द लोस शेप , द लोस कोइन आनी द पोरोडाल सोन लुक ास 15:1-32 १ तेदनां सगळे कर घेवपी आनी पातककार ताचे कडे न आयकुपाक लागले. २ फरीसी आनी शास्ां नी गुरगुरन म्लण: हो मनीस पातककारां क घेवन तां कां जेवता. ३ ता्ण तां कां ही बोधकथा सां गली. ४ तुमचां तलो खंयचो मनीस शंबर मणंरां घेवन, तातूंतली एक मणंरां गमायलार, ्वद मणंरां रानां त सोडून गेलाचा फाटलान वचना? ५ तण मेळ्ा उपरां त तो खोशी जावन तण खां दार दवरता. ६ घरा पावतकच तो आपला इशां क आनी शेजाऱयां क एकठां य करन तां कां म्टा: “म्ा वां गडा खोशी जा; ककताक हां वण मजी ं मणंरां गमावलीं मेळळीं. ७ हां व तुमकां सां गतां , तशणच पशाचाप करपी एका पातककाराचेर, पशाचाप करपाची गरज नाकशला ्वद कनतळ मनशां परस चड खोशी सगाग र मेळटली. ८ एक तर धा रुाचे कुडके आकशली खंयची बायल एक कुडको वगडायली जालार मे्वाती पेटयना आनी घर झाडून तो मेळचे मेरेन यत कररना? ९ ती मेळ्ा उपरां त ती आपला इशां क आनी शेजाऱयां क एकठां य आपयता आनी म्टा, “म्ा वां गडा खोशी जा; ककताक हां वण गमावलो कुडको माका मेळळा. १० तशणच हां व तुमकां सां गतां , पशाचाप करपी एका पातककाराक लागून दे वाचा दे वदू तां मुखार खोशी जाता. ११ ता्ण मळण : एका मनशाक दोन पूत आकशले. १२ तां चा धाकलान आपला बापायक म्लण, “बापा, माका पडपी मालमचेचो वाटो माका कदव.” ता्ण आपलण कजवीत तां कां वां टून घेतलण.
1
१३ आनी जायता कदसां नी धाकटो पूत सग्ां क एकठां य करन पयसुला दे शां त भोंवलो आनी थंय आपली संपची उधळपटी कजयेवन वाया घाली. १४ ता्ण सगळण सोंपयतकच ता दे शां त वड दु कळ पडलो; आनी ताका उ्ाव जावंक लागलो. १५ उपरां त तो गेलो आनी ता दे शां तला एका नागरीका कडे न जोडलो; ताका दु कर पोसपाक आपला शेतां त धाडलो. १६ आनी दु करां नी खाला कुडकां नी पोट भरपाक ताका तास जालो आनी को्णच ताका कदवंक ना. १७ आनी ता्ण मनां त येवन म्लण, “म्ा बापायचा ककतला भाडाचा नोकरां क भाकरी आनी उरता, आनी हां व उपाशीं नाशतां ! १८ हां व उठून म्ा बापाय कडे न वचतलों आनी ताका म्टलो: बापाय, हां वण सगाग र आनी तु्ा मुखार पातक केलां . १९ आनी तुजो पूत म्पाक हां व आतां पात ना, तु्ा भाडाचा नोकरां मदलो माका एक कर. २० तेदनां तो उठून बापाय कडे न आयलो. पू् तो अजून वड पयस आसतना ताचा बापायन ताका पळोवन दया आयली आनी धां वून ताचा ग्ां त पडून ताका चुंबन घेतलण. २१ पुतान ताका मळण : बापूय, हां व सगाग आड आनी तु्ा मुखार पातक केलां आनी तुजो पूत म्पाक आतां पात ना. २२ पू् बापायन आपला नोकरां क मळण : सग्ां त बरो चोळो काडून ताका घाल; ताचा हाताक मुदी आनी पां यां क पां यत्ां घालीं. २३ आनी चरबीदार वासराक हां गा हाडून ताका मारात; आनी आमी जेवया आनी खोशी जावंक जाय. २४ ककताक मजो पूत मेलो आनी कजवो जाला; तो गमावलो, आनी मेळटा. आनी ते खोशी जावंक लागले. २५ ताचो वडलो पूत शेतां त आकशलो आनी तो घरा लागी ं येवन ताका संगीत आनी नाच आयकलो. २६ ता्ण एका नोकराक आपोवन कवचारलण, हा गजालींचो अथग ककतण. २७ ता्ण ताका मळण : “तुजो भाव आयला; आनी तु्ा बापायन चरबीदार वासराक मारन उडयला, कार् ता्ण ताका सुरकीत आनी बरे तरे न घेतला. २८ ताका राग आयलो आनी कभतर सर ं क ना. २९ ता्ण आपला बापायक जाप कदली: “पळे , ही ं जायतीं वसास हां व तुजी सेवा करतां आनी तु्ा आ्ाचो केनाच उलंघन कर ं क ना; ३० पू् वेशा लोकां वां गडा तुजण उदरकनवाग ह करपी हो तुजो पूत आयले बरोबर तुवण ताचे खातीर चरबीदार वासराक मारलो. ३१ ता्ण ताका मळण : पुता, तूं सदां च मजे वां गडा आसा आनी मजे कडे न आकशलण सगळण तुजण. ३२ आमी खोशी जावंक आनी खोशी जावंक जाय आकशलण, ककताक हो तुजो भाव मेलो आनी कजवो जाला; आनी वचून गेलो, आनी मेळटा.
2