An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas, ar a dtugtar a Fhíseanna FÍS 1 1 An té a thóg mé, dhíol sé cailín óg áirithe sa Róimh; agus nuair a chonaic mé í blianta fada ina dhiaidh sin, chuimhnigh mé uirthi, agus thosaigh mé ag tabhairt grá di mar dheirfiúr. Tharla tamall ina dhiaidh sin gur chonaic mé í ag níochán in abhainn na Tyber; agus shín mé mo lámh chuici, agus thug mé amach as an abhainn í. 2 Agus nuair a chonaic mé í, smaoinigh mé liom féin, ag rá, Nach mór an t-áthas a bheinn dá mbeadh bean den sórt sin agam, i dtéarmaí áilleachta agus nósanna araon. Shíl mé sin liom féin; agus níor smaoinigh mé níos mó. Ach go gairid ina dhiaidh sin, agus mé ag siúl agus ag machnamh ar na smaointe seo, thosaigh mé ag onóiriú an chréatúir seo de chuid Dé, ag smaoineamh liom féin; cé chomh huasal agus chomh hálainn is a bhí sí. 3 Agus nuair a bhí mé ag siúl beagán, thit mé i mo chodladh. Agus rug an spiorad liom, agus thug sé mé trí áit áirithe ar dheis, nach bhféadfadh aon duine dul tríd. Áit i measc carraigeacha a bhí ann, an-ghéar, agus dothuigthe d’uisce í. 4 Nuair a bhí mé thar an áit seo, tháinig mé isteach i machaire; agus ansin, ag titim ar mo ghlúine, thosaigh mé ag guí leis an Tiarna, agus ag admháil mo pheacaí. 5 Agus mé i mo ghuí, osclaíodh na flaithis, agus chonaic mé an bhean a raibh dúil mhór agam inti, ag beannú dom ó neamh, agus ag rá, “A Hermas, beannacht duit!” Agus mé ag féachaint uirthi, d’fhreagair mé, “A bhean uasal, cad atá á dhéanamh agat anseo?” D’fhreagair sí mé, “Tógadh anseo mé chun tú a chúiseamh i bpeaca os comhair an Tiarna.” 6 A bhean uasal, arsa mise, an gcuirfidh tú ina luí orm? Ní hea, ar sise: ach éist leis na focail atá mé ar tí a labhairt leat. Dia a chónaíonn ar neamh, agus a chruthaigh gach rud as rud ar bith, agus a chuir iolrú orthu ar mhaithe lena eaglais naofa, tá fearg air leat mar gur pheacaigh tú i mo choinne.
7 Agus d’fhreagair mé í, “A bhean uasal, má pheacaigh mé i do choinne, inis dom cá háit, nó cén áit, nó cathain a labhair mé focal míchuí nó mímhacánta leat riamh?” 8 Nach raibh meas agam ort i gcónaí mar bhean uasal? Nach raibh meas agam ort i gcónaí mar dheirfiúr? Cén fáth, mar sin, a bhfuil tú ag samhlú na ndrochrudaí seo i mo choinne? 9 Ansin, agus í ag miongháire orm, dúirt sí: Tá fonn ar dhroch-rudaí tagtha suas i do chroí. Nach measann tú gur drochrud é dúil olc a bheith ag fear fíréanta ina chroí? 10 Is peaca é go deimhin, agus peaca an-mhór é sin do dhuine den sórt sin; óir ceapann fear fíréanta an rud atá fíréanta. Agus fad a dhéanann sé amhlaidh, agus a shiúlann sé go díreach, beidh an Tiarna ar neamh fabhrach dó ina ghnó go léir. 11 Ach maidir leis an dream a smaoiníonn go holc ina gcroí, glacann siad bás agus braighdeanas leo féin; agus go háirithe iad siúd a bhfuil grá acu don saol seo, agus a dhéanann glóir ina saibhreas, agus nach dtugann aird ar na rudaí maithe atá le teacht; fánaíonn a n-anamacha suas agus síos, agus níl a fhios acu cá háit le dul. 12 Seo mar atá cúrsaí na ndaoine atá dé-intinneach, nach bhfuil muinín acu as an Tiarna, agus a dhéanann neamhshuim agus faillí ar a saol féin. 13 Ach guí tú féin chun an Tiarna, agus leighisfidh sé do pheacaí, agus peacaí do thí uile, agus a naomh uile. 14 Chomh luath agus a dúirt sí na focail seo, dúnadh na flaithis, agus d’fhan mé lán de bhrón agus d’eagla; agus dúirt mé liom féin, má chuirtear seo i leith mo pheaca, conas is féidir liom a bheith slán? 15 Nó conas a bheidh mé in ann impí a dhéanamh ar an Tiarna ar son mo pheacaí iomadúla agus móra? Le cad iad na focail a n-impeoidh mé air trócaire a dhéanamh orm? 16 Agus mé ag machnamh ar na rudaí seo, agus ag déanamh machnaimh orthu i mo chroí istigh, féach, bhí cathaoir curtha os mo chomhair, déanta as olann gheal, chomh geal le sneachta. 17 Agus tháinig seanbhean i ngúna geal, agus leabhar ina láimh aici, agus shuigh sí ina haonar, agus bheannaigh sí dom, ag rá, “A Hermas, beannacht duit!” agus mise, agus mé lán de bhrón agus ag gol, d’fhreagair mé, “Slán leat, a Bhean Uasal!”
An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas - Físeanna
18 Agus dúirt sí liom, “Cén fáth a bhfuil tú brónach, a Hermas, a bhíodh foighneach agus measartha agus i gcónaí suaimhneach?” D’fhreagair mé agus dúirt mé léi, “A bhean uasal, tá maslú curtha i mo leith ag bean den scoth, a deir liom gur pheacaigh mé ina coinne.” 19 Dúirt sí, “Ná bíodh a leithéid sin ag teacht ó sheirbhíseach Dé. Ach b’fhéidir gur tháinig a mian suas i do chroí. Óir déanann smaoineamh den sórt sin seirbhísigh Dé ciontach i bpeaca.” 20 Níor cheart go mbeadh smaoineamh gránna den sórt sin i seirbhíseach Dé: ná níor cheart don té a bhfuil ceadú an Spioraid aige mian a bheith aige leis an olc; ach go háirithe Hermas, a choinníonn é féin ó gach droch-mhian, agus atá lán de gach simplíocht, agus d’ionracas mór. 21 Ach níl an Tiarna chomh feargach leat ar do shon féin, ach ar son do theach, a rinne éagóir in aghaidh an Tiarna agus in aghaidh a dtuismitheoirí. 22 Agus de bharr do ghrá do do mhic, níor thug tú rabhadh do do theaghlach, ach lig tú dóibh maireachtáil go holc; dá bhrí sin tá an Tiarna i bhfeirg leat: ach leighisfidh sé na huilc uile a dhéantar i do theaghlach. Óir trína bpeacaí agus a n-éagóra, tá tú caite go hiomlán i gcúrsaí an tsaoil. 23 Ach anois tá trócaire Dé tar éis trua a ghlacadh ort féin agus ar do theaghlach, agus tá sé tar éis sólás mór a thabhairt duit. Ach ná bí ag seachrán, ach bí cothrom agus tabhair sólás do do theaghlach. 24 Mar a thairgeann an oibrí a shaothar do cibé duine is mian leis; mar sin déanfaidh tú, trí mhúineadh gach lá cad is ceart a bhaint de pheaca mór. Dá bhrí sin, ná scoir de bheith ag tabhairt rabhaidh do do mhic, óir tá a fhios ag an Tiarna go ndéanfaidh siad aithrí lena gcroí go léir, agus go scríobhfar iad i leabhar na beatha. 25 Agus nuair a dúirt sí seo, dúirt sí liom; “An n-éistfidh tú liom á léamh?” D’fhreagair mé í, “A bhean uasal, déanfaidh mé.” 26 Éist ansin, a dúirt sí; agus ag oscailt an leabhair léigh sí, go glórmhar, go mór agus go hiontach, rudaí nach bhféadfainn a choinneáil i mo chuimhne. Óir ba bhriathra uafásacha iad, nach bhféadfadh aon duine a leithéid a fhulaingt. 27 Ach chuir mé a focail dheireanacha i gcuimhne dom féin; óir ní raibh iontu ach cúpla focal, agus bhí siad anúsáideach dúinn. 28 Féach ar an Tiarna cumhachtach, a chruthaigh an domhan lena chumhacht dofheicthe, agus lena eagna den scoth, agus a chuir áilleacht ar a chréatúr lena chomhairle ghlórmhar, agus a dhaingnigh na neamha le focal a neart, agus a bhunaigh an talamh ar na huiscí; agus leis an mbua chumhachtach seo a bhunaigh a Eaglais Naofa, a bheannaigh sé. 29 Féach, bainfidh sé na flaithis, agus na sléibhte, na cnoic, agus na farraigí; agus déanfar gach rud a shoiléiriú dá lucht roghnaithe; ionas go bhféadfaidh sé an gealltanas a gheall sé a chomhlíonadh dóibh, le mórán onóra agus áthais; má bhíonn siad in ann aitheanta Dé a choinneáil, a ghlac siad le creideamh mór. 30 Agus nuair a bhí sí críochnaithe leis an léamh, d’éirigh sí as an gcathaoir; agus féach, tháinig ceathrar fear óg, agus d’iompair siad an chathaoir soir. 31 Agus ghlaoigh sí orm chuici féin, agus bhain sí le mo bhrollach, agus dúirt sí liom, An raibh an léamh seo taitneamhach duit? D’fhreagair mé, A bhean uasal, is maith
liom na rudaí deireanacha seo; ach bhí an méid a chuaigh roimhe dian agus crua. 32 Dúirt sí liom, Is do na fíréin atá na rudaí deireanacha seo, ach do na ceannaircigh agus na págánaigh atá na rudaí roimhe seo. 33 Agus í ag caint liom, tháinig beirt fhear i láthair, agus thóg siad í ar a nguaillí agus chuaigh siad soir mar a raibh an chathaoir. 34 Agus d’imigh sí léi go lúcháireach; agus agus í ag imeacht, dúirt sí liom, A Hermas, bíodh misneach agat. FÍS 2 1 Agus mé ar mo bhealach go Cuma, timpeall an ama chéanna a chuaigh mé an bhliain roimhe sin, thosaigh mé ag cuimhneamh ar an bhfís a bhí agam roimhe sin. Agus arís thug an spiorad mé leis, agus thug sé isteach san áit chéanna mé, inar bhí mé an bhliain roimhe sin. 2 Agus nuair a tháinig mé isteach san áit, thit mé ar mo ghlúine, agus thosaigh mé ag guí leis an Tiarna, agus ag glóiriú a ainm, go raibh meas aige orm go raibh mé fiúntach, agus go raibh sé tar éis mo pheacaí roimhe seo a nochtadh dom. 3 Agus nuair a d’éirigh mé ón urnaí, féach, chonaic mé os mo chomhair an bhean scothaosta a chonaic mé anuraidh, ag siúl agus ag léamh i leabhar áirithe. 4 Agus dúirt sí liom, “An féidir leat na rudaí seo a insint do thoghtha Dé?” D’fhreagair mé agus dúirt mé léi, “A bhean uasal, ní féidir liom an oiread sin rudaí a choinneáil i mo chuimhne, ach tabhair dom an leabhar, agus scríobhfaidh mé síos iad.” 5 Glac leis é, a deir sí, agus féach go dtabharfaidh tú ar ais dom é. 6 Chomh luath agus a fuair mé é, chuaigh mé i leataobh go háit áirithe sa réimse, agus scríobh mé síos gach litir, mar ní bhfuair mé aon siollaí. 7 Agus a luaithe a bhí mé críochnaithe leis an méid a bhí scríofa sa leabhar, tógadh an leabhar as mo lámh go tobann, ach ní raibh mé in ann é a fheiceáil. 8 Tar éis cúig lá déag, agus mé tar éis troscadh agus impí ar an Tiarna le gach dúthracht, nochtadh dom eolas na scríbhneoireachta. Seo an scríbhneoireacht: 9 Pheacaigh do shliocht, a Hermas, in aghaidh an Tiarna, agus bhrath siad a dtuismitheoirí trína n-olc mór. Agus tugadh fealltóirí a dtuismitheoirí orthu, agus lean siad orthu ina gcealg. 10 Agus anois chuir siad mígheanas lena bpeacaí eile, agus le truailliú a ndroch-ghníomhartha: ar an gcaoi sin líon siad suas tomhas a n-éagóra. Ach déan tú féin a cháineadh ar do mhic leis na focail seo go léir; agus ar do bhean, a bheidh ina deirfiúr agat; agus lig di foghlaim conas a teanga a choinneáil siar, lena ndéanann sí clúmhilleadh. 11 Agus nuair a chloisfidh sí na rudaí seo, cuirfidh sí stad uirthi féin, agus gheobhaidh sí trócaire. 12 Agus tabharfar treoir dóibh freisin, nuair a bheidh na focail seo a d’ordaigh an Tiarna a nochtadh duit á mbreithniú agat. 13 Ansin maitfear a bpeacaí, a rinne siad roimhe seo, agus peacaí na naomh uile a pheacaigh fiú go dtí an lá inniu; má dhéanann siad aithrí lena gcroí go léir, agus má bhaineann siad gach amhras as a gcroí.
An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas - Físeanna
14 Óir mhionnaigh an Tiarna dá ghlóir i leith a thoghtha, tar éis dó a chinneadh an uair seo féin, má pheacaíonn aon duine anois, nach slánófar é. 15 Óir tá deireadh le haithrí na bhfíréan; tá laethanta an aithrí comhlíonta do na naoimh uile; ach do na págánaigh, tá aithrí ann fiú go dtí an lá deireanach. 16 Abair dá bhrí sin leo siúd atá i gceannas ar an eaglais; go n-ordóidís a mbealaí i bhfíréantacht, ionas go bhfaighidh siad an gealltanas go hiomlán le glóir mhór. 17 Seasaigí go daingean, dá bhrí sin, a oibríonn an fhíréantacht, agus leanaigí uirthi, ionas go mbeidh bhur nimeacht leis na haingil naofa. 18 Is beannaithe sibh, an oiread sin a sheasfaidh an triail mhór atá romhaibh, agus an té nach séanfaidh a bheatha. 19 Óir mhionnaigh an Tiarna dá Mhac, go ndiúltóidh gach duine a shéanfaidh a Mhac agus é féin, de bharr eagla a bheatha, dó san saol atá le teacht. 20 Ach iad siúd nach séanfaidh é choíche, déanfaidh sé fabhrach dóibh as a thrócaire thar a bheith mór. 21 Ach tusa, a Hermas, ná cuimhnigh ar na droch-choirp a rinne do mhic, agus ná déan faillí ar do dheirfiúr, ach tabhair aire dóibh a gcuid peacaí roimhe seo a leigheas. 22 Óir beidh siad á múineadh ag an teagasc seo, mura mbeidh tú aireach ar a ndearna siad go holc. 23 Óir oibríonn cuimhneamh ar uilc bás, ach déan dearmad orthu beatha shíoraí. 24 Ach tusa, a Dhíthreabhaigh! tá go leor trioblóidí saoil tar éis dul i bhfeidhm ort mar gheall ar chionta do thí, mar gur fhailligh tú iad, mar rudaí nár bhain leat; agus tá tú gafa go hiomlán le do ghnó mór. 25 Mar sin féin, ar an gcúis seo a shlánófar thú, nach ndeachaigh tú i léig ón Dia beo, agus caomhnóidh do shimplíocht agus do sheasmhacht uathúil thú, má leanann tú orthu. 26 Sea, sábhálfaidh siad gach duine a dhéanann rudaí den sórt sin, agus a shiúlann i neamhchiontacht agus i simplíocht. 27 Iadsan atá den chineál seo, buafaidh siad i gcoinne gach mailíseachta, agus leanfaidh siad orthu go dtí an bheatha shíoraí. 28 Is beannaithe iad siúd uile a dhéanann an fhíréantacht, ní scriosfar iad go deo. 29 Ach déarfaidh tú, ‘Féach, tá triail mhór ag teacht.’ Más maith leat é, séan arís é. 30 Tá an Tiarna gar dóibh siúd a thiontaíonn chuige, mar atá scríofa i leabhar Heldam agus Modal, a rinne fáistine do mhuintir Iosrael san fhásach. 31 Thairis sin, a bhráithre, nochtadh dom, agus mé i mo chodladh, ag fear óg an-deas, ag rá liom, Cad a cheapann tú faoin tseanbhean sin a fuair tú an leabhar uaithi; cé hí? D’fhreagair mé, Sibil. 32 “Tá tú mícheart,” ar seisean, “ní hé.” D’fhreagair mé, “Cé hí, mar sin, a dhuine uasail?” D’fhreagair sé mé, “Is í eaglais Dé í.” 33 Agus dúirt mé leis, Cén fáth, mar sin, a bhfuil cuma shean uirthi? Dá bhrí sin, ar seisean, is seanbhean í, mar gurbh í an chéad duine den chruthú uile, agus gur cruthaíodh an domhan di. 34 Ina dhiaidh sin chonaic mé fís sa bhaile i mo theach féin, agus tháinig an bhean scothaosta a chonaic mé roimhe sin chugam agus d’fhiafraigh sí díom an raibh a leabhar
seachadta agam do sheanóirí na heaglaise fós? Agus d’fhreagair mé nach raibh. 35 Dúirt sí, “Rinne tú go maith, óir tá focail eile le rá agam leat. Ach nuair a bheidh na focail uile críochnaithe agam, tuigfidh na daoine tofa iad go soiléir.” 36 Agus scríobhfaidh tú dhá leabhar, agus seolfaidh tú ceann chuig Clement agus ceann chuig Grapte. Óir seolfaidh Clement chuig na cathracha iasachta é, mar go gceadaítear dó é sin a dhéanamh: ach tabharfaidh Grapte rabhadh do na baintreacha agus do na dílleachtaí. 37 Ach léifidh tú sa chathair seo le seanóirí na heaglaise. FÍS 3 1 An fhís a chonaic mé, a bhráithre, ba í seo í. 2 Nuair a bhí mé ag troscadh go minic agus ag guí leis an Tiarna, go nochtfadh sé dom an nochtadh a gheall sé dom tríd an tseanbhean; an oíche chéanna sin, thaispeáin sí dom, agus dúirt sí liom: 3 Ós rud é go bhfuil tú ag déanamh an phian seo duit féin, agus go bhfuil fonn ort gach rud a fháil amach, tar amach sa réimse, áit ar mian leat, agus timpeall an séú huair, feicfidh mé mé duit, agus taispeánfaidh mé duit cad is gá duit a fheiceáil. 4 D’fhiafraigh mé di, ag rá: “A bhean uasal, cén chuid den pháirc a théann tú isteach ann?” D’fhreagair sí, “Pé áit is mian leat, roghnaigh áit mhaith agus phríobháideach amháin.” Agus sula ndeachaigh mé i mbun cainte agus ag insint na háite di, dúirt sí liom: “Tiocfaidh mé cibé áit is mian leat.” 5 Bhí mé, dá bhrí sin, a bhráithre, sa réimse, agus choinnigh mé na huaireanta agus tháinig mé isteach san áit inar cheap mé di teacht. 6 Agus chonaic mé binse curtha suas; piliúr línéadaigh a bhí ann, agus clúdach línéadaigh mhín scaipthe air. 7 Nuair a chonaic mé na rudaí seo curtha in ord ar an mbealach seo, agus gan aon duine san áit, thosaigh mé ag cur iontas orm, agus sheas mo chuid gruaige ina seasamh, agus ghabh cineál uafáis mé; óir bhí mé i m’aonar. 8 Ach nuair a tháinig mé chugam féin, agus nuair a chuimhnigh mé ar ghlóir Ghad, agus nuair a ghlac mé misneach, thit mé ar mo ghlúine agus thosaigh mé ag admháil mo pheacaí arís mar a rinne mé roimhe. 9 Agus mé ag déanamh seo, tháinig an bhean scothaosta ann leis na seisear fear óg a chonaic mé roimhe sin, agus sheas sí taobh thiar díom agus mé ag guí, agus chuala sí mé ag guí agus ag admháil mo pheacaí don Tiarna. 10 Agus ag baint liom, dúirt sí: Ná guí anois ach ar son do pheacaí; guí freisin ar son na fíréantachta, ionas go bhfaighidh tú cuid di i do theach. 11 Agus thóg sí mé suas as an áit, agus rug sí ar mo láimh, agus thug sí mé chuig an suíochán; agus dúirt sí leis na fir óga, imígí agus tógaigí. 12 Chomh luath agus a bhí siad imithe, agus muid inár naonar, dúirt sí liom: “Suigh anseo.” D’fhreagair mé í: “A bhean uasal, lig dóibh siúd atá níos sine suí ar dtús.” D’fhreagair sí, “Suigh síos mar a iarraim ort.” 13 Agus nuair a bhí fonn orm suí ar an taobh deas, níor lig sí dom, ach rinne sí comhartha dom lena lámh go suífinn ar an taobh clé.
An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas - Físeanna
14 Agus mé ag machnamh agus lán bróin nár ligfeadh sí dom suí ar an taobh deas, dúirt sí liom, A Hermes, cén fáth a bhfuil tú brónach? 15 Is leo an áit atá ar dheis, iad siúd atá tar éis teacht ar Dhia cheana féin, agus a d’fhulaing ar son a ainme. Ach tá go leor fós fágtha agat sula suífidh tú leo, a Banat. 16 Ach lean ort mar a dhéanann tú i do dhílseacht, agus suífidh tú leo: mar a dhéanfaidh gach duine eile a dhéanann a gcuid oibre, agus iompróidh siad an rud a d’iompair siad. 17 Dúirt mé léi: “A bhean uasal, ba mhaith liom a fháil amach cad atá á fhulaingt acu?” Éist ansin, a dúirt sí: “ainmhithe fiáine, sciúrsálacha, príosúnachtaí, agus crosa ar mhaithe lena ainm.” 18 Ar an gcúis seo is leosan lámh dheas na naofachta, agus le gach duine eile a fhulaingeoidh ar son ainm Dé; ach is leis an gcuid eile an lámh chlé. 19 Ach is leo beirt atá na bronntanais agus na gealltanais, dóibh siúd atá ar dheis agus dóibh siúd atá ar chlé; ach amháin go bhfuil glóir éigin acu, agus iad ina suí ar dheis, os cionn na ndaoine eile. 20 Ach is mian leat suí ar dheis leo, agus fós tá go leor lochtanna ort. Ach glanfar thú ó do lochtanna, mar a ghlanfar gach duine nach bhfuil amhrasach ó na peacaí uile a rinne siad go dtí an lá inniu. 21 Agus nuair a dúirt sí sin, bhí sí ag iarraidh imeacht. 22 Dá bhrí sin, ag titim síos os a comhair, thosaigh mé ag impí uirthi, ar mhaithe leis an Tiarna, go dtaispeánfadh sí dom an fhís a gheall sí. 23 Ansin rug sí ar mo lámh arís, agus thóg sí suas mé, agus chuir sí ina suí mé ar an suíochán ar an taobh clé; agus ag ardú slat lonrach áirithe, dúirt sí liom, “An bhfeiceann tú an rud mór sin?” D’fhreagair mé, “A bhean uasal, ní fheicim tada.” 24 D’fhreagair sí, Nach bhfeiceann tú túr mór os do chomhair, atá tógtha ar an uisce, le clocha cearnacha geala? 25 Óir tógadh an túr ar chearnóg ag na seisear fear óg seo a tháinig léi. 26 Ach thug na mílte fear eile clocha leo; tharraing cuid acu iad as an doimhneacht, thug cuid eile iad ón talamh, agus thug siad do na seisear fear óg iad. Agus ghlac siad leo iad agus thóg siad. 27 Maidir leis na clocha sin a tarraingíodh as an doimhneacht, chuir siad isteach san fhoirgneamh iad go léir; óir bhí siad snasta, agus a gcearnóga ag freagairt go díreach dá chéile, agus ar an gcaoi sin bhí ceann ceangailte leis an gceann eile ar an mbealach sin, nach raibh aon spás le feiceáil san áit a raibh siad ceangailte, sa mhéid is go raibh an túr ar fad cosúil le bheith tógtha as aon chloch amháin. 28 Ach maidir leis na clocha eile a tógadh den talamh, dhiúltaigh siad cuid acu, agus chuir siad cuid eile isteach san fhoirgneamh. 29 Maidir leis na cinn a diúltaíodh, ghearr siad cuid acu amach, agus chaith siad iad i bhfad ón túr; ach luigh cuid eile díobh timpeall an túir, nár úsáid siad astu san fhoirgneamh. 30 Óir bhí cuid acu garbh, bhí scoilteanna i gcuid eile, bhí cuid eile bán agus cruinn, ní raibh siad oiriúnach do thógáil an túir. 31 Ach chonaic mé na clocha eile á gcaitheamh i bhfad ón túr, agus ag titim isteach sa mhórbhealach, agus gan leanúint ar aghaidh ar an mbealach, ach á rolladh ón mbealach isteach i bhfásach.
32 Chonaic mé daoine eile ag titim isteach sa tine agus ag dó; thit cuid eile in aice leis an uisce, ach ní raibh siad in ann iad féin a rolladh isteach ann, cé go raibh fonn mór orthu titim isteach san uisce. 33 Agus nuair a thaispeáin sí na rudaí seo dom, ba mhian léi imeacht: ach dúirt mé léi, A bhean uasal, cad a thairbhe dom na rudaí seo a fheiceáil, agus gan a thuiscint cad is brí leo? 34 D’fhreagair sí agus dúirt sí liom: Tá tú an-chliste, sa mhéid is go bhfuil fonn ort na rudaí a bhaineann leis an túr a fháil amach. Sea, a dúirt mé, a Bhean Uasal, chun go ninseoidh mé do na deartháireacha iad, agus go mbeidh áthas orthu, agus trí na rudaí seo a chloisteáil, glóireoidh sé Dia le glóir mhór. 35 Ansin dúirt sí, Éistfidh go leor leo, agus nuair a bheidh siad tar éis iad a chloisteáil, beidh áthas ar chuid acu, agus caoinfidh cuid eile. Ach fiú iad seo, má dhéanann siad aithrí, beidh áthas orthu freisin. 36 Éist, dá bhrí sin, leis an méid a déarfaidh mé faoin bparabal faoin túr, agus ina dhiaidh sin ná bí ag déanamh gearán liom níos mó faoin nochtadh. 37 Óir tá deireadh leis na nochtuithe seo, ó tharla go gcomhlíontar iad. Ach ní scoireann tú de bheith ag iarraidh nochtuithe, óir tá tú an-dian. 38 Maidir leis an túr a fheiceann tú tógtha, is mise é, is é sin an eaglais, a thaispeáin duit anois agus roimhe seo. Dá bhrí sin, fiafraigh díot cad is mian leat faoin túr, agus nochtfaidh mé duit é, ionas go mbeidh tú in ann lúcháir a dhéanamh leis na naoimh. 39 Dúirt mé léi, A bhean uasal, ó cheap tú gur fiú domsa uair amháin na nithe seo uile a nochtadh uait, inis dom iad. 40 D’fhreagair sí mé, “Aon ní is fiú a nochtadh duit, nochtfar é; ach bíodh do chroí leis an Tiarna, agus ná bíodh amhras ort faoi aon ní a fheicfidh tú.” 41 D’fhiafraigh mé di, “A Bhean Uasal, cén fáth a bhfuil an túr tógtha ar an uisce?” D’fhreagair sí, “Dúirt mé leat cheana gurbh é an rud ciallmhar duit fiosrú go dícheallach a dhéanamh faoin bhfoirgneamh, dá bhrí sin gheobhaidh tú an fhírinne.” 42 Éist, dá bhrí sin, cén fáth a bhfuil an túr tógtha ar an uisce: mar go bhfuil do bheatha slán ón uisce agus go sábhálfar í. Óir tá sé bunaithe ag focal an ainm uilechumhachtaigh agus onóraigh, agus tá sé á thacú ag cumhacht agus buanna dofheicthe Dé. 43 Agus d’fhreagair mé agus dúirt mé léi, “Is iontach an rud iad seo; ach a bhean uasal, cé hiad na seisear fear óg sin atá ag tógáil?” 44 Is iad sin, a dúirt sí, aingil Dé, a ceapadh ar dtús, agus ar thug an Tiarna a chréatúir uile dóibh, chun iad a cheapadh agus a thógáil suas, agus chun rialú a dhéanamh orthu. Óir is leo seo a chríochnófar tógáil an túir. 45 Agus cé hiad an chuid eile a thugann clocha dóibh? 46 Is iadsan aingil naofa an Tiarna freisin; ach tá a chéile níos fearr ná iad seo. Dá bhrí sin, nuair a bheidh tógáil an túir críochnaithe, déanfaidh siad uile féasta le chéile taobh leis an túr, agus tabharfaidh siad glóir do Dhia, mar go bhfuil struchtúr an túir críochnaithe. 47 D’fhiafraigh mé di, ag rá, Ba mhaith liom a fháil amach cén riocht atá ar na clocha, agus cad é a mbrí, cad é? 48 Agus í ag freagairt dom, dúirt sí, An fearr thú ná cách eile go nochtfaí seo duit? Óir tá daoine eile romhat, agus níos fearr ná thú féin, a bhfuil na físí seo le nochtadh dóibh.
An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas - Físeanna
49 Ach chun go nglóireofaí ainm Dé, tá sé nochtaithe duit, agus nochtfar é, ar mhaithe leo siúd atá amhrasach agus a smaoiníonn ina gcroíthe an bhfuil na rudaí seo amhlaidh nó nach bhfuil. 50 Abair leo go bhfuil na rudaí seo go léir fíor, agus nach bhfuil aon rud iontu nach bhfuil fíor; ach go bhfuil siad go léir daingean agus bunaithe go fírinneach. 51 Éist anois, mar sin, maidir leis na clocha atá san fhoirgneamh. 52 Na clocha cearnacha bána a chomhaontaíonn go beacht ina n-alt, is iad sin na haspail, agus na heaspaig, agus na dochtúirí, agus na hairí, a tháinig isteach trí thrócaire Dé, agus a rialaigh, agus a mhúin agus a rinne seirbhís naofa agus measartha do thoghtha Dé, idir iad siúd atá ina gcodladh, agus iad siúd atá fós ann; agus a d’aontaigh leo i gcónaí, agus a raibh síocháin acu iontu féin, agus a d’éist lena chéile. 53 Ar an gcúis sin go mbuaileann a n-ailt le chéile go díreach i dtógáil an túir. 54 Iadsan a tharraingítear amach as an doimhneacht agus a chuirtear isteach san fhoirgneamh, agus a bhfuil a n-ailt ag teacht leis na clocha eile atá tógtha cheana féin, is iadsan atá ina gcodladh cheana féin, agus a d’fhulaing ar mhaithe le hainm an Tiarna. 55 Agus cad iad na clocha eile, a bhean uasal, a thugtar as an talamh? Ba mhaith liom a fháil amach cad iad. 56 D’fhreagair sí, Iad siúd a luíonn ar an talamh agus nach bhfuil snasta, is iad sin a bhfuil cead tugtha ag Dia dóibh, mar gur shiúil siad i ndlí an Tiarna, agus gur threoraigh siad a mbealaí ina aitheanta. 57 Is iadsan a thugtar agus a chuirtear i dtógáil an túir iad, na daoine óga sa chreideamh agus na daoine dílse. Agus tugann na haingil rabhadh dóibh seo chun dea-obair a dhéanamh mar nach bhfuil aon éagóir le fáil iontu. 58 Ach cé hiad siúd a dhiúltaigh siad, agus a leagadh taobh leis an túr? 59 Is iadsan an dream a pheacaigh agus atá toilteanach aithrí a dhéanamh; agus ar an gcúis sin ní chaitear i bhfad ón túr iad, mar beidh siad úsáideach don fhoirgneamh, má dhéanann siad aithrí. 60 Dá bhrí sin, iad siúd nach bhfuil aithrí déanta acu fós, má dhéanann siad aithrí, neartóidh siad sa chreideamh; is é sin, má dhéanann siad aithrí anois, agus an túr á thógáil. Óir má chríochnófar an foirgneamh ní bheidh áit ann dóibh a chur isteach, ach diúltófar dóibh; óir níl an phribhléid seo ag an té a bheidh amach sa túr anois. 61 Ach an mbeadh a fhios agat cé hiad a gearradh amach, agus a caitheadh i bhfad ón túr? A bhean uasal, arsa mise, is mian liom é. 62 Is iad clann na héagóra iad, nár chreid ach sa bhréagadóireacht, ach nár imigh óna mbealaí olca; ar an gcúis seo ní shábhálfar iad, mar níl aon úsáid iontu san fhoirgneamh de bharr a bpeacaí. 63 Dá bhrí sin, gearrtar amach iad, agus caitheadh i bhfad uathu iad, de bharr feirge an Tiarna, agus de bharr gur spreag siad é chun feirge ina gcoinne. 64 Maidir leis an líon mór cloch eile a chonaic tú curtha timpeall an túir, ach nár cuireadh sna foirgnimh; is iadsan atá garbh, iad siúd a bhfuil aithne acu ar an bhfírinne, ach nár fhan inti, ná nár chuaigh i gcomhar leis na naoimh, agus dá bhrí sin níl siad tairbheach.
65 Iad siúd a bhfuil scoilteanna iontu, is iadsan a choinníonn easaontas ina gcroí i gcoinne a chéile, agus nach maireann i síocháin; a bhíonn cairdiúil nuair a bhíonn siad i láthair lena ndeartháireacha, ach a luaithe a imíonn siad óna chéile, leanann a n-olc ina gcroí: is iad seo na scoilteanna a fheictear sna clocha sin. 66 Iadsan atá maolaithe agus gearr, is iadsan a chreid i ndáiríre, ach atá fós lán den olc go mór: dá bhrí sin tá siad maolaithe agus níl siad slán. 67 Ach cad iad na clocha bána cruinne, a bhean uasal, agus cé acu nach bhfuil oiriúnach chun an túr a thógáil? 68 Agus d’fhreagair sí mé: Cá fhad a bheidh tú dúr agus gan tuiscint, ag fiafraí de gach ní agus gan aon rud a aithint? 69 Is iadsan a bhfuil creideamh acu i ndáiríre, ach a bhfuil saibhreas an tsaoil seo acu. Dá bhrí sin, nuair a thagann aon trioblóid chun cinn, ar mhaithe lena saibhreas agus a ngnó, séanann siad an Tiarna. 70 D’fhreagair mé agus dúirt mé léi, “Cathain, dá bhrí sin, a bheidh siad tairbheach don Tiarna? Nuair a ghearrfar ar shiúl a saibhreas,” a deir sí, “ina bhfuil an-áthas orthu,” ansin beidh siad tairbheach don Tiarna chun é a thógáil. 71 Óir díreach mar chloch chruinn, mura ngearrtar í agus mura gcaitear í de, ní féidir a méid a dhéanamh cearnach, mar sin ní féidir leo siúd atá saibhir sa saol seo a dhéanamh tairbheach don Tiarna mura laghdaítear a saibhreas. 72 Foghlaim seo ó do thaithí féin; nuair a bhí tú saibhir, ní raibh tú brabúsach; ach anois tá tú brabúsach, agus oiriúnach don saol a thug tú faoi; óir ba cheann de na clocha sin thú féin tráth. 73 Maidir leis na clocha eile a chonaic tú á gcaitheamh i bhfad ón túr, agus ag rith ar an mbealach, agus ag titim as an mbealach isteach in áiteanna fásaigh, is iadsan a chreid i ndáiríre, ach trína n-amhras a thréig an fhíorbhealach, ag ceapadh go bhféadfaidís bealach níos fearr a fháil. Ach bíonn siad ag fánaíocht agus bíonn siad trua, ag dul isteach i mbealaí uaigneacha. 74 Ansin, maidir leis na clocha sin a thit sa tine agus a dódh, is iadsan iad siúd atá imithe go deo ón Dia beo; agus ní thagann sé ina gcroí riamh aithrí a dhéanamh, de bharr an ghrá a bhíonn acu dá n-anam agus dá n-olc a dhéanann siad. 75 Agus cé hiad an chuid eile a thit leis an uisce, agus nárbh fhéidir leo rolladh isteach san uisce? 76 Is iadsan a chuala an focal, agus a bhí sásta a bheith baiste in ainm an Tiarna; ach ag féachaint don naofacht mhór a éilíonn an fhírinne, tharraing siad siar iad féin, agus shiúil siad ar ais de réir a ndroch-mhianta. 77 Mar sin chríochnaigh sí míniú an túir. 78 Ach ó bhí mé fós ag déanamh práinne di, d’fhiafraigh mé di, An bhfuil cead aithrí a dhéanamh do na clocha sin uile a caitheadh ar shiúl ar an mbealach seo, agus nárbh oiriúnach do thógáil an túir; agus an bhfaighidh siad áit sa túr seo? 79 Féadfaidh siad aithrí a dhéanamh, a dúirt sí, ach ní féidir leo teacht isteach sa túr seo; ach cuirfear i rang i bhfad níos ísle iad, agus ina dhiaidh sin beidh siad cráite, agus beidh laethanta a bpeacaí comhlíonta acu. 80 Agus ar an gcúis seo bainfear iad, mar gheall gur ghlac siad le focal na fíréantachta: agus ansin aistreofar óna nanácha iad, má bhíonn tuiscint fhíor ina gcroí ar a ndearna siad go mícheart.
An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas - Físeanna
81 Ach mura mbeidh an chiall seo ina gcroí, ní shábhálfar iad de bharr cruas a gcroí. 82 Nuair a bhí mé críochnaithe ag cur ceisteanna uirthi faoi na rudaí seo go léir, dúirt sí liom, “An bhfeicfeá rud éigin eile?” Agus ó bhí fonn orm é a fheiceáil, tháinig lúcháir mhór orm. 83 Agus í ag féachaint siar orm, agus ag miongháire beag, dúirt sí liom, An bhfeiceann tú seachtar ban timpeall an túir? A bhean uasal, arsa mise, feicim iad. 84 “Tá an túr seo á thacú acu,” ar sise, “de réir ordú an Tiarna: éist dá bhrí sin lena n-éifeachtaí.” 85 Tugtar Creideamh ar an gcéad cheann acu, a choinníonn go daingean ina láimh, trína sábhálfar na daoine roghnaithe. Tugtar Staonadh ar an gcéad cheann eile, atá crioslaithe suas, agus a bhfuil cuma fhearúil uirthi: is í iníon an Chreidimh í. 86 Dá bhrí sin, cibé duine a leanfaidh í, beidh sé sásta ina shaol ar fad, mar staonfaidh sé ó gach drochobair, agus é den tuairim má sheachnaíonn sé é féin ó gach dúil, go mbeidh sé ina oidhre ar an saol síoraí. Agus, a bhean uasal, arsa mise, cad iad an cúigear eile? 87 Is iníonacha dá chéile iad, a d’fhreagair sí. Tugtar Simplíocht ar an gcéad cheann acu; Neamhchiontacht ar an dara ceann; Measarthacht ar an tríú ceann; ansin Smacht; agus an ceann deireanach ar fad is ea Carthanacht. Dá bhrí sin, nuair a bheidh oibreacha a máthar comhlíonta agat, beidh tú in ann gach rud a dhéanamh. 88 A bhean uasal, arsa mise, ba mhaith liom a fhios cén bhua ar leith atá ag gach duine acu seo. 89 Éist ansin, a d’fhreagair sí; tá buanna comhionanna acu, agus tá a mbuanna fite fuaite le chéile, agus leanann siad a chéile mar a rugadh iad. 90 Ó Chreideamh a thagann Staonadh; ó Staonadh, Simplíocht; ó Shimplíocht, Neamhchiontacht; ó Neamhchiontacht, Measarthacht; ó Mheasarthacht, Smacht agus Carthanacht. Dá bhrí sin, tá a n-oibreacha seo naofa, agus glan, agus ceart. 91 Cibé duine a dhéanfaidh seirbhís dóibh seo, agus a choinneoidh go daingean ina n-oibreacha, beidh a áit chónaithe aige sa túr le naoimh Dé. 92 Ansin d’fhiafraigh mé di faoi na hamanna, an raibh an deireadh ag druidim linn anois; 93 Ach ghlaoigh sí amach le guth ard, ag rá, A fhir amadáin! Nach bhfeiceann tú an túr fós ina fhoirgneamh? Nuair a bheidh an túr críochnaithe, agus tógtha, beidh deireadh leis; agus go deimhin beidh sé críochnaithe go luath. 94 Ach ná cuir a thuilleadh ceisteanna orm. Is leor an méid atá ráite duit féin agus do na naoimh uile chun bhur spiorad a athnuachan. Óir níor nochtadh na rudaí seo duitse amháin, ach chun go gcuirfeá i láthair iad do chách. 95 Óir dá bhrí sin, a Hermes, ní mór duit na focail seo a thosaím ag labhairt leat a thuiscint tar éis trí lá, ionas go labhróidh tú iad i gcluasa na naomh; ionas nuair a bheidh siad tar éis iad a chloisteáil agus a dhéanamh, go nglanfar iad óna gcionta, agus tusa leo. 96 Éist liom, dá bhrí sin, a mhic, thóg mé sibh i mórán simplíochta, neamhchiontachta, agus measarthachta ar mhaithe le grá Dé, a thit anuas oraibh i bhfíréantacht, ionas go naofaí agus go ndéanfaí sibh a fhíréanú ó gach peaca agus olc; ach ní scoirfidh sibh de bhur ndrochghníomhartha.
97 Anois, dá bhrí sin, éistigí liom, agus bíodh síocháin agaibh lena chéile, agus tabhair cuairt ar a chéile, agus glacaigí lena chéile, agus ná bíodh taitneamh agaibh as créatúir Dé amháin. 98 Tabhair go saor dóibh siúd atá i ngátar. Óir bíonn cuid acu, trí bheith ró-fhabhrach, ag glacadh tinnis ina gcorp, agus ag déanamh dochair dá gcorp; ach feoil daoine eile nach bhfuil bia acu, seargann sí as, mar gheall ar easpa cothaithe leordhóthanach, agus ídítear a gcorp. 99 Dá bhrí sin, is dochar daoibh an easpa measarthachta seo, a bhfuil agaibh, agus nach ndéanann sibh comhrá leo siúd atá i ngátar. Ullmhaígí don bhreithiúnas atá ar tí teacht oraibh. 100 A dhaoine is mó le rá, cuardaigh amach iad siúd atá ocrach, fad nach bhfuil an túr críochnaithe fós. Óir nuair a bheidh an túr críochnaithe, beidh sibh sásta maitheas a dhéanamh, agus ní bhfaighidh sibh aon áit ann. 101 Bíodh aire agaibh, dá bhrí sin, a bhfuil sibh ag déanamh mórtais as bhur saibhreas, ar eagla go ndéanfadh na daoine atá i ngátar osnaíl, agus go dtiocfadh a n-osna suas chuig Dia, agus go ndúnfar sibh féin amach le bhur maoin lasmuigh de gheata an túir. 102 Féach, tugaim rabhadh anois daoibhse atá i gceannas ar an eaglais, agus a bhfuil grá agaibh do na suíocháin is airde, ná bígí cosúil leo siúd a dhéanann urchóid. 103 Agus iompraíonn siad a nimh leo i mboscaí, ach coinníonn sibhse bhur nimh agus bhur n-ionfhabhtú i bhur gcroíthe, agus ní ghlanfaidh sibh iad, agus ní mheascfaidh sibh bhur gciall le croí glan, ionas go bhfaighidh sibh trócaire ón Rí Mór. 104 Tabhair aire, a chlann, nach mbainfidh bhur neasaontas díbh bhur mbeatha. Conas a mhúinfidh sibh tofa Dé, nuair atá ceartú ag teastáil oraibh féin? Dá bhrí sin, tabhair comhairle dá chéile, agus bígí i síocháin eatarthu féin, ionas go mbeidh mé, i mo sheasamh os comhair bhur n-athar, in ann cuntas a thabhairt ar bhur son don Tiarna. 105 Agus nuair a bhí sí críochnaithe ag caint liom, tháinig an seisear fear óg a bhí ag tógáil an tí agus thug siad í go dtí an túr; agus ghlac ceathrar eile an suíochán ar a raibh sí ina suí, agus chuaigh siadsan ar ais go dtí an túr freisin. Ní fhaca mé aghaidheanna na ndaoine seo, óir bhí a ndroim i mo threo. 106 Agus í ag imeacht, d’iarr mé uirthi go nochtfadh sí dom cad a bhain leis na trí chruth inar thaispeáin sí dom. 107 Ach d’fhreagair sí mé agus dúirt sí, “Ní mór duit ceist a chur ar dhuine eile faoi na rudaí seo, ionas go nochtfar duit iad.” 108 Anois, a bhráithre, sa chéad fhís anuraidh, tháinig sí chun solais dom agus í an-sean, agus í ina suí i gcathaoir. 109 I bhfís eile, bhí aghaidh óg uirthi go deimhin, ach bhí a cuid gruaige agus a cuid gruaige sean; ach labhair sí liom i mo sheasamh, agus bhí sí níos suaimhní ná an chéad uair. 110 Sa tríú fís, bhí sí i bhfad níos óige ar gach slí, agus deas don tsúil; ach bhí gruaig duine aosta uirthi; ach bhí cuma mhealltach uirthi, agus shuigh sí ar shuíochán. 111 Bhí mé an-bhrónach dá bhrí sin faoi na rudaí seo, go dtí go dtuigfinn an fhís. 112 Dá bhrí sin chonaic mé an bhean chéanna i bhfís na hoíche ag rá liom, Teastaíonn umhlaíocht ó gach paidir. Dá bhrí sin, déan troscadh agus foghlaimeoidh tú ón Tiarna an rud a iarrann tú. Dá bhrí sin, rinne mé troscadh lá amháin.
An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas - Físeanna
113 An oíche chéanna tháinig fear óg chugam agus dúirt sé, Cén fáth a mbíonn tú chomh minic sin ag iarraidh Nochtuithe i do chuid paidreacha? Tabhair aire nach ndéanann tú dochar don chorp trí go leor rudaí a iarraidh. Go mbeadh na Nochtuithe seo leordhóthanach duit. 114 An féidir leat nochtuithe níos suntasaí a fheiceáil ná iad siúd atá faighte agat cheana féin? 115 D’fhreagair mé agus dúirt mé leis, A dhuine uasail, níl uaim ach an t-aon rud amháin seo a iarraidh mar gheall ar thrí fhigiúr na seanmhná a tháinig chun solais dom, ionas go mbeadh an Nochtadh críochnaithe. 116 D’fhreagair sé mé, Níl tú gan tuiscint, ach is iad d’amhrais a fhágann go bhfuil tú gan tuiscint; óir níl do chroí leis an Tiarna. 117 D’fhreagair mé agus dúirt mé, Ach foghlaimeoimid na rudaí seo níos cúramach uait. 118 Éist ansin, a deir sé, leis na figiúirí a bhfuil tú ag fiosrú fúthu. 119 Agus ar dtús, sa chéad fhís, feiceadh í duit i gcruth seanmhná ina suí i gcathaoir, mar gheall ar do sheanspiorad a bheith meathlaithe, agus gan neart, de bharr do laigí, agus amhras do chroí. 120 Óir mar nach bhfuil aon dóchas ag daoine atá sean go n-athnuaifear iad féin, ná nach bhfuil súil acu le haon rud ach a n-imeacht; mar sin, ó bhí tú lagaithe de bharr do chúrsaí saoghalta, thug tú suas thú féin don leisciúlacht, agus níor chaith tú do bhuairt uait féin ar an Tiarna: agus tháinig mearbhall ar do chiall, agus d’éirigh tú sean i do bhrón. 121 Ach, a dhuine uasail, ba mhaith liom a fháil amach cén fáth ar shuigh sí ar chathaoir? 122 D’fhreagair sé, mar go suíonn gach duine atá lag ar chathaoir de bharr a laige, chun go gcoimeádfar a laige i bhfeidhm. Féach, dá bhrí sin, ar shamhlaíocht na chéad fhís. 123 Sa dara fís chonaic tú í ina seasamh, agus aghaidh óg uirthi, agus níos lúcháire ná mar a bhí sí roimhe; ach bhí a feoil agus a gruaig sean. Éist leis an bparabal seo freisin, a dúirt sé. 124 Nuair a théann duine in aois, bíonn éadóchas air faoi féin de bharr a laige agus a bhochtaineachta, agus níl súil aige ach leis an lá deireanach dá shaol. 125 Ach go tobann fágtar oidhreacht aige, agus cloiseann sé faoi, agus éiríonn sé; agus ar a bheith lúcháireach, cuireann sé neart nua air. Agus ní shuíonn sé síos a thuilleadh, ach seasann sé, agus saortar óna bhrón roimhe seo; agus ní shuíonn sé, ach gníomhaíonn sé go fearúil. 126 Mar sin, tar éis duit an nochtadh a chloisteáil a nocht Dia duit mar gheall ar thrócaire Dé ort, agus gur athnuaigh sé do spiorad, chuir tú do laigí ar leataobh, agus tháinig neart chugat, agus neartaigh tú sa chreideamh; agus nuair a chonaic Dia do neart, rinne sé áthas. 127 Ar an gcúis seo thaispeáin sé daoibh tógáil an túir, agus taispeánfaidh sé rudaí eile daoibh, má bhíonn síocháin agaibh le bhur gcroí uile eatarthu féin. 128 Ach sa tríú fís chonaic tú í níos óige fós, álainn agus suaimhneach, agus aghaidh shuaimhneach uirthi. 129 Óir amhail is dá dtiocfadh dea-scéal brónach chuige, déanann sé dearmad láithreach ar a bhrón, agus ní thugann sé aird ar aon rud eile ach ar an dea-scéal a chuala sé; agus sa chuid eile faigheann sé sólás, agus athnuachan a spiorad tríd an lúcháir a fuair sé: mar sin atá sibhse athnuachan i bhur spiorad trí na rudaí maithe seo a fheiceáil.
130 Agus an fhaca tú í ina suí ar bhinse, léiríonn sé seasamh láidir; mar tá ceithre chos ar bhinse agus seasann sé go daingean. Agus tá an domhan féin á chothabháil ag na ceithre dhúil. 131 Dá bhrí sin, iadsan a dhéanann aithrí go foirfe, beidh siad óg; agus iadsan a iompaíonn óna bpeacaí lena gcroí go hiomlán, daingneofar iad. 132 Agus anois go bhfuil an Nochtadh go hiomlán agat, ná hiarr níos mó go nochtfaí aon rud eile duit. 133 Ach má nochtar aon ní, déanfar é a nochtadh daoibh. FÍS 4 1 Chonaic mé fís, a bhráithre, fiche lá i ndiaidh na físe roimhe sin; léiriú ar an trioblóid atá romhainn. Bhí mé ag siúl ar an mbóthar páirce. 2 Anois tá deich furlong ón mbóthar poiblí go dtí an áit inar chuaigh mé; is bóthar é nach mbíonn mórán daoine ann: 3 Agus mé ag siúl liom féin, d’impigh mé ar an Tiarna go ndaingneodh sé na nochtuithe a thaispeáin sé dom trína Eaglais naofa: 4 Agus dheonódh sé aithrí dá sheirbhísigh uile a raibh cion orthu, ionas go dtabharfaí glóir dá ainm mór onórach, agus mar gur cheap sé gur fiú dom a mhíorúiltí a thaispeáint dó, agus, ionas go dtabharfainn onóir dó, agus buíochas dó. 5 Agus féach, cosúil le guth a d’fhreagair mé; Ná bíodh amhras ort, a Hermas. Dá bhrí sin thosaigh mé ag smaoineamh, agus ag rá liom féin; cén fáth a mbeadh amhras orm, ós rud é go bhfuilim socraithe mar seo ag an Tiarna, agus go bhfaca mé rudaí chomh glórmhar sin? 6 Ní raibh mé imithe ach beagán níos faide, a bhráithre, nuair a chonaic mé deannach ag ardú suas go neamh. Thosaigh mé ag rá liom féin, an bhfuil tréad eallaigh ag teacht, a thógann deannach den sórt sin? 7 Bhí sé thart ar furlong uaim. Agus féach, chonaic mé an deannach ag éirí níos mó agus níos mó, sa mhéid is gur thosaigh mé ag amhras go raibh rud éigin neamhghnách ann. 8 Agus lonraigh an ghrian beagán: agus féach, chonaic mé beithíoch mhór, cosúil le míol mór; agus lócaistí tine ag teacht amach as a bhéal. Bhí an beithíoch thart ar chéad troigh ar airde, agus bhí a cheann cosúil le soitheach mór cré. 9 Thosaigh mé ag caoineadh, agus ag guí ar an Tiarna go saorfadh sé mé uaidh. Ansin chuimhnigh mé ar an bhfocal a chuala mé; Ná bíodh amhras ort, a Hermas. 10 Dá bhrí sin, a bhráithre, agus creideamh diaga curtha agam ionam, agus cuimhneamh agam cé a mhúin rudaí móra dom, thug mé mé féin go corpartha don bhéist. 11 Anois tháinig an beithíoch ar aghaidh ar bhealach, amhail is dá mbeadh sé in ann cathair a shlogadh láithreach. 12 Tháinig mé i ngar dó, agus shín an beithíoch a cuid iomlán ar an talamh, agus níor chuir sí amach aon rud ach a teanga, agus níor bhog sí í féin fiú uair amháin go dtí gur chuaigh mé thar a ceann go hiomlán. 13 Bhí ceithre dhath ar cheann an bhéist; dubh ar dtús, ansin dearg agus fuilteach, ansin órga, agus bán ina dhiaidh sin. 14 Tar éis dom dul thart air, agus dul ar aghaidh thart ar thríocha troigh, féach, bhuail maighdean áirithe liom, deaghléasta amhail is dá mba rud é go raibh sí díreach tar éis
An Chéad Leabhar de chuid Aoire Hermas - Físeanna
teacht amach as seomra a brídeoige, gléasta go bán, bróga bána uirthi, agus veil ar a haghaidh, agus gruaig lonrach clúdaithe aici. 15 Anois, bhí a fhios agam ó mo sheanfhís gurbh í an séipéal a bhí ann, agus ina dhiaidh sin d’éirigh mé níos lúcháireach fós. Chuir sí fáilte romham ag rá, “Sé do bheatha, a dhuine!” Thug mé an bheannacht ar ais, ag rá, “A bhean uasal, sé do bheatha!” 16 Agus í ag freagairt dúirt sí liom, “Nár bhuail aon rud leat, a fhir?” D’fhreagair mé, “A bhean uasal, bhuail beithíoch liom a shamhlaigh go raibh sí in ann pobal iomlán a shlogadh; ach le cumhacht Dé, agus trína thrócaire uathúil, d’éalaigh mé uaidh.” 17 D’éalaigh tú go maith as, a dúirt sí, mar chaith tú do chúram go léir ar Dhia, agus d’oscail tú do chroí dó, agus tú ag creidiúint nach bhféadfá a bheith slán ach trína ainm mór onórach. 18 Ar an gcúis seo chuir an Tiarna a aingeal uaidh, atá i gceannas ar an ainmhí, Hegrin a ainm, agus dhún sé a bhéal, ionas nach n-íosfadh sé thú. D’éalaigh tú triail mhór trí do chreideamh, agus toisc nár chuir tú amhras ort faoi ainmhí chomh huafásach sin. 19 Imigh, dá bhrí sin, agus inis do thoghtha Dé na nithe móra a rinne sé ar do shon. Agus abair leo gurb é an beithíoch seo samhail na trialach atá ar tí teacht. 20 Dá bhrí sin, má bhíonn sibh ullmhaithe, is féidir libh éalú uaidh, má bhíonn bhur gcroí glan agus gan smál; agus má dhéanann sibh seirbhís do Dhia gan ghearán ar feadh bhur laethanta eile. 21 Caith do chuid imní go léir ar an Tiarna, agus stiúrfaidh sé iad. Creid i nDia, a amhrasaigh, mar is féidir leis gach ní a dhéanamh; is féidir leis a fhearg a chasadh uait, agus cabhair agus slándáil a sheoladh chugat. 22 Is mairg dóibh siúd atá amhrasach, dóibh siúd a chloisfidh na focail seo agus a dhéanfaidh neamhshuim díobh: b’fhearr dóibh nár rugadh iad. 23 Ansin d’fhiafraigh mé di faoi na ceithre dhath a bhí ar cheann an bhéist. Ach d’fhreagair sí mé ag rá: ‘Arís, tá fiosracht ort mar gheall ar na rudaí seo.’ Ach dúirt mé léi, ‘A bhean uasal, taispeáin dom cad iad.’ 24 Éist, a dúirt sí; Léiríonn an dubh a chonaic tú an domhan ina gcónaíonn tú. Léiríonn an dath tine agus fuilteach go gcaithfear an ré seo a scrios le tine agus fuil. 25 Is sibhse an chuid óir, a d’éalaigh as. Óir mar a dhéantar an t-ór a thástáil leis an tine, agus a dhéantar brabús as, mar sin a dhéantar sibhse a thástáil ar an gcaoi chéanna a chónaíonn i measc dhaoine an tsaoil seo. 26 Dá bhrí sin, iadsan a mhairfidh go dtí an deireadh, agus a ndéanfar tástáil orthu, glanfar iad. Agus mar a ghlanfar an t-ór tríd an triail seo agus a chailleann sé a shalachar, mar sin caithfidh sibhse gach brón agus trioblóid uait, agus déanfar íon thú le haghaidh thógáil an túir. 27 Ach léiríonn an dath bán am an tsaoil atá le teacht, ina mbeidh toghthóirí Dé ina gcónaí: óir beidh toghthóirí Dé íon agus gan smál go dtí an bheatha shíoraí. 28 Dá bhrí sin, ná scoir de na rudaí seo a labhairt i gcluasa na naomh. Seo agaibh samhail na trioblóide móire atá ar tí teacht; rud nach mbeidh aon bhrí leis daoibh, más mian libh. Dá bhrí sin, cuimhnigh ar na rudaí a dúirt mé libh. 29 Nuair a bhí an méid sin ráite aici, d’imigh sí; ach ní fhaca mé cá ndeachaigh sí. Ach go tobann chuala mé
torann, agus chas mé ar ais, agus eagla orm, óir shíl mé go raibh an beithíoch ag teacht i mo threo.