Sonda Nazarî Jimare 6:1-21 1 Xudan ji Mûsa re peyivî û got: 2 Ji zarokên Îsraêl re bipeyive û ji wan re bêje: «Gava mêr an jin xwe ji bo sondxwarina Nisretî, ji bo ku xwe ji Xudan re ji hev veqetînin, veqetînin, 3 Divê ew xwe ji şerab û vexwarinên giran dûr bixe, û divê sîrka şerabê an sîrka vexwarinên giran venexwe, û divê ew tirî û tirî nexwe. 4 Di hemû rojên veqetandina xwe de, ew ê tiştekî ji dara rezê nexwe, ji dendikan bigire heta qalikê wê. 5 Di hemû rojên sonda veqetandina wî de, tîz li serê wî nayê. Heta ku rojên ku ew xwe ji bo Xudan veqetandine temam bibin, ewê pîroz be û porê serê xwe mezin bike. 6 Hemû rojên ku ew xwe ji bo Xudan veqetîne, ew ê li tu cesedê negere. 7 Gava ew dimirin, divê ew ji bo bavê xwe, ji bo diya xwe, ji bo birayê xwe, an ji bo xwişka xwe xwe nepak neke, çimkî pîrozkirina Xwedayê wî li ser serê wî ye. 8 Hemû rojên veqetandina xwe ew ji bo Xudan pîroz e. 9 Û heger kesek ji nişkê ve li ber wî bimire û serê pîrozkirina xwe qirêj bike, wê demê divê ew di roja paqijbûna xwe de, roja heftan, serê xwe bitewîne. 10 Û di roja heştemîn de divê du kêvroşk, an du kevokên ciwan, bîne ba kahîn, li ber deriyê konê civînê. 11 Û kahîn wê yekê wek pêşkêşa gunehê û ya din jî wek pêşkêşa şewitandinê pêşkêş bike, û ji bo wî kefaretê bike, ji ber ku wî bi destê miriyan guneh kiriye, û wê di heman rojê de serê wî pîroz bike. 12 Û ewê rojên veqetandina xwe ji Xudan re pîroz bike û berxekî salekê wek qurbana gunehê bîne; lê rojên berê wê winda bibin, ji ber ku veqetandina wî qirêj bû. 13 Û ev qanûna Nezirî ye, gava rojên veqetandina wî temam bibin: ew ê li ber deriyê konê civînê bê anîn. 14 Û ewê pêşkêşa xwe Xudan pêşkêş bike: Berxekî salekê bêqusûr ji bo pêşkêşa şewitandinê, berxekî mê yê salekê bêqusûr ji bo pêşkêşa guneh û beranekî bêqusûr ji bo pêşkêşa aştiyê. 15Selikek ji nanê bêhevîrtirşk, nanê ji ardê tenik ê bi rûn hatiye tevlihevkirin, nanê bêhevîrtirşk ê bi rûn hatiye rûnkirin, û pêşkêşa wan a xwarinê û pêşkêşa wan a vexwarinê. 16 Û kahîn wê wan bîne ber Xudan û pêşkêşa wî ya guneh û pêşkêşa wî ya şewitandinê pêşkêş bike. 17 Û wê beran bi sebeta nanê bêhevîrtirşk re wek qurbana aştiyê ji Xudan re pêşkêş bike; kahîn jî wê pêşkêşa wî ya xwarinê û pêşkêşa wî ya vexwarinê pêşkêş bike. 18 Û Nisrî wê serê xwe yê nefermî li ber deriyê konê civînê bitewîne û porê serê xwe yê nefermî bigire û bavêje nav agirê ku di bin qurbana aştiyê de ye.
1
Sonda Nazarî
19 Û kahîn wê milê beranê yê şilkirî, nanê bêhevîr ji selikê û nafeke bêhevîr hilde û piştî ku porê wî yê veqetandinê hat tirşkirin, wan deyne ser destên Nezirî. 20 Û kahîn wê wan wek pêşkêşa hejandinê li ber Xudan bihejîne. Ev ji bo kahîn pîroz e, bi sînga hejandinê û milê bilindkirî re. Piştî wê Nisrî dikare şerab vexwe. 21 Ev qanûna Nezirî ye ku sond xwariye û pêşkêşa wî ji bo Xudan ji bo veqetandina xwe, ji bilî wê tiştê ku destê wî tê de ye: Li gorî sonda ku wî sond xwariye, divê ew li gorî qanûna veqetandina xwe bike.
Samson Dadweran 13 1 Zarokên Îsraêl dîsa li ber çavê Xudan xerabî kirin û Xudan çil salan ew dan destê Filîstiyan. 2 Û zilamek ji Zorahê ji malbata Daniyan hebû, navê wî Manoah bû; jina wî bêzar bû û zarok nedianîn. 3 Milyaketê Xudan li jinê xuya bû û jê re got: «Va ye, tu bêber î û zarokan naynî. Lê tu dê ducanî bibî û kurekî bîne dinyayê.» 4 Ji ber vê yekê, ez ji te rica dikim, hay ji xwe hebe, şerab û vexwarinên tûj venexwe û tiştekî nepak nexwe. 5 Çimkî va ye, tu dê ducanî bibî û kurekî bîne dinyayê; û tîz li serê wî nakeve, çimkî ew zarok dê ji zikê dayikê ve Nisîrekî Xwedê be û ew ê dest bi rizgariya Îsraêl ji destê Filistîniyan bike. 6 Hingê jin hat û ji mêrê xwe re got: «Zilamekî Xwedê hat ba min, rûyê wî mîna rûyê milyaketekî Xwedê bû, pir tirsnak bû. Lê min jê nepirsî ku ew ji ku ye, û wî jî navê xwe ji min re negot. 7 Lê wî ji min re got: «Va ye, tu dê ducanî bibî û kurekî bîne dinyayê; niha şerab û vexwarinên tûj venexwî û tiştekî nepak nexwe, çimkî zarok dê ji zikê dayikê heta roja mirina xwe ji bo Xwedê Nisrî be.» 8 Hingê Manoah ji Xudan lava kir û got: «Ya Xudan, bila zilamê Xwedê yê ku te şandiye vegere cem me û ji me re hîn bike ka em ê çi bi zarokê ku wê çêbibe bikin.» 9 Xwedê guh da dengê Manoah û milyaketê Xwedê dîsa hat ba jinê, dema ku ew li zeviyê rûniştibû, lê mêrê wê Manoah ne li cem wê bû. 10 Jinikê lez kir û bezî, ev yek ji mêrê xwe re got û jê re got: «Va ye, ew zilamê ku roja din hatibû ba min, li ber min xuya bûye.» 11 Manoah rabû û li pey jina xwe çû û hat ba zilam û jê re got: «Tu ew zilam î ku bi jinê re axivî?» Wî got: «Ez im.» 12 Manoah got: «Bila niha gotinên te bên cih. Em çawa li zarok binêrin û em çawa bi wî bikin?» 13 Milyaketê Xudan ji Manoah re got: «Bila ji hemû tiştên ku min ji jinê re gotine hay ji xwe hebe.» 14 Ew nikare tiştekî ji rezê bixwe, şerab û vexwarinên tûj vexwe û tiştekî nepak bixwe. Bila hemû tiştên ku min emir lê kirine bicîh bîne. 15 Manoah ji milyaketê Xudan re got: «Ez ji te re dibêjim, bila em te bigirin heta ku em ji te re karikek amade bikin.» 16 Milyaketê Xudan ji Manoah re got: «Heger tu min bigirî jî, ez ê ji nanê te nexwim. Lê heger tu qurbaneke şewitandinê pêşkêş bikî, divê tu wê pêşkêşî Xudan bikî.» Çimkî Manoah nizanibû ku ew milyaketekî Xudan e. 17 Manoah ji milyaketê Xudan re got: «Navê te çi ye, ku gava gotinên te bên cih, em rûmetê bidin te?» 18 Milyaketê Xudan jê re got: «Çima tu li ser navê min dipirsî, çimkî ew veşartî ye?» 19 Manoah kerek û pêşkêşa xwarinê hilda û li ser kevir pêşkêşî Xudan kir. Milyaket ecêb kir û Manoah û jina wî temaşe kirin. 20 Gava agir ji gorîgehê ber bi ezman ve hilkişiya, milyaketê Xudan di nav agirê gorîgehê de derket. Manoah û jina wî lê nihêrîn û bi rûyê xwe ketin erdê.
2
Sonda Nazarî
21 Lê milyaketê Xudan êdî li Manoah û jina wî xuya nebû. Hingê Manoah zanî ku ew milyaketê Xudan e. 22 Manoah ji jina xwe re got: «Em ê bimirin, ji ber ku me Xwedê dît.» 23 Lê jina wî jê re got: «Eger Xudan bi dilê xwe me bikuje, ew ê ji destên me qurbana şewitandinê û pêşkêşa xwarinê qebûl nekira, ne van hemû tiştan nîşanî me dida, ne jî niha tiştên weha ji me re digot.» 24 Jinikê kurek anî dinyayê û navê wî danî Şimşon. Kurik mezin bû û Xudan ew pîroz kir. 25 Û Ruhê Xudan car caran li wargeha Danê, di navbera Zorah û Eştaolê de, dest pê kir ku wî bixe tevgerê. Dadweran 14 1 Şimşon daket Tîmnatê û li Tîmnatê jinek ji keçên Filîstiyan dît. 2 Ew hilkişiya û ji bav û diya xwe re got û got: «Min li Tîmnatê jinek ji keçên Filîstiyan dît; niha wê ji min re bînin jin.» 3 Hingê bav û diya wî jê re gotin: «Ma di nav keçên birayên te û di nav hemû gelê min de jinek tune ku tu biçî jinek ji Filîstîyên nesinetkirî bigirî?» Û Samson ji bavê xwe re got: «Wê ji min re bîne, çimkî ew li min xweş tê.» 4 Lê bav û diya wî nizanibûn ku ev ji Xudan bû, ku ew li dijî Filistîniyan fersendek digeriya, çimkî di wê demê de Filistîniyan li ser Îsraêlê hukumdarî dikir. 5 Hingê Şemşon, bav û diya xwe daketin Tîmnatê û gihîştin rezên Timmnatê. Li wir şêrekî ciwan li dijî wî deng veda. 6 Û Ruhê Xudan bi hêz li ser wî hat û ew wek ku diranekî diqetîne, ew parçe kir, û di destê wî de tiştek tunebû; lê wî ji bavê xwe û ji diya xwe re negot ku wî çi kiriye. 7 Ew daket xwarê û bi jinê re peyivî; ew li Samson xweş hat. 8 Piştî demekê ew vegeriya da ku wê bibe, û ew zivirî da ku laşê şêr bibîne: û, va ye, komek mêşhingiv û hingiv di laşê şêr de hebûn. 9 Û ew di destên xwe de girt û berdewam kir bi xwarinê, û vegeriya ba bav û diya xwe, da wan û wan xwarin; lê wî ji wan re negot ku wî hingiv ji laşê şêr derxistiye. 10 Bavê wî çû ba jinikê û Samson li wir ziyafetek çêkir, çimkî xortan evqasî dikirin. 11 Û gava ew dîtin, sî heval anîn ku bi wî re bin. 12 Şimşon ji wan re got: «Ez ê niha ji we re metelokekê bibêjim: eger hûn di nav heft rojên cejnê de bikaribin wê ji min re vebêjin û çareser bikin, ez ê sî çarşef û sî cilên din bidim we.» 13 Lê heger hûn nikaribin ji min re şîrove bikin, wê hingê hûnê sî çarşef û sî cilên din bidin min.» Wan jê re got: «Mesela xwe bêje, da ku em bibihîzin.» 14 Û wî ji wan re got: «Ji xwarvan xwarin derket û ji yê bihêz şîrînî derket.» Û ew di sê rojan de nekarîn vê metelokê şîrove bikin. 15 Roja heftan ji jina Şimşon re gotin: «Mêrê xwe bixapîne, bila ew vê meselê ji me re bêje, wekî em te û mala bavê te neşewitînin. Ma we gazî me kir ku em tiştê ku me girtiye bigirin? Ma ne wisa ye?» 16 Jina Şimşon li ber wî giriya û got: «Tu ji min nefret dikî û ji min hez nakî. Te ji zarokên gelê min re sirrek got, lê te ew ji min re negot.» Û wî jê re got: «Va ye, min ew ji bavê xwe û ji diya xwe re negotiye, ma ezê ji te re bêjim?» 17 Û ew heft rojên ku şahiya wan berdewam dikir li ber wî giriya. Û roja heftemîn ew ji wê re got, ji ber ku ew li ser wî pir aciz bû. Wê jî sirr ji zarokên gelê xwe re got. 18 Û xelkê bajêr roja heftemîn, berî ku roj here ava, jê re gotin: «Ma çi ji hingiv şîrîntir e? Ma çi ji şêr bihêztir e?» Û wî ji wan re got: «Heke we bi golika min cot nekira, we sirra min çareser nedikir.» 19 Û Ruhê Xudan li ser wî hat û ew daket Aşkelonê û sî kes ji wan kuşt, talanê wan hilda û cilên xwe yên guhertî da wan ên ku meselê şîrove kirin. Hêrsa wî pê ket û ew çû mala bavê xwe. 20 Lê jina Şimşon dan hevalê wî, yê ku wî wek hevalê xwe bi kar dianî.
3
Sonda Nazarî
Dadweran 15 1 Lê piştî demekê, di dema çinîna genim de, Samson bi kêrekê re çû serdana jina xwe û got: «Ez ê biçim odeya xwe ba jina xwe.» Lê bavê wê nehişt ku ew bikeve hundir. 2 Bavê wê got: «Bi rastî min guman kir ku tu ji wê pir nefret dikî; ji ber vê yekê min ew da hevala te. Ma xwişka wê ya biçûk ne ji wê xweşiktir e? Ji kerema xwe, li şûna wê, wê bigire.» 3 Û Şimşon li ser wan got: «Niha ez ê ji Filîstiyan bêqusûrtir bim, her çend ez wan aciz bikim jî.» 4 Û Şimşon çû û sê sed rovî girtin, û aşên agir girtin, dûvik bi dûvik zivirî û aşên agir di navbera du dûvan de danî. 5 Û gava agir pêxist, ew birin nav genimê Filîstiyan û hem dexil û hem jî genimê rawestayî, digel rez û zeytûnan şewitand. 6 Hingê Filîstiyan gotin: «Kê ev kiriye?» Wan bersiv da: «Şamşon, zavayê Tîmnî, ji ber ku wî jina wî girt û da hevalê xwe.» Filîstî hatin û ew û bavê wê şewitandin. 7 Şimşon ji wan re got: «Her çend we ev kiribe jî, ez ê ji we tola xwe hilînim û piştî wê ez ê dev jê berdim.» 8 Û bi qirkirineke mezin li wan da, ji ran û ranan xist û daket xwarê û li serê zinarê Etamê bi cih bû. 9 Hingê Filistînî hilkişiyan û li Cihûdayê kon vedan û li Lehiyê belav bûn. 10 Û Cihûdayiyan gotin: «Çima hûn hatine ser me?» Wan bersiv da: «Em hatine ku Şemşon bigirin, da ku em çawa ku wî bi me kiriye, bi wî bikin.» 11 Hingê sê hezar zilamên Cihûdayî çûn serê zinarê Etamê û ji Şimşon re gotin: «Ma tu nizanî ku Filistînî li ser me serwer in? Ev çi ye ku te bi me kiriye?» Û wî ji wan re got: «Çawa ku wan bi min kir, min jî bi wan kir.» 12 Wan jê re got: «Em hatine xwarê ku te girêbidin û bidin destê Filîstiyan.» Û Şemşon ji wan re got: «Sond ji min re bixwin ku hûn bi xwe li ser min nekevin.» 13 Wan jê re got: «Na, em ê te bi hişkî girêdin û bidin destê wan, lê em ê te nekujin.» Wan ew bi du têlên nû girêdan û ji zinar derxistin. 14 Gava ew gihîşt Lehiyê, Filîstiyan li dijî wî qîr kirin û Ruhê Xudan bi hêz li ser wî hat û têlên li ser milên wî bûn wek ketena ku bi agir şewitî bû û bendên wî ji destên wî veqetiyan. 15 Û wî çeneyeke kerê ya nû dît, destê xwe dirêj kir û ew girt û bi wê hezar mêr kuşt. 16 Şimşon got: «Bi çeneya kerê, gir li ser gir, bi çeneya kerê min hezar mirov kuştin.» 17 Û gava ku wî axaftina xwe qedand, çeneya xwe ji destê xwe avêt û navê wê derê Ramatlehî danî. 18 Ew gelek tî bû, gazî Xudan kir û got: «Te ev rizgariya mezin da destê xulamê xwe, lê niha ezê ji tîbûnê bimirim û bikevim destê nesinetkaran?» 19 Lê Xwedê çalek li çeneyê qelişî û av jê derket; û gava vexwar, ruhê wî vegeriya û ew vejiya; ji ber vê yekê wî navê wê danî Enhakore, ku heta roja îro li Lehiyê ye. 20 Û wî di rojên Filîstiyan de bîst salan dadwerî li Îsraîlê kir. Dadweran 16 1 Hingê Samşon çû Gazzeyê û li wir fahişeyekê dît û çû ba wê. 2 Û ji Gaziyan re hat gotin: «Şamşon hatiye vir.» Wan ew dorpêç kir û tevahiya şevê li ber deriyê bajêr li benda wî man û tevahiya şevê bêdeng man û gotin: «Serê sibê, gava roj bibe, em ê wî bikujin.» 3 Şimşon heta nîvê şevê raza û nîvê şevê rabû û deriyên deriyê bajêr û her du stûn girtin û bi hemû şibakan re çû, ew danîn ser milên xwe û ew hildan serê girê ku li ber Hîbronê ye. 4 Û piştre, wî li geliyê Soreqê ji jinekê hez kir, ku navê wê Delîla bû. 5 Û axayên Filîstiyan hatin cem wê û jê re gotin: «Wî bixapîne û bibîne ku hêza wî ya mezin li ku ye û em çawa dikarin li hember wî bi ser bikevin da ku em wî girêdin da ku wî bitepisînin. Û em ê her yek ji me hezar û sed zîv bidin te.» 6 Delîlayê ji Samson re got: «Ji kerema xwe, ji min re bêje, hêza te ya mezin li ku ye û tu bi çi dikarî bê girêdan ku te biêşînî?»
4
Sonda Nazarî
7 Şimşon jê re got: «Eger ew min bi heft têlên kesk ên ku qet nehatine hişkkirin girêdin, ez ê bêhêz bibim û bibim wek mirovekî din.» 8 Hingê mîrên Filîstiyan heft tirîyên kesk ên nehişk anîn ba wê û wê ew bi wan girêda. 9 Zilam li wir li kêleka wê di odeyê de li kemînê diman. Wê jê re got: «Şamşon, Filîstî li ser te ne!» Û wî tiliyên xwe şikandin, wek ku têlek ji çîmentoyê dema ku agir lê dikeve diqete. Ji ber vê yekê hêza wî nehat zanîn. 10 Delîlayê ji Samson re got: «Va ye, te tinazên xwe bi min kir û derew ji min re got; niha ji kerema xwe ji min re bêje ku tu bi çi têyî girêdan.» 11 Û wî jê re got: «Eger ew min bi têlên nû yên ku qet nehatine bikaranîn girêdin, ez ê lawaz bibim û bibim wek mirovekî din.» 12 Delîlayê têlên nû hilda, ew pê girêda û jê re got: «Şamşon, Filîstî li ser te ne!» Û di odeyê de kesên derewîn li bendê bûn. Û wî ew wek têlek ji destên xwe qetandin. 13 Delîlayê ji Samson re got: «Heta niha te tinazên xwe bi min kir û derew ji min re got; ji min re bêje ku tu bi çi têyî girêdan.» Û wî jê re got: «Eger tu heft porên serê min bi tevnê ve girêbidî.» 14 Wê ew bi mîxê ve girêda û jê re got: «Şamşon, Filîstî li ser te ne!» Û ew ji xewa xwe şiyar bû û bi mîxê tîrê û bi tevnê çû. 15 Û wê jê re got: «Çawa tu dikarî bêjî: Ez ji te hez dikim, lê dilê te ne bi min re ye? Ev sê car in te tinazên xwe bi min kirine û te ji min re negotiye ku hêza te ya mezin li ku ye.» 16 Û gava wê her roj bi gotinên xwe ew zor dikir û ew ditirsand, heta ku canê wî heta mirinê diêşiya; 17 Wî hemû tiştên dilê xwe jê re got û jê re got: «Tijek li serê min nehatiye, çimkî ez ji zikê diya xwe ve Nisretîyek Xwedê me. Ger ez bêm tîjkirin, wê demê hêza min ji min diçe û ez ê bêhêz bibim û bibim mîna her mêrekî din.» 18 Gava Delîlayê dît ku wî hemû dilê xwe jê re gotiye, wê şand gazî serwerên Filîstiyan kir û got: «Vê carê werin jor, çimkî wî hemû dilê xwe ji min re eşkere kiriye.» Hingê serwerên Filîstiyan hatin ba wê û pere anîn destê xwe. 19 Û wê ew li ser çokên xwe razand; û gazî zilamekî kir û ew neçar kir ku heft porên serê wî biqetîne; û wê dest bi êşandina wî kir, û hêza wî ji wî çû. 20 Wê got: «Şamşon, Filîstî li ser te ne!» Û ew ji xewa xwe şiyar bû û got: «Ez ê wek carên berê derkevim û xwe bihejînim.» Lê wî nizanibû ku Xudan jê dûr ketiye. 21 Lê Filîstiyan ew girtin, çavên wî derxistin, ew anîn Gazzeyê û bi zincîrên sifir girêdan û wî di zindanê de dest bi hûrkirinê kir. 22 Lê piştî ku porê wî hat tirşkirin, porê serê wî dîsa şîn bû. 23 Hingê mîrên Filîstiyan ew li hev civandin da ku qurbaneke mezin ji xwedayê xwe Dagon re pêşkêş bikin û şa bibin, çimkî wan got: «Xwedayê me dijminê me Şemşon da destê me.» 24 Û gava xelkê ew dît, pesnê xwedayê xwe dan: çimkî wan got: «Xwedayê me dijminê me û wêrankerê welatê me, ku gelek ji me kuştin, da destê me.» 25 Û gava dilê wan şa bû, wan got: «Gazî Samson bikin, da ku me bike şahiyê.» Û wan Samson ji zindanê derxist û wî ew kir şahiyê û ew di navbera stûnan de danîn. 26 Şimşon ji xortê ku destê wî digirt re got: «Bila ez stûnên ku xanî li ser wan e dest bidim û xwe bispêrim wan.» 27 Mal tijî jin û mêr bû; hemû axayên Filîstiyan li wir bûn; li ser banî nêzîkî sê hezar jin û mêr hebûn û temaşe dikirin dema ku Samson leyîst. 28 Şimşon gazî Xudan kir û got: «Ya Xudanê Xwedê, ez ji te rica dikim min bi bîr bîne û ez ji te rica dikim, tenê vê carê, ya Xwedê, min xurt bike, da ku ez ji bo herdu çavên xwe di cih de tola Filîstiyan hilînim.» 29 Û Samson herdu stûnên navîn ên ku xanî li ser wan bû û li ser wan hatibû hildan, yek bi destê xwe yê rastê û yê din jî bi destê xwe yê çepê, girt. 30 Şimşon got: «Bila ez jî bi Filîstiyan re bimrim!» Bi hemû hêza xwe xwe tewand û xanî li ser mîran û li ser hemû gelê ku tê de bû hilweşiya. Ji ber vê yekê, yên ku wî di mirina xwe de kuştin, ji yên ku wî di jiyana xwe de kuştin, bêtir bûn.
5
Sonda Nazarî
31 Hingê birayên wî û hemû malbata bavê wî daketin û ew birin û ew di navbera Zorah û Eştaolê de, li goristana bavê wî Manoah veşartin. Û wî bîst salan li Îsraêlê hakimî kir.
Samûêl 1 Samûêl 1 1 Mirovek ji Ramataîmzofîmê, ji çiyayê Efrayîm hebû, navê wî Elkanah bû, kurê Yêroham, kurê Elîhû, kurê Tohû, kurê Zûf, Efratî bû. 2 Du jinên wî hebûn; navê yekê Hana bû û navê ya din Penîna bû; Penîna zarok hebûn, lê Hanayê zarokên wê tunebûn. 3 Ev zilam her sal ji bajarê xwe derdiket da ku li Şîloyê ji Xudanê Ordiyan re îbadet bike û qurbanê pêşkêş bike. Herdu kurên Elî, Hofnî û Fînhas, kahînên Xudan, li wir bûn. 4 Û dema pêşkêşkirina Elkana hat, wî par da jina xwe Penîna û hemû kur û keçên wê. 5 Lê ji Hannahê re parek baş da; çimkî ew ji Hannahê hez dikir, lê Xudan malzaroka wê girtibû. 6 Û dijminê wê jî wê pir aciz kir, da ku wê aciz bike, ji ber ku Xudan zikê wê girtibû. 7 Û her sal, gava ew diçû mala Xudan, ew jî wisa dikir; ji ber vê yekê ew digirî û nexwar. 8 Hingê Elkana, mêrê wê, jê re got: «Hana, çima digirî? Çima naxwî? Çima dilê te xemgîn e? Ma ez ji te re ji deh kuran ne çêtir im?» 9 Piştî ku wan li Şîlo xwarin û vexwarin, Hanna rabû. Eliyê kahîn li ser kursiyekî li kêleka stûna perestgeha Xudan rûniştibû. 10 Û ew bi diltengiya xwe dua kir Xudan û pir giriya. 11 Wê sond xwar û got: «Ya Xudanê Ordiyan, eger tu bi rastî li tengahiya xizmetkara xwe binêrî û min bi bîr bînî û xizmetkara xwe ji bîr nekî û kurekî kur bidî xizmetkara xwe, ezê wî di hemû rojên jiyana wî de bidim Xudan û tîz li serê wî nakeve.» 12 Û gava wê li ber Xudan dua dikir, Elî li devê wê nihêrî. 13 Hana di dilê xwe de diaxivî; tenê lêvên wê dilivîn, lê dengê wê nedihat bihîstin; ji ber vê yekê Elî guman kir ku ew serxweş e. 14 Elî jê re got: «Heta kengî tu serxweş bî? Şeraba xwe ji xwe dûr bixe.» 15 Hannayê bersiv da û got: «Na, xudanê min, ez jineke bi ruhê xemgîn im. Min ne şerab û ne jî vexwarinên giran vexwariye, lê min canê xwe li ber Xudan rijand.» 16 Xizmetkara xwe wek keça Beliyal nehesibîne, çimkî ji ber gelek gilî û gazindên xwe heta niha min gotiye. 17 Hingê Elî bersiv da û got: «Bi xêr û silametî here û Xwedayê Îsraîlê bila daxwaza te ya ku te jê xwestiye qebûl bike.» 18 Wê got: «Bila xizmetkara te li ber çavên te kerem bibîne.» Jinik jî çû rêya xwe û xwar û êdî xemgîn nebû. 19 Serê sibê zû rabûn û li ber Xudan perizîn û vegeriyan mala xwe ya li Ramayê. Elkana jina xwe Hanayê nas kir û Xudan wê bi bîr anî. 20 Gava Hanna ducanî bû, gava wextê wê hat, kurek anî dinyayê û navê wî danî Samûêl û got: «Ji ber ku min ji Xudan ew xwestiye». 21 Û zilamê bi navê Elkana û hemû malbata wî çûn ku qurbana salane û sonda xwe pêşkêşî Xudan bikin. 22 Lê Hana hilnekişiya, çimkî wê ji mêrê xwe re got: «Heta ku zarok ji şîr neyê qutkirin, ez hilnakişim, hingê ezê wî bînim ku ew li ber Xudan xuya bibe û her û her li wir bimîne». 23 Mêrê wê Elkana jê re got: «Çi ku ji te re baş be bike; heta ku tu wî ji şîrê xwe qut bikî bimîne; bila Xudan gotina xwe bicîh bîne.» Jinik ma û heta ku wê kurê xwe ji şîrê xwe qut kir şîr da. 24 Û gava wê ew ji şîrê xwe qetand, ew bi sê ga, yek efa ard û şûşeyek şerab re hilda û ew bir Mala Xudan li Şîloyê. Zarok hîn jî pir biçûk bû. 25 Wan golikek serjêkirin û zarok anîn ba Elî.
6
Sonda Nazarî
26 Û wê got: «Ey xudanê min, bi qasî ku canê te sax be, xudanê min, ez ew jin im ku li vir li kêleka te rawestiyabû û ji Xudan re dua dikir.» 27 Min ji bo vî zarokî dua kir; û Xudan daxwaza min a ku min jê xwest da min. 28 Ji ber vê yekê min ew da Xudan; heta ku ew sax be, ew ê ji Xudan re were dayîn. Û wî li wir ji Xudan re perestî kir.
Yûhenna imadkar Lûqa 1 1 Ji ber ku gelek kesan dest bi rêzkirina wan tiştên ku di nav me de bi rastî têne bawerkirin kirine, 2 Çawa ku wan ew ji me re, yên ku ji destpêkê ve şahidên wê bûn û xizmetkarên peyva Xwedê, radest kirin; 3 Ji min re jî baş xuya bû, ji ber ku ez ji destpêkê ve her tiştî bêkêmahî fêm dikir, ku ez bi rêzê ji te re binivîsim, ey Teofîlosê hêja, 4 Ji bo ku tu bi rastîya wan tiştên ku ji te re hatine hînkirin bizanî. 5 Di rojên Hêrodês, padîşahê Cihûstanê de, ji rêza Ebiya kahînek bi navê Zekerya hebû; jina wî ji keçên Harûn bû û navê wê Elizabeth bû. 6 Û her du jî li ber Xwedê rast bûn û bêqusûr li gor hemû emir û qanûnên Xudan dimeşiyan. 7 Û zarokên wan tunebûn, ji ber ku Êlîzabêt bêzar bû û her du jî ji temenê xwe yê pîr ve çûbûn. 8 Û gava ku ew li gorî rêza xwe ya kahîntiyê li ber Xwedê wezîfeya xwe ya kahîntiyê pêk dianî, 9 Li gor adeta kahîntiyê, gava ew diket Perestgeha Xudan, pişk li wî ket ku bixûrê bişewitîne. 10 Û hemû elaleta gel di dema şewitandina bixûrê de li derve dua dikir. 11 Û milyaketekî Xudan jê re xuya bû ku li aliyê rastê yê gorîgeha bixûrê rawesta bû. 12 Gava Zekerya ew dît, şaş ma û tirs ket ser wî. 13 Lê milyaket jê re got: «Zekerya, netirse, çimkî dua te tê bihîstin û jina te Êlîzabêt wê kurekî ji te re bîne û tu wê navê wî Yûhenna deynî.» 14 Û tu dê şahî û kêfxweşiyê bibînî; û gelek dê bi jidayikbûna wî kêfxweş bibin. 15 Çimkî ewê li ber Xudan mezin be, ne şerab û ne jî vexwarinên tûj vexwe û hê ji zikê diya xwe ve bi Ruhê Pîroz tijî bibe. 16 Û ewê gelek ji zarokên Îsraêl vegerîne ba Xudan Xwedayê wan. 17 Û ewê bi ruh û hêza Êlyas li pêşiya wî biçe, da ku dilê bavan vegerîne ber bi zarokan ve û neguhdaran vegerîne ber bi şehrezayiya salihan ve; da ku ji bo Xudan miletekî amade amade bike. 18 Zekerya jî ji milyaket re got: «Ez vê yekê ji ku bizanim? Çimkî ez pîr im û jina min jî pîr bûye.» 19 Milyaket bersiv da û got: «Ez Cibrayîl im, yê ku li ber Xwedê radiwestim; ez hatime şandin ku bi te re biaxivim û van mizgîniyan bidim te.» 20 Û va ye, tu dê lal bibî û nikaribî biaxivî, heta wê roja ku ev tişt bên kirin, ji ber ku tu baweriya xwe bi gotinên min nayînî, yên ku wê di wextê xwe de bên cih. 21 Û gel li benda Zekerya bû û matmayî ma ku ew di Perestgehê de ewqas dirêj ma. 22 Û gava ew derket, nikaribû bi wan re biaxive; û wan fêm kir ku wî di Perestgehê de dîtiniyek dîtiye; ji ber ku wî bi îşaretan ji wan re digot û bêdeng ma. 23 Û gava rojên xizmeta wî temam bûn, ew çû mala xwe. 24 Piştî wan rojan jina wî Êlîzabêt ducanî bû, pênc mehan xwe veşart û got: 25 Di rojên ku Xudan li min nihêrî da ku şermê min di nav mirovan de rake, Xudan wiha bi min re kir. 26 Û di meha şeşan de milyaket Cibrayîl ji aliyê Xwedê ve hat şandin bajarekî Celîlê, ku navê wî Nisret bû, 27 Ba keçikekê re ku bi zilamekî re, bi navê Ûsiv, ji mala Dawid re, re hatibû nîşankirin; navê keçikê jî Meryem bû. 28 Û milyaket hat ba wê û got: «Silav li te, ey ku bi kerema Xwedê hatî dayîn, Xudan bi te re ye. Tu di nav jinan de pîroz î.» 7
Sonda Nazarî
29 Gava wê ew dît, ji gotinên wî şaş ma û di hişê xwe de fikirî ku ev silav divê çawa be. 30 Milyaket jê re got: «Meryem, netirse, çimkî te li ber Xwedê kerem dîtiye.» 31 Û va ye, tu dê di zikê xwe de ducanî bibî û kurekî bîne dinyayê û navê wî Îsa deynî. 32 Ewê mezin be û wê jê re Kurê Yê Herî Bilind bê gotin û Xudan Xwedê wê textê bavê wî Dawid bide wî. 33 Û ewê heta hetayê li ser mala Aqûb padîşahiyê bike û dawiya padîşahiya wî wê tune be. 34 Hingê Meryemê ji milyaket re got: «Ev çawa wê bibe, ji ber ku ez mêr nas nakim?» 35 Milyaket bersiv da û jê re got: «Ruhê Pîroz wê li ser te bê û hêza Yê Herî Bilind wê siya te bigire. Ji ber vê yekê jî ew tiştê pîroz ê ku ji te çêbibe wê Kurê Xwedê bê gotin.» 36 Û va ye, Elîzabêt a xizma te jî di pîrbûna xwe de bi kurekî ducanî bûye. Ev meha şeşemîn a wê ye ku jê re digotin bêber e. 37 Çimkî li cem Xwedê tiştekî ne mumkin nîne. 38 Meryemê got: «Va ye ez cêriya Xudan im; bila li gor gotina te ji min re bibe!» Û milyaket ji cem wê çû. 39 Meryem di wan rojan de rabû û bi lez çû çiyayan, bajarekî Cihûdayê. 40 Û ew ket mala Zekerya û silav li Êlîzabêtê kir. 41 Û gava Êlîzabêtê silava Meryemê bihîst, pitik di zikê wê de lerizî û Êlîzabêt bi Ruhê Pîroz tijî bû. 42 Û wê bi dengekî bilind qîr kir û got: «Tu di nav jinan de pîroz î, û fêkiyê zikê te pîroz e.» 43 Û ev ji min re ji ku ye ku diya Xudanê min tê ba min? 44 Çimkî, awa ye, gava dengê silava te ket guhên min, zarok ji şahî di zikê min de bazda. 45 Û xwezî bi wê ku bawer kir, çimkî ew tiştên ku ji Xudan jê re hatine gotin, wê pêk werin. 46 Meryemê got: «Canê min Xudan bilind dike.» 47 Û giyanê min bi Xwedayê Xilaskarê min şa bû. 48 Çimkî wî li nizimbûna xizmetkara xwe nihêrî: çimkî, va ye, ji niha û pê ve hemû nifş wê min pîroz bikin. 49 Çimkî Yê bi hêz tiştên mezin ji min re kir; û navê wî pîroz e. 50 Û rehma wî ji nifşekî heta nifşekî li ser wan e ku ji wî ditirsin. 51 Wî bi bazûyê xwe hêza xwe nîşan da; wî di xeyalên dilê wan de pozbilindan belav kir. 52 Wî yên mezin ji kursiyên wan danî xwarê, û yên nizim bilind kir. 53 Yên birçî bi tiştên qenc têr kirin û yên dewlemend vala şand. 54 Wî bi bîranîna dilovaniya xwe alîkariya xulamê xwe Îsraêl kir; 55 Çawa ku wî ji bav û kalên me re, ji Birahîm û ji dûndana wî re heta hetayê gotibû. 56 Û Meryem nêzîkî sê mehan li cem wê ma û paşê vegeriya mala xwe. 57 Û dema Êlîzabêtê ya jidayikbûnê temam bû û kurek anî dinyayê. 58 Cîran û pismamên wê bihîstin ku Xudan çawa rehmeke mezin li wê kiriye û ew jî bi wê re şa bûn. 59 Û di roja heştan de hatin ku zarok sinet bikin û li gor navê bavê wî navê wî Zekerya danîn. 60 Lê dayika wî bersiv da û got: «Ne wisa ye, lê belê wê navê wî Yûhenna be». 61 Û wan jê re got: «Ji nav mirovên te kesek bi vî navî nayê gazîkirin.» 62 Û wan bi îşaretan ji bavê wî re gotin, ka ew dixwaze çawa gazî wî bike. 63 Û wî maseyeke nivîsandinê xwest û li ser nivîsî: «Navê wî Yûhenna ye!» Û hemû matmayî man. 64 Û di cih de devê wî vebû û zimanê wî vebû, peyivî û pesnê Xwedê da. 65 Û tirs kete ser hemû yên ku li dora wan diman û ev hemû gotin li seranserê çiyayên Cihûstanê belav bûn. 66 Hemû yên ku ev bihîstin, ew di dilê xwe de danîn û gotin: «Ev zarok wê çi be?» Û destê Xudan bi wî re bû. 67 Û bavê wî Zekerya bi Ruhê Pîroz tijî bû, pêxemberîtî kir û got: 68 Pîroz be Xudan Xwedayê Îsraêl, çimkî wî serdana gelê xwe kir û ew rizgar kir. 69 Û di mala Dawidê xulamê xwe de qiloçekî xilasiyê ji me re rakir; 70 Çawa ku wî bi devê pêxemberên xwe yên pîroz, yên ku ji destpêka dinyayê ve hatine, gotibû: 71 Ku em ji dijminên xwe û ji destê hemû yên ku ji me nefret dikin xilas bibin;
8
Sonda Nazarî
72 Ji bo ku dilovaniya ku ji bav û kalên me re soz dabûn pêk bînin û peymana wî ya pîroz bi bîr bînin; 73 Sonda ku wî ji bavê me Birahîm re xwaribû, 74 Ji bo ku ew destûrê bide me, da ku em ji destê dijminên xwe rizgar bibin û bê tirs xizmeta wî bikin, 75 Di hemû rojên jiyana me de, di pîrozî û rastdariyê de li ber wî. 76 Û tu, zaroko, wê ji te re pêxemberê Xwedayê Herî Bilind bê gotin, çimkî tu yê li pêşiya Xudan herî da ku rêyên wî amade bikî. 77 Ji bo ku bi bexşandina gunehên wan, zanîna xilasiyê bide gelê wî, 78 Bi dilovaniya Xwedayê me, ku bi wê re, ronahiya rojê ji jor ve serdana me kir, 79 Ji bo ku ronahiyê bide wan ên ku di tariyê de û di siya mirinê de rûniştine, da ku lingên me ber bi rêya aştiyê ve bibe. 80 Û zarok mezin dibû û bi ruh xurt dibû û heta roja ku ew ji Îsraêl re xuya bû, li çolê ma.
9