Litir Ghinearálta Barnabas CAIBIDIL 1 1 Gach sonas oraibh, a mhic agus a iníonacha, in ainm ár dTiarna Íosa Críost, a ghráigh sinn, i síocháin. 2 Ós rud é go bhfaca mé go bhfuil raidhse eolais agaibh ar dhlíthe móra agus den scoth Dé, tá áthas orm as bhur nanamacha beannaithe agus ionmholta, mar gur ghlac sibh go fiúntach leis an ngrás a cuireadh ionaibh. 3 Dá bhrí sin táim lán lúcháire, ag súil go sábhálfar thú, de bhrí go bhfeicim spiorad á stealladh ionat ó thobar fíorghlan Dé: 4 Ós rud é go bhfuil an dearcadh seo agam, agus go bhfuilim lánchinnte faoi, mar ó thosaigh mé ag labhairt libh, tá rath thar na bearta bainte amach agam i slí dhlí an Tiarna atá i gCríost. 5 Ar an gcúis sin, a bhráithre, measaim go fírinneach go bhfuil grá agam daoibh níos mó ná m’anam féin: mar is ann atá mórgacht an chreidimh agus na carthanachta, agus dóchas na beatha atá le teacht. 6. Dá bhrí sin, ós rud é go bhfuilim den tuairim, má dhéanaim iarracht cuid den mhéid a fuair mé a chur in iúl daoibh, go mbeidh sé mar luach saothair dom as an tseirbhís a thug mé d’anamacha maithe, rinne mé mo dhícheall cúpla focal a scríobh chugaibh ionas go mbeadh an t-eolas foirfe agaibh, mar aon le bhur gcreideamh. 7 Dá bhrí sin, tá trí rud ann a d’ordaigh an Tiarna; dóchas na beatha; tús agus críoch na beatha. 8 Óir d’fhógair an Tiarna dúinn, trí na fáithe, na nithe atá thart; agus d’oscail sé dúinn tús na nithe atá le teacht. 9 Dá bhrí sin, is ceart dúinn, mar a dúirt sé, teacht níos naofa, agus níos gaire dá altóir. 10 Dá bhrí sin, ní mar mhúinteoir, ach mar dhuine agaibh, déanfaidh mé iarracht cúpla rud a chur os bhur gcomhair trína bhféadfaidh sibh, ar go leor cúiseanna, níos mó áthais a bhaint amach. CAIBIDIL 2 1 Ós rud é go bhfuil na laethanta thar a bheith olc, agus go bhfuil cumhacht ag an namhaid ar an saol seo, is ceart dúinn níos mó díchill a thabhairt chun fiosrúcháin a dhéanamh ar bhreithiúnais chóir an Tiarna. 2 Anois is iad eagla agus foighne cúntóirí ár gcreidimh; ár gcomh-throdaithe, fadfhulangacht agus coimhthíos. 3 Cé go bhfanann siad seo íon i ngach a bhaineann leis an Tiarna, déanann eagna, agus tuiscint, agus eolaíocht, agus eolas lúcháir leo. 4 Óir léirigh Dia dúinn trí na fáithe uile nach bhfuil cúis aige lenár n-íobairtí, ná lenár n-íobairtí loiscthe, ná lenár nofrálacha: ag rá mar seo: ‘Cén fáth domsa líon mór bhur níobairtí?’ a deir an Tiarna. 5 Táim lán d’íobairtí loiscthe reithe, agus de shaill beithígh bheathaithe; agus ní thaitníonn fuil tarbh ná gabhar liom. 6 Nuair a thiocfaidh sibh chun láithriú i mo láthair, cé a d’éiligh seo ar bhur lámha? Ní shaltóidh sibh mo chúirteanna a thuilleadh.
7 Ná tabhair leat a thuilleadh ofrálacha gan bhrí, is gráin liomsa an túis; ní féidir liom deireadh a chur le do ghealach nua agus do shabóidí; glao na dtionól, is cion é, fiú an cruinniú sollúnta; is fuath le m'anam do bhur ngealach nua agus do bhur bhféilte ceaptha. 8 Dá bhrí sin, chuir Dia na rudaí seo ar ceal, ionas go mbeadh dlí nua ár dTiarna Íosa Críost, atá gan chuing aon riachtanais den sórt sin, ina ofráil spioradálta na ndaoine féin. 9 Óir mar seo a deir an Tiarna arís leo siúd a bhí ann roimhe seo; An ndearna mé aon ordú ar bith do bhur naithreacha nuair a tháinig siad amach as tír na hÉigipte maidir le híobairtí uileloiscthe? 10 Ach seo an t-ordú a d’ordaigh mé dóibh, ag rá, Ná samhlaigh aon duine agaibh olc i bhur gcroí in aghaidh a chomharsa, agus ná gráigh mionn bréige. 11 Ós rud é, mar sin, nach bhfuil muid gan tuiscint, ba chóir dúinn intinn ár nAthar trócaireach a thuiscint. Óir labhraíonn sé linn, agus é ag iarraidh go ndéanfaimis, atá sa botún céanna faoi na híobairtí, iarracht agus go bhfaighfimid bealach chun teacht chuige. 12 Agus dá bhrí sin deir sé mar seo linn, Íobairt Dé (is spiorad briste í,) croí briste agus cráite ní dhéanfaidh Dia neamhshuim de. 13 Dá bhrí sin, a bhráithre, ba chóir dúinn níos mó fós fiosrúcháin a dhéanamh faoi na rudaí seo a bhaineann lenár slánú, ar eagla nach mbeadh aon bhealach isteach ionainn ag an namhaid agus go mbainfeadh sé ár mbeatha spioradálta dínn. 14 Dá bhrí sin labhraíonn sé leo arís faoi na rudaí seo; Ná déanaigí troscadh mar a dhéanann sibh inniu, chun bhur nglór a chur in iúl sna hardaibh. 15 An é seo an troscadh a roghnaigh mé? Lá le go gcrochfadh fear a anam? An é a cheann a chromadh síos cosúil le luachair, agus sacéadach agus luaithreach a scaipeadh faoi? An dtabharfaidh tú troscadh air seo, agus lá atá inghlactha ag an Tiarna? 16 Ach deir sé linn ar an mbealach seo. Nach é seo an troscadh is rogha liom, na sreanga uilc a scaoileadh, na hualaí troma a dhícheangal, agus na daoine faoi chois a scaoileadh saor; agus gach cuing a bhriseadh? 17 Nach é do chuid aráin a roinnt leis an ocrach, agus na boicht atá caite amach a thabhairt chuig do theach? Nuair a fheiceann tú an nocht, clúdaíonn tú é, agus gan tú féin a cheilt ó do chuid feola féin. 18 Ansin brisfidh do sholas amach mar an mhaidin, agus beidh do shláinte ag teacht chun cinn go tapaidh; agus rachaidh do fhíréantacht romhat, agus beidh glóir an Tiarna mar luach saothair agat. 19 Ansin glaofaidh tú agus freagróidh an Tiarna; scairtfidh tú agus déarfaidh sé, Seo mé. Má chuireann tú an cuing, síneadh amach an mhéire, agus caint na bréige uait; agus má tharraingíonn tú d’anam amach chuig an ocrach; agus má shásaíonn tú an t-anam cráite. 20 Dá bhrí sin, a bhráithre, léirigh Dia a réamhfhios agus a ghrá dúinn; óir gur chreid an pobal a cheannaigh sé dá Mhac ionúin i bhfírinne; agus dá bhrí sin léirigh sé na rudaí seo dúinn uile, ionas nach ndéanfaimis proisílithe i dtreo dhlí na nGiúdach.