Miya Windabûyî, Pereyê Windabûyî, û Kurê Windabûyî Lûqa 15:1-32 1 Hingê hemû bacgir û gunehkar nêzîkî wî bûn, da ku guh bidin gotinên wî. 2 Ferîsî û qanûnzanan pitepit kirin û gotin: «Ev mirov gunehkaran qebûl dike û bi wan re dixwe». 3 Û wî ev mesela ji wan re got û got: 4 Kî ji we ye, ku sed pezên wî hebin û yek ji wan winda bike, ew nod û nehan li çolê nahêle û li pey ya windabûyî naçe, heta ku wê bibîne? 5 Û gava ew dibîne, bi şahî datîne ser milên xwe. 6 Û gava ew tê malê, ew heval û cîranên xwe gazî dike û ji wan re dibêje: «Bi min re şa bibin; ji ber ku min pezê xwe yê windabûyî dît.» 7 Ez ji we re dibêjim, bi vî awayî li ezmanan ji bo gunehkarekî ku tobe dike, ji bo nod û neh kesên rast ên ku ne hewceyî tobekirinê ne, bêtir şahî wê bibe. 8 Yan kîjan jin deh zîv hebin û zîvekî winda bike, ew mûmekê vênaxe û malê paqij neke û bi baldarî negere heta ku wê bibîne? 9 Û gava wê ew dît, ew gazî heval û cîranên xwe dike û dibêje: «Hûn jî bi min re şa bibin, çimkî min ew pereyê ku min winda kiribû dît.» 10 Ez jî ji we re dibêjim, di nav milyaketên Xwedê de ji bo gunehkarekî ku tobe dike, şahî heye. 11 Û wî got: « Du kurên mirovekî hebûn. 12 Û yê biçûk ji bavê xwe re got: «Bavo, para malê ku dikeve ser min bide min.» Û wî jî malê xwe li wan belav kir. 13 Û piştî çend rojan kurê biçûk her tişt kom kir û çû welatekî dûr û li wir bi jiyana xwe ya serxweş malê xwe telef kir. 14 Û gava wî hemû tişt xerc kir, li wî welatî xelayeke mezin çêbû û ew dest bi feqîriyê kir. 15 Û ew çû û xwe li cem welatiyekî wî welatî girt; wî jî ew şand zeviyên xwe da ku berazan biçêrîne. 16 Û ew dixwest zikê xwe bi qalikên ku berazan dixwarin têr bike, lê kesî neda wî. 17 Û gava hişê wî hat serê wî, got: «Çend karmendên bavê min hene ku nanê wan têra wan heye, lê ez ji birçîbûnê dimirim!» 18 Ezê rabim û biçim cem bavê xwe û jê re bêjim: Bav, min li ber te û li hember ezmanan guneh kiriye. 19 Û êdî ne hêja me ku ez bêjim kurê te; min bike wek yek ji karmendên xwe yên kirêkirî. 1
20 Û ew rabû û çû cem bavê xwe. Lê gava ew hîn dûr bû, bavê wî ew dît û dilê wî pê re şewitî. Bezî û xwe avêt stûyê wî û ew maç kir. 21 Kur jê re got: «Bav, min li hember ezmanan û li ber te guneh kiriye û êdî ne hêja me ku ez jê re kurê te bêjim.» 22 Lê bav ji xulamên xwe re got: «Cilê herî baş bînin û li wî bikin; zengekê li destê wî bikin û pêlavan li lingên wî bikin.» 23 Û golikê qelew bînin û serjê bikin; bila em bixwin û şa bibin. 24 Çimkî ev kurê min mirî bû û dîsa sax bû; winda bû û hat dîtin. Û dest bi şahiyê kirin. 25 Kurê wî yê mezin li zeviyê bû û gava ku ew hat û nêzîkî malê bû, dengê muzîk û reqsê bihîst. 26 Û wî gazî yekî ji xulaman kir û pirsî ka ev çi tişt in. 27 Û wî jê re got: «Birayê te hatiye û bavê te ga yê qelew serjê kiriye, çimkî ew sax û silamet wergirtiye.» 28 Ew hêrs bû û nexwest bikeve hundir. Bavê wî derket derve û jê lava kir. 29 Û wî bersiv da bavê xwe û got: «Va ye, evqas sal in ku ez xizmeta te dikim û min tu carî ji fermana te derneketiye; lê te qet kerikek nedaye min ku ez bi hevalên xwe re şa bibim. 30 Lê gava ev kurê te, yê ku bi fahişeyan re debara te kir, hat, te ji bo wî ga yê qelew serjê kir. 31 Û wî jê re got: «Kurê min, tu her gav bi min re yî û her tiştê ku min heye yê te ye.» 32 Lazim bû ku em şa bibin û kêfxweş bibin, çimkî ev birayê te mirî bû û dîsa sax bû; winda bû û hat dîtin.
2