BAB 1 1 Sang Prabu Yosia banjur nganakake riyaya Paskah ana ing Yerusalem konjuk marang Gustine, lan nyawisake riyaya Paskah ing tanggal patbelas sasi kapisan; 2 Sawisé netepaké para imam miturut tata carané saben dina, nganggo sandhangan dawa ana ing Padaleman Suci. 3 Panjenengané banjur ngandika marang wong Lèwi, para abdiné Israèl sing suci, supaya padha nucèkaké awaké dhéwé konjuk marang Pangéran, supaya padha masang pethi suciné Pangéran ing Pedalemané Suléman, putrané Raja Dawud. 4 Pangandikane: “Sira aja padha mikul pethi maneh ing pundhakmu. 5 Miturut dhawuhe Sang Prabu Dawud, ratu ing Israel, lan manut kaluhurane Sang Prabu Suleman, putrane, lan jumeneng ana ing Padaleman Suci miturut kaluhurane kulawargane wong Lewi, kang padha ngladeni ana ing ngarepe para sadulurira wong Israel. , 6 Padha ngaturna Paskah, lan nyiapana kurban kanggo para sadulurmu, lan ngrayakake Paskah manut dhawuhe Pangeran Yehuwah kang kaparingake marang Nabi Musa. 7 Wong-wong sing tinemu ing kono Yosia mènèhi wedhus gèmbèl lan cempé lanang telung puluh ewu, lan pedhèt telung ewu. 8 Lan Helkias, Sakarias lan Syelus, para gubernur ing Padaleman Suci, menehi marang para imam kanggo Paskah rong ewu nem atus wedhus lan pedhet telung atus. 9 Yékonias, Semayas, Natanaèl, seduluré, Asabias, Okièl lan Yoram, para panggedhéning wadya-bala sewu, padha mènèhi marang wong Lèwi kanggo Paskah limang ewu wedhus lan pedhèt pitung atus. 10 Bareng iku mau rampung, para imam lan para wong Lèwi, kang padha nduwèni roti tanpa ragi, padha mapan tata-tata, miturut golongané. 11 Lan miturut kaluhurane para leluhur, ana ing ngarepe bangsa, kanggo nyaosake kurban marang Pangeran Yehuwah, kaya kang katulisan ana ing kitabe Nabi Musa, mangkono uga ing wayah esuk. 12 Paskah mau padha dibakar nganggo geni, kaya apa waé; 13 Wong-wong mau padha diselehna ana ing ngarepe umat kabeh, banjur padha nyawisake kanggo awake dhewe lan kanggo para imam para sadulure, yaiku para putrane Rama Harun. 14 Para imam padha nyaosake gajih nganti bengi, lan para wong Lewi padha nyawisake kanggo awake dhewe lan para imam, para putrane Rama Harun. 15 Para juru kidung suci, para putrane Sang Prabu Asaf, padha manut urut-urutane, miturut katetepane Sang Prabu Dawud, yaiku Asaf, Zakharia lan Yedutun, kang dadi punggawane Sang Prabu. 16 Kajaba iku, para penjaga gapura ana ing saben gapura; Ora kena ana wong kang ninggal kawajibane, amarga para sadulure wong Lewi padha nyawisake. 17 Mangkono uga prakara-prakara kang kanggo kurban sembelehan marang Pangeran Yehuwah ing dina iku, supaya padha nganakake Paskah. 18 Lan padha nyaosna kurban ing misbyah Pangéran, miturut dhawuhé Raja Yosia. 19 Dadiné wong Israèl sing padha ana ing kono padha nganakaké Paskah lan riyaya roti manis pitung dina. 20 Lan Paskah sing kaya mengkono kuwi ora dianakaké ing Israèl wiwit jamané Nabi Samuèl. 21 Nanging sakehing ratu ing Israel ora ngrayakake Paskah kayadene Sang Prabu Yosia, para imam, para wong Lewi lan wong Yahudi bebarengan karo wong Israel kabeh kang padha manggon ana ing Yerusalem.
22 Ing taun kang kaping wolulas paprentahane Sang Prabu Yosia, Paskah iki dianakake. 23 Lan pakaryan utawa Yosias padha jujur ana ing ngarsane Gustine karo ati sing kebak kabecikan. 24 Anadene bab-bab kang kelakon ing jamane, iku katulisan ing jaman biyen, yaiku bab wong-wong kang padha nglakoni dosa lan tumindak ala marang Pangeran Yehuwah, ngluwihi kabeh bangsa lan karajan, lan anggone padha gawe sedhih banget marang Panjenengane, nganti pangandikane Sang Yehuwah. Pangeran Yehuwah jumeneng nglawan Israel. 25 Sawuse mangkono Sang Prabu Yosia, Sang Prabu Pringon, ratu ing Mesir, rawuh nglurug perang ana ing Karchamis ing pinggir Efrat; 26 Nanging ratu ing Mesir utusan marang panjenengane, matur: “Punapa urusan kula kaliyan panjenengan, dhuh ratu ing Yudea? 27 Aku ora diutus déning Pangéran Allah nglawan kowé; amarga perangku ana ing Efrat, lan saiki Pangeran Yehuwah nunggil karo aku, nanging Pangeran Yehuwah nunggil karo aku, supaya aku cepet-cepet maju. 28 Nanging Yosia ora mundur saka krétané, nanging arep perang karo panjenengané, ora preduli marang pangandikané Nabi Yéremias kang kapangandikakaké déning Pangéran. 29 Nanging perang karo panjenengane ana ing Lebak Magido, lan para panggedhe padha nglawan Sang Prabu Yosia. 30 Sang Prabu banjur ngandika marang para punggawane: “Aku gawanen metu saka ing paprangan; awit aku ringkih banget. Lan enggal-enggal para punggawane banjur ngirid dheweke metu saka paprangan. 31 Banjur munggah ing kreta kang kapindho; Lan nalika digawa bali menyang Yerusalem seda, lan kasarekake ing pasarean kang rama. 32 Lan ing satanah Yuda padha nangisi Yosia, malah nabi Yeremia nangisi Yosia, lan para panggedhe lan para wong wadon padha nangisi Yosia nganti saprene. wong Israèl. 33 Iku mau katulisan ana ing kitab riwayate para ratu ing Yehuda, lan sakehe lelakone Sang Prabu Yosia, kamulyane lan kawicaksanane tumrap angger-anggering Allah lan babbab kang wus katindakake sadurunge, lan bab-bab sing saiki diwaca, kacarita ing kitab para ratu ing Israel lan Yudea. 34 Wong-wong banjur ngangkat Yoahas bin Yosias lan njumenengake ratu nggentosi Yosia, ramane, nalika yuswane telulikur taun. 35 Panjenengané ngasta paprentahan ing Yudéa lan ing Yérusalèm telung sasi, lan banjur disingkiraké déning raja Mesir saka ing Yérusalèm. 36 Panjenengané nuli ndhawuhaké pajeg marang nagara iku satus talenta salaka lan siji talenta emas. 37 Sang Prabu ing Mesir uga njumenengake Sang Prabu Yoacim sadhereke dadi ratu ing Yudea lan ing Yerusalem. 38 Yoacim lan para priyayi banjur ditangkep, nanging Zaraces, sadulure, banjur digawa metu saka Mesir. 39 Yoacim yuswa selikur taun nalika jumeneng ratu ing tanah Yudea lan Yerusalem; lan tumindak ala ana ing ngarsane Sang Yehuwah. 40 Mulané Sang Prabu Nebukadonosor, ratu ing Babil, nglurugi ratuné ing Babil, banjur diranti tembaga lan digawa menyang Babil. 41 Nabukadonosor uga njupuk saka prabot suci saka Sang Yehuwah, lan digawa lunga, lan diselehake ing padalemane dhewe ing Babil. 42 Nanging bab-bab sing kacathet bab panjenengané, bab najis lan durakané, wis katulisan ing riwayaté para raja. 43 Yoacim, putrane, jumeneng ratu nggentosi panjenengane. 44 Anggone mrentah ing Yerusalem mung telung sasi sepuluh dina; lan tumindak ala ana ing ngarsané Pangéran.
45 Sawuse mangkono Sang Prabu Nebukadonosor banjur utusan ngirid menyang ing Babil kalawan nggawa pirantipiranti sucine Sang Yehuwah; 46 Zedekias banjur njumenengake ratu ing Yudea lan Yerusalem, nalika yuswane selikur taun; lan anggone ngasta paprentahan lawase sewelas taun. 47 Panjenengane uga nindakake apa kang ala ana ing paningaling Sang Yehuwah, lan ora nggatekake pangandikane Sang Yehuwah lumantar Nabi Yeremia marang panjenengane. 48 Sawisé Raja Nabukodonosor ndhawuhi supaos demi asmané Pangéran, panjenengané banjur sumpah lan mbalela. lan hardening gulu, atiné, nerak angger-anggeré Pangéran, Allahé Israèl. 49 Para gubernur rakyat lan para imam uga nindakaké akèh prakara kang nerak angger-anggering Torèt, lan ngungkuli sakehing reregedé sakehing bangsa, sarta najisaké padalemané Pangéran, kang kasucèkaké ing Yérusalèm. 50 Nanging Gusti Allahe para leluhure padha ngutus utusane nimbali wong-wong mau, amarga Panjenengane ngluwari wong-wong mau lan Tarub Sucine. 51 Nanging para utusané padha dipoyoki; Delengen, nalika Gusti ngandika marang wong-wong mau, padha moyoki para nabi. 52 Ngantos dumugi ing ngandhap punika, panjenenganipun nepsu dhateng bangsanipun amargi durakanipun ingkang ageng, lajeng dhawuh dhateng para ratu ing Kasdim supados nglawan bangsanipun. 53 Kang matèni para nom-nomané nganggo pedhang, ya, malah ana ing jero kompas padalemané sing suci, lan ora ngéman wong enom utawa prawan, wong tuwa utawa bocah cilik, ing antarané wong-wong mau; amarga padha masrahake kabeh marang tangane. 54 Sakehing prabot suci kagem Sang Yehuwah, gedhe lan cilik, lan praboting pethi lan raja-branane Sang Prabu banjur digawa menyang Babil. 55 Pedalemané Allah diobong lan dirusak témboké Yérusalèm lan diobongi menarané. 56 Lan bab kaluhurané, iku ora kendhat nganti padha sirna lan dibuwang, lan wong-wong sing ora dipatèni déning pedhang padha digawa menyang Babil. 57 Panjenengané banjur dadi abdiné lan anak-anaké, nganti wong Pèrsi jumeneng ratu, kanggo netepi pangandikané Pangéran lumantar pangandikané Yérémy: 58 Nganti tanah iku padha ngrasakake dina-dina Sabate, salawase mangsa sepi iku bakal leren, nganti tumeka pitung puluh taun. BAB 2 1 Ing taun kapisan jamane Koresy, ratu ing Persia, supaya kaleksanan pangandikane Sang Yehuwah, kang wus kaprasetyakake lumantar pangandikane Sang Prabu Yeremia. 2 Pangeran Yehuwah wus wungu marang Sang Prabu Koresy, ratune ing Persia, lan banjur wara-wara ing sakehing karajan lan uga kanthi tulisan, 3 Pangandikane: “Mangkene pangandikane Koresy, ratu ing Persia. Ida Sang Hyang Widi Wasa, Ida Sang Hyang Widi Wasa, Ida Sang Hyang Widi Wasa, sampun ngardi tiang dados ratu ring jagate. 4 Aku banjur dhawuh supaya aku yasa padaleman ing Yérusalèm ing tanah Yahudi. 5 Mulané, manawa panunggalanmu ana panunggalané umaté, karsaa nunggil karo Pangéran, Pangérané, lan karebèn munggah menyang Yérusalèm ing Yudéa lan mbangun padalemané Pangéran Israèl. yaiku Pangeran Yehuwah kang dedalem ana ing Yerusalem.
6 Sapa sing manggon ing sakiwa-tengené, padha nulungi wong-wong mau, sing dadi pepadhané karo emas lan slaka. 7 Kanthi pisungsung, jaran, sapi, lan barang-barang liyane, sing wis katetepake kanthi nazar, kanggo padalemane Sang Yehuwah ing Yerusalem. 8 Para panggedhening kulawarga ing Yudea lan taler Benyamin banjur padha ngadeg; uga para imam lan para wong Lewi lan sakehe wong kang padha karsane Sang Yehuwah arep munggah lan yasa padaleman kagem Sang Yehuwah ana ing Yerusalem. 9 Lan wong-wong sing manggon ing sakubengé, lan mbantu wong-wong mau kanthi slaka lan emas, jaran lan sapi, lan hadiah gratis sing akeh banget, sing pikirane nggumunake. 10 Raja Kores uga ngetokaké barang-barang suci sing diboyong déning Nabukodonosor saka Yérusalèm lan didegaké ana ing padalemané brahala. 11 Nalika Koresy, ratu ing Persia, wis ngirid wong-wong mau menyang Mitridates, bendaharané. 12 Wong-wong mau banjur diulungaké marang Sanabassar, gubernur ing Yudéa. 13 Lan iki cacahé; mangkok emas sewu, slaka sewu, padupan salaka rong puluh sanga, bokor emas telung puluh, slaka rong ewu patang atus sepuluh, lan piranti liyane sewu. 14 Sakehing prabot emas lan slaka kang diboyong ana limang ewu patang atus sawidak sanga. 15 Wong-wong mau padha digawa bali déning Sanabassar, saka ing Babil menyang Yérusalèm bebarengan karo wongwong saka ing pambuwangan. 16 Nanging nalika jamane Artexerxes, ratu ing Persia, Belemus, Mitridates, Tabellius, Rathumus, Beeltethmus, lan Semelius, sekretaris, karo wong-wong liyane sing padha manggon ing Samaria lan ing panggonan-panggonan liyane, padha nulis marang dheweke nglawan dheweke. wong-wong sing manggon ing Yudéa lan ing Yérusalèm layang iki; 17 Dhumateng Sang Prabu Artexerxes, gusti kawula, para abdi Paduka, Rathumus, juru cariyos, Semelius, juru tulis, tuwin para hakim sanès-sanèsipun, sarta para hakim ing Celosyria lan Fenisia. 18 Sang Prabu mugi karsaa mirsa, bilih tiyang-tiyang Yahudi ingkang sami rawuh saking panjenengan dalem, sami rawuh ing Yerusalem, kutha ingkang mbalela lan duraka punika, sami mbangun pasar-pasar, ndandosi tembok-tembokipun saha masang pondhasiipun. candhi. 19 Manawa kutha iki lan bètèng-bètèngé diowahi manèh, wong-wong mau ora mung ora gelem mbayar pajeg, nanging uga mbalela marang para ratu. 20 Lan sarehne bab-bab sing ana ing Padaleman Suci saiki wis ana, mula aku padha ngira manawa ora nglirwakake perkara kang kaya mangkono iku. 21 Nanging karsaa matur dhateng gusti kawula Sang Prabu, supados manawi Paduka karsaa karsaa kacariyosaken wonten ing bukunipun para leluhurira. 22 Lan sampeyan bakal nemokake ing babad apa kang katulisan bab iku kabeh, lan sampeyan bakal ngerti yen kutha iku mbalela lan ngganggu raja lan kutha. 23 Lan manawa wong-wong Yahudi padha mbalela, lan ing kono tansah padha perang; Mulane kutha iki dadi sepi. 24 Awit saking punika, dhuh Sang Prabu, kawula sami matur dhateng Paduka, bilih manawi kitha punika kabangun malih, saha tembok-tembokipun kabangun manèh, wiwit ing ngajengipun Paduka boten badhé mlebet dhateng Celosyria lan Fenisia. 25 Sawuse mangkono Sang Prabu banjur nulis maneh marang Rathumus, kang nulis crita, marang Beeltemus, marang Semelius, juru tulis, lan marang wong-wong liyane kang
padha manggon ing Samaria, Siria lan Fenisia, kaya mangkene; 26 Ingsun wus maca layang kang kokkirim marang ingsun, mulane ingsun dhawuh supaya sregep neliti, temah wus tinemu ing wiwitaning kutha iku nglawan para ratu; 27 Wong-wong sing ana ing kono padha kraman lan perang, lan ana raja-raja kang gagah prakosa lan galak ana ing Yerusalem, kang padha mrentah lan njaluk pajeg ing Celosyria lan Fenisia. 28 Mulané, saiki aku ndhawuhi ngalang-alangi wong-wong mau supaya ora mbangun kutha, lan kudu digatèkaké, supaya kutha kono ora ana manèh. 29 Lan supaya wong-wong sing nglakoni ala kuwi aja nganti nggawé susahé raja-raja, 30 Sasampune punika Ida Sang Prabu Artexerxes, sane sampun kawaos surat-suratnyane, inggih punika Rathumus miwah Semelius, sekretaris Dane Semelius miwah sakancan sane lianan, sakancan sakancan sane lianan, sakancan sakancan idane, sane gelis-gelis mamargi ka Yerusalem kantun wadyabala jaranan miwah bala akeh sajeroning pawayangan. ; Dene anggone yasa Padaleman Suci ing Yerusalem banjur mandheg nganti ing taun kang kapindho jamane Sang Prabu Darius, ratu ing Persia. BAB 3 1 Nalika Dharius jumeneng ratu, panjenengané nganakaké pésta gedhé kanggo sakehing abdiné lan kulawargané lan marang sakehing panggedhé ing Média lan Pèrsia. 2 Lan marang sakehing gubernur lan komandhane lan para punggawane, saka ing India nganti tekan Etiopia, ing propinsi satus pitulikur. 3 Bareng wis padha mangan lan ngombé, banjur wareg mulih, Sang Prabu Dharius banjur lumebet ing kamar turu lan turu, lan ora suwé banjur tangi. 4 Banjur ana nom-noman telu, sing dadi pengawal sing njaga layoné Sang Prabu, padha rembugan; 5 Saben-saben kita padha ngucapake ukara: Sing sapa menang, lan sing paukumane katon luwih wicaksana tinimbang liyane, Sang Prabu Darius bakal menehi hadiah gedhe lan prekaraprekara gedhe minangka tandha kemenangan. 6 Kayadene nganggo sandhangan wungu, ngombe emas, turu nganggo emas, kreta kréta nganggo kendhan emas, kupluk mori alus lan gulune rante; 7 Dhèwèké bakal lenggah ing sandhingé Darius, merga kawicaksanané, lan bakal dijenengi Darius seduluré. 8 Banjur saben wong nulis ukarane, disegel lan diselehake ing sangisore bantale Sang Prabu Darius; 9 Lan ngandika, yen Sang Prabu wungu, sawetara bakal menehi marang tulisan; lan ing sisihe raja lan telu panggedhe ing Pèrsia bakal mutusaké yèn paukumané iku kang paling wicaksana, iku bakal kaparingaké kamenangan, kaya kang wus katetepakaké. 10 Kang kapisan nulis: Anggur iku kang paling kuwat. 11 Sing nomer loro nulis, "Raja iku sing kuwat. 12 Kang katelu nulis, "Wong wadon iku paling kuwat, nanging ing ndhuwur iku, kayektèn nduwèni kamenangan." 13 Bareng Sang Prabu jumeneng, wong-wong mau padha njupuk layang-layange lan masrahake marang panjenengane, banjur diwaca. 14 Banjur utusan nimbali sakehing panggedhe ing Pèrsia lan Média, para gubernur, para perwira, para létnan lan para perwira. 15 Panjenengané banjur lenggah ing kursi pangadilan; lan tulisan-tulisan kasebut diwaca sadurunge.
16 Panjenengané banjur ngandika, "Timbalana para nomnoman, supaya padha ngucapaké putusané dhéwé." Mulané wong-wong mau ditimbali lan mlebu. 17 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, "Kandhakna marang aku kabèh pikiranmu bab tulisan-tulisan iki." Banjur wiwit sing pisanan, sing wis ngandika bab kekuatan anggur; 18 Pangandikané Pangéran mengkéné, "He, para sadulur, anggur iku kuwat banget! iku njalari kesasar wong kang ngombé. 19 Iku ndadekake pikirane raja lan bocah lola dadi siji; bab batur lan wong mardika, wong mlarat lan wong sugih. 20 Iku uga ngowahi saben pikiran dadi bungah lan bungah, nganti wong ora kelingan kasusahan utawa utang. 21 Lan iku ndadekake saben ati sugih, nganti wong ora ngelingi raja utawa gubernur; lan iku ndadekake kanggo ngandika samubarang kabeh dening talents. 22 Lan nalika padha ana ing tuwung, padha lali katresnane marang kanca-kanca lan sedulur-sedulur, lan ora suwe banjur ngunus pedhang. 23 Nanging samangsa wus padha ngombe anggur, padha ora ngelingi apa kang wus padha dilakoni. 24 He, para wong, anggur iku dudu sing paling kuat, sing bisa nindakake kaya ngono? Lan nalika ngandika mangkono, dheweke meneng. BAB 4 1 Sawuse mangkono kang kapindho, kang ngandika bab kasektene Sang Prabu, wiwit ngandika: 2 He, para manungsa, apa ora wong-wong padha nguwasani sagara lan dharatan sarta saisine? 3 Nanging Sang Prabu luwih kuwasa, amarga panjenengane kang nguwasani samubarang kabeh iku lan nguwasani kabeh mau; lan apa wae sing didhawuhake dheweke padha nindakake. 4 Manawa padha didhawuhi perang nglawan siji liyane, banjur padha katindakake: yen didhawuhi nglurugi mungsuh, banjur padha mbubrah tembok-tembok lan menara-menara. 5 Padha dipateni lan dipateni, lan ora nerak dhawuhe Sang Prabu; 6 Mangkono uga wong kang padha dudu prajurit, kang ora ana ing perang, nanging padha anggoné mburu, samangsa padha ngenèni apa kang ditandur, banjur digawa menyang ngarsané Sang Prabu, lan padha meksa mbayar pajeg marang Sang Prabu. 7 Nanging wong iku mung siji: yen dhawuh mateni, padha mateni; yen dhawuh kanggo nyisakke, padha nyisakke; 8 Manawa dhawuh nggebug, padha nggebug; manawi dhawuh nyirnakaken, sami damel sepi; yen dhawuh mbangun, padha mbangun; 9 Manawa dhawuh negor, padha negor; yen dhawuh nandur, padha nandur. 10 Mulane kabeh rakyate lan wadya-balane padha ngestokake dhawuhe; 11 Wong-wong mau padha ngati-ati ing sakubengé, supaya aja ana wong sing lunga lan nglakoni urusané dhéwé, lan aja nganti ora manut marang dhèwèké. 12 Hé para wong lanang, kepriyé anggoné ratu ora kuwasa, yèn kaya mangkono iku dituruti? Lan dheweke terus ilat. 13 Kang katelu, kang ngandika bab wong wadon lan bab kayektèn, (yaiku Zorobabel) wiwit ngandika. 14 Hé wong-wong, dudu ratu gedhé, dudu akèhé manungsa, lan dudu anggur sing ngungkuli; Sapa sing nguwasani wongwong mau, utawa sing nguwasani wong-wong mau? apa ora wong wadon?
15 Wong-wong wadon wis padha nglairake ratu lan sakehing rakyat kang nguwasani segara lan dharatan. 16 Malah saka wong-wong iku padha teka, lan padha ngopeni wong-wong kang padha nandur pakebonan anggur, kang asale saka anggure. 17 Iki uga nggawe sandhangan kanggo wong; iki nggawa kamulyan kanggo manungsa; lan tanpa wanita ora bisa lanang. 18 Lan manawa wong lanang nglumpukake emas lan salaka utawa barang-barang liyane, apa dheweke ora tresna marang wong wadon sing apik banget lan ayu? 19 Lan padha nglirwakake samubarang kabeh, apa padha ora gap, lan malah karo cangkeme ngangap mata marang dheweke; Lan apa ora kabeh wong luwih seneng marang dheweke tinimbang marang salaka utawa emas, utawa barang-barang apa wae? 20 Wong lanang ninggal bapané sing nggedhèkké dèkné lan negarané, terus mèlu bojoné. 21 Dheweke ora tetep urip karo bojone. lan ora kelingan bapa, ibu, utawa negara. 22 Mulané kowé kudu ngerti nèk wong wédok kuwi ngwasani kowé. 23 Ya, ana wong njupuk pedhang, lan lunga kanggo ngrampog lan nyolong, kanggo lelayaran ing segara lan ing kali; 24 Lan ndeleng singa lan mlaku ing pepeteng; lan yen wis nyolong, ngrampas, lan ngrampok, dheweke nggawa menyang katresnan. 25 Mulané wong lanang nresnani bojoné ngungkuli bapa lan biyungé. 26 Ya, akèh wong sing wis kentekan akal kanggo wong wadon, lan dadi batur kanggo wong. 27 Akèh wong kang padha tiwas, padha kesasar lan gawé dosa marga saka wong wadon. 28 Lan saiki kowé padha ora pracaya marang Aku? dudu ratu kang agung ing panguwasane? Apa ora kabeh wilayah wedi ndemèk Panjenengané? 29 Nanging aku weruh dheweke lan Apame garwane Sang Prabu, putri Bartakus kang pinunjul, lungguh ing sisih tengen Sang Prabu. 30 Banjur njupuk makutha saka sirahe Sang Prabu, lan dipasang ing sirahe dhewe; dheweke uga nggebug raja nganggo tangan kiwa. 31 Sanadyan mangkono, sang prabu banjur nganga-nganga lan mandeng wong wadon mau kanthi cangkeme ngangap, manawa dheweke digeguyu, banjur digeguyu, nanging yen dheweke nesu marang dheweke, Sang Prabu ora gelem nglestarekake, supaya dheweke bisa rukun karo dheweke. maneh. 32 Hé para wong lanang, kepriyé bisané wong wadon iku padha kuwat, awit padha nglakoni mangkono? 33 Sang Prabu lan para panggedhe nuli padha pandengpandengan; 34 He para wong lanang, apa wong wadon iku rak kuwat? agunging bumi, dhuwure langite, srengenge lincah anggone ngubengi, ngubengi langit, lan bali menyang panggonane ing sadina. 35 Apa dudu Panjenengané kang nitahaké iku mau? mulane gedhe bebener, lan luwih kuwat tinimbang samubarang kabeh. 36 Salumahing bumi padha sesambat marang kayektèn, lan langit mberkahi, sakehing panggawé gonjang-ganjing lan gumeter marga saka iku, lan ora ana kang duraka. 37 Anggur iku duraka, ratune duraka, wong wadon padha duraka, kabeh anaking manungsa padha duraka, iya mangkono iku kabeh panggawene kang ala; lan ora ana bebener ing wong-wong mau; marga saka tumindake kang ora bener bakal padha sirna.
38 Ing bab kayektèn, iku langgeng lan tansah kuwat; iku urip lan menang ing salawas-lawase. 39 Ora ana wong sing nampani ganjaran utawa ganjaran; nanging wong wadon iku nindakake samubarang kang adil, lan ngedohi samubarang kang ora adil lan ala; lan kabeh wong nindakake kanthi becik kaya panggawene. 40 Ora ana tumindak ala ing pangadilane; lan dheweke iku kekuwatan, karajan, kekuwatan, lan kamulyan, kabeh umur. Pinujia Allah kang bener. 41 Lan banjur meneng. Wong-wong kabèh banjur padha surak-surak, pangucapé, "Agung kayektèn lan kuwasa ngungkuli samubarang." 42 Sang Prabu banjur ngandika marang wong mau, "Nyuwuna apa sing kokkarepaké ngluwihi sing wis ditulis ing seratan, lan aku bakal menehi sampeyan, amarga sampeyan ditemokake minangka wong sing wicaksana." lan sampeyan bakal lungguh ing jejere kula, lan bakal disebut sedulurku. 43 Sang Prabu banjur ngandika marang Sang Prabu: “Elinga marang supaosmu, kang wus kokprasetyakake kanggo mbangun Yerusalem, nalika kowe rawuh ing kratonmu. 44 Lan kanggo ngirim kabeh prabot sing diboyong saka Yerusalem, sing wis katemtokake dening Koresy, nalika dheweke sumpah arep nyirnakake Babil lan bakal dikirim maneh menyang kana. 45 Kowé uga wis janji arep mbangun Pedalemané Allah, sing diobong déning wong Édom nalika Yudéa dirusak déning wong Kasdim. 46 Sapunika, dhuh Sang Prabu, punika ingkang kawula suwun, saha ingkang kawula karsakaken dhateng Paduka, inggih punika sih-rahmating pangeran ingkang asalipun saking paduka. sira wus supaos marang Sang Prabu ing swarga. 47 Sang Prabu Dharius banjur jumeneng sarta ngambungi panjenengane sarta nulis layang marang sakehing bendahara bendara, para punggawa lan para panggedhe lan para gubernur, supaya panjenengane lan sakehing wong kang padha melu mbangun Yerusalem kalawan slamet. . 48 Dhèwèké uga nulis layang marang lètnan-lètnan ing Kèlosiria lan Fénisia, lan marang wong-wong ing Libanus, supaya padha nggawa kayu eres saka Libanus menyang Yérusalèm, lan mbangun kutha mau bareng karo panjenengané. 49 Sakliyané kuwi, dhèwèké nulis kanggo kabèh wong Yahudi sing metu saka kratoné munggah menyang ing tanah Ju, bab kamardikané, supaya wong-wong kuwi aja nganti ana perwira, gubernur, lètnan lan bendahara, sing meksa mlebu ing lawangé. 50 Lan supaya kabeh negara sing dikuwasani kudu bebas tanpa pajeg; lan wong Edom kudu nyerahake desa-desa wong Yahudi sing banjur dicekel. 51 Ya, sing saben taun kudu diwenehi rong puluh talenta kanggo mbangun candhi, nganti wektu sing dibangun; 52 Lan liyane sepuluh talenta saben taun, kanggo nyukupi kurban obaran ing misbyah saben dina, kaya sing dadi prentah kanggo nyaosake pitulas. 53 Lan supaya kabeh wong sing lunga saka Babil mbangun kutha kudu mardika kanthi bebas, uga turune lan kabeh imam sing lunga. 54 Dhèwèké uga nulis bab. pangibadah lan panganggone para imam kang padha ngladeni; 55 Mangkono uga kanggo kuwajibané wong Lèwi, nganti tumeka ing dinané Padaleman Suci rampung, lan Yérusalèm yasa. 56 Dhèwèké ndhawuhi ngekèki pensiun lan upah marang kabèh wong sing njaga kutha. 57 Sakehing prabot-prabot kang wus katemtokake dening Koresy uga disirnakake saka ing Babil; Lan kabeh sing wis
diwènèhaké Kores ing dhawuh, iku uga diutus kanggo nindakake, lan dikirim menyang Yerusalem. 58 Bareng wong nom iku metu, banjur tumenga ing swarga madhep ing kutha Yérusalèm sarta ngluhuraké Raja ing swarga. 59 Lan ngandika, "Saking Panjenengan rawuh kamenangan, saking Panjenengan rawuh kawicaksanan, lan kagungan Paduka kamulyan, lan aku iki abdi Paduka." 60 Pinujia Paduka, ingkang sampun paring kawicaksanan dhateng kawula, awit kawula ngaturaken sokur dhumateng Paduka, dhuh Pangéran para leluhur kawula. 61 Nuli njupuk layang-layang mau, banjur tindak menyang Babil lan nyritakake marang sadulure kabeh. 62 Lan padha memuji marang Gusti Allahe para leluhure, amarga Panjenengane wis maringi kamardikan lan kamardikan 63 Kanggo munggah lan mbangun Yérusalèm lan Pedalemané Allah sing disebut asmané, lan pitung dina padha pésta nganggo piranti musik lan surak-surak. BAB 5 1 Sawisé iku, para kepala kulawarga padha dipilih miturut taler-taleré, supaya padha mangkat bebarengan karo somahé lan anak-anaké lanang lan wadon lan batur-batur lanang lan wadon lan raja-kayané. 2 Sang Prabu Dharius nuli ngutus prajurit nunggang jaran sewu, nganti padha bali menyang Yerusalem kalawan slamet, kanthi slompret lan suling. 3 Para sadulure kabeh padha dolanan, banjur padha didhawuhi munggah bebarengan. 4 Iki jenenge wong-wong kang padha mangkat, miturut gotrah-gotrahe ing taler-talere, miturut para panggedhene. 5 Para imam, turune Pinees bin Harun: Yesus bin Yosedek bin Saraias, lan Yoacim bin Zorobabel bin Salatiel, saka turune Dawud, saka turune Fares, taler Yehuda; 6 Panjenengane kang ngucapake pitutur kang wicaksana ana ing ngarsane Sang Prabu Darius, ratu ing Persia, ing taun kang kapindho paprentahane, ing sasi Nisan, yaiku sasi kapisan. 7 Iki wong-wong Yahudi kang padha budhal saka ing pambuwangan, kang padha manggon dadi wong neneka, kang padha kaboyongake dening Sang Prabu Nebukadonosor, ratu ing Babil menyang Babil. 8 Banjur padha bali menyang Yérusalèm lan ing wilayahwilayah liya ing tanah Yahudi, saben wong menyang kuthané dhéwé-dhéwé, sing teka karo Zorobabel, karo Gusti Yésus, Néhémias, Zakharia, lan Reésayas, Enenius lan Mardocheus. Beelsarus, Aspharasus, Reelius, Roimus, lan Baana, panuntune. 9 Cacahe wong-wong mau lan para gubernur, yaiku bani Poros, rong ewu satus pitung puluh loro; bani Safat: patang atus pitung puluh loro; 10 bani Ares: pitung atus seket nem; 11 Para bani Faat Moab: rong ewu wolung atus rolas; 12 bani Elam: sewu rong atus seket papat; bani Zatul: sangang atus patang puluh lima; bani Korbe: pitung atus lima; bani Bani: nem atus patang puluh wolu; 13 bani Bebai: nem atus telulikur; bani Sadas: telung ewu rong atus rong puluh loro; 14 bani Adonikam: nem atus sawidak pitu; bani Bagoi: rong ewu sawidak enem; bani Adin: patang atus seket papat; 15 Para putrane Sang Aterezias: sangang puluh loro: putrane Kiilan lan Azetas sawidak pitu; bani Azuran: patang atus telung puluh loro; 16 bani Ananias: satus siji; bani Arom: telung puluh loro; bani Basa Basa: telung atus telulikur; bani Azephurit: satus loro;
17 bani Meterus: telung ewu lima; bani Betlomon: satus telulikur; 18 wong Netopa: seket lima, Anatot: satus seket wolu, lan Bet-Samos: patang puluh loro; 19 kang saka Kiryathiarius gunggunge limalikur, kang saka Kafir lan Berot: pitung atus patang puluh telu, lan kang ing Pira: pitung atus; 20 kang saka Kidias lan Amidoi: patang atus rong puluh loro; kang saka Kirama lan Gabdes: nem atus selikur; 21 bani Makalon: satus rong puluh loro; bani Betolius: seket loro; bani Nefis: satus seket enem; 22 bani Calamolus lan Onus: pitung atus lima puluh; bani Yerechus: rong atus patang puluh lima; 23 Para putrane Rama Hanas: telung ewu telung atus telung puluh; 24 Para imam: bani Yeddu bin Yesus, ing antarane bani Sanasib: sangang atus pitung puluh loro; bani Merut: sewu seket loro; 25 bani Fasaron: sewu patang puluh pitu; bani Karme: sewu pitulas; 26 Para wong Lewi: para putrane Isai, Kadmiel, Banuas lan Sudias gunggung pitung puluh papat. 27 Para juru kidung suci: bani Asaf: satus wolulikur; 28 Para kang jaga gapura: bani Salum, bani Yatal, bani Talmon, bani Dakubi, bani Teta, bani Sami, gunggunge wong satus telung puluh sanga. 29 Para abdining Padaleman Suci: para putrane Esap, para putrane Asifa, para putrane Tabaot, para putrane Keras, para putrane Sud, para putrane Paleas, para putrane Labana, para putrane Graba, 30 bani Akua, bani Uta, bani Ketab, bani Agaba, bani Subai, bani Anan, bani Catua, bani Geddur, 31 Para putrane Airus, para putrane Daisan, para putrane Rama Nueba, para putrane Chaseba, para putrane Gazera, para putrane Azia, para putrane Pinees, para putrane Azare, para putrane Bastai, para putrane Asana. , para putrane Meani, para putrane Nafisi, para putrane Akub, para putrane Acifa, para putrane Assur, para putrane Sang Prim, para putrane Basalot, 32 bani Meeda, bani Kuta, bani Krea, bani Karkus, bani Aserer, bani Tomoi, bani Nasit, bani Atifa. 33 Para putrane para abdine Sang Prabu Suleman: para putrane Azafion, para putrane Sang Priya, para putrane Rama Yeel, para putrane Lozon, para putrane Israel, para putrane Safet, 34 Para putrane Hagia, para putrane Firakart, para putrane Sang Sabi, para putrane Sarothie, para putrane Masias, para putrane Gar, para putrane Addus, para putrane Suba, para putrane Aferra, para putrane Barodis. , para putrane Sabat, para putrane Allom. 35 Para abdi ing Padaleman Suci lan para abdine Sang Prabu Suleman gunggunge telung atus pitung puluh loro. 36 Wong-wong mau padha teka saka ing Termelet lan Thelersas, Charatalar lan Aalar; 37 Lan ora bisa nyritakake kulawargane lan tedhak-turune, kapriye asale saka Israel: bani Ladan bin Ban, bani Nekodan: nem atus seket loro. 38 Anadene para imam kang padha ngrebut kalungguhan imam, nanging ora ketemu: para putrane Sang Obdia, para putrane Akos, para putrane Addus, kang omah-omah karo Augia, salah sawijining putri Barselus, lan dijenengake miturut asmane. 39 Nalika wong-wong mau digoleki ing daftar, nanging ora ditemokake, wong-wong mau banjur dicopot saka nindakake tugas imam. 40 Néhémies lan Atarias wis ngomong marang wong-wong kuwi, nèk wong-wong kuwi ora bakal nampa piwulang sing
suci, nganti ana imam agung sing nganggo piwulang lan kayektèn. 41 Dadi wong Israel, sing umur rolas taun sapandhuwur, gunggunge patang puluh ewu, kejaba batur lanang lan wadon rong ewu telung atus sawidak. 42 Para bature lanang lan wadon ana pitung ewu telung atus patang puluh pitu; 43 Unta patang atus telung puluh lima, jaran pitung ewu telung puluh nenem, bihal rong atus patang puluh lima, kewan limang atus limang atus lima, sing digunakake kanggo pasang rakit. 44 Lan sawetara kepala kulawargané, nalika padha teka ing Pedalemané Allah ing Yérusalèm, padha supaos kanggo mbangun omah maneh ing panggonan dhewe, miturut kabisane. 45 Lan kanggo menehi menyang pasimpenan suci saka pakaryan emas sewu mina, limang ewu selaka lan satus sandhangan imam. 46 Dadiné para imam lan wong Lèwi lan wong-wong pada manggon ing Yérusalèm lan ing désa-désa, para penyanyi lan para penjaga gapura. lan wong Israel kabeh ana ing desadesane. 47 Nanging nalika sasi kapitu wis cedhak, lan nalika wong Israèl padha manggon ing panggonané dhéwé-dhéwé, wongwong mau padha teka bebarengan menyang ing gapura kang kapisan ing sisih wétan kanthi sarujuk. 48 Gusti Yesus bin Yosedek lan para imam para sadhereke lan Zorobabel bin Salatiel lan para sadulure tumuli jumeneng sarta nyawisake misbyah kagem Gusti Allahe Israel. 49 Kanggo nyaosaké kurban obaran ing ndhuwuré, kaya sing kadhawuhaké ing kitabé Musa, abdiné Allah. 50 Lan ana wong-wong saka bangsa liya ing tanah kono padha diklumpukake, lan padha ngadegake misbyah ing panggonane dhewe, amarga kabeh bangsa ing negara padha memungsuhan lan nindhes wong-wong mau; lan padha nyaosake kurban miturut wektune, lan kurban obaran konjuk marang Pangeran Yehuwah esuk lan sore. 51 Uga padha nganakaké riyaya Kémah Suci, kaya kang kadhawuhaké ing angger-anggering Torèt, lan saben dina padha nyaosaké kurban, kaya kang wus katemtokaké. 52 Sawisé iku, kurban sing terus-terusan, lan kurban dina Sabat, rembulan anyar, lan kabeh riyaya suci. 53 Lan kabeh wong sing wis sumpah marang Gusti Allah wiwit saos kurban marang Gusti Allah wiwit tanggal kapisan sasi kapitu, sanajan Pedalemané Allah durung dibangun. 54 Wong-wong mau banjur padha mènèhi dhuwit, pangan lan ombèn marang tukang-tukang batu lan tukang-tukang kayu. 55 Wong-wong ing Sidon lan Tirus padha diwènèhi carr, supaya padha nggawa wit-witan eres saka Libanus, kang bakal digawa menyang plabuhan ing Yopé, kaya sing didhawuhaké déning Koresy, ratu ing Persia. 56 Ing taun kapindho lan sasi kapindho sawisé rawuh ing Pedalemané Allah ing Yérusalèm, Zorobabel bin Salatièl, lan Yésus bin Yosedek, lan para saduluré, para imam, para wong Lèwi, lan kabèh wong teka menyang Yerusalem saka ing panangkaran. 57 Lan padha masang pondhasi Pedalemané Allah ing dina kapisan sasi kapindho, ing taun kapindho sawisé padha tekan ing Yérusalèm lan ing Yérusalèm. 58 Wong-wong Lèwi sing umuré rong puluh taun terus ditugaské kanggo nindakké gawéané Yéhuwah. Gusti Yesus banjur jumeneng, dalah para putrane lan para sadulure, lan Kadmiel sadulure, lan para putrane Madiabun, karo para putrane Yoda bin Elyadun, karo para putrane lan sadulure, kabeh wong Lewi, kanthi siji-sijine kang padha nglestarekake
pagawean. nyambut gawe kanggo maju ing padalemaning Allah. Mulané para tukang yasa padalemané Gusti. 59 Para imam banjur padha ngadeg nganggo sandhangané nganggo piranti musik lan kalasangka; lan para wong Lèwi anaké Asaf padha duwé simbal. 60 Padha ngidungake kidung panuwun lan ngluhurake Sang Yehuwah, kaya kang wus katetepake dening Sang Prabu Dawud, ratu ing Israel. 61 Wong-wong mau padha ngidungaké kidung pamuji marang Pangéran kanthi swara sora, awit sih-kadarmané lan kamulyané ing salawas-lawasé ana ing Israèl kabèh. 62 Wong kabèh padha ngunèkaké kalasangka lan padha surak-surak sora, padha ngidungaké kidung panuwun marang Pangéran marga saka ngadegaké Pedalemané Allah. 63 Para imam lan para wong Lewi lan para kepala kulawangsa, para leluhure, kang padha ndeleng padaleman mau, padha sowan ing ngedegake kanthi nangis lan nangis. 64 Nanging akèh wong kang padha nguncalaké kalasangka lan surak-surak sora, 65 Satemah kalasangka ora keprungu amarga wong-wong padha nangis, nanging wong akeh padha nguwuh-uwuh gumregah, nganti keprungu saka kadohan. 66 Mulané, bareng mungsuhé taler Yéhuda lan Bènyamin krungu bab kuwi, banjur padha ngerti apa tegesé swarané kalasangka mau. 67 Lan padha ngerti yen wong-wong saka ing pambuwangan padha mbangun Pedalemané Allahé Israèl. 68 Wong-wong mau banjur padha marani Zorobabel lan Gusti Yésus lan marang para penggedhéné kulawarga, sarta padha matur, "Kula sami badhé mbangun sesarengan kaliyan panjenengan." 69 Kawula sami kados panjenengan, sami manut dhateng Pangéran panjenengan, saha sami nyaosaken kurban dhateng Panjenenganipun wiwit jamanipun Asbazarèt, ratu ing Asyur, ingkang ngirid kula mriki. 70 Zérobabel lan Yésus lan para penggedhéné kulawargané Israèl banjur ngandika marang wong-wong mau, "Kula lan panjenengan sami mboten gadhah tugas mbangun padaleman kagem Pangéran Allah kita." 71 Kawula piyambak ingkang badhé mbangun kagem Pangéran Israèl, kados ingkang dipun dhawuhaken déning Kores, ratu ing Persia. 72 Nanging bangsa-bangsa ing tanah kono padha ngalangalangi wong-wong sing manggon ing Yudéa lan ngalangalangi mbangun; 73 Marga saka rancangan-rancangan kang didhelikake, dhemen-dhemen lan gegeran-gegeran, wong-wong mau padha ngalang-alangi rampunge yasa ing salawase sugenge Sang Prabu Koresy, mula anggone padha kalang-alangi anggone ngedegake suwene rong taun, nganti tekan jamane Sang Prabu Darius. BAB 6 1 Ing taun kang kapindho paprentahane Sang Prabu Darius Aggeus lan Nabi Zakharia bin Addo, para nabi padha medhar wangsit marang wong Yahudi ing tanah Yahudi lan ing Yerusalem atas asmane Pangeran Yehuwah, Gusti Allahe Israel, kang nunggil karo wong-wong mau. 2 Zorobabel bin Salatiel lan Gusti Yesus bin Yosedek banjur padha ngadeg, banjur padha mbangun Pedalemané Allah ing Yérusalèm, lan para nabiné Pangéran nulungi lan nulungi. 3 Nalika samana Sisinnes, gubernur ing Siria lan Fenisia, karo Satrabuzanes lan kanca-kancane padha sowan marang ing ngarsane, sarta ngandika marang wong-wong mau:
4 Kowé yasa padaleman iki lan gendheng iki miturut janjiné sapa lan nindakké prekara-prekara liyané? Lan sapa sing nyambut gawe sing nindakake iki? 5 Nanging para pinituwané wong Yahudi padha nampa sihrahmat, amarga Gusti wis niliki wong-wong sing padha pambuwangan. 6 Wong-wong mau ora dihalang-halangi mbangun, nganti tekan wektuné Dharius diwènèhi teges bab wong-wong mau, lan ana wangsulan. 7 Salinan layang-layang sing ditulis Sisinnes, gubernur ing Siria lan Fenisia lan Satrabuzanes karo kanca-kancane, para panggedhe ing Siria lan Fenisia, lan dikirimake marang Darius; Salam marang Sang Prabu Darius: 8 Samubarang kabèh karsaa nyumurupi marang gusti kawula Sang Prabu, yèn nalika rawuh ing tanah Yudéa lan lumebu ing kutha Yérusalèm, aku padha nemu ing kutha Yérusalèm para pinituwané wong Yahudi kang ana ing pambuwangan. 9 Gawea padaleman kagem Pangeran Yehuwah, kang gedhe lan anyar, saka watu tatahan lan larang regane, lan kayukayuane wis dipasang ing temboke. 10 Lan karya-karya iku rampung kanthi cepet, lan karya kasebut lumaku kanthi makmur, lan kanthi kamulyan lan ketekunan. 11 Aku banjur padha takon marang para pinituwa mau: “Kowé padha mbangun omah iki nganggo dhawuhé sapa lan mbangun pondasi gawéan iki? 12 Mulané, supaya aku bisa menehi kawruh marang kowé kanthi nulis, aku njaluk marang wong-wong sing dadi penggedhé, lan aku njaluk saka wong-wong mau jeneng sing ditulis kanggo wong-wong mau. 13 Wong-wong mau padha munjuk marang aku mangkene: Aku iki abdine Sang Yehuwah kang nitahake langit lan bumi. 14 Déné padaleman iki, yasané pirang-pirang taun kepungkur déning raja Israèl sing gedhé lan kuwat, lan wis rampung. 15 Nanging nalika para leluhur kita padha nepsu marang Gusti Allah lan padha nglakoni dosa marang Pangeran Yehuwah, kang ana ing swarga, padha dipasrahake marang Sang Prabu Nabukadonosor, ratu ing Babil, ing tanah Kasdim. 16 Sing mbubrah omah lan diobong, lan wong-wong sing diboyong menyang Babil. 17 Nanging ing taun kapisan nalika Sang Prabu Koresy jumeneng ratu ing nagara Babil, Sang Prabu Koresy nulis layang kanggo mbangun padaleman iki. 18 Lan prabot-prabot suci emas lan slaka, sing diboyong déning Nabukodonosor saka ing padalemané Yérusalèm lan dilebokaké ing Pedalemané dhéwé, sing digawa déning Sang Prabu Koresy saka ing padalemané Babil, banjur dipasrahaké marang Zorobabel lan Sang Prabu Sanabassarus, 19 Kanthi dhawuh, prabot-prabot mau kudu digawa lan dilebokaké ing Padaleman Suci ing Yérusalèm; lan supaya padalemane Gusti kudu dibangun ing panggonan kang. 20 Sanabassarus sing padha teka mriki, masang pondasi Pedalemané Allah ing Yérusalèm; lan wiwit wektu iku nganti saiki isih dadi bangunan, durung rampung rampung. 21 Mulané, manawa karsané Sang Prabu, karsaa mriksani riwayaté Sang Prabu Koresy. 22 Manawa katemu yèn yasa padalemané Pangéran ing Yérusalèm wis katindakaké kanthi idin saka Sang Prabu Koresy, lan yèn gusti kawula Sang Prabu karsaa, sumangga panjenenganipun ngaturaken dhateng kawula sadaya. 23 Sang Prabu Dharius banjur dhawuh supaya nggolèki cathetan-cathetan ing Babil. 24 Ing taun kang kapisan paprentahane Sang Prabu Koresy, Sang Prabu Koresy, dhawuh supaya padalemane Sang Yehuwah ing Yerusalem dibangun maneh, ing kono padha nyaosake kurban kalawan geni kang ajeg.
25 Dhuwuré sawidak asta lan ambané sawidak asta, karo watu tatahan telung larik lan kayu anyar siji larik ing nagara kono; lan biaya sing bakal diwènèhaké saka omahé Sang Prabu Koresy. 26 Prabot-prabot suci ing Pedalemané Allah, emas lan slaka, sing digawa déning Nabukodonosor saka padaleman ing Yérusalèm lan digawa menyang Babil, kudu dibalèkaké menyang padalemané Yérusalèm, lan dilebokaké ing panggonan sing bakal dienggoni. padha sadurunge. 27 Uga dhawuh marang Sisinnes, gubernur ing Siria lan Fenisia, lan Satrabuzanes, lan kanca-kancane, lan wong-wong sing diangkat dadi panguwasa ing Siria lan Fenisia, supaya padha ngati-ati supaya ora campur tangan karo panggonan kasebut, nanging ngubengi Zorobabel, abdine wong-wong mau. Gusti, lan gubernur ing Yudea, lan para pinituwané wong Yahudi, kanggo mbangun Pedalemané Allah ing panggonan kono. 28 Aku uga wis dhawuh supaya dibangun manèh; lan supaya padha sregep nulungi wong-wong sing padha dadi pambuwangan, nganti padalemane Sang Yehuwah rampung. 29 Saka pisungsungé wong Kèlosiria lan Fenisia, wong-wong iki kudu diwènèhaké kanthi ati-ati kanggo kurban marang Pangéran, yaiku marang Zorobabel, gubernur, kanggo sapi lanang, wedhus gèmbèl lanang lan cempé; 30 Mangkono uga gandum, uyah, anggur lan lenga, lan saben taun tanpa ditakoni maneh, kaya kang katetepake dening para imam kang ana ing Yerusalem, kang kudu ditindakake saben dinane. 31 Supaya padha nyaosna kurban marang Gusti Allah kang Mahaluhur kanggo Sang Prabu lan kanggo para putrane, sarta padha ndedonga kanggo nyawane. 32 Dhèwèké paring dhawuh supaya sapa waé sing nerak utawa ngrèmèhké apa sing wis diomongké utawa sing wis ditulis, kudu dijupuk wit-witan saka omahé, digantung, lan barang-barangé kabèh direbut kanggo raja. 33 Mulané Pangéran, sing disebut asmané ing kana, nyirnakaké sakèhé raja lan bangsa sing ngacungaké astané kanggo ngalang-alangi utawa ngrusak padalemané Pangéran ing Yérusalèm. 34 Aku, Sang Prabu Darius, wis mrentahake supaya kabeh iki ditindakake kanthi temenan. BAB 7 1 Banjur Sisinnes, gubernur ing Celosyria lan Fenisia, lan Satrabuzanes, karo kanca-kancane padha nindakake dhawuhe Sang Prabu Darius, 2 Dheweke ngawasi pakaryan suci kanthi temen-temen, nulungi para leluhure wong Yahudi lan para gubernur ing Padaleman Suci. 3 Dadiné panggawé suci terus maju, bareng para nabi Aggeus lan Sakarias medhar wangsit. 4 Wong-wong mau nuli ngrampungake prekara-prekara mau miturut dhawuhe Pangéran, Allahé Israèl, lan kanthi idin saka Koresy, Dharius lan Artexerxes, para ratu ing Pèrsia. 5 Mangkono uga padaleman Suci rampung ing tanggal telulikur sasi Adar, ing taun kang kaping nem jamane Sang Prabu Darius, ratu ing Persia. 6 Wong-wong Israèl, para imam, wong Lèwi, lan wong-wong liyané sing dadi pambuwangan, sing ditambahi karo wongwong mau, padha nindakaké apa sing katulis ing kitabé Musa. 7 Anadene kanggo nucekake Pedalemané Allah, padha nyaosaké sapi lanang satus wedhus gèmbèl lanang rong atus lan wedhus gèmbèl patang atus; 8 Lan wedhus berok lanang rolas kanggo dosané wong Israèl kabèh, miturut cacahé para kepala taler Israèl.
9 Para imam lan para wong Lèwi padha ngadeg nganggo sandhangané dhéwé-dhéwé miturut golongané, kanggo ngibadah marang Pangéran, Allahé Israèl, miturut kitabé Musa, lan para penjaga gapura ing saben gapura. 10 Wong-wong Israèl sing ana ing pambuwangan padha ngrayakaké Paskah ing tanggal patbelas sasi kapisan, sawisé para imam lan wong Lèwi padha kasucèkaké. 11 Wong-wong sing padha dadi pambuwangan ora kabèh padha kasucèkaké bebarengan, nanging wong Lèwi kabèh padha kasucèkaké bebarengan. 12 Mangkono uga padha nyaosaké Paskah kanggo kabèh wong sing dibuwang lan kanggo para imam sadulure lan kanggo awaké dhéwé. 13 Wong Israel kang metu saka ing pambuwangan padha mangan, yaiku sakehe wong kang padha nyingkuri awake dhewe saka ing nistha kang ditindakake dening wong-wong ing nagara kono lan padha ngupaya marang Pangeran Yehuwah. 14 Pitung dina pitung dina wong-wong mau padha nganakaké riyaya Roti Tanpa Ragi, kanthi surak-surak ana ing ngarsané Allah. 15 Awitdene Panjenengane wus nglirwakake pituture ratu ing Asyur marang wong-wong mau, supaya padha nguwatake tangane ing pakaryane Pangeran Yehuwah, Gusti Allahe Israel. BAB 8 1 Sawuse iku, nalika Sang Prabu Artexerxes, ratu ing Persia, rawuhe Esdras bin Saraias bin Ezerias bin Helkia bin Salum. 2 anaké Saduki, anaké Akhitob, anaké Amarias, anaké Ézias, anaké Meremot, anaké Zarayas, anaké Savias, anaké Bokah, anaké Abisum, anaké Pinees. , anaké Eleazar, anaké Imam Harun. 3 Esdras iki lunga saka ing Babil, minangka juru tulis, lan wis siyap banget ing angger-anggeré Musa, sing diparingaké déning Gusti Allahé Israèl. 4 Sang Prabu banjur ngajeni marang Panjenengane, amarga ing sakehing panyuwune wus kaparengake. 5 Ana uga wong Israèl sawatara, panunggalané para imam wong Lèwi, para juru kidung suci, para penjaga gapura lan para abdi ing Padaleman Suci, padha tindak menyang Yérusalèm. 6 Ing taun kang kapitu pamarentahane Artekssasta, ing sasi kalima, iku taun kang kapitu pamarentahane Sang Prabu; amarga padha budhal saka Babil ing dina kapisan sasi kapisan, lan tekan ing Yerusalem, miturut lelampahan sing diparingake dening Pangeran Yehuwah marang wong-wong mau. 7 Amarga Esdras nduweni kapinteran sing gedhe banget, mula dheweke ora nglirwakake angger-angger lan dhawuhe Pangeran Yehuwah, nanging mulangake pranatan lan pranatan marang kabeh wong Israel. 8 Salinan dhawuh, kang kaserat saka Sang Prabu Artexerxes, kang kadhawuhake marang Imam Esdras lan kang maca angger-anggering Allah, yaiku: 9 Sang Prabu Artexerxes marang Imam Esdras lan kang maca angger-anggering Allah, kirim salam. 10 Satemené aku wis mutusaké kanggo tumindak welas asih, aku mréntahaké, supaya wong-wong saka bangsa Yahudi, para imam lan wong Lèwi sing ana ing wilayah kita, sing kepéngin lan kepéngin, kudu lunga bareng karo kowé menyang Yérusalèm. 11 Mulané, sapa waé sing kepéngin mangkat bareng karo kowé, kaya aku lan kancaku pitu sing dadi penaséhat. 12 Supaya padha mandeng marang prakara ing Yudéa lan Yérusalèm, kanthi cocog karo apa sing ana ing anggeranggeré Gusti;
13 Lan nggawa pisungsung-pisungsung konjuk marang Pangéran Israèl menyang Yérusalèm, sing dadi janjiné aku lan kanca-kancaku, lan sakèhé emas lan selaka sing ana ing tanah Babil, konjuk marang Yéhuwah ing Yérusalèm. 14 Karodene apa kang kaparingake marang wong akeh kanggo padalemane Pangeran Yehuwah, Gusti Allahe, ing Yerusalem, lan salaka lan emas bisa diklumpukake kanggo sapi lanang, wedhus gèmbèl lanang, lan cempé, lan sakèhé barang-barangé; 15 Supaya padha nyaosaké kurban marang Pangéran ing misbyahé Pangéran, Allahé, ing Yérusalèm. 16 Lan apa wae sing bakal sampeyan lakoni karo sadulursadulurmu karo slaka lan emas, lakonana miturut karsane Gusti Allahmu. 17 Lan prabot-prabot suciné Pangéran sing diparingaké marang kowé kanggo padalemané Allahmu sing ana ing Yérusalèm, kudu koksaosaké marang Allahmu ing Yérusalèm. 18 Lan apa waé sing kudu kokelingi kanggo padalemané Gusti Allahmu, kuwi kudu mbok pasrahké saka gedhongé raja. 19 Ingsun, Sang Prabu Artexerxes, uga wis dhawuh marang para penjaga raja-brana ing Siria lan Fenisia, supaya apa wae kang kadhawuhake dening Imam Esdras lan kang maca angger-anggering Allah Kang Mahaluhur, iku kudu enggalenggal diparingake. 20 Dhuwit salaka satus talenta, mangkono uga gandum nganti satus kor, anggur satus keping anggur lan barang-barang liyane kang turah-turah. 21 Samubarang kabèh kudu ditindakaké miturut anggeranggeré Gusti Allah kanthi temen-temen marang Gusti Allah Kang Mahaluhur, supaya Kratoné Sang Prabu lan para putrané aja nganti nesu. 22 Aku uga paring dhawuh marang kowé, supaya kowé aja padha mènèhi beya utawa wèwèh liya-liyané, marang para imam, wong Lewi, para penyanyi suci, para penjaga gapura, utawa para abdiné Padaleman Suci, lan sapa waé sing tumindak ing Padaleman Suci iki. supaya ora ana wong sing nduwèni wewenang kanggo nindakaké apa-apa marang wongwong mau. 23 Lan kowé, Esdras, miturut kawicaksanané Gusti Allah, netepna hakim lan hakim, supaya padha ngadili ing kabèh Siria lan Fenisia kabèh wong sing ngerti hukumé Gusti Allahmu; lan wong-wong sing ora ngerti, sampeyan bakal mulang. 24 Lan sapa sing nerak angger-anggeré Gusti Allahmu lan ratuné, kudu diukum kanthi tenanan, dadi paukuman pati, utawa paukuman liya, ukuman dhuwit utawa kunjara. 25 Esdras, sekretaris negara, ngandika, "Pinujia Gusti sijisijine, Gusti Allahe para leluhurku, sing wis paring prekaraprekara iki ing atine Sang Prabu, kanggo ngluhurake omahe ing Yerusalem. 26 Panjenengané wis ngluhuraké aku ana ing ngarsané Sang Prabu, para penasihaté, lan para kanca lan para pinituwané. 27 Mulané, marga saka pitulungané Pangéran, Allahku, aku banjur nglumpukaké wong-wong Israèl, supaya padha munggah bareng karo aku. 28 Iki para panggedhe miturut kulawangsane lan para priyayi kang padha munggah bareng karo aku saka ing Babil nalika jumenenge Sang Prabu Artexerxes. 29 Saka bani Pinees: Gerson; saka bani Itamar: Gamael; saka bani Dawud: Letus bin Sekhenias; 30 Saka turune Phares: Zakharia; lan karo wong iku cacahé satus seket. 31 Saka bani Pahat Moab: Elyonias bin Zarayas lan karo wong loro atus;
32 Saka bani Zatoe: Seknyas bin Iselus, lan karo wong telung atus; saka bani Adin: Obet bin Yonatan, lan karo wong lanang rong atus seket; 33 Saka bani Elam: Yosia bin Gotolias, karo wong pitung puluh; 34 Saka bani Sapatias: Zaraya bin Mikhael, lan karo wong pitung puluh; 35 Saka bani Yoab: Abadia bin Iselus, karo wong loro atus rolas; 36 Saka bani Banid: Asalimot bin Yosafias, karo wong satus sawidak; 37 Saka bani Babi: Zakharia bin Bebai, karo wong lanang wolu likur; 38 Saka bani Astat: Yohanes bin Aktan, lan karo wong satus sepuluh; 39 Saka turune Adonikam, kang wekasan, iku jenenge: Elifelet, Jewel lan Semaya, karo wong pitung puluh; 40 Saka bani Bago: Uti bin Istalkurus, karo wong pitung puluh; 41 Wong-wong mau padha dakklumpukake ing kali Theras, ing kono aku padha pasang tarub telung dina, banjur dakpriksa. 42 Nanging nalika aku ora nemoni para imam lan wong Lewi ing kana, 43 Aku banjur ngutus Eleazar, Iduel lan Masman, 44 Lan Alnatan, Mamaias, Yoribas, Natan, Eunatan, Zakharias lan Mesullamon, wong-wong utama lan pinter. 45 Aku banjur dhawuh marang wong-wong mau supaya padha nemoni Sadeus, komandhané, sing ana ing panggonan peti. 46 Wong-wong mau padha didhawuhi matur marang Daddeus lan para sadulure lan para bendahara ing panggonan kono, supaya padha ngongkon aku wong-wong kang padha nindakake pakaryan imam ing Pedalemané Allah. 47 Marga saka astane Pangéran kita kang rosa, wong-wong mau padha ngirid marang kita wong-wong sing ahli ing antarané bani Moli bin Lewi bin Israèl, yaiku Asebébia, anakanaké lan sadulur-saduluré, cacahé wolulas. 48 Asebia, Anus lan Osaias, sadulure, saka bani Kannueus lan para putrane, gunggung wong rong puluh. 49 Lan saka para abdi ing Padaleman Suci kang wus katetepake dening Sang Prabu Dawud, lan para panggedhening para wong Lewi, yaiku para abdi ing Padaleman Suci, rong atus rong puluh, kang kacathet jenenge. 50 Ing kono aku banjur supaos pasa marang para nom-noman ana ing ngarsaning Gusti kita, supaya muga-muga muga-muga Panjenengane bisa lelampahan sing makmur, kanggo aku lan wong-wong sing padha karo aku, kanggo anak-anakku lan kanggo kewan. 51 Amarga aku isin takon marang para prajurit mlaku lan prajurit jaranan, apadene tindak-tanduke kanggo njaga marang para mungsuh kita. 52 Awit kawula sampun matur dhateng Sang Prabu, bilih pangwaosipun Pangéran, Allah kita, mugi karsaa nunggil kaliyan tiyang-tiyang ingkang ngupadosi Panjenengané, lan nulungi panjenenganipun ing sadaya cara. 53 Lan aku padha nyuwun marang Gusti kita bab iku mau, lan aku ketemu Panjenengané iku sih kanggo kita. 54 Aku banjur misahake para pangareping imam rolas, yaiku Esebrias lan Assania, lan sadulur-sadulure sepuluh. 55 Aku banjur nimbang emas, slaka lan barang-barang suci ing Pedalemané Allah, sing wis diparingaké déning Sang Prabu, para abdiné, para panggedhe lan wong Israèl kabèh. 56 Sakwisé aku nimbang, aku ngekèki slaka nem atus seket talenta, barang-barang slaka sing ukurané satus talenta lan emas satus talenta. 57 Lan piranti emas rong puluh lan piranti tembaga rolas, saka tembaga murni, mancorong kaya mas.
58 Aku nuli ngandika marang wong-wong mau, "Kowé padha suci kagem Pangéran, lan piranti-piranti padha suci, lan emas lan selaka iku dadi sumpah marang Pangéran, Pangérané para leluhur kita." 59 Padha ngati-ati lan njaga, nganti kowe padha masrahake marang para panggedhene imam lan para wong Lewi lan marang para panggedhening kulawangsane Israel, ing Yerusalem, ing kamar-kamar ing padalemaning Allah kita. 60 Para imam lan para wong Lèwi, sing padha nampa slaka, emas lan piranti-piranti mau, padha digawa menyang Yérusalèm, menyang Pedalemané Allah. 61 Saka ing bengawan Theras aku padha mangkat tanggal rolas sasi kapisan, nuli padha tekan ing Yérusalèm marga saka astane Pangéran kang kuwasa, kang nunggil karo aku kabèh, lan wiwit wiwitaning lelampahan, Pangéran ngluwari aku saka sakehing mungsuh. kita teka ing Yérusalèm. 62 Bareng wis telung dina ana ing kono, emas lan salaka kang ditimbang ing dina kang kaping papat, diparingake ing Pedalemané Allah marang Imam Marmot bin Iri. 63 Lan karo wong-wong mau yaiku Eleazar bin Pinees, lan Yosabad bin Yesus lan Moet bin Sabban, wong Lewi; 64 Lan bobote kabeh ditulis ing jam sing padha. 65 Wong-wong sing padha metu saka ing pambuwangan padha nyaosaké kurban marang Pangéran, Allahé Israèl, yaiku sapi lanang rolas kanggo wong Israèl kabèh, wedhus gèmbèl lanang wolulas wolulas. 66 wedhus gibas sawidak rolas, wedhus berok lanang rolas kanggo kurban slametan; kabeh iku kurban marang Gusti. 67 Wong-wong mau padha ngaturake dhawuhe Sang Prabu marang para abdi dalem lan para gubernur ing Celosyria lan Fenisia; lan padha ngurmati wong lan Pedalemané Allah. 68 Sakwisé kuwi wis rampung, para penggedéné wong-wong pada teka nang nggonku lan ngomong: 69 Bangsa Israel, para panggedhe, para imam lan para wong Lewi, padha ora nyingkirake wong-wong manca ing tanah kono, apadene reregede bangsa-bangsa liya, yaiku wong Kanaan, wong Het, wong Fares, wong Yebus lan wong Moab, wong Mesir, lan wong Edom. 70 Amarga wong-wong mau lan anak-anaké lanang wis nikah karo anak-anak wadon, lan turunan suci wis dicampur karo wong liya ing negara kasebut; lan wiwit wiwitan prakara iki para panggedhe lan para panggedhe wis padha melu ing piala iki. 71 Sawusé miyarsa prakara iki, aku nyuwek-nyuwek sandhanganku, lan sandhangan suci, lan nyuwil-nyuwil rambut saka sirah lan jenggotku, lan aku lungguh sedhih lan abot banget. 72 Mulané wong-wong sing nggumunké marang pangandikané Pangéran, Allahé Israèl, padha nglumpuk ana ing ngarsaku, nalika aku nangisi kaluputané, nanging aku isih krasa sedhih nganti tumeka ing kurban wayah sore. 73 Banjur tangi saka pasa nganggo sandhanganku lan sandhangan suci suwèk-suwèk, tumungkul dhengkulku, lan ngacungaké tanganku marang Pangéran, 74 Kawula munjuk: Dhuh Yehuwah, kawula wirang saha isin wonten ing ngarsa Paduka; 75 Awit dosa-dosa kawula kathah sanget, lan kabodhoan kawula sampun dumugi ing langit. 76 Awit wiwit jamané para leluhur kita wis padha nglakoni dosa gedhé, nganti saiki. 77 Lan marga saka dosa-dosanku lan para leluhurku, aku karo para sadulurku lan para ratu lan para imamku padha kapasrahake marang para ratu ing salumahing bumi, ditawan ing pedhang, ditawan, lan dadi rampasan kawirangan, nganti saiki.
78 Lan saiki ing sawetara ukuran wis kawelasan saka Panjenengan, Dhuh Pangéran, sing bakal isih ana oyod lan jeneng ing panggonan suci Paduka; 79 Lan kanggo nedahake pepadhang kanggo kita ing padalemane Pangeran Yehuwah, Gusti Allah kita, lan menehi pangan ing wektu kita ngawula. 80 Ya, nalika kita padha ing pangawulan, kita padha ora nilar Gusti kita; nanging Panjenengané ndadèkaké aku marang para ratu ing Pèrsi, nganti padha paring pangan marang aku; 81 Ya, lan ngurmati Pedalemané Pangéran kita, lan ngunggahaké Sion sing sepi, supaya kita padha manggon ing tanah Yahudi lan Yérusalèm. 82 Lan saiki, Dhuh Pangéran, punapa ingkang badhe kawula aturaken, gadhah barang-barang punika? Awit kawula sampun nerak dhawuh Paduka ingkang sampun Paduka paringaken lumantar para abdi Paduka, para nabi. 83 Yening tanah kang padha sira darbeni dadi pusaka, iku tanah kang najis marga saka reregede wong-wong manca, kang padha ngebaki najise. 84 Mulané saiki kowé aja padha mèlu anak-anakmu wadon karo anak lanang-lanang lanang, lan aja mboyong anak-anak wadon karo anak-anakmu lanang. 85 Samono uga kowé aja nganti salawas-lawasé ngudi rukun karo wong-wong mau, supaya kowé padha kuwat, lan padha mangan apa-apa kang becik saka tanah kono, lan supaya tanah pusakamu bisa ditinggalaké marang anak-anakmu ing salawas-lawasé. 86 Lan samubarang kang katindakaké marang kita iku marga saka panggawé ala lan dosa-dosan kita kang gedhé; Amargi Paduka, dhuh Yehuwah, sampun paring cahyaning dosa kawula, 87 Kawula sampun Paduka paringi oyod ingkang kados makaten, nanging kawula sami wangsul malih nerak anggerangger Paduka, sarta nyawiji kaliyan najisipun para bangsa ing nagari. 88 Punapa Paduka punapa boten duka dhateng kawula sadaya, satemah kawula boten nilar oyod, wiji, saha nama? 89 Dhuh Pangéran Israèl, Paduka punika leres, awit ing dinten punika kawula sami dipun tinggalaken. 90 Lah, sapunika kawula sami wonten ing ngarsa Paduka kanthi kalepatan kawula, amargi kawula boten saged mandeg malih amargi bab punika wonten ing ngarsa Paduka. 91 Lan nalika Esdras ing pandonga ngakoni, nangis, lan gumlethak ing lemah ing ngarepe Padaleman Suci, ana wong akeh banget saka Yerusalem, wong lanang lan wadon lan bocah-bocah, amarga ana wong akeh nangis. 92 Yèkonias anaké Yélus, salah sijiné wong Israèl, nuli nguwuh-uwuh: “Dhuh Esdras, kawula sampun sami nglampahi dosa dhateng Pangéran Allah, kawula sampun rabi kaliyan para wanita manca saking bangsa-bangsa ing nagari, lan sapunika sadaya Israèl sampun sami kaluhuraken. . 93 Sumangga kita sami supaos dhateng Pangéran, bilih sedaya garwa kita ingkang sampun kita pendhet saking para bangsa, dalah anak-anaké. 94 Kados ingkang sampun Paduka dhawuhaken, saha sakèhing tiyang ingkang netepi angger-anggeripun Pangéran. 95 Ngadega lan lakonana, awit prekara iki ana ing paduka, lan kawula bakal nunggil karo sira; 96 Esdras banjur jumeneng lan supaos marang para pangareping imam lan para wong Lewi ing Israel kabeh, supaya nindakake prakara iku. banjur padha sumpah. BAB 9 1Esdras banjur jumeneng saka plataraning Padaleman Suci menyang kamare Yohanan bin Elyasib,
2 Lan tetep ana ing kono, ora mangan daging lan ora ngombe banyu, sedhih marga saka pialane wong akeh. 3 Ing satanah Yuda lan Yérusalèm kabèh ana wara-wara marang sakehe wong pambuwangan, yèn padha nglumpuk ana ing Yérusalèm. 4 Sing sapa ora ketemu ana ing kono sajrone rong utawa telung dina, kaya sing wis ditetepake dening para pinituwa, raja-kayane kudu dicekel kanggo ing Padaleman Suci, lan dheweke dibuwang saka wong-wong sing padha dadi pambuwangan. 5 Sajroné telung dina, wong kabèh saka taler Yéhuda lan taler Benyamin padha nglumpuk ana ing Yérusalèm, tanggal rong puluh sasi kasanga. 6 Wong-wong kabèh padha lungguh gumeter ana ing platarané Padaleman Suci, merga cuaca sing ora apik. 7 Esdras banjur jumeneng lan ngandika marang wong-wong mau, "Kowé padha nerak angger-anggering Torèt nalika omah-omah karo wong wadon manca, satemah bisa nambahi dosané wong Israèl." 8 Lan saiki, kanthi ngakoni, ngluhurake Gusti Allahe para leluhur kita, 9 Lan tindakake karsane, lan misahake awakmu saka bangsabangsa ing negara iki lan saka wong wadon manca. 10 Wong-wong kabèh banjur padha mbengok lan ngucap kanthi swara sora, "Kaya sing kokkarepaké, iya bakal daklakoni." 11 Nanging sarehne wong-wong iku akeh lan hawane asor, mulane aku ora bisa ngadeg ana ing njaba, lan iki dudu pagawean sedina utawa rong dina, amarga dosaku wis tumeka adoh. 12 Mulané para panggedhéning wong akèh padha nginep, lan sakèhé wong omah-omah kita kang nduwé bojo manca padha teka ing wektu sing wis ditemtokake. 13 Lan karo wong-wong mau para panggedhe lan hakim ing saben panggonan, nganti kita nyingkirake bebendune Sang Yehuwah saka kita ing bab iki. 14 Yonatan bin Azaèl lan Ézekia bin Teokanus banjur padha ngrumangsani prakara iki, lan Mosollam, Lèwi lan Sabateus nulungi wong-wong mau. 15 Lan wong-wong sing ana ing pambuwangan padha nindakake kabeh mau. 16 Imam Esdras tumuli milih para panggedhening kulawargane, kabeh jenenge, lan ing dina kapisan ing sasi kasepuluh wong-wong mau padha lenggah bebarengan mriksa prakara iku. 17 Dadiné prakarané wong-wong sing nduwé bojo manca wis rampung ing dina kapisan sasi kapisan. 18 Anadene para imam kang padha nglumpuk lan padha duwe garwa manca, padha ketemu. 19 Saka para putrane Gusti Yesus bin Yosedek lan para sadulure; Mattelas lan Eleazar, lan Joribus lan Yoadanus. 20 Lan padha masrahake tangan kanggo megat bojone lan nyaosake wedhus gèmbèl lanang kanggo ngrukunaké kaluputané. 21 Saka bani Emer; Ananias, Zabdeus, Eanes, Sameius, Hiereel lan Azarias. 22 Saka bani Faisur; Elionas, Massias Israel, lan Natanael, lan Ocidelus lan Talsas. 23 Lan saka wong Lewi; Yozabad, Semis, lan Kolios, sing disebut Calitas, lan Patheus, lan Yudas, lan Jonas. 24 Para penyanyi suci; Eleazurus, Bacchurus. 25 Para juru jaga; Sallumus, lan Tolbanes. 26 Saka wong Israel, saka bani Phoros; Hiermas, Eddias, Melkias, Maelus, Eleazar, Asibias lan Baanias. 27 Saka bani Ela; Matanias, Zakharias, Hierielus, Hieremot, lan Aedias.
28 Saka bani Zamot; Eliadas, Elisimus, Otonias, Jarimot, Sabatus, lan Sardeus. 29 Saka bani Babai; Johannes, Ananias, Josabad lan Amatheis. 30 Saka bani Mani; Olamus, Mamuchus, Jedeus, Jasubus, Jasael, lan Hieremot. 31 Saka bani Addi; Naatus, Moosias, Lakunus, Naidus, Mathanias, Sestel, Balnuus lan Manasseas. 32 Saka anak-anaké Hanas; Elionas lan Aseas, lan Melkias, lan Sabeus, lan Simon Kosameus. 33 Saka bani Asom; Altaneus, Matias, Baanaia, Elifalet, Manasye lan Semei. 34 Saka bani Maani; Yeremia, Momdis, Omaerus, Yuel, Mabdai, Pelias, Anos, Carabasion, Enasibus, Mamnitaimus, Elyasis, Banus, Eliali, Samis, Selemias lan Natanas; Sesis, Esril, Azaelus, Samatus, Zambis, Josephus. 35 Lan saka turune Etma; Mazitias, Zabadaias, Edes, Juel, Banayas. 36 Wong-wong mau kabèh padha rabi karo wong wadon liyaliyané, lan dibuwang karo anak-anaké. 37 Para imam lan wong Lèwi lan wong Israèl padha manggon ing Yérusalèm lan ing padésané, ing dina kapisan sasi kapitu. 38 Wong-wong kabèh padha teka bebarengan menyang alunalun ing sisih wétan, ing plataran suci. 39 Wong-wong mau padha matur marang Imam Esdras lan wong sing maca, supaya nggawa angger-anggeré Musa, sing diparingaké déning Pangéran, Allahé Israèl. 40 Imam Agung Esdras banjur ndhawuhake angger-anggering Toret marang wong akeh, saka wong lanang lan wong wadon lan marang kabeh imam, supaya padha ngrungokake anggeranggering Toret ing dina kapisan sasi kapitu. 41 Banjur maca ing plataran amba ing ngarepe serambi suci wiwit esuk nganti tekan awan, ana ing ngarepe wong lanang lan wong wadon; lan wong akeh padha ngrungokake anggeranggering Toret. 42 Imam Esdras lan wong sing maca Torèt ngadeg ing mimbar kayu, sing digawé kanggo tujuan kuwi. 43 Ana ing sisih tengené Matatias, Sammus, Ananias, Azarias, Urias, Ezekias lan Balasamus ngadeg ing sisih tengen. 44 Ana ing sisih kiwané Phaldaius, Misaèl, Melkias, Lotasubus lan Nabarias. 45 Esdras banjur njupuk kitab Toret ana ing ngarepe wong akeh, amarga dheweke lenggah ing ngarep ana ing ngarepe wong akeh. 46 Nalika Panjenengané mbukak angger-anggering Torèt, wong-wong padha ngadeg jejeg. Mulané Esdras banjur memuji marang Pangéran Allah Kang Mahaluhur, Gusti Allahé sarwa dumadi, Kang Mahakwasa. 47 Wong kabèh padha mangsuli: Amin; lan padha ngangkat tangané padha sujud ing lemah, lan sujud marang Gusti. 48 Uga Gusti Yésus, Anus, Sarabias, Adinus, Jacubus, Sabateas, Auteas, Maianeas, Calitas, Asrias, Yoazabdus, Ananias, Biatas, wong Lèwi, padha mulangi angger-anggeré Pangéran, supaya padha ngerti. 49 Attarats banjur ngandika marang Imam Agung Esdras. lan maca, lan marang wong Lewi sing mulang wong akeh, malah marang kabeh, padha matur: 50 Dina iki suci kanggo Gusti; (amarga kabeh padha nangis krungu angger-anggering Toret:) 51 Mulané padha lungaa, mangan gajihé lan ngombéa sing legi, lan kirimen marang wong sing ora duwé apa-apa; 52 Amarga dina iki suci kanggo Gusti, lan aja sedhih; awit Gusti bakal ngluhurké kowé. 53 Wong-wong Lèwi banjur nyritakaké samubarang kabèh marang wong akèh, pangucapé, "Dina iki suci kagem Pangéran; aja susah.
54 Wong-wong mau banjur padha lunga, padha mangan lan ngombé, padha surak-surak, lan mènèhi panduman marang wong kang ora duwé apa-apa, sarta padha bungah-bungaha. 55 Amarga padha ngerti apa sing diwulangaké marang wongwong mau, lan apa sing wis diklumpukake.