Na hEipistil Phóil an Aspail go Seneca, agus Seneca chuig Pól CAIBIDIL 1 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1 Is dócha, a Phóil, gur cuireadh in iúl duit an comhrá sin a chuaigh inné idir mé féin agus mo Lucilius, maidir le heagna agus daoine eile; óir bhí cuid de do dheisceabail i gcuideachta linn; 2Oir nuair a chuamar ar scor go dtí na gairdíní Salustianacha, trína raibh siadsan ag dul freisin, agus a d’imigh siad ar bhealach eile, rinne siad comhluadar linn trínár n-áitiú. 3 Is mian liom tú a chreidiúint, gur mian linn go mór as do chomhrá: 4 Ba mhór an t-áthas orainn do leabhar na n-iliomad Eipist, a scríobh tú chuig cathracha áirithe agus chuig príomhbhailte cúigí, agus a bhfuil treoracha iontacha um iompar morálta ann: 5 Na mothúcháin sin, mar is dóigh liom, nach tusa a bhí ina údar, ach an uirlis iompair amháin, ach uaireanta an t-údar agus an uirlis araon. 6Oir is mar sin atá uabhar na dteagasc sin, agus a mhórúlacht, gur gann, dar liom, aois an duine chun teagasc agus foirfeacht a dhéanamh ina eolas. Guím do leas, a dheartháir. Slán leat. CAIBIDIL 2 Beannacht Phóil chuig Seneca. 1 Fuair mé do litir inné le pléisiúr: dá bhféadfainn freagra a scríobh láithreach, dá mbeadh an fear óg sa bhaile, a raibh sé ar intinn agam a sheoladh chugat: 2Oir tá a fhios agaibh cathain, agus cé aige, cad iad na séasúir, agus cé chuige a gcaithfidh mé gach ní a sheolfaidh mé a sheachadadh. 3 Ba mhian liom dá bhrí sin nach ndéanfá faillí a mhuirearú orm, má fhanaim le duine ceart. 4 Measaim go bhfuilim an-sásta breithiúnas duine chomh luachmhar a bheith agam, go bhfuil áthas oraibh le m’Eipistil: 5Oir ní bheadh meas agat id chinsire, i d'fhealsamh, ná i d'oide ag prionsa chomh mór sin, agus i d'iarmháistir ar gach ní, mura mbeadh tú macánta. Guím rathúnas buan ort. CAIBIDIL 3 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1 Tá roinnt imleabhar críochnaithe agam, agus roinnte ina gcodanna cuí iad. 2 Tá rún daingean agam iad a léamh do Chéasar, agus má tharlaíonn aon deis mhaith, beidh tusa i láthair freisin nuair a léifear iad; 3 Ach mura féidir sin a bheith, ceapfaidh mé agus tabharfaidh mé fógra duit faoi lá a léifimid le chéile os cionn an léirithe. 4 Chinn mé, dá bhféadfainn go sábhálta, do thuairim a bheith agam ar dtús, sula bhfoillsigh mé do Chásar é, go mbeadh tú cinnte de mo ghaol duit. Slán leat, a Phóil is ionúin. CAIBIDIL 4 Beannacht Phóil chuig Seneca. 1 Chomh minic agus a léim do litreacha, samhlaím thú i láthair liom; ná go deimhin ní dóigh liom go bhfuil duine ar bith eile, seachas go bhfuil tú i gcónaí linn. 2 Dá bhrí sin a luaithe a thosóidh sibh ar theacht, feicfidh muid a chéile i láthair na huaire. Guím rathúnas oraibh go léir.
CAIBIDIL 5 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1 Is cúis mhór imní dúinn go bhfuil tú as láthair rófhada uainn. 2 Cad é, nó cad iad na gnóthaí, a chuireann bac ar do theacht? 3 Má bhíonn eagla ort roimh fhearg Cheasar, mar gur thréig tú an creideamh a bhí agat roimhe, agus go ndearna tú próseilitéis freisin ar dhaoine eile, tá sé seo le maíomh agat, nach ó neamhsheasmhacht a tháinig do ghníomhú mar sin, ach ó bhreithiúnas. Slán leat. CAIBIDIL 6 Beannacht Pól chuig Seneca agus Lucilius. 1 Maidir leis na nithe sin ar scríobh sibh chugam ina dtaobh, ní cuí dom aon ní a lua i scríbhinn le peann agus le dúch: fágann an ceann eile marcanna, agus dearbhaíonn an duine eile rudaí go soiléir. 2 Go háirithe ós rud é go bhfuil a fhios agam go bhfuil daoine in aice leatsa chomh maith liomsa, a thuigeann mo bhrí. 3 Ní mór urraim a thabhairt do na fir go léir, agus mar sin is mó go mór, mar is dóichí go dtarlóidh siad ócáidí conspóide. 4 Agus má thaisbeánaimíd meon umhail, buailfimíd go héifeachtúil ar gach uile ní, má thárla an dream sin, atá ábalta ar iad féin a fheiceáil agus a admháil go raibh siad san éagóir. Slán leat. CAIBIDIL 7 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1 Admhaím go bhfuilim thar a bheith sásta le do litreacha a léamh chuig na Galataigh, na Corantaigh, agus mhuintir Acháia. 2Oir tá an Spiorad Naomh tar éis na mothúcháin sin a sheachadadh ionaibhse atá an-ard, uaibhreach, ar fiú gach meas, agus thar bhur n-aire féin. 3 B'fhéidir gur mhian liom, dá bhrí sin, nuair a bhíonn rudaí chomh neamhghnách á scríobh agat, go mb'fhéidir nach mbeadh fonn cainte air a bheadh sásta lena mhórgacht. 4 Agus ní foláir dom mo bhráthair a shealbhughadh, ionnus nach gcuirfinn aon ní dhíbh go mímhacánta ar ball, agus a bheith mí-dhílis do m' choinsias féin, go bhfuil an t-impire róshásta le meabhair bhur n-Eipistil; 5 Oir nuair a chuala sé ar dtús iad a léamh, dúirt sé, Go raibh ionadh air a leithéid de nóisean a fháil i duine, nach raibh oideachas rialta. 6 Dá n-fhreagair mé, Go ndearna na Déithe ar uairibh úsáid do ghnáthdhaoine neamhchiontacha chun labhairt leo, agus gur thug siad sampla de sin dó i dtíre darb ainm Vatienus, ag a raibh, nuair a bhí sé i dtír Reate, beirt fhear le feiceáil. dó, ar a dtugtar Castor agus Pollux, agus fuair foilsiú ó na déithe. Slán leat. CAIBIDIL 8 Beannacht Phóil chuig Seneca. 1 Cé go bhfuil a fhios agam go bhfuil an t-impire ina meas agus ina fhabhar ar ár reiligiún, fós tabhair cead dom comhairle a chur ort gan aon díobháil a bheith agat, trí fhabhar a thabhairt dúinn. 2 Is dóigh liom go deimhin go ndeachaigh tú ar iarracht anchontúirteach, nuair a chuirfeá in iúl don impire an rud atá chomh contrártha lena chreideamh agus lena mhodh adhartha; féachaint go bhfuil sé ina adhradh do na déithe na cinniúna. 3 Níl a fhios agam cad a bhí agat go háirithe i bhfianaise, nuair a d'inis tú dó seo; ach is dócha go ndearna tú é as meas ró-mhór orm. 4 Ach is mian liom nach ndéanfá amhlaidh amach anseo; óir b'éigean duit a bheith cúramach, ar eagla do ghrádh a chur ormsa, go ndéanfadh tú oilbheum do do mháistir:
5 Ní dhéanfaidh a fhearg go deimhin aon dochar dúinn, má leanann sé na cinn; agus ní dhéanfaidh a fhearg seirbhís ar bith dúinn: 6 Agus más fiú an t-impire a pearsa, ní bheidh fearg air; ach má ghníomhaíonn sí mar bhean, beidh sí achrann. Slán leat. CAIBIDIL 9 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1Tá a fhios agam nach mbaineann mo litir, ar chuir mé aithne ort, a léigh mé do na hEipistéil don Impire, an oiread sin tionchair ar nádúr na nithe atá iontu, 2 A dhéanann chomh cumhachtach sin meon na bhfear a chlaonadh óna nósanna agus óna gcleachtais roimhe seo, gur chuir sé ionadh orm i gcónaí, agus gur chuir go leor argóintí go dtí seo ina luí orm go hiomlán é. 3 Tosaímid as an nua mar sin; agus má deineadh rud ar bith go h-intuigthe roimhe seo, maitheann tú. 4 Tá leabhar de copia verborum seolta agam chugat. Slán leat, a Phóil is ionúin. CAIBIDIL 10 Beannacht Phóil chuig Seneca. 1 Chomh minic agus a scríobhaim chugat, agus a chuirim m’ainm os do chomhair, déanaim rud nach bhfuil easaontach liom féin; agus contrártha dár reiligiún: 2 Oir is cóir dom, mar a dhearbhuigh mé go minic, gach ní do dhéanamh do gach uile dhuine, agus an aird sin do bheith agam ar do cháilíocht, a bhfuil an dlí Rómhánach ag onóir do na seanóirí go léir; eadhon, m'ainm do chur ar deireadh i nscríbhinn na hEipistil, ionnus nách éidir liom i bhfad le haimhleas agus náire an ní ba mhian liom do dhéanamh do shíor. Slán leat, a mháistir is mó meas. Arna dhátú an cúigiú d’fhéilire Iúil, sa cheathrú comhairleacht Nero, agus Messala. CAIBIDIL 11 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1 Gach sonas duit, a Phóil is ionúin liom. 2 Má éiríonn duine chomh mór, agus gach slí chomh sásta mar atá tú, ní hamháin ina chara coiteann domsa, ach ina chara is dlúth domsa, cé chomh sásta a bheidh Seneca! 3 Sibhse, dá bhrí sin, atá chomh mór le rá, agus atá ardaithe go dtí seo thar aon ní eile, fiú amháin na daoine is mó, ní dóigh leat go bhfuil tú mí-oiriúnach chun a bheith mar ainm ar dtús i scríbhinn ar Litir; 4 Ar eagla go mbeinn in amhras nach bhfuil sé ar intinn agat oiread sin triail a bhaint as mé, is go gcuirfinn feall orm; óir is eol duit gur saoránach Rómhánach tú. 5 Agus b’fhéidir gur mhian liom a bheith san imthosca nó sa riocht ina bhfuil tú, agus go raibh sibhse mar atá mé féin. Slán leat, a Phóil is ionúin. Arna dhátú an xú lá de fhéilire Aibreáin, i gcomhairle Aprianus agus Capito. CAIBIDIL 12 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1 Gach sonas duit, a Phóil is ionúin liom. Ná ceapann tú go bhfuilim ró-imní agus ró-bhrónach gur chóir do do neamhchiontacht tú a chur faoi fhulaingt? 2 Agus gur chóir don phobal go léir Críostaithe a ghlacadh chugat chomh coirpeach sin, agus a shamhlú gach mí-ádh a tharlóidh ar an gcathair, le déanamh daoibh? 3 Ach bíodh an cúiseamh orainn le meon foighneach, ag iarraidh ár neamhchiontachta chun na cúirte thuas, 'S í an taon cheann a leigfidh ár n-aimhdheóin dhúinn cur chuige, 'S go n-eiríghthear ár n-aimhleas i n-aonchor.
4 Tháirg na seanaoiseanna an tíoránaigh Alastar mac Pilib, agus Dionysius; tá ár gceann againne tar éis Caius Cæsar a tháirgeadh freisin; a raibh a claonais a dlíthe amháin. 5 Maidir le dó go minic chathair na Róimhe, is léir an chúis; agus dá bhféadfaí cead cainte a thabhairt do dhuine i mo ghnáthchúinsí, agus na rudaí dorcha seo a fhógairt gan bhaol, ba cheart go bhfeicfeadh gach éinne an t-ábhar ar fad. 6 Go deimhin gearrtar pionós ar Chríostaithe agus ar Ghiúdaigh as coir an chathair a dhó; ach go bhfuil an miscreant impious, a taitneamh as dúnmharuithe agus búistéireacht, agus a cheilt a villanies le bréaga, ceaptha chun, nó in áirithe go dtí, a chuid ama cuí. 7 Agus mar a n-íobairtí beatha gach duine shár-mhaith anois in ionad an duine sin is ughdar na haithrighe, mar sin íobarthar an t-é so ar son mhórán, agus caithfar é do dhó le teine in ionad an uile ní. 8 Céad agus tríocha dó teach, agus ceithre cearnóga iomlána nó oileán a dódh síos i sé lá: an seachtú deireadh leis an dó. Guím gach sonas oraibh. 9 Arna dhátú an cúigiú cuid d’fhéilirí Aibreáin, i gcomhchomhairle Frigius agus Bhascais. CAIBIDIL 13 Annæus Seneca chuig Beannacht Phóil. 1 Gach sonas duit, a Phóil is ionúin liom. 2 Is iomaí imleabhar a scríobh tú i stíl alegorical agus misteach, agus dá bhrí sin a leithéid de nithe agus gnó á dhéanamh duit, ní gá a chur ar aghaidh le haon reitrical bláth na cainte, ach amháin le roinnt áilleacht ceart. 3 Is cuimhin liom tú a rá go minic, go ndéanann go leor, trí dhul i bhfeidhm ar a leithéid de stíl, díobháil dá n-ábhar, agus go gcaillfidh siad forneart na n-ábhar a phléann siad. 4 Ach is é mo ghuí oraibhse a bheith á mheas agamsa, mar atá, meas a bheith agaibh ar an bhfíor-Laidin, agus briathra córa a roghnú, chun gur fearr a dhéanfá an mhuinín uasal atá ionat a bhainistiú. 5 Slán. Arna dhátú vth de ainmneacha Iúil, consail Leo agus Savinus. CAIBIDIL 14 Beannacht Phóil chuig Seneca. 1 Do ghéill do bhreithniú go mór ar na fionnachtana so, nár dheonaigh an Diadha ach do bheagán díobh. 2 Is dearbhtha liom mar sin go gcuirim an síol is treise in ithir thorthúil, ní ábhar ar bith, atá faoi réir éillithe, ach briathar buan Dé, a mhéadóidh agus a thabharfaidh toradh go síoraíocht. 3 An méid a bhain tú amach trí d'eagna, mairfidh sé gan mheath go brách. 4 Creid gur chóir daoibh piseog na nGiúdach agus na nGintleach a sheachaint. 5 Na nithe ar tháinig sibh chucu ar bhealach éigin, cuirigí in iúl go stuama don impire, dá chlann, agus dá chairde dílse; 6 Agus cé go mbreathnófar ar bhur ndearcthaí, agus nach dtuigfidh siad iad, toisc nach mbeidh aird ag an gcuid is mó acu ar bhur ndíospóireachtaí, ach ar uairibh sníofa Briathar Dé isteach iontu, déanfaidh siad ar ball fir nua iad, ag dréim le Dia. 7 Slán a Sheáin, is ionúin linn. Arna dhátú ar Fhéilirí Lúnasa, i gcomhchomhairle Leo agus Savinus.