२ राजे अध ाय 1 १ मागीर आहाबाचा मरणा उपरां त मोआबान इजायाालेर बंड केाे. २ अहाजजया सामररयां तला आपला वयला कुडीत ं ला जाळीत ं लान सकया पडाो आनी दु येत पडाो आनी ताणे दू त धाडून तां कां मळे : “हां व हा दु येसां तलान बरे जाताों काय ना हाली लवकशी कर. ३ पूण सव्वराचा दे वदू तान जतशबीचा एजायाक मणाे: उठून सामररयाचा राजाचा दू तां क मेळपाक वलून तां कां सां ग: इजायाां त दे व नाजशलान तुमी एकोनचा बालेबूबाचा दे वाली लवकशी करपाक वतात? ४ आतां सव्वर अशे मणहा, “तुमी जा खाहीर लडाे ता खाहीत ं लान सकया दे वले नात, पूण मरताे.” आनी एजाया गेाो. ५ दू त ताले कडे न परत येतकल ताणे तां कां मळे : “तुमी आतां जकताक फाहीं सराे?” ६ आनी तां णी ताका मळे , एक मनीस आमकां मेळपाक वयर आयाो आनी आमकां मणाे, “जा, तुका धाजडला राजा कडे न परतून वलून ताका सां ग, सव्वर अशे मणहा, इजायाां त दे व ना मणून तुवे एकोनचा बाळजेबूबाचा दे वाली लवकशी करपाक धाडाो ना? दे खून तूं जा खाहीलेर लडाा, ता खाहीत ं लान सकया दे वलो ना, पूण मरताोल. ७ ताणे तां कां मळे , “तुमकां मेळपाक वयर येवन हीं उतरां सां गपी तो कसाो मनीस?” ८ तां णी ताका जाप जदाी: “तो केसां लो मनीस आनी ताचा कमरां त लामडाली पटी बां दून दवरली.” ताणे मळे : “तीशबालो एजाया.” ९ तेदनां राजान ताचा पनासां सयत पनासां लो एक सेनापती धाडाो. तो ताले कडे न लडाो आनी पळय तो एका दोंगराचा माथार बसाो. ताणे ताका मळे : “दे वालो मनीस, राजान मळां , सकया दे व.” १० एजायान जाप जदाी आनी पनासां चा सेनापतीक मणाे: “हां व दे वालो मनीस जालार, सगाग र उजो दे वून तुका आनी तुजा पनासां क भस करंक जाय.” आनी सगाग थावन उजो दे वाो आनी ताका आनी ताचा पनासां क जळळे . ११ परतून ताणे आपला पनासां सयत आनीक एक सेनापती ताले कडे न धाडाो. ताणे ताका जाप जदाी, “हे दे वालो मनीस, राजान अशे सां गाां , बेगीन सकया दे व.” १२ एजायान तां कां जाप जदाी, “हां व दे वालो मनीस जालार, सगाग र उजो दे वून तुका आनी तुजा पनास ाोकां क भस करंक जाय.” दे वालो उजो सगाग थावन दे वाो आनी ताका आनी ताचा पनासां क ाासून उडयाो. १३ ताणे आपला पनासां सयत जतसऱया पनासालो एक सरदार परतून धाडाो. पनासां लो जतसरो सरदार वयर सराो आनी एजाजा मुखार मां डयो घााून ताका जवनवणी केाी आनी ताका मणाे: “हे दे वालो मनीस, मजो जीव आनी हा पनास नोकरां लो जीव तुजा मुखार मोाादीक जावंक जदवलो. १४ पळे , सगाग थावन उजो दे वाो आनी आदला पनास वसास चा दोग सरदारां क पनास वसास लो जळोवन उडयाो, दे खून आतां मजो जीव तुजा मुखार मोाादीक जावंक जाय.
१५ तेदनां सव्वराचा दे वदू तान एजायाक मळे : ताले वां गडा दे व, ताका जभयेवंक नाका. तो उठून ताले वां गडा राजा कडे न दे वाो. १६ ताणे ताका मळे , सव्वर अशे मणहा, एकोनचा बालेबूबाचा दे वाली लवकशी करंक तुवे दू त धाडलात, ताले उतर जवलारंक इजायाां त दे व ना मणून नय? दे खून तूं जा खाहीलेर लडाा, ता खाहीवयलान सकया दे वलो ना, पूण मरताोल. १७ एजायान सां जगला सव्वराचा उतरा पमाणे तो मेाो. जुदालो राजा जोशाफाहालो पूत योरामाचा दु सऱया वसाग ताचा जागार येहोराम राज जााो. कारण ताका पूत नाजशलो. १८ आहाजजयान केली ं उररलीं कृतां इजाया राजां चा इजतहासाचा पुसकां त बरयली ं नात? अध ाय 2 १ जेनां सव्वर एाीजाक वां वून सगाग र वरतााो तेनां एजाजा एाीशा वां गडा जगागााां तलान गेाो. २ एजाजान एाीशाक मळे : “हां गासर राव; जकताक सव्वरान माका बेथेाां त धाडाा. एाीशान ताका मळे : “जसो सव्वर जजवो आसा आनी तुजो जीव जजवो आसा तसो हां व तुका सोडून वललो ना.” दे खून ते बेथेााक दे वाे . ३ बेथेाां त आजशले संदेष्ां ले पूत एाीशा कडे न येवन ताका मळे : “आयज सव्वर तुजा मााकाक तुजा तकाेतलान काडून उडयताो हे तुका खबर आसा? ताणे मळे : “हय, हे माका खबर आसा; तुमी शां ती दवरात. ४ एजायान ताका मळे : “एाीशा, हां गा राव, हां व तुका; जकताक सव्वरान माका जेरीकोक धाडाा. ताणे मणाे, जसो सव्वर जजयेता आनी तुजो जीव जजयेता तसो हां व तुका सोडून वललो ना. दे खून ते जेररकोक आयाे. ५ जेररको हां गाचा संदेष्ां ले पूत एाीशा कडे न येवन ताका मणपाक ाागाे : “आयज सव्वर तुजा मााकाक तुजा तकाेतलान काडून उडयताो हे तुका खबर आसा? ताणे जाप जदाी: हय, हे माका खबर आसा; तुमी शां ती दवरात. ६ तेदनां एजायान ताका मळे : “हां गासर राव; जकताक सव्वरान माका जॉडग नां त धाडाा. ताणे मणाे, जसो सव्वर जजयेता आनी तुजो जीव जजयेता तसो हां व तुका सोडून वललो ना. आनी ते दोगूय फुडे सराे. ७ संदेष्ां चा पुतां ताे पनास मनीस पयस पळोवपाक उबे रावाे आनी ते दोगूय जॉडग न दे गेर उबे रावाे. ८ एजायान आपाो लोळो घेवन तो गुठाायाो आनी उदकाक मारन उडयाो आनी ते दोगूय सुका जमनीलेर फाहीं सराे . ९ ते पातडी ं गेाे उपरां त एजायान एाीशाक मळे : “तुजे कडलान माका वरले आदी ं हां व तुजे खातीर जकते करंक जाय ते जवलार.” एाीशान मणाे, “तुजा आतालो दु पह भाग मजेर जावं.” १० ताणे मळे : “तुवे एक कठीण गजाा मागला, तरी ाेगीत तुजा कडलान माका काडून घेतना तुका माका जदसाो जालार तुका तशे जाताे; पूण ना जालार तशे जावले ना. ११ ते अजून उायताना, उजालो रथ आनी उजाले घोडे जदसाे आनी दोगां कय फाहीं पडाे. आनी एाीया वां वाचा वाऱयान सगाग र गेाो. १२ एाीशान ते पळे ाे आनी ताणे रडाो: “मजो बापूय, मजो बापूय, इजायाालो रथ आनी ताले घोडे . ताका आनीक पळे ाे ना आनी ताणे आपाे कपडे धरन दोन कुडके फाडाे.