Mirin , Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh Hingê Mûsa gazî hemû rûspiyên Îsraêl kir û ji wan re got: «Derkevin û li gorî malbatên xwe berxek ji xwe re bigirin û Cejna Derbasbûnê serjê bikin. Hûn ê desteyek ji çîpsê bigirin û di xwîna ku di tasê de ye de bihelînin û bi xwîna ku di tasê de ye li ser stûn û her du stûnên alî bidin; û heta sibê tu kes ji we ji deriyê mala xwe dernekeve. Çimkî Xudan wê derbas bibe da ku Misriyan bixe; û gava ew xwînê li ser stûn û her du stûnên alî bibîne, Xudan wê ji derî derbas bibe û nahêle ku wêranker bikeve malên we û we bixe.» Derketin 12:21-23 Û eger mirovek gunehekî ku hêjayî mirinê ye kiribe û ew bê kuştin, û tu wî li ser darekî daliqînî, laşê wî divê tevahiya şevê li ser darê nemîne, lê divê tu wî di wê rojê de veşêrî; (çimkî yê ku tê daliqandin ji aliyê Xwedê ve nifir lê hatiye kirin;) da ku axa te, ya ku Xudan Xwedayê te dide te wek mîrat, neqelişe. Destpêbûn 21:22-23 Çimkî kûçikan dora min girtine, koma xeraban min dorpêç kiriye, dest û lingên min qul kirine. Ez dikarim hemû hestiyên xwe bibêjim: ew li min dinêrin û li min dinêrin. Cilên min di nav xwe de parve dikin û li ser cilên min pişkê diavêjin. Zebûr 22:16-18 Û piştî şêst û du hefteyan Mesîh wê were qirkirin, lê ne ji bo wî: û gelê mîrê ku wê were wê bajar û perestgehê wêran bike; û dawiya wê wê bi tofanê be, û heta dawiya şer wêranî hatine destnîşankirin. Daniyêl 9:26 Ezê ruhê kerem û lavayan li ser mala Dawid û li ser niştecîhên Orşelîmê birijînim: û ewê li min binêrin, yê ku wan ew qul kirine, û ewê li ser wî şînê bigirin, wekî ku meriv ji bo kurê xwe yê yekta şînê digire, û ewê li ser wî di xemgîniyê de bin, wekî ku meriv ji bo kurê xwe yê pêşî di xemgîniyê de ye. Zekerya 12:10 Çimkî min pêşî ew tiştê ku min jî qebûl kir, da we, ku Mesîh li gor nivîsarên pîroz ji bo gunehên me mir û ku ew hat veşartin û li gor nivîsarên pîroz roja sêyemîn ji mirinê rabû. 1 Korîntî 15:3-4
Îşaya pêxember Îşaya 53 1 Kê bi xebera me bawer kir? Û bazûyê Xudan ji kê re eşkere bû? 2 Çimkî ewê li ber wî wek nebatek nerm û wek kokek ji erdê hişk mezin bibe: ne şikl û ne jî xweşikbûna wî heye; û gava em wî bibînin, bedewî tune ku em wî bixwazin. 3 Ew ji aliyê mirovan ve biçûk tê dîtin û redkirin; mirovekî xemgîn û bi xemgîniyê nas e: û me rûyê xwe ji wî veşart; ew biçûk dihat dîtin, û me qîmet nedida wî. 4 Belê, wî êşên me hilgirtiye û êşên me hilgirtiye; lê me ew wekî ku ji hêla Xwedê ve hatiye lêdan, lêxistin û nizimkirin dihesiband. 5 Lê ew ji ber gunehên me birîndar bû, ji ber neheqiyên me ew birîndar bû: cezayê aştiya me li ser wî bû; û bi birînên wî em şîfa dîtin. 6 Hemû me wek pez rê şaş kir; her yek ji me çû ser rêya xwe; û Xudan sûcê me hemûyan li ser wî danî.
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
7 Ew hat zilmkirin û êş kişand, lê devê xwe venekir: wek berxekî ji bo serjêkirinê tê birin, û wek pezekî li ber çêrkerên xwe bêdeng e, devê xwe venake. 8 Ew ji zindanê û ji dadbariyê hat girtin: û kî dê nifşê wî eşkere bike? Ji ber ku ew ji welatê zindiyan hat qutkirin: ji ber gunehê gelê min ew hat cezakirin. 9 Û wî gora xwe bi xeraban re çêkir, û di mirina xwe de bi dewlemendan re; ji ber ku wî tu zordarî nekiriye, û di devê wî de xapandin tune bû. 10 Lê Xudan xweş hat ku wî bişkîne; wî ew êşand: gava ku tu canê wî wek qurbanek ji bo guneh pêşkêş bikî, ew ê tovê xwe bibîne, ew ê rojên xwe dirêj bike, û razîbûna Xudan wê di destê wî de serfiraz bibe. 11 Ewê êşa canê xwe bibîne û têr bibe: bi zanîna xwe xulamê min ê rastdar gelek kesan rastdar dike; çimkî ewê neheqiyên wan hilgire. 12 Ji ber vê yekê ez ê wî bi mezinan re parve bikim, û ew ê talanê bi bihêzan re parve bike; ji ber ku wî canê xwe da mirinê û ew bi sûcdaran re hate hejmartin; û wî gunehê gelekan hilgirt û ji bo sûcdaran navbeynkarî kir.
Mizgîniya Metta Metta 26 1 Û gava Îsa ev hemû gotin xilas kirin, ji şagirtên xwe re got: 2 Hûn dizanin ku piştî du rojan Cejna Derbasbûnê ye û Kurê Mirov wê bê dayîn da ku bê xaçkirin. 3 Hingê serokên kahînan, qanûnzan û rûspiyên gel li qesra kahînê sereke yê ku jê re Qeyafa digotin civiyan, 4 Û şêwir kirin ku Îsa bi hîle bigirin û bikujin. 5 Lê wan got: «Ne di roja cejnê de, da ku di nav gel de tevlihevî çênebe». 6 Gava Îsa li Beytanyayê, li mala Şimûnê bicûzam bû, 7 Jinek hat ba wî ku di nav qutiyek ji alabasterê de rûnê pir biqîmet hebû û gava ew li ser sifrê rûniştibû, ew rijand ser serê wî. 8 Lê gava şagirtên wî ev yek dîtin, hêrs bûn û gotin: «Ev îsraf ji bo çi ye?» 9 Ji ber ku ev rûn dikaribû bi bihayekî giran bihata firotin û bidana feqîran. 10 Gava Îsa ev yek fêm kir, ji wan re got: « Çima hûn vê jinê aciz dikin? Wê karekî baş li min kir.» 11 Çimkî feqîr her gav bi we re ne, lê ez her gav ne li cem we me. 12 Çimkî bi vê rûnê ku wê li ser laşê min rijand, wê ew ji bo veşartina min kir. 13 Bi rastî ez ji we re dibêjim: Ev Mizgînî li her derê cîhanê bê belavkirin, ev kirina vê jinê jî wê ji bo bîranîna wê bê gotin. 14 Hingê yek ji diwanzdehan, ku jê re Cihûdayê Îsxeryotî digotin, çû ba serokên kahînan 15 Û ji wan re got: «Hûn çi bidin min, da ku ez wî radestî we bikim?» Û wan bi sî zîv peymanek pê re danî. 16 Û ji wê gavê ve ew li fersendê digeriya ku wî bide dest. 17 Roja pêşî ya Cejna Nanê Bêhevîrtirşk, şagirt hatin ba Îsa û jê re gotin: «Tu li ku dixwazî ku em ji te re Şîva Derbasbûnê amade bikin ku tu bixwî?» 18 Wî jî got: « Herin bajêr, ba filan kesî û jê re bêjin: Mamoste dibêje: Dema min nêzîk bûye; ez ê Cejna Derbasbûnê bi şagirtên xwe re li mala te pîroz bikim». 19 Şagirtan, wek ku Îsa ji wan re gotibû, kirin û şîva Derbasbûnê amade kirin. 20 Gava êvar bû, ew bi diwanzdehan re li ser sifrê rûnişt. 21 Û gava wan dixwar, wî got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim ku yek ji we wê min bide dest». 22 Ew gelek xemgîn bûn û her yek ji wan dest pê kir ku jê re bêje: «Xudan, gelo ez im?» 23 Ewî jî bersiv da û got: « Kî destê xwe bi min re di firaxê de bike, ewê min bide dest». 24 Kurê Mirov, wek ku li ser wî hatiye nivîsandin, diçe; lê wey li wî mirovî ku Kurê Mirov bi destê wî bê dayîn! Ji bo wî mirovî çêtir bûya ku ew nehata dinyayê.
2
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
25 Hingê Cihûdayê ku ew dabû dest, bersiv da û got: «Mamoste, gelo ez im?» Îsa jê re got: « Te got.» 26 Û gava ew dixwarin, Îsa nan hilda, şikir kir, şikand û da şagirtan û got: « Bigirin, bixwin; ev laşê min e.» 27 Û wî kasa hilda, şikir kir, da wan û got: « Hemû jê vexwin. 28 Çimkî ev xûna min a Peymana Nû ye, ku ji bo bexşandina gunehan ji bo gelekan tê rijandin. 29 Lê ez ji we re dibêjim, ez êdî ji vê berê rezê venaxwim, heta wê rojê ku ez di Padîşahiya Bavê xwe de bi we re wê nû vexwim. 30 Û gava wan îlahî got, ew derketin çiyayê Zeytûnê. 31 Hingê Îsa ji wan re got: « Hûn hemû jî wê îşev li ser min bikevin, çimkî hatiye nivîsandin: Ezê şivan bixim û pezên keriyê wê belav bibin.» 32 Lê piştî ku ez ji mirinê rabim, ez ê berî we biçim Celîlê. 33 Petrûs lê vegerand û got: «Heger hemû kes li ser te bikevin jî, ez qet natemirim.» 34 Îsa jê re got: « Bi rastî ez ji te re dibêjim, ku îro îşev, berî ku dîk biqîre, tuê sê caran min înkar bikî.» 35 Petrûs jê re got: «Heger ez bi te re bimrim jî, ez te înkar nakim.» Hemû şagirtan jî wisa gotin. 36 Hingê Îsa bi wan re çû cihekî ku jê re Gêtşemanî digotin û ji şagirtên xwe re got: « Li vir rûnin, heta ku ez biçim li wir dua bikim». 37 Û wî Petrûs û her du kurên Zebedî bi xwe re birin û dest bi xemgînî û dilgiraniyê kir. 38 Hingê wî ji wan re got: « Canê min gelek xemgîn e, heta mirinê ye; li vir bimînin û bi min re hişyar bimînin.» 39 Û hinekî din çû, xwe avêt erdê, dua kir û got: « Bavê min, eger mimkun be, bila ev kasa ji min derbas bibe; lê belê ne wekî ku ez dixwazim, lê wekî ku tu dixwazî.» 40 Û ew hat ba şagirtan û wan di xew de dît û ji Petrûs re got: « Ma hûn nekarîn saetekê jî bi min re hişyar bimînin?» 41 Hişyar bin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê: ruh bi dilxwazî ye, lê beden qels e. 42 Cara duyem ew dîsa çû û dua kir û got: « Bavê min, eger ev kasa bê vexwarin ji min dûr nekeve, bila daxwaza te be.» 43 Û ew hat û ew dîsa di xew de dîtin, çimkî çavên wan giran bûbûn. 44 Û ew hiştin, dîsa çû, cara sisîyan dua kir û eynî gotin gotin. 45 Hingê ew vegeriya ba şagirtên xwe û ji wan re got: « Niha razin û bêhna xwe vedin. Va ye, saet nêzîk bûye û Kurê Mirov tê dayîn destê gunehkaran.» 46 Rabin, em herin! Va ye, ewê ku wê min bide dest nêzîk e. 47 Û gava ew hîn diaxivî, awa Cihûda, yek ji diwanzdehan, hat, û bi wî re elaleteke mezin bi şûr û daran, ji aliyê serokên kahînan û rûspiyên gel ve hatibûn şandin. 48 Yê ku ew da dest nîşanek da wan û got: «Ez kê maç bikim, ew e; wî bigirin». 49 Û di cih de hat cem Îsa û got: «Silav li te, mamoste!» û ew maç kir. 50 Îsa jê re got: « Heval, tu ji bo çi hatî?» Hingê ew hatin, destên xwe danîn ser Îsa û ew girtin. 51 Û a vay, yek ji yên ku bi Îsa re bûn, destê xwe dirêj kir, şûrê xwe kişand û li xulamê kahînekî mezin da û guhê wî jê kir. 52 Hingê Îsa jê re got: « Şûrê xwe vegerîne cihê wî, çimkî hemû yên ku şûr hildin, ewê bi şûr bên kuştin.» 53 Ma tu difikirî ku ez nikarim niha ji Bavê xwe lava bikim û ew jî niha ji diwanzdeh lejyonan zêdetir milyaketan bigihîne min? 54 Lê belê çawa nivîsarên pîroz wê bên cih, ku dibêjin divê wisa be? 55 Di wê gavê de Îsa ji elaletê re got: « Ma hûn wek dizekî bi şûr û daran derketine ku min bigirin? Ez her roj di Perestgehê de bi we re rûdiniştim û hîn dikir, lê we ez negirt. 56 Lê ev hemû hatin kirin, da ku nivîsarên pêxemberan bên cih. Hingê hemû şagirtan ew hiştin û reviyan. 57 Yên ku Îsa girtin, ew birin ba Qeyafayê Serokkahîn, li wir qanûnzan û rûspî civiyabûn.
3
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
58 Lê Petrûs ji dûr ve li pey wî çû heta hewşa kahîn a sereke û ket hundir û bi xizmetkaran re rûnişt, da ku dawiyê bibîne. 59 Serekên kahînan, rûspiyên welêt û hemû civîna giregiran li dijî Îsa şahidiya derewîn digeriyan, da ku wî bikujin. 60 Lê nedîtin: her çend gelek şahidên derewîn hatin jî, lê nedîtin. Di dawiyê de du şahidên derewîn hatin, 61 Û gotin: «Vî zilamî got: Ez dikarim Perestgeha Xwedê hilweşînim û di sê rojan de ava bikim.» 62 Serokkahîn rabû ser xwe û jê re got: «Ma tu tiştekî nabêjî? Ev çi şahidiyê didin ku ev li dijî te ne?» 63 Lê Îsa bêdeng ma. Serokkahîn bersîv da û jê re got: «Ez te bi navê Xwedayê zindî sond dixwim, ku tu ji me re bêjî ka tu Mesîh î, Kurê Xwedê yî?» 64 Îsa jê re got: « Te got! Lê ez ji we re dibêjim: Ji niha û pê ve hûnê Kurê Mirov li milê rastê yê hêzê rûniştî û li ser ewrên ezmanan tê bibînin.» 65 Hingê kahînê mezin cilên xwe çirandin û got: «Wî kufr kir; êdî çi hewcedariya me bi şahidan heye? Va ye, niha we kufrê wî bihîst.» 66 Hûn çi difikirin? Wan bersiv dan û gotin: «Ew sûcdarê mirinê ye». 67 Hingê tif kirin rûyê wî û li wî dan; hinekan jî bi kefên destên xwe lê dan, 68 û digotin: «Ey Mesîh, pêxemberîtiyê ji me re bike, kî ye ku li te xist?» 69 Petrûs li derve, li qesrê rûniştibû. Keçikek hat ba wî û got: «Tu jî bi Îsayê Celîlî re bûyî». 70 Lê ewî li ber hemûyan înkar kir û got: «Ez nizanim tu çi dibêjî». 71 Û gava ew derket derve ber eywanê, keçikeke din ew dît û ji yên li wir re got: «Ev jî bi Îsayê Nisretî re bû.» 72 Û wî dîsa bi sond înkar kir û got: «Ez wî mirovî nas nakim». 73 Û piştî demekê ewên ku li wir sekinîbûn hatin ba wî û ji Petrûs re gotin: «Bi rastî tu jî yek ji wan î, çimkî axaftina te te nîşan dide.» 74 Hingê dest bi nifir û sondxwarinê kir û got: «Ez wî mirovî nas nakim!» Û di cih de dîk qêriya. 75 Û Petrûs gotina Îsa bi bîr anî, ku jê re gotibû: «Berî ku dîk biqîre, tuê sê caran min înkar bikî.» Ew derket derve û bi dilşewatî giriya. Metta 27 1 Gava sibeh bû, hemû serokên kahînan û rihspiyên gel li dijî Îsa şêwirîn ku wî bikujin. 2 Û gava ew girêdan, birin û dan destê Pontius Pîlatosê walî. 3 Hingê Cihûdayê ku ew dabû dest, gava dît ku ew mehkûm bûye, poşman bû, sî zîv vegerand ba serokên kahînan û rûspiyan, 4 û gotin: «Min guneh kir, çimkî min xwîna bêguneh da.» Wan jî got: «Me çi ji vê ye? Tu li vê binêre.» 5 Û ew zîv avêtin nav Perestgehê, derket û çû û xwe daliqand. 6 Û serokên kahînan zîv hildan û gotin: «Ne destûr e ku meriv wan bixe xezîneyê, ji ber ku ew bihayê xwînê ye». 7 Û wan şêwir kir û bi wan zeviya seramîk kirîn, da ku xerîban tê de veşêrin. 8 Ji ber vê yekê, heta roja îro jî jê re Zeviya Xwînê tê gotin. 9 Hingê ew gotina ku ji hêla Yêremya pêxember ve hatibû gotin, hat cih: Û wan sî zîv, bihayê wî yê ku ji zarokên Îsraêl nirxandibûn, girtin. 10 Û ew ji bo zeviya kûzvan dan, wek ku Xudan ji min re emir kiribû. 11 Îsa li ber walî rawesta û walî jê pirsî û got: «Tu Padîşahê Cihûyan î?» Îsa jê re got: « Tu dibêjî.» 12 Û gava ku serokên kahînan û rûspiyan ew sûcdar kirin, wî tiştek bersiv neda. 13 Hingê Pîlatos jê re got: «Ma tu nabihîzî ku ew çiqas li dijî te şahidiyê dikin?» 14 Û ewî qet peyvekê jî bersiv neda wî; heta ku walî gelek ecêbmayî ma. 15 Di wê cejnê de, adet bû ku walî girtiyekî ku gel dixwest, ji bo gel berda. 16 Wê demê girtiyekî wan ê navdar hebû, bi navê Barabas.
4
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
17 Gava ku ew li hev civiyan, Pîlatos ji wan re got: «Hûn dixwazin ez kî ji we re berdim? Barabas, an Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin?» 18 Çimkî ew dizanibû ku ji hesûdîyê ew dabûne destê wî. 19 Gava ew li ser kursiya dadê rûnişt, jina wî gazî wî kir û got: «Tu tiştekî bi vî mirovê rast neke, çimkî îro di xewnê de min ji ber wî gelek êş kişand.» 20 Lê serokên kahînan û rûspiyan elalet razî kirin ku Barabas bixwazin û Îsa bikujin. 21 Walî bersiv da û ji wan re got: «Ji herduyan hûn dixwazin ez ji we re kîjanî berdim?» Wan got: «Barabas». 22 Pîlatos ji wan re got: «Hingê ez bi Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin çi bikim?» Hemûyan jê re gotin: «Bila bê xaçkirin». 23 Û walî got: «Çima, wî çi xerabî kiriye?» Lê ew hê bêtir qîriyan û gotin: «Bila bê xaçkirin.» 24 Gava Pîlato dît ku tiştekî bi ser naxe, lê belê deng û bergên wê zêdetir dibin, av hilda, li ber elaletê destên xwe şuşt û got: «Ez ji xwîna vî mirovê rast bêguneh im; hûn lê binêrin». 25 Hingê hemû gel bersiv da û got: «Xwîna wî li ser me û li ser zarokên me be». 26 Hingê Barabas ji wan re berda û piştî ku Îsa da ber qamçiyan, ew da destê wan ku bê xaçkirin. 27 Hingê leşkerên walî Îsa birin qesra resmî û hemû tabûra leşkeran li dora wî civandin. 28 Wan ew tazî kir û xiftanekî sor li wî kirin. 29 Û gava tacek ji stiriyan çêkirin, dan serê wî û qamîşek dan destê wî yê rastê. Li ber wî çok dan, tinazên xwe pê kirin û gotin: «Silav, ey Padîşahê Cihûyan!» 30 Û tif kirin ser wî, qamîş girtin û li serê wî dan. 31 Û piştî ku wan tinazên xwe pê kirin, wan xiftan ji ser wî derxistin û cilên wî lê kirin û ew birin ku wî xaç bikin. 32 Û gava ew derketin, wan zilamekî ji Kîrênê dît ku navê wî Şîmûn bû; ew neçar kirin ku xaça wî hilgire. 33 Û gava ew gihîştin cihekî ku jê re Golgota tê gotin, ku tê wateya "Cihê Qoqê", 34 Sirke bi jehrê tevlihevkirî dan wî ku vexwe. Gava wî tama wê tam kir, nexwest vexwe. 35 Û wan ew xaç kir, cilên wî bi pişk avêtin û li hev parve kirin, da ku ew gotina pêxember bê cih: Cilên min di nav xwe de parve kirin û li ser cilê min pişk avêtin. 36 Û li wir rûniştin û çavdêriya wî kirin. 37 Û nivîsara sûcdarkirinê li ser serê wî danî û got: EV ÎSA PADÎŞAHÊ CIHÛYAN E. 38 Hingê du rêbir jî bi wî re hatin xaçkirin, yek li milê rastê, yek jî li milê çepê. 39 Û ewên ku derbas dibûn, serê xwe dihejandin û ew rezîl dikirin 40 û digotin: «Ey ku Perestgehê hildiweşîne û di sê rojan de ava dike, xwe xilas bike. Eger tu Kurê Xwedê yî, ji xaçê dakeve xwarê.» 41 Bi vî awayî serokên kahînan, tevî qanûnzan û rûspiyan jî tinazên xwe pê dikirin û digotin: 42 Yên din xilas kir; xwe nikare xilas bike. Ger ew Padîşahê Îsraêlê ye, bila niha ji xaçê dakeve xwarê, û emê baweriyê bi wî bînin. 43 Ew baweriya xwe bi Xwedê anîbû; bila niha wî rizgar bike, ger ew dixwaze; çimkî wî got: Ez Kurê Xwedê me. 44 Dizên ku bi wî re hatibûn xaçkirin jî eynî tiştî li diranên wî dixistin. 45 Ji saet şeşan heta saet nehan tarî li seranserê welêt bû. 46 Û nêzîkî saet nehan Îsa bi dengekî bilind qêriya û got: « Elî, Elî, lama sabaxtanî?» yanî: «Xwedayê min, Xwedayê min, te çima ez hiştim?» 47 Gava hin ji yên ku li wir sekinîbûn ev bihîstin, gotin: «Ev zilam gazî Êlyas dike». 48 Yek ji wan yekser bezî, kefek hilda, bi sirkê tije kir, danî ser qamîşek û da wî ku vexwe. 49 Yên din gotin: «Bila em bibînin, gelo Êlyas wê bê ku wî xilas bike». 50 Îsa dîsa bi dengekî bilind qêriya û ruhê xwe da. 51 Û, a vay, perdeya perestgehê ji jor heta jêr di du perçeyan de çiriya; erd lerizî û kevir jî çiriyan. 52 Û gor hatin vekirin û gelek laşên pîrozên ku razayî bûn rabûn. 53 Û piştî vejîna wî ji goran derketin û çûn bajarê pîroz û ji gelekan re xuya bûn.
5
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
54 Gava sersed û yên ku bi wî re çavdêriya Îsa dikirin erdhej û tiştên bûyî dîtin, pir tirsiyan û gotin: «Bi rastî jî ev Kurê Xwedê bû». 55 Gelek jin li wir hebûn û ji dûr ve temaşe dikirin; ew ji Celîlê li pey Îsa diçûn û xizmeta wî dikirin. 56 Di nav wan de Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûb û Yûsûs û diya kurên Zebedî hebûn. 57 Dema ku êvar bû, zilamekî dewlemend ê ji Arîmetyayê hat, navê wî Ûsiv bû, ku ew bi xwe jî şagirtê Îsa bû. 58 Ew çû cem Pîlato û cesedê Îsa jê xwest. Hingê Pîlato emir da ku cesed bidinê. 59 Û gava Ûsiv cesed hilda, wî ew bi destmaleke keten a paqij pêça. 60 Û ew di gora xwe ya nû de, ya ku wî di kevir de kolabû, danî. Kevirekî mezin li ber deriyê gorê gerand û çû. 61 Û Meryema Mejdelanî û Meryema din li hember gorê rûniştibûn. 62 Roja din, ya piştî roja Amadekirinê, serokên kahînan û Ferîsî li cem Pîlato civiyan, 63 Û gotin: «Xudan, em tînin bîra xwe ku wî xapînokî, dema ku hê sax bû, got: «Piştî sê rojan ez ê ji nişkê ve rabim». 64 Ji ber vê yekê ferman bide ku gor heta roja sisiyan bê parastin, da ku şagirtên wî bi şev neyên û wî nedizin û ji gel re nebêjin: 'Ew ji nav miriyan rabûye!' Bi vî awayî xapandina dawîn wê ji ya yekem xerabtir be. 65 Pîlatos ji wan re got: «Nobedar li cem we hene; herin, heta ku hûn dikarin wê ewle bikin.» 66 Ew çûn gorê ewle kirin, kevir mor kirin û nobedar danîn. Metta 28 1 Di dawiya roja Şemiyê de, di roja yekem a heftiyê de, gava ku ber bi sibê ve diçû, Meryema Mejdelanî û Meryema din hatin ku gorê bibînin. 2 Û wa ye, erdhejek mezin çêbû, çimkî milyaketê Xudan ji ezmanan daket û hat, kevir ji derî veguhest û li ser rûnişt. 3 Rûyê wî wek birûskê bû û cilên wî wek berfê spî bûn. 4 Û ji tirsa wî nobedar lerizîn û bûn wek miriyan. 5 Milyaket bersiv da û ji jinan re got: «Netirsin, çimkî ez dizanim ku hûn li Îsa digerin, yê ku hatibû xaçkirin. 6 Ew li vir nîne, çimkî ew ji mirinê rabûye, wek ku wî gotiye. Werin, cîhê ku Xudan lê dirêjkirî bû bibînin. 7 Û zû herin û ji şagirtên wî re bêjin ku ew ji nav miriyan rabûye û va ye, ew berî we diçe Celîlê; li wir hûnê wî bibînin. Va ye, min ji we re gotiye. 8 Ew bi lez ji gorê derketin, bi tirs û şahîyeke mezin û bazdan ku ji şagirtên wî re bêjin. 9 Û gava ew çûn ku ji şagirtên wî re bêjin, îcar Îsa rastî wan hat û got: « Silav li we hemûyan!» Ew nêzîkî wî bûn, lingên wî girtin û perizîn wî. 10 Hingê Îsa ji wan re got: « Netirsin, herin û ji birayên min re bêjin ku ew herin Celîlê û li wir wê min bibînin.» 11 Gava ew diçûn, hinek ji nobedaran hatin bajêr û her tiştê ku qewimîbû ji serokên kahînan re gotin. 12 Û gava ew bi rûspiyan re civiyan û şêwirîn, gelek pere dan leşkeran. 13 û gotin: «Bibêjin, şagirtên wî bi şev hatin û dema ku em di xew de bûn, ew dizîn.» 14 Û eger ev yek bigihêje guhê walî, em ê wî razî bikin û we ewle bikin. 15 Wan pere girtin û çawa ku ji wan re hatibû hînkirin, kirin; û ev gotin heta roja îro di nav Cihûdan de belav bûye. 16 Hingê her yanzdeh şagirt çûn Celîlê, çiyayê ku Îsa ji wan re gotibû ku herin wir. 17 Û gava wan ew dît, perizîn wî; lê hinekan guman kirin. 18 Îsa hat û ji wan re got: « Hemû desthilatî li ezman û li erdê ji min re hatiye dayîn. 19 Loma herin û hemû miletan bibin şagirtên Xwedê, wan bi navê Bav û Kur û Ruhê Pîroz imad bikin.
6
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
20 Fêrî wan bikin ku hemû tiştên ku min li we emir kirine, pêk bînin. Û va ye, ez her dem bi we re me, heta dawiya dinyayê. Amîn.
Mizgîniya Marqos Marqos 14 1 Piştî du rojan Cejna Derbasbûnê û Nanê Bêhevîrtirşk bû. Serokkahîn û Şerîetzan li rêyekê digeriyan ku wî bi hîle bigirin û bikujin. 2 Lê wan got: «Ne di roja cejnê de, da ku di nav gel de tevlihevî çênebe». 3 Û gava ew li Beytanyayê, li mala Şîmûnê bicûzam li ser sifrê rûniştibû, jinikek hat ku qutiyek ji alabasterê tijî rûnê nardê yê pir biha digirt; qutî şikand û ew rijand ser serê wî. 4 Hin kes hêrs bûn û gotin: «Çima ev bîhnxweşiya bêhnê berbat bû?» 5 Çimkî ew dikaribû ji sê sed dînarî zêdetir bihata firotin û bidaya feqîran. Û wan li dijî wê gilî û gazin kirin. 6 Îsa got: « Bila ew bi tenê bimîne; çima hûn wê aciz dikin? Wê karekî baş li min kir.» 7 Çimkî feqîr her gav bi we re ne, û kengê hûn bixwazin hûn dikarin qencîyê li wan bikin; lê ez her gav li cem we nînim. 8 Wê çi ji destê wê dihat kir: ew ji pêş ve hat ku laşê min ji bo veşartinê rûn bike. 9 Bi rastî ez ji we re dibêjim: Li her derê dinyayê ku ev Mizgînî bê belavkirin, ev tiştê ku wê kiriye jî wê ji bo bîranîna wê bê gotin. 10 Cihûdayê Îsxeryotî, yek ji diwanzdehan, çû ba serokên kahînan, da ku Îsa bide destê wan. 11 Gava wan ev bihîst, kêfxweş bûn û soz dan ku pereyan bidin wî. Û ew li rêyek digeriya ku wî bide destê guncaw. 12 Û roja yekem a Cejna Nanê Bêhevîrtirşk, dema ku wan Şîva Derbasbûnê serjê dikir, şagirtên wî jê re gotin: «Tu dixwazî ku em herin û Şîva Derbasbûnê ji bo te amade bikin ku tu bixwî?» 13 Îsa du ji şagirtên xwe şand û ji wan re got: « Herin bajêr û li wir zilamek wê rastî we bê ku kûpekî avê hildigire; li pey wî herin. 14 Û li ku derê ew bikeve hundir, ji xwediyê malê re bêjin: Mamoste dibêje: 'Odeya mêvanan li ku ye ku ez ê bi şagirtên xwe re Cejna Derbasbûnê lê bixwim?' 15 Ewê odeyeke jorîn a mezin a xemilandî û amadekirî nîşanî we bide; li wir ji bo me amade bikin. 16 Şagirtên wî çûn û çûn bajêr û çawa ku wî ji wan re gotibû dîtin û şîva Derbasbûnê amade kirin. 17 Û êvarê ew bi diwanzdehan re tê. 18 Û gava ew rûniştin û xwarin, Îsa got: « Bi rastî ez ji we re dibêjim, yek ji we ku bi min re bixwe, wê min bide dest». 19 Ewana dest bi xemgîniyê kirin û yek bi yek jê pirsîn: «Ez im?» û yekî din got: «Ez im?» 20 Wî jî bersiv da û ji wan re got: « Yek ji diwanzdehan e ku bi min re di firaxê de dixe.» 21 Rast e, Kurê Mirov diçe, wek ku li ser wî hatiye nivîsandin. Lê wey li wî mirovî ku Kurê Mirov bi destê wî bê dayîn! Çêtir e ku ew mirov qet nehata dinyayê. 22 Û gava ew dixwarin, Îsa nan hilda, pîroz kir, şikand, da wan û got: « Bigirin, bixwin, ev laşê min e». 23 Û wî kasa hilda, piştî ku şikir kir, da wan û hemûyan jê vexwarin. 24 Û wî ji wan re got: « Ev xwîna min a Peymana Nû ye, ku ji bo gelekan tê rijandin. 25 Bi rastî ez ji we re dibêjim, ez êdî ji berê rezê venaxwim, heta wê roja ku ez di Padîşahiya Xwedê de wê nû vexwim. 26 Û gava wan îlahîyek got, ew derketin çiyayê Zeytûnê. 27 Îsa ji wan re got: « Hûn hemû jî wê îşev li ser min bikevin, çimkî hatiye nivîsandin: Ezê şivan bixim û pez wê belav bibin.» 28 Lê piştî ku ez ji mirinê rabim, ez ê berî we biçim Celîlê. 29 Lê Petrûs jê re got: «Her çiqas hemû jî bikevin û sist bibin jî, ez na.»
7
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
30 Îsa jî jê re got: « Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro, di vê şevê de, berî ku dîk du caran biqîre, tuyê sê caran min înkar bikî.» 31 Lê ew hîn bi tundî digot: «Eger ez jî bi te re bimrim, ez ê tu carî te înkar nekim.» Hemûyan jî wisa got. 32 Û ew gihîştin cihekî ku navê wî Gêtsemanî bû. Û wî ji şagirtên xwe re got: « Heta ku ez dua bikim, li vir rûnin.» 33 Û wî Petrûs, Aqûb û Yûhenna bi xwe re birin û dest pê kir ku pir şaş û xemgîn bibe. 34 Û ji wan re got: « Canê min pir xemgîn e, heta mirinê. Li vir bimînin û hişyar bin.» 35 Hinekî pêş ve çû, ket erdê û dua kir ku, heke mimkun be, ew saet ji wî derbas bibe. 36 Û wî got: «Abba, Bav, her tişt ji te re mimkun e; vê kasê ji min dûr bixe. Lê ne tiştê ku ez dixwazim, lê tiştê ku tu dixwazî.» 37 Û ew hat û wan di xew de dît û ji Petrûs re got: « Şimûn, ma tu di xew de yî? Ma tu nikarî saetekê jî hişyar bimînî?» 38 Hişyar bin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê. Ruh bi rastî amade ye, lê beden qels e. 39 Û dîsa çû, dua kir û eynî gotin got. 40 Û gava ew vegeriya, ew dîsa di xew de dîtin (çimkî çavên wan giran bûbûn) û nizanibûn çi bersiva wî bidin. 41 Û cara sisiyan tê û ji wan re dibêje: « Niha razin û bêhna xwe vedin. Bes e, saet hat; va ye, Kurê Mirov dikeve destê gunehkaran.» 42 Rabin, em herin; a vay, ewê ku min dide dest nêzîk bûye. 43 Û di cih de, dema ku ew hîn diaxivî, Cihûda, yek ji diwanzdehan, hat, û bi wî re elaleteke mezin bi şûr û daran, ji aliyê serokên kahînan, qanûnzanan û rûspiyan ve hatibûn şandin. 44 Yê ku ew dida dest nîşanek dabû wan û gotibû: «Ez kê maç bikim, ew e; wî bigirin û bi ewlehî bibin.» 45 Û hema ku ew gihîşt wir, yekser çû cem wî û got: «Mamoste, mamoste!» û ew maç kir. 46 Û wan destên xwe danîn ser wî û ew girtin. 47 Û yekî ji yên ku li wir sekinîbûn şûr kişand û li xulamê kahîn ê serok da û guhê wî jê kir. 48 Îsa bersiv da û ji wan re got: « Ma hûn wek dizekî bi şûr û daran derketine ku min bigirin? 49 Ez her roj di Perestgehê de li cem we bûm û hîn dikir, lê we ez negirtim. Lê belê divê nivîsarên pîroz bên cih. 50 Û hemûyan ew hişt û reviyan. 51 Xortek li pey wî diçû ku perçeyekî keten li ser laşê xwe yê tazî pêçabû; xortan ew girtin. 52 Û wî qumaşê keten hişt û tazî ji ber wan reviya. 53 Û Îsa birin ba Serokkahîn; hemû serokên kahînan, rûspî û qanûnzan li wir civiyan. 54 Petrûs ji dûr ve li pey wî çû, heta di hundirê hewşa kahîn a sereke de. Ew bi xizmetkaran re rûnişt û li ber agir xwe germ kir. 55 Û serokên kahînan û hemû civatê li dijî Îsa şahidiyê digeriyan, da ku wî bikujin, lê nedîtin. 56 Ji ber ku gelek kesan li dijî wî şahidiya derewîn kirin, lê şahidiya wan li hev nedikir. 57 Hinek rabûn û li dijî wî şahidiya derewîn kirin û gotin: 58 Me bihîst ku wî got: Ezê vê Perestgeha ku bi destan hatiye çêkirin hilweşînim û di nav sê rojan de ezê yekî din ê bê destan ava bikim. 59 Lê belê şahidiya wan jî li hev nedikir. 60 Serokkahîn li navendê rabû ser piyan û ji Îsa pirsî: «Ma tu tiştekî nabêjî? Ev çi şahidiyê didin ku ev li dijî te ne?» 61 Lê ew bêdeng ma û tiştek bersiv neda. Serokkahîn dîsa jê pirsî û jê re got: «Ma tu Mesîh î, Kurê Xwedayê Pîroz?» 62 Îsa got: « Ez im. Û hûnê Kurê Mirov bibînin ku li milê rastê yê hêzê rûniştiye û li ser ewrên ezmanan tê.» 63 Hingê kahînê mezin cilên xwe çirandin û got: «Çi hewcedariya me bi şahidan heye?» 64 We kufr bihîst. Hûn çi difikirin? Û hemûyan ew sûcdarê mirinê dîtin.
8
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
65 Hinekan dest pê kir ku tif bikin ser wî, rûyê wî bigirin, lêxin û jê re bêjin: «Pêxembertiyê bike!» Û xizmetkaran bi kefên destên xwe lê dan. 66 Gava Petrûs li jêr li qesrê bû, yek ji xizmetkarên Serokkahîn hat. 67 Û gava wê dît ku Petrûs xwe germ dike, li wî nihêrî û got: «Û tu jî bi Îsayê Nisretî re bûyî». 68 Lê wî înkar kir û got: «Ez nizanim û fêm nakim ku tu çi dibêjî!» Û ew derket derve eywanê û dîk qêriya. 69 Û keçikeke din ew dît û dest pê kir û ji yên li wir sekinî re got: «Ev yek ji wan e». 70 Lê wî dîsa înkar kir. Piştî demekê, yên ku li wir sekinîbûn dîsa ji Petrûs re gotin: «Bi rastî tu jî yek ji wan î, çimkî tu Celîlî yî û axaftina te jî bi vê yekê re li hev tê.» 71 Lê ewî dest bi nifir û sondê kir û got: «Ez vî mirovî nas nakim, yê ku hûn qala wî dikin». 72 Û cara duyemîn dîk qêriya. Û Petrûs ew gotina ku Îsa jê re gotibû anî bîra xwe: « Berî ku dîk du caran biqîre, tuyê sê caran min înkar bikî.» Û gava wî ev yek fikirî, giriya. Marqos 15 1 Û tavilê sibê, serokên kahînan bi rihspî, şerîetzan û hemû civîna giregiran re şêwirîn, Îsa girêdan, birin û dan Pîlatos. 2 Pîlato jî jê pirsî: «Ma tu Padîşahê Cihûyan î?» Wî jî bersiv da û got: « Tu dibêjî.» 3 Serokkahînan gelek tiştan ew tawanbar kirin, lê wî qet bersiv neda. 4 Pîlato dîsa jê pirsî û got: «Ma tu tiştekî bersiv nadî? Binêre, ew çiqas şahidiyê li dijî te dikin.» 5 Lê Îsa hîn jî tiştek bersiv neda; ewqas ku Pîlatos ecêbmayî ma. 6 Di wê cejnê de, wî ji wan re girtiyekî, her kesê ku ew dixwest, berda. 7 Yekî bi navê Barabas hebû, ku tevî wan ên ku bi wî re serhildan kiribûn û di serhildanê de kuştibûn, girtî bû. 8 Û elalet bi dengekî bilind qîr kir û xwest ku ew her tiştê ku her dem bi wan dikir, bike. 9 Pîlatos bersiv da wan û got: «Hûn dixwazin ku ez Padşê Cihûdan ji we re berdim?» 10 Çimkî ew dizanibû ku serokên kahînan ji ber çavnebariyê ew dabûn destê wî. 11 Lê serokên kahînan elaletê teşwîq kirin ku ew ji wan re Barabas berde. 12 Pîlato dîsa bersiv da û ji wan re got: «Hûn dixwazin ez çi bi wî yê ku hûn jê re dibêjin Padşê Cihûyan bikim?» 13 Û wan dîsa qîr kir: «Wî xaç bike!» 14 Hingê Pîlatos ji wan re got: «Çima, wî çi xerabî kiriye?» Lê wan hê bêtir qîr kir: «Wî xaç bike!» 15 Hingê Pîlatos, ji ber ku dixwest elaletê razî bike, Barabas ji wan re berda û piştî ku Îsa da ber qamçiyan, da destê wan ku bê xaçkirin. 16 Û leşkeran ew birin hundirê hola ku jê re Pretorium tê gotin, û hemû tabûra leşkeran li hev civandin. 17 Û wan cilên binefşî li wî kirin û tacek ji stiriyan çêkirin û li serê wî danîn. 18 Û dest bi silavkirina wî kirin û gotin: «Silav li te be, ey Padîşahê Cihûdan!» 19 Û bi qamîşekê li serê wî dixistin, tif dikirin ser wî û çok didan û perizîn wî. 20 Û gava tinazên xwe pê kirin, cilê binefşî jê kirin û cilên wî lê kirin û ew derxistin derve ku wî xaç bikin. 21 Wan Şimûnê Kîrênî, bavê Skender û Rûfos, ku ji zeviyê vedigeriya û di wir re derbas dibû, neçar kirin ku xaça wî hilgire. 22 Û ew anîn cihê Golgota, ku tê wergêrandin: Cihê Qoqê. 23 Û şeraba bi murê tevlihevkirî dan wî ku vexwe, lê wî qebûl nekir. 24 Û gava wan ew xaç kir, cilên wî bi pişk avêtin, ka her kes çi bistîne, li hev parve kirin. 25 Û saeta sisiyan bû, û ew xaç kirin. 26 Û nivîsara sûcdarkirina wî li ser hatibû nivîsandin: PADÎŞAHÊ CIHÛYAN. 27 Û du diz jî pê re xaç kirin; yek li milê wî yê rastê û yê din li milê wî yê çepê. 28 Û nivîsara pîroz a ku dibêje: «Û ew bi xerabkaran re hat hesabkirin, hat cih».
9
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
29 Û ewên ku derbas dibûn, serê xwe dihejandin û li wî nizim dikirin û digotin: «Ax, tu yê ku Perestgehê hildiweşînî û di sê rojan de ava dikî! 30 Xwe xilas bike û ji xaçê dakeve xwarê. 31 Bi vî awayî serokên kahînan jî bi qanûnzanan re di nav xwe de tinaz dikirin û digotin: «Yên din xilas kir, lê xwe nikare xilas bike». 32 Bila niha Mesîh, Padîşahê Îsraêlê, ji xaçê dakeve xwarê, da ku em bibînin û bawer bikin.» Û yên ku bi wî re hatibûn xaçkirin jî wî nizim dikirin. 33 Û gava saeta şeşan hat, tarî li seranserê welêt heta saeta nehan bû. 34 Û saeta nehan Îsa bi dengekî bilind qêriya û got: « Eloî, Eloî, lama sabaxtanî?» ku tê wergerandin: «Xwedayê min, Xwedayê min, te çima ez hiştim?» 35 Û hin ji yên ku li wir sekinîbûn, gava ev bihîstin, gotin: «Va ye, ew gazî Êlyas dike». 36 Yek bezî û kefek bi sirkê tijî kir, danî ser qamîşekê, da wî vexwe û got: «Bila em bibînin ka Êlyas wê bê ku wî bîne xwarê?» 37 Îsa bi dengekî bilind qêriya û ruhê xwe da. 38 Û perda Perestgehê ji jor heta jêr du perçe qelişî. 39 Û gava sersedê ku li hemberî wî rawesta bû, dît ku wî wisa qêriya û ruh da, got: «Bi rastî jî ev mirov Kurê Xwedê bû!» 40 Jinên ku ji dûr ve li wan dinihêrîn jî hebûn: di nav wan de Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûbê biçûk û Yûsês û Seloma hebûn. 41 (Ku gava ew li Celîlê bû, li pey wî çûn û xizmeta wî kirin) û gelek jinên din jî ku bi wî re hilkişiyan Orşelîmê. 42 Û gava êvar bû, ji ber ku ew roja Amadekirinê bû, yanî roja beriya Şemiyê, 43 Ûsivê Arîmetayî, şêwirmendekî birûmet, ku ew jî li benda Padîşahiya Xwedê bû, hat û bi cesaret çû cem Pîlato û cesedê Îsa xwest. 44 Pîlatos şaş ma ku ew jixwe miriye; gazî sersed kir û jê pirsî ka ew demek dirêj e miriye an na. 45 Û gava ji sersedî bihîst, cesed da Ûsiv. 46 Wî ketenekî tenik kirî, ew anî xwarê, pêça wî û ew xist goreke ku di kevir de hatibû kolandin. Kevirek li ber deriyê gorê gerand. 47 Meryema Mejdelanî û Meryema dîya Yûsûs dîtin ku ew li ku derê hatibû danîn. Marqos 16 1 Û gava roja Şemiyê derbas bû, Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûb û Seloma biharatên bîhnxweş kirrîn, da ku werin û wî rûn bikin. 2 Û roja yekem a heftiyê, di sibeha pir zû de, dema ku roj hilat, ew gihîştin gorê. 3 Û wan di nav xwe de got: «Kî dê ji bo me kevirê li ser deriyê gorê bigerîne?» 4 Û gava wan nihêrî, dîtin ku kevir ji cihê xwe hatiye gêrkirin, ji ber ku ew pir mezin bû. 5 Û gava ketin hundirê gorê, wan xortekî dît ku li aliyê rastê, cilûbergekî spî yê dirêj li xwe kiribû, rûniştibû û ew gelek tirsiyan. 6 Û wî ji wan re got: «Netirsin! Hûn li Îsayê Nisretî digerin, yê ku hatibû xaçkirin. Ew rabûye; ew li vir nîne. Va ye cihê ku ew lê danîne.» 7 Lê hûn herin, ji şagirtên wî û ji Petrûs re bêjin ku ew berî we diçe Celîlê; hûnê li wir wî bibînin, wek ku ji we re gotiye. 8 Ew zû derketin û ji gorê reviyan; çimkî lerizîn û ecêbmayî man; ji kesî re jî tiştek negotin; çimkî ditirsiyan. 9 Gava Îsa roja yekem a heftiyê sibê zû ji mirinê rabû, ew pêşî xwe nîşanî Meryema Mejdelanî da, ya ku wî heft cin jê derxistibûn. 10 Ew çû û ji wan re got ku ew ên ku bi wî re bûn, dema ku şîn dikirin û digirîn. 11 Û gava wan bihîst ku ew sax e û ji aliyê wê ve hatiye dîtin, bawer nekirin. 12 Piştî vê yekê, dema ku di rê de diçûn û diçûn gundan, ew bi awayekî din li duyan ji wan xuya bû. 13 Ew jî çûn û ji yên din re gotin, lê wan jî bawerî bi wan neanîn.
10
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
14 Paşê, dema ku ew li ser sifrê rûniştibûn, ew li yazdeh şagirtan xuya bû û wan ji ber bêbawerî û serhişkiya wan şermezar kir, ji ber ku wan ji yên ku ew piştî rabûna wî dîtibûn bawer nekirin. 15 Û wî ji wan re got: « Herin hemû dinyayê û Mizgîniyê li her afirîdeyê bidin bihîstin.» 16 Yê ku bawer bike û were imad kirin wê xilas bibe; lê yê ku bawer neke wê were mehkûm kirin. 17 Û ev nîşan wê bi wan ên ku bawer dikin re werin: Bi navê min wê cinan derxin; wê bi zimanên nû biaxivin; 18 Ewê maran bigirin; û heke ew tiştekî kujer vexwin, ew ê zirarê nede wan; ewê destê xwe deynin ser nexweşan û ew ê baş bibin. 19 Piştî ku Xudan bi wan re peyivî, ew ber bi ezmanan ve hate hilkişandin û li milê rastê yê Xwedê rûnişt. 20 Ew çûn û li her derê belav kirin, Xudan bi wan re dixebitî û bi nîşanên ku di pey wan de dihatin, peyvê piştrast dikir. Amîn.
Mizgîniya Lûqa Lûqa 22 1 Cejna Nanê Bêhevîr nêzîk bû, ku jê re Cejna Derbasbûnê tê gotin. 2 Serokên kahînan û qanûnzanan li rêbazekê digeriyan, da ku wî bikujin; ji ber ku ew ji gel ditirsiyan. 3 Hingê Şeytan ket nav Cihûdayê ku jê re Îsxeryotî digotin, ku yek ji wan donzdehan bû. 4 Ew çû û bi serokên kahînan û serweran re peyivî, ka ew çawa dikare wî bide destê wan. 5 Ew kêfxweş bûn û li hev kirin ku pereyan bidin wî. 6 Û wî soz da û li fersendê geriya ku bêyî ku elalet hebe, wî bide destê wan. 7 Û roja nanê bê hevîrtirşk hat, ku divê qurbana Derbasbûnê bihata serjêkirin. 8 Wî Petrûs û Yûhenna şandin û got: « Herin û ji bo me şîva Derbasbûnê amade bikin ku em bixwin». 9 Wan jê re got: «Tu dixwazî em li ku derê amade bikin?» 10 Û wî ji wan re got: « Gava hûn bikevin bajêr, zilamek wê rastî we bê ku kûpekî avê hildigire; li pey wî herin wê mala ku ew tê de dikeve.» 11 Û hûnê ji xwediyê malê re bêjin: Mamoste ji te re dibêje: ‘Ew odeya mêvanan li ku ye ku ezê bi şagirtên xwe re Cejna Derbasbûnê lê bixwim?’ 12 Ewê odeyeke jorîn a mezin a xemilandî nîşanî we bide; li wir amade bikin. 13 Ew çûn û wek ku wî ji wan re gotibû dîtin û şîva Derbasbûnê amade kirin. 14 Û gava saet hat, ew û diwanzdeh şandî jî pê re rûnişt. 15 Û wî ji wan re got: « Bi dilxwazî hemû min xwest ku berî ku ez cefayê bikişînim, vê Cejna Derbasbûnê bi we re bixwim. 16 Çimkî ez ji we re dibêjim, heta ku di Padîşahiya Xwedê de pêk neyê, ez êdî jê naxwim. 17 Û wî kasa hilda, şikir kir û got: « Vê bigirin û di nav xwe de parve bikin. 18 Ez ji we re dibêjim, heta ku Padîşahiya Xwedê neyê, ez ê ji berê rezê venexwim. 19 Û nan hilda, şikir kir, şikand, da wan û got: « Ev laşê min e ku ji bo we tê dayîn; vê yekê ji bo bîranîna min bikin.» 20 Her wiha piştî şîvê kasa hilda û got: « Ev kasa peymana nû ye bi xwîna min, ya ku ji bo we tê rijandin». 21 Lê va ye, destê wî yê ku min dide dest, li ser sifrê bi min re ye. 22 Û bi rastî Kurê Mirov diçe, wek ku hatiye destnîşankirin; lê wey li wî mirovî ku wî bide dest! 23 Û wan dest pê kir ku di nav xwe de bipirsin, ka kî ji wan wê vê yekê bike? 24 Û di nav wan de gengeşiyek jî hebû, ka kî ji wan wê mezin bê hesibandin. 25 Û wî ji wan re got: « Padîşahên miletan serdestiyê li ser wan dikin û yên ku serdestiyê li ser wan dikin, ji wan re xêrxwaz tê gotin.» 26 Lê hûn ne wisa bin; lê bila yê herî mezin di nav we de wek yê herî biçûk be û bila yê sereke jî wek yê ku xizmetê dike be.
11
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
27 Çimkî kî mezintir e, yê li ser sifrê rûniştî ye, an yê ku xizmet dike? Ma ne yê li ser sifrê rûniştî ye? Lê ez di nav we de wek yê ku xizmet dike me. 28 Hûn ew in ku di ceribandinên min de bi min re mane. 29 Û ez ji we re padîşahiyekê didim, çawa ku Bavê min ji min re daye. 30 Ku hûn di Padîşahiya min de li ser sifra min bixwin û vexwin û li ser textan rûnin û dadbarî diwanzdeh eşîrên Îsraêl bikin. 31 Xudan got: « Şimûn, Şimûn, va ye, Îblîs xwest ku we wek genim bihejîne. 32 Lê min ji bo te dua kir, da ku baweriya te neqelişe: û gava tu vegerî, birayên xwe xurt bike. 33 Û wî jê re got: «Xudan, ez amade me ku bi te re herim hem zindanê û hem jî mirinê». 34 Û wî got: « Petrûs, ez ji te re dibêjim ku îro dîk naqîre, heta ku tu sê caran înkar nekî ku tu min nas dikî.» 35 Û wî ji wan re got: « Dema ku min hûn bê kîsik, bê çente û bê pêlav şandin, ma tiştek ji we kêm bû? Wan got: «Tiştek tune.» 36 Hingê wî ji wan re got: «Lê niha, yê ku kîsikekê heye, bila wê bigire, û her weha tûrikekê jî. Û yê ku bê şûr e, bila cilê xwe bifiroşe û şûrekî bikire.» 37 Ez ji we re dibêjim ku ev tiştê ku hatiye nivîsandin divê di min de jî bê cih: Û ew bi xerabkaran re hat hesabkirin, çimkî tiştên ku bi min ve girêdayî ne, wê bi dawî bibin. 38 Wan got: «Xudan, va ye, du şûr hene!» Wî jî ji wan re got: « Bes e!» 39 Û ew wek her car derket û çû Çiyayê Zeytûnê, şagirtên wî jî li pey wî çûn. 40 Û gava ew gihîşt wir, ji wan re got: « Dua bikin ku hûn nekevin ceribandinê». 41 Û ew bi qasî avêtina kevirekî ji wan dûr ket, çok da, dua kir û got: 42 Û got: « Bav, eger tu bixwazî, vê kasê ji min dûr bixe. Lê belê ne daxwaza min, lê ya te be.» 43 Û ji ezmanan milyaketek jê re xuya bû û wî xurt kir. 44 Û di êş û azarê de bû, bi germîtir dua kir; xwêdana wî wek dilopên xwînê yên mezin diketin erdê. 45 Û gava ji dua rabû û hat ba şagirtên xwe, wî dît ku ew ji xemgîniyê di xew de ne. 46 Û ji wan re got: « Çima hûn radizin? Rabin û dua bikin, da ku hûn nekevin ceribandinê.» 47 Û gava ew hîn diaxivî, awa elaletek hat, û ewê ku jê re Cihûda digotin, yek ji diwanzdehan, li pêşiya wan diçû û nêzîkî Îsa bû ku wî maç bike. 48 Îsa jê re got: « Cihûda, ma tu bi maçkirinê Kurê Mirov didî destê xwe?» 49 Gava yên li dora wî dîtin ka wê çi bibe, jê re gotin: «Ya Xudan, ma em bi şûr lêxin?» 50 Û yekî ji wan li xulamê kahîn ê serok xist û guhê wî yê rastê jê kir. 51 Îsa bersîv da û got: « Heta niha hûn sebir bikin!» Wî destê xwe da guhê wî û ew qenc kir. 52 Hingê Îsa ji serokên kahînan, serwerên Perestgehê û rûspiyên ku hatibûn ba wî re got: « Ma hûn wek dizekî bi şûr û daran derketine?» 53 Gava ez her roj di Perestgehê de bi we re bûm, we destê xwe li min dirêj nekir; lê ev saeta we û desthilatdariya tariyê ye. 54 Hingê ew girtin û birin nav mala kahînekî mezin. Petrûs jî ji dûr ve li pey wî çû. 55 Û gava wan di nîvê hewşê de agir pêxist û li hev rûniştin, Petrûs jî di nav wan de rûnişt. 56 Lê keçikeke wî dît ku li kêleka agir rûniştiye, bi baldarî lê nihêrî û got: «Ev zilam jî bi wî re bû». 57 Lê wî ew înkar kir û got: «Ey jinikê, ez wî nas nakim». 58 Piştî demekê yekî din ew dît û got: «Tu jî ji wan î!» Petrûs got: «Mirov, ez ne ji wan im.» 59 Û nêzîkî saetekê şûnda, yekî din bi dilnizmî got: «Bi rastî ev jî bi wî re bû, çimkî ew Celîlî ye». 60 Petrûs got: «Mirov, ez nizanim tu çi dibêjî!» Û di cih de, dema ku ew hîn diaxivî, dîk qêriya. 61 Xudan zivirî û li Petrûs nihêrî. Petrûs gotina Xudan bi bîr anî, çawa ku wî jê re gotibû: « Berî ku dîk biqîre, tuê sê caran min înkar bikî». 62 Û Petrûs derket derve û bi dilşewatî giriya. 63 Û ew zilamên ku Îsa digirtin, pê kenîn û lê dan. 64 Çaxê çavên wî girêdan, li rûyê wî dan û jê pirsîn û gotin: «De ka pêxemberîtî bike, kî ye ku li te da?» 65 Û gelek tiştên din jî bi bêhurmetî li dijî wî gotin.
12
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
66 Û gava roj bû, rûspiyên gel, serokên kahînan û qanûnzan li hev civiyan û ew birin ber civîna xwe ya giregiran û gotin: 67 Tu Mesîh î? Ji me re bêje. Wî ji wan re got: « Eger ez ji we re bêjim jî, hûn bawer nakin.» 68 Û eger ez ji we bipirsim jî, hûn ê bersiva min nedin û ne jî ez berdim. 69 Ji niha û pê ve Kurê Mirov wê li milê rastê yê hêza Xwedê rûne. 70 Hingê hemûyan gotin: «Ma tu Kurê Xwedê yî?» Û wî ji wan re got: « Hûn dibêjin ku ez im.» 71 Wan jî got: «Ma êdî çi hewcedariya me bi şahidiyê heye? Çimkî me bi xwe ji devê wî bihîst.» Lûqa 23 1 Û hemû elaleta wan rabû û ew birin ba Pîlatos. 2 Û wan dest bi giliyê wî kirin û gotin: Me dît ku ev zilam milet ji rê derdixe û nahêle ku baca Qeyser bê dayîn û dibêje ku ew Mesîh Padîşah e. 3 Pîlato jî jê pirsî û got: «Tu Padîşahê Cihûyan î?» Wî jî bersiv da û got: « Tu dibêjî.» 4 Hingê Pîlatos ji serokên kahînan û gel re got: «Ez di vî mirovî de tu sûcekî nabînim». 5 Lê ew hê bêtir hêrs bûn û digotin: «Ew gel li seranserê Cihûstanê, ji Celîlê heta vir, dihejîne û hîn dike». 6 Gava Pîlato ji Celîlê bihîst, pirsî gelo ev mirov Celîlî ye? 7 Û gava ku wî zanî ku ew ji destê Hêrodes e, ew şand ba Hêrodes, ku di wan rojan de ew bi xwe jî li Orşelîmê bû. 8 Û gava Hêrodês Îsa dît, gelek kêfxweş bû, ji ber ku ew demek dirêj bû ku dixwest wî bibîne, ji ber ku wî gelek tişt li ser wî bihîstibû û hêvî dikir ku mûcîzeyek bi destê wî bibîne. 9 Wî gelek pirs ji wî kirin, lê Îsa qet bersîva wî neda. 10 Û serokên kahînan û qanûnzanan rabûn ser xwe û bi tundî ew tawanbar kirin. 11 Hêrodês bi leşkerên xwe re ew bêrûmet kir û tinazên xwe pê kir, cil û bergek spehî li wî kir û dîsa şand ba Pîlatos. 12 Û di heman rojê de Pîlatos û Hêrodes bûn dostên hev, çimkî berê ew dijminatiyê di navbera xwe de dikirin. 13 Û Pîlato, gava ku wî serokên kahînan, serweran û gel gazî civandin, 14 Ji wan re got: «We ev zilam anî ba min, wek yekî ku gel ji rê derdixe. Û va ye, min ew li ber we pirsî û min di van tiştên ku hûn wî pê sûcdar dikin de tu sûcê vî mirovî nedît.» 15 Ne jî Hêrodês, çimkî min we şand ba wî; û va ye, tiştekî ku hêjayî mirinê be pê nehatiye kirin. 16 Loma ezê wî ceza bikim û berdim. 17 (Çimkî divê di cejnê de ew yekî ji wan re berde.) 18 Lê wan hemûyan bi hev re qîr kir û gotin: «Vî mirovî rake û Barabas ji me re berde!» 19 (Ew ji ber serhildanekê ku li bajêr çêbûbû û ji ber kuştinê avêtibûn zindanê.) 20 Ji ber vê yekê Pîlato, ji ber ku dixwest Îsa berde, dîsa bi wan re peyivî. 21 Lê ew qîriyan û gotin: «Wî xaç bike, wî xaç bike!» 22 Cara sêyemîn ji wan re got: «Çima, wî çi xerabî kiriye? Min di wî de tu sedemek ji bo kuştinê nedît. Ji ber vê yekê ezê wî ceza bikim û berdim.» 23 Ew bi dengekî bilind li ser piyan bûn û dixwestin ku ew bê xaçkirin. Dengê wan û yê serokên kahînan bi ser ket. 24 Pîlato biryar da ku divê wekî ku wan dixwest be. 25 Û wî ewê ku ji ber serhildan û kuştinê avêtibûn zîndanê û ew dixwest, ji wan re berda; lê Îsa radestî daxwaza wan kir. 26 Û gava ew wî dibirin, wan Şîmûnê Kîrênî, ku ji zeviyan vedigeriya, girtin û xaç danîn ser milê wî, da ku li pey Îsa hilgire. 27 Û elaletek mezin ji gel û jinan li pey wî diçûn, ew jî şîn û şînê li ser wî dikirin. 28 Îsa zivirî ser wan û got: « Ya keçên Orşelîmê, li ser min negirîn, lê li ser xwe û li ser zarokên xwe bigirîn.
13
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
29 Çimkî, va ye, roj tên ku wê bêjin: Xwezî bi yên bêber û malzarokên ku zarok neanîne dinyayê û bi memik ên ku şîr nedaye. 30 Hingê ewê dest pê bikin û ji çiyayan re bêjin: Bi ser me de bikevin! Û ji giran re: Me veşêrin! 31 Çimkî eger ew van tiştan li ser darê kesk bikin, wê li ser darê hişk çi bibe? 32 Û du xerabkarên din jî bi wî re dibirin ku bên kuştin. 33 Û gava ew gihîştin wî cihê ku jê re Calvary tê gotin, li wir wî û xerabkaran, yek li milê rastê û yê din li milê çepê, xaç kirin. 34 Hingê Îsa got: « Bavê min, li wan bibihûre, çimkî ew nizanin çi dikin!» Wan cilên wî li hev parve kirin û pişk avêtin. 35 Gel jî li wir rawestabû û temaşe dikir. Serwer jî bi wan re tinazên xwe pê dikirin û digotin: «Wî yên din xilas kirin; bila xwe jî xilas bike, eger ew Mesîhê bijartîyê Xwedê be.» 36 Leşkeran jî qerfên xwe pê kirin, nêzîkî wî bûn û sirk dan wî, 37 Û digotin: «Heger tu padîşahê Cihûyan î, xwe xilas bike». 38 Û nivîsarek jî bi tîpên Yewnanî, Latînî û Îbranî li ser wî hatibû nivîsandin: EV PADÎŞAHÊ CIHÛYAN E. 39 Yek ji xerabkarên ku hatibûn daliqandin, wî nizim kir û got: «Eger tu Mesîh î, xwe û me xilas bike!» 40 Lê yê din lê hilat û got: «Ma tu ji Xwedê natirsî, çimkî tu jî di heman cezayê de yî?» 41 Û em bi rastî jî dadperwer in; çimkî em heqê kirinên xwe distînin, lê vî mirovî tiştekî xerab nekiriye. 42 Û wî ji Îsa re got: «Ya Xudan, gava tu bigihîjî Padîşahiya xwe, min bi bîr bîne.» 43 Îsa jê re got: « Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro tuyê bi min re di bihuştê de bî.» 44 Û nêzîkî saet şeşan bû, û tarîyek li ser hemû erdê heta saet nehan bû. 45 Û roj tarî bû û perdeya Perestgehê ji nîvê ve çiriya. 46 Û Îsa bi dengekî bilind qêriya û got: « Bav, ez ruhê xwe dispêrim destên te!» Û piştî ku ev got, ruh da. 47 Gava sersedî tiştê ku qewimî dît, pesnê Xwedê da û got: «Bi rastî ev mirovekî rast bû». 48 Û hemû ew gelê ku ji bo wê dîmenê civiyabû, gava tiştên ku qewimîbûn dîtin, li singê xwe xistin û vegeriyan. 49 Hemû nasên wî û jinên ku ji Celîlê li pey wî hatibûn, ji dûr ve rawestabûn û van tiştan temaşe dikirin. 50 Û va ye, zilamek bi navê Ûsiv hebû, şêwirmend; ew zilamekî qenc û rast bû. 51 (Ew bi niyet û kirina wan razî nebûbû;) ew ji Arîmetyayê bû, bajarekî Cihûyan; ew bi xwe jî li benda Padîşahiya Xwedê bû. 52 Ev zilam çû cem Pîlato û cesedê Îsa xwest. 53 Û ew ji xaçê anî, bi keten pêça û xist goreke ku di kevir de hatibû kolandin, ku berê mirov lê nehatibû danîn. 54 Û ew roj roja Amadekirinê bû û Şemî dest pê dikir. 55 Ew jinên ku ji Celîlê bi wî re hatibûn jî li pey wî çûn û gor û çawa cesedê wî hatiye danîn dîtin. 56 Û ew vegeriyan, biharat û rûn amade kirin û roja Şemiyê li gor fermanê bêhna xwe vedan. Lûqa 24 1 Roja yekem a heftiyê, serê sibê pir zû, ew bi xwe re çûn ser gorê. Bi xwe re hin kesên din jî anîn û biharatên ku amade kiribûn anîn. 2 Û wan kevir ji ser gorê ve gêrkirî dît. 3 Û ew ketin hundir, lê cesedê Xudan Îsa nedîtin. 4 Û gava ew ji ber vê yekê pir şaş û metel man, nişkê ve du zilam bi cilên geş li ba wan rawestiyan. 5 Gava ji tirsan rûyê xwe kirin erdê, ji wan re gotin: «Çima hûn di nav miriyan de li yê zîndiyan digerin?»
14
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
6 Ew li vir nîne, lê ji mirinê rabûye. Bînin bîra xwe ku wî çawa bi we re peyivî dema ku ew hîn li Celîlê bû, 7 Û digot: Divê Kurê Mirov bê dayîn destê mirovên gunehkar, bê xaçkirin û roja sêwemîn ji mirinê rabe. 8 Û wan gotinên wî bi bîr anîn, 9 Ew ji gorê vegeriyan û van hemû tiştan ji yanzdeh şagirtan û ji hemû yên din re gotin. 10 Yên ku van tiştan ji şandiyan re gotin, Meryema Mejdelanî, Yohana, Meryema diya Aqûb û jinên din ên ku bi wan re bûn. 11 Û gotinên wan ji wan re wek çîrokên pûç xuya bûn û wan baweriya xwe bi wan neanîn. 12 Hingê Petrûs rabû ser xwe û ber bi gorê ve bazda. Gava ku xwar bû, wî cilên keten ên ku li wir bûn dît, ew tenê li wir bûn. Ew çû û di dilê xwe de li ser tiştê ku qewimîbû şaş ma. 13 Û va ye, di heman rojê de du ji wan çûn gundekî bi navê Emmaus, ku bi qasî şêst meydan dûrî Orşelîmê bû. 14 Û ew li ser van hemû tiştên qewimî bi hev re diaxivîn. 15 Û gava ew bi hev re diaxivîn û ji hev dipirsîn, Îsa bi xwe nêzîk bû û bi wan re çû. 16 Lê çavên wan girtî bûn, da ku ew wî nas nekin. 17 Û wî ji wan re got: « Ev çi axaftin in ku hûn di rê de bi hev re dikin û xemgîn in?» 18 Yekî ji wan, ku navê wî Kleopas bû, bersîv da û got: «Ma tu tenê li Orşelîmê xerîb î û di van rojan de tiştên ku li wir qewimîne nizanî?» 19 Û wî ji wan re got: «Çi?» Wan jê re got: «Derbarê Îsayê Nisretî de, ku pêxemberekî bi kirinê û bi gotinê li ber Xwedê û hemû gel bi hêz bû. 20 Û çawa serokên kahînan û serwerên me ew radestî mirinê kirin û xaç kirin. 21 Lê me bawer dikir ku ew ê Îsraêl xilas bike. Ji bilî van hemûyan, îro roja sisiyan e ku ev tişt bûne. 22 Û hin jinên ji nav me jî, yên ku zû li ser gorê bûn, me matmayî kirin. 23 Û gava wan cesedê wî nedît, hatin û gotin ku wan dîtinek milyaketan jî dîtine, ku digotin ew sax e. 24 Û hin ji yên ku bi me re bûn, çûn ser gorê û dîtin ku jinan jî wisa bû, lê ew nedîtin. 25 Hingê wî ji wan re got: « Ey bêaqil û yên ku hûn bi dilgiranî hemû tiştên ku pêxemberan gotine bawer dikin! 26 Ma ne diviyabû Mesîh ev tişt bikişanda û bigihîşta rûmeta xwe? 27 Û ji Mûsa û hemû pêxemberan dest pê kir, tiştên ku li ser wî di hemû nivîsarên pîroz de hatibûn nivîsandin ji wan re şîrove kir. 28 Û ew nêzîkî gundê ku diçûn bûn, û wî xwe wek ku dixwaze dûrtir biçe, da nasîn. 29 Lê wan ew neçar kir û gotin: «Li cem me bimîne, çimkî êvar e û roj jî pir dirêj bûye!» Û ew çû hundir da ku li cem wan bimîne. 30 Û gava ew bi wan re li ser sifrê rûnişt, nan hilda, dua kir, şikand û da wan. 31 Û çavên wan vebûn û wan ew nas kir; lê ew ji ber çavên wan winda bû. 32 Wan ji hev re got: «Gava ku ew di rê de bi me re diaxivî û nivîsarên pîroz ji me re şîrove dikir, ma dilê me di hundirê me de nedişewitî?» 33 Û ew di heman saetê de rabûn û vegeriyan Orşelîmê û dîtin ku yanzdeh şagirt û yên bi wan re li hev civiyane. 34 û digotin: «Bi rastî Xudan ji mirinê rabûye û xwe nîşanî Şimûn daye». 35 Wan jî got ku çi di rê de qewimîbûn û çawa di şikandina nan de ew ji wan re hatiye naskirin. 36 Û gava ew van diaxivîn, Îsa bi xwe di nav wan de rawesta û ji wan re got: « Silamet li ser we be!» 37 Lê ew gelek tirsiyan û lal bûn û guman kirin ku wan ruhek dîtiye. 38 Û wî ji wan re got: « Çima hûn tengav in? Çima di dilê we de fikir derdikevin?» 39 Li dest û lingên min binêrin, ez bi xwe me; destên xwe bidin min û bibînin; çimkî ruh bê goşt û hestî ye, lê çawa hûn dibînin ku ez xwedî hestî me. 40 Û gava wî ev got, dest û lingên xwe nîşanî wan da. 41 Û gava wan ji şabûnê hîn bawer nedikir û şaşmayî bûn, wî ji wan re got: « Li vir xwarinek li ba we heye?»
15
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
42 Wan jî perçek ji masiyekî biraştî û perçek ji şaneyek hingiv dan wî. 43 Û ew girt û li ber wan xwar. 44 Û wî ji wan re got: « Ev ew gotinên ku min ji we re digotin, dema ku ez hîn li cem we bûm, ku divê hemû tiştên ku di Şerîeta Mûsa, di pêxemberan û di Zebûr de li ser min hatine nivîsandin, bên cih.» 45 Hingê wî têgihîştina wan vekir, da ku ew nivîsarên pîroz fêm bikin, 46 Û ji wan re got: « Wisa hatiye nivîsandin û bi vî awayî lazim bû ku Mesîh cefayê bikşîne û roja sisiyan ji nav miriyan rabe.» 47 Û ku tobe û bexşandina gunehan bi navê wî di nav hemû miletan de, ji Orşelîmê dest pê bike, bê mizgînîkirin. 48 Û hûn şahidên van tiştan in. 49 Û va ye, ez soza Bavê xwe dişînim ser we; lê hûn li bajarê Orşelîmê bimînin, heta ku hûn bi hêz ji jor ve werin cilkirin. 50 Û ew derxistin heta Beytanyayê û destên xwe bilind kirin û wan pîroz kir. 51 Û gava ku wî ew pîroz dikirin, ji wan veqetiya û ber bi ezmanan ve hat rakirin. 52 Ew jî perizîn wî û bi şahîyeke mezin vegeriyan Orşelîmê. 53 Û her dem di Perestgehê de bûn, pesnê Xwedê didan û pesnê wî didan. Amîn.
Mizgîniya Yûhenna Yûhenna 18 1 Piştî ku Îsa ev tişt gotin, ew bi şagirtên xwe ve çû aliyê din ê çemê Sedronê. Li wir baxçeyek hebû. Ew û şagirtên wî ketin nav wê. 2 Cihûda jî, yê ku ew da dest, ew cih dizanibû, ji ber ku Îsa gelek caran bi şagirtên xwe re li wir dicivî. 3 Hingê Cihûda, piştî ku komek ji mêr û parêzgerên ji serokên kahînan û Ferîsiyan hilda, bi fener, meşale û çekan hat wir. 4 Îsa hemû tiştên ku wê bihatana serê wî dizanibû, derket derve û ji wan pirsî: « Hûn li kê digerin?» 5 Wan bersiv da: «Îsayê Nisretî!» Îsa ji wan re got: « Ez im.» Û Cihûda jî, yê ku ew dabû dest, bi wan re bû. 6 Gava ku wî ji wan re got: «Ez im!», ew paş ve çûn û ketin erdê. 7 Wî dîsa ji wan pirsî: « Hûn li kê digerin?» Wan got: «Li Îsayê Nisretî.» 8 Îsa bersiv da: « Min ji we re got ku ez ew im; eger hûn li min digerin, bila evên ha herin.» 9 Da ku ew gotina ku wî gotibû, bête cîh: « Ji wan ên ku te dane min, min tu kes winda nekir». 10 Hingê Şimûn-Petrûs şûrek pê re hebû kişand û li xulamê Serokkahîn da û guhê wî yê rastê jê kir. Navê xulam Malxos bû. 11 Hingê Îsa ji Petrûs re got: « Şûrê xwe bixe nav qalikê xwe. Ma ez wê kasa ku Bavê min daye min venaxwim?» 12 Hingê koma leşkeran, serokê leşkeran û parêzgerên Cihûyan Îsa girtin û girêdan. 13 Û pêşî ew birin ba Henan; ji ber ku ew xezûrê Qeyafa bû, ku wê salê Serokkahîn bû. 14 Ew Qeyafa bû ku şîret da Cihûdan ku mirina yek mirovî ji bo gel çêtir e. 15 Şîmûn Pêtrûs û şagirtekî din li pey Îsa diçûn; ew şagirt ji Serokkahîn re nas bû û bi Îsa re ket hundirê hewşa Serokkahîn. 16 Lê Petrûs li derve li ber derî rawestabû. Hingê şagirtê din ê ku Serokkahîn nas dikir derket û bi dergevana re peyivî û Petrûs anî hundir. 17 Wê demê keçika dergehvan ji Petrûs re got: «Ma tu jî ne yek ji şagirtên vî mirovî yî?» Petrûs got: «Na.» 18 Û xizmetkar û fermandar li wir rawestabûn, ji ber ku hewa sar bû, agir ji komir vêxistibûn û xwe germ dikirin. Pêtrûs jî li cem wan rawestabû û xwe germ dikir. 19 Hingê kahînê sereke ji Îsa li ser şagirtên wî û hînkirina wî pirsî. 16
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
20 Îsa bersiv da wî: « Min bi eşkereyî ji dinyayê re got; min her tim di keniştê û Perestgehê de, ku Cihûd her tim lê dicivin, hîn kir; û min bi dizî tiştek negot. 21 Çima tu ji min dipirsî? Ji yên ku min bihîstine bipirse, min ji wan re çi gotiye; va ye, ew dizanin min çi gotiye. 22 Û gava wî ev tişt got, yek ji serbazên ku li wir sekinîbûn, li kefê destê Îsa da û got: «Tu bi vî awayî bersiva Serokkahîn didî?» 23 Îsa bersiv da wî: « Heke min xerab gotibe, şahidiya xerabiyê bike; lê eger baş gotibe, çima li min dixî?» 24 Niha Henan ew girêdayî şandibû cem Qeyafayê Serokkahîn. 25 Şimûn Pêtrûs li wir rawestabû û xwe germ dikir. Ji ber vê yekê jê re gotin: «Ma tu jî ne yek ji şagirtên wî yî?» Wî înkar kir û got: «Ez ne im.» 26 Yek ji xulamên kahîn, ku xizmê wî bû, Petrûs guhê wî jê kiribû, got: «Ma min tu di baxçe de bi wî re nedîtî?» 27 Hingê Petrûs dîsa înkar kir û di cih de dîk qêriya. 28 Hingê Îsa ji Qeyafa birin oda dadê. Ew zû bû; û ew neçûn oda dadê, da ku ne qirêj bibin, lê bikarin şîva derbazbûnê bixwin. 29 Hingê Pîlato derket derve, hat ba wan û pirsî: «Hûn çi sûcdariyê li dijî vî mirovî tînin?» 30 Wan bersiv da û jê re gotin: «Heke ew ne xerabkar bûya, me ew nedabû destê te.» 31 Hingê Pîlatos ji wan re got: «Hûn wî bibin û li gor qanûna xwe wî dadbar bikin.» Cihûyan jê re gotin: «Ji bo me ne destûr e ku em tu kesî bikujin. 32 Da ku gotina Îsa, ya ku bi nîşandayîna ka ewê bi çi mirinê bimire, bête cîh. 33 Hingê Pîlato dîsa ket hundirê qesra dadîgehê, gazî Îsa kir û jê re got: «Tu Padîşahê Cihûyan î?» 34 Îsa bersiv da wî: « Tu vê yekê ji xwe dibêjî, an hinekên din ji min ji te re gotine?» 35 Pîlatos bersiv da: «Ma ez Cihû me? Gelê te û serokên kahînan te dane destê min. Te çi kiriye?» 36 Îsa bersiv da: « Padîşahiya min ne ji vê dinyayê ye; eger padîşahiya min ji vê dinyayê bûya, wê xulamên min şer bikira ku ez nekevim destê Cihûdan; lê niha padîşahiya min ne ji vir e. 37 Pîlatos jê re got: «Ma tu padîşah î?» Îsa bersiv da: « Tu dibêjî ku ez padîşah im. Ez ji bo vê yekê hatime dinyayê û ji bo vê yekê hatime dinyayê, da ku ez ji rastiyê re şahidiyê bikim. Her kesê ku ji rastiyê ye, dengê min dibihîze. 38 Pîlato jê pirsî: «Rastî çi ye?» Piştî vê yekê, ew dîsa çû derve cem Cihûdan û ji wan re got: «Ez di wî de tu sûcê nabînim.» 39 Lê adetek we heye ku ez di Cejna Derbasbûnê de yekî ji we re berdim; ma hûn dixwazin ku ez Padşa Cihûyan ji we re berdim? 40 Hingê hemûyan dîsa qêriya û got: «Ne ev, lê Barabas!» Barabas rêbir bû. Yûhenna 19 1 Hingê Pîlatos Îsa girt û da ber qamçiyan. 2 Leşkeran ji stiriyan tacek çêkirin û dan serê wî û xiftanekî binefşî li wî kirin. 3 û digotin: «Silav li te be, ey Padîşahê Cihûyan!» Û li wî dixistin. 4 Pîlatos dîsa derket derve û ji wan re got: «Aha, ez wî tînim derve ba we, da ku hûn bizanin ku ez di wî de tu sûcekî nabînim.» 5 Hingê Îsa derket derve, bi taca ji stiriyan û cilê binefşî li xwe kiribû. Pîlatos ji wan re got: «Va ye, ew mirov!» 6 Gava ku serokên kahînan û parêzgeran ew dîtin, qîriyan û gotin: «Wî xaç bike, wî xaç bike!» Pîlatos ji wan re got: «Hûn wî bibin û wî xaç bikin, çimkî ez di wî de tu sûc nabînim.» 7 Cihûdan bersiv dan wî: «Me qanûnek heye û li gor qanûna me divê ew bimire, ji ber ku wî xwe kiriye Kurê Xwedê». 8 Gava Pîlatos ev gotin bihîst, ew hîn bêtir tirsiya. 9 Û dîsa çû hundirê qesra dadîgehê û ji Îsa re got: «Tu ji ku derê yî?» Lê Îsa bersîva wî neda.
17
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
10 Hingê Pîlatos jê re got: «Ma tu bi min re napeyivî? Ma tu nizanî ku ez desthilatiya min heye ku te xaç bikim û desthilatiya min heye ku te berdim?» 11 Îsa bersiv da: « Heger ji jor ve ji te re nehata dayîn, tu hêz li ser min tunebûya. Ji ber vê yekê gunehê wî yê ku min da destê te mezintir e.» 12 Û ji wê demê ve Pîlatos dixwest wî berde, lê Cihûdan qîriyan û gotin: «Heke tu vî mirovî berdî, tu ne dostê Qeyser î! Her kesê ku xwe dike padîşah, li dijî Qeyser diaxive». 13 Gava Pîlato ev gotin bihîst, Îsa anî derve û li ser kursiya dadweriyê, li cihekî ku jê re Kevirê Riyazkirî tê gotin, lê bi Îbranî Gabata ye, rûnişt. 14 Roja Amadekirina Fisihê bû, nêzîkî saeta şeşan bû, û ji Cihûdan re got: «Va ye Padîşahê we!» 15 Lê ew qîriyan: «Bila ji me dûr be, bila ji me dûr be, bila ji me dûr be!» Pîlatos ji wan re got: «Ma ez padîşahê we li xaçê bixim?» Serokkahînan bersîv dan: «Ji Qeyser pê ve padîşahekî me tune.» 16 Hingê Îsa da destê wan, da ku bê xaçkirin. Wan Îsa girtin û birin. 17 Û xaça xwe hilgirt û çû cihekî ku jê re dibêjin Cihê Qoqê, ku bi Îbranî jê re Golgota tê gotin. 18 Li wir wî û du kesên din jî bi wî re, yek li her du aliyan û Îsa di navîn de xaç kirin. 19 Pîlatos depek nivîsand û danî ser xaçê. Nivîsa li ser vê bû: Îsa Nisretî, PADÎŞAHÊ CIHÛYAN. 20 Gelek Cihûyan ev sernivîs xwend, ji ber ku cihê ku Îsa lê hatibû xaçkirin nêzîkî bajêr bû û ew bi Îbranî, Yewnanî û Latînî hatibû nivîsandin. 21 Hingê serokên kahînên Cihûyan ji Pîlatos re gotin: «Nenivîse: PADÎŞAHÊ CIHÛYAN, lê binivîse ku wî gotiye: Ez PADÎŞAHÊ CIHÛYAN im». 22 Pîlato bersiv da: «Min çi nivîsandiye, min nivîsandiye.» 23 Hingê leşkeran, gava Îsa xaç kirin, cilên wî girtin û kirin çar par, ji her leşkerekî re parek; û cilê wî jî kirin çar par; cilê wî jî bê dirûn bû, ji jor ve bi temamî hatibû hunandin. 24 Ji ber vê yekê wan di nav xwe de gotin: «Em wê neqetînin, lê belê em ji bo wê pişk bavêjin ka ew ê bibe kê.» Ev tişt, leşkaran kirin. 25 Li ber xaça Îsa diya wî û xwîşka diya wî, Meryema jina Klofas û Meryema Mejdelanî rawestabûn. 26 Gava Îsa diya xwe û şagirtê xwe yê ku jê hez dikir dît, li wir sekinî ne, ji diya xwe re got: « Jinê, va ye kurê te!» 27 Hingê wî ji şagirt re got: « Va ye diya te!» Û ji wê gavê ve wî şagirtî ew bir mala xwe. 28 Piştî vê yekê, Îsa dizanibû ku her tişt êdî qediya ye, da ku nivîsara pîroz bê cih, got: « Ez tî me». 29 Û firaxek tijî sirkê hebû. Îsfençek bi sirkê tijî kirin û danîn ser çîpsê û dan devê wî. 30 Gava Îsa sirk vexwar, got: « Temam bû!» Serê xwe xwar kir û ruhê xwe da. 31 Ji ber ku roja Amadekirinê bû, Cihûyan ji bo ku cenaze roja Şemiyê li ser xaçê nemînin (ji ber ku ew roja Şemiyê rojeke girîng bû), ji Pîlatos rica kirin ku lingên wan bên şikandin û bên birin. 32 Hingê leşker hatin û teşkên yê pêşî û yê din ê ku bi wî re hatibû xaçkirin, şikandin. 33 Lê gava ew hatin ba Îsa û dîtin ku ew jixwe miriye, wan lingên wî neşikandin. 34 Lê belê yek ji leşkeran bi rimê li kêleka wî da û yekser xwîn û av derket. 35 Û yê ku ev yek dît şahidî kir, û şahidiya wî rast e. Ew dizane ku ew rast dibêje, da ku hûn bawer bikin. 36 Çimkî ev tişt hatin kirin, da ku nivîsara ku dibêje: «Qet hestiyê wî nayê şikandin», bê cih. 37 Û dîsa nivîsareke din dibêje: Ewê li wî yê ku qul kirine binêrin. 38 Piştî vê yekê, Ûsivê ji Arîmetyayê, ku şagirtekî Îsa bû, lê ji tirsa Cihûyan veşartî bû, ji Pîlatos rica kir ku cesedê Îsa rake. Pîlatos destûr da wî. Îcar ew hat û cesedê Îsa rakir. 39 Nîkodemûs jî hat, yê ku cara yekem bi şev hatibû ba Îsa, û tevlîheviyek ji mur û darê zewqê, ku giraniya wê nêzîkî sed kîlo bû, anî. 40 Hingê cesedê Îsa girtin û li gor adetên veşartina Cihûyan, bi biharatan di nav cilên keten de pêçan. 41 Li cihê ku ew lê hatibû xaçkirin baxçeyek hebû û di baxçe de goreke nû hebû ku hîn mirov lê nehatibû danîn. 42 Ji ber roja Amadekirinê ya Cihûyan, wan Îsa li wir danîn; çimkî gor nêzîk bû.
18
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
Yûhenna 20 1 Roja yekem a heftiyê, zû, gava ku hê tarî bû, Meryema Mejdelanî çû ser gorê û dît ku kevir ji ser gorê hatiye rakirin. 2 Wê demê ew bazda û hat ba Şîmûn Pêtrûs û şagirtê din, yê ku Îsa jê hez dikir, û ji wan re got: «Xudan ji gorê derxistine û em nizanin ew li ku danîne.» 3 Ji ber vê yekê Petrûs û şagirtê din derketin û çûn ser gorê. 4 Herdu jî bi hev re bazdan; lê şagirtê din ji Petrûs zûtir bazda û pêşî gihîşt gorê. 5 Û gava ew xwar bû û li hundir nihêrî, dît ku cilên keten razabûne; lê ew neçû hundir. 6 Hingê Şîmûn-Petrûs jî li pey wî hat, ket hundirê gorê û dît ku cilên keten li wir in, 7 Û destmala ku li serê wî bû, ne bi cilên keten re bû, lê bi hev re li cîhekî veqetandî bû. 8 Hingê ew şagirtê din jî, yê ku pêşî gihîştibû gorê, ket hundir, dît û bawer kir. 9 Çimkî hê jî wan nivîsara pîroz nizanibû ku dibêje divê ew ji nav miriyan rabe. 10 Paşê şagirt dîsa çûn malên xwe. 11 Lê Meryem li derve, li ber gorê sekinîbû û digirîya. Gava digirî, ew xwar bû û li hundirê gorê nihêrî. 12 Û du milyaketên cilên spî dît ku li wir rûniştine, yek li serî û yê din li lingên wî cihê ku cesedê Îsa lê hatibû dirêjkirin. 13 Wan jê re got: «Ya jinik, tu çima digirî?» Wê ji wan re got: «Çimkî Xudanê min rakirine û ez nizanim ew danîne ku derê.» 14 Û gava wê ev got, paş ve zivirî û dît ku Îsa rawestiyaye, lê nizanibû ku ew Îsa ye. 15 Îsa jê re got: « Jinê, tu çima digirî? Tu li kê digerî?» Wê guman kir ku ew baxçevan e û jê re got: «Ezbenî, heke te ew ji vir rakiribe, ji min re bêje ku te ew danî ku derê, ez ê wî bibim.» 16 Îsa jê re got: «Meryem!» Meryemê zivirî û jê re got: «Rabboni!» ku tê wateya «Mamoste!» 17 Îsa ji wê re got: « Destê xwe nede min, çimkî ez hîn hilnekişiyame ba Bavê xwe; lê here ba birayên min û ji wan re bêje: Ez hildikişim ba Bavê xwe û Bavê we, ba Xwedayê xwe û Xwedayê we.» 18 Meryema Mejdelanî hat û ji şagirtan re got ku wê Xudan dîtiye û wî ev tişt ji wê re gotibûn. 19 Heman rojê, roja yekem a heftiyê, êvarê, gava deriyên cihê ku şagirt lê civiyabûn ji tirsa Cihûyan girtî bûn, Îsa hat, li navendê sekinî û ji wan re got: « Silamet li ser we be!» 20 Û gava wî ev got, dest û tenişta xwe nîşanî wan da. Hingê şagirtan gava Xudan dîtin kêfxweş bûn. 21 Îsa dîsa ji wan re got: « Silamet li ser we be! Çawa ku Bavê min ez şandim, ez jî we dişînim.» 22 Û gava wî ev got, wî pif kir ser wan û ji wan re got: « Ruhê Pîroz bistînin. 23 Hûn gunehên kê bibaxşînin, ew ji wan re têne bexşandin; û hûn gunehên kê bihêlînin, ew têne parastin. 24 Lê Tûma, yek ji diwanzdehan, ku jê re digotin Dîdîmos, dema ku Îsa hat, ne bi wan re bû. 25 Şagirtên din jê re gotin: «Me Xudan dît.» Lê wî ji wan re got: «Heta ku ez di destên wî de şopa mixan nebînim û tiliya xwe nexim nav şopa mixan û destê xwe nexim nav newqa wî, ez bawer nakim.» 26 Û piştî heşt rojan şagirtên wî dîsa li hundir bûn û Tûma jî bi wan re bû. Hingê Îsa hat, dema ku derî girtî bûn, li nav wan sekinî û got: « Silamet li ser we be!» 27 Hingê ji Tûma re got: « Tiliya xwe bîne vir û li destên min binêre; destê xwe jî bîne vir û bixe nav newala min û bêbawer nebe, lê bawermend be». 28 Tûma bersiv da û jê re got: «Xudanê min û Xwedayê min!» 29 Îsa jê re got: « Ey Tûmas, ji ber ku te ez dîtim, te bawer kir. Xwezî bi wan ên ku nedîtine û bawer kirine.» 30 Îsa gelek nîşanên din jî li ber şagirtên xwe kirin ku di vê pirtûkê de nehatine nivîsandin. 31 Lê belê ev hatine nivîsandin, da ku hûn bawer bikin ku Îsa Mesîh e, Kurê Xwedê ye; û bi bawerkirinê hûn dikarin bi navê wî jiyanê hebin.
19
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
Yûhenna 21 1 Piştî van tiştan, Îsa dîsa xwe li ber Deryaya Tiberiyayê nîşanî şagirtên xwe da; û bi vî awayî xwe da xuyakirin. 2 Şîmûn Pêtrûs û Tûma yê ku jê re digotin Cêwîm, Natanyêlê ji Qenaya Celîlê, kurên Zebedî û du şagirtên wî yên din bi hev re bûn. 3 Şîmûn Pêtrûs ji wan re got: «Ez diçim masîgirtinê.» Wan jê re got: «Em jî bi te re tên.» Ew derketin û tavilê ketin qeyikê, lê wê şevê tiştek negirtin. 4 Lê gava sibeh gihîşt, Îsa li qeraxê sekinî, lê şagirtan nizanibûn ku ew Îsa ye. 5 Hingê Îsa ji wan re got: « Zarono, tiştekî xwarinê li ba we heye?» Wan bersiv da û gotin: «Na». 6 Û wî ji wan re got: « Torê bavêjin aliyê rastê yê qeyikê, hûnê bibînin.» Wan avêt û ji ber pirbûna masiyan êdî nikaribûn wê bikişînin. 7 Hingê şagirtê ku Îsa jê hez dikir ji Petrûs re got: «Ev Xudan e!» Gava Şîmûn Petrûs bihîst ku ew Xudan e, wî kincê xwe yê masîgiriyê li xwe kir (çimkî ew tazî bû) û xwe avêt deryayê. 8 Şagirtên din jî bi qeyikeke biçûk hatin (çimkî ew ji bejahîyê ne dûr bûn, lê nêzîkî du sed gatîk bûn) û tora masiyan kişandin. 9 Gava ku ew derketin bejê, wan dît ku agirê komir pêxistî ye, masî li ser wê û nan jî heye. 10 Îsa ji wan re got: « Ji wan masiyên ku we niha girtine bînin.» 11 Şîmûn Pêtrûs çû qeyikê û tora tijî sed û pêncî û sê masiyên mezin kişand bejê; û her çend ewqas zêde bûn jî, lê tor neqetiya. 12 Îsa ji wan re got: « Werin, bixwin.» Lê ji şagirtan tu kesî newêribû ku jê bipirse: «Tu kî yî?» Çimkî dizanibûn ku ew Xudan e. 13 Hingê Îsa hat, nan hilda û da wan, û her wiha masî jî. 14 Ev cara sisiyan e ku Îsa piştî ji nav miriyan rabû, xwe nîşanî şagirtên xwe dide. 15 Piştî ku wan şîv xwar, Îsa ji Şimûn-Petrûs re got: « Şimûn-ê kurê Yûnis, ma tu ji van bêtir ji min hez dikî?» Wî jê re got: «Erê, Xudan, tu dizanî ku ez ji te hez dikim.» Wî jê re got: « Berxên min biçêre.» 16 Cara duyem dîsa jê re got: « Ey Şimûnê kurê Yûnis, ma tu ji min hez dikî?» Wî jê re got: «Erê, Xudan, tu dizanî ku ez ji te hez dikim.» Wî jê re got: « Mîhên min biçêrîne.» 17 Cara sêyemîn jê re got: « Ey Şimûnê kurê Yûnis, ma tu ji min hez dikî?» Petrûs xemgîn bû ji ber ku wî cara sêyemîn jê re got: «Ma tu ji min hez dikî?» Û wî jê re got: «Ya Xudan, tu her tiştî dizanî; tu dizanî ku ez ji te hez dikim.» Îsa jê re got: « Mîhên min biçêrîne.» 18 Bi rastî, bi rastî ez ji te re dibêjim: Gava tu ciwan bûyî, te xwe girêdida û diçûyî cihê ku te dixwest; lê gava tu pîr bibî, tu ê destên xwe dirêj bikî û yekî din wê te girêbide û bibe cihê ku tu nexwazî. 19 Wî ev got, ji bo ku nîşan bide ka ew ê bi çi mirinê Xwedê rûmet bike. Û gava wî ev got, jê re got: « Li pey min were.» 20 Hingê Petrûs zivirî û dît ku ew şagirtê ku Îsa jê hez dikir li pey wî tê; ew jî di şîvê de xwe dabû ser singa wî û gotibû: «Xudan, kî ye yê ku te dide dest?» 21 Petrûs wî dît û ji Îsa re got: «Ya Xudan, gelo evê çi bike?» 22 Îsa jê re got: « Eger ez bixwazim ew heta ku ez werim bimîne, çi ji te re ye? Tu li pey min were.» 23 Hingê ev gotin di nav birayan de belav bû ku ew şagirt namire; lê Îsa jê re negot: Ew namire, lê belê: Ger ez bixwazim ku ew heta ku ez werim bimîne, ev çi ji te re ye? 24 Ev ew şagirt e ku ji van tiştan re şahidiyê dike û van tiştan nivîsandiye; û em dizanin ku şahidiya wî rast e. 25 Û gelek tiştên din jî hene ku Îsa kirine, ku eger ew yek bi yek bihatana nivîsandin, ez texmîn dikim ku dinyayê jî nikaribûya pirtûkên ku bihatana nivîsandin bigirta. Amîn.
20
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
Karên Şandiyan Karên Şandiyan 1
1 Ey Teofîlos, min nivîsara berê li ser hemû tiştên ku Îsa dest bi kirina û hînkirina xwe kir, çêkir. 2 Heta roja ku ew hat hilkişandin, piştî ku wî bi Ruhê Pîroz emir da şandiyên ku wî hilbijartibûn: 3 Piştî êşa xwe, bi gelek delîlên bêqusûr, xwe zindî nîşanî wan da, çil rojan ji wan re xuya bû û li ser tiştên ku li ser Padîşahiya Xwedê ne diaxivî. 4 Û gava ew bi wan re civiya, emir da wan ku ji Orşelîmê dernekevin, lê li benda soza Bav bisekinin, ya ku wî got: « We ji min bihîstiye». 5 Çimkî Yûhenna bi avê vaftîz kir, lê hûn ê piştî çend rojan bi Ruhê Pîroz vaftîz bibin. 6 Gava ku ew li hev civiyan, ji wî pirsîn û gotin: «Ya Xudan, ma tu di vê demê de padîşahiyê ji Îsraêlê re vegerînî?» 7 Û wî ji wan re got: « Ne karê we ye ku hûn dem û demên ku Bav di desthilata xwe de daniye bizanibin.» 8 Lê hûnê piştî ku Ruhê Pîroz li ser we were, hêz bistînin û hûnê hem li Orşelîmê, hem li hemû Cihûstanê, hem li Sameryayê û hem jî heta dawiya dinyayê şahidên min bin. 9 Û gava wî ev tişt gotin, dema ku ew lê dinihêrîn, ew hate hilkişandin û ewrek ew ji çavên wan girt. 10 Û gava ew diçû ezmanan, wan bi baldarî li wan dinihêrî, nişkê ve du zilam bi cilên spî li ba wan rawestiyan. 11 Û got: «Gelî Celîliyan, çima hûn li ezmanan dinêrin? Ev Îsayê ku ji nav we ber bi ezmanan ve hatiye hilkişandin, çawa we ew dît ku çû ezmanan, wê bi heman awayî were.»
Mizgîniya Nîkodêmos Beşa 1 1 Henan û Qeyafa, Sûmmas û Datam, Gamalyêl, Cihûda, Lêwî, Neftalim, Îskender, Kûrûs û Cihûyên din çûn ba Pîlatos ji bo Îsa û wî bi gelek sûcên giran sûcdar kirin. 2 Û got: Em piştrast in ku Îsa kurê Yûsifê daran e, axa ku ji Meryemê hatiye dinyayê, û ew xwe Kurê Xwedê û padîşah îlan dike; û ne tenê ew, lê hewl dide ku roja Şemiyê û qanûnên bav û kalên me betal bike. 3 Pîlato bersiv da: Ew çi dibêje û çi hewl dide ku helîne? 4 Cihûdan jê re gotin: «Me qanûnek heye ku roja Şemiyê dermankirinan qedexe dike; lê ew di wê rojê de hem seqet û hem jî kerr, hem felcbûyî, hem kor û bizam û hem jî cinoyîyan bi rêbazên xerab qenc dike.» 5 Pîlatos bersiv da: «Ew çawa dikare vê yekê bi rêbazên xerab bike? Wan bersiv da: «Ew sêrbaz e û bi serokê cinan cinan derdixe; û her tişt di bin destê wî de ye.» 6 Hingê Pîlatos got: «Derxistina cinan ne karê ruhê nepak e, lê ew ji hêza Xwedê derdikeve». 7 Cihûdan bersiv dan Pîlatos û gotin: «Em ji cenabê te rica dikin ku tu wî gazî dadgehê bikî û tu bi xwe jî guh bidî wî.» 8 Hingê Pîlatos gazî qasid kir û jê re got: «Mesîh wê bi çi awayî bînin vir?» 9 Hingê peyamber derket û Mesîh nas kir, perestiya wî kir; û cilê ku di destê xwe de bû li erdê raxist û got: «Ya Xudan, li ser vê yekê bimeşe û bikeve hundir, çimkî walî gazî te dike.» 10 Gava Cihûyan fêm kirin ku peyamber çi kiriye, li hember Pîlatos qîriyan û gotin: «Çima te bi kêrê gazî wî nekir, ne bi kêberekî?» Çimkî gava peyamber ew dît, perestiya wî kir, cilê ku di destê xwe de bû, li ber xwe avêt erdê û jê re got: «Xudan, walî gazî te dike». 11 Hingê Pîlato gazî qasidê kir û got: «Te çima wisa kir?» 12 Qasidê got: «Dema ku te ez ji Orşelîmê şandim ba Îskender, min Îsa dît ku bi şiklê xerab li ser kerê mê rûniştibû û zarokên Îbranî qîriyan û gotin: «Hosanna», û şaxên daran di destên xwe de girtin.» 13 Yên din jî cilên xwe li ser rê belav dikirin û digotin: «Ey yê ku li ezmanan î, me xilas bike; pîroz be yê ku bi navê Xudan tê». 14 Hingê Cihûyan li hember peyamber qîr kirin û gotin: «Zarokên Îbranî bi zimanê Îbranî qîr dikin, lê tu, ku Yewnanî yî, çawa dikarî Îbranî fêm bikî?»
21
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
15 Qasidê bersva wan da û got: «Min ji yek ji Cihûyan pirsî û got: Ev çi ye ku zarok bi zimanê Îbranî diqîrin?» 16 Û wî ji min re şîrove kir û got: «Ew qîr dikin Hosannah», ku tê wergerandin: Ya Xudan, min xilas bike; an jî Ya Xudan, xilas bike. 17 Hingê Pîlatos ji wan re got: «Çima hûn bi bêdengiya xwe şahidiya gotinên zarokan dikin? Gelo milyaket çi xeletî kiriye?» Û ew bêdeng man. 18 Hingê walî ji qasidê re got: «Here derve û bi her awayî hewl bide ku wî bîne hundir.» 19 Lê qasidê çû û wek berê kir û got: «Xudan, were hundir, çimkî walî gazî te dike». 20 Û gava Îsa bi alên ku alaya hildigirtin ve diçû hundir, serê wan çû ser çokan û ji Îsa re secde kirin. 21 Li ser vê yekê Cihûyan bi tundî li dijî alan qîr kirin. 22 Lê Pîlato ji Cihûdan re got: «Ez dizanim ku ji we re ne xweş e ku serê alaya ji xwe re li ber Îsa tewandin û perizîn; lê çima hûn li dijî alaya diqîrin, mîna ku ew tewandin û perizîn?» 23 Wan bersiv da Pîlato û gotin: «Me dît ku ew sülayet bi xwe serê xwe ditewandin û ji Îsa re îbadet dikirin». 24 Hingê walî gazî efseran kir û ji wan re got: «Çima we wisa kir?» 25 Alayan ji Pîlatos re gotin: «Em hemû pûtperest in û di perestgehan de ji xwedayan re îbadet dikin; lê em çawa dikarin li ser îbadetkirina wî bifikirin? Me tenê al di destên xwe de digirtin û wan jî serê xwe ditewandin û jê re îbadet dikirin.» 26 Hingê Pîlatos ji serekên kinîştê re got: «Hûn bi xwe çend mirovên bihêz hilbijêrin û bila ew alên xwe bigirin, û em ê bibînin ka ew ê xwe bitewînin an na.» 27 Ji ber vê yekê, rûspiyên Cihûyan diwanzdeh kal û pîrên herî bi hêz û jêhatî dîtin, alên xwe danîn ser wan û li ber walî sekinîn. 28 Hingê Pîlatos ji qasidê re got: «Îsa derxe û dîsa bîne hundir!» Îsa û qasid ji hewşê derketin. 29 Pîlatos gazî alaya ku berê alaya hilgirtibûn kir û sond xwar ku eger dema ku Îsa berê ket hundir, ew alaya bi vî awayî hilnegirin, wê serê wan jê bike. 30 Hingê walî emir da Îsa ku dîsa were hundir. 31 Û peyamber wekî ku berê kiribû kir û pir ji Îsa lava kir ku ew li ser cilê xwe siwar bibe û li ser wê bimeşe, û ew li ser wê meşiya û ket hundir. 32 Û gava Îsa ket hundir, alû wek berê serê xwe danîn û perizîn wî. Beşa 2 1 Gava Pîlato ev yek dît, tirsiya û xwest ji kursiyê xwe rabe. 2 Lê gava wî dixwest rabe, jina wî ya ku ji dûr ve sekinîbû, peyamek şand ba wî û got: «Tu tiştekî bi vî mirovê rast neke, çimkî ez îşev di dîtiniyekê de ji bo wî gelek êş kişandim.» 3 Gava Cihûyan ev yek bihîstin, ji Pîlatos re gotin: «Ma me ji te re negot: Ew sêrbaz e? Va ye, wî jina te xistiye xewnê.» 4 Pîlato gazî Îsa kir û got: «Te bihîst ku ew li dijî te şahidiyê dikin, lê tu qet bersivê nadî?» 5 Îsa bersiv da: «Heger wan dev ji axaftinê bernedaba, nikaribûna biaxiviyana; lê ji ber ku her kes xwediyê zimanê xwe ye ku hem baş û hem jî xirab bibêje, bila li wê binêre.» 6 Lê belê rîspiyên Cihûyan bersiv dan û ji Îsa re gotin: «Em li çi binêrin?» 7 Pêşî, em vê yekê di derbarê te de dizanin ku tu bi rêya zînayê ji dayik bûyî; ya duyemîn, ku ji ber jidayikbûna te pitik li Beytlehmê hatin kuştin; ya sêyemîn, ku bav û diya te Meryem reviyan Misrê, ji ber ku ew nikaribûn baweriya xwe bi gelê xwe bînin. 8 Hin Cihûdên ku li wir sekinîbûn, bi awayekî erênîtir diaxivîn: Em nikarin bibêjin ku ew bi zînayê hatiye dinyayê; lê em dizanin ku diya wî Meryem bi Yûsif re hatibû nîşankirin, ji ber vê yekê ew bi zînayê nehatibû dinyayê. 9 Hingê Pîlato ji Cihûdên ku digotin ew bi rêya zînayê hatiye dinê re got: «Ev gotina we ne rast e, ji ber ku nişanek çêbûye, wekî ku ew ên ji miletê we şahidiyê dikin.»
22
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
10 Henan û Qeyafa ji Pîlato re gotin: «Divê ev hemû elaleta mirovan bê hesibandin, yên ku diqîrin ku ew bi zînayê çêbûye û sêrbaz e; lê yên ku înkar dikin ku ew bi zînayê çêbûye, bawermend û şagirtên wî ne.» 11 Pîlatos bersiv da Henan û Qeyafa û got: «Ew kesên ku ji miletê xwe hatine dinyayê kî ne?» Wan jî bersiv da: «Ew zarokên pûtperestan in û ne Cihû ne, lê şagirtên wî ne.» 12 Hingê Eleazer, Asterius, Antonius, Aqûb, Karas û Samûêl, Îshaq û Finêes, Krîspos û Egrîpa, Henan û Cihûda bersiv dan: «Em ne misilman in, lê zarokên Cihûyan in, û rast dibêjin, û dema ku Meryem hate nişankirin jî em li wir bûn.» 13 Hingê Pîlatos ji diwanzdeh zilamên ku ev peyivîn re peyivî û ji wan re got: «Ez bi saya jiyana Qeyser we teşwîq dikim ku hûn bi dilsozî bêjin ka ew ji zînayê çêbûye û tiştên ku we gotine rast in.» 14 Wan bersîva Pîlatos da û gotin: «Me qanûnek heye ku sond dixwe, ji ber ku ew guneh e. Bila bi jiyana Qeyser sond bixwin ku ne wekî me gotiye ye, em ê razî bibin ku bên kuştin.» 15 Hingê Henan û Qeyafa ji Pîlatos re gotin: «Ew diwanzdeh kes bawer nakin ku em dizanin ew ji dayik bûye û sêrbaz e, her çend ew xwe wekî kurê Xwedê û padîşah nîşan bide jî, em ji baweriyê ewqas dûr in ku em ji bihîstina vê yekê ditirsin.» 16 Hingê Pîlato ferman da ku her kes derkeve, ji bilî wan donzdeh zilaman, yên ku digotin ew bi zînayê nehatiye dinê, û Îsa jî ji dûr ve vekişe. Û ji wan re got: «Çima Cihûyan dixwastin Îsa bikujin?» 17 Wan bersiv da wî: «Ew hêrs bûne, ji ber ku wî di roja Şemiyê de nexweşan qenc dikir.» Pîlatos got: «Gelo ew ê ji ber karekî baş wî bikujin? Wan jê re got: «Belê, birêz!» Beşa 3 1 Hingê Pîlatos bi hêrs tijî bû, ji eywanê derket û ji Cihûyan re got: «Ez hemû dinyayê dişînim şahidiyê ku ez di vî mirovî de tu sûcekî nabînim.» 2 Cihûdan bersiv dan Pîlato û gotin: «Heke ew mirovekî xerab nebûya, me ew neanîbûya ber te». 3 Pîlato ji wan re got: «Hûn wî bibin û li gor qanûna xwe wî biceribînin.» 4 Hingê Cihûdan gotin: «Ji me re ne caiz e ku em tu kesî bikujin». 5 Pîlato ji Cihûdan re got: «Ji ber vê yekê, fermana ku hûn nekujin ji we re ye, lê ne ji min re ye.» 6 Ew dîsa çû hundirê hewşê, bi tena serê xwe gazî Îsa kir û jê re got: «Tu padîşahê Cihûdan î?» 7 Îsa bersiv da û ji Pîlatos re got: «Tu vê yekê ji xwe dibêjî, an Cihûdan ji te re li ser min gotine?» 8 Pîlato bersiv da û ji Îsa re got: «Ma ez Cihû me? Hemû milet û serokên Cihûyan te dane destê min. Te çi kiriye? 9 Îsa bersiv da û got: «Padîşahiya min ne ji vê dinyayê ye; eger padîşahiya min ji vê dinyayê bûya, wê xulamên min şer bikirana û ez neketibûma destê Cihûdan; lê niha padîşahiya min ne ji vir e. 10 Pîlatos got: «Ma tu padîşah î?» Îsa bersiv da: «Tu dibêjî ku ez padîşah im; ez ji bo vê yekê hatime dinyayê û ji bo vê yekê hatime dinyayê; û ji bo vê yekê hatim ku ez ji rastiyê re şahidiyê bikim. Her kesê ku ji rastiyê ye, dengê min dibihîze. 11 Pîlato jê re got: «Rastî çi ye?» 12 Îsa got: «Rastî ji ezmanan e». 13 Pîlato got: «Ji ber vê yekê rastî li ser rûyê erdê tune.» 14 Îsa ji Pîlato re got: «Bawer bike ku rastî li ser rûyê erdê di nav wan kesan de ye, yên ku gava desthilatdariya wan hebe ku dadbar bikin, bi rastîyê ve têne rêvebirin û dadbariya rast dikin.» Beşa 4 1 Hingê Pîlatos Îsa li hewşê hişt, derket derve ba Cihûyan û got: «Ez di Îsa de tu sûcdariyê nabînim.» 2 Cihûdan jê re gotin: «Lê wî got: Ez dikarim Perestgeha Xwedê hilweşînim û di sê rojan de wê ji nû ve ava bikim». 3 Pîlato ji wan re got: «Ev behsa çi perestgehê dike?» 4 Cihûyan jê re gotin: «Ewê ku Silêman çil û şeş salan ava dikir, got ku wê hilweşîne û di sê rojan de ava bike».
23
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
5 Pîlato dîsa ji wan re got: «Ez ji xwîna vî mirovî bêsûc im; hûn li vê binêrin!» 6 Cihûyan jê re gotin: «Xwîna wî li ser me û zarokên me be!» Hingê Pîlatos mezin û şerîetzan, kahîn û Lêwîyan gazî cem hev kir û bi dizî ji wan re got: «Wisa nekin; min di sûcdarkirina we de ji bo qenckirina nexweşan û binpêkirina roja Şemiyê tiştekî ku ji bo mirinê heq bike nedît. 7 Kahîn û Lêwîyan ji Pîlatos re gotin: «Bi canê Qeyser, ger yek kufrê bike, ew hêjayî mirinê ye; lê vî mirovî li Xudan kufrê kiriye.» 8 Hingê walî dîsa ferman da Cihûdan ku ji hola dawetê derkevin; gazî Îsa kir û jê re got: «Ez çi bi te bikim?» 9 Îsa bersiv da wî: «Li gor nivîsarê bike.» 10 Pîlato jê re got: «Çawa hatiye nivîsandin?» 11 Îsa jê re got: «Mûsa û pêxemberan li ser êş û vejîna min pêxemberîtî kirine.» 12 Gava Cihûyan ev bihîst, hêrs bûn û ji Pîlatos re gotin: «Çima tu êdî dixwazî kufrên vî mirovî bibihîzî?» 13 Pîlato ji wan re got: «Heke hûn van gotinan wekî kufr dibînin, wî bigirin, bibin qesra xwe û li gor qanûna xwe wî biceribînin.» 14 Cihûdan bersiv dan Pîlatos û gotin: «Qanûna me dibêje ku divê ew sî û neh qamçîyan bistîne, lê eger bi vî awayî li Xudan kufr bike, wê bê kevirkirin». 15 Pîlato ji wan re got: «Heke ev axaftina wî kufr bû, hûn wî li gor qanûna xwe biceribînin.» 16 Cihûdan ji Pîlato re gotin: «Qanûna me ferman dide me ku em tu kesî nekujin; em dixwazin ku ew bê xaçkirin, ji ber ku ew hêjayî mirina bi xaçê ye». 17 Pîlato ji wan re got: «Ne hêja ye ku ew bê xaçkirin; bila tenê bê qamçîkirin û bê berdan.» 18 Lê gava walî li xelkê ku li wir bû û Cihûdan nihêrî, dît ku gelek Cihû digirîn û ji serokên kahînên Cihûdan re got: «Tevahiya gel mirina wî naxwaze». 19 Rîspîyên Cihûyan bersiv dan Pîlato û gotin: «Em û hemû gel, ji bo vê yekê hatine vir, da ku ew bimire». 20 Pîlato ji wan re got: «Çima divê ew bimire?» 21 Wan jê re got: «Çimkî ew xwe Kurê Xwedê û Padîşahekî eşkere dike.» Beşa 5 1 Lê Nîkodêmos, Cihûyek, li ber walî rawesta û got: «Ey dadgerê dadperwer, ez ji te rica dikim ku tu bi serbestî çend gotinan ji min re bibêjî.» 2 Pîlato jê re got: «Biaxive!» 3 Nîkodêmos got: «Min ji mezinên Cihûdan, qanûnzanan, kahînan, lêwiyan û hemû elaleta Cihûdan re, di civîna wan de, got: Hûn dixwazin bi vî mirovî çi bikin?» 4 Ew mirovekî ye ku gelek mûcîzeyên bikêrhatî û bi heybet çêkirine, yên ku tu kesî li ser rûyê erdê berê nekiriye û dê tu carî neke. Bila here û zirarê nede wî; eger ew ji Xwedê be, mûcîzeyên wî (dermankirinên wî yên mûcîzeyî) dê berdewam bikin; lê eger ji mirovan bin, ew ê pûç bibin. 5 Bi vî awayî, gava ku Mûsa ji aliyê Xwedê ve hat şandin Misrê, li ber Fir’ewn, padîşahê Misrê, mûcîzeyên ku Xwedê jê re ferman dabûn, kir; û her çend sêrbazên wî welatî, Yannes û Jambres, bi sêrbaziya xwe heman mûcîzeyên ku Mûsa kir, kirin jî, ew nekarîn hemû tiştên ku wî kir bikin. 6 Û mûcîzeyên ku sêrbazan kirin, ne ji Xwedê bûn, wekî ku hûn dizanin, ey Şerîetzan û Ferîsî; lê yên ku ew kirin û hemû yên ku baweriya xwe bi wan anîn, helak bûn. 7 Û niha vî mirovî berdin; ji ber ku ew mûcîzeyên ku hûn wî sûcdar dikin ji Xwedê ne û ew ne hêjayî mirinê ye. 8 Cihûdan hingê ji Nîkodêmos re gotin: «Ma tu bûyî şagirtê wî û ji bo wî axaftinên qenc dikî?» 9 Nîkodêmos ji wan re got: «Ma walî jî şagirtê wî ye, û ew ji bo wî axaftinê dike? Ma Qeyser ew nexist wê meqamê bilind?» 10 Gava Cihûyan ev bihîst, lerizîn û diranên xwe li Nîkodêmos qirçandin û jê re gotin: Bila tu hînkirina wî wekî rast qebûl bikî û bi Mesîh re para te hebe! 11 Nîkodêmos bersiv da: «Amîn! Ez ê hînkirina wî û para xwe jî, wek ku te gotî, qebûl bikim.»
24
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
12 Hingê Cihûyekî din rabû û ji walî destûr xwest ku çend gotinan guh bide wî. 13 Û walî got: «Çi ku tu dixwazî bêje». 14 Û wî got: «Ez sî û heşt salan li kêleka hewza miyan a li Orşelîmê razam, di bin nexweşiyeke mezin de westiyam, û li benda dermankirinekê bûm ku bi hatina milyaketekî, ku di demekê de avê tevdigerand, bihata çêkirin; û her kesê ku piştî tevdigerandina avê pêşî diket hundir, ji her nexweşiya ku pê re hebû, sax dibû.» 15 Û gava Îsa dît ku ez li wir westiyam, ji min re got: «Ma tu dixwazî baş bibî?» Min jî got: «Ezbenî, gava av tevlihev dibe, kesekî min tune ku min bixe nav hewzê.» 16 Û wî ji min re got: «Rabe, nivînên xwe hilde û bimeşe.» Û ez di cih de baş bûm, nivînên xwe hilda û meşiyam. 17 Hingê Cihûdan ji Pîlatos re gotin: «Xudan, waliyê me, ji wî bipirse, ka ew di kîjan rojê de ji nexweşiya xwe qenc bûye?» 18 Yê nexweş bersiv da û got: «Roja Şemiyê bû». 19 Cihûdan ji Pîlatos re gotin: «Ma me negot ku ew roja Şemiyê nexweşiyên xwe dikir û bi serokê cinan cinan derdixist?» 20 Hingê Cihûyekî din derket û got: «Ez kor bûm, deng dibihîstim, lê kesî nedidît; û gava Îsa diçû, min bihîst ku elalet derbas dibe û min pirsî ka li wir çi heye?» 21 Wan ji min re got ku Îsa derbas dibe. Hingê min qîr kir û got: «Îsa, Kurê Dawid, li min rehm bike!» Ew sekinî û ferman da ku ez bînin ba wî û ji min re got: «Tu çi dixwazî?» 22 Min got: «Xudan, bila çavên min vebin». 23 Wî ji min re got: «Çavên te vebin!» Û min di cih de dît, û bi kêfxweşî û şikirdariyê li pey wî çûm. 24 Cihûyekî din jî derket û got: «Ez bizaro bûm, û wî bi tenê bi gotina xwe min qenc kir û got: ‘Ez dixwazim, tu paqij bibî!’ Û di cih de ez ji bizarobûna xwe paqij bûm. 25 Û Cihûyekî din derket û got: «Ez şaş bûm, lê wî bi gotina xwe ez rast kirim». 26 Û jinek bi navê Veronîka got: «Ez diwanzdeh salan bi xwînrijandinê ketim, û min destê xwe da qiraxa cilên wî, û di cih de xwînrijandina min sekinî.» 27 Hingê Cihûyan gotin: Me qanûnek heye ku jin wekî şahid nayê qebûlkirin. 28 Piştî tiştên din, Cihûyekî din got: «Min Îsa bi şagirtên xwe re vexwendiye dawetê û li Kanaya Celîlê şerab kêm bû.» 29 Û gava şerab hemû hate vexwarin, wî ferman da xizmetkaran ku şeş kûpên ku li wir bûn bi avê tijî bikin, û wan ew heta ber derî tijî kirin, û wî ew pîroz kirin, û av veguherand şerab, û hemû mirovan vexwar, ji vê mûcîzeyê matmayî man. 30 Û Cihûyekî din derket pêş û got: «Min Îsa li Kefernahûmê di kinîştê de dît ku hîn dikir. Di kinîştê de zilamekî cin hebû û qîr kir û got: «Bila ez bi tenê bim, Îsayê Nisretî, çi ji me ye? Ma tu hatî ku me tune bikî? Ez dizanim ku tu Pîrozê Xwedê yî.» 31 Îsa lê hilat û got: «Ey ruhê nepak, bêdeng be û ji wî mirovî derkeve!» Û ew di cih de ji wî derket û qet zirar neda wî. 32 Ev jî ji aliyê Ferîsiyekî ve hat gotin: Min dît ku ji Celîlê û Cihûstanê, ji peravên deryayê û ji gelek welatên derdora Urdunê gelek kes hatin ba Îsa û gelek nexweş hatin ba wî û wî hemû qenc kirin. 33 Û min bihîst ku ruhên nepak diqîriyan û digotin: «Tu Kurê Xwedê yî!» Û Îsa bi tundî li wan emir kir ku ew wî eşkere nekin. 34 Piştî vê yekê, yekî din, ku navê wî Sentûryos bû, got: «Min Îsa li Kefernahûmê dît û min jê lava kir û got: «Xudan, xulamê min li malê nexweşê felcê ye.» 35 Îsa jî ji min re got: «Ez ê werim û wî qenc bikim». 36 Lê min got: «Xudan, ez ne hêja me ku tu werî bin banê min; lê tenê peyvekê bêje û xulamê min wê baş bibe». 37 Îsa ji min re got: «Here, çawa ku te bawer kir, bila ji te re bibe.» Û xulamê min di wê gavê de baş bû.
25
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
38 Hingê zilamekî esilzade got: «Li Kefernahûmê kurekî min hebû ku li ber mirinê bû. Gava min bihîst ku Îsa hatiye Celîlê, ez çûm û jê lava kir ku were mala min û kurê min qenc bike, ji ber ku ew li ber mirinê bû.» 39 Wî ji min re got: «Here, kurê te sax e.» 40 Û kurê min ji wê saetê ve baş bû. 41 Ji bilî van, gelek Cihûdên din, hem jin û hem jî mêr, qîriyan û gotin: «Bi rastî jî ev Kurê Xwedê ye, ku bi gotina xwe hemû nexweşiyan qenc dike û cin jî bi tevahî jê re îtaet dikin.» 42 Hinek ji wan hîn jî gotin: «Ev hêz ji Xwedê pê ve ji kesekî din nayê». 43 Pîlato ji Cihûdan re got: «Çima cin bi destê hekîmên we ve nabin?» 44 Hinekan ji wan gotin: «Hêza serkutkirina cinan ji Xwedê pê ve nikare derkeve». 45 Lê hinekên din ji Pîlatos re gotin ku, piştî çar rojan ku Lazar di gorê de bû, wî ew ji nav miriyan rakiriye. 46 Gava walî ev bihîst, lerizî û ji elaleta Cihûdan re got: «Çi feydeya we heye ku hûn xwîna bêguneh rijînin? Beşa 6 1 Hingê Pîlatos gazî Nîkodêmos û panzdeh zilamên ku digotin Îsa ji zînayê çênebûye kir û ji wan re got: «Ez çi bikim, ji ber ku di nav gel de tevliheviyek heye.» 2 Wan jê re got: «Em nizanin; bila ew ên ku deng derdixin li wê binêrin.» 3 Pîlatos dîsa elalet gazî kir û ji wan re got: «Hûn dizanin ku adetek we heye ku ez di Cejna Derbasbûnê de girtiyekî ji we re berdim. 4 Girtiyek min ê navdar, qatilek heye, ku jê re Barabbas tê gotin, û Îsa yê ku jê re Mesîh tê gotin, ku ez tiştekî ku heq dike mirinê di wî de nabînim; ji wan kîjanî hûn dixwazin ku ez ji we re berdim? 5 Hemûyan qîr kirin û gotin: «Barabas ji me re berde!» 6 Pîlato ji wan re got: «Hingê ez bi Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin çi bikim?» 7 Hemûyan bersiv dan: «Bila bê xaçkirin». 8 Dîsa qîr kirin û ji Pîlatos re gotin: «Ger tu vî mirovî berdî, tu ne dostê Qeyser î? Çimkî wî eşkere kiriye ku ew Kurê Xwedê û padîşah e. Lê gelo tu dixwazî ew bibe padîşah, ne Qeyser?» 9 Hingê Pîlatos bi hêrs tijî bû û ji wan re got: «Miletê we her tim serhildêr bûye û hûn her tim li dijî wan in ku ji we re xizmet kirine?» 10 Cihûyan bersiv dan: «Ew kî ne ku ji me re xizmet kirine?» 11 Pîlatos bersîva wan da: «Xwedayê we yê ku we ji koletiya dijwar a Misriyan rizgar kir û hûn wek bejahiyekê ji Deryaya Sor derbas kirin û li çolê bi manna û goştê bilbilan we xwarin da û ji zinaran av derxist û ji ezmanan qanûnek da we. 12 We bi hemû awayî ew aciz kir û ji xwe re golikek helandî xwest û pê re perestî kir, qurban pêşkêşî wî kirin û gotin: «Ey Îsraêl, ev xwedayên te ne, yên ku te ji welatê Misrê derxistine.» 13 Ji ber vê yekê Xwedayê te dixwest te tune bike; lê Mûsa ji bo te navber da û Xwedayê te ew bihîst û neheqiya te efû kir. 14 Paşê hûn li hember pêxemberên xwe, Mûsa û Harûn, hêrs bûn û dixwestin wan bikujin, gava ew reviyan ber bi konê pîroz ve, û hûn her gav li dijî Xwedê û pêxemberên wî gilî û gazinan dikirin. 15 Ji ser kursiyê dadî rabû û dixwest derkeve; lê hemû Cihûdan qîriyan û gotin: «Em Qeyser wek padîşah qebûl dikin, ne Îsa». 16 Lê ev kes, gava ku ew ji dayik bû, mirovên şehreza hatin û diyariyan pêşkêşî wî kirin; gava Hêrodês bihîst, ew pir aciz bû û dixwest wî bikuje. 17 Gava bavê wî ev yek bihîst, ew bi wî û diya xwe Meryemê re reviya Misrê. Gava Hêrodês bihîst ku ew hatiye dinyayê, dixwest wî bikuje; û li gorî vê yekê, şand û hemû zarokên ku li Beytlehmê û li hemû sînorên wê bûn, ji du salî û biçûktir, kuştin. 18 Gava Pîlato ev tişt bihîst, tirsiya û elaletê bêdeng hişt, yên ku deng derxistin, û ji Îsa re got: «Ma ji ber vê yekê tu padîşah î?» 19 Hemû Cihûdan bersiv dan Pîlatos û gotin: «Hema ew kes bû ku Hêrodes dixwest bikuje».
26
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
20 Hingê Pîlato av hilda, li ber gel destên xwe şuşt û got: «Ez ji xwîna vî mirovê rast bêsûc im; hûn lê binêrin». 21 Cihûdan bersiv dan û gotin: «Xûna wî li ser me û zarokên me be!» 22 Hingê Pîlatos emir da ku Îsa bînin ber wî û bi van gotinan jê re got: 23 Gelê te te sûcdar kiriye ku tu xwe dikî padîşah; ji ber vê yekê ez, Pîlatos, li gorî qanûnên waliyên berê, te mehkûmî qamçiyan dikim; û pêşî tu bê girêdan, paşê li wî cihê ku tu niha lê girtî yî, li ser xaçê bê daliqandin; û her weha du sûcdar jî bi te re ne, ku navên wan Dîmas û Gestas in. Beşa 7 1 Hingê Îsa û herdu rêbir jî bi wî re ji hola qesrê derketin. 2 Û gava ew gihîştin cihê ku jê re Golgota digotin, cilên wî derxistin û bi qumaşê keten pêça û tacek ji stiriyan li serê wî danîn û qamîşek dan destê wî. 3 Û bi heman awayî bi herdu rêbirên ku bi wî re hatibûn xaçkirin, Dîmas li milê wî yê rastê û Gêstas li milê wî yê çepê, kirin. 4 Lê Îsa got: «Bavê min, bibaxşîne wan, çimkî ew nizanin çi dikin». 5 Cilên wî li hev parve kirin û li ser cilê wî pişk avêtin. 6 Di vê navberê de gel li wir sekinîbû, serokên kahînan û rûspiyên Cihûyan qerfên xwe pê dikirin û digotin: «Wî yên din xilas kir, bila niha xwe xilas bike ger dikare; ger ew Kurê Xwedê ye, bila niha ji xaçê dakeve xwarê». 7 Leşkeran jî qerfên xwe pê kirin, sirk û jehr hildan û dan ber wî ku vexwe û jê re gotin: «Heger tu padîşahê Cihûyan î, xwe rizgar bike!» 8 Hingê Longinos, leşkerekî, rimê hilda, newqa wî qul kir û di cih de xwîn û av herikî. 9 Pîlatos li ser xaçê sernav bi tîpên Îbranî, Latînî û Yewnanî nivîsand, ango: «Ev PADÎŞAHÊ CIHÛYAN E». 10 Lê yek ji herdu rêbirên ku bi Îsa re hatibûn xaçkirin, navê wî Gêstas bû, ji Îsa re got: «Heger tu Mesîh î, xwe û me rizgar bike». 11 Lê dizê ku li milê wî yê rastê hatibû xaçkirin, navê wî Dîmas bû, bersiv da, lê hilat û got: «Ma tu ji Xwedê natirsî, yê ku bi vê cezayê mehkûm î? Em bi rastî jî bi dadperwerî û mafdarî sûcên xwe distînin; lê vî Îsayî çi xerabî kiriye? 12 Piştî vê nalînê, ji Îsa re got: «Ya Xudan, gava tu bigihîjî Padîşahiya xwe, min bi bîr bîne.» 13 Îsa bersiv da û got: «Bi rastî ez ji te re dibêjim ku îro tu yê bi min re di bihuştê de bî.» Beşa 8 1 Û nêzîkî saet şeşan bû û tarîtî li ser rûyê hemû erdê heta saet nehan bû. 2 Û dema ku roj diçû tarîtiyê, va ye perdeya perestgehê ji jor heta binî çiriya; kevir jî çiriyan, gor vebûn û gelek laşên pîrozan ên ku di xew de bûn, rabûn. 3 Û nêzîkî saeta nehan Îsa bi dengekî bilind qêriya û got: «Helî, helî, lama zabaxtanî?» ku tê wergerandin: «Xwedayê min, Xwedayê min, te çima ez hiştim?» 4 Piştî van tiştan Îsa got: «Bav, ez ruhê xwe dispêrim destên te!» Û piştî ku ev got, ruh da. 5 Lê gava sersedî dît ku Îsa bi vî awayî qêriya û ruh da, pesnê Xwedê da û got: «Bi rastî jî ev mirovekî rast bû!» 6 Hemû mirovên ku li wir rawestiyabûn ji ber vê dîmenê pir aciz bûn; dema ku li ser tiştên qewimîn difikirîn, li singên xwe dixistin û vedigeriyan bajarê Orşelîmê. 7 Sersed çû ba walî û her tiştê ku qewimîbû jê re got. 8 Û gava wî ev hemû tişt bihîst, gelek xemgîn bû. 9 Û Cihûyan gazî cem xwe kir û ji wan re got: «Ma we mûcîzeya rojgirtinê û tiştên din ên ku di dema mirina Îsa de qewimîn dîtine?» 10 Gava Cihûyan ev bihîstin, bersiv dan walî û gotin: «Tavhildana rojê li gorî adetên xwe çêbûye». 11 Lê hemû yên ku Mesîh nas dikirin, ji dûr ve rawestabûn û jinên ku ji Celîlê li pey Îsa hatibûn, van hemû tiştan temaşe dikirin.
27
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
12 Û aha zilamekî ji Arîmetyayê, bi navê Ûsiv, ku ew jî şagirtekî Îsa bû, lê ji tirsa Cihûyan eşkere nedikir, hat ba walî û ji walî rica kir ku destûr bide wî ku cesedê Îsa ji xaçê rake. 13 Û walî destûr da wî. 14 Nîkodêmos hat û tevlîheviyek ji mur û aloeyê ya nêzîkî sed kîloyî bi xwe re anî; wan Îsa bi hêstiran ji xaçê daxistin xwarê û li gorî adeta veşartina di nav Cihûyan de, bi cawên keten û bi biharatan ew pêça. 15 Û ew xistin goreke nû, ku Yûsif çêkiribû û ji kevirekî ku qet mirov tê de nehatibû danîn, hatibû kolandin; û kevirekî mezin li ber deriyê gorê gerandin. Beşa 9 1 Gava Cihûyên neheq bihîstin ku Ûsiv cesedê Îsa lava kiriye û veşartiye, ew li Nîkodêmos û li wan panzdeh zilaman geriyan ku li ber walî şahidî kiribûn ku Îsa ji zînayê çênebûye, û li mirovên din ên baş ên ku karên baş li hember wî kiribûn. 2 Lê gava hemûyan ji tirsa Cihûdan xwe veşartin, tenê Nîkodêmos xwe nîşanî wan da û got: «Mirovên weha çawa dikarin bikevin keniştê?» 3 Cihûyan bersiv dan wî: «Lê tu çawa diwêrî bikevî kinîştê, yê ku hevalbendê Mesîh bûyî? Bila li dinyaya din jî tu bi wî re bibî para te.» 4 Nîkodêmos bersiv da: «Amîn, bila bibe ku ez di padîşahiya wî de bi wî re bibim xwedî par.» 5 Bi heman awayî, gava Yûsif hat ba Cihûyan, ji wan re got: Çima hûn li min hêrs dibin ji ber ku ez cesedê Îsa yê Pîlatos dixwazim? Va ye, min ew xistiye gora xwe û bi ketenekî paqij pêçaye û kevir danîye ber deriyê gorê. 6 Min bi wî re rast kir; lê we bi neheqî ew mirovê rast tirsand, wî xaç kir, sirkê dayê vexwar, tac li ser wî danî, laşê wî bi qamçiyan perçe kir û sûcê xwîna wî li ser we dua kir. 7 Gava Cihûyan ev yek bihîstin, ew aciz û dilteng bûn û wan Ûsiv girt û ferman dan ku berî roja Şemiyê wî bigirin û heta roja Şemiyê li wir hiştin. 8 Wan jê re got: «Îtiraf bike; ji ber ku niha heta roja yekem a hefteyê ne destûr e ku tu zirarê bidî te. Lê em dizanin ku tu ê ne hêjayî veşartinê bî; lê em ê goştê te bidin teyrên ezmanan û heywanên erdê.» 9 Ûsif bersiv da û got: «Ev axaftin mîna axaftina Golyatê serbilind e, ku bi gotinên li dijî Dawid Xwedayê zindî şermezar kir. Lê hûn nivîskar û bijîşk dizanin ku Xwedê bi pêxember dibêje: «Tolhildan a min e, û ez ê bi qasî xerabiya ku we ji min re gotibû, li we vegerînim.» 10 Ew Xwedayê ku te li ser xaçê daliqandiye, dikare min ji destên te rizgar bike. Hemû xerabiya te wê vegere ser te. 11 Gava walî destên xwe şuşt, got: «Ez ji xwîna vî mirovê rast bêguneh im!» Lê we bersiv da û qîr kir: «Xwîna wî li ser me û zarokên me be. Wek ku we got, bila hûn her û her helak bibin.» 12 Gava rûspiyên Cihûyan ev gotin bihîstin, gelekî hêrs bûn û Ûsiv girtin û ew xistin odeyekê ku pencere tune bû, derî girtin û mor li qulfê danîn. 13 Henan û Qeyafa nobedar danîn ser wê û bi kahînan û Lêwiyan re şêwirîn ku piştî Şemiyê hemû bicivin û li hev kirin ka dê Ûsif bi çi awayî bikujin. 14 Gava wan ev yek kir, serweran, Henan û Qeyafa, ferman dan ku Ûsiv bînin. Beşa 10 1 Gava hemû civînê ev bihîst, ew ecêbmayî man û matmayî man, ji ber ku wan heman mohr li ser kilîda odeyê dît û Ûsiv nedîtin. 2 Hingê Henan û Qeyafa derketin derve û gava ku hemû ji çûyîna Ûsiv ecêbmayî diman, yek ji leşkerên ku li ber gora Îsa diparastin, di civînê de peyivî. 3 Dema ku ew li ser gora Îsa diparastin, erdhejek çêbû; û me milyaketekî Xwedê dît ku kevirê gorê gêr kir û li ser rûnişt. 4 Û rûyê wî wek birûskê û cilên wî wek berfê bûn; û em ji tirsan bûn wek miriyên mirovan.
28
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
5 Û me bihîst ku milyaketek ji jinên li gora Îsa re got: «Netirsin; ez dizanim ku hûn li Îsayê ku hatibû xaçkirin digerin; ew ji mirinê rabûye, wekî ku wî gotibû. 6 Werin û cihê ku ew lê hatiye danîn bibînin; zû herin û ji şagirtên wî re bêjin ku ew ji nav miriyan rabûye û ew ê berî we biçe Celîlê; li wir hûn ê wî bibînin, wekî ku wî ji we re gotiye. 7 Hingê Cihûyan hemû leşkerên ku li ser gora Îsa diman gazî kirin û ji wan pirsîn: «Ew jinên ku milyaket bi wan re peyivî kî ne? Çima we ew negirtin?» 8 Leşkeran bersiv dan û gotin: «Em nizanin ew jin kî bûn; ji bilî vê, em ji tirsan bûn wek miriyan, û em çawa dikarin wan jinan bigirin?» 9 Cihûyan ji wan re got: «Bi navê Xudanê zindî, em baweriya xwe bi te naynin.» 10 Leşkeran bersiv dan Cihûdan û gotin: «Gava we dît û bihîst ku Îsa gelek mûcîzeyan dike, lê we bawerî bi wî neanî, hûn ê çawa bawerî bi me bînin? We rast got: «Xudan sax e, çimkî Xudan bi rastî sax e». 11 Me bihîstiye ku we Yûsif, yê ku cesedê Îsa veşart, di odeyekê de, di bin kilîtek ku hatibû mohrkirin de, girtiye; û gava we ew vekir, hûn wî li wir nedîtin. 12 Ma hûnê Ûsivê ku we di odeyê de di bin çavdêriyê de girtiye bînin? Emê jî Îsayê ku me di gorê de parastiye bînin. 13 Cihûdan bersiv dan û gotin: «Em ê Ûsiv bînin, hûn Îsa bînin?» Lê Ûsiv li bajarê xwe, Arîmetyayê ye. 14 Leşkeran bersiv dan û gotin: «Ger Ûsiv li Arîmetyayê be û Îsa li Celîlê be, me bihîst ku milyaket ji jinan re ev agahî da.» 15 Gava Cihûyan ev bihîst, tirsiyan û ji hev re gotin: «Ger ev tişt bi awayekî werin eşkerekirin, her kes wê baweriyê bi Îsa bîne». 16 Paşê wan gelek pere berhev kirin û dan leşkeran û gotin: «Gelo hûn ji gel re bêjin ku şagirtên Îsa di şevekê de, dema ku hûn di xew de bûn, hatin û cesedê Îsa dizîn; û eger Pîlatosê walî vê yekê bibihîze, em ê wî razî bikin û we ewle bikin.» 17 Leşkeran pere girtin û çawa ku Cihûdan ji wan re gotibûn, gotin û dengê wan di nav gel de belav bû. 18 Lê kahînek Finêes, Eda mamosteyê dibistanê û Lewîyekî bi navê Agos, her sê ji Celîlê hatin Orşelîmê û ji serokên kahînan û hemû yên ku di kinîştan de bûn re gotin: 19 Me Îsayê ku we xaç kir dît, ku bi yanzdeh şagirtên xwe re diaxivî û li Çiyayê Zeytûnê di nav wan de rûniştibû û ji wan re digot: 20 Herin hemû dinyayê, Mizgîniyê bidin hemû miletan, wan bi navê Bav û Kur û Ruhê Pîroz imad bikin; û her kesê ku bawer bike û were imad kirin, wê xilas bibe. 21 Û gava wî ev tişt ji şagirtên xwe re gotin, me dît ku ew hilkişiya ezmanan. 22 Gava ku serokên kahînan, rûspiyan û Lêwiyan ev tişt bihîstin, ji van hersê mirovan re gotin: «Şikirê Xwedayê Îsraêl bidin û li ber wî îtîraf bikin, ka ew tiştên ku hûn dibêjin we dîtine û bihîstine rast in an na.» 23 Wan bersiv dan û gotin: «Xudanê bav û kalên me, Xwedayê Birahîm û Xwedayê Îshaq û Xwedayê Aqûb, çawa ku me bihîst ku Îsa bi şagirtên xwe re diaxivî û çawa ku me dît ku ew hilkişiya ezmanan, me rastî ji we re got.» 24 Û hersê zilaman bersiv dan û ev gotin zêde kirin: «Eger em qebûl nekin ku me gotinên ku Îsa bihîst û ew dît ku hilkişiya ezmanan, em ê sûcdar bin.» 25 Hingê serokên kahînan di cih de rabûn û pirtûka Şerîetê di destên xwe de girtin, ev mirovan gazî kirin û gotin: «Hûn êdî tiştên ku we li ser Îsa gotine, eşkere nekin». 26 Û wan gelek pere dan wan û kesên din jî bi wan re şandin, da ku ew wan bibin welatê wan, da ku ew bi tu awayî li Orşelîmê nemînin. 27 Hingê hemû Cihû li hev civiyan û bi xemgîniyeke mezin gotin: «Ev çi tiştê ecêb e ku li Orşelîmê qewimî?» 28 Lê Henan û Qeyafa dilê wan dişewitandin û digotin: «Çima em baweriya xwe bi leşkerên ku gora Îsa diparastin bînin, yên ku ji me re dibêjin ku milyaket kevir ji ber deriyê gorê rakiriye?»
29
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
29 Dibe ku şagirtên wî ev yek ji wan re gotine û pere dane wan ku wisa bêjin û wan bi xwe cesedê Îsa birin. 30 Ji bilî vê, vê yekê jî bifikirin ku nayê qebûlkirin ku mirov pesnê xerîban bide, ji ber ku wan jî gelek kes ji me girtin û li gor fermanên ku me dane wan, ji me re ragihandine. Divê ew an ji me re dilsoz bin, an jî ji şagirtên Îsa re. Beşa 11 1 Nîkodêmos rabû û got: «Hûn rast dibêjin, ey kurên Îsraêl, we bihîstiye ku wan hersê mirovan bi Şerîeta Xwedê çi sond xwarin, yên ku gotin: «Me Îsa li ser Çiyayê Zeytûnê bi şagirtên xwe re diaxivî û me ew dît ku hilkişiya ezmanan.» 2 Nivîsarên pîroz ji me re hîn dikin ku pêxemberê pîroz Êlyas ber bi ezmanan ve hat hilkişandin; û gava kurên pêxemberan ji Êlîşa pirsîn: «Bavê me Êlyas li ku ye?» Wî ji wan re got ku ew ber bi ezmanan ve hat hilkişandin. 3 Kurên pêxemberan jê re gotin: «Belkî ruh ew biriye çiyayekî ji çiyayên Îsraêlê, belkî em wî li wir bibînin.» Wan ji Êlîşa lava kir û ew sê rojan bi wan re geriya û ew nedîtin. 4 Û niha guh bidin min, ey kurên Îsraêl, û em mirovan bişînin çiyayên Îsraêlê, nebe ku ruh Îsa biribe, û dibe ku em wî li wir bibînin û razî bibin. 5 Şîreta Nîkodêmos li hemû gel xweş hat; wan zilam şandin ku li Îsa geriyan, lê wî nedîtin. Ew vegeriyan û gotin: «Em li her derê geriyan, lê Îsa nedîtin, lê me Yûsif li bajarê wî, Arîmetyayê, dît». 6 Serweran û hemû gel ev bihîstin û şa bûn û pesnê Xwedayê Îsraêl dan, çimkî Ûsiv hat dîtin, ew di odeyekê de girtî bû û nekarîn bibînin. 7 Û gava wan komeke mezin kom kirin, serokên kahînan gotin: «Em ê bi çi awayî Ûsiv bînin ba xwe ku bi wî re biaxive?» 8 Kaxezek hildan û ji wî re nivîsandin û gotin: «Silav li te û hemû malbata te be. Em dizanin ku me li dijî Xwedê û te guneh kiriye. Ji kerema xwe serdana bav û kalên xwe bike, ji ber ku em bi revîna te ji zindanê pir matmayî man. 9 Em dizanin ku me li dijî te şêwra xerab kir, û Xudan te xwedî kir û Xudan bi xwe te ji nêçîrên me rizgar kir. Silav li te be, Yûsif, ku di nav hemû gel de bi rûmet î. 10 Wan heft hevalên Yûsif hilbijartin û ji wan re gotin: «Dema ku hûn werin ba Yûsif, bi xêr û xweşî silavê lê bikin û vê nameyê bidin wî.» 11 Gava ew zilam hatin ba Yûsif, bi aştî silav li wî kirin û name dan wî. 12 Û gava Ûsiv ew xwend, wî got: «Xudan Xwedê pîroz be, yê ku min ji destê Îsraêliyan rizgar kir, da ku ew nekaribin xwîna min birijînin. Xwedê pîroz be, yê ku min di bin baskên xwe de parastiye. 13 Ûsiv wan maç kir û ew bir mala xwe. Roja din, Ûsiv li kerê xwe siwar bû û bi wan re çû Orşelîmê. 14 Gava hemû Cihûyan ev tişt bihîstin, derketin pêşiya wî û qîriyan û gotin: «Bav Ûsiv, silav li te be, hatina te vir!» 15 Wî jî bersiv da û got: «Bila ji Xudan rehetî li hemû gel be». 16 Hemûyan ew maç kirin; û Nîkodemûs şahiyek mezin amade kir û ew bir mala xwe. 17 Lê roja din, ji ber ku roja amadekariyê bû, Henan, Qeyafa û Nîkodêmos ji Ûsiv re gotin: «Li ber Xwedayê Îsraîlê îtîraf bike û bersiva hemû pirsên ku em ji te bipirsin bide.» 18 Ji ber ku em pir xemgîn bûn ku te cesedê Îsa veşart; û gava me te di odeyekê de girt, me te nedît; û ji wê demê ve, heta ku tu di nav me de xuya bûyî, em ditirsin. Ji ber vê yekê, li ber Xwedê her tiştê ku qewimî ji me re bêje. 19 Hingê Ûsiv bersiv da û got: «We ez di roja Amadekirinê de heta sibê girtî hiştim.» 20 Lê gava ez di nîvê şevê de dua dikir, çar milyaketan dora xanî girtibûn; min Îsa wek ronîbûna rojê dît û ji tirsan ketim erdê. 21 Lê Îsa destê min girt, ez ji erdê rakirim û dû re şilbûn li ser min hat reşandin; lê wî rûyê min paqij kir, maç kir û ji min re got: «Netirse, Ûsiv; li min binêre, çimkî ez im.» 22 Hingê min li wî nihêrî û got: «Rabboni Êlyas!» Wî bersîva min da: «Ez ne Êlyas im, lê Îsayê Nisretî me, ku te cesedê wî veşartiye.»
30
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
23 Min jê re got: Gora ku min te tê de danîbû nîşanî min bide. 24 Îsa destê min girt û ez bir cihê ku min ew lê danîbûm û cilên keten û destmala ku min li serê wî danîbû nîşanî min da. Hingê min zanî ku ew Îsa ye û ez jê re perestî kirim û got: «Yê ku bi navê Xudan tê pîroz be.» 25 Îsa dîsa destê min girt, ez bir Arîmetyayê, mala min û ji min re got: «Silav li te be; lê heta roja çilemîn ji mala xwe dernekeve, lê divê ez biçim ba şagirtên xwe.» Beşa 12 1 Gava ku serokên kahînan ev hemû tişt bihîstin, şaş man û wek miriyan bi rûyê xwe ketin erdê û ji hev re qîriyan û gotin: «Ev nîşana ecêb a ku li Orşelîmê qewimî çi ye? Em bav û diya Îsa nas dikin.» 2 Û yekî Lewî got: «Ez gelek ji xizmên wî yên olî nas dikim ku adet dikin ku di Perestgehê de bi duayan qurban û qurbanên şewitandinê ji Xwedayê Îsraêl re pêşkêş bikin.» 3 Û gava Serokkahîn Sîmeon ew hilda nav hembêza xwe, jê re got: «Ya Xudan, niha li gor gotina xwe, xulamê xwe bi aştî berde; çimkî çavên min rizgariya te dîtin, ya ku te li ber çavên hemû gelan amade kiriye: ronahiyek ji bo ronîkirina miletên din û rûmeta gelê te yê Îsraêl.» 4 Şimûn jî bi heman awayî Meryema diya Îsa pîroz kir û jê re got: «Ez ji te re li ser wî zarokî dibêjim: Ew ji bo ketin û rabûna gelek kesan û ji bo nîşanek ku dê li dijî derkevin hatiye danîn.» 5 Belê, şûrek wê di canê te re jî derbas bibe û ramanên gelek dilan wê eşkere bibin. 6 Hingê hemû Cihûdan gotin: «Werin em ji wan sê kesan re bişînin, yên ku gotin ku wan ew li Çiyayê Zeytûnê bi şagirtên xwe re diaxivî dîtiye.» 7 Piştî vê yekê, wan ji wan pirsî ka wan çi dîtiye; wan bi hev re bersiv dan: «Em li ber Xwedayê Îsraêl piştrast dikin ku me bi eşkereyî Îsa li Çiyayê Zeytûnê bi şagirtên xwe re diaxivî û hilkişiya ezmanan dît.» 8 Hingê Henan û Qeyafa ew birin cihên cuda û cuda cuda pirsî; wan bi yekdengî rastî îtîraf kirin û gotin: «Wan Îsa dîtiye». 9 Hingê Henan û Qeyafa gotin: «Qanûna me dibêje: Bi devê du an sê şahidan her gotin wê were sabît kirin.» 10 Lê me çi got? Henoxê pîroz li Xwedê xweş hat û bi peyva Xwedê hat wergerandin; û cihê veşartina Mûsa yê pîroz tê zanîn. 11 Lê Îsa radestî Pîlatos kirin, qamçî kirin, bi stiriyan tac kirin, tif kirin, bi rimê lê xistin, xaç kirin, li ser xaçê mir û hat veşartin, û Yûsif ê birûmet cenazeyê wî di goreke nû de veşart, û ew şahidî kir ku wî ew zindî dîtiye. 12 Û ji bilî van mirovan gotine ku wan ew li Çiyayê Zeytûnê bi şagirtên xwe re diaxivî û hildikişiya ezmanan dîtiye. 13 Hingê Ûsiv rabû ser xwe û ji Henan û Qeyafa re got: «Hûn bi heq şaş dimînin ku ji we re hatiye gotin ku Îsa sax e û çûye ezmanan.» 14 Bi rastî jî tiştekî ecêb e ku ew ne tenê bi xwe ji nav miriyan radibe, lê yên din jî ji gorên wan radike, yên ku li Orşelîmê ji aliyê gelek kesan ve hatine dîtin. 15 Û niha hinekî guh bidin min: Em hemû Sîmeonê pîroz, kahînê mezin, nas dikirin, ku Îsa di perestgehê de dema pitik bû, hilda nav hembêza xwe. 16 Ev heman Şimûn du kurên wî hebûn, û em hemû di mirin û merasîma cenazeyê wan de amade bûn. 17 Ji ber vê yekê herin gorên wan bibînin, çimkî ew vekirî ne û ew ji mirinê rabûne. Û va ye, ew li bajarê Arîmetyayê ne û bi hev re di îbadetên olî de wextê xwe derbas dikin. 18 Bi rastî, hin kesan dengê wan di dua de bihîstine, lê ew bi kesî re napeyivin, lê ew wek miriyan bêdeng dimînin. 19 Lê werin, em herin ba wan û bi hemû rêz û hişyariyê li hember wan tevbigerin. Û heke em bikaribin wan bînin sondê, dibe ku ew hin ji sirên vejîna xwe ji me re vebêjin. 20 Gava Cihûyan ev bihîst, gelek şa bûn.
31
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
21 Hingê Henan û Qeyafa, Nîkodemos, Ûsiv û Gamalyêl çûn Arîmetyayê, lê wan di gorên wan de nedîtin; lê gava li dora bajêr digeriyan, wan li ser çokên xwe girêdan û di îbadetên wan de ew birin ser çokên xwe. 22 Paşê bi hemû rêz û hurmetê ji Xwedê re silav li wan kirin, ew birin kinîşta Orşelîmê û dergeh girtin, pirtûka Şerîeta Xudan hildan. 23 Û ew dan destên wan û bi Xwedê Xudan û Xwedayê Îsraêl sond xwarin, yê ku bi Şerîet û pêxemberan ji bav û kalên me re got: «Heke hûn baweriya xwe bi wî tînin ku we ji nav miriyan rakir, Îsa, ji me re bêjin we çi dît û hûn çawa ji nav miriyan rabûn.» 24 Xarîn û Lêntî, herdu kurên Sîmeon, gava van tiştan bihîstin lerizîn, aciz bûn û giriyan; û di heman demê de li ezmanan nihêrîn, bi tiliyên xwe li ser zimanên xwe nîşana xaçê çêkirin. 25 Û wan yekser peyivî û got: «Her yek ji me kaxezek bide, em ê hemû tiştên ku me dîtine ji we re binivîsin.» Û her yek ji wan rûnişt û nivîsand û got: Beşa 13 1 Ey Xudan Îsa û Bav, ku tu Xwedê yî, û her weha vejîn û jiyana miriyan î, destûr bide me ku em sirên te, yên ku me piştî mirinê dîtin, yên aîdî xaça te ne, ragihînin; çimkî em bi navê te sond dixwin. 2 Çimkî te ji xulamên xwe re qedexe kiriye ku tiştên veşartî yên ku bi hêza te ya îlahî di dojehê de hatine kirin, eşkere bikin. 3 Dema ku em bi bav û kalên xwe re di kûrahiya dojehê de, di tariya reş de hatin bicihkirin, ji nişkê ve rengê rojê wek zêr xuya bû, û ronahiyek binefşî ya mezin cîh ronî kir. 4 Di vê gavê de, Adem, bavê hemû mirovahiyê, bi hemû bavkalk û pêxemberan re, kêfxweş bû û got: «Ew ronahî afirînerê ronahiya herheyî ye, yê ku soz daye ku me veguherîne ronahiya herheyî.» 5 Hingê Îşaya pêxember qêriya û got: «Li gorî pêxemberîtiya min, dema ku ez li ser rûyê erdê sax bûm, ev ronahiya Bav û Kurê Xwedê ye.» 6 Welatê Zabûlon û welatê Neftalîm li aliyê din ê Urdunê, gelê ku di tariyê de dimeşiya, ronahiyek mezin dît; û ji bo wan ên ku di herêma siya mirinê de diman, ronahî derket. Û niha ew hat û me yên ku di mirinê de rûniştibûn ronî kir. 7 Û gava ku em hemû bi ronahiya ku li ser me ronî bû kêfxweş dibûn, bavê me Sîmeon hat nav me û hemû elalet pîroz kir û got: «Xudan Îsa Mesîh, Kurê Xwedê, rûmet bikin.» 8 Dema ku ez pitikek li Perestgehê bûm, min ew hilda nav himbêza xwe û bi Ruhê Pîroz hatim hejandin û min got: 1 Niha çavên min rizgariya te dîtin, ya ku te li ber hemû gelan amade kiriye, ronahiyek ji bo ronîkirina miletên din û rûmeta gelê te yê Îsraêl. 9 Hemû pîrozên ku di kûrahiya dojehê de bûn, gava ev bihîstin, hê bêtir şa bûn. 10 Piştre yekî mîna tenêyekî piçûk derket û her kesî jê pirsî: «Tu kî yî?» 11 Wî bersiv da û got: «Ez dengê Yûhennayê imadkar û pêxemberê Xwedayê Herî Bilind im ku li çolê diqîre, ku berî hatina wî çû ku rêya xwe amade bike û zanîna xilasiyê bide gelê xwe ji bo bexşandina gunehan.» 12 Û ez Yûhenna, gava min Îsa dît ku bi Ruhê Pîroz ve dihat ba min, min got: «Va ye Berxê Xwedê, va ye yê ku gunehên dinyayê radike». 13 Û min ew di çemê Urdunê de imad kir, û min dît ku Ruhê Pîroz bi şiklê kevokê li ser wî daket, û dengek ji ezmanan bihîst ku digot: «Ev Kurê min ê delal e, ku ez pê razî me.» 14 Û niha, dema ku ez li pêşiya wî diçûm, ez hatim vir da ku ji we re bidim zanîn ku Kurê Xwedê wê careke din serdana me bike û, mîna sibeha ji jor, wê were ba me, yên ku di tariyê û siya mirinê de ne. Beşa 14 1 Lê gava bavê me yê pêşî Adem ev tişt bihîst, ku Îsa li Urdunê hatiye imadkirin, gazî kurê xwe Şêt kir û got: 2 Hemû tiştên ku te ji Mîxaîl, milyaketê sereke bihîstin, gava min te şand ber deriyên bihuştê, da ku tu ji Xwedê lava bikî ku dema ez nexweş bim serê min rûn bike, ji kurên xwe, bav û kalan û pêxemberan re ragihîne.
32
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
3 Hingê Şêt nêzîkî bav û kalan û pêxemberan bû û got: «Ez Şêt, gava ez li ber deriyên bihuştê ji Xwedê re dua dikir, min milyaketê Xudan Mîxaîl dît ku li min xuya bû û got: Ez ji aliyê Xudan ve ji te re hatime şandin; ez hatime wezîfedarkirin ku li ser laşên mirovan serweriyê bikim.» 4 Ez ji te re dibêjim Sêt, bi hêstiran ji Xwedê re dua neke û jê re rûnê dara rehmê nexwaze da ku bavê te Adem ji bo serêşiya wî pê rûn bike; 5 Ji ber ku tu bi tu awayî nikarî wê bi dest bixî heta roja dawîn û demên dawîn, ango heta ku pênc hezar û pênc sed sal derbas bibin. 6 Hingê Mesîh, Kurê Xwedê yê herî dilovan, dê were ser rûyê erdê da ku laşê mirovî yê Adem vejîne, û di heman demê de laşên miriyan vejîne, û gava ew were, ew ê li Urdunê were imad kirin: 7 Hingê ew ê bi rûnê dilovaniya xwe hemû kesên ku baweriya xwe pê tînin rûn bike; û rûnê dilovaniya xwe dê ji bo nifşên pêşerojê, ji bo wan ên ku ji avê û Ruhê Pîroz ji bo jiyana herheyî çêdibin, berdewam bike. 8 Û dema ku di wê demê de Kurê Xwedê yê herî dilovan, Mesîh Îsa, dê were ser rûyê erdê, ew ê bavê me Adem bîne bihuştê, ber bi dara dilovaniyê ve. 9 Gava hemû bavkal û pêxemberan ev hemû tişt ji Şêt bihîstin, ew bêtir şa bûn. Beşa 15 1 Dema ku hemû pîroz şa dibûn, nihêrî ku Şeytan, mîr û serokê mirinê, ji mîrê dojehê re got: 2 Amade bin ku Îsayê Nisretî bi xwe qebûl bikin, yê ku pesnê xwe dida ku ew Kurê Xwedê ye, lê dîsa jî mirovekî ji mirinê ditirsiya û digot: «Canê min heta mirinê xemgîn e». 3 Ji bilî vê, wî gelek zirar da min û gelekên din; ji ber ku ew kesên ku min kor û seqet kirin û ew kesên ku min bi gelek şeytanan êşkence kirin, wî bi peyva xwe qenc kir; erê, û ew kesên ku min mirî anîn ba te, ew bi zorê ji te digire. 4 Ser vê yekê mîrê dojehê ji Şeytan re got: «Ew mîrê ewqas bi hêz, û dîsa jî mirovekî ku ji mirinê ditirse, kî ye?» 5 Çimkî hemû serwerên dinyayê di bin destê min de ne, yên ku te bi hêza xwe ew kirin bindest. 6 Lê eger ew di xwezaya xwe ya mirovî de ewqas bi hêz be, ez ji te re ji bo rastiyê piştrast dikim ku ew di xwezaya xwe ya îlahî de her tiştî dikare bike, û tu kes nikare li hember hêza wî bisekine. 7 Ji ber vê yekê, dema ku wî got ew ji mirinê ditirse, wî xwest ku te bixe xefikê, û ev yek wê ji bo te heta hetayê bêbext be. 8 Hingê Şeytan bersiv da û ji mîrê dojehê re got: «Çima te guman kir û ji qebûlkirina Îsa Nisretî, hem dijminê te û hem jî yê min, tirsiya?» 9 Lê min ew ceriband û gelê xwe yê kevin, Cihûyan, bi xîret û hêrs li dijî wî rakir? 10 Min ji bo êşa wî rimê tûj kir; Min zerav û sirk tevlihev kir û ferman da ku ew vexwe; Min xaç amade kir da ku wî xaç bikim, û mix amade kirin da ku dest û lingên Îbîs derbas bikin; û niha mirina wî nêzîk e, ez ê wî bînim vir, hem ji te re û hem jî ji min re biguncîne. 11 Hingê mîrê dojehê bersiv da û got: «Te niha ji min re got ku wî miriyên xwe bi zorê ji min standin.» 12 Ewên ku heta ku li ser rûyê erdê dîsa bijîn li vir hatine hiştin, ne bi hêza xwe, lê bi duayên ji Xwedê re hatine kirin, ji vir hatine birin, û Xwedayê wan ê her tiştîkar ew ji min standin. 13 Îcar kî ye ew Îsayê Nisretî ku bi gotina xwe bêyî ku ji Xwedê re dua bike, miriyên min ji min rakirin? 14 Belkî ew e yê ku Lazar piştî çar rojan ji min bir, û hem bêhn dikir û hem jî rizî bû, û ew wek miriyekî min hebû, lê wî bi hêza xwe ew ji nû ve vejand. 15 Şeytan bersiv da û ji mîrê dojehê re got: «Ev eynî Îsa ye, Îsayê Nisretî.» 16 Gava mîrê dojehê bihîst, jê re got: «Ez bi hêzên ku ji min û te re ne, te sond dixwim ku tu wî neynî ba min.» 17 Gava min hêza peyva wî bihîst, ez ji tirsan lerizîm û hemû civata min a bêbext di heman demê de aciz bûn;
33
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
18 Û me nekarî Lazar bigirin, lê wî xwe hejand û bi hemû nîşanên xerabiyê, ew yekser ji me dûr ket; û heman axa ku cesedê Lazar tê de bû, di cih de ew zindî derxist. 19 Û ez niha dizanim ku ew Xwedayê Hemûkar e ku dikare tiştên weha bike, yê ku di hukumdariya xwe de bi hêz e, û di xwezaya xwe ya mirovî de bi hêz e, yê ku Xilaskarê mirovahiyê ye. 20 Ji ber vê yekê vî mirovî neynin vir, çimkî ew ê hemû yên ku ez di bêbaweriyê de di girtîgehê de û bi zincîrên gunehên wan ve girêdidim, azad bike û wan ber bi jiyana herheyî ve bibe. Beşa 16 1 Û dema ku Şeytan û mîrê dojehê bi hev re wiha diaxivîn, ji nişkê ve dengek wek gurrîn û lerizîna bayê hat û got: «Ey mîran, deriyên xwe rakin; û ey deriyên herheyî, rabin û Padîşahê Rûmetê wê bikeve hundir.» 2 Dema ku mîrê dojehê ev bihîst, ji Şeytan re got: «Ji min dûr bikeve û ji wargehên min derkeve; eger tu şervanekî bihêz î, bi Padîşahê Rûmetê re şer bike. Lê çi karê te bi wî re heye?» 3 Û ew ji cihên wî avêt derve. 4 Û mîr ji efserên xwe yên bêrehm re got: Deriyên sifir ên hovîtiyê bigirin û bi hesinî girêdin û bi wêrekî şer bikin, da ku em neyên dîlgirtin. 5 Lê gava hemû elaleta pîrozan ev bihîst, bi dengekî bilind ê hêrsê ji mîrê dojehê re gotin: 6 Deriyên xwe veke da ku Padîşahê Rûmetê bikeve hundir. 7 Û pêxemberê îlahî Dawid qêriya û got: «Ma gava ez li ser rûyê erdê bûm, min bi rastî pêxemberîtî nekir û negot: Xwezî mirov pesnê Xudan bidin ji bo qenciya wî û ji bo kirinên wî yên ecêb ji bo zarokên mirovan?» 8 Çimkî wî deriyên ji sifir şikandin û şûrên hesinî perçe perçe kirin. Wî ew ji ber neheqiya wan girtin û ji ber neheqiya wan ew êş kişandin. 9 Piştî vê yekê pêxemberekî din, ango Îşaya pîroz, bi heman awayî ji hemû pîrozan re got: «Ma gava ez li ser rûyê erdê dijîm, min rast pêxemberî ji we re nekir?» 10 Mirî wê sax bibin û yên ku di gorên xwe de ne wê dîsa rabin û yên ku di erdê de ne wê şa bibin; çimkî şilbûna ji Xudan wê rizgariyê bîne wan. 11 Û min li cîhekî din got, Ey mirin, serkeftina te li ku ye? Ey mirin, derziya te li ku ye? 12 Gava hemû pîrozan ev tiştên ku ji hêla Îşaya ve hatine gotin bihîstin, ji mîrê dojehê re gotin: «Niha deriyên xwe veke û hesinên xwe rake; çimkî êdî tu dê girêdayî bî û tu hêzê te tune be.» 13 Hingê dengekî mezin, wek dengê birûskê, hat ku digot: «Ey mîr, deriyên xwe rakin; û hûn, deriyên dojehê, rabin û Padîşahê Rûmetê wê bikeve hundir.» 14 Mîrê dojehê gava heman deng dubare kir, wekî ku nezan be qêriya, Ew Padîşahê Rûmetê kî ye? 15 Dawid bersiva mîrê dojehê da û got: «Ez gotinên wî dengî fam dikim, ji ber ku min ew bi ruhê wî gotin. Û niha, wekî ku min li jor got, ez ji te re dibêjim, Xudanê bihêz û bi hêz, Xudanê di şer de bihêz: ew Padîşahê Rûmetê ye, û ew Xudanê li ezman û li erdê ye; 16 Wî nihêrî da ku nalîna girtiyan bibihîze û yên ku ji bo mirinê hatine mehkûmkirin berde. 17 Û niha, ey mîrê dojehê yê qirêj û bêhnxweş, deriyên xwe veke, da ku Padîşahê Rûmetê bikeve hundir; çimkî ew Xudanê erd û ezmanan e. 18 Dema ku Dawid ev digot, Xudanê bihêz di şiklê mirovekî de xuya bû û wan cihên ku berê di tariyê de bûn ronî kir. 19 Û zincîrên ku berê nedikarîn bişkên, şikandin; û bi hêza xwe ya bêhempa serdana wan kesên ku di tariya kûr de bi neheqiyê û di siya mirinê de bi gunehê rûniştibûn kir. Beşa 17 1 Mirina bêbext û efserên wê yên hov gava van tiştan bihîstin, di gelek padîşahiyên xwe de tirs û xofek mezin dîtin, 2 Û Mesîh bi xwe ji nişkê ve li cihên wan xuya bû; ji ber vê yekê wan qîr kir û got: Em ji hêla te ve girêdayî ne; xuya ye ku tu dixwazî me li ber Xudan tevlihev bikî.
34
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
3 Tu kî yî, ku nîşana gendeliyê li ser te nîne, lê ew xuyabûna geş ku delîlek tevahî ya mezinbûna te ye, ku hîn jî tu ferqê lê nakî? 4 Tu kî yî, ewqas bi hêz û ewqas lawaz, ewqas mezin û ewqas biçûk, yekî nezan û dîsa leşkerekî pilebilind, ku dikare bi şiklê xizmetkarekî wekî leşkerekî asayî fermandariyê bike? 5 Padîşahê Rûmetê, mirî û zindî, her çend carekê li ser xaçê hatibe kuştin jî? 6 Kî mirî di gorê de razayî yî, û sax daketî cem me, û di mirina te de hemû mexlûq lerizîn, û hemû stêrk lerizîn, û niha tu azadiya xwe di nav miriyan de digirî, û tu lejyonên me aciz dikî? 7 Tu kî yî, ku dîlên ku ji ber gunehê destpêkê di zincîran de bûn azad dikî û wan digihînî azadiya wan a berê? 8 Tu kî yî, ku ronahiyek ewqas bi heybet û îlahî li ser wan kesên ku ji ber tariya gunehê kor bûne belav dikî? 9 Bi heman awayî hemû lejyonên şeytan jî bi heman tirsê hatin girtin û bi tirs û xofeke mezin qîriyan û gotin: 10 Ey Îsa Mesîh, ji ku tê ku tu mirovekî ewqas bi hêz û bi heybet î, ewqas geş î ku tu lekeyek lê tune be, û ewqas paqij î ku tu sûc lê tune be? Ji ber ku ew cîhana jêrîn a erdê, ku heta niha di bin destê me de bû, û ji wir me bac distand, qet berê mirovekî wiha mirî ji me re neşandiye, qet diyariyên weha ji mîrên dojehê re neşandiye. 11 Ma tu kî yî, ku bi wêrekî diçî nav malên me, û ne tenê ji gefxwarina me bi cezayên herî giran natirsî, lê di heman demê de hewl didî ku yên din ji zincîrên ku em wan di nav wan de digirin rizgar bikî? 12 Belkî tu ew Îsa yî, yê ku Şeytan niha ji mîrê me re qal kir, ku bi mirina xaçê tu yê hêza mirinê bistînî. 13 Hingê Padîşahê Rûmetê mirinê binpê kir, mîrê dojehê girt, hemû hêza wî ji wî bêpar hişt û bavê me yê erdî Adem bi xwe re bir rûmeta xwe. Beşa 18 1 Hingê mîrê dojehê Şeytan girt û bi nîşanek mezin jê re got: Ey mîrê wêrankirinê, sedema têkçûn û sirgûnkirina Beelzebûl, tinazê milyaketên Xwedê û nefretkirina hemû mirovên rast! Çi te ber bi vî rengî ve bir? 2 Tu dixwazî Padîşahê Rûmetê xaç bikî, û bi wêrankirina wî sozên avantajên pir mezin bidî me, lê wekî ehmeqekî tu ji tiştê ku tu dikî bêxeber bûyî. 3 Çimkî niha Îsayê Nisretî, bi şewqa xwedatiya xwe ya bi heybet, hemû hêzên tirsnak ên tarîtî û mirinê ji holê radike; 4 Wî zindanên me ji jor heta binî hilweşand, hemû dîl berdan, hemû yên girêdayî berdan, û hemû yên ku berê di bin giraniya êşkenceyên wan de digirîn, niha me heqaret kirine, û em mîna ku ji ber duayên wan têk biçin in. 5 Serweriyên me yên bêbext hatine bindestkirin, û êdî ti beşek ji mirovahiyê di bin destê me de nemaye, lê ji aliyekî din ve, ew hemî bi wêrekî li dijî me derdikevin; 6 Her çend berê miriyan qet newêrîbûn bi bêrêzî li me tevbigerin, û ji ber ku ew girtî bûn, qet nikaribûn di tu rewşê de kêfxweş bibin. 7 Ey Şeytan, mîrê hemû xeraban, bavê bêbext û terkkiriyan, çima tu hewl didî vê îstismara ku girtiyên me heta niha her tim bê hêviyên xilasî û jiyanê bûn? 8 Lê niha yek ji wan qet nalîn nake, û di rûyê tu kesî de hêstirek jî xuya nake. 9 Ey mîr Şeytan, tu parêzvanê mezin ê deverên dojehê, hemû avantajên te yên ku te bi dara qedexekirî û windakirina bihuştê bi dest xistine, niha bi dara xaçê winda kirine; 10 Û bextewariya te hemû bi dawî bû, gava te Îsa Mesîh, Padîşahê Rûmetê, xaç kir. 11 Te li dijî berjewendiya xwe û ya min tevgeriyaye, wekî ku tu ê niha ji wan îşkenceyên mezin û cezayên bêdawî yên ku tu ê bikişînî fam bikî. 12 Ey Şeytan, mîrê hemû xerabiyan, sedema mirinê û çavkaniya hemû pozbilindiyê, divê te pêşî li sûcên xerab ên Îsa yê Nisretî bipirsiya, û wê hingê te dê bidîta ku ew bêguneh e ku hêjayî mirinê be.
35
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
13 Çima te bê sedem û bê edalet cesaret kir ku wî xaç bikî û kesekî bêguneh û rast anî ser herêmên me, û bi vî awayî hemû gunehkar, bêbext û bêedebên li hemû cîhanê winda kir? 14 Dema ku mîrê dojehê bi vî awayî bi Şeytan re diaxivî, Padîşahê Rûmetê ji Belzebûl re got, mîrê dojehê, Şeytan, mîr wê heta hetayê di bin desthilatdariya te de be, li şûna Adem û kurên wî yên rast, yên ku yên min in. Beşa 19 1 Hingê Îsa destê xwe dirêj kir û got: «Werin ba min, ey hemû pîrozên min, yên ku li gorî sûretê min hatine afirandin, yên ku ji hêla dara fêkiyê qedexekirî û ji hêla şeytan û mirinê ve hatine mehkûmkirin; 2 Niha bi darê xaça min bijîn; Îblîs, mîrê vê dinyayê, têk çûye û mirin jî têk çûye. 3 Hingê hemû pîroz di bin destê Xwedayê herî bilind de hatin cem hev; û Xudan Îsa destê Adem girt û jê re got: «Silav li ser te û hemû nifşa te ya rast, ku ya min e.» 4 Hingê Adem xwe avêt ber lingên Îsa, bi hêstiran, bi zimanekî nerm û bi dengekî bilind li ber wî rawestiya û got: 5 Ezê te bilind bikim, ey Xudan, çimkî te ez bilind kirim û dijminên min li ser min şa nekirin. Ey Xudan Xwedayê min, min gazî te kir û te ez qenc kirim. 6 Ya Xudan, te canê min ji gorê derxist; Te ez sax hiştim, da ku ez nekevim çalê. 7 Ey hemû pîrozên wî, ji Xudan re bistrên û ji bo bîranîna pîroziya wî şikir bikin. Çimkî hêrsa wî tenê ji bo demekê dimîne; di kerema wî de jiyan heye. 8 Bi heman awayî hemû pîrozan, li ber lingên Îsa çûn ser çokan û bi yek dengî gotin: «Tu hatî, ey Xilaskarê dinyayê, û te bi rastî hemû tiştên ku te bi Şerîetê û pêxemberên xwe yên pîroz ji berê ve gotibûn, pêk anîn.» 9 Te bi xaça xwe zindî rizgar kirin û daketî ba me, da ku bi mirina xaçê me ji dojehê û bi hêza xwe ji mirinê rizgar bikî. 10 Ya Xudan, çawa ku te nîşanên rûmeta xwe li ezmanan danîne û nîşana rizgariya xwe, xaça xwe, li ser erdê danî ye, Xudan, wisa jî nîşana serkeftina xaça xwe li dojehê deyne, da ku mirin êdî nebe xizmetkar. 11 Hingê Xudan destê xwe dirêj kir, nîşana xaçê li ser Adem û li ser hemû pîrozên wî kir. 12 Û destê wî yê rastê ji Adem girt, ji dojehê derket û hemû pîrozên Xwedê li pey wî çûn. 13 Hingê pêxemberê padîşah Dawid bi wêrekî qêriya û got: 1 Stranek nû ji Xudan re bêjin, çimkî wî tiştên ecêb kiriye; destê wî yê rastê û baskê wî yê pîroz serkeftin bi dest xistiye. 14 Xudan rizgariya xwe da zanîn, rastdariya xwe li ber çavê miletên din eşkere kir. 15 Û hemû elaleta pîrozan bersiv da û got: «Ev rûmet ji bo hemû pîrozên wî ye. Amîn, pesnê Xudan bidin.» 16 Piştî vê yekê, pêxember Habaqûq 3 qêriya û got: «Tu ji bo rizgarkirina gelê xwe derketî, ji bo rizgarkirina gelê xwe.» 17 Û hemû pîrozan gotin: 4 Pîroz be ewê ku bi navê Xudan tê; çimkî Xudan me ronî kir. Ev Xwedayê me ye heta hetayê; ewê heta hetayê li ser me hukum bike, Amîn. 18 Bi heman awayî hemû pêxemberan tiştên pîroz ên pesnê wî gotin û li pey Xudan çûn. Beşa 20 1 Hingê Xudan destê Adem girt û ew da destê milyaketê sereke Mîxaîl û ew wan bir bihuşta tijî rehm û rûmetê. 2 Û du mirovên pir kevin rastî wan hatin û pîrozan ji wan pirsîn: «Hûn kî ne, yên ku hîn di dojehê de bi me re nebûne û laşên we di bihuştê de nehatine danîn?» 3 Yekî ji wan bersiv da û got: «Ez Henox im, ku bi peyva Xwedê hatime veguhastin; û ev zilamê ku bi min re ye, Êlyasê Tîşbî ye, ku di erebeyeke agirîn de hatiye veguhastin.»
36
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
4 Em heta niha li vir bûn û me mirinê tam nekir, lê niha em ê di hatina Deccarîs de vegerin, bi nîşan û mûcîzeyên xwedayî çekdar in, da ku bi wî re di şer de beşdar bibin, û li Orşelîmê ji hêla wî ve werin kuştin, û piştî sê roj û nîvan dîsa zindî werin hildan nav ewran. 5 Û dema ku Henox û Îlyasên pîroz ev yek digotin, zilamekî din bi şiklê belengaz hat û nîşana xaçê li ser milên xwe hilgirtibû. 6 Û gava hemû pîrozan ew dîtin, jê re gotin: «Tu kî yî? Çimkî rûyê te mîna yê dizekî ye; çima xaçê li ser milên xwe hildigirî?» 7 Ewî jî bersiv da û got: «Rast dibêjî, çimkî ez diz bûm û li ser rûyê erdê her cûre xerabî kirim». 8 Cihûyan ez jî bi Îsa re xaç kirim; û min tiştên ecêb ên ku di afirandina xaçkirina Xudan Îsa de qewimîn dîtin. 9 Û min bawer kir ku ew Afirînerê her tiştî û Padîşahê Herî Zêde ye; û min jê re dua kir û got: «Ya Xudan, gava tu bigihîjî padîşahiya xwe, min bi bîr bîne.» 10 Wî di cih de guh da dua min û ji min re got: «Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro tu yê bi min re di bihuştê de bî.» 11 Û wî ev nîşana xaçê da min û got: «Vê hilgire û here bihuştê; û eger milyaketê ku nobedarê bihuştê ye te nehêle hundir, nîşana xaçê nîşanî wî bide û jê re bêje: Îsa Mesîhê ku niha hatiye xaçkirin, min şandiye vir ba te.» 12 Dema ku min ev kir û hemû tiştên weha ji milyaketê ku parêzvanê bihuştê ye re gotin û wî ew bihîstin, wî tavilê derî vekir, ez da nasandin û li milê rastê yê bihuştê danî. 13 û got: «Hinekî li vir bimînin, heta ku Adem, bavê hemû mirovan, bi hemû kurên xwe re, yên ku xulamên pîroz û rast ên Îsa Mesîhê ku hat xaçkirin, bikevin hundir.» 14 Dema ku wan ev hemû çîrok ji diz bihîstin, hemû bavkalan bi yek dengî gotin: «Xwedêyê Te pîroz be, Bavê qencîya herheyî û Bavê dilovanîyê, yê ku te evqas dilovanî nîşanî wan kesên ku li hember wî gunehkar bûn daye û wan anîye ber dilovanîya bihuştê û wan di nav dabînkirinên xwe yên mezin û giyanî de, di jiyaneke giyanî û pîroz de bi cih kiriye. Amîn. Beşa 21 1 Ev sirên îlahî û pîroz in ku me dîtin û bihîstin. Ez, Charinus û Lenthius destûr nînin ku sirên din ên Xwedê ragihînin, wekî ku melekê sereke Mîxaîl ferman daye me, 2 û got: «Hûn ê bi birayên min re herin Orşelîmê û di duayan de bimînin, vejîna Îsa Mesîh ragihînin û pesnê wê bidin, çimkî wî hûn jî di heman demê de bi xwe re ji nav miriyan rakiriye.» 3 Û hûn ê bi tu kesî re neaxivin, lê wekî mirovên bêdeng rûnin heta ku dema ku Xudan destûrê bide we ku hûn sirên xwedayetiya wî vebêjin. 4 Serekmilyaket Mîxaîl hîn bêtir ferman da me ku em ji Çemê Urdunê derbas bibin, ber bi welatekî xweş û dewlemend ve biçin, ku gelek kes li wir ji bo delîla vejîna Mesîh bi me re ji nav miriyan rabûne. 5 Çimkî sê roj ji me re hatine dayîn ku em ji nav miriyan derkevin, yên ku ji bo Cejna Derbasbûnê ya Xudanê me bi dê û bavên me re pîroz bikin û ji bo şahidiya Mesîh Xudan şahidiyê bikin, û em di çemê pîroz ê Urdunê de hatine imadkirin. Û niha ew ji hêla kesî ve nayên dîtin. 6 Ev hemû tiştê ku Xwedê destûr da me ku em ji we re vebêjin e; ji ber vê yekê pesnê wî bidin û wî bi rûmet bikin û tobe bikin, û ew ê rehmê li we bike. Aştî li ser we ji Xudan Xwedê Îsa Mesîh û Xilaskarê me hemûyan be. Amîn, Amîn, Amîn. 7 Û piştî ku wan nivîsandin bi dawî kir û li ser du perçeyên kaxezê yên cuda nivîsandin, Xarînos ew tiştên ku nivîsand da destên Henan, Qeyafa û Gamalyêl. 8 Lenthius jî tiştên ku nivîsand da destên Nîkodemos û Yûsif; û ew di cih de veguherin şiklên pir spî û êdî neman. 9 Lê belê tiştê ku wan nivîsandibû bi tevahî li hev dihat, di yekê de ne tîpek ji ya din zêdetir û ne jî kêmtir hebû. 10 Gava hemû civata Cihûyan ev hemû têkiliyên ecêb ên Xarînos û Lenthîos bihîstin, ji hev re gotin: «Bi rastî jî ev hemû tişt ji aliyê Xwedê ve hatine kirin, û Xudan Îsa heta hetayê pîroz be, Amîn.»
37
Mirin, Definkirin û Vejîna Îsa Mesîh
11 Û ew bi fikar, tirs û lerizînek mezin geriyan, li singên xwe dixistin û her yek diçû mala xwe. 12 Û hemû tiştên ku Cihûdan di kinîştên wan de li ser Îsa digotin, di cih de ji aliyê Ûsiv û Nîkodêmos ve ji walî re hatin gotin. 13 Pîlatos hemû van kiryaran tomar kir û hemû hesaban di tomarên giştî yên hola xwe de danî. Beşa 22 1 Piştî van tiştan Pîlatos çû perestgeha Cihûyan û hemû serwer, şerîetzan û mamosteyên Şerîetê gazî cem xwe kir û bi wan re çû perestgeheke perestgehê. 2 Û ferman da ku hemû derî bên girtin û ji wan re got: «Min bihîstiye ku di vê perestgehê de pirtûkek we ya mezin heye; ji ber vê yekê ez ji we dixwazim ku ew bînin ber min.» 3 Û gava pirtûka mezin, ku ji hêla çar xizmetkarên perestgehê ve dihat hilgirtin û bi zêr û kevirên hêja hatibû xemilandin, anîn, Pîlatos ji hemûyan re got: «Ez we bi Xwedayê bav û kalên we, yê ku ev perestgeh ava kiriye û ferman daye ku were avakirin, sond dixwim ku hûn rastiyê ji min veneşêrin.» 4 Hûn hemû tiştên ku di wê pirtûkê de hatine nivîsandin dizanin; ji ber vê yekê niha ji min re bêjin, ger we di Nivîsarên Pîroz de tiştek li ser wî Îsayê ku we xaç kir dîtibe û di kîjan demê dinyayê de divê bihata, nîşanî min bidin. 5 Piştî ku Henan û Qeyafa sond xwarin, wan ferman da hemû yên din ên ku bi wan re bûn ku ji kinîştê derkevin. 6 Û wan deriyên perestgeh û dêrê girtin û ji Pîlatos re gotin: «Ey dadwer, te bi avakirina vê perestgehê sond xwar ku em ji te re ragihînin tiştê rast û durust.» 7 Piştî ku me Îsa xaç kir, me nizanibû ku ew Kurê Xwedê ye, lê me texmîn kir ku ew bi hunerên sêrbaziyê kerametên xwe dike, me li vê perestgehê civînek mezin li dar xist. 8 Û dema ku em di nav hev de li ser mûcîzeyên ku Îsa kiribûn difikirîn, me gelek şahidên welatê xwe dîtin, ku digotin ku wan ew piştî mirina wî sax dîtiye, û ku wan bihîstiye ku ew bi şagirtên xwe re diaxive, û dîtine ku ew hildikişe bilindahiya ezmanan û dikeve nav wan; 9 Û me du şahid dîtin, ku Îsa laşên wan ji nav miriyan rakir, ku gelek tiştên ecêb ên ku Îsa di nav miriyan de kir ji me re gotin, ku di destên me de nivîsek li ser wan heye. 10 Û adeta me ye ku em her sal vê pirtûka pîroz li ber civînekê vekin û li wir li şîreta Xwedê bigerin. 11 Û me di pirtûka yekem a heftê pirtûkan de dît, ku tê de milyaketê sereke Mîxaîl bi kurê sêyemîn ê Adem, mirovê yekem, re diaxive, ku piştî pênc hezar û pênc sed salan, Mesîh Kurê herî hezkirî yê Xwedê hatiye ser rûyê erdê, 12 Û me hîn jî fikirî ku dibe ku ew Xwedayê Îsraîlê bû ku ji Mûsa re gotibû: «Tu dê sindoqa şahidiyê çêbikî; dirêjahiya wê du qul û nîv, firehiya wê qul û nîv û bilindahiya wê qul û nîv be.» 13 Bi van pênc qurt û nîvan ji bo çêkirina sindoqa Peymana Kevin, me fêm kir û zanî ku di pênc hezar sal û nîv (hezar) salan de, Îsa Mesîh wê di sindoq an konê laşekî de bihata; 14 Û bi vî awayî nivîsarên me şahidiyê dikin ku ew kurê Xwedê ye, û Xudan û Padîşahê Îsraêl e. 15 Û ji ber ku piştî cefayê wî, serokên kahînên me ji nîşanên ku bi destê wî dihatin kirin matmayî man, me ew pirtûk vekir da ku em hemû nifşan heta nifşa Ûsiv û Meryema diya Îsa lêkolîn bikin, me guman kir ku ew ji dûndana Dawid e. 16 Û me hesabê afirandinê û dema ku wî ezman û erd û mirovê yekem Adem afirandin, û ku ji wir heta tofanê, du hezar û du sed û diwanzdeh sal derbas bûn, dît. 17 Û ji tofanê heta Birahîm, nehsed û diwanzdeh. Û ji Birahîm heta Mûsa, çarsed û sî. Û ji Mûsa heta Dawid padîşah, pêncsed û deh. 18 Û ji Dawid heta sirgûnkirina Babîlê, pênc sed sal. Û ji sirgûnkirina Babîlê heta çêbûna Mesîh, çar sed sal. ١٩ Kombûna hemû tiştan ku digihêje pênc hezar û nîv (hezar). 20 Û wisa xuya dike ku Îsayê ku me xaç kir, Îsa Mesîh Kurê Xwedê ye, û Xwedayê rast û Hemûkar e. Amîn.
38