 10 Ji yekî din re kerametan dike; ji pêxembertiyek din re; ji yekî din re fêhmkirina ruhan; ji yekî din re cureyên zimanan; ji yekî din re şirovekirina zimanan: 11 Lê van hemûyan yek û Ruh bi xwe dike û li gora dilê her kesî ji hev cuda dike. 12Çimkî çawa beden yek e û gelek endamên wê hene û hemû endamên bedenê ku pir in, yek beden in, Mesîh jî wisa ye. 13 Çimkî em hemû bi yek Ruh di bedenekê de imad dibin, çi Cihû bin, çi necihûyan, çi xulam bin, çi azad bin. û hemû bi Ruhekî vexwaribûn. 14 Çimkî beden ne endamek e, lê gelek in. 15 Ger ling bêje: Ji ber ku ez ne dest im, ez ne ji bedenê me; Ma ew ne ji bedenê ye?
105
16 Û eger guh bêje: Ji ber ku ez ne çav im, ez ne ji beden im; Ma ew ne ji bedenê ye? 17 Eger hemû beden çavek bûya, guh li ku derê bû? Eger hemû bibihîzin, bêhn li ku bûn? 18 Lê niha Xwedê endam her yek ji wan, wekî ku li wî tê xwestin, di bedenê de danîne. 19 Û eger hemû endamek bûna, laş li ku derê bû? 20 Lê niha ew gelek endam in, lê bedenek e. 21 Û çav nikare ji dest re bêje: "Ne hewcedariya min bi te heye" û ne jî serî ji lingan re bêje: "Ne hewcedariya min bi te heye." 22 Belê, ew endamên bedenê yên ku qelstir xuya dikin, hê bêtir hewce ne: 23 Û ew endamên bedenê, yên ku em wan kêm-namûs dibînin, em li ser wan hurmeta zêde didin. û beşên me yên nebaş xwedî xweşikbûnek pirtir in. 24Çimkî ne hewce ye ku endamên me yên xweş; 25 Da ku di bedenê de dubendî nebe; lê divê endam ji bo yekî din xwedî heman lênêrîn bin. 26 Û eger endamek cefayê dikişîne, hemû endam pê re diêşînin. an endamek bi rûmet be, hemû endam pê şa dibin. 27 Îcar hûn bedena Mesîh in û bi taybetî jî endam in. 28 Û Xwedê hinek di civînê de, pêşî şandî, ya diduyan pêxember, ya sisiyan mamoste, piştî wan kerametan, paşê diyariyên saxkirinê, alîkariyê, hikûmetên cuda û zimanan. 29 Ma hemû şandî ne? hemû pêxember in? hemû mamoste ne? ma hemî kerametan dikin? 30 Ma hemû diyariyên qenckirinê hene? hemû bi zimanan diaxivin? hemî şîrove dikin? 31 Lê bi dilgermî li diyariyên herî baş bixwazî, lê dîsa jî ez riyeke hê çêtir nîşanî we bidim. BEŞA 13 1 Her çiqas ez bi zimanên mirovan û milyaketan bipeyivim û hezkirina min tune be jî, ez dibim wek tûncê ku deng lê diqelişe, an jî zirneya ku lê dixe. 2 Û tevî ku diyariya pêxemberîtiyê li ser min heye û hemû sir û hemû zanîn fêm dikim. Û tevî ku baweriya min bi tevahî heye, da ku ez çiyayan rakim û sedeqe tunebe jî, ez ne tu tişt im. 3 Û tevî ku ez hemû mal û milkê xwe didim xwarina belengazan, bedena xwe didim şewitandinê û sedeqeya min tune jî, tu feyda min tune. 4 Sedeqe cefa dirêj dike û dilovan e; sedeqe çavnebariyê nake; sedeqe bi xwe pozbilind nabe, pozbilind nabe, 5 Li xwe nagere, li ya xwe nagere, bi hêsanî hêrs nabe, xerab nafikire; 6 Bi neheqiyê şa nabe, lê bi rastiyê şa dibe; 7 Her tiştî radigire, ji her tiştî bawer dike, her tiştî hêvî dike, her tiştî radigire. 8 Sedeqe tu carî têk naçe; Ziman hebin, ewê biqedin; zanîn jî hebe, wê ji holê rabe. 9 Çimkî em bi qismî dizanin û hinekî jî pêxemberîtiyê dikin. 10 Lê gava ku ya bêkêmasî hat, wê hingê ya ku bi qismî ye wê ji holê bê rakirin. 11 Gava ez zarok bûm, min wek zarokatî peyivî, min wek zarokatî fêm kir, min wek zarokek fikirî; 12 Niha em bi şûşeyek tarî dibînin; lê paşê rû bi rû: niha ez bi qismî dizanim; lê wê çaxê ezê bizanibim çawa ku ez jî têm naskirin.
1 KORINTÎ
13 Û niha bawerî, hêvî, sedeqe ev her sê ne. lê ji van ya herî mezin sedeqe ye.
24 Lê eger hemû pêxemberîtiyê bikin û yekî ku bawer nake an yekî nexwendî bikeve hundir, ew ji hemûyan piştrast dibe, ji hemûyan tê dîwankirin. 25 Û bi vî awayî sirên dilê wî eşkere dibin. Û bi vî awayî li ser rûyê xwe bikeve, ewê biperizin Xwedê û bêje ku Xwedê di nav we de rast e. 26 Îcar birano, çawa ye? Gava ku hûn li hev hatin, her yekî ji we Zebûrek wî heye, hînkirinek wî heye, zimanê wî heye, Peyxamek wî heye, şîroveyek wî heye. Bila her tişt ji bo avakirinê were kirin. 27 Heger yek bi zimanekî nenas bipeyive, bila bi du kesan, an herî zêde bi sê kesan be; û bila yek şîrove bike. 28 Lê eger werger tune be, bila di civînê de bêdeng bimîne. û bila ji xwe re û ji Xwedê re bipeyive. 29Bira pêxember du-sê xeber bidin, yê din dîwan bike. 30 Eger tiştek ji yê ku rûniştiye re bê eşkerekirin, bila yê pêşî bêdeng bimîne. 31 Çimkî hûn hemû yek bi yek dikarin pêxemberîtiyê bikin, da ku hemû hîn bibin û hemû bên handan. 32 Û ruhên pêxemberan jî di bin destê pêxemberan de ne. 33 Çimkî Xwedê ne tevliheviyê ye, lê yê aştiyê ye, çawa ku di hemû civînên pîrozan de ye. 34 Bila jinên we di civînan de bêdeng bimînin; lê emir li wan hatiye kirin ku di bin îtaetê de bin, wek ku Şerîet jî dibêje. 35 Û eger ew tiştekî hîn bibin, bila li malê ji mêrên xwe bipirsin, çimkî ji bo jinan şerm e ku di civînê de bipeyivin. 36 Çi? peyva Xwedê ji te derket? an tenê ji te re hat? 37 Eger yek xwe pêxember an jî ruhanî dihesibîne, bila bizane ku tiştên ku ez ji we re dinivîsim emrên Xudan in. 38 Lê eger yek nezan be, bila cahil be. 39 Ji ber vê yekê birano, li pêxemberîtiyê bixwazin û nehêlin ku hûn bi zimanan bipeyivin. 40 Bila her tişt bi rêk û pêk bê.
BEŞA 14 1 Li pey xêrxwaziyê bigerin û diyariyên ruhanî bixwazin, lê ji bo ku hûn pêxemberîtiyê bikin. 2 Çimkî yê ku bi zimanekî nenas dipeyive, ne bi mirovan re, lê ji Xwedê re dipeyive. lê bi ruh ew sir dipeyive. 3 Lê yê ku pêxemberîtiyê dike, ji bo avakirin, şîret û handanê ji mirovan re dipeyive. 4 Yê ku bi zimanekî nenas dipeyive, xwe ava dike; lê yê ku pêxemberîtiyê dike dêrê ava dike. 5 Ez dixwazim ku hûn hemû bi zimanan bipeyivin, lê bêtir ku hûn pêxemberîtiyê bikin; 6 Îcar birano, eger ez bêm ba we û bi zimanan bipeyivim, ma çi feyda min ji we re heye, heta ku ez ji we re bi peyxam, an bi zanînê, an bi pêxemberîtiyê, an bi hînkirinê nepeyivim? 7 Tiştên ku deng nadin jî, çi lûle û çi çenga, heta ku dengên xwe cuda nekin, wê çawa bê zanîn ku çi li boriyê hatiye lêkirin, çi bi çengê? 8Çimkî, eger boriyê dengekî nediyar bide, kî wê xwe ji şer re amade bike? 9 Bi vî awayî hûn jî, heta ku hûn bi ziman peyvên ku têne famkirin nebêjin, wê çawa bê zanîn ku çi tê gotin? Çimkî hûnê li hewayê bipeyivin. 10 Dibe ku li dinyayê gelek celeb dengan hebin, û yek ji wan bê wate nîne. 11 Ji ber vê yekê eger ez wateya deng nizanibim, ezê ji bo yê ku dipeyive bibim barbar û yê ku dipeyive wê ji min re bibe barbar. 12 Bi vî awayî hûn, ji ber ku hûn ji diyariyên ruhanî re xîretkêş in, lê bigerin ku hûn di avakirina civîna bawermendan de bi ser bikevin. 13 Ji ber vê yekê yê ku bi zimanekî nenas dipeyive, bila dua bike ku şirove bike. 14 Çimkî eger ez bi zimanekî nenas dua bikim, ruhê min dua dike, lê têgihîştina min bêber e. 15 Îcar ew çi ye? Ezê bi ruh dua bikim û bi têgihîştinê jî dua bikim. 16 Wekî din, gava ku tu bi ruh pîroz bikî, yê ku oda nezanan digire, wê çawa di şikirkirina te de Amîn bêje, çimkî ew fêm nake ku tu çi dibêjî? 17Çimkî bi rastî tu qenc şikir dikî, lê yê din nayê avakirin. 18 Ez ji Xwedayê xwe re şikir dikim, ez ji we hemûyan bêtir bi zimanan dipeyivim. 19 Lê belê di civîna bawermendan de, ji deh hezar peyvan bi zimanekî nenas çêtir bû ku min pênc peyvan bi têgihîştina xwe bêjim, da ku ez bi dengê xwe yên din jî hîn bikim. 20 Birano, di têgihîştinê de nebin zarok; lê di xerabiyê de hûn zarok bin, lê di têgihîştinê de zilam bin. 21 Di Şerîetê de hatiye nivîsîn: «Ezê bi zimanên din û bi lêvên din re ji vî gelî re bêjim. Lê belê ji bo her tiştê ku ew ê guh nedin min, Xudan dibêje. 22 Loma ziman ne ji bo yên ku bawer dikin, lê ji bo yên ku bawer nakin re nîşan in. 23 Îcar eger tevahiya civîna bawermendan li cihekî bicivîne û hemû bi zimanan bipeyivin û yên nexwendî an nebawer bikevin, ma ew nabêjin ku hûn dîn in?
BEŞA 15 1 Bi ser de birano, ez Mizgîniya ku min ji we re danî, ya ku we jî standiye û hûn tê de radiwestin, ji we re dibêjim. 2 Bi vê yekê hûn jî xilaz dibin, eger hûn tiştên ku min ji we re danî bîr bînin bîra xwe, heta ku we pûç bawer nekiribe. 3 Çimkî min berî her tiştî ewê ku min standibû, çawa ku Mesîh ji bo gunehên me li gor Nivîsarên Pîroz mir, da we. 4 Û ew hat veşartin û li gor Nivîsarên Pîroz roja sisiyan rabû. 5 Û ew ji Kîfas, paşê ji diwanzdehan hat dîtin. 6 Piştî vê yekê, di carekê de ji pênc sed birayan zêdetir ew hat dîtin. ku beşek ji wan heta niha mane, lê hinek ketine xewê. 7 Piştî vê yekê, ew ji Aqûb xuya bû. paşê ji hemû Şandiyan. 8 Û di dawîyê de ew ji min re jî hat dîtin, wek yê ku di wextê xwe de çêbûye. 9Çimkî ez di nav Şandiyan de yê herî biçûk im, ku ez ne hêja me ku jê re Şandî bê gotin, çimkî min tengahî da civîna bawermendan a Xwedê. 10 Lê bi kerema Xwedê ez ew im, ku ez im. lê ez ji wan hemûyan bêtir xebitîm. Lê ne ez, lê belê kerema Xwedê ya ku bi min re bû. 11 Ji ber vê yekê ez û ew bim, em weha didin bihîstin û we jî weha bawer kir. 12 Îcar, eger tê gotin ku Mesîh ji nav miriyan rabûye, hinek ji we çawa dibêjin ku vejîna miriyan tune?
106
1 KORINTÎ
13 Lê eger vejîna miriyan nebe, Mesîh ne jî rabûye. 14 Û eger Mesîh nehatibe rakirin, wê çaxê mizgîniya me pûç e û baweriya we jî pûç e. 15 Belê, em şahidên Xwedê yên derewîn têne dîtin. Çimkî me ji Xwedê re şahidî kir ku wî Mesîh rakir. 16 Çimkî eger mirî ranebin, Mesîh jî nayê rakirin. 17 Û eger Mesîh neyê rakirin, baweriya we pûç e; hûn hê di gunehên xwe de ne. 18Hingê yên ku di Mesîh de ketine xewê jî helak dibin. 19Eger hêviya me bi Mesîh tenê di vê jiyanê de hebe, em ji hemû mirovan herî bêbext in. 20 Lê niha Mesîh ji nav miriyan rabûye û bûye fêkiyên pêşî yên razayî. 21Çimkî mirin bi destê mirov hat, rabûna miriyan jî bi destê mirovan hat. 22Çimkî çawa ku hemû di Adem de dimirin, wusa jî di Mesîh de hemû wê sax bibin. 23 Lê her kes li gor rêza xwe: Berê pêşî Mesîh; paşê ew ên ku di hatina Mesîh de ne. 24 Hingê dawî tê, gava ku ewê padîşahiyê bide destê Bav, Xwedê. gava ku ewê hemî hukum, hemî desthilatdarî û hêz hilweşîne. 25Çimkî divê ew padîşahiyê bike, heta ku hemû dijminan bike bin lingên xwe. 26 Dijminê dawî yê ku wê bête tunekirin, mirin e. 27 Çimkî wî her tişt xistiye bin lingên wî. Lê gava ku ew dibêje ku her tişt xistin bin destê wî, diyar dibe ku ew ji bilî wî ye, yê ku her tişt xistiye bin wî. 28 Û çaxê ku her tişt bindestê wî be, wê çaxê Kur bi xwe jî wê bike bin destê yê ku her tişt xiste bin destê wî, da ku Xwedê di her tiştî de her tişt be. 29 Wekî din, yên ku ji bo miriyan imad dibin, eger mirî qet ranebin, wê çi bikin? Îcar çima ew ji bo miriyan imad dibin? 30 Û çima em her saet di bin xetereyê de ne? 31 Ez bi şahiya we ya ku bi Xudanê me Mesîh Îsa heye, şermezar dikim, ez her roj dimirim. 32 Heger min li Efesê wek mirovan bi heywanan re şer kir, eger mirî ranebin, çi feyda min heye? em bixwin û vexwin; ji bo sibe em bimirin. 33 Neyên xapandin: danûstendinên xerab adetên qenc xera dikin. 34 Ji bo rastdariyê hişyar bibin û guneh nekin; Çimkî hinekan bi Xwedê nas nakin: Ez vê yekê ji we re şermezar dikim. 35 Lê hinek wê bêje: «Mirî çawa têne rakirin? û bi kîjan bedenê tên? 36 Ey bêaqil, tiştê ku tu diçîne, heta ku nemire, zindî nabe. 37 Û tiþtê ku tu diçînî, tu wî bedena ku wê bibe, diçînî, lê belê genim, an jî ji genimek din çêdibe. 38 Lê Xwedê bedenek wek ku jê re tê û ji her tovî re laşê xwe dide wî. 39Hemû goşt ne heman goşt in; lê goştê mirovan cûda ye, goştê heywanan celebek, goştê masiyan û celebek çûkan heye. 40 Her weha bedenên ezmanî û bedenên erdî hene; 41 Rûmeta rojê yek e, rûmeta heyvê ya din û rûmeta stêrkan yek e. Çimkî stêrk bi rûmetê ji stêrkek din cihê ye. 42 Vejîna miriyan jî wusa ye. Di fesadiyê de tê çandin; ew di nav neheqiyê de bilind dibe: 43 Di bêrûmetiyê de tê çandin; di rûmetê de radibe: di qelsiyê de tê çandin; ew di desthilatdariyê de bilind dibe:
107
44 Bedenek xwezayî tê çandin; ew bedenek giyanî tê rakirin. Bedenek xwezayî heye û bedenek giyanî heye. 45 Û weha hatiye nivîsîn: «Mirovê pêşî Adem canekî jîndar bû. Ademê dawî bû ruhekî zindî. 46 Lê pêşî ne ya ruhanî, lê ya xwezayî bû; û paşê jî ya ku ruhanî ye. 47 Mirovê pêşî ji erdê ye, ji erdê ye; Mirovê duyemîn Xudanê ezmên e. 48 Çawa ku axê ye, ax jî usa ne û çawa yên esmanî ne, yên ezmanî jî usa ne. 49 Û çawa ku me sûretê axê hilda, emê jî sûretê ezmana hilgirin. 50 Birano, ez vê dibêjim, goşt û xwîn nikarin Padîşahiya Xwedê mîras bistînin. ne jî fesadî bêxerabiyê mîras digire. 51 Va ye, ez sirekê nîşanî we didim; Em ê ne hemî razên, lê em ê hemî bêne guhertin, 52 Di bîskekê de, di çavêk bibiriqînê de, di boriya dawî de: Çimkî dê li boriyê lêbide, û mirî wê nexirab rabin û em ê bên guhertin. 53Çimkî ev yê xerab divê bêxerabiyê li xwe bike û ev mirov jî nemiriyê li xwe bike. 54 Îcar gava ku evê xirapkar bêxerabiyê li xwe bike û ev mirov nemiriyê li xwe bike, wê hingê gotina ku hatiye nivîsîn: «Mirin bi serfiraziyê daqurtand. 55 Ey mirin, kêrê te li ku ye? Ey gor, serketina te li ku ye? 56 Derdê mirinê guneh e; û hêza guneh qanûn e. 57 Lê şikir ji Xwedayê ku bi saya Xudanê me Îsa Mesîh serketinê dide me. 58 Ji ber vê yekê, birayên min ên delal, hîmgirtî bin, nelivîn bin, hergav di karê Xudan de zêde bin, ji ber ku hûn dizanin ku keda we li ber Xudan ne pûç e. BEŞA 16 1 Di derbarê berhevkirina ji bo pîrozan de, çawa ku min emir da civînên Galatyayê, hûn jî wusa bikin. 2 Di roja pêşî ya hefteyê de, bila her yek ji we li kêleka wî razên, çawa ku Xwedê ew dewlemend kiriye, da ku gava ez bêm civîn çênebin. 3 Û gava ku ez bêm, hûn ê ku hûn bi nameyên xwe erê bikin, ezê wan bişînim, da ku bextewariya we bînin Orşelîmê. 4 Û eger ji bo ku ez jî herim, ewê bi min re herin. 5 Niha ezê bêm ba we, gava ku ez di Mekedonyayê re derbas bim, çimkî ez di Mekedonyayê re derbas dibim. 6 Û dibe ku ez ê, erê, û zivistanê bi we re bimînim, da ku hûn min bigihînin rêwîtiya xwe ku derê ez diçim. 7 Ji ber ku ez niha te di rê de nabînim; lê ez bawer im, eger Xudan destûrê bide, ezê demekê bi we re bimînim. 8 Lê ezê heta Pentîkostê li Efesê bimînim. 9Çimkî deriyekî mezin û bi bandor ji min re vebûye û dijmin jî gelek in. 10 Îcar, eger Tîmotêyos bê, binere ku ew bê tirs bi we re be, çimkî ew wek ku ez jî dikim, karê Xudan dike. 11 Îcar bila tu kes wî kêm nebîne, lê wî bi silametiyê derxînin, da ku ew were ba min, çimkî ez bi birayan re li wî digerim. 12 Li ser birayê me Apolos, min gelek xwest ku ew bi birayan re bê ba we. lê gava ku wextê wî gunca be ewê bê. 13 Hişyar bin, di baweriyê de rawestin, wek mirovan dev ji we berdin, hêzdar bin. 14 Bila hemû tiştên we bi sedeqeyê bên kirin.
1 KORINTÎ
15 Birano, ez ji we lava dikim (hûn mala Stefanas dizanin ku ew berê berê Axayayê ye û wan xwe bi xizmeta pîrozan ve girêdaye). 16 Da ku hûn xwe bidin ber wan û her kesê ku bi me re dibe alîkar û ked dide. 17 Ez bi hatina Stefanas, Fortunatus û Axaykos dilşa me; ji ber ku wan kêmasiya we da. 18 Çimkî wan ruhê min û yê we teze kirin. 19 Dêrên Asyayê silavan li we dikin. Akîlas û Priskîla bi civîna ku li mala wan e, bi Xudan gelek silavan li we dikin. 20 Hemû bira silavan li we dikin. Bi ramûsana pîroz silavan li hev bikin. 21 Silava min Pawlos bi destê min. 22 Eger yek ji Xudan Îsa Mesîh hez neke, bila bibe Anathema Maranatha. 23 Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi we re be. 24 Hezkirina min bi Mesîh Îsa bi we hemûyan re be. Amîn. (Nameleya yekem ji Korîntî re ji hêla Stephanas û Fortunatus, Axaicus û Tîmotheus ve ji Filîpyayê hatiye nivîsandin.)
108
2 Korîntî
24 Ne ji bo wê yekê ku em serweriya baweriya we dikin, lê em arîkarên şahiya we ne; çimkî hûn bi baweriyê radiwestin. BEŞA 2
BEŞA 1 1 Pawlos, ku bi daxwaza Xwedê Şandiyê Îsa Mesîh e û birayê me Tîmotêyos, ji civîna bawermendan a Xwedê ya li Korîntê re û bi hemû pîrozên ku li tevahiya Axayayê ne. 2 Kerem û aştî ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh li ser we be. 3 Xwezî bi Xwedê, Bavê Xudanê me Îsa Mesîh, Bavê dilovaniyê û Xwedayê her handanê. 4 Yê ku di hemû tengahiyên me de teseliyê dide me, da ku em karibin wan ên ku di her tengahiyê de ne, bi handana ku em bi xwe ji Xwedê re pê distînin, teselî bikin. 5Çimkî çawa cefayên Mesîh di nav me de zêde dibin, bi wî awayî handana me jî bi Mesîh zêde dibe. 6 Û eger em tengahiyê bibin, ew ji bo handan û xilasiya we ye, ku di ragirtina heman cefayên ku em jî dikişînin bandor e; an jî ku em bên handan, ew ji bo handanî û xilasiya we ye. 7 Û hêviya me ya ji we saxlem e, em dizanin ku çawa hûn hevparên cefayan in, wusa jî hûnê bibin xwediyê handanê. 8Çimkî birano, ma hûn ji tengahiyên me yên ku li Asyayê bi ser me de hatin, nezanin, ku em bi qasê, ji hêz û hêzê bêhêvî bûn û em ji jiyanê jî bêhêvî bûn. 9Lê di dilê me de hukmê mirinê hebû, da ku em ne li xwe, lê bi Xwedayê ku miriyan radike bawer bikin. 10 Yê ku em ji mirineke ewqas mezin rizgar kirin û xilas dike; 11Hûn jî bi duayên ji bo me alîkariya hev dikin, da ku ji bo diyariya ku bi gelek kesan ji me re hatiye dayîn, ji bo me ji gelekan re şikir bê dayîn. 12Çimkî şabûna me ev e, şahidiya wijdana me, ku bi sadebûn û dilpakiya xwedawend, ne bi şehrezayiya bedenî, lê bi kerema Xwedê, me li dinyayê û hê bêtir ji we re sohbeta xwe kir. 13 Ji ber ku em ji we re tiştek din nanivîsin, ji yên ku hûn dixwînin an pê pê pê ve. û ez bawer dikim ku hûn ê heta dawiyê qebûl bikin; 14 Çawa ku we jî hinekî em qebûl kirin, ku em şabûna we ne, çawa ku hûn jî di roja Xudan Îsa de yên me ne. 15 Û di vê baweriyê de min berê jî fikirî ku ez bêm ba we, da ku hûn feydeyek duyemîn bistînin; 16 Û ez di ber we re derbas bibim Makedonyayê û dîsa ji Mekedonyayê bêm ba we û we jî bi riya min ber bi Cihûstanê ve birin. 17 Îcar gava ku ez weha fikirîm, ma min sivikahî bikar anî? an jî ew tiştên ku ez dixwim, li gor bedenê dikim, da ku bi min re erê, erê, na na? 18 Lê çawa ku Xwedê rast e, peyva me ji we re ne erê û ne bû. 19Çimkî Kurê Xwedê Îsa Mesîh, yê ku di nav we de bi min, Sîlwanos û Tîmotêyos jî hat dannasînkirin, ne erê û na bû, lê belê bi wî re erê bû. 20 Çimkî hemû sozên Xwedê bi wî erê ne û bi wî Amîn in, ji bo rûmeta Xwedê bi destê me. 21 Îcar yê ku me bi we re di Mesîh de damezrîne û me rûn kiriye, Xwedê ye. 22 Yê ku em jî mor kirin û xîreta Ruh da dilê me. 23 Bi ser de ez gazî Xwedê dikim ku li ser canê xwe qeyd bike, ku ez hê nehatime Korîntê ji bo ku we berdim.
109
1Lê min ev yek bi xwe biryar da ku ez careke din bi giranî neyêm ba we. 2 Çimkî eger ez we xemgîn bikim, îcar kî ye ku min şa dike, lê yê ku ji aliyê min ve hatiye xemgînkirin, kî ye? 3 Min ev yek ji we re jî nivîsî, da ku gava ez hatim, ez ji wan ên ku divê ez pê şa bibim ne xema min e. Ez bi we hemûyan bawer im ku şahiya min şahiya we hemûyan e. 4Çimkî ji gelek êş û janên dil min bi gelek hêstiran ji we re nivîsî. ne ji bo ku hûn xemgîn bibin, lê ji bo ku hûn hezkirina ku ez ji we re bêtir heye, nas bikin. 5 Lê eger yekî xemgîn kiribe, wî ez ne xemgîn kirim, lê bi kêmanî ez xemgîn kirim, da ku ez we hemûyan zêde nekim. 6 Ev cezayê ku ji gelekan re hat dayîn, besê mirovekî weha ye. 7 Berevajî vê yekê divê hûn li wî bibihûrin û wî teselî bikin, da ku yekî weha bi xemgîniyek zêde neyê daqurtandin. 8 Ji ber vê yekê ez ji we lava dikim ku hûn hezkirina xwe ji wî re piştrast bikin. 9 Çimkî min ji bo vê yekê jî nivîsî, da ku ez delîla we bizanim, ka hûn di her tiştî de guhdar in. 10 Hûn li kê bibihûrin, ez jî dibihûrim. Çimkî eger min tiştek bihûrtibû, min ew efû kir, ji bo we ez di şexsê Mesîh de ew bihûrînim. 11 Ji bo ku Îblîs ji me sûd wernegire; 12 Wekî din, gava ku ez hatim Troyayê ku Mizgîniya Mesîh bidim û deriyek Xudan ji min re vebû. 13 Di ruhê xwe de rihetiya min tune bû, çimkî min birayê xwe Tîtos nedît. 14 Îcar şikir ji Xwedê re, yê ku hergav me di Mesîh de serfiraz dike û tama zanîna xwe bi me li her deverê eşkere dike. 15Çimkî em ji Xwedê re bîhnxweşiya Mesîh in, di nav yên ku xilas bûne û di nav yên ku helak dibin. 16 Ji bo wî em bîhna mirinê heta mirinê ne; û ji yê din re tama jiyanê ji jiyanê re. Û kî têra van tiştan e? 17Çimkî em ne wek gelek in, yên ku peyva Xwedê xerab dikin; BEŞA 3 1 Ma em ji nû ve dest pê dikin ku xwe pesnê xwe bidin? an divê em jî wek hinekên din, ji we re nameyên pesindanê, an jî pesnnameyên we bidin? 2 Hûn nameya me ne ku di dilê me de hatiye nivîsîn û ji hemû mirovan tê zanîn û xwendin: 3 Madem ku hûn bi eşkereyî hatine ragihandin ku hûn nameya Mesîh in, ku ji aliyê me ve hatiye dayîn. ne di maseyên kevirî de, lê di maseyên goşt ên dil de. 4 Û em bi saya Mesîh bi Xwedê bawer dikin: 5 Ne ku em ji xwe têra xwe dikin ku tiştekî wek xwe bifikirin; lê têra me ji Xwedê ye; 6 Yê ku me jî kir xizmetkarên Peymana Nû; ne ji herf, lê ji ruh. Çimkî herf dikuje, lê ruh jiyanê dide. 7 Lê eger xizmeta mirinê ya ku bi keviran hatiye nivîsandin û bi keviran hatiye xemilandin, bi rûmet bûya, wusa ku zarên Îsraêl ji ber rûmeta rûyê Mûsa nikaribûn bi hişkî li rûyê Mûsa binerin. kîjan rûmet diviya bû ji holê rabe:
2 KORINTÎ
8 Xizmeta ruh wê çawa ne bi rûmet be? 9 Çimkî eger xizmeta sûcdarkirinê rûmet be, xizmeta rastdariyê di rûmetê de hê wêdetir e. 10 Çimkî yê ku birûmet bû jî, ji ber rûmeta ku jêhatî bû, di vî warî de rûmeta wî tune bû. 11Çimkî, eger ya ku hatî rakirin birûmet bû, ya ku mayî jî bi rûmet e. 12 Îcar ji ber ku hêviya me ya weha heye, em bi eşkereyî dipeyivin. 13 Û ne wekî Mûsa, yê ku perd danî ser rûyê xwe, da ku zar'êd Îsraêl nikaribin bi xîret li dawiya tiştê ku hatiye hilanîn binêre. 14 Lê hişê wan kor bû, çimkî heta îro di xwendina Peymana Kevin de heman perde ji holê nehatiye rakirin. ew perde di Mesîh de hatiye rakirin. 15 Lê heta îro, gava Mûsa tê xwendin, perde li ser dilê wan e. 16 Lê gava ku ew li Xudan vegere, perde wê bê rakirin. 17 Îcar ew Ruh Xudan e û Ruhê Xudan li ku be, li wir azadî heye. 18 Lê em hemû, bi rûyê vekirî û rûmeta Xudan wek di camê de dibînin, ji rûmetê heta rûmetê di heman sûretê de ne, mîna ku bi Ruhê Xudan.
17 Çimkî tengahiya meya sivik, ku ji bo bîskekê ye, ji me re giraniyek rûmetê ya pir zêde û herheyî dike. 18 Gava ku em ne li tiştên ku xuya dibin, lê li tiştên ku nayên dîtin dinêrin. lê tiştên ku nayên dîtin herheyî ne. BEŞA 5 1Çimkî em dizanin ku eger mala me ya li ser rûyê erdê ya vê konê hilweşiya, avahiyeke me ya Xwedê heye, maleke ku bi destan nehatiye çêkirin, li ezmanan e. 2Çimkî em di vê yekê de nalîn û ji dil dixwazin ku em bi mala xwe ya ji ezmên ve li xwe bikin. 3 Heger bi cil û berg be, em tazî nabînin. 4 Çimkî em yên ku di vê konê de ne, nalîn û bargiraniyê dikişînin. 5 Îcar yê ku em ji bo heman tiştî kiriye Xwedê ye, yê ku xîretkêşiya Ruh jî daye me. 6 Ji ber vê yekê em her gav ewle ne, çimkî em dizanin ku dema ku em di bedenê de li malê ne, em ji Xudan dûr in. 7 (Çimkî em bi baweriyê dimeşin, ne bi dîtinê.) 8 Ez dibêjim, em bi xwe ewle ne û bêtir dixwazin ku ji bedenê dûr bin û li ba Xudan bin. 9 Ji ber vê yekê em dixebitin, ku em ji wî bên qebûlkirin, çi hazir bin, çi nebûn. 10 Çimkî divê em hemû li ber kursiyê dîwanê yê Mesîh derkevin; da ku her kes tiştên ku di bedena xwe de hatine kirin, li gor wan tiştên ku wî kirine, qencî an xerabî, werbigire. 11 Ji ber vê yekê em tirsa Xudan dizanin, em mirovan razî dikin; lê em ji Xwedê re eşkere bûne; û ez bawer dikim ku di wijdanên we de jî eşkere bûne. 12 Çimkî em dîsa xwe nadin we, lê fersendê didin we, ku hûn ji bo me pesnê xwe bidin, da ku hûn hinekî bersîva wan ên ku bi xuyang û ne bi dil pesnê xwe didin bidin. 13 Çimkî eger em ji xwe dûr bin, ev ji Xwedê re ye; an jî eger em hişyar bin, ev ji bo we ye. 14 Çimkî hezkirina Mesîh me teng dike; ji ber ku em bi vî awayî dadbar dikin, ku eger yek ji bo hemûyan bimire, hingê hemû jî mirine: 15 Û ew ji bo hemûyan mir, da ku yên dijîn ji niha û pê ve ne ji bo xwe, lê ji bo yê ku ji bo wan mir û ji nû ve rabû, bijîn. 16 Ji ber vê yekê ji niha û pê ve em tu kesî li gor bedenê nas nakin. 17 Ji ber vê yekê eger yek di Mesîh de be, ew afirînekî nû ye; tiştên kevin derbas bûne; Va ye, her tişt nû bûne. 18 Û her tişt ji Xwedê ye, yê ku em bi Îsa Mesîh bi xwe re li hev anîne û xizmeta lihevhatinê daye me. 19 Ji ber vê yekê Xwedê bi Mesîh bû, dinya bi xwe re li hev anî û sûcên wan ji wan re neanî hesab. û peyva lihevhatinê ji me re aniye. 20 Îcar em ji bo Mesîh qasid in, wek ku Xwedê bi me ji we lava kiriye: em li şûna Mesîh ji we dua dikin, hûn bi Xwedê re li hev bên. 21 Çimkî wî ew ji me re kir guneh, yê ku guneh nizanibû. da ku em bi wî re bibin rastdariya Xwedê.
BEŞA 4 1 Ji ber vê yekê gava ku em bi vê xizmetiyê re ne, wekî ku em hatine rehmê, em bêhêvî nabin. 2 Lê dev ji tiştên veşartî yên bêrûmetiyê berda, ne bi hîle rêve çû û ne jî bi xapandina peyva Xwedê rakir. lê bi eşkerebûna rastiyê em li ber Xwedê xwe bidin ber wijdana her kesî. 3 Lê eger Mizgîniya me veşartî be, ew ji yên windabûyî re veşartî ye. 4 Yên ku xwedayê vê dinyayê hişê wan ên ku baweriyê naynin kor kiriye, da ku ronahiya Mizgîniya birûmet a Mesîh, ku sûretê Xwedê ye, ji wan re bibiriqe. 5 Çimkî em ne xwe, lê Mesîh Îsa Xudan didin bihîstin. em jî ji bo xatirê Îsa xizmetkarên we ne. 6 Çimkî Xwedayê ku emir kir ku ronahî ji tariyê bibiriqe, di dilê me de şewq da, da ku ronahiya zanîna rûmeta Xwedê ya di rûyê Îsa Mesîh de bide. 7 Lê ev xezîneya me di firaxên axê de heye, da ku mezinahiya hêzê ne ji me be, lê ji Xwedê be. 8 Em ji her alî ve dilteng in, lê em ne tengahî ne; em matmayî ne, lê ne bêhêvî ne; 9 Zilm kirin, lê nehiştin; avêtin, lê ne hilweşandin; 10 Hergav mirina Xudan Îsa bi bedenê hilgirin, da ku jiyana Îsa jî di bedena me de diyar bibe. 11 Çimkî em ên ku dijîn, ji bo xatirê Îsa hergav radestî mirinê tên kirin, da ku jiyana Îsa jî di bedena me ya mirî de diyar bibe. 12 Îcar mirin di nav me de ye, lê jiyan di we de ye. 13 Li gor ku hatiye nivîsîn: «Min bawer kir» û ji ber vê yekê min got; em jî bawer dikin û ji ber vê yekê dipeyivin; 14 Em dizanin ku yê ku Xudan Îsa rakir, wê me jî bi destê Îsa rake û wê bi we re diyar bike. 15 Çimkî her tişt ji bo we ye, da ku keremeke zêde bi şikirkirina gelekan li ber rûmeta Xwedê zêde bibe. 16 Ji ber vê yekê em bêhêvî nabin; lê her çend mirovê me yê derve winda bibe jî, mirovê hundir roj bi roj nû dibe.
BEŞA 6 1 Îcar em wek ku bi wî re dixebitin, ji we jî lava dikin ku hûn kerema Xwedê pûç nestînin.
110
2 KORINTÎ
2 (Çimkî ew dibêje: «Min tu di wextekî qebûlkirî de bihîstî û di roja xilasiyê de min alîkariya te kir. Va ye, niha dema qebûlkirî ye; Va ye, niha roja xilasiyê ye.) 3 Ji bo ku wezaret bê sûcdar kirin, di tu tiştî de xira nekirin: 4Lê di her tiştî de em xwe wek xizmetkarên Xwedê dipejirînin, bi sebir, di tengahiyê de, di hewcedariyê de, di tengahiyê de, 5 Di lêdanê de, di zindanan de, di xirecirê de, di kedkaran de, di nobetê de, di rojiyê de; 6 Bi paqijiyê, bi zanînê, bi bîhnfirehiyê, bi dilovaniyê, bi Ruhê Pîroz, bi hezkirina bêhiş, 7 Bi peyva rastiyê, bi hêza Xwedê, bi zirxên rastdariyê li milê rastê û li milê çepê, 8 Bi namûs û bêrûmetiyê, bi xebera xerab û bi qenciyê. 9 Wek nenas, lê belê tê zanîn; wek ku dimirin û va ye, em dijîn; wek cezakirin, û nayê kuştin; 10 Wek xemgîn, lê hergav şad; wek feqîran, lê gelekan dewlemend dike; wek ku tu tişt tune, lê belê xwediyê her tiştî ye. 11 Ey Korîntî, devê me ji we re vekirî ye, dilê me mezin e. 12 Hûn di nav me de teng nînin, lê hûn di zikê xwe de teng in. 13 Îcar ji bo berdêla vê yekê (Ez ji zarokên xwe re dibêjim) hûn jî mezin bibin. 14 Hûn bi bêbaweran re nebin nîrê hev, çimkî çi hevpariya rastdariyê bi neheqiyê re heye? û çi têkiliya ronahî bi tariyê re heye? 15 Û çi lihevhatina Mesîh bi Belyal re heye? an yê ku bawer bike bi kafir re çi para wî heye? 16 Û çi peymana Perestgeha Xwedê bi pûtan re heye? Çimkî hûn perestgeha Xwedayê jîndar in; wek ku Xwedê gotiye, ezê di nav wan de bimînim û bi wan re bimeşim; û ezê bibim Xwedayê wan û ewê bibin gelê min. 17 Loma ji nav wan derkevin û ji hev cuda bin, Xudan dibêje, û destê xwe nedin tiştê nepak. û ez ê te qebûl bikim, 18 Û wê ji we re bibin Bav û hûnê bibin kur û keçên min, Xudanê Karîndar dibêje.
10 Çimkî xemgîniya Xwedê, tobeyê dike ku xilas nebe, lê belê xemgîniya dinyayê mirinê dike. 11 Ji ber ku va ye, ev yek bi xwe ye, ku hûn li gorî celebek xwedawend xemgîn bûn, ew çi hişyarî da we, erê, çi paqijiya we, erê, çi hêrs, erê, çi tirs, erê, çi xwestekek dijwar, erê, çi xîret, erê, çi heyf! Di her tiştî de we qebûl kir ku hûn di vê mijarê de zelal bin. 12 Ji ber vê yekê, her çend min ji we re nivîsî jî, min ew ne ji bo doza wî ya ku neheqî kiriye, ne ji bo doza wî yê ku neheqî kiriye, kir, lê ji bo ku xema me ya ji we re li ber Xwedê ji we re xuya bibe. 13 Ji ber vê yekê em di handana we de hatin handan; erê, û ji şahiya Tîtos em hê bêtir şa bûn, çimkî ruhê wî bi we hemûyan xweş bû. 14 Çimkî eger min bi we tiştek pesnê xwe da, ez şerm nakim; lê çawa ku me her tişt bi rastiyê ji we re got, pesnê me yê ku min li ber Tîtos kir jî, rast tê dîtin. 15 Û hezkirina wî ya hundirîn ji we re pirtir e, dema ku ew guhdariya we hemûyan tîne bîra xwe, we çawa bi tirs û lerz ew qebûl kir. 16 Ji ber vê yekê ez şa me ku di her tiştî de baweriya min bi we heye. BEŞA 8
BEŞA 7 1 Ji ber vê yekê, delalno, em xwe ji her pîsîtiyên beden û ruh paqij bikin û bi tirsa Xwedê pîroziyê temam bikin. 2 Me qebûl bikin; me neheqî li tu kesî nekir, me li tu kesî xerab nekir, me li tu kesî xapandin. 3 Ez vê yekê nabêjim ku we sûcdar derxim, çimkî min berê jî gotibû ku hûn di dilê me de ne ku hûn bi we re bimirin û bijîn. 4 Bi cesareta axaftina min a ji we re mezin e, mezin e rûmeta min ji we re: Ez bi rihetiyê tije me, Di hemû tengahiya me de pir şa me. 5Çimkî çaxê em hatin Mekedonyayê, bedenê me rihet nebû, lê em ji her aliyê ve dilgiran bûn. bê şer bûn, tirs hebûn. 6 Lê belê Xwedayê ku teseliyê dide yên ku hatine avêtin, bi hatina Tîtos dilê me da. 7 Û ne tenê bi hatina wî, lê bi wê handana ku ew di we de hat handan, dema ku wî ji me re xwestek, şîna we û dilgermiya we ji min re got. da ku ez bêtir şa bûm. 8Çimkî min hûn bi nameyekê poşman kiribin jî, ez tobe nakim, her çend min tobe kiribe jî. 9 Niha ez şa ne ku hûn xemgîn bûn, lê ji ber ku hûn ji tobeyê xemgîn bûn.
111
1 Birano, em bi kerema Xwedê ya ku li ser civînên Mekedonyayê hatiye dayîn, bi we re dikin. 2 Çawa ku di ceribandinek mezin a tengahiyê de pirbûna şahiya wan û belengaziya wan a kûr bi dewlemendiya serbestiya wan zêde bû. 3 Çimkî ji bo hêza wan, ez şahidiyê dikim, erê, û ji hêza wan zêdetir ew ji xwe xwestin; 4 Bi gelek duayan ji me re dua dikin ku em diyariyê bistînin û hevpariya xizmeta pîrozan bigirin ser xwe. 5 Û wan ev kir, ne wek ku me hêvî dikir, lê pêşî berê xwe dan Xudan û bi daxwaza Xwedê ji me re. 6 Bi vî awayî me ji Tîtos xwest, ku çawa ku wî dest pê kiribû, ew jî di we de heman keremê biqedîne. 7 Ji ber vê yekê, çawa ku hûn di her tiştî de, bi bawerî, gotin, û zanîn û bi hemû xîret û hezkirina xwe ya ji me re pir in, binerin ku hûn di vê keremê de jî zêde bin. 8 Ez ne bi emrê dipeyivim, lê bi fersenda pêşewatiya kesên din û ji bo ku dilpakiya hezkirina te îsbat bikim. 9Çimkî hûn bi kerema Xudanê me Îsa Mesîh dizanin ku her çiqas ew dewlemend bû jî ji bo we feqîr bû, da ku hûn bi belengaziya wî dewlemend bibin. 10 Û di vir de ez şîretan dikim: Çimkî ev ji bo we, yên ku ji berê ve dest pê kiribûn, ne tenê bi kirina salekê, lê ji salek berê ve jî guncan e. 11 Îcar vê yekê bikin; da ku çawa ku haziriya îradeyê hebû, bi vî awayî jî ji ya ku we heye pêk tê. 12 Çimkî eger pêşî hizireke dilxwaz hebe, li gora ku meriv heye tê qebûlkirin û ne li gora ku wî tune ye. 13 Çimkî ez nabêjim ku merivên din sivik bibin û hûn bargiran bibin. 14Lê bi wekheviyekê, da ku niha di vê demê de pirbûna we ji bo hewcedariya wan bibe pêdiviyek, ku pirbûna wan jî ji bo hewcedariya we be; ku wekhevî hebe. 15 Wek ku hatiye nivîsîn: «Yê ku pir civandiye, tiştek jê re nema; Û yê ku hindik berhev kiribû, kêmasiya wî tune bû. 16 Lê şikir ji Xwedê re, yê ku ji bo we bi heman xîretkêşiyê dilê Tîtos da.
2 KORINTÎ
BEŞA 10
17 Bi rastî wî ev şîret qebûl kir; lê ji ber ku hê bêtir pêşda çû, bi dilê xwe çû ba we. 18 Û me birayê wî bi wî re şand, ku pesnê wî di nav hemû civînan de di Mizgîniyê de ye. 19 Û ne tenê ew, lê ewê ku di nav civînan de jî hat bijartin, da ku bi vê keremê re bi me re bigere, ya ku ji aliyê me ve ji bo rûmeta heman Xudan û ji bo ragihandina hişê we yê hazir tê dayîn. 20 Xwe ji vê yekê dûr bixin, da ku tu kes di vê pirbûna ku ji aliyê me ve tê dayîn de me sûcdar neke. 21 Ne tenê li ber Xudan, lê li ber mirovan jî tiştên rast peyda bikin. 22 Û me birayê xwe bi wan re şand, yê ku me gelek caran di gelek tiştan de xîretkêşî kir, lê niha hê bêtir xîretkêş e, li ser baweriya mezin a ku min bi we heye. 23 Ma yek ji Tîtos bipirse, ew ji bo we hevpar û alîkarê min e; an jî ji birayên me bipirsin, ew qasidên civînan in û rûmeta Mesîh in. 24 Ji ber vê yekê hûn delîlên hezkirina xwe û pesnê me ji bo we nîşanî wan û li ber civînan bidin.
1 Niha ez Pawlos bi xwe, bi nermî û nermiya Mesîhê ku li ber we di nav we de bêbingeh im, lê nebûna we li hember we wêrek im, lava ji we dikim. 2Lê ez ji we lava dikim, ku gava ez amade me, bi wê ewlebûna ku li hember hinekên ku li ser me difikirin ku em li gor bedenê dimeşin, wêrek nebim. 3Çimkî em di bedenê de rêve diçin jî, em li gor bedenê şer nakin. 4 (Çimkî çekên me yên şer ne bedenî ne, lê bi destê Xwedê hêzdar in ku ji bo hilweşandina çeperên xurt in;) 5 Xeyalan û her tiştê bilind yê ku xwe li hember zanîna Xwedê bilind dike davêje xwarê û her ramanê di guhdana Mesîh de dikişîne; 6 Û di gava ku guhdana we temam bû, hûn amade ne ku tolhildanê ji her bêguhdariyê hilînin. 7 Ma hûn li tiştên ku li pey xuyabûna derve dinêrin? Eger yek ji xwe bawer bike ku ew yê Mesîh e, bila dîsa li ser xwe bifikire ku çawa ew yê Mesîh e, em jî yên Mesîh in. 8Çimkî ez hinekî din jî bi desthilatiya xwe pesnê xwe bidim, ya ku Xudan ji bo avakirinê û ne ji bo tunekirina we daye me, ez şerm nakim. 9 Da ku ez nefikirîm ku ezê we bi nameyan netirsînim. 10 Çimkî nameyên wî, dibêjin, giran û bi hêz in; lê hebûna laşê wî qels e û axaftina wî piçûktir e. 11 Yê weha bila wisa bifikire, ku gava em nebin, çawa em bi gotinê bi herf in, gava ku em amade bin, emê bi kirinê jî wusa bin. 12Çimkî em newêrin xwe bidine hejmarê û xwe bi yên ku xwe tewsiye dikin re bidin ber hev; 13 Lê em bi tiştên bê pîvana xwe pesnê xwe nadin, lê li gor pîvana hukmê ku Xwedê ji me re belav kiriye, ji bo ku bigihîje we jî. 14Çimkî em xwe li ser pîvana xwe dirêj nakin, wek ku em xwe negihandine we; 15 Bi tiştên bê pîvan, yanî bi keda mirovên din pesnê xwe nadin. lê bi hêviya ku gava baweriya we zêde bibe, em ê bi we re li gorî hukmê xwe pir mezin bibin. 16 Ji bo ku Mizgîniyê li herêmên ji we wêdetir bidin bihîstin û bi rêza tiştên din ên ku ji destê me re hatine amadekirin pesnê xwe nedin. 17 Lê yê ku pesnê xwe dide, bila bi Xudan pesnê xwe bide. 18Çimkî ne yê ku xwe tewsiyê dike tê pesindan, lê yê ku Xudan tewsiye dike, tê pejirandin.
BEŞA 9 1Çimkî li ser xizmeta pîrozan, zêde ye ku ez ji we re binivîsim: 2Çimkî ez bi dilpakiya hişê we dizanim, ji bo ku ez ji Mekedonya re pesnê we didim, ku Axayayê salek berê amade bû. û xîreta te gelek kes hêrs kir. 3 Lê belê min bira şandin, da ku pesnê me ji bo we pûç nebe. da ku, wekî min got, hûn amade bin: 4 Nebe ku eger ew ji Mekedonyayê bi min re bên û we amade nebînin, em (ku em nebêjin hûn) bi vê pesnê xwe yê ewledar şerm nekin. 5 Ji ber vê yekê min pêwîst dît ku ez birayan şîret bikim, ku ew berê xwe bidin we, û berê qenciya we, ya ku we berê pê hesiyabû, pêk bînin, da ku ew amade bin, ne ji bo xêrê, û ne ji çavbirçîtiyê. . 6 Lê ez vê dibêjim: Yê ku kêm diçîne, wê bi kêmanî jî bidirûn; û yê ku bi comerdî diçîne, ewê bi xêr jî bidirûn. 7 Her kes çawa ku di dilê xwe de dixwaze, bila bide. ne bi dilxwazî û ne jî ji neçarî. Çimkî Xwedê ji kesê dilşad hez dike. 8 Û Xwedê dikare hemû keremê li ser we zêde bike; da ku hûn hergav di her tiştî de têra xwe bikin, ji bo her karê qenc zêde bibin. 9 (Wek ku hatiye nivîsîn, wî belav kir; wî da belengazan; rastdariya wî her û her dimîne. 10 Îcar, yê ku tovê tov dike, hem ji bo xwarina we nan pêşkêş dike, hem jî tovê weya ku hatiye çandin zêde dike û berê rastdariya we zêde dike. 11 Di her tiştî de ji bo her xêrê dewlemend bûne, ku bi saya me ji Xwedê re şikirdar dibe. 12 Ji ber ku îdara vê xizmetê ne tenê hewcedariya pîrozan peyda dike, lê bi gelek spasiyên ji Xwedê re jî pir e. 13 Gava ku ew bi ceribandina vê xizmetê pesnê Xwedê didin, ji ber ku hûn ji Mizgîniya Mesîh re bindest in, ji bo belavkirina we ya azad li wan û ji hemû mirovan re. 14 Û bi duayên wan ên ji bo we, yên ku li dû we ne, ji kerema Xwedê ya ku di we de ye. 15 Şikir ji Xwedê re ji bo diyariya wî ya ku nayê vegotin.
BEŞA 11 1 Xwezî Xwedê hûn di bêaqiliya min de hinekî bi min ragirin û bi rastî jî min ragirin. 2Çimkî ez bi çavnebariya xweda li ser we çavnebar im, çimkî min hûn bi yek mêrî re girêdaye, da ku ez we wek keçikeke pak pêşkêşî Mesîh bikim. 3 Lê ez ditirsim, ku çawa ku mar bi hîkmetiya xwe Hewa xapandiye, wusa jî hişê we ji sadebûna di Mesîh de xera nebe. 4 Çimkî eger yê ku tê îsayekî din ê ku me jê re negotiye bide bihîstin, an jî eger hûn ruhekî din ê ku we qebûl nekiriye, an Mizgîniyeke din a ku we qebûl nekiriye, bistînin, hûn dikarin wî ragirin. 5Çimkî ez dibêm qey ez tistekî jî li paş Şandiyên herî sereke nîn bûm.
112
2 KORINTÎ
6 Lê her çend ez di axaftinê de bêaqil im, lê ne di zanînê de; lê em di her tiştî de di nav we de eşkere bûne. 7 Ma min sûcek kir ku ez xwe biçûk bikim, da ku hûn bilind bibin, ji ber ku min Mizgîniya Xwedê bi bextewarî ji we re danî? 8 Min civînên din talan kirin, ji bo ku ez ji we re xizmetê bikim, min heqdest girt. 9 Û gava ku ez li ba we bûm û min xwest, min ji tu kesî re negirt; ji ber ku birayên ku ji Mekedonyayê hatibûn ji min re kêm bûn; ezê xwe biparêzim. 10 Çawa ku rastiya Mesîh bi min re ye, li herêmên Axayayê tu kes nikare min ji vê pesnê xwe bigire. 11 Ji ber çi? ji ber ku ez ji te hez nakim? Xwedê dizane. 12 Lê tiştê ku ez dikim, ezê bikim, da ku ez fersendê ji yên ku fersendê dixwazin qut bikim; da ku ew li cihê ku pesnê xwe didin, ew jî wek me bên dîtin. 13 Çimkî yên weha şandiyên derewîn, xebatkarên xapînok in, ku xwe diguherînin Şandiyên Mesîh. 14 Û ne ecêb e; Çimkî Şeytan bi xwe diguhere milyaketekî ronahiyê. 15 Ji ber vê yekê, ne tiştekî mezin e ku xizmetkarên wî jî bibin xizmetkarên rastdariyê. dawiya wan li gor karên wan be. 16 Ez dîsa dibêjim: Bila tu kes min bêaqil nebîne. eger ne wisa be, lê wek yekî bêaqil min qebûl bikin, da ku ez hinekî pesnê xwe bidim. 17 Tiştê ku ez dibêjim, ez ne li gor Xudan dibêjim, lê wek bêaqilî, bi vê ewlebûna pesnê xwe. 18 Ji ber ku gelek li gor bedenê pesnê xwe didin, ezê jî pesnê xwe bidim. 19Çimkî hûn bi dilşadî cefayê bêaqilan dikişînin, çimkî hûn xwe şehreza dibînin. 20Çimkî hûn cefayê dikişînin, eger yek we bike kole, eger yek we bixwe, eger yek we bigire, eger yek xwe bilind bike, eger mirovek li rûyê we bixe. 21 Ez li ser rûreşiyê dibêjim, wekî em qels bûne. Lê belê li ku derê cesûr be (ez bi bêaqilî dipeyivim) ez jî wêrek im. 22 Ma ew Îbranî ne? Ez jî wisa me. Ma ew Îsraîlî ne? Ez jî. Ma ew ji dûndana Birahîm in? ez jî wisa. 23 Ma ew xizmetkarên Mesîh in? (Ez wekî bêaqil dipeyivim) Ez bêtir im; di kedên pirtir de, di hêlînên li ser pîvanê de, di zindanan de pirtir, di mirinan de pir caran. 24 Ji Cihûyan pênç caran min ji yekê pê ve çil lêdan girtin. 25 Sê caran bi daran li min xistin, carekê ez hatim kevirkirin, sê caran ez keştiyek binav bûm, şev û rojekê ez di kûrahiyê de mam. 26 Gelek caran di geryan de, di talûkeyên avê de, di talûkeyên dizan de, di xetereyên welatiyên min de, di xetereyên miletan de, di xetereyên li bajêr de, di xetereyên li çolê de, di xetereyên di deryayê de, di xetereyên di nav derewan de. birano; 27 Di westayî û êşê de, di gelek caran nobedariyê de, di birçîbûn û tîbûnê de, pir caran di rojiyê de, di serma û tazîbûnê de. 28 Ji bilî tiştên derve, yên ku her roj tên serê min, xema hemû civînan e. 29 Kî lawaz e û ez ne qels im? kî xeyîdiye û ez neşewitim? 30 Ger hewcedariya min bi rûmet hebe, ez ê bi tiştên ku li ser nexweşiyên xwe ne, pesnê xwe bidim. 31 Xwedê û Bavê Xudanê me Îsa Mesîh, yê ku her û her pîroz e, dizane ku ez derewan nakim.
113
32 Li Şamê waliyê Aretas padîşah, bajarê Şamê bi garnîzoneke xwe veşartibû û dixwest ku min bigire. 33 Û ji pencereke di selikekê de ez ber bi dîwêr ve hatim xwarê û ji destên wî xilas bûm. BEŞA 12 1 Ji bo min ne guncan e ku ez rûmet bikim. Ezê werim dîtinî û peyxama Xudan. 2 Min ji çardeh sal berê mirovek di nav Mesîh de nas kir (ku di bedenê de ye, ez nikarim bibêjim; an ji bedenê ye, ez nikarim bêjim: Xwedê dizane;) yekî weha heta ezmanê sêyemîn girt. 3 Û min merivekî usa nas kir, (çi di bedenê de, çi ji bedenê, ez nikarim bêjim: Xwedê dizane;) 4 Çawa ku ew hat birin bihiştê û peyvên ku nayên gotin bihîstin, ku ne rewa ye ku mirov bêje. 5 Ezê pesnê yekî weha bidim, lê ezê pesnê xwe nekim, lê bi nexweşiyên xwe. 6 Çimkî ez bixwazim pesnê xwe bidim jî, ez ê ne bêaqil bim; Çimkî ez ê rastiyê bibêjim: lê niha ez xwe nagirim, da ku kesek li ser min nefikire ji ya ku min dibîne an jî ji min dibihîze. 7 Û ji bo ku ez bi pirbûna peyxaman ji pîvana xwe bilind nebim, di bedenê de stirîyek ji min re hat dayîn, Qasidê Îblîs da ku min bişkîne, da ku ez ji pîvanê bilind nebim. 8 Ji bo vê yekê min sê caran ji Xudan lava kir ku ew ji min derkeve. 9 Û wî ji min re got: Kerema min têra te dike, çimkî hêza min di qelsiyê de temam dibe. Ji ber vê yekê bi dilşadî ez ê bêtir bi bêhêziyên xwe pesnê xwe bidim, da ku hêza Mesîh li ser min bimîne. 10 Ji ber vê yekê ez ji bo xatirê Mesîh ji nexweşiyan, ji rûreşiyan, ji hewcedariyên, ji tengahiyê, ji tengahiyê kêfxweş dibim. 11 Ez di pesnê xwe de bêaqil bûm; we ez mecbûr kirim, çimkî diviyabû ku ez ji we bihatama pesinandin. Çimkî ez di tu tiştî de li pişt Şandiyan a herî mezin nînim. 12 Bi rastî nîşanên Şandiyan di nav we de bi hemû bîhnfirehiyê, bi nîşanan, bi kerametan û bi kirinên hêzdar hatin kirin. 13 Ma hûn di çi de ji civînên din kêmtir bûn, ji bilî ku ez bi xwe li ser we ne bargiran bûm? vê xeletiya min bibore. 14 Va ye, cara sisiyan ez amade me ku bêm ba we; Û ez ji we re bargiran nabim, çimkî ez ne li we, lê li we digerim. Çimkî divê zarok ne ji bo dê û bav, lê dê û bav ji bo zarokan deynin. 15 Û ezê bi dilşadî xerc bikim û ji bo we xerc bikim; her çend ez ji te pirtir hez bikim, ew qas kêm bê hezkirin. 16Lê wusa be, min barê we neanî; lê belê min hûn bi hîle û hîlekar girtin. 17 Ma min bi yekî ji wan ên ku min ji we re şandî, qezencek ji we re kir? 18 Min Tîtos xwest û bi wî re min birayek şand. Tîtos ji we qezencek çêkir? Ma em bi heman ruhî meşiyan? em ne di heman gavan de meşiyan? 19 Dîsa hûn difikirin ku em xwe ji we re efû dikin? Em bi Mesîh li ber Xwedê dipeyivin; lê hezkirîno, em her tiştî ji bo avakirina we dikin. 20Çimkî ez ditirsim ku gava ez bêm, we wek ku ez naxwazim bibînim û wek ku hûn naxwazin li cem we bibînim; werimandin, teşqele:
2 KORINTÎ
21 Û da ku gava ez dîsa bêm, Xwedayê min min di nav we de nizim neke û ez li gelekên ku berê guneh kirine û ji pîsîtî, fuhûşî û fêlbaziya ku kirine poşman nebim. BEŞA 13 1 Ev cara sisiyan e ku ez têm ba we. Di devê du-sê şahidan de wê her gotin were saz kirin. 2 Min berê ji we re got û wek ku ez cara diduyan bim, min ji we re got; Û ez niha nebûna, ji wan ên ku heta niha guneh kirine û ji hemûyên din re dinivîsim, ku eger ez dîsa bêm, ez ê xwe nehêlim. 3 Madem hûn li delîlekê digerin ku Mesîh bi min re dipeyive, ku ji we re ne qels e, lê bi we re bi hêz e. 4Çimkî ew bi bêhêziyê hat xaçkirin jî, bi hêza Xwedê dijî. Çimkî em jî di wî de qels in, lê emê bi hêza Xwedê ya li ser we bi wî re bijîn. 5 Xwe bikolin ka hûn di baweriyê de ne. xwe îspat bikin. Ma hûn bi xwe nizanin ku îsa Mesîh di nav we de çawa ye, ji bilî ku hûn sûcdar nebin? 6 Lê ez bawer dikim ku hûn ê bizanibin ku em ne rezîl in. 7 Niha ez ji Xwedê lava dikim ku hûn xerabiyê nekin; ne ji bo ku em erêkirî xuya bikin, lê ji bo ku hûn ya rast bikin, tevî ku em wekî rezîl bin. 8 Çimkî em nikarin tiştekî li dijî rastiyê bikin, lê ji bo rastiyê. 9Çimkî em şa dibin, çaxê em qels in, û hûn jî qewî ne. 10 Ji ber vê yekê ez van tiştan li ber tunebûnê dinivîsim, da ku ez bi amadebûna xwe tûj nebim, li gorî hêza ku Xudan daye min ji bo avakirinê û ne ji bo hilweşandinê. 11 Di dawiyê de, birano, xatirxwestinê bikin. Kamil bin, bi rihetî bin, yek hiş bin, bi aştî bijîn; û Xwedayê hezkirin û aştiyê wê bi we re be. 12 Bi ramûsana pîroz silavan li hev bikin. 13 Hemû pîroz silavan li we dikin. 14 Kerema Xudan Îsa Mesîh, hezkirina Xwedê û hevpariya Ruhê Pîroz bi we hemûyan re be. Amîn. (Navenda diduyan ji Korîntî re ji Filîpyayê, bajarekî Makedonyayê, ji aliyê Tîtos û Lûkas ve hatiye nivîsandin.)
114
Galatî BEŞA 1 1 Pawlosê şandî (ne ji mirovan, ne bi mirovan, lê bi Îsa Mesîh û Bav Xwedayê ku ew ji nav miriyan rakir;) 2 Û hemû birayên ku bi min re ne, ji bo civînên Galatyayê: 3 Kerem û aştî ji Bav Xwedê û ji Xudanê me Îsa Mesîh li ser we be, 4Yê ku xwe ji bo gunehên me da, da ku li gor daxwaza Xwedê û Bavê me me ji vê dinya xerab a niha rizgar bike. 5 Her û her rûmet ji wî re be. Amîn. 6 Ez ecêbmayî dimînim ku hûn ewqas zû ji wî yê ku we gazî kerema Mesîh kiriye, ji bo Mizgîniyeke din veqetiyane. 7 Ya ku ne yê din e; lê hinek hene ku we diêşînin û dixwazin Mizgîniya Mesîh xera bikin. 8 Lê belê em an jî milyaketekî ji ezmên, ji wê Mizgîniya ku me ji we re daye pê ve, Mizgîniyeke din ji we re bide bihîstin, nifir li wî be. 9 Çawa ku me berê jî got, ez niha jî dîsa dibêjim: Eger yek Mizgîniyeke din ji ya ku we standiye ji we re bide bihîstin, nifir li wî be. 10 Ma ez niha mirovan razî dikim an Xwedê? an ez li xweşkirina mêran digerim? Çimkî eger ez hê ji mirovan razî bûm, ez ne bibûma xulamê Mesîh. 11 Lê birano, ez we piştrast dikim ku Mizgîniya ku ji min re hat dayîn, ne li gor mirovan e. 12Çimkî min ew ne ji mirovan stand û ne jî hat hînkirin, lê belê bi peyxama Îsa Mesîh. 13Çimkî we xebera min a berê ya di ola Cihûyan de bihîstiye, ku çawa min bêsînor tengahî da civîna bawermendan a Xwedê û wê xera kir. 14 Û di dînê Cihûyan de ji gelek kesên wek min ên di miletê xwe de sûd wergirt û ji adetên bav û kalên xwe bêtir xîret kir. 15 Lê gava ku Xwedê xweş hat, yê ku ez ji zikê diya min veqetandim û bi kerema xwe gazî min kir, 16 Ji bo ku Kurê xwe bi min eşkere bike, da ku ez wî di nav miletan de bidim bihîstin; Di cih de min bi goşt û xwîn negot: 17 Ez neçûm Orşelîmê, li ba wan ên ku beriya min Şandî bûn. lê ez çûm Erebistanê û dîsa vegeriyam Şamê. 18 Hingê piştî sê salan ez ji bo dîtina Petrûs hilkişiyam Orşelîmê û panzdeh rojan li ba wî mam. 19 Lê ji Şandiyan, ji birayê Xudan Aqûb pê ve, min tu kes nedît. 20 Niha tiştên ku ez ji we re dinivîsim, va ye, li ber Xwedê, ez derewan nakim. 21 Paşê ez hatim herêmên Sûriyê û Kîlîkyayê. 22 Û ji civînên Cihûstanê yên ku di Mesîh de bûn, bi rû nenas bû. 23 Lê wan bi tenê bihîstibû ku: Yê ku di demên berê de tengahî dikişand, niha li ser baweriya ku berê xera kiribû, dide. 24 Û wan bi min pesnê Xwedê dan. BEŞA 2 1 Piştî çardeh salan ez dîsa bi Barnabas re hilkişiyam Orşelîmê û Tîtos jî bi xwe re bir.
115
2 Û ez bi Peyxama Yûhenna hilkişiyam û ew Mizgîniya ku ez di nav miletan de didim, lê bi taybetî ji wan ên ku bi navûdeng in re, da ku ez bi tu awayî bezî nebim, an beziyam, vala nekim. 3 Lê ne Tîtosê ku bi min re bû, ji ber ku Yewnanî bû, neçar ma ku sinet bibe. 4 Û ji ber birayên derewîn ên nezan hatin hundir, yên ku bi nepenî hatin hundir, da ku bişopînin azadiya me ya ku bi Mesîh Îsa heye, da ku me bixin koletiyê. 5 Me cih da wî, ne ji bo saetekê; da ku rastiya Mizgîniyê bi we re berdewam bike. 6Lê ji wan ên ku hinekî xuya dibûn (çi jî bin, ji min re ferq nake: Xwedê kesê tu kesî qebûl nake.) Çimkî yên ku hinekî di civînê de xuya dibûn tiştek li min zêde nekirin. 7 Lê berevajî vê yekê, gava wan dît ku Mizgîniya sinetnebûyînê ji min re hatiye dayîn, çawa ku Mizgîniya sinetbûnê ji Petrûs re bû. 8 (Çimkî yê ku di Petrûs de ji bo şagirtiya sinetbûnê bi bandor kir, di nav miletan de bi min re hêzdar bû.) 9 Û çaxê Aqûb, Kîfas û Yûhenna, yên ku stûn dixuya, kerema ku ji min re hatibû dayîn fêm kirin, destên rast ên hevpariyê dan min û Barnabas. da ku em herin ba miletan û ew jî sinet bikin. 10 Tenê ewan dixwazin ku em belengazan bînin bîra xwe. heman tiştê ku ez jî li bendê bûm ku bikim. 11Lê çaxê Petrûs hat Entakyayê, min li ber wî rawestiya, çimkî ew sûcdar bû. 12 Çimkî berî ku hinek ji Aqûb bên, wî bi necihûyan re xwar û xwar. 13 Cihûyên din jî bi wî re dubendî bûn. Wisa ku Barnabas jî bi teşhîrkirina wan hat birin. 14 Lê gava ku min dît ku ew li gor rastiya Mizgîniyê ne rast rêve diçin, min beriya hemûyan ji Petrûs re got: «Eger tu Cihû yî, li gor rêbaza miletan dijî û ne wek Cihûyan e, çima tu mecbûrî miletên din wekî Cihûyan bijîn? 15 Em ku bi xwezaya xwe Cihû ne û ne gunehkarên miletan in, 16 Dizanin ku mirov ne bi kirinên Şerîetê, lê bi baweriya Îsa Mesîh rastdar dibe, me jî bi Îsa Mesîh bawer kir, da ku em bi baweriya Mesîh rastdar bibin, ne bi kirinên Şerîetê. : Çimkî bi kirinên Şerîetê tu beden rastdar nabe. 17 Lê eger em bi Mesîh rastdar bibin, em bi xwe jî gunehkar bên dîtin, ma Mesîh xizmetkarê guneh e? Xwedê neke. 18Çimkî eger ez tiştên ku min hilweşandin dîsa ava bikim, ez xwe sûcdar dikim. 19 Çimkî ez bi Şerîetê ji Şerîetê re mirim, da ku ez ji Xwedê re bijîm. 20 Ez bi Mesîh re hatim xaçkirin, lê ez dijîm; lê ne ez, lê Mesîh bi min re dijî. û jiyana ku ez niha di bedenê de dijîm, ez bi baweriya Kurê Xwedê yê ku ji min hez kir û xwe ji bo min da, dijîm. 21 Ez ji kerema Xwedê şikest nadim, çimkî eger rastdarî bi Şerîetê bê, Mesîh bêwate mir. BEŞA 3 1 Ey Galatî yên bêaqil, kê hûn sêrbaz kirine, da ku hûn guh nedin rastiyê, ku bi eşkereyî Îsa Mesîh li ber çavên we hatiye xaçkirin û di nav we de hatiye xaçkirin? 2 Ma ezê tenê vê ji we hîn bibim: We Ruh bi kirinên Şerîetê an bi bihîstina baweriyê standiye?
Galatî
3 Ma hûn ewqas bêaqil in? Ma hûn bi Ruh dest pê kirine, ma hûn bi bedenê kamil bûne? 4 Ma we ewçend cefayên pûç kişandiye? eger ew hê jî pûç be. 5 Îcar ewê ku Ruh ji we re xizmet dike û di nav we de kerametan dike, bi kirinên Şerîetê an bi bihîstina baweriyê dike? 6 Çawa ku Birahîm ji Xwedê bawer kir û ew ji wî re rastdarî hat hesibandin. 7 Îcar hûn bizanin ku yên ji baweriyê ne, ew zarokên Birahîm in. 8 Nivîsara Pîroz pêşbîniya ku Xwedê wê bi baweriyê miletan rastdar bike, li ber Mizgîniyê ji Birahîm re da zanîn û got: «Hemû milet wê bi te pîroz bibin.» 9 Îcar yên ku baweriyê tînin, bi Birahîmê dilsoz re pîroz in. 10 Çimkî yên ku ji kirinên Şerîetê di bin nifirê de ne, çimkî hatiye nivîsîn: ‹Nalet li her kesê ku di hemû tiştên ku di Kitêba Şerîetê de hatine nivîsîn de nesekine ku wan bike. 11 Lê ev eşkere ye ku tu kes li ber Xwedê bi Şerîetê rastdar dernakeve; çimkî: Yê rast wê bi baweriyê bijî. 12 Şerîet ne ji baweriyê ye, lê belê, yê ku wan dike, wê di wan de bijî. 13 Mesîh em ji nifira Şerîetê xilas kirin û ji bo me kir nifir. Çimkî hatiye nivîsîn: Her kesê ku bi darê ve girêdayî be, nifir be. 14 Da ku bereketa Birahîm bi destê Îsa Mesîh bê ser miletan. da ku em bi baweriyê soza Ruh bistînin. 15 Birano, ez li gor adetên mirovan dibêjim; Her çend ew peymana mêrekî be jî, lê belê eger ew bête pejirandin, tu kes wê betal nake yan jî lê zêde dike. 16 Îcar soz ji Birahîm û dûndana wî re hatin dayîn. Ew nabêje: «Û ji tovan re, mîna yên gelekan; lê wek yek, Û ji dûndana te re, ku Mesîh e. 17 Û vê yekê ez dibêjim, ku ew peymana ku ji ber Xwedê di Mesîh de hatibû pejirandin, qanûna ku çarsed û sî sal şûnda bû, nikare betal bike, da ku ew soza bêkêr be. 18 Çimkî eger mîras ji Şerîetê be, êdî ew ne soz e; lê Xwedê ew bi soz daye Birahîm. 19 Îcar çima ji Şerîetê re xizmetê dike? Ji ber gunehan hat zêdekirin, heta ku tovê ku soz jê re hatiye dayîn bê. û ew ji aliyê milyaketan ve di destê navbeynkarekî de hat emir kirin. 20 Niha navbeynkar ne navbeynkarê yekî ye, lê Xwedê yek e. 21 Ma qanûn li dijî sozên Xwedê ye? Xwedê nehêle: Çimkî eger zagonek ku bikaribûya jiyanê bidaya, bi rastî jî edalet diviya bi Şerîetê bûya. 22 Lê Nivîsara Pîroz her tişt di bin guneh de qedand, da ku soza bi baweriya Îsa Mesîh ji yên ku bawer dikin re bê dayîn. 23 Lê hê beriya ku bawerî bê, em di bin Şerîetê de hatin girtin û li ber baweriya ku wê paşê eşkere bibe, hatin girtin. 24 Ji ber vê yekê Şerîet mamosteyê me bû ku me bîne ba Mesîh, da ku em bi baweriyê rastdar bibin. 25 Lê piştî ku ew bawerî hat, êdî em ne di bin mamosteyê dibistanê de ne. 26 Çimkî hûn hemû jî bi baweriya Mesîh Îsa zarokên Xwedê ne. 27 Çimkî hemûyên ku hûn bi Mesîh imad bûne, Mesîh li xwe kirine. 28 Ne Cihû û ne Yewnanî heye, ne xulam û ne azad heye, ne nêr û ne jî jin heye, çimkî hûn hemû bi Mesîh Îsa yek in.
29 Û eger hûn yên Mesîh in, hingê hûn dûndana Birahîm in û li gor sozê wêris in. BEŞA 4 1 Îcar ez dibêjim, ku wêris, heta ku zarok be, ji xulamê xwe cuda nabe, her çend ew xwediyê her tiştî be jî. 2 Lê heta wextê ku bav destnîşan kiriye di bin mamoste û walî de ye. 3 Bi vî awayî em, dema em zarok bûn, di bin hêmanên dinyayê de bûn. 4Lê çaxê temamiya zeman hat, Xwedê Kurê xwe şand ku ji jinekê hatiye çêkirin û di bin Şerîetê de hatiye çêkirin. 5 Ji bo ku em wan ên ku di bin Şerîetê de ne, xilas bikin, da ku em kurên xwe bistînin. 6 Û ji ber ku hûn kur in, Xwedê Ruhê Kurê xwe şand dilê we û diqîre: «Aba, Bavo!» 7 Ji ber vê yekê tu êdî ne xulam, lê kur î; û eger kur be, bi saya Mesîh wêrisê Xwedê ye. 8 Lê belê, gava ku we Xwedê nas nekir, we ji wan re xizmet kir, yên ku ji xweda ne xweda ne. 9 Lê niha, piştî ku we Xwedê nas kir, yanê hûn ji Xwedê re hatin naskirin, hûn çawa dîsa li hêmanên qels û belengaz vedigerin, yên ku hûn dixwazin dîsa di koletiyê de bin? 10Hûn roj, meh, dem û sal dibînin. 11 Ez ji we ditirsim, ku min kedeke pûç daye we. 12 Birano, ez ji we lava dikim, hûn wek min bin. Çimkî ez wek we me: we qet ez birîndar nekirim. 13 Hûn dizanin ku min pêşî çawa bi nexweşiya bedenê Mizgînî da we. 14 Û we ceribandina min a ku di nefsa min de bû, kêm nekir û red nekir; lê ez wek milyaketê Xwedê, wek Mesîh Îsa qebûl kirim. 15 Îcar ew bextewariya ku we got li ku ye? Çimkî ez ji we re şahidiyê dikim ku, eger mimkûn bûya, weyê çavên xwe derana û bidana min. 16 Ma ji ber ku ez rastiyê ji we re dibêjim, ez bûm dijminê we? 17 Ew bi xîret bandorê li we dikin, lê ne baş; erê, ewê we ji holê rakin, da ku hûn bandorê li wan bikin. 18 Lê baş e ku hûn her gav di tiştekî qenc de bi xîret bin û ne tenê dema ku ez li ba we me. 19 Zarokên min ên biçûk, ku ez ji nû ve jidayikbûna wan diêşînim heta ku Mesîh di nav we de çêbibe, 20 Ez dixwazim niha li ba we bim û dengê xwe biguherim; Çimkî ez di gumana te de me. 21 Ji min re bêjin, hûn ên ku dixwazin di bin Şerîetê de bin, ma hûn Şerîetê nabihîzin? 22 Çimkî hatiye nivîsîn ku du kurên Birahîm hebûn. 23 Lê yê ku ji xulamê bû, li gor bedenê çêbû. lê ew jina azad bi soz bû. 24 Ev her du peyman in; yê ku ji Çiyayê Sînayê ye, yê ku digihê koletiyê, ew jî Agar e. 25Çimkî ev Agar Çiyayê Sînayê ye li Erebîstanê û bersîva Orşelîma ku niha heye û bi zarokên xwe re kole ye. 26 Lê Orşelîma li jor azad e, ku diya me hemûyan e. 27 Ji ber ku hatiye nivîsîn: «Şa bibe ey bêdawî yê ku tu diçî! tu derkevî û bigirî, tu yê ku jan nekişîne! 28 Îcar birano, em jî wek Îshaq zarokên sozê ne. 29 Lê çawa ku hingê yê ku li gor bedenê çêbû, tengahiyê da yê ku li gor Ruh çêbûbû, niha jî wusa ye.
116
Galatî
30 Lê dîsa jî Nivîsara Pîroz çi dibêje? Xulam û kurê wê derxe, çimkî kurê xulamê bi kurê jina azad re nabe mîrasgirê. 31 Îcar birano, em ne zarokên xulamê ne, lê yên azad in. BEŞA 5 1 Ji ber vê yekê di azadiya ku Mesîh em azad kirin de, rawestin û dîsa bi nîrê koletiyê re nekevin. 2 Va ye, ez Pawlos ji we re dibêjim, eger hûn sinet bibin, Mesîh tu feyda we nake. 3 Çimkî ez dîsa ji her kesê sinetbûyî re şahidiyê dikim ku ew deyndarê kirina tevahiya Şerîetê ye. 4 Ji we her kesê ku bi Şerîetê rastdar bê dîtin, Mesîh ji we re bêbandor e. hûn ji kerema xwe ketine. 5 Çimkî em bi riya Ruh li hêviya hêviya rastdariya bi baweriyê ne. 6 Çimkî di Îsa Mesîh de ne sinetbûn û ne jî sinetbûn bi kêr nayê. lê baweriya ku bi hezkirinê pêk tê. 7 We baş bezî; kê rê li we girt ku hûn guh nedin rastiyê? 8 Ev îqna ne ji yê ku gazî we dike tê. 9 Piçek hevîrtirşk hemû hevîrtirşkê dike. 10 Baweriya min bi saya Xudan bi we heye, ku hûn ê wekî din nefikirin; 11 Û ez birano, eger ez hîn sinetbûnê bidim, çima hîn tengahî li min tê? hingê sûcê xaçê raweste. 12 Ez dixwazim ku ew jî ji holê rabin, yên ku we aciz dikin. 13 Birano, hûn ji bo azadiyê hatine gazîkirin; tenê azadiyê ji bo fersenda bedenê bikar neynin, lê bi hezkirinê ji hev re xizmetê bikin. 14 Çimkî hemû Şerîet bi yek gotinê pêk tê, di vê yekê de jî; Tu ji cîranê xwe wek xwe hez bike. 15 Lê eger hûn hevûdu bixin û bixwin, hay ji xwe hebin ku hûn hevdû nexwin. 16 Îcar ez vê dibêjim: Bi Ruh Bimeşin û hûn xwestekên bedenê pêk neyên. 17 Çimkî beden li dijî Ruh dixwaze û Ruh jî li dijî bedenê dixwaze. 18 Lê eger hûn bi Ruh têne rêber kirin, hûn ne di bin Şerîetê de ne. 19 Niha karên nefsê diyar in, ev in; Zîna, fuhûşî, pîsîtî, pîsîtî, 20 Pûtperestî, sêrbazî, nefret, cudahî, hevgirtin, xezeb, pevçûn, serhildan, dînîtî, 21 Çavnebarî, kuştin, serxweşî, şahî û yên wekî wan ên ku ez ji berê de ji we re dibêjim, çawa ku min berê jî ji we re gotibû, yên ku van tiştan dikin, wê Padîşahiya Xwedê mîras bistînin. 22 Lê fêkiya Ruh hezkirin, şahî, aştî, bîhnfirehî, nermî, qencî, bawerî ye. 23 Nefsbiçûk, nefsbiçûk: Li hember wan qanûn tune. 24 Û yên ku yên Mesîh in, bi hezkirin û xwestekên xwe beden xaç kirin. 25 Eger em bi Ruh dijîn, bila em jî bi Ruh rêve herin. 26 Bila em rûmeta pûç nexwazin, hev hêrs nekin, çavnebariya hev nekin. BEŞA 6 1 Birano, eger mirovek di xeletiyekê de were girtin, hûn ên ruhanî, yekî wusa bi ruhê nermiyê vegerînin. li xwe binêre, da ku tu jî neyê ceribandin.
117
2 Barên hevdû hilgirin û bi vî awayî Şerîeta Mesîh bînin cih. 3 Çimkî eger yek xwe tiştek bihesibîne, dema ku ew ne tiştek e, ew xwe dixapîne. 4 Lê bila her kes karê xwe biceribîne û wê hingê ewê bi tenê bi xwe şa bibe û ne bi yê din re. 5 Çimkî her kes wê barê xwe hilgire. 6 Yê ku di peyvê de tê hînkirin, bila bi yê ku di her tiştên qenc de hîn dike re bêje. 7 Neyên xapandin; Tinazê bi Xwedê nayê kirin, çimkî mirov çi biçîne, wê wî jî bidirûn. 8 Çimkî yê ku di goştê xwe de diçîne, wê ji bedenê fesadiyê bidirû. lê yê ku bi Ruh diçîne, wê ji Ruh jiyana herheyî bidirû. 9 Û bila em ji qencîkirinê westayî nebin, çimkî di wextê xwe de emê bidirûn, eger em bêhêz nebin. 10 Ji ber vê yekê gava ku derfeta me heye, em qenciyê bi hemû mirovan bikin, nemaze ji wan ên ku ji malbata baweriyê ne. 11 Hûn dibînin ku min bi destê xwe nameyek çiqas mezin ji we re nivîsî. 12 Yên ku dixwazin di bedenê de xweş nîşan bidin, we sinet dikin; tenê ji bo ku ew ji ber xaça Mesîh tengahiyê nebînin. 13 Çimkî ne ew bi xwe yên sinetbûyî Şerîetê pêk tînin. lê dixwazin ku hûn sinet bibin, da ku ew bi bedena we pesnê xwe bidin. 14 Lê Xwedê nehêle ku ez pesnê xwe bidim, ji xeynî xaça Xudanê me Îsa Mesîh, yê ku dinya ji bo min û ez jî ji bo dinyayê bi destê wî hatiye xaçkirin. 15 Çimkî di Mesîh Îsa de ne sinetbûn, ne jî sinetnebûn bi kêrî tiştekî nayê, lê afirînekî nû. 16 Û yên ku li gor vê rêzê bimeşin, silamet, rehm û li ser Îsraêliya Xwedê be. 17 Ji niha û pê ve, bila kes min teng neke, çimkî ez nîşanên Xudan Îsa di bedena xwe de hildigirim. 18 Birano, kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi ruhê we re be. Amîn. (Ji Galatiyan re ji Romayê hatiye nivîsandin.)
Efesî
2 Di wê demê de hûn li gor rêça vê dinyayê, li gor mîrê hêza hewayê, ew ruhê ku niha di zarokên neguhdariyê de dixebite, dimeşiyan. 3 Di nav wan de me hemûyan jî di demên berê de bi xwestekên bedenê re sohbeta xwe dikir. û bi xwezayê xwe wek yên din zarokên xezebê bûn. 4Lê Xwedayê ku di rehmê de dewlemend e, ji ber hezkirina xwe ya mezin a ku bi wê ji me hez kir, 5 Gava ku em di gunehan de mirin jî, em bi Mesîh re zindî kirin (bi keremê hûn xilas bûne;) 6 Û em bi hev re rakir û bi Mesîh Îsa em bi hev re li cihên ezmanan rûnişt. 7 Ji bo ku di demên bê de bi saya Mesîh Îsa bi dilovaniya xwe ji me re dewlemendiya keremê ya pir zêde nîşan bide. 8 Çimkî hûn bi keremê bi baweriyê xilas bûne; û ew ne ji we ye: ew diyariya Xwedê ye. 9 Ne ji kirinan, da ku kesek pesnê xwe nede. 10Çimkî em karê wî ne, ku bi Mesîh Îsa ji bo kirinên qenc ên ku Xwedê ji berê ve destnîşan kirine, ku em di wan de bimeşin, hatine afirandin. 11 Ji ber vê yekê bînin bîra xwe ku hûn di bedenê de ji miletên din re derbas bûne. 12 Di wê demê de hûn bê Mesîh bûn, ji civata Îsraêl biyanî bûn û ji peymanên sozê xerîb bûn, bê hêvî bûn û li dinyayê bê Xwedê bûn. 13Lê niha bi Mesîh Îsa hûn ên ku carinan dûr bûn, bi xwîna Mesîh nêzîk bûn. 14 Çimkî ew aştiya me ye, yê ku herdu jî kirine yek û dîwarê navberê yê navbera me hilweşandiye. 15 Di nefsa xwe de dijminatî û zagona emrên ku di qanûnê de ne, rakirin. ji bo ku di nava xwe de ji du kesan yekî nû çêbike, bi vî awayî aştiyê çêbike; 16 Û ji bo ku ew herduyan bi yek bedenê bi xaçê bi Xwedê re li hev bîne û bi wî dijminî bikuje. 17 Û hat û Mizgîniya aştiyê da we yên dûr û yên nêzîk. 18 Çimkî bi saya wî em herdu jî bi yek Ruh têne ba Bav. 19 Îcar hûn êdî ne xerîb û biyanî ne, lê hûn hemwelatiyên pîrozan û yên mala Xwedê ne. 20 Û li ser bingeha Şandiyan û pêxemberan hatine avakirin û kevirê sereke Îsa Mesîh bi xwe ye. 21 Di nav wî de hemû avahî ku bi hev ve girêdayî ye, di nav Xudan de perestgehek pîroz mezin dibe. 22 Hûn jî tê de bi hev re ji bo rûniştina Xwedê bi Ruh hatine avakirin.
BEŞA 1 1 Pawlos, bi daxwaza Xwedê, ji pîrozên Efesê re û ji dilsozên bi Mesîh Îsa re, Şandiyê Îsa Mesîh e. 2 Kerem û aştî ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh li ser we be. 3 Xwezî bi Xwedê û Bavê Xudanê me Îsa Mesîh, yê ku bi Mesîh li cihên ezmanan bi hemû bereketên ruhanî em pîroz kirin. 4 Çawa ku wî em di nav wî de beriya damezrandina dinyayê bijartin, da ku em di hezkirinê de li ber wî pîroz û bêqusûr bin. 5 Ji ber ku em ji berê ve diyar kirin ku em ji aliyê Îsa Mesîh ve li gor kêfa daxwaza wî zarok ji xwe re bibin xwedî, 6 Ji bo pesnê rûmeta kerema wî ya ku wî em di hezkirinê de qebûl kirin. 7 Li gor dewlemendiya kerema wî xilasiya me bi xwîna wî, lêborîna gunehan heye. 8 Ew bi hemû şehrezayiya xwe û aqilmendiyê li hember me zêde bû; 9 Sira daxwaza xwe, li gor kêfa xwe ya ku di dilê xwe de kiriye, ji me re da zanîn. 10 Ji bo ku di dema tijebûna zeman de, ew hemû tiştên ku li ezmanan û yên li ser erdê ne, di Mesîh de bi hev re bicivînin. di wî de jî: 11 Me jî di nav wî de mîras standiye û li gor mebesta wî yê ku her tiştî li gor şîreta daxwaza xwe dike, ji berê ve hatine destnîşankirin. 12 Da ku em pesnê rûmeta wî bidin, yê ku pêşî xwe spartiye Mesîh. 13 Piştî ku we peyva rastiyê, Mizgîniya rizgariya xwe bihîst, we bawerî pê anî. 14 Yê ku ji bo pesnê rûmeta wî heta xilasbûna mal û milkê me, qîmeta mîrasa me ye. 15 Ji ber vê yekê min jî piştî ku min baweriya we ya bi Xudan Îsa û hezkirina we ya ji hemû pîrozan re bihîst, 16 Dest ji şikirkirina te bernade û di duayên xwe de behsa te dikim. 17 Da ku Xwedayê Xudanê me Îsa Mesîh, Bavê rûmetê, di zanîna xwe de ruhê şehrezayiyê û peyxamê bide we. 18 Çavên têgihîştina te ronî ne; da ku hûn bizanin ka hêviya banga wî çi ye û dewlemendiya rûmeta mîrasa wî di nav pîrozan de çi ye, 19 Û li gor xebata hêza wî ya mezin, ji bo me yên ku bawer dikin, çi mezinahiya hêza wî ye, 20 Ya ku wî di Mesîh de kir, gava ku ew ji nav miriyan rakir û li cîhên ezmanan li milê xwe yê rastê danî. 21 Ne tenê li vê dinyayê, lê di ya ku wê bê de jî, ji her serwerî, hêz, hêz, serwerî û her navên ku hatine binavkirin pirtir e. 22 Û her tişt xiste bin lingên wî û ew da serê her tiştî ji civînê re. 23 Ew bedena wî ye, tijebûna wî yê ku her tiştî di her tiştî da tije dike.
BEŞA 3 1 Ji bo vê yekê ez Pawlos, ji bo we miletan girtî yê Îsa Mesîh, 2 Eger we li ser belavkirina kerema Xwedê ya ku ji we re hatiye dayîn bihîstiye: 3 Çawa ku wî bi peyxama sir ji min re da zanîn; (wek ku min berê bi çend peyvan nivîsî, 4 Bi vî awayî, gava hûn bixwînin, hûn dikarin zanîna min a di sira Mesîh de fêm bikin) 5 Yê ku di serdemên din de ji kurên mirovan re nehat zanîn, çawa ku niha bi Ruh ji Şandiyan û pêxemberên wî yên pîroz re tê xuyang kirin. 6 Ji bo ku necihûyan bi Mizgîniyê ve bibin hevparên wê, ji heman bedenê û hevparên soza wî ya di Mesîh de. 7 Li gor diyariya kerema Xwedê ya ku bi xebata hêza wî ya bibandor ji min re hatiye dayîn, ez bûm xizmetkarê wê.
BEŞA 2 1 Û we zindî kir, yên ku di sûc û gunehan de mirine.
118
Efesî
8 Ev kerem ji min re, ku di nav hemû pîrozan de kêmtirîn im, hatiye dayîn, ku ez di nav miletan de dewlemendiyên Mesîh ên ku nayên lêkolîn kirin, bidin bihîstin. 9 Û ji bo ku hemû mirov bibînin, çi ye hevpariya wê sira, ku ji destpêka dinyayê ve di nav Xwedayê ku her tişt bi Îsa Mesîh afirand, veşartî ye. 10 Ji bo ku êdî serwerî û hêzên li cihên ezmanan bi saya dêrê, şehrezayiya Xwedê ya piralî bê zanîn, 11 Li gor mebesta herheyî ya ku wî di Xudanê me Mesîh Îsa de biryar da: 12 Bi baweriya wî mêrxasî û gihîştina me heye. 13 Ji ber vê yekê ez dixwazim ku hûn di tengahiyên min ên ji bo we de sist nebin, ku rûmeta we ye. 14 Ji bo vê yekê ez çokên xwe li ber Bavê Xudanê me Îsa Mesîh ditewînim, 15 Navê hemû malbeta li erd û ezmanan jê tê, 16 Da ku ew li gorî dewlemendiya rûmeta xwe bide we, ku hûn bi Ruhê wî di mirovê hundir de bi hêz bibin. 17 Da ku Mesîh bi baweriyê di dilê we de rûne. ku hûn di hezkirinê de bi kok û bingeh in, 18 Dibe ku bi hemû pîrozan re fehm bike ka firehî, dirêjî, kûrahî û bilindî çi ye; 19 Û hûn hezkirina Mesîh a ku di ser zanînê re ye nas bikin, da ku hûn bi hemû tijebûna Xwedê tije bibin. 20 Îcar ji wî re ku li gorî hêza ku di me de dixebite, ji her tiştê ku em dixwazin an jî difikirin pirtir dikare bike, 21 Di civîna bawermendan de bi Mesîh îsa rûmet jê re be, di hemû serdeman de, li dinyayê bêdawî. Amîn. BEŞA 4 1 Ji ber vê yekê ez girtiyê Xudan, lava ji we dikim, ku hûn layîqî wê peywira ku hûn pê hatine gazîkirin, bimeşin. 2 Bi hemû nefsbiçûkî û nermî, bi bîhnfirehî, di hezkirinê de li hev sebir kirin. 3 Hewl didin ku yekîtiya Ruh di girêdana aştiyê de biparêzin. 4 Çawa ku hûn bi yek hêviya gazîkirina we hatine gazîkirin, beden yek û Ruh yek in. 5Yek Xudan, yek bawerî, yek imad, 6Yek Xwedê û Bavê hemûyan e, ku di ser hemûyan re, bi nav hemûyan û di nav we hemûyan de ye. 7 Lê li gor pîvana diyariya Mesîh kerem ji her yekî ji me re tê dayîn. 8 Ji ber vê yekê ew dibêje: Gava ku ew hilkişiya ser jor, wî dîl girt û diyarî da mirovan. 9 (Niha ku ew hilkişiya, ma ew çi ye ji bilî ku ew pêşî daket binê erdê? 10 Yê ku hatiye xwarê jî ew e ku ji hemû ezmanan dûr hilkişiyaye, da ku her tiştî tije bike.) 11 Wî hinek jî dan Şandiyan; û hinek jî pêxember; û hinek jî mizgînvan; û hinek jî şivan û mamoste; 12 Ji bo kamilbûna pîrozan, ji bo karê xizmetê, ji bo avakirina bedena Mesîh; 13Heta ku em hemû bi yekîtiya baweriyê û bi zanîna Kurê Xwedê bigihîjin mirovekî kamil, bi pîvana bejna tijebûna Mesîh. 14 Da ku ji niha û pê ve êdî em nebin zarokên, ku bi her bayê hînkirinê, bi fêlbaziya mirovan û bi hîlebaziya ku ew li benda xapandinê disekinin, nebin zarokên xwe. 15 Lê bi hezkirinê rastiyê dipeyivin, dibe ku di her tiştî de bi wî re mezin bibe, yê ku serî ye, Mesîh e.
119
16 Ji yê ku hemû beden bi hev ve girêdide û bi ya ku her girêk dide hev, li gorî xebata bi pîvana her perçeyek, laş zêde dike ji bo avakirina xwe di hezkirinê de. 17 Ji ber vê yekê ez vê dibêjim û di Xudan de şahidiyê dikim, ku hûn ji niha û pê ve ne wek miletên din, di pûçbûna hişê xwe de rêve herin. 18 Aqilê wan tarî bûye, bi cahiliya ku di wan de ye, ji ber korbûna dilê xwe ji jiyana Xwedê dûr ketine. 19 Yên ku ji hestên xwe derbas bûne, xwe dane ber fêlbaziyê, da ku her pîsîtiyê bi çavnebariyê bikin. 20 Lê we Mesîh bi vî awayî hîn nekir; 21 Eger we ew bihîstiye û ji aliyê wî ve hatine hînkirin, çawa ku rastî di Îsa de ye. 22 Da ku hûn ji sohbeta berê ya ku li gor xwestekên xapînok xerab bûye, dev ji sohbeta berê berdin. 23 Û bi ruhê hişê xwe nû bibin; 24 Û hûn mirovê nû li xwe bikin, yê ku li gor Xwedê bi rastdarî û pîroziya rast hatiye afirandin. 25 Loma dev ji derewan berdin, her kes bi cîranê xwe re rastiyê bibêje, çimkî em endamên hev in. 26 Hêrs bibin û guneh nekin, bila roj li ser xezeba we neçe ava. 27 Cîh nedin Îblîs. 28 Yê ku diziye êdî bila diziyê neke, lê bila bixebite û bi destên xwe tiştê qenc bixebite, da ku bide yê ku hewcedar e. 29 Bila xebera xerab ji devê we dernekeve, lê ya ku ji bo avakirinê qenc e, da ku keremê bide guhdaran. 30 Û Ruhê Xwedê yê pîroz, yê ku hûn heta roja xilasbûnê bi wî hatine morkirin, xemgîn nekin. 31 Bila her tal, xezeb, û hêrs, û qîrîn û xerabî, bi hemû xerabiyê ji we bê dûrxistin. 32 Û hûn ji hev re dilovan bin, dilnerm bin, li hev bibihûrin, çawa ku Xwedê ji bo xatirê Mesîh we efû kir. BEŞA 5 1 Îcar hûn wek zarokên delal bibin şagirtên Xwedê; 2 Û di hezkirinê de bimeşin, çawa ku Mesîh jî ji me hez kir û xwe ji bo me pêşkêşî û goriyek ji bo bîhnxweşiya Xwedê kir. 3 Lê belê fuhûşî û her nepakî û çavbirçîtî, wek ku li pîrozan tê gotin, bila carekê di nav we de neyê gotin. 4 Ne pîsîtî, ne axaftinên bêaqil, ne jî henekpêkirin, ku ne xweş in; 5 Ji ber vê yekê hûn dizanin ku di Padîşahiya Mesîh û Xwedê de mîrasê tu fahîşe, ne kesê nepak û ne jî çavnebar, ku pûtperest e, tune. 6 Bila tu kes we bi gotinên pûç nexapîne, çimkî ji ber van tiştan xezeba Xwedê li ser zarokên neguhdariyê tê. 7 Îcar hûn nebin hevparên wan. 8Çimkî hûn carinan tarî bûn, lê niha hûn di Xudan de ronahî ne; wek zarokên ronahiyê bimeşin. 9 (Çimkî fêkiya Ruh di her qencî, rastdarî û rastiyê de ye;) 10 Ya ku ji Xudan re meqbûl e îspat bike. 11 Û bi kirinên tariyê yên bêber re nebin hevpar, lê bêtir wan riswa bikin. 12Çimkî şerm e ku meriv li ser wan tiştên ku bi dizî ji wan re tên kirin jî bipeyive. 13 Lê her tiştê ku têne hildan, bi ronahiyê têne xuyang kirin; 14 Ji ber vê yekê ew dibêje: «Yê ku razayî ye, rabe û ji nav miriyan rabe û Mesîh wê ronahiyê bide te.»
Efesî
15 Îcar hay ji xwe hebin ku hûn ne wek bêaqilan, lê wek biaqilmendan bimeşin. 16 Xilaskirina wextê, ji ber ku roj xerab in. 17 Ji ber vê yekê hûn ne bêaqil bin, lê hûn fêm bikin ku daxwaza Xudan çi ye. 18 Û bi şeraba ku tê de zêde heye, serxweş nebin. lê bi Ruh dagirtî bin; 19 Bi zebûr, lavij û stranên ruhanî bi xwe re bipeyivin, di dilê xwe de ji Xudan re bistirin û awaz bikin. 20 Bi navê Xudanê me Îsa Mesîh hergav ji bo her tiştî ji Xwedê û Bav re şikir dikin. 21 Bi tirsa Xwedê xwe teslîmî hev bikin. 22 Jinno, xwe bidin ber mêrên xwe, wek ku ji Xudan re. 23Çimkî mêr serê jinê ye, çawa ku Mesîh serê civînê ye û ew xilaskarê bedenê ye. 24 Ji ber vê yekê, çawa ku civîn bi Mesîh ve girêdayî ye, bila jin jî di her tiştî de ji mêrên xwe re bin. 25 Mêrno, ji jinên xwe hez bikin, çawa ku Mesîh jî ji civînê hez kir û xwe ji bo wê da. 26 Da ku ew wê bi şuştina avê bi peyvê pîroz bike û paqij bike, 27 Ji bo ku ew wê ji xwe re dêreke birûmet, ku lek, qijik û tiştekî weha tune be, pêşkêş bike. lê bila ew pîroz û bê qisûr be. 28 Loma jî divê mêr wek bedena xwe ji jinên xwe hez bikin. Yê ku ji jina xwe hez dike, ji xwe hez dike. 29 Çimkî hê tu kesî ji bedena xwe nefret nekiriye. lê wek ku Xudan dêrê wê xwar dike û jê hez dike. 30 Çimkî em endamên bedena wî, ji goşt û hestiyên wî ne. 31 Ji bo vê yekê mêr wê bav û diya xwe berde û bi jina xwe re bê girêdan û her du wê bibin bedenek. 32 Ev sira mezin e, lê ez li ser Mesîh û civînê dibêjim. 33 Lê belê bila her yek ji we bi taybetî ji jina xwe hez bike, çawa ji xwe hez bike. û jin dibîne ku ew ji mêrê xwe re hurmetê dike.
13 Ji ber vê yekê hemû çekên Xwedê ji xwe re bigirin, da ku hûn karibin di roja xerab de li ber xwe bidin û piştî ku her tişt kirin, bisekinin. 14 Ji ber vê yekê, pişta xwe bi rastiyê girêdin û li ser zirxê rastdariyê rawestin. 15 Û lingên we bi hazirkirina Mizgîniya aştiyê pêçan. 16 Berî her tiştî, mertalê baweriyê hilgirin, ku hûnê pê bikarin hemû tîrên agir ên xeraban bitemirînin. 17 Û helma xilasiyê û şûrê Ruh, ku peyva Xwedê ye, hildin. 18 Hergav bi hemû dua û duayên bi Ruh dua bikin û ji bo hemû pîrozan bi hemû bîhnfirehî û duakirinê li ser wan hişyar bin. 19 Û ji bo min, ku peyv ji min re bê dayîn, da ku ez devê xwe bi wêrekî vekim, da ku sira Mizgîniyê bidim zanîn. 20 Ji bo ku ez di bendeyan de qasid im, ji bo ku ez tê de bi cesaret bipeyivim, çawa ku divê ez bêjim. 21 Lê ji bo ku hûn jî karên min û ez çawa bikim, Tîxîkos, birayê delal û xizmetkarê dilsoz di Xudan de, wê her tiştî ji we re bide zanîn. 22 Ji bo ku hûn karên me bizanibin û ew dilê we rihet bike, min ew şand ba we. 23 Silav ji Bav Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh ji birayan re û hezkirina bi baweriyê be. 24 Kerem li ser hemûyên ku bi dilpakî ji Xudanê me Îsa Mesîh hez dikin re be. Amîn. (Ji Efesî re ku ji Romayê, ji hêla Tychicus ve hatî nivîsandin.)
BEŞA 6 1 Zarokno, bi Xudan bi ya dê û bavê xwe bikin, çimkî ev rast e. 2 Qedirê dê û bavê xwe bigire; (ku emrê yekem bi soz e;) 3 Da ku qencî li te be û tu li ser rûyê erdê dirêj bijî. 4 Û bavo, zarokên xwe hêrs nekin, lê wan bi mezinkirin û şîretkirina Xudan mezin bikin. 5 Xulamno, bi tirs û lerz, bi tenêtiya dilê xwe, mîna Mesîh, guhê xwe bidin wan ên ku li gor bedenê axayên we ne. 6 Ne bi xizmeta çavan, wek dilxwazan; lê wek xulamên Mesîh, daxwaza Xwedê ji dil dikin. 7 Bi dilxwazî xizmetê bikin, wek ku ji Xudan re, ne ji mirovan re. 8 Dizanin ku mirov çi qenciyê dike, çi xulam be, çi azad be, wê ji Xudan bistîne. 9 Û hûn xudan, eynî tiştan ji wan re bikin û dev ji gefxwarinê bernedin. ne jî hurmeta kesan bi wî re heye. 10 Di dawiyê de, birayên min, bi Xudan û bi hêza hêza wî hêzdar bin. 11 Tevahiya çekên Xwedê li xwe bikin, da ku hûn li hember hîleyên Îblîs bisekinin. 12Çimkî em ne li dijî goşt û xwînê, lê li dijî serdestan, li dijî desthilatdaran, li hember serwerên tariyê vê dinyayê, li hember xerabiya ruhanî ya li cihên bilind şer dikin.
120
Filîpî BEŞA 1 1 Pawlos û Tîmotêyos xizmetkarên Îsa Mesîh, ji hemû pîrozên bi Mesîh Îsa yên ku li Filîpyayê ne, bi metran û şeytan re: 2 Kerem û aştî ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh li ser we be. 3 Li ser her bîranîna we ez ji Xwedayê xwe re şikir dikim, 4 Hergav di her duaya xwe de ji bo we hemûyan bi şahî daxwaz dikim, 5 Ji bo hevpariya we ya di Mizgîniyê de ji roja pêşî heta niha; 6 Bi vê yekê bawer bin, ku yê ku di nav we de dest bi karê qenc kiriye, wê heta roja Îsa Mesîh wê bike. 7 Ji bo ku ez li ser we hemûyan bifikirim jî, ji ber ku hûn di dilê min de ne, ji min re layîq e. Ji ber ku hem di girêdanên min de, hem jî di parastin û pejirandina Mizgîniyê de, hûn hemî hevparên kerema min in. 8Çimkî qeyda min Xwedê ye, ez çiqasî di nav dilê Îsa Mesîh de li pey we hemûyan digerim. 9 Û vê yekê ez dua dikim, ku evîna we di zanînê û her dîwanê de hê bêtir û bêtir zêde bibe. 10 Da ku hûn tiştên hêja bipejirînin; Ji bo ku hûn heta roja Mesîh dilpak û bêxeman bin. 11 Bi fêkiyên rastdariyê yên ku bi destê Îsa Mesîh in, ji bo rûmet û pesnê Xwedê dagirtî ne. 12 Belê birano, ez dixwazim ku hûn fêm bikin ku tiştên ku hatin serê min, ji bo pêşdebirina Mizgîniyê derketin. 13 Da ku bendeyên min ên bi Mesîh re li hemû qesrê û li her deverên din diyar bibin. 14 Û gelek ji birayên di Xudan de, yên ku bi bendeyên min ewle bûne, bi wêrektir e ku peyva bê tirs bêjin. 15 Bi rastî hinek jî ji ber çavnebarî û pevçûnê Mesîh didin bihîstin. û hinek jî bi îradeya baş: 16Yê ku ne bi dilpakî, ji bo ku tengahiyê li bendên min zêde bike, Mesîhê nakokiyê dide bihîstin. 17 Lê yê din ji hezkirinê ye, ez dizanim ku ez ji bo parastina Mizgîniyê me. 18 Hingê çi? Lê belê, bi her awayî, çi bi îspat û çi bi rastî, Mesîh tê dannasînkirin. û ez pê şa dibim, erê û ezê şa bibim. 19Çimkî ez dizanim ku ev yek wê bi duaya we û bi peydakirina Ruhê Îsa Mesîh ve bibe xilasiya min. 20 Li gor hêviya min a jidil û hêviya min, ku ez di tu tiştî de şerm nekim, lê bi hemû cesaretê, wek hergav, niha jî Mesîh wê di bedena min de mezin bibe, çi bi jiyanê be, çi bi mirinê. 21 Çimkî ji bo min jiyan Mesîh e û mirin jî qezenc e. 22 Lê eger ez di bedenê de bijîm, ev fêkiyê keda min e, lê ez nizanim ka ez çi bibijêrim. 23 Çimkî ez di navbera duyan de di tengahiyê de me, ez dixwazim biçim û bi Mesîh re bim. ku pir çêtir e: 24 Lê dîsa jî mayîna di bedenê de ji we re bêtir hewce ye. 25 Û bi vê baweriyê ez dizanim ku ezê bi we hemûyan re bimînim û ji bo pêşdebirina we û şahiya baweriya we bimînim. 26 Da ku bi hatina min dîsa ba we şabûna we bi Îsa Mesîh ji bo min zêdetir bibe. 27 Bi tenê bila xeberdana we wek Mizgîniya Mesîh be: da ku ez bêm û we bibînim, an jî tune bim, ez li ser karên we
121
bibihîzim, ku hûn bi yek ruhî rawestin û bi yek hişê bi hev re ji bo baweriyê têbikoşin. ya mizgînê; 28 Û di tu tiştî de ji dijminên xwe netirsin; ev ji bo wan nîşana windabûnê ye, lê ji we re û ya Xwedê ye. 29 Çimkî ji bo Mesîh ji we re hatiye dayîn ku ne tenê baweriyê bi wî bînin, lê belê ji bo wî cefayê bikişînin. 30 Heman nakokiya ku we di min de dît û niha jî bihîst ku bi min re heye, heye. BEŞA 2 1 Ji ber vê yekê eger di Mesîh de dilgeşiyek hebe, eger handana hezkirinê hebe, heke hevpariya Ruh hebe, ger rûkal û dilovanî hebe, 2 Hûn şabûna min pêk bînin, da ku hûn hemfikir bin, bi heman hezkirinê bin, yek lihevhatî bin, hemfikir bin. 3 Bila tu tişt bi pevçûn û pûçîtî neyê kirin; lê di nizmiyê de bila her yek ji xwe çêtir qedrê xwe bide. 4 Her kes li tiştên xwe nenêre, lê her kes li tiştên kesên din jî binêre. 5 Bila ev fikir di we de be, ya ku di Mesîh Îsa de jî hebû: 6 Yê ku di şiklê Xwedê de bû, dizanibû ku wekheviya Xwedê ne diz e. 7Lê xwe bê navûdeng kir, şiklê xulamekî girt û wek mirovan hat çêkirin. 8 Û ji ber ku wek mirovekî hat dîtin, xwe nizm kir û heta mirinê, heta mirina xaçê, bû îtaetkar. 9 Ji ber vê yekê Xwedê jî ew pir bilind kir û navek ku li ser her navî ye, da wî. 10 Da ku li ser navê Îsa her çok ji tiştên li ezmanan, yên li ser rûyê erdê û yên di bin erdê de bitewîne. 11 Û ji bo rûmeta Bav Xwedê, her ziman eşkere bike ku Îsa Mesîh Xudan e. 12 Ji ber vê yekê, hezkirîyên min, çawa ku we her gav bi ya min kir, ne tenê li ber min, lê niha hê bêtir di nebûna min de, bi tirs û lerz xilasiya xwe bikin. 13Çimkî ew Xwedê ye ku di dilê we de hem dixwazin û hem jî ji dilxwaziya wî bikin. 14Her tiştî bê qîrîn û gengeşî bikin: 15 Ji bo ku hûn bêqusûr û bêqusûr bin, kurên Xwedê, di nav miletekî gemar û perîşan de, ku hûn di nav wan de wek ronahiyên dinyayê dibiriqin, bê riswakirin. 16 Peyva jiyanê diparêzin; da ku ez di roja Mesîh de şa bibim, ku ez ne beziyam û ne jî bêhêvî xebitîm. 17 Erê, û eger ez ji bo qurban û xizmeta baweriya we bêm pêşkêşkirin, ez bi we hemûyan re şa û şa dibim. 18 Ji ber vê yekê hûn jî şa bibin û bi min re şa bibin. 19 Lê ez xwe dispêrim Xudan Îsa, ku ez di demeke nêzîk de Tîmotêyos bişînim ba we, da ku ez jî dilgeş bibim, gava ku ez rewşa we nas bikim. 20Çimkî tu mirovekî min ê mîna wî tune, ku bi xwezayî xema dewleta we bike. 21 Çimkî hemû li yên xwe digerin, ne yên ku yên Îsa Mesîh in. 22 Lê hûn bi delîla wî dizanin ku ew wek kurê bavê xwe di Mizgîniyê de bi min re xizmet kiriye. 23 Ji ber vê yekê ez hêvî dikim ku ez niha wî bişînim, da ku ez bibînim ka wê çawa bi min re bibe. 24 Lê ez bi Xudan bawer dikim ku ez bi xwe jî di nêzîk de bêm. 25 Lê min lazim bû ku ez Epafrodîtosê bişînim ba we, birayê xwe, hevalê xwe yê xebatê û heval-leşker, lê qasidê we û yê ku xizmetkarên min dike.
Filîpî
26 Çimkî wî bêriya we hemûyan kir û bi giranî tije bû, çimkî we bihîstibû ku ew nexweş e. 27 Bi rastî ew li ber mirinê nexweş bû, lê Xwedê rehmê lê kir. û ne tenê li ser wî, lê li ser min jî, da ku ez xemgîniyek li ser xemgîniyê nebe. 28 Ji ber vê yekê min ew hê bêtir bi baldarî şand, da ku gava hûn wî dîsa bibînin, hûn şa bibin û ez kêmtir xemgîn bibim. 29 Ji ber vê yekê wî bi hemû şahî bi Xudan qebûl bikin; û bi navûdengê weha xwedî derkevin: 30 Ji ber ku ji ber karê Mesîh ew nêzîkî mirinê bû, lê ne xema jiyana xwe bû, da ku kêmasiya we ya ji min re xizmet bike.
21 Yê ku laşê me yê heram biguherîne, da ku ew mîna laşê wî yê birûmet were çêkirin, li gorî wî karî ku bikaribe her tiştî bike bin destê xwe. BEŞA 4 1 Ji ber vê yekê, birayên min ên hezkirî û hezkirî, şahî û taca min, bi vî awayî li Xudan rawestin, delalê min. 2 Ez ji Evodyas û ji Sintîxa lava dikim, ku ew di Xudan de di heman fikrê de bin. 3 Û ez ji te jî lava dikim, hevalê nîrê rast, ku alîkariya wan jinên ku di Mizgîniyê de bi min re xebitîn, bi Klementê re û bi hevalên min ên din re, yên ku navên wan di kitêba jiyanê de ne. 4 Hergav bi Xudan şa bibin û dîsa ez dibêjim, şa bibin. 5 Bila nermbûna we ji hemû mirovan re bê zanîn. Xudan li ber dest e. 6 Hay ji tiştekî hebin; lê di her tiştî de bi dua û dua û bi şikiriyê bila daxwazên xwe ji Xwedê re bidin zanîn. 7 Û aştiya Xwedê ya ku di ser her têgihîştinê re derbas dibe, wê bi saya Mesîh Îsa dil û hişê we biparêze. 8 Axir birano, her çi tişt rast be, çi rast be, çi rast be, çi paqij be, çi tiştên delal be, çi tiştên ku qenc in; eger fezîletek hebe û pesnek hebe, li ser van tiştan bifikirin. 9 Ew tiştên ku we di min de hîn bûn, standin, bihîstin û dîtin, bikin û Xwedayê aştiyê wê bi we re be. 10 Lê ez bi Xudan gelek şa bûm, ku niha di dawî de xema we ji min re dîsa geş bûye. hûn jî di wê de hişyar bûn, lê we derfet kêm bû. 11 Ne ku ez ji bo kêmasiyê dipeyivim, çimkî ez hîn bûm, ku ez bi çi awayî bim, bi wê yekê razî bim. 12 Ez hem bi nizimbûnê zanim, hem jî dizanim ku bi zêdebûnê bibim: Li her derê û di her tiştî de ji min re hatiye emir kirin ku ez hem têr bim û hem jî birçî bim, hem pir û hem jî hewcedar bim. 13 Ez dikarim her tiştî bi saya Mesîhê ku qewatê dide min bikim. 14 Digel ku we qenc kir, ku we bi êşa min re got. 15 Îcar hûn Fîlîpîno jî dizanin ku di destpêka Mizgîniyê de, dema ku ez ji Mekedonyayê derketim, tu civîna bawermendan li ser dan û standinê bi min re nepeyivî, lê hûn tenê. 16 Çimkî li Selanîkê jî we careke din ji bo hewcedariya min şand. 17 Ne ji ber ku ez diyariyek dixwazim, lê ez fêkî dixwazim ku li ser hesabê we zêde be. 18 Lê min her tişt heye û zêde ye: Ez têr im, tiştên ku ji we hatine şandin, ji Êpafrodîtos standime, bîhneke xweş, qurbaneke meqbûl û li Xwedê xweş tê. 19 Lê Xwedayê min wê hemû hewcedariya we li gor dewlemendiya xwe ya bi rûmet bi Mesîh Îsa tedarik bike. 20 Niha rûmeta Xwedê û Bavê me her û her be. Amîn. 21 Silavan li her pîrozê Mesîh Îsa bikin. Birayên ku bi min re ne, silavan li we dikin. 22Hemû pîroz silavan li we dikin, bi taybetî yên ku ji mala Qeyser in. 23 Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi we hemûyan re be. Amîn. (Ji Filîpiyan re ji Romayê re, ji hêla Epafrodîtos ve hatî nivîsandin.)
BEŞA 3 1 Di dawiyê de, birayên min, bi Xudan şa bibin. Nivîsandina heman tiştan ji we re, bi rastî ji min re ne giran e, lê ji bo we ewle ye. 2 Hay ji kûçikan hebin, ji xebatkarên xerab hay ji xwe hebin. 3 Çimkî em sinet in, yên ku bi ruh diperizin Xwedê û bi Mesîh Îsa şa dibin û baweriya wan bi bedenê tune. 4 Her çiqas ez bi bedenê bawer bibim jî. Eger yekî din difikire ku tiştekî wî li bedenê heye, ez bêtir: 5 Roja heştan sinet bû, ji eşîra Îsraêl, ji eşîra Binyamîn, Îbranî Îbranî. Fêrisîyekî ku li ser Şerîetê ye; 6 Li ser xîretkêşiyê, tengahiya civînê; destê xwe didin rastdariya ku di Şerîetê de ye, bêqusûr. 7 Lê tiştê ku ji bo min qezenc bû, min ew ji bo Mesîh winda kir. 8 Belê, û ez her tiştî ji xeynî windabûnê dihesibînim ji bo bilindbûna zanîna Xudanê xwe Mesîh Îsa. 9 Û di wî de bên dîtin ku ne rastdariya min a ku ji Şerîetê ye, lê ya ku bi baweriya Mesîh e, rastdariya ku bi baweriyê ji Xwedê ye. 10 Ji bo ku ez wî nas bikim û hêza vejîna wî û hevpariya cefayên wî bi mirina wî ve bête kirin. 11 Ger bi her awayî ez bigihîjim vejîna miriyan. 12 Ne wekî ku min berê xwe gîhandibû, an jî jixwe bêkêmasî bûm; lê ez li pey wî diçim, da ku ez bikaribim wî tiştî bibihîzim, ji bo ku ez ji ber Mesîh Îsa jî hatime girtin. 13 Birano, ez xwe nahesibînim ku ez fêhm kiriye; lê ez vê yekê dikim, yên ku li paş in, ji bîr dikim û diçim wan ên berê. 14 Ez ber bi nîşana ku di Mesîh Îsa de ye, ji bo xelata banga bilind a Xwedê dimeşim. 15 Ji ber vê yekê, yên ku bêkêmasî ne, bila em weha bifikirin; û heke hûn li tiştekî din difikirin, Xwedê wê vê yekê jî ji we re eşkere bike. 16 Lê belê, ya ku me berê xwe daye wê derê, bila em bi heman rêbazê bimeşin, em heman tiştî bifikirin. 17 Birano, hûn bi hev re bibin şopdarên min û wan ên ku wusa dimeşin, wek nimûneya me nîşan bidin. 18 (Çimkî gelek diçin, yên ku min gelek caran ji we re behsa wan kir û niha jî bi girî ji we re dibêjim ku ew dijminên xaça Mesîh in. 19 Dawiya wan helakbûn e, Xwedayê wan zikê wan e û rûmeta wan di şerma wan de ye, yên ku li ser tiştên dinyayî difikirin.) 20 Çimkî xeberdana me li ezmên e; Em ji wir jî li Xilaskar, Xudan Îsa Mesîh digerin:
122
Kolosî BEŞA 1 1 Pawlos, bi daxwaza Xwedê Şandiyê Îsa Mesîh û birayê me Tîmotêyos, 2 Ji pîroz û birayên bi Mesîh ên dilsoz ên ku li Kolosê ne: Kerem û aştî ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh li ser we be. 3 Em ji Xwedê û Bavê Xudanê xwe Îsa Mesîh re şikir dikin û hergav ji bo we dua dikin. 4 Madem ku me baweriya we ya bi Mesîh Îsa û hezkirina we ya ji hemû pîrozan re bihîstiye. 5 Ji bo hêviya ku li ezmên ji bo we hatiye danîn û we berê bi peyva rastiya Mizgîniyê bihîstiye. 6 Çawa ku li hemû dinyayê ye, ji we re hatiye; û fêkî dide, çawa ku ew di we de ye, ji roja ku we ev bihîst û kerema Xwedê bi rastî nas kirin. 7 Çawa ku hûn ji xizmetkarê me yê delal Epafras jî hîn bûn, ku ji bo we xizmetkarê Mesîh ê dilsoz e. 8 Yê ku bi Ruh hezkirina we jî ji me re got. 9 Ji ber vê yekê em jî ji roja ku me ev bihîstiye, em dev ji duakirina we bernadin û dixwazin ku hûn bi zanîna daxwaza wî bi hemû şehrezayiya û têgihîştina giyanî tijî bibin. 10 Ji bo ku hûn li gorî her tiştê ku xweş tê de layîqî Xudan bimeşin, di her karê qenc de berdar bin û di zanîna Xwedê de zêde bibin. 11 Bi hemû hêza xwe, li gorî hêza xwe ya birûmet, ji bo hemû bîhnfirehiyê û bi şahiyê bi bîhnfirehî bi hêz bû. 12 Ji Bav re şikir dikin, yê ku em ji bo ku bibin hevparê mîrasa pîrozan a di ronahiyê de, dîtin. 13 Yê ku em ji hêza tariyê rizgar kirin û em wergerandin Padîşahiya Kurê xwe yê delal. 14 Di destê me de xilasiya bi xwîna wî, efûkirina gunehan jî heye. 15 Kî ye sûretê Xwedayê ku nayê dîtin, nixuriyê her mexlûqê; 16Çimkî hemû tiştên li ezmên û yên li erdê, yên xuya û nexuyan, çi text, çi serwerî, çi serwerî, çi desthilatî, bi wî hatin afirandin. 17 Û ew berî her tiştî ye û her tişt bi wî pêk tê. 18 Û ew serê bedenê ye, yanî dêrê; da ku di her tiştî de serdestiya wî hebe. 19 Çimkî li Bav xweş hat ku hemû tijî di wî de bimîne. 20 Û bi xwîna xaça xwe aştî kir, da ku her tişt bi xwe re li hev bîne. Bi wî re dibêjim, çi tiştên li erdê bin, çi yên li ezmanan bin. 21 Û hûn, yên ku carna bi kirinên xerab di hişê xwe de xerîb û dijmin bûn, lê niha ew li hev kiriye. 22 Di bedena xwe de bi mirinê ve, da ku we li ber wî pîroz, bêqusûr û nerazî pêşkêşî we bike. 23 Eger hûn di baweriyê de bin û bi cîh bin û ji hêviya Mizgîniya ku we bihîstiye û ji hemû afirîdên di bin ezmên re hatiye dayîn, dûr nekevin. Ez Pawlos bûm xizmetkarê wê; 24Yê ku niha ji bo we bi cefayên min şa dibe û ji bo bedena wî ya ku Civîn e, ya ku ji tengahiyên Mesîh maye di bedena min de tijî dike.
123
25 Li gor biryara Xwedê ya ku ji bo we ji min re hatiye dayîn, da ku peyva Xwedê bi cih bînim, ez hatim xizmetkarê wê. 26Hê ew sira ku ji mêj ve û ji nifşan ve veşartî bû, lê niha ji pîrozên wî re eşkere bû. 27 Xwedê ji wî re eşkere bike ku di nav miletan de dewlemendiya rûmeta vê sirê çi ye; ku Mesîh di we de ye, hêviya rûmetê ye: 28 Em wî dannasîn dikin, her kesî hişyar dikin û bi hemû şehrezayiya her kesî hîn dikin. da ku em her mirovek di Mesîh Îsa de bêkêmasî pêşkêş bikin: 29 Ez jî ji bo vê dixebitim û li gor karê wî yê ku bi hêz di min de dixebite, dixebitim. BEŞA 2 1 Ji ber ku ez dixwazim ku hûn bizanin ka min çi nakokiyek mezin heye ji bo we, ji bo wan li Laodicea û ji bo yên ku rûyê min di bedenê de nedîtine. 2 Da ku dilê wan rehet bibe, bi hezkirinê û ji bo naskirina sira Xwedê, Bav û Mesîh bi hemû dewlemendiya xwe re, ji bo naskirina sira Xwedê û Bav û Mesîh. 3 Hemî xezîneyên şehrezayî û zanînê di nav wî de ne. 4 Û ez vê dibêjim, da ku kesek we bi gotinên xapandinê nexapîne. 5Çimkî ez di bedenê de nebûna jî, lê ez bi ruh bi we re me. 6 Îcar çawa ku we Mesîh Îsa Xudan qebûl kir, hûn bi wî awayî bimeşin. 7 Bi wî re kok û ava kirin, û di baweriyê de, wek ku hûn hatine hînkirin, saxlem bûn û bi şikirdariyê tê de zêde bûn. 8Hay ji xwe hebin ku tu kes bi felsefe û bi hîleyên pûç we talan neke, li gorî kevneşopiya mirovan, li gorî bingehên dinyayê û ne li gorî Mesîh. 9 Çimkî hemû tijebûna Xwedayê laşî di wî de dimîne. 10 Û hûn di wî de temam in, ku serê hemû serwerî û hêzê ye. 11 Hûn jî bi sinetbûna bê dest, bi sinetbûna bedena gunehên bedenê yên bi sinetbûna Mesîh ve, bi wî sinet bûne. 12 Di vaftîzmê de bi wî re hatin definkirin, ku hûn jî bi wî re bi baweriya çalakiya Xwedayê ku ew ji nav miriyan rakiriye, rabûn. 13 Û hûn di gunehên xwe de û di nesnetbûna bedena xwe de mirî bûn, wî bi wî re zindî kir û hemû sûcên we bihûrt. 14 Destnivîsa qanûna ku li dijî me bû, ku li dijî me bû, xera kir, ew ji rê derxist û li xaça xwe xist. 15 Û wî serwerî û desthilatî xera kir, bi eşkereyî nîşanî wan da û di wê de bi ser ket. 16 Îcar bila tu kes we dadbar neke di xwarin, an vexwarin, an ji bo cejnê, an ji bo heyva nû, an ji bo rojên Şemiyê. 17 Kîjan siya tiştên ku bên; lê bedena Mesîh e. 18Bila tu kes we bi dilnizmî û perizîna milyaketan bi dilxwazî û bi perizîna milyaketan bi xelata we nexapîne; 19 Û negirtina Serê ku hemû beden bi girêk û bendikên xwarinê jê re xizmet dikir û bi hev ve girêdayî ye, bi zêdebûna Xwedê re zêde dibe. 20 Ji ber vê yekê, eger hûn bi Mesîh re ji hêmanên dinyayê mirine, çima hûn wek ku li dinyayê dijîn, di bin fermanan de ne. 21 (Dest nede; tam neke; dest nede; 22 Li gor emr û hînkirinên mirovan, kîjan hemû wê bi karanînê helak bibin?
Kolosiyan
BEŞA 4
23 Bi rastî ev tiştên ku di îbadetê de şehrezayiya xwe nîşan didin, nefsbiçûkiyê û îhmalkirina bedenê ne. ji bo têrkirina bedenê ne bi rûmet e. BEŞA 3 1 Îcar eger hûn bi Mesîh re rabûne, li tiştên ku li jor in, li cihê ku Mesîh li milê Xwedê yê rastê rûniştiye, bigerin. 2 Hezkirina xwe deyne ser tiştên jorîn, ne li tiştên li ser rûyê erdê. 3 Çimkî hûn mirî ne û jiyana we bi Mesîh re di Xwedê de veşartî ye. 4 Gava ku Mesîh, ku jiyana me ye, xuya bibe, hingê hûn jî bi wî re bi rûmet xuya bibin. 5 Loma endamên xwe yên li ser rûyê erdê bikujin; fuhûşî, pîsîtî, hezkirina bêserûber, fêlbaziya xerab û çavnebarî, ku pûtperestî ye: 6 Ji ber van tiştan xezeba Xwedê tê ser zarokên neguhdariyê. 7 Gava hûn di wan de dijiyan, hûn jî demekê di wê de meşiyan. 8 Lê niha hûn jî van hemûyan berdidin; hêrs, xezeb, xerabî, kufr, ragihandina pîs ji devê we derdikeve. 9 Derewên hevdû nekin, çimkî we kal û pîr bi kirinên wî derxistin; 10Û mirovê nû li xwe bikin, ku li gor sûretê yê ku ew afirandiye, di zanînê de hatiye nûkirin. 11 Li dera ku ne Yewnanî û ne Cihû lê be, sinetbûn û sinetnebûn, Barbar, Îskîtî, xulam û azad hebe; lê Mesîh her tişt e û di hemûyan de ye. 12 Ji ber vê yekê, wek bijartiyên Xwedê, yên pîroz û hezkirî, rehmê, dilovanî, dilnizmî, nermî, bîhnfirehî li xwe bikin. 13 Li hevdû ragirin û li hev bibihûrin, eger nakokiya yekî li hember yekî hebe, çawa ku Mesîh li we bihûrt, hûn jî wusa bikin. 14 Û ji van hemûyan zêdetir sedeqe, ku girêdana bêkêmasî ye, li xwe bikin. 15 Û bila aştiya Xwedê di dilê we de serwer be, ya ku hûn jî bi yek bedenê jê re hatine gazîkirin. û hûn şikirdar bin. 16 Bila peyva Mesîh bi hemû şehrezayiya we bi dewlemendî di dilê we de bimîne. bi Zebûr, lavij û stranên ruhanî hevdû hîn bikin û şîret bikin û bi keremê di dilê xwe de ji Xudan re bistirên. 17 Û her tiştê ku hûn bi gotin û kirinên xwe dikin, her tiştî bi navê Xudan Îsa bikin û bi wî ji Xwedê û Bav re şikir bikin. 18 Jinno, çawa ku li gor Xudan e, xwe bidin destê mêrên xwe. 19 Mêrno, ji jinên xwe hez bikin û li hember wan tirş nebin. 20 Zarokno, di her tiştî de guh bidin dê û bavê xwe, çimkî ev yek li ba Xudan xweş e. 21 Bavo, zarokên xwe hêrs nekin, da ku ew dilteng nebin. 22 Xulam, di her tiştî de guh bidin axayên xwe yên li gor bedenê; ne bi xizmeta çavan, wek merivan; lê bi tenêtiya dil, ji Xwedê bitirsin: 23 Û hûn çi bikin, bi dil û can bikin, ne ku ji mirovan re; 24Hûn dizanin ku hûnê ji Xudan xelata mîrasê bistînin, çimkî hûn ji Xudan Mesîh re xizmetê dikin. 25 Lê yê ku neheqiyê dike, wê neheqiya ku kiriye qebûl bike;
124
1 Mamoste, ji xulamên xwe re ya rast û wekhev bidin; dizanin ku li ezmanan mamosteyekî we jî heye. 2 Di duaya xwe de bidomînin û bi şikirkirinê di heman de hişyar bimînin. 3Herwiha ji bo me jî dua bikin, da ku Xwedê deriyek gotinê ji me re veke, da ku em sira Mesîh a ku ez jî jê re di bin bendê de me, bêjim. 4 Da ku ez wê eşkere bikim, çawa ku divê ez bêjim. 5 Bi şehrezayiyê bigerin û wextê xilas bikin, ber bi yên der ve bimeşin. 6Bila axaftina we hergav bi kerem, bi xwê hatiye çekirin be, da ku hûn bizanin ka divê hûn çawa bersîva her kesî bidin. 7 Tevahiya dewleta min wê Tîxîkos ji we re bêje, ku birayekî delal, û wezîrekî dilsoz û hevkarê Xudan e: 8 Min ew ji bo heman mebestê şand ba we, da ku halê we nas bike û dilê we rihet bike. 9 Bi Onesîmos re, birayekî dilsoz û delal, ku yek ji we ye. Ewê hemû tiştên ku li vir tên kirin ji we re bidin zanîn. 10 Hevalê min ê Arîstarxos û Marcus, kurê xwişka Barnabas, silavan li we dikin (dest li wî yê ku we emir girtiye: eger ew bê ba we, wî qebûl bikin). 11 Û Îsayê ku jê re Yûsto tê gotin, yên sinetbûyî ne. Tenê ev hevkarên min ên Padîşahiya Xwedê ne, yên ku ji min re bûn handan. 12 Epafras, ku yek ji we ye, xulamê Mesîh e, silavan li we dike. Hergav di duayan de ji bo we bi xîret dixebitin, da ku hûn di hemû daxwaza Xwedê de bêkêmasî û bêkêmasî bisekinin. 13 Çimkî ez ji wî re şahidiyê dikim ku xîreta wî ji we û yên li Laodiceyayê û yên li Hierapolîsê re heye. 14 Bijîjkê delal Lûqa û Dîmas silavan li we dikin. 15 Silavan li birayên ku li Laodiceyayê ne, li Nymphas û civîna li mala wî bikin. 16 Û gava ku ev name di nav we de bê xwendin, bila di civîna bawermendan a Laodiceyan de jî bê xwendin. û hûn jî bi heman awayî nameya Laodiceyayê bixwînin. 17 Û ji Arkîppos re bêje: «Hay ji xizmeta ku te di Xudan de standiye, bigire, da ku tu wê bikî. 18 Silava bi destê min Pawlos. Girêdanên min bînin bîra xwe. Kerem bi te re be. Amîn. (Ji Romayê ji Kolosiyan re ji hêla Tychicus û Onesimus ve hatî nivîsandin.)
1 Selanîkî
12 Da ku hûn layîqî Xwedê bimeşin, yê ku hûn gazî Padîşahiya û rûmeta xwe kiriye. 13 Ji bo vê yekê jî bê rawestan em ji Xwedê re şikir dikin, çimkî gava we peyva Xwedê ya ku we ji me bihîst, qebûl kir, we ew ne wek peyva mirovan, lê wekî ku di rastiyê de ye, peyva Xwedê ya ku di we yên ku bawer dikin de jî dixebite. 14 Birano, hûn jî bûne şagirtên civînên Xwedê yên ku li Cihûstanê bi Mesîh Îsa ne. 15 Yên ku Xudan Îsa û pêxemberên xwe kuştin û tengahî li me kirin. û ew Xwedê razî nakin û li dijî hemû mirovan in. 16 Me nahêle ku em bi miletan re bipeyivin, da ku ew xilas bibin, da ku gunehên xwe hergav tijî bikin; 17Lê birano, em ji bo demeke kurt li ber çavan, ne bi dil, em hê bêtir xebitîn ku bi xwestekek mezin rûyê we bibînin. 18 Ji ber vê yekê, ez Pawlos jî, me dixwest careke din bihatana ba we. lê Şeytan me asteng kir. 19 Çimkî hêviya me, an şahî, an taca şahiyê çi ye? Ma hûn jî di hatina Xudanê me Îsa Mesîh de ne li ber Xudanê me Îsa Mesîh in? 20 Çimkî hûn rûmet û şahiya me ne.
BEŞA 1 1 Pawlos, Silvanos û Tîmotêyos, ji civîna bawermendan a Selanîkî re, ku bi Bav Xwedê û bi Xudan Îsa Mesîh e: Kerem û aştî ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh li ser we be. 2 Em hergav ji bo we hemûyan spasiya Xwedê dikin û di duayên xwe de behsa we dikin. 3 Li ber Xwedê û Bavê me, xebata xwe ya baweriyê, keda hezkirinê û bîhnfirehiya hêviya xwe ya bi Xudanê me Îsa Mesîh, bê rawestan bînin bîra xwe. 4 Birano hezkirîno, zanibin ku we bijartiya Xwedê ye. 5 Çimkî Mizgîniya me ne tenê bi gotinê ji we re hat, lê belê bi hêz, bi Ruhê Pîroz û bi gelek ewletî jî hat. wek ku hûn dizanin em ji bo we çawa di nav we de bûn. 6Û hûn bûn şagirtên me û yên Xudan, bi şabûna Ruhê Pîroz, di gelek tengahiyê de peyv qebûl kirin. 7 Bi vî awayî hûn ji hemûyên ku li Mekedonya û Axayayê bawer dikin re bûn nimûne. 8 Çimkî peyva Xudan ne tenê li Mekedonyayê û li Axayayê ji we derket, lê belê baweriya we ya bi Xwedê re li her derê belav bû. da ku em ne hewce ne ku tiştek biaxivin. 9Çimkî ew bi xwe ji me re didin zanîn ku em çawa ketin hundurê we û we çawa ji pûtan zivirî Xwedê da ku hûn ji Xwedayê jîndar û rast re xizmet bikin. 10 Û em li hêviya Kurê wî yê ji ezmên, yê ku wî ji nav miriyan rakir, li Îsayê ku em ji xezeba ku bê xilas kirin, bisekinin.
BEŞA 3 1 Ji ber vê yekê, dema ku me êdî tehemûl nekir, me baş dît ku em li Atînayê bi tenê bimînin. 2 Û birayê me û xizmetkarê Xwedê û hevkarê me yê di Mizgîniya Mesîh de Tîmotêyos şand, da ku we saz bike û li ser baweriya we handanê bike. 3 Da ku tu kes ji ber van tengahiyan neheje, çimkî hûn bi xwe dizanin ku em ji bo wan hatine wezîfedarkirin. 4 Bi rastî dema ku em bi we re bûn, me berê ji we re gotibû ku em tengahiyê bikişînin. wek ku hat û hûn jî dizanin. 5 Ji bo vê yekê, gava ku min êdî nikaribû ragirim, min şand ku baweriya we nas bikim, da ku yê ceribandinê we neceribîne û keda me pûç nebe. 6Lê niha dema ku Tîmotêyos ji nav we hat ba me û mizgîniya bawerî û hezkirina we ji me re anî û hûn hergav me bi bîr tînin û pir dixwazin ku hûn me bibînin, çawa ku em we jî bibînin. 7 Ji ber vê yekê birano, em di hemû tengahî û tengahiyên xwe de bi baweriya we li ser we hatin handan. 8 Heger hûn li ber Xudan rawestin, niha em dijîn. 9 Ma em ji bo we, ji bo hemû şahiya ku em ji bo we li ber Xwedayê xwe pê şa dibin, dîsa ji Xwedê re çi şikir bikin. 10 Bi şev û roj em gelek dua dikin ku em rûyê te bibînin û tiştê ku di baweriya we de kêm e, temam bikin? 11 Îcar Xwedê bi xwe û Bavê me û Xudanê me Îsa Mesîh, riya me ber bi we ve birin. 12 Û Xudan jî we bike ku hûn ji hev û din û ji hemû mirovan re hezkirin û hezkirina we zêde bikin, çawa ku em ji we re dikin. 13 Heta ku ew di hatina Xudanê me Îsa Mesîh de bi hemû pîrozên wî re, li ber Xwedê, yanî li ber Bavê me, dilê we bi pîroziya bêqusûr damezrîne.
BEŞA 2 1 Birano, hûn bi xwe dizanin ku ketina me ya ji bo we ne vala bû. 2 Lê piştî ku me berê cefa kişandibû û me li Filîpyayê bi riswatî hat lavakirin jî, me bi Xwedayê xwe cesaret kir ku em Mizgîniya Xwedê bi gelek nakokiyan ji we re bêjin. 3Çimkî şîreta me ne ji xapandinê, ne ji pîsîtiyê û ne jî bi xapandinê bû. 4 Lê çawa ku Xwedê destûr da me ku em baweriyê bi Mizgîniyê bînin, em weha jî dibêjin. ne wek dilê mirovan, lê Xwedayê ku dilê me diceribîne. 5 Çawa ku hûn dizanin, me tu carî ne peyvên xwerû bi kar anî û ne jî kirasê çavbirçîtiyê. Xwedê şahid e: 6 Em ne ji mirovan û ne jî ji we û ne jî ji yên din li rûmeta xwe negeriyan, dema ku em wek Şandiyên Mesîh bargiran bûn. 7 Lê em di nav we de nerm bûn, çawa ku hemşîre ji zarokên xwe hez dike. 8 Ji ber vê yekê ku em bi hezkirina we dixwazin, me xwest ku em ne tenê Mizgîniya Xwedê, lê belê canê xwe jî bidin we, çimkî hûn ji me re ezîz bûn. 9 Birano, ked û keda me tê bîra we. Ji ber ku em bi şev û roj dixebitin, ji ber ku em li ber tu kesî ji we nebûn, me Mizgîniya Xwedê ji we re da zanîn. 10Hûn û Xwedê jî şahid in, ku em di nav we yên ku bawer dikin de çiqas pîroz, dadperwer û bêqusûr bûn. 11 Çawa ku hûn jî dizanin, çawa ku bav li zarokên xwe dike, me çawa şîret, teselî û şîret li her kesî ji we kir.
BEŞA 4 1 Bi ser de jî, birano, em ji we lava dikin û bi Xudan Îsa şîretan li we dikin ku çawa we ji me qebûl kir ku hûn çawa divê hûn çawa bimeşin û li Xwedê xweş bibin, wusa jî hûn hê bêtir û bêtir zêde bibin. 2 Çimkî hûn dizanin ku me bi Xudan Îsa çi emir dane we.
125
1 Selanîkî
3Çimkî ev daxwaza Xwedê ye, pîrozkirina we jî, ku hûn xwe ji fuhûşiyê dûr bixin. 4 Da ku her yek ji we bizane ku ew bi pîrozî û rûmetê xwedan keştiya xwe ye; 5 Ne di şehweta feydeyê de, wek miletên ku Xwedê nas nakin. 6 Da ku tu kes di her tiştî de ji birayê xwe dernekeve û nexapîne, ji ber ku Xudan heyfa van hemûyan e, çawa ku me jî ji berê de we hişyar kir û şahidî kir. 7 Çimkî Xwedê em gazî ne ji bo pîsîtiyê, lê ji bo pîroziyê. 8 Ji ber vê yekê yê ku kêm dike, ne mirov, lê ji Xwedayê ku Ruhê xwe yê pîroz daye me, kêm dike. 9 Lê ji bo hezkirina biratî ne hewce ye ku ez ji we re binivîsim, çimkî hûn bi xwe ji Xwedê hîn bûne ku ji hevdû hez bikin. 10 Bi rastî hûn vê yekê li hember hemû birayên ku li tevahiya Mekedonyayê ne dikin. 11 Û hûn hîn bibin, wekî ku me li we ferman kiriye, hûn bêdeng bin û karê xwe bikin û bi destên xwe bixebitin. 12 Ji bo ku hûn li hember yên ji derve bi durustî bimeşin û ji bo ku hûn kêmasiya xwe nekin. 13Lê birano, ez naxwazim ku hûn li ser wan ên ku di xew de ne, nezan bin, da ku hûn mîna yên ku hêviya wan tune ne xemgîn bibin. 14 Çimkî eger em bawer bikin ku Îsa mir û ji nû ve rabû, bi vî awayî Xwedê yên ku di Îsa de radizin jî wê bi xwe re bîne. 15 Ji ber vê yekê em bi peyva Xudan ji we re dibêjin, em ên ku sax in û heta hatina Xudan dimînin, emê pêşiya wan ên ku di xew de ne, negirin. 16Çimkî Xudan bi xwe wê bi qîrînekê, bi dengê serekmilyaket û bi boriya Xwedê ji ezmên bê xwarê û wê pêşî miriyên di Mesîh de rabin. 17 Hingê em ên ku sax in û mane, emê bi wan re di nav ewran de bên hilanîn, da ku em li hewayê werin pêşiya Xudan; û wusa jî emê her û her bi Xudan re bin. 18 Loma bi van gotinan hevdû teselî bikin.
11 Ji ber vê yekê hûn xwe bi hev re rihet bikin û wek ku hûn dikin, hevdû ava bikin. 12 Birano, em ji we lava dikin ku hûn wan ên ku di nav we de dixebitin û bi Xudan serwer in û we şîretan dikin nas bikin. 13 Û ji bo xatirê karê wan bi hezkirina wan pir bi qîmet. Û di nav xwe de di aştiyê de bin. 14 Îcar birano, em ji we şîretan dikin, yên ku serdest in, teseliyê bidin yên bêhêz, piştgiriyê bidin lawazan, li hember hemû mirovan sebir bikin. 15 Hay ji xwe hebin ku tu kes xerabiyê li tu kesî neke; lê hergav hem di nav we de û hem jî ji bo hemû mirovan bidin pey ya qenc. 16 Her û her şa bibin. 17 Bê rawestan dua bikin. 18 Di her tiştî de şikir bikin, çimkî daxwaza Xwedê ya di Mesîh Îsa de li ser we ev e. 19 Ruh netemirînin. 20 Pêxembertiyê kêm nekin. 21 Her tiştî îspat bike; qenciyê bigrin. 22 Xwe ji her xuyaniya xerab dûr bigirin. 23 Û Xwedayê aştiyê we bi tevahî pîroz bike; û ez ji Xwedê re lava dikim ku tevahiya ruh, giyan û laşê we heta hatina Xudanê me Îsa Mesîh bêqusûr bê parastin. 24 Yê ku gazî we dike dilsoz e, yê ku wê bike jî. 25 Birano, ji bo me dua bikin. 26 Bi ramûsana pîroz silavan li hemû birayan bikin. 27 Ez bi Xudan tembîh dikim ku ev name ji hemû birayên pîroz re bê xwendin. 28 Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi we re be. Amîn. (Navenda yekem ji Selanîkî re ji Atînayê hatiye nivîsandin.)
BEŞA 5 1Lê birano, li ser dem û demsalan, ne hewce ye ku ez ji we re binivîsim. 2Çimkî hûn bi xwe baş dizanin ku roja Xudan wek dizek bi şev tê. 3 Çimkî gava ku ew dibêjin: Aştî û ewlehî; Wê hingê ji nişka ve wêranbûn bi ser wan de tê, mîna ku li ser jina bizaro; û ew narevin. 4 Lê hûn birano, ne di tariyê de ne, ku ew roj wek dizekî bi ser we de bê. 5 Hûn hemû zarokên ronahiyê û zarokên rojê ne; em ne ji şevê ne û ne jî ji tariyê ne. 6 Ji ber vê yekê em jî wek yên din razên; lê em hişyar bin û hişyar bin. 7 Çimkî yên ku radizên, bi şev radizin; û yên ku serxweş in, bi şev serxweş in. 8 Lê em, yên ku bi roj in, hişyar bin, singê bawerî û hezkirinê li xwe bikin. û ji bo helmetek, hêviya rizgariyê. 9Çimkî Xwedê em ne ji bo xezebê, lê ji bo ku em bi Xudanê me Îsa Mesîh xilas bibin, destnîşan kir. 10 Yê ku ji bo me mir, da ku em şiyar bin an jî razên, em bi wî re bijîn.
126
2 Selanîkî
10 Û bi hemû xapandina neheqiyê di nav wan ên ku helak dibin; Çimkî wan hezkirina rastiyê qebûl nekir, da ku xilas bibin. 11 Û ji bo vê yekê Xwedê dê ji wan re xapandineke xurt bişîne, da ku ew bi derewê bawer bikin. 12 Da ku ew hemûyên ku ji rastiyê bawer nekirin, lê kêfa wan ji neheqiyê hat, bên lanetkirin. 13 Lê belê em neçar in ku hergav ji bo we ji Xwedê re şikir bikin, birano hezkiriyên Xudan, ji ber ku Xwedê ji destpêkê ve hûn ji bo xilasiyê bi pîrozkirina Ruh û bi baweriya rastiyê hilbijartiye. 14 Wî bi Mizgîniya me gazî we kir, da ku hûn rûmeta Xudanê me Îsa Mesîh bistînin. 15 Ji ber vê yekê birano, rabin ser xwe û wan edetên ku hûn hatine hînkirin bigirin, çi bi gotinê, çi bi nameya me. 16 Niha Xudanê me Îsa Mesîh bi xwe û Xwedê, Bavê me yê ku ji me hez kiriye û bi keremê teseliya herheyî û hêviya qenc daye me. 17 Dilê xwe rihet bike û di her gotin û karê qenc de we sax bike.
BEŞA 1 1 Pawlos, Sîlvanos û Tîmotêyos, ji civîna bawermendan a Selanîkî re, li ba Bavê me Xwedê û Xudan Îsa Mesîh: 2 Ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh kerem û aştî ji we re be. 3 Birano, em neçar in ku hergav ji bo we ji Xwedê re şikir bikin, ji ber ku baweriya we pir mezin dibe û sedeqeya her yekî ji we hemûyan li hember hev zêde dibe. 4 Da ku em bi xwe di civînên Xwedê de, ji bo bîhnfirehî û baweriya we di hemû tengahiyên we û tengahiyên ku hûn radigirin de, pesnê we bidin. 5 Ev nîşana dîwana Xwedê ya rast e, da ku hûn layiqî Padîşahiya Xwedê bin, ku hûn jî ji bo wê cefayê dikişînin. 6 Dizanin ku li ba Xwedê heqîqet e ku ji bo tengahiyê bidin wan ên ku we diêşînin. 7 Û ji we re, yên ku di tengahiyê de ne, bi me re bimînin, gava ku Xudan Îsa bi milyaketên xwe yên hêzdar re ji ezmên xuya bibe, 8 Di nav agirê gurr de tolhildanê ji wan ên ku Xwedê nas nakin û guh nadin Mizgîniya Xudanê me Îsa Mesîh digirin. 9 Yê ku ji ber Xudan û ji rûmeta hêza wî wê bi hilweşîna herheyî were cezakirin; 10 Gava ku ew di wê royê de bi pîrozên xwe ve bi rûmetî bête birûmetkirin û bi hemû bawermendan re heyranê wî bê (ji ber ku bi şahidiya me di nav we de hat bawerkirin). 11 Ji ber vê yekê em hergav ji bo we dua dikin, da ku Xwedayê me we layîqê vê bangê bihesibîne û hemû kêfa qenciya xwe û karê baweriyê bi hêz bîne cih. 12 Da ku li gor kerema Xwedayê me û Xudan Îsa Mesîh navê Xudanê me Îsa Mesîh bi we û hûn jî bi wî re bê birûmetkirin.
BEŞA 3 1 Di dawiyê de, birano, ji bo me dua bikin, da ku peyva Xudan azad bibe û bi rûmet be, çawa ku bi we re ye. 2 Û ji bo ku em ji destê mirovên bêaqil û xerab xilas bibin, çimkî hemî mirov bawerî ne. 3Lê Xudan dilsoz e, yê ku wê we bi hêz bike û we ji xerabiyê biparêze. 4 Û baweriya me bi Xudan heye ku destê xwe dide we, ku hûn tiştên ku em li we emir dikin, dikin û hûnê bikin. 5 Û Xudan dilê we ber bi hezkirina Xwedê û bi bîhnfirehiya ku li hêviya Mesîh in, dike. 6 Îcar birano, em bi navê Xudanê me Îsa Mesîh emir li we dikin, ku hûn xwe ji her birayê xwe yê ku ne li gor wê kevneşopiya ku ji me qebûl kiriye, bi rêve bizivirînin. 7 Ji ber ku hûn bi xwe dizanin ku divê hûn çawa li pey me biçin; 8 Me nanê tu kesî jî nexwar; lê şev û roj bi ked û kul û ked û ked û ked û ked û ked û zehmetiyan xebitîn, da ku em li ser tu kesî ji we nebin. 9 Ne ji ber ku hêza me tune, lê ji bo ku em ji we re bibin nimûne, da ku hûn li pey me biçin. 10 Çimkî çaxê em bi we re bûn jî, me ev emir li we kir ku eger yek nexebite, nexwe jî. 11Çimkî em dibihîzin ku di nav we de hinek hene ku bêçare dimeşin, qet naxebitin, lê mijûl in. 12 Niha em bi Xudanê xwe Îsa Mesîh emir li wan dikin û şîretan li wan dikin ku bi bêdengî bixebitin û nanê xwe bixwe. 13 Lê hûn birano, ji qenciyê newestin. 14 Û eger yek guh nede gotina me ya bi vê nameyê, wî merivî guh bidine wî û bi wî re nebin, da ku şerm bike. 15 Lê belê wî nehesibîne dijmin, lê şîretan li wî bike wek birayekî. 16 Îcar Xudanê aştiyê bi xwe hergav bi her awayî aştiyê bide we. Xudan bi we hemûyan re be. 17 Silava Pawlos a bi destê min, ku nîşana her nameyê ye. Bi vî awayî ez dinivîsim. 18 Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi we hemûyan re be. Amîn. (Nameleya duyemîn ji Selanîkî re ji Atînayê hatiye nivîsandin.)
BEŞA 2 1 Birano, em ji we lava dikin, bi hatina Xudanê me Îsa Mesîh û bi kombûna xwe ya li ba wî, 2 Ji bo ku hûn zû nehejin û ne bi ruh, ne bi gotin û ne jî bi nameyên ku ji me hatine, wek ku roja Mesîh nêzîk e, nehejin û nehejînin. 3 Bila tu kes we bi tu awayî nexapîne, çimkî ew roj nayê, heta ku pêşî nekeve û mirovê guneh, kurê helakê, xuya nebe. 4 Yê ku dijberî û xwe ji her tiştê ku jê re Xwedê tê gotin an ji wan re diperizin bilind dike; da ku ew wek Xwedê di Perestgeha Xwedê de rûniştiye û xwe nîşan bide ku ew Xwedê ye. 5 Ma nayê bîra we ku hê ez bi we re bûm, min ev tişt ji we re gotin? 6 Û niha hûn dizanin ku çi dihêle ku ew di wextê xwe de eşkere bibe. 7 Çimkî sira neheqiyê jixwe dixebite: tenê yê ku niha dide, wê bihêle, heta ku ji rê bê derxistin. 8 Û hingê ewê Xerab eşkere bibe, yê ku Xudan wê bi ruhê devê xwe bikuje û wê bi ronahiya hatina xwe helak bike. 9 Heçî ewê ku hatina wî bi hemû hêz û nîşan û kerametên derewîn li pey karê Îblîs e.
127
1 Tîmotêyos
3 Çimkî ev li ber Xilaskarê me Xwedê qenc û meqbûl e. 4 Yê ku wê hemû mirov xilas bibin û bigihêjin zanîna rastiyê. 5 Çimkî Xwedê yek e û di navbera Xwedê û mirovan de yek e, ew jî Mesîh Îsa ye. 6 Yê ku xwe ji bo hemûyan berdêl da, da ku di wextê xwe de şahidiyê bike. 7 Ji bo ku ez ji bo mizgînvan û Şandî hatime tayîn kirin (Ez bi Mesîh rast dibêjim û derewan nakim.) Di bawerî û rastiyê de mamosteyê miletan. 8 Ji ber vê yekê ez dixwazim ku mirov li her derê dua bikin, destên pîroz bilind bikin, bê hêrs û dudilî. 9 Bi vî awayî jî, ku jin xwe bi cil û bergên nefsbiçûk, bi şermokî û serhişkiyê dixemilînin; ne bi porê biçayî, ne bi zêr, ne bi mirwaran, ne jî bi rêzikên biha; 10 Lê (ku dibe jinên xwedaperest) bi kirinên qenc. 11 Bila jin bi hemû bindestiyê di bêdengiyê de hîn bibe. 12Lê ez nahêlim ku jin hîn bike, ne jî desthilatiyê li zilam bigire, lê ez dihêlim ku bêdeng bimîne. 13 Çimkî pêşî Adem çêbû, paşê Hewa. 14 Û Adem nehate xapandin, lê jina ku dihat xapandin di sûcê de bû. 15 Tevî vê yekê jî wê di zarokbûnê de xilas bibe, eger ew bi serhişkî di bawerî, sedeqe û pîroziyê de bimînin.
BEŞA 1 1 Pawlos, bi emrê Xilaskarê me Xwedê û hêviya me Xudan Îsa Mesîh, Şandiyê Îsa Mesîh e. 2 Kurê min ê di baweriyê de Tîmotêyos re: Kerem, rehm û aştî ji Bavê me Xwedê û ji Xudanê me Îsa Mesîh. 3 Gava ku ez çûm Mekedonyayê, min ji te lava kir ku hê li Efesê bimînî, da ku tu li hinekan bibêjî ku hînkirineke din hîn nakin. 4 Û guh nedin çîrok û jîneolojiyên bêdawî, yên ku pirsan dikin, lê ne ku hûn bi Xwedê ava bikin, ya ku di baweriyê de ye. 5 Îcar dawiya emrê sedeqeya ji dilekî pak, ji wijdanek pak û ji baweriya bêhiş e. 6 Yên ku hin ji wan dûr ketine, berê xwe dane zaravayên pûç. 7 Dixwazin bibin mamosteyên Şerîetê; ew çi dibêjin û ne jî li ser tiştên ku ew piştrast dikin fêm dikin. 8 Lê em dizanin ku Şerîet qenc e, eger mirov wê bi qanûnî bi kar bîne; 9 Bi vê yekê dizanin ku Şerîet ne ji bo mirovê rast, lê ji bo yên bêqanûn û neguhdar, ji bo nepak û gunehkaran, ji bo nepak û nepak, ji bo qatilên bav û kalan û kujerên dayikan, ji bo mêrkujan hatiye çêkirin. 10 Ji bo fahîşeyan, ji bo yên ku xwe bi mirovan re heram dikin, ji bo zilaman, ji bo derewkeran, ji bo kesên derewîn û eger tiştekî din li dijî hînkirina saxlem hebe; 11 Li gor Mizgîniya birûmet a Xwedayê pîroz, ya ku bi baweriya min ve girêdayî bû. 12 Û ez ji Xudanê me Mesîh Îsa re şikir dikim, yê ku îmkan da min, çimkî wî ez dilsoz hesab kirim û ez xistim xizmetê. 13 Yê ku beriya ku çêrker, tengahîdar û xerabkar bû; 14 Û kerema Xudanê me bi bawerî û hezkirina ku di Mesîh Îsa de ye, pir zêde bû. 15 Ev gotineke dilsoz e û hêjayî hemû qebûlkirinê ye, ku Mesîh Îsa hat dinyayê da ku gunehkaran xilas bike. ku ez serekê wan im. 16 Lê belê ji bo vê yekê ez hatim rehmê, da ku pêşî Îsa Mesîh bi min re hemû bîhnfirehiya xwe nîşan bide, ji bo wan ên ku ji vir û pê ve heta jiyana herheyî baweriyê bi wî bînin. 17 Niha ji Padîşahê herheyî, nemir, nexuyayî, Xwedayê yekta yê jîr re, rûmet û rûmet her û her be. Amîn. 18 Kurê Tîmotêyos, li gor pêxemberîtiyên ku berê li ser te hatibûn kirin, ez vî karî didim te, ku tu bi wan re şerekî baş bikî. 19 Xwedî bawerî û wijdanek pak in; yên ku hinekan ji ber baweriyê dev jê berda, keştiyek binav bû: 20 Hîmenyos û Îskender ji wan in; ku min ew dane destê Îblîs, da ku hînî çêrkirinê nebin.
BEŞA 3 1 Ev gotinek rast e, eger mirov karê metranê bixwaze, ew karê qenc dixwaze. 2 Îcar metran divê bêqusûr be, mêrê jinekê be, hişyar be, serhişmend be, dilpak be, mêvanperwer be, jêhatî be ku hîn bike. 3 Ne ji şerabê re, ne lêker, ne çavbirçî ji qezenca pîs; lê bîhnfireh, ne şerxwaz, ne çavbirçî; 4 Yê ku serweriya mala xwe dike û zarokên xwe bi hemû giranî bindest e. 5 (Çimkî eger yek nizane ku hukumdariya mala xwe bike, ewê çawa li civîna bawermendan a Xwedê bigire?) 6 Ne nobedar e, da ku bi quretî neyê hildan û nekeve dîwana Îblîs. 7 Ji xeynî vê, divê ew ji wan ên ku li derve ne baş be. da ku ew nekeve rûreş û xefika Îblîs. 8 Usa jî gerekê şeytan gor bin, ne duziman bin, ne pir şerabê bin, ne jî çavbirçîyê perê pîs bin. 9 Sira baweriyê di wijdanek pak de digirin. 10 Û bila pêşî ev jî bên îspat kirin; îcar bila bêqusûr bên dîtin meqamê dînan bikar bînin. 11 Usa jî jinên wan gerekê giran bin, ne buxtankar, serwaxt bin, di her tiştîda dilsoz bin. 12 Bila şeytan mêrê jinekê bin, zarên xwe û malên xwe baş hukum bikin. 13 Çimkî yên ku peywira dîwantiyê baş bi kar anîne, ji xwe re dereceke baş û di baweriya bi Mesîh Îsa de wêrekiyeke mezin dikirin. 14 Ez van tiştan ji te re dinivîsim û hêvî dikim ku di demek nêzîk de bêm ba te: 15 Lê eger ez gelek bisekinim, da ku tu bizanibî divê tu çawa xwe di mala Xwedê de, ku civîna Xwedayê jîndar e, stûn û zemîna rastiyê ye, bikî. 16 Û sira xwedawendiyê bê munaqeşe mezin e: Xwedê di bedenê de xuya bû, bi Ruh rastdar bû, ji milyaketan re hat dîtin, ji miletan re hat ragihandin, li dinyayê bawerî bi wî hat, hilkişiya rûmetê.
BEŞA 2 1 Ji ber vê yekê ez hêvî dikim ku berî her tiştî dua, dua, şefaet û şikir ji bo hemû mirovan bên kirin. 2 Ji bo padîşahan û ji bo hemû desthilatdaran; da ku em bi hemî xwedawendî û durustî jiyanek aram û aram bi rê ve bibin.
128
1 Tîmotêyos
BEŞA 4
13 Û ew hînî betaliyê dibin û mal bi mal geriyan; û ne bi tenê bêkar, lê diqewime û mijûl in û tiştên ku ne lazim in dibêjin. 14 Ji ber vê yekê ez dixwazim ku jinên biçûk bizewicin, zarokan bînin, rêberiya malê bikin, fersendê nedin dijmin ku bi riswatiyê bipeyive. 15 Çimkî hinek berê xwe dane pey Şeytan. 16 Heger jinebiyên yekî mêr an jineke bawermend hebin, bila ji wan rehet bibin û bila civîna bawermendan neyê sûcdarkirin. da ku ew jinebîyên bi rastî rehetî bike. 17 Bila rihspiyên ku serwêrtiya baş dikin ducar hêjayî rûmetê bin, nemaze yên ku di gotin û hînkirinê de dixebitin. 18Çimkî Nivîsara Pîroz dibêje: «Gayê ku genim diqulipîne, demikê nede. Û, Karker hêjayî xelata xwe ye. 19 Li hember kalekî ne sûcdarkirin, lê li ber du-sê şahidan. 20 Yên ku guneh dikin, li ber hemûyan hildin, da ku yên din jî bitirsin. 21 Ez li ber Xwedê, li ber Xudan Îsa Mesîh û li ber milyaketên bijartî tembîh dikim ku tu van tiştan bêyî ku li ber hevdû bipejirînî, bi baldarî tiştek nekî. 22 Destê xwe ji nişka ve nede ser tu kesî û nebe hevparê gunehên mirovên din: xwe paqij bike. 23Êdî avê venexwe, lê ji bo zikê xwe û ji bo nexweşiyên xwe yên pir caran hinek şerab bikar bîne. 24 Gunehên hinekan ji berê ve vekirî ne, li ber dîwanê diçin; û li pey hin zilaman tên. 25 Bi vî awayî kirinên hinekan jî ji berê ve diyar dibin; û yên wekî din nayên veşartin.
1 Niha Ruh eşkere dibêje, ku di demên paşîn de hinek wê ji baweriyê derkevin û guh bidin ruhên dixapîne û hînkirinên cinan. 2 Di durûtiyê de derewan dipeyivin; wijdanê wan bi hesineke germ hatiye şewitandin; 3 Qedexekirina zewacê û fermana dûrketina ji xwarinên ku Xwedê afirandiye, ji bo ku bi şikirdariya wan ên ku bawer dikin û bi rastiyê dizanin bêne qebûl kirin. 4 Çimkî her afirîdê Xwedê qenc e, eger bi şikirkirinê bê qebûlkirin, tiştekî nayê înkarkirinê. 5 Çimkî ew bi peyva Xwedê û duakirinê tê pîroz kirin. 6 Eger tu birayan van tiştan bi bîr bikî, tuyê bibî xizmetkarekî qenc ê Îsa Mesîh, ku bi peyvên baweriyê û bi hînkirina qenc a ku te gihîştî, hatiye xwar. 7 Lê dev ji çîrokên pîrejin û pîrejinan berde û xwe ji xwedêgiravî zêdetir bixebitîne. 8Çimkî karê bedenî kêm feydeyê dide, lê xwedaperestî ji bo her tiştî bi kêr tê. 9 Ev gotineke dilsoz e û hêjayî hemû qebûlkirinê ye. 10 Ji ber vê yekê em hem dixebitin û hem jî em şermezar dikin, çimkî em bi Xwedayê jîndar bawer dikin, ku Xilaskarê hemû mirovan e, nemaze yên bawermendan. 11 Ev tişt emir dikin û hîn dikin. 12 Bila tu kes ciwaniya te biçûk nebîne; lê tu di gotinê de, di axaftinê de, di sedeqeyê de, di ruh de, di îmanê de, di pakiyê de, ji bawermendan re bibe mînak. 13 Heta ku ez bêm, hay ji xwendinê, şîretkirinê û hînkirinê bidin. 14 Îhmal nede wê diyariya ku di dilê xwe de ye, ya ku bi pêxemberîtiyê û bi danîna destên serperestiyê hatiye dayîn. 15 Li ser van tiştan bifikirin; xwe bi tevayî bide wan; da ku qezenca te ji hemûyan re xuya bibe. 16 Hay ji xwe û hînkirina xwe hebin; di wan de bidome. Çimkî bi kirina vê yekê tuyê hem xwe û hem jî yên ku te dibihîzin xilas bikî.
BEŞA 6 1ÇimNî xulamên ku di bin nîrê de ne, bila axayên xwe hêjayî her rûmetê bihesibînin, da ku navê Xwedê û hînkirina wî neyên çêrkirin. 2 Û yên ku axayên bawermend hene, bila wan kêm nebînin, çimkî ew bira ne. lê bêtir ji wan re xizmetê bikin, çimkî ew dilsoz û hezkirî ne, hevparên feydê ne. Van tiştan hîn dikin û teşwîq dikin. 3 Eger yek tiştekî din hîn bike û bi gotinên Xudanê me Îsa Mesîh û hînkirina li gor xwedawendiyê nepejirîne. 4 Ew qure ye, ku tu tiştî nizane, lê li ser pirs û nakokiyên peyvan digere, ku ji wan çavnebarî, pevçûn, hêlîn û ramanên xerab tê. 5 Danûstandinên xerab ên mirovên hişê xerab û ji rastiyê bêpar in, ji ber ku ev qezenc Xwedêperestî ye; xwe ji wan dûr bixe. 6 Lê xwedawendiya bi razîbûnê qezencek mezin e. 7Çimkî me tu tişt neaniye vê dinyayê û bêguman em nikarin tiştekî bînin. 8 Û bi xwarin û cil û bergên me, bila em bi wan razî bin. 9 Lê yên ku dixwazin dewlemend bibin, dikevin ceribandinê û xefikê û gelek xwestekên bêaqil û ziyanker, yên ku mirovan di helak û helakê de dixeniqînin. 10Çimkî evîna peran koka hemû xerabiyan e; hinekan jî jê xwestibû, ji baweriyê derketin û xwe bi gelek kederan xera kirin. 11 Lê tu ey mirovê Xwedê, ji van tiştan bireve; û li pey rastdarî, xwedaperestî, bawerî, hezkirin, bîhnfirehî, nermî bikevin. 12 Têkoşîna qenc a baweriyê bike, jiyana herheyî ya ku tu jê re tê gazîkirin, bigire û li ber gelek şahidan xwe daxuyand.
BEŞA 5 1 Li rûspî hilnede, lê wek bavekî jê lava bike; û xort wek bira; 2 Jinên mezin wek dayik; yên biçûk wek xwişk, bi hemû paqijiyê. 3 Qedrê jinebîyên ku bi rastî jinebîya ne. 4 Lê eger zarok û biraziyên jinebiyek hebin, bila pêşî hîn bibin ku di malê de xweperestiyê nîşan bidin û berdêla dê û bavê xwe bidin, çimkî ew li ber Xwedê baş û meqbûl e. 5 Îcar ew jinebiyek bi rastî û bêkes e, xwe dispêre Xwedê, şev û roj di dua û duayan de dimîne. 6 Lê yê ku di kêfê de dijî, heta ku ew dijî, mirî ye. 7 Û van tiştan bidin ser, da ku ew bêqusûr bin. 8 Lê eger yek debara xwe û bi taybetî ji bo yên mala xwe neke, wî bawerî înkar kiriye û ji kafir xerabtir e. 9 Bila jinebiya ku jina mêrekî bin ji şêst salî re neyê hesibandin. 10 Ji bo kirinên qenc tê gotin; eger wê zarok mezin kiribe, eger wê biyaniyan bihewanda, eger wê lingên pîrozan şuştibe, eger wê ji belengazan rehet kiribe, eger wê bi xîret li pey her karê qenc geriyabe. 11 Lê jinebiyên biçûk red dikin; 12 Nifir heye, ji ber ku wan baweriya xwe ya pêşîn avêtine.
129
1 Tîmotêyos
13 Ez li ber Xwedêyê ku her tiştî zindî dike û li ber Mesîh Îsa, yê ku li ber Pontiyos Pîlatos şahidî ji îtîrafeke baş dît, berpirsiyariyê didim te. 14 Ji bo ku tu vê emrê bê qisûr û bê riswa bikî, heta ku Xudanê me Îsa Mesîh xuya bibe. 15 Yê ku di wextê xwe de ewê nîşan bide, ku yê pîroz û yekta ye, Padîşahê padîşahan û Xudanê axayan; 16 Yê ku tenê nemiriya wî heye, ew di ronahiya ku tu kes nikare nêzîkê wê bibe de rûdine. Kesê ku ne dîtiye û ne jî dikare bibîne. Amîn. 17 Li ser dewlemendên vê dinyayê tembîh li wan bike, ku ew ne bilind bin, ne xwe bispêrin serwetên nediyar, lê bi Xwedayê jîndar ê ku bi dewlemendî her tiştî dide me, da ku em kêfê bistînin. 18 Da ku qenciyê bikin, bi kirinên qenc dewlemend bin, ji belavkirinê re amade bin, ji bo ragihandinê amade bin; 19 Li hember wexta ku bê, ji xwe re bingehek baş çêdikin, da ku jiyana herheyî bigirin. 20Ya Tîmotêyo, tiştê ku bi emaneta te ve girêdayî ye, biparêze, xwe ji gotinên pûç û pûç, û dijberiyên zanistî yên ku bi derewan tê gotin, bihêle. 21 Ewê ku hinekan di baweriyê de şaş kirin. Kerem li te be. Amîn. (Yê pêşî ji Tîmotêyos re ji Laodicea, ku bajarê herî sereke yê Frygia Pacatiana ye, hatiye nivîsandin.)
130
2 Tîmotêyos BEŞA 1 1 Pawlos, bi daxwaza Xwedê, li gor soza jiyanê ya ku di Mesîh Îsa de ye, Şandiyê Îsa Mesîh e. 2 Ji Kurê min ê delal Tîmotêyos re: Kerem, rehm û aştî ji Bav Xwedê û ji Xudanê me Mesîh Îsa. 3 Ez şikir ji Xwedayê ku ji bav û kalên xwe bi wijdanek pak jê re xizmet dikim, ku ez bi şev û roj di duayên xwe de bênavber te bibîr tînim; 4 Ez gelek dixwazim te bibînim û li hêsirên te digerim, da ku ez bi şabûnê tije bibim. 5 Çaxê ez gazî bîra te dikim, wê baweriya nerast a bi te heye, ya ku pêşiyê di dapîra te Loîs û diya te Ûnisê de rûniştiye; û ez bi te jî bawer im. 6 Ji ber vê yekê ez te bi bîr tînim ku tu diyariya Xwedê ya ku bi danîna destên min di te de ye, rakî. 7 Çimkî Xwedê ruhê tirsê nedaye me; lê ji hêz, û ji hezkirinê, û ji hişê saxlem. 8 Ji ber vê yekê tu ji şahidiya Xudanê me şerm neke û ne jî ji min re girtiyê wî; 9 Yê ku em xilas kirin û gazî me kir, ne li gorî kirinên me, lê li gorî mebest û kerema xwe, ku beriya destpêkirina dinyayê bi Mesîh Îsa ji me re hat dayîn. 10 Lê niha bi xuyabûna Xilaskarê me Îsa Mesîh, yê ku mirin betal kir û bi Mizgîniyê jiyan û nemirî derxiste holê, eşkere dibe. 11 Ji bo ku ez ji bo mizgînvan, şandî û mamosteyê miletan hatime destnîşankirin. 12 Ji ber vê yekê ez jî van tiştan dikişînim, lê ez şerm nakim, çimkî ez dizanim ku min ji kê bawer kiriye û ez bawer im ku ew dikare tiştê ku min di wê rojê de ji wî re kiriye bi cih bîne. 13 Bi bawerî û hezkirina ku di Mesîh Îsa de ye, peyvên saxlem ên ku te ji min bihîstine, bigirin. 14 Tiştê qenc ku ji te re hatiye dayîn, bi Ruhê Pîroz ê ku di nav me de rûdine, biparêze. 15 Tu bi vê yekê dizanî ku hemû yên ku li Asyayê ne, ji min dûr ketine. ji wan Phygellus û Hermogenes in. 16 Xudan rehmê bide mala Onesîforos; ji ber ku wî gelek caran ez teze dikirim û ji zincîra min şerm nedikir: 17 Lê gava ew li Romayê bû, bi xîret li min geriya û ez dîtim. 18Xudan bihêle ku ew di wê rojê de ji Xudan rehmê bibîne. BEŞA 2 1 Ji ber vê yekê, kurê min, tu bi kerema ku di Mesîh Îsa de ye hêzdar be. 2 Û tiştên ku te di nav gelek şahidan de ji min bihîstine, tu bi wan mirovên dilsoz re bihêlî, yên ku wê karibin yên din jî hîn bikin. 3 Ji ber vê yekê tu wek leşkerekî qenc ê Îsa Mesîh serhişkiyê radigire. 4 Kesê ku şer dike, xwe bi karên vê jiyanê ve mijûl nake; da ku ew li yê ku ew ji bo leşkeriyê hilbijartiye razî be. 5 Û eger mirovek ji bo serdestiyê jî bixebite, lê belê heta ku bi qanûnî têdikoşe, nayê tackirin. 6 Cotkarê ku dixebitîne, divê pêşî pardarê fêkiyan be.
131
7 Li tiştên ku ez dibêjim binêrin; û Xudan di her tiştî de têgihîştina te bide. 8 Bînin bîra xwe ku Îsa Mesîhê ji dûndana Dawid li gor Mizgîniya min ji nav miriyan rabû. 9 Di wê de ez tengahiyê dikişînim; lê peyva Xwedê ne girêdayî ye. 10 Ji ber vê yekê ez ji bo xatirê bijartiyan her tiştî radigirim, da ku ew xilasiya ku di Mesîh Îsa de ye, bi rûmeta herheyî bistînin. 11 Gotineke dilsoz e: Çimkî eger em bi wî re mirin, emê bi wî re jî bijîn. 12 Eger em cefayê bikişînin, emê bi wî re jî padîşahiyê bikin; eger em wî înkar bikin, ewê me jî înkar bike. 13 Eger em bawer nekin, ew dilsoz dimîne; nikare xwe înkar bike. 14 Li ser van tiştan wan bînin bîra xwe û li ber Xudan tembîh li wan bikin, ku ew ne li ser peyvan ku bê fêde ne, lê ji bo ku guhdaran bişkînin, bixebitin. 15 Bixwîne, da ku xwe ji Xwedê re razî nîşan bide. 16 Lê xwe ji gotinên bêbext û pûç dûr bixin; 17 Û gotina wan wê wek kaniyê bixwe. 18 Yên ku di rastiyê de şaş kirin û gotin ku vejîn jixwe çûye. û baweriya hinekan hilweşîne. 19 Lê belê bingeha Xwedê bi vê mohrkirinê re saxlem dimîne: Xudan bi yên wî dizane. Û, Her kesê ku navê Mesîh dide, bila ji neheqiyê dûr bikeve. 20 Lê di xaniyek mezin de ne tenê firaxên ji zêr û zîv, lê ji dar û ax jî hene; û hinek ji bo namûsê, û hinek ji bo bêrûmetiyê. 21 Ji ber vê yekê eger yek xwe ji van paqij bike, ewê bibe firaxek rûmetê, pîrozkirî û ji bo karanîna axayê li hev be û ji her karê qenc re amade be. 22 Ji xwestekên xortaniyê jî birevin, lê bi wan ên ku ji dilekî pak gazî Xudan dikin, li pey rastdarî, bawerî, hezkirin û aştiyê biçin. 23 Lê ji pirsên bêaqil û nezane dûr bisekinin, çimkî dizanin ku ew nakokiyên zayendî dikin. 24 Û divê xulamê Xudan şer neke; lê ji hemû mirovan re nerm bin, ji bo hînkirinê maqûl bin, bi sebir bin, 25 Bi nermiyê, wan ên ku li dijî xwe ne, hîn dikin; Eger belkî Xwedê ji wan re tobe bide naskirina rastiyê; 26 Û ji bo ku ew xwe ji xefika Îblîs ku bi daxwaza wî dîl girtine, xilas bikin. BEŞA 3 1 Ev jî zanibin ku di rojên dawîn de demên xeternak wê bên. 2Çimkî mirov wê bibin hezkiriyên xwe, çavnebar, pesnê xwe, pozbilind, çêrker, guh nede dê û bavên xwe, nankor, nepîroz, 3Bê hezkirina xwezayê, agirbest şikandin, sûcdarkerên derewîn, bêxwedî, hov, yên ku qencan dihebînin, 4 Xayîn, serêşiş, dilbirîn, ji Xwedê heztir in; 5 Xwediyê xwedawendiyê ye, lê hêza wê înkar dike: Ji yên weha dûr bikevin. 6Çimkî ew ên ku dikevin malan û jinên bêaqil ên ku bi gunehan barkirî ne, yên ku bi xwestekên cihêreng têne birin, bi vî rengî ne. 7 Hergav hîn dibin û tu carî nikarin bigihîjin zanîna rastiyê. 8 Îcar çawa ku Jannes û Yambris li hember Mûsa rawestiyan, ev jî li hember rastiyê radiwestin;
2 Tîmotêyos
9 Lê ewê pêşda neçin, çimkî bêaqiliya wan wê ji hemû meriva ra eşkere be, wekî ya wan jî. 10Lê te hînkirina min, awayê jiyanê, armanc, bawerî, bîhnfirehî, sedeqe, bîhnfirehiya min bi tevahî nas kir, 11 Perestî û tengahiyên ku li Entakyayê, li Qonyayê û li Lîstrayê hatin serê min. min çi tengahî kişand, lê Xudan ez ji wan hemûyan rizgar kirim. 12 Erê, û her kesê ku wê di Mesîh Îsa de xwedawend bijî, wê tengahiyê bibîne. 13 Lê belê merivên xerab û xapînok wê xerabtir û xerabtir bibin, bixapînin û bixapînin. 14 Lê tu di wan tiştên ku te hîn bûyî û pê ewle bûyî de bidomînî, û bizanibî ku te ew ji kê hîn bûne. 15 Û ji zarokatiya xwe ve, te bi Nivîsarên Pîroz zanî, yên ku dikarin bi baweriya ku bi Mesîh Îsa ye, ji bo xilasbûnê te şehreza bikin. 16 Hemû Nivîsarên Pîroz bi îlhama Xwedê hatine dayîn û ji bo hînkirin, ji bo hilanînê, ji bo rastkirin û ji bo hînkirina di rastdariyê de kêrhatî ye. 17 Ji bo ku mirovê Xwedê bêkêmahî be, ji bo her karên qenc bi tevahî amade be.
18 Û Xudan wê min ji her karê xerab xilas bike, û wê min biparêze heta Padîşahiya xwe ya ezmanan: rûmeta wî her û her û her û her. Amîn. 19 Silavan li Priskayê, Akîlas û mala Onîsîforos bikin. 20 Erastos li Korîntê ma, lê min Trofîmos li Miletûmê nexweş hişt. 21 Hewldana xwe bike ku berî zivistanê were. Eubulus, Pudens, Linus, Claudia û hemû bira silavan li te dikin. 22 Xudan Îsa Mesîh bi ruhê te re be. Kerem bi te re be. Amîn. (Navenda diduyan ji Tîmotêyos re, ku metranê yekem ê dêra Efesiyan tayîn kir, ji Romayê hat nivîsandin, gava Pawlos cara duyemîn anîn ber Neron.)
BEŞA 4 1 Ji ber vê yekê ez li ber Xwedê û Xudan Îsa Mesîh, yê ku di xuyabûna wî û Padîşahiya wî de dîwana zindiyan û miriyan dike, ez li te şîret dikim. 2 Mizgîniyê bidin; di demsalê de tavilê be, li derveyî demsalê; bi hemû bîhnfirehî û doktrînê riswa bikin, hildin, şîret bikin. 3 Çimkî wext wê bê, ku ewê hînkirina saxlem ragirin. lê li gor xwestekên xwe ewê ji xwe re mamosteyan bicivînin û guhên wan bi xiş bibin. 4 Û ew ê guhên xwe ji rastiyê bizivirînin û dê li çîrokan bibin. 5 Lê tu di her tiştî de hişyar be, li tengahiyan sebir bike, karê mizgînvaniyê bike, xizmeta xwe bi tevahî îspat bike. 6Çimkî ez niha ji bo pêşkêşkirinê amade me û dema çûyîna min nêzîk e. 7 Min şerekî qenc kir, min riya xwe qedand, min bawerî girt. 8 Ji niha û pê ve taca rastdariyê ji min re tê danîn, ku Xudan, dadgerê rast, wê wê rojê bide min; ne tenê ji min re, lê ji hemûyên ku ji xuyabûna wî hez dikin re jî. 9 Hişmendiya xwe bike ku di demek nêzîk de were ba min: 10 Çimkî Dîmas ji vê dinyaya niha hez kir, ez hiştim û çû Selanîkê. Kirêskîs heta Galatyayê, Tîtos heta Dalmatyayê. 11 Tenê Lûqa bi min re ye. Marqos bigire û bi xwe re bîne, çimkî ew ji bo xizmetê ji min re bikêr e. 12 Min Tyxîkos şand Efesê. 13 Ev kirasê ku min li Troyayê bi Karpos re hişt, gava ku tu bê, bi xwe re pirtûk û bi taybetî jî pergamanan bîne. 14 Îskenderê sifir gelek xerabî li min kir: Xudan li gor kirinên wî xelata wî bide. 15 Tu jî ji kê haydar bî; Çimkî wî gelek li ber gotinên me rawestiya. 16 Di bersiva min a pêşî de, tu kes bi min re rawesta, lê hemû mirovan ez berdabûm: Ez ji Xwedê lava dikim ku ew li ser wan neyê kirin. 17 Lê Xudan bi min re rawesta û hêz da min; da ku bi min Mizgînî bi tevahî bê zanîn û hemû milet bibihîzin û ez ji devê şêr xilas bûm.
132
Titus
11 Çimkî kerema Xwedê ya ku xilasiyê tîne, ji hemû mirovan re xuya bûye, 12 Hînkirina me bide ku em nepakî û xwestekên dinyayê înkar bikin, em di vê dinyaya niha de bi serhişkî, rastdarî û xwedayî bijîn. 13 Li hêviya wê hêviya pîroz û bi rûmet xuyabûna Xwedayê mezin û Xilaskarê me Îsa Mesîh digerin. 14 Yê ku xwe ji bo me da, da ku me ji her neheqiyê xilas bike û ji xwe re miletek xas, ku ji karên qenc re xîretkêş e, paqij bike. 15 Van tiştan bi hemû desthilatiyê bipeyivin, şîret bikin û hilat bikin. Bila tu kes te kêm neke.
BEŞA 1 1 Pawlos, xulamê Xwedê û Şandiyê Îsa Mesîh, li gor baweriya bijartiyên Xwedê û naskirina rastiya ku li gor xwedawendiyê ye. 2 Bi hêviya jiyana herheyî ya ku Xwedayê ku nikare derewan bike, beriya destpêkirina dinyayê soz da. 3 Lê di wextê xwe de peyva xwe bi mizgîniya ku li gor emrê Xilaskarê me Xwedê ji min re hatiye dayîn eşkere kir. 4 Kurê min Tîtos, li gor baweriya hevpar: Kerem, rehm û aştî ji Bav Xwedê û ji Xilaskarê me Xudan Îsa Mesîh. 5 Ji ber vê yekê min tu li Girîtê hiştim, ku tu tiştên kêmasiyê rêz bikî û li her bajarî rihspiyan bidî, çawa ku min tu tayîn kiribû. 6 Heger yek bêqusûr be, mêrê jinekê be, zarên amin hebin, ne ku bi serhildanê û ne jî bi neheqiyê têne sûcdarkirin. 7 Çimkî metran gerekê bêqusûr be, wekî serwêrê Xwedê; ne xwexwaz, ne zû hêrs nebû, ne ji şerabê re, ne êrîşkar, ne ji qezenca qirêj; 8 Lê yê ku ji mêvanperweriyê hez dike, ji mirovên qenc hez dike, serhişk, dadperwer, pîroz, dilnerm; 9 Peyva dilsoz, çawa ku hatiye hînkirin, bigire, da ku bikaribe bi hînkirina saxlem hem teşwîq bike û hem jî kesên ku li ber xwe didin bawer bikin. 10Çimkî gelek xeberbêj û xapandinên bêserûber û pûç hene, bi taybetî yên sinetbûyî. 11 Divê devê wan bê girtin, yên ku ji bo qezenca pîs, hemû malan dipelçiqînin û tiştên ku ne mecbûr in hîn dikin. 12 Yekî ji xwe, pêxemberekî wan jî got: «Gretî hergav derewîn in, heywanên xirab in, zikê sist in. 13 Ev şahid rast e. Loma bi tundî li wan hilde, da ku di baweriyê de saxlem bin. 14 Guh nedan çîrokên Cihûyan û emrên mirovan ên ku ji rastiyê vedigerin. 15 Ji paqijan re her tişt pak e; lê hiş û wijdanê wan jî pîs e. 16 Ew eşkere dikin ku ew Xwedê nas dikin; lê ew di kirinên xwe de wî înkar dikin, çimkî nefret û neguhdar in û ji bo her karê qenc têne şermezar kirin.
BEŞA 3
BEŞA 2 1 Lê tu tiştên ku dibe hîndariya saxlem bêje: 2 Da ku mirovên kal serhişk, giran, dilnerm, di baweriyê de, di xêrxwaziyê de, di bîhnfirehiyê de sax bin. 3Herwiha jinên pîr jî, da ku di reftarên pîroz de bin, ne sûcdarên derewîn bin, neyên dayîna şerabê, ne mamosteyên tiştên qenc. 4 Da ku ew keçan hînî serhişmendiyê bikin, ji mêrên xwe hez bikin, ji zarokên xwe hez bikin, 5 Ji bo ku peyva Xwedê bê çêrkirin, serwaxt, paqij, li malê xweparêz, qenc, guhê mêrên xwe bin. 6 Xortan usa jî şîret dikin ku serhiş bin. 7 Di her tiştî de nimûneya karên qenc nîşanî xwe bide: 8 Axaftina saxlem, ku nayê mehkûmkirinê; da ku yê ku berevajî wê ye, şerm bike û tiştekî xerab ji we re nebêje. 9 Ji xulaman şîretan bikin ku guh bidin axayên xwe û di her tiştî de li wan xweş bên. dîsa bersiv nedaye; 10 Ne pîs dike, lê hemû dilsoziya xwe nîşan dide; da ku ew hînkirina Xilaskarê me Xwedê di her tiştî de xemilînin.
133
1Hûna wan bînin bîra xwe, ku bibine bindestê serwêrtî û hukumet, guh bidin serwêra, bona her karê qenc hazir bin, 2 Ji bo tu kesî xerab nebêjin, ne şerxwaz bin, lê nerm bin, ji hemû mirovan re hemû nermiyê nîşan bidin. 3 Çimkî em bi xwe jî carinan bêaqil bûn, neguhdar bûn, hatin xapandin, ji xwestek û kêfên cihê re xizmet dikirin, di nav xerabî û çavnebariyê de dijiyan, nefret dikirin û ji hev nefret dikirin. 4 Lê piştî vê yekê qencî û hezkirina Xilaskarê me Xwedê ji mirovan re xuya bû. 5 Ne bi kirinên rastdariyê yên ku me kirine, lê li gor rehma xwe em bi şuştina nûbûnê û bi nûkirina Ruhê Pîroz xilas kirin. 6 Ewê ku wî bi saya Xilaskarê me Îsa Mesîh gelek bi ser me de rijand. 7 Da ku em bi kerema wî rastdar bibin, li gorî hêviya jiyana herheyî bibin mîras. 8 Ev gotinek dilsoz e û ez dixwazim ku tu van tiştan her dem bipejirînî, da ku yên ku baweriyê bi Xwedê anîne, hay ji karên qenc bisekinin. Ev tişt ji mirovan re qenc û bi kêr in. 9 Lê xwe ji pirsên bêaqil, neneolojiyên, nakokiyan û pevçûnên li ser Şerîetê dûr bixin. Çimkî ew bêkêr û pûç in. 10 Zilamê ku piştî şîreta yekem û diduyan dînîtî ye, red bike; 11 Dizanin ku yê ku wusa ye, ji ber xwe sûcdar e û guneh dike. 12 Gava ku ez Artemas an Tîxîkos bişînim ba te, xîret bike ku were ba min Nîkopolîsê, çimkî min li wir biryar da ku zivistan be. 13 Zênasê Şerîetzan û Apolos bi xîret bînin rê, ku tiştek ji wan kêm nebe. 14 Û bila yên me jî hîn bibin ku karên qenc ji bo karên pêwîst biparêzin, da ku ew bêber nebin. 15 Hemû yên ku bi min re ne, silavan li te dikin. Silavan li wan ên ku di baweriyê de ji me hez dikin bikin. Rehmet li we hemûyan be. Amîn. (Ew ji Tîtos re hatibû nivîsandin, ku ji Nîkopolîsa Mekedonyayê bû metran yekem ê dêra Kretiyan.)
Philemon BEŞA 1 1 Pawlosê girtiyê Îsa Mesîh û birayê me Tîmotêyos, ji hezkirî û hevkarê me Filîmon re, 2 Û ji hezkiriyê me Apphia re, û ji hevalê me Archippos û ji civîna li mala te re: 3 Ji Bavê me Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh kerem û aştî ji we re. 4Ez ji Xwedayê xwe re şikir dikim, ku hergav di duayên xwe de behsa te dikim, 5 Bibihîze hezkirin û baweriya te ya ku te ji Xudan Îsa û ji hemû pîrozan re heye. 6 Da ku ragihandina baweriya te bi naskirina her tiştê qenc, ku di Mesîh Îsa de di nav we de ye, bi bandor bibe. 7Çimkî di hezkirina te de şahî û dilgeşiya me ya mezin heye, birayo, ji ber ku zikê pîrozan bi te nû bûye. 8 Ji ber vê yekê, her çend ez di Mesîh de pir wêrek bim ku ji we re tiştê ku guncan e emir bikim, 9 Lê belê ji bo hezkirinê ez hê bêtir lava ji te dikim, ku tu wek Pawlosê kal û niha jî girtî yê Îsa Mesîh im. 10 Ez ji te lava dikim ji bo kurê xwe Onesîmos, yê ku min di bin bendeyên xwe de çêbûye. 11 Ya ku berê ji bo te bêkêr bû, lê niha ji bo te û ji min re bi kêr tê. 12 Yê ku min dîsa şandiye: Ji ber vê yekê hûn wî qebûl dikin, yanî zikê min. 13 Min dixwest ku ez bi xwe re bigirim, da ku di şûna te de di bendeyên Mizgîniyê de ji min re xizmet bikira. 14 Lê bêyî hişê te ez tiştekî nakim; da ku feyda te ne wekî ku ji mecbûrî ye, lê bi dilxwazî be. 15 Ji ber vê yekê dibe ku ew ji bo demekê çûye, da ku hûn wî her û her qebûl bikin. 16 Niha ne wek xulamekî, lê ji xulamekî mezintir, birayekî hezkirî, bi taybetî ji min re, lê çiqas bêtir ji bo te, hem di bedenê de û hem jî bi Xudan? 17 Îcar eger tu min wek hevpar bihesibînî, wî wek min qebûl bike. 18 Eger wî neheqî li te kiribe, yan deyndarê te be, wê deyne ser hesabê min; 19 Min Pawlos ew bi destê xwe nivîsî, ez ê lê bidim, lê ez ji te re nabêjim ku tu ji bilî xwe jî deyndarê min î. 20 Erê, bira, bi Xudan bihêle ku ez bi te şa bibim: Bi Xudan rûvîyên min xweş bike. 21 Ji ber ku ez bi guhdana te bawer bûm, min ji te re nivîsî. 22Lê ji min re xanîyek jî amade bike, çimkî ez bawer dikim ku bi duayên we ez ê ji we re bêm dayîn. 23 Silavan li te dikim Epafras, hevalê min ê di Mesîh Îsa de girtî ye. 24 Marcus, Aristarchus, Demas, Lucas, hevkarên min. 25 Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi ruhê we re be. Amîn.
134
Îbranî BEŞA 1 1 Xwedayê ku di demên berê de û bi awayên cuda bi pêxemberan ji bav û kalan re peyivî, 2 Ma di van rojên dawîn de bi Kurê xwe yê ku wî kiriye warisê her tiştî û bi wî jî dinya çêkir, ji me re peyivî. 3 Yê ku ronahiya rûmeta xwe û sûretê şexsê xwe yê eşkere bû û bi peyva hêza xwe her tiştî piştgirî kir, gava ku wî bi xwe gunehên me paqij kir, li milê Mezin ê rastê li jor rûnişt. 4 Ji milyaketan ew qas çêtir hatiye çêkirin, ji ber ku bi mîrasê navekî ji wan xweştir wergirtiye. 5 Çimkî ji kê ji milyaketan re got: «Tu Kurê min î, îro min tu bûyî? Û dîsa ez ê ji wî re bibim Bav û ew ji min re bibe Kur? 6 Û dîsa gava ku ew Yê pêşî tîne dinyayê, dibêje: «Bila hemû milyaketên Xwedê biperizin wî.» 7 Û ji milyaketan re dibêje: «Yê ku milyaketên xwe dike ruh û xizmetkarên xwe dike pêta agir. 8 Lê ji Kur re dibêje: «Textê te, ya Xwedê, her û her e. 9 Te ji rastdariyê hez kir û ji neheqiyê nefret kir; Ji ber vê yekê Xwedê, Xwedayê te jî, tu bi rûnê şahiyê di ser hevalên te de rûn kir. 10 Û Ya Xudan, tu di destpêkê de bingeha erdê danî; û ezman karên destên te ne. 11 Ewê helak bibin; lê tu mayî; Û ewê hemû wek cilê pîr bibin; 12 Û tuyê wan wek kirasekî li hev bikî û ewê bên guhertin; 13 Lê ji kê ji milyaketan re got: «Li milê min ê rastê rûne, heta ku ez dijminên te bikim bin lingên te?» 14 Ma ew ne giyanên xizmetkar in, ku ji bo wan ên ku wê bibin wêrisên rizgariyê, hatine şandin? BEŞA 2 1 Ji ber vê yekê divê em bi baldarî guh bidin wan tiştên ku me bihîstine, da ku tu carî em wan nehêlin. 2 Çimkî eger peyva ku ji aliyê milyaketan ve hatiye gotin saxlem bûya û her guneh û neguhdariyê berdêla heqê xwe bida. 3 Emê çawa birevin, eger em rizgariya ewqas mezin paşguh bikin; ya ku di destpêkê de ji aliyê Xudan ve dest pê kir û bi wan ên ku wî bihîstibûn ji me re piştrast bû. 4 Xwedê jî li gor daxwaza xwe hem bi nîşan û hem jî bi kerametên cihêreng û bi diyariyên Ruhê Pîroz şahidiya wan dike? 5 Çimkî wî dinyaya bê, ya ku em pê dipeyivin, ji milyaketan re nehişt. 6 Lê yekî li cihekî şahidî kir û got: «Ma mirov çi ye, ku tu wî dibînî? an kurê mirov, ku tu serdana wî bikî? 7 Te ew ji milyaketan piçek nizimtir kir; Te ew bi rûmet û namûsê tac kir û te ew da ser karên destên xwe. 8 Te her tişt xiste bin lingên wî. Çimkî wî hemû tişt xistin bin destê xwe, wî tiştek nehişt. Lê niha em nabînin ku hê hemû tişt xistin bin destê wî. 9 Lê em Îsayê ku ji bo cefaya mirinê ji milyaketan piçekî jêrtir hatiye çêkirin, bi rûmet û hurmetê taca xweyîkirinê dibînin. ku ew bi kerema Xwedê ji bo her mirovî mirinê tam bike.
135
10 Çimkî ew bû, yê ku her tişt ji bo wî ye û her tişt bi destê wî ye, ku gelek kur anîn rûmetê, ku serwerê xilasiya wan bi cefayan bêkêmasî bike. 11Çimkî hem yê pîroz û hem jî yên pîroz hemû yek in; ji ber vê yekê ew şerm nake ku wan bêje bira 12 Dibêjin, ezê navê te ji birayên xwe re ragihînim, ezê di nav dêrê de pesnê te bidim. 13 Û dîsa ezê baweriya xwe bi wî bînim. Û dîsa, Va ye ez û zarokên ku Xwedê dane min. 14 Ji ber ku zarok hevparên goşt û xwînê ne, wî bi xwe jî bi heman awayî para xwe girt. da ku bi mirinê wî yê ku xwediyê hêza mirinê ye, yanî Îblîs tune bike. 15 Û yên ku ji tirsa mirinê hemû jiyana xwe di bin koletiyê de bûn, rizgar bike. 16 Lewra bi rastî ewî bi xwezaya milyaketan negirt; lê wî dûndana Birahîm girt. 17 Ji ber vê yekê diviya bû ku ew di her tiştî de bibe mîna birayên xwe, da ku di tiştên Xwedê de Serokkahînek dilovan û dilsoz be, da ku gunehên gel li hev bîne. 18 Ji ber ku ew bi xwe cefayê cêribandinê kişand, ew dikare alîkariya yên ku têne ceribandin. BEŞA 3 1 Ji ber vê yekê, birayên pîroz, hevparên banga ezmanan, li Şandî û Serokkahîn karê me Mesîh Îsa binêrin. 2 Yê ku bi yê ku ew tayîn kir re dilsoz bû, çawa ku Mûsa di tevahiya mala xwe de dilsoz bû. 3 Ji ber ku ev mirov ji Mûsa bêtir hêjayî rûmetê bû, bi qasî ku yê ku mal ava kiriye ji malê bêtir rûmeta wî heye. 4 Çimkî her mal bi destê hinekan tê avakirin; lê yê ku her tişt ava kiriye Xwedê ye. 5 Mûsa bi rastî di hemû mala xwe de, wek xulamekî dilsoz bû, ji bo şahidiya wan tiştên ku wê paşê bihatana gotin. 6 Lê Mesîh wek kurekî li ser mala xwe; Em mala kê ne, ger em bawerî û şahiya hêviyê heta dawiyê bi hêz bigirin. 7 Ji ber vê yekê (wek ku Ruhê Pîroz dibêje, îro eger hûn dengê wî bibihîzin, 8Dilê xwe hişk nekin, mîna ku di roja cêribandina li çolê de, di azweriyê de. 9 Gava ku bav û kalên we ez ceribandinim, ez îsbat kirim û kirinên min çil salî dîtin. 10 Ji ber vê yekê ez ji wî nifşî xemgîn bûm û min got: «Ew hergav di dilê xwe de şaş in; û riyên min nizanin. 11 Ji ber vê yekê min di xezeba xwe de sond xwar, ew nakevin nav rihetiya min.) 12 Birano, hay ji xwe hebin, da ku di dilê yekî ji we de dilekî xerab û bêbawer nebe ku ji Xwedayê jîndar dûr nekevin. 13 Lê belê her roj hevdû şîret bikin, dema ku jê re dibêjin Îro. da ku yek ji we bi xapandina guneh hişk nebe. 14 Çimkî eger em destpêka baweriya xwe heta dawiyê saxlem bigirin, em bûne hevparên Mesîh; 15 Gava ku tê gotinê: «Îro, heger hûn dengê wî bibihîzin, dilê xwe serhişk nekin, mîna ku di hêrsê de bin. 16 Gava hinekan bihîst, hêrs bûn, lê ne hemû yên ku bi destê Mûsa ji Misirê derketin. 17 Lê ew çil sal li ber kê xemgîn bû? Ma ne bi wan ên ku guneh kiribûn, cesedên wan ketibûn çolê? 18 Û ji kê re sond xwar ku ew nekevin rihetiya wî, lê ji yên ku bawer nakin? 19 Loma em dibînin ku ji ber bêbaweriyê nikarîbûn bikevin hundir.
Îbranî
BEŞA 4
9 Û dema ku ew bêkêmasî bû, ji hemûyên ku bi ya wî dikin re bû xwediyê xilasiya herheyî. 10 Li gor fermana Melkîsedec ji Xwedê re Serokkahîn hat gazîkirin. 11 Ji bo ku em li ser wî gelek tiştên ku em bêjin û gotinê wan zehmet e, ji ber ku hûn ji bihîstinê bêzar in. 12 Çimkî çaxê ku hûn gerekê bibine dersdar, lazim e ku hûn dîsa hînî we bikin, ku kîjan prensîpên pêşin yên xeberên Xwedê ne. û bûne yên ku hewcedarê şîr in û ne bi goştê xurt. 13 Çimkî her kesê ku şîr bi kar tîne, di peyva rastdariyê de neheq e, çimkî ew zarokek e. 14 Lê goştê qewî ji yên temen mezin re ye, yên ku hişê xwe ji bo dîtina qencî û xerabiyê bi kar tînin.
1 Ji ber vê yekê em bitirsin, ku ji we re soza ketina rihetiya wî ji me re namîne. 2 Çimkî Mizgînî ji me re û ji wan re jî hat dayîn. Lê peyva ku hat dayîn feyda wan nehat û bi baweriya wan ên ku ev bihîstin re tevlihev nebû. 3Çimkî em ên ku bawerî anîne, em dikevin rihetiyê, çawa ku wî got: «Çawa ku min di xezeba xwe de sond xwariye, eger ew bikevin rihetiya min, her çend kar ji damezrandina dinyayê ve temam bûne. 4Çimkî wî di cihek roja heftan de bi vî awayî got: Û Xwedê roja heftan ji hemû kirinên xwe bêhna xwe da. 5 Û dîsa li vê derê, Ger ew bikevin rihetiya min. 6 Ji ber vê yekê dimîne ku hinek bikevin wê derê û yên ku pêşî ji wan re hat dayîn, ji ber bêbaweriyê neketin hundir. 7 Ew dîsa rojekê sînor dike û di Dawid de dibêje: «Îro, piştî demeke dirêj; wek ku tê gotin: «Îro eger hûn dengê wî bibihîzin, dilê xwe hişk nekin.» 8 Çimkî eger Îsa rihetiya wan bidaya, paşê wî nedigot ku rojeke din bigota. 9 Ji ber vê yekê rihetiyek ji gelê Xwedê re dimîne. 10 Çimkî yê ku ketiye rihetiya xwe, çawa ku Xwedê ji karên xwe kiriye, ew jî ji karên xwe dûr ketiye. 11 Ji ber vê yekê em bixebitin ku bikevin wê rihetiyê, da ku kes nekeve heman nimûneya bêbaweriyê. 12Çimkî peyva Xwedê zû ye, hêzdar e û ji her şûrê dudevî tûjtir e, heta ku can û ruh, hev û mejî ji hev vediqetîne jî diqulipîne û fikir û mebestên dil dihesibîne. 13 Ne jî mexlûqek heye ku li ber çavên wî xuya nebe; lê her tişt li ber çavên wî yê ku divê em bikin tazî û vekirî ne. 14 Îcar gava ku em bibînin ku Serokkahînekî me yê mezin heye ku derbasî ezmanan bûye, Îsayê Kurê Xwedê, em bi xîret xwe bigrin. 15Çimkî Serokkahînekî me nîn e ku nexweşiyên me pê nekevin; lê di her tiştî de mîna me hat ceribandin, lê bê guneh. 16 Îcar werin em bi wêrekî werin ser textê keremê, da ku em bibin rehm û keremê bibînin ku di wextê hewcedariyê de alîkariyê bikin.
BEŞA 6
BEŞA 5 1Çimkî her Serokkahîn ku ji nav mirovan tê hildan, di tiştên Xwedê de ji mirovan re tê tayînkirin, da ku ew hem diyarî û hem jî goriyên ji bo gunehan pêşkêş bike. 2 Ma kî dikare li ser nezanan û li yên ku ji rê derketine rehmê bike; ji ber ku ew bi xwe jî bi seqetiyê hatiye dorpêçkirin. 3 Ji ber vê yekê divê ku ew ji bo gunehan pêşkêşî bike, çawa ji bo gel, wusa jî ji bo xwe. 4 Û tu kes vê rûmetê ji xwe re nagire, lê belê yê ku ji aliyê Xwedê ve hatiye gazîkirin, wek Harûn. 5 Bi vî awayî Mesîh jî xwe rûmet neda ku bibe Serokkahîn. lê yê ku jê re got: «Tu Kurê min î, îro min tu bûyî. 6 Çawa ku ew li cihekî din jî dibêje: «Tu li gor emrê Melkîsedec kahînek her û her î. 7 Yê ku di rojên nefsê xwe de, gava ku wî dua û dua kirin, bi girî û hêstiran ji wî yê ku dikaribû wî ji mirinê xilas bike, kir û ji tirsa wî hat bihîstin. 8 Ew Kur bû jî, lê bi wan tiştên ku cefa kişand hînî guhdanê bû.
136
1 Ji ber vê yekê em dev ji prensîbên hînkirina Mesîh berdin, em ber bi kamilbûnê ve herin; dîsa hîmê tobekirina ji kirinên mirî û baweriya bi Xwedê re neavêt, 2 Li ser hînkirina imadkirin, danîna destan, vejîna miriyan û dîwankirina herheyî. 3 Û eger Xwedê destûr bide, emê vê bikin. 4Çimkî ne mimkûn e yên ku carekê ronakbîr bûne û ji diyariya ezmanî tam kirine û bûne hevparên Ruhê Pîroz. 5 Û peyva Xwedê ya qenc û hêzên dinya ku bên tam kirin, 6 Eger ew bikevin, ji nû ve wan ji bo tobekirinê nû bikin; Gava dîtin ku wan Kurê Xwedê ji nû ve xaç kir û bi eşkereyî şermezar kir. 7 Çimkî e'rdê ku di barana ku gelek caran tê ser xwe de vedixwe û ji bo wan giyayên ku bi wan ve girêdayî ye vedixwe, ji Xwedê bereketa xwe distîne. 8 Lê yê ku stir û stir hildide, tê red kirin û nêzîkî nifirê ye; ku dawiya wê were şewitandin. 9 Lê hezkirîno, her çiqas em weha dipeyivin, em ji we re tiştên çêtir û yên ku bi xilasiyê re têne razî kirin. 10Çimkî Xwedê ne neheq e ku kar û xebata we ya hezkirinê ji bîr bike, ya ku we di ber navê wî de nîşan da û we ji pîrozan re xizmet kir û we xizmet kir. 11 Û em dixwazin ku her yek ji we heta dawiyê heman xîretkêşiyê nîşan bide ku bi tevahî piştrastiya hêviyê ye: 12 Da ku hûn ne tembel bin, lê bibin şopdarên wan ên ku bi bawerî û bîhnfirehiyê sozên xwe mîras digirin. 13Çimkî gava ku Xwedê soz da Birahîm, ji ber ku wî nikaribû bi tiştekî mezintir sond bixwe, wî bi xwe sond xwar. 14 Dibêjin: Bi rastî ezê te pîroz bikim û bi pirbûnê ezê te pir bikim. 15 Û bi vî awayî, piştî ku wî sebir kir, wî soz girt. 16 Bi rastî merivan bi yê mezin sond dixwin û sond ji bona wan ra dawîya hemû pevçûnan e. 17 Li wê derê Xwedê, ku hê bêtir dixwest ku guhêrbariya şîreta xwe nîşanî wêrisên soz bide, bi sond ew piştrast kir. 18 Da ku bi du tiştên neguhêrbar, yên ku Xwedê di wan de derewan bike, ne mimkun bû ku em bibin xwediyê dilgeşiyek xurt, yên ku reviyane penaxwaziyê da ku xwe bigihînin hêviya ku li ber me ye: 19 Ev hêvîya me wek lengereke can e, ya bi ewle û saxlem û ya ku dikeve nav perdeyê. 20 Îsa ket cihê ku ji bo me pêşî lê ye, li gor fermana Melkîsedec her û her kir Serokkahîn.
Îbranî
BEŞA 7
28 Çimkî Şerîet, serekên kahînan dike, yên ku nexweş in; lê peyva sondê ya ku ji Şerîetê ve bû, Kurê ku her û her pîroz e, dike.
1 Çimkî ev Melkîsedec, padîşahê Salêmê, kahînê Xwedayê Herî Berz, hat pêşiya Birahîm ku ji kuştina padîşahan vegeriya û ew pîroz kir. 2 Birahîm jî dehyeka hemûyan da wî. Pêşî bi ravekirina Padîşahê rastdariyê û piştî wî jî Padîşahê Salêmê, ku yanî Padîşahê aştiyê ye. 3 Bê bav, bê dê, bê nijad, ne destpêka rojan û ne jî dawiya jiyanê; lê kirin mîna Kurê Xwedê; hergav kahînek dimîne. 4 Îcar binihêrin ku ev meriv çiqas mezin bû, yê ku Mîr Birahîm jî dehyeka talanê da wî. 5 Û bi rastî jî yên ku ji kurên Lêwî ne, yên ku wezîfa kahînan distînin, emrê wan heye ku li gor Şerîetê dehyek ji xelkê bistînin, yanî ji birayên xwe, her çend ew ji pişta Birahîm bên. : 6 Lê yê ku dûndana wî ji wan nayê hesab kirin, dehyeka Birahîm stand û ewê ku soz dabû wî pîroz kir. 7 Û bêyî hemû nakokiyan, ya hindik ji ya çêtir pîroz e. 8 Li vir mirovên ku dimirin dehyek distînin; lê li wê derê ew wan qebûl dike, ku şahidiya ku ew dijî. 9 Û wek ku ez dikarim bêjim, Lêwîyê ku dehyek distîne jî bi Birahîm dehyek da. 10Çimkî ew hê di pişta bavê xwe de bû, gava Melkîsedek hat pêşiya wî. 11 Ji ber vê yekê eger kahîntiya Lêwî bûya kamilbûnê (ji ber ku di bin wê de gel Şerîet standibû), çi hewce bû ku kahînek din li gorî fermana Melkîsedec rabe û li gorî fermana Harûn neyê gazîkirin? 12 Ji bo ku kahîntî tê guheztin, ji mecbûrî qanûn jî tê guhertin. 13 Çimkî yê ku ev tişt li ser tên gotin, ji eşîreke din e, ku tu kesî li gorîgehê neçûye wê. 14 Çimkî diyar e ku Xudanê me ji Cihûdayê derketiye; Mûsa li ser wê qebîla li ser kahîntiyê tiştek negot. 15 Û hê hê hê hê hê hê zelaltir e, çimkî li pey mîna Melkîsedec, kahînekî din radibe. 16 Yê ku ne li gorî qanûna emrê bedenî, lê li gorî hêza jiyanek bêdawî hatiye afirandin. 17 Çimkî ew şahidiyê dike: «Tu li gor emrê Melkîsedec kahînek her û her î. 18Çimkî bi rastî betalkirina emrê berê ji ber qelsî û bêkêrbûna wî heye. 19 Çimkî Şerîetê tiştek kamil nekir, lê hêviyek çêtir bû. bi wê yekê em nêzîkî Xwedê dibin. 20 Û bi qasî ku ne bê sond ew hat kirin kahîn: 21 (Çimkî ew kahînan bê sond hatin çêkirin; lê ev bi sonda wî yê ku jê re got: «Xudan sond xwar û tobe nake, tu li gor emrê Melkîsedec kahîn her û her î.» 22 Ji ber vê yekê Îsa ji we re peymanek çêtir piştrast kir. 23 Û bi rastî jî ew gelek kahînan bûn, ji ber ku ew ji ber mirinê nehatibûn tengahiyê. 24 Lê belê ev mirov ji ber ku her û her dimîne, kahîntiya wî ya ku nayê guhertin heye. 25 Ji ber vê yekê ew dikare wan ên ku bi destê wî tên ba Xwedê heta dawiyê xilas bike, çimkî ew her dem dijî ku ji bo wan şefaetê bike. 26 Çimkî Serokkahînekî usa bû em, yê ku pîroz e, bê zerar e, nepîs e, ji gunehkaran cuda ye û ji ezmanan bilindtir e. 27 Kî ne hewce ye ku her roj wek wan Serokkahînan, pêşî ji bo gunehên xwe û paşê ji bo gunehên gel qurbanan pêşkêş bike.
BEŞA 8 1 Îcar ji tiştên ku me gotin, serjimar ev e: Serokkahînekî me yê weha heye ku li ezmanan li milê rastê yê textê Mezinahiyê ye. 2 Xizmetkarê Perestgehê û Konê rast ê ku Xudan danî, ne mirov. 3 Çimkî her Serokkahîn ji bo pêşkêşkirina diyarî û goriyan hatiye danîn; ji ber vê yekê lazim e ku ev mirov hinekî jî pêşkêş bike. 4Çimkî eger ew li ser rûyê erdê bûya, nediviya bû kahîn, çimkî kahîn hene ku li gor Şerîetê diyariyan pêşkêş dikin. 5 Yên ku ji nimûne û siya tiştên ezmanî re xizmetê dikin, çawa ku Mûsa ji Xwedê re hat şîretkirin dema ku ew dixwest konê çêbike; 6Lê niha ew xizmeteke hê çêtir bi dest xistiye, bi çi qas jî ew navbeynkarê peymaneke çêtir e, ya ku li ser sozên çêtir hatiye damezrandin. 7Çimkî eger ew peymana pêşî bêqusûr bûya, wê hingê ji bo ya diduyan cih nedima. 8Çimkî li wan qisûran dît, got: Va ye, roj tên, Xudan dibêje, ku ezê bi mala Îsraêl û bi mala Cihûda re peymaneke nû bikim. 9 Ne li gor peymana ku min bi bav û kalên wan re girêda, wê roja ku min bi destê wan girt da ku wan ji welatê Misrê derxînim; Ji ber ku ew di peymana min de neman û min guh neda wan, Xudan dibêje. 10 Çimkî peymana ku ezê piştî wan rojan bi mala Îsraêl re deynim ev e, Xudan dibêje; Ezê qanûnên xwe têxim hişê wan û di dilê wan de binivîsim û ezê ji wan re bibim Xweda û ew ji min re bibin gel. 11 Û her kes cîranê xwe û her kes birayê xwe hîn neke û nebêje: Xudan nas bike, çimkî ji biçûk heta mezin wê hemû min nas bikin. 12Çimkî ezê li hember neheqiya wan rehmê bikim û gunehên wan û neheqiyên wan êdî nayê bîra min. 13 Di wê de ku ew dibêje: «Peymana nû, wî yê pêşî kevin kir. Niha ya ku dirize û kal dibe amade ye ku winda bibe. BEŞA 9 1 Hingê bi rastî di peymana yekem de qanûnên xizmeta Xwedê û pîrozgehek dinyayê jî hebûn. 2 Çimkî konek hebû; ya yekem, ku tê de çind, sifre û nanê pêşiyê hebû; ku jê re pîrozgeh tê gotin. 3 Û piştî perda diduyan, konê ku jê re Pîroztirîn ji hemûyan tê gotin. 4 Di wê de bîhnxweşiya zêrîn û Sindoqa Peymanê jî bi zêr hatibû pêçandin. Ku tê de poteke zêrîn a ku Manna lê hebû û gopalê Harûn şîn bû û sifreyên peymanê hebûn. 5 Û li ser wê kerûbên rûmetê yên ku siya kursiyê dilovaniyê dikişînin; ku em niha nikarin bi taybetî behsa wê bikin. 6 Îcar gava ku ev tişt bi vî awayî hatin tayînkirin, kahîn her gav diçûn konê pêşî û xizmeta Xwedê dikirin. 7 Lê Serekkahîn her sal carekê bi tena serê xwe diçû, ne bê xwîna ku ji bo xwe û ji bo xeletiyên gel pêşkêş dikir.
137
Îbranî
8 Ruhê Pîroz ev nîşan dide ku gava ku konê pêşîn hê rawesta bû, hê riya ku diçe pîroztirîn eşkere nebûye. 9 Ew jimareyek ji bo wê demê ya niha bû, ku tê de hem diyarî û hem jî qurban dihatin pêşkêş kirin, ku nedikarî wî yê ku xizmeta wîjdanî dike kamil bike. 10Yên ku tenê di xwarin û vexwarinan de, şuştinên cûrbecûr û qanûnên bedenê heta dema çaksaziyê li ser wan hatin ferz kirin. 11 Lê Mesîh hat ku Serokkahînekî tiştên qenc ên ku bên, bi konekî mezintir û bêkêmasî, ne bi destan, yanî ne ji vê avahiyê; 12 Ne bi xwîna bizin û golikan, lê bi xwîna xwe ew carekê ket Cihê Pîroz û ji me re xilasiya herheyî bi dest xist. 13Çimkî eger xwîna ga û bizinan û xweyê mêşhingivên nepak dirijîne, ji bo paqijkirina bedenê pîroz dike. 14 Xwîna Mesîhê ku bi Ruhê herheyî xwe bêqelp pêşkêşî Xwedê kir, çiqas bêtir wê wijdana we ji karên mirî paqij bike ku hûn ji Xwedayê jîndar re xizmetê bikin? 15 Û ji ber vê yekê ew navbeynkarê Peymana Nû ye, da ku bi mirinê, ji bo xilasiya gunehên ku di peymana yekem de bûn, yên ku hatine gazîkirin soza mîrasiya herheyî bistînin. 16 Çimkî li cihê ku wesiyet hebe, divê mirina wesiyetkar jî hebe. 17 Ji ber ku wesiyet piştî mirina mirovan bi hêz e; wekî din, heta ku wesiyetkar sax be, ew qet ne hêz e. 18 Li ser vê yekê ne peymana pêşî bê xwîn hat dayîn. 19Çimkî gava ku Mûsa li gor Şerîetê ji tevahiya gel re her şert got, xwîna golik û bizinan, bi avê, hirê sor û îsotê hilda, hem pirtûk û hem jî ji tevahiya gel re rijand. 20 Dibêjin: Ev xwîna peymana ku Xwedê ji we re emir kiriye ev e. 21 Û wî hem kon û hem jî hemû firaxên xizmetê bi xwînê reşand. 22 Û hema her tişt bi Şerîetê bi xwînê tê paqijkirin; û bê rijandina xwînê bexşandin nabe. 23 Ji ber vê yekê lazim bû ku nimûneyên tiştên li ezmanan bi van paqij bibin; lê tiştên ezmanî bi xwe bi qurbanên ji van çêtir in. 24 Çimkî Mesîh neket cihên pîroz ên ku bi destan hatine çêkirin, yên ku fîgurên rastiyê ne. lê niha li ezmên bi xwe ji bo me li ber Xwedê xuya bibe: 25 Û ne jî ku ew gelek caran xwe pêşkêş bike, çawa ku Serokkahîn her sal bi xwîna kesên din dikeve cihê pîroz. 26 Ji ber ku wê hingê divê ku wî ji damezrandina dinyayê ve gelek caran cefa bikişanda. 27 Û çawa ku ji mirovan re yek car hatiye wezîfedarkirin ku bimirin, lê piştî vê dîwanê. 28 Ji ber vê yekê Mesîh carekê hat pêşkêş kirin ku gunehên gelekan hilgire; Û ji yên ku li wî digerin, ewê cara diduyan bê guneh ji bo xilasbûnê xuya bibe. BEŞA 10 1Çimkî Şerîet ku sîbera tiştên qenc ên ku bên, û ne sûretê wan tiştan e, tu caran nikare bi wan goriyên ku sal bi sal pêşkêş dikin, yên ku tên wê kamil bike. 2 Ma wê hingê ma ew ji pêşkêşkirina wan nesekinîn? Ji ber ku îbadetkarên ku carekê paqij dibûn, divê êdî wijdana gunehan tunebûya. 3 Lê di wan qurbanan de her sal dîsa bîranînek gunehan heye. 4Çimkî ne mimkûn e ku xwîna ga û bizinan gunehan rake.
138
5 Ji ber vê yekê gava ku ew tê dinyayê, dibêje: «Te nexwest qurban û pêşkêşan bike, lê te bedenek ji min re amade kir. 6 Ji goriyên şewitandinê û goriyên ji bo guneh tu kêfa te nehat. 7 Hingê min got: Va ye, ez têm (di cilda pirtûkê de li ser min hatiye nivîsîn) da ku daxwaza te bikim, ya Xwedê. 8 Li jorê gava ku wî got: «Qurban, diyarî, goriyên şewitandinê û goriyên ji bo gunehê te nexwest û kêfa te jê nehat. ku ji hêla qanûnê ve têne pêşkêş kirin; 9 Hingê wî got: «Va ye, ez têm daxwaza te bikim ey Xwedê». Yê pêşî radike, da ku yê diduyan saz bike. 10 Bi wê yekê em bi pêşkêşkirina laşê Îsa Mesîh carekê û her û her hatine pîroz kirin. 11 Û her kahîn her roj radiweste û xizmet dike û gelek caran heman qurbanan pêşkêş dike, yên ku tu caran nikarin gunehan rakin. 12 Lê vî mirovî piştî ku ji bo gunehan goriyeke her û her pêşkêş kir, li milê Xwedê yê rastê rûnişt. 13 Ji niha û pê ve li hêviya ku dijminên wî bibine binavê wî. 14 Çimkî wî bi pêşkêşiyekê ew ên ku hatine pîroz kirin heta-hetayê kamil kir. 15 Ruhê Pîroz jî ji me re şahid e, ji ber ku piştî ku wî berê gotibû: 16 Ev peymana ku ezê piştî wan rojan bi wan re deynim, Xudan dibêje, ezê qanûnên xwe têxim dilê wan û di hişê wan de binivîsim. 17 Û guneh û neheqiyên wan ez ê êdî bîr nekim. 18 Niha li ku derê lêbihûrtina van hebe, îdî diyariya guneh tune. 19 Îcar birano, cesareta ku bi xwîna Îsa têkevin pîrozan, 20 Bi riya nû û zindî ya ku wî ji me re bi perdeyê, yanî bi bedena xwe, pîroz kir. 21 Li ser mala Xwedê Serokkahînek hebû. 22 Werin em bi dilekî rast û bi bawerîya temam nêzîk bibin, ku dilê me ji wijdanê xirab hatî rijandin û laşê me bi ava paqij hatî şuştin. 23 Werin, em îsbata baweriya xwe, bê dudilî bigirin. (Çimkî ew soza dilsoz e;) 24 Û em li hev bifikirin ku ji bo hezkirin û kirinên qenc hêrs bibin. 25 Weke adetên hinekan, em dev ji kombûna xwe bernadin. lê şîretan li hev dikin. Her ku hûn dibînin ku roj nêzîk dibe, hê bêtir. 26 Çimkî eger em bi dilxwazî guneh bikin, piştî ku me zanîna rastiyê stand, êdî ji bo gunehan qurban namîne. 27 Lê belê li hêviya dîwanê û hêrseke bi tirs, ku wê dijminan bixwin. 28 Yê ku şerîeta Mûsa kêm nirxand, bi du-sê şahidan bê rehm mir. 29 Ma ewê ku Kurê Xwedê di bin lingên xwe de pêl kir û xwîna peymana ku pê hatibû pîrozkirin, jimartin, bihesibînin ku hûn ê layiqê wî bê dîtin ku Ruhê keremê? 30 Çimkî em wî nas dikin, yê ku got: «Heyfhilanîn a min e, ezê berdêl bidim», Xudan dibêje. Û dîsa, Xudan wê gelê xwe dadbar bike. 31 Tiştekî tirsnak e ku bikeve destê Xwedayê jîndar. 32 Lê hûn rojên berê bînin bîra xwe, ku piştî ku hûn hatin ronîkirin, we di nav wan de têkoşînek mezin a tengahiyê kişand.
Îbranî
33 Hema ku hûn hem ji ber rûreş û hem jî ji ber tengahiyê bûne çavan; û hinek jî, dema ku hûn bûn hevrêyên wan ên ku bi vî awayî hatine bikaranîn. 34Çimkî we di bendeyên min de dilovanî li min kir û we bi şahî talankirina malên xwe girt, çimkî hûn di dilê xwe de dizanin ku we li ezmanan malek çêtir û mayînde heye. 35 Ji ber vê yekê baweriya xwe ya ku berdêla wê ya mezin heye, neavêjin. 36 Çimkî ji we re sebir lazim e, da ku piştî ku we daxwaza Xwedê kir, hûn sozê bistînin. 37 Ji bo demeke kurt û yê ku bê, wê bê û namîne. 38 Niha yê rast wê bi baweriyê bijî; lê eger yek xwe paş ve bikişîne, dilê min jê razî nabe. 39 Lê em ne ji wan in ku ber bi helakê ve vedigerin; lê yên ku bawer dikin bi xilaskirina can.
18 Li ser wî hat gotin: «Wê bi Îshaq ji dûndana te bê gotin. 19 Bihesibînin ku Xwedê dikaribû wî ji nav miriyan jî rake. ji wê derê jî wî ew bi şeklekî wergirt. 20 Bi baweriyê Îshaq di tiştên ku bên de Aqûb û Esaw pîroz kirin. 21 Bi baweriyê Aqûb, çaxê ku ew dimirî, herdu kurên Ûsiv pîroz kirin. û perizîn û xwe spart ser serê gopalê xwe. 22 Bi baweriyê Ûsiv gava mir, behsa çûyîna zarên Îsraêl kir. û li ser hestiyên wî emir da. 23 Bi baweriyê, gava ku Mûsa hat dinyayê, sê mehan ji dê û bavê xwe veşart, çimkî wan dît ku ew zarokek rast e. û ji emrê padîşah netirsiyan. 24 Bi baweriyê, Mûsa, gava ku ew bû sal, nexwest ku jê re kurê keça Firewn bê gotin. 25 Li şûna ku ji kêfa gunehê heyamekê kêfê bikişîne, bi gelê Xwedê re cefayê bikişîne; 26 Rûmeta Mesîh ji xezîneyên Misrê dewlemendtir dihesiband; 27 Bi baweriyê wî dev ji Misirê berda û ji xezeba padîşah netirsiya; 28 Bi baweriyê, wî Cejna Derbasbûnê û rijandina xwînê pêk anî, da ku yê ku nixuriyê helak kir, dest nede wan. 29 Bi baweriyê ew di Deryaya Sor re mîna di bejê de derbas bûn. 30 Bi baweriyê dîwarên Erîhayê piştî ku dora heft rojan hatin dorpêçkirin, hilweşiyan. 31 Bi baweriyê, Rexaba fahîşe bi wan ên ku bawer nedikirin re helak nebû, gava ku wê casûs bi aştiyê qebûl kir. 32 Û ez hê bêtir çi bêjim? Ji ber ku wê wextê ez ji Gedeon, Barak, Samson û Yeftay re bêjim. ji Dawid jî, Samûyêl û ji pêxemberan: 33 Yê ku bi baweriyê padîşahiyan bindest kir, rastdariyê kir, soz girt, devê şêran girt, 34 Zordariya agir vemirandin, ji devê şûr xilas bûn, ji bêhêziyê hêzdar bûn, di şer de mêrxas bûn, ordiyên biyaniyan revîn. 35 Jinan miriyên xwe yên ku ji nû ve zindî bûn, standin. da ku ew vejînek çêtir bistînin: 36 Û yên din jî bi tinazî û qamçiyan, ji bilî bend û zîndanê, hatin ceribandin. 37 Kevir kirin, ji hev hatin dîtin, hatin ceribandin, bi şûr hatin kuştin; belengaz bûn, perîşan bûn, êşandin; 38 (Ya ku dinya ne layîqê wan bû:) ewan li çol û çiya û di kun û şikeftên zemîn da gerîyan. 39 Û van hemûyan, ku bi bawerîyê xebereke qenc standibûn, ew soz qebûl nekirin. 40 Xwedê tiştek çêtir ji me re peyda kir, da ku ew bêyî me nebin kamil.
BEŞA 11 1 Îcar bawerî maddeya tiştên ku li wan tên hêvîkirin, delîlên tiştên ku nayên dîtin e. 2 Çimkî bi wê rihspiyan xebereke baş standin. 3 Bi baweriyê em fêm dikin ku dinya bi peyva Xwedê hatine çêkirin, da ku tiştên ku têne dîtin ji tiştên ku xuya dibin neafirin. 4 Bi baweriyê Habîl ji Qayîn qurbaneke hêjatir pêşkêşî Xwedê kir û bi vê yekê şahidiya rastdariyê stand. Xwedê li ser diyariyên xwe şahidî kir. 5 Bi baweriyê Henox hat wergerandin ku mirinê nebîne; û nehat dîtin, çimkî Xwedê ew wergerandibû. 6 Lê bê bawerî ne mimkûn e ku meriv wî xweş bike; çimkî yê ku tê ba Xwedê, divê bawer bike ku ew e û ew xelata yên ku bi xîret li wî digerin e. 7 Bi baweriyê Nuh ji ber tiştên ku hê nehatine dîtin ji aliyê Xwedê ve hat hişyarkirin, bi tirs ket û gemiyek ji bo rizgarkirina mala xwe amade kir. bi wê yekê wî dinya sûcdar kir û bû wêrisê rastdariya ku bi baweriyê ye. 8 Bi baweriyê, gava ku Birahîm hat gazîkirin ku derkeve wî cihî, yê ku jê re mîras bigirta, bi ya wî kir. û ew derket derve, nizanibû ku ew çûye ku derê. 9 Bi baweriyê ew li welatê sozdayî, wek li welatekî xerîb ma û bi Îshaq û Aqûb re, ku wêrisên heman sozê ne, di konan de rûdinişt. 10Çimkî ew li bajarekî ku bingeh lê avaker û avakerê wî Xwedê ye geriya. 11 Sera bi xwe jî bi baweriyê hêz stand ku tov bizaro û di temenê xwe yê derbazbûyî de zarokek hat dinyayê, ji ber ku wê soza dilsoz dadbar kir. 12 Ji ber vê yekê yek ji yekî şîn bû, yê ku mirî ye, gelek wek stêrên ezmanan gelek û wek kumê ku li ber deryayê ye bêhejmar. 13 Ev hemû bi baweriyê mirin, soz negirtin, lê ew ji dûr ve dîtin, ji wan razî bûn û ew hembêz kirin û li xwe mukir hatin ku ew li ser rûyê erdê xerîb û hecî ne. 14 Çimkî yên ku tiştên weha dibêjin, eşkere dibêjin ku ew li welatekî digerin. 15 Û bi rastî, eger wan hay ji wî welatê ku jê derketine bibûna, dibe ku fersenda vegerê ji wan re hebûya. 16 Lê niha ew welatekî çêtir, yanî bihuştê dixwazin. Ji ber vê yekê Xwedê şerm nake ku jê re Xwedayê wan bê gotin, çimkî wî bajarek ji wan re amade kiriye. 17 Bi baweriyê, gava Birahîm hat ceribandin, Îshaq pêşkêş kir û yê ku soz standibû kurê xwe yê yekta pêşkêş kir.
BEŞA 12 1 Ji ber vê yekê em jî bi ewrekî ewqas mezin ji şahidan dorpêçkirî ne, em dev ji her giranî û gunehê ku bi hêsanî li ser me digire berdin û bi bîhnfirehî li pêşbaziya ku li ber me hatiye danîn, bimeşin. 2 Em li Îsayê ku damezrîner û temamkerê baweriya me dinerin; yê ku ji bo şahiya ku li ber wî hatibû danîn, xaçê ragirt, şerm kêm kir û li milê rastê yê textê Xwedê rûnişt. 3 Ji bo ku hûn di hişê xwe de westiyayî û sist nebin, wî bihesibînin, yê ku li hember xwe evqas nakokiya gunehkaran ragirt.
139
Îbranî
4 We hê jî heta xwînê li ber xwe nedaye û li hember guneh têdikoşe. 5 Û te şîreta ku ji te re wek ji zarokan re dipeyive, ji bîr kir: «Kurê min, sizaya Xudan kêm nebîne û gava ku tu li wî hilat bêhiş nemîne. 6 Ji ber ku Xudan ji kê hez dike, ew ceza dike û her kurê ku qebûl dike qamçiyan dike. 7 Eger hûn li cezakirinê sebir bikin, Xwedê bi we re wek kuran dike; Çimkî ew kîjan kur e ku bavê wî ceza nake? 8 Lê eger hûn bê ezabê bin, ku hemû jî hevparê wê ne, hingê hûn heram in û ne kur in. 9 Bi ser de jî bavên me yên bedenê hene ku em rast kirin û me rûmeta wan da; 10 Bi rastî wan çend rojan em li gor kêfa xwe ceza kirin. lê ew ji bo berjewendiya me, da ku em bibin hevparên pîroziya wî. 11 Niha tu cezakirin ji bo niha bi şahî, lê xemgîn xuya dike; lê belê paşê ew fêkiya aştîxwaziyê ya rastdariyê dide wan ên ku bi wê têne xebitandin. 12 Ji ber vê yekê destên daleqandî û çokên sist hildin; 13 Û ji lingên xwe re rêyên rast çêkin, da ku yê ku seqet ji rê dernekeve. lê bila qenc bibe. 14 Bi hemû mirovan re aştî û pîroziyê bişopînin, bêyî ku tu kes Xudan nabîne. 15 Bi xîret binihêrin, ku kesek ji kerema Xwedê kêm nebe; Nebe ko koka talanê we teng bike û bi vê yekê gelek kes heram bibin; 16 Ji bo ku wek Esaw yekî fuhûş û bêrûmet nebe, ku bi pariyek goşt mafê xwe yê zayînê firot. 17Çimkî hûn dizanin ku paşê, gava ku wî dixwest bereketê mîras bigirta, ew hat red kirin, çimkî wî cihê tobekirinê nedît, her çend bi hêstiran bi baldarî lê digeriya. 18Çimkî hûn nehatine wî çiyayê ku lê bihête destdan û bi agir bişewite, ne jî ber bi reş, tarî û bahozê, 19 Û dengê boriyê û dengê peyvan; yên ku bihîstibûn kîjan dengî lava kir ku êdî peyv ji wan re neyê gotin: 20 (Çimkî wan nikarîbû ku emrê xwe ragirin. Û eger bi qasî cenawirek bi çiyê ve biqelişe, wê were kevirkirin, an jî bi tîrêkê were lêxistin. 21 Û ev dîmen ewqasî xedar bû, ku Mûsa got: «Ez gelek ditirsim û dihejim.» 22 Lê hûn hatine Çiyayê Siyonê û bajarê Xwedayê jîndar, Orşelîma ezmanî, û li cem komeke bêhejmar ji milyaketan. 23 Ji civîna giregiran û civîna nixurî re, yên ku li ezmên hatine nivîsîn, û ji Xwedê re, ji Dadwerê hemûyan re, û ji ruhên mirovên rast ên ku temam bûne, 24 Û ji Îsayê ku navbeynkarê Peymana Nû û ji xwîna rijandinê re ye, yê ku ji ya Habîl çêtir dipeyive. 25 Hay ji xwe hebin ku hûn wî yê ku dipeyive red nekin. Çimkî eger ew xilas nebin, yê ku li ser rûyê erdê gotina wî red kir, em hê bêtir xilas nabin, eger em ji yê ku ji ezmên dipeyive dûr bikevin. 26 Hingê dengê wî erd hejand, lê niha soz da û got: «Ez careke din ne tenê erdê, ezmanan jî dihejînim. 27 Û ev peyv, Careke din, tê maneya rakirina tiştên ku dihejin, wek tiştên ku hatine çêkirin, da ku ew tiştên ku nayên hejandin bimînin. 28 Ji ber vê yekê em padîşahiya ku nayê guhestin distînin, bila kerem ji me re hebe, ku em bi hurmet û bi tirsa xwedê bi awayekî meqbûl ji Xwedê re xizmetê bikin. 29Çimkî Xwedayê me agirekî difurîne ye.
140
BEŞA 13 1 Bila hezkirina biratî berdewam bike. 2 Ji bîr nekin ku hûn xerîban xweş bikin, çimkî hinekan bi vê yekê bêaqilî milyaket qebûl kirin. 3 Yên ku bi wan ve girêdayî ne, bînin bîra xwe. Û yên ku cefayê dikişînin, wek ku hûn bi xwe jî di bedenê de ne. 4 Zewac di her kesî de bi rûmet e û nivîn nepîs e; lê fuhûş û zînakaran wê dîwana Xwedê bike. 5 Bila sohbeta we bê çavnebariyê be; Û bi tiştên ku hûn hene razî bin, çimkî wî got: "Ez tu carî te nahêlim û dev ji te nakim." 6 Da ku em bi wêrekî bêjin: Xudan alîkarê min e û ez natirsim ku mirov ji min re çi bike. 7 Yên ku li ser we serwer in, yên ku peyva Xwedê ji we re gotine, bînin bîra xwe. 8 Îsa Mesîh duh, îro û her û her weha ye. 9 Bi doktrînên cihêreng û xerîb re neçin. Çimkî tiştekî baş e ku dil bi keremê saz bibe; ne bi goştên ku feydeya wan ên ku tê de cih girtine nekiriye. 10 Gorîgehek me heye, ku mafê wan tune ku jê bixwin, ku ji konê xizmet dikin. 11Çimkî cesedên wan heywanên ku xwîna wan ji ber guneh bi destê Serokkahîn anîne pîrozgehê, li derveyî kampê têne şewitandin. 12 Ji ber vê yekê Îsa jî ji bo ku bi xwîna xwe gel pîroz bike, bêyî derî cefa kişand. 13 Ji ber vê yekê, em li derveyî zomê herin ba wî û rûreşiya wî hilgirin. 14 Çimkî li vir bajarekî me yê domdar tune, lê em li yê ku bê digerin. 15 Ji ber vê yekê, em her û her bi wî goriya pesnê Xwedê bidin, yanî fêkiyê lêvên xwe yên ku ji navê wî re şikir dikin. 16 Lê qencîkirin û xeberdan ji bîr nekin, çimkî bi goriyên weha Xwedê razî ye. 17 Guh bidin wan ên ku serweriya we dikin û xwe bispêrin, çimkî ew ji bo canê we hişyar in, wekî yên ku gerekê hesab bidin, da ku bi şahî bikin, ne bi xemgîniyê, çimkî ev ji we re bêkêr e. 18 Ji bo me dua bikin, çimkî em bawer dikin ku em di her tiştî de xwedî wijdanek pak in û dixwazin bi rastî bijîn. 19 Lê ez ji we lava dikim ku hûn vê yekê bikin, da ku ez zûtir li we vegerim. 20 Îcar Xwedayê aştiyê, yê ku Xudanê me Îsa, şivanê miyan yê mezin, bi xwîna peymana herheyî ji nav miriyan derxist. 21 Ji bo ku hûn daxwaza wî bikin, hûn di her karê qenc de bêkêmasî bikin. her û her rûmet ji wî re be. Amîn. 22 Birano, ez ji we lava dikim, bi peyva şîretkirinê rabin, çimkî min nameyek bi hindik peyvan ji we re nivîsî. 23 Hûn bizanin ku birayê me Tîmotêyos azad bûye; eger ew di demeke nêzîk de bê, ezê te bibînim. 24 Silavan li hemû yên ku li ser we hukumdar in û li hemû pîrozan bikin. Ew Îtalya silavan li we dikin. 25 Kerem li ser we hemûyan be. Amîn.
James
BEŞA 2
BEŞA 1 1 Aqûbê xulamê Xwedê û Xudan Îsa Mesîh, silavan li her diwanzdeh eşîrên ku ji hev belav bûne. 2 Birayên min, gava ku hûn bikevin nav ceribandinên cûrbecûr, her tiştî şabûnê bihesibînin; 3 Vê bizanin ku ceribandina baweriya we bîhnfirehiyê dike. 4 Lê sebir karê wê yê bêkêmasî be, da ku hûn bêkêmasî û bêkêmasî bin. 5 Heger şehrezayiya yekî ji we kêm be, bila ji Xwedê bixwaze, yê ku bi firehî dide hemûyan û şermezar nake. û wê jê re bê dayîn. 6 Lê bila ew bi baweriyê bipirse, ne dudilî nebe. Çimkî yê ku dilerizîne, mîna pêla behrê ye ku bi bayê diheje û diheje. 7 Çimkî bila ew mirov nefikire ku ewê tiştekî ji Xudan bistîne. 8 Mirovê dudil di hemû riyên xwe de bêîstîqrar e. 9Birayê nizim bi bilindbûna xwe şa bibe. 10 Lê yê zengîn ji ber ku ewê wek kulîlka giya bibihûre. 11 Ji ber ku roj zû bi germahiyeke şewitî dernakeve, lê ew giya hişk dike, û kulîlka wê diteqe, û keremdariya şêwazê wê winda dibe; wusa jî dê yê dewlemend di rêyên xwe de şîn bibe. 12 Xwezî bi wî mirovê ku li ceribandinê radibe, çimkî gava ku ew were ceribandin, ewê taca jiyanê ya ku Xudan soz daye wan ên ku ji wî hez dikin, bistîne. 13 Bila tu kes dema ku tê ceribandin nebêje: Ez ji aliyê Xwedê ve tê ceribandin; 14 Lê her kes gava ku ji şehweta xwe dûr dikeve û tê xapandin, tê ceribandin. 15 Îcar gava ku şehwet ducan dibe, guneh derdixe û guneh dema ku temam dibe, mirinê tîne. 16 Xal nebin, birayên min ên delal. 17 Her diyariya qenc û her diyariya bêkêmahî ji jor ve ye û ji Bavê ronahiyê tê xwarê. 18Wî ji daxwaza wî, bi peyva rastiyê ji me re çêbû, da ku em bibin fêkiyên pêşîn ên afirîdên wî. 19 Ji ber vê yekê, birayên min ên delal, bila her kes di bihîstinê de bilez be, di axaftinê de dereng, di xezebê de dereng be. 20 Çimkî xezeba mirov rastdariya Xwedê nake. 21 Ji ber vê yekê hemû pîsîtî û zêdegaviyê nebaşiyê ji hev dûr bixin û bi nermî peyva pêçayî ya ku dikare canê we xilas bike, bistînin. 22 Lê belê hûn ên ku peyvê pêk tînin, ne tenê guhdaran bin, ku xwe dixapînin. 23 Çimkî eger yek peyvê dibihîze û ne pêkan e, ew mîna mirovekî ye ku rûyê xwe yê xwezayî di caman de dibîne. 24 Çimkî ew xwe dibîne û diçe riya xwe û tavilê ji bîr dike ku ew çawa mirovek bû. 25 Lê yê ku li zagona azadiyê ya bêkêmasî binêre û tê de bimîne, ew ne guhdarek jibîrkirî ye, lê karekî dike, ev mirov wê di kirinên xwe de pîroz be. 26 Heger yek ji we dîndar xuya bike û zimanê xwe nehêle, lê dilê xwe bixapîne, dînê vî mirovî pûç e. 27 Dînê pak û li ber Xwedê û Bav bêkêmasî ev e: Di tengahiyê de serdana sêwî û jinebiyan bike û xwe ji dinyayê bêpar bimîne.
141
1Birayên min, baweriya Xudanê me Îsa Mesîh, Xudanê rûmetê, li ser mirovan tune. 2 Çimkî eger mirovek bi zengilê zêr, cil û bergên bedew, bê civata we û yekî belengaz jî bi cilê xerab bikeve hundir. 3 Û hurmeta we ji yê ku cilê hevzayendan li xwe dike heye û jê re dibêjin: «Tu li vir li cihekî xweş rûne. û ji belengazan re bêje: "Hûn li wir rawestin, an jî li vir di bin lingê min de rûnin." 4 Îcar ma hûn di xwe de ne alîgir in û hûn bûne dadgerên ramanên xerab? 5 Guh bidin birayên min ên delal, ma Xwedê belengazên vê dinyayê yên di baweriyê de dewlemend û mîrasgirên Padîşahiya ku wî ji yên ku ji xwe hez dikin re soz daye hilbijartiye? 6Lê we belengazan kêm kir. Ma merivên dewlemend zulmê li we nakin û we nakişînin ber kursiyên dîwanê? 7 Ma ew çêrî wî navê hêja yê ku hûn pê hatine gazîkirin, nakin? 8Eger hûn Şerîeta Padîşahiyê li gor Nivîsara Pîroz bînin cih, wekî ji cîranê xwe hez bike, hûn qenc dikin. 9 Lê eger hurmeta we ji mirovan hebe, hûn gunehan dikin û bi Şerîetê wekî ku sûcdar in, hûn bawer dikin. 10 Çimkî kî ku tevahiya Şerîetê bigire û di yek xalê de sûcdar bike, ew ji her tiştî sûcdar e. 11 Çimkî yê ku got: «Zînayê neke», got jî: «Nekuje». Îcar, eger tu zînayê nekî, lê eger tu bikujî, tu yî Şerîet binpêker. 12 Bi vî awayî hûn bipeyivin û wusa bikin, wekî yên ku wê bi qanûna azadiyê bêne darizandin. 13 Çimkî dîwana wî bê rehm e, yê ku rehm nekiriye; û rehm li hember dîwanê şa dibe. 14 Çi feyda wê heye, birano, eger yek bêje ku baweriya wî heye û kirinên wî tune? bawerî dikare wî xilas bike? 15 Ger birayek an xwişkek tazî û ji xwarina rojane bêpar be, 16 Û yek ji we ji wan re dibêje: «Bi silametî herin, germ bibin û têr bibin; Lê hûn tiştên ku ji bedenê re lazim in nadin wan. feydeya wê çi ye? 17 Bi vî awayî bawerî jî, eger karên wê tune be, bi tenê ye. 18 Belê, mirovek dikare bêje: «Baweriya te heye û kirinên min hene; bêyî kirinên xwe baweriya xwe nîşanî min bide û ez ê bi kirinên xwe baweriya xwe nîşanî te bidim. 19 Tu bawer dikî ku Xwedê yek e; tu qenc dikî: şeytan jî bawer dikin û dilerizîn. 20 Lê ma tu dixwazî ey mirovê pûç, ku baweriya bê kirin mirî ye? 21 Gava ku kurê xwe Îshaq pêşkêşî gorîgehê kir, ma bavê me Birahîm bi kirinan rast nehat? 22 Ma tu dibînî ku bawerî bi kirinên wî çawa bû û bi kirinan bawerî temam bû? 23 Û Nivîsara Pîroz a ku dibêje: «Birahîm ji Xwedê bawer kir û ev yek ji wî re rastdarî hat hesibandin, hat cih.» û jê re Hevalê Xwedê hat gotin. 24 Îcar hûn dibînin ku meriv çawa bi kirinan rastdar dibe, ne tenê bi baweriyê. 25 Bi vî awayî Rexaba fahîşe jî dema ku qasid qebûl kirin û ew şandin riyeke din, ma bi kirinan rast nehat? 26Çimkî çawa ku bedena bê ruh mirî ye, wusa jî baweriya bêyî kirinan mirî ye.
James
BEŞA 3 1 Birayên min, nebin gelek serdestên xwe, ji ber ku dizanin ku emê cezayekî mezintir bistînin. 2 Çimkî di gelek tiştan de em hemûyan ditirsînin. Eger yek bi gotinê xira neke, ew mirovek bêkêmasî ye û dikare tevahiya bedenê jî bigire. 3 Va ye, em di devê hespan de qut dikin, da ku ew bi ya me bikin. û em li ser tevahiya bedena wan dizivirin. 4 Binêrin, gemiyên ku her çend ew qas mezin bin û bi bayên dijwar têne ajotin, lê ew li kuderê ku walî bixwaze, bi kelekek pir piçûk dizivire. 5 Bi vî awayî ziman endamek piçûk e û pesnê tiştên mezin dide. Va ye, agirek piçûk çiqas mezin dike! 6 Ziman jî agir e, dinyayeke neheqiyê ye; û ew bi agirê dojehê tê xistin. 7Çimkî her cûre ajalan, çûk, mar û tiştên di deryayê de hatine tamkirin û ji mirovan hatine tamkirin. 8 Lê tu kes nikare ziman temî bike; ew xerabiyek bêserûber e, tijî jehra kujer e. 9 Bi vê yekê em Xwedê, Bav pîroz dikin. Û bi wê nifiran li me merivên ku li gora weka Xwedê hatine çêkirinê. 10 Ji heman devê bereket û nifir derdikeve. Birayên min, divê ev tişt ne wusa bin. 11 Ma kaniyek li heman cihî ava şîrîn û tal dibarîne? 12 Birano, dara hêjîrê dikare berikên zeytûnê bide? yan rez, hêjîr? Ji ber vê yekê tu kaniyek hem ava şor û hem jî teze nade. 13 Di nav we de mirovekî jîr û zana û zana kî ye? bila ew ji sohbeteke baş karên xwe bi nermiya şehrezayiyê nîşan bide. 14 Lê eger di dilê we de çavnebarî û pevçûnek dijwar hebe, pesnê xwe nedin û li hember rastiyê derewan nekin. 15 Ev şehrezayî ne ji jor tê xwarê, lê dinyayî ye, hestiyar e, şeytanî ye. 16Çimkî li ku derê çavnebarî û pevçûn hebe, tevlihevî û her karê xerab li wir heye. 17 Lê şehrezayiya ku ji jor ve ye pêşî paqij e, paşê aştîxwaz e, nerm e û jê re hêsan e, tijî dilovanî û berên qenc, bê alîgir û bê durû ye. 18 Û fêkiyê rastdariyê di aştiyê de ji yên aştiyê re tê çandin. BEŞA 4 1 Şer û pevçûn di nav we de ji ku tên? Ma ew ji ber vê yekê ne, ji xwestekên we jî di nav endamên we de şer dikin? 2 Hûn dixwazin, lê tune: hûn dikujin, dixwazin ku bibin, lê hûn nikarin bi dest bixin; hûn şer dikin û şer dikin, lê hûn nakin, çimkî hûn naxwazin. 3 Hûn dixwazin û nastînin, ji ber ku hûn xeletî dixwazin, da ku hûn wê li ser xwestekên xwe bixwin. 4 Ey zinakar û zînakar, ma hûn nizanin ku dostaniya dinyayê dijminatiya Xwedê ye? Loma kî ku bixwaze bibe dostê dinyayê, ew dijminê Xwedê ye. 5 Ma hûn difikirin ku Nivîsara Pîroz pûç dibêje: «Ruhê ku di nav me de rûdine, çavnebariyê dixwaze? 6 Lê ew keremê zêde dide. Ji ber vê yekê ew dibêje: Xwedê li hember pozbilindan radiweste, lê keremê dide yên nefsbiçûk. 7 Loma xwe bispêrin Xwedê. Li hember Îblîs bisekinin, ew ê ji we bireve.
142
8 Nêzîkî Xwedê bibin, ewê jî nêzîkî we bibe. Ey gunehkaran, destên xwe paqij bikin; Û dilên xwe pak bikin ey dudil. 9 Bibin xemgîn, şîn û bigirîn: Bila kenê we bibe şîn û şahiya we bibe giran. 10 Li ber Xudan xwe nizm bikin û ewê we bilind bike. 11 Birano, li hember hev xerab nebêjin. Yê ku li birayê xwe xerab dike û birayê xwe dadbar dike, şerîetê xerab dike û dadbar dike. 12 Şerîetzanek heye ku dikare xilas bike û xera bike; 13 Herin heta niha, yên ku dibêjin: «Îro an sibe emê herin bajarekî weha û salekê li wir bimînin, bikirin û bifroşin û qezencê bistînin. 14 Lê hûn nizanin ku sibe wê çi bibe. Ji bo çi jiyana te ye? Tewra buharek e, ku ji bo demek hindik xuya dibe û dû re winda dibe. 15 Ji ber vê yekê divê hûn bêjin: «Eger Xudan bixwaze, emê bijîn, vî karî an wê bikin. 16 Lê niha hûn bi pesindana xwe şa dibin: Hemû şahî xerab in. 17 Loma ji bona yê ku bi qenciyê dizane û nake, ji bona wî ra guneh e. BEŞA 5 1 De here, ey merivên dewlemend, ji bo belengaziyên we yên ku wê bên serê we bigirîn û bigirîn. 2 Dewlemendiya we xera bûye, cil û bergên we xera bûne. 3 Zêr û zîvên te qelişî ne; û zenga wan wê li dijî we bibe şahid û goştê we wek agir bixwin. We ji bo rojên dawîn xezîne berhev kiriye. 4 Va ye, kirêya kedkarên ku zeviyên we didirûn, ya ku ji we bi xapandinê ve girtî ye, diqîre û hawara wan a ku dirûn dike dikeve guhê Xudanê Sabaoth. 5 Hûn li ser rûyê erdê bi kêf û zewq dijiyan û hûn betal bûn; we dilê xwe wek roja qirkirinê xwar kir. 6 We yê rast sûcdar û kuşt; û ew li ber we nagere. 7 Îcar birano, heta hatina Xudan sebir bikin. Va ye, cotkar li benda fêkiyê hêja yê erdê ye û ji bo wê sebira dirêj heye, heta ku barana destpêkê û ya paşîn werbigire. 8 Hûn jî bîhnfireh bin; dilên xwe saxlem bikin: Çimkî hatina Xudan nêzîk dibe. 9 Birano, li hember hev nefret nekin, da ku hûn sûcdar nebin. Va ye, dadger li ber derî radiweste. 10 Birayên min, pêxemberên ku bi navê Xudan gotine, bibin mînaka cefayê û bîhnfirehiyê. 11 Va ye, em wan ên ku sebir dikin bextewar dihesibînin. We sebira Eyûb bihîstiye û dawiya Xudan dîtiye; ku Xudan pir dilovan û dilovan e. 12 Lê berî her tiştî, birayên min, ne bi ezman, ne bi erdê û ne jî bi sonda din sond nexwin. û na ya te, na; da ku hûn nekevin sûcdariyê. 13 Di nav we de kesek tengahî ye? bila nimêj bike. Kêfxweş e? bila Zebûr bistirê. 14 Di nav we de nexweşek heye? bila gazî rihspiyên dêrê bike; Bila li ser wî dua bikin û bi navê Xudan bi rûn rûnên wî bikin. 15 Û duaya baweriyê wê nexweş xilas bike û Xudan wê wî rake. Û eger gunehan kiribe, ewê li wî bên bihûrtin. 16 Nêziyên xwe ji hev re eşkere bikin û ji bo yê din dua bikin, da ku hûn sax bibin. Nimêja dilpak a bi bandor a mirovê rast gelek bi kêrî tê.
James
17 Êlyas mirovekî mîna me bû, ku di dilê me de bû û ji dil dua dikir ku baran nebare û sê sal û şeş mehan li ser rûyê erdê baran nebarî. 18 Û wî dîsa dua kir, ezman baran da û erdê berê xwe da. 19 Birano, eger yek ji we ji rastiyê derkeve û yek wî bizivirîne; 20 Bila ew bizane, ku yê ku gunehkar ji xeletiya riya wî vedigerîne, wê giyanek ji mirinê xilas bike û dê gelek gunehan veşêre.
143
1 Petrûs
23 Bi peyva Xwedêyê ku dijî û her û her dimîne, ji nû ve çêbûn, ne ji tovê xerab, lê ji tovê nexirab. 24 Çimkî her beden wek giya ye û hemû rûmeta mirov wek kulîlka giya ye. Giya hişk dibe û kulîlka wê dibare: 25 Lê peyva Xudan her û her dimîne. Û ev peyva ku bi Mizgîniyê ji we re tê dayîn ev e.
BEŞA 1 1 Petrûs, Şandiyê Îsa Mesîh, ji xerîbên ku li Pontus, Galatya, Kapadokya, Asya û Bîtynyayê belav bûne, 2 Li gor zanîna Bav Xwedê, bi pîrozkirina Ruh, ji bo guhdarîkirin û rijandina xwîna Îsa Mesîh hilbijêrin: Kerem û aştî ji we re pir bibe. 3 Xwezî bi Xwedê û Bavê Xudanê me Îsa Mesîh, yê ku li gor rehma xwe ya zêde, bi vejîna Îsa Mesîh ji nav miriyan, em ji nû ve ji bo hêviyek zindî anî. 4 Ji bo mîraseke nexirab, nepîs û nemirî, ku li ezmên ji we re hatiye veqetandin, 5 Yên ku bi hêza Xwedê, bi baweriyê, ji bo xilasiya amade ne ku di dema paşîn de diyar bibin têne parastin. 6 Di vê yekê de hûn pir şa dibin, her çend niha ji bo demekê, ger hewce be jî, hûn bi ceribandinên cûrbecûr di tengahiyê de ne. 7 Da ku ceribandina baweriya we, ji zêrê ku helak dibe, bi êgir bi qîmettir be jî, di xuyabûna Îsa Mesîh de pesn û rûmet û rûmet be. 8 Hûn ên ku nedîtine, jê hez dikin; Her çend niha hûn wî nabînin, lê hûn bawer dikin, lê hûn bi şabûneke bêhempa û bi rûmeta tije şa dibin. 9 Dawiya baweriya xwe bistînin, heta xilasiya canê xwe. 10Pêxemberan li ser vê xilasiyê pirsîn û bi xîret lê geriyan, yên ku li ser kerema ku wê ji we re bê, pêxemberîtî kirin. 11 Lêgerîn ku Ruhê Mesîh ê ku di nav wan de bû, dema ku ji berê de cefayên Mesîh û rûmeta ku li pey wê bihata şahidî kir, çi an jî çi wext nîşan da. 12 Ji wan re hat diyar kirin ku ne ji xwe re, lê ji me re ew tiştên ku niha bi destê wan ên ku bi Ruhê* Pîroz ku ji ezmên hatiye şandin Mizgînî dane we, ji we re hatine ragihandin. tiştên ku milyaket dixwazin lê binêrin. 13 Ji ber vê yekê pişta hişê xwe girêdin, hişyar bin û heta dawiyê hêviya wê kerema ku wê di peyxama Îsa Mesîh de ji we re bê dayîn. 14 Wek zarokên guhdêr, di cahiliya xwe de xwe li gor xwestekên berê çênekin. 15 Lê çawa yê ku gazî we kiriye pîroz e, wusa jî hûn di her axaftinê de pîroz bin. 16 Ji ber ku hatiye nivîsîn: «Hûn pîroz bin; Çimkî ez pîroz im. 17 Û eger hûn gazî Bav bikin, yê ku bê hurmet li gor karê her kesî dadbar dike, wextê mayîna xwe li vir bi tirs derbas bikin. 18Çimkî hûn dizanin ku hûn bi tiştên xerab ên wek zîv û zêr, ji xeberdana xwe ya pûç ên ku bi kevneşopî ji bav û kalên xwe hatine wergirtin, nehatin rizgarkirin. 19 Lê bi xwîna Mesîh a hêja, wek berxekî bêqisûr û bê lek. 20 Yê ku bi rastî beriya damezrandina dinyayê ji berê ve hatibû destnîşankirin, lê di van demên dawî de ji we re xuya bû, 21 Yê ku bi wî bawerî bi Xwedayê ku ew ji nav miriyan rakir û rûmet da wî, tînin. da ku bawerî û hêviya we bi Xwedê be. 22 Madem ku we canê xwe di guhdana rastiyê de bi Ruh ji hezkirina birayan re paqij kiriye, bibînin ku hûn bi dilekî pak ji hevdû hez bikin.
BEŞA 2 1 Ji ber vê yekê dev ji her xerabiyê, her fêlbaziyê, durûtiyê, û çavnebariyê û hemî gotinên xerab berdin, 2 Wek zarokên nûbûyî, şîrê peyvê yê dilpak bixwazin, da ku hûn pê mezin bibin. 3 Ger wusa be, we tam kiriye ku Xudan kerem e. 4 Hatina wî, mîna kevirê jîndar, bi rastî jî mirovan nepejirand, lê ji Xwedê bijartî û hêja, 5 Hûn jî wek kevirên jîndar, maleke ruhanî, kahîneke pîroz, ji bo pêşkêşkirina goriyên ruhanî, yên ku bi destê Îsa Mesîh Xwedêra qebûl dikin, ava dikin. 6 Ji ber vê yekê di Nivîsara Pîroz de jî heye: Va ye, ez li Siyonê kevirekî sereke, bijartî û hêja datînim û yê ku baweriyê bi wî bîne, şerm nabe. 7Loma ji bo we yên ku bawer dikin ew bi qîmet e, lê ji bo yên ku neguhdar in, kevirê ku avakeran destûr neda, ew bû serê quncikê. 8 Û kevirê terpilînê û kevirê sûcê, ji bo yên ku di peyvê de diterpilin û neguhdar in. 9 Lê hûn nifşek bijartî, kahînek padîşah, miletek pîroz, miletek taybetî ne. da ku hûn pesnê wî yê ku hûn ji tariyê gazî ronahiya xwe ya ecêb kiriye, bidin. 10 Yên ku berê ne gel bûn, lê niha gelê Xwedê ne. 11 Hezkirîno, ez ji we lava dikim, wekî xerîb û hecî, xwe ji xwestekên bedenî yên ku li dijî can şer dikin, dûr bigirin. 12 Di nav miletan de sohbeta we rast be, da ku ew li hember we wek xeraban dipeyivin, lê bi kirinên we yên qenc ên ku ewê bibînin, di roja serdanê de pesnê Xwedê bidin. 13 Ji bo xatirê Xudan, xwe bidin ber her qanûnên mirovan. 14 An jî ji waliyan re, wekî ji wan ên ku ji aliyê wî ve ji bo cezakirina xeraban û ji bo pesnê wan ên qenc hatine şandin. 15Çimkî daxwaza Xwedê wisa ye, ku hûn bi kirina qencî cahiliya mirovên bêaqil bêdeng bikin. 16 Wek azad û ne ku azadiya xwe ji bo kirasê xerabiyê bi kar tînin, lê wek xizmetkarên Xwedê. 17 Qedirê hemû meriva bidin. Ji biratiyê hez bikin. Ji xweda bitirs. Qedirê padîşah bigirin. 18 Xulam, bi hemû tirsê bindestê axayên xwe bin; ne tenê ji qenc û nazik re, lê ji kesên nefret re jî. 19Çimkî ev yek hêjayî şikirkirinê ye, eger mirovek ku li hember Xwedê wijdan hebe, bi neheqî cefayê bikişîne xemgîniyê. 20 Ma ev çi rûmet e, eger gava ku hûn ji ber xeletiyên xwe li ber lêdanê bixin, hûn wê bi sebir bigirin? lê eger hûn qenciyê bikin û ji bo wê cefayê bikişînin, bi sebir bikin, ev yek li ba Xwedê meqbûl e. 21 Ji ber vê yekê hûn jî ji bo vê hatine gazîkirin, çimkî Mesîh jî ji bo me cefa kişand û ji me re mînakek hişt, da ku hûn li pey gavên wî biçin. 22 Yê ku ne guneh kir û ne jî hîle di devê wî de peyda bû. 23 Yê ku gava çêr li wî hat kirin, dîsa çêr nekir; dema ku ew êş kişand, wî tehdît nekir; lê xwe spart wî yê ku rast dadbar dike:
144
1 Petrûs
BEŞA 4
24 Yê ku bi xwe gunehên me di bedena xwe de li ser darê hildan, da ku em ji gunehan mirin û ji bo rastdariyê bijîn. 25 Çimkî hûn wek miyên ku ji rê derdiketin; lê niha li Şivan û metranê canê we hatine vegerandin. BEŞA 3 1 Bi vî awayî hûn jinno, ji mêrên xwe re bin; ku eger yek guh nede peyvê, ew jî bêyî gotinê bi sohbeta jinan bi ser bikevin; 2 Gava ku ew xeberdana te ya pak û bi tirs dinihêrin. 3 Xemilandina wî ne ew xemilandina derva ya lêkirina por, lixwekirina zêr, an lixwekirina cil û bergan be. 4Lê bila ew mirovê dil veşartî, di tiştê ku ne xerabûyî de ye, di xemilandina ruhê nerm û bêdeng de be, ku li ber Xwedê biha ye. 5Çimkî bi vî awayî di demên berê de jinên pîroz ên ku xwe spartin Xwedê jî, xwe xemilandin û ji mêrên xwe re bûn. 6 Çawa ku Sara guhê xwe da Birahîm û jê re got xwedê. Hûn keçên wî ne, heta ku hûn qenciyê dikin û bi tu awayî netirsin. 7 Bi vî awayî, mêrno, li gor zanînê bi wan re rûnên, hurmetê bidin jinê, wek firaxeke lawaz, û bi hev re bibin mîrasgirên kerema jiyanê. ku nimêja we asteng nebe. 8 Axir, hûn hemû jî yek hiş bin, li hember hev dilovan bin, ji birayan hez bikin, dilovan bin, dilovan bin. 9 Ne xerabî di ber xerabiyê de, ne jî nalîn di ber xirecir de; dizanin ku hûn ji bo wê hatine gazîkirin, da ku hûn bereketekê mîras bistînin. 10 Çimkî yê ku ji jiyanê hez bike û rojên xweş bibîne, bila zimanê xwe ji xerabiyê û lêvên xwe ji xapandinê dûr bixe. 11 Bila ji xerabiyê dûr bikeve û qenciyê bike; bila li aştiyê bigere û li pey wê bigere. 12Çimkî çavên Xudan li ser yên rast in û guhên wî li duayên wan vekirî ne; lê rûyê Xudan li hember wan ên ku xerabiyê dikin e. 13 Û eger hûn bibine peyrewê qencîyan, kî ye ku zirarê dide we? 14 Lê eger hûn ji bo rastdariyê cefayê bikişînin, hûn bextewar in. 15Lê di dilê xwe de Xudan Xwedê pîroz bikin û hergav amade bin ku bi nermî û tirsê bersiva her kesê ku sedema hêviya ku di we de ye, bidin. 16 Xwedî wijdanek qenc; Ji ber ku ew wek xeraban li ser we xerab dipeyivin, şerm bikin ku bi derewan axaftina weya qenc a di Mesîh de sûcdar dikin. 17Çimkî, eger daxwaza Xwedê wisa be, çêtir e ku hûn ji bo kirinên qenc cefayê bikişînin, ji kirina xerab çêtir e. 18Çimkî Mesîh jî carekê ji ber gunehan cefa kişand, yê rast jî ji bo neheqan, da ku me bîne ba Xwedê, ku di bedenê de hatine kuştin, lê bi Ruh vejîne. 19 Bi vê yekê ew jî çû û ji ruhên di zîndanê de dan bihîstin. 20 Yên ku carna neguhdar bûn, gava ku di rojên Nûh de bîhnfirehiya Xwedê li bendê bû, dema ku gemiyek amade bû, ku tê de hindik, yanî heşt can bi avê xilas bûn. 21 Ew şiklê ku vaftîzbûn jî pê re dibe, niha jî bi vejîna Îsa Mesîh me xilas dike (ne rakirina pîsiya bedenê, lê bersiva wijdana qenc a li hember Xwedê). 22 Yê ku çûye ezmên û li milê Xwedê yê rastê ye; milyaket û desthilatdarî û hêz jê re têne kirin.
145
1 Îcar çawa ku Mesîh di bedenê de ji bo me cefa kişand, hûn jî bi heman hişê xwe çekdar bikin. 2 Da ku ew êdî wextê xwe yê mayî di bedenê de ne li gorî xwestekên mirovan, lê li gorî daxwaza Xwedê bijî. 3 Ji ber ku dema jiyana me ya bihurî têra me dike ku em daxwaza miletan pêk bînin, dema ku em di nav bêbextî, şehwet, şeraba zêde, şahî, ziyafet û pûtperestên heram de dimeşiyan. 4 Di vê yekê de ew ecêb difikirin ku hûn bi wan re berbi heman serhildanê ve nerevin û bi xerabî ji we re bipeyivin. 5 Kî wê hesabê bide yê ku hazir e dîwana zindiyan û miriyan bike. 6 Ji bo vê yekê Mizgînî ji miriyan re jî hat dayîn, da ku ew li gor mirovan di bedenê de bêne dîwankirin, lê bi ruh li gorî Xwedê bijîn. 7 Lê dawiya her tiştî nêzîk e: Ji ber vê yekê hûn hişyar bin û ji bo duakirinê hişyar bin. 8 Û berî her tiştî di nav xwe de bi dilgermî sedeqe hebe; 9 Mêvanperweriyê ji hev re bêyî dilgiraniyê bikar bînin. 10 Çawa ku her kesî diyarî standiye, bi vî awayî jî ji yekî re xizmetê bikin, wek mizgînvanên qenc ên kerema Xwedê ya piralî. 11 Eger yek dipeyive, bila wek ayetên Xwedê bipeyive; Eger yek xizmetê bike, bila li gor şiyana ku Xwedê dide bike, da ku Xwedê di her tiştî de bi saya Îsa Mesîhê ku pesn û serwerî her û her û her û her jê re be, bi rûmet be. Amîn. 12 Hezkirîno, li ser ceribandina agirîn a ku ji bo ceribandina we ye xerîb nefikirin, mîna ku tiştek ecêb hatibe serê we. 13 Lê şa bin, çimkî hûn hevparê cefayên Mesîh in. da ku gava rûmeta wî eşkere bibe, hûn jî bi şabûneke mezin şa bibin. 14 Eger hûn ji ber navê Mesîh bên şermezarkirin, bextewar in; Çimkî ruhê rûmet û Xwedê li ser we ye. 15 Lê bila tu kes ji we wek mêrkuj, an diz, an xerabkar, an ku di karên mirovên din de mijûl dibe cefayê nekişîne. 16 Lê eger yek wek Mesîhî cefayê bikişîne, bila şerm neke; lê bila ew li ser vê yekê pesnê Xwedê bide. 17 Çimkî wext hatiye ku divê dîwan ji mala Xwedê dest pê bike û eger pêşî ji me dest pê bike, dawiya wan ên ku Mizgîniya Xwedê nagirin wê çi be? 18 Û eger yê rast bi kêmasî xilas bibe, yê nepak û yê gunehkar wê li ku xuya bibe? 19 Ji ber vê yekê, yên ku li gor daxwaza Xwedê cefayê dikişînin, bi qencîkirina canê xwe ji wî re bikin, wekî Afirandarekî dilsoz. BEŞA 5 1 Ez şîretan li rihspiyên di nav we de dikim, ku ew jî rihspî me û şahidê cefayên Mesîh e û hem jî hevparê rûmeta ku wê diyar bibe. 2 Pezê Xwedê yê ku di nav we de ye biçêrînin, ne bi zorê, lê bi dilxwazî serweriya wê bikin. ne ji bo qezenca pîs, lê ji hişê amade ye; 3 Ne wekî ku bibin serwerê mîrasa Xwedê, lê ji pezê re bibin nimûne. 4 Û gava ku serek şivan xuya bibe, hûnê taca rûmetê ya ku nabihure bistînin.
1 Petrûs
5 Bi vî awayî, hûn biçûktir, xwe bidin ber mezinan. Erê, hûn hemû jî bindestê hev bin, cil û bergên nefsbiçûkî li xwe bikin. 6 Ji ber vê yekê xwe di bin destê Xwedê yê hêzdar de nizim bikin, da ku ew we di wextê xwe de bilind bike. 7 Hemû xema xwe bavêjin ser wî; çimkî ew xema we dike. 8 Hişyar bin, hişyar bin; ji ber ku dijminê we Îblîs, wek şêrekî diqîre, li dora xwe digere û li kê digere. 9 Yên ku di baweriyê de li ber xwe didin, çimkî hûn dizanin ku bi birayên we yên li dinyayê re heman tengahî têne kirin. 10Lê Xwedayê hemû keremê, yê ku em bi Mesîh Îsa gazî rûmeta xwe ya herheyî kir, piştî ku we demekî cefa kişand, we kamil bike, damezrîne, bi hêz bike, bihêle. 11 Rûmet û serwerî her û her ji wî re be. Amîn. 12 Bi Sîlwanos, birayekî dilsoz ji we re, çawa ku ez difikirim, min bi kurtî nivîsî, şîret û şahidî kir ku ev kerema Xwedê ya rastîn e ku hûn tê de radiwestin. 13 Civîna li Babîlê, ku bi we re hatiye hilbijartin, silavan li we dike. û kurê min Marcus jî wisa dike. 14 Bi ramûsana xêrê silavan li hev bikin. Aştî li ser we hemûyên ku di Mesîh Îsa de ne. Amîn.
146
Nameya Duyemîn ya Petrûs
BEŞA 2 1Lê di nav gel de pêxemberên derewîn jî hebûn, çawa ku wê di nav we de mamosteyên derewîn hebin, yên ku bi nepenî wê dînên lanetkirî bînin, Xudanê ku ew kirrîne jî înkar bikin û wêrankirina bilez bînin serê xwe. 2 Û gelek wê bikevin rêyên wan ên xerab; bi sedema ku riya rastiyê wê xerab bê gotin. 3 Û bi çavbirçîtiyê wê bi gotinên sexte bazirganiyê bi we bikin. 4 Çimkî eger Xwedê milyaketên ku guneh kirin nehişt, ew avêtin dojehê û ew xistin zincîrên tariyê, da ku ji bo dîwanê veqetandin; 5 Û ji dinyaya kevin nehişt, lê Nuh kesê heştan, ku mizgînvanê rastdariyê ye, xilas kir û tofan anî ser dinya nepakan. 6 Û bajarên Sodom û Gomorayê kirin ax û ew bi hilweşandinê mehkûm kirin û ji bo yên ku paşê wê bêxwedî bijîn, kirin mînak. 7 Û Lût tenê, ku ji xeberdana pîs a xeraban dilteng bû, rizgar kir. 8 (Çimkî ew mirovê rast ku di nav wan de rûdinişt, bi dîtin û bihîstinê, bi kirinên wan ên neqanûnî roj bi roj canê xwe yê rast diêşîne.) 9Xudan dizane ku çawa xwedaperestan ji ceribandinan xilas bike û yê neheq ji bo roja dîwanê veqetîne, da ku bêne ceza kirin. 10 Lê bi piranî ew ên ku li gor nefsê bi şehweta nepakiyê dimeşin û hukûmetê kêm dibînin. Ew pozbilind in, dilxwaz in, ew natirsin ku li ser rûmeta xerab biaxivin. 11Lê milyaketên ku bi hêz û qewatê mezintir in, li ber Xudan sûcdariyê li wan nakin. 12 Lê ev wek heywanên hov ên ku ji bo bên girtin û tunekirin hatine çêkirin, tiştên ku fêm nakin, xerab dikin. û wê di fesadiya xwe de bi tevahî helak bibin; 13 Û ewê xelata neheqiyê bistînin, wekî yên ku dilxweşiya xwe dihesibînin serhildana bi roj. Deq û qisûr in û bi xapandinan xwe dilîzin û bi we re şahiyê dikin. 14 Çavên wî tije zînayê ne û ji gunehê xwe naqetin; xapandina giyanên bêîstîqrar: dilê ku wan bi kirên çavbirçîtî kiriye; zarokên nifir: 15 Yên ku dev ji riya rast berdan û ji rê derketin, li ser riya Balaamê kurê Bosor, yê ku ji heqê neheqiyê hez kir, ketin rê. 16 Lê ji ber neheqiya xwe hat hilatin: kerê lal, ku bi dengê mirovan dipeyivî, dînbûna pêxember qedexe kir. 17 Ev bîrên bê av in, ewrên ku bi bahozekê tên hilgirtin; ku mija tariyê heta hetayê jê re hatiye veqetandin. 18Çimkî gava ku ew gotinên pûç ên mezin dipeyivin, bi xwestekên bedenê, bi gelek bêbextiyê dikişînin, yên ku paqij bûne ji wan ên ku di xeletiyê de dijîn xilas bûne. 19 Gava ku ew soza azadiyê didin wan, ew bi xwe xulamên fesadiyê ne; ji ber ku mirov bi ser dikeve, ew ji wî re tê koletiyê. 20 Çimkî eger ew bi zanîna Xudan û Xilaskar Îsa Mesîh ji qirêjiya dinyayê xilas bibin, dîsa têkevin nav wê û bi ser bikevin, dawiya dawî ji destpêkê ji bo wan xerabtir e. 21Çimkî ji wan re çêtir bû ku riya rastdariyê nas nekin, ne ku piştî ku wan ew nas kirin, ji emrê pîroz ku ji wan re hatiye dayîn, bizivirin. 22 Lê li gor gotina rast hat serê wan: Kûçik dîsa vereşiya xwe; û tovê ku hatibû şuştin di nav mijê de daqurtand.
BEŞA 1 1 Xulam û Şandiyê Îsa Mesîh Şimûn-Petrûs, ji wan re, yên ku bi rastdariya Xwedê û Xilaskarê me Îsa Mesîh bi me re mîna baweriya bi qîmet standine. 2 Kerem û aştî bi zanîna Xwedê û Xudanê me Îsa li ser we zêde bibe, 3 Li gor hêza wî ya Xwedayî, bi zanîna wî yê ku em gazî rûmet û fezîletê kirine, her tiştên ku girêdayî jiyan û xwedawendiyê ne, daye me. 4 Bi wan sozên pir mezin û giranbiha ji me re hatine dayîn: da ku hûn bi wan re bibin hevparên xwezaya Xwedê û ji xerabûna ku bi şehweta li dinyayê heye, xilas bibin. 5 Û ji bilî vê, hemû xîretkêşiyê bidin, fezîlet li baweriya xwe zêde bikin; û bi fezîleta zanînê; 6 Û ji bona zanebûnê ra; û ji bîhnfirehiyê re; û ji bo xwedawendiyê sebir bikin; 7 Û ji xwedawendiyê re dilovaniya biratî; û ji xêrxwaziya biratî re. 8 Çimkî eger ev tişt di nav we de bin û zêde bibin, ew we dikin ku hûn di zanîna Xudanê me Îsa Mesîh de ne bêber û ne jî bêber bin. 9 Lê yê ku ev tişt kêm in, kor e, ji dûr ve nabîne û ji bîr kiriye ku ew ji gunehên xwe yên berê hatiye paqijkirin. 10 Ji ber vê yekê birano, xîret bikin ku gazîkirin û hilbijartina xwe piştrast bikin; 11 Ji ber ku bi vî awayî dê ji we re ketina Padîşahiya herheyî ya Xudan û Xilaskarê me Jesussa Mesîh bê kirin. 12 Ji ber vê yekê ez îhmal nakim ku hûn hergav van tiştan bînin bîra xwe, her çend hûn bi wan dizanin û di rastiya heyî de saxlem bin. 13 Erê, ez difikirim ku heta ku ez di vê konê de bim, divê hûn bi bîranîna we rakin. 14 Ez dizanim ku di demeke nêzîk de divê ez vê konê xwe bavêjim, çawa ku Xudanê me Îsa Mesîh nîşanî min da. 15 Bi ser de ezê hewl bidim ku hûn piştî mirina min karibin hergav van tiştan bînin bîra xwe. 16Çimkî gava ku me hêz û hatina Xudanê xwe Îsa Mesîh ji we re da zanîn, em neçûn pey çîrokên ku bi hîle hatine çêkirin, lê me şahidên mezinahiya wî bûn. 17Çimkî wî ji Bav Xwedê rûmet û rûmet stand, gava ku ji rûmeta bilind dengekî weha jê re hat: «Ev e Kurê min ê delal, ku ez jê razî me.» 18 Û ev dengê ku ji ezmên hat, dema ku em bi wî re li Çiyayê Pîroz bûn, me bihîst. 19 Pêxembertiyek me ya rasttir jî heye; Ya ku hûn qenc dikin ku hûn wekî ronahiyek ku li cîhek tarî dibiriqe, heya serê sibê û stêra rojê di dilê we de dernakeve, hay jê hebin. 20 Pêşî vê yekê zanin, ku tu pêxembertîya Nivîsara Pîroz bi şirovekirina şexsî nîne. 21 Çimkî pêxembertî ne di demên berê de bi daxwaza mirovan hat, lê pîrozên Xwedê yên ku ji Ruhê Pîroz dihejiyan gotin.
147
Nameya Duyemîn ya Petrûs
BEŞA 3 1 Eva nameya diduyan, delalno, niha ez ji we re dinivîsim; Di van herduyan de ez hişê we yê pak bi bîr tîne: 2 Ji bo ku hûn li peyvên ku berê ji aliyê pêxemberên pîroz ve hatine gotin û emrê me Şandiyên Xudan û Xilaskar bînin bîra xwe: 3 Pêşî vê yekê zanin, ku di rojên axiriyêda henekker wê bên û li gor xwestekên xwe bimeşin. 4 Û got: «Soza hatina wî li ku ye? Çimkî ji dema ku bav û kalan di xew de ketine, her tişt ji destpêka afirandinê ve wekî xwe berdewam dike. 5 Ji ber vê yekê ew bi dilê xwe nizanin ku bi peyva Xwedê ezman ji berê de bû û erd ji avê û di avê de rawesta bû. 6 Dinyaya ku wê demê bi avê tije bû, bi wî awayî helak bû. 7 Lê erd û ezmanên ku niha hene, bi heman gotinê têne parastin, ji bo êgir li hember roja dîwanê û helakbûna mirovên nepak. 8 Lê hezkirîno, ji vê yekê hay nebin, ku rojek li ba Xudan wekî hezar sal e û hezar sal wekî rojek e. 9 Xudan ji soza xwe sist nabe, çawa ku hin kes sistbûnê hesab dikin. lê ji me re bîhnfireh e, naxwaze ku yek helak bibe, lê naxwaze ku hemî tobe bikin. 10 Lê roja Xudan wê weke dizekî bi şev bê; Di wê de ezman bi dengekî mezin derbas bibe û hêman bi germiya germ bihelin, erd jî û karên ku tê de ne dê bişewitin. 11 Îcar ji ber ku ev hemû tişt wê hilweşin, divê hûn di hemû axaftinên pîroz û xwedayî de çawa bibin yek, 12 Li hêviya hatina roja Xwedê ya ku ezmanên di êgir de ne, û hêmanên wê bi germiya germ bihelin, digerin û lez dikin? 13 Lê em li gor soza wî li ezmanên nû û erdekî nû digerin, ku tê de rastdarî rûne. 14 Ji ber vê yekê hezkirîno, gava ku hûn li tiştên weha digerin, xîret bikin, da ku hûn wî bi aramî, bêqelp û bêqusûr bibînin. 15 Û hûn hesab bikin ku bîhnfirehiya Xwedayê me xilasî ye. Çawa ku birayê me yê delal Pawlos jî, li gor şehrezayiya ku jê re hatiye dayîn, ji we re nivîsiye. 16 Çawa ku di hemû nameyên xwe de jî van tiştan di wan de dipeyivî. tê de hin tiştên ku bi zehmet têne fêmkirin hene, yên ku nexwendî û bê îstîqrar in, mîna Nivîsarên Pîroz ên din, ji bo helakkirina xwe radikin. 17 Ji ber vê yekê hûn hezkirîno, ji ber ku hûn van tiştan ji berê ve dizanin, hay ji xwe hebin ku hûn jî ji ber xeletiya xeraban nerevin û ji serhişkiya xwe nekevin. 18 Lê di kerem û zanîna Xudan û Xilaskarê me Îsa Mesîh de mezin bibin. Hem ji niha û hem jî her û her ji wî re rûmet be. Amîn.
148
Nameya Yekem ya Yûhenna BEŞA 1 1 Yê ku ji destpêkê ve bû, ya ku me bihîstiye, me bi çavên xwe dît, ku me lê nêrî û destên xwe hilda, ji Peyva jiyanê ye. 2 (Çimkî jiyan xuya bû û me ew dît, em şahidiyê dikin û wê jiyana herheyî ya ku bi Bav re bû û ji me re xuya bû, nîşanî we bidin.) 3 Tiştê ku me dîtiye û bihîstiye, em ji we re dibêjin, da ku hûn jî bi me re bibin hevpar. Bi rastî hevpariya me bi Bav û bi Kurê wî Îsa Mesîh re ye. 4 Û em van tiştan ji we re binivîsin, da ku şahiya we tije be. 5 Îcar ev e peyva ku me ji wî bihîstiye û ji we re didin zanîn ku Xwedê ronahî ye û di wî de qet tarîtî tune. 6 Eger em bêjin hevpariya me bi wî re heye û di tariyê de rêve herin, em derewan dikin û rastiyê nakin. 7 Lê eger em di ronahiyê de bimeşin, çawa ku ew di ronahiyê de ye, hevpariya me bi hev re heye û xwîna Kurê wî Îsa Mesîh me ji hemû gunehan paqij dike. 8Eger em bêjin ku gunehê me tune, em xwe dixapînin û rastî ne di nav me de ye. 9 Ger em gunehên xwe eşkere bikin, ew dilsoz û rast e ku gunehên me bibihûre û me ji her neheqiyê paqij bike. 10 Eger em bêjin ku me guneh nekiriye, em wî dikin derewker û gotina wî bi me re nîne. BEŞA 2 1 Zarokên min ên biçûk, ez van tiştan ji we re dinivîsim, da ku hûn guneh nekin. Û eger yek guneh bike, li ba Bav parêzgerê me Îsa Mesîhê rast heye: 2 Û ew kefaretê gunehên me ye; ne tenê ji bo gunehên me, lê belê ji bo gunehên tevahiya dinyayê jî. 3 Û eger em emrên wî bînin cih, em pê dizanin ku em wî nas dikin. 4 Yê ku dibêje: «Ez wî nas dikim» û emrên wî nagire, derewker e û rastî di wî de tune. 5 Lê kî ku peyva wî bigire, bi rastî hezkirina Xwedê di wî de temam dibe. Bi vê yekê em dizanin ku em bi wî re ne. 6 Yê ku dibêje ku ew di wî de dimîne, divê bi xwe jî wusa bimeşe, çawa ku ew meşiya. 7 Birano, ez ne emrekî nû ji we re dinivîsim, lê emrekî kevin e ku ji destpêkê ve we hebû. Emrê berê peyva ku we ji destpêkê ve bihîstiye ye. 8 Dîsa emrekî nû ji we re dinivîsim, ku ev tişt di wî û we de rast e: Çimkî tarî derbas bûye û ronahiya rast niha şewq dide. 9 Yê ku dibêje ku ew di ronahiyê de ye û ji birayê xwe nefret dike, heta niha jî di tariyê de ye. 10 Yê ku ji birayê xwe hez dike, di ronahiyê de dimîne û terpilîn di wî de tune. 11 Lê yê ku ji birayê xwe nefret dike, di tariyê de ye û di tariyê de dimeşe û nizane bi ku ve diçe, çimkî wê tarîtiyê çavên wî kor kirine. 12 Zarokno, ez ji we re dinivîsim, çimkî gunehên we ji bo navê wî li we hatin bihûrtin.
13 Bavo, ez ji we re dinivîsim, çimkî we yê ku ji destpêkê ve ye nas kir. Xortno, ez ji we re dinivîsim, çimkî we li yê xerab bi ser ket. Zarokno, ez ji we re dinivîsim, çimkî we Bav nas kir. 14 Bavo, min ji we re nivîsî, çimkî we yê ku ji destpêkê ve ye nas kir. Xortno, min ji we re nivîsî, çimkî hûn bi hêz in û peyva Xwedê di we de dimîne û we bi ser yê xerab de bir. 15 Ji dinyayê hez nekin, ne jî ji tiştên ku li dinyayê ne. Eger yek ji dinyayê hez bike, hezkirina Bav ne di wî de ye. 16 Çimkî her tiştê ku li dinyayê ye, xwesteka bedenê, xwesteka çavan û quretiya jiyanê ne ji Bav e, lê ji dinyayê ye. 17 Û dinya û xwesteka wê jî derbas dibe; lê yê ku daxwaza Xwedê dike, her û her dimîne. 18 Zarokno, ev cara dawîn e. Çawa ku we bihîstiye ku dê dijî Mesîh bê, niha jî gelek dijmirî hene. em pê dizanin ku ew cara dawî ye. 19 Ew ji nav me derketin, lê ne ji me bûn; Çimkî eger ew ji me bûna, bêguman wê bi me re bidomiyana. 20 Lê ji Yê Pîroz veqetandina we heye û hûn her tiştî dizanin. 21 Min ji we re nenivîsî ji ber ku hûn rastiyê nizanin, lê ji ber ku hûn pê dizanin û derew ji rastiyê nayê. 22 Ma derewker kî ye ji bilî yê ku înkar dike ku Îsa Mesîh e? Ew dijî Mesîh e, yê ku Bav û Kur înkar dike. 23 Yê ku Kur înkar dike, Bav wî tune; lê yê ku Kur qebûl dike, Bav jî heye. 24 Îcar ewê ku we ji destpêkê ve bihîstiye, bila di we de bimîne. Eger tiştê ku we ji destpêkê ve bihîstiye, di we de bimîne, hûnê jî bi Kur û bi Bav re bimînin. 25 Û ev soza ku wî daye me, jiyana herheyî jî ev e. 26 Min ev tişt li ser wan ên ku we dixapînin ji we re nivîsî. 27 Lê rûnkirina ku we ji wî standiye, di we de dimîne û ne hewce ye ku hûn kes we hîn bike; hûn, hûnê bi wî re bimînin. 28 Û niha, zarokên biçûk, di wî de bimînin; da ku gava ew xuya bibe, em pê ewle bin û di hatina wî de li ber wî şerm nekin. 29 Heke hûn dizanin ku ew rast e, hûn dizanin ku her kesê ku rastdariyê dike, ji wî çêbûye. BEŞA 3 1 Va ye, Bav çi hezkirin daye me, da ku em kurên Xwedê bên gotin. Ji ber vê yekê dinya me nas nake, çimkî ew nas nekir. 2 Hezkirîno, niha em kurên Xwedê ne û hê ne diyar e ku emê bibin çi. Çimkî emê wî wekî wî bibînin. 3 Û her kesê ku vê hêviya wî bi wî heye, çawa ku pak e, xwe paqij dike. 4 Yê ku guneh dike, Şerîetê jî binpê dike; çimkî guneh binpêkirina Şerîetê ye. 5 Û hûn dizanin ku ew xuya bû ku gunehên me rake. û di wî de guneh tune. 6 Yê ku di wî de dimîne, guneh nake; yê ku guneh dike, ew nedîtiye û ew nas nake. 7 Zarokno, bila kes we nexapîne; yê ku rastdariyê dike, çawa ku rastdar e, rast e. 8 Yê ku guneh dike ji Îblîs e; Çimkî Îblîs ji destpêkê ve guneh dike. Ji bo vê yekê Kurê Xwedê xuya bû, da ku karên Îblîs hilweşîne.
149
Nameya Yekem ya Yûhenna
9 Yê ku ji Xwedê çêdibe, guneh nake; ji ber ku dûndana wî bi wî re dimîne û ew nikare guneh bike, çimkî ew ji Xwedê çêbûye. 10 Di vê yekê de zarokên Xwedê û zarokên Îblîs diyar dibin: Yê ku rastdariyê nake ne ji Xwedê ye, ne jî yê ku ji birayê xwe hez nake. 11 Çimkî xebera ku we ji destpêkê ve bihîstiye ev e, ku em ji hevdû hez bikin. 12 Ne wek Qayîn, yê ku ji wî xerab bû û birayê xwe kuşt. Û çima ew kuşt? Çimkî kirinên wî bi xwe xerab bûn û yên birayê wî jî rast bûn. 13 Birano, eger dinya ji we nefret bike, şaş nemînin. 14 Em dizanin ku em ji mirinê derbasî jiyanê bûne, çimkî em ji birayan hez dikin. Yê ku ji birayê xwe hez nake, di mirinê de dimîne. 15 Yê ku ji birayê xwe nefret dike, ew mêrkuj e; 16 Bi vê yekê em hezkirina Xwedê dihesibînin, çimkî wî canê xwe ji bo me feda kir û divê em jiyana xwe ji bo birayan bidin. 17 Lê yê ku qenciya vê dinyayê heye û dibîne ku birayê wî hewcedar e û dilovaniya xwe ji wî bigire, hezkirina Xwedê çawa di nav wî de dimîne? 18 Zarokên min ên biçûk, bila em ne bi gotin û ne jî bi ziman hez bikin; lê bi kirin û rastiyê. 19 Û bi vê yekê em dizanin ku em ji rastiyê ne û emê li ber wî dilê xwe ewle bikin. 20 Çimkî eger dilê me me sûcdar bike, Xwedê ji dilê me mezintir e û bi her tiştî dizane. 21 Hezkirîno, eger dilê me me sûcdar neke, wê hingê em li Xwedê ewle ne. 22 Û em çi bixwazin, em ji wî distînin, çimkî em emrên wî diqedînin û tiştên ku li ber wî xweş tên dikin. 23 Û emrê wî ev e: Em bi navê Kurê wî Îsa Mesîh bawer bikin û ji hev hez bikin, çawa ku wî emir daye me. 24 Û yê ku emrên wî tîne cih, bi wî re dimîne û ew bi wî re dimîne. Û bi vê yekê em dizanin ku ew bi Ruhê ku wî daye me, bi me re dimîne.
10 Hezkirin di vir de ye, ne ku me ji Xwedê hez kir, lê wî ji me hez kir û Kurê xwe şand ku bibe kefareta gunehên me. 11 Hezkirîno, eger Xwedê wisa ji me hez kir, divê em jî ji hevdû hez bikin. 12 Tu kesî Xwedê nedîtiye. Ger em ji hev hez bikin, Xwedê di nav me de dimîne û hezkirina wî di nav me de temam dibe. 13 Bi vê yekê em dizanin ku em bi wî û ew jî bi me re rûdinin, çimkî wî ji Ruhê xwe daye me. 14 Û me dît û em şahidiyê dikin ku Bav Kur şandiye ku bibe Xilaskarê dinyayê. 15 Kî ku eşkere bike ku Îsa Kurê Xwedê ye, Xwedê bi wî re dimîne û ew jî bi Xwedê re dimîne. 16 Û me evîna ku Xwedê ji me re heye nas kir û bawer kir. Xwedê evîn e; Û yê ku di hezkirinê de dimîne, bi Xwedê re û Xwedê jî bi wî re dimîne. 17 Di vê yekê de hezkirina me temam bûye, da ku em di roja dîwanê de wêrek bin. Çimkî çawa ku ew e, em li vê dinyayê jî wusa ne. 18 Di hezkirinê de tirs tune; lê evîna kamil tirsê ji holê radike. Yê ku ditirse, di hezkirinê de bêkêmasî nabe. 19 Em ji wî hez dikin, çimkî pêşî wî ji me hez kir. 20 Eger yek bêje: Ez ji Xwedê hez dikim û ji birayê xwe nefret bike, ew derewker e; 21 Û ev emrê me ji wî ye: Yê ku ji Xwedê hez dike, ji birayê xwe jî hez bike. BEŞA 5 1 Yê ku bawer dike ku Îsa Mesîh e, ji Xwedê çêbûye; 2 Bi vê yekê em dizanin ku em ji zarokên Xwedê hez dikin, gava ku em ji Xwedê hez dikin û emrên wî digirin. 3 Ji ber ku hezkirina Xwedê ev e, ku em emrên wî bînin cih û emrên wî ne giran in. 4 Çimkî her kesê ku ji Xwedê çêdibe, li ser dinyayê bi ser dikeve. 5 Ma yê ku bi ser diket dinyayê kî ye, lê yê ku bawer dike ku Îsa Kurê Xwedê ye? 6 Yê ku bi av û xwînê hat, Îsa Mesîh jî ev e. ne bi avê tenê, bi av û xwînê. Û Ruh e ku şahidiyê dike, çimkî Ruh rastî ye. 7 Çimkî yên ku li ezmên şahidiyê dikin sisê ne: Bav, Peyv û Ruhê Pîroz û ev her sê yek in. 8 Yên ku li ser rûyê erdê şahidiyê dikin sisê ne: Ruh, av û xwîn. 9 Eger em şahidiya mirovan qebûl bikin, şahidiya Xwedê mezintir e; çimkî ev şahidiya Xwedê ye ku wî li ser Kurê xwe şahidî kiriye. 10 Yê ku baweriyê bi Kurê Xwedê tîne, şahidiya wî bi xwe heye. ji ber ku ew bi qeyda ku Xwedê li ser Kurê xwe daye bawer nake. 11 Û ev nivîsar e ku Xwedê jiyana herheyî daye me û ev jiyan di Kurê wî de ye. 12 Jiyana yê ku Kur heye; Û yê ku Kurê Xwedê ne jîyana wî heye. 13 Min ev tişt ji we re, yên ku baweriyê bi navê Kurê Xwedê tînin, nivîsandine. da ku hûn bizanin ku jiyana we ya herheyî heye û hûn bi navê Kurê Xwedê bawer bikin. 14 Û baweriya me bi wî ev e, ku eger em tiştekî li gor daxwaza wî bixwazin, ew me dibihîze. 15 Û eger em bizanibin ku ew me dibihîze, em çi bixwazin jî, em dizanin ku daxwazên ku me ji wî dixwazin hene.
BEŞA 4 1 Hezkirîno, ji her ruhî bawer nekin, lê ruhan biceribînin ka ew ji Xwedê ne, çimkî gelek pêxemberên derewîn derketine dinyayê. 2 Hûn Ruhê Xwedê bi vê yekê nas dikin: Her ruhê ku eşkere dike ku Îsa Mesîh bi bedenê hatiye, ji Xwedê ye. 3 Û her ruhê ku qebûl nake ku Îsa Mesîh bi bedenê hatiye, ne ji Xwedê ye. û heta niha jî ew li dinyayê ye. 4 Zarokno, hûn ji Xwedê ne û hûn li ser wan bi ser ketin. Çimkî yê ku di nav we de ye, ji yê li dinyayê mezintir e. 5 Ew ji dinyayê ne: Loma ew ji dinyayê dipeyivin û dinya wan dibihîze. 6 Em ji Xwedê ne: Yê ku Xwedê nas dike, me dibihîze; yê ku ne ji Xwedê ye, guh nade me. Bi vê yekê em ruhê rastiyê û ruhê xeletiyê nas dikin. 7 Hezkirîno, werin em ji hevdû hez bikin. Çimkî hezkirin ji Xwedê ye; Û her kesê ku hez dike ji Xwedê çêbûye û Xwedê nas dike. 8 Yê ku hez nake Xwedê nas nake; Çimkî Xwedê hezkirin e. 9 Di vê yekê de hezkirina Xwedê ji me re xuya bû, çimkî Xwedê Kurê xwe yê yekta şand dinyayê, da ku em bi wî bijîn.
150
Nameya Yekem ya Yûhenna
16 Heger yek bibîne ku birayê wî gunehekî ku ne mirinê ye dike, ewê bixwaze û ji bo wan ên ku gunehên mirinê nakin, wê jiyanê bide. Gunehê mirinê heye: Ez nabêjim ku ew ji bo wê dua bike. 17 Hemî neheqî guneh e û gunehê mirinê heye. 18 Em dizanin ku her kesê ku ji Xwedê çêdibe guneh nake; lê yê ku ji Xwedê çêbûye xwe diparêze û yê xerab destê xwe nade wî. 19 Û em dizanin ku em ji Xwedê ne û hemû dinya di xerabiyê de ye. 20 Û em dizanin ku Kurê Xwedê hat û têgihîştin da me, da ku em yê rast nas bikin û em bi yê rast re ne, yanî bi Kurê wî Îsa Mesîh. Xwedayê rast û jiyana herheyî ev e. 21 Zarokno, xwe ji pûtan biparêzin. Amîn.
151
Yûhenna duyemîn BEŞA 1 1 Pîrê ji jina bijartî û zarokên wê re, yên ku ez bi rastî ji wan hez dikim. û ne tenê ez, lê hemû yên ku rastî dizanin jî; 2 Ji bo rastiya ku di nav me de dimîne û wê her û her bi me re be. 3 Kerem, rehm û aştî ji Bav Xwedê û ji Xudan Îsa Mesîh, Kurê Bav, bi rastî û hezkirinê bi we re be. 4 Ez gelek şa bûm ku min dît ku zarokên te di rastiyê de rêve diçin, çawa ku me ji Bav emir standiye. 5 Û niha ez ji te lava dikim, xanim, ne wekî ku min emrekî nû ji te re nivîsî, lê ya ku ji destpêkê ve di destê me de bû, ku em ji hevdû hez bikin. 6 Û hezkirin ev e ku em li gor emrên wî bimeşin. Ev emir e: Çawa ku we ji destpêkê ve bihîstiye, hûn tê de bimeşin. 7Çimkî gelek kesên xapînok ketine dinyayê, ku qebûl nakin ku Îsa Mesîh bi bedenê hatiye. Ev xapandinek û dijî Mesîh e. 8 Li xwe binêrin, ku em wan tiştên ku me kirine winda nekin, lê em xelatek tam bistînin. 9 Yê ku binpê dike û di hînkirina Mesîh de namîne, Xwedê wî tune. Yê ku di hînkirina Mesîh de dimîne, hem Bav û hem jî Kurê wî heye. 10Eger yek were ba we û vê hînkirinê neyne, wî negirin mala xwe û ne jî Xwedê jê re şîret nekin. 11 Çimkî yê ku Xwedê jê re emir dike, ew hevparê kirinên wî yên xerab e. 12 Ji ber ku gelek tişt hene ku ji we re binivîsim, min nedixwest bi kaxez û bi morê binivîsim; 13 Zarokên xwişka te ya bijartî silavan li te dikin. Amîn. Yûhenna sêyemîn BEŞA 1 1 Kal ji Gayosê delal re, yê ku ez di rastiyê de jê hez dikim. 2 Hezkirîno, ez ji her tiştî zêdetir dixwazim ku tu jî wek ku canê te geş dibe, bextewar û sax bî. 3Çimkî ez gelek şa bûm, gava ku bira hatin û li ser rastiya ku di te de ye şahidî kirin, çawa ku tu di rastiyê de dimeşî. 4 Tu şabûna min ji bihîstina ku zarokên min di rastiyê de rêve diçin mezintir tune. 5 Hezkirîno, her tiştê ku tu ji birayan û ji xerîban re bikî, tu bi dilsozî dikî; 6 Yên ku li ber civînê şahidiya sedeqeya te kirine; eger tu wan li gor rêgezeke xwedayî derxînî rê, tê qenc bike. 7 Ji ber ku ew ji bo xatirê navê wî derketin û ji miletan tiştek negirtin. 8 Ji ber vê yekê divê em weha qebûl bikin, da ku em bibin hevkarên rastiyê. 9Min ji civînê re nivîsî: lê Diyotrefêsê ku hez dike di nav wan de serwer be, me qebûl nake. 10 Ji ber vê yekê, eger ez bêm, ez ê kirinên wî yên ku dike, bi gotinên xerab li hember me dike, bi bîr bînim; 11 Hezkirîno, nebin pey ya xerab, lê ya qenc. Yê ku qenciyê dike ji Xwedê ye, lê yê ku xerabiyê dike Xwedê nedîtiye. 12 Mizgîniya Dîmîtriyos ji hemû mirovan baş e û ji rastiyê bi xwe jî heye. û hûn dizanin ku qeyda me rast e. 13Gelek tiştên min hebûn ku ez binivîsim, lê ez naxwazim bi deq û qelemê ji te re binivîsim: 14 Lê ez bawer im ku ezê di demeke nêzîk de te bibînim û emê rû bi rû bipeyivin. Silav li te be. Hevalên me we silav dikin. Bi navê hevalan silav bikin.
152
Jude BEŞA 1 1 Cihûdayê xulamê Îsa Mesîh û birayê Aqûb, ji wan ên ku ji aliyê Bav Xwedê ve hatine pîroz kirin û parastin. di Îsa Mesîh de û jê re tê gotin: 2 Kerem ji we re, aştî û hezkirin pir bibe. 3 Hezkirîno, gava ku min her tişt kir ku ez li ser xilasiya giştî ji we re binivîsim, hewce bû ku ez ji we re dinivîsim û şîretan li we dikim ku hûn ji bo baweriya ku carekê ji pîrozan re hatî dayîn bi xîret têkoşînê bikin hatiye desteserkirin. 4Çimkî hin mirovên ku bêhiş ketine hene, yên ku ji berê ve ji bo vê dîwanê hatine diyar kirin, xerab in. mirovên ku kerema Xwedayê me diguherînin azadî û Xwedayê yekta û Xudanê me Îsa Mesîh dev jê berda 5 Hingê ezê bînim bîra we, tevî ku we berê zanibû, ku Xudan piştî ku gel şand derve Misir xilas kir, paşê kafir hilweşand. 6 Û milyaketên ku qereqola xwe ya pêşî negirtin, lê cîhê xwe hiştin, ew di bin zincîrên herheyî de ne. tarîtî heta dîwana roja mezin girt. 7 Mîna Sodom û Gomora û bajarên derdora wan, bi heman awayî xwe didin ber fuhûşiyê û li pey goştê xerîb çûn, bibin mînak, dema ku ew heyfa agirê herheyî dikişînin. 8 Bi vî awayî ev xewnên pîs bedenê pîs dikin, desthilatdariyê biçûk dixin û rûmeta xwe xerab dikin. 9 Lê Mikaîl serekmilyaket, gava ku ew bi Îblîs re şer kir ku ew li ser cesedê Mûsa li ber xwe da, newêrîbû ku îftira li wî bike, lê got: Xudan li te hilat. 10 Lê ew tiştên ku nizanin xerab dikin; lê tiştê ku ew bi xwezayê dizanin, mîna heywanên hov, bi vî awayî xwe dişewitînin. 11 Wey li wan! Çimkî ew di riya Qayîn de çûn û bi çavbirçîtî li pey xeletiya Balaam bazdan xelat, û di nakokiya Core de winda bû. 12 Ev lekeyên cejnên we yên evînê ne, gava ku ew bi we re cejnê dixwin, bê tirs xwe dixwin: ewr Ma ew bê av in, bi bayan têne hilanîn; darên ku fêkiyên wan zuha dibin, bê fêkî, du caran mirine, ji bo roots uprooted; 13 Pêlên behrê yên xezeb û şerma xwe kef dikin; stêrên gerok, ji wan re tarîtiya tarîtî her û her tê parastin. 14 Û Henox, yê heftan ji Adem, jî li ser wan pêxemberîtî kir û got: Va ye, Xudan bi deh hezaran tê. pîrozên wî, 15 dadbarkirina li ser hemûyan bike û hemû yên ku di nav wan de xerab in ji hemû kirinên wan ên xerab sûcdar ya ku wan bi xerabî kiriye û ji hemû axaftinên wan ên tund ên ku gunehkarên xerab li hember wî gotine. 16 Ev nalîn û gazinc in ku li gor xwestekên xwe dimeşin; û devê wan bi heyecaneke mezin dibêje peyvên, bi heyranîya ji bo ku mirov sûdê ji. 17 Lê hezkirîno, van gotinên ku Şandiyên Xudanê me Îsa Mesîh berê gotine bînin bîra xwe. 18Wan çawa ji we re gotin ku divê di dema dawî de tinazkar hebin, yên ku li gorî xerabên xwe ne şehwet divê bimeşin. 19 Ev ew in, yên ku bi hestyarî û bê Ruh xwe ji hev vediqetînin. 20 Lê hûn, hezkirîno, xwe li ser baweriya xwe ya herî pîroz ava bikin, çawa ku hûn bi Ruhê Pîroz dua dikin. 21 Xwe di hezkirina Xwedê de biparêzin, heta ku hûn li hêviya dilovaniya Xudanê me Îsa Mesîh in jiyana herheyî. 22 Û ji hinekan re rehmê, ku cudahiyê dike: 23 Û hinekên din jî bi tirsa xilaskirina wan ji agir. Ji cilê ku bi bedenê pîskirî jî nefret bike. 24 Û ji wî re ku dikare we ji xwarê biparêze û we bêqusûr bide ber rûmeta xwe. bi kêfxweşiyek mezin, 25 Ji Xwedayê yekta yê jîr re, Xilaskarê me, rûmet û mezinahî, serwerî û hêz, niha û her û her be. Amîn
153
Kişif
BEŞA 2 1 Ji milyaketê civîna bawermendan a Efesê re binivîse; Yê ku heft stêrk di destê wî yê rastê de ye û di nav heft çirayên zêrîn de dimeşe, van tiştan dibêje. 2 Ez bi kirinên te, bi keda te, û bi bîhnfirehiya te dizanim, û çawa tu nikarî wan ên ku xerab in, te biceribînin û te ewên ku dibêjin Şandî ne, lê ne, ceribandine, û te ew derewkar dîtin. 3 Û tehemûl kir, sebir kir, û ji bo navê min xebitî û nehisiya. 4 Lê belê ez hinekî li hember te disekinim, ji ber ku te evîna xwe ya pêşîn hişt. 5 Loma bîne bîra xwe ku tu ji ku derê ketî û tobe bike û karên pêşî bike; an na ezê zû bêm ba te û heta ku tu tobe nekî, ezê çiraya te ji cihê wî derxim. 6 Lê ev heye, ku tu ji kirinên Nîkolayî nefret dikî, ku ez jî ji wan nefret dikim. 7 Yê ku guhê wî heye, bila bibihîze ku Ruh ji civînan re çi dibêje; Ezê ji dara jiyanê ya ku di nav bihişta Xwedê de ye, bidim wî yê ku bi ser dikeve. 8 Û ji milyaketê civîna bawermendan a Smîrnayê re binivîse; Yê pêşî û yê paşîn ê ku mirî û sax e, van tiştan dibêje. 9 Ez kirinên te, tengahî û feqîriya te dizanim (lê tu dewlemend î) û bi çêrkirina wan ên ku dibêjin ku ew Cihû ne û ne, lê kinîşta Şeytan in, dizanim. 10 Ji wan tiştên ku hûnê cefayê bikişînin, netirsin: Va ye, Îblîs wê hinekan ji we bavêje zîndanê, da ku hûn bên ceribandin. û wê deh rojan tengahî hebe. 11 Yê ku guhê wî heye, bila bibihîze ku Ruh ji civînan re çi dibêje; Yê ku bi ser dikeve, ji mirina duyemîn zirarê nabîne. 12 Û ji milyaketê civîna li Pergamosê re binivîse; Yê ku şûrê du devî yê tûj heye, van tiştan dibêje; 13 Ez bi kirinên te dizanim û tu li ku derê rûdinî, heta ku kursiyê Şeytan jî li ku ye; û tu navê min digirî û baweriya min înkar nedikir, di wan rojên ku Antîpas şehîdê min ê dilsoz bû, ku di nav we de hat kuştin, li wir Şeytan. dimîne. 14 Lê li hember te çend tiştên min hene, ji ber ku li wir te yên ku hînkirina Balam digirin hene, yê ku Balac hînî terpilînê li ber zarokên Îsraêl kir, ku ji pûtan re qurbanan bixwe û fuhûşiyê bike. 15Tu jî bi wan ên ku hîndariya Nîkolayiyan digirin, ya ku ez jê nefret dikim. 16 Tobe bikin; an na ezê zû bêm ba te û bi şûrê devê xwe li dijî wan şer bikim. 17 Yê ku guhê wî heye, bila bibihîze ku Ruh ji civînan re çi dibêje; Ezê bidim wî yê ku bi ser dikeve, da ku ji Mannaya veşartî bixwin, ezê kevirekî spî bidim wî û li ser kevir navek nû nivîsî. 18 Û ji milyaketê civîna bawermendan a Tyatîrayê re binivîse; Kurê Xwedê yê ku çavên wî mîna pêta êgir û lingên wî mîna tûncê qenc in, van tiştan dibêje. 19 Ez kirinên te, sedeqe, xizmet, bawerî, bîhnfirehiya te û kirinên te dizanim; û ya dawî ji ya pêşî zêdetir be. 20 Lê çend tiştên min li hember te hene, çimkî tu rê dikî ku ew jina Yezabelê, ku xwe dibêje pêxember, hîn bike û xulamên min bixapîne ku fuhûşiyê bikin û qurbanên ji pûtan re bixwin. 21 Û min cih da wê ku ji fuhûşiya xwe tobe bike; û wê tobe nekir.
BEŞA 1 1 Peyxama Îsa Mesîh a ku Xwedê da wî, da ku tiştên ku divê di demeke nêzîk de biqewimin nîşanî xulamên xwe bide. Û wî ew şand û bi milyaketê xwe ji xulamê xwe Yûhenna re nîşan da: 2 Yê ku peyva Xwedê, şahidiya Îsa Mesîh û her tiştê ku wî dît, tomar kir. 3 Xwezî bi wî yê ku dixwîne û bi wan ên ku peyvên vê pêxemberîtiyê dibihîzin û tiştên ku tê de hatine nivîsîn diparêzin. Çimkî dem nêzîk e. 4 Yûhenna ji heft civînên ku li Asyayê ne: Kerem û silamet ji we re be, ji yê ku heye, yê ku bû û yê ku wê bê. û ji heft ruhên ku li ber textê wî ne. 5 Û ji Îsa Mesîhê ku şahidê dilsoz û yê pêşî yê miriyan û serokê padîşahên dinyayê ye. Ji wî yê ku ji me hez kir û em bi xwîna xwe ji gunehên me şuştin, 6 Û me ji Xwedê û Bavê wî re kir padîşah û kahînan; Her û her rûmet û serwerî jê re be. Amîn. 7 Va ye, ew bi ewran tê; Her çav wê wî bibîne û yên ku ew qul kirine jî. Her wusa, Amîn. 8 Ez Alfa û Omega me, destpêk û dawî, Xudanê ku heye, û yê ku bû û yê ku wê bê, Karîndarê her tiştî dibêje. 9Ez Yûhenna, ku birayê te jî me û di tengahiyê de, di Padîşahiya Îsa Mesîh û bi bîhnfirehiya Îsa Mesîh de heval im, ji bo peyva Xwedê û ji bo şahidiya Îsa Mesîh li girava ku jê re Patmos tê gotin bûm. 10 Di roja Xudan de ez di Ruh de bûm û li pişt xwe dengek mezin, mîna boriyê, bihîst. 11 Dibêjin: «Ez Alfa û Omega me, yê pêşî û yê paşîn.» Û «Tiştê ku tu dibînî, di pirtûkekê de binivîsîne û ji heft civînên li Asyayê re bişîne. heta Efesê, ji Smyrna, û Pergamos, û Tyatîra, û Sardîs, Filadelfia û Laodicea re. 12 Û ez zivirîm ku dengê ku bi min re dipeyivî bibînim. Gava ez zivirîm, min heft çirayên zêrîn dîtin. 13 Û di nîvê heft şamdankan de yekî mîna Kurê Mirov, cil û bergek heta lingê xwe pê kirî û bi kembereke zêrîn li ser paçan girtibû. 14 Serê wî û porê wî mîna hirî spî bûn, mîna berfê spî bûn. û çavên wî wek pêta agir bûn; 15 Û lingên wî dişibin tûncê qenc, mîna ku di firnê de bişewitin; û dengê wî wek dengê gelek avê. 16 Di destê wî yê rastê de heft stêrk hebûn û şûrekî dudevî tûj ji devê wî derdiket. 17 Û gava ku min ew dît, ez wek mirî ketim ber lingên wî. Wî destê xwe yê rastê danî ser min û ji min re got: « Netirse; Ez yê yekem û yê dawî me: 18 Ez im yê ku dijî û miriye; û va ye, ez her û her dijîm, Amîn; û mifteyên dojehê û mirinê hene. 19 Tiştên ku te dîtin, û yên ku hene û yên ku dê li pey wê bin, binivîsin; 20 Sira heft stêrkên ku te di destê min ê rastê de dîtin, û heft çirayên zêrîn. Heft stêrk milyaketên heft civînan in û heft çirayên ku te dîtin heft dêr in.
154
Kişif
22 Va ye, ezê wê bavêjim nav nivînekê û yên ku bi wê re zînayê dikin, di nav tengahiyek mezin de, heya ku ew ji kirinên xwe poşman nebin. 23 Û ezê zarokên wê bi mirinê bikujim; Û hemû civîn wê bizanibin ku yê ku li rih û dilan dikole ez im û ezê li gor kirinên we bidim her yekî ji we. 24 Lê ez ji we re û ji yên din ên li Tiyatîrayê re dibêjim, yên ku ev hîndariya wan tune û bi kûrahiya Îblîs nizanin, çawa ku dibêjin. Ezê tu barekî din nekim ser te. 25 Lê ewê ku we berê xwe dayê heta ku ez bêm. 26 Û yê ku bi ser dikeve û karên min heta dawiyê diparêze, ezê desthilatiyê bidim wî li ser miletan. 27 Û ewê bi gopalê hesin li ser wan hukum bike; Çawa ku min ji Bavê xwe standiye, ew ê wek firaxên kuncî bihejin. 28 Û ezê stêrka sibê bidim wî. 29 Yê ku guhê wî heye, bila bibihîze ku Ruh ji civînan re çi dibêje. BEŞA 3 1 Û ji milyaketê civîna bawermendan a Sardîsê re binivîse; Yê ku heft Ruhê Xwedê û heft stêrkên wî hene van tiştan dibêje; Ez bi kirinên te dizanim, ku navê te heye ku tu dijî û mirî yî. 2 Hişyar bin û tiştên mayî, yên ku ji bo mirinê amade ne, xurt bikin, çimkî min kirinên te li ber Xwedê bêkêmasî nedîtin. 3 Loma bîne bîra xwe ku te çawa standiye û te bihîstiye, xwe bigire û tobe bike. Ji ber vê yekê eger tu hişyar nekî, ezê wek dizekî bêm ser te û tu nizanî ezê di kîjan saetê de bêm ser te. 4 Li Sardîsê jî çend navên te hene ku cilên xwe pîs nekirin; û ewê bi min re bi cilên spî bimeşin, çimkî ew hêja ne. 5 Yê ku bi ser dikeve, wê cilê spî li xwe bike; Û ez navê wî ji pirtûka jiyanê dernakevim, lê ezê navê wî li ber Bavê xwe û li ber milyaketên wî eşkere bikim. 6 Yê ku guhê wî heye, bila bibihîze ku Ruh ji civînan re çi dibêje. 7 Û ji milyaketê civîna bawermendan a Philadelphia re binivîse; Yê ku pîroz e, yê rast, yê ku mifteya Dawid heye, yê ku vedike û tu kes nagire, van tiştan dibêje. û digre û kes venake. 8 Ez bi kirinên te dizanim: Va ye, min deriyekî vekirî danî ber te û tu kes nikare wî bigire; 9 Va ye, ezê wan ji kinîşta Şeytan bikim, yên ku dibêjin ew Cihû ne, lê ne, lê derewan dikin. Va ye, ezê wan bikim ku bên û li ber lingên te biperizin û bizanin ku min ji te hez kiriye. 10 Ji ber ku te peyva sebira min girt, ezê te jî ji saeta ceribandinê biparêzim, ya ku wê were ser tevahiya dinyayê, da ku yên ku li ser rûyê erdê rûdinin biceribînim. 11 Va ye, ez bi lez têm, ewê ku te heye bigire, ku kes taca te nestîne. 12 Yê ku bi ser dikeve, ezê di Perestgeha Xwedayê xwe de stûnekê çêkim û ew êdî dernakeve û ezê navê Xwedayê xwe û navê bajarê Xwedayê xwe, ku Orşelîma nû ye, li ser binivîsim. , ku ji ezmên ji Xwedayê min tê xwarê û ezê navê xwe yê nû li ser wî binivîsim. 13 Yê ku guhê wî heye, bila bibihîze ku Ruh ji civînan re çi dibêje.
155
14 Û ji milyaketê civîna bawermendên Laodiceyan re binivîse; Van tiştan Amîn, şahidê dilsoz û rastîn, destpêka afirandina Xwedê dibêje; 15 Ez bi kirinên te dizanim, ku tu ne sar î û ne jî germ, ez dixwazim ku tu sar an germ bûyî. 16 Îcar ji ber ku tu sar î, ne sar û ne jî germ î, ezê te ji devê xwe bixim. 17 Ji ber ku tu dibêjî: Ez dewlemend im, bi mal û milkê min zêde û hewcedariya min bi tiştekî tune. û nizane ku tu belengaz û belengaz û belengaz û kor û tazî yî. 18 Ez te şîret dikim ku tu ji min zêrê ku di êgir de hatiye ceribandin bikirin, da ku tu dewlemend bibî. û cilê spî, da ku tu li xwe bikî û şerma tazîbûna te xuya nebe; Û rûn li çavên xwe bikî, da ku tu bibînî. 19 Ji yên ku ez jê hez dikim, ez hilat dikim û temiz dikim: Loma bi xîret bin û tobe bikin. 20 Va ye, ez li ber derî radiwestim û lê dixim; eger yek dengê min bibihîze û derî veke, ezê herim ba wî û bi wî re û ew jî bi min re şîvê bixwim. 21 Çawa ku ez bi ser ketim û bi Bavê xwe re li ser textê wî rûniştim, ezê bidim wî yê ku bi ser dikeve, ku bi min re li ser textê min rûne. 22 Yê ku guhê wî heye, bila bibihîze ku Ruh ji civînan re çi dibêje. BEŞA 4 1Piştî vê yekê min nêrî û va ye, deriyek li ezmên vebû. ku digot: «Were jor, ezê tiştên ku divê axiretê be, nîşanî te bidim.» 2 Û di cih de ez di ruh de bûm û va ye, textek li ezmên danî û yek li ser text rûnişt. 3 Û yê ku rûniştibû mîna kevirê yasper û sardîn xuya bû û li dora text rondikek mîna zimrûdê xuya bû. 4 Li dora text bîst û çar kursî hebûn û li ser kursiyan min bîst û çar rihspiyên ku bi cilê spî li xwe kiribûn rûniştibûn dîtin. û li ser serê wan tacên zêrîn hebûn. 5 Û ji text birûskê, birûskê û dengan derdiket û li ber text heft çirayên êgir ên ku heft Ruhê Xwedê ne, vêxistî bûn. 6 Û li ber text deryayek ji camîn a mîna krîstal hebû; li nîvê text û li dora text, çar heywanên ku li pêş û paş de tije çav hebûn. 7 Cinawirê pêşî mîna şêr bû, û cenawirê diduyan mîna golikek bû, û cenawirê sisiyan mîna mirovek bû, û cenawirê çaremîn mîna ajelekî difire. 8 Û çar cenawir li dora wî şeş baskên her yekî ji wan hebûn. Ew di hundurê xwe de tije çav bûn. Bi şev û roj rihet nedibûn û digotin: «Pîroz, pîroz, pîroz, Xudan Xwedayê karîndarê her tiştî, yê ku hebû, heye û dê bê. 9 Û gava ew cenawir rûmet, hurmet û şikiriyê bidin wî yê ku li ser text rûniştiye, yê ku her û her dijî, 10 Bîst û çar rihspî li ber wî yê ku li ser text rûdinişt davêjin xwarê û diperizin yê ku her û her sax e û tacên xwe avêtin ber text û gotin: 11 Ya Xudan, tu hêja yî ku rûmet, rûmet û hêz bistînî, çimkî te her tişt afirandiye û ji bo kêfa te ew in û hatine afirandin.
Kişif
BEŞA 5 1 Û min di destê wî yê rastê yê ku li ser text rûniştî de pirtûkek dît ku ji hundir û li paş ve hatibû nivîsîn û bi heft moran hatibû mohrkirin. 2 Û min milyaketekî xurt dît ku bi dengekî bilind got: Kî hêja ye ku pirtûkê veke û morên wê veke? 3 Û tu kesî ne li ezmanan, ne li erdê û ne jî li binê erdê, nikaribû pirtûkê veke û li wê nenêre. 4 Û ez gelek giriyam, çimkî tu kes hêja nehat dîtin ku pirtûkê veke û bixwîne û ne jî li wê binêre. 5 Û yekî ji rihspiyan ji min re got: Negirî, va ye, Şêrê eşîra Cihûdayê, Koka Dawid, bi ser ket ku pirtûkê veke û heft morên wê veke. 6 Û min dît, û va ye, di nîvê text û çar heywanan de û di nav rihspiyan de, Berxek wek ku hatibû serjêkirin, rawesta bû, ku heft strûhên wî û heft çavên wî hene, ku ew heft ruh in. Xwedê şand ser hemû dinyayê. 7 Ew hat û pirtûk ji destê rastê yê ku li ser text rûniştî derxist. 8 Gava ku wî kitêb hilda, çar heywan û bîst û çar rihspî ketin ber Berx û her yekî ji wan çeng û fîşekên zêrîn tije bêhn hebûn, ku duayên pîrozan in. 9 Û wan straneke nû distira û digotin: «Tu hêja yî ku kitêbê bistînî û mohra wê vekî. û netewe; 10 Û em ji Xwedayê xwe re kirin padîşah û kahînan û em ê li ser rûyê erdê padîşahiyê bikin. 11 Û min dît û min dengê gelek milyaketên li dora text, heywan û rihspiyan bihîst. Hejmara wan deh hezar carî deh hezar û bi hezaran bû. 12 Bi dengekî bilind digot: «Layîq e Berxê ku hat serjêkirin ku hêz, dewlemendî, şehrezayî, hêz, rûmet, rûmet, û bereketê bistîne. 13 Û her afirîdên ku li ezmên, li ser rûyê erdê, û yên di bin erdê de û yên ku di deryayê de ne û her tiştê ku di wan de ne, bihîst ku min got: «Berketî, namûs, û rûmet û hêz. ji yê ku li ser text rûniştiye û ji Berxê her û her re. 14 Û çar cenawiran got: Amîn. Û bîst û çar rihspî ketin xwarê û perizîn wî yê ku her û her dijî. BEŞA 6 1 Û gava ku Berx yek ji moran vekir, min dît û min wek dengê birûskê bihîst ku yekî ji çar heywanan got: «Were û binêre.» 2 Û min dît, va ye hespekî spî. û tacek jê re hat dayîn. 3 Gava ku wî mora diduyan vekir, min bihîst ku cenawirê diduyan got: «Were û binêre.» 4 Û hespekî din ê sor derket û desthilatî ji yê ku li ser rûniştibû re hat dayîn ku aştiyê ji erdê rake û hevûdu bikujin û şûrekî mezin jê re hat dayîn. 5 Û gava ku wî mora sisiyan vekir, min bihîst ku cenawirê sisiyan got: «Were û binêre.» Û min dît, û va ye hespekî reş; Û yê ku li ser wî rûniştibû di destê wî de cotek hevseng hebû. 6 Û min dengek di nav her çar heywanan de bihîst ku digot: Pîvanek genim bi qurişek û sê pîvan ceh bi periyek; û binêre tu zirarê nade rûn û şerabê. 7 Gava ku wî mora çaran vekir, min dengê cenawirê çaran bihîst ku digot: «Were û binêre.» 8 Û min nêrî, vaye hespekî zer bûye û navê wî yê ku li ser wî rûniştibû Mirin bû û dojeh jî pê re hat. Û desthilatî ji
156
wan re hat dayîn ku li ser çaremîn rûyê erdê, ku bi şûr, bi birçî, bi mirinê û bi heywanên dinyayê bikujin. 9 Û gava ku wî mora pêncan vekir, min di bin gorîgehê de giyanên wan ên ku ji bo peyva Xwedê û ji bo şahidiya ku wan dabûn kuştin, dîtin. 10 Û wan bi dengekî bilind qîriyan û gotin: «Ya Xudan, pîroz û rast, ma heta kengê tu dîwan nakî û tola xwîna me ji yên ku li ser rûyê erdê rûdinin, nestînî? 11 Û kincên spî ji her kesî re hatin dayîn. û ji wan re hat gotin, ku ew hê demeke hindik bêhna xwe bidin, heta ku xizmetkarên wan û birayên wan ên ku wek wan hatibûn kuştin, pêk bên. 12 Û min dît gava ku wî mora şeşan vekir û va ye, erdhejek mezin çêbû. û roj bû wek tûrikê por reş û heyv bû wek xwînê; 13 Û stêrkên ezmên ketine ser rûyê erdê, çawa ku dara hêjîrê hêjîranên xwe yên bêwext diavêje, dema ku ew ji bayekî dijwar diheje. 14 Û gava ku ezman li hev tê gêrkirin, wek pirtûkek derket. û her çiya û girav ji cihên xwe hatin derxistin. 15 Û padîşahên dinyayê, û zilamên mezin, û yên dewlemend, û serekên, û zilamên hêzdar, û her xulam û her mirovê azad, xwe di kun û zinarên çiya de veşartin; 16 Û ji çiya û zinaran re got: Bikevin ser me û me ji rûyê yê ku li ser text rûniştiye û ji xezeba Berx veşêrin. 17 Çimkî roja mezin a xezeba wî hat; û kî dikare bisekine? BEŞA 7 1Piştî van tiştan min çar milyaket dîtin ku li çar kujên dinyayê rawestayî bûn û çar bayên dinyayê digirtin, da ku ba ne li erdê, ne li deryayê û ne jî li ser tu darekê neyê. 2 Û min milyaketekî din dît ku ji rojhilat hilkişiya û mora Xwedayê jîndar pê re bû û bi dengekî bilind ji çar milyaketên ku ji wan re hat dayîn ku erd û behrê biêşîne, kir qîrîn. 3 Dibêjin: «Zemanê nede erdê, ne deryayê û ne jî daran, heta ku em xulamên Xwedayê xwe di eniya wan de mor bikin. 4 Û min jimara wanên ku hatine mohrkirinê bihîst û ji hemû eşîrên zar'êd Îsraêl sed û çil û çar hezar hatine mohrkirinê. 5 Ji eşîra Cihûda diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Rûben diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Gad diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. 6 Ji eşîra Aser diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Neftalîm diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Manasses diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. 7 Ji eşîra Şimûn diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Lêwî diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Îsachar donzdeh hezar hatin mohrkirin. 8 Ji eşîra Zabulon diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Ûsiv diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. Ji eşîra Binyamîn diwanzdeh hezar hatin mohrkirin. 9 Piştî vê yekê min dît, û va ye, elaleteke mezin, ku tu kesî nikarîbû bihejmêre, ji hemû miletan, ji miletan, û gel û zimanan, li ber text û li ber Berx rawesta bû, bi cil û bergên spî û xurmeyan. di destên wan de; 10 Û bi dengekî bilind qîriya û got: «Xilasî ji Xwedayê me yê ku li ser text rûniştiye û ji Berx re ye.
Kişif
11 Û hemû milyaket li dora text, li ser rihspiyan û her çar heywanan rawestiyan û li ber text ketin ser rûyê xwe û perizîn Xwedê. 12 Dibêjin: Amîn: Bereket û rûmet, û şehrezayî, û şikir, û rûmet, û hêz û hêz, her û her ji Xwedayê me re be. Amîn. 13 Û yekî ji rihspiyan bersîva min da û got: «Ev çi ne, yên ku bi kincên spî li xwe kirine? û ew ji ku hatine? 14 Û min jê re got: Ezbenî, tu dizanî. Û wî ji min re got: «Ev in ên ku ji tengahiyek mezin derketin, xiftanên xwe şuştin û bi xwîna Berx spî kirin. 15 Ji ber vê yekê ew li ber textê Xwedê ne û bi şev û roj di Perestgeha wî de ji wî re xizmetê dikin; û yê ku li ser text rûniştiye wê di nav wan de rûne. 16 Êdî ewê ne birçî bibin û ne jî tî bibin; ne tav li wan ronî û ne jî germahî. 17 Çimkî Berxê ku di nîvê text de ye, wê wan biçêrîne û wê wan bibe kaniyên avê yên zindî û Xwedê wê hemû hêsiran ji çavên wan paqij bike. BEŞA 8 1 Û gava ku wî mora heftan vekir, bi qasî nîv saetê li ezmên bêdengî çêbû. 2 Û min heft milyaketên ku li ber Xwedê rawesta bûn dîtin. û heft bilûr ji wan re hatin dayîn. 3 Milyaketekî din jî hat, li ber gorîgehê rawesta û bîxureyek zêrîn hebû. Û gelek bixûr jê re hat dayîn, da ku bi duayên hemû pîrozan li ser gorîgeha zêrîn a li ber text bû, bide. 4 Û dûmana bixûrê ya ku bi duayên pîrozan dihat, ji destê milyaket derket ber Xwedê. 5 Û milyaket bixurxê hilda, bi agirê gorîgehê tije kir û avêt erdê. 6 Û heft milyaketên ku heft boriyên wan hebûn, xwe amade kirin ku lê bidin. 7 Milyaketê pêşî dengê xwe lêxist û li pey wê teyrok û agir bi xwînê tevlihev bû û li ser rûyê erdê hatin avêtin. 8 Û milyaketê diduyan deng lê da û wek çiyayekî mezin ku bi agir dişewite, hat avêtin nav deryayê. 9 Û sisiya afirîdên ku di deryayê de bûn û jiyana wan hebû, mir. û beşa sêyem a keştiyan hatin rûxandin. 10 Û milyaketê sisiyan deng da û stêrkeke mezin ji ezmên ket, wek çirayekê şewitî. 11 Navê stêrkê jî Meryem e û ji sêyem parê avê bûye kurm; û gelek mirov ji ber avê mirin, çimkî ew tal bûn. 12 Û milyaketê çaran dengê xwe lêxist û sisiya tavê, sisiya hîvê û sisiya stêran hat lêdan. Çawa ku sêyema wan tarî bû û roj ji sêyeka wê û şev jî şewq neda. 13 Û min dît, û min bihîst ku milyaketek di nav ezmên de difire û bi dengekî bilind digot: «Wey, wey, wey li rûniştvanên dinyayê ji ber dengên din ên boriyê yên her sê milyaketan. hê deng nekiriye! BEŞA 9 1 Û milyaketê pêncan deng da û min stêrkek ji ezmên ket erdê dît û mifta çala bêbin jê re hat dayîn. 2 Û wî çala bêbinî vekir. Ji çalê dûmanek wek dûmana firna mezin derket. û roj û hewa ji dûmana çalê tarî bûn. 3 Û ji dûmanê kulî derketin ser rûyê erdê û ji wan re hêz hat dayîn, wek ku hêza dûpişkên dinyayê ye.
157
4 Û emir li wan hat kirin, ku zirarê nedin giyaya erdê, ne tiştekî kesk û ne jî darê. lê tenê ew zilamên ku mohra Xwedê di eniya wan de nîne. 5 Û ji wan re hat dayîn ku ew nekujin, lê ji bo ku ew pênc mehan bên cefakirin. 6 Û di wan rojan de mirov wê li mirinê bigerin û wê nabînin; û ewê bixwazin bimirin û mirin ji wan bireve. 7 Û şiklê kuliyan wek hespên ku ji bo şer amadekirî bûn; Li ser serê wan wek tacên zêr û rûyên wan wek rûyê mirovan bûn. 8 Û porê wan wek porê jinan û diranên wan wek diranên şêran bûn. 9 Û wek zirxên ji hesin zirxên wan hebûn. û dengê baskên wan wek dengê erebeyên gelek hespên ku ber bi şer ve direvin bû. 10Dûvên wan ên mîna dûpişkan hebûn û di dûvên wan de nêrzîn hebû û hêza wan ew bû ku pênc mehan biêşînin mirovan. 11 Û li ser wan padîşahek hebû, ku milyaketê çalekê ye. Navê wî bi zimanê Îbranî Abaddon e, lê bi zimanê Yewnanî navê wî Apolyon e. 12 Wey yekî derbas bû; û va ye, ji axiretê du belayên din tên. 13 Û milyaketê şeşan deng da, û min dengek ji çar strûhên gorîgehê zêrîn, ku li ber Xwedê ye, bihîst. 14 Ji milyaketê şeşan re ku boriyê pê re bû got: «Çar milyaketên ku di çemê Firatê de girêdayî ne, veke. 15 Û çar milyaket hatin vekirinê, yên ku ji bo saetekê, rojekê, mehekê û salekê hatibûn amadekirin, da ku sêyeka mirovan bikujin. 16 Hejmara leşkerê siwaran du sed hezar hezar bû û min hejmara wan bihîst. 17 Û bi vî awayî min di dîtiniyê de hesp û yên ku li ser wan rûniştibûn, bi zirxên ji êgir, ji yasînth û kewkurtê dîtin. û ji devê wan agir, dûman û kevroşk derdiket. 18 Bi van her sê kesan, bi êgir, bi dûman û bi kevroşkê ku ji devê wan derdiket, sisiyan hat kuştin. 19Çimkî hêza wan di devê wan de û di dûvên wan de ye; ji ber ku dûvên wan mîna maran bûn û serê wan hebûn û bi wan re diêşin. 20 Û yên mayî yên ku bi van belayan nehatine kuştin, dîsa jî ji kirinên destên xwe poşman nebûn, da ku neperizin şeytan, û pûtên ji zêr, zîv, tûnc, kevir û dar. ne dikare bibîne, ne bibihîze, ne jî bimeşe: 21 Ne ji kuştinên xwe, ne ji sêrbazî û ne jî ji fuhûşiya xwe û ne jî ji diziyên xwe tobe nekirin. BEŞA 10 1 Û min milyaketekî din ê hêzdar dît ku ji ezmên hat xwarê, bi ewrekî ve girêdayî bû. 2 Û di destê wî de kitêbeke biçûk a vekirî hebû û lingê xwe yê rastê danî ser deryayê û lingê xwe yê çepê danî ser erdê. 3 Û bi dengekî bilind, mîna şêr diqelişe, û gava ku wî giriya, heft birûskê dengê xwe kirin. 4 Gava ku heft birûskan dengên xwe gotin, min dixwest binivîsim û min dengek ji ezmên bihîst ku ji min re got: «Tiştên ku heft birûskan gotine mor bike û nenivîse.» 5 Û milyaketê ku min dît ku li ser behrê û li ser erdê rawestayî ye, destê xwe ber bi ezmên ve hilda.
Kişif
6 Û bi yê ku her û her dijî, yê ku ezman û tiştên ku tê de hene û erd, û tiştên tê de ne û derya û tiştên ku tê de ne afirandiye, sond bixwe, ku dem hebe. êdî na: 7 Lê di rojên dengê milyaketê heftan de, gava ku ew dest bi dengdanê bike, divê sira Xwedê xilas bibe, çawa ku wî ji xulamên xwe re pêxemberan re gotiye. 8 Û dengê ku min ji ezmên bihîst, dîsa ji min re peyivî û got: «Here û pirtûka piçûk a vekirî ya di destê milyaketê ku li ser behrê û li ser erdê radiweste, hilde. 9 Û ez çûm ba milyaket û jê re got: Pirtûka biçûk bide min. Û wî ji min re got: «Bêje û bixwe; û wê zikê te tirş bike, lê wê di devê te de wek hingivê şîrîn be. 10 Min kitêba biçûk ji destê milyaket derxist û xwar. û di devê min de wek hingivê şîrîn bû. 11 Û wî ji min re got: «Divê tu dîsa li ber gelek gelan, miletan, zimanan û padîşahan pêxemberîtiyê bikî.
17 Dibêjin: «Em ji te re şikir dikin, ya Xudan Xwedayê karîndar, yê ku tu yî û bûyî, û hunera ku hatîye. ji ber ku te hêza xwe ya mezin girt û tu padîşah kir. 18 Milet hêrs bûn û xezeba te hat û dema miriyan hat, da ku ew bên dîwankirin, û ku tu xelatê bidî xulamên xwe pêxemberan, pîrozan û yên ku ji navê te ditirsin. biçûk û mezin; û divê yên ku erdê wêran dikin tune bikin. 19 Û Perestgeha Xwedê li ezmên vebû û di Perestgeha wî de Sindoqa Peymana Wî hat dîtin. BEŞA 12 1 Û ecêbeke mezin li ezmên xuya bû; jineke bi roj û hîv di bin lingên wê de û li ser serê wê taca ji diwanzdeh stêrk li xwe kiriye. 2 Û ew bizaro giriya, êşa zayînê kişand û êşa zayînê kişand. 3 Û ecêbeke din li ezmên xuya bû; û va ye ejderekî sor yê mezin, heft ser û deh strûhên wî û heft tac li ser serê wî hene. 4 Dûvê wî sêyema stêrên ezmên kişand û avêt ser rûyê erdê. 5 Û wê zarokek mêr anî, ku wê bi gopalê hesin hukumdariya hemû miletan bike. 6 Jinik reviya çolê, cihê ku ji Xwedê re amade kiribû, da ku hezar û du sed û şêst rojan têr bikin. 7 Û li ezmên şer bû: Mîkaîl û milyaketên wî li dijî ejder şer kirin; û ejder û milyaketên wî şer kirin, 8 Û bi ser neket; êdî cihê wan jî li bihuştê nehat dîtin. 9 Û ejderê mezin, marê kevn, ku jê re Îblîs û Şeytan tê gotin, ku tevahiya dinyayê dixapîne, hat avêtin derve. 10 Û min dengek bilind bihîst ku li ezmên digot: Niha xilasî, hêz, Padîşahiya Xwedayê me û hêza Mesîhê wî hatiye; û şev. 11 Û wan bi xwîna Berx û bi peyva şahidiya xwe ew bi ser ket. û wan heta mirinê ji jiyana xwe hez nekir. 12 Ji ber vê yekê ey ezman û yên ku di wan de rûdinin, şa bibin. Wey li rûniştvanên erd û behrê! Çimkî Îblîs bi hêrseke mezin hat ser we, çimkî ew dizane ku demeke kurt maye. 13 Û gava ku ejder dît ku ew hatiye avêtin ser erdê, wî tengahî da jina ku zarok anî. 14 Û ji jinikê re du baskên ajelekî mezin hatin dayîn, da ku ew bifire çolê, li cihê xwe, ku ew ji rûyê mar ji bo demekê, wext û nîv wext têr dibe. 15 Û mar ji devê xwe avê wek lehiyê avêt pey jinikê, da ku wê ji lehiyê derxîne. 16 Û erdê alîkariya jinê kir, û erdê devê xwe vekir û lehiya ku ejder ji devê xwe avêtibû daqurtand. 17 Û ejder li jinikê hêrs bû û çû ku bi mayî ji dûndana wê re şer bike, yên ku emrên Xwedê diparêzin û şahidiya Îsa Mesîh in.
BEŞA 11 1 Û qamîşekî wek çopê hat dayîn min. milyaket rawesta û got: «Rabe, Perestgeha Xwedê, gorîgehê û yên ku tê de diperizin bipîvin.» 2 Lê hewşa ku derveyî Perestgehê ye, dernekeve û nepîve. Çimkî ew ji miletan re hatiye dayîn. 3 Û ezê desthilatiyê bidim du şahidên xwe û ewê hezar û du sed û şêst rojan, bi kincê xwe pêxemberîtiyê bikin. 4 Ev her du darên zeytûnê ne û her du çirayên ku li ber Xwedayê dinyayê radiwestin. 5 Û eger yek bixwaze wan biêşîne, agir ji devê wan derdikeve û dijminên wan dixwe; û eger yek bixwaze wan biêşîne, divê bi vî rengî bê kuştin. 6 Desthilatiya vana heye ku ezmanan bigirin, ku di rojên pêxembertiya wan de baran nebare; û desthilatiya wan a li ser avê heye ku wan bikin xwînê û her ku bixwazin, erdê bi hemû belayan bixin. 7 Û gava ku ew ê şahidiya xwe biqedînin, cenawirê ku ji çalê derdiket, wê li dijî wan şer bike, wê bi ser wan de biçe û wan bikuje. 8 Û cesedên wan wê li kuçeya bajarê mezin, ku ji aliyê ruhî ve jê re Sodom û Misir tê gotin, razin, ku Xudanê me jî li wir hat xaçkirin. 9 Û ewê ji gel û eşîr û ziman û miletan wê sê roj û nîv cesedên wan bibînin û nehêlin ku cesedên wan bên avêtin goran. 10 Û yên ku li ser rûyê erdê rûdine, wê bi wan şa bibin, şa bibin û diyariyan ji hev re bişînin; ji ber ku van herdu pêxemberan ezab li wan ên ku li ser rûyê erdê rûdiniştin. 11 Piştî sê roj û nîvan Ruhê jiyanê yê Xwedê ket nav wan û ew li ser lingên xwe rawestan. Û tirseke mezin ket ser wan ên ku ew dîtin. 12 Û wan dengek mezin ji ezmên bihîst ku ji wan re got: «Herin vir.» Û ew di ewrekî de hilkişiyan ezmên; û dijminên wan ew dîtin. 13 Û di wê saetê de erdhejek mezin çêbû û deh parê bajêr hilweşiya û di erdhejê de heft hezar mirov hatin kuştin. 14 Weyna diduyan derbas bû; û va ye, weyla sisiyan zû tê. 15 Û milyaketê heftan deng da; Li ezmên dengên mezin dihatin û digotin: «Padîşahiyan vê dinyayê bûne padîşahiya Xudanê me û Mesîhê wî. û ewê her û her padîşahiyê bike. 16 Û bîst û çar rihspiyên ku li ber Xwedê li ser kursiyên xwe rûniştibûn, xwe avêtin ser rûyê xwe û perizîn Xwedê.
BEŞA 13 1 Û ez li ser qûma deryayê sekinîm, min dît ku cenawirek ji deryayê rabû, heft serî û deh strûhên wî, li ser qijikên wî deh tac û li ser serê wî navê kufrê hebû. 2 Û cenawirê ku min dît mîna leopardê bû, lingên wî wek lingên hirçê û devê wî wek devê şêr bû. Û ejder hêza xwe, kursiyê xwe û desthilatdariyek mezin da wî. 3 Û min yek ji serê wî dît ku bi mirinê birîn. û birîna wî ya kuştî sax bû.
158
Kişif
4 Wan perizîn ejderê ku hêz da cenawir. kî dikare bi wî re şer bike? 5 Û dev jê re hat dayîn ku tiştên mezin û çêran dipeyive. û desthilatî jê re hat dayîn ku çil û du meh berdewam bike. 6 Û wî devê xwe bi çêrkirina Xwedê vekir, da ku çêrî navê wî, konê xwe û yên ku li ezmên rûdinên. 7 Û ji wî re hat dayîn ku bi pîrozan re şer bike û li ser wan bi ser bikeve. 8 Û hemû yên ku li ser rûyê erdê rûdinin, wê biperizin wî, ku navên wî di kitêba jiyana Berxê ku ji damezrandina dinyayê ve hatiye kuştin, nehatine nivîsîn. 9 Eger guhê yekî hebe, bila bibihîze. 10 Yê ku dîl bigire, wê bikeve dîlgirtinê; yê ku bi şûr dikuje, divê bi şûr bê kuştin. Va sebir û îmana pîrozan heye. 11 Û min cenawirekî din dît ku ji erdê derdiket; û du strûhên wî yên mîna berxê hebûn û wek ejderha dipeyivî. 12 Û ew hemû hêza cenawirê pêşî li ber xwe dide, û dihêle ku erd û yên ku tê de rûdinin, biperizin cenawirê pêşî yê ku birîna wî ya kujer qenc bû. 13 Û ew kerametên mezin dike, da ku li ber çavê mirovan agir ji ezmên dakeve ser rûyê erdê. 14 Û wan ên ku li ser rûyê erdê rûdine, bi wan kerametên ku hêza wî hebû ku li ber çavê cenawir bike, dixapîne. ji wan ên ku li ser rûyê erdê rûdiniştin re digotin, ku ji cenawirê ku birîna şûr hebû û sax bû, sûretek çêbikin. 15 Û hêza wî hebû ku sûretê cenawir bide jiyandin, da ku sûretê cenawir hem bipeyive û hem jî bike ku yên ku naperizin sûretê cenawir bên kuştin. 16 Û ew dide hemûyan, çi biçûk û çi mezin, çi dewlemend û çi belengaz, û azad û xulam, ku nîşanekê di destê xweyê rastê, yan jî di enîya xweda bistînin. 17 Û ji bo ku tu kes nikaribe bikire an bifroşe, ji bilî yê ku nîşan, an navê cenawir an jî hejmara navê wî hebû. 18 Li vir şehrezayî ye. Yê ku têgihîştî ye, bila hejmara cenawir bijmêre. û hejmara wî Şeşsed û şêst û şeş e. BEŞA 14 1 Û min nêrî û va ye, Berxek li ser Çiyayê Siyonê rawestabû û bi wî re sed çil û çar hezar hebûn, ku navê Bavê wî li ser eniya wan hatibû nivîsandin. 2 Û min dengek ji ezmên bihîst, wek dengê gelek avê, û wek dengê birûskeke mezin; 3 Û wan wek straneke nû li ber text, li ber çar cenawir û rihspiyan digotin. 4 Ev in ên ku bi jinan nepîs bûne; Çimkî ew keçik in. Ev in ên ku Berx li ku derê biçe pey. Ev ji nav mirovan hatin xilas kirin û ji Xwedê re û ji Berx re berê pêşîn bûn. 5 Û di devê wan de hîleyek nehat dîtin, çimkî ew li ber textê Xwedê bêqusûr in. 6 Û min milyaketekî din dît ku di nîvê ezmên de difire û Mizgîniya wî ya herheyî hebû, da ku bide wan ên ku li ser rûyê erdê rûdine, û ji her miletî, û ji her miletî, û bi ziman û hem jî gel re. 7 Bi dengekî bilind digot: «Ji Xwedê bitirsin û rûmetê bidin wî; Çimkî saeta dîwankirina wî hat û biperizin wî yê ku ezman, erd, derya û kaniyên avê afirandiye. 8 Li pey milyaketekî din hat û got: Babîl ket, ket, ew bajarê mezin, çimkî wê hemû milet ji şeraba xezeba fuhûşiya xwe vexwar.
159
9 Û milyaketê sisiyan li pey wan çû û bi dengekî bilind got: «Eger yek ji cenawir û sûretê wî re biperizîne û nîşana xwe li eniya xwe an di destê xwe de bigire. 10 Ewê ji şeraba xezeba Xwedê vexwe, ya ku bê tevlihev di kasa hêrsa wî de tê rijandin. û ewê li ber milyaketên pîroz û li ber Berx bi agir û kevrîn cefayê bikişîne. 11 Û dûmana ezabê wan her û her hildikişe û bêhna wan bi roj û şev tune. 12 Li vir bîhnfirehiya pîrozan e: Ev in ên ku emrên Xwedê û baweriya Îsa digirin. 13 Û min dengek ji ezmên bihîst ku ji min re got: Binivîse, Xwezî bi wan miriyên ku ji niha û pê ve di nav Xudan de dimirin. û karên wan li pey wan in. 14 Û min nêrî, va ye ewrekî spî û li ser ewr yekî mîna Kurê Mirov rûniþtibû. 15 Milyaketekî din ji Perestgehê derket û bi dengekî bilind ji yê ku li ser ewr rûniştibû re got: «Dasê xwe deyne û bidirû. Çimkî dirûna erdê gihîştiye. 16 Û yê ku li ser ewr rûdinişt, dasê xwe avêt erdê. û erd dirûn. 17 Û milyaketekî din ji Perestgeha li ezmên derket, dasê wî yê tûj jî hebû. 18 Û milyaketekî din ji gorîgehê derket, ku hêza wî li ser agir bû. Û bi dengekî bilind ji yê ku dasê tûj hebû re kir qîrîn û got: «Dasê xwe yê tûj deyne û komikên rezên dinyayê bicivîne. ji ber ku rezên wê bi tevahî gihîştine. 19 Û milyaket dasê xwe davêje erdê, mêwê erdê kom kir û avêt şeraba mezin a xezeba Xwedê. 20 Û şerab li dervayî bajêr pêl bû, û xwîn ji meşkê derket, heta firaxên hespan, bi qasî hezar û şeş sed metreyan. BEŞA 15 1 Û min li ezmên nîşaneke din a mezin û ecêb dît: heft milyaketên ku heft belayên paşîn hene. Çimkî xezeba Xwedê bi wan dagirtî ye. 2 Û min dît ku ew deryayek ji camê ye ku bi êgir re tevlihev bûye: û yên ku li ser cenawir û li ser sûretê wî, û li ser nîşana wî û li ser hejmara navê wî bi ser ketin, li ser deryaya camîn rawestiyan. , xwedî çengên Xwedê ne. 3 Û strana xulamê Xwedê Mûsa û sirûda Berx distrên û digotin: «Karên te mezin û ecêb in, ya Xudan Xwedayê karîndarê her tiştî; Rêyên te rast û rast in, ey Padîşahê pîrozan. 4 Ya Xudan, kî ji te natirse û navê te rûmet nake? Çimkî tu tenê pîroz î. Çimkî hemû milet wê bên û li ber te biperizin; Çimkî dîwanên te eşkere bûne. 5 Û piştî ku min nêrî û va ye, Perestgeha Konê Şahidiyê ya li ezmên vebû. 6 Û heft milyaketên ku heft belayên wan hebûn, bi kitanê paqij û spî û sîngên wan bi kemberên zêrîn li xwe kiribûn, ji Perestgehê derketin. 7 Û yekî ji çar cenawir heft fîşekên zêrîn bi xezeba Xwedayê ku her û her dijî, da heft milyaketan. 8 Û Perestgeh bi dûmana rûmeta Xwedê û ji hêza wî tije bû. û heta ku heft belayên heft milyaketan pêk nehat, tu kesî nikaribû bikeve Perestgehê.
Kişif
BEŞA 16 1 Û min dengek mezin ji Perestgehê bihîst ku ji heft milyaketan re got: «Herin, firaxên xezeba Xwedê birijînin ser rûyê erdê. 2 Yê pêşî çû şûşeya xwe rijand ser erdê. Birîneke bi deng û jan ket ser wan zilamên ku nîşana cenawir û yên ku diperizin sûretê wî. 3 Milyaketê diduyan şûşeya xwe rijand ser golê. û bû wek xwîna mirovekî mirî. 4 Û milyaketê sisiyan şûşeya xwe rijand ser çem û kaniyên avê. û bûne xwîn. 5 Û min bihîst ku milyaketê avê got: «Ya Xudan, tu rast î, yê ku yî û bûyî û dê bibî, çimkî te wisa dadbar kir. 6 Çimkî wan xwîna pîroz û pêxemberan rijand û te xwîn da wan. Çimkî ew hêja ne. 7 Û min yekî din ji gorîgehê bihîst ku got: «Bi vî awayî, Xudan Xwedayê karîndar, dadbariyên te rast û rast in. 8 Milyaketê çaran şûşeya xwe rijand ser rojê. û desthilatî jê re hat dayîn ku mirovan bi agir bişewitîne. 9 Mirov ji germek mezin şewitîn û çêrî navê Xwedayê ku li ser van belayan xwedî hêz e, kirin û tobe nekirin ku rûmetê bidin wî. 10 Û milyaketê pêncan fîşeka xwe rijand ser kursiyê cenawir. Û Padîşahiya wî tije tarî bû; û zimanên xwe ji êşê çikandin, 11 Û ji ber derd û kulên xwe çêrî Xwedayê ezmanan kirin û ji kirinên xwe poşman nebûn. 12 Û milyaketê şeşan fîşeka xwe rijand ser çemê Firatê yê mezin. û ava wê ziwa bû, da ku riya padîşahên rojhilat were amadekirin. 13 Û min dît ku sê ruhên nepak ên mîna beqan ji devê ejder, ji devê cenawir û ji devê pêxemberê derewîn derketin. 14Çimkî ew ruhên cinan in, ku kerametan dikin û derdikevin ber padîşahên dinyayê û ji hemû dinyayê re, da ku wan di şerê wê roja mezin a Xwedayê Karîndar de bicivînin. 15 Va ye, ez wek diz têm. Xwezî bi wî yê ku nobedar e û cil û bergên xwe diparêze, bila tazî rêve nebe û şerma wî nebînin. 16 Û wî ew civandin cîkî ku bi zimanê Îbranî Harmegedon tê gotin. 17 Û milyaketê heftan fîşeka xwe rijand hewa. û dengek mezin ji Perestgeha ezmên, ji text derket û got: «Ew bû. 18 Û deng, birûsk û birûsk hatin; û erdhejek wusa mezin çêbû, ku ji dema ku mirov li ser rûyê erdê ne, erdhejek wusa mezin û wusa mezin çêbû. 19 Û bajarê mezin bû sê par, û bajarên miletan hilweşiyan: û Babîlona mezin hat bîra Xwedê, da ku kasa şeraba hêrsa xezeba xwe bide wê. 20 Û her girav reviyan û çiya nehatin dîtin. 21 Û ji ezmên teyrokek mezin, her kevirek bi giraniya telantekê bi ser mirovan de bariya. Çimkî bela wê pir mezin bû. BEŞA 17 1 Û yek ji heft milyaketên ku heft şûşeyên wan hebûn, hat, bi min re peyivî û ji min re got: «Were vir; Ez ê dîwana fahîşeya mezin a ku li ser gelek avê rûniştiye nîşanî te bidim.
160
2 Padîşahên dinyayê bi wê re fuhûşî kirine û rûniştevanên dinyayê bi şeraba fuhûşiya wê serxweş bûne. 3 Îcar wî ez bi ruh birim çolê û min jinek dît ku li ser cenawirekî sor yê sor rûniştî, bi navên kufrê tijî bû, ku heft ser û deh strûhên wî hebûn. 4 Û jinikê bi rengê binefşî û sor li xwe kiribû, bi zêr, kevirên giranbiha û mirwaran hatibû xemilandin. 5 Û li ser eniya wê navek nivîsî bû: SER, BIBILON MEZIN, DAYIKA FAHÎŞAN Û DIJÎNÊN ERDÊ. 6 Û min jinikê bi xwîna pîrozan û bi xwîna şehîdên Îsa serxweş dît û gava ku min ew dît, ez gelek heyran bûm. 7 Milyaket ji min re got: Tu çima matmayî bûyî? Ezê sira jinikê û cenawirê ku wê hildigire, ku heft ser û deh strûhên wê hene, ji te re bêjim. 8 Heywanê ku te dîtî bû û nîne; û wê ji çala bêbinî hilkişin û herin helakbûnê. û yên ku li ser rûyê erdê rûdinin, wê şaş bimînin, ku navên wan ji damezrandina dinyayê ve di kitêba jiyanê de nehatine nivîsandin, gava ku ew cenawirê ku bû bibînin. ne, û dîsa jî heye. 9 Û va ye hişê ku xwediyê şehrezayiyê ye. Heft serî heft çiya ne, jin li ser rûniştiye. 10 Û heft padîşah hene: pênc ketine, yek e û yê din hê nehatîye. û gava ku ew bê, divê ew cihekî kurt berdewam bike. 11 Û cenawirê ku bû û tune ye heştemîn e û ji heftan e û ber bi helakbûnê ve diçe. 12 Û deh strûhên ku te dîtin deh padîşah in, yên ku heta niha tu padîşahî nestandine. lê wek padîşahan saetekê bi cenawir re hêz bistînin. 13 Vana yek hişê xwe ne û wê hêz û quweta xwe bidin cenawir. 14 Ewê bi Berx re şer bikin û Berx wê bi ser wan de biçe, çimkî ew Xudanê axayan û Padîşahê padîşahan e. 15 Û wî ji min re got: «Avên ku te dîtî, yên ku fahîşe lê rûniştiye, gel in, elalet in, û milet û ziman in. 16 Û deh strûhên ku te li ser cenawir dîtine, ewê ji fahîşeyê nefret bikin, wê wê tazî û bêkes bikin, goştê wê bixwin û wê bi agir bişewitînin. 17Çimkî Xwedê xistiye dilê wan ku daxwaza wî bînin cih, û li hev bikin û padîşahiya xwe bidin cenawir, heta ku gotinên Xwedê bên cih. 18 Û jina ku te dît, ew bajarê mezin e ku li ser padîşahên dinyayê padîşahiyê dike. BEŞA 18 1 Piştî van tiştan min milyaketekî din dît ku ji ezmên hat xwarê û hêza wî ya mezin hebû. û erd bi rûmeta wî ronî bû. 2 Û wî bi dengekî xurt qîriya û got: Babîlona mezin ket, ket û bû wargeha şeytan û bû hêlîna her ruhê pîs û qefesa her teyrên nepak û nefret. 3Çimkî hemû miletan ji şeraba xezeba wê ya fuhûşê vexwariye û padîşahên dinyayê bi wê re fuhûşî kirine û bazirganên dinyayê bi pirbûna xwarinên wê dewlemend bûne. 4 Û min dengek din ji ezmên bihîst ku digot: «Gelê min, ji wê derkevin, da ku hûn nebin hevparên gunehên wê û ji belayên wê nebin.» 5 Çimkî gunehên wê gihîştine ezmên û Xwedê neheqiyên wê anîn bîra xwe. 6 Weke ku wê xelat da we, wê bidin wê û li gorî kirinên wê du qat bidin wê: Kasa ku wê tije kiriye ducara wê tije bikin.
Kişif
7 Wê çiqas xwe birûmet kir û xweş jiya, ew qas ezab û keder bide wê, çimkî ew di dilê xwe de dibêje: Ez şahbanûyek rûnim û ne jinebî me û ez ê xemgîniyê nebînim. 8 Ji ber vê yekê belayên wê di rojekê de bên, mirin, şîn û birçî. û wê bi tevahî agir bişewitîne. Çimkî Xudan Xwedayê ku wê dadbar dike hêzdar e. 9 Û padîşahên dinyayê yên ku fuhûşî kirine û bi wê re xweş jiyane, gava ku dûmana şewata wê bibînin, wê li ser wê bigirîn û li ser wê bigirîn. 10 Ji tirsa ezabê wê ji dûr ve rawesta û got: «Wey, heyf, bajarê mezin Babîlon, ew bajarê hêzdar! Çimkî dîwana te di saetekê de tê. 11 Û bazirganên dinyayê wê li ser wê bigirîn û bigirîn; Ji ber ku êdî tu kes bazirganiya wan nakire: 12 Bazirganiya zêr, zîv, û kevirên giranbiha, û mirwaran, û kitanê xweş, û binefşî, û hevrîşim, û sor, û hemû darên te, û her cure firaxên ji fîl, û her cure firaxên ji darên herî hêja û ji sinc, û hesin û mermer, 13 Û darçîn, û bîhn, û rûn, û bixûr, û şerab, û rûn, û ardê xweş, û genim, û heywan, û mîh, û hesp, û erebe, û xulam û canê mirovan. 14 Û fêkiyên ku canê te xwestiye ji te dûr ketine û hemû tiştên xweş û xweş ji te çûne û tu wan qet nabînî. 15 Bazirganên van tiştên ku bi wê dewlemend bûne, wê ji tirsa ezabê wê dûr bisekinin, bigirîn û bigirîn. 16 Û got: «Wey, heyf, ew bajarê mezin, ku bi kitanê spehî, binefşî û sor, bi zêr, kevirên giranbiha û mirwaran hatibû xemilandin! 17Çimkî di saetekê de evqas dewlemendî pûç dibe. Û her serwêrê gemiyê û hemû koma gemiyan, deryavan û yên ku di deryayê de bazirganiyê dikin, ji dûr ve rawestiyan. 18 Û gava ku wan dûmana wê ya şewitandî dîtin, qîriyan û gotin: «Kîjan bajar e ku ev bajarê mezin e! 19Ew ax avêtin ser serê xwe, giriyan û giriyan û gotin: «Wey bajarê mezin, yê ku ji ber bihabûna wê hemû keştiyên di deryayê de dewlemend bûn! Çimkî di saetekê de ew wêran bûye. 20 Bi wê şa bibe ey ezman, ey Şandiyan û pêxemberên pîroz; Çimkî Xwedê heyfa we ji wê hilanî. 21 Û milyaketekî hêzdar kevirekî mîna kevirê mertalê yê mezin hilda, avêt deryayê û got: Bi vî awayî ew bajarê mezin Babîl wê bê avêtin xwarê û êdî qet nayê dîtin. 22 Û dengê çengbêjan, muzîkvanan, bilûrvanan û bilûrvanan êdî qet di nav te de nayê bihîstin. Û tu pîşekarek ji kîjan pîşeyî dibe bila bibe, di nav te de nayê dîtin. Û êdî dengê kevirê milî di te de nayê bihîstin; 23 Û êdî ronahiya qendîlê wê di te de nebiriqe; û dengê zava û bûkê êdî di nav te de nayê bihîstin. Çimkî bi sêrbazên te hemû milet hatin xapandin. 24 Û di wê de xwîna pêxemberan, pîrozan û hemû yên ku li ser rûyê erdê hatibûn kuştin, hat dîtin.
4 Bîst û çar rihspî û çar cenawir ketin xwarê, perizîn Xwedayê ku li ser text rûniştî û gotin: «Amîn! Alleluia. 5 Û dengek ji text derket û got: «Hemû xulamên wî û hûn ên ku ji wî ditirsin, biçûk û mezin, pesnê Xwedayê me bidin. 6 Û min wek dengê elaleteke mezin, û wek dengê gelek avê, û wek dengê birûskên xurt, bihîst ku digot: Aleluia, çimkî Xudan Xwedayê her karîn padîşah e. 7 Em şa bibin û şa bin û rûmetê bidin wî, çimkî zewaca Berx hat û jina wî xwe amade kir. 8 Û ji wê re destûr hat dayîn ku ew bi kitanê spehî, paqij û spî li xwe bike; 9 Û wî ji min re got: «Binivîse, Xwezî bi wan ên ku ji bo şîva Berxê hatine gazîkirin. Û wî ji min re got: «Ev gotinên Xwedê yên rast in. 10 Û ez ketim ber lingên wî, da ku biperizim wî. Û wî ji min re got: «Binêre ku tu vê yekê nekî. Ez xizmetkarê te û birayên te yên ku şahidiya Îsa ne. Biperizin Xwedê, çimkî şahidiya Îsa ruhê pêxemberîtiyê ye. 11 Û min dît ku ezmên vekirî ye û va ye hespekî spî; Û yê ku li ser wî rûniştî jê re Dilsoz û Rast hat gotin û ew bi rastdariyê dadbar dike û şer dike. 12 Çavên wî mîna pêta êgir bûn û li serê wî gelek tac hebûn. Navekî wî hatibû nivîsîn ku tu kesî pê nizanibû, lê wî bi xwe. 13 Û cilekî ku di xwînê de mabû li xwe kiribû û navê wî Peyva Xwedê ye. 14 Û ordiyên ku li ezmên bûn, li ser hespên spî, bi cawên caw ên spî û paqij li pey wî çûn. 15 Û şûrekî tûj ji devê wî derdiket, da ku bi wî miletan bikuje û ewê bi gopalê hesin serweriyê li wan bike. 16 Û li ser kirasê wî û li ser ranê wî navek nivîsandiye: PADÎŞAHÊ PADÎŞAHAN Û XUDANÊ XUDAN. 17 Û min milyaketek dît ku li ber rojê rawestayî ye. û bi dengekî bilind qîriya û ji hemû çivîkên ku di nava ezmên de difirin re got: Werin û xwe li ser şîva Xwedayê mezin bicivînin. 18 Ji bo ku hûn goştê padîşahan, û goştê serekan, û goştê zilamên hêzdar, û goştê hespan û yên ku li ser wan rûdiniştin, û goştê hemû mirovan, hem azad û hem jî berdest, bixwin. biçûk û mezin. 19Min dît ku cenawir, padîşahên dinyayê û leşkerên wan li hev civiyan, da ku li dijî yê ku li ser hespê rûniştiye û li dijî artêşa wî şer bikin. 20 Û cenawir û bi wî re pêxemberê derewîn ê ku li ber wî kerametên çêkirî û bi wan ên ku nîşana cenawir standibûn û yên ku ji sûretê wî diperizîn, hatin xapandin. Ev her du jî bi saxî hatin avêtin nav gola êgir ku bi kewçêr dişewite. 21 Yên mayî bi şûrê yê ku li ser hespê rûniştibû û şûr ji devê wî derdiket, hatin kuştin û hemû çûk bi goştê xwe têr bûn.
BEŞA 19
BEŞA 20
1 Piştî van tiştan min li ezmên dengek mezin ji gelek mirovan bihîst ku digot: Aleluya; Xilasî û rûmet, û rûmet û hêz ji Xudan Xwedayê me re ye. 2Çimkî dîwanên wî rast û rast in, çimkî wî dîwana fahîşeya mezin kir, ya ku erd bi fuhûşiya xwe xera kir, û tola xwîna xulamên xwe ji destê wê hilanî. 3 Û dîsa gotin: Alêlûya. Û dûmana wê her û her rabû.
1 Û min milyaketek dît ku ji ezmên hat xwarê û di destê wî de mifta çalê û zincîrek mezin hebû. 2 Û wî ejder, marê kevn, ku Îblîs û Şeytan e, girt û hezar sal girêda. 3 Û wî bavêjin çala bêbinî, devê wî bigire û mohr lê danî, da ku ew êdî miletan nexapîne, heta ku hezar sal temam bibin.
161
Kişif
4 Û min text dîtin û ew li ser wan rûniştin û dîwan ji wan re hat dayîn. ne sûretê wî, ne jî nîşana wî li eniya wan û ne jî di destên wan de bû; û ew bi Mesîh re hezar sal jiyîn û padîşah bûn. 5 Lê yên mayî jî heta ku hezar sal temam nebûn, nejîn. Ev vejîna yekem e. 6 Xwezî û pîroz e yê ku di vejîna yekem de para wî heye: Li ser wan mirina diduyan hêza wî tune, lê ewê bibin kahînan Xwedê û Mesîh û wê bi wî re hezar sal padîşahiyê bikin. 7 Û gava ku hezar sal derbas bibin, Şeytan wê ji zindana xwe bê berdan. 8 Û wê derkevin, da ku miletên ku li çar aliyên dinyayê ne, Gog û Magog bixapînin, da ku wan li hev bicivînin ku şer bikin. 9 Û ew hilkişiyan ser firehiya dinyayê, dor li wargeha pîrozan û bajarê delal girtin û ji ezmên agir ji Xwedê hat xwar û ew xwar. 10 Û Îblîsê ku ew xapandin, hate avêtin nav gola êgir û kevroşkê, cihê ku cenawir û pêxemberê derewîn lê ne, û wê her û her bi şev û roj bên cefakirin. 11 Û min textekî spî yê mezin û yê ku li ser rûniştibû dît ku erd û ezman ji rûyê wî reviyan. û tu cih ji wan re nehat dîtin. 12 Û min mirî, biçûk û mezin, li ber Xwedê rawesta dîtin. û pirtûk hatin vekirin û pirtûkeke din jî hat vekirin, ku pirtûka jiyanê ye. 13 Û deryayê miriyên ku tê de bûn dan. Û mirin û dojehê ew miriyên ku di nav wan de bûn, radestî wan kirin. 14 Û mirin û dojeh hatin avêtin nav gola agir. Ev mirina duyemîn e. 15 Û yê ku di Kitêba Jiyanê de nivîsar nehate dîtin, hat avêtin nav gola êgir.
10 Û wî ez bi ruh birim ser çiyayekî mezin û bilind û wî bajarê mezin, Orşelîma pîroz, ku ji ezmên ji aliyê Xwedê ve hat xwarê nîşanî min da. 11 Xwedî rûmeta Xwedê bû û ronahiya wê mîna kevirê herî bi qîmet bû, mîna kevirê yaspî, mîna krîstal zelal. 12 Û dîwarekî wî yê mezin û bilind bû, diwanzdeh dergeh û li ber deriyan diwanzdeh milyaket û navên ku li ser diwanzdeh eşîrên kurên Îsraêl in, hatibûn nivîsîn. 13 Li rojhilat sê dergeh; li bakur sê dergeh; li başûr sê dergeh; û li rojava jî sê dergeh. 14 Û dîwarê bajêr diwanzdeh bingeh û navên her diwanzdeh şandiyên Berx hebûn. 15 Û yê ku bi min re dipeyivî, qamîşekî zêrîn hebû ku bajar, dergehên wî û dîwarê wî bipîve. 16 Û bajar çar çargoşe ye û dirêjahiya wî bi qasî firehiyê ye û wî bajar bi qamîşê pîva, diwanzdeh hezar pêl. Dirêjî û firehî û bilindahiya wê wek hev in. 17 Û wî dîwarê wê sed û çil û çar zend pîva, li gor pîvana merivekî, yanî milyaket. 18 Û avahiya dîwarê wî ji yasper bû. 19 Û bingehên dîwarê bajêr bi hemû kevirên giranbiha hatibûn xemilandin. Bingeha yekem yasper bû; ya duyem, yaqût; ya sisiyan kelsedoniyek; ya çarem, zimrûd; 20 Ya pêncem, sardonyx; ya şeşan, sardîus; ya heftemîn, krîsolît; heştem, beryl; ya nehan, topazek; ya dehem, krîsoprasus; yazdehan, jacinth; ya diwanzdeh, ametîst e. 21 Û diwanzdeh dergeh diwanzdeh mirwar bûn; her çend dergeh ji yek mirwarî bû û kolana bajêr ji zêrê paqij û wek camên zelal bû. 22 Û min tu Perestgeh tê de nedît, çimkî Xudan Xwedayê Karîndar û Berx perestgeha wê ne. 23 Û ne hewcedariya bajêr bi roj û ne jî bi heyvê hebû ku tê de bibiriqe; çimkî rûmeta Xwedê ew ronahî kir û Berx ronahiya wî ye. 24 Û miletên ku xilas bûne, wê di ronahiya wê de bimeşin û padîşahên dinyayê rûmet û rûmeta xwe bînin nav wê. 25 Û dergehên wê qet bi roj nayên girtin, çimkî şev wê tune be. 26 Û ewê rûmet û rûmeta miletan bînin nav wê. 27 Û tu tiştekî ku pîs dike, ne jî tiştên ku pîs û derewan dike, nakeve wê.
BEŞA 21 1 Û min ezmanek nû û erdek nû dît; û êdî derya tune bû. 2 Û min Yûhenna dît ku bajarê pîroz, Orşelîma nû, ji ezmên hat xwarê û wek bûkeke ku ji mêrê xwe re hatiye xemilandin, ji aliyê Xwedê ve hat xwarê. 3 Û min dengek mezin ji ezmên bihîst ku digot: Va ye, Konê Xwedê bi mirovan re ye û ewê bi wan re rûne û ewê bibin gelê wî, û Xwedê bi xwe wê bi wan re be û Xwedayê wan be. 4 Û Xwedê wê hemû hêsiran ji çavên wan paqij bike; Û êdî mirin wê nebe, ne xem, ne girî û ne jî êş wê bibe, çimkî tiştên berê derbas bûn. 5 Û yê ku li ser text rûniştî got: Va ye, ez her tiştî nû dikim. Û wî ji min re got: Binivîse, çimkî ev peyv rast û dilsoz in. 6 Û wî ji min re got: «Ew çêbû. Ez Alpha û Omega me, destpêk û dawî. Ez ê ji kaniya ava jiyanê bi belaş bidim yê tî. 7 Yê ku bi ser dikeve wê her tiştî mîras bigire; û ezê bibim Xwedayê wî û ewê bibe kurê min. 8 Lê yên bitirs, û yên bêbawer, û yên nefret, û mêrkuj, û fahîşe, û sêrbaz, û pûtperest û hemî derewkeran para wan di gola ku bi agir û kevroşkê dişewite heye: mirina duyemîn e. 9 Û yek ji heft milyaketên ku heft fîşeyên wan bi heft belayên paşîn tije bûn hat ba min û bi min re peyivî û got: Were vir, ezê bûka, jina Berx nîşanî te bidim.
BEŞA 22 1 Û wî çemekî paqij ê ava jiyanê nîşanî min da, wek qerîta zelal, ku ji textê Xwedê û Berx derdiket. 2 Di nîvê kuçeya wê de û li her du aliyên çem, dara jiyanê hebû ku diwanzdeh fêkî didan û her meh fêkiyên xwe didan û pelên darê jî ji bo qenckirina miletan. 3 Û êdî nifir wê nebe; lê textê Xwedê û Berx wê tê de be. û xulamên wî wê ji wî re xizmetê bikin: 4 Û ewê rûyê wî bibînin; û navê wî wê di eniya wan de be. 5 Û li wê derê şev nabe; û ji wan re ne mûm û ne jî ronahiya rojê hewce ye; Çimkî Xudan Xwedê ronahiyê dide wan û ewê her û her padîşahiyê bikin. 6 Û wî ji min re got: «Ev gotin dilsoz û rast in; û Xudan Xwedayê pêxemberên pîroz milyaketê xwe şand, da ku tiştên ku divê di demek nêzîk de bên kirin nîşanî xulamên xwe bide. 7 Va ye, ez zû têm: Xwezî bi wî yê ku gotinên pêxembertiya vê pirtûkê digire.
162
Kişif
8 Û min Yûhenna ev tişt dîtin û bihîstin. Û gava ku min bihîst û dît, ez ketim xwarê ku biperizim ber lingên milyaketê ku ev tişt nîşanî min dan. 9 Hingê wî ji min re got: «Binêre ku tu wiya nekî, çimkî ez xizmetkarê te û birayên te yên pêxember û yên ku gotinên vê pirtûkê diparêzin im. Biperizin Xwedê. 10 Û wî ji min re got: «Gotinên pêxembertiya vê pirtûkê mor neke, çimkî dem nêzîk e. 11 Yê ku neheq e, bila hîn jî neheq be; û yê ku pîs e, bila hê pîs be. 12 Û va ye, ez zû têm; û xelata min bi min re ye, ku her kes li gorî karê wî bide. 13 Ez Alfa û Omega me, destpêk û axir, yê pêşin û paşin. 14 Xwezî bi wan ên ku emrên wî tînin cih, da ku mafê wan ê dara jiyanê hebe û ji deriyan bikevin bajêr. 15 Çimkî kûçik, sêrbaz, fuhûş, mêrkuj, pûtperest û yên ku ji wan hez dike û derewan dike, ji derve ne. 16 Min Îsa, milyaketê xwe şand, da ku di civînan de van tiştan ji we re şahidiyê bike. Ez kok û dûndana Dawid im, û stêra sibeh û geş im. 17 Ruh û bûk dibêjin: Were. Û yê ku dibihîze bila bêje: Were. Û yê ku tî ye bila bê. Û kî bixwaze, bila ava jiyanê bi belaş hilde. 18Çimkî ez ji her kesê ku peyvên pêxembertiya vê pirtûkê dibihîse re şahidiyê dikim: Eger yek li ser van tiştan zêde bike, Xwedê wê belayên ku di vê pirtûkê de hatine nivîsandin lê zêde bike. 19 Û eger yek ji gotinên kitêba vê pêxembertiyê dûr bixe, Xwedê wê para wî ji kitêba jiyanê, ji bajarê pîroz û ji tiştên ku di vê kitêbê de hatine nivîsîn, rake. 20 Yê ku şahidiya van tiştan dike, dibêje: Bi rastî ez zû têm. Amîn. Her wusa, were, ya Xudan Îsa. 21 Kerema Xudanê me Îsa Mesîh bi we hemûyan re be. Amîn.
163