Mizgîniya Nîkodêmos, ku berê jê re Karên Karên Pontiyo Pîlatos dihat gotin BEŞA 1 1 Annas, Qeyafa, Sûmmas, Danêm, Gamalîel, Cihûda, Lêwî, Neftalîm, Skender, Kûros û Cihûyên din, li ser Îsa çûn ba Pîlatos û ew bi gelek sûcên xerab sûcdar kirin. 2 Û got: «Em piştrast in ku Îsa kurê Ûsiv xerat e, welatê ku ji Meryemê çêbûye û ew xwe Kurê Xwedê û padîşah dide zanîn. û ne tenê wusa, lê hewl dide ku roja Şemiyê û qanûnên bav û kalên me hilweşîne. 3 Pîlatos lê vegerand û got; Ew çi ye ku ew eşkere dike? û ew çi ye ku ew hewl dide hilweşîne? 4 Cihûyan jê re gotin: «Zagoneke me heye ku di roja Şemiyê de kirina dermanan qedexe dike. lê ew di wê rojê de felç, kor, kotî û cinan bi rêbazên xerab qenc dike. 5 Pîlatos lê vegerand û got: «Çawa dikare bi rêbazên xerab vê yekê bike? Wan lê vegerand û gotin: «Ew şeytanî ye û bi mîrê şeytan şeytan derdixe. û bi vî awayî her tişt dibin bindestê wî. 6 Hingê Pîlatos got: «Derxistina cinan ne karê ruhê nepak e, lê ji hêza Xwedê derdikeve. 7 Cihûyan ji Pîlatos re got: «Em ji bilindahiya te lava dikin ku gazî wî bike ku derkeve pêşberî dadgeha te û bi xwe guh bide wî. 8 Hingê Pîlatos gazî qasidek kir û jê re got: «Mesîh wê bi çi awayî were vir? 9 Hingê qasid derket, Mesîh nas kir û perizîn wî. kirasê ku di destê wî de bû, li erdê dirêj kir û got: «Ya Xudan, li ser vê here û here hundir, çimkî walî gazî te dike.» 10 Gava Cihûyan tiştên ku qasid kiriye fêm kirin, ji Pîlatos re gazî kirin û gotin: «Çima te gazî wî ne bi qasid, ne bi qasid? Perizîn wî, kirasê ku di destê wî de bû, li ber wî li erdê dirêj kir û jê re got: «Ya Xudan, walî gazî te dike.» 11 Hingê Pîlatos gazî qasid kir û got: «Te çima weha kir? 12 Qasid lê vegerand û got: «Gava te ez ji Orşelîmê şandim ba Skenderê, min Îsa dît ku bi şeklekî gemar li ser kerê rûniştî ye û zarokên Îbraniyan qîriyan û gotin: «Hosannah, çiqilên daran di destên wan de ne. 13 Yên din jî cilên xwe di rê de belav kirin û gotin: «Me xilas bike ey ku li ezmên î. Xwezî bi wî yê ku bi navê Xudan tê. 14Hingê Cihûyan li hember qasid kir qîrîn û gotin: «Zarokên Îbraniyan bi zimanê Îbranî bang kirin; Û tu yê ku Yewnanî yî, çawa dikarî Îbranî fêm bikî? 15 Qasid bersîva wan da û got: Min ji Cihûyan pirsî û got: Ev çi ye ku zarok bi zimanê Îbranî diqîrin? 16 Wî ev ji min re şîrove kir û got: «Hosana qîriyan, ku tê wergerandin: «Ya Xudan, min xilas bike; an, ya Xudan, xilas bike. 17 Pîlatos ji wan re got: «Çima hûn bi xwe ji gotinên zarokan re, ango bi bêdengiya xwe şahidiyê dikin? Qasidê çi xeletî kiriye? Û ew bêdeng bûn. 18 Hingê walî ji qasid re got: «De derkeve û bi her awayî bixebite ku wî bînin hundir. 19 Lê qasid derket û wek berê kir. û got: Ya Xudan, were hundur, çimkî walî gazî te dike. 20 Û çaxê ku Îsa bi ala- darên ku pîvan hilgirtin diçû hundir, serê wan xwe xwar kir û perizîn Îsa. 21 Li ser vê yekê Cihûyan li hember îşaretan bi tundî gazî kirin. 22 Lê Pîlatos ji Cihûyan re got: «Ez dizanim ku ji we re ne xweş e ku serekên pîvanan ji xwe re tewand û perizîn Îsa. lê çima hûn li hember îbranan, mîna ku ew çok û perestî kirine, diqîrin? 23Wan ji Pîlatos re got: «Me ala- şan dît ku li ber Îsa diperizin û diperizin. 24Hingê walî gazî parêzgeran kir û ji wan re got: We çima weha kir?
25 Parêzgeran ji Pîlatos re got: «Em hemû pûtperest in û di Perestgehan de diperizin xwedayan. û em gerekê ça bifikirin derheqa perizîna wî? Me tenê pîvan di destên xwe de girt û wan xwe xwar kir û îbadeta wî kir. 26 Hingê Pîlatos ji serekên kinîştê re got: «Hûn bi xwe hin zilamên xurt hilbijêrin û bihêlin ku ew pîvanan bigirin, û emê bibînin ka ewê xwe bitewînin. 27 Îcar rihspiyên Cihûyan li diwanzdeh kalemêrên herî xurt û jêhatî geriyan û ew kirin pîvan û ew li ber walî rawestan. 28 Hingê Pîlatos ji qasid re got: «Îsa derxe derve û dîsa bîne hundir». Îsa û qasid ji eywanê derketin. 29 Û Pîlatos gazî şîretkarên ku berê şîret hildane kir û ji wan re sond xwar ku gava Îsa berê xwe da hundir, eger ew pîvanan bi vî awayî hilnegirin, ewê serê wan jêke. 30 Hingê walî emir da Îsa ku dîsa bê hundur. 31 Û qasid jî wek ku berê kiribû, gelek ji Îsa lava kir ku ew li ser kirasê xwe bikeve û pê bimeşe. 32 Gava ku Îsa ket hundir, şîretan wek berê serê xwe xwar kirin û perizîn wî. BEŞA 2 1 Gava Pîlatos ev yek dît, tirsiya û dixwest ku ji cihê xwe rabe. 2 Lê gava ku ew difikirî ku rabe, jina wî ya ku ji dûr ve rawesta bû, şand ba wî û jê re got: «Tu eleqeya te bi wî mirovê rast re nîne. Çimkî min vê şevê di dîtiniyekê de ji bo wî gelek cefa kişand. 3 Gava Cihûyan ev yek bihîst, ji Pîlatos re gotin: «Ma me ji te re negot: «Ew şîretkar e?» Va ye, wî jina te xewn dîtiye. 4 Hingê Pîlatos gazî Îsa kir û got: «Te şahidiya ku ew li hember te didin bihîstin û tu bersiv nadî? 5 Îsa lê vegerand û got: «Eger hêza wan a axaftinê nebûya, nikaribûn bipeyivin. lê ji ber ku emrê her kesî bi zimanê xwe heye, baş û xerab biaxive, bila lê binêre. 6 Lê rihspiyên Cihûyan bersîv da û ji Îsa re got: «Em li çi binêrin? 7 Di serî de em vê yekê li ser te dizanin, ku tu bi fuhûşiyê hatî dinyayê. ya diduyan, ji ber bûyîna te zarok li Beytlehmê hatin kuştin; ya sisiyan, ku bav û diya te Meryem reviyan Misrê, ji ber ku wan bawerî bi gelê xwe nedianî. 8 Hinek Cihûyên ku li cem wan rawestabûn, bi rihetî gotin: «Em nikarin bêjin ku ew bi fuhûşiyê hatiye dinyayê. lê em dizanin ku diya wî Meryem bi Ûsiv re hatibe zewicandin û ji ber vê yekê ew bi fuhûşiyê nehatiye dinyayê. 9 Hingê Pîlatos ji Cihûyên ku îdia kiribûn ku ew bi fuhûşiyê hatiye dinyayê re got: «Ev gotina we ne rast e, ji ber ku wek ku ew ji miletê we re şahidiyê dikin, jinbûnek hebû. 10 Annas û Qeyafa ji Pîlatos re gotin: «Hemû elaleta mirovan a ku diqîre ku ew bi fuhûşiyê hatiye dinyayê û bi şîretkar e. lê yên ku înkar dikin ku ew bi fuhûşiyê çêbûye, proşelît û şagirtên wî ne. 11 Pîlatos bersîva Henan û Qeyafa da û got: «Proselîtî kî ne? Wan bersîv da: «Ew zarokên pûtperestan in û ne Cihû bûne, lê bûne peyrewên wî. 12Hingê Eleazer, Asteriyos, Antonyos, Aqûb, Karas û Samûyêl, Îshaq û Fînes, Krîspos û Egrîpa, Annas û Cihûda bersiv dan: «Em ne prozelî ne, lê zarokên Cihûyan in û rastiyê dipeyivin û dema Meryem amade bûn. zewicî bû. 13 Hingê Pîlatos ji her diwanzdeh zilamên ku ev gotin gotin, ji wan re got: «Ez bi jiyana Qeyser şîretan li we dikim, ku hûn bi dilsozî bêjin ka ew bi fuhûşiyê hatiye dinyayê yan na, û tiştên ku we gotin rast bin. 14Wan bersîva Pîlatos da: «Zagona me heye, ku em bi wê yekê sondxwarinê qedexe dikin, ev guneh e: Bila bi jiyana Qeyser sond bixwin ku ne wek me ye û em ê razî bibin ku em bên kuştin. 15Hingê Henan û Qeyafa ji Pîlatos re gotin: «Ew her diwanzdeh zilaman bawer nakin ku em wî nas dikin ku ew ji dayik bûye û bi şîretkar e, her çend ku ew xwe wekî kurê Xwedê û padîşah nîşan bide. ji baweriyê, ku em ji bihîstinê dilerizin. 16 Hingê Pîlatos emir da her kesî ku derkevin derve, ji bilî wan diwanzdeh zilamên ku digotin ku ew bi fuhûşiyê nehatiye
dinyayê û Îsa ji dûr ve vekişe û ji wan re got: «Çima dilê Cihûyan heye ku Îsa bikujin? 17Wan lê vegerand û got: «Ji ber ku wî di roja Şemiyê de qenc dikir, hêrs bûne. Pîlatos got: Ma ewê wî ji bo karê qenc bikujin? Wan jê re got: Belê, ezbenî. BEŞA 3 1Hingê Pîlatos bi hêrs tije bû, ji salonê derket û ji Cihûyan re got: «Ez gazî hemû dinyayê dikim ku şahidiyê bikin ku ez tu sûcê wî mirovî nabînim. 2 Cihûyan ji Pîlatos re got: «Eger ew ne mirovekî xerab bûya, me ew nedianî ber te. 3 Pîlatos ji wan re got: «Hûn wî bigirin û bi Şerîeta xwe wî biceribînin. 4Hingê Cihûyan got: «Ne rewa ye ku em yekî bikujin. 5 Pîlatos ji Cihûyan re got: «Ji ber vê yekê emir nekujin, ya we ye, lê ne ya min e. 6 Ew dîsa çû eywanê, ji xwe gazî Îsa kir û jê re got: «Tu padîşahê Cihûyan î? 7 Îsa bersîva wî da û ji Pîlatos re got: «Tu vê yekê ji ber xwe dibêjî, an Cihûyan li ser min ji te re gotin? 8 Pîlatos lê vegerand û ji Îsa re got: «Ma ez Cihû ye? Tevahiya milet û serwerên Cihûyan tu teslîmî min kirin. te çi kiriye? 9 Îsa lê vegerand û got: «Padîşahiya min ne ji vê dinyayê ye. Eger Padîşahiya min ji vê dinyayê bûya, xizmetkarên min wê şer bikin û ez nehiştim destê Cihûyan. lê niha padîşahiya min ne ji vir e. 10 Pîlatos got: «Nexwe tu padîşah î? Îsa lê vegerand û got: «Tu dibêjî ku ez padîşah im. Ez ji bo vê hatime dinyayê û ji bo vê yekê hatim dinyayê. û ji bo vê yekê ez hatim, da ku ez şahidiya rastiyê bikim. Û her kesê ku ji rastiyê ye, dengê min dibihîze. 11 Pîlatos jê re got: «Rastî çi ye? 12 Îsa got: Rastî ji ezmên e. 13 Pîlatos got: «Ji ber vê yekê rastî ne li ser rûyê erdê ye. 14 Îsa ji Pîlatos re got: «Bawer bike ku rastî li ser rûyê erdê di nav wan de ye, yên ku dema ku hêza wan a dîwankirinê hebe, bi rastiyê têne rêvebirin û dadbariya rast dikin. BEŞA 4 1 Hingê Pîlatos Îsa di eywanê de hişt, derket ba Cihûyan û got: «Ez li Îsa tu qisûr nabînim. 2 Cihû jê re gotin: «Lê wî got: «Ez dikarim Perestgeha Xwedê hilweşînim û di sê rojan de dîsa ava bikim.» 3 Pîlatos ji wan re got: «Perestgeha ku ew li ser dipeyive çawa ye? 4 Cihûyan jê re gotin: «Ya ku Silêman çil û şeş salan ava kir, got ku ewê hilweşîne û di sê rojan de ava bike. 5 Pîlatos dîsa ji wan re got: «Ez ji xwîna wî bêguneh im; ma hûn lê binêrin. 6 Cihûyan jê re gotin: Xwîna wî li ser me û zarokên me be. Hingê Pîlatos gazî rihspî, Şerîetzan, kahînan û Lêwîyan kir û bi taybetî ji wan re got: «Wusa nekin. Min di heqê we de (li hember wî) tiştek nedît ku ji bo qenckirina nexweşan û şikandina roja Şemiyê ku hêjayî mirinê ye. 7 Kahînan û Lêwîyan ji Pîlatos re got: «Bi canê Qeyser, eger yek çêrker be, layîqê mirinê ye. lê vî mirovî çêrî Xudan kir. 8 Hingê walî dîsa emir da Cihûyan ku ji salonê derkevin. gazî Îsa kir û jê re got: «Ezê çi bi te bikim? 9 Îsa lê vegerand û got: Çawa ku hatiye nivîsîn bike. 10 Pîlatos jê re got: «Çawa hatiye nivîsîn? 11 Îsa jê re got: «Mûsa û pêxemberan li ser cefa û vejîna min pêxemberîtî kirin. 12 Cihûyan ev bihîst, hêrs bûn û ji Pîlatos re gotin: «Çima êdî tu dixwazî çêrkirina wî mirovî bibihîzî? 13 Pîlatos ji wan re got: «Eger ev gotin ji we re çêrker in, hûn wî bigirin, bînin dadgeha xwe û li gor şerîeta xwe wî biceribînin. 14Cihûyan ji Pîlatos re got: Şerîeta me dibêje, ew ê neh û sî derbeyan bigire, lê eger bi vî awayî çêrî Xudan bike, wê bê kevirkirin.
15 Pîlatos ji wan re got: «Eger ew gotina wî çêr bû, hûn li gor Şerîeta xwe wî biceribînin. 16 Cihû ji Pîlatos re dibêjin: Şerîeta me li me emir dike ku em tu kesî nekujin; 17 Pîlatos ji wan re got: «Ne layîq e ku ew bê xaçkirin. 18 Lê gava walî li xelkê û Cihûyan nêrî, wî gelek Cihû dîtin ku hêsir in û ji serekên kahînan Cihûyan re got: «Hemû gel mirina wî naxwaze. 19Rûspiyên Cihûyan ji Pîlatos re got: «Em û hemû gel ji bo vê yekê hatin vir, da ku ew bimire. 20 Pîlatos ji wan re got: «Çima ew bimire? 21 Wan jê re got: «Çimkî ew xwe Kurê Xwedê û Padîşah e. BEŞA 5 1 Lê Nîkodêmos, Cihûyekî, li ber walî rawesta û got: «Ey hakimê rast, ez ji te lava dikim, ku tu bi azadî çend peyvan ji min re bibêjî. 2 Pîlatos jê re got: «Bipeyive. 3 Nîkodêmos got: «Min di civîna wan de bi rihspiyên Cihûyan, Şerîetzan, kahînan, Lêwî û tevahiya elaleta Cihûyan re got. Ma hûn ê bi vî mirovî re çi bikin? 4 Ew mirovek e ku gelek kerametên bikêrhatî û birûmet kirine, yên wekî berê li ser rûyê erdê tu kesî nekiriye û ne jî wê bike. Bila ew here û tu ziyanê jê re neke; eger ew ji Xwedê bê, kerametên wî, (dermanên wî yên mucîzeyî) dê berdewam bin; lê eger ji mirovan re, ew ê bi ser nekevin. 5 Bi vî awayî Mûsa, gava ew ji aliyê Xwedê ve hat şandin Misrê, li ber Firewn padîşahê Misrê ew kerametên ku Xwedê jê re emir kiribûn, kir. Û her çend sêrbazên wî welatî Jannes û Jambres bi sêhrbaziya xwe bi wan kerametên ku Mûsa kiribûn jî, nikaribûn hemû karên wî bikin. 6 Wek ku hûn dizanin ey Şerîetzan û Fêrisî, kerametên ku sêrbazan kirin, ne ji Xwedê bûn. lê yên ku ew kirin û hemû yên ku ji wan bawer kirin helak bûn. 7 Niha jî vî mirovî berde; Çimkî ew kerametên ku hûn wî sûcdar dikin, ji Xwedê ne. û ew ne hêjayî mirinê ye. 8 Cihûyan ji Nîkodêmos re got: «Ma tu bûyî şagirtê wî û li ber wî dipeyivî? 9 Nîkodêmos ji wan re got: «Gelo qey walî jî dibe şagirtê wî û ji wî re dipeyive? Ma Sezar ew di wê posta bilind de neanî? 10 Gava Cihûyan ev yek bihîst, lerizîn, diranên xwe li Nîkodêmos çirçiyan û jê re gotin: «Bila tu hînkirina wî bi rastî qebûl bikî û para xwe bi Mesîh re hebe! 11 Nîkodêmos lê vegerand û got: «Amîn; Çawa ku we got, ezê hînkirina wî û para xwe bi wî re bistînim. 12 Hingê Cihûyekî din rabû ser xwe û ji walî xwest ku çend peyvan bibihîze. 13 Walî got: «Tiştê ku dilê te heye, bêje. 14 Û wî got: Ez sih û heşt salan li Orşelîmê li ber hewza miyan razayîm, ez di bin nexweşiyek mezin de dixebitim û li hêviya dermanekî ku bi hatina milyaketekî ku di demekê de av xira kir, bûm. ; Û yê ku piştî tengasiya avê pêşî ket hundir, ji çi nexweşiya wî sax bû. 15 Û gava Îsa ez li wê derê diêşim, dît, ji min re got: «Ma tê sax bibî? Min lê vegerand û got: «Ezbenî, tu mirovekî min tune ku gava av biqelişe, ku min bixe hewzê. 16 Û wî ji min re got: Rabe, nivînên xwe hilde û rêve here. Û ez tavilê sax bûm, nivînên xwe hilda û meşiyam. 17 Hingê Cihûyan ji Pîlatos re got: «Ya Xudanê me Waliyê me, ji wî bipirse, di kîjan rojê de ew ji nexweşiya xwe sax bûye. 18 Yê nexweş lê vegerand û got: «Roja Şemiyê bû. 19 Cihûyan ji Pîlatos re got: «Ma me negot ku wî di roja Şemiyê de dermankirina xwe kir û bi mîrê cinan cin derdixist? 20 Hingê Cihûyekî din derket derve û got: «Ez kor bûm, min deng dibihîst, lê kesî nedidît. Gava ku Îsa diçû, min bihîst ku elaletê derbas dibû û min pirsî ka li wir çi heye? 21Wan ji min re gotin ku Îsa tê re derbas dibû, min qîriya û got: «Ya Kurê Dawid, li min were rehmê!» Ew jî rawesta, emir kir ku min bînin ba wî û ji min re got: «Tu çi dixwazî?
22 Min got: Ya Xudan, da ku ez çavên xwe bibînim. 23 Wî ji min re got: «Çavê xwe veke!» û min niha dît, bi şabûn û şikirkirinê li pey wî çûm. 24 Cihûyekî din jî derket û got: «Ez kotî bûm, tenê bi gotina xwe ez qenc kirim û got: «Ezê paqij bibî; û niha ez ji kotîtiya xwe paqij bûm. 25 Cihûyekî din jî derket û got: «Ez şaş bûm, wî ez bi gotina xwe rast kirim. 26 Jinikeke bi navê Veronica got: «Ez donzdeh sal bi xûnê ketim, min destê xwe da ser kincê wî, û niha derdê xwîna min sekinî. 27 Hingê Cihûyan got: «Qanûna me heye ku jin wekî delîl neyê hiştin.» 28 Piştî tiştên din, Cihûyekî din got: «Min dît ku Îsa bi şagirtên xwe re ji bo dawetekê hatibû vexwendin û li Qenaya Celîlê şerab kêm bû. 29 Û gava ku şerab tev vexwar, wî emir da xulaman ku şeş potên ku li wê derê bûn bi avê tije bikin, û wan ew heta devê devê avê tije kirin, wî ew pîroz kirin, û av kir şerab û hemû xelkê. vexwar, ji vê kerametê matmayî ma. 30 Cihûyekî din jî rawesta û got: «Min Îsa dît ku li kinîşta Kefernahûmê hîn dikir. Û di kinîştê de mirovek hebû ku bi cinan ketibû. Wî kir qîrîn û got: «Min bihêle; Ey Îsayê Nisretî, çi karê me bi te heye? Ma tu hatî me tune bikî? Ez dizanim ku tu Pîrozê Xwedê yî. 31 Îsa lê hilat û got: «Ruhê nepak, xwe bêdeng bike û ji nav mirov derkeve. û niha ew ji nav wî derket û qet zirar neda wî. 32 Fêrisiyek jî ev tişt gotin; Min dît ku komeke mezin ji Celîlê, Cihûstanê, ji qeraxa deryayê û ji gelek welatên dora Urdunê hat ba Îsa û gelek nexweş hatin ba Îsa û wî ew hemû qenc kirin. 33 Û min bihîst ku ruhên nepak diqîrin û digotin: «Tu Kurê Xwedê yî.» Û Îsa bi hişkî li wan emir kir ku wî nedin naskirin. 34 Piştî vê yekê kesekî din ku navê wî Centurio bû got: «Min Îsa li Kefernahûmê dît, min jê lava kir û got: Ya Xudan, xulamê min felcî li malê razayî ye. 35 Îsa ji min re got: «Ezê bêm wî qenc bikim. 36 Lê min got: Ya Xudan, ez ne hêja me ku tu bikevî bin banê min; lê tenê peyvê bêje û xulamê min wê qenc bibe. 37 Îsa ji min re got: «De here! Û çawa ku te bawer kir, wusa ji te re be. Û xulamê min ji wê saetê de sax bû. 38 Hingê zilamekî esilzade got: «Li Kefernahûmê kurekî min hebû ku li ber mirinê mabû. Gava ku min bihîst ku Îsa hatiye Celîlê, ez çûm û jê lava kir ku dakeve mala min û kurê min qenc bike, çimkî ew li ber mirinê bû. 39 Wî ji min re got: «Here, kurê te dijî. 40 Û kurê min ji wê saetê ve qenc bû. 41 Ji xeynî van, ji Cihûyan jî gelekên din, jin û mêr, qîriyan û gotin: «Ew bi rastî Kurê Xwedê ye, ku tenê bi peyva xwe hemû nexweşiyan qenc dike û şeytan bi tevahî jê re bindest in. 42 Hinekan ji wan dûrtir got: «Ev hêz ji Xwedê pê ve nikare ji tu kesî derkeve. 43 Pîlatos ji Cihûyan re got: «Çima şeytan serî li doktorên we nadin? 44 Hinekan ji wan got: «Hêza bindestkirina şeytan ji Xwedê pê ve nabe. 45 Lê hinekên din ji Pîlatos re gotin: 1Piştî ku Lazar çar rojan di gora xwe de ma, wî ji nav miriyan rakir. 46 Gava walî ev bihîst, lerizî ji elaleta Cihûyan re got: «Çi feyda we heye ku hûn xwîna bêguneh birijînin? BEŞA 6 1 Hingê Pîlatos Nîkodêmos û panzdeh zilamên ku digotin Îsa ne bi fuhûşiyê hatiye dinyayê, gazî wan kir. 2 Wan jê re got: «Em nizanin; bila li wî binerin ka kî dengbêjiyê radike. 3 Pîlatos dîsa gazî elaletê kir û ji wan re got: «Hûn dizanin ku adeta we heye ku ez di Cejna Derbasbûnê de ji we re girtiyek berdim.
4 Girtîyekî min ê navdar heye ku jê re Barabas dibêjin û Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin. Îcar dilê we kîjan ji wan heye ku ez ji we re berdim? 5Hemû diqîrin û dibêjin: Barabas ji me re berde. 6 Pîlatos ji wan re got: «Îcar ez bi Îsayê ku jê re Mesîh tê gotin re çi bikim? 7Hemû jî bersiv didin û dibêjin: Bila bê xaçkirin. 8 Dîsa qîriyan û ji Pîlatos re gotin: «Eger tu vî mirovî berdî, tu ne dostê Qeyser î?» Çimkî wî da zanîn ku ew Kurê Xwedê ye û padîşah e. Lê tu meyl dikî ku ew bibe padîşah û ne Qeyser? 9Hingê Pîlatos bi hêrs ji wan re got: «Miletê we hergav li ber xwe dide û hûn hergav li hember wan ên ku ji we re xizmet kirine ne? 10 Cihûyan lê vegerand û gotin: «Yên ku ji me re xizmet kirine kî ne? 11 Pîlatos li wan vegerand û got: Xwedayê we yê ku hûn ji koletiya dijwar a Misiriyan rizgar kirin û we anî ser Deryaya Sor, mîna ku ew bejê be, li çolê bi manna û goştê keriyê têr û av anî. ji zinar derket û ji ezmên qanûnek da we: 12 We bi her awayî ew hêrs kir û ji xwe re golikek zirav xwest, perizîn û jê re gorî kirin û got: Ev Xwedayên te ne, ey Îsraêl, yên ku te ji welatê Misrê derxistin. 13 Ji ber vê yekê Xwedayê we xwest ku we bikuje; lê Mûsa ji we re şefaet kir û Xwedayê we ew bihîst û gunehên we efû kir. 14 Paşê hûn hêrs bûn û we dixwest pêxemberên xwe Mûsa û Harûn bikuştana, çaxê ku ew reviyan konê û we timûtim li hember Xwedê û pêxemberên wî nalive. 15 Û ji ser kursiyê xwe yê dîwanê rabûya, dixwest ku derkeve derve; Lê Cihû hemûyan qîriyan û gotin: «Em Qeyser wek padîşah qebûl dikin, ne ku Îsa. 16 Lê gava ku ev kes çêbû, şehreza hatin û diyarî jê re kirin. Gava Hêrodês ev yek bihîst, gelek xemgîn bû û dixwest wî bikuşta. 17 Gava bavê wî ev yek zanibû, tevî wî û diya xwe Meryemê reviya Misirê. Gava Hêrodês bihîst ku ew ji dayik bûye, xwest ku ew bikuşta. Û bi vî awayî hemû zarokên ku li Beytlehmê û li hemû qeraxên wê ji du salî û biçûktir bûn, şandin û kuştin. 18 Gava Pîlatos ev tişt bihîst, tirsiya. îsa emir da ku li nav elaleta ku deng derdixist, bêdeng bimîne û ji Îsa re got: «Ma tu padîşah î? 19Hemû Cihûyan bersîva Pîlatos da û got: «Ew kesê ku Hêrodês dixwest ku wî bikuje, ew e. 20 Pîlatos av hilda, destên xwe li ber xelkê şuştin û got: «Ez ji xwîna vî mirovê rast bêguneh im; hûn lê binêrin. 21 Cihûyan bersîv da û gotin: Xwîna wî li ser me û zarokên me be. 22Hingê Pîlatos emir kir ku Îsa bînin ber wî û bi vî awayî jê re got: 23 Miletê te te emir kir ku tu xwe bikî padîşah. Ji ber vê yekê ez Pîlatos, li gor qanûnên waliyên berê cezayê qamçiyê didim te. û ku tu pêşî bê girêdan, paşê li wî cihê ku tu niha girtî yî, bi xaçê ve bê daliqandin; û bi te re du sûcdar jî hene ku navên wan Dîmas û Gestas in. BEŞA 7 1 Hingê Îsa û her du diz tevî wî ji eywanê derketin. 2 Çaxê ew hatin wî cihê ku jê re Golgota digotin, cil û bergên wî jê kirin, bi cawekî li ser wî kirin, tacek ji stiriyan danî ser serê wî û qamîş dan destê wî. 3 Bi vî awayî wan herdu dizên ku bi wî re hatibûn xaçkirin, kirin: Dimas li milê wî yê rastê û Gestas li milê wî yê çepê. 4 Lê Îsa got: Bavê min, li wan bibihûre; Çimkî ew nizanin çi dikin. 5 Cilên wî parve kirin û li ser kirasê wî pişk avêtin. 6 Di wê navberê de xelk li ber rawesta, serekên kahînan û rihspiyên Cihûyan tinazên xwe pê kirin û gotin: «Wî yên din xilas kirin, eger dikare êdî xwe xilas bike. eger ew kurê Xwedê be, bila niha ji xaçê were xwarê. 7 Leşkeran jî tinazên xwe pê kirin, sihik û gewr hildan û jê re gotin ku vexwe û jê re gotin: «Eger tu padîşahê Cihûyan î, xwe xilas bike.
8Hingê Longinus, leşkerek, rimê hilda, 1 kêleka wî qul kir û di cih de xwîn û av derket. 9 Pîlatos ev sernav li ser xaçê bi herfên Îbranî, Latînî û Yewnanî nivîsî. Ev padîşahê Cihûyan e. 10 Lê yek ji du dizên ku bi Îsa re hatibûn xaçkirin, ku navê wî Gestas bû, ji Îsa re got: «Eger tu Mesîh î, xwe û me xilas bike. 11 Lê dizê ku li milê wî yê rastê hatibû xaçkirin, ku navê wî Dîmas bû, lê hilat û got: Ma tu ji Xwedêyê ku mehkûmî vî cezayî yî, natirsî? Bi rastî em bi heqî û dadperwerî kêmasiya kirinên xwe distînin; lê ev Îsa çi xerabî kiriye? 12 Piştî vê nalînê, wî ji Îsa re got: «Ya Xudan, gava ku tu bê Padîşahiya xwe, min bîne bîra xwe. 13 Îsa lê vegerand û got: «Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro tuyê bi min re li Bihiştê bî. BEŞA 8 1 Û dora saet şeşan bû û heta saet nehan tarî li ser rûyê tevahiya dinyayê bû. 2 Û çaxê ku roj hilatîbû, va ye perda Perestgehê ji serî heta binî çir bû. û zinar jî çirandin, gor vebûn û gelek laşên pîrozan ên ku di xew de bûn rabûn. 3 Û nêzîkî saet nehan Îsa bi dengekî bilind kir qîrîn û got: «Helî, Hêlî, lama zabacthani? ku tê ravekirin: «Xwedayê min, Xwedayê min, te çima ez berdim? 4 Piştî van tiştan Îsa got: Bavo, ez ruhê xwe didim destên te; Û piştî ku ev got, wî ruhê xwe da. 5 Lê gava sersed dît ku Îsa bi qîrînê ruh daye, pesnê Xwedê da û got: «Bi rastî ev mirovekî rast bû. 6 Hemû elaleta ku li wir rawestabû, ji ber vê dîtinê gelek xemgîn bûn. û li ser tiştên ku derbas bûbûn fikirîn, li sînga wan xist û paşê vegeriyan bajarê Orşelîmê. 7 Sersed çû ba walî û hemû yên ku derbas bûn jê re gotin. 8 Gava wî ev hemû tişt bihîstin, ew gelek xemgîn bû. 9 Cihûyan gazî hev kir û ji wan re got: Ma we kerameta rojgirtinê û tiştên din ên ku di dema mirina Îsa de qewimîn, dîtin? 10 Gava Cihûyan ev yek bihîst, ji walî re got: girtina rojê li gor adeta xwe çêbû. 11 Lê hemû yên ku nasê Mesîh bûn û ew jinên ku ji Celîlê li pey Îsa hatibûn, ji dûr ve rawestiyan û ev hemû tişt dîtin. 12 Û va ye, zilamek ji Arîmatyayê, bi navê Ûsiv, ku ew jî şagirtê Îsa bû, lê ne eşkere bû, ji tirsa Cihûyan, hat ba walî û ji walî lava kir ku destûrê bide wî, da ku wî bistîne. bedena Îsa ji xaçê. 13 Û walî destûr da wî. 14 Nîkodêmos hat û bi giraniya sed lîreyî tevliheviyek ji mir û aloyê anî. Û wan Îsa bi hêstiran ji xaçê daxistin û li gor adeta ku di nav Cihûyan de defin dikin, bi cawên keten û bi bîhnxweş pê ve girê dan. 15 Û ew danî ser goreke nû ya ku Ûsiv çêkiribû û ew ji zinarekî ku tu kes tê de nehatibû birîn, derxistibû. û kevirekî mezin gêr kirin ber deriyê gorê. BEŞA 9 1 Gava Cihûyên neheq bihîstin ku Ûsiv lava kiriye û cesedê Îsa defin kiriye, li Nîkodêmos geriyan. û ew panzdeh zilamên ku li ber walî şahidî kiribûn ku Îsa ne bi fuhûşiyê hatiye dinyayê. 2 Lê gava hemûyan ji tirsa Cihûyan xwe veşartibûn, bi tenê Nîkodêmos xwe nîşanî wan da û got: «Çawa dikarin bikevin kinîştê?» 3 Cihûyan lê vegerand û got: «Lê te çawa diwêrî bikevî kinîştê, yê ku bi Mesîh re hevalbend bû? Bila para te bi wî re li dinyaya din be. 4 Nîkodêmos lê vegerand û got: «Amîn; wusa be, ku di Padîşahiya wî de para min bi wî re be. 5 Ûsiv jî bi vî awayî, gava ku hat ba Cihûyan, ji wan re got: Çima hûn li min hêrs dibin ku cesedê Îsayê Pîlatos dixwazin? Va ye, min ew xist tirba xwe, min ew bi cawên paqij pêça û kevirek danî ber deriyê gorê.
6 Min li hember wî rast kir; lê we neheqî li wî mirovê rast kir, we ew xaç kir, sihik da wî, bi stiriyan taca wî danî, bedena wî bi qamçiyan çirandin û gunehê xwîna wî li ser we dua kir. 7 Cihûyan bi bihîstina vê yekê xemgîn bûn û xemgîn bûn. Û wan Ûsiv girtin û emir kirin ku berî roja Şemiyê ew bê binçavkirin û heta roja Şemiyê li wir man. 8 Wan jî jê re got: «Li xwe mukir were; Çimkî di vê demê de heta roja pêşî ya heftiyê neyê, ne rewa ye ku tu zirarê bidî te. Lê em dizanin ku tu hêjayî definkirinê nayên dîtin; lê emê goştê te bidin çûkên ezmanan û heywanên dinyayê. 9 Ûsiv lê vegerand û got: «Ew xeberdan mîna gotina Golyatê qure ye, yê ku Xwedêyê jîndar bi xeberdana li dijî Dawid riswa kir. Lê hûn Şerîetzan û bijîjk dizanin ku Xwedê bi pêxemberê xwe dibêje: Tolhildan ya min e û ezê bi qasî ya ku we li min tehdîd kiriye, li we bidim. 10 Ew Xwedayê ku we bi xaçê ve daliqandiye, dikare min ji destên we xilas bike. Hemû xerabiya te wê li te vegere. 11Çimkî walî, gava destên xwe şuştin, got: «Ez ji xwîna vî rastdar paqij im». Lê we bersîv da û got: «Xwîna wî li ser me û zarokên me be.» Li gor ku we got, bila hûn her û her helak bibin. 12 Gava rûspiyên Cihûyan ev gotin bihîstin, gelek hêrs bûn. Ûsiv girtin û xistin odeyekê ku pencereyek lê tunebû. wan derî girêdan û mohr li qeflê dan. 13 Annas û Qeyafa nobedar danîn ser wê, bi kahînan û Lêwî re şêwirîn, ku hemû piştî roja Şemiyê li hev bicivin û li hev kirin ku Ûsiv bikujin. 14 Çaxê wan ev yek kir, serekên Annas û Qeyafa emir kirin ku Ûsiv bînin der. BEŞA 10 1Gava hemû civînê ev yek bihîst, ew heyran man û şaş man, ji ber ku wan heman mor li ser qefla odeyê dît û nikaribû Ûsiv bibînin. 2Hingê Henan û Qeyafa derketin derve û gava ku hemû heyranê çûyîna Ûsiv dibûn, ji leşkeran yekî ku gora Îsa girtiye, di civînê de peyivî. 3 Gava ku wan nobedariya gora Îsa dikirin, erdhejînek çêbû. û me dît ku milyaketekî Xwedê kevirê gorê gêr kir û li ser rûnişt. 4 Rûyê wî mîna birûskê û cilê wî mîna berfê bû. û em ji tirsê bûne mîna mirovên mirî. 5 Û me bihîst ku milyaketek li ser gora Îsa ji jinan re got: «Netirsin. Ez dizanim ku hûn li Îsayê ku hatiye xaçkirin digerin; wek ku wî gotibû, ew rabûye. 6 Werin û cihê ku ew lê hatiye danîn bibînin; Û niha here û ji şagirtên wî re bêje ku ew ji nav miriyan rabûye û ewê beriya we here Celîlê. li wir hûnê wî wek ku wî ji we re gotiye bibînin. 7 Hingê Cihûyan gazî hemû leşkerên ku gora Îsa diparêzin, kirin û ji wan re gotin: «Ew jinên ku milyaket bi wan re peyivî kî ne? Çima we ew negirtin? 8 Leşkeran lê vegerand û gotin: «Em nizanin ew jin kî ne; Ji xeynî vê em ji tirsê bûne mirî, me çawa dikarî wan jinan bigirta? 9 Cihûyan ji wan re got: Çawa ku Xudan dijî, em ji we bawer nakin. 10 Leşkeran ji Cihûyan re gotin: «Çaxê we dît û bihîst ku Îsa ew qas kerametan dikin û jê bawer nakin, hûnê çawa ji me bawer bikin? We baş got: Çawa ku Xudan dijî, çimkî Xudan bi rastî dijî. 11 Me bihîstiye ku we Ûsiv ê ku cesedê Îsa veşartiye, di odeyekê de, di bin qufleteke ku hatiye morkirin de, girtiye. û gava we ew vekir, ew li wir nedît. 12 Îcar hûn Ûsivê ku we di odê de nobedar digirt, bînin û emê Îsayê ku me di gorê de nobedar kiribû derxin. 13 Cihûyan lê vegerand û gotin: «Em ê Ûsiv bînin, ma hûn Îsa bînin. Lê Ûsiv li bajarê xwe Arîmatyayê ye. 14 Leşkeran lê vegerand û gotin: «Eger Ûsiv li Arîmetyayê be û Îsa jî li Celîlê be, me bihîst ku milyaket ji jinan re got. 15 Cihûyan ev bihîst, tirsiyan û di nav xwe de gotin: «Eger ev tişt eşkere bibin, her kes wê baweriyê bi Îsa bîne. 16 Hingê wan perek mezin civandin, dan leşkeran û gotin: «Hûn ji xelkê re dibêjin ku şagirtên Îsa şeva ku hûn di xew de bûn hatin
û cesedê Îsa dizîn. Û eger Pîlatos walî bibihîze, emê têr bikin û we ewle bikin. 17 Li ser vê yekê leşkeran pere hildan û wek ku Cihûyan ji wan re gotibû gotin; û raporta wan li derve di nav xelkê de belav bû. 18Lê kahînek Fînes, Ada mamosteyê dibistanê û yekî Lêwî, bi navê Ageus, her sê ji Celîlê hatin Orşelîmê, ji serekên kahînan û hemûyên ku di kinîştan de bûn, gotin: 19 Me Îsayê ku we xaç kir, dît ku bi yanzdeh şagirtên xwe re dipeyivî û li Çiyayê Zeytûnê di nav wan de rûniştibû û ji wan re got: 20 Herin seranserê dinyayê, Mizgîniyê bidin hemû miletan û wan bi navê Bav, Kur û Ruhê Pîroz imad bikin. Û kî ku baweriyê bîne û bê imadkirin, wê xilas bibe. 21 Gava ku wî ev tişt ji şagirtên xwe re gotin, me ew hilkişiya ezmên dît. 22 Gava serekên kahînan, rihspî û Lêwî ev tişt bihîstin, ji van her sê mirovan re gotin: «Hûn pesnê Xwedayê Îsraêl bidin û jê re eşkere bikin ka ew tiştên ku hûn dibêjin, we dîtiye û bihîstiye rast in. . 23 Wan lê vegerand û gotin: «Çawa ku Xudanê bav û kalên me dijî, Xwedayê Birahîm, Xwedayê Îshaq û Xwedayê Aqûb, çawa ku me bihîst ku Îsa bi şagirtên xwe re dipeyivî û wek ku me dît ku ew hilkişiya ezmên. , vêca me rastî ji we re vegot. 24 Û hersê merivên ku dûrtir lê vegerîyan, bersîva wan dan û gotin: "Eger em nebin xwediyê wan gotinên ku me Îsa dipeyivî û me ew hilkişiya ezmên dît, em gunehê xwe dikin." 25 Hingê serekên kahînan di cih de rabûn, pirtûka Şerîetê di destên xwe de girtin, li van zilaman cesaret kirin û gotin: «Hûn êdî tiştên ku we li ser Îsa gotine, êdî nebêjin.» 26 Û wan gelek pere dan wan û bi wan re hin kesên din jî şandin, ku wan bibin welatê xwe, da ku bi tu awayî li Orşelîmê nemînin. 27 Hingê Cihû hemû li hev civiyan, xemgîniya herî giran anîn ziman û gotin: «Ev çi tiştekî ecêb e ku li Orşelîmê qewimî? 28 Lê Henan û Qeyafa teselî li wan kirin û gotin: «Çima em ji leşkerên nobedarên gora Îsa bawer bikin ku ji me re gotin ku milyaketekî kevirê ser gorê gêr kiriye? 29 Dibe ku şagirtên wî ev tişt ji wan re gotine, pere dane wan, da ku wisa bêjin û wan bi xwe jî cesedê Îsa birin. 30 Ji xeynî vê, vê yekê bihesibînin, ku tu deynê biyaniyan tune ye, ji ber ku wan jî gelek ji me standin û li gor şîretên ku me dane wan, ji me re gotin. Divê ew an ji me re, an jî ji şagirtên Îsa re dilsoz bin.
9 Em dizanin ku ev şîreta ku me li hember te kir, şîretên xerab bû, û ku Xudan li te xem kir û Xudan bi xwe tu ji planên me xilas kir. Silav li te be, Ûsiv, ku di nav hemû gel de bi rûmet î. 10 Û wan heft hevalên Ûsiv hilbijart û ji wan re got: Gava hûn hatin ba Ûsiv, silavan li wî bikin û vê nameyê bidin wî. 11 Li ser vê yekê, gava ew zilam hatin ba Ûsiv, silavan li wî kirin û name dan wî. 12 Gava Ûsiv ew xwend, got: «Xwezî bi Xudan Xwedê, yê ku ez ji destê Îsraêliya xilaz kirim, wekî wan nikaribû xûna min birijîne». Xwezî Xwedayê ku di bin baskên te de min parast. 13 Ûsiv ew ramûsand û bir mala xwe. Dotira rojê Ûsiv li kerê xwe siwar bû û bi wan re çû Orşelîmê. 14 Gava hemû Cihûyan ev tişt bihîstin, derketin pêşiya wî, qîriyan û gotin: «Silamet li hatina te ya vir be, bavo Ûsiv. 15 Wî lê vegerand û got: «Bextewariya Xudan ji hemû gel re be. 16 Û hemûyan ew ramûsandin; Nîkodêmos ew bir mala xwe û şahiyeke mezin amade kir. 17 Lê dotira rojê, roja hazirkirinê, Henan, Qeyafa û Nîkodêmos ji Ûsiv re gotin: «Li Xwedê Îsraêl mukir were û bersîva hemû pirsên ku emê ji te bikin, bide me. 18 Ji ber ku te cesedê Îsa defin kir, em gelek xemgîn bûn. Û dema ku me tu di odeyekê de girtibû, me tu nedît; û em ji wê demê heta vê gavê ditirsin ku tu di nav me de xuya bibî. Ji ber vê yekê her tiştê ku çêbû, li ber Xwedê ji me re bêje. 19 Ûsiv bersîva wî da û got: «Bi rastî we ez xistim bin hepsê, roja amadekariyê, heta sibê. 20 Lê gava ku ez nîvê şevê li ser nimêjê rawestabûm, dora xanî bi çar milyaketan hat girtin. û min Îsa wek ronahiya rojê dît û ji tirsa ketim ser rûyê erdê. 21 Lê Îsa bi destê min girt, ez ji erdê rakirim û şil bi ser min de hat rijandin. Lê wî rûyê min paqij kir, ez maç kirim û ji min re got: «Netirse, Ûsiv; li min binêre, çimkî ez im. 22 Hingê min li wî nêrî û got: Rabboni Elias! Wî ji min re got: «Ez ne Êlyas im, lê Îsayê Nisretî me ku te cesedê wî defin kir. 23 Min jê re got: «Tirba ku min tê de veşartiye, nîşanî min bide. 24Hingê Îsa bi destê min girt, ez birim cihê ku min ew lê danî. Hingê min zanî ku ew Îsa ye, perizîn wî û got: «Pîroz be yê ku bi navê Xudan tê.» 25 Îsa dîsa bi destê min girt, ez birim Arîmetyayê û çû mala xwe û ji min re got: «Silamet li ser te be. Lê heta roja çil ji mala xwe dernekevin. lê divê ez herim ba şagirtên xwe. BEŞA 12
BEŞA 11 1Hingê Nîkodêmos rabû û got: «Hûn rast dibêjin, lawên Îsraêl, we bihîstiye ku wan her sê mirovan bi Şerîeta Xwedê sond xwariye û gotiye: «Me dît ku Îsa bi şagirtên xwe re li Çiyayê Zeytûnê dipeyivî û me dît. ew hilkişiya ezmên. 2 Û Nivîsara Pîroz me hîn dike ku Êlyas pêxemberê pîroz hilkişiya ezmên; Kurên pêxemberan ji Êlîşa pirsî: «Bavê me Êlyas li ku ye? Wî ji wan re got, ku ew hilkişiyaye ezmên. 3 Kurên pêxemberan jê re gotin: «Dibe ku ruh ew biriye çiyayên Îsraêl, dibe ku em li wir wî bibînin. Wan ji Êlîşa lava kir û ew sê rojan bi wan re geriya, lê wan ew nedît. 4 Îcar, ey kurên Îsraêl, li min bibihîzin, û em mirovan bişînin çiyayên Îsraêl, da ku ruh Îsa nebire û li wir em wî bibînin û têr bibin. 5 Û şîreta Nîkodêmos li hemû gel xweş hat. Ew jî şandin derve, yên ku li Îsa geriyan, lê nikaribûn Îsa bibînin. 6 Serekan û hemû gel jî ev bihîstin, şa bûn û pesnê Xwedayê Îsraêl dan, ji ber ku Ûsiv hat dîtin, ku wan di odeyekê de girtibûn û nedîtibûn. 7 Çaxê wan civateke mezin çêkir, serekên kahînan got: «Emê bi çi awayî Ûsiv bînin ba xwe ku em pê re bipeyivin? 8 Kaxezek hildan, jê re nivîsandin û gotin: «Silamet li ser te û li ser hemû malbata te be. Em dizanin ku me li Xwedê û te xeyîd kiriye. Kêfxweş bin ku hûn bavên xwe li me bidin, ji ber ku em ji reva we ji zindanê ecêbmayî man.
1 Gava ku serekên kahînan ev hemû tişt bihîstin, şaş man, û wek miriyan rûyên xwe davêjin erdê û ji hev re qîriyan û gotin: «Ev nîşana awarte ya ku li Orşelîmê tê çi ye? Em bav û diya Îsa nas dikin. 2 Lê yekî Lêwî got: «Ez gelek mirovên wî yên dîndar nas dikim, yên ku di Perestgehê de bi duayan ji Xwedayê Îsraêl re qurban û qurbanan pêşkêş dikin. 3 Û çaxê Serokkahîn Şimûn ew hilda ser milên xwe. Wî jê re got: «Ya Xudan! Çimkî çavên min xilasiya te ya ku te li ber hemû mirovan amade kiriye dîtiye: Ronahîyek ji bo ronîkirina miletan û rûmeta gelê te yê Îsraêl. 4 Şimûn jî bi vî awayî Meryema diya Îsa pîroz kir û jê re got: «Ez li ser wî zarokî ji te re dibêjim. Ew ji bo ketin û rabûna gelekan û ji bo nîşanek ku li dijî wê bê gotin, hatiye destnîşankirin. 5 Erê, şûr wê di canê te de jî biqulipe û ramanên gelek dilan wê eşkere bibin. 6Hemû Cihûyan got: «Em bişînin ba wan her sê mirovan û gotin ku wan ew dît ku li Çiyayê Zeytûnê bi şagirtên xwe re dipeyivî. 7 Piştî vê yekê, wan ji wan pirsî ku wan çi dîtiye; yê ku bi yekdengî bersîv da û got: «Li ber Xwedayê Îsraêl em piştrast dikin ku me bi eşkere dît ku Îsa bi şagirtên xwe re li Çiyayê Zeytûnê dipeyivî û hilkişiya ezmên. 8 Hingê Annas û Qeyafa ew birin ciyên cihê û ji hev cuda lêkolîn kirin. yên ku bi yekdengî rastî qebûl kirin û gotin: «Wan Îsa dît. 9 Hingê Annas û Qeyafa gotin: «Qanûna me dibêje: «Bi devê dusê şahidan her gotin wê biqewime».
10 Lê me çi got? Henoxê pîroz Xwedê xweş hat û bi peyva Xwedê hat wergerandin; û cihê definkirina Mûsa yê pîroz tê zanîn. 11 Lê Îsa radestî Pîlatos kirin, qamçiyan kirin, taca stiriyan lê kirin, tif kirin, bi rimê qul kirin, hat xaçkirin, li ser xaçê mir û hat definkirin. Ûsiv cesedê wî di goreke nû de veşart. ew sax dît. 12 Ji xeynî van mirovan got ku wan ew dît ku li Çiyayê Zeytûnê bi şagirtên xwe re dipeyivî û hilkişiyaya ezmên. 13 Hingê Ûsiv rabû ser xwe. ji Annas û Qeyafa re got: «Dibe ku hûn bi edalet di bin ecêbeke mezin de bin, ku ji we re hatiye gotin ku Îsa sax e û hilkişiyaye ezmên. 14 Bi rastî tiştekî ecêb e, ku ew ne tenê xwe ji nav miriyan rabe, lê yên din jî, yên ku li Orşelîmê ji alîyê gelek kesan ve hatine dîtin, ji gorên wan rake. 15 Û niha piçekî min bibihîze: Me hemûyan Serokkahîn Şimûnê yê bextewar nas kir, yê ku Îsa di Perestgehê de gava pitik girtibû destên xwe. 16 Du kurên wî Şimûn hebûn û em tev li mirin û cenazeyê wan bûn. 17 Ji ber vê yekê herin gorên wan bibînin, çimkî ew vekirî ne û ew rabûne û va ye, ew li bajarê Arîmatyayê ne û wextê xwe bi hev re di perestgehan de derbas dikin. 18 Bi rastî hinekan dengê dengê xwe yê duakirinê bihîstiye, lê bi tu kesî re napeyivin, lê wek miriyan lal dimînin. 19Lê werin, em herin ba wan û bi hurmet û hişyariya xwe li hember wan tevbigerin. Û eger em karibin wan sond bixwin, belkî ew hinek ji sirên vejîna xwe ji me re bibêjin. 20 Gava Cihûyan ev bihîst, gelek şa bûn. 21 Hingê Henan û Qeyafa, Nîkodêmos, Ûsiv û Gamalyêl çûn Arîmetyayê, lê ew di gorên xwe de nedîtin. lê li bajêr digeriyan, wan ew li ser çokên xwe yên xwar ve girê dan, 22Hingê bi hemû rêz û hurmeta Xwedê silav li wan kirin, ew birin kinîşta Orşelîmê û dergeh girtin û pirtûka Şerîetê hildan 23 Û ew xiste destên wan, bi Xwedayê Adonay û Xwedayê Îsraêl ku bi Şerîet û pêxemberan ji bav û kalên me re peyivî û got: «Eger hûn ji wî yê ku we ji nav miriyan rakiriye, wekî Îsa ye, bawer dikin, bêjin. we çi dît û çawa hûn ji nav miriyan hatin rakirin. 24 Herdu kurên Şimûn, Xarînos û Lentîyos, gava ev tişt bihîstin lerizîn, xemgîn bûn û nalîn. û di heman demê de li ezmên dinêrin, bi tiliyên xwe li ser zimanê xwe nîşana xaçê kirin. 25 Û di cih de peyivîn û gotin: Her yekî ji me kaxezek bide, emê hemû tiştên ku me dîtine ji we re binivîsin. Û her yek rûnişt, nivîsî û got: BEŞA 13 1 Ya Xudan Îsa û Bavê ku Xwedê yî, vejîn û jiyana miriyan jî, îzinê bide me ku em sirên xwe yên ku piştî mirinê dîtine, yên xaça te, bidin zanîn. Çimkî em bi navê te sond xwariye. 2Çimkî te evdên xwe qedexe kir ku ew tiştên veşartî, yên ku bi hêza te ya Xwedê di dojehê de hatine kirin, eşkere bikin. 3 Gava ku em bi bav û kalên xwe re di kûrahiya dojehê de, di nav tarîtiya tariyê de hatin bicihkirin, ji nişka ve rengê rojê mîna zêr xuya bû û ronahiyek bi rengê binefşî cîh ronî dikir. 4 Li ser vê yekê, Adem, bavê hemû mirovahiyê, bi hemû bav û kalan û pêxemberan re, şa bû û got: Ew ronahiyê nivîskarê ronahiya herheyî ye, yê ku soz daye me ku wê wergerîne ronahiya herheyî. 5 Hingê Îşaya pêxember kir qîrîn û got: «Ev ronahiya Bav û Kurê Xwedê ye, li gor pêxembertiya min, dema ku ez li ser rûyê erdê sax bûm. 6 Welatê Zabulon û welatê Neftalîm ê li wê derê Urdunê. û ji wan ên ku li herêma siya mirinê rûdiniştin, ronahî derket. Û niha ew hat û me yên ku di mirinê de rûniştî ronî kir. 7 Û çaxê em hemû bi ronahiya ku bi ser me de şewq da şa dibûn, bavê me Şimûn hat nav me, li hemû elaletê pîroz kir û got: «Bi rûmet Xudan Îsa Mesîhê Kurê Xwedê bidin. 8 Gava ku ez di Perestgehê de pitik bûm, min ew hilda destên xwe û Ruhê Pîroz li ser milê xwe girt û jê re got û min qebûl kir:
1 Niha çavên min xilasiya te ya ku te li ber hemû mirovan amade kiriye dîtiye. , ronahiyek ji bo ronîkirina miletan û rûmeta gelê te Îsraêl. 9 Hemû pîrozên ku di kûrahiya dojehê de bûn, dema ku ev bihîstin, bêtir şa bûn. 10 Paşê yekî mîna yekî biçûk derket û ji her kesî pirsî: Tu kî yî? 11 Wî lê vegerand û got: «Ez dengê yê ku li çolê diqîre, Yûhennayê imadkar û pêxemberê Yê Herî Berz im, ku beriya hatina wî çûbû ku riya xwe amade bike, da ku zanîna rizgariyê bide gelê xwe ji bo efûkirina gunehan. 12 Û ez Yûhenna, gava ku min dît ku Îsa ji Ruhê Pîroz li ber min ket, min got: Va ye Berxê Xwedê, va ye yê ku gunehên dinyayê radike. 13 Û min ew li Çemê Urdunê imad kir û min dît ku Ruhê Pîroz di şiklê kevokekê de li ser wî hat xwarê û dengek ji ezmên bihîst ku got: «Ev e Kurê min ê delal, ku ez jê razî me. 14 Îcar dema ku ez di ber wî re diçûm, ez hatim vê derê, da ku we nas bikim, ku Kurê Xwedê wê paşê were serdana me û wek roja ji jor ve, wê bê ba me, yên ku di tariyê de ne. siya mirinê. BEŞA 14 1Lê gava mirovê pêşî bavê me Adem ev tişt bihîstin ku Îsa li Urdunê imad bûye, gazî kurê xwe Sêt kir û got: 2 Ji kurên xwe, bav û pêxemberan re, hemû tiştên ku te ji Mikaîl, serekmilyaket, bihîstibûn, dema ku min tu şand ber deriyê Cinetê, ji Xwedê re lava bike ku gava ez nexweş bim, serê min bişewitîne. 3 Hingê Sêth, ku nêzîkî bav û pêxemberan bû, got: Ez Seth, gava ku min li ber deriyê cennetê ji Xwedê re dua dikir, milyaketê Xudan dît, Mikaîl ji min re xuya bû û got: Ez ji aliyê Xudan ve ji te re hatime şandin. ; Ez ji bo serokatiya bedenên mirovan hatime tayînkirin. 4 Ez ji te re dibêjim Sêt, tu bi hêstiran ji Xwedê re dua neke û rûnê dara dilovaniyê jê re lava bike ku ji bo serêşê bavê te Adem rûn bike; 5 Çimkî tu nikarî bi tu awayî wê bistînî heta roja û demên dawî, yanî heta ku pênc hezar û pêncsed sal derbas bibin. 6 Hingê Mesîh, Kurê Xwedê yê herî dilovan, wê bê ser rûyê erdê, da ku laşê mirovî yê Adem ji nû ve rake, û di heman demê de cesedên miriyan rake, û gava ku ew bê ew ê li Urdunê bê imad kirin. 7 Hingê ewê bi rûnê dilovaniya xwe hemû yên ku baweriyê bi wî tînin, rûn bike. û rûnê dilovaniya wî wê ji bo nifşên paşerojê berdewam bike, ji bo yên ku ji avê û Ruhê Pîroz çêdibin heta jiyana herheyî. 8 Û gava ku di wê demê de Kurê Xwedê yê herî dilovan, Mesîh Îsa, bê xwarê, ewê bavê me Adem bi dara rehmê bide bihiştê. 9 Gava ku hemû bav û pêxemberan ev hemû tişt ji Sêt bihîstin, bêtir şa bûn. BEŞA 15 1 Gava ku hemû pîroz şa dibûn, va ye mîr û serdarê mirinê Şeytan ji mîrê dojehê re got: 2 Xwe amade bikin ku hûn Îsayê Nisretî qebûl bikin, yê ku pesnê xwe da ku ew Kurê Xwedê ye, lê dîsa jî mirovek ji mirinê ditirsiya û got: Canê min heta mirinê jî xemgîn e. 3 Ji xeynî vê, wî gelek birîn li min û gelekên din jî kirin. Çimkî yên ku min kor û seqet kirin û yên ku min bi gelek şeytan ezab kiribûn, wî bi peyva xwe qenc kir. erê, û yên ku min ji te re mirin, ew bi zorê ji te distîne. 4 Li ser vê yekê mîrê dojehê ji Şeytan re got: Kî ye ew mîrê hêzdar û lê ew zilamê ku ji mirinê ditirse? 5Çimkî hemû desthilatdarên dinyayê bindestê hêza min in, yên ku te bi hêza xwe ew kirin bindest. 6 Lê eger di cewhera xwe ya mirovî de ew qas hêzdar be, ez bi rastî ji te re piştrast dikim, ku ew di cewhera xwe ya Xwedê de herkar e û tu kes nikare li hember hêza wî li ber xwe bide. 7 Ji ber vê yekê gava ku wî got ku ji mirinê ditirse, wî xwest ku te bikeve xefikê û ewê her û her bêbextî li te be.
8 Îblîs lê vegerand û ji mîrê dojehê re got: Te çima dudil bû û tirsiya ku tu Îsayê Nisretî, hem dijminê xwe û hem jî yê min qebûl bikî? 9 Ma min ew ceriband û kal û pîrên xwe yên Cihû li hember wî bi xîret û hêrs kir? 10 Min ji ber cefayê wî rimê tûj kir; Min zer û sirkê tevlihev kir û emir kir ku vexwe. Min xaç amade kir da ku wî xaç bikim û neynûkên ku di nav dest û lingên Ibis de qul bikim; Û niha mirina wî nêzîk bûye, ezê wî bînim vir, hem ji te re û hem jî ji min re. 11 Hingê mîrê dojehê bersîv da û got: Te ji min re got, ku wî mirî bi zorê ji min birin. 12Ewên ku heta ku dîsa li ser rûyê erdê bijîn, li vir hatin ragirtin, ne bi hêza xwe, lê bi duayên ku ji Xwedê re kirin, hatin birin û Xwedayê wan yê karîndar ew ji destê min girtin. 13 Îcar ew Îsayê Nisretî kî ye ku bi peyva xwe bêyî dua ji Xwedê re mirî ji min standiye? 14 Belkî jî yê ku Lazar ji destê min girt, piştî ku çar rojan mir, hem bêhn kir, hem jî gemarî bû, hem jî wek mirî milkê min hebû, lê bi hêza xwe ew ji nû ve zindî kir. . 15 Îblîs lê vegerand û ji mîrê dojehê re got: «Ew jî Îsayê Nisretî ye. 16 Gava mîrê dojehê ev yek bihîst, jê re got: «Ez ji te re sond dixwim bi hêzên ku yên min û te ne, ku tu wî ji min re nekî. 17Çimkî gava ku min hêza peyva wî bihîst, ez ji tirsa lerizîm û di heman demê de hemû mirovên min ên bêbext xemgîn bûn. 18 Û me nikarîbû Lazar bigire, lê wî xwe hejand û bi hemû nîşaneyên xerabiyê, di cih de ji me çû. Û erdê ku cesedê Lazar tê de mabû, niha ew sax derket. 19 Û ez niha dizanim ku ew Xwedayê karîndar e, yê ku dikare tiştên weha bike, yê ku di serweriya xwe de hêzdar e û di cewhera xwe ya mirovî de hêzdar e, ku Xilaskarê mirovan e. 20 Ji ber vê yekê vî mirovî ne bînin vir, çimkî ewê hemû yên ku ez di zindanê de di bin bêbaweriyê de digirim û bi bendeyên gunehên wan ve girêdidim, azad bike û wan bigihîne jiyana herheyî. BEŞA 16 1 Û dema ku Şeytan û mîrê dojehê bi hev re weha dipeyivîn, ji nişka ve dengek mîna birûskê û bayê gurr hat û got: Ey mîr, dergehên xwe bilind bikin; Û hûn rabin, ey deriyên herheyî, û Padîşahê Rûmetê wê têkeve hundur. 2 Gava ku mîrê dojehê ev yek bihîst, ji Şeytan re got: «Ji min derkeve û ji cihê min derkeve; eger tu şervanekî bi hêz î, bi Padîşahê Rûmetê re şer bike. Lê çi heye ku tu bi wî re bikî? 3 Û wî ew ji ciyên wî derxist. 4 Û mîr ji efserên xwe yên bêbext re got: Dergehên tûncîn ên zilmê bigrin û bi darê hesinî rojî bigirin û bi mêrxasî şer bikin, ku em dîl neyên girtin. 5Lê gava ku hemû koma pîrozan ev yek bihîst, bi dengekî bilind hêrs ji mîrê dojehê re gotin: 6 Dergehên xwe veke, da ku Padîşahê Rûmetê bikeve hundir. 7 Û pêxemberê xwedayî Dawid, qîriya û got: Ma min çaxê li ser rûyê erdê bi rastî pêxembertî kir û negot: Ya ku mirov pesnê Xudan bidin ji bo qenciya wî û ji bo kirinên wî yên hêja ji zarokên mirovan re. 8Çimkî wî deriyên sinc şikandibûn û darên hesin ji hev qetandibûn. Wî ew ji ber neheqiya wan girtin û ji ber neheqiya wan ew tengahî kirin. 9 Piştî vê yekê pêxemberekî din, yanî Îşayayê pîroz, bi heman awayî ji hemû pîrozan re peyivî. 10 Mirî wê bijîn, yên ku di gorên xwe de ne, wê rabin û yên li ser rûyê erdê wê şa bibin. Çimkî şina ku ji Xudan e, wê xilasiyê ji wan re bîne. 11 Û min li cihekî din got: Ya mirinê, serkeftina te li ku ye? ey mirin, derdê te li ku ye? 12 Gava ku hemû pîrozan ev gotinên Îşaya bihîstin, ji mîrê dojehê re gotin: «Niha deriyên xwe veke û hesinên xwe rake. Çimkî tuyê niha girêdayî bî û tu hêza te tune.
13 Hingê dengek mezin hat, wek dengê birûskê û got: «Gelî mîr, deriyên xwe bilind bikin. Û hûn bilind bibin, dergehên dojehê, û Padîşahê Rûmetê wê bikeve hundur. 14 Mîrê dojehê bi heman dengî hesiya û dûbare kir, mîna ku ew nezan be kir qîrîn: «Ew Padîşahê Rûmetê kî ye? 15 Dawid bersîva mîrê dojehê da û got: «Ez gotinên wî dengî fêm dikim, çimkî min ew bi ruhê wî gotin. Û niha, çawa ku min li jor jî got, ez ji te re dibêjim, Xudanê hêzdar û hêzdar, Xudan di şer de hêzdar e. 16 Wî li xwarê nêrî, da ku nalînên girtiyan bibihîze û yên ku ji bo mirinê hatine tayînkirin berde. 17 Û niha, tu mîrê dojehê yê pîs û bêhn, dergehên xwe veke, da ku Padîşahê Rûmetê bikeve hundir; Çimkî ew xudanê erd û ezmanan e. 18 Gava ku Dawid ev yek digot, Xudanê hêzdar di şiklê mirovekî de xuya bû û ew cihên ku berê di tariyê de bûn ronî kir. 19 Û bendavên ku berê nedihatin şikandin, şikandin. û bi hêza xwe ya bêserûber çû serdana wan ên ku di tariyê kûr de bi neheqiyê û di siya mirinê de bi guneh rûdiniştin. BEŞA 17 1Dema ku mirina bêbext û efserên wê yên zalim ev tişt bihîstin, di gelek padîşahiyan xwe de tirs û xof girt, gava ku ronahiya ronahiyê dîtin. 2 Û Mesîh bi xwe jî ji nişka ve li rûniştiyên wan xuya bû. Loma qîriyan û gotin: «Em bi te ve girêdayî ne. Xuya ye ku tu bi mebesta tevliheviya me li ber Xudan. 3 Tu kî yî, ku tu nîşana fesadiyê tune, lê ew xuyabûna geş, ku nîşana tam a mezinahiya te ye, lê xuya ye ku tu haya wî jê tune? 4 Tu kî yî, ew qas hêzdar û lawaz, ew qas mezin û hindik, leşgerê pilebilind î, yê ku di şeklê xulamekî de wek leşkerê hevpar emir bike? 5 Padîşahê Rûmetê mirî û sax e, her çend carekê li ser xaçê hatibe kuştin? 6 Kî miriyan di gorê de datîne û tu sax ji me re hatî xwarê û di mirina te de hemû mexlûq lerizîn, û stêrk tev hejiyan, û niha azadiya te di nav miriyan de heye, û tu li leyonên me tengav dikî? 7 Tu kî yî, ku tu dîlên ku ji ber gunehê destpêkê di zincîran de hatibûn girtin berdidî û wan dikî azadiya wan a berê 8 Tu kî yî, ku ronahiyek wusa bi rûmet û xwedayî li ser yên ku ji ber tariya guneh kor bûne belav dikî? 9 Bi vî awayî hemû şeytanên şeytan bi tirseke mîna hatin girtin û bi tirsa herî bindest qîriyan û gotin: 10 Ey Îsa Mesîh, ji ku tê ku tu mirovekî ewqas bi hêz û bi rûmet î, ew qas ronî yî ku bê lek û ew qas paqij î ku bê sûc î? Çimkî wê dinyaya jêr a erdê, ku heta niha di bin destê me de bû, û me ji wir xerc distand, berê mirîyekî weha ji me re neşand, ji mîrekên dojehê re diyariyên wekî van neşand. 11 Ji ber vê yekê tu kî yî, ku bi wêrekiyeke weha dikevin nav xaniyên me, û ne tenê natirsin ku em bi cezayên herî mezin tehdît bikin, lê di heman demê de hewl didin ku hûn hemûyên din ji zincîrên ku em tê de ne, rizgar bikin? 12 Belkî tu ew Îsa yî, yê ku Îblîs niha ji mîrê me re got, ku bi mirina xaçê tuyê hêza mirinê bistînî. 13Hingê Padîşahê Rûmetê ku mirinê pelixand, mîrê dojehê girt, hemû hêza wî jê stand û bavê me yê dinyayî Adem bi xwe re bir ber rûmeta xwe. BEŞA 18 1 Hingê mîrê dojehê Şeytan girt û bi nîşaneke mezin jê re got: Ey mîrê helakê, nivîskarê têkçûn û sirgûnkirina Belzebûb, rûreşkirina milyaketên Xwedê û ji hêla hemû mirovên rast ve nefret kirin! Ma çi te bi vî awayî kir? 2 Te Padîşahê Rûmetê xaç bikira, û bi helakkirina wî, te sozên feydeyên pir mezin bi me da, lê wek yekî bêaqil ji tiştê ku tu dizanî nezanî. 3 Ji ber ku niha binere ku Îsayê Nisretî, bi ronahiya xwedayîtiya xwe ya birûmet, hemû hêzên tirsnak ên tariyê û mirinê direvîne;
4Wî zîndanên me ji serî heta binî şikand, hemû êsîr ji kar avêtin, hemû yên ku hatibûn girêdan azad kirin û yên ku berê di bin giraniya janên xwe de nalîn û nalîn li ser me didan, niha heqaret li me kirin û em mîna ku duayên wan. 5 Serdestên me yên bêbext bindest in û êdî tu beşek ji mirovan di bindestiya me de namîne, lê ji aliyê din ve, ew hemû jî bi wêrekî me red dikin; 6 Heçî berê, miriyan qet nediwêrîbû ku li hember me bi hovîtî tevbigerin û ne jî ji ber ku girtî bûn, di her rewşê de nedikarîn şa bibin. 7 Ey Şeytan, tu mîrê hemû xeraban, bavê bêbextan û terikandin, tu çima vê îstismarê biceribînî, ji ber ku girtiyên me heta niha her gav bêhêviyên herî kêm ên rizgarî û jiyanê bûn? 8Lê niha yek ji wan tune ye ku nalîne û hêsir jî di rûyê wan de tune ye. 9 Ey mîrê Şeytan, tu parêzvanê mezin ê herêmên dojehê, hemû avantajên xwe yên ku te bi dara qedexe û windakirina Bihiştê bi dest xistin, te niha bi dara xaçê winda kir; 10 Û çaxê te Îsa Mesîh Padîşahê Rûmetê xaç kir, bextewariya te hemû qediya. 11 Te li dijî berjewendiya xwe û ya min kir, çawa ku tuyê niha bi wan ezabeyên mezin û cezayên bêsînor ên ku tê bikişînî, fêm bikî. 12 Ey Şeytan, mîrê her xerabiyê, nivîskarê mirinê, û çavkaniya hemû serbilindiyê, divê tu pêşî li sûcên xerab ên Îsayê Nisretî bipirsî, û paşê te bidîta ku ew sûcdar e ku hêjayî mirinê ye. 13Çima te, bê sedem û edalet, kir ku wî xaç bikî û kesekî bêsûc û rast daxistî ser herêmên me û bi vî awayî hemû gunehkar, nepak û neheqên li seranserê dinyayê winda kirin? 14 Gava ku mîrê dojehê bi Şeytan re weha dipeyivî, Padîşahê Rûmetê ji Belzebûb, mîrê dojehê, Şeytan re got, mîr wê her û her di oda Adem û kurên wî yên rast de bindestê serweriya te be. ya min. BEŞA 19 1 Hingê Îsa destê xwe dirêj kir û got: «Werin ba min, hûn hemû pîrozên min, yên ku di sûretê min de hatine afirandin, yên ku bi dara fêkiyê qedexekirî, ji aliyê Îblîs û mirinê ve hatin sûcdarkirin. 2 Niha bi dara xaça min bijîn; şeytan, mîrê vê dinyayê, bi ser ket û mirin bi ser ket. 3 Hingê hemû pîroz di bin destê Xwedayê herî bilind de hatin ba hev. Û Xudan Îsa bi destê Adem girt û jê re got: «Silamet li ser te û hemû dûndana te yên rast ên ku yên min in. 4 Hingê Adem xwe avêt lingên Îsa, bi hêstiran, bi zimanekî nefsbiçûk û bi dengekî bilind jê re got: 5 Ya Xudan, ezê te bilind bikim, çimkî te ez bilind kirim, û ne kir ku dijminên min bi min şa bibin. Ya Xudan Xwedayê min, min gazî te kir û te ez qenc kirim. 6 Ya Xudan, te canê min ji gorê derxist; Te ez sax kirim, da ku ez neçim çalê. 7 Ey hemû pîrozên wî, ji Xudan re bistirên û ji bo bîranîna pîroziya wî şikir bikin. Çimkî hêrsa wî ji bo bîskekê dimîne; di berjewendiya wî de jiyan e. 8 Bi vî awayî hemû pîrozan li ber lingên Îsa ketine secdê û bi yek dengî gotin: «Tu hatî ey Xilaskarê dinyayê û bi rastî hemû tiştên ku te bi Şerîetê û bi pêxemberên xwe yên pîroz pêxembertî kiribûn pêk anî. 9 Te yê sax bi xaça xwe xilas kir û hat ba me, da ku tu bi mirina xaçê me ji dojehê û bi hêza xwe ji mirinê xilas bikî. 10 Ya Xudan, çawa ku te nîşaneyên rûmeta xwe danî li ezmanan, û te nîşana rizgariya xwe, heta xaça xwe li ser rûyê erdê danî! Ji ber vê yekê ya Xudan, nîşana serkeftina xaça xwe di dojehê de bide, da ku êdî mirin nemîne. 11 Hingê Xudan destê xwe dirêj kir, nîşana xaçê li ser Adem û li ser hemû pîrozên wî kir. 12 Û Adem bi destê xwe yê rastê girt, ji dojehê hilkişiya û hemû pîrozên Xwedê li pey wî çûn. 13Hingê Dawid pêxemberê padîşah bi wêrekî giriya û got: 1 Straneke nû ji Xudan re bêje, çimkî wî tiştên ecêb kirin; destê wî yê rastê û milê wî yê pîroz bi ser ket.
14Xudan xilasiya xwe da zanîn, rastdariya xwe li ber çavê miletan eşkere eşkere kir. 15 Tevahiya elaleta pîroz bersiv da û got: «Ev rûmeta hemû pîrozên wî ne. Bi rastî, Pesnê Xudan bidin. 16 Paşê, Habaqûq pêxember 3 qîriya û got: «Tu ji bo rizgariya gelê xwe derketî, ji bo rizgariya gelê xwe. 17 Û hemû pîrozan got: 4 Xwezî bi wî yê ku bi navê Xudan tê. Çimkî Xudan em ronî kirine. Xwedayê me yê her û her ev e; ewê heta hetayê padîşahiyê li ser me bike, Amîn. 18 Bi vî awayî hemû pêxemberan tiştên pîroz ên pesnê wî gotin û li pey Xudan çûn. BEŞA 20 1 Hingê Xudan bi destê Adem girt û ew da destê Mikaîleyê serekmilyaket. Wî ew bi rehm û rûmetê dagirtî birin cennetê. 2 Û du zilamên kal û pîr hatin pêşiya wan û pîrozan jê pirsîn: «Hûn kî ne ku hê bi me re ne li dojehê de ne û cesedên xwe li Bihiştê danîne? 3 Yekî ji wan bersîv da û got: «Ez Henox im ku bi peyva Xwedê hatiye wergerandin. Ev mirovê ku bi min re ye Êlyasê Tişbî ye ku di erebeyeke agirîn de hatiye wergerandin. 4 Em heta niha li vir bûn û mirinê tam nexwaribûn, lê niha emê vegerin di hatina Dij Mesîh de, em bi nîşan û kerametên Xwedê ve hatine çekdar kirin, ku bi wî re şer bikin û li Orşelîmê ji aliyê wî ve bên kuştin. ku piştî sê roj û nîvan dîsa bi saxî hilkişin nav ewran. 5 Û çaxê Henox û Êlyasê pîroz ev tişt digotin, va ye, zilamekî din ê bi şiklê xerab hat û nîşana xaçê hilgirt ser milên xwe. 6 Gava hemû pîrozan ew dîtin, jê re gotin: «Tu kî yî? Çimkî rûyê te mîna yê dizan e; û çima tu xaçê hildigirî ser milên xwe? 7 Wî lê vegerand û got: «Hûn rast dibêjin, çimkî ez dizek bûm ku li ser rûyê erdê her cûre xerabî kir. 8 Cihûyan ez bi Îsa re xaç kirim. û min tiştên ecêb ên ku di afirandinê de di xaçkirina Xudan Îsa de qewimîn dîtin. 9 Û min bawer kir ku ew Afirînerê her tiştî û Padîşahê Karîndar e. Min jê re lava kir û got: «Ya Xudan, gava ku tu bê Padîşahiya xwe, min bîne bîra xwe.» 10Wî di cih de duaya min girt û ji min re got: Bi rastî ez ji te re dibêjim, îro tuyê bi min re li Bihiştê bî. 11 Û wî ev nîşana xaçê da min û got: «Vê hilde û here bihiştê. Û eger milyaketê ku nobedarê cennetê ye, te qebûl neke, nîşana xaçê nîşanî wî bide û jê re bêje: Îsa Mesîhê ku niha hatiye xaçkirin, ez şandime vir ba te. 12Gava min ev yek kir û ev hemû tişt ji milyaketê ku nobedarê cennetê ye re got, wî jî bihîst, wî derî vekir, min da naskirin û ez li milê rastê li Bihiştê danim. 13 Gotin: «Hinekî li vir bimîne, heta ku Adem, bavê hemû mirovan, bi hemû kurên xwe re, ku xulamên pîroz û rast ên Îsa Mesîhê ku hatiye xaçkirin, bikeve hundir. 14 Gava ku wan ev giş ji diz bihîst, hemû bavikan bi yek dengî gotin: «Xwedayê karîndarê herheyî, Bavê qenciya herheyî û Bavê dilovaniyê, yê ku qencî li wan ên ku li hember gunehkar bûn, pîroz be. wî, û ew anîne ber dilovaniya cennetê û ew di nava rizqên te yên mezin û manewî de, di jiyaneke manewî û pîroz de bi cih kirine. Amîn. BEŞA 21 1 Ev sirên xwedayî û pîroz in ku me dît û bihîst. Ez, Charinus û Lenthius destûr nadin ku em sirên din ên Xwedê ragihînin, wekî ku serekmilyaket Mîkaîl ferman da me, 2 Dibêjin, hûnê bi birayên min re herin Orşelîmê û dua bikin, vejîna Îsa Mesîh bidin zanîn û bi rûmet bikin, çimkî wî hûn di heman demê de bi xwe re ji nav miriyan rakiribûn. 3 Û hûn bi tu kesî re nepeyivin, lê wek mirovên lal rûnin, heta ku wextê ku Xudan wê destûrê bide we ku hûn sirên xwedayîtiya wî vebêjin.
4 Ser milyaket Mîkaîlî hê wêdetir emir da me ku em herin wêderê Ûrdunê, herin welatekî qelew û qelew, ku têda gelek in, yên ku tevî me ji nav miriyan rabûn, ji bo îsbatkirina vejîna Mesîh. 5Çimkî tenê sê rojan destûr dan me ji nav miriyan, yên ku em rabûn ku Cejna Derbasbûnê ya Xudanê xwe bi dê û bavê xwe re pîroz bikin û ji bo Mesîh Xudan şahidiya xwe bikin û em di çemê Urdunê yê pîroz de imad bûn. Û niha ew ji aliyê tu kesî ve nayê dîtin. 6 Ev bi qasî ku Xwedê destûr da ku em ji we re bêjin; Loma hûn pesnê wî bidin û rûmetê bidin wî û tobe bikin û ewê li we were rehmê. Ji Xudan Xwedayê Îsa Mesîh û ji Xilaskarê me hemûyan silav li we be. Amîn, Amîn, Amîn. 7 Û piştî ku wan dawî li nivîsandina xwe anîn û bi du kaxizên cihê nivîsandin, Xarînos tiştên ku nivîsîbû dan destên Hannas, Qeyafa û Gamalyêl. 8 Lenthios bi vî awayî ew tiştên ku nivîsîbû dan destê Nîkodêmos û Ûsiv. û di cih de ew bûn şiklên pir spî û êdî nehatin dîtin. 9 Lê tiştên ku wan nivîsîbûn, bi temamî li hev hat. 10Gava hemû civata Cihûyan ev hemû têkiliyên ecêb ên Xarînos û Lentiyos bihîstin, ji hev re gotin: «Bi rastî ev hemû tişt ji aliyê Xwedê ve hatine kirin û ji Xudan Îsa her û her pîroz be, Amîn. 11 Û ew bi xem û tirs û lerzeke mezin gerîyan û li sînga xwe xistin û her kes çû mala xwe. 12 Lê di cih de ev hemû tiştên ku Cihûyan di kinîştên xwe de li ser Îsa gotibûn, Ûsiv û Nîkodêmos ji walî re gotin. 13 Pîlatos ev hemû kirinên ha hemû nivîsî û ev hemû serpêhatî di deftera giştî ya salona xwe de danîn. BEŞA 22 1Piştî van tiştan Pîlatos çû Perestgeha Cihûyan, gazî hemû serwer, Şerîetzan û Şerîetzan kir û bi wan re çû perestgeha Perestgehê. 2 Û emir da ku hemû dergeh bên girtin. Ji ber vê yekê ez ji we dixwazim, ku ew bête ber min. 3 Û gava kitêba mezin, ku çar xizmetkarên Perestgehê hildabûn û bi zêr û kevirên giranbiha hatibû xemilandin, anîn, Pîlatos ji wan hemûyan re got: «Ez sond dixwim bi Xwedayê bav û kalên we, yê ku ev Perestgeh çêkir û emir kir. ava kir, da ku hûn rastiyê ji min veneşêrin. 4 Hûn bi hemû tiştên ku di wê pirtûkê de hatine nivîsîn dizanin; Îcar niha ji min re bêje, eger we di Nivîsarên Pîroz de tiştek ji wî Îsayê ku we xaç kiribû û di kîjan wextê dinyayê de diviya bû bihata, dît, vê yekê nîşanî min bidin. 5 Hingê wana sond xwaribûn û li hemû yên din ên ku bi wan re bûn, emir kirin ku ji dêrîsê derkevin. 6 Wan deriyên Perestgehê û Perestgehê girtin û ji Pîlatos re gotin: «Ya dadger, te em bi avakirina vê Perestgehê sond xwar, da ku em tiştên rast û rast ji te re bêjin. 7Piştî ku me Îsa xaç kir, lê me nizanibû ku ew Kurê Xwedê ye, lê me guman kir ku ew kerametên xwe bi sêrbaziyê dike, me civîneke mezin li vê Perestgehê kir. 8 Û çaxê me di nav hev de li ser wan kerametên ku Îsa kiribûn dipeyivîn, me gelek şahidên welatê xwe dîtin, yên ku gotin ku wan ew piştî mirina wî sax dîtiye û wan bihîst ku ew bi şagirtên xwe re dipeyive û dîtin. ew hilkişiyaye bilindahiya asîmanan û bikeve nav wan; 9 Û me du şahidên ku Îsa cesedên wan ji nav miriyan rakir, dîtin. Wan gelek tiştên ecêb ên ku Îsa di nav miriyan de kiribûn, ji me re gotin. 10 Û adeta me ye ku her sal em vê kitêba pîroz li ber civînê vekin û li wir li şîreta Xwedê bigerin. 11 Û me di yekemîn ji heftê kitêban de, li cihê ku Mikaîl serekmilyaket bi kurê sisiyan Ademê yekem re dipeyivî, me dît ku piştî pênc hezar û pêncsed salan, Mesîhê herî hezkirî Kurê Xwedê hat ser rûyê erdê. 12 Û me dîsa jî fikirî, ku dibe ku ew Xwedayê Îsraêl e, yê ku bi Mûsa re got: Tu sindoqa şahidiyê çêke. Dirêjahiya wê du zend û nîv, firehiya wê zend û nîvek û bilindahiya wê zend û nîvek be.
13 Bi van pênc zend û nîv ji bo avakirina sindoqa Peymana Kevin, me fêm kir û zanibû ku di nav pênc hezar sal û nîv (hezar) sal de, Îsa Mesîh wê di sindoqê an konê bedenê de bihata. ; 14 Bi vî awayî nivîsarên me şahidiyê dikin ku ew kurê Xwedê ye, Xudan û Padîşahê Îsraêl e. 15 Û ji ber ku piştî cefaya wî, serekên kahînan ji nîşanên ku bi destê wî hatibûn çêkirin, şaş man, me ew pirtûk vekir, da ku em li hemû nifşên ku heta nifşê Ûsiv û Meryema diya Îsa bigerin, bihesibînin ku ew ji wan e. tovê Dawid; 16. Û me hesaba afirandinê dît û di kîjan wextê da ezman û zemîn û merivê pêşin Adem çêkir û ewê ku ji wêderê heta tofanê du hezar û dused û diwanzdeh sal bûn. 17 Û ji tofanê heta Birahîm neh sed û diwanzdeh. Û ji Birahîm heta Mûsa çarsed û sî. Û ji Mûsa heta Dawid padîşah pênc sed û deh. 18 Û ji Dawid heta êsîrtiya Babîlê pênc sed sal. Û ji dîlgirtina Babîlonî heta anîna Mesîh, çarsed sal. 19 Tevahiya hemûyan ku dibin pênc hezar û nîv (hezar). 20 Û bi vî awayî xuya dibe ku Îsayê ku me xaç kir, Îsa Mesîhê Kurê Xwedê ye û Xwedayê rast û Karîndar e. Amîn.