Penjaga Yehezkiel 3:17-21 17 “He, anaking manungsa, sira wis Dakdadèkaké wong jaga tumrap turune Israel. Mulané rungokna pangandika saka ing cangkem-Ku lan wenehana pitutur marang wong-wong mau saka ing pangayunan-Ku. 18 Manawa Ingsun ngandika marang wong duraka: Kowé mesthi bakal mati, nanging kowé ora menehi peringatan utawa ngomong kanggo ngelingake wong duraka iku supaya ninggalake tindaktanduke sing duraka, supaya nylametake nyawane, wong duraka iku bakal mati marga saka kaluputane, nanging getihe bakal Daktuntut saka tanganmu. 19 Nanging manawa kowé ngelingake wong duraka, lan dhèwèké ora mratobat saka pialané lan saka tindak-tanduké sing duraka, wong kuwi bakal mati sajroning kaluputané, nanging kowé wis nylametaké nyawamu. 20 Manawa ana wong mursid ninggal kabecikané lan nglakoni piala, lan Aku masang watu sandhungan ing ngarepé, wong iku bakal mati; amarga kowé ora menehi peringatan, wong iku bakal mati sajroning dosané, lan kabecikané sing wis ditindakaké ora bakal diéling-éling; nanging getihé bakal Daktuntut saka tanganmu. 21 Nanging manawa kowe ngelingake wong mursid supaya wong mursid ora nglakoni dosa, lan dheweke ora nglakoni dosa, wong iku mesthi bakal urip, amarga dheweke wis dielingake; lan kowe uga wis nylametake nyawamu.
Yehezkiel 33:1-33 1 Ana pangandikane Pangeran Yehuwah marang aku maneh, mangkene: 2 “He, anaking manungsa, kandhaa marang bangsamu lan kandhaa marang wong-wong mau: Nalika Aku ndhatengake pedhang ing sawijining nagara, lan wong-wong ing kono milih wong saka wilayahe lan ngangkat dheweke dadi penjaga, 3 Manawa nalika weruh pedhang teka ing nagara kono, banjur ngunekake trompet lan menehi peringatan marang wong-wong; 1
4 Sapa waé sing krungu swarané slomprèt nanging ora nggatèkaké, yèn pedhang teka lan nyirnakaké wong mau, getihé bakal nanggung tanggung jawabé dhéwé. 5 Wong mau krungu swara trompet, nanging ora nggatekake pepeling; getihe bakal nanggung tanggung jawabe dhewe. Nanging sapa sing nggatekake pepeling bakal nylametake nyawane. 6 Nanging manawa penjaga weruh pedhang teka, nanging ora ngunekake trompet, lan wong-wong ora dielingake, lan pedhang teka lan njupuk salah siji saka ing antarane, wong iku bakal tiwas amarga kaluputane, nanging getihe bakal Daktuntut saka tangan penjaga. 7 Mulané kowé, anaking manungsa, Aku wis ngangkat kowé dadi penjaga kanggo turuné Israèl; mulané kowé kudu ngrungokké pangandikané saka cangkem-Ku lan kowé kudu ngélingké wongwong mau saka Aku. 8 Manawa Ingsun ngandika marang wong duraka: He wong duraka, kowe mesthi bakal mati; yen kowe ora ngucap lan ngelingake wong duraka iku supaya ninggalake tindak-tanduke, wong duraka iku bakal mati marga saka kaluputane, nanging getihe bakal Daktuntut saka tanganmu. 9Nanging manawa kowe ngelingake wong duraka supaya mangkat saka lakune, nanging dheweke ora mangkat saka lakune, wong iku bakal mati marga saka kaluputane, nanging kowe wis nylametake nyawamu. 10 Mulane, he anaking manungsa, sira kandhaa marang turune Israel: Mangkene pangucapmu: Manawa panerak lan dosa-dosa kita tetela marang kita, lan kita dadi ringkih marga saka iku, kepiye carane kita bisa urip? 11 Kandhaa marang wong-wong mau: Demi Ingsun kang gesang, -- mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah, -- Ingsun ora rena marang patine wong duraka, nanging Ingsun rena marang wong duraka supaya mratobat saka tindak-tanduke lan urip. Padha mratobata, padha mratobata saka tindak-tandukmu kang ala, amarga yagene sira arep mati, he turune Israel? 12 Mulane, he anaking manungsa, kandhaa marang bangsamu: Kabecikane wong mursid ora bakal nylametake dheweke ing dina nglakoni dosa, lan durakane wong duraka ora bakal tiba ing kono ing dina dheweke mratobat saka durakane; lan wong mursid ora bakal bisa urip amarga kabecikane ing dina nglakoni dosa. 13 Nalika Aku ngandika marang wong mursid: "Wong iku mesthi bakal urip," nanging yen dheweke ngandelake kabenerane dhewe lan nglakoni piala, kabeh kabenerane ora bakal dieling-eling; nanging dheweke bakal mati merga saka pialane." 14 Manawa Ingsun ngandika marang wong duraka: Kowé mesthi bakal mati; nanging wong mau banjur mratobat saka dosane lan nindakake apa sing bener lan bener, 15 Manawa wong duraka mbalekake gadhene, mbalekake barang rampasane, lakune manut pranatanpranatan kang menehi urip, tanpa nglakoni duraka, wong iku mesthi bakal urip, ora bakal mati. 16 Dosa-dosane kang wis ditindakake ora bakal dieling-eling maneh; dheweke wis nindakake apa kang bener lan becik, mulane mesthi bakal urip. 17 Nanging anak-anak bangsamu padha ngucap: Tumindake Pangeran Yehuwah iku ora bener, nanging tumrap wong-wong mau, tumindake dhewe ora bener. 18 Manawa wong mursid ninggal kabecikané lan nglakoni piala, wong iku bakal mati merga saka pialané. 19 Nanging wong duraka manawi nilar pialané lan nindakaké apa sing bener lan becik, wong mau bakal urip merga saka pialané. 20 Nanging kowé kandha, “Tumindaké Pangéran iku ora adil.” Hé turuné Israèl, Aku bakal ngadili kowé kabèh miturut tindak-tanduké dhéwé-dhéwé.” 21 Ing taun kaping rolas sawisé kita padha dibuwang, ing sasi kaping sepuluh, tanggal lima sasi iku, ana wong sing bisa lolos saka Yérusalèm teka marang aku lan kandha, "Kutha iki wis digempur." 22 Ing wayah sore, sadurunge wong sing bisa oncat teka, astane Pangeran Yehuwah nglimputi aku; lan Panjenengane mbukak cangkemku nganti esuke wong mau teka, lan cangkemku mbukak lan aku ora bisu maneh. 23 Banjur ana pangandikane Pangeran Yehuwah marang aku, mangkene:
2
24 “He, anaking manungsa, wong-wong sing manggon ing reruntuhan ing tanah Israel padha ngucap: Abraham iku mung siji, lan dheweke oleh warisan tanah iki, nanging kita iki akeh; tanah iki diwenehake marang kita minangka warisan. 25 Mulané, kandhaa marang wong-wong mau, "Mangkene pangandikané Pangéran Allah: Kowé mangan daging karo getihé, lan ndeleng marang brahala-brahalamu, sarta ngwutahake getih. Apa kowé bakal ndarbeni tanah iki?" 26 Kowé padha ngandel marang pedhangmu, kowé padha nglakoni kanisthan, lan saben wong padha ngrusuhi bojone pepadhane; apa kowé bakal ndarbeni tanah iki? 27 Kandhaa marang wong-wong mau: Mangkene pangandikane Pangeran Yehuwah: Demi Ingsun kang gesang, wong-wong kang ana ing reruntuhan bakal tiwas dening pedhang, lan wong kang ana ing ara-ara bakal Sunparingake marang kewan galak supaya dipangan, lan wong-wong kang ana ing beteng lan ing guwa-guwa bakal mati kena pageblug. 28 Amarga Ingsun bakal ndadekake tanah iki sepi mamring, lan gumunggunge kang merga saka kakuwatane bakal mandheg; lan gunung-gununge Israel bakal dadi sepi mamring, nganti ora ana wong kang bakal ngliwati. 29 Ing kono wong-wong mau bakal ngerti manawa Aku iki Yehuwah, nalika Aku wis nggawe tanah iki sepi banget amarga saka kabeh tumindake sing njijiki. 30 Uga, he anaking manungsa, bangsamu isih padha rembugan nglawan kowe ing sacedhake tembok lan ing lawang-lawang omah, lan saben wong padha rembugan karo sijine, karo sadulure: Ayo, rungokna pangandikane Pangeran Yehuwah. 31 Wong-wong mau padha sowan marang sira kaya dene wong akeh padha teka, lan padha lungguh ana ing ngarepira kaya dene umatingSun, sarta padha ngrungokake pangandikamu, nanging ora gelem nindakake. Amarga cangkeme nuduhake katresnan, nanging atine ngoyak kekarepane dhewe. 32 Lah, kowé iku kaya kidung kang endah banget tumrap wong-wong mau, swarané merdu, lan pinter main instrumen kanthi trampil; wong-wong padha ngrungokaké tembungmu, nanging ora nglakoni. 33 Nalika iki kelakon, (lali, bakal kelakon,) banjur wong-wong bakal ngerti yen ana nabi ing antarane.
Perané Penjaga Ditempatake ing Tembok: Kaya pengawal kuna ing menara panjaga sing weruh mungsuh banjur ngunekake trompet, Yehezkiel ditimbali kanggo ndeleng bebaya rohani lan muni weker. Menehi Pèngetan: Panjenengané kudu ngandhani wong duraka supaya ninggal lakuné sing dosa.
Prinsip Akuntabilitas Manawa penjaga menehi peringatan: Manawa Yehezkiel menehi peringatan lan wong-wong ora gelem ngrungokake, wong-wong mau sing tanggung jawab kanggo karusakane dhewe. Nèk penjagané gagal: Nèk Yéheskièl ora ngunèkaké weker, Gusti Allah nuntut Yéheskièl tanggung jawab pribadi kanggo nyawa sing ilang.
3
Rincian Ayat demi Ayat saka Yehezkiel 33 Bagean 1: Tugase Penjaga (Ayat 1–9) Bagean iki nggunakake gambaran sing jelas babagan pengawal militer kanggo negesake tanggung jawab spiritual Yehezkiel. Ayat 1–3: Skenario. Gusti Allah nggambarake praktik kuna sing standar: nalika sawijining kutha ana ing ancaman serangan, warga milih wong lanang kanggo ngadeg ing tembok. Pakaryane mung kanggo ngawasi pedhang (mungsuh) lan nyuling trompet kanggo menehi peringatan marang wongwong. Ayat 4–5: Tanggung Jawab Rakyat. Yen trompet muni lan ana wong sing ora nggatekake, patine iku salah dhewe. Dheweke krungu bebaya kasebut lan milih ora tumindak. Kosok baline, wong-wong sing nampa bebaya bakal nylametake nyawane. Ayat 6: Gagale Penjaga. Yen penjaga weruh mungsuh teka nanging ora ngunekake trompet , warga tetep bakal digawa lunga amarga dosa-dosane, nanging Gusti Allah nuntut tanggung jawab penjaga kanggo getihe. Ayat 7–9: Aplikasi Spiritual. Gusti Allah kanthi tegas nyebutake Yehezkiel minangka penjaga kanggo turune Israel . Yehezkiel kudu ngrungokake pangandika saka cangkeme Gusti Allah lan menehi peringatan marang wong-wong mau. Yen Gusti Allah ngumumake paukuman marang wong duraka lan Yehezkiel meneng, wong duraka kasebut bakal mati, nanging Yehezkiel dianggep salah. Yen Yehezkiel menehi peringatan lan dheweke ora nggatekake, Yehezkiel bakal bebas saka kabeh kesalahan. Bagean 2: Tanggung Jawab Individu lan Anugrah (Ayat 10–20) Bagean iki ngrembug babagan rasa putus asa wong Israel sing dibuwang lan nggarisake kersane Gusti Allah sing sejati kanggo manungsa. Ayat 10: Keputusasaan Rakyat. Para wong buangan rumangsa kabotan dening dosa-dosane, lan takon, "kepriye carane kita kudu urip?" Dheweke percaya yen paukumane wis ditemtokake lan ora ana dalan kanggo uwal. Ayat 11: Atiné Gusti Allah. Iki minangka salah sawijining ayat sing paling misuwur ing kitab Yéheskièl. Gusti Allah ngumumaké, "Aku ora seneng karo patiné wong duraka; nanging Aku seneng wong duraka ninggal lakuné lan urip : " Panjenengané ngucapaké panyuwunan sing semangat: "mratobat, mratobat saka lakumu sing ala; amarga ngapa kowé kudu mati, he turuné Israèl?" Ayat 12–16: Dinamika Kabeneran. Gusti Allah nerangake yen tumindak ing jaman kepungkur ora njamin status ing mangsa ngarep. Manawa wong sing wis tau mursid percaya marang tumindak becike ing jaman kepungkur lan banjur malih dadi dosa, kabenerane ing jaman kepungkur ora bakal nylametake dheweke. Manawa wong sing wis tau nglakoni dosa lan mratobat, mbalekake barang sing dicolong, lan nglakoni dhawuhe Gusti Allah, dosa-dosane sing wis kliwat bakal dilalekake. Dheweke mesthi bakal urip. Ayat 17–20: Kaadilané Gusti Allah. Wong Israèl sambat nèk "Dalané Pangéran ora adil: " Gusti Allah mangsuli nèk dalané wong-wong kuwi sing ora adil. Panjenengané negesaké manèh nèk Panjenengané bakal ngadili saben individu miturut tumindaké dhéwé-dhéwé, nandhesaké tanggung jawab pribadi tinimbang salah perusahaan. 4
Bagean 3: Runtuhe Yerusalem Dikonfirmasi (Ayat 21–22) Bagean narasi cendhak iki nandhani titik balik gedhe ing pelayanane Yehezkiel. Ayat 21: Pawarta Tekan. Ing taun kaping 12 pembuwangan, wong sing slamet saka Yerusalem teka lan ngaturake pawarta tragis: "Kutha iki wis digempur. " Iki nggenahake kabeh sing wis diramalake dening Yehezkiel pirang-pirang taun. Ayat 22: Cangkeme Yehezkiel Mbuka. Ing wayah sore sadurunge wong sing slamet teka, astane Gusti Allah nglimputi Yehezkiel lan mbukak cangkeme. Nganti wektu iki, Yehezkiel wis dadi " bisu " kanthi gaib, mung bisa ngomong nalika Gusti Allah menehi ramalan langsung (Yehezkiel 3:26-27). Wiwit wektu iki, wicarane wis pulih kanthi lengkap. Bagean 4: Paukuman tumrap Wong-wong sing isih ana ing Tanah (Ayat 23–29) Gusti Allah ngrampungi khayalan wong Yahudi sing kasil tetep ana ing tanah Israel sing wis rusak. Ayat 24–26: Keangkuhané Wong-wong sing isih ana ing reruntuhan ngaku duwé tanah kasebut. Wong-wong mau mbantah yèn Abraham mung siji wong lan nduwèni tanah kasebut, dhèwèké— amarga akèh wong—nduwèni hak sing luwih gedhé kanggo nampa tanah kasebut. Gusti Allah nanggepi kanthi nuduhaké dosa-dosané sing terus-terusan: mangan daging karo getih, nyembah brahala, lan ngwutahake getih. Panjenengané ndangu, "apa kowé bakal nduwèni tanah iki?" Ayat 27–29: Sepi Banget. Gusti Allah janji yen wong-wong sing ndhelik ing reruntuhan, guwa, lan lapangan bakal mati dening pedhang, kewan galak, lan pageblug. Tanah iki bakal digawe sepi banget kanggo ngrusak kebanggaane. Bagean 5: Bahayane Ngrungokake Sing Dangkal (Ayat 30–33) Bab iki dipungkasi kanthi peringatan marang Yehezkiel babagan reputasine sing populer ing antarane para pembuwangan. Ayat 30–32: Hiburan vs. Kepatuhan. Gusti Allah ngelingake Yehezkiel yen wong-wong padha ngomong babagan dheweke ing mburine lan ngajak siji lan sijine kanggo "Ayo, padha rungokna pangandikane Pangeran Yehuwah." Nanging, dheweke nganggep Yehezkiel kaya penyanyi lagu-lagu katresnan kanthi swara sing endah . Dheweke seneng ngrungokake pangandikane minangka hiburan, nanging dheweke ora duwe niat kanggo ngetrapake amarga atine serakah. Ayat 33: Bukti Paling Apik. Gusti Allah nyimpulake yen kabeh sing diramalake dening Yehezkiel pungkasane dadi nyata, para pamireng sing dangkal iki bakal kasep ngerti yen "ana nabi ing antarane."
Aplikasi Konsep Penjaga ing Prajanjian Anyar Prajanjian Anyar mindhah peran penjaga saka siji nabi Prajanjian Lawas dadi para pendeta Kristen, pimpinan gereja, lan wong-wong percaya sing nuduhake Injil. 1. Akuntabilitas Pelayanan (Pendeta lan Pemimpin) Ing Prajanjian Anyar, para pemimpin gereja digambarake minangka penjaga rohani sing kudu menehi tanggung jawab marang Gusti Allah kanggo jiwa-jiwa sing ana ing sangisore pangopènané. Ibrani 13:17: "Padha manut lan tundhuk marang wong-wong sing mimpin kowé, amarga wong-wong iku njaga nyawamu , kaya wong-wong sing kudu menehi tanggung jawab..." 5
Aplikasi: Para pendeta duwe kewajiban sing ketat kanggo martakake bebener sing lengkap—kalebu peringatan babagan dosa lan paukuman—tinimbang mung pesen sing nyenengake, sing nggambarake tanggung jawabe Yehezkiel. 2. Pembelaan "Tangan Bersih" Paul Rasul Paulus kanthi gamblang migunakake basa Yehezkiel kanggo njlentrehake pakaryan misionaris. Nalika pamitan karo para pinituwa ing Efesus, dheweke ujar: Para Rasul 20:26–27: "Mulané, ing dina iki aku ngajak kowé kabèh supaya padha mastani, yèn aku resik saka getihé wong kabèh . Amarga aku ora ragu-ragu martakaké sakèhing karsané Allah marang kowé." Aplikasi: Paulus ngerti manawa amarga dheweke kanthi setya ngabarake Injil lan menehi peringatan marang saben wong sing ditemoni, dheweke wis kasil "nylametake nyawane" kaya sing ditulis ing Yehezkiel 33:9. 3. Undhangan kanggo Siaga Spiritual (Kabeh Wong sing Percaya) Tembung Yunani sing asring diterjemahake minangka "jaga-jaga" utawa "waspada" ( gregoreo ) kerep digunakake dening Yesus lan para Rasul, ngembangake pola pikir penjaga kanggo kabeh wong Kristen. Markus 13:37 (Prentahé Yésus): " Lan apa sing Dakkandhakake marang kowe, Dakkandhakake marang kabeh wong, Padha melekna . " 1 Petrus 5:8: "Padha waspada, lan padha meleka ; amarga mungsuhmu, Iblis, mlaku-mlaku kaya singa sing nggero-nggero, nggoleki wong sing bisa dipangan." Aplikasi: Wong-wong sing percaya ing Prajanjian Anyar ditimbali dadi penjaga uripé dhéwé, kulawargané, lan komunitasé—tetep waspada marang penipuan rohani lan rawuhé Kristus sing kaping pindho.
6