अध्याय 1 १ नबूकोदोनोसोराच्या राजवटीच्या बाराव्या वसाा , जो नीनवे, व्हड शाराां त राज्य करतालो; एकबतानाां त मादी लोकाां चेर राज्य करपी अर्ाा क्सादाच्या काळाां त. २ एकबतानाां त तीन हात रांद आनी स हात लाां ब र्ातराां नी बाां दून वण्टीची उां चाय सत्तर हात आनी रांदाय पन्नास हात जाली. ३ ताच्या दाराां चेर शांबर हात उां चायेचेर आनी बुन्यादीत ां साठ हात रांदायेचे गोपुर दवरले. ४ ताचीां दाराां सत्तर हात उां चायेचीां दाराां आनी ताां ची रांदाय चाळीस हात, ताच्या बळवांत सैन्याच्या भायर सरपाक आनी ताच्या पाां यदळाां च्या वळीक वळवळपाक. ५ त्या काळार लेगीत राजा नबूचोदोनोसोर राजा अर्ााक्साद हाचेकडे न रागावाच्या शशमेवयल्या मळार आशशल्ल्या व्हडल्या मळार झूज केलें. ६ दोांगराळ वाठाराां त रावपी सगळे , युफ्रेटीस, टायग्रीस आनी शहदास्पेस, एशलमीयन राजा अररओकाच्या मळार रावपी सगळे आनी केलोदच्या पुताां चीां जायती ां राश्ट् ाां ताचे कडे न जमली ां झुजाक. ७ तेदनाां अश्शूराचो राजा नबूकोदोनोसोरान र्ारसाां तल्या सगळ्ाांक आनी अस्तांतेक रावपी सगळ्ाांक, शकशलशसया, दमास्कस, शलबानस, अँशटशलबानस आनी दयाा दे गेर रावपी सगळ्ाां क धाडलो. ८ कमेल, गलाद, उां चेल्या गालील आनी एस्द्रे लोमच्या व्हडल्या मळार आशशल्ल्या राश्ट् ाां मदल्या लोकाांक. ९ आनी सामररया आनी ताच्या शाराां नी, जॉडा न न्हां यचे पलतडीां जेरसले म, बेताने, केलूस, कादे स, इशजप्त न्हां य, तार्नेस, रामसे आनी सगळ्ा गेसेम दे शाां तल्या सगळ्ाांक. १० तुमी तानीस आनी मेम्फर्स आनी इशजप्ताां तल्या सगळ्ा लोकाां क येय मेरेन इशिओशपयाच्या शशमेचेर पावतले मेरेन. ११ पूण त्या दे शाां तल्या सगळ्ा लोकाां नी अॅशसररयाच्या राजा नबूकोदोनोसोराच्या आज्ञाक उजवाड घालो आनी ताचे वाां गडा झुजाक वचूांक ना. शकत्याक ते ताका शभयेले नात, होांय, तो ताां चे मुखार एका मनशा सारको आशशल्लो आनी ताां णी ताच्या दू ताां क ताां चे कडल्यान कसलोच आनी बेजबाब करून धाडले. १२ ताका लागून नबूकोदोनोसोर ह्या सगळ्ा दे शाचेर खूब राग आयलो आनी ताणें आपल्या शसांहासनाचो आनी राज्याचो सोपूत घेतलो की, शकशलशसया, दमास्कस आनी शसररयाच्या सगळ्ा दयाा देगाांचेर आपूण सूड घेतलो आनी सगळ्ा रावपी लोकाां क तलवारीन मारतलो मोआब दे श, अम्मोन लोक, सगळो जुदेया आनी इशजप्ताां तले सगळे , तुमी दोन दयाां च्या शशमे मेरेन पावतले मेरेन. १३ तेदनाां सतराव्या वसाा तो आपल्या बळग्यान अर्ाा क्साद राजा आड झुजलो आनी ताणें आपल्या झुजाां त जैत मेळयलें. १४ आनी ताच्या शाराां चो स्वामी जालो आनी एकबतानेक येवन गोपुराां घेतली ां आनी ताचीां रस्त्ाां लुटली आनी ताची सोबीतकाय लज जाली. १५ ताणें रागावाच्या दोांगराां त अर्ाा क्सादाक धरलो आनी ताच्या बाणाां नी ताका मारलो आनी त्या शदसा ताचो पुरायपणान नाश केलो. १६ उपराां त तो आनी ताच्या सगळ्ा राश्ट् ाां च्या पांगडान झुजारी लोकाां ची व्हडली गदी आशशल्ली आनी िांय ताणें सुशेग घेतली आनी ताणें आनी ताच्या सैन्यान शांबर वीस दीस मेजवानी केली. अध्याय 2 १ अठराव्या वसाा , पयल्या म्हयन्याच्या दोन शवसाव्या शदसा, अॅशसररयाच्या राजा नबूकोदोनोसोराच्या घराां त ताणें साां शगल्ले प्रमाण सगळ्ा पृथ्वीचेर आपलो सूड घेवचो अशी ां उलोवपाां जाली.ां २ ताका लागून ताणें आपल्या सगळ्ा अशधकाऱयाां क आनी सगळ्ा कुलीन लोकाां क आपयले आनी ताां काां आपलो गुपीत सल्लो साां गलो आनी आपल्या तोांडातल्यान पुराय पृथ्वीचेर त्रास सोांपलो.
३ तेदनाां ताच्या तोांडातल्यान साां शगल्ली आज्ञा पाळनाशशल्ल्या सगळ्ा मासाचो नाश करांक ताां णी िारायलें. ४ ताणें आपलो सल्लो सोांपयतकच, अॅशसररयाचो राजा नबूकोदोनोसोरान आपल्या र्ाटल्यान आशशल्ल्या आपल्या सै न्याचो मुखेली होलोर्नेसाक आपयलो आनी ताका साां गलें. ५ व्हड राजा, सगळ्ा पृथ्वीचो स्वामी अशें म्हणटा, पळे , तूां म्हज्या मुखार वचून आपल्या बळग्याचेर शवस्वास दवरपी मनशाां क, पाां यतणाां मदल्या एक लाख वीस हजाराांक घेवन वचतलो; आनी घोड्ाां ची सांख्या ताां च्या घोड्ा सयत बारा हजार. ६ आनी तूां सगळ्ा अस्तांत दे शाां आड वचतलो, कारण ताां णी म्हजी आज्ञा मोडली. ७ आनी ते म्हजे खातीर माती आनी उदक तयार करतात म्हण तूां जाहीर करतलोां, शकत्याक हाां व ताां चेर रागान भायर सरतलोां आनी म्हज्या सैन्याच्या पाां याां नी धतारेचें सगळें तोांड धाां पतलोां आनी ताां काां लुटमार म्हणून शदतलोां ताां काां : ८ ताां चो मारून उडयल्लो ताां चीां दे गणाां आनी व्हाळ भरून वचतले आनी न्हां य उदकाां त बुडटले मेरेन ताां च्या मेल्ल्या मनशाां नी भरतली. ९ आनी हाां व ताां काां बांदखणीांत व्हरून सगळ्ा पृथ्वीच्या शेवटाक व्हरतलोां. १० दे खून तूां भायर सरतलो. आनी ताां चीां सगळीां वाठाराां म्हजे खातीर आदीांच घेवची ां आनी ती ां तुका सोडून शदतले जाल्यार ताां काां ख्यास्त शदवपाच्या शदसा मेरेन तूां म्हजे खातीर राखून दवरतले. ११ पूण बां डखोराां शवशीां तुज्या दोळ्ान ताां काां दयाळूां नाकात; पू ण ताां काां कत्तल कर आनी जांय वता िांय ताां काां लुट. १२ शकत्याक हाां व शजयेताां आनी म्हज्या राज्याच्या बळग्यान, जें शकतें साां गलाां तें हाां व म्हज्या हातान करतलोां. १३ आनी तुज्या प्रभूच्या खांयच्याच आज्ञाां चें उल्लांघन करांक नाका, पूण हाां वें तुका साां शगल्ले प्रमाणें ती ां पुरायपणान पाळचीां आनी ती ां पाळपाक आडखळ नाका. १४ तेदनाां होलोर्नेस आपल्या स्वामीच्या मुखार भायर सरलो आनी सगळ्ा राज्यपालाां क आनी सेनापतीक ां आनी असूरच्या सैन्याच्या अशधकाऱयाां क आपयले. १५ ताच्या स्वामीन साां शगल्ले प्रमाण ताणें वेंचून काशडल्ल्या मनशाां क झुजा खातीर एकठाां य करून एक लाख वीस हजार आनी घोड्ाचेर बसून बारा हजार धनुधार केलो. १६ आनी झुजा खातीर व्हड सै न्याचो आदे श शदल्ल्या प्रमाण ताणें ताां काां रें ज केलो. १७ ताणें आपल्या गाडयाां खातीर उां ट आनी गाढवाां ची सांख्या खूब व्हडली धरली; आनी ताां च्या खावपा खातीर मेंढराां , बैल आनी बोकड्ाां ची सांख्या नासतना. १८ आनी सैन्याां तल्या दरे कल्याक भरपूर अन्न आनी राजाच्या घराां तल्यान खूब भाां गर आनी रपें. १९ उपराां त तो भोांवडें त नबूकोदोनोसोर राजा मुखार वचूांक आनी आपल्या रिाां नी, घोड्ार बसपी आनी ताां च्या वेंचून काशडल्ल्या पाां यतणाां चो अस्तांतेवटे नचो सगळो धतारेक व्यापून उरलो. २० टोळये भशे न आनी धतारेचेर रें व सारके जायते दे श ताां चे वाां गडा आयले, शकत्याक लोकाां ची सांख्या उणी आशशल्ली. २१ ते नीनवे िावन तीन दीस प्रवास करून बेम्िलेिच्या मळा कडे न गेले आनी बेम्िलेि िावन वयल्या शकशलशसयाच्या उजव्या हाताच्या दोांगराच्या लागी ां रावले. २२ उपराां त ताणें आपलें सगळें सैन्य, पाां यदळ, घोड्ार बसपी आनी रि घेवन िांयच्यान दोांगराळ वाठाराां त गेलो. २३ र्ुड आनी लुद हाां चो नाश केलो आनी चेशलयन दे शाच्या दशिणेक रानाां त आशशल्ल्या सगळ्ा रास आनी इज्रायल लोकाां क लुटले. २४ उपराां त तो युफ्रेटीसाचेर वचून मेसोपोटे शमयाां तल्यान वचून आबोनाय न्हां यचेर आशशल्लीां सगळीां उां च शाराां नश्ट केलीां.
२५ ताणें शकशलशसयाचीां शशमाां घेतली ां आनी ताका शवरोध करपी सगळ्ाां क मारून उडयले आनी दशिणेकडे न आशशल्ल्या यार्ेतच्या शशमेचेर, अरबस्तानाच्या मुखार पावलो. २६ ताणें मदीनाां तल्या सगळ्ा भुरग्याां क भोांवडी केली आनी ताां चो तांबू लासलो आनी ताां चीां मेंढराां चो खाां बो लुटलो. २७ गांव कापणीच्या वेळार तो दमास्कसाच्या मळार दें वलो आनी ताां चीां सगळीां शेताां जळोवन ताांचीां कळप आनी गोरवाां नश्ट केलीां, तशेंच ताां चीां शाराां लुटलीां आनी ताां चीां दे शाां पुरायपणान उडयलीां आनी ताां च्या सगळ्ा तरणाट्ाां क मारले तलवारीची धार. २८ ताका लागून शसदोन आनी सोरसाां तल्या दयाादेगाां तल्या सगळ्ा लोकाां क आनी सुर आनी ओसीना आनी जेमनानाां त रावपी सगळ्ा लोकाां क ताचो भांय आनी भांय पडलो. आझोत आनी आस्कलोनाां त रावपी लोक ताका खूब शभयेले. अध्याय 3 १ तेदनाां ताां णी ताचे कडे न शाां ती करपाक राजदू त धाडले आनी म्हळें . २ पळे , आमी नबूकोदोनोसोर व्हड राजाचे सेवक तुज्या मु खार पडल्यात; तुज्या नदरे क बरें जातलें तशें आमचो वापर कर. ३ पळे , आमची ां घराां, आमची ां सगळी ां सुवाती, आमची ां सगळीां गांवाचीां शेताां , कळप, गोरवाां आनी आमच्या तांबूचीां सगळी ां रावपाचीां घराां तुज्या मुखार पडल्याां त; तुका जाय तशें ताां चो वापर करचो. ४ पळे , आमची ां शाराां आनी तातूांतले लोक तुजे सेवक; येवन तुका बरें शदसता तशें वाग. ५ तेदनाां ते मनीस होलोर्नेसाक येवन ताका अशें साां गले. ६ तेदनाां तो आनी आपलीां सैन्या दयाा दे गेर दें वून उां च शाराां नी सैन्य दवरली ां आनी तातूांतल्यान वेंचून काशडल्ल्या मनशाां क आदाराक काडले. ७ तेदनाां आनी भोांवतणच्या सगळ्ा दे शाां नी ताां काां माळ, नाच आनी ताळयो घालून ताां काां येवकार शदलो. ८ तरी ताणें ताां चीां शशमाां उडयली ां आनी ताां चीां झाडाां कापलीां, शकत्याक ताणें त्या दे शाां तल्या सगळ्ा दे वाां चो नाश करपाचो आदे श शदल्लो, सगळ्ा राश्ट् ाां नी र्कत नबूकोदोनोसोराची पुजा करची आनी सगळ्ा भाशाां नी आनी जमातीन ां ी ताका दे व फूण उलो मारचो. ९ तशेंच तो जुदेया लागी ां एस्द्रे लोना कडे न, जुदेयाच्या व्हड सांकश्टा मुखार आयलो. १० ताणें गेबा आनी शसिोपोशलस हाां चे मदी ां रावलो आनी िांय तो म्हयनोभर रावलो आनी आपल्या सैन्याच्यो सगळ्ो गाडयो एकठाां य करपाक. अध्याय 4 १ जुदेयाां त रावपी इज्रायल लोकाां नी अश्शूर राजाचो नबूकोदोनोसोराचो मुखेल सेनापती होलोर्नीसान राष्ट्ाां क केल्लें सगळें आयकलें आनी ताणें ताां चीां सगळी ां दे वळाां लुटून उडयलीां आनी ताां काां कसलेंच नाश केलें. २ ते खातीर ते ताका भोव शभयेले आनी जेरसलेम आनी आपल्या दे वा सवेस्पराच्या दे वळा खातीर त्रासाांत पडले. ३ शकत्याक ते बांदखणीांतल्यान नव्यान परतून आयले आनी जुदेयाांतले सगळे लोक हालीांच एकठाां य जाल्ले आनी अपशवत्र जाले उपराां त आयदनाां , वेदी आनी घर पशवत्र जाले. ४ ते खातीर ताां णी सामररयाच्या सगळ्ा दयाा देगाां नी, गाां वाां नी, बेिोरोन, बेलमेन, जेरीको, चोबा, एसोरा आनी सलेम दे गणाां त धाडले. ५ आनी सगळ्ा उां च दोांगराांच्या माथ्यार आदीच ां आपलो शेक गाजयलो आनी तातूांतल्या गाां वाांक शकल्ले बाां दले आनी झुजा खातीर अन्न साां ठोवन दवरले, कारण ताां ची ां शेताां उशीराचीां कापणी जाल्लीां.
६ त्या काळार जेरसलेमाां त आशशल्ल्या मुखेल याजक योआसीमान बेिुशलया आनी दोिायमा लागी ां एस्द्रे लोनाच्या समोर आशशल्ल्या बेतोमेस्तम हाां गा रावपी लोकाां क बरयलें. ७ ताां काां दोांगराळ वाठाराां तले मागा साां बाळपाक आज्ञा शदली, शकत्याक ताां काां जुदेयाां त प्रवेश मेळटालो आनी चडाां त चड दोन मनशाां खातीर हो मागा सरळ आशशल्ल्यान वयर येवपी लोकाां क आडावप सोांपें आशशल्लें. ८ इज्रायल लोकाां नी जेरसलेमाां त रावपी सगळ्ा इज्रायल लोकाांच्या आदल्या लोकाां वाां गडा मुखेल याजक योआसीमान साांशगल्ले प्रमाणें केलें. ९ तेदनाां इज्रायलाां तल्या दर एका मनशान व्हड उमेदीन दे वा कडे न उलो मारलो आनी व्हड खरपणान ताां णी आपलो जीव नम्र केलो. १० ते, ताां चीां बायलो आनी भुरगी,ां गोरवाां , दरे क परकी आनी भाड्ाक घेवपी आनी पयशाां नी शवकतें घेवपी नोकर दोगूय आपल्या कमराक बोटी घालताले. ११ अशे तरे न दर एक दादले आनी बायलो, ल्हान भुरगी ां आनी जेरसले माां तले लोक दे वळा मुखार पडले आनी आपल्या तकलेर भस्म घाली आनी आपलें बोटाां सवेस्पराच्या मुखार पसरले. १२ आनी सगळ्ाां नी इज्रायलाच्या दे वा कडे न एकेच सांमतीन उलो मारलो की ताणें ताां चीां भुरगी ां शशकार करांक, ताां चीां बायलाां क लुटमार करांक शदवची ां नात, ताां च्या वारसाचीां शाराां नाश करांक शदवची ां नात, पशवत्रस्द्िान अपशवत्र आनी शनांदा करांक आनी राष्ट्ाां क खोशी जावपा खातीर. १३ दे वान ताां ची मागणें आयकली आनी ताां चो त्रास पळे लो, शकत्याक लोक सगळ्ा जुदेयाां त आनी जेरसलेमाां त सवाशम्िमान सवेस्पराच्या पशवत्रस्द्िाना मुखार जायते दीस उपास करताले. १४ आनी योआसीम हो मुखेल याजक आनी सवेस्पराच्या मुखार उबे आशशल्ले सगळे याजक आनी सवेस्पराची सेवा करपी लोकाां नीां कमराां त बोटाां घालून, लोकाां च्या व्रत आनी र्ुकट भेटवस्तू शदवन दर शदसा होमबळी अपाण केले. १५ आनी ताां च्या गाडयाां चेर भस्म घालून, सगळ्ा इज्रायल घराण्याचेर कृपा करून पळे वांक, सगळ्ा बळग्यान सवेस्पराक रडलो. अध्याय 5 १ तेन्नाां असूरच्या सैन्याचो मुखेली होलोर्नीसाक कळ्ळें की इज्रायल लोकाां नी झुजाची तयारी केल्या आनी दोांगराळ वाठाराां तले मागा बांद केल्यात आनी उां च दोांगुल्ल्याां च्या सगळ्ा माथ्यार शकल्ले बाां दल्यात आनी ताां काां आसात चॅम्ियन दे शाां नी आडमेळीां घाल्लीां: १. २ ताका लागून ताका खूब राग आयलो आनी ताणें मोआबच्या सगळ्ा मुखेल्याां क, अम्मोनाच्या सेनापतीक ां आनी दयाा देगेवेल्या सगळ्ा राज्यपालाां क आपयले. ३ ताणें ताां काां म्हळें : “हे कनान पुत, आताां म्हाका साां गात, दोांगराळ वाठाराां त रावपी हो लोक कोण आनी ते रावतात ती ां शाराां खांयचीां आनी ताां ची सैन्याची गदी शकतली आसा आनी ताां ची खांयची लोकसांख्या आसा सत्ता आनी बळगें आनी ताांचेर खांयचो राजा वा ताां च्या सैन्याचो कॅप्टन दवरला; ४ आनी अस्तांतेकडल्या सगळ्ा लोकाां परस चड ताां णी म्हाका मेळपाक येवांक ना अशें शकत्याक िारायलाां . ५ तेदनाां आम्मोनाच्या सगळ्ा पुताां चो सरदार आकीओरान म्हणलें, म्हज्या स्वामीन आताां तुज्या नोकराच्या तोांडातल्यान एक उतर आयकूांक शदवचें आनी तुज्या लागी ां रावपी आनी दोांगराळ वाठाराांनी रावपी ह्या लोकाां शवशीां हाां व तुका सत्य साां गतलोां : आनी तु ज्या नोकराच्या तोांडातल्यान र्ट भायर सरचें ना. ६ हे लोक खाल्दी लोकाां चो वांशज. ७ काल्दीया दे शाां तल्या आपल्या बापायच्या दे वाांक पाळो शदवांक नाशशल्ल्यान ते आताां मेरेन मेसोपोटे शमयाां त रावले.
८ शकत्याक ताां णी आपल्या पूवाजाां ची वाट सोडून, सगाा च्या दे वाची, ताां काां वळखून घेशतल्ल्या दे वाची पुजा केली, दे खून ताां णी ताांकाां आपल्या दे वाां च्या मुखामळा िावन भायर काडले आनी मेसोपोटे शमयाक पळू न गेले आनी िांय जायते दीस रावले. ९ तेदनाां ताां च्या दे वान ताां काां ते रावताले त्या जाग्या िावन वचून कनान दे शाां त वचपाची आज्ञा शदली आनी ताां काां भाां गर आनी रपें आनी खूब गोरवाां वाडले. १० पूण सगळ्ा कनान दे शाां त दु कळ पडलो तेन्ना ते इशजप्ताां त दें वून पोसता आसतना िांय रावपाक लागले आनी िांय लोकाां ची व्हडली गदी जाली आनी ताां ची राष्ट्ाची सांख्या कोणाकूच मेळ्ळी ना. ११ तेदनाां इशजप्तचो राजा ताां चेर उबो रावलो आनी ताां काां धूतापणान वागले आनी शवटाां नी काम करपाक ताां काां उणे करून ताां काां गुलाम केले. १२ तेदनाां ताां णी आपल्या दे वा कडे न रडलें आनी ताणें सगळ्ा इशजप्त दे शाक अपुरबायेच्या दु येंसाां नी मारून उडयले आनी इशजप्ताां तल्या लोकाां नी ताां काां ताां च्या नदरें तल्यान भायर काडले. १३ दे वान ताां बड्ा दयाा मुखार सुकयलो. १४ आनी ताां काां शसन आनी कादे स-बाने दोांगरार हाडून रानाां त रावपी सगळ्ाां क भायर उडयले. १५ तेदनाां अमोरी लोकाां च्या दे शाां त रावले आनी ताांणी आपल्या बळग्यान एसेबोनाां तल्या सगळ्ाां क नाश केलो आनी जॉडा न न्हां य हां पून सगळो दोांगराळ वाठार आपल्या ताब्ाां त घेतलो. १६ आनी ताां णी कनानी, र्ेरे सी, जेबूसी, शसकेमी आनी सगळ्ा गेगेसी लोकाां क आपल्या मुखार उडयले आनी ते जायते दीस त्या दे शाां त रावले. १७ आनी ताां णी आपल्या दे वा मुखार पातक करू ां क नासतना, वायटाचो दु स्वास करपी दे व ताांचे वाां गडा आशशल्लो म्हणून ताांकाां र्ायदो जालो. १८ पूण ताणें िाराशयल्ल्या मागाां तल्यान भायर सरले उपराां त जायत्या झुजाां नी ताां चो नाश जालो आनी ताां काां बांदखणीत ां व्हे ले आनी ताां चो न्हय त्या दे शाां त व्हे ले आनी ताां च्या दे वाचें दे वूळ जमनीर उडयलें आनी ताां चीां शाराां जालीां दु स्मानाां नी घेशतल्लें. १९ पूण आताां ते आपल्या दे वा कडे न परतून आयल्यात आनी शशांपडून गेल्ल्या जाग्या िावन चडून जेरसलेम, जांय ताां चें पशवत्र स्द्िान आसा िांयच्यान ताां चो ताबो घेतला आनी दोांगराळ वाठाराां त बसल्यात; कारण तें उध्वस्त जाल्लें. २० आताां म्हज्या स्वामी आनी राज्यपाल, ह्या लोकाां आड कसलीच चूक जाली आनी ते आपल्या दे वा आड पातक करतात जाल्यार, हो ताां चो नाश जातलो अशें समजून घेवया आनी आमी वयर वचूांया आनी आमी ताां काां जैत मेळयतले. २१ पूण ताां च्या राष्ट्ाां त वायटपण ना जाल्यार, आताां म्हज्या स्वामीन वचूांक शदवचें, ताां चो प्रभू ताां ची राखण करू ां क ना आनी ताां चो दे व ताां चे खातीर जावचो न्हय आनी आमी सगळ्ा सांवसारा मुखार अपमान जावांक शकचे न्हय. २२ अशकयोरान ही ां उतराां सोांपतकच तांबू भोांवतणी ां उबे आशशल्ले सगळे लोक गुरगुरले आनी होलोर्नेसाचे मु खेली आनी दयाा दे गेर आनी मोआबाां त रावपी सगळ्ाां नी ताका मारून उडोवपाक साां गलें. २३ शकत्याक, ते म्हणटात, आमी इज्रायल लोकाां च्या मुखामळाक शभयेचे नात, शकत्याक पळय, तें एक लोक, जाां काां बशळश्ट झुजाक बळ आनी ताां क ना २४ आताां होलोर्नेस, आमी वयर वचतले आनी तुज्या सगळ्ा सैन्याक ते खावपाक मेळटले.
अध्याय 6 १ पररशदे भोांवतणीां आशशल्ल्या मनशाां चो बोवाळ सोांपलो तेन्ना असूरच्या सैन्याचो मुखेली होलोर्नीसान आकीओर आनी सगळ्ा मोआबी लोकाां क हे र राश्ट् ाां च्या सगळ्ा पांगडाां मुखार म्हळें . २ आकीयोर आनी एफ्रायमचे भाडे कार, तूां कोण, आयज सारको आमचे आड भाकीत करून, इज्रायलाच्या लोकाां कडे न आमी झुजचें न्हय, ताां चो दे व ताां ची राखण करतलो? आनी नबूकोदोनोसोर सोडून दे व कोण? ३ तो आपली सत्ता धाडटलो आनी ताां काां धतारेवयल्यान नाश करतलो आनी ताां चो दे व ताां काां सोडयचो ना, पूण आमी ताचे सेवक ताां काां एक मनीस फूण नाश करतले; कारण ते आमच्या घोड्ाां ची शि शतगोवन दवरू ां क शकनात. ४ कारण ताां चे वाां गडा आमी ताां काां पाां याां क पावल दवरतले आनी ताांचो दोांगर ताां च्या रगतान शपसो जातलो आनी ताां चीां शेताां ताां च्या मेल्ल्या कुडीांनी भरतलीां आनी ताां चीां पावलाां आमचे मुखार उबीां रावांक शकचीां नात, कारण ती ां पुरायपणान ना जावांक शकतलीां. सगळ्ा पृथ्वीचो स्वामी राजा नबूकोदोनोसोर म्हणटा, शकत्याक ताणें म्हणलें, म्हजें खांयचेंय उतर व्यिा जावचें ना. ५ तुज्या वायटाच्या शदसा ही ां उतराां साां गपी अम्मोनाचो भाडे कार तूां, इशजप्ताां तल्यान भायर सरल्ल्या ह्या राष्ट्ाचो सूड घेवांक जाय मेरेन, आयज सावन म्हजें तोांड आनीक पळयचें ना. ६ मागीर म्हज्या सैन्याची तलवार आनी म्हजी सेवा करपी लोकाां ची गदी तुज्या कुशीक वचतली आनी हाां व परत येतकच तूां ताां च्या मारून उडयल्ल्या लोकाां मदीां पडटलो. ७ आताां म्हज्या नोकराां नी तुका दोांगराळ वाठाराां त हाडून तुका मागाा च्या एका शाराां त दवरतले. ८ ताां चे वाां गडा नाश जायसर तूां नाश जावचो ना. ९ आनी ताां काां धरतले अशें तुवें तुज्या मनाां त समजायलें जाल्यार तुजें मुखामळ पडूांक शदवचें न्हय. १० तेदनाां होलोर्नेसान आपल्या तांबूांत रावपी आपल्या नोकराां क आकीओराक धरून बेतुशलयाक हाडून इज्रायल लोकाां च्या हाताां त शदवपाची आज्ञा केली. ११ तेन्ना ताच्या नोकराां नी ताका व्हरून शशशबरा िावन मळार हाडलो आनी मळा मदल्यान दोांगराळ वाठाराां त वचून बेिुशलयाच्या सकयल आशशल्ल्या झऱयाां कडे न पावले. १२ शाराां तल्या मनशाां नी ताां काां पळे वन शस्त्ाां घेवन शारा भायर दोांगरा माथ्यार गेले आनी गोर्ण वापरपी दरे कल्यान ताां काां र्ातर उडोवन ताां काां वयर येवांक आडायलो. १३ तरी लेगीत दोांगराच्या सकयल गुप्तपणान पावले उपराां त आकीओराक बाां दून सकयल उडयलो आनी दोांगराच्या मुळसाां त सोडून आपल्या स्वामी कडे न परतलो. १४ पूण इज्रायल लोक आपल्या शारा िावन दें वून ताचे कडे न आयले आनी ताका सोडून बेिुशलयाक व्हरून शाराच्या राज्यपालाां क सादर केलो. १५ ते त्या काळार शशमोनाच्या वांशाां तलो मीकाचो पूत ओशजया आनी गोिोनीएलचो पूत काशिस आनी मल्कीएलाचो पूत करमीस आशशल्ले. १६ आनी ताां णी शाराां तल्या सगळ्ा पुशवाल्ल्या लोकाां क एकठाां य आपयले आनी ताां चीां सगळीां तरणाट्ाां आनी ताां चीां बायलाां एकठाां य धाां वून सभाघराां त गेले आनी आकीओराक आपल्या सगळ्ा लोकाां मदीां बसयलो. मागीर ओशझयासान ताका शकतें केलाां तें शवचारलें. १७ ताणें जाप शदली आनी होलोर्नेसाच्या मां डळाचीां उतराां आनी असूरच्या मुखेल्याां मदीां साांशगल्लीां सगळीां उतराां आनी होलोर्नीसान इज्रायलाच्या घराण्याचेर अशभमानान उलशयल्लीां सगळीां उतराां ताांकाां साां गलीां. १८ तेदनाां लोक पडून दे वाची भगती केली आनी दे वा कडे न रडली. म्हणत, २.
१९ हे सगाा चो सवेस्पर दे वा, ताां चो अशभमान पळय आनी आमच्या राष्ट्ाच्या उण्या दज्याा ची दया कर आनी आयज तुका पशवत्र जाल्ल्या लोकाां चें तोांड पळय. २० तेदनाां ताां णी आशकयोराक साां त्वन शदलें आनी ताची खूब स्तुती केली. २१ ओशझयासान ताका सभा िावन आपल्या घरा व्हरून, जाण्टट्ाां क मेजवानी केली; आनी ती रातभर ताां णी इज्रायलाच्या दे वा कडे न आदार मागलो. अध्याय 7 १ दु सऱया शदसा होलोर्नेसान आपल्या सगळ्ा सैन्याक आनी ताचो वाां टो घेवांक आशयल्ल्या सगळ्ा लोकाां क बेिुशलया आड आपलें शशशबर काडून उडोवपाची आज्ञा केली, दोांगराळ वाठाराां त चडपाचीां सुवाती आदीच ां घेवची ां आनी इज्रायल लोकाां आड झुजची ां हें . २ तेदनाां त्या शदसा ताां च्या बळग्या मनशाां नी आपलीां शशशबराां काडलीां आनी झुजाऱयाां च्या सैन्याां त एक लाख सत्तर हजार पाां यदळ आनी बारा हजार घोड्ार बसपी, सामानाच्या कुशीक आनी ताां चे मदीां पाांयान वचपी हे र मनीस, खूब व्हडले लोक आशशल्ले हें . ३ ते बेिुशलया लागसारच्या दे गणाांत, र्व्वारा लागसार, ते दोिायमाचेर बेलमायम मेरेन आनी लाां बायेन बेिुशलया सावन एस्द्रे लोनाच्या समोर आशशल्ल्या शसनामोन मेरेन पातळ्ळे . ४ इज्रायल लोकाां नी ताां ची गदी पळोवन खूब त्रासाां त पडले आनी दरे कल्यान आपल्या शेजाऱयाक म्हणलें: “आताां हे मनीस धतारेचें तोांड चाटतले; कारण उां च दोांगर, दे गणाां , दोांगुल्ल्योय ताां चें वजन घे वांक शकनात. ५ मागीर दरे कल्यान आपलीां झुजाची ां शस्त्ाां हाताां त घेतलीां आनी आपल्या गोपुराां चेर उजो लायलो आनी ती रातभर पळयले. ६ पूण दु सर् या शदसा होलोर्नीसान आपल्या सगळ्ा घोड्ार बसपी लोकाां क बेिुशलयाां तल्या इज्रायल लोकाां च्या नदरे क हाडले. ७ शारा मेरेनच्या मागाां क पळे वन ताां च्या उदकाच्या झऱयाां कडे न पावलो आनी ताां काां घेवन झुजारी मनशाां चीां सैन्या ताां चेर दवरलीां आनी तो स्वता आपल्या लोकाां कडे न गेलो. ८ तेदनाां एसावाच्या लोकाां चो सगळो मुखेली आनी मोआब लोकाां चो सगळो राज्यपाल आनी दयाा देगाां तले सरदार ताचे कडे न येवन म्हळें . ९ आमच्या स्वामीन आताां एक उतर आयकूांक जाय, तुज्या सैन्याां त उडून वचूांक ना. १० इज्रायल लोकाां चो हो लोक आपल्या भाल्याां चेर शवस्वास दवरना, पूण आपूण रावता त्या दोांगराां च्या उां चायेचेर शवस्वास दवरता, कारण आपल्या दोांगराां च्या माथ्यार चडप सोांपें न्हय. ११ आताां माझ्या प्रभू, झुजाां त ताांकाां झुजूांक नाका, आनी तुज्या लोकाां मदलो एकूय मनीस नाश जावचो ना. १२ तुज्या शशशबराां त राव आनी तुज्या सैन्याां तल्या सगळ्ा मनशाां क राखून दवर आनी तुज्या नोकराांक दोांगराच्या मुळसाां तल्यान भायर सरपी उदकाचो झरो ताां च्या हाताांत घेवांक शदवचो. १३ बेतुशलयाां तल्या सगळ्ा लोकाां क िांयच्यान उदक मेळटा; तशें तान ताां काां मारतली आनी ते आपलें शार सोडून शदतले आनी आमी आनी आमचे लोक लागी ां आशशल्ल्या दोांगराां च्या माथ्यार चडून ताां चेर शशशबर घालतले, शारा भायर कोणूच वचूांक ना. १४ अशे तरे न ताां काां आनी ताां चीां बायलाां आनी भुरगी ां उज्यान नसून वचतले आनी तलवार ताां काां येवचे पयली ां ते रावतात त्या रस्त्ाां नी ताां काां उडयतले. १५ अशें तूां ताां काां वायट इनाम शदतलो; कारण ताां णी बांड केलें आनी तुज्या मनशाक शाां ततायेन मेळूांक ना. १६ आनी ही ां उतराां होलोर्नेस आनी ताच्या सगळ्ा नोकराां क आवडली आनी ताां णी साां शगल्लें तशें करांक ताणें नेमले.
१७ अम्मोन लोकाां चो शशशबर आनी ताचे वाां गडा पाां च हजार अॅशसररयन लोक भायर सरले आनी ताां णी दे गणाां त रावून इज्रायल लोकाांच्या उदकाचो आनी उदकाचो र्वरो घेतलो. १८ तेदनाां एसावाच्या लोकाां नी अम्मोनाच्या लोकाां वाां गडा चडून दोिायमाच्या समोरच्या दोांगराळ वाठाराां त राशबतो दवरलो आनी तातूांतल्या काां य जाणाां क दशिणेक आनी उदें तेवटे न एकरे बेलाच्या पलतडीां धाडले, जें चूसी लागी ां आसा मोचमूर व्हाळाचेर; आनी अश्शूराच्या उररल्ल्या सै न्यान मळार शशशबर घालें आनी सगळ्ा दे शाचें मुखामळ व्यापून दवरलें; आनी ताां चे तांबू आनी गाडयो खूब व्हडल्या लोकाां क उबारून दवरल्यो. १९ तेदनाां इज्रायल लोकाां नी आपल्या दे वा कडे न रडलें, कारण ताां चें काळीज वायट जालें, कारण ताां चे सगळे दु स्मान ताां काां भोांवतणीां घुांवडायले आनी ताां चे मदल्यान सु टपाक मागा नाशशल्लो. २० अशे तरे न असूराचो सगळो पांगड, ताां चो पाां यदळ, रि आनी घोड्ार बसपी चार तीस दीस ताां चे भोांवतणीां रावलो आनी ताांचीां सगळीां उदकाचीां आयदनाां बेिुशलयाच्या सगळ्ा आडखळीांक अपे स आयलीां. २१ कुांड ररती जालीां आनी एक दीस ताांकाां तृप्त करपाक उदक नाशशल्लें; शकत्याक ताां णी ताां काां मेजपा प्रमाणें पेय शदलें. २२ ताका लागून ताां चीां ल्हान भुरगी ां काळजाां उणीां जालीां आनी ताांचीां बायलो आनी तरणाटे तान लागून बेसुद जाले आनी शाराच्या रस्त्ाांनी आनी दाराां च्या वाटे र पडले आनी ताां काां आताां कसलीच बळगें नाशशल्ली. २३ तेदनाां सगळे लोक ओशझयास आनी शाराच्या मुखेल्या कडे न जमले, तरणाटे , बायलो आनी भु रगी ां आनी मोठ्या आवाजान रडून सगळ्ा जाण्टट्ाां मुखार म्हळें : २४ दे वान आमचे आनी तुमचे मधें न्यायाधीश जावां, शकत्याक तुमी आमचो व्हडलो त्रास केला, कारण तुमी असूरच्या भुरग्याां कडल्यान शाां ती मागली ना. २५ आताां आमचो आदार ना, पूण दे वान आमकाां ताां च्या हाताां त शवकले, तान आनी व्हड नाशान आमी ताां चे मुखार उडोवांक. २६ आताां ताां काां आपोवन हाडून पुराय शार होलोर्नेसाच्या लोकाां क आनी ताच्या सगळ्ा सैन्याक लुटमार करपाक शदवचें. २७ शकत्याक तान मरचे परस आमकाां ताां चे लुट जावप बरें , शकत्याक आमी ताचे गुलाम जातले, आमचो जीव शजयेतलो आनी आमच्या दोळ्ाां मुखार आमच्या अभाकाां चें मरण आमच्या दोळ्ाां मुखार वा आमच्या बायलाां मुखार पळोवांक मेळचें ना आमच्या भुरग्याां क मरपाक. २८ आमच्या पातकाां क आनी आमच्या बापायच्या पात्ाां प्रमाणें आमकाां ख्यास्त शदवपी सगा आनी धतारी आनी आमच्या बापायचो प्रभू आमी तुमचे आड सािी करतात, की तो आयज साां शगल्ले प्रमाणें करीना. २९ तेदनाां सभा मधें एकाच सांमतीन व्हड रडप जालें ; आनी ते व्हड आवाजान सवेस्पर दे वा कडे न रडले. ३० तेदनाां ओशझयान ताां काां म्हणलें: “भावाां नो, धैया दवरात, आमी अजून पाां च दीस सोांसूांया, त्या जाग्यार आमचो सवेस्पर आमचो दया आमचे कडे न घुांवडावांक शकता. शकत्याक तो आमकाां पुरायपणान सोडून वचचो ना. ३१ जर हे दीस वचून आमकाां कसलोच आदार येवांक ना जाल्यार हाां व तुज्या उतरा प्रमाणें करतलोां. ३२ ताणें लोकाां क दरे कल्याक आपल्या आज्ञा प्रमाणें शशांपडयले; आनी ताां णी आपल्या शाराच्या वण्टीन ां ी आनी गोपुराां कडे न वचून बायलाां क आनी भुरग्याां क आपल्या घराां त धाडले आनी शाराां त ताां काां खूब उण्या पाां वड्ार हाडले.
अध्याय 8 १ त्या वे ळार जुदीतान तें आयकलें, ती मेरारी, बैलाचो पूत, जोसेर्ाचो पूत, ओझेलाचो पूत, एम्ियाचो पूत, अनशनयाचो पूत, गेदोनचो पूत, रार्ायमचो पूत , अशसिोचो पूत, एलीवाचो पूत, एशलयाबाचो पूत, निनाएलचो पूत, सामएलाचो पूत, इज्रायलाचो पूत सलासादालचो पूत. २ मनशेस शतचो घोव, शतच्या वांशाां तलो आनी नात्याां तलो, जो जव कापणीांत मेलो. ३ शेताां त कवटी बाां दपी लोकाां चेर उबो रावलो तेन्ना ताच्या तकलेचेर उश्णताय आयली आनी तो बेिुशलया शाराां त ताच्या खाटीर पडलो आनी ताणें ताका ताच्या बापाय वाां गडा दोिायम आनी बालामो हाां चे मदल्या शेताां त पुरलो हें . ४ जुदीत तीन वसाां चार म्हयने आपल्या घराां त शवधवा आशशल्ली. ५ शतणें आपल्या घराच्या माथ्यार एक तांबू तयार केलो आनी शतच्या कमराक बोटी घालो आनी शवधवेचे कपडे घाले. ६ आनी इज्रायल घराण्याां तले सब्बाि, सब्बाि, अमावस्या, अमास आनी इज्रायल घराण्याचे उत्सव आनी गांभीर दीस सोडल्यार, शतणें आपल्या शवधवेपणाां तले सगळे दीस उपास केलो. ७ शतची मु खामळ बरी आनी पळोवपाक बरीच सोबीत आशशल्ली आनी शतचो घोव मनसेसान शतचें भाां गर, रपें, दादले आनी दासी, गोरवाां आनी जमनी सोडून शदल्ले. आनी ती ताां चेर उरली. ८ शतका वायट उतर शदवपी कोणूच नाशशल्लो; जशें ती दे वाचो व्हड भांय करताली. ९ राज्यपालाचेर लोकाां चीां वायट उतराां आयकून, उदकाच्या उणावाक लागून ते बेसुमार जाले. कारण ओशझयासान ताां काां साांशगल्लीां सगळीां उतराां जुदीतान आयकल्ली ां आनी पाां च शदसाां नी शार अश्शूराां क शदवपाचो सोपूत घेशतल्लो; १० मागीर शतणें आपल्या सगळ्ा वस्तूांचो सरकार आशशल्ल्या आपल्या वाट पळोवपी बायलेक, शाराचे पुशवाल्ले ओशझयास आनी चाशिस आनी चामीस म्हणपाक धाडली. ११ ते शतचे कडे न आयले आनी शतणें ताां काां म्हळें : “हे बेिुशलयाच्या राज्यपालाां नी, आताां म्हाका आयकात, शकत्याक तुमी आयज लोकाां मुखार उलशयल्लीां तुमची ां उतराां तुमी केल्ल्या आनी साां शगल्ल्या ह्या सोपूताक लागून बरोबर न्हय दे वा आनी तुज्या मधें, आनी ह्या शदसाां शभतर सवेस्पर तुमकाां आदार करांक वळना जाल्यार, आमच्या दु स्मानाां क शार पावोवपाचें उतर शदलाां . १२ आनी आताां तुमी कोण, जे आयज दे वा कडे न पररिा घेतल्यात आनी मनशाच्या भुरग्याां मदी ां दे वा जाग्यार उबे रावल्यात? १३ आताां सवाशम्िमान प्रभूचो यत्न करात, पूण तुमकाां केन्नाच काां यच कळचें ना. १४ शकत्याक मनशाच्या काळजाची खोलाय तुमकाां मेळूांक शकना आनी ताच्या शवचाराां चीां गजाली तुमकाां कळूां क शकनात, मागीर ही ां सगळी ां घडयल्ल्या दे वाचो सोद घेवांक आनी ताचें मन कशें कळूां क शकतले वा ताचो उद्दे श कसो समजूांक शकतले? ना, म्हज्या भावाांनीां, आमच्या दे वा सवेस्पराक राग शदवांक नाकात. १५ शकत्याक ह्या पाां च शदसाां नी तो आमकाां आदार शदवांक ना जाल्यार, दर शदसा आमकाां जाय तेन्ना आमची राखण करांक वा दु स्माना मुखार आमकाां नाश करांक ताका अशधकार आसा. १६ आमच्या दे वा सवेस्पराच्या सल्ल्याां क बाांदून दवरू ां नाकात, शकत्याक दे व मनशा सारको न्हय, ताका धमकावांक मेळचो न्हय; आनी तो मनशाच्या पुता सारको न्हय, जाका लागून तो वळवळटा. १७ दे खून आमी ताच्या मोिाची वाट पळोवया आनी ताका आमकाां आदार करांक उलोवया आनी ताका आवडटा जाल्यार तो आमचो आवाज आयकतलो. १८ शकत्याक आमच्या युगाां त कोणूच उदे लो ना, आनी आताां ह्या काळार आमच्या मदीां एकूय जमात, कुळ, लोक आनी शार ना. १९ ताका लागून आमच्या बापायांक तलवारीक आनी लुटमाराक मेळ्ळे आनी आमच्या दु स्मानाां मुखार व्हड प्रमाणाां त पडले.
२० पूण आमी दु सऱया कोणाकूच दे वाक वळखना, दे खून तो आमकाां आनी आमच्या खांयच्याच राष्ट्ाक तुच्छ करचो ना असो आमी शवस्वास दवरतात. २१ शकत्याक आमकाां अशें धरल्यार, सगळो जुदेया उध्वस्त जातलो आनी आमचें पशवत्रस्द्िान लुटून वचतलें; आनी तो आमच्या तोांडार ताचो अपशवत्र करपाची मागणी करतलो. २२ आमच्या भावाां क मारून उडोवप, दे शाां तलें बांदखण आनी आमच्या वारसाचें उध्वस्तपण, आमी खांयच्याय गुलामपणाां त आसतले िांय शवदे शी लोकाां मदीां तो आमच्या तकलेचेर घुांवडायतलो; आनी आमचे कडे न आशशल्ल्या सगळ्ाां क आमी गुन्याां व आनी शनांदा जातले. २३ आमची गुलामशगरी कृपेन ये वची ना, पूण आमचो सवेस्पर दे व ताका अपमान करतलो. २४ आताां हे भाव, आमच्या भावाां क एक आदशा दाखोवया, कारण ताां चीां काळजाां आमचेर आदारून आसात, पशवत्रस्द्िान, घर आनी वे दी आमचेर आदारून आसात. २५ आनी आमच्या बापायचे भशेन आमची पररिा शदवपी आमच्या सवेस्पर दे वाचे उपकार मानूांया. २६ ताणें अिाहामाक शकतें केलें आनी ताणें इसहाकाक कशी पररिा घेतली आनी शसररयाच्या मेसोपोटे शमया हाां गा जाकोब आपल्या आवयच्या भावाच्या लाबानाच्या मेंढराां पोसताना ताका शकतें घडलें तें याद करात. २७ शकत्याक ताणें आमची उज्याांत पररिा घेतली ना, ताां चो काळजाची पररिा घेवांक ताणें केल्ली ना आनी आमचो सूड घेवांक ना, पूण आपल्या लागी ां येवपी लोकाां क सल्लो शदवांक सवेस्पर चाबता. २८ तेदनाां ओशझयासान शतका म्हणलें, “तुवें साांशगल्लें सगळें तुवें बऱया काळजान उलयलाां आनी तुज्या उतराां क शवरोध करांक कोणूच ना.” २९ शकत्याक तुजी बुद्धी प्रगट जाल्लो हो पयलो दीस न्हय; पूण तुज्या काळजाची प्रवृत्ती बरी आशशल्ल्यान तुज्या काळाच्या सुरवाती सावन सगळ्ा लोकाां क तुजी समजूत कळ्ळी. ३० पूण लोकाां क खूब तान लागली आनी आमी साां शगल्लें तशें ताां काां करांक आनी आमी सोपूत घेवांक आमकाां बाध्य केलें. ३१ दे खून आताां तूां आमचे खातीर मागणें कर, शकत्याक तूां एक दे वभि बायल, आनी आमच्या कुांडाां क भरपाक सवेस्पर आमकाां पावस धाडटलो आनी आमी आनीक बेसुद करचे नात. ३२ तेदनाां जुदीतान ताां काां म्हळें : “म्हजें आयकात आनी हाां व एक काम करतलोां, जी आमच्या राष्ट्ाच्या भुरग्याां क सगळ्ा शपळग्याां नी पावतली.” ३३ आज राती ां तुमी दाराां त उबे रावतले आनी हाां व म्हज्या वाट पळोवपी बायले वाां गडा भायर सरतलोां आनी तुमी आमच्या दु स्मानाांक शार शदवपाचें उतर शदल्ल्या शदसाां नी सवेस्पर म्हज्या हातान इज्रायलाक भेट शदतलो. ३४ पूण म्हज्या वावराची तुमी शवचारू ां नाकात, शकत्याक हाां व करतात ती ां कामाां सोांपसर हाां व तुमकाां साांगचो ना. ३५ तेदनाां ओशझया आनी राजकुांवराां नी शतका म्हळें : “शाां तीन वच आनी आमच्या दु स्मानाां चो सूड घे वांक सवेस्पर दे व तुज्या मुखार आसूां.” ३६ ते उपराां त तांबू िावन परतले आनी आपल्या वाड्ार गेले. अध्याय ९ १ जुदीत तोांडार पडली आनी तकलेर भस्म घाली आनी शतणें घाल्लें बोटी उिें केलें; त्या साां जवे ळार जेरसले माां त सवेस्पराच्या घराां त धूप अपाण केल्ल्या वेळार जुदीत मोठ्या आवाजान रडली आनी म्हळें . २ हे म्हज्या बापायच्या शशमोनाचो सवेस्पर दे वा, जाका तुवें परकीय लोकाां चो सूड घेवांक तलवार शदली, जाां णी शतका अशुध्द करपाक दासीची पट्टी सोडली आनी शतची लज शदसली आनी शतची कुमारीपण शतच्या शनांदाक दू शित केली. शकत्याक तुवें म्हणलें, अशें जावचें ना; आनी तरी ताां णी तशें केलें:
३ दे खून तुवें ताां च्या राज्यकत्याां क मारून उडयले आनी ताां णी र्टोवन आपली खाट रगताां त रां गयली आनी नोकराां क आपल्या स्वामी ां वाां गडा आनी ताां च्या शसांहासनाां चेर आशशल्ल्या स्वामीक ां मारले. ४ आनी ताां चीां बायलाां आनी धुवाांक बांदी करांक आनी ताां ची सगळी लुट तुज्या मोगाळ भुरग्याां मदी ां वाांटून शदल्या. जे तुज्या उमेदीन भावले, आनी आपल्या रगताच्या प्रदु शणाक शतरस्कार करताले आनी तुका आदार मागताले: हे दे वा, म्हज्या दे वा, म्हाकाय शवधवा आयक. ५ शकत्याक तुवें र्कत तीच ां न्हय, पूण आदी ां पडल्ली ां आनी उपराां तची ां कामाां य केल्याां त; आताां आनी येवपी गजालीच ां ो तुवें शवचार केला. ६ हय, तुवें िाराशयल्लीां गजाली लागी ां पावली ां आनी म्हणलें: पळे , आमी हाां गासर आसात, शकत्याक तुजीां सगळी ां मागाां तयार जाल्याां त आनी तुज्या शनणायाां त तुज्या आदीच ां वळखतात. ७ शकत्याक, पळे , अश्शूर लोक ताां चो बळगें वाडत आसात; घोड्ान आनी मनशान ताां काां उां च करतात; ते आपल्या पाां यतणाां च्या बळग्याचो अशभमान बाळगतात; ढाल, भाले, धनुधार आनी गोर्ण हाां चेर ते शवस्वास दवरतात; आनी झुजाां मोडपी तूां सवेस्पर हें कळूां क नाका: सवेस्पर तुजें नाां व. ८ तुज्या बळग्यान ताां ची बळगें उडोवांक आनी तुज्या रागान ताां ची बळगें सकयल दें व, शकत्याक ताां णी तुज्या पशवत्रस्द्िानाक दू शित करांक आनी तुजें वै भवशाली नाां व रावता त्या तांबूक दू शित करांक आनी तुज्या वेदीचें शशांग तलवारीन उडोवांक िारायलाां . ९ ताां चो अशभमान पळय आनी तुजो राग ताां च्या तकलेर धाड, हाां वें गुरवार केल्लो बळ म्हज्या शवधवेच्या हाताां त शदवचो. १० म्हज्या ओांठाच्या र्टवणेन नोकराक राजकुांवराक आनी राजकुांवराक नोकराक मार, बायलेच्या हातान ताां ची भव्यताय मोडून उडोवप. ११ शकत्याक तुजी शि बळवांत मनशाां मदी ां उबी ना आनी तुजी बळगें बळवांत मनशाां मदीां उबी ना, शकत्याक तूां दु ख्खी लोकाां चो दे व, शपशडताां चो आदार, दु बळ्ाां चो आदार, शवरि लोकाां चो राखणदार, आशे नाशशल्ल्याां क सोडवणदार हें . १२ म्हज्या बापायचो आनी इज्रायलाच्या वारसोचो दे वा, मळब आनी धतारेचो प्रभू, उदकाचो रचणूक करपी, सगळ्ा प्राण्याां चो राजा, म्हजें मागणें आयक. १३ आनी तुज्या करारा आड आनी तुज्या पशवत्र घरा आड आनी शसयोनाच्या माथ्यार आनी तुज्या भुरग्याां च्या घरा आड क्रूर गजालीांचो शवचार करपी म्हजें उलोवप आनी र्ट ताां चें घाय आनी मार कर. १४ आनी तूां सगळ्ा बळग्याचो आनी बळग्याचो दे व आनी तुज्या बगर इज्रायल लोकाां ची राखण करपी आनीक कोणूच ना हें दर एका राष्ट्ाक आनी जमातीक ां मान्य कर. अध्याय १० १ उपराां त ती इज्रायलाच्या दे वा कडे न रडपाक सोडली आनी ही ां सगळी ां उतराां सोांपली. २ ती पडली िांय उठली आनी आपल्या दासीक आपयली आनी सब्बािाच्या शदसाां नी आनी सणाच्या शदसाां नी ज्या घराां त रावताली, त्या घराां त दें वली. ३ आनी शतणें घाल्लो बोरी काडलो आनी शवधवेपणाचीां वस्त्ाां काडलीां आनी शतची सगळी कूड उदकान धुली आनी मोलादीक मलमाचो अशभिेक केलो आनी तकलेचे केंस वेणी घालून टायर घालो ती आनी शतच्या घोवाच्या मनशेच्या शजशवताां त शतणें घाल्ली ां खोशीचीां वस्त्ाां घालीां. ४ शतणें पाां याां चेर चप्पल घालू न, बाां गडे , साखळी, मुदयो, काां कणाां आनी सगळे अलांकार घालू न, शतका पळोवपी सगळ्ा मनशाां चे दोळे आकशीत करपाक धैयाा न सजयली. ५ मागीर शतणें आपल्या दासीक सोऱयाची बाटली आनी तेलाची एक कुडकी शदली आनी एक पोती सु कल्ली ां धान्य, अांजीराां चे गुठले आनी
बारीक भाकरी भरली; म्हणून शतणें ही ां सगळीां वस्तू एकठाां य गुठलायलीां आनी शतचेर दवरलीां. ६ अशे तरे न ते बेिुशलया शाराच्या दाराां त वचून िांय ओशझयास आनी शाराां तले पुशवाल्ले चाशिस आनी चमीस उबे आशशल्ले मेळ्ळे . ७ शतचें तोांड बदललाां आनी शतचो कपडो बदलला तें पळोवन ताां काां शतची सोबीतकाय पळोवन खूब आश्चया जालें आनी शतका साां गलें. ८ आमच्या बापायचो दे व तुका अनुग्रह शदता आनी तु जे उपक्रम इज्रायल लोकाां च्या मशहमा खातीर आनी जेरसलेमाच्या उां चाये खातीर पुराय कर. उपराां त ते दे वाची पुजा करताले. ९ शतणें ताां काां म्हळें : “तुमी म्हजे कडे न साां शगल्लीां कामाां पुराय करांक हाां व भायर सरू ां क, शाराचीां दाराां म्हाका उगडपाची आज्ञा शदवची.” दे खून ताां णी त्या तरणाट्ाां क शतणें साां शगल्ले प्रमाण शतचे कडे न उिे करपाची आज्ञा शदली. १० ते तशें केल्या उपराां त जुदीत आनी शतची दासी शतचे वाां गडा भायर सरली. आनी शाराां तले मनीस शतची जतनाय घेताले, ती दोांगराचेर दें वता मेरेन आनी ती दे गणाां तल्यान वचू न शतका आनीक पळोवांक मेळना मेरेन. ११ अशे तरे न ते सरळ दे गणाां त गेले आनी अश्शूराां ची पयली पळोवणी शतका मेळ्ळी. १२ आनी शतका धरून शतका शवचारलें , “तुमी खांयच्या लोकाां मदले?” आनी तूां खांयच्यान आयला? आनी तूां खांय वता? शतणें म्हळें : “हाां व शहिू लोकाां ची बायल आनी ताां काां पळू न गेल्ली, शकत्याक ताां काां तुका नाश करांक शदतले. १३ तुज्या सैन्याचो मुखेली होलोर्नेसा मुखार हाां व येताां , खरे उतराां साां गुांक; आनी हाां व ताका एक मागा दाखयतलोां, जाचे वरवीां तो वचून सगळो दोांगराळ दे श शजखतलो, ताच्या खांयच्याच मनशाची कूड वा जीव वगडावांक नासतना. १४ त्या मनशाां नी शतची ां उतराां आयकून शतचें तोांड पळे लें तेन्नाां शतची सोबीतकाय पळोवन ताां काां खूब अजाप जालें आनी शतका म्हणलें. १५ आमच्या प्रभूच्या मुखार बेगीन दें वून तुवें तुजो जीव वाचयलो, आताां ताच्या तांबूांत येयात आनी आमच्याां तले काां य जाण तुका ताच्या हाताां त शदवांक जाय मेरेन तुका व्हरतले. १६ आनी तुज्या मुखार उबो रावताना, तुज्या काळजाां त शभयेवांक नाका, पूण तुज्या उतरा प्रमाणें ताका दाखोव; आनी तो तुका बरी शवनवणी करतलो. १७ मागीर ताां णी शतच्या आनी शतच्या दासीक साां गात शदवपाक शांबर दादले वेंचून काडले; आनी ताां णी शतका होलोर्नेसाच्या तांबूांत हाडली. १८ तेदनाां सगळ्ा शशशबराां त एक जमलो, शकत्याक शतच्या येवपाचो आवाज तांबू मदीां जालो आनी ती होलोर्नेसाच्या तांबू भायर उबी रावली तेन्नाां शतचे भोांवतणीां भोांवताले. १९ शतची सोबीतकाय पळोवन ताां काां अजाप जालें आनी शतच्या कारणान इज्रायल लोकाां ची तोखणाय केली आनी दरे कल्यान आपल्या शेजाऱयाक म्हणलें: तातूांतलो एक मनीस सोडून शदवन पुराय धतारेक र्टोवांक शकता हें बरें न्हय. २० होलोर्नेसाच्या लागी ां पडलेले लोक आनी ताच्या सगळ्ा नोकराां क आनी ताां णी शतका तांबूांत हाडली. २१ होलोर्नेस जाां बळ्ा, भाां गर, पन्नास आनी मोलादीक र्ातराांनी शवशणल्ल्या छप्परा सकयल आपल्या खाटीर आराम करतालो. २२ तेदनाां ताां णी ताका शतची म्हायती शदली; तो आपल्या तांबू मुखार भायर सरलो आनी ताच्या मुखार रप्याचे शदवे घेवन भायर सरलो. २३ जुदीत ताच्या आनी ताच्या नोकराां च्या मुखार आयली तेन्नाां सगळ्ाां क शतच्या तोांडाची सोबीतकाय पळोवन अजाप जालें. ती तोांडार पडली आनी ताचो आदर केलो आनी ताच्या नोकराां नी शतका वयर व्हे ली.
अध्याय 11 १ तेदनाां होलोर्नेसान शतका म्हळें : “बायल, तुज्या काळजाां त शभयेवांक नाका, शकत्याक हाां वें केन्नाच दु ख्ख शदवांक ना, सगळ्ा सांवसाराां तल्या राजा नबूकोदोनोसोराची सेवा करपाक तयार आशशल्ल्या कोणाकूय. २ आताां दोांगरार रावपी तुज्या लोकाां नी म्हजे कडल्यान उजवाड घालूांक नाशशल्लो जाल्यार हाां व ताां चे आड भालो उखलचो नासलो, पूण ताां णी हें काम स्वताचेर केलाां . ३ पूण आताां साां ग, तूां ताां चे कडल्यान शकत्याक पळू न गेला आनी आमचे कडे न आयला, शकत्याक तूां राखणे खातीर आयला; बरी साां त्वन मेळ, तूां आज राती आनी उपराां त शजयेतलो. ४ शकत्याक तुका कोणूच वायट करांक ना, पूण तुका बरें शवनवणी करांक ना, जशें म्हज्या स्वामी नबू कोदोनोसोराच्या नोकराां क करतात. ५ तेन्ना जुदीतान ताका म्हणलें, तुज्या नोकराचीां उतराां घेवन तुज्या दासीक तुज्या मुखार उलोवांक शदव आनी आज राती ां हाां व म्हज्या स्वामीक र्ट साां गचो ना. ६ तुज्या दासीच्या उतराां क पाळो शदलो जाल्यार दे व तुज्या लागी ां ती गजाल पुरायपणान घडोवन हाडटलो; आनी म्हजो स्वामी आपल्या उद्दे शाां क अपेस येवचो ना. ७ जसो सगळ्ा पृथ्वीचो राजा नबूकोदोनोसोर शजवो आसा आनी ताची सत्ता शजवी आसा, जाां णी तुका सगळ्ा शजवाच्या आदाराक धाडला, शकत्याक तुज्या वरवी ां र्कत मनीस ताची सेवा करतलो ना, पूण शेताां तल्या जनावराां क आनी गोरवाां कय ताची सेवा करतले. आनी मळबाां तलीां सुकणीां, तुज्या सत्तेन नबूकोदोनोसोर आनी ताच्या सगळ्ा घराां तल्यान शजयेतली.ां ८ तुज्या बुद्धी आनी तुज्या धोरणाां शवशी ां आमी आयकलाां आनी सगळ्ा सांवसाराां त तूां र्कत सगळ्ा राज्याां त उत्ृश्ट, शगन्यानाां त पराक्रमी आनी झुजाच्या पराक्रमाांत अद् भुत अशें साां गलाां . ९ आकीओरान तुज्या मांडळाां त साां शगल्ल्या गजाली शवशी ां आमी ताचीां उतराां आयकल्याां त; शकत्याक बेिुशलयाच्या मनशाां नी ताका वाचयलो आनी ताणें तुका साां शगल्लें सगळें ताां काां साां गलें. १० दे खून हे स्वामी आनी राज्यपाल, ताच्या उतराक आदर शदवांक नाका; पूण तें तुज्या काळजाां त दवर, कारण तें खरें , शकत्याक आमच्या राष्ट्ाक ख्यास्त मेळची ना आनी तलवार ताां काां जैत मेळोवांक शकना, जो मेरेन ते आपल्या दे वा आड पातक करतात. ११ आनी आताां , म्हज्या स्वामीक हारून ताच्या उद्दे शाक नाश करांक ना म्हण, आताां मरण लेगीत ताां चेर पडलाां आनी ताां चें पातक ताां काां घेवन आयलाां , जाचे वरवी ां ते जेन्ना जेन्ना करपाक योग्य ना तें करतले तेन्ना ते आपल्या दे वाक राग हाडटले जालें: १२ शकत्याक ताां चें जेवण उणें जाता आनी ताां चें सगळें उदक उणें जाता आनी ताां णी आपल्या गोरवाां क हात घालपाचें िारायलाां आनी दे वान आपल्या कायद्ाां प्रमाणें ताांकाां खावपाक बांदी घाल्ली ां सगळीां वस्तू खावपाची येवजण आां खल्या. १३ आनी ताां णी पशवत्र केल्ल्या आनी जेरसलेमाां त जेरसलेमाां त सेवा शदवपी याजकाां क आमच्या दे वा मुखार दवरल्ल्या सोऱयाच्या आनी तेलाच्या धाव्या भागाां तल्यान पयलें र्ळ खचा करांक िारायलाां ; ज्या गजालीक ां खांयच्याच लोकाां क हातान स्पशा करप इतलें कायदे शीर ना. १४ शकत्याक ताां णी काां य जाणाां क जेरसले माां त धाडल्यात, कारण िांय रावपी लोकाां नीय ताां काां शसनेटाां तल्यान परवानो हाडपाक अशें केलाां . १५ आताां ते ताां काां खबर शदतले तेन्ना ते रोखडें च तें करतले आनी त्याच शदसा तुका नाश करपाक शदतले. १६ ते खातीर हाां व तुजी दासी, हें सगळें जाणून, ताां च्या मुखार पळू न गेलाां ; आनी तुज्या वाां गडा काम करांक दे वान म्हाका धाडला, जाका लागून सगळो पृथ्वी शवम्स्मत जातलो आनी कोण तें आयकतलो. १७ शकत्याक तुजो सेवक धमीक आसा आनी रात दीस सगाा र दे वाची सेवा करता, आताां म्हज्या स्वामी, हाां व तुज्या वाां गडा उरतलोां आनी तुजो सेवक रातच्या वेळार दे गणाां त भायर सरतलो आनी हाां व दे वा
कडे न आनी तो मागणें करतलोां ताां णी आपलीां पात्ाां केन्ना केल्याांत तें साां गतलो: १८ हाां व येवन तुका तें दाखोवन शदतलोां, मागीर तूां तुज्या सगळ्ा सैन्या वाां गडा भायर सरतलो आनी तुका शवरोध करपी कोणूच आसचो ना. १९ जेरसले म मुखार येयसर हाां व तुका जुदेयाच्या मधें व्हरतलोां; आनी हाां व तुजें शसांहासन ताचे मदीां बसयतलोां; आनी गोठाण नाशशल्ल्या मेंढराां भशे न तूां ताां काां धाां वडावन घालतलो आनी सुणो तुजे कडे न तोांड उगडचो ना, कारण ही ां गजाली म्हज्या आदीां जाणून घेशतल्लीां आनी म्हाका साां शगल्लीां आनी साां गपाक धाडलाां तुका. २० तेदनाां शतच्या उतराां नी होलोर्नेस आनी ताच्या सगळ्ा नोकराांक खोशी जाली; शतची बुद्धी पळोवन ताां काां अजाप जालें आनी म्हणलें. २१ धतारेच्या एका तोांका िावन दु सऱया तोांका मेरेन अशी बायल ना, तोांडाची सोबीतकाय आनी उतराांची बुद्धी. २२ तशेंच होलोर्नेसान शतका म्हळें . आमच्या हाताां त बळगें मे ळचें आनी म्हज्या स्वामीक हळू च मानपी लोकाां चो नाश जावचो फूण दे वान तुका लोकाां मुखार धाडून बरें केलाां . २३ आनी आताां तूां तुज्या तोांडान सोबीत आनी तुज्या उतराां नी शवनोदी दोनूय आसात, तुवें साां शगल्लें तशें केल्यार तुजो दे व म्हजो दे व जातलो आनी तूां राजा नबूकोदोनोसोराच्या घराां त रावतलो आनी सगळ्ाां क नामना मेळटलो पृथ्वी. अध्याय 12 १ मागीर ताणें शतका आपली िाळी घाल्ली िांय हाडपाची आज्ञा शदली; ताणें शतका ताच्याच जेवणाां तल्यान तयार करांक आनी ताच्याच सोऱयाां तल्यान शपयेवांक साां गलें. २ जुदीतान म्हणलें, “दोश जावांक नाका म्हण हाां व तें खावांक ना; ३ तेदनाां होलोर्नीसान शतका म्हळें : “तुजी खावड ना जाल्यार, आमी तुका तशीच कशी शदवांक जाय?” शकत्याक तुज्या राष्ट्ाां तलो आमचे कडे न कोणूच ना. ४ तेदनाां जुदीतान ताका म्हणलें, तुजो जीव शजयेता तसो म्हज्या स्वामी, तुज्या दासीन म्हजे कडे न आशशल्लीां वस्तू खचा करचीां नात, सवेस्परान िाराशयल्लीां वस्तू म्हज्या हातान काम करचे पयलीां. ५ तेदनाां होलोर्नेसाच्या नोकराां नी शतका तांबूांत हाडली आनी ती मध्यान रात मेरेन म्न्हशदल्ली आनी सकाळच्या वेळार ती उठली. ६ आनी होलोर्नेसाक धाडलो, “तुज्या दासीक मागणें करांक भायर सरांक म्हज्या स्वामीन आताां आज्ञा शदवांक जाय.” ७ तेदनाां होलोर्नेसान आपल्या राखणदाराांक शतका आडावांक नाका म्हण आज्ञा केली, अशें ती तीन दीस शशशबराां त रावली आनी रातच्या वेळार बेिुशलयाच्या दे गणाां त भायर सरली आनी शशशबरा कुशीक आशशल्ल्या उदकाच्या र्वऱयाां त धुवन गेली. ८ भायर येतकच शतणें इज्रायलाच्या दे वा कडे न शवनवणी केली की, आपल्या लोकाां च्या भुरग्याां क उबें रावपाक आपली वाट शदलो. ९तेन्ना ती शनवळ शभतर आयली आनी साां जवेळार आपलें जेवण जेव मेरेन तांबूांत रावली. १० आनी चवथ्या शदसा होलोर्नीसान र्कत आपल्या नोकराां क मेजवानी केली आनी कोणाकूच अशधकारी मेजवानीक आपयलो ना. ११ तेदनाां ताणें आपल्या सगळ्ा वस्तूांचेर काम करपी नपुांसक बगोआसाक म्हळें : “आताां वचून तुज्या वाां गडा आशशल्ल्या हे शहिू बायलेक समजावन, ती आमचे कडे न येवन आमचे वाां गडा जेवशपवची. १२ शकत्याक, पळय, असल्या बायलेक आमी शतचो साां गात नासतना सोडल्यार आमच्या मनशाक लज शदसतली; शकत्याक आमी शतका आमचे कडे न ओडून घेवांक ना जाल्यार ती आमकाां शतरस्कार करपाक हाां सतली. १३ तेदनाां बागोआस होलोर्नेसाच्या मुखार वचून शतचे कडे न आयलो आनी ताणें म्हणलें, “ह्या सोबीत चलयेक म्हज्या प्रभू कडे न ये वन
ताच्या मुखार मान मेळूांक, सोरो शपयेवांक आनी आमचे कडे न खोशी जावांक आनी जावांक शभयेवांक नाका.” हो दीस नबूकोदोनोसोराच्या घराां त सेवा शदवपी अॅशसररयनाां ची एक धुवो म्हणून केलो. १४ तेदनाां जुदीतान ताका म्हळें : “हाां व आताां कोण, म्हज्या प्रभूक शवरोध करांक? ताका आवडटा तें हाां व बेगीन करतलोां आनी म्हज्या मरणाच्या शदसा मेरेन म्हजी खोस जातली. १५ तेदनाां ती उठली आनी आपल्या कपड्ाां त आनी बायलेच्या सगळ्ा कपड्ान सजयली आनी शतची दासी वचून शतका बगोआसा कडल्यान शदसपट्ट्या वापरा खातीर मेशळल्ली ां होलोर्नेसाच्या मुखार जमनीर मोव कातयो घालून बसली आनी ताां चेर खावप. १६ जुदीत शभतर येवन बसली तेन्नाां होलोर्नेसाचें काळीज शतचे कडे न चोळ्ळें आनी ताचें मन शिरावलें आनी ताका शतच्या साां गातीची खूब इत्सा जाली; शकत्याक तो शतका र्टोवांक एक वेळ वाट पळयत आशशल्लो, ती पळयल्ल्या शदसा सावन. १७ तेदनाां होलोर्नेसान शतका म्हळें : आताां शपव आनी आमचे कडे न खोशी जा. १८ जुदीतान म्हणलें, “हाां व आताां शपताां , म्हज्या प्रभू, म्हज्या जल्मा उपराां तच्या सगळ्ा शदसाां परस आयज म्हजें शजवीत चड व्हड जालाां .” १९ मागीर शतणें आपल्या दासीन तयार केल्लें ताचे मुखार जेवलें आनी शपयेलें. २० आनी होलोर्ने स शतचेर खूब खोशी जालो आनी जल्मल्या उपराां त एकाच शदसा शपयेल्ल्या परस चड सोरो शपयेलो. अध्याय 13 १ साां ज जाली तेन्ना ताच्या नोकराां नी बेगीन भायर सरलो आनी बगोआसान आपलो तांबू भायर बांद केलो आनी वेवहाराां क आपल्या स्वामीच्या मुखार धाां वडावन घाले. ते सगळे आपल्या खाटीर गेले, कारण ते सगळे िकलेले, कारण मेजवानी लाां ब जाल्ली. २ जुदीत तांबूांत एकलीच उरली आनी होलोर्नेस आपल्या खाटीर एकलीच पडली, कारण तो सोऱयान भररल्लो. ३ जुदीतान आपल्या दासीक आपल्या म्न्हदे च्या कुडी भायर उबी रावून शतची वाट पळोवांक आज्ञा केल्ली. ती दर शदसा करताली तशीच भायर सरताली, कारण शतणें आपल्या प्रािानेक भायर सरतली अशें साां शगल्लें आनी ती त्याच हे तून बगोआसा कडे न उलयली. ४ तशें सगळे भायर सरले आनी कोणूच म्न्हदे च्या कुडीत ां उरलो ना, िोडो वा व्हडलो ना. मागीर ताच्या खाटी कुशीक उबी रावून जुदीतान आपल्या काळजाां त म्हणलें, हे सगळ्ा बळग्याच्या दे वा, जेरसले माच्या उां चाये खातीर म्हज्या हाताच्या कतुाबाां कडे न पळय. ५ तुज्या वारसाक आदार करांक आनी आमचे आड उठून आशयल्ल्या दु स्मानाां चो नाश करांक तुज्या उद्दे शाां क पाळो शदवांक आताां वे ळ आयला. ६ तेदनाां ती होलोर्नेसाच्या तकलेच्या खाटीच्या खाां ब्ा कडे न पावली आनी िांयच्यान ताची र्ावटी सकयल दें वयली. ७ ताच्या खाटी लागी ां पावलो आनी ताच्या तकलेचे केंस धरून म्हणलें: “हे इज्रायलाचो दे वा सवेस्पर, आयज म्हाका बळगें शदव.” ८ शतणें आपल्या सगळ्ा बळग्यान ताच्या गळ्ाक दोन र्ावटी ां मारलो आनी ताची तकली ताचे कडल्यान काडून घेतली. ९ आनी ताची कूड खाटीवयल्यान सकयल दें वली आनी खाां ब्ाां वयल्यान छप्पर सकयल ओडलो; आनी ती भायर सरून होलोर्नेसाक आपली तकली शतच्या दासीक शदली उपराां त; १० शतणें तें आपल्या जेवणाच्या पोतयेंत घालें आनी दोगूय आपल्या ररती प्रमाणें मागणें करपाक गेले आनी शशशबराां तल्यान वचून दे गणाां तल्यान भोांवून बेिुशलया दोांगराचेर चडून ताच्या दाराां क पावले. ११ तेदनाां पयसुल्ल्यान जुदीतान दाराां तल्या राखणदाराां क म्हळें : “उगडात, आताां दार उगडात: दे व, आमचो दे व, जेरसलेमाां त आपली
शि आनी दु स्माना आड आपलीां सैन्या दाखोवांक आमचे वाां गडा आसा ह्या शदसा केल्लें. १२ शतच्या शाराां तल्या मनशाां नी शतचो आवाज आयकून बेगीन आपल्या शाराच्या दाराां त दें वून शाराां तल्या जाण्टट्ाां क आपयले. १३ आनी मागीर ते सगळे एकठाां य धाां वले, ल्हान व्हड, कारण ती आशयल्ली ताां काां शवशचत्र शदसताली, म्हणून ताां णी दार उगडून ताां काां घेवन उजवाडाक उजो लायलो आनी ताां चे भोांवतणी उबे रावले. १४ तेन्ना शतणें व्हडल्या आवाजान ताां काां म्हणलें: “दे वाची स्तुती करात, दे वाची स्तुती करात, दे वाची स्तुती करात, हाां व म्हणटाां , शकत्याक ताणें इज्रायलाच्या घराण्याां तल्यान आपली दया काडली ना, पूण आज राती ां आमच्या दु स्मानाां क म्हज्या हाताां तल्यान नाश केल्यात. १५ तेदनाां शतणें पोतयेंतल्यान तकली काडून दाखयली आनी ताांकाां म्हळें , पळे यात, असूरच्या सैन्याचो मुखेली होलोर्नेसाची तकली आनी पळय, तो मद्पानाां त पडलो तो छप्पर. आनी सवेस्परान ताका बायलेच्या हातान मारला. १६ जसो सवेस्पर शजवो आसा, जो म्हाका म्हज्या वाटे र दवरला, म्हज्या मुखामळान ताका ताच्या नाश करांक र्टयलो आनी तरी ताणें म्हजे वाां गडा पातक करांक ना, म्हाका दू शित करांक आनी लज करांक. १७ तेदनाां सगळे लोक अजापीत जाले आनी नमस्कार करून दे वाची पुजा केली आनी एकमतान म्हणलें: “हे आमच्या दे वा, तुज्या लोकाां च्या दु स्मानाां क आयज नाश केल्ल्या तुका धन्य. १८ तेदनाां ओशझयान शतका म्हणलें: “हे धूव, पृथ्वीचेर आशशल्ल्या सगळ्ा बायलाां परस तुका सगळ्ाां त उां चल्या दे वाचो आशीवाा द आसा; आनी आमच्या दु स्मानाच्या मुखेल्याची तकली कापून उडोवपाक तुका व्हरपी सगा आनी धतारी रचपी सवेस्पर दे वाचो आशीवाा द जावां. १९ शकत्याक तुजो शवस्वास, दे वाच्या बळग्याचो सदाां काळ उगडास करपी मनशाां च्या काळजा िावन पयस वचचो ना. २० आनी आमच्या राष्ट्ाच्या दु ख्खा खातीर तुजो जीव वाचूांक ना, पूण आमच्या दे वा मुखार सरळ मागाान वचू न आमच्या नाशाचो सूड घे तलो म्हणून बऱया गजालीांनी तुका भेट शदवांक, दे वान हीां गजालीां तुजे कडे न वळयतात. आनी सगळ्ा लोकाां नी म्हणलें; तशें जावां, तशें जावां. अध्याय 14 १ तेदनाां जुदीतान ताां काां म्हणलें, “म्हज्या भावाां नीां, आताां म्हाका आयकात आनी ही तकली घेवन तुमच्या वण्टीच्य ां ा उां चल्या जाग्यार लावची. २ सकाळ शदसतलो आनी धतारेचे र सुयाा चो उजवाड येतलो म्हणटकूच तुमी दरे कल्यान आपलीां शस्त्ाां घेवन दर एका वीर मनशाक शारा भायर वचून ताां चेर एक से नापती दवरात, तुमकाां जाय तशें अश्शूराां च्या पळोवणी कडे न शेताां त दें वप; पूण सकयल वचूांक नाकात. ३ मागीर ते आपलीां शस्त्ाां घेवन आपल्या शशशबराां त वचून असूरच्या सैन्याच्या सेनापतीक ां उबारून होलोर्नेसाच्या तांबूांत धाां वून वचतले, पूण ताका मेळचो ना, मागीर ताांकाां भांय पडटलो आनी ताां काां तुमच्या तोांडा मुखार पळू न वचतले. ४ तशें तुमी आनी इज्रायलाच्या दयाा देगेर रावपी सगळे ताां चो र्ाटोर्ाट वचतले आनी वतना ताां काां उडयतले. ५ पूण तुमी हीां कामाां करचे पयलीां म्हाका अम्मोनी आकीओर म्हणात, ताका इज्रायलाच्या घराण्याक तुच्छ पळे वांक आनी ताका मरण येवपा सारको आमचे कडे न धाडलो. ६ तेदनाां ताां णी ओशझयाच्या घराां तल्यान अकीओराक आपयलो; जे न्नाां तो येवन लोकाां च्या मां डळाां त एका मनशाच्या हाताां त होलोर्ने साची तकली पळे ली तेन्ना तो तोांडार पडलो आनी ताचो आत्मो उणो जालो.
७ पूण ताां काां परत मेळयतकच तो जुदीिाच्या पाां याां क पडलो आनी शतचो आदर केलो आनी म्हणपाक लागलो: जुदाच्या सगळ्ा तांबूांनी आनी सगळ्ा राष्ट्ाां नी तुजें नाां व आयकून अजापीत जातले. ८ आताां तुवें ह्या शदसाां नी केल्ली ां सगळी ां कामाां साां ग. तेदनाां जुदीतान लोकाां च्या मधें आपूण जें केलें तें सगळें साां गलें, भायर सरल्ल्या शदसा िावन ताां काां उलशयल्ल्या वेळा मेरेन. ९ ती उलोवांक सोडल्या उपराां त लोकाां नी मोठ्या आवाजान बोवाळ केलो आनी आपल्या शाराां त खोशीचो आवाज केलो. १० इज्रायलाच्या दे वान केल्लें सगळें पळे वन आकीओरान दे वाचेर व्हड शवस्वास दवरलो आनी ताच्या कातीच्या माां साची सुांता केली आनी आयज मेरेन तो इज्रायल घराब्ाां त जोडलो. ११ सकाळ जातकच ताां णी होलोर्नेसाची तकली वण्टीक लावली आनी दरे कल्यान आपलीां शस्त्ाां घेवन दोांगराच्या आडखळाां त पट्ट्याां नी भायर सरले. १२ पूण अश्शूर लोकाां नी ताां काां पळे वन, आपल्या सरदाराां क आनी सरदाराां क आनी ताां च्या दरे का सरदाराां क आपल्या मुखेल्याां क धाडलो. १३ तेदनाां होलोर्नेसाच्या तांबूांत पावले आनी ताच्या सगळ्ा वस्तूांचो साां बाळ करपी मनशाक म्हणलें: “आताां आमचो स्वामी जागो जा; १४ उपराां त बगोआसाां त वचून तांबूच्या दाराां त ठोकून गेलो. कारण ताका शदसलें, आपूण जुदीता वाां गडा म्न्हशदल्लो. १५ पूण कोणेंच जाप शदवांक नाशशल्ल्यान ताणें तो उगडलो आनी म्न्हदे च्या कुडीांत शभतर सरलो आनी ताका मेल्लो जमनीर उडयला आनी ताची तकली काडून घेतली. १६ ताका लागून ताणें मोठ्या आवाजान, रडून, सुस्कार मारून आनी बशळश्ट रडणेन रडलो आनी आपली ां वस्त्ाां र्ाडली.ां १७ जुदीत रावताले त्या तांबूांत गेले उपराां त, ती मेळूांक नाशशल्ल्यान तो लोकाां कडे न उडी मारून रडलो. १८ ह्या गुलामाां नी शवश्वासघात केला; शहिू लोकाां तल्या एका बायलेन नबूकोदोनोसोर राजाच्या घराक लज हाडल्या, शकत्याक पळे , होलोर्नेस तकली नासतना जमनीर पडला. १९ अश्शूर सैन्याच्या सेनापतीन ां ी ही ां उतराां आयकून ताां चो चोळो र्ाडलो आनी ताां चें मन अजापीतपणान त्रासाां त पडलें आनी सगळ्ा शशशबराां त एक रडप आनी खूब व्हड आवाज जालो. अध्याय १५ १ तांबूांतल्या लोकाां नी तें आयकून तें घडलें तें पळोवन ताां काां अजाप जालें. २ ताां काां भांय आनी िरिर आयली आनी शेजाऱयाच्या नदरें त रावपाचें धाडस करपी कोणूच नाशशल्लो, पूण सगळे एकठाां य धाां वून भायर सरून ते मळार आनी दोांगराळ वाठाराां तल्या सगळ्ा वाटाां नी पळू न गेले. ३ बेिुशलयाच्या भोांवतणच्या दोांगराांनी शशशबर घाल्ले लोकूय पळू न गे ले. तेदनाां इज्रायल लोक, ताां चे मदलो एक झुजारी, ताां चेर धाां वून गेले. ४ तेदनाां ओशजयासाक बेतोमास्टे म, बेबाय, चोबाय, कोला आनी इज्रायलाच्या सगळ्ा दयाा देगाांनी धाडलो, जे लोकाां नी घशडल्लीां गजाली साां गपाक जाय आनी सगळ्ाां नी आपल्या दु स्मानाचेर धाां वून ताां काां नाश केलो. ५ इज्रायल लोकाां नी तें आयकून सगळ्ाां नी एकेच सांमतीन ताां चेर पडून चोबाय मेरेन ताां काां मारले, तशेंच जेरसलेमाां तल्यान आनी सगळ्ा दोांगराळ वाठाराां तल्यान आशयल्ल्या लोकाां नीय (कारण शकतें घडलें तें मनशाां नी साां शगल्लें दु स्मानाच्या शशशबराां त) आनी गलाद आनी गलीलाां तल्या लोकाां नी दमास्कस आनी ताच्या शशमे वयल्यान वचमे रेन ताां चो व्हड मारून र्ाटोर्ाट केलो. ६ बेतुशलयाक रावपी उररल्ले लोक असूराच्या शशशबराक पडले आनी ताां काां लुटले आनी खूब शगरे स्त जाले.
७ कत्तला िावन परतून आशयल्ल्या इज्रायल लोकाां क उररल्लें सगळें मेळ्ळें ; दोांगराां नी आनी मळार आशशल्ल्या गाां वाां नी आनी शाराां नी खूब लुटमार मेळयली, कारण लोकाां ची गदी खूब आशशल्ली. ८ तेदनाां योआसीम आनी जेरसलेमाां त रावपी इज्रायल लोकाां तले पुशवाल्ले लोक, दे वान इज्रायलाक दाखयल्लीां बरीां गजाली पळोवांक आनी जुदीताक पळोवांक आनी शतका नमस्कार करांक आयले. ९ ते शतचे कडे न येतकच शतका एकेच मतान आशीवाा द शदलो आनी शतका म्हळें : तूां जे रसले माचो उां चाय, तूां इज्रायलाचो व्हडलो मशहमा, तूां आमच्या राष्ट्ाचो व्हडलो आनांद. १० तुवें ही ां सगळीां तुज्या हातान केल्याां त, तुवें इज्रायलाक खूब बरें केलाां आनी ताचेर दे व खोशी जाता, तुका सदाां च सगळ्ाां त बशळश्ट सवेस्पराचो आशीवाा द मेळूां. सगळ्ा लोकाां नी म्हणलें, अशें जावां. ११ लोकाां नी तीस शदसाां चो शशशबर लुटलो आनी जुदीत होलोर्नेसाक ताचो तांबू, ताची सगळी िाळी, खाटी, आयदनाां आनी ताची सगळी वस्तू शदली आनी शतणें ती घेवन आपल्या खच्चराचेर दवरली. आनी शतच्यो गाडयो तयार करून ताचेर दवरल्यो. १२ तेदनाां इज्रायलाच्यो सगळ्ो बायलो शतका पळे वांक धाां वून आयल्यो आनी शतका आशीवाा द शदलो आनी शतचे खातीर नाच केलो आनी शतणें आपल्या हाताां त र्ाां टे धरून आपल्या वाां गडा आशशल्ल्या बायलाांकय शदले. १३ शतचेर आनी शतचे वाां गडा आशशल्ले दासीक ऑशलव्ह माळ घाली आनी ती सगळ्ा बायलाां क र्ुडाकार घेवन नाचाां त सगळ्ा लोकाां मुखार गेली आनी इज्रायलाां तले सगळे दादले माळ घालून आनी गीताां नी आपल्या कवचाां तल्यान र्ाटोर्ाट गेले ताां च्या तोांडाां त. अध्याय 16 १ तेदनाां जुदीत सगळ्ा इज्रायलाां त हें उपकार मानपाक लागले आनी सगळ्ा लोकाां नी शतचे र्ाटल्यान हें स्तुतीचें गीत गायलें. २ जुदीतान म्हणलें, म्हज्या दे वाक ध्वजाां नी सुरवात कर, म्हज्या प्रभूक झाां झाां नी गाव, ताका एक नवें स्तोत्र धुवन, ताका उां च कर आनी ताचें नाां व उलोव. ३ शकत्याक दे व झुजाां मोडटा, शकत्याक ताणें म्हाका त्रास शदवपी लोकाां मदल्यान म्हाका सोडयला. ४ असूर उत्तरे कडल्यान दोांगराां तल्यान भायर सरलो, तो आपल्या धा हजार सैन्या वाां गडा आयलो, ताांचो लोकाां नी व्हाळ आडायले आनी ताां च्या घोड्ार बसपी लोकाां नी दोांगुल्ल्यो व्यापून दवरल्यात. ५ म्हजीां शशमाां जळोवन, म्हज्या तरणाट्ाां क तलवारीन मारून, दु दाक धरपी भुरग्याां क जमनीर मारून, म्हज्या अभाकाां क शशकार आनी म्हज्या कुमाररकाां क लुटमार करून, अशी डीांग मारली. ६ पूण सवाशम्िमान प्रभू न ताां काां एके बायलेच्या हातान शनराश केल्यात. ७ शकत्याक बशळश्ट मनीस तरणाट्ाां कडे न पडलो ना, टायटनाां च्या पुताां नी ताका मारलो ना आनी उां च शदग्गजाां नी ताचेर पडलो ना, पू ण मेरारीची धूव जुशदतान ताका आपल्या तोांडाच्या सोबीतकायेन दु बळो केलो. ८ इज्रायलाां तल्या जु लूम जाल्ल्या लोकाां क उां च करपा खातीर शतणें आपलें शवधवेपणाचें वस्त् काडलें आनी आपल्या तोांडाक मलमाचो अशभिेक केलो आनी केंसाां क टायराां त बाां दून ताका र्टोवांक तागडे चो वस्त् घेतलो. ९ शतच्या चप्पलाां नी ताचे दोळे चोळ्ळे , शतच्या सोबीतकायेन ताचें मन बांदी केलें आनी र्ाउशचयन ताच्या गळ्ाां तल्यान गेलो. १० शतच्या धाडसाक लागून र्ासी लोक काां पले आनी मादी लोक शतच्या कडकपणाक लागून शभयेले. ११ तेदनाां म्हज्या दु ख्खी लोकाां नी खोशीन बोवाळ केलो आनी म्हज्या दु बळ्ा लोकाां नी मोट्ान रडलो; पूण ताां काां अजाप जालें, ह्या लोकाां नी आवाज वाडयलो, पूण ताांकाां उडून उडयले.
१२ त्या चलयेच्या पुताां नी ताां काां शभतर सरून उडयल्या आनी ताां काां जखमी केल्यात, ते सवेस्पराच्या झुजाां त नाश जाले. १३ हाां व सवेस्पराक एक नवें गीत गायतलोां: हे प्रभू, तूां व्हड आनी वैभवशाली, बळग्यान अद् भुत आनी अजेय. १४ सगळ्ा प्राण्याां नी तुजी सेवा करांक जाय, शकत्याक तुवें उलयलें आनी ती ां तयार जालीां, तुवें तुजो आत्मो धाडलो आनी ताणें ताांकाां रचलो आनी तुज्या आवाजाक आडावांक कोणूच ना. १५ शकत्याक दोांगर बुन्यादी िावन उदका वाां गडा हालयतले, खडपाां तुज्या मुखार मेणा सारके शवतळटले, तरी तुका शभयेवपी लोकाां कडे न तूां दयाळ. १६ शकत्याक तुका गोड वासाक सगळो बळी उणो, आनी सगळी चरबी तुज्या होमबळीक पुरो जायना, पूण सवेस्पराक शभयेवपी तो सगळ्ा वेळार व्हड. १७ म्हज्या नात्याां तल्या लोकाां आड उबो रावपी राष्ट्ाां चो शधक्कार! सवाशम्िमान सवेस्पर न्यायाच्या शदसा ताां चो सूड घेतलो, ताां च्या मासाां त उजो आनी शकडे घालतलो; आनी ताां काां ताां ची जाणशवकाय जातली आनी सदाां काळ रडटली. १८ जेरसलेमाां त पावतकच ते सवेस्पराची भजताले. आनी लोक शुध्द जाले बरोबर ताां णी आपले होमबळी, र्ुकट बळी आनी दान अपा ण केलें. १९ जुदीतान लोकाां नी शदल्लें होलोर्नेसाचें सगळें सामान समशपात केलें आनी ताच्या म्न्हदपाच्या कुडीत ां ल्यान काशडल्लें छप्पर प्रभूक भेट म्हणून शदलें. २० तेदनाां जेरसलेमाां त तीन म्हयने लोक पशवत्रस्द्िाना मुखार मेजवानी करांक लागले आनी जुदीत ताां चे वाां गडा रावली. २१ ह्या काळा उपराां त दरे कलो आपल्या वारसाक परतलो आनी जुदीत बेिुशलयाक गेली आनी आपल्याच ताब्ाां त रावली आनी शतच्या काळाां त सगळ्ा दे शाां त मानाची आशशल्ली. २२ जायत्या जाणाां नी शतची इत्सा केली, पूण शतचो घोव मनसेस मेलो आनी ताच्या लोकाां कडे न एकठाां य जाले उपराां त शतच्या शजशवताां तल्या सगळ्ा शदसाां नी शतका कोणूच वळखलो ना. २३ पूण ती चडाां त चड मानाची वाड जाली आनी शतच्या घोवाच्या घराां त जाण्टी जाली आनी ती एकशें पाां च वसाां शपरायेची जाली आनी शतची दासी मुि केली. दे खून ती बेिुशलयाां त मेली आनी शतणें शतका शतच्या घोवाच्या मनशेच्या गुहेंत पुरली. २४ इज्रायल घराण्यान सात दीस शतचो शवलाप केलो आनी ती मरचे आदी ां शतणें आपली मालमत्ता आपल्या घोवाच्या मनशेच्या लागीच्य ां ा सगळ्ाां क आनी शतच्या लागीच्य ां ा नात्याां तल्या लोकाां क वाां टली. २५ जुदीिाच्या काळार आनी शतच्या मरणा उपराां त बऱयाच काळा उपराां त इज्रायल लोकाां क आनीक भांय घालपी कोणूच नाशशल्लो.