सोलोमनाचीं ओड् स वळख संवसारां त आशिली ं िां ती आनी खोिीची ं कां य सोबीत शितां हां िा शिलां त. तरी तां ची उत्ी, तां चा बरपावळीचो काळ आनी जायता शोकां चो अचूक अर् हो एक वड साशहतीक िूढ उरला. शसररयाक भािेतला एकाच आनी खूब पुशव्िा िसावाजां त ता आमचा कडा न िे वलात. स्पशान तो िसावाज मूळ गीक भािेतलान अशकारीत आसा. हा ओडां भोंवतशी शवमि्क वाि सुर जाला; एक चड वावहारीक स्ीकरश मशलार तीं पयला िेककां तला नवान बाप्त घाशतिा श्सां व लोकां चीं शितां . इशतहासीक संकातां चो तां चो शवशचत उशाव आसा. तां चे ताज हा र शिसां चे पशतशबंब नय. ता पोरना करारां तलान वा सुवात्तलान रीश घानात. हा शोकां ची पारशा पतरां त माळटा. "एक नवो लोक जाचा कडा न शकते तरी िै वी भरसला" अिी अररप्डीसाची शटपशी ता तुमकां याि करन शितात. हां िासर उब् आनी अंतर् दी आसा जाची समां तरता फकत िासां तला चड उं चला भािां नीच माळटा. हा िोळा शिपकावपी िूढ ओड् स खातीर आमी आमचो अशकार जा.रे डल हॅ ररस, एम.ए., मान. केशबजां तला कायर कॉलाजीचो फालो. तां चा शविीं तो मशटा: "ओड् स एकल सोबीतकाय आनी उं चाला आधापाक मोलाचा आसात अिे ना जालार सिळां क एकमत जाले शिसता अिे कां यच शिसना." ओडीई 1 १ सव्सर म्ा तकलार मुकुटा सारको आसा आनी हां व ताचा बिर रावचो ना. २ तां शी मजा खातीर सताचो मुकूट शवशलो आनी ताका लािून तुजी ं फां टा मजा शभतर फुलपाक लािली.ं ३ शकताक तो सुकिा मुकुटा सारको नय, जो फुलना, पूश तूं म्ा तकलाचार शजयाता आनी तूं म्ा तकलार फुलला. ४ तुजी ं फळां पूश् आनी पररपूश्, तु्ा मोरान भररली ं. ओडीई 2 (हा ओडाचो खंयचोच भाि कानाच वळखूंक ना.)
ओडीई 3 १ हे . हे . हे . हां वे घाले: २ ताचा अवयव ताचा वां िडा आसात. आनी तां चार हां व उबो रावतां आनी तो माका मोि करता: ३ शकताक माका पभूचो मोि करंक कळूं क जायनासले, जर ताशे मजार मोि कालो ना जालार. ४ शकताक मोिाचो भाि कोश करंक िकता? ५ हां व शपयकराचो मोि करतां आनी मजो जीव ताचो मोि करता. ६ आनी जंय ताचो शवसव आसा, रंय हां वूय आसां ; ७ आनी हां व परकी जावचो ना, कारश सव्व आनी ियाळ पभू कडा न कसलोच नाराजिी ना. ८ हां व धां वपाक एकवटीत जालां , शकताक मोिान मोिाक माळळां , ९ आनी हां व पूत जाचो मोि करतलों मशून हां व पूत जातलों; १० शकताक अमराचा मनिा कडा न जोशडलो तोय अमर जातलो; ११ आनी जो शजवंत भोिता, तो शजवो जातलो. १२ होच पभूचो आाो, जो फट उलयना आनी मनिाचा पुतां क ताची ं मािाग जाशून घावंक शिकयता. १३ बुदीमान आनी समजशी आनी जािृत राव. हॅ लालुयाह. ओडीई 4 १ कोशूच, म्ा िा वा, तुजे पशवत सान बिलना; २ आनी ताशे ते बिलून िु सरा सुवातार िवरप (िक) ना, कारश ताका ताचार कसलोच अशधकार ना. ३ तु्ा पशवतसाना खातीर तुवे (हा र) सुवाती करचा पयलीं तयार काला. ४ जाणा ले ते आपलापरस लान आशििां नी बिलूंक ना. ५ तुवे तुजे काळीज, पभू , तु्ा भावार् लोकां क शिलां , तूं कानाच िमावचो ना आनी फळां नासतना उरचो ना. ६ तु्ा भावारा् ची एक वर सिळा शिसां परस आनी वसाग परस चड मोलािीक. ७ शकताक तुजी कृपान ना सून कोशाक तास जातलो? ८ शकताक तुजी मुदा वळखतात, आनी तु्ा पाशी ताका वळखतात, आनी तु्ा (सि्य) सैनाक ताचो ताबो आसा आनी वेचून आशयला मुखाल िा विू त ताचार ना सतात. ९ तूं आमकां तुजो माळ शिला, तुका आमची िरज पडली मश नय, पूश आमकां तुजी िरज आसा. १० तुजो िं व आमचार पातळ कर आनी आमकां िू ि आनी मोंव ओतपी तुजा शिरा स झरा उिड. ११ शकताक तुवे आशासन शििा खंयचाय िजालीचो पशा्ाप करंक तुका पशा्ाप ना. १२ आनी िावट तु्ा मुखार पिट जालो, शकताक तुवे जे शिले ते तुवे फुकट शिले. १३ ताका लािून तूं तां कां फाटीं ओडून परत घावंक ना.