Perumpamaan bab Tukang Nyebar Matius 13:1-23 1 Ing dina iku uga Gusti Yesus miyos saka omah mau lan lenggah ing pinggir sagara. 2 Wong akeh padha nglumpuk sowan marang Panjenengane, mula Panjenengane banjur minggah ing prau lan lenggah, dene wong akeh mau padha ngadeg ing pinggiring prau. 3 Panjenengané banjur ngandika akèh bab marang wong-wong mau nganggo pasemon, pangandikané, " Ana wong nyebar wiji metu arep nyebar wiji. 4 Nalika nyebar, ana wiji sing tiba ing pinggir dalan, lan manuk-manuk padha teka lan mangan wijiwijian mau nganti entek. 5 Ana uga sing tiba ing lemah kang akeh watune, lan banjur thukul maneh amarga lemahe ora jero. 6 Bareng srengéngé wis munggah, banjur kobong lan garing amarga ora ana oyode. 7 Ana uga sing tiba ing antarane eri; lan eri-eri mau thukul lan nggegem wiji-wijian mau. 8 Nanging ana uga sing tiba ing lemah sing becik, lan ngetokké woh, ana sing tikel satus, ana sing tikel sewidak, lan ana sing tikel telung puluh. 9 Sapa sing duwé kuping kanggo ngrungokaké, rungokna! 10 Para sakabat banjur padha sowan lan matur marang Gusti Yesus: “Punapa sababipun dene Paduka ngandika dhateng tiyang-tiyang punika ngangge pasemon?” 11 Gusti Yesus mangsuli, pangandikane: “ Kowé wis diparingi kawruh bab rahasia Kratoning Swarga, nanging wong-wong mau ora diparingi kawruh.” 12 Sabab sapa waé sing duwé, bakal diparingi, lan bakal nduwèni luwih akèh. Nanging sapa waé sing ora duwé, bakal dijupuk saka dhèwèké, senajan mung apa sing diduwèni. 13 Mulané Aku ngandika marang wong-wong mau nganggo pasemon, amarga wong-wong mau ndeleng nanging ora weruh, lan wong-wong mau krungu nanging ora ngerti. 14 Lan ing wong-wong mau kayektenan kang wis kapangandikakake dening Nabi Yesaya, kang uning: “Kowé bakal krungu, nanging ora bakal ngerti, lan bakal ndeleng, nanging ora bakal weruh.” 15 Amarga atiné bangsa iki wis dadi kaku, lan kupingé wis dadi budheg, lan mripaté wis ditutup; supaya aja nganti padha ndeleng nganggo mripaté, lan krungu nganggo kupingé, lan ngerti nganggo atine, lan banjur mratobat, lan Aku bakal marasake wong-wong mau.
1
16 Nanging rahayu mripatmu, amarga bisa ndeleng, lan kupingmu, amarga bisa ngrungokake. 17 Satemene Aku pitutur marang kowe: Akeh nabi lan wong mursid kang kepengin ndeleng apa kang kokdeleng, nanging ora weruh, lan ngrungokake apa kang kokrungu, nanging ora krungu. 18 Mulané, rungokna pasemon bab wong nyebar. 19 Manawa ana wong kang krungu pangandika bab Kratoning Allah, nanging ora mangerti, banjur si jahat teka lan njupuk wiji kang kasebar ing atine. Yaiku wiji kang kasebar ing pinggir dalan. 20 Nanging wiji sing tiba ing lemah watu-watu iku wong sing ngrungokake pangandika lan langsung nampa pangandika mau kanthi bungah. 21 Nanging piwulangé ora nduwé oyot, mung tahan sawatara wektu. Nalika ana pacoban utawa panganiaya amarga pangandika mau, wong mau banjur kesandhung. 22 Dene sing kasebar ing antarane eri iku wong sing ngrungokake pangandika, banjur kuwatir bab donya iki lan akal buluse kasugihan ngencengi pangandika mau, temahan ora woh. 23 Nanging wiji sing kasebar ing lemah becik yaiku wong sing ngrungokake pangandika lan mangerteni, banjur ngasilaké woh, ana sing tikel satus, ana sing tikel sawidak, lan ana sing tikel telung puluh.
Markus 4:1-20 1 Gusti Yesus banjur wiwit mulang maneh ing pinggir sagara. Wong akeh padha nglumpuk ana ing ngarsane, nganti Panjenengane minggah ing prau lan lenggah ing sagara; dene wong akeh kabeh padha ana ing dharatan ing pinggir sagara. 2 Panjenengané banjur mulang wong-wong mau akèh bab nganggo pasemon, sarta ngandika marang wong-wong mau, 3 Rungokna, lah, ana wong nyebar wiji metu arep nyebar wiji. 4 Nalika nyebar, ana wiji sing tiba ing pinggir dalan, lan manuk-manuk ing awang-awang padha teka lan mangan wiji-wijian mau nganti entek. 5 Ana uga sing tiba ing lemah watu, sing lemahé ora akèh; banjur langsung thukul, amarga lemahé ora jero. 6 Nanging nalika srengéngé munggah, banjur kobong lan amarga ora ana oyode, banjur garing. 7 Ana uga sing tiba ing antarane eri, lan eri-eri mau thukul gedhe lan nggegem wiji mau, mula ora ngasilaké woh. 8 Lan ana uga sing tiba ing lemah sing becik, lan banjur ngetokake woh, ana sing thukul lan saya gedhe, lan ngetokake woh, ana sing telung puluh, ana sing sewidak, lan ana sing satus. 9 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, " Sapa sing duwé kuping kanggo ngrungokaké, rungokna!" 10 Nalika Panjenengané piyambakan, para sakabaté rolas padha takon marang Panjenengané bab pasemon mau. 11 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, " Kowé wis diparingi kawruh bab rahasia Kratoning Allah, nanging kanggo wong-wong njaba, kabèh iki ditindakaké nganggo pasemon. 12 Supaya sanajan ndeleng, nanging ora weruh; lan sanajan krungu, nanging ora ngerti; supaya aja nganti padha mratobat lan dosa-dosané diapura. 13 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, " Apa kowé ora ngerti pasemon iki? Lan kepriyé kowé bisa ngerti sakèhing pasemon?" 14 Wong sing nyebar iku nyebar pangandika. 15 Wong-wong sing tiba ing pinggir dalan, yaiku wong-wong sing disebar pangandika, nanging nalika wong-wong mau krungu pangandika, Iblis banjur teka lan njupuk pangandika sing wis disebar ing atiné. 16 Lan uga wong-wong sing kasebar ing lemah watu, yaiku wong-wong sing wis krungu pangandika mau, banjur langsung nampani pangandika mau kanthi bungah. 2
17 Nanging ora ana oyode ing njero ati, nanging mung tahan sawatara wektu. Sawisé kuwi, nalika ana kasusahan utawa panganiaya amarga pangandika, wong-wong mau langsung kesandhung. 18 Lan iki wong-wong sing kasebar ing antarane eri, yaiku wong-wong sing ngrungokake pangandika, 19 Nanging rasa kuwatir ing donya iki, lan daya tipune kasugihan, sarta hawa nepsu marang bab-bab liyane padha mlebu lan ngencengi pangandika iku, temahan pangandika iku ora metu wohe. 20 Lan iki wong-wong sing kasebar ing lemah sing becik, yaiku wong-wong sing ngrungokake pangandika lan nampani, banjur ngetokake woh, ana sing tikel telung puluh, ana sing tikel sawidak, lan ana sing tikel satus.
Lukas 8:4-15 4 Nalika wong akeh padha nglumpuk saka saben kutha, Panjenengane ngandika nganggo pasemon: 5 Ana wong nyebar wiji metu arep nyebar wijiné. Nalika nyebar, ana sing tiba ing pinggir dalan, banjur dipidak-pidak wong lan manuk-manuk ing awang-awang padha mangan wiji mau. 6 Ana uga sing tiba ing watu karang; lan bareng thukul, banjur garing, amarga kurang banyu. 7 Ana uga sing tiba ing antarane eri; lan eri-eri mau thukul bareng, lan nggegem wiji mau nganti mati. 8 Ana uga sing tiba ing lemah sing apik, banjur thukul lan ngasilaké woh satus kali lipat. Sawisé ngandika mangkono, Panjenengané banjur nguwuh, " Sapa sing duwé kuping kanggo ngrungokaké, rungokna!" 9 Para sakabaté banjur padha takon marang Panjenengané, "Apa tegesé pasemon iki?" 10 Panjenengané banjur ngandika, " Kowé padha diparingi kawruh bab rahasia Kratoning Allah, nanging wong liya padha kaparingan piwulang nganggo pasemon, supaya sanadyan ndeleng, padha ora weruh, lan sanadyan krungu, padha ora ngerti." 11 Anadene pasemon iku mangkene: Wiji iku pangandikaning Allah. 12Wong-wong sing tiba ing pinggir dalan iku wong-wong sing wis krungu pangandika mau; banjur Iblis teka lan njupuk pangandika mau saka ing atine, supaya aja nganti padha percaya lan slamet. 13Wong-wong kang tiba ing watu karang iku wong-wong kang nalika krungu pangandika mau, banjur nampani pangandika kanthi bungah; nanging wong-wong mau ora duwe oyode, banjur pracaya sawatara wektu, lan nalika kena pacoban, banjur murtad. 14 Lan sing tiba ing antarane eri iku wong-wong sing sawise krungu pangandika, banjur budhal, banjur kewalahan dening rasa kuwatir, kasugihan lan kesenengan urip iki, saengga ora ngasilake woh sing sampurna. 15 Nanging sing tiba ing lemah becik iku wong-wong sing sawisé ngrungokaké pangandika mau kanthi ati sing jujur lan becik, banjur nyimpen pangandika mau, sarta ngetokaké woh kanthi sabar.
3