Nehemiah CAIBIDIL 1 1 Briathra Nehemiah mac Hacaliah. Agus tharla i mí Chisleu, sa fhichiú bliain, agus mé i bpálás Shushan, 2 Tháinig Hanani, duine de mo dheartháireacha, é féin agus fir áirithe ó Iúdá; agus d’fhiafraigh mé díobh faoi na Giúdaigh a d’éalaigh, a bhí fágtha ón mbraighdeanas, agus faoi Iarúsailéim. 3 Agus dúirt siad liom, Tá an chuid eile den bhraighdeanas atá fágtha sa chúige i ngéarchéim agus i ngearán mór: tá balla Iarúsailéim briste síos freisin, agus a geataí dóite le tine. 4 Agus nuair a chuala mé na focail seo, shuigh mé síos agus ghuil mé, agus chaoin mé ar feadh laethanta áirithe, agus throscadh mé, agus ghuigh mé os comhair Dé na bhflaitheas, 5 Agus dúirt sé, Impím ort, a Thiarna Dia na bhflaitheas, an Dia mór agus uafásach, a choinníonn conradh agus trócaire dóibh siúd a ghráíonn é agus a chomhlíonann a aithne: 6 Bíodh do chluas aireach anois, agus bíodh do shúile oscailte, ionas go n-éistfidh tú le paidir do shearbhónta, a dhéanaim os do chomhair anois, de ló agus d’oíche, ar son chlann Iosrael do shearbhóntaí, agus admhaím peacaí chlann Iosrael, a pheacaíomar i d’aghaidh: pheacaigh mise agus teaghlach m’athar araon. 7 Rinneamar drochghníomh an-truaillithe i do choinne, agus níor choinnigh muid na haitheanta, ná na reachtanna, ná na breithiúnais, a d’ordaigh tú do do shearbhónta Maois. 8 Cuimhnigh, impím ort, an focal a d’ordaigh tú do do shearbhónta Maois, ag rá, Má sháraíonn sibh, scaipfidh mé sibh i measc na náisiún. 9 Ach má fhilleann sibh orm, agus má choinníonn sibh m’aitheanta, agus má dhéanann sibh iad; cé go raibh cuid agaibh teilgthe amach go dtí an chuid is faide den spéir, fós féin baileoidh mé iad as sin, agus tabharfaidh mé iad go dtí an áit a roghnaigh mé chun m’ainm a chur ann. 10 Seo iad do shearbhóntaí agus do mhuintir anois, a d’fhuascail tú le do chumhacht mhór agus le do láimh láidir. 11 A Thiarna, impím ort, lig do chluas a bheith aireach anois ar ghuí do shearbhónta, agus ar ghuí do shearbhónta, ar mian leo eagla a bheith orthu faoi d’ainm: agus rathaigh do shearbhónta inniu, impím ort, agus tabhair trócaire dó i bhfianaise an fhir seo. Óir ba mise cupánóir an rí. CAIBIDIL 2 1 Agus tharla i mí Nisan, sa fichiú bliain de réimeas Artaxerxes an rí, go raibh fíon os a chomhair; agus thóg mé an fíon agus thug mé don rí é. Ní raibh mé brónach ina láthair roimhe sin. 2 Dá bhrí sin dúirt an rí liom, Cén fáth a bhfuil do ghnúis brónach, agus gan tú tinn? Ní rud ar bith eile é seo ach brón croí. Ansin bhí eagla an domhain orm, 3 Agus dúirt sé leis an rí, Go maire an rí go deo! Cén fáth nach mbeadh brón orm nuair a bhíonn an chathair, áit a bhfuil uaigheanna m’athar, ina fásach, agus a geataí á ndó le tine? 4 Ansin dúirt an rí liom, “Cad atá á iarraidh agat?” Agus ghuigh mé chuig Dia na bhflaitheas.
5 Agus dúirt mé leis an rí, Dá mba thoil leis an rí é, agus dá bhfaigheadh do shearbhónta fabhar i do shúile, go gcuirfeá mé go Iúdá, go cathair uaigheanna m’athar, le go nathróinn í. 6 Agus dúirt an rí liom, (an bhanríon ina suí leis freisin,) “Cá fhad a mhairfidh do thuras? Agus cathain a fhillfidh tú?” Ba thoil leis an rí mé a chur amach; agus shocraigh mé am dó. 7 Dúirt mé leis an rí freisin, ‘Más maith leis an rí é, tabhair litreacha dom chuig na gobharnóirí thar an abhainn, ionas go dtabharfaidh siad anonn mé go dtí go dtiocfaidh mé go Iúdá; 8 Agus litir chuig Asaf, coimeádaí fhoraois an rí, á iarraidh orm adhmad a thabhairt dom le bíomaí a dhéanamh do gheataí an pháláis a bhain leis an teach, agus do bhalla na cathrach, agus don teach a rachaidh mé isteach ann. Agus dheonaigh an rí dom é, de réir láimh mhaith mo Dhé orm. 9 Ansin tháinig mé chuig na gobharnóirí thar an abhainn, agus thug mé litreacha an rí dóibh. Anois bhí ceannasaithe an airm agus marcshlua curtha ag an rí liom. 10 Nuair a chuala Sanballat an Horonach agus Tobiah an seirbhíseach, an tAmónach, é sin, chuir sé brón mór orthu gur tháinig fear chun leas chlann Iosrael a lorg. 11 Mar sin tháinig mé go Iarúsailéim, agus d’fhan mé ann ar feadh trí lá. 12 Agus d’éirigh mé san oíche, mise agus cúpla fear liom; níor inis mé d’aon duine cad a chuir mo Dhia i mo chroí le déanamh in Iarúsailéim: agus ní raibh aon ainmhí liom ach an t-ainmhí ar a raibh mé ag marcaíocht. 13 Agus chuaigh mé amach san oíche trí gheata an ghleanna, fiú os comhair thobar an dragain, agus go dtí calafort an aoiligh, agus d’fhéach mé ar bhallaí Iarúsailéim, a bhí briste síos, agus a geataí dóite le tine. 14 Ansin chuaigh mé ar aghaidh go geata an tobair, agus go linn an rí: ach ní raibh áit ar bith ann don bhéist a bhí faoi mo shuaimhneas le dul thart. 15 Ansin chuaigh mé suas san oíche ag an sruthán, agus d’fhéach mé ar an mballa, agus d’fhill mé ar ais, agus chuaigh mé isteach trí gheata an ghleanna, agus d’fhill mé ar an gcaoi sin. 16 Agus ní raibh a fhios ag na rialóirí cá ndeachaigh mé, ná cad a rinne mé; agus níor inis mé fós é do na Giúdaigh, ná do na sagairt, ná do na huaisle, ná do na rialóirí, ná don chuid eile a bhí ag déanamh na hoibre. 17 Ansin dúirt mé leo, “Feiceann sibh an cruachás atá orainn, mar atá Iarúsailéim ina fásach, agus a geataí dóite le tine; taraigí, agus tógfaimid balla Iarúsailéim, ionas nach mbeimid ina masla níos mó.” 18 Ansin d’inis mé dóibh faoi lámh mo Dé a bhí go maith orm; agus faoi bhriathra an rí a labhair sé liom. Agus dúirt siad, Éirímis suas agus tógfaimid. Mar sin neartaigh siad a lámha don dea-obair seo. 19 Ach nuair a chuala Sanballat an Horonach, agus Tobiah an seirbhíseach, an tAmónach, agus Gesem an tArabach é, rinne siad gáire fúinn, agus rinne siad neamhshuim dínn, agus dúirt siad, Cad é an rud seo atá á dhéanamh agaibh? An ndéanfaidh sibh ceannairc in aghaidh an rí? 20 Ansin d’fhreagair mé iad agus dúirt mé leo: “Dia na bhflaitheas, cuirfidh sé rath orainn; dá bhrí sin éireoidh muidne, a shearbhóntaí, agus tógfaimid.” Ach níl aon chuid ná ceart ná cuimhneachán agaibh in Iarúsailéim.