Konkani - Psalms of Solomon by Filipino Tracts and Literature Society Inc.

सोलोमनाचीं सोतां वळख अठरा झुजाचा गीतां चो हो संगह पुरवविा सेमीरिक लेखकाचो दान. मूळ हातबरप ना जाला पूण सुदैवान गीक अणकार रतगून उरलात आनी हालीच ं ा काळां त ताच रगतां ची रसररयाक आवृती आयला आनी ती पयलेच खेपे १९०९ वसाव डॉ. इ.स.प.पयला शेककाचा मधाक हा रगतां चो रवशय पॉपेय हाणे पॅलेसायनां त केलो आनी इ.स.प हा सोतां क म्ाची सुवात आरशली आनी सुव्चा इगज्त तां चो वड पमाणां त पसार जालो. रकररसां व युगाचा पयला कां य शेककां तला वेगवेगळा संरहता आनी इरतहासां त तां चो खूब उलेख मेळिा. उपरां त अस् कारणां क लागून ते वचून गेले; आनी जायते शेकडे गेले उपरां तच आमचा वापरा खातीर मेळयलात. हा शोकां चा तुरहीसारका तालाचा सारहतीक मोलावां गडाच आमकां हां गा एक पतरदशय मनशान बरयलो पोरनो इरतहास घुंवडावपाचो अधाय आसा. पॉपी असंतेकडलान भायर सरता. तो रकिां चेर बॅिररं ग-रॅ म वापरता. ताचे सैरनक वेदीक अशुधद करतात. भंयकर काररकदय उपरां त ताका इरजपां त मारतात. हा सोतां मदला "नीती" आमी फरीसी पळे तात; "पापी" मदी ं आमी सदु कीक ं पळयतात. वड संक्ाचा तासां त आरशिा वडला लोकां चे हे महाकाव. अध ाय 1 संक्ां त आसतना हां व सव्सराक रडलो. पापी लोकां नी हलो केलो तेना दे वा कडे न. अचकीत झुजाचो गजर म्ा मुखार आयकलो; हां वे मणले, तो मजे आयकून घेतलो कारण हां व धमाव न भररलो आसां . हां वे मनां त मनां त आयले की हां व धमाव न भररलो आसां , कारण हां व बरीच आरशली आनी भुरगां नी रगरे स जालो. तां ची संपती पुराय धतवरेक पातळळी, आनी तां चो वैभव पृथीचा शेविाक मेरेन. तां कां नखेतां मेरेन उं च केलो; केनाच फॅन करचे नात अशे तां णी सां गले. पूण ते आपला समृधदींत उदार जाले,

आनी ते समजूंक नारशले, तां चे पाप गुपीत आरशले, आनी माका लेगीत तां ची कसलीच मायती नारशली. तां चे उलंघन तां चा आदला रवधमय लोकां परस चड गेले; तां णी पभूचा परवत वसूंक पुरायपणान दू रित केलो. अध ाय 2 जेना पापी अरभमानान मेण जालो, तेना ताणे मारपी मेढराक रकलेदार वणी उडयलो. आनी तुवे ताका आडायलो ना. परकी रा्् ां तु्ा वेदीचेर चडली ं, तां णी ताका चपलां नी अरभमानान पां यां नी मारलो; रकताक जेरसलेमाचा पुतां नी सव्सराचा परवत वसूंक अशुधद केले. दे वाचा अपवणां क अधमाम नी अशुधद केले . दे खून ताणे मणले: तां कां मजे पासून पयस उडय; दे वा मुखार ते रनररवक रारले, ताचो पुरायपणान अपमान जालो; पूत आनी धुवो म गंभीर बंदखणीत ं आरशले, सील केली तां ची मान, ब्ड केली ती रा्् ां मदी.ं तां चा पातां पमाणे ताणे तां कां केलां . रकताक ताणे तीं जैरतवंत जािां चा हातां त सोडून रदलां त. तां कां दया करंक ताणे आपले तोंड वळयलां , तरणािे आनी जाणे आनी तां ची ं भुरगी ं एकठां य; रकताक तां णी आयकूंक नासतना एक आनी सगळां चे वायि केले. आनी सगाव क राग आयलो, आनी धतवरेक तां चो रतरसार जालो; रकताक तां णी केले तेच ताचेर कोणेच केले ना. आनी धतवरेन सगळां क वळखून घेतली तु्ा धमयक नाया, हे दे वा. जेरसलेमां तला वेशां चा बदलाक तां णी जेरसलेमाचा पुतां क फकाणां करंक दवरले ; दर एक वािचाली रदसाचा पुराय उजवाडां त रभतर सरलो. तां णी आपला उलंघनाची फकाणां केली ं, जशी ं तां कां सता करपाची सवय आरशली; रदसाचा पुराय उजवाडां त तां णी आपले अधमव उके केले. तु्ा नाया पमाण जेरसलेमाचो धुवो अशुधद जालो. कारण तां णी असाभारवक संभोग करन सताक अशुधद केलो. हा गजाली ं खातीर म्ा आं तककां नी आनी रभतरला भागां त दु खता.