Kitab Kapindho saka Pangon Hermas, sing diarani Prentah-Prentahe
9 Nanging nèk kowé wis krungu kuwi, kowé ora mratobat, nanging malah nambahi dosa-dosamu, kowé bakal diukum déning Panjenengané. 10 Kabèh iki prentahé Pangon, malaékat tobat, supaya daktulis.
PAMBUKA
PRANATA 1
1 Nalika aku wis rampung ndedonga ing omah lan lungguh ing amben, ana wong lanang teka karo raut wajah sing alim, kaya pangon, nganggo jubah putih, nggawa tas ing gegere lan teken ing tangane, banjur ngucapake salam marang aku. 2 Aku mbales salamé, lan dhèwèké langsung lungguh ing sandhingku, lan kandha, "Aku diutus déning utusan sing mulya kuwi, supaya aku manggon karo kowé sajroné uripmu sing isih ana." 3 Nanging aku ngira dhèwèké teka kanggo nyoba aku, lan aku kandha marang dhèwèké, "Sapa kowé? Amarga aku ngerti sapa sing wis dipasrahké marang aku." Dhèwèké kandha marang aku, "Apa kowé ora kenal karo aku?" Aku mangsuli ora. Aku iki, ujare, pangon sing wis dipasrahké marang kowé." 4 Nalika dhèwèké isih ngomong, raine malih; lan nalika aku ngerti yèn dhèwèké sing wis dipasrahké marang aku, aku isin, lan aku dumadakan wedi, lan aku sedhih banget, amarga aku wis ngomong kanthi bodho marang dhèwèké. 5 Nanging panjenengané ngandika marang aku, "Aja isin, nanging tampanana kekuwatan ing pikiranmu, liwat prentah-prentah sing bakal dakwenehake marang kowé." Amarga, ujare, "Aku diutus kanggo nuduhake marang kowé kabèh bab sing wis kokdeleng sadurungé, nanging luwih-luwih bab-bab sing paling migunani kanggo kowé." 6 Lan sing pertama, tulisen prentah lan perumpamaanku, liyane kudu kok tulis kaya sing bakal daktuduhake marang kowe. Nanging mulane aku njaluk kowe nulis prentah lan perumpamaanku dhisik, supaya kanthi kerep maca prentahprentahku, kowe bisa luwih gampang ngelingi. 7 Sawisé kuwi aku nulis prentah lan perumpamaané, kaya sing dipréntahaké marang aku. 8 Manawa kowé wis ngrungokaké lan nindakaké kanthi temen-temen, sarta nglakoni miturut piwulang-piwulang mau kanthi ati kang resik, kowé bakal nampa apa sing wis dijanjekaké déning Gusti marang kowé.
1 Kaping pisan, percayaa menawa ana siji Gusti Allah sing nitahake lan mbentuk samubarang saka ora ana apa-apa dadi sawijining makhluk. 2 Panjenengané mangerteni samubarang, lan mung Maha Agung, ora bisa dingerteni déning sapa waé. 3 Sing ora bisa ditegesi nganggo tembung apa wae, utawa ora bisa digagas nganggo pikiran. 4 Mulané, padha precayaa marang Panjenengané; lan wedia marang Panjenengané; lan supaya wedi marang Panjenengané, padha nyingkiri sakèhing piala. 5 Jaga iki kabèh, lan buwangen sakèhing hawa nepsu lan piala saka kowé, lan nganggoa kabeneran, lan kowé bakal urip kanggo Gusti Allah, yèn kowé netepi prentah iki. PRANATA 2 1 Panjenengané ngandika marang aku, "Kowé kudu polos lan ora nyamar; kowé bakal kaya bayi sing ora ngerti piala sing ngrusak uripé manungsa." 2 Utamane aja nganti kowe ngucapake bab ala marang sapa wae, utawa gelem ngrungokake sapa wae sing ngucapake bab ala marang sapa wae. 3 Amarga yen kowe ora nggatekake iki, kowe sing ngrungokake uga bakal melu dosane wong sing ngucapake piala, amarga percaya karo fitnah kasebut, lan kowe uga bakal duwe dosa, amarga kowe percaya karo wong sing ngucapake piala marang sadulurmu. 4. Ngremehake iku bab sing ngrusak; roh jahat sing ora tetep; sing ora tau tentrem, nanging tansah ana ing pacoban. Mulane, aja nganti nglakoni iku, lan tansah njaga tentrem karo sadulurmu. 5. Ngagema kasetyan suci kang tanpa dosa, nanging kabeh kebak kabungahan; lan tindakna kabecikan saka pegaweyanmu.