Kitab Kapindho saka Pangon Hermas, sing diarani Prentah-Prentahe
9 Nanging nèk kowé wis krungu kuwi, kowé ora mratobat, nanging malah nambahi dosa-dosamu, kowé bakal diukum déning Panjenengané. 10 Kabèh iki prentahé Pangon, malaékat tobat, supaya daktulis.
PAMBUKA
PRANATA 1
1 Nalika aku wis rampung ndedonga ing omah lan lungguh ing amben, ana wong lanang teka karo raut wajah sing alim, kaya pangon, nganggo jubah putih, nggawa tas ing gegere lan teken ing tangane, banjur ngucapake salam marang aku. 2 Aku mbales salamé, lan dhèwèké langsung lungguh ing sandhingku, lan kandha, "Aku diutus déning utusan sing mulya kuwi, supaya aku manggon karo kowé sajroné uripmu sing isih ana." 3 Nanging aku ngira dhèwèké teka kanggo nyoba aku, lan aku kandha marang dhèwèké, "Sapa kowé? Amarga aku ngerti sapa sing wis dipasrahké marang aku." Dhèwèké kandha marang aku, "Apa kowé ora kenal karo aku?" Aku mangsuli ora. Aku iki, ujare, pangon sing wis dipasrahké marang kowé." 4 Nalika dhèwèké isih ngomong, raine malih; lan nalika aku ngerti yèn dhèwèké sing wis dipasrahké marang aku, aku isin, lan aku dumadakan wedi, lan aku sedhih banget, amarga aku wis ngomong kanthi bodho marang dhèwèké. 5 Nanging panjenengané ngandika marang aku, "Aja isin, nanging tampanana kekuwatan ing pikiranmu, liwat prentah-prentah sing bakal dakwenehake marang kowé." Amarga, ujare, "Aku diutus kanggo nuduhake marang kowé kabèh bab sing wis kokdeleng sadurungé, nanging luwih-luwih bab-bab sing paling migunani kanggo kowé." 6 Lan sing pertama, tulisen prentah lan perumpamaanku, liyane kudu kok tulis kaya sing bakal daktuduhake marang kowe. Nanging mulane aku njaluk kowe nulis prentah lan perumpamaanku dhisik, supaya kanthi kerep maca prentahprentahku, kowe bisa luwih gampang ngelingi. 7 Sawisé kuwi aku nulis prentah lan perumpamaané, kaya sing dipréntahaké marang aku. 8 Manawa kowé wis ngrungokaké lan nindakaké kanthi temen-temen, sarta nglakoni miturut piwulang-piwulang mau kanthi ati kang resik, kowé bakal nampa apa sing wis dijanjekaké déning Gusti marang kowé.
1 Kaping pisan, percayaa menawa ana siji Gusti Allah sing nitahake lan mbentuk samubarang saka ora ana apa-apa dadi sawijining makhluk. 2 Panjenengané mangerteni samubarang, lan mung Maha Agung, ora bisa dingerteni déning sapa waé. 3 Sing ora bisa ditegesi nganggo tembung apa wae, utawa ora bisa digagas nganggo pikiran. 4 Mulané, padha precayaa marang Panjenengané; lan wedia marang Panjenengané; lan supaya wedi marang Panjenengané, padha nyingkiri sakèhing piala. 5 Jaga iki kabèh, lan buwangen sakèhing hawa nepsu lan piala saka kowé, lan nganggoa kabeneran, lan kowé bakal urip kanggo Gusti Allah, yèn kowé netepi prentah iki. PRANATA 2 1 Panjenengané ngandika marang aku, "Kowé kudu polos lan ora nyamar; kowé bakal kaya bayi sing ora ngerti piala sing ngrusak uripé manungsa." 2 Utamane aja nganti kowe ngucapake bab ala marang sapa wae, utawa gelem ngrungokake sapa wae sing ngucapake bab ala marang sapa wae. 3 Amarga yen kowe ora nggatekake iki, kowe sing ngrungokake uga bakal melu dosane wong sing ngucapake piala, amarga percaya karo fitnah kasebut, lan kowe uga bakal duwe dosa, amarga kowe percaya karo wong sing ngucapake piala marang sadulurmu. 4. Ngremehake iku bab sing ngrusak; roh jahat sing ora tetep; sing ora tau tentrem, nanging tansah ana ing pacoban. Mulane, aja nganti nglakoni iku, lan tansah njaga tentrem karo sadulurmu. 5. Ngagema kasetyan suci kang tanpa dosa, nanging kabeh kebak kabungahan; lan tindakna kabecikan saka pegaweyanmu.
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
6. Wenehana tanpa pilih kasih marang saben wong sing kekurangan, aja mangu-mangu sapa sing kokwenehi. 7 Nanging wenehana marang kabeh wong, amarga Gusti Allah bakal ngongkon kita menehi marang kabeh wong, saka kabeh peparinge dhewe. Mula, wong-wong sing nampa bakal menehi tanggung jawab marang Gusti Allah, kenapa dheweke nampa lan kanggo apa tujuane. 8 Lan wong-wong sing nampa tanpa butuh, bakal menehi tanggung jawab babagan iku; nanging wong sing menehi bakal ora salah. 9 Amarga dhèwèké wis netepi kuwajibané kaya sing ditampa saka Gusti Allah; ora milih sapa sing kudu diwènèhi, lan sapa sing ora. Lan pelayanan iki ditindakaké kanthi prasaja lan kanggo kamulyané Gusti Allah. 10 Mulané, turutana prentah iki kaya sing wis Dakwenehake marang kowé, supaya pamratobatmu katon tulus, lan supaya kabecikan teka ing omahmu; lan nduwèni ati sing resik. PRANATA 3 1 Panjenengane banjur ngandika marang aku: “Tresnaa marang kayekten; lan kabeh tembung kang metu saka cangkemmu iku bener.” 2 Supaya roh sing diparingake Gusti Allah supaya manggon ing awakmu bisa ditemokake bener tumrap kabeh wong; lan Gusti Allah dimulyakake, sing wis maringi roh kaya ngono marang kowe: amarga Gusti Allah iku bener ing kabeh pangandikane, lan ora ana goroh ing Panjenengane. 3 Mulané, wong-wong sing goroh iku padha nyélaki Gusti, lan dadi rampog Gusti, ora ngaturaké marang Gusti Allah apa sing wis ditampa saka Panjenengané. 4 Amarga wong-wong mau wis nampa roh suci tanpa goroh: Mulané, nèk wong-wong mau nganggep roh suci kuwi goroh, wong-wong mau wis najisaké apa sing wis dipasrahaké déning Gusti marang wong-wong mau, lan dadi tukang ngapusi. 5 Nalika aku krungu iki, aku nangis kelara-lara; lan nalika dhèwèké weruh aku nangis, dhèwèké kandha marang aku, "Yagéné kowé nangis?" Aku banjur mangsuli, "Amarga, Pak, aku ragu apa aku isa slamet?" 6 Dhèwèké takon marang aku, "Ngapa?" Aku mangsuli, "Amarga, Pak, aku ora tau ngomong sing bener sajrone uripku; nanging tansah urip kanthi ngapusi, lan ngakoni goroh minangka bebener marang kabeh wong; lan ora ana wong sing mbantah aku, nanging kabeh wong percaya karo omonganku. Kepiye carane aku bisa urip, amarga aku wis tumindak kaya ngene iki?" 7 Panjenengané banjur ngandika marang aku, "Pikiranmu iku becik lan bener. Amarga kowé, minangka abdiné Gusti Allah, kudune urip ing sajroning kayekten, lan ora nyampuraké ati nurani sing ala karo roh kayekten, lan ora nggawé susah Rohé Gusti Allah sing suci lan sejati." 8 Aku banjur mangsuli, "Pak, kula dereng nate mirengaken bab-bab punika kanthi tliti." Panjenengane mangsuli, "Saiki panjenengan sampun mirengaken: Wiwit saiki, mugi-mugi bab-bab ingkang panjenengan ucapaken rumiyin goroh kangge urusan panjenengan, saged dipunpuji dening kayekten panjenengan sapunika."
9Awit bab-bab iku uga bisa dianggep bener, yen ing wektu sing bakal teka kowe ngucapake kayekten; lan kanthi mengkono kowe bisa nggayuh urip. 10 Sapa waé sing ngrungokaké lan nindakaké prentah iki, sarta nyingkir saka sakèhing goroh, wong kuwi bakal urip kanggo Gusti Allah. PRANATA 4 1 Salajengipun, pangandikanipun, “Aku dhawuh marang kowe, supaya kowe njaga kasucianmu; lan aja nganti kowe nglilani pikirane bab omah-omah liyane, utawa bab laku jina, mlebu ing atimu: amarga pikirane kaya ngono iku ngasilake dosa gedhe. 2 Nanging kowé tansah éling marang Gusti, lan kowé ora bakal nglakoni dosa. Amarga yèn kowé duwé pikiran ala kaya ngono, kowé bakal nglakoni dosa gedhé; lan wongwong sing nindakaké kaya ngono bakal nurut dalané pati. 3 Mulané, ati-ati lan aja nganti ana pikiran kaya ngono; amarga ing ngendi wong mursid duwé kasucèn, ing kono pikiran ala ora bakal tau muncul. 4 Aku banjur matur marang panjenengane, “Pak, keparenga kula matur sekedhap.” Panjenengane ndhawuhi kula supados matur terus.” Aku banjur mangsuli, “Pak, manawi wonten tiyang ingkang setya wonten ing Gusti gadhah garwa, lajeng kepanggih kaliyan garwanipun nalika selingkuh, menapa tiyang ingkang taksih gesang sesarengan kaliyan garwanipun nglampahi dosa?” 5 Lan dhèwèké kandha marang aku, Anggeré dhèwèké ora ngerti dosané, dhèwèké ora nglakoni kesalahan nalika urip karo dhèwèké; nanging nèk ana wong lanang sing ngerti nèk bojoné wis nglakoni dosa, lan dhèwèké ora gelem mratobat saka dosané, nanging isih terus laku jina, lan ana wong lanang sing tetep urip karo dhèwèké, dhèwèké bakal dadi salah amarga dosané, lan mèlu laku jina karo dhèwèké. 6 Aku banjur takon marang dhèwèké, "Dadi, apa sing kudu ditindakake, yèn wong wadon mau isih nglakoni dosa?" Wangsulané, "Bojoné kudu megat bojoné, lan bojoné kudu urip dhéwékan." Nanging yèn wong lanang mau megat bojoné lan omah-omah karo wong liya, wong lanang mau uga laku jina." 7 Aku takon, "Kepriye yen wong wadon sing wis dipisahake mau mratobat lan gelem bali menyang bojone, apa dheweke ora bakal ditampa dening bojone?" Dheweke mangsuli, "Inggih; lan yen bojone ora gelem nampa dheweke, dheweke bakal nglakoni dosa lan nglakoni dosa gedhe marang awake dhewe; nanging dheweke kudu nampa wong sing nglakoni dosa kasebut, yen dheweke mratobat; mung ora kerep." 8 Amarga para abdine Gusti Allah mung ana siji tobat. Lan mulane wong lanang sing megat bojone ora kena njupuk bojo liyane, amarga bojone bisa uga tobat. 9 Tumindak iki padha ing wong lanang lan wong wadon. Saiki wong-wong mau laku jina, ora mung sing ngrusak awake dhewe, nanging uga nggawe reca. Mulane, yen ana wong wadon sing terus nglakoni apa wae kaya iki, lan ora mratobat, tinggalen dheweke, lan aja urip bareng karo dheweke, yen ora, kowe uga bakal melu dosane. 10 Mulané, wong lanang lan wong wadon kudu tetep ora omah-omah, amarga wong-wong kaya ngono kuwi bisa mratobat.
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
11 Ing bab iki aku ora menehi alesan kanggo nindakake bab-bab iki; nanging luwih becik supaya sapa wae sing wis gawe salah, aja gawe salah maneh. 12 Nanging kanggo dosa-dosané sing biyèn, Gusti Allah sing nduwèni kuwasa marasake awaké dhéwé bakal maringi tamba; amarga Panjenengané nduwèni kuwasa tumrap samubarang kabèh. 13 Aku takon maneh marang dhèwèké lan kandha, "Amarga Gusti Allah nganggep aku pantes supaya kowé tetep manggon karo aku, mulané kowé bisa ngomong sawetara tembung karo aku, amarga aku ora ngerti apa-apa, lan atiku wis atos amarga omonganku sadurungé; lan bukakna pangertènku amarga aku bodho banget, lan ora ngerti apa-apa." 14 Panjenengané banjur mangsuli, "Aku iki abdining tobat, lan maringi pangertèn marang saben wong sing mratobat. Apa kowé ora nganggep mratobat iku prekara sing wicaksana? Amarga wong sing nglakoni mangkono bakal éntuk pangertèn sing gedhé." 15 Amarga dhèwèké ngerti yèn dhèwèké wis nglakoni dosa lan nindakaké piala ana ing ngarsané Gusti, lan dhèwèké kelingan ing sajroning atiné yèn dhèwèké wis nglakoni dosa, lan mratobat lan ora nindakaké piala manèh, nanging nindakaké apa sing becik, lan ngasoraké nyawané lan nandhang sangsara, amarga dhèwèké wis nglakoni dosa. Mulané kowé weruh yèn mratobat iku kawicaksanan sing gedhé. 16 Aku banjur matur marang panjenengane, "Mulanipun, Gusti, kula nyinaoni samukawis kanthi tliti, amargi kula punika tiyang dosa, supados kula saged mangertos punapa ingkang kedah kula tindakaken supados kula saged gesang; amargi dosa-dosa kula kathah." 17 Panjenengané ngandika marang aku, "Kowé bakal urip angger kowé netepi pepakon-pepakonku iki." Lan sapa waé sing ngrungokaké lan nindakaké pepakon-pepakon iki bakal urip kanggo Gusti Allah." 18 Aku banjur kandha marang dhèwèké, "Aku wis krungu saka sawetara guru, yèn ora ana pertobatan liyané kajaba baptis; nalika kita mudhun menyang banyu, lan nampa pangapuraning dosa kita; lan sawisé kuwi, kita ora kudu nglakoni dosa manèh, nanging urip kanthi suci." 19 Panjenengané banjur ngandika marang aku, "Kowé wis diwulang kanthi bener." Nanging saiki kowé wis nyinaoni kabèh kanthi tliti, aku uga bakal nduduhaké iki marang kowé: nanging ora supaya wong-wong sing bakal percaya utawa sing wis percaya marang Gusti Allah bisa nglakoni dosa. 20 Sabab wong-wong sing lagi waé percaya, utawa sing bakal percaya manèh, ora bakal mratobat saka dosa-dosané, kajaba mung bakal diapura. 21 Nanging tumrap wong-wong sing wis katimbalan supaya percaya, lan wiwit tiba ing dosa gedhe, Gusti Allah wis netepake tobat, amarga Gusti Allah ngerti pikirane ati saben manungsa, lan kelemahane, lan maneka warna piala Iblis, sing tansah ngrancang tumindak nglawan para abdine Gusti Allah, lan kanthi niat ala masang jebakan kanggo dheweke. 22 Mulané Gusti Allah kang welas asih marang titah-titahé, lan wis netepaké tobat kuwi, sarta maringi aku kekuwatan kanggo nglakoni kuwi. Mulané aku kandha marang kowé, nèk ana wong sing nglakoni panggilan sing gedhé lan suci kuwi, banjur digodha déning Iblis lan dosa,
dhèwèké mung tau tobat sapisan. Nanging nèk dhèwèké kerep nglakoni dosa lan mratobat, kuwi ora bakal migunani kanggo wong kuwi; amarga dhèwèké ora bakal bisa urip kanggo Gusti Allah. 23 Aku banjur matur, "Pak, kula sampun gesang malih amargi kula sampun ngrungokaken dhawuh-dhawuh punika kanthi sregep. Amargi kula mangertos bilih manawi kula boten nambahi dosa-dosa kula malih, kula badhe wilujeng." 24 Panjenengané banjur ngandika, "Kowé bakal slamet: lan kabèh wong liyané, sing netepi pepakon-pepakon iki, bakal slamet." 25 Aku banjur matur maneh marang panjenengane: “Gusti, amargi panjenengan mirengaken kanthi sabar, mugi kersa paring pitedah dhateng kula satunggal bab malih.” Panjenengane ngandika, “Kandhaa dhateng kula, punapa punika?” 26 Aku takon, "Yen ana wong lanang utawa wadon sing mati, lan wong sing isih urip nikah maneh, apa dheweke dosa?" Wong sing nikah ujar, "ora dosa": nanging, yen dheweke tetep lajang, dheweke bakal entuk pakurmatan gedhe ing ngarsane Gusti." 27 Mulané, jagaa kasucèn lan andhap asormu, lan kowé bakal urip kanggo Gusti Allah. Wiwit saiki, tindakake apa sing dakkandhakake lan dakprentahake marang kowé, wiwit aku diserahake marang kowé, lan manggon ing omahmu. 28 Kaya mangkono dosa-dosamu sing biyen bakal diapura, yen kowe netepi pepakon-Ku iki. Lan kaya mangkono uga kabeh wong liya bakal diapura, sing netepi pepakon-Ku iki. PRANATA 5 1 Sabar, ujare, lan sabar; supaya kowé bisa nguwasani kabèh tumindak ala, lan bakal ngrampungi kabèh kabeneran. 2 Amarga yen kowe sabar, Roh Suci sing manggon ing kowe bakal suci, lan ora bakal peteng dening roh jahat; nanging yen kowe kebak kabungahan, kowe bakal saya gedhe, lan kowe bakal ngrasakake nikmat ing awakmu, lan ngladeni Gusti kanthi kabungahan lan tentrem rahayu. 3 Nanging nèk kowé nesu, Roh Suci sing ana ing njero kowé bakal langsung diluruské lan ngupaya ninggal kowé. 4 Amarga dhèwèké kecekel déning roh jahat, lan ora nduwé kamardikan kanggo ngladèni Gusti kaya sing dikarepaké, amarga dhèwèké sedhih banget amarga nesu. Mulané, nalika loro roh iki manggon bebarengan, iku ngrusak manungsa. 5 Kaya dene wong njupuk apsintus sethithik, banjur dilebokake ing wadhah madu, madune bakal rusak kabeh; lan madu sing akeh banget bakal rusak dening apsintus sing sithik banget, lan ilang rasa legi madune, lan ora ditampa maneh dening Gustine amarga madune dadi pait, lan ora ana gunane. 6 Nanging yen ora ana apsintus sing dilebokake ing madu, iku bakal legi lan migunani kanggo Gustine. Mangkono uga kasabaran luwih legi tinimbang madu, lan migunani kanggo Gusti sing manggon ing kono. 7 Nanging nesu iku ora ana gunané. Mulané, yèn nesu dicampur karo sabar, jiwa bakal susah, lan pandongané ora ana gunané ing ngarsané Gusti Allah.
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
8 Aku banjur matur marang panjenengane: “Pak, kula kepéngin mangertos dosaning nesu, supados kula saged nyingkir saking dosa punika.” Panjenengane banjur ngandika dhateng kula, “Kowé bakal mangertos; lan manawi kowé boten nyingkir saking dosa punika, kowé badhé kelangan pangarep-arepmu kaliyan sakulawargamu. Pramila, nyingkir saking dosa punika.” 9 Amarga Aku, utusan kabeneran, nunggil karo kowé; lan kabèh wong sing nyingkir saka iku, kabèh sing mratobat kanthi gumolonging ati, bakal urip kanggo Gusti Allah; lan Aku bakal nunggil karo wong-wong mau, lan bakal njaga kabèh wong mau. 10 Sabab kabèh wong sing wis mratobat wis dibeneraké déning utusan sing paling suci, sing dadi abdi kaslametan. 11 Lan saiki, ujare, rungokna pialane nesu; kepiye ala lan nglarani, lan kepiye nesu nggulingake para abdine Gusti Allah; amarga nesu ora bisa nglarani wong-wong sing kebak iman amarga kekuwatane Gusti Allah ana ing antarane wong-wong mau; nanging nesu nggulingake wong-wong sing ragu-ragu, lan wong-wong sing ora duwe iman. 12 Amarga saben ndeleng wong kaya ngono, atiné bakal kebak rasa getir; mula wong lanang utawa wadon bakal nandhang lara ati tanpa alesan, tanpa alesan urip, tanpa alesan kanggo nyukupi kebutuhan urip, tanpa alesan kanggo ngomong sing ora ana gunane, tanpa alesan kanggo melu-melu; tanpa alesan amarga kanca, tanpa alesan kanggo utang, tanpa alesan kanggo perkara liya sing ora perlu. 13 Amarga bab-bab iki bodho, ora perlu, lan muspra kanggo para abdine Gusti Allah. Nanging katentreman iku kuwat lan meksa; lan nduweni kekuwatan gedhe, lan lungguh kanthi jembar; bungah, bungah ing katentreman; lan tansah ngluhurake Gusti Allah kanthi andhap asor. 14 Lan sabar iki manggon karo wong-wong sing kebak iman. Nanging nesu iku bodho, entheng, lan kosong. Saiki rasa sengit dituwuhake saka kebodhoan; dening rasa sengit, nesu; dening nesu, nesu. Lan nesu iki muncul saka akeh prinsip ala, nindakake dosa gedhe lan ora bisa diobati. 15 Amarga nalika kabeh iki ana ing wong sing padha ing ngendi Roh Suci manggon, wadhah kasebut ora bisa nahan, nanging kebanjiran: lan amarga Roh sing lembut ora bisa tetep karo sing ala; Roh kasebut lunga lan manggon karo wong sing andhap asor. 16 Mulané, nalika roh suci wis ora ana ing njero wong sing manggon roh suci mau, wong mau bakal kekurangan Roh Suci, lan sawisé iku bakal kebak roh-roh jahat, lan bakal wuta déning pikiran-pikiran ala. Kaya mangkono uga tumrap kabèh wong sing nesu. 17 Mulané, aja nganti kowé nesu lan kudu tetep tenang, lan lawanen rasa nesu; supaya kowé bakal ditemoni déning Gusti Allah kanthi andhap asor lan suci. Mulané, ati-ati supaya kowé ora nglirwakaké prentah iki. 18 Amarga yen kowé netepi prentah iki, kowé uga bakal bisa netepi prentah-prentah liyané sing bakal dakprentahake marang kowé. 19 Mulané, saiki kowé kudu nguwatké awakmu dhéwé ing prentah-prentah iki, supaya kowé bisa urip kanggo Gusti Allah. Lan sapa waé sing netepi prentah-prentah iki bakal urip kanggo Gusti Allah.
PRANATA 6 1 Aku wis mrentahake marang kowe, ujare, ing prentahprentahku sing pertama, supaya kowe tetep iman, wedi, lan mratobat. Inggih, Pak, ujare aku. 2 Panjenengané nerusaké: Nanging saiki aku bakal nuduhaké marang kowé kautamané prentah-prentah iki, supaya kowé ngerti akibaté; kepriyé prentah-prentah iki diwènèhaké marang wong sing adil lan wong sing ora adil. 3 Mulané kowé precayaa marang wong mursid, nanging aja ngandel marang wong duraka. Amarga kabeneran njaga dalan sing bener, nanging duraka njaga dalan sing ala. 4 Mulané, tetepa ing dalan sing bener, lan tinggalna apa sing ala. Amarga dalan sing ala ora ana pungkasane sing apik, nanging akèh watu sandhungan; dalan iku atos lan kebak eri, lan ndadékaké karusakan; lan iku nglarani saben wong sing mlaku ing kono. 5 Nanging wong-wong sing lumaku ing dalan sing bener, lumaku kanthi tentrem, lan tanpa rasa salah; amarga dalan iku ora atos utawa eri. 6 Mulané kowé weruh kepriyé carané mlaku ing dalan iki. Mulané kowé kudu lunga, ujare, lan kabèh wong liyané, sing pretyaya marang Gusti Allah kanthi gumolonging ati, bakal ngliwati dalan iki. 7 Lan saiki, ujare, mangerteni dhisik apa sing kalebu iman. Ana loro malaikat karo manungsa; siji malaikat kabeneran, sijine malaikat duraka. 8 Aku banjur matur marang dhèwèké, "Gusti, kepriye kula saged mangertos bilih wonten kalih malaékat ingkang kados mekaten wonten ing ngarsanipun manungsa?" Wangsulané, "Rungokna lan pahami." 9. Malaékat kabeneran iku alus lan andhap asor, alus, lan meneng. Mulané, nalika dhèwèké mlebu ing atimu, dhèwèké langsung ngomong karo kowé babagan kabeneran, andhap asor, kesucian, kabecikan, pangapura, sedekah, lan takwa. 10 Nalika kabeh iki mlebu ing atimu, ngertenana yen malaekat kabeneran ana ing sisihmu. Mulane, rungokna malaekat iki lan pakaryane. 11 Sinaua uga pakaryane malaekat duraka. Kapisane dheweke iku sengit, nesu, lan bodho; lan pakaryane ala, lan ngrusak para abdine Gusti Allah. Mula, nalika prekaraprekara iki mlebu ing atimu, kowe bakal ngerti saka pakaryane, yen iki malaekat duraka. 12 Aku banjur matur marang panjenengane, "Gusti, kepriye carane kula mangertos bab-bab punika?" ujare, "Rungokna lan pahami." Nalika panjenengan nandhang nesu, utawa rasa sengit, ngertenana yen panjenengane wonten ing salebeting panjenengan. 13 Uga nalika kowé kepéngin mangan akèh barang, mangan panganan sing paling énak lan mabuk; nalika kowé tresna marang apa sing dadi duwèké wong liya, umuk, akèh omongan, ambisi, lan liya-liyané, nekani kowé. 14 Mulané, nalika kowé nemoni prakara-prakara iki, kowé kudu ngerti nèk malaékat panganiaya kuwi ana ing ngarsané Gusti Allah. Mulané, kowé kudu nyingkiri kabèh mau, lan aja ngandel marang Panjenengané, merga pakaryané ala lan ora dadi abdiné Gusti Allah. 15 Mulané, iki pakaryané malaékat loro iki. Saiki kowé padha ngertèni lan precayaa marang malaékat kabeneran, amarga piwulangé iku becik.
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
16Awit aja nganti ana wong kang seneng banget; nanging yen pikirane malaekat liyane muncul ing atine, wong lanang utawa wadon iku mesthi kudu nglakoni dosa. 17 Nanging aja nganti wong lanang utawa wadon dadi duraka, yen tumindake malaekat kabeneran mlebu ing atine, wong lanang utawa wadon kudu nindakake kabecikan. 18 Mulané kowé weruh kepriyé beciké ngetutaké malaékat kabeneran. Mulané, yèn kowé ngetutaké dhèwèké, lan manut marang pakaryané, kowé bakal urip kanggo Gusti Allah. Lan sapa waé sing manut marang pakaryané, bakal urip uga kanggo Gusti Allah. PRANATA 7 1 Wedi marang Gusti Allah, ujare, lan netepi pepakone. Amarga yen kowe netepi pepakone, kowe bakal dadi kuwat ing saben pakaryan, lan kabeh pakaryanmu bakal dadi apik banget. Amarga kanthi wedi marang Gusti Allah, kowe bakal nindakake kabeh kanthi becik. 2 Iki rasa wedi sing kudu kokrasakake supaya kowe bisa slamet. Nanging aja wedi marang Iblis: amarga yen kowe wedi marang Gusti, kowe bakal nguwasani Panjenengane; amarga Panjenengane ora duwe kekuwatan. 3 Manawa Panjenengane ora nduweni kekuwatan, Panjenengane uga ora perlu diwedeni. Nanging wong kang nduweni kekuwatan kang gedhe, Panjenengane kudu diwedeni: amarga saben wong kang nduweni kekuwatan, kudu diwedeni. Nanging wong kang ora nduweni kekuwatan bakal disengiti dening saben wong. 4 Wedi marang pakaryané Iblis, amarga iku ala. Amarga kanthi wedi marang Gusti, kowé bakal wedi lan ora nindakake pakaryané Iblis, nanging njaga awakmu saka iku. 5 Mulané ana rasa wedi kang kaping pindho; yèn kowé ora gelem nindakaké piala, wedia marang Pangéran lan kowé ora bakal nindakaké. Nanging yèn kowé arep nindakaké kabecikan, rasa wedi marang Pangéran iku kuwat, gedhé, lan mulya. 6 Mulané, wedia marang Gusti Allah lan kowé bakal urip: lan sapa waé sing wedi marang Panjenengané, lan netepi pepakoné, uripé ana ing ngarsané Gusti Allah. Nanging wong sing ora netepi pepakoné, uripé ora ana ing pepakoné. PRANATA 8 1 Aku wis ngandhani kowé, ujare, yèn ana rong jinis titah saka Pangéran, lan ana pantang kaping pindho. Mulané kowé kudu nyingkiri sawetara bab, lan ora karo liyané. 2 Aku mangsuli, "Pak, paringana pitedah dhateng kula, menapa ingkang kedah kula tinggalaken, lan menapa ingkang boten." Rungokna," ujare. "Singkirna saka piala, lan aja nindakaken; nanging aja nyingkiri kabecikan, nanging lakoni. Amarga yen sampeyan nyingkiri kabecikan, lan ora nindakaken, sampeyan bakal dosa. Mulané, nyingkiri saka kabeh piala, lan sampeyan bakal ngerti kabeh kabeneran." 3 Aku takon, "Apa wae perkara ala sing kudu dakhindari?" Dheweke kandha, "Rungokna," ujare: "saka laku jina, saka mabuk, saka kerusuhan, saka mangan kakehan, saka kemewahan lan tumindak ora jujur, saka umuk, saka penipuan, saka goroh, saka fitnah, saka kemunafikan, saka ngelingi ciloko, lan saka kabeh omongan ala."
4 Amarga iki minangka tumindak duraka, sing kudu disingkiri dening abdine Gusti Allah. Amarga wong sing ora bisa nyingkiri awake dhewe saka iki, ora bisa urip kanggo Gusti Allah. 5 Nanging rungokna, ujare, apa sing bakal kedadeyan saka bab-bab kaya ngene iki: amarga pancen isih akeh maneh sing kudu disingkiri dening abdine Gusti Allah. Saka nyolong, lan ngapusi; saka paseksi palsu, saka keserakahan, saka gumunggung, lan kabeh bab liyane sing padha. 6 Apa iki kabeh katon ala apa ora tumrap kowe? Pancen ala banget tumrap para abdine Gusti Allah. Mulane, abdine Gusti Allah kudu nyingkiri kabeh tumindak iki. 7 Mulané, aja nganti kowé nglakoni iku kabèh, supaya kowé bisa urip kanggo Gusti Allah, lan katulis ing antarané wong-wong sing ora nglakoni iku. Lan kaya ngéné iki sing wis tak tuduhaké marang kowé bab-bab apa sing kudu kokhindari: saiki sinaua saka apa sing ora kena kokhindari. 8 Aja padha nyingkiri tumindak becik, nanging lakoni. Rungokna, ujare, apa kabecikan saka tumindak becik sing kudu koklakoni, supaya kowe bisa slamet. Sing pertama yaiku iman; wedi marang Gusti; katresnan; kerukunan; keadilan; bebener; sabar; lan kesucian. 9 Ora ana sing luwih becik tinimbang bab-bab iki ing uripé manungsa; sing bakal netepi lan nindakake bab-bab iki sajrone uripé. Rungokna sabanjure apa sing bakal kedadeyan sawise iki. 10 Ngladèni para randha; ora ngremehake bocah yatim lan wong miskin; nebus para abdiné Gusti Allah saka kabutuhan; dadi wong sing seneng nampa tamu; (amarga ing seneng nampa tamu kadhangkala ana woh sing gedhe) ora dadi wong sing padu, nanging meneng waé. 11 Dadi andhap asor tinimbang wong liya; ngajeni wong tuwa; usaha dadi wong bener; ngajeni paseduluran; sabar; ora nyingkirake wong-wong sing wis murtad saka iman, nanging mratobat lan nggawe dheweke semangat; menehi pitutur marang wong-wong dosa; ora nindhes wong-wong sing duwe utang marang kita; lan kabeh perkara liyane sing padha. 12 Apa iki kabeh kokanggep becik apa ora? Aku banjur takon, "Apa ana sing luwih becik tinimbang tembungtembung iki?" "Mula, uripa miturut pepakon-pepakon iki, lan aja nganti nyimpang saka iku. Amarga yen kowe netepi kabeh pepakon iki, kowe bakal urip kanggo Gusti Allah." Lan kabeh wong sing netepi pepakon iki bakal urip kanggo Gusti Allah." PRANATA 9 1 Panjenengané ngandika manèh marang aku; Aja mangumangu lan aja takon babar pisan, nalika kowé nyuwun apaapa marang Gusti; mikira ing sajroning atimu: kepriyé aku bisa njaluk apa-apa marang Gusti lan nampa iku, amarga aku wis dosa banget marang Panjenengané? 2 Aja mikir kaya ngono, nanging mratobat marang Gusti kanthi gumolonging atimu, lan nyuwuna marang Panjenengane tanpa mangu-mangu, lan kowe bakal ngerti sih-rahmate Gusti; kepiye Panjenengane ora bakal nilar kowe, nanging bakal netepi panyuwunmu. 3Awit Gusti Allah ora kaya manungsa, sing ngeling-eling marang cilaka sing wis ditampa; nanging Panjenengane nglalekake cilaka, lan welas asih marang titahipun.
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
4 Mulané, sucikna atimu saka sakèhing piala ing donya iki; lan turutana prentah-prentah sing wis dakwènèhaké marang kowé saka Gusti Allah; lan kowé bakal nampa apa waé sing apik sing koksuwun, lan ora ana sing kurang saka kabèh panyuwunanmu, yèn kowé nyuwun marang Gusti tanpa mangu-mangu. 5 Nanging wong-wong sing ora kaya ngono, ora bakal oleh apa sing dijaluk. Amarga wong-wong sing kebak iman njaluk kabeh perkara kanthi yakin, lan nampa saka Gusti, amarga dheweke njaluk tanpa mangu-mangu. Nanging wong sing mangu-mangu, meh ora bakal urip kanggo Gusti Allah, kajaba dheweke mratobat. 6 Mulané, sucikna atimu saka rasa mangu-mangu, lan nganggoa iman, lan percaya marang Gusti Allah, lan kowé bakal nampa kabèh sing koksuwun. Nanging yèn kowé kepéngin njaluk lan ora langsung nampa, aja ragu-ragu, amarga kowé durung nampa panyuwunmu. 7 Amarga bisa uga kowé ora bakal nampa iku kanthi cepet kanggo pacobanmu, utawa amarga dosa sing ora kokngerteni. Nanging aja mandheg nyuwun, lan kowé bakal nampa. Yen ora, yen kowé mandheg nyuwun, kowé bakal sambat marang awakmu dhéwé, lan dudu marang Gusti Allah, yèn Panjenengané ora maringi apa sing kokkarepaké. 8 Mulané, coba pikiren rasa ragu iki, betapa kejem lan mbebayaniné; lan kepriyé rasa ragu iki nyingkiraké akèh wong saka iman, sing setya lan teguh banget. Amarga rasa ragu iki minangka putriné Iblis, lan tumindak ala banget marang para abdiné Gusti Allah. 9 Mulané, kowé bakal nguwasani iku ing saben wektu. Nganggoa iman sing kuwat lan kuwat: amarga iman janji marang samubarang lan nyempurnakaké samubarang. Nanging ragu-ragu ora bakal percaya, manawa iku bakal entuk apa-apa, kanthi kabeh sing bisa ditindakake. 10 Mulané kowé weruh, ujare, kepriyé iman asalé saka ndhuwur, saka Gusti Allah; lan nduwèni kekuwatan gedhé. Nanging mangu-mangu iku roh kadonyan, lan asalé saka Iblis, lan ora nduwèni kekuwatan. 11 Mulané, kowé kudu njaga kautaman iman, lan aja mangu-mangu, amarga ora ana kautamané, lan kowé bakal urip kanggo Gusti Allah. Lan kabèh wong sing nindakké bab-bab iki bakal urip kanggo Gusti Allah. PRANATA 10 1. Singkirna kabeh rasa sedhih saka kowe; amarga iku sadulure rasa mangu-mangu lan nesu. Kepiye, Pak, ujare aku, iki bisa dadi sadulure kabeh iki? amarga rasa sedhih, nesu, lan mangu-mangu, miturutku beda banget siji lan sijine. 2 Lan dhèwèké mangsuli, "Apa kowé ora ngerti apa-apa?" Amarga kasusahan iku roh sing paling jahat, lan sing paling ala kanggo para abdiné Gusti Allah: Iku ngrusak roh kabèh manungsa, lan nyiksa Roh Suci; lan manèh, iku nylametaké. 3 "Pak," ujarku, "Aku iki bodho banget, lan ora ngerti babbab iki. Aku ora bisa ngerti kepiye iki bisa nyiksa, nanging uga nylametake." Rungokna," ujare, "lan mangertenia." Wong-wong sing ora tau nggoleki bebener, utawa takon babagan kamulyane Gusti Allah, nanging mung percaya, melu urusan wong-wong kafir."
4 Lan ana nabi goroh liyane sing ngrusak pikiran para abdine Gusti Allah; yaiku wong-wong sing ragu-ragu, dudu wong-wong sing percaya banget marang Gusti. Saiki wong-wong sing ragu-ragu mau padha sowan marang Panjenengane, kaya-kaya marang roh ilahi, lan takon marang Panjenengane apa sing bakal kelakon marang dheweke. 5 Lan nabi goroh iki, sing ora nduweni kekuwatan Roh Ilahi ing njero awake, njawab miturut panjaluke, lan ngisi jiwane nganggo janji miturut kekarepane. Nanging nabi kasebut iku muspra, lan njawab bab-bab sing muspra marang wong-wong sing muspra dhewe. 6 Lan apa waé sing ditakoni wong-wong sing ora jujur, dhèwèké bakal mangsuli kanthi muspra. Nanging dhèwèké ngomong kanthi jujur. Amarga sétan ngebaki dhèwèké nganggo rohé, supaya dhèwèké bisa nggulingaké sawetara wong mursid. 7 Mulané, sapa waé sing kuwat ing iman marang Gusti, lan wis nganggo kayekten, wong-wong mau ora kaiket karo roh-roh kaya ngono, nanging nyingkir saka roh-roh kuwi. Nanging wong-wong sing ragu-ragu, lan kerep mratobat kaya wong-wong kafir, padha takon karo roh-roh kuwi, lan numpuk dosa gedhé kanggo awaké dhéwé, yaiku nyembah brahala. 8 Mulané, wong-wong sing kaya ngono kuwi tansah takon marang wong-wong mau, nyembah brahala, lan wongwong kuwi bodho lan ora ngerti apa sing bener. 9Sabab saben roh sing diparingake saka Gusti Allah ora perlu dijaluk; nanging nduweni kekuwatan ilahi ngomongake kabeh saka awake dhewe; amarga dheweke asale saka ndhuwur, saka kekuwataning Allah. 10 Nanging wong sing ditakoni ngomong miturut kekarepaning manungsa, lan babagan akeh urusan liyane ing donya saiki, ora ngerti bab-bab sing ana gandhengane karo Gusti Allah. Amarga roh-roh iki peteng amarga urusan kaya ngono, rusak lan rusak. 11 Kaya wit anggur sing apik yen ora digatekake, ditindhes nganggo suket lan eri, lan pungkasane dipateni; kaya mangkono uga wong-wong sing percaya karo roh-roh kaya ngono. 12 Wong-wong mau padha tumindak lan urusan kanthi maneka warna, lan ora duwe akal sehat, lan nalika mikir bab-bab sing ana gandhengane karo Gusti Allah, dheweke ora ngerti apa-apa; nanging yen ana kesempatan krungu apa-apa bab Gusti Allah, pikirane mung ana ing pikirane dhewe. 13Nanging wong-wong sing wedi marang Gusti Allah, lan nggoleki kayekten bab Gusti Allah, kanthi pikirane manut marang Gusti Allah; padha mangerteni apa wae sing diomongake marang dheweke, lan langsung mangerteni, amarga dheweke nduweni rasa wedi marang Gusti Allah ing njero awake. 14 Amarga ing ngendi Rohé Gusti Allah manggon, ing kono uga ana akèh pangertèn sing ditambahake. Mulané, nyawijia awakmu karo Gusti Allah, lan kowé bakal ngerti kabèh perkara. 15 Saiki sinaua, he wong bodho! Kepiye rasa sedhih ngganggu Roh Suci, lan kepiye Roh Suci nylametake. Nalika wong sing ragu-ragu melu urusan apa wae, lan ora ngrampungake amarga ragu-ragu, rasa sedhih iki mlebu ing awake, lan nggawe Roh Suci sedhih, lan nggawe dheweke sedhih.
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
16. Manèh, nalika nesu nemoni wong amarga apa waé, dhèwèké bakal banget trenyuh; lan banjur rasa sedhih mlebu ing atine wong sing nesu banget, lan dhèwèké kuwatir amarga apa sing wis ditindakake, lan banjur mratobat, amarga dhèwèké wis nindakake kaluputan. 17 Mula, rasa sedhih iki koyone nggawa kawilujengan, amarga dheweke wis mratobat saka tumindak ala. Nanging loro-lorone perkara liyane, yaiku, rasa ragu lan sedhih, kaya sing wis kasebut sadurunge, ngganggu roh: rasa ragu, amarga pakaryane ora sukses: lan rasa sedhih, amarga dheweke nggawe Roh Suci nesu. 18 Mulané, ilangna rasa sedhih saka awakmu dhéwé, lan aja nggawé Roh Suci sing manggon ing kowé susah, supaya dhèwèké ora nyenyuwun marang Gusti Allah lan ninggal kowé. Amarga Rohé Gusti Allah sing diparingi manggon ing daging ora tahan karo rasa sedhih kaya ngono. 19 Mulané, nganggoa kabungahan, sing tansah ndadèkaké kowé seneng karo Gusti, lan kowé bakal bungah. Amarga saben wong sing bungah tumindak becik; lan seneng karo apa sing apik, lan sengit karo kasusahan. 20 Nanging wong kang sedhih tansah tumindak ala. Kapisan, dhèwèké tumindak ala, amarga dhèwèké nggawé sedhih Roh Suci, sing diparingaké marang manungsa, amarga sipaté bungah. Lan manèh dhèwèké tumindak ala, amarga dhèwèké ndedonga kanthi sedhih marang Gusti, lan ora ngucapké matur nuwun sing pertama marang Panjenengané babagan sih-rahmat sing wis diwènèhaké, lan ora nampa apa sing dijaluk saka Gusti Allah. 21 Pandongane wong kang sedhih ora mesthi ampuh kanggo munggah menyang misbyah Gusti Allah. Aku banjur takon marang dheweke, "Pak, kenging punapa pandongane wong kang sedhih ora nduweni kautaman kanggo munggah menyang misbyah Gusti Allah?" amarga, ujare, rasa sedhih isih ana ing atine." 22 Mulané, nalika pandongané wong lanang dibarengi karo rasa sedhih, panyuwuné ora bakal diidinake munggah menyang altaré Gusti Allah. Kaya anggur sing dicampur karo cuka, ora nduwèni rasa legi kaya biyèn; sedhih sing dicampur karo Roh Suci, ora bakal ngidinake pandongané wong lanang dadi padha karo sing sakdurungé. 23 Mulané, resikana awakmu saka rasa sedhih, yaiku rasa ala, lan kowé bakal urip kanggo Gusti Allah. Lan kabèh wong liyané bakal urip kanggo Gusti Allah, saben wong sing nyingkirake rasa sedhih lan nganggo rasa bungah. PRANATA 11 1 Panjenengané nuduhaké aku wong-wong lanang lungguh ing bangku, lan siji lungguh ing kursi: lan Panjenengané ngandika marang aku, "Apa kowé weruh sapa sing lungguh ing bangku?" Wangsulanku, "Gusti, aku weruh wong-wong mau." Panjenengané mangsuli, "Wong-wong mau wongwong sing setya; lan wong sing lungguh ing kursi iku roh kadonyan." 2 Amarga dhèwèké ora mlebu ing pakumpulané wongwong sing setya, nanging nyingkiri. Nanging dhèwèké gabung karo wong-wong sing ragu-ragu lan kosong; lan medhar wangsit marang wong-wong mau ing pojok-pojok lan papan-papan sing ndhelik; lan nyenengaké wong-wong mau kanthi ngomong miturut kabèh kekarepané atiné. 3 Sabab wong kang manggon ing antarane wadhah kosong, ora bakal rusak, nanging sing siji bakal cocog karo sijine.
Nanging nalika dheweke mlebu ing antarane wong-wong mursid, sing kebak rohing Allah, lan padha ndedonga marang Gusti, wong mau bakal kosong amarga roh kadonyan mau mabur saka dheweke, lan dheweke bisu, lan ora bisa ngomong apa-apa. 4 Kaya-kaya kowé nyimpen anggur utawa lenga ing gudang; lan ing antarane wadhah-wadhah kuwi kowé nyimpen guci kosong; lan sawisé kuwi kowé mbukak, kowé bakal nemokaké guci kosong kaya nalika kowé nutup guci mau: mangkono uga para nabi kosong nalika teka ing antarane roh-roh wong mursid, ditemokake kaya nalika teka. 5 Aku takon, "Kepriye carane manungsa bisa mbedakake iku kabeh?" Coba pikirake apa sing bakal dakkandhakake kanthi nimbang loro jinis wong kasebut; lan nalika aku ngomong karo kowe, kowe bakal mbuktekake nabi Allah lan nabi palsu." 6 Lan cobanen dhisik wong sing nduweni roh Allah; amarga roh sing saka ndhuwur iku andhap asor, lan tentrem; lan nyingkiri kabeh piala; lan saka kepinginan donya sing muspra; lan ndadekake awake dhewe luwih andhap asor tinimbang kabeh wong; lan ora mangsuli sapa wae nalika ditakoni; utawa marang saben wong siji-sijia: amarga Roh Allah ora ngandika marang manungsa nalika dheweke pengin, nanging nalika Gusti Allah ngersakake. 7 Mulané, nalika ana wong sing nduwèni Rohé Allah mlebu ing pasamuwané wong-wong mursid, sing nduwèni iman marang Allah, lan padha ndedonga marang Gusti; banjur malaékat suci Allah ngebaki wong mau nganggo Roh sing rahayu, lan dhèwèké ngomong ing jemaat nalika dhèwèké digerakaké déning Allah. 8 Mulané, Rohé Gusti Allah iku bisa dingertèni, amarga sapa waé sing ngomong miturut Rohé Gusti Allah, ngomong miturut kersané Gusti Allah. 9 Saiki rungokna babagan roh kadonyan, sing kosong lan bodho, lan tanpa kautaman. Lan sing pertama, wong sing dianggep duwe Roh, (nalika dheweke ora duwe Roh kasebut), ngunggulake awake dhewe, lan kepengin duwe kursi pertama, lan jahat, lan kebak tembung. 10 Lan ngentekake wektune kanggo seneng-seneng, lan kanggo kabeh jinis kesenengan; lan nampa ganjaran saka ramalane; sing yen ora ditampa, dheweke ora bakal ngramal. 11 Apa Rohé Allah kudu nampa ganjaran lan kanugrahan? Iku ora pantes dadi nabiné Allah yen nglakoni kaya ngono. 12 Dadi kowé ndeleng uripé saben nabi iki. Mulané, buktikna wong sing ngaku nduwèni Roh Suci nganggo urip lan panggawéné. Lan percayaa marang Roh sing asalé saka Gusti Allah, lan nduwèni kuwasa kaya ngono. Nanging aja percaya marang roh kadonyan lan kosong, sing asalé saka Iblis, sing ora ana iman utawa kabecikan ing njero atiné. 13 Saiki rungokna pasemon sing arep dakkandhakake marang kowe. Njupuka watu, uncalna menyang langit, utawa njupuka corong banyu, pasangna menyang kana, lan delengen apa kowe bisa tekan langit. 14. Pak, kula matur, kadospundi menika saged dipunlampahi? Amargi kalih bab ingkang sampun panjenengan sebataken menika boten saged dipunlampahi. Lan panjenenganipun mangsuli, "Mulanipun kadosdene bab-bab menika boten saged dipunlampahi, makaten ugi roh kadonyan tanpa kautaman, lan tanpa efek."
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
15. Ngerteni luwih jero babagan kekuwatan sing asale saka ndhuwur, ing pasemon iki. Butiran udan es sing tiba cilik banget; nanging nalika tiba ing sirahe manungsa, kepiye carane nyebabake lara? 16 Lan maneh; coba gatekna rereged omah: kepiye tetesan banyu cilik sing tiba ing lemah, nggawe bolongan ing watu-watu kasebut. 17 Mangkono uga barang-barang cilik sing teka saka ndhuwur, banjur tiba ing bumi, nduweni kekuwatan sing gedhe. Mulané, gabunga karo roh iki, sing nduweni kekuwatan; lan lunga saka liyane sing kosong. PRANATA 12 1 Panjenengané ngandika manèh marang aku; Singkirna saka kowé kabèh kepinginan ala, lan nganggoa kepinginan sing apik lan suci. Amarga sawisé nganggo kepinginan sing apik, kowé bakal sengit marang apa sing ala, lan kendhali sakarepmu. Nanging kepinginan ala iku nggegirisi lan angèl dikendhaleni. 2 Iku nggegirisi lan liar banget: lan amarga liaré ngobong manungsa. Lan luwih-luwih yèn abdiné Gusti Allah tiba ing kono, kajaba dhèwèké wicaksana banget, dhèwèké bakal rusak. Amarga iku ngrusak wong-wong sing ora duwé sandhangan kepinginan sing apik: lan melu urusan donya saiki; lan nglebokaké wong-wong mau nganti mati. 3. "Pak, kula matur, punapa tumindaking hawa nepsu ingkang ndadosaken manungsa dados pejah? Tulung tuduhna dhateng kula, supados kula saged nilar tumindak wau." Panjenengane ngandika, "Pangandikane hawa nepsu ingkang ndadosaken para abdining Allah dados pejah, margi saking tumindak punika." 4 Kapisan, iku kepinginan ala kanggo ngidam bojone wong liya; utawa kanggo wong wadon ngidam bojone wong liya; uga ngidam bandha sing enak-enak: lan akeh panganan sing ora perlu; lan mabuk; lan akeh kesenengan. 5 Amarga ing sajroning kabecikan kang akeh iku ana kabodhoan; lan akeh kesenengan kang ora perlu kanggo para abdine Gusti Allah. Mula, hawa nepsu kang kaya mangkono iku ala lan ngrusak, kang ndadekake para abdine Gusti Allah mati. Amarga kabeh hawa nepsu kang kaya mangkono iku saka Iblis. 6 Mulané, sapa waé sing nyingkir saka kabèh kepinginan ala, bakal urip kanggo Gusti Allah; nanging wong sing katundhung karo kepinginan ala bakal mati salawas-lawase. Amarga kepinginan ala iki mbebayani. Mulané, padha nganggoa kepinginan kabeneran, lan nganggoa gegaman wedi marang Gusti, lawan kabèh kepinginan ala. 7 Amarga rasa wedi iki dumunung ing kepinginan sing apik; lan nalika kepinginan ala ndeleng kowé nganggo gegaman wedi marang Gusti, lan nglawan iku, iku bakal mabur adoh saka kowé, lan ora katon ing ngarepmu, nanging wedia marang wajamu. 8 Kowé bakal olèh kamenangan lan bakal dimahkotai; lan kowé bakal nggayuh kekarepan sing apik; lan kowé bakal masrahaké kamenangan sing wis kokraih marang Gusti Allah, lan kowé bakal ngladèni Panjenengané kanthi nindakaké apa sing kokkarepaké dhéwé. 9 Amarga yen kowe nuruti kepinginan sing apik lan nuruti kekarepanmu, kowe bakal bisa nguwasani kepinginanmu sing ala; lan kabeh mau bakal tundhuk marang kowe kaya sing kokkarepake.
10 Aku banjur matur, "Pak, kula badhe mangertos kepriye carane ngladeni kepinginan ingkang sae?" Rungokna, ujare, "Wedia marang Gusti Allah lan pasrahna marang Panjenengane, lan tresnaa marang kayekten, lan kabeneran, sarta lakoni apa ingkang sae." 11 Manawa kowé nindakaké iki kabèh, kowé bakal dadi abdiné Gusti Allah sing ditampa; lan kowé bakal ngladèni Panjenengané: lan kabèh wong liya sing ngladèni kanthi cara sing padha kanthi kepéngin sing becik bakal urip kanggo Gusti Allah. 12 Sawisé Panjenengané netepi rolas prentah iki, Panjenengané ngandika marang aku, "Saiki kowé wis nduwèni prentah-prentah iki, lakoni miturut prentahprentah mau; lan pituturana wong-wong sing ngrungokaké lan mratobat, lan supaya padha njaga mratobaté supaya tetep suci sajrone uripé." 13 Lan rampungna kanthi temen pelayanan sing Dakpasrahake marang kowe iki, lan kowe bakal nampa kauntungan gedhe saka iku; lan bakal oleh sih-rahmat saka kabeh wong sing bakal mratobat, lan bakal percaya karo tembung-tembungmu. Amarga Aku nunggal karo kowe, lan bakal meksa wong-wong mau supaya percaya. 14 Aku banjur matur marang panjenengane, “Pak, prentahprentah kuwi gedhe lan apik banget, lan bisa nyenengake atine wong sing bisa netepi. Nanging, Pak, aku ora ngerti, apa prentah-prentah kuwi bisa ditindakake dening sapa wae?” 15 Wangsulane wong mau: “Prentah-prentah iki bakal koklakoni kanthi gampang, lan ora bakal angel. Nanging, yen kowe nglilani sapisan-pisan mlebu ing atimu yen ora ana wong sing bisa nindakake, kowe ora bakal bisa netepi.” 16 Nanging saiki Aku pitutur marang kowe, yen kowe ora netepi prentah-prentah iki, nanging nglirwakake, kowe ora bakal slamet, anak-anakmu, utawa kulawargamu; amarga kowe wis nganggep yen prentah-prentah iki ora bisa ditindakake dening manungsa. 17 Panjenengané ngandika mangkono marang aku kalawan nesu banget, nganti aku wedi banget. Nanging Panjenengané malih raine, nganti aku ora tahan karo nesune. 18 Nalika dhèwèké weruh aku kuwatir lan bingung banget, dhèwèké wiwit ngomong kanthi luwih wicaksana lan bungah, kandhané, "Oh, wong bodho lan ora ngerti!" 19 Ora tetep, ora ngerti kaagunganing Gusti Allah, sepira agung lan endahing Panjenengane; sing nitahake jagad iki kanggo manungsa, lan ndadekake saben titah tundhuk marang Panjenengane; lan wis maringi kabeh kekuwatan marang Panjenengane, supaya Panjenengane bisa netepi kabeh prentahe iki. 20 Dhèwèké kandha, "Dhèwèké isa netepi kabèh prentah iki, wong sing nduwé Gusti ing atiné: nanging wong sing mung nduwé Gusti ing cangkemé, lan atine atos, lan adoh saka Gusti; kanggo wong kaya ngono, prentah iki abot lan angèl." 21 Mulané, kowé sing kosong lan entheng ing iman, lebokna Pangéran Allahmu ing atimu lan kowé bakal ngerti kepriyé ora ana sing luwih gampang tinimbang prentahprentah iki, utawa luwih nyenengake, utawa luwih alus lan suci. 22 Lan padha mratobata marang Pangeran Allahmu, lan nilar Iblis lan kesenengane, amarga iku ala, pait, lan najis.
Kitab Kapindho saka Pangon Hermas - Prentah
Lan aja wedi marang Iblis, amarga dheweke ora duwe kekuwatan marang kowe. 23 Amarga Aku nunggal karo kowe, utusan tobat, sing nduweni panguwasa marang dheweke. Iblis pancen medeni manungsa; nanging rasa wedine muspra. Mulane aja wedi marang dheweke, lan dheweke bakal mlayu saka kowe. 24 Aku banjur matur marang panjenengane: “Pak, rungokna aku ngomong sawetara tembung marang panjenengan.” Wangsulane: “Coba kandhaa: Manungsa pancen kepengin netepi peparentahing Allah; lan ora ana wong liya kajaba wong sing nyuwun marang Allah, supaya bisa netepi peparentah-peparentahe.” 25 Nanging Iblis iku atos, lan kanthi kekuwatane nguwasani para abdine Gusti Allah. Lan dheweke kandha yen Dheweke ora bisa nguwasani para abdine Gusti Allah, sing percaya marang Panjenengane kanthi gumolonging ati. 26 Iblis bisa uga usaha, nanging dhèwèké ora bisa ngalahake wong-wong mau. 27 Amarga yen kowe nglawan dheweke, dheweke bakal mlayu kanthi bingung saka kowe. Nanging wong-wong sing ora kebak iman, wedi karo setan, kaya-kaya dheweke duwe kekuwatan gedhe. Amarga setan nyoba para abdine Gusti Allah lan yen dheweke nemokake dheweke kosong, dheweke bakal numpes. 28 Kaya dene manungsa, nalika ngisi wadhah anggur sing apik, banjur nyelehake sawetara wadhah sing setengah kebak, banjur nyoba lan ngrasakake wadhah kasebut, dheweke ora nyoba sing kebak, amarga dheweke ngerti yen iku enak; nanging ngrasakake sing setengah kebak, supaya ora dadi kecut; (amarga wadhah sing setengah kebak cepet dadi kecut, lan ilang rasa anggur :) mangkono uga Iblis teka marang para abdine Gusti Allah kanggo nyoba. 29 Wong-wong sing kebak iman nglawan dheweke kanthi teguh, lan dheweke ninggalake wong-wong mau, amarga dheweke ora nemokake papan kanggo mlebu ing kono: banjur dheweke menyang wong-wong sing ora kebak iman, lan amarga dheweke duwe papan mlebu, dheweke mlebu ing kono, lan nindakake apa sing dikarepake karo dheweke, lan dheweke dadi abdine. 30 Nanging Aku, utusan tobat, ngandika marang kowé, aja wedi karo sétan, amarga Aku diutus marang kowé, supaya Aku bisa nunggal karo kowé, sakèhé wong sing bakal mratobat kanthi gumolonging atimu, lan supaya Aku bisa negesaké kowé ing iman. 31 Mulané, kowé sing wis lali marang Gusti Allah lan kaslametanmu merga saka dosa-dosamu; lan dosa-dosamu sing nambahi dosa-dosamu wis nggawé uripmu abot banget. 32 Manawa kowé padha mratobat marang Gusti Allah kanthi gumolonging atimu, lan ngladèni Panjenengané miturut karsané, Panjenengané bakal marasaké dosadosamu sing biyèn, lan kowé bakal nguwasani sakèhing pakaryané Iblis. 33 Aja wedi babar pisan karo ancamané, amarga ancamané ora ana dayané, kaya sarafé wong mati. Nanging rungokna aku, lan wedia marang Pangéran Kang Mahakuwasa, sing kuwasa nylametaké lan ngrusak kowé; lan padha netepana dhawuh-dhawuhé, supaya kowé bisa urip kanggo Gusti Allah. 34 Aku banjur matur marang panjenengane; Pak, saiki aku wis manut karo kabeh dhawuhe Gusti nalika panjenengan
isih karo aku, lan aku ngerti yen panjenengan bakal ngrusak kabeh kekuwatan setan. 35 Lan kita uga bakal ngalahake dheweke, yen kita bisa, liwat pitulunganing Gusti, netepi prentah-prentah sing wis kokwenehake iki. 36 Kowé bakal netepi iku, ujare, yèn kowé nucèkaké atimu marang Gusti. Lan kabèh wong sing nucèkaké atiné saka kepinginan donya sing muspra, lan bakal urip kanggo Gusti Allah, bakal netepi iku.