जोशूव ा अध ाय 1 १ सव्वेा्ो सेवक मोयजेसाचा मेणा उपेां त, सव्वेा् मोयजेसा्ो सेवक ्ू््ो पूत जोशूवाक म्ह . २ मजो सेवक मोयजेस मेलो; आतां उठ, तूं आ्ी हा सगळा लोकां क, हां व तां कां इजायल लोकां क दितां ता िे शां त व्. ३ तुजा पां याचा त्वाक पावल घालतली ती सग्ी सुवात हां वह मोयजेसाक सां दगले पमाणह तुका दिला. ४ ेा्ां तला् आ्ी हा लेब्ा्ा थाव् व् नं य मेेे्, युफेरीस नं य मेेे्, दहती लोकां ्ो सग्ो िे श आ्ी सुयाय ्ो असाक व्पी व् ियाय मेेे् तुम्ी ियाय िेग आसतली. ५ तुजा दजदवतां त कोणू् तुजा मुखाे उबो ेावंक शक्ो ्ा, जशह हां व मोयजेसा वां ग्ा आदशलो तसो् हां व तुजा वां ग्ा आसतलों, तुका सो्ू् दिव्ो ्ा आ्ी तुका सो्ू् व््ो ्ा. ६ ब् आ्ी धीे धे, दकताक हा लोकां क तुवह वाेसो म्ण वां रू् घेतलो, जी िे श हां वह तां चा बापायंक दिवपा्ी सोपूत घेतली. ७ फकत मजा सेवका् मोयजेसा् तुका आजा केला सगळा कायदा पमाणह पा्पाक तूं ब्वंत आ्ी खूब धा्सी ेाव: तूं खंय वता थंय तुका उजवा हाताक वा ्ावा हाताक व्ूं क ्ाका. ८ हह कायदा्ह पुसक तुजा तों्ातला् भाये से्ह ्ा; पूण तूं तातूंत बेयलह सग्ह करंक पा्ो दिवंक िीस-ेात तातूंत द्ंत् करंक जाय, दकताक तेना तुजी वार समृधि केतली आ्ी मागीे तुका बेह येस मे्रलह. ९ हां वह तुका आजा दिवंक ्ा? बद्श आ्ी बऱया धैेा्ो आस्ो; दभयेवंक ्ाका, आ्ी तुका तुरी जावंक ्ाका, दकताक तुजो िे व सव्वे तुजा वां ग्ा आसा. १० तेि्ां जोशूवा् लोकां चा अदधकाऱयां क आजा दिली. ११ सैनां तला् व्ू् लोकां क आजा दिव्, “तुमकां जेवण तयाे के; दकताक ती् दिसां दभते तुमी जॉ्य ् नं य हं पू् व्तले आ्ी तुम्ो िे वा् तुमकां दिलो िे श आपला ताबां त घेवंक व्तले. १२ रबे्ी, गािी आ्ी म्शेचा अदाय वंशाक जोशूवा् म्ह . १३, सव्वेाचा सेवका् मोयजेसा् तुमकां सां दगलह उते याि केात, तुमचा िे वा् तुमकां दवशां ती दिला आ्ी हो िे श दिला. १४ तुम्ीं बायलो, तुम्ीं ला् भुेगी ं आ्ी तुम्ीं गोेवां मोयजेसा् तुमकां दिला िे शां त जॉ्य ् नं य्े िे गेे उेतली;ं पूण तुमी तुमचा भावां क शसां घेव्, सगळा पेाकमी म्शां मुखाे व्ू् तां कां आिाे दितले; १५ जो मेेे् सव्वेा् तुमकां दिला पमाणह तुमचा भावां क दवसव दिव्ो ्ा आ्ी तुम्ो िे वा् तां कां दिवपी िे श तां कां य मे््ो ्ा, तेना तुमी तुमचा मालकीचा िे शां त पेत येव् ता्ो आसाि घेवंक मे्रलो, जो मोयजेसाचा सेवका् तुमकां जॉ्य ्ाचा हे वरे ् सुय्िय वरे ् दिलो. १६ आ्ी तां णी जोशूवाक जाप दिली: “तुवह आमकां सां दगलह सग्ह आमी केतले आ्ी तूं आमकां खंय धा्रले थंय आमी व्तले.” १७ आमी सगळा गजाली् ं ी मोयजेसा्ह आयकलह तशह आमी तुजह आयकतले, फकत तुजो िे व सव्वे मोयजेसा वां ग्ा आसलो तसो तुजा वां ग्ा आसतलो.
१८ जो कोण तुजा आजा आ् बं् केता आ्ी तुवह आजा दिला सगळा गजाली् ं ी तुजा उतेां क आयक्ा, ताका मेण येवंक जाय, फकत ब्वंत आ्ी बऱया धैेा्ो. अध ाय 2 १ ्ू्ा्ो पूत जोशूवा् दशदतमां तला् िो् म्शां क गुपपणा् गुप्े केपाक धा्ले आ्ी म्ह : “जेीको हो िे श प्य.” ते गेले आ्ी ेाहाब ्ां वाचा वेशा घेां त गेले आ्ी थंय ेावले. २ जेरेकोचा ेाजाक सां गलह, “प्े , आज ेाती ं इजायल लोकां मिले लोक हां गा दभते सेले. ३ जेेीकोचा ेाजा् ेाहाबाक धा्ू् म्ह : “तुजा घेां त आदयला म्शां क भाये हा्; ४ ता बायले् िोगां क घेव् तां कां दलपोव् िवेले आ्ी अशह मणलह, “िािले मजे क्े ् आयले, पूण ते खंयचा् आयलात तह माका क््ा. ५ िाे बंि केपाचा वे्ाे का्ोख जालो तेना म्ीस भाये सेले, म्ीस खंय गेले तह माका खबे ्ा. दकताक तुमी तां कां मे्रले. ६ पूण दतणह तां कां घेाचा छपेा्ेे वर्, छपेा्ेे वेवसीत िवरेला ता्ाचा कां टां ्ी दलपोव् िवेलात. ७ तेि्ां जॉ्य ् मेेे्चा वारे े तां ्ो फारोफार गेले आ्ी तां ्ो फारोफार व्पी लोक भाये सेले बेोबे तां णी िाे बंि केलह. ८ तां कां प््े आिी ं ती तां कां छपेा्ेे वये सेली; ९ दतणह ता म्शां क म्ह : “तुमकां सव्वेा् हो िे श दिला आ्ी तुम्ी दभेां त आम्ेे प्ला आ्ी िे शां तले सग्े लोक तुमचा खातीे बेसुमाे जातात हह माका खबे आसा. १० तुमी इदजपां तला् भाये सेत्ा, सव्वेा् तुमकां तां बडा ियाय ्ह उिक कशह सुकयलह तह आमी आयकलां ; आ्ी जॉ्य ्ाचा पलत्ी ं आदशला अमोेी लोकां चा िोग ेाजां क तुमी दकतह केलह , ते दसहो् आ्ी ओग, जां कां तुमी पुेायपणा् ्श केले. ११ आ्ी आमी हीं गजाली आयकला बेोबे आम्ीं का्जां दवतळ्ी ं आ्ी तुमकां लागू् कोणाचा् म्ां त आ्ीक धैयय उेलह ्ा, दकताक तुम्ो िे व सव्वे, तो वये सगाय े आ्ी सकयल पृथी्ेे िे व. १२ आतां , हां व तुमकां दव्वणी केतां, हां वह तुमकां िया्पण िाखयला उपेां त, तुमी मजा बापायचा घेा क्े ्य कृपा कर् माका खेी द्नां दितले म्ण माका सव्वेा्ो सोपूत घेयात. १३ आ्ी तुमी मजो बापूय, मजी आवय, मजा भावां क, मजा भयणीक ं आ्ी तां कां आदशलह सग्ह दजवह वा्यतले आ्ी आम्ो जीव मेणां तला् सो्यतले. १४ ता िािलां ्ी दतका जाप दिली: “तुजा खातीे आम्ो जीव. जेनां सव्वेा् आमकां हो िे श दितलो तेनां आमी तुजे क्े ् िया्पणा् आ्ी खेे पणा् वागयतले . १५ मागीे दतणह तां कां िोेयहतला् ज्ेला वयला् सकयल िह वयले, काेण दत्ह घे शाेाचा वणी्ेे आदशलह आ्ी ती वणी्ेे ेावताली. १६ तेना दतणह तां कां म्ह : “तुमी िोंगेाे व्ात, ्ाजालाे फारला् व्पी लोक तुमकां मे््े नय; फारला् धां वपी पेत येयसे ती् िीस थंय दलपू् ेाव्ह आ्ी उपेां त तुमी व्ूंक शकतात. १७ ता िािलां ्ी दतका मणलह, “तुवह आमकां सोपूत घेदतलो हो सोपूत आमी द्ेपेाधी थाेतले.”