An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas, ar a dtugtar a Chosúlachtaí COSMASACHT 1 1 Agus dúirt sé liom; Tá a fhios agaibh go bhfuil sibhse, seirbhísigh an Tiarna, ag maireachtáil anseo amhail is dá mba ar oilithreacht sibh; óir tá bhur gcathair i bhfad ón gcathair seo. 2 Dá bhrí sin, más eol daoibh an chathair ina bhfuil sibh le cónaí, cén fáth a gceannaíonn sibh eastát anseo, agus a sholáthraíonn sibh bia sómasach, foirgnimh mhóra, agus tithe gan áireamh? Óir an té a sholáthraíonn na rudaí seo dó féin sa chathair seo, ní smaoiníonn sé ar fhilleadh ar a chathair féin. 3 A dhuine amaideach, amhrasach, agus truagh; nach dtuigeann gur le daoine eile na rudaí seo go léir, agus go bhfuil siad faoi smacht duine eile. Óir deir Tiarna na cathrach seo leat; Géill do mo dhlíthe, nó imigh as mo chathair. 4 Cad a dhéanfaidh tú, dá bhrí sin, a bhfuil dlí i do chathair féin ort? An féidir leat, ar mhaithe le do eastát nó le haon cheann de na rudaí a sholáthraigh tú, do dhlí a shéanadh? Ach má shéanann tú é agus má fhilleann tú ar do chathair féin ina dhiaidh sin, ní ghlacfar leat, ach cuirfear as an áit thú. 5 Féach dá bhrí sin, cosúil le fear i dtír eile, nach bhfaigheann tú níos mó duit féin ná mar is gá agus is leor duit? Agus bí réidh, nuair a thiomáinfidh Dia nó Tiarna na cathrach seo thú amach aisti, go bhféadfaidh tú cur i gcoinne a dhlí, agus dul isteach i do chathair féin; áit ar féidir leat maireachtáil le gach sólás de réir do dhlí féin gan aon éagóir. 6 Tabhair aire dá bhrí sin, a sheirbhísigh Dé, agus bíodh sé i do chroí: déanaigí oibreacha Dé, agus bíodh aire agaibh dá aithne agus dá ghealltanais araon, a gheall sé; agus bígí cinnte go gcomhlíonfaidh sé iad daoibh; má choinníonn sibh a aithne. 7 In ionad na maoine a cheannófá murach sin, fuascail na daoine atá i ngátar óna riachtanais, de réir mar is féidir le
gach duine; tugaigí údar maith do na baintreacha; breithnigh cás na ndílleachtaí; agus caith bhur saibhreas agus bhur ndlúthchuid ar oibreacha den chineál seo. 8 Óir, chuige seo a shaibhrigh Dia sibh, ionas go bhféadfá na cineálacha seo seirbhísí a chomhlíonadh. Is fearr i bhfad é seo a dhéanamh ná tailte nó tithe a cheannach; mar imeoidh na rudaí sin go léir leis an am seo. 9 Ach cibé rud a dhéanfaidh sibh ar son ainm an Tiarna, gheobhaidh sibh é i bhur gcathair, agus beidh áthas agaibh gan brón ná eagla. Dá bhrí sin, ná bíodh fonn oraibh saibhreas na bpágánach; óir is dochar iad do sheirbhísigh Dé. 10 Ach déanaigí trádáil le bhur saibhreas féin atá agaibh, agus tríd sin is féidir libh áthas síoraí a bhaint amach. 11 Agus ná déan adhaltranas, ná bain le bean chéile fir eile, ná tabhair fonn uirthi; ach bíodh fonn ort féin an rud a bhaineann leat, agus slánófar thú. COSMASACHT 2 1 Agus mé ag siúl isteach sa pháirc, agus ag machnamh ar an leamhán agus ar an bhfíniúna, agus ag smaoineamh ar a dtorthaí, thaispeáin aingeal dom, agus dúirt sé liom: Cad é atá á smaoineamh agat chomh fada sin ionat féin? 2 Agus dúirt mé leis, A dhuine uasail, is dóigh liom an fhíniúna seo agus an leamhán seo mar go bhfuil a dtorthaí álainn. Agus dúirt sé liom; Tá an dá chrann seo socraithe mar shampla do sheirbhísigh Dé. 3 Agus dúirt mé leis, A dhuine uasail, ba mhaith liom a fháil amach cad é patrún na gcrann seo a luann tú. Éist, a deir sé; an bhfeiceann tú an fhíniúna seo agus an leamhán seo; a dhuine uasail, arsa mise, feicim iad, 4 Tá an fhíniúna seo torthúil, a deir sé, ach is crann gan toradh an leamhán. Mar sin féin, mura mbeadh an fhíniúna seo suite leis an leamhán seo, agus tacaithe aige, ní thabharfadh sí mórán torthaí; ach dá luífeadh sí ar an talamh, ní thabharfadh sí ach drochthoradh, mar nach raibh sí crochta ar an leamhán; ach, agus í tacaithe ar an leamhán, tugann sí toradh di féin agus don leamhán araon. 5 Féach, dá bhrí sin, nach dtugann an leamhán níos lú torthaí, ach níos mó torthaí, ná an fhíniúna. Conas, a dhuine uasail, a dúirt mé, a thugann sé níos mó torthaí ná an fhíniúna? Mar, a dúirt sé, tugann an fhíniúna atá suite ar
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
an leamhán go leor torthaí maithe araon; ach dá luífeadh sé ar an talamh, ní bheadh sé ach beagán, agus sin an-olc freisin. 6 Dá bhrí sin, cuirtear an chosúlacht seo i láthair seirbhísigh Dé; agus seasann sé don fhear saibhir agus don fhear bocht. D’fhreagair mé, A dhuine uasail, déan é seo soiléir dom. Éist, a dúirt sé; tá saibhreas ag an bhfear saibhir; ach is bocht é i dtreo an Tiarna; óir bíonn sé gafa lena shaibhreas, agus ní ghuíonn sé ach beagán leis an Tiarna; agus bíonn na paidreacha a dhéanann sé leisciúil agus gan éigean. 7 Dá bhrí sin, nuair a shroicheann an fear saibhir na rudaí a theastaíonn uaidh chuig na boicht, guíonn an fear bocht chuig an Tiarna ar son na saibhre; agus tugann Dia don fhear saibhir gach maitheas, mar go bhfuil an fear bocht saibhir i bpaidreacha; agus tá cumhacht mhór ag a iarratais leis an Tiarna. 8 Ansin déanann an fear saibhir gach ní a chúraim do na boicht, mar go dtuigeann sé go n-éisteann an Tiarna leis: agus is mó a thugann sé dó a bhfuil uaidh agus gan amhras, agus tugann sé aire nach mbeidh aon rud in easnamh air. 9 Agus tugann an duine bocht buíochas don Tiarna as na daoine saibhre; mar go ndéanann siad araon a gcuid oibre ón Tiarna. 10 Dá bhrí sin, ní mheastar ag daoine go dtugann an leamhán aon toradh; agus ní thuigfidh siad ná ní thuigfidh siad, nuair a chuirtear leis an bhfíniúna í, go dtugann an fhíniúna fás dúbailte di féin agus don leamhán araon. 11 Mar an gcéanna, éisteann na boicht a bhíonn ag guí leis an Tiarna ar son na saibhre; agus méadaíonn a saibhreas, mar go bhfreastalaíonn siad ar bhoicht a saibhris. Dá bhrí sin, bíonn siad beirt páirteach i ndea-oibreacha a chéile. 12 Cibé duine a dhéanfaidh na rudaí seo, ní thréigfidh an Tiarna é, ach scríobhfar é i leabhar na beatha. 13 Is beannaithe iad siúd atá saibhir agus a mhothaíonn go bhfuil siad ag fás: óir an té a bhfuil a fhios aige seo, beidh sé in ann rud éigin a dhéanamh do dhaoine eile. COSMASACHT 3 1 Thaispeáin sé dom arís go leor crann a raibh a nduilleoga caillte acu, agus a raibh an chuma orm go raibh siad críon, óir bhí siad go léir cosúil lena chéile. Agus dúirt sé liom, An bhfeiceann tú na crainn seo? Dúirt mé, A dhuine uasail, feicim go bhfuil cuma chrainn thirime orthu. 2 D’fhreagair sé agus dúirt sé liom: “Tá na crainn seo cosúil leis na daoine a chónaíonn sa saol seo.” D’fhreagair mé: “A dhuine uasail, cén fáth a bhfuil siad cosúil le crainn thriomtha?” Mar, a dúirt sé, ní aithnítear na fíréana ná na héagóracha óna chéile; ach tá siad uile mar a chéile sa saol seo.” 3 Óir is cosúil leis an ngeimhreadh an saol seo do na fíréin, mar nach n-aithnítear iad, ach maireann siad i measc peacach. 4 Mar a bhíonn na crainn uile sa gheimhreadh cosúil le crainn thirime tar éis a nduilleoga a chailleadh; agus ní féidir a aithint cé acu atá tirim agus cé acu atá glas: mar sin sa saol seo ní féidir an fíréan ná an drochdhuine a aithint óna chéile; ach tá siad uile cosúil.
COSMASACHT 4 1 Thaispeáin sé dom arís go leor crann eile, agus bhí duilleoga ar chuid acu, agus bhí cuma tirim agus seargtha ar chuid eile. Agus dúirt sé liom, An bhfeiceann tú na crainn seo? D’fhreagair mé, A dhuine uasail, feicim iad; ...agus tá cuid acu tirim, agus cuid eile lán duilleoga. 2 Na crainn seo, a deir sé, atá glas, is iad na fíréin a shealbhóidh an saol atá le teacht. Maidir leis an saol atá le teacht, is é an samhradh é do na fíréin; ach is é an geimhreadh é do na peacaigh. 3 Dá bhrí sin, nuair a lonróidh trócaire an Tiarna, ansin déanfar iad siúd a fhreastalaíonn ar Dhia a nochtadh, agus soiléir do chách. Óir mar a léirítear agus a dhéantar toradh gach crainn sa samhradh, mar sin freisin fógrófar agus déanfar a n-oibreacha na bhfíréan a nochtadh, agus cuirfear ar ais iad sa saol sin go lúcháireach agus go lúcháireach. 4 Óir an cineál eile daoine, eadhon na drochdhaoine, cosúil leis na crainn a chonaic tú tirim, gheofar iad tirim agus gan toradh sa saol eile sin; agus cosúil le hadhmad tirim dóitear iad; agus léireofar gur rinne siad olc ar feadh a saoil; 5 Agus loiscfear iad mar gheall gur pheacaigh siad agus nár aithríodar a bpeacaí. Agus loiscfear na náisiúin eile go léir freisin, mar nár aithin siad Dia a gCruthaitheoir. 6 Dá bhrí sin, tabhair toradh maith amach, ionas go mbeidh do thoradh le feiceáil sa samhradh; agus seachain gnó mór, agus ní dhéanfaidh tú cion. Óir déanann siadsan a bhíonn gafa le gnó mór, peaca go mór; mar go bhfuil siad gafa lena ngnóthaí féin, agus ní dhéanann siad freastal ar Dhia. 7 Agus conas is féidir le duine nach ndéanann freastal ar Dhia aon rud a iarraidh ar Dhia agus é a fháil? Ach iadsan a dhéanann freastal air, iarrann agus faigheann siad a bhfuil uathu. 8 Ach, mura bhfuil ach rud amháin le leanúint ag fear, féadfaidh sé freastal Dia, mar nach bhfuil a intinn bainte ó Dhia ach go bhfreastalaíonn sé air le hintinn íon. 9 Dá bhrí sin, má dhéanann tú é seo, beidh toradh agat sa saol atá le teacht; agus gach duine a dhéanfaidh an rud céanna, tabharfaidh siad toradh uathu. COSMASACHT 5 1 Agus mé ag troscadh, agus i mo shuí ar shliabh áirithe, agus ag tabhairt buíochais do Dhia as na rudaí uile a rinne sé dom; féach, chonaic mé an t-aoire, a bhíodh ag comhrá liom, ina shuí liom, agus ag rá liom: Cad a thug anseo thú chomh luath sin ar maidin? D’fhreagair mé, A dhuine uasail, táim i mo sheasamh inniu. 2 D’fhreagair sé, “Cad is stáisiún ann?” D’fhreagair mé, “Is troscadh é.” Dúirt sé, “Cad é an troscadh sin?” D’fhreagair mé, “Déanaim troscadh mar is gnách liom a dhéanamh.” “Níl a fhios agaibh,” ar seisean, “cad is brí le troscadh do Dhia; agus ní troscadh é seo a throscann sibh gan aon tairbhe a bhaint as le Dia.” 3 A dhuine uasail, arsa mise, cad a thugann ort labhairt mar seo? D’fhreagair sé, Deirim é, mar ní hé seo an troscadh fíor a cheapann tú a dhéanann tú; ach taispeánfaidh mé duit cad é an troscadh iomlán atá inghlactha ag Dia. 4 Éist, a dúirt sé, Ní mian leis an Tiarna troscadh chomh neamhriachtanach sin: óir ní chuireann tú aon rud chun cinn i bhfíréantacht trí throscadh ar an mbealach seo.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
5 Ach seo an troscadh fíor: Ná déan aon rud olc i do shaol, ach déan seirbhís do Dhia le hintinn íon; agus coinnigh a aithne agus siúil de réir a fhorálacha, agus ná lig d’aon mhian olc dul isteach i d’intinn. 6 Ach bíodh muinín agat as an Tiarna, mar má dhéanann tú na rudaí seo, agus má bhíonn eagla ort roimhe, agus má staonann tú ó gach drochobair, go mairfidh tú do Dhia. 7 Má dhéanann tú seo, comhlíonfaidh tú troscadh mór, agus troscadh a bheidh inghlactha ag an Tiarna. 8 Éist leis an gcosúlacht atá mé ar tí a chur i láthair duit maidir leis an ábhar seo. 9 Fear áirithe a raibh feirme agus go leor seirbhíseach aige, phlandáil sé fíonghort i gcuid dá eastát dá shliocht: 10 Agus ag dul ar aistear go tír i bhfad i gcéin, roghnaigh sé duine dá shearbhóntaí a mheas sé a bheith ba dhílse agus ba mhó a raibh meas air, agus thug sé an fíonghort faoina chúram; ag ordú dó na fíniúnacha a thógáil. Dá ndéanfadh sé amhlaidh, agus dá gcomhlíonfadh sé a ordú, gheall sé a shaoirse a thabhairt dó. Níor ordú sé dó aon rud eile a dhéanamh; agus mar sin chuaigh sé go tír i bhfad i gcéin. 11 Agus tar éis don seirbhíseach sin an cúram sin a ghlacadh air, rinne sé cibé rud a d’ordaigh a thiarna dó. Agus nuair a chuir sé geall ar an bhfíonghort, agus nuair a fuair sé amach go raibh sé lán de fhiailí, thosaigh sé ag smaoineamh leis féin, ag rá; 12 Rinne mé an rud a d’ordaigh mo thiarna dom, tochailfidh mé an fíonghort seo anois, agus nuair a thochailtfear é, beidh sé níos áille; agus nuair a bhaintear na fiailí, tabharfaidh sé níos mó torthaí agus ní bheidh sé tachtaithe ag na fiailí. 13 Agus é ag tosú ar an obair seo, thochailt sé í, agus bhain sé na fiailí go léir a bhí ann; agus ar an gcaoi sin d’fhás an fíonghort an-álainn agus rathúil, gan a bheith plódaithe le fiailí. 14 Tar éis tamaill tháinig tiarna an fhíonghort isteach sa fhíonghort agus chuaigh sé isteach ann, agus nuair a chonaic sé go raibh sé curtha agus tochailte go deas, agus na fiailí bainte a bhí ann, agus na fíniúnacha ag fás go maith, rinne sé áthas mór air faoi chúram a shearbhónta. 15 Agus ag glaoch ar a mhac a raibh grá aige dó, agus a bheadh ina oidhre air, agus ar a chairde a mbíodh sé ag dul i gcomhairle leo; insíonn sé dóibh cad a d’ordaigh sé dá shearbhónta a dhéanamh, agus cad a rinne a shearbhónta níos mó; agus chomhghairdeas siad leis an searbhónta sin láithreach, as fianaise chomh hiomlán sin a fháil óna thiarna. 16 Ansin dúirt sé leo, Gheall mé a shaoirse don seirbhíseach seo dá gcomhlíonfadh sé an t-ordú a thug mé dó; agus chomhlíon sé é, agus ina theannta sin rinne sé deaobair do mo fhíonghort, rud a thaitin go mór liom. 17 Dá bhrí sin, as an obair seo a rinne sé, déanfaidh mé oidhre de in éineacht le mo mhac, mar nuair a chonaic sé an rud maith, níor fhailligh sé é, ach rinne sé é. 18 D’aontaigh a mhac agus a chairde araon leis an rún seo ón tiarna, eadhon, go mbeadh a shearbhónta ina oidhre in éineacht lena mhac. 19 Go gairid ina dhiaidh sin, ghlaoigh máistir an teaghlaigh a chairde le chéile, agus chuir sé cineálacha éagsúla bia óna shuipéar chuig an seirbhíseach sin. 20 Agus nuair a fuair sé iad, thóg sé an méid a bhí leordhóthanach dó féin, agus roinn sé an chuid eile i measc a chomhsheirbhísigh.
21 Agus nuair a fuair siad é, rinne siad áthas; agus bhí siad ag guí go bhfaigheadh sé fabhar níos mó fós óna thiarna, as a raibh déanta aige dóibh. 22 Nuair a chuala a thiarna na nithe seo go léir, líon sé áthas mór arís; agus ghlaoigh sé a chairde agus a mhac le chéile arís, agus d’inis sé dóibh cad a rinne a shearbhónta leis an mbia a sheol sé chucu. 23 Dá bhrí sin, d’aontaigh siad go mór leis an máistir tí; agus ba chóir dó an seirbhíseach sin a dhéanamh ina oidhre in éineacht lena mhac. 24 Dúirt mé leis, A dhuine uasail, níl a fhios agam na cosúlachtaí seo, agus ní féidir liom iad a thuiscint mura míníonn tú dom iad. Míneoidh mé duit, a deir sé, gach a labhair mé leat nó a thaispeáin mé duit. 25 Coinnigh aitheanta an Tiarna agus beidh tú faofa, agus scríobhfar thú i measc líon na ndaoine a choinníonn a aitheanta. Ach má chuireann tú rud éigin maith leis na rudaí a d’ordaigh an Tiarna, ceannóidh tú dínit níos mó duit féin, agus beidh tú i bhfabhar níos mó leis an Tiarna ná mar a bheadh ort murach sin. 26 Dá bhrí sin, má choinníonn tú aitheanta an Tiarna, agus má chuireann tú na stádais seo leo, beidh áthas ort; ach go háirithe má choinníonn tú iad de réir mo chuid aitheanta. 27 Dúirt mé leis, A dhuine uasail, cibé rud a ordóidh tú dom, comhlíonfaidh mé é; óir tá a fhios agam go mbeidh tú liom. Beidh mé, a dúirt sé, leatsa a ghlac leis an rún sin; agus beidh mé leo siúd go léir a dhéanann an rud céanna. 28 An troscadh seo, a deir sé, fad a choinníonn tú aitheanta an Tiarna, is maith an rud é. Mar sin coimeádfaidh tú é. 29 Ar an gcéad dul síos, tabhair aire duit féin, agus coinnigh tú féin ó gach drochghníomh, agus ó gach focal salach, agus ó gach dúil ghortach; agus glan d’intinn ó gach díomhaoineas an tsaoil seo. Má choinníonn tú na rudaí seo, beidh an troscadh seo ceart. 30 Déan mar sin, dá bhrí sin. Tar éis duit a dhéanamh an rud atá scríofa roimhe seo, an lá sin a ndéanfaidh tú troscadh ní bhlaisfidh tú aon rud ach arán agus uisce; agus nuair a bheidh tú ag ríomh an chainníocht bia a bheidh tú ag ithe ar laethanta eile, cuirfidh tú i leataobh an costas a bheadh ort an lá sin, agus tabhair don bhaintreach, don dílleachta agus don bhocht é. 31 Agus mar sin déanfaidh tú umhlaíocht d’anama a chomhlánú; ionas go sásóidh an té a gheobhaidh de a anam, agus go dtiocfaidh a phaidir suas chuig an Tiarna Dia ar do shon. 32 Dá bhrí sin, má chomhlíonann tú do throscadh mar a ordaím duit, beidh d’íobairt inghlactha ag an Tiarna, agus scríobhfar do throscadh ina leabhar. 33 Is maith agus taitneamhach an seasamh seo, agus glactha ag an Tiarna é. Má choinníonn tú na rudaí seo le do chlann agus le do theaghlach uile, beidh tú sásta. 34 Agus cibé duine a chloisfidh na rudaí seo agus a dhéanfaidh iad, beidh siad sásta freisin; agus cibé rud a iarrfaidh siad ar an Tiarna gheobhaidh siad é. 35 Agus d’impigh mé air go míneodh sé dom cosúlacht na feirme, agus an Tiarna, agus an fhíonghort, agus an tseirbhísigh a chuir geall ar an bhfíonghort; agus na fiailí a baineadh as an bhfíonghort; agus a mhic agus a chairde a chuir sé i gcomhairle leis. Óir tuigim gur cosúlacht a bhí ann.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
36 Dúirt sé liom, “Tá tú an-dána ag fiafraí: óir níor cheart duit aon rud a fhiafraí; mar má bhíonn sé oiriúnach é a thaispeáint duit, taispeánfar duit é.” 37 D’fhreagair mé é: “A dhuine uasail, cibé rud a thaispeánfaidh tú dom gan é a mhíniú dom, feicfidh mé go neamhbhalbh é mura dtuigfidh mé cad é. Agus má mholann tú aon chosúlachtaí agus mura míníonn tú iad, éistfidh mé leo go neamhbhalbh.” 38. D’fhreagair sé mé arís, ag rá: Cibé duine atá ina sheirbhíseach Dé, agus a bhfuil an Tiarna ina chroí, tá sé ag iarraidh tuiscint uaidh, agus faigheann sé í; agus míníonn sé gach cosúlacht, agus tuigeann sé focail an Tiarna a bhfuil fiosrúchán ag teastáil uathu. 39 Ach iadsan atá leisciúil agus mall chun guí, bíonn amhras orthu an Tiarna a lorg; cé go bhfuil an Tiarna chomh maith sin go dtugann sé gach ní gan stad dóibh siúd a iarrann air. 40 Tusa, dá bhrí sin, a fuair neart ón teachtaire uasal sin, agus a fuair bronntanas chomh cumhachtach sin den urnaí; ó nach bhfuil tú leisciúil, cén fáth nach n-iarrann tú tuiscint ar an Tiarna anois, agus nach bhfaigheann tú í? 41 Dúirt mé leis; ó tharla go bhfuil tú i láthair agam, is gá dom é a iarraidh ort, agus ceist a chur ort; óir taispeánann tú gach ní dom, agus labhraíonn tú liom nuair a bhíonn tú i láthair. 42 Ach dá bhfeicfinn nó dá gcloisfinn na rudaí seo nuair nach mbeifeá i láthair, iarrfainn ar an Tiarna iad a thaispeáint dom. 43 Agus d’fhreagair sé, Dúirt mé beagán roimhe sin go raibh tú seiftiúil agus dána, sa mhéid is go bhfuil tú ag fiafraí cad é brí na gcosúlachtaí seo. 44 Ach ós rud é go bhfuil tú fós ag seasamh leis, nochtfaidh mé an parabal seo atá uait duit, chun go gcuirfidh tú in iúl do chách é. 45 Éist dá bhrí sin, a dúirt sé, agus tuig. Ciallaíonn an fheirm a luadh cheana an domhan ar fad. Is é Tiarna na feirme a chruthaigh agus a chríochnaigh gach ní, agus a thug buanna dóibh. 46 Is é a mhac an Spiorad Naomh: is é an seirbhíseach Mac Dé: is é an fíonghort na daoine a shábhálann sé. Is iad na cuaillí na teachtairí a chuireann an Tiarna orthu, chun tacú lena phobal. Is iad na fiailí a bhaintear as an bhfíonghort na peacaí a rinne seirbhísigh Dé. 47 An bia a sheol sé chuige óna shuipéar, is iad na horduithe a thug sé dá phobal trína Mhac. Na cairde a ghlaoigh sé orthu chun comhairle a chur air, is iad na haingil naofa a chruthaigh sé ar dtús. Is é easpa mháistir an tí an t-am atá fágtha go dtí a theacht. 48 Dúirt mé leis, A dhuine uasail, tá na rudaí seo go léir thar barr, agus iontach, agus maith. Ach, ar lean mé, an bhféadfainn féin nó aon duine eile seachas cé nach raibh chomh críonna riamh, na rudaí seo a thuiscint? 49 Dá bhrí sin anois, a dhuine uasail, inis dom cad atá á iarraidh agam. D’fhreagair sé, “Fiafraigh díom cibé rud is mian leat.” Cén fáth, arsa mise, a gcuirtear Mac Dé in áit seirbhíseach sa pharabal seo? 50 Éist, a dúirt sé; ní chuirtear Mac Dé i riocht seirbhíseach, ach i gcumhacht agus i údarás mór. Dúirt mé leis, ‘conas, a dhuine uasail? Ní thuigim é.’ 51 Óir, a dúirt sé, chuir an Mac a theachtairí os cionn na ndaoine a thug an tAthair dó, chun gach duine acu a
choimeád; ach d’oibrigh sé féin go mór, agus d’fhulaing sé go leor, chun a gcionta a scriosadh. 52 Óir ní féidir aon fhíonghort a thochailt gan mórán saothair agus saothair. Dá bhrí sin, tar éis peacaí a phobail a scriosadh amach, thaispeáin sé dóibh cosáin na beatha, ag tabhairt dóibh an dlí a fuair sé ón Athair. 53 Feiceann tú, a dúirt sé, gurb é Tiarna a mhuintire é, tar éis dó gach cumhacht a fháil óna Athair. Ach cén fáth ar ghlac an Tiarna a Mhac i gcomhairle, faoi roinnt na hoidhreachta, agus na n-aingeal maithe, éist anois. 54 An Spiorad Naomh sin, a cruthaíodh ar dtús, chuir sé sa chorp inar chóir do Dhia cónaí; is é sin, i gcorp roghnaithe, mar ba mhian leis. Dá bhrí sin, an corp seo inar tugadh an Spiorad Naomh, d’fhóin sé don Spiorad sin, shiúil sé go ceart agus go híon i modhúlacht; agus níor thruaill sé an Spiorad sin riamh. 55 Ós rud é dá bhrí sin go raibh an corp umhal don Spiorad Naomh i gcónaí, agus go raibh sé ag obair go ceart agus go geanmnaí leis, gan stad ar bith; agus an corp sin, ó bhí sé tuirseach de bheith ag caint go searbhasach, ach ó tharla go raibh sé deimhnithe go láidir ag Dia leis an Spiorad Naomh, ghlac sé leis. 56 Óir thaitin cúrsa chomh láidir sin le Dia, mar nár thruaillíodh é ar an talamh, ag coinneáil an Spioraid Naoimh. Dá bhrí sin, ghlaoigh sé ar a Mhac, agus ar na haingil mhaithe, chun go dtabharfaí áit éigin don chomhlacht seo a bhí ag freastal ar an Spiorad Naomh gan locht; ar eagla go mbeadh cuma air go raibh luach saothair a sheirbhíse caillte aige. 57 Óir gheobhaidh gach corp íon a luach saothair; an corp gan smál a fhaightear, ina bhfuil an Spiorad Naomh ceaptha chun cónaí. Agus mar sin atá míniú an pharabail seo agat anois freisin. 58 A dhuine uasail, arsa mise, tuigim anois do bhrí, ó chuala mé an míniú seo. Éist tuilleadh, ar seisean: coinnigh do chorp seo glan agus íon, ionas go dtabharfaidh an Spiorad a chónóidh ann fianaise air, agus go measfar go raibh sé leat. 59 Tabhair aire freisin nach gcuirtear i d’intinn go bhfuil an corp seo ag dul amú, agus nach mbainfidh tú mí-úsáid as chun aon dúil. Óir má thruaillíonn tú do chorp, truaillfidh tú an Spiorad Naomh freisin; agus má thruaillíonn tú an Spiorad Naomh, ní mhairfidh tú. 60 Agus dúirt mé, Cad a tharlódh dá mba rud é gur tharla sé seo cheana féin trí aineolas, sular chuala duine na focail seo; Conas is féidir leis slánú a bhaint amach, a bhfuil a chorp truaillithe ar an mbealach seo? 61 D’fhreagair sé, Maidir le gníomhartha na ndaoine roimhe seo a rinne siad trí aineolas, ní féidir ach le Dia leigheas a thabhairt dóibh; óir is leis an chumhacht uile. 62 Ach anois bí i do gharda; agus ó tharla go bhfuil Dia uilechumhachtach agus trócaireach, tabharfaidh sé leigheas ar an rud a rinne tú go mícheart roimhe seo, mura ndéanfaidh tú do chorp agus do spiorad a thruailliú san am atá le teacht; 63 Óir is compánaigh iad le chéile, agus ní féidir an duine amháin a thruailliú ach beidh an duine eile amhlaidh freisin. Coinnigh an bheirt acu íon, dá bhrí sin, agus beidh tú beo do Dhia.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
COSMASACHT 6 1 Agus mé i mo shuí sa bhaile, agus mé ag moladh Dé as na rudaí uile a chonaic mé; agus mé ag smaoineamh ar na horduithe, go raibh siad thar a bheith maith, agus mór, agus macánta, agus taitneamhach; agus iad siúd a bhí in ann duine a thabhairt chun slánaithe; dúirt mé mar seo liom féin; Beidh mé sásta má shiúlaim de réir na n-orduithe seo, agus cibé duine a shiúlfaidh iontu, mairfidh sé do Dhia. 2 Agus mé ag caint ar an mbealach seo liom féin, chonaic mé an té a bhíodh mé ag feiceáil roimhe seo ina shuí liom; agus labhair sé mar seo liom: 3 Cad atá d’amhras ort faoi na horduithe a thug mé duit? Tá siad maith, ná bíodh amhras ort, ach cuir do mhuinín sa Tiarna, agus siúlfaidh tú iontu. Óir tabharfaidh mé neart duit iad a chomhlíonadh. 4 Tá na horduithe seo tairbheach dóibh siúd a dhéanfaidh aithrí ar na peacaí a rinne siad roimhe seo; mura leanfaidh siad orthu iontu san am atá le teacht. 5 Cibé agaibh, dá bhrí sin, a dhéanann aithrí, caitheadh uaibh olc an tsaoil seo; agus cuirigí gach buanna agus fíréantacht oraibh, agus mar sin beidh sibh in ann na haitheanta seo a choinneáil; agus gan peaca a dhéanamh feasta. 6 Óir má choinníonn sibh sibh féin ó pheaca ón am atá le teacht, gearrfaidh sibh cuid mhór de bhur bpeacaí roimhe seo de bhur gceal. Siúil i mo chuid aitheanta, agus mairfidh sibh do Dhia: Na rudaí seo a dúirt mé libh. 7 Agus nuair a dúirt sé seo, dúirt sé freisin: ‘Téimis amach sa pháirc agus taispeánfaidh mé duit aoirí caorach.’ Dúirt mé, ‘A dhuine uasail, imímis.’ 8 Agus tháinig muid isteach i bpáirc áirithe, agus thaispeáin sé dom ansin aoire óg, gléasta go hálainn, agus a chuid éadaí corcra air. Agus bhí sé ag beatha tréada móra; agus bhí a chaoirigh lán de phléisiúr, agus de mhórán áthais agus lúcháire; agus bhí siad ag léimneach, ag rith anseo agus ansiúd. 9 Agus bhain an t-aoire an-taitneamh as a thréad; agus bhí cuma lúcháireach ar an aoire sin, ag rith suas agus síos i measc a thréada. 10 Ansin dúirt an t-aingeal liom, An bhfeiceann tú an taoire seo? D’fhreagair mé, a dhuine uasail, feicim é. Dúirt sé liom, is é seo teachtaire an tsóláis agus an phléisiúir. Dá bhrí sin, truaillíonn sé intinn sheirbhísigh Dé, agus casann sé ón bhfírinne iad, ag tabhairt sásaimh dóibh le go leor pléisiúir, agus téann siad amú. 11 Óir déanann siad dearmad ar orduithe an Dé bheo, agus maireann siad i só agus i bpléisiúir dhíomhaoin, agus truaillítear iad ag an aingeal olc, cuid acu fiú chun báis; agus cuid eile chun titim ar shiúl. 12 D’fhreagair mé; Ní thuigim cad is brí leat, nuair a deir tú go dtí an bás, agus go dtí an titim as an ngnáth. Éist, a deir sé; na caoirigh seo uile a chonaic tú ag tabhairt áthais mhór, is iadsan atá imithe ó Dhia go deo, agus atá tar éis iad féin a thabhairt suas do na mianta atá ag an am seo. 13 Dá bhrí sin, níl aon fhilleadh ar an saol dóibh seo trí aithrí; mar gur chuir siad leis na peacaí eile seo, gur cháin siad ainm an Tiarna. Tá an cineál seo daoine ordaithe chun báis. 14 Ach na caoirigh sin nár chonaic tú ag léimneach, ach ag beathú in aon áit amháin, is iadsan a thug iad féin suas do
phléisiúir agus do shólás; ach níor labhair siad aon rud go holc in aghaidh an Tiarna. 15 Dá bhrí sin, níor thit siad seo ach ón bhfírinne, agus mar sin tá dóchas fós curtha i dtaisce acu in aithrí. Óir tá roinnt dóchais fós fágtha maidir le hathnuachan i gcás titim den sórt sin; ach imíonn siad siúd atá marbh go hiomlán go deo. 16 Chuaigh muid beagán níos faide ar aghaidh arís; agus thaispeáin sé dom aoire mór, a raibh cuma thuaithe air, gléasta i gcraiceann gabhair bán, a mhála ar a ghualainn, agus ina láimh maide lán snaidhmeanna, agus an-chrua, agus fuip ina láimh eile; agus bhí a aghaidh géar agus searbh; chomh scanrúil sin le fear a scanrú; sin a bhí ina chuma. 17 Thug sé ón aoire óg sin caoirigh a bhí ina gcónaí i bpléisiúir, ach nár léim suas ná síos; agus thiomáin sé iad isteach i gcnoc géar creagach áirithe lán de dhroighne agus de dhriseacha, sa mhéid is nárbh fhéidir leo iad féin a shaoradh uathu. 18 Ach iad gafa iontu, itheann siad dealga agus driseacha, agus bíonn siad cráite go dona lena bhuille. Óir thiomáin sé ar aghaidh iad i gcónaí, agus níor thug sé áit ná am dóibh seasamh go socair. 19 Nuair a chonaic mé iad á gcaoladh agus á bpianadh chomh cruálach sin, bhraith mé brón orthu; óir bhí siad á bpianadh go mór, agus ní raibh aon suaimhneas faighte acu. 20 Agus dúirt mé leis an aoire a bhí liom, ‘A dhuine uasail, cé hé an t-aoire cruálach agus dochloíte seo, nach bhfuil aon trua aige i leith na gcaorach seo?’ D’fhreagair sé, ‘Is aoire de na haingil naofa é an t-aoire seo go deimhin, ach ceapadh é chun peacaigh a phionósú.’ 21 Dá bhrí sin, saortar chuige iad siúd a chuaigh ar seachrán ó Dhia, agus a rinne seirbhís do mhianta agus do phléisiúir an tsaoil seo. Ar an gcúis seo, pionósaíonn sé gach duine acu de réir a dtuillteanas, le pianta cruálacha agus éagsúla. 22 A dhuine uasail, arsa mise, ba mhaith liom a fháil amach cén sórt pianta iad a fhulaingíonn gach duine? Éist, ar seisean; Is iad na pianta agus na céasadh éagsúla iad siúd a fhulaingíonn fir gach lá ina saol reatha. Fulaingíonn cuid caillteanais; bíonn bochtanas ar chuid eile; bíonn galair éagsúla ar chuid eile. Bíonn cuid eile suaite; bíonn gortuithe ar chuid eile ó dhaoine nach fiú iad; bíonn go leor trialacha agus míchaoithiúlachtaí eile ar chuid eile. 23 Óir bíonn go leor daoine a bhfuil plean neamhchinnte acu ag díriú ar go leor rudaí, agus ní bhaineann sé leas astu; agus deir siad nach n-éiríonn leo ina ngnóthaí. 24 Ní thugann siad chun cuimhne an rud a rinne siad go mícheart, agus déanann siad gearán leis an Tiarna. Dá bhrí sin, nuair a bhíonn gach cineál crá agus míchaoithiúlachta orthu; ansin tugtar chugam iad le haghaidh dea-theagaisc, agus daingnítear iad i gcreideamh an Tiarna, agus freastalaíonn siad ar an Tiarna ar feadh a laethanta go léir le hintinn íon. 25 Agus nuair a thosaíonn siad ag déanamh aithrí as a bpeacaí, ansin cuimhníonn siad ar na hoibreacha a rinne siad go mícheart, agus tugann siad onóir do Dhia, ag rá, Gur Breitheamh cóir é, agus gur thuill siad gach ní de réir a ngníomhartha. 26 Ansin, ar feadh a bhfuil fágtha dá saol, déanann siad seirbhís do Dhia le hintinn íon; agus bíonn rath orthu ina ngnóthaí uile, agus faigheann siad ón Tiarna cibé rud is mian leo.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
27 Agus ansin buíochas leis an Tiarna as iad a thabhairt chugam; agus ní fhulaingíonn siad a thuilleadh cruálacht. 28 Dúirt mé leis; A dhuine uasail, impím ort fós rud amháin a thaispeáint dom anois. Cad, a dúirt sé, atá á fhiafraí agat? Dúirt mé leis; An iadsan a thréigeann eagla Dé, an bhfuil siad cráite don tréimhse chéanna a bhain siad taitneamh as a n-áthas agus a bpléisiúir bhréagacha? D’fhreagair sé mé: Tá siad cráite don tréimhse chéanna. 29 Agus dúirt mé leis; Ní dhéantar ach beagán céasta orthu ansin; ach ba chóir dóibh siúd a bhaineann taitneamh as a gcuid pléisiúir sa chaoi is go ndéanann siad dearmad ar Dhia, seacht n-uaire níos mó pionóis a fhulaingt. 30 D’fhreagair sé mé: “Is amaideach thú, agus ní thuigfidh tú éifeacht an phionóis seo.” Dúirt mé leis: “A dhuine uasail, dá dtuigfinn é, ní bheinn ag iarraidh ort é a insint dom.” 31 Éist, a dúirt sé, agus foghlaim cad é fórsa an dá rud, an pléisiúir agus an phionóis araon. Críochnaítear uair an chloig pléisiúir laistigh dá ham féin; ach bíonn éifeacht tríocha lá ag uair an chloig phionóis. Dá bhrí sin, cibé duine a bhaineann taitneamh as a phléisiúr bréagach ar feadh lae amháin, agus a bhíonn céasta lá amháin; is ionann an lá pionóis sin agus am bliana iomláine. 32 Féach mar sin cé mhéad lá a leanann aon duine a phléisiúir, an oiread sin blianta a phionósaítear é dá bharr. Feiceann tú dá bhrí sin nach bhfuil ach tréimhse na taitneamhachtaí saoghalta gearr; ach tréimhse na pian agus na céasadh i bhfad níos mó. 33 D’fhreagair mé; A dhuine uasail, ós rud é nach dtuigim ar chor ar bith na tráthanna seo pléisiúir agus pianta; Impím ort go míneodh tú tú féin níos soiléire fúthu. D’fhreagair sé mé, ag rá, ‘Tá d’amaideacht fós greamaithe díot.’ 34 Nach fearr duit d’intinn a íonú agus freastal ar Dhia? Tabhair aire duit féin, ar eagla go bhfaighfear gan chiall thú fós nuair a bheidh do chuid ama críochnaithe. Éist leis mar is mian leat, ionas go dtuigfidh tú níos fusa. 35 An té a thugann é féin suas lá amháin dá phléisiúir agus dá shólás, agus a dhéanann cibé rud is mian lena anam, bíonn sé lán d’amaideacht mhór, agus ní thuigfidh sé cad a dhéanann sé, ach an lá dár gcionn déanann sé dearmad ar a ndearna sé an lá roimhe sin. 36 Óir ní choimeádtar an taitneamh agus an pléisiúr saoghalta i gcuimhne, de bharr na baoise atá fréamhaithe iontu. Ach nuair a bhuaileann pian agus crá duine in aghaidh an lae, bíonn sé buartha go hiomlán an bhliain dár gcionn; mar go maireann a phionós go daingean ina chuimhne. 37 Dá bhrí sin cuimhníonn sé air le brón an bhliain ar fad; agus ansin meabhraíonn sé a phléisiúr agus a shólás gan bhrí, agus tuigeann sé gur dá bharr sin a pionósaíodh é. 38 Cibé duine a thug iad féin faoi smacht na ndúile sin, cuirtear pionós orthu mar sin; mar nuair a bhí an bheatha acu, chuir siad iad féin faoi dhliteanas báis. 39 Dúirt mé leis, ‘A dhuine uasail, cad iad na pléisiúir a dhéanann dochar?’ D’fhreagair sé, ‘Is pléisiúr é sin do gach duine a dhéanann sé de thoil féin.’ 40 Óir an fear feargach, agus é ag sásamh a phaisean, faigheann sé pléisiúr inti; agus mar sin an t-adhaltránaí agus an meisceoir; an clúmhilleadh agus an bréagadóir; an sanntach agus an calaoiseoir; agus cibé duine a dhéanann
aon rud mar seo, toisc go leanann sé a dhroch-mheon, faigheann sé sásamh as a dhéanamh. 41 Is dochar do sheirbhísigh Dé na pléisiúir agus na sóláis seo go léir. Dá bhrí sin, céasaítear iad agus faigheann siad pionós dá bharr. 42 Tá pléisiúir ann freisin a thugann slánú do dhaoine. Óir nuair a dhéanann go leor an rud atá maith, faigheann siad pléisiúr ann, agus mealltar iad chuig na taitneamhachtaí a bhaineann leis. 43 Anois is tairbheach an pléisiúr seo do sheirbhísigh Dé, agus tugann sé beatha do dhaoine den sórt sin; ach tugann na pléisiúir ghortacha sin, a luadh cheana, pianta agus pionós. 44 Agus cibé duine a leanfaidh orthu agus nach ndéanfaidh aithrí as a ndearna siad, tabharfaidh sé bás orthu féin. COSMAS 7 1 Tar éis cúpla lá chonaic mé an duine céanna a labhair liom roimhe sin, sa pháirc chéanna inar chonaic mé na haoirí sin. Agus dúirt sé liom: Cad atá uait? 2 “A dhuine uasail,” arsa mise, “tháinig mé chun impí ort go n-ordófá don aoire, atá ina aire pionóis, imeacht as mo theach, mar go bhfuil sé ag cur as go mór dom.” 3 Agus d’fhreagair sé, Is gá duit míchaoithiúlacht agus crá croí a fhulaingt; óir is amhlaidh a thug an t-aingeal maith sin ordú duit, mar go mbeadh sé ag iarraidh tú a thriail. 4 A dhuine uasail, arsa mise; Cén cion chomh mór sin atá déanta agam gur tugadh don teachtaire seo mé? Éist, ar seisean: Tá tú ciontach i mórán peacaí, ach ní chomh mór sin gur thugfaí don teachtaire seo thú. 5 Ach rinne do theaghlach go leor peacaí agus cionta, agus dá bhrí sin, agus an teachtaire maith sin brónach faoina ngníomhartha, d’ordaigh sé go bhfulaingeofá anró ar feadh tamaill; ionas go ndéanfaidís aithrí as a ndearna siad, agus go nighfidís iad féin ó gach uile ana-mhian sa saol seo. 6 Nuair a bheidh aithrí déanta acu agus íonaithe, ansin imeoidh an teachtaire atá ceaptha chun do phionóis uait. 7 Dúirt mé leis, ‘A dhuine uasail, má tá siad tar éis iad féin a iompar ar bhealach a chuir fearg ar an aingeal maith sin, cad a rinne mé?’ D’fhreagair sé, ‘Ní féidir iad a fhulaingt ar shlí eile mura bhfulaingíonn tusa, atá i gceannas ar an teaghlach.’ 8 Óir cibé rud a fhulaingeoidh tú, ní mór dóibh é a mhothú; ach fad a sheasfaidh tú go daingean, ní féidir leo aon bhuairt a fhulaingt. 9 D’fhreagair mé; Ach, a dhuine uasail, féach, déanann siad aithrí anois lena gcroí uile. Tá a fhios agam, a deir sé, go ndéanann siad aithrí lena gcroí uile; ach an gceapann tú dá bhrí sin go scriostar a gcionta láithreach a dhéanann aithrí? 10 Ní hea, níl siad faoi láthair; ach an té a dhéanann aithrí caithfidh sé a anam a phianú agus é féin a thaispeáint umhal ina chúrsaí uile, agus go leor agus crá croí éagsúil a fhulaingt. 11 Agus nuair a bheidh gach ní a ceapadh dó fulaingthe aige; ansin b’fhéidir go mbeidh trua ag an té a chruthaigh é, agus a mhúnlaigh gach ní eile, dó, agus go dtabharfaidh sé leigheas éigin dó; agus go háirithe má fheiceann sé a chroí, a dhéanann aithrí, a bheith glan ó gach drochobair. 12 Ach faoi láthair is fearr duit féin agus do do theaghlach brón a bheith ort; agus is gá duit go leor crá croí a fhulaingt,
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
mar a d’ordaigh aingeal an Tiarna a chuir ar mo chúram thú. 13 Tabhair buíochas don Tiarna, ó bhí a fhios aige cad a bhí le teacht, gur cheap sé gur fiú duit a rá roimh ré go raibh an trioblóid ag teacht ort, a bhfuil tú in ann í a sheasamh. 14 Dúirt mé leis, ‘A dhuine uasail, bí liomsa freisin, agus glacfaidh mé aon trioblóid go héasca. Beidh mé leat,’ ar seisean, ‘agus impím ar an teachtaire atá ceaptha i gceannas ar do phionós, go maolódh sé a chuid pianta i do leith.’ 15 Agus ina theannta sin ní fhulaingeoidh tú anró ach ar feadh tamaill bhig; agus ansin cuirfear ar ais thú i do staid roimhe seo; lean ort i d’umhlaíocht intinne amháin. 16 Géill don Tiarna le croí glan, tusa, agus do theaghlach, agus do chlann; agus siúil de réir na n-aithrí a thug mé duit; agus ansin beidh d’aithrí daingean agus íon. 17 Agus má choimeádann tú na rudaí seo le do theach, imeoidh do mhíshuaimhneas uait. 18 Agus imeoidh gach crá croí ó gach duine a shiúlfaidh de réir na n-orduithe seo. COSMAS 8 1 Thaispeáin sé dom arís íseal a chlúdaigh na páirceanna agus na sléibhte, agus faoina scáth tháinig gach duine ar a dtugtar ainm an Tiarna. 2 Agus leis an saileach sin sheas aingeal an Tiarna anmhaith agus ard; agus ghearr sé craobhacha ón saileach sin le crúca mór; agus shroich sé amach chuig na daoine a bhí faoi scáth na saileach sin slata beaga, thart ar throigh ar fhad. 3 Agus nuair a bhí siad tógtha acu uile, leag sé a chroicín ar leataobh, agus d’fhan an crann slán, mar a chonaic mé cheana é. Rud a chuir iontas orm, agus a rinne mé machnamh ionam féin. 4 Ansin dúirt an t-aoire sin liom; Ná bíodh iontas ort go bhfuil an crann sin fós slán, in ainneoin an oiread sin craobhacha a bheith gearrtha de, ach fan tamall beag, óir taispeánfar duit anois cad is brí leis an aingeal sin a thug na slata sin do na daoine. 5 Mar sin d’éiligh sé na slata orthu arís, agus san ord céanna a fuair gach duine iad, glaodh chuige é, agus thug sé a shlat ar ais dó; agus nuair a fuair sé í, scrúdaigh sé í. 6 Fuair sé cuid acu tirim agus lofa, agus amhail is dá mba rud é go raibh an leamhan orthu; d’ordaigh sé iad a dheighilt ón gcuid eile agus a chur ar leataobh. Thug cuid eile a slata tirime go deimhin, ach gan an leamhan a bheith orthu: d’ordaigh sé iad seo a chur ar leataobh freisin. 7 Thug cuid eile a slata leath tirim isteach; cuireadh iad seo ar leataobh freisin. Thug cuid eile a slata leath tirim agus scoilte isteach; cuireadh iad seo leo féin freisin. Thug cuid eile a slata leath tirim agus leath glas isteach, agus cuireadh iad seo leo féin ar an gcaoi chéanna. 8 Thug cuid eile a slata suas dhá chuid glas, agus an tríú cuid tirim; agus cuireadh ar leataobh iad freisin. Thug cuid eile a slata suas dhá chuid tirim, agus an tríú cuid glas; agus cuireadh ar leataobh iad freisin. 9 Thug cuid eile a slata suas nach raibh chomh tirim sin, (óir ní raibh ach beagán acu, is é sin le rá, a mbarr tirim) ach bhí scoilteanna acu, agus cuireadh iad seo ar an mbealach céanna leo féin. I slata daoine eile ní raibh ach
beagán glas, agus an chuid eile tirim; agus cuireadh iad seo ar leataobh leo féin. 10 Tháinig daoine eile, agus thug siad a slata glasa leo mar a fuair siad iad, agus thug formhór na ndaoine a slata leo mar sin; agus bhí an teachtaire an-áthas orthu seo, agus cuireadh ar leithligh iad freisin. 11 Thug cuid eile a slata isteach, ní hamháin glasa, ach lán de chraobhacha; agus cuireadh i leataobh iad seo, agus ghlac an t-aingeal leo le lúcháir mhór. Thug cuid eile a slata glasa le craobhacha, agus thug siadsan toradh orthu freisin. 12 Bhí siad siúd a raibh slata den sórt sin acu an-sásta; agus bhain an t-aingeal féin an-áthas astu; agus ní raibh an taoire a sheas liom níos lú sásta leo ach an oiread. 13 Ansin d’ordaigh aingeal an Tiarna coróin a thabhairt: agus tugadh na coróin déanta as pailme; agus choróinigh an t-aingeal na fir a raibh na craobhacha óga le toradh ina slata; agus d’ordaigh sé dóibh dul isteach sa túr. 14 Chuir sé isteach sa túr iad siúd freisin, a raibh craobhacha gan toradh ina slata, agus thug sé séala dóibh. Óir bhí an t-éadach céanna acu, is é sin, ceann bán mar shneachta; agus d’ordaigh sé dóibh dul isteach sa túr leis. Agus rinne sé amhlaidh dóibh siúd a thug a slata glasa ar ais mar a fuair sé iad; ag tabhairt éadaigh bhán dóibh, agus mar sin chuir sé ar shiúl iad chun dul isteach sa túr. 15 Agus é sin déanta aige, dúirt sé leis an aoire a bhí liom, “Ag imeacht; ach seol gach duine díobh seo laistigh de na ballaí isteach san áit inar cheart dó cónaí; ag scrúdú a slata ar dtús, ach déan iad a scrúdú go cúramach ionas nach meallfaidh aon duine thú. Ach má éalaíonn aon duine uait, déanfaidh mé iad a thriail ar an altóir.” Agus é sin ráite aige leis an aoire, d’imigh sé. 16 Tar éis dó imeacht, dúirt an t-aoire liom: Tógaimis na slata uathu, agus cuirfimid iad; b’fhéidir go bhfásfaidh siad glas arís. Dúirt mé leis: A dhuine uasail, conas is féidir leis na slata tirime sin fás glas arís riamh? 17 D’fhreagair sé mé; Is saileach an crann sin, agus is breá leis maireachtáil i gcónaí. Dá bhrí sin, má chuirtear na slata seo, agus má fhaigheann siad beagán taise, téarnamh go leor acu. 18 Dá bhrí sin déanfaidh mé iarracht, agus doirtfidh mé uisce orthu, agus má bhíonn aon duine acu beo, beidh áthas orm leis; ach mura féidir, ar a laghad ar an mbealach seo gheofar amach nár fhailligh mé mo chuid féin. 19 Ansin d’ordaigh sé dom glaoch orthu; agus tháinig siad uile chuige, gach duine san ord ina raibh sé ina sheasamh, agus thug siad a slata dó; agus nuair a fuair sé iad, chuir sé gach duine acu ina orduithe éagsúla. 20 Agus tar éis dó iad uile a phlandáil, dhoirt sé go leor uisce orthu, sa mhéid is gur clúdaíodh iad le huisce, agus nár léiríodh os a chionn. Ansin nuair a bhí uisce tugtha aige dóibh, dúirt sé liom: Imímis, agus tar éis tamaill bhig fillfimid agus tabharfaimid cuairt orthu. 21 Óir ba mhaith leis an té a chruthaigh an crann seo go mairfeadh na daoine go léir a fuair slata uaidh. Agus tá súil agam anois, ó uiscítear na slata seo ar an mbealach seo, go dtiocfaidh biseach ar go leor acu a ghlacann leis an taise. 22 Dúirt mé leis, “A dhuine uasail, inis dom cad is brí leis an gcrann seo? Óir tá iontas mór orm, tar éis an oiread sin craobhacha a bhaint de, go bhfuil an chuma air go bhfuil sé slán fós; agus ní cosúil go bhfuil aon rud fágtha ar a laghad de, rud a chuireann iontas mór orm.”
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
23 D’fhreagair sé, Éist. An crann mór seo a chlúdaíonn na machairí agus na sléibhte, agus an talamh uile, is é dlí Dé é, foilsithe ar fud an domhain uile. 24 Anois is é an dlí seo Mac Dé, atá á shearmonú go dtí críocha uile an domhain. Na daoine a sheasann faoina scáth, is iadsan a chuala a shearmonú, agus a chreid. 25 An t-aingeal mór agus uasal a chonaic tú, ba é Mícheál é, a bhfuil cumhacht aige thar a phobal, agus a rialaíonn iad. Óir chuir sé an dlí i gcroí na ndaoine a chreid; agus dá bhrí sin tugann sé cuairt orthu siúd ar thug sé an dlí dóibh, le feiceáil an bhfuil siad tar éis é a choinneáil. 26 Agus scrúdaíonn sé slat gach duine; agus díobh sin, go leor atá lagaithe: óir is iad na slata sin dlí an Tiarna. Ansin aithníonn sé gach duine nár choinnigh an dlí, agus é ar an eolas faoi áit gach duine acu. 27 Dúirt mé leis, “A dhuine uasail, cén fáth ar chuir sé cuid acu ar shiúl chuig an túr agus ar fhág sé cuid eile anseo chugat?” D’fhreagair sé, “Tá siad siúd a sháraigh an dlí a fuair siad uaidh fágtha i mo chumhacht, ionas go ndéanfaidís aithrí as a bpeacaí: ach tá siad siúd a chomhlíon an dlí agus a choinnigh é faoina chumhacht.” 28 Ach cé hiad, mar sin, arsa mise, a chuaigh isteach sa túr agus iad corónta? D’fhreagair sé, gach duine a raibh ag streachailt leis an diabhal agus a sháraigh é, tá siad corónta; agus is iadsan a d’fhulaing rudaí crua chun an dlí a choinneáil. 29 Ach iadsan a thug suas a slata glasa, agus craobhacha óga orthu, ach gan toradh, d’fhulaing siad trioblóid ar son an dlí chéanna, ach níor fhulaing siad bás; níor shéan siad a ndlí naofa ach an oiread. 30 Iadsan a thug a slata glasa suas mar a fuair siad iad, is iadsan a bhí measartha agus cóir, agus a mhair le hintinn an-íon, agus a choinnigh aithne Dé. 31 Beidh a fhios agat an chuid eile nuair a bheidh mé tar éis machnamh a dhéanamh ar na slata sin a chuir mé agus a d’uiscigh mé. 32 Tar éis cúpla lá d’fhill muid, agus san áit chéanna sheas an t-aingeal glórmhar sin, agus sheas mé leis, Ansin dúirt sé liom; Crioslaigh tuáille thú féin, agus déan freastal orm. 33 Agus chuir mé tuáille glan orm féin, déanta as éadach garbh. Agus nuair a chonaic sé mé crioslaithe, agus réidh le freastal air, dúirt sé, Glaoigh ar na fir sin a bhfuil a slata curtha, gach duine ina ord féin mar a thug sé dóibh. 34 Agus thug sé mé isteach sa pháirc, agus ghlaoigh mé orthu go léir, agus sheas siad go léir réidh ina sraitheanna éagsúla. Ansin dúirt sé leo; baineadh gach duine a shlat suas, agus tugadh chugam í. Agus ar dtús thug siad a gcuid féin, a raibh a slata tirim agus lofa. 35 Agus iad siúd a raibh a slata fós ag leanúint orthu, d’ordaigh sé dóibh seasamh amach. Ansin tháinig siad siúd a raibh a slata tirim ach gan a bheith lofa. Tháinig cuid acu ina slata glasa; cuid eile tirim agus lofa, amhail is dá mba rud é gur bhain an leamhan leo. 36 Dóibh siúd a thug suas iad glasa, d’ordaigh sé seasamh ar leithligh; ach iad siúd a raibh a slata tirim agus lofa, chuir sé ina seasamh leis an gcéad chineál. Ansin tháinig siad siúd a raibh a slata leaththirim agus scoilte: thug go leor acu seo suas a slata glasa agus neamhscoipthe. 37 Thug cuid eile suas iad glasa le craobhacha, agus toradh ar na craobhacha, cosúil leo siúd a chuaigh coróinithe isteach sa túr. Thug cuid eile suas iad tirim, ach gan a
bheith lofa; agus thug cuid eile suas iad mar a bhí siad roimhe, leaththirim, agus scoilte. 38 D’ordaigh sé do gach duine acu seo seasamh ar leithligh; cuid acu leo féin, cuid eile ina sraitheanna faoi seach. 39 Ansin tháinig siadsan a raibh a slata glasa, ach scoilte. Thug siadsan a slata glasa go hiomlán, agus sheas siad ina n-ord féin. Agus rinne an t-aoire áthas orthu seo, mar bhí siad uile athraithe, agus saor óna scoilteanna. 40 Ansin thug siad a slata uathu, agus bhí leath glas agus leath tirim acu. Fuarthas cuid acu glas go hiomlán, cuid eile leath tirim; cuid eile glas, le geoga óga. Agus cuireadh iad seo ar shiúl, gach duine acu chuig a chéim chuí. 41 Ansin thug siad suas a slata, agus a raibh acu roimhe sin dhá chuid glas, agus an tríú cuid tirim. Thug cuid mhaith acu a slata glasa; cuid eile leaththirim; an chuid eile tirim ach gan a bheith lofa. Mar sin cuireadh iad seo ar shiúl, gach duine chuig a áit cheart. 42 Ansin tháinig siadsan a raibh dhá chuid tirim agus an tríú cuid glas roimhe; thug mórán díobh a slata leath tirim, cuid eile tirim agus lofa; cuid eile leath tirim agus scoilte; ach is beag glas. Agus cuireadh gach duine acu seo ina ord féin. 43 Ansin shroich siad a slata, agus ní raibh iontu roimhe sin ach beagán glas, agus an chuid eile tirim. Bhí a slata den chuid is mó glas, le craobhacha beaga orthu, agus torthaí orthu, agus an chuid eile glas ar fad. 44 Agus nuair a chonaic an t-aoire iad seo, bhí áthas mór air mar gur aimsigh sé iad mar sin; agus chuaigh siadsan freisin dá n-orduithe cuí. 45 Anois, tar éis dó a gcuid slata uile a scrúdú, dúirt sé liom gur dúirt mé leat go raibh grá ag an gcrann seo don bheatha: feiceann tú cé mhéad a rinne aithrí, agus a shroich slánú. A dhuine uasail, arsa mise, feicim é. 46 Ionnus go mbeadh a fhios agat, a deir sé, gur mór maitheas agus trócaire an Tiarna, agus gur fiú é a fháil in onóir; a thug a spiorad dóibh siúd a fuarthas fiúntach aithrí a dhéanamh. 47 D’fhreagair mé, “A dhuine uasail, cén fáth nár dhein siad uile aithrí?” D’fhreagair sé, “Dóibh siúd a raibh a nintinn réamhfhios ag an Tiarna a bheith glan, agus go ndéanfaidís seirbhís dó le croí uile, thug sé aithrí dóibh.” 48 Ach dóibh siúd a chonaic sé a gcealg agus a n-olc, agus a thuig sé nach bhfillfidís air i ndáiríre; dhiúltaigh sé dóibh aon fhilleadh ar aithrí, ar eagla go ndéanfaidís a dhlí a mhaslú arís le focail olca. 49 Dúirt mé leis; Anois, a dhuine uasail, cuir in iúl dom, cad é áit gach duine díobh siúd a thug suas a slata, agus cad é a gcuid sciar; ionas nuair nach gcoinníonn siad a séala go hiomlán, ach go gcaillfidh siad an séala a fuair siad, go gcloisfidh siad agus go gcreidfidh siad na rudaí seo, go nadmhóidh siad a ngníomhartha olca agus go ndéanfaidh siad aithrí; 50 Agus ag glacadh a séala uaibh arís, go dtabharfainn glóir do Dhia, as ucht gur ghluais sé le trua dóibh, agus gur chuir sé sibhse chun a spiorad a athnuachan. 51 Éist, a dúirt sé: iadsan a bhfuil a slata tirim agus lofa, agus amhail is dá mba rud é go raibh an leamhan orthu, is iadsan atá ag tréigean agus ag brath ar an eaglais. 52 A raibh, i dteannta a gcuid coireanna eile, masla acu an Tiarna, agus a shéan a ainm a glaodh orthu. Dá bhrí sin, tá siad seo uile marbh do Dhia: agus feiceann tú nach ndearna
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
aon duine acu aithrí, cé gur chuala siad mo orduithe a thug tú dóibh. Dá bhrí sin, tá an bheatha i bhfad uathu. 53 Níor fhan siadsan a thug a slata tirime, ach gan lofa, i bhfad uathu. Óir is bréagadóirí iad, agus thug siad isteach droch-theagasc; agus chuir siad seirbhísigh Dé ar neamhní, ach go háirithe iad siúd a pheacaigh; gan ligean dóibh filleadh ar an aithrí, ach iad a choinneáil siar lena dteagasc bréagach. 54 Dá bhrí sin, tá dóchas ag na daoine seo; agus feiceann tú go bhfuil aithrí déanta ag go leor acu, ó chuir tú mo orduithe os a gcomhair; agus déanfaidh go leor eile aithrí fós. Ach iad siúd nach ndéanfaidh aithrí caillfidh siad an aithrí agus an bheatha araon. 55 Ach iad siúd a rinne aithrí, tá a n-áit tosaithe ag bheith laistigh de na chéad bhallaí, agus tá cuid acu imithe isteach sa túr fiú. Feiceann tú dá bhrí sin, a dúirt sé, go bhfuil beatha in aithrí na bpeacach; ach dóibh siúd nach ndéanann aithrí, tá an bás ullmhaithe. 56 Éist anois le daoine a thug a slata leaththirim agus lán scoilteanna. Iad siúd nárbh ach leaththirim a slata, is amhrasach iad; óir níl siad beo ná marbh. 57 Ach iadsan a thug slán ina slata, ní hamháin leaththirim ach lán scoilteanna freisin, is cainteoirí amhrasacha agus olca iad araon; a dhéanann dochar dóibh siúd atá as láthair, agus nach mbíonn síocháin eatarthu féin riamh, agus a bhíonn in éad lena chéile. 58 Ach tairgtear aithrí dóibh siúd freisin; óir feiceann tú go bhfuil cuid acu seo tar éis aithrí a dhéanamh. 59 Anois, beidh áit sa túr ag gach duine den chineál seo a rinne aithrí go tapaidh; ach iad siúd a bhí níos moille ina naithrí, fanfaidh siad laistigh de na ballaí; ach iad siúd nach ndéanfaidh aithrí, ach a leanfaidh ar aghaidh lena ngníomhartha olca, gheobhaidh siad bás. 60 Maidir leis na daoine a raibh a slata glasa acu, ach fós scoilte; is iadsan a bhí dílis agus maith i gcónaí, ach bhí éad agus achrann éigin eatarthu féin maidir le dínit agus barr feabhais. 61 Anois is daoine gan chiall agus gan tuiscint iad seo uile a bhíonn ag argóint lena chéile faoi na rudaí seo. 62 Mar sin féin, ó tharla go bhfuil siad go maith ar shlí eile, má athróidh siad iad féin nuair a chloisfidh siad na horduithe seo, agus má dhéanann siad aithrí tobann ar mo chomhairle; fanfaidh siad sa túr faoi dheireadh, mar iadsan a rinne aithrí fíor agus fiúntach. 63 Ach má fhilleann aon duine ar a easaontas arís; cuirfear as an túr é, agus caillfidh sé a shaol. Óir is é atá i saol na ndaoine a choinníonn aithne an Tiarna ná déanamh a bhfuil ordaithe dóibh; ní i bprionsacht, ná in aon onóir eile. 64 Óir trí fhoighne agus umhlaíocht intinne, sroichfidh daoine an bheatha; ach trí cheannairc agus trí dhíspeagadh an dlí, ceannóidh siad bás dóibh féin. 65 Iadsan a raibh leath tirim agus leath glas ina slata, is iadsan atá ag gabháil do go leor cúrsaí an tsaoil, agus nach bhfuil ceangailte leis na naoimh. Dá bhrí sin tá leath acu beo, agus tá leath acu marbh. 66 Dá bhrí sin, ó chuala siad mo orduithe, rinne go leor díobh aithrí, agus thosaigh siad ag cur fúthu sa túr. Ach tá cuid acu tar éis titim ar shiúl go hiomlán; níl aon áit acu seo le haghaidh aithrí a thuilleadh. 67 Óir de bharr a leasanna reatha, tá siad tar éis Dia a mhaslú agus a shéanadh: agus mar gheall ar an olc seo tá siad tar éis a mbeatha a chailleadh. Agus tá amhras fós ar
go leor díobh seo; féadfaidh siad seo filleadh fós; agus má dhéanann siad aithrí go tapaidh, beidh áit acu sa túr; ach má bhíonn siad níos moille, fanfaidh siad laistigh de na ballaí; ach mura ndéanann siad aithrí, gheobhaidh siad bás. 68 Maidir leis na daoine a raibh dhá chuid dá slata glasa acu, agus an tríú cuid tirim; shéan siad an Tiarna ar go leor bealaí. Rinne go leor díobh aithrí, agus fuair siad áit sa túr: agus d’imigh go leor ó Dhia go hiomlán. Chaill siad seo a mbeatha go hiomlán. 69 Agus cuid acu atá i riocht amhrasach, tá easaontas tógtha acu: féadfaidh siad seo filleadh fós, má dhéanann siad aithrí go tobann agus mura leanann siad ar aghaidh lena n-anam; ach má leanann siad ar aghaidh lena n-olc gheobhaidh siad bás. 70 Iadsan a thug isteach a slata dhá chuid tirim, agus an chuid eile glas; is iadsan a bhí dílis i ndáiríre, ach saibhir agus lán de rudaí maithe; agus dá bhrí sin a bhí ag iarraidh clú a bheith acu i measc na bpágánach atá lasmuigh, agus dá bharr sin a thit siad i mbród mór, agus a thosaigh ag díriú ar nithe arda, agus ag tréigean na fírinne; 71 Níor bhailigh siad leis na naoimh, ach mhair siad leis na págánaigh; agus ba é an saol seo an saol ba thaitneamhaí leo. Ach níor imigh siad ó Dhia, ach lean siad ar aghaidh sa chreideamh; ach níor dhein siad oibreacha an chreidimh. 72 Dá bhrí sin, rinne mórán díobh seo aithrí, agus thosaigh siad ag cur fúthu sa túr. Ach tá daoine eile fós ina gcónaí i measc na bpágánach, agus iad ardaithe lena n-aibíteas, tar éis titim go hiomlán ó Dhia, agus lean siad oibreacha agus olc na bpágánach. Dá bhrí sin, meastar an cineál seo fear i measc strainséirí don tSoiscéal. 73 Thosaigh amhras ag teacht ar chuid eile díobh seo ina nintinn; ag éadóchas, de bharr a ngníomhartha mailíseacha, nach mbainfeadh siad slánú amach choíche: Agus amhras curtha ar chuid eile mar sin, chuir siad easaontas chun cinn freisin. 74 Dá bhrí sin, dóibh siúd, agus dóibh siúd a bhfuil amhras orthu de bharr a ngníomhartha, tá dóchas filleadh fós ann; ach ní mór dóibh aithrí a dhéanamh go tapaidh, ionas go mbeidh a n-áit sa túr. Ach iad siúd nach ndéanann aithrí, ach a leanann ar aghaidh ina bpléisiúir, tá siad gar don bhás. 75 Maidir leis na daoine a thug suas a slata glasa, seachas a mbarr, a bhí tirim amháin, agus scoilteanna iontu; bhí siad seo i gcónaí maith, dílis, agus díreach os comhair Dé: ach pheacaigh siad beagán, de bharr a bpléisiúir fholamh agus a smaointe beaga a bhí acu iontu féin. 76 Dá bhrí sin, nuair a chuala siad mo bhriathra, rinne mórán acu aithrí láithreach, agus thosaigh siad ag cur fúthu sa túr. Mar sin féin, tháinig amhras ar chuid acu, agus chuir daoine eile easaontas lena n-intinn amhrasach. Dá bhrí sin, tá dóchas filleadh orthu seo fós, mar bhí siad go maith i gcónaí; ach ní bheidh siad corraithe go mór. 77 Maidir leo siúd, ar deireadh, a thug a slata tirime isteach, gan ach a mbarr a áireamh, a bhí glas amháin: is iadsan a chreid i nDia, ach a mhair i ndroch-chiontacht; ach gan imeacht ó Dhia: a d’iompair ainm an Tiarna go toilteanach i gcónaí; agus a ghlac go fonnmhar le seirbhísigh Dé ina dtithe. 78 Agus iad ag cloisteáil na rudaí seo, d’fhill siad, agus rinne siad aithrí gan mhoill, agus mhair siad i ngach fíréantacht. Agus d’fhulaing cuid acu bás: chuaigh cuid eile trí go leor trialacha go héasca, agus iad ag cuimhneamh ar a ndrochghníomhartha.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
79 Agus nuair a bhí deireadh aige lena mhíniú ar na slata uile, dúirt sé liom, Imigh agus abair le gach duine aithrí a dhéanamh, agus go mairfidh siad do Dhia: óir, agus an Tiarna, tar éis trócaire mhór a spreagadh, chuir sé mé chun aithrí a shearmonú do chách. 80 Fiú dóibh siúd nach dtuillfidh slánú, de bharr a ndrochghníomhartha. Ach beidh an Tiarna foighneach, agus coimeádfaidh sé an cuireadh a thug a Mhac. 81 Dúirt mé leis, A dhuine uasail, tá súil agam go ndéanfaidh gach duine aithrí nuair a chloisfidh siad na rudaí seo. Óir tá muinín agam go ndéanfaidh gach duine a admhaíonn a choireanna, agus a ghlacann eagla an Tiarna, aithrí arís. 82 Dúirt sé liom, Cibé duine a dhéanfaidh aithrí le croí uile, agus a ghlanfaidh iad féin ó na holc uile a luaigh mé cheana, agus nach gcuirfidh aon rud eile lena bpeacaí, gheobhaidh siad ón Tiarna leigheas a n-imeachtaí roimhe seo, mura gcuirfidh siad aon amhras faoi na horduithe seo, agus mairfidh siad do Dhia. 83 Ach iad siúd a leanfaidh orthu ag cur lena gcionta, agus a bheidh ag comhrá le mianta an tsaoil seo, daorfaidh siad iad féin chun báis. Ach siúlann tú sna horduithe seo, agus cibé duine a shiúlann iontu, agus a fheidhmeoidh iad i gceart, mairfidh sé do Dhia. 84 Agus tar éis dó na rudaí seo go léir a thaispeáint dom, dúirt sé: Inseoidh mé an chuid eile duit i gceann cúpla lá. COSMAS 9 1 Tar éis dom Orduithe agus Cosúlachtaí an Aoire, Aingeal an Aithrí, a scríobh, tháinig sé chugam agus dúirt sé liom, Taispeánfaidh mé duit na rudaí uile a labhair an Spiorad leat faoi dhealbh na hEaglaise. Óir is é an Spiorad sin Mac Dé. 2 Agus de bharr go raibh tú lag i do chorp, níor fhógair an t-aingeal duit é, go dtí gur neartaigh an Spiorad thú, agus gur mhéadaigh tú i do neart, ionas go bhfeicfeá an t-aingeal freisin. 3 Óir taispeánadh tógáil an túir duit go han-mhaith agus go glórmhar ag an eaglais; ach chonaic tú gach rud á thaispeáint duit amhail is dá mba mhaighdean a dhéanfadh sé. 4 Ach anois tá tú soilsithe ag an aingeal, ach fós ag an Spiorad céanna. Ach ní mór duit machnamh cúramach a dhéanamh ar gach rud; óir is chuige sin a cuireadh mé isteach i do theach ag an teachtaire uasal sin, ionas nuair a fheicfidh tú gach rud go cumhachtach, nach mbeidh eagla ort mar a bhí roimhe. 5 Agus threoraigh sé mé go barr sléibhe in Arcadia, agus shuíomar ar a bharr. Agus thaispeáin sé machaire mór dom, agus dhá shliabh déag timpeall air i bhfoirmeacha difriúla. 6 Bhí an chéad cheann dubh mar shúiche. Bhí an dara ceann mín, gan luibheanna. Bhí an tríú ceann lán de dhroighne agus de thistle. Bhí luibheanna leaththriomaithe sa cheathrú ceann; bhí an chuid uachtarach glas, ach bhí an fhréamh ina dhiaidh sin tirim; agus nuair a theas an ghrian, thit cuid de na luibheanna. 7 Bhí an cúigiú sliabh an-gharbh; ach fós bhí luibheanna glasa ann. Bhí an séú sliabh lán de scoilteanna, cuid acu níos lú, cuid acu níos mó; agus sna scoilteanna seo d'fhás féar, gan a bheith faoi bhláth, ach a raibh cuma air go raibh sé ag seargadh.
8 Bhí féarach taitneamhach ag an seachtú sliabh, agus bhí sé lán-thorthúil: agus bhí gach cineál eallaigh, agus éanlaith an spéir, ag ithe air; agus dá mhéad a d’ith siad de, is ea is mó agus is fearr a d’fhás an féar. 9 Bhí an t-ochtú sliabh lán de thobair, agus as na tobair sin a bhí gach cineál créatúir Dé ag teacht uisce. Ní raibh aon uisce ar bith ar an naoú sliabh, ach bhí sé go hiomlán gan uisce; agus chothaigh sé nathracha marfacha, agus millteach do dhaoine. 10 Bhí an deichiú sliabh lán de chrainn arda, agus scáth ar fad air: agus faoina scáth luigh eallach ag scíth a ligean agus ag cogaint an chud. 11 Bhí an t-aonú sliabh déag lán de na crainn ba thiubha; agus bhí cuma air go raibh na crainn sin lán de chineálacha éagsúla torthaí; agus cibé duine a chonaic iad, ní raibh rogha aige ach a dtorthaí a ithe. 12 Bhí an dara sliabh déag bán ar fad, agus cuma antaitneamhach air, agus thug sé áilleacht thar barr dó féin. 13 ¶ I lár an mhachaire 1 thaispeáin sé dom carraig mhór bán, a d’éirigh amach as an machaire, agus bhí an charraig níos airde ná na sléibhte sin, agus bhí sí cearnach; ionas go raibh an chuma uirthi go raibh sí in ann an domhan ar fad a iompar. 14 Dhealraigh sé domsa go raibh sé sean, ach bhí geata nua ann, a raibh an chuma air gur gearradh amach as an nua é. Anois bhí an geata sin níos gile ná an ghrian féin; sa mhéid is gur bhain mé an-taitneamh as a sholas. 15 Timpeall an gheata sheas dháréag maighdean; agus ba iad ceathrar acu a sheas ag cúinní an gheata, dar liomsa, na cinn ba mhó a bhí ann, cé go raibh an chuid eile fiúntach freisin: agus sheas siad ag ceithre chuid an gheata. 16 Chuir sé le grásta na maighdean sin freisin gur sheas siad i mbeirteanna, gléasta i línéadach, agus crioslaithe go deas, a lámha deasa saor, amhail is dá mbeadh siad ar tí ualach éigin a ardú; óir bhí siad gléasta mar sin, agus bhí siad thar a bheith sásta agus réidh. 17 Nuair a chonaic mé seo, chuir sé iontas orm féin rudaí chomh mór agus chomh huasal sin a fheiceáil. Agus arís, chuir mé iontas orm, mar gheall ar na maighdeana sin, a ndath agus a míne; agus gur sheas siad le daingean agus le buanseasmhacht den sórt sin, amhail is dá mba rud é go niompródh siad an neamh ar fad. 18 Agus mé ag smaoineamh mar seo ionam féin, dúirt an taoire liom: Cad atá ag déanamh ort féin, agus tú buartha, agus tú féin lán d’imní? 19 Ná bí ag smaoineamh, amhail is dá mba dhuine críonna thú, ar an rud nach dtuigeann tú, ach guí ar an Tiarna go mbeidh tú in ann é a thuiscint: ní féidir leat an rud atá le teacht a thuiscint, ach feiceann tú an rud atá romhat. 20 Dá bhrí sin, ná bíodh imní ort faoi na rudaí nach féidir leat a fheiceáil; ach faigh tuiscint ar na rudaí a fheiceann tú. 21 Ná bíodh fiosracht ort; agus taispeánfaidh mé duit gach a bhfuil le rá agam leat; ach smaoinigh ar dtús ar a bhfuil fágtha. 22 ¶ Agus nuair a dúirt sé seo liom, d’fhéach mé suas, agus féach, chonaic mé seisear fear arda agus measúil ag teacht; bhí a n-aghaidheanna go léir mar a chéile; agus ghlaoigh siad ar shlua fear áirithe; agus bhí siad siúd a tháinig ar a nglao ard agus trom freisin. 23 Agus d’ordaigh an seisear sin dóibh túr áirithe a thógáil os cionn an gheata sin. Agus láithreach thosaigh torann
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
mór ag rith anseo agus ansiúd timpeall an gheata, na fir a bhí tagtha le chéile chun an túr a thógáil. 24 Ach thuig na maighdeana sin a bhí ina seasamh timpeall an gheata go raibh siad chun deifir a dhéanamh le tógáil an túir. Agus shín siad a lámha amach, amhail is dá mbeadh rud éigin le déanamh acu uathu. 25 Ansin d’ordaigh an seisear fear sin clocha a thógáil as áit dhomhain áirithe agus iad a ullmhú le haghaidh thógáil an túir. Agus tógadh deich gcloch bhána, cearnacha, gan a bheith gearrtha cruinn. 26 Ansin ghlaoigh an seisear fear sin ar na deich maighdean agus d’ordaigh siad dóibh na clocha uile a bhí le cur isteach sa bhfoirgneamh a iompar agus, tar éis dóibh iad a iompar tríd an ngeata, iad a thabhairt dóibh siúd a bhí ar tí an túr a thógáil. 27 Láithreach thosaigh na maighdeana go léir le chéile ag togail na gcloch sin a tógadh as an doimhneacht roimhe sin. 28 ¶ Agus iadsan a bhí ina seasamh timpeall an gheata, d’iompair siad clocha ar an mbealach sin gur leagadh na clocha ba láidre sna coirnéil, agus gur cuireadh an chuid eile sna taobhanna. 29 Agus ar an gcaoi sin d’iompair siad na clocha go léir, agus thug siad isteach tríd an ngeata iad do na tógálaithe, mar a ordaíodh dóibh: a ghlac leo iad agus thóg siad leo. 30 Ach tógadh an foirgneamh seo ar an gcarraig mhór sin, agus os cionn an gheata; agus leis na cinn seo a bhí an túr ar fad á thacú. Ach líon foirgneamh na ndeich gcloch an geata ar fad, a thosaigh á dhéanamh mar bhunús don túr sin. 31 Tar éis na ndeich gcloch sin, d’éirigh cúig chloch is fiche eile as an doimhneacht; agus cuireadh iad seo i bhfoirgneamh an túir chéanna; á n-ardú ag na maighdeana sin, mar a tógadh na clocha eile roimhe sin. 32 Ina dhiaidh sin d’éirigh cúigear tríocha cloch eile; agus cuireadh iad seo isteach sa saothar céanna ar an mbealach céanna. Ansin tógadh daichead cloch eile suas, agus cuireadh iad seo go léir le tógáil an túir sin. 33 Mar sin thosaigh ceithre shraith ag teacht i mbunús an túir sin; agus stop na clocha ag teacht amach as an doimhneacht; agus iadsan a bhí ag tógáil, stad siad beagán. 34 D’ordaigh an seisear fear sin don slua arís clocha a thabhairt amach as na dhá shliabh déag sin chun an túr céanna a thógáil. 35 Mar sin ghearr siad clocha de dhathanna éagsúla as na sléibhte uile, agus thug siad leo iad agus thug siad do na maighdeana iad; agus nuair a fuair siad iad, thug siad leo iad agus thug siad isteach i bhfoirgneamh an túir iad, 36 Nuair a tógadh iad, rinneadh bán díobh, agus difriúil óna raibh siad roimhe; óir bhí siad uile cosúil lena chéile, agus d’athraigh siad a sean-dathanna. Agus shroich na fir féin cuid acu suas, agus nuair a tháinig siad isteach san fhoirgneamh, d’fhan siad mar a cuireadh isteach iad. 37 Níor tháinig bán orthu seo, ná níor athraigh siad óna raibh siad roimhe; mar níor thug na maighdeana tríd an ngeata iad. Dá bhrí sin, bhí na clocha seo míthaitneamhach san fhoirgneamh: agus nuair a thuig an seisear fear sin iad, d’ordaigh siad iad a bhaint agus a chur ar ais san áit as ar tugadh iad. 38 Agus dúirt siad leo siúd a thug na clocha sin leo: Ná síneoigí chugainn aon chlocha don fhoirgneamh seo, ach leag síos iad ag an túr, agus féadfaidh na maighdeana seo iad a iompar agus iad a shíneadh chugainn.
39 Mura n-iompróidh na maighdeana seo iad tríd an ngeata seo, ní féidir leo a ndathanna a athrú; dá bhrí sin ná déanaigí saothar go neamhbhalbh. 40 ¶ Mar sin críochnaíodh an tógáil an lá sin, ach ní raibh an túr críochnaithe; óir bhí sé le tógáil ina dhiaidh sin, dá bhrí sin cuireadh moill air anois freisin. 41 Agus d’ordaigh an seisear fear seo dóibh siúd a bhí ag tógáil imeacht, agus sosa a thabhairt ar feadh tamaill, ach d’ordaigh siad do na maighdeana sin gan imeacht ón túr; anois is cosúil domsa gur fágadh iad chun é a chosaint. 42 Nuair a bhí gach duine imithe, dúirt mé leis an aoire sin; A dhuine uasail, cén fáth nach bhfuil tógáil an túir críochnaithe? Mar ní féidir é a chríochnú, a dúirt sé, go dtí go dtiocfaidh a Thiarna agus go gceadóidh sé an tógáil; ionas má fhaigheann sé aon chlocha ann nach bhfuil maith go bhféadfar iad a athrú; óir tógadh an túr seo de réir a thola. 43 A dhuine uasail, arsa mise, ba mhaith liom a fháil amach cad is brí le tógáil an túir seo; agus ba mhaith liom a bheith ar an eolas faoin gcarraig seo agus faoin ngeata seo freisin. 44 Agus maidir leis na sléibhte, agus na maighdeana, agus na clocha a d’éirigh as an doimhneacht, agus nár gearradh, ach a cuireadh isteach san fhoirgneamh díreach mar a tháinig siad amach; agus cén fáth ar leagadh na deich gcloch ar dtús sa bhunchloch; ansin na cúig is fiche; ansin na cúig is tríocha; ansin na daichead? 45 Agus maidir leis na clocha seo a cuireadh isteach sa bhfoirgneamh, agus a tógadh amach arís, agus a tugadh ar ais ina n-áit? Comhlíon, impím ort, mian m’anama maidir leis na rudaí seo go léir agus taispeáin gach rud dom. 46 Agus dúirt sé liom; Mura mbeidh tú leadránach, beidh a fhios agat gach rud, agus feicfidh tú na rudaí eile go léir atá ar tí tarlú sa túr seo; agus tuigfidh tú go cúramach na cosúlachtaí seo go léir. 47 Agus tar éis cúpla lá tháinig muid isteach san áit chéanna inar shuíomar roimhe sin; agus dúirt sé liom, Téimis go dtí an túr; óir tiocfaidh Tiarna an túir agus scrúdóidh sé é. 48 Mar sin tháinig muid ann, agus ní bhfuaireamar aon duine ann ach na maighdeana sin. Agus d’fhiafraigh sé díobh an raibh Tiarna an túir sin tagtha ann? Agus d’fhreagair siad go mbeadh sé ann láithreach chun an foirgneamh a scrúdú. 49 ¶ Tar éis tamaill bhig chonaic mé slua mór fear ag teacht, agus ina measc fear chomh hard sin gur sháraigh sé an túr in airde. 50 Bhí an seisear a bhí i gceannas ar an bhfoirgneamh roimhe sin timpeall air, agus an chuid eile díobh siúd a thóg an túr sin, agus mórán eile a raibh meas mór orthu: agus rith na maighdeana a bhí ag coimeád an túir ina choinne, agus phóg siad é, agus thosaigh siad ag siúl ina threo. 51 Ach scrúdaigh sé an foirgneamh chomh cúramach sin gur láimhseáil sé gach cloch; agus bhuail sé gach ceann acu le slat a bhí ina láimh aige: 52 Agus cuid acu dubh le súiche nuair a bhuaileadh iad amhlaidh; bhí cuid eile garbh; bhí cuma scoilteanna ar chuid eile; bhí cuma mhaolaithe ar chuid eile: ní raibh cuid eile dubh ná bán; bhí cuma ghéar ar chuid eile, agus níor chomhaontaigh siad leis na clocha eile, agus bhí cuid eile lán de spotaí.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
53 Seo iad na cineálacha éagsúla clocha nár aimsíodh mar cheart sa bhfoirgneamh; a d’ordaigh an Tiarna iad uile a thógáil amach as an túr, agus a leagan ina aice, agus clocha eile a thabhairt agus a chur ina n-áit. 54 Agus d’fhiafraigh an dream a bhí ag tógáil de cé acu de na sléibhte a thabharfadh sé clocha uaidh le cur in áit na gcloch a leagadh i leataobh. Ach chuir sé cosc orthu aon cheann a thabhairt ó na sléibhte, agus d’ordaigh sé dóibh iad a thógáil ó pháirc áirithe a bhí in aice láimhe. 55 Mar sin, thochail siad sa réimse, agus fuair siad go leor clocha cearnacha geala, agus cuid acu cruinn freisin. Ach tógadh leo gach a fuarthas sa réimse sin, agus tugadh tríd an ngeata iad ag na maighdeana sin; agus cuireadh na cinn chearnógacha díobh in áit na gcloch a tarraingíodh amach. 56 Ach níor cuireadh na cinn chruinne isteach san fhoirgneamh, mar bhí siad crua, agus bheadh an iomarca ama ag teastáil chun iad a ghearradh; ach cuireadh timpeall an túir iad, amhail is dá mba rud é go ngearrfaí iad go cearnógach feasta, agus cuireadh isteach san fhoirgneamh iad; mar bhí siad an-bhán. 57 ¶ Nuair a chonaic an té a bhí i gceannas ar an uaisleacht agus i gceannas ar an túr ar fad é seo, ghlaoigh sé chuige an t-aoire a bhí liom agus thug sé dó na clocha a diúltaíodh agus a leagadh timpeall an túir agus dúirt sé leis; glan na clocha seo go cúramach, agus cuir isteach i bhfoirgneamh an túir iad, ionas go mbeidh siad ag teacht leis an gcuid eile; ach iad siúd nach n-oireann don chuid eile, caith i bhfad ón túr iad. 58 Agus an t-ordú sin tugtha aige dó, d’imigh sé leis, agus iad siúd uile a tháinig leis go dtí an túr: ach sheas na maighdeana sin timpeall an túir á gharda. 59 Agus dúirt mé leis an aoire sin, Conas is féidir leis na clocha seo, ó tharla gur diúltaíodh dóibh, filleadh ar thógáil an túir seo? D’fhreagair sé, Gearrfaidh mé an chuid is mó de na clocha seo, agus cuirfidh mé leis an bhfoirgneamh iad, agus beidh siad ag teacht leis an gcuid eile. 60 Agus dúirt mé, A dhuine uasail, conas a bheidh siad in ann an áit chéanna a líonadh, nuair a ghearrfar an oiread sin díobh? D’fhreagair sé, Iad siúd a gheofar róbheag, cuirfear i lár an fhoirgnimh iad, agus cuirfear an dream is mó lasmuigh, agus coinneofar istigh iad. 61 Nuair a dúirt sé an méid sin liom, dúirt sé freisin: Imímis, agus i gceann trí lá fillfimid, agus cuirfidh mé na clocha seo, tar éis dom a bheith glanta, isteach sa túr. 62 Óir ní mór iad seo go léir atá timpeall an túir a ghlanadh, ar eagla go dtiocfadh máistir an tí air go tobann agus go bhfaigheadh sé iad siúd atá timpeall an túir salach; agus go mbeadh sé chomh trína chéile sin nach gcuirfí na clocha seo i dtógáil an túir seo choíche, agus go measfaí mé mar dhuine nach raibh aird ar orduithe mo mháistir. 63 Nuair a thángamar chuig an túr tar éis trí lá, dúirt sé liom: ‘Scrúdaímis na clocha seo go léir agus féachaimis cé acu díobh a fhéadfar a chur isteach san fhoirgneamh.’ D’fhreagair mé, ‘A dhuine uasail, féachaimis.’ 64 ¶ Agus ar dtús thosaíomar ag machnamh ar na cinn a bhí dubh; óir fuarthas amach go raibh siad díreach mar a bhí siad nuair a tarraingíodh amach as an túr iad: dá bhrí sin d’ordaigh sé iad a bhaint as an túr agus iad a chur ar leataobh leo féin. 65 Ansin scrúdaigh sé na cinn a bhí garbh; agus d’ordaigh sé go ngearrfaí cuid mhaith díobh timpeall, agus go gcuirfeadh na maighdeana iad isteach i bhfoirgneamh an
túir; mar sin thóg siad iad, agus chuir siad i lár an fhoirgnimh iad; agus d’ordaigh sé an chuid eile a leagan i leataobh leis na cinn dhubha, óir bhí siadsan dubh freisin. 66 Ansin bhreithnigh sé na cinn a raibh scoilteanna iontu, agus d’ordaigh sé go ndéanfaí cuid mhaith díobh sin a bhaint de, agus iad a chur leis an gcuid eile den fhoirgneamh ag na maighdeana céanna. 67 Cuireadh amach iad seo mar fuarthas amach go raibh siad slán; ach ní fhéadfaí an t-iarmhar a athchóiriú de bharr líon mór a scoilteanna, agus dá bhrí sin caitheadh iad as foirgneamh an túir. 68 Ansin bhreithnigh sé iad siúd a raibh ciorruithe orthu; bhí scoilteanna ar go leor acu, agus bhí siad dubh; ba scoilteanna móra iad cuid eile; d’ordaigh sé iad seo a chur leis na daoine a diúltaíodh. 69 Ach nuair a glanadh agus nuair a athchóiríodh an chuid eile, d’ordaigh sé iad a chur san fhoirgneamh. Thóg na maighdeana sin iad agus chuir siad i lár an fhoirgnimh iad, mar ní raibh iontu ach lag. 70 Ina dhiaidh sin rinne sé scrúdú ar na daoine a fuarthas leath bán agus leath dubh; agus bhí go leor acu dubh anois; d’ordaigh sé iad seo a chur i measc na ndaoine a caitheadh ar shiúl freisin. 71 Fuarthas an chuid eile bán go hiomlán; tógadh suas iad ag na maighdeana, agus cuireadh isteach sa túr céanna iad: agus cuireadh iad seo lasmuigh, mar fuarthas slán iad; ionas go gcoimeádfaidís istigh iad siúd a cuireadh sa lár, óir níor gearradh aon rud uathu. 72 Ansin d’fhéach sé ar na cinn a bhí crua agus géar; ach níor baineadh úsáid as mórán díobh seo, mar nach bhféadfaí iad a ghearradh, mar fuarthas amach go raibh siad an-chrua: ach cruthaíodh an chuid eile, agus chuir na maighdeana iad i lár an fhoirgnimh, mar bhí siad níos laige. 73 Ansin bhreithnigh sé iad siúd a raibh spotaí orthu; fuarthas cúpla acu dubh, agus tugadh chuig a gcomhghleacaithe iad. Bhí an chuid eile bán agus iomlán; agus chuir na maighdeana isteach san fhoirgneamh iad, agus chuir siad lasmuigh iad, de bharr a neart. 74 ¶ Ina dhiaidh sin tháinig sé chun breathnú ar na clocha sin a bhí bán agus cruinn: agus dúirt sé liom, Cad a dhéanfaimid leis na clocha seo? D’fhreagair mé, A dhuine uasail, ní féidir liom a rá. 75 D’fhreagair sé, “An féidir leat aon rud a cheapadh faoi na rudaí seo?” D’fhreagair mé, “A dhuine uasail, ní thuigim an ealaín seo; ní gearrthóir cloiche mé, agus ní féidir liom aon rud a rá.” 76 Agus dúirt sé, Nach bhfeiceann tú go bhfuil siad anchruinn? Anois, chun iad a dhéanamh cearnógach, ní mór dom cuid mhór díobh a ghearradh amach; áfach, is gá cuid díobh seo a chur isteach i dtógáil an túir. 77 D’fhreagair mé; Más gá, cén fáth a mbíonn tú ag cur mearbhaill ort féin, agus gan a roghnú ina ionad sin, más féidir leat aon rogha a dhéanamh ina measc, agus iad a fheistiú isteach san fhoirgneamh. 78 Ansin roghnaigh sé na cinn ba mhó agus ba ghile, agus chuir sé iad i gceart; agus nuair a bhí sin déanta aige, thóg na maighdeana suas iad agus chuir siad iad taobh amuigh den fhoirgneamh. 79 Agus tugadh an chuid eile a bhí fágtha ar ais go dtí an pháirc chéanna as ar tógadh iad; áfach, níor caitheadh uaithi iad; mar, a dúirt sé, níl mórán easnaimh fós ar an túr seo atá le tógáil; agus b’fhéidir go gcuirfidh an Tiarna na
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
clocha seo isteach sa bhfoirgneamh seo, mar tá siad thar a bheith bán. 80 Ansin glaodh dháréag ban an-státúil orthu, gléasta in éadaí dubha, crioslaithe, agus a ngualainn saor, agus a gcuid gruaige scaoilte. Ba mhná tuaithe iad seo dar liom. 81 Agus d’ordaigh an t-aoire dóibh na clocha sin a caitheadh amach as an bhfoirgneamh a thógáil suas, agus iad a iompar ar ais go dtí na sléibhte as ar tógadh iad. 82 Agus thóg siad suas iad uile go lúcháireach, agus thug siad ar ais iad chuig na háiteanna as ar tógadh iad. 83 Nuair nár fágadh cloch amháin timpeall an túir, dúirt sé liom, Téimis timpeall an túir seo agus féachaimis an bhfuil aon rud in easnamh air. 84 Thosaíomar dá bhrí sin ag dul timpeall air; agus nuair a chonaic sé go raibh sé tógtha go hálainn, thosaigh sé ag éirí an-sásta; óir bhí sé frámaithe chomh hálainn sin, gur dócha go raibh aon duine a chonaic é i ngrá leis an bhfoirgneamh: 85 Óir ba chosúil gur aon chloch amháin a bhí ann, agus ní raibh aon alt le feiceáil in aon áit; ach ba chosúil gur gearradh as aon charraig amháin í ar fad. 86 ¶ Agus nuair a bhreithnigh mé go cúramach cén sórt túir a bhí ann, bhí áthas an domhain orm: agus dúirt sé liom, Tabhair anseo roinnt aoil agus sliogán beag, ionas go líonfaidh mé bearnaí na gcloch sin a tógadh as an bhfoirgneamh, agus go gcuirfidh mé isteach arís iad; óir ní mór gach rud timpeall an túir a dhéanamh cothrom. 87 Agus rinne mé mar a d’ordaigh sé dom, agus dúirt sé liom, Bí réidh le cabhrú liom, agus críochnófar an obair seo go luath. 88 Líon sé bearnaí na gcloch sin dá bhrí sin, agus d’ordaigh sé an áit timpeall an túir a ghlanadh. 89 Ansin thóg na maighdeana sin scuaba, agus ghlan siad an áit ar fad timpeall agus bhain siad an bruscar ar fad leo, agus chaith siad uisce air; agus nuair a rinneadh amhlaidh, rinneadh áit álainn di, agus an túr álainn. 90 Ansin dúirt sé liom, Tá gach rud glan anois: má thagann an Tiarna chun an túr a chríochnú, ní bhfaighidh sé aon rud le gearán a dhéanamh linn. 91 Nuair a dúirt sé sin, bhí sé ag iarraidh imeacht. Ach rug mé ar a mhála, agus thosaigh mé ag impí air ar son an Tiarna go míneodh sé dom gach a raibh léirithe aige dom. 92 Dúirt sé liom, Tá beagán gnó agam faoi láthair; ach míneoidh mé gach rud duit go tobann. Fan anseo liom go dtí go dtiocfaidh mé. 93 Dúirt mé leis, “A dhuine uasail, cad a dhéanfaidh mé anseo liom féin?” D’fhreagair sé, “Ní leat féin thú, ó tá na maighdeana seo go léir leat.” 94 Dúirt mé, ‘A dhuine uasail, tabhair dom iad, mar sin.’ Ansin ghlaoigh sé orthu agus dúirt sé leo, ‘Molaim an fear seo daoibh go dtí go dtiocfaidh mé.’ 95 Mar sin d’fhan mé leis na maighdeana sin: bhí siad suaimhneach agus cúirtéiseach liom anois; go háirithe an ceathrar, a raibh an chuma orthu gurbh iad na cinn ba mhó ina measc. 96 ¶ Ansin dúirt na maighdeana sin liom, Ní fhillfidh an taoire sin anseo inniu. Dúirt mé leo, Cad a dhéanfaidh mé ansin? D’fhreagair siad, Fanaigí leis go dtí an tráthnóna, b’fhéidir go dtiocfaidh sé agus go labhróidh sé leat; ach mura dtiocfaidh, fanfaidh tú linn go dtí go dtitfidh sé i gcoma.
97 Dúirt mé leo, Fanfaidh mé leis go dtí an tráthnóna; ach mura dtagann sé faoin am sin, rachaidh mé abhaile, agus fillfidh mé anseo arís ar maidin dár gcionn. 98 D’fhreagair siad mé, Tá tú tugtha ar láimh dúinn, ní féidir leat imeacht uainn. Dúirt mé, Cá bhfanfaidh mé? 99 D’fhreagair siad, Codladh linn mar dheartháir, ní mar fhear céile: óir is tusa ár ndeartháir, agus táimid réidh as seo amach chun cónaí leat; óir is an-daor linn thú. 100 Ach bhí náire orm fanacht leo. Ach an bhean ba mhó a raibh cuma uirthi ina measc, chuir sí barróg orm agus thosaigh sí ag pógadh mé. Agus nuair a chonaic siad an chuid eile gur phóg sí mé, thosaigh siad ag pógadh mé mar dheartháir freisin; agus threoraigh siad mé timpeall an túir agus d’imir siad liom. 101 Chan cuid acu sailm freisin, chum cuid eile an curfá leo. Ach shiúil mé timpeall an túir leo, ag déanamh lúcháire go ciúin, agus ag tabhairt faoi deara dom féin go raibh mé óg arís. 102 Nuair a tháinig an tráthnóna, ba mhian liom dul abhaile láithreach, ach choinnigh siad siar mé, agus níor lig siad dom imeacht. Dá bhrí sin d’fhan mé leo an oíche sin in aice leis an túr céanna. 103 Leag siad a gcuid éadaí línéadaigh ar an talamh agus chuir siad mise i lár an aonaigh, agus níor dhearna siad aon rud eile, ach gur ghuigh siad. 104 Ghuigh mé leo gan stad, gan stad ná níos lú ná iad. Agus nuair a chonaic siad mé ag guí ar an mbealach sin, bhí áthas mór orthu; agus d’fhan mé ann leo go dtí an lá dár gcionn. 105 Agus nuair a bhíomar tar éis adhradh a thabhairt do Dhia, tháinig an t-aoire agus dúirt sé leo: “Ní dhearna sibh aon dochar don fhear seo.” D’fhreagair siad, “Fiafraigh de.” Dúirt mé leis, “A dhuine uasail, fuair mé go leor sásaimh as an méid atá fágtha agam leo.” 106 Agus dúirt sé liom, “Conas a bhí an suipéar agat?” D’fhreagair mé, “A dhuine uasail, chaith mé an oíche ar fad ag féasta ar bhriathra an Tiarna.” Chuir siad fáilte mhór romhat ansin, a dúirt sé; dúirt mé, a dhuine uasail, go hanmhaith.” 107 D’fhreagair sé, “An bhfuil tú ag iarraidh a fhoghlaim anois cad a bhí uait?” D’fhreagair mé, “A dhuine uasail, déanaim é: agus ar dtús impím ort go dtaispeánfá dom gach rud san ord inar iarr mé orthu.” 108 D’fhreagair sé, Déanfaidh mé gach a bhfuil uait, agus ní cheiltfidh mé aon rud uait. 109 ¶ Ar an gcéad dul síos, a dhuine uasail, arsa mise, inis dom, cad a chiallaíonn an charraig seo, agus an geata seo? Éist, ar seisean; is iad an charraig seo, agus an geata seo, Mac Dé. D’fhreagair mé, A dhuine uasail, conas is féidir sin a bheith; ós rud é go bhfuil an charraig sean, ach an geata nua. 110 Éist, a dúirt sé, a fhir amaidigh! agus tuig. Is sine Mac Dé ná aon chréatúr eile; sa mhéid is go raibh sé i gcomhairle lena Athair nuair a cruthaíodh gach ní. 111 Ach tá an geata nua dá bhrí sin, óir tháinig sé chun solais sna laethanta deireanacha i lánmhaireacht an ama; ionas go bhféadfadh siadsan a shroichfidh slánú dul isteach i ríocht Dé tríd. 112 An bhfaca tú, ar seisean, na clocha sin a iompraíodh tríd an ngeata, conas a cuireadh i bhfoirgneamh an túir iad; ach gur cuireadh ar shiúl chuig a n-áiteanna féin iad siúd nár iompraíodh tríd an ngeata?
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
113 D’fhreagair mé, A dhuine uasail, chonaic mé é. Mar sin, a dúirt sé, rachaidh aon duine isteach i ríocht Dé ach an té a ghlacfaidh ainm Mhic Dé air. 114 Óir dá mba mhian libh dul isteach i gcathair ar bith, agus go mbeadh balla timpeall na cathrach sin, agus gan ach geata amháin inti, an bhféadfá dul isteach sa chathair sin ach tríd an ngeata sin? 115 D’fhreagair mé, A dhuine uasail, conas a d’fhéadfainn a mhalairt a dhéanamh? Ós rud é, dá bhrí sin, a dúirt sé, nach mbeadh aon bhealach eile ann chun dul isteach sa chathair sin ach trína geata, ní féidir le duine ar bith dul isteach i ríocht Dé ach amháin in ainm a Mhic, atá an-ghar dó. 116 Agus dúirt sé liom, “An bhfaca tú an slua a thóg an túr sin?” “A dhuine uasail,” arsa mise. D’fhreagair sé, “Is iad sin uile na haingil, agus iad measúil ina ndínit.” 117 Leo sin tá an Tiarna timpeallaithe mar bhalla: ach is é Mac Dé an geata, agus is é an t-aon bhealach chun teacht chuig Dia. Óir ní rachaidh aon duine chuig Dia ach trína Mhac. 118 Chonaic tú freisin, a dúirt sé, na seisear fear, agus ina measc an fear mór uasal sin, a shiúil timpeall an túir, agus a dhiúltaigh na clocha as an túr? 119 A dhuine uasail, arsa mise, chonaic mé iad. D’fhreagair sé, ba é an fear ard sin Mac Dé: agus ba iad na seisear sin a aingeal den scoth, a sheasann timpeall air ar a dheis agus ar a chlé. 120 De na haingil iontacha seo ní thagann aon duine isteach i láthair Dé gan é. Dúirt sé freisin, Cibé nach nglacfaidh a ainm air, ní rachaidh sé isteach i ríocht Dé. 121 ¶ Ansin dúirt mé, Cad é an túr seo? Seo í an eaglais, a dúirt sé. Agus cad iad na maighdeana seo, a dhuine uasail? Dúirt sé liom, Is iad seo na spioraid naofa, óir ní féidir le haon duine dul isteach i ríocht Dé, mura gcuireann siad seo a gcuid éadaigh air. 122 Óir ní bheidh aon tairbhe agat ainm Mhac Dé a ghlacadh mura bhfaighidh tú a n-éadach uathu freisin. Óir is iad na maighdeana seo cumhachtaí Mhac Dé. Mar sin a iompróidh fear a ainm go neamhbhalbh mura dtabharfar a chumhachtaí dó freisin. 123 Agus dúirt sé liom, an bhfaca tú na clocha sin a caitheadh ar shiúl? Bhí an t-ainm orthu go deimhin, ach níor chuir siad ar a n-éadach iad. Dúirt mé, A dhuine uasail, cad é a n-éadach? Is iad a n-ainmneacha féin, a dúirt sé, a n-éadach. 124 Dá bhrí sin, cibé duine a iompraíonn ainm Mhic Dé, ba chóir dó a n-ainmneacha a iompar freisin; óir iompraíonn Mac Dé féin a n-ainmneacha freisin. 125 Maidir leis na clocha sin, ar seisean, a chonaic tú ag fanacht san fhoirgneamh nuair a sheachad siad iad, agus bhí siad clúdaithe lena gcumhacht; agus dá bhrí sin feiceann tú an túr ar fad den dath céanna leis an gcarraig, agus déanta as aon chloch amháin. 126 Mar sin freisin, iadsan a chreid i nDia trína Mhac, chuir siad a spiorad orthu. Féach, beidh aon spiorad amháin ann, agus aon chorp amháin, agus aon dath amháin ar a néadaí; agus gheobhaidh siad uile é seo, a mbeidh ainmneacha na maighdean seo orthu. 127 Agus dúirt mé, A dhuine uasail, cén fáth, mar sin, ar caitheadh na clocha sin a diúltaíodh uathu, ó tharla gur iompraíodh tríd an ngeata iad freisin, agus gur seachadadh iad le lámha na maighdean seo isteach i dtógáil an túir seo?
128 Ós rud é, a dúirt sé, go ndéanann tú fiosrúchán dícheallach ar gach ní, éist freisin faoi na clocha sin ar diúltaíodh dóibh. Fuair siad seo uile ainm Mhac Dé, agus leis sin cumhacht na maighdean seo. 129 Dá bhrí sin, tar éis na spioraid seo a fháil, rinneadh iad foirfe, agus tugadh isteach iad i líon seirbhíseach Dé; agus thosaigh siad ag bheith ina n-aon chorp amháin, agus ag tabhairt aon éadaigh amháin dóibh, óir bhí an fhíréantacht chéanna orthu, a chleacht siad araon. 130 Ach ina dhiaidh sin, gabhadh na mná sin a chonaic tú gléasta in éadaí dubha, a nguaillí saora agus a gcuid gruaige scaoilte; chuir siad a mianta orthu, á dtástáil ag a náilleacht; agus cuireadh gléas orthu lena gcumhacht, agus chaith siad éadaí na maighdean díobh: 131 Dá bhrí sin, caitheadh amach as teach Dé iad, agus tugadh do na mná sin iad. Ach iad siúd nár thruaillíodh lena n-áilleacht, d’fhan siad i dteach Dé. Seo, a dúirt sé, brí na gcloch sin a diúltaíodh. 132 ¶ Agus dúirt mé, A dhuine uasail, cad a tharlódh dá ndéanfadh aon duine de na fir seo aithrí, agus dá gcaithfidís uathu a mian sna mná sin, agus dá n-iompóidís, agus dá bhfillfidís ar na maighdeana seo, agus dá gcuirfidís a mbuanna orthu féin arís; nach rachaidh siad isteach i dteach Dé? 133 Rachaidh siad isteach, a dúirt sé, má chuireann siad saothair na mban sin ar leataobh go léir, agus má fhilleann siad cumhacht na maighdean seo, agus má shiúlann siad ina saothair. 134 Agus ar an gcúis seo tá stad sa tógáil, ionas má dhéanann siad aithrí, gur féidir iad a chur le tógáil an túir seo; ach mura ndéanann siad aithrí, gur féidir cinn eile a thógáil ina n-áiteanna, agus mar sin gur féidir iad a chaitheamh amach go hiomlán. 135 As na rudaí seo go léir, thug mé buíochas don Tiarna, as ucht, ó tharla go raibh sé trócaireach i leith na ndaoine uile ar a dtugtar a ainm, gur chuir sé aingeal an aithrí chugainn chun ceannas a ghlacadh orainn a pheacaigh ina choinne; agus gur athnuaigh sé ár spioraid a bhí beagnach imithe, agus nárbh aon dóchas slánaithe acu, ach atá athnuachana anois chun athnuachana beatha. 136 Ansin dúirt mé, Taispeáin dom anois, a dhuine uasail, cén fáth nach bhfuil an túr seo tógtha ar an talamh, ach ar charraig, agus ar an ngeata? D’fhreagair sé, Is amaideach thú, agus gan tuiscint, dá bhrí sin is é seo a fhiafraíonn tú. 137 Agus dúirt mé, A dhuine uasail, ní mór dom gach rud a iarraidh ort, mar ní thuigim tada ar chor ar bith. Óir tá do chuid freagraí go léir iontach agus den scoth; agus is ar éigean is féidir le duine iad a thuiscint. 138 Éist, a dúirt sé: Is mór ainm Mhic Dé agus gan teorainn, agus tá an domhan ar fad á chothabháil aige. Dá bhrí sin, a dúirt mé, má tá gach créatúr de chuid Dé á chothabháil ag a Mhac, cén fáth nach dtacaíonn sé leo siúd freisin a thug sé cuireadh dóibh, agus a iompraíonn a ainm, agus a shiúlann ina aithne? 139 Nach bhfeiceann tú, a dúirt sé, go dtacaíonn sé leo siúd a iompraíonn a ainm le croí uile? Dá bhrí sin, is é a mbunús é, agus tacaíonn sé go fonnmhar leo siúd nach séanann a ainm, ach a iompraíonn é go toilteanach. 140 ¶ Agus dúirt mé: A dhuine uasail, inis dom ainmneacha na maighdean seo; agus na mban a raibh an téadach dubh orthu.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
141 Éist, a dúirt sé, le hainmneacha na maighdean is cumhachtaí, agus seas ag coirnéil an gheata. Seo iad a nainmneacha: 142 Tugtar Creideamh ar an gcéad cheann; Seasmhacht ar an dara ceann; Cumhacht ar an tríú ceann; Foighne ar an gceathrú ceann; is iad na cinn eile a sheasann faoi bhun seo ná Simplíocht, Neamhchiontacht, Geanmnaíocht, Luí, Fírinne, Tuiscint, Comhthoil, Carthanacht. 143 Cibé duine a iompraíonn na hainmneacha seo, agus ainmneacha Mhic Dé, rachaidh sé isteach i ríocht Dé. 144 Éist anois, a dúirt sé, le hainmneacha na mban sin a raibh an t-éadach dubh orthu. Díobh seo, is iad ceathrar na príomhainmneacha: an chéad cheann ná Fealltacht; an dara ceann, Neamhchoinneálacht; an tríú ceann, Míchreidmheacht; an ceathrú ceann, Pléisiúr. 145 Agus tugtar mar seo ar na cinn eile a leanas, Brón, Mailís, Dúil, Fearg, Bréagadóireacht, Amaideacht, Bród, agus Fuath. Feicfidh seirbhíseach Dé, a iompraíonn na spioraid seo, ríocht Dé go deimhin, ach ní rachaidh sé isteach inti. 146 Ach, a dhuine uasail, cad iad na clocha sin a tógadh as an doimhneacht agus a cuireadh isteach san fhoirgneamh? An deich gcinn, a dúirt sé, a cuireadh ag an mbunsraith, is iad an chéad aois iad; an cúig cinn is fiche ina dhiaidh sin, an dara ceann, de fhir fhíréanta. 147 Is iad an cúigear is tríocha eile fáithe agus airí an Tiarna. Agus an daichead, is iad na haspail agus na dochtúirí ar shearmonú Mhac Dé. 148 Agus dúirt mé, A dhuine uasail, cén fáth ar chuir na maighdeana na clocha sin fiú isteach sa bhfoirgneamh tar éis iad a iompar tríd an ngeata? Agus dúirt sé, Mar gur thug siad seo na spioraid sin ar dtús, agus níor imigh siad aon duine ón duine eile, ná na fir ó na spioraid, ná na spioraid ó na fir: 149 Ach bhí na spioraid ceangailte leis na fir sin fiú go dtí lá a mbáis; mura mbeadh na spioraid seo acu, ní fhéadfaidís a bheith úsáideach chun an túr seo a thógáil. 150 Agus dúirt mé, A dhuine uasail, taispeáin dom seo níos mó. D’fhreagair sé, Cad atá á fhiafraí agat? Cén fáth ar tháinig na clocha seo amach as an doimhneacht, agus ar cuireadh i bhfoirgneamh an túir seo iad, ós rud é gur iompar siad na spioraid naofa sin fadó. 151 Bhí sé riachtanach, a dúirt sé, dóibh dul suas ar an uisce, le go mbeadh siad i riocht suaimhnis. Óir ní fhéadfaidís dul isteach i ríocht Dé ar shlí eile, ach trí bhásmhaireacht a saoil roimhe seo a chur ar leataobh. 152 Ós rud é gur mhairbh iad, séalaíodh iad le séala Mhac Dé, agus ar an gcaoi sin chuaigh siad isteach i ríocht Dé. 153 Óir sula nglacann duine ainm Mhac Dé, ordaítear é chun báis; ach nuair a fhaigheann sé an séala sin, saortar é ón mbás, agus sanntar é chun na beatha. 154 Anois is é an séala sin uisce an bhaiste, ina dtéann daoine síos faoi oibleagáid chun báis, ach tagann siad suas ceaptha chun beatha. 155 Dá bhrí sin, seanmóiríodh an séala seo dóibh siúd freisin, agus bhain siad leas as, chun go bhféadfaidís dul isteach i ríocht Dé. 156 Agus dúirt mé, Cén fáth, mar sin, a dhuine uasail, ar tháinig an daichead cloch seo aníos leo as an doimhneacht, agus an séala sin faighte agam cheana féin? 157 D’fhreagair sé, Mar gur shearmonaigh na hAspail agus na múinteoirí seo, a shearmonaigh ainm Mhic Dé, agus iad
ag fáil bháis tar éis dóibh a chreideamh agus a chumhacht a fháil, dóibh siúd a bhí marbh roimhe sin; agus thug siad an séala seo dóibh. 158 Chuaigh siad síos san uisce leo, agus tháinig siad aníos arís. Ach chuaigh siad seo síos agus iad beo, agus tháinig siad aníos beo arís: ach chuaigh siad siúd a bhí marbh roimhe sin síos marbh, ach tháinig siad aníos beo; 159 Trí na rudaí seo dá bhrí sin fuair siad beatha, agus d’aithin siad Mac Dé: dá bhrí sin tháinig siad suas leo, agus bhí siad oiriúnach le teacht isteach i bhfoirgneamh an túir; agus níor gearradh iad, ach cuireadh isteach iad go hiomlán; mar fuair siad bás i bhfíréantacht, agus i nglanacht mhór; ní raibh ach an séala seo in easnamh orthu. 160 Mar sin atá míniú agat ar na rudaí seo. 161 ¶ D’fhreagair mé: A dhuine uasail, inis dom anois cad a bhaineann leis na sléibhte sin, cén fáth a bhfuil siad chomh difriúil; cuid acu de chruth amháin, agus cuid eile de chruth eile. 162 Éist, a dúirt sé; An dá shliabh déag seo a fheiceann tú, is dhá náisiún déag iad, a dhéanann suas an domhan ar fad. Dá bhrí sin seanmóirítear Mac Dé dóibh, ag an dream a chuir sé chucu. 163 Ach cén fáth, arsa mise, a bhfuil siad difriúil, agus gach duine acu den chineál céanna? D’fhreagair sé, Éist. Is dháréag daoine iad na dhá náisiún déag sin a bhfuil an domhan ar fad ina seilbh acu. 164 Agus mar a chonaic tú na sléibhte seo difriúil, is amhlaidh atá siad. Dá bhrí sin, osclóidh mé brí agus gníomhartha gach sléibhe duit. 165 Ach ar dtús, a dhuine uasail, arsa mise, taispeáin dom seo; Ós rud é go bhfuil na sléibhte seo chomh difriúil, conas a d’aontaigh siad le tógáil an túir seo; agus gur tugadh dath amháin orthu; agus nach lú geal iad ná iad siúd a tháinig as an doimhneacht? 166 Mar, ar seisean, chuala na náisiúin uile atá faoi neamh an t-aon ainm amháin de chuid Mhac Dé, a thugtar orthu, agus chreid siad ann. 167 Dá bhrí sin, tar éis dóibh a shéala a fháil, rinneadh páirt acu uile sa 1 tuiscint agus san 2 eolas céanna; agus bhí a gcreideamh agus a gcarthanacht mar an gcéanna; agus d’iompair siad spioraid na maighdean seo mar aon lena ainm. 168 Agus dá bhrí sin, bhí cuma ar fhoirgneamh an túir seo go raibh an dath céanna air, agus lonraigh sé cosúil le gile na gréine. 169 Ach tar éis dóibh teacht ar chomhaontú mar seo in aon intinn amháin, thosaigh siad uile ag éirí mar aon duine amháin; áfach, thruailligh cuid acu iad féin, agus caitheadh amach iad ó chineál na bhfíréan, agus d’fhill siad ar a seanstaid arís, agus d’éirigh siad níos measa fós ná mar a bhí siad roimhe. 170 ¶ Cén chaoi, a dúirt mé, a dhuine uasail, a bhí siadsan a raibh aithne acu ar an Tiarna níos measa? D’fhreagair sé: Má mhaireann an té nach bhfuil aithne aige ar an Tiarna go holc, leanfaidh pionós a uilc é. 171 Ach an té a bhfuil aithne aige ar an Tiarna, ba chóir dó staonadh go hiomlán ó gach olc, agus níos mó agus níos mó a bheith ina sheirbhíseach don fhíréantacht. 172 Agus nach measann tú ansin go ndéanann an té ba chóir dó an mhaitheas a leanúint níos mó peaca, má roghnaíonn sé cuid an pheaca; ná an té a chiontaíonn gan cumhacht Dé a bheith ar eolas aige?
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
173 Dá bhrí sin, tá siad seo ordaithe chun báis; ach iad siúd a bhfuil aithne acu ar an Tiarna, agus a chonaic a oibreacha iontacha, má mhaireann siad go holc, déanfar iad a phionósú faoi dhó, agus gheobhaidh siad bás go deo. 174 Dá bhrí sin, mar a chonaic tú, tar éis na clocha a caitheadh amach as an túr, a diúltaíodh dóibh, gur tugadh iad do spioraid olca agus cruálacha; agus chonaic tú an túr glanta amhlaidh, amhail is dá mba as aon chloch amháin a rinneadh é ar fad: 175 Mar sin, nuair a bheidh eaglais Dé íonaithe: (na drochdhaoine agus na bréigeadóirí, na mí-mhacánta agus na hamhrasaigh, agus gach duine a d’iompair iad féin go holc inti, agus a rinne cineálacha éagsúla peaca, á ndiúltú) beidh siad ina n-aon chorp amháin, agus beidh aon tuiscint amháin, aon tuairim amháin, aon chreideamh amháin, agus an charthanacht chéanna ann. 176 Agus ansin déanfaidh Mac Dé áthas ina measc, agus glacfaidh sé lena phobal le toil íon. 177 Agus dúirt mé, A dhuine uasail, is mór agus is onórach na rudaí seo go léir; ach taispeáin dom anois éifeacht agus neart gach sléibhe: ionas go dtabharfaidh gach anam a chuireann a mhuinín sa Tiarna, nuair a chloisfidh sé na rudaí seo, onóir dá ainm mór, iontach agus naofa. 178 Éist, a dúirt sé, le héagsúlacht na sléibhte seo, is é sin, na dhá náisiún déag. 179 ¶ Iadsan a chreid sa chéad sliabh, atá dubh, is iadsan a d’éirigh as an gcreideamh; agus a labhair drochrudaí in aghaidh an Tiarna; agus a bhrath seirbhísigh Dé. 180 Tá siad seo daortha chun báis, níl aon aithrí ann dóibh: agus dá bhrí sin tá siad dubh, mar go bhfuil a gcineál olc. 181 Den dara sliabh a bhí réidh, tá na bréagchráifigh, a chreid, agus múinteoirí na mí-urchóide: agus tá siad seo i n-aice leis na cinn roimhe seo, nach bhfuil toradh na fíréantachta iontu. 182 Óir mar atá a sliabh lom agus gan toradh; mar sin tá ainm Críostaithe ar an gcineál seo daoine, ach tá siad folamh ó chreideamh; agus níl aon toradh na fírinne iontu. 183 Mar sin féin, tá spás fágtha acu le haghaidh aithrí, má leanann siad air go tobann: ach má dhéanann siad moill, beidh siad páirteach sa bhás leis an gcineál sin roimhe seo. 184 Dúirt mé, A dhuine uasail, cén fáth a bhfuil spás fágtha dóibh siúd le haghaidh aithrí, agus gan dóibh siúd roimhe seo, ós rud é go bhfuil a gcuid peacaí beagnach mar a chéile? 185 Dá bhrí sin, a dúirt sé leo seo, tá filleadh ar an saol trí aithrí, mar níor cháin siad a dTiarna, ná níor bhrath siad seirbhísigh Dé: ach trína mian brabúis mheall siad daoine, ag treorú iad de réir ana-mianna na bpeacach; dá bhrí sin fulaingeoidh siad as an rud seo. 186 Ach tá seans fós acu aithrí a dhéanamh, mar níor labhair siad aon rud go holc in aghaidh an Tiarna. 187 ¶ Iadsan a bhí den tríú sliabh a raibh dealga agus driseacha ann, is iadsan a chreid, ach bhí cuid acu saibhir, cuid eile gafa le go leor cúrsaí: is iad na driseacha a saibhreas: na dealga, na cúrsaí sin a raibh siad ag gabháil dóibh. 188 Anois, iad siúd atá gafa i mórán gnóthaí agus i gcúrsaí éagsúla, ní théann siad i gcomhar le seirbhísigh Dé, ach téann siad ar seachrán, á mealladh ar shiúl ag na cúrsaí sin a chuireann bac orthu. 189 Agus mar sin, is deacair dóibh siúd atá saibhir géilleadh do chaint sheirbhísigh Dé, ar eagla go n-iarrfaí
aon rud orthu. Dá bhrí sin, is ar éigean a rachaidh siad seo isteach i ríocht Dé. 190 Óir díreach mar a shiúlann fir gan stró ar dhreig, is ar éigean a rachaidh na daoine seo isteach i ríocht Dé. 191 Mar sin féin, tá filleadh ar aithrí tugtha do na daoine seo go léir; má fhilleann siad air go tapaidh; ionas, toisc gur fhailligh siad obair ina laethanta roimhe seo, go ndéanfaidh siad rud éigin maith san am atá le teacht. 192 Dá bhrí sin, má dhéanann siad aithrí agus má dhéanann siad oibreacha na fíréantachta, mairfidh siad; ach má leanann siad ar aghaidh lena gcúrsaí olca, cuirfear i seilbh na mban iad a bheidh ag iarraidh a saol a bhaint díobh. 193 ¶ Maidir leis an gceathrú sliabh, a raibh go leor luibheanna ann, a bhfuil an chuid uachtarach glas, ach a fhréamhacha tirim, agus cuid acu críonaithe de bharr theas na gréine; 194 Léiríonn sé na daoine amhrasacha, a chreid, agus cuid eile a iompraíonn an Tiarna ina dteangacha, ach nach bhfuil ina gcroí: dá bhrí sin tá a bhféar tirim, agus gan fhréamh; mar ní mhaireann siad ach i bhfocail, ach tá a noibreacha marbh. 195 Dá bhrí sin, níl siad seo marbh ná beo, agus tá amhras fúthu san áireamh. Óir níl na cinn amhrasacha glas ná tirim; is é sin, níl siad marbh ná beo. 196 Óir mar a thriomaíonn na luibheanna ag radharc na gréine; mar sin filleann na daoine amhrasacha ar a n-íodail a luaithe a chloiseann siad faoi ghéarleanúint, agus a bhíonn eagla orthu roimh mhíchaoithiúlacht, agus filleann siad orthu arís, agus bíonn náire orthu ainm a dTiarna a iompar. 197 Níl an cineál seo fear marbh ná beo, mar sin féin; féadfaidh siad seo maireachtáil freisin, má dhéanann siad aithrí láithreach; ach mura ndéanann, tabharfar do na mná sin iad, a bhainfidh a saol díobh. 198 ¶ Maidir leis an gcúigiú sliabh atá creagach, ach fós tá féar glas air: is den chineál seo iad siúd a chreid, agus atá dílis i ndáiríre, ach a chreideann le deacracht; agus atá dána, agus féinmheabhrach; a cheapfaí go mbeadh a fhios acu gach rud, ach nach bhfuil a fhios acu tada i ndáiríre. 199 Dá bhrí sin, de bharr na muiníne seo, imíonn an t-eolas uathu; agus téann toimhde thapa isteach iontu. 200 Ach bíonn siad ard agus críonna; agus cé gur amadáin iad, is cosúil gur múinteoirí iad. 201 Anois, de bharr na hamaideachta seo, tá go leor acu, agus iad ag déanamh mórtais díobh féin, tar éis éirí neamhbhalbh agus folamh. Óir is spiorad an-olc é an misneach agus an muinín neamhbhalbh. 202 Dá bhrí sin, caitheadh mórán díobh seo ar shiúl; ach tá daoine eile, ag admháil a n-earráide, tar éis aithrí a dhéanamh, agus iad féin a ghéill dóibh siúd a bhfuil eolas acu. 203 Agus ceadaítear aithrí do chách den chineál seo; ós rud é nach raibh siad chomh dona agus a bhí siad amaideach, agus gan tuiscint. 204 Dá bhrí sin, má dhéanann siad seo aithrí, mairfidh siad do Dhia; ach mura ndéanann, fanfaidh siad leis na mná sin a fheidhmeoidh a n-olc orthu. 205 ¶ Maidir leis an séú sliabh ina bhfuil scoilteanna móra agus beaga, is iadsan a chreid; ach iadsan ina raibh scoilteanna beaga, is iadsan a raibh conspóidí eatarthu féin; agus de bharr a n-aighnis a chailleann sa chreideamh;
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
206 Mar sin féin, tá go leor díobh seo tar éis aithrí a dhéanamh, agus déanfaidh an chuid eile amhlaidh nuair a chloisfidh siad mo orduithe; óir níl ach beagán conspóidí acu, agus fillfidh siad go héasca ar aithrí. 207 Ach iad siúd a bhfuil na scoilteanna is mó acu, beidh siad cosúil le clocha righne, ag cuimhneamh ar ghearáin agus ar chionta, agus lán feirge eatarthu féin. Dá bhrí sin, teilgtear iad seo ón túr, agus diúltaítear iad a chur ina fhoirgneamh; óir is ar éigean a mhairfidh an cineál seo daoine. 208 Ár nDia agus ár dTiarna, a rialaíonn thar gach ní, agus a bhfuil cumhacht aige thar a chréatúir uile, ní chuimhneoidh sé ar ár gcionta, ach is furasta é a shuaimhniú ag na daoine a admhaíonn a bpeacaí: ach ós rud é go bhfuil an duine mall, básmhar, lag, agus lán de pheacaí, leanann sé ar aghaidh ina fhearg in aghaidh an duine; amhail is dá mbeadh sé ina chumhacht é a shábháil nó a scrios. 209 Ach mise, mar an t-aingeal atá curtha i gceannas ar bhur n-aithrí, tugaim rabhadh daoibh, cibé duine agaibh a bhfuil aon rún den sórt sin aige, é a chur ar leataobh agus filleadh ar aithrí; agus leigheasfaidh an Tiarna bhur bpeacaí roimhe seo, má ghlanann sibh sibh féin ón spiorad olc seo; ach mura ndéanann sibh é, tabharfar chuige sibh chun báis. 210 ¶ Maidir leis an seachtú sliabh ina raibh an féar glas agus faoi bhláth, agus an sliabh ar fad dílis; agus gach cineál eallaigh ag ithe ar a fhéar, agus dá mhéad a itheadh an féar is ea is mó a d’fhás sé: 211 Is iadsan a chreid, agus a bhí i gcónaí maith agus ionraic; agus gan aon difríocht eatarthu féin, ach a bhí fós ag déanamh lúcháire i seirbhísigh Dé, tar éis dóibh spiorad na maighdean seo a chur orthu; agus a bhí i gcónaí sásta trócaire a thaispeáint do chách, ag tabhairt a saothair go fonnmhar do chách gan cháineadh, agus gan machnamh. 212 Dá bhrí sin, ó chonaic an Tiarna a simplíocht agus a neamhchiontacht, mhéadaigh sé iad i saothair a lámha, agus thug sé grásta dóibh ina gcuid saothar uile. 213 Ach mise, an t-aingeal atá ceaptha chun bhur n-aithrí, impím oraibh, cibé duine den chineál seo a bheith, leanúint ar aghaidh leis an aidhm chéanna, ionas nach scriosfar bhur síol go deo. 214 Óir rinne an Tiarna tástáil oraibh, agus scríobh sé inár líon sibh; agus maireann bhur sliocht uile le Mac Dé; óir is dá spiorad sibh uile. 215 ¶ Maidir leis an ochtú sliabh ina raibh a lán tobair, trína n-uiscíodh gach cineál créatúir Dé; is iadsan a chreid sna hAspail a chuir an Tiarna amach chuig an domhan uile chun seanmóir a dhéanamh; 216 Agus tá cuid acu, atá ina múinteoirí, tar éis seanmóireacht agus teagasc a dhéanamh go híon agus go fírinneach, agus níor ghéill siad ar chor ar bith d’aon olcmhianta, ach shiúil siad i gcónaí i bhfíréantacht agus i bhfírinne. 217 Dá bhrí sin bíonn a gcomhráite i measc na n-aingeal acu seo. 218 ¶ Arís; maidir leis an naoú sliabh atá ina fhásach, agus lán de nathracha; is iadsan a chreid, ach a raibh go leor smál orthu: 219 Is iad seo na hairí a chomhlíonann a n-aireacht ar mhíoiriúnachas; ag creachadh maoin na mbaintreach agus na ndílleachtaí; agus ag freastal orthu féin, ní ar dhaoine eile, as na rudaí a fuair siad.
220 Má leanann siad orthu leis an sannt seo, tá siad tar éis iad féin a thabhairt suas don bhás, agus ní bheidh aon dóchas beatha acu. Ach má thiontaíonn siad, agus má chomhlíonann siad a n-aireacht go fírinneach, féadfaidh siad maireachtáil. 221 Maidir leis an dream a fuarthas garbh, is iadsan a shéan ainm an Tiarna, agus nár fhill ar an Tiarna arís, ach a d’éirigh fiáin agus fiáin; gan iad féin a dhíriú ar sheirbhísigh Dé; ach scartha uathu, chaill siad a mbeatha ar feadh tamaill bhig. 222 Óir díreach mar a théann fíniúna a thréigtear i bhfál, agus nach ndéantar a chóiriú riamh, a chailltear agus a phlúchtar leis na fiailí, agus le himeacht ama éiríonn sí fiáin, agus a scoireann de bheith úsáideach dá tiarna; mar sin tá an cineál seo daoine, atá ag éadóchas astu féin, agus atá searbh, tosaithe ag bheith neamhthairbheach dá dTiarna. 223 Ach ceadaítear aithrí dóibh seo, tar éis an tsaoil, mura bhfaightear amach ó chroí gur shéan siad Críost; ach má fhaightear amach ó chroí gur shéan aon duine acu é, ní féidir liom a rá an féidir le duine den sórt sin an bheatha a bhaint amach. 224 Deirim dá bhrí sin, má shéan aon duine, gur cheart dó filleadh ar aithrí sna laethanta seo; óir ní féidir le duine ar bith a shéanann an Tiarna anois slánú a bhaint amach ina dhiaidh sin: ach moltar aithrí dóibh siúd a shéan roimhe seo. 225 Ach an té a dhéanfaidh aithrí, ní mór dó deifir a dhéanamh lena aithrí, sula mbeidh tógáil an túir seo críochnaithe: nó cuirfidh na mná sin chun báis é. 226 Ach iadsan atá ciorraithe is iadsan na mealltóirí; agus iadsan a mheascann le chéile, is iadsan na nathracha a chonaic tú measctha sa sliabh sin. 227 Óir mar atá nimh nathracha marfach do dhaoine; mar sin déanann focail na ndaoine sin daoine a ionfhabhtú agus a scrios. Dá bhrí sin, tá siad maolaithe ina gcreideamh, de bharr an chineáil saoil sin a chaitheann siad. 228 Ach tá cuid acu, tar éis dóibh aithrí a dhéanamh, sábháladh iad, agus mar sin sábhálfar daoine eile den chineál céanna freisin, má dhéanann siad aithrí; ach mura ndéanann, gheobhaidh siad bás ag na mná sin a bhfuil a gcumhacht agus a neart acu. 229 ¶ Maidir leis an deichiú sliabh, ina raibh na crainn ag clúdach na n-eallach, is iadsan a chreid, agus bhí cuid acu ina n-easpaig, is é sin, ina rialtóirí ar na heaglaisí. 230 Tá clocha eile ann nár thug le fios gur chuir siad seirbhísigh Dé ar a suaimhneas, ach a chuir siad fáilte roimh na daoine sin le hintinn mhaith. 231 Ansin, an dream a cuireadh i gceannas ar aireachtaí ísle; agus a chosain na boicht agus na baintreacha; agus a choinnigh comhrá glan i gcónaí: dá bhrí sin tá siadsan faoi chosaint an Tiarna freisin. 232 Cibé duine a dhéanfaidh ar an mbealach seo, tugtar onóir dóibh leis an Tiarna; agus tá a n-áit i measc na naingeal, má leanann siad orthu ag géilleadh don Tiarna fiú go dtí an deireadh. 233 ¶ Maidir leis an aonú sliabh déag ina raibh crainn lán de chineálacha éagsúla torthaí, is iadsan a chreid, agus a d’fhulaing bás, ar son ainm an Tiarna; agus a d’fhan le hintinn réidh, agus a thug suas a saol le croí uile. 234 Agus dúirt mé, Cén fáth, mar sin, a dhuine uasail, go bhfuil na torthaí seo go léir agat i ndáiríre, ach go bhfuil cuid acu níos áille ná a chéile?
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
235 Éist, a dúirt sé: Gach duine a d’fhulaing ar son ainm an Tiarna, measann an Tiarna gur daoine onóracha iad; agus scriostar a gcuid cionta uile, mar gur fhulaing siad bás ar son ainm Mhic Dé. 236 Éist anois, cén fáth a bhfuil a gcuid torthaí difriúil, agus cuid acu níos fearr ná a chéile, iad siúd a tugadh os comhair breithiúna, agus a ndearnadh ceist orthu, níor shéan siad an Tiarna, ach d’fhulaing siad le hintinn réidh; is iad seo is mó onóra leis an Tiarna. Dá bhrí sin, is iad seo na torthaí is áille. 237 Ach iad siúd a bhí eaglach agus amhrasach, agus a bhí ag machnamh leo féin an n-admhódh siad Críost nó an ndiúltódh siad dó, agus a d’fhulaing fós; is lú a dtorthaí, mar gur tháinig an smaoineamh seo ina gcroí. 238 Óir is drochsmaoineamh agus olc é do sheirbhíseach machnamh a dhéanamh ar cheart dó a mháistir a shéanadh. Tabhair aire dá bhrí sin, sibhse a bhfuil smaointe den sórt sin agaibh, nach mairfidh an intinn seo ionaibh, agus go bhfaighidh sibh bás do Dhia. 239 Ach sibhse a fhulaingíonn bás ar son a ainme, is ceart daoibh onóir a thabhairt don Tiarna, mar gur mheas sé sibh a bheith fiúntach a ainm a iompar; agus go saorfaí sibh ó bhur bpeacaí uile. 240 Agus cén fáth, dá bhrí sin, nach measann sibh sibh féin a bheith sásta? Sea, an gceapann sibh go fírinneach, má fhulaingíonn aon duine agaibh, go ndéanann sé saothar mór? Óir tugann an Tiarna beatha daoibh, agus ní thuigfidh sibh é. Óir chuir bhur gcionta brú oraibh; agus mura mbeadh sibh tar éis fulaingt ar mhaithe lena ainm, bheadh sibh marbh anois don Tiarna, 241 Dá bhrí sin deirim seo libhse atá ag smaoineamh an admhóidh sibh é nó an séanfaidh sibh é; admhaigh go bhfuil an Tiarna mar Dhia agaibh; ar eagla nach gcuirfear i ngéibheann sibh tráth ar bith agus sibh á shéanadh. 242 Óir pionósaíonn na náisiúin uile a seirbhísigh a shéanann a máistrí; cad a cheapann sibh a dhéanfaidh an Tiarna libh, a bhfuil cumhacht aige ar gach ní? 243 Bainigí na hamhrais seo as bhur gcroíthe, ionas go mairfidh sibh go deo do Dhia. 244 Maidir leis an dara sliabh déag, a bhí bán, is iadsan a chreid cosúil le páistí dílse, nár tháinig aon mailís isteach ina n-intinn riamh, agus nár thuig siad riamh cad é an peaca, ach a lean dá n-ionracas i gcónaí. 245 Dá bhrí sin, gan amhras, gheobhaidh an cineál seo daoine ríocht Dé mar oidhreacht; mar níor thruaill siad aitheanta Dé riamh in aon ní, ach d’fhan siad go macánta sa riocht céanna ar feadh laethanta a saoil. 246 Dá bhrí sin, a dúirt sé, cibé duine a fhanfaidh mar leanaí gan mailís, beidh sé níos onóraí ná iad siúd uile a bhfuil mé tar éis labhairt fúthu go dtí seo: óir is onóir don Tiarna do na leanaí sin uile, agus measann an Tiarna iad ar dtús. 247 Is beannaithe sibhse, dá bhrí sin, a bhainfidh gach mailís díbh, agus a chuirfidh neamhchiontacht umaibh; óir feicfidh sibh an Tiarna ar dtús. 248 Agus tar éis dó a mhíniú ar na sléibhte uile a chríochnú ar an gcaoi seo, dúirt mé leis, A dhuine uasail, taispeáin dom anois freisin cad a bhaineann leis na clocha a tugadh amach as an machaire, agus a cuireadh sa túr in áit na gcloch a diúltaíodh:
249 Maidir leis na clocha cruinne sin a cuireadh le tógáil an túir: agus freisin iad siúd a lean ar aghaidh ag déanamh na gcloch chruinne. 250 ¶ Éist anois, a deir sé, leis na clocha sin a tugadh amach as an machaire isteach i dtógáil an túir, agus a cuireadh in áit na gcloch a diúltaíodh; is iad sin fréamhacha an tsléibhe bháin sin. 251 Dá bhrí sin, toisc gur neamhchiontach an dream a chreid sa sliabh sin, d’ordaigh tiarna an túir seo go gcuirfí isteach sa bhfoirgneamh iad siúd a bhí de fhréamhacha an tsléibhe seo. 252 Óir bhí a fhios aige dá gcuirfí isteach sa bhfoirgneamh seo iad go leanfaidís orthu ag lonrú; agus ní dhéanfaí aon cheann acu dubh feasta. 253 Ach dá mbeadh an bealach seo curtha aige leis an gcuid eile de na sléibhte, is beag nach mbeadh air cuairt a thabhairt ar an túr arís agus é a ghlanadh. 254 Anois, is iad na clocha bána seo go léir na fir óga a chreid, nó a chreidfidh; óir is den chineál céanna iad go léir. Is sona an cineál seo, mar tá sé neamhchiontach. 255 Éist anois freisin leis na clocha cruinne geala sin: is as an sliabh bán seo iad seo go léir. Ach dá bhrí sin, tá siad cruinn, mar gur chuir a saibhreas dorchadas beag ar a súile ón bhfírinne agus gur chuir sé dalladh orthu: 256 Ach níor imigh siad ón Tiarna riamh, agus níor tháinig aon drochfhocal as a mbéal; ach an fhíréantacht, an bhua agus an fhírinne go léir. 257 Nuair a chonaic an Tiarna a n-intinn, agus go raibh siad ag maisiú na fírinne, d’ordaigh sé dóibh leanúint dearud a dhéanamh, agus a saibhreas a ghearradh ar shiúl: 258 Óir ní raibh sé ag iarraidh iad a bhaint go hiomlán, ionas go ndéanfaidís rud éigin maith leis an méid a bhí fágtha, agus go mairfidís do Dhia; mar is dea-chineál iad freisin. 259 Dá bhrí sin gearradh beagán uathu, agus mar sin cuireadh i dtógáil an túir seo iad. 260 ¶ Maidir leis an gcuid eile a d’fhan cruinn fós, agus nár aimsíodh oiriúnach chun an túr seo a thógáil, mar nach bhfuair siad an séala fós; tugadh ar ais chuig a n-áit iad, mar fuarthas amach go raibh siad an-chruinn. 261 Ach ní mór an saol seo a bhaint díobh, agus díomá a saibhris; agus ansin beidh siad oiriúnach do ríocht Dé. Óir ní mór dóibh dul isteach i ríocht Dé, mar gur bheannaigh Dia an cineál neamhchiontach seo. 262 Dá bhrí sin, ní thitfidh aon duine den chineál seo uaidh; óir má chiontaíonn aon duine acu agus é á thástáil ag an diabhal, fillfidh sé go luath ar a Thiarna Dia. 263 Measaimse, aingeal an aithrí, gur beannaithe sibh, cibé agaibh atá neamhchiontach mar leanaí beaga, mar go bhfuil bhur gcuid mhaith agus onórach leis an Tiarna. 264 Agus deirim libh go léir a fuair an séala seo; coinnigh simplíocht, agus ná cuimhnigh ar na cionta a rinneadh in bhur gcoinne, ná lean ar aghaidh le mailís, ná le searbhas, trí chuimhneamh ar chionta. 265 Ach bígí i n-aon spiorad amháin, agus cuir leigheasanna ar fáil do na droch-chíosanna seo, agus bain iad díbh; ionas go mbeidh tiarna na gcaorach sásta faoi; óir beidh sé sásta, má fhaigheann sé gach rud slán. 266 Ach má gheofar aon cheann de na caoirigh seo scaipthe, is mairg do na haoirí; ach má scaiptear na haoirí féin, cad a fhreagraeoidh siad do thiarna na gcró? An
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
ndéarfaidh siad gur chuir na caoirigh isteach orthu? Ach ní chreidfear iad. 267 Óir is rud dochreidte é go mbeadh an t-aoire ag fulaingt óna thréad; agus is mó a phionósfar é as a bhréag. 268 Anois is mise an t-aoire; agus go háirithe caithfidh mé cuntas a thabhairt fút. 269 ¶ Dá bhrí sin, tabhair aire daoibh féin fad atá an túr á thógáil. Tá cónaí ar an Tiarna i measc na ndaoine a bhfuil grá acu don tsíocháin; óir is breá leis an tsíocháin; ach tá sé i bhfad ó na daoine conspóideacha agus ó na daoine atá lán mailís. 270 Dá bhrí sin, tabhair an spiorad ar ais dó go hiomlán, mar a fuair tú é. Óir má thugann tú éadaí nua agus slána do dhuine a chríochnaíonn é, beidh súil agat é a fháil ar ais go hiomlán; dá bhrí sin, má thugann an duine a chríochnaíonn é ar ais duit agus é stróicthe, an nglacfá leis? 271 Nach mbeadh fearg ort láithreach agus nach ndéanfá cháineadh air, ag rá: ‘Thug mé mo chuid éadaigh duit go hiomlán; cén fáth ar stróic tú é agus gur chuir tú gan úsáid é dom? Anois níl aon úsáid agam as, de bharr an sceite a rinne tú ann.’ Nach ndéarfá an méid seo go léir le fear a chríochnaigh an sceit a rinne sé i d’éadach? 272 Dá bhrí sin, dá mbeadh imní ort faoi d’éadach, agus dá ndéanfá gearán nár fuair tú é go hiomlán; cad a cheapann tú a dhéanfaidh an Tiarna, a thug a Spiorad duit go hiomlán, agus a rinne tú neamhthairbheach air ar fad, ionas nach bhféadfadh sé a bheith úsáideach dá Thiarna? Óir ó thruailligh tú é, níl sé tairbheach dó a thuilleadh. 273 Nach ndéanfaidh an Tiarna an rud céanna dá bhrí sin maidir lena Spiorad, de bharr do ghnímh? Gan amhras, arsa mise, déanfaidh sé an rud céanna dóibh siúd go léir a gheobhaidh sé ag leanúint ar aghaidh i gcuimhne ar ghortuithe. 274 Ná suígí faoi bhur gcosa, a dúirt sé, a thrócaire; ach déanaigí onóir dó, mar go bhfuil sé chomh foighneach sin i leith bhur gcionta, agus ní cosúil le duine agaibh; ach déanaigí aithrí, óir beidh sin tairbheach daoibh. 275 ¶ Na nithe seo uile atá scríofa thuas, mise, an t-aoire, aingeal an aithrí, a thaispeáin agus a labhair mé le seirbhísigh Dé. 276 Dá bhrí sin, má chreideann sibh agus má éisteann sibh leis na focail seo, agus má shiúlann sibh iontu, agus má cheartaíonn sibh bhur mbealaí, mairfidh sibh. Ach má leanann sibh ar aghaidh leis an mailís, agus má chuimhníonn sibh ar dhíobhálacha, ní mhairfidh aon pheacaigh den sórt sin do Dhia. 277 Na rudaí seo go léir a bhí le labhairt agam, thug mé mar seo daoibh. Ansin dúirt an t-aoire liom, An ndearna tú gach rud a iarraidh orm? D’fhreagair mé, A dhuine uasail, rinne mé. 278 Cén fáth, mar sin, a dúirt sé, nár fhiafraigh tú faoi spásanna na gcloch seo a cuireadh sa bhfoirgneamh, ionas go míneoidh mé sin duit freisin? D’fhreagair mé, A dhuine uasail, rinne mé dearmad air. Éist, mar sin, a dúirt sé, faoi na rudaí seo freisin. 279 Is iadsan a chuala na horduithe seo anois, agus a rinne aithrí le croí uile; 280 Agus nuair a chonaic an Tiarna go raibh a n-aithrí maith agus íon, agus go bhféadfaidís leanúint leis, d'ordaigh sé a gcuid peacaí roimhe seo a scriosadh amach. Óir ba iad na spásanna seo a gcuid peacaí, agus dá bhrí sin rinneadh iad ionas nach bhfeicfí iad.
COSMAS 10 1 Tar éis dom an leabhar seo a scríobh, tháinig an t-aingeal a thug mé don aoire sin isteach sa teach inar raibh mé agus shuigh sé ar an leaba, agus sheas an t-aoire sin ar a dheis. 2 Ansin ghlaoigh sé orm agus dúirt sé liom: ‘Thug mé thú féin agus do theaghlach don aoire seo, le go mbeadh a chosaint agat.’ Dúirt mé, ‘Sea, a Thiarna.’ 3 Dá bhrí sin, a dúirt sé, má chosnaítear thú ó gach crá agus ó gach cruálacht, agus má éiríonn leat i ngach focal agus saothar maith; agus má bhíonn gach buanna agus fíréantacht agat; siúil sna horduithe sin a thug sé duit, agus beidh smacht agat ar gach peaca. 4 Óir má choinníonn tú na haitheanta sin, beidh gach fonn agus pléisiúr an tsaoil seo faoi do smacht; agus leanfaidh rath thú i ngach dea-ghnó. 5 Glac dá bhrí sin a thromchúis agus a mheasarthacht i do leith, agus abair le cách go bhfuil onóir agus cáil mhór air i súile Dé, agus gur prionsa é a bhfuil údarás mór aige agus atá cumhachtach ina oifig. 6 Is dó amháin atá cumhacht na haithrí tiomnaithe ar fud an domhain uile. Nach cosúil leatsa go bhfuil údarás mór aige? 7 Ach déanann sibh neamhshuim dá mhaitheas, agus don mhodhaireacht a léiríonn sé i bhur leith. 8 ¶ Dúirt mé leis, A dhuine uasail, fiafraigh de ó tháinig sé isteach i mo theach an ndearna mé aon rud mí-ordúil, nó an ndearna mé aon chiontacht air in aon rud? 9 Tá a fhios agam, a dúirt sé, nach ndearna tú aon rud míordúil, agus nach ndéanfaidh tú aon rud den sórt sin feasta; agus dá bhrí sin labhraím na rudaí seo leat chun go leanfaidh tú ort; óir thug sé cuntas maith dom fút, 10 Ach labhróidh tú na rudaí seo le daoine eile, ionas go mbeidh siadsan a rinne aithrí, nó a dhéanfaidh aithrí, ar aon intinn leatsa; agus féadfaidh sé cuntas chomh maith céanna a thabhairt dom orthu freisin, agus féadfaidh mé an rud céanna a dhéanamh don Tiarna. 11 D’fhreagair mé; A dhuine uasail, cuirim oibreacha iontacha Dé in iúl do chách; agus tá súil agam go ndéanfaidh gach duine a bhfuil grá acu dóibh agus a pheacaigh roimhe seo, nuair a chloisfidh siad na rudaí seo, aithrí, agus go bhfaighidh siad a mbeatha ar ais. 12 Lean ort, dá bhrí sin, a dúirt sé, sa mhinistreacht seo, agus comhlíon í. Agus cibé duine a dhéanfaidh de réir orduithe an aoire seo, mairfidh sé; agus beidh onóir mhór aige anseo agus leis an Tiarna araon. 13 Ach iad siúd nach gcoimeádfaidh a orduithe, teitheann siad óna mbeatha, agus is naimhde iad di. Agus iad siúd nach leanfaidh a orduithe, tabharfaidh siad iad féin suas don bhás, agus beidh gach duine acu ciontach ina chuid fola féin. 14 Ach deirimse leat, coinnigh na haithne seo, agus gheobhaidh tú leigheas ar do pheacaí uile. 15 ¶ Thairis sin, chuir mé na maighdeana seo chun cónaí leat; óir chonaic mé go bhfuil siad an-chineálta leat. Dá bhrí sin, beidh siad agat mar chabhróirí, ionas gur fearr a choinneoidh tú na horduithe a thug sé duit; óir ní féidir na horduithe seo a choinneáil gan na maighdeana seo. 16 Agus feicim cé chomh sásta is atá siad a bheith leat; agus ordóidh mé dóibh freisin gan imeacht go léir ó do theach.
An Tríú Leabhar de chuid Aoire Hermas - Cosúlachtaí
17 Glan do theach amháin, óir beidh siad sásta cónaí i dteach glan. Óir tá siad glan agus geanmnaí, agus dícheallach; agus tá grásta ag an Tiarna dóibh uile. 18 Dá bhrí sin, má bhíonn do theach glan agat, fanfaidh siad leat. Ach mura mbeidh sé truaillithe chomh beag sin, imeoidh siad as do theach láithreach: óir ní féidir leis na maighdeana seo aon chineál truaillithe a sheasamh. 19 Dúirt mé leis: ‘A dhuine uasail, tá súil agam go ndéanfaidh mé iad a shásamh ionas go mbeidh siad sásta cónaí i mo theach i gcónaí.’ Agus ní dhéanann an té a bhfuil tú tar éis mé a chur faoina chúram gearán fúmsa, mar sin ní dhéanfaidh siadsan gearán ach an oiread. 20 Ansin dúirt sé leis an aoire sin: Feicim go mairfidh seirbhíseach Dé agus go gcoimeádfaidh sé na haithne seo, agus go gcuirfidh sé na maighdeana seo i dteach cónaithe glan. 21 Agus é sin ráite aige, thug sé ar ais don aoire sin mé, agus ghlaoigh sé ar na maighdeana, agus dúirt sé leo: Ós rud é go bhfeicim go bhfuil sibh sásta fanacht i dteach an fhir seo, molaim é féin agus a theach daoibh, ionas nach nimeoidh sibh as a theach ar chor ar bith. Agus d’éist siad leis na focail seo go toilteanach. 22 ¶ Ansin dúirt sé liom, Lean ort go fearúil i do sheirbhís; cuir in iúl do chách mór-nithe Dé, agus gheobhaidh tú grásta sa sheirbhís seo. 23 Agus cibé duine a shiúlann sna horduithe seo, mairfidh sé, agus beidh sé sásta ina shaol. Ach an té a dhéanfaidh neamhaird orthu, ní mhairfidh sé, agus beidh sé míshásta ina shaol. 24 Abair le gach duine, cibé duine a bhfuil dea-obair á déanamh aige, ná scoirfidh sé de bheith ag cleachtadh deaoibreacha, óir is tairbheach dóibh é. Óir ba mhaith liom go saorfaí gach duine ó na míchaoithiúlachtaí atá orthu. 25 Óir an té a bhfuil easpa air agus a fhulaingíonn míchaoithiúlachtaí ina shaol laethúil, bíonn sé i bpian agus i ngátar mór. Dá bhrí sin, an té a shaorann anam den sórt sin ó ghátar, gheobhaidh sé áthas mór dó féin. 26 Óir an té a bhíonn cráite faoi na míchaoithiúlachtaí sin, bíonn sé cráite chomh maith céanna, amhail is dá mbeadh sé i slabhraí. Agus is iomaí duine, gan a bheith in ann iad a sheasamh, a roghnaigh fiú iad féin a scrios. 27 An té dá bhrí sin a thuigeann tubaiste duine den sórt sin, agus nach saorann é uaidh, déanann sé peaca mór, agus tá sé ciontach ina chuid fola. 28 Dá bhrí sin, a oiread agus a fuair cumas ón Tiarna, cleachtaigh sibh féin i ndea-oibreacha; ar eagla go gcríochnófar tógáil an túir agus sibh ag déanamh moille orthu; óir is ar bhur son-sa atá an tógáil stoptha. 29 Mura ndéanfaidh sibh deifir dá bhrí sin chun dea-obair a dhéanamh, críochnófar an túr, agus dúnfar amach as sibh. 30 Agus tar éis dó labhairt mar seo liom, d’éirigh sé ón leaba agus d’imigh sé, agus an t-aoire agus na maighdeana leis. 31 Ach dúirt sé liom go gcuirfeadh sé an t-aoire agus na maighdeana ar ais chuig mo theach. Amen.