Нехемия 1-тарау 1 Хахалия ұлы Нехемияның сөздері. Жиырмасыншы жылы Кислеу айында мен Шушан сарайында болғанымда, 2 Бауырларымның бірі Ханани мен Яһуданың кейбір адамдары келді. Мен олардан тұтқыннан аман қалған яһудилер туралы және Иерусалим туралы сұрадым. 3 Олар маған былай деді: «Ол провинцияда тұтқыннан қалған қалғандар қатты қиналып, қорлық көріп жатыр: Иерусалимнің қабырғасы да қирап, оның қақпалары өртеніп жатыр. 4 Осы сөздерді естігенде, мен отырдым да, жылап, біраз күндер жоқтап, ораза ұстадым және көктегі Құдайдың алдында дұға еттім. 5 Ол былай деді: «Уа, көктегі Құдай Ием, Өзін сүйетін және өсиеттерін орындайтындар үшін келісім мен мейірімділік танытатын ұлы және қорқынышты Құдай! 6 Құлақтарың Исраил ұрпақтары үшін қазір күні-түні сенің алдыңда дұға етіп жүрген құлыңның дұғасын тыңдап, Исраил ұрпақтарының саған қарсы жасаған күнәларын мойындау үшін құлағың мұқият болып, көзің ашылсын. Мен де, әкемнің үйі де күнә жасадық. 7 Біз саған өте азғындық жасап, қызметшің Мұсаға бұйырған өсиеттеріңді де, жарлықтарыңды да, үкімдеріңді де орындамадық. 8 Құлыңыз Мұсаға: «Егер шектен шықсаңдар, мен сені басқа ұлттардың арасына шашыратып жіберемін» деп бұйырған сөзіңді есіңе алшы. 9 Ал егер Маған бет бұрып, өсиеттерімді орындап, орындасаңдар; Араларыңда аспанның шетіне қуылған болсаң да, мен оларды сол жерден жинап алып, өз атымды қою үшін таңдаған жерге апарамын. 10 Бұлар — сенің ұлы құдіретіңмен және күшті қолыңмен сатып алған қызметшілерің және халқың. 11 Уа, Ием, сенен өтінемін, енді сенің құлыңның дұғасына және сенің атыңнан қорыққысы келетін құлдарыңның дұғасына құлақ түре көр. Құлыңыз бүгінгі күні гүлденіп, оған осы адамның көзінше рақым етіңіз. Өйткені мен патшаның шарап сунушысы болдым. 2-тарау 1 Артаксеркс патшаның билігінің жиырмасыншы жылы нисан айында оның алдында шарап болды. Мен шарапты алып, патшаға бердім. Енді мен оның алдында бұрын қайғырған емеспін. 2 Неліктен патша маған: «Ауырып жатқан жоқсың, неге жүзің мұңды?» — деп сұрады. бұл жүрек мұңынан басқа ештеңе емес. Содан қатты қорықтым, 3 Ол патшаға: «Патша мәңгілік өмір сүрсін: атабабаларымның бейіттері жатқан қала қаңырап, оның қақпалары отқа оранып жатқанда, неге менің жүзім мұңаймас? 4 Сонда патша маған: «Неге сұрайсың?» — деп сұрады. Сондықтан мен көктегі Құдайға дұға еттім. 5 Мен патшаға: «Егер патша ұнаса және қызметшің сенің алдыңда рақымдылыққа ие болса, мені Яһудаға,
ата-бабаларымның бейіттері орналасқан қалаға жіберіп, оны тұрғызып бер» дедім. 6 Патша маған былай деді: (Оның жанында патшайым да отыр:) Жолың қанша уақытқа созылады? ал сен қашан қайтасың? Сондықтан патшаның мені жібергені ұнады. мен оған уақыт белгіледім. 7 Сонымен қатар мен патшаға былай дедім: «Егер патша ұнаса, Яһудаға келгенше мені жеткізу үшін өзеннің арғы жағындағы әміршілерге хаттар берілсін. 8 Патша орманының күзетшісі Асафқа хат жолдап, сарай маңындағы сарай қақпаларына, қаланың қабырғасына және мен кіретін үйге арқалық жасау үшін ағаш беруі керек еді. Патша маған Құдайымның ізгі қолының арқасында сый берді. 9 Содан мен өзеннің арғы жағындағы әкімдерге келіп, оларға патшаның хаттарын бердім. Патша менімен бірге әскербасылары мен атты әскерлерін жіберді. 10 Хорондық Санбалат пен аммондық қызметші Тобиях бұл туралы естігенде, Исраил ұлдарының игілігі үшін бір адамның келгені қатты қайғырды. 11 Мен Иерусалимге келдім, сонда үш күн болдым. 12 Түнде тұрдым, мен қасымда бірнеше адам болдым. Иерусалимде Құдайымның жүрегіме не қойғанын ешкімге де айтқан жоқпын: қасымда мен мінген аңнан басқа ешбір аң болған жоқ. 13 Мен түнде аңғардың қақпасының жанынан, айдаһар құдығы мен тезек саңылауының алдына шығып, Иерусалимнің қираған қабырғаларын және оның қақпалары өртеніп жатқанын көрдім. 14 Содан кейін мен бұлақ қақпасы мен патшаның бассейніне бардым, бірақ астымда аңның өтетін жері жоқ еді. 15 Содан мен түнде өзеннің жағасына шығып, қабырғаны қарап шықтым да, артқа бұрылып, аңғардың қақпасынан кірдім де, қайта оралдым. 16 Әміршілер менің қайда барғанымды және не істегенімді білмеді. Мен мұны яһудилерге де, діни қызметкерлерге де, ақсүйектерге де, басшыларға да, жұмыс істейтін басқаларға да айтқан жоқпын. 17 Сонда мен оларға былай дедім: «Сендер көріп тұрсыңдар, біздің қиналып жатқанымызды, Иерусалим қаңырап, оның қақпалары отқа оранды. 18 Сонда мен оларға Құдайымның маған игі қолы туралы айттым. Сондай-ақ патшаның маған айтқан сөздері. Олар: «Тұрып, тұрғызайық», – деді. Сондықтан олар осы игі іске қолдарын нығайтты. 19 Бірақ хорондық Санбаллат, құл, аммондық Тобиях және араб Гешем мұны естігенде, бізді мысқылдай күлді де, менсінбей: «Бұл не істеп жатырсыңдар? патшаға қарсы шығасың ба? 20 Сонда мен оларға былай деп жауап бердім: — Көктегі Құдай, ол бізді гүлдендіреді. Сондықтан біз оның қызметшілері тұрамыз және тұрғызамыз, бірақ Иерусалимде сендерге ешқандай үлес те, құқық та, ескерткіш те жоқ. 3-ТАРАУ 1 Содан бас діни қызметкер Елияшип діни қызметкерлер ағаларымен бірге көтеріліп, қойлар қақпасын тұрғызды. Олар оны қасиетті етіп, есіктерін орнатты. Олар оны Меах мұнарасына дейін, Хананел мұнарасына дейін қасиетті етті.