An Fear Faire Eazeciéil 3:17-21 17 A mhic an duine, chuir mé faireoir ort do theach Iosrael: éist leis an bhfocal ó mo bhéal, agus tabhair rabhadh dóibh uaimse. 18 Nuair a deirim leis an drochdhuine, Gheobhaidh tú bás go cinnte; agus mura dtugann tú rabhadh dó, agus mura labhraíonn tú chun an drochdhuine a chur ar an eolas óna bhealach mailíseach, chun a bheatha a shábháil; gheobhaidh an drochdhuine céanna bás ina chionta; ach éileoidh mé a chuid fola ar do láimh. 19 Ach má thugann tú rabhadh don drochdhuine, agus mura n-iompaíonn sé óna uilc, ná óna bhealach uilc, gheobhaidh sé bás ina chionta; ach tá tú féin tar éis d’anam a shaoradh. 20 Arís, nuair a chasann fíréan óna fhíréantacht, agus a dhéanann sé éagóir, agus go leagfaidh mé bacainn roimhe, gheobhaidh sé bás: toisc nár thug tú rabhadh dó, gheobhaidh sé bás ina pheaca, agus ní chuimhneofar ar a fhíréantacht a rinne sé; ach éileoidh mé a chuid fola ar do láimh. 21 Ach má thugann tú rabhadh don fhíréan, gan peaca a dhéanamh ar an bhfíréan, agus mura ndéanann sé peaca, mairfidh sé go cinnte, mar tugadh rabhadh dó; agus shaor tú d’anam freisin.
Eazeciéil 33:1-33 1 Tháinig focal an Tiarna chugam arís, ag rá, 2 A mhic an duine, labhair le clann do mhuintire agus abair leo: ‘Nuair a thabharfaidh mé an claíomh ar thír, má ghlacann muintir na tíre fear dá gcríocha agus má chuireann siad ina fhaireoir é, 3 Má fheiceann sé an claíomh ag teacht ar an tír, séideann sé an trumpa, agus tugann sé rabhadh don phobal; 4 Ansin cibé duine a chloiseann fuaim an trumpa, agus nach nglacann rabhadh; má thagann an claíomh, agus má thógann sé leis é, beidh a chuid fola ar a cheann féin. 5 Chuala sé fuaim an trumpa, agus níor ghlac sé rabhadh; beidh a fhuil air féin. Ach an té a ghlacann rabhadh, saorfaidh sé a anam.
1
6 Ach má fheiceann an faire an claíomh ag teacht, agus mura séideann sé an trumpa, agus mura dtugtar rabhadh don phobal; má thagann an claíomh, agus má thógann sé aon duine as a measc, tógtar ar shiúl é ina chionta; ach éileoidh mé a chuid fola ar láimh an fhaire. 7 Mar sin, a mhic an duine, chuir mé faireoir thú do theach Iosrael; dá bhrí sin, cloisfidh tú an focal ó mo bhéal, agus tabharfaidh tú rabhadh dóibh uaimse. 8 Nuair a deirim leis an drochdhuine, ‘A dhrochdhuine, gheobhaidh tú bás go cinnte’; mura labhraíonn tú chun an drochdhuine a rabhadh óna shlí, gheobhaidh an drochdhuine sin bás ina chionta; ach éileoidh mé a chuid fola ar do láimh. 9 Gidheadh, má thugann tú rabhadh don drochdhuine faoina shlí chun go bhfillfidh sé uaidh; mura bhfillfidh sé óna shlí, gheobhaidh sé bás ina chionta; ach tá tú féin tar éis d’anam a shaoradh. 10 Dá bhrí sin, a mhic an duine, labhair le teach Iosrael; Mar seo a deir sibh, ag rá, Má tá ár gcionta agus ár bpeacaí orainn, agus má táimid ag meath iontu, conas a mhairfimid ansin? 11 Abair leo, Dar beo mé, a deir an Tiarna Dia, níl aon taithneamh agam i mbás an drochdhuine; ach go bhfillfeadh an drochdhuine óna shlí agus go mairfeadh sé: fillígí, fillígí ó bhur ndrochbhealaí; óir cén fáth a bhfaighidh sibh bás, a theach Iosrael? 12 Dá bhrí sin, a mhic an duine, abair le clann do mhuintire, Ní shaorfaidh fíréantacht an fhíréan é i lá a chionta: maidir le haingil an uilc, ní thitfidh sé dá bharr an lá a chasfaidh sé óna aingil; agus ní bheidh an fíréan in ann maireachtáil dá fhíréantacht an lá a pheacóidh sé. 13 Nuair a deirim leis an bhfíréan go mairfidh sé go cinnte; má chuireann sé a mhuinín ina fhíréantacht féin, agus má dhéanann sé éagóir, ní chuimhneofar ar a chuid fíréantachta go léir; ach as an éagóir a rinne sé, gheobhaidh sé bás dá bharr. 14 Arís, nuair a deirim leis an drochdhuine, Gheobhaidh tú bás go cinnte; má iompaíonn sé óna pheaca, agus má dhéanann sé an rud atá dleathach agus ceart; 15 Má thugann an drochdhuine an geall ar ais, má thugann sé ar ais an rud a ghoid sé, má shiúlann sé i reachtanna na beatha, gan aon éagóir a dhéanamh; mairfidh sé go cinnte, ní bhfaighidh sé bás. 16 Ní luafar aon cheann dá pheacaí a rinne sé dó: rinne sé an rud atá dleathach agus ceart; mairfidh sé go cinnte. 17 Ach deir clann do mhuintire, Níl slí an Tiarna cothrom; ach maidir leosan, níl a slí cothrom. 18 Nuair a chasann an fíréan óna fhíréantacht, agus a dhéanann sé éagóir, gheobhaidh sé bás dá bharr. 19 Ach má iompaíonn an drochdhuine óna uilc, agus má dhéanann sé an rud atá dleathach agus ceart, mairfidh sé dá bharr. 20 Ach deir sibh, ‘Níl slí an Tiarna cothrom.’ A theach Iosrael, tabharfaidh mé breithiúnas oraibh, gach duine de réir a shlí féin. 21 Agus tharla sa dara bliain déag dár mbraighdeanas, sa deichiú mí, ar an gcúigiú lá den mhí, gur tháinig duine a d’éalaigh as Iarúsailéim chugam, ag rá, Tá an chathair buailte. 22 Bhí lámh an Tiarna orm tráthnóna, sular tháinig an té a d’éalaigh; agus d’oscail sé mo bhéal, go dtí gur tháinig sé chugam ar maidin; agus osclaíodh mo bhéal, agus ní raibh mé balbh níos mó. 23 Ansin tháinig focal an Tiarna chugam, ag rá, 24 A mhic an duine, deir siadsan a chónaíonn i bhfásaigh thír Iosrael, ‘Ba aon duine amháin é Abrahám, agus fuair sé an talamh mar oidhreacht, ach is líonmhar sinn; tugadh an talamh dúinn mar oidhreacht.’ 25 Dá bhrí sin, abair leo, Mar seo a deir an Tiarna Dia: Itheann sibh leis an fhuil, agus tógann sibh bhur súile suas i dtreo bhur n-íodal, agus doirteann sibh fuil: agus an sealbhóidh sibh an talamh? 26 Seasann sibh ar bhur gclaíomh, déanann sibh gráine, agus truaillíonn gach duine agaibh bean a chomharsan: agus an sealbhóidh sibh an talamh? 27 Abair leo mar seo, Mar seo a deir an Tiarna Dia: Dar mo bheo, cinnte titfidh siad siúd atá sna fásaigh leis an gclaíomh, agus an té atá sa réimse oscailte tabharfaidh mé do na beithígh le n-ithe, agus gheobhaidh siad siúd atá sna dúnta agus sna huaimheanna bás den phlá. 28 Óir cuirfidh mé an talamh ina fhásach agus ina fhásach, agus scoirfidh a neart mór; agus beidh sléibhte Iosrael ina bhfásach, gan aon duine ag dul tríd.
2
29 Ansin beidh a fhios acu gurb mise an Tiarna, nuair a chuirfidh mé an talamh ina fhásach de bharr a n-uile ghráin a rinne siad. 30 Agus a mhic an duine, tá clann do mhuintire fós ag caint i do choinne ag na ballaí agus i ndoirse na dtithe, agus ag labhairt lena chéile, gach duine lena dheartháir, ag rá, Tar, impím oraibh, agus éist leis an bhfocal a thagann amach ón Tiarna. 31 Agus tagann siad chugat mar a thagann an pobal, agus suíonn siad os do chomhair mar mo phobal, agus éisteann siad le do bhriathra, ach ní dhéanfaidh siad iad: óir léiríonn siad go leor grá lena mbéal, ach leanann a gcroí a sannt. 32 Agus féach, is cosúil le hamhrán an-álainn thú dóibh ó dhuine a bhfuil guth taitneamhach aige agus atá in ann seinm go maith ar uirlis cheoil: óir cloiseann siad do bhriathra, ach ní dhéanann siad iad. 33 Agus nuair a thiocfaidh sé seo i gcrích, (féach, tiocfaidh sé,) ansin beidh a fhios acu go raibh fáidh ina measc.
Ról an Fhaireora Lonnaithe ar Bhalla: Cosúil le garda ársa ar thúr faire a fheiceann namhaid agus a shéideann trumpa, glaodh ar Eazeciéil chun contúirt spioradálta a fheiceáil agus an t-aláram a bhualadh. An Rabhadh a Sheachadadh: B’éigean dó a rá leis na drochdhaoine casadh óna mbealaí peacacha.
Prionsabal na Cuntasachta Má thugann an fear faire rabhadh: Má thug Eazeciéil an rabhadh agus má dhiúltaigh na daoine éisteacht, bhí na daoine freagrach as a scriosadh féin. Mura n-éiríonn leis an bhfaire: Mura n-éiríonn le hEazeciéil an t-aláram a bhualadh, chuir Dia Eazeciéil freagrach go pearsanta as na beatha a cailleadh.
Miondealú Véarsa ar Véarsa ar Eazeciéil 33 Cuid 1: Dualgas an Fhaireora (Véarsaí 1–9) Úsáideann an chuid seo íomhánna beoga de gharda míleata chun freagrachtaí spioradálta Eazeciéil a shainiú. Véarsaí 1–3: An Cás. Déanann Dia cur síos ar chleachtas caighdeánach ársa: nuair a bhíonn cathair faoi bhagairt ionraidh, roghnaíonn na saoránaigh fear le seasamh ar an mballa. Is é an t-aon chúram atá air ná faire amach don chlaíomh (an namhaid) agus an trumpa a shéideadh chun rabhadh a thabhairt do na daoine. Véarsaí 4–5: Freagracht an Phobail. Má sheinneann an trumpa agus má dhéanann duine éigin neamhaird air, is iad féin atá i gcion ar a mbás. Chuala siad an rabhadh agus roghnaigh siad neamhghníomhaíocht. Os a choinne sin, sábhálann siad siúd a ghlacann rabhadh a saol. Véarsa 6: Teip an Fhaireora. Má fheiceann an faireoir an namhaid ag teacht ach mura séideann sé an trumpa , tógtar na saoránaigh ar shiúl fós mar gheall ar a bpeacaí, ach coinníonn Dia an faireoir cuntasach as a gcuid fola. Véarsaí 7–9: An Feidhm Spioradálta. Ainmníonn Dia Eazeciéil go sainráite mar fhear faire theach Iosrael . Caithfidh Eazeciéil an focal a chloisteáil ó bhéal Dé agus rabhadh a thabhairt do na daoine. 3
Má fhógraíonn Dia breithiúnas ar na drochdhaoine agus má fhanann Eazeciéil ina thost, faigheann an drochdhuine bás, ach meastar Eazeciéil ciontach. Má thugann Eazeciéil rabhadh dóibh agus má dhéanann siad neamhaird air, glantar Eazeciéil ó gach ciontacht. Cuid 2: Cuntasacht Aonair agus Grásta (Véarsaí 10–20) Pléann an chuid seo éadóchas na nIosraeilíteach ar deoraíocht agus leagann sí amach fíor-mhian Dé don chine daonna. Véarsa 10: Éadóchas na nDaoine. Mothaíonn na deoraithe go bhfuil a gcuid peacaí ag cur ualach orthu, ag fiafraí díobh, "conas ba chóir dúinn maireachtáil ansin?" Creideann siad go bhfuil a mbreithiúnas greanta i gcloch agus nach bhfuil aon éalú ann. Véarsa 11: Croí Dé. Seo ceann de na véarsaí is cáiliúla in Eazeciéil. Dearbhaíonn Dia, "Níl aon taitneamh agam i mbás an uilc; ach go bhfillfeadh an t-olc óna shlí agus go mairfeadh sé : " Eisíonn sé achainí phaiseanta: "filtigh, filtigh ó do bhealaí olca; óir cén fáth a bhfaighidh sibh bás, a theach Iosrael?" Véarsaí 12–16: Dinimic na Fíréantachta. Míníonn Dia nach ráthaíonn gníomhartha san am atá thart stádas amach anseo. Mura bhfuil muinín ag duine a bhfuil fíréantacht stairiúil aige as a ndea-ghníomhartha san am atá thart, ní shábhálfaidh a fhíréantacht san am atá thart iad. Má dhéanann duine a bhfuil droch-chion air ó thaobh na staire de aithrí, má thugann sé/sí maoin ghoidte ar ais, agus má shiúlann sé/sí i bhforálacha Dé, déantar dearmad ar a bpeacaí san am atá thart. Mairfidh siad go cinnte. Véarsaí 17–20: Cóir Dé. Gearánann na hIosraeilítigh nach bhfuil "slí an Tiarna cothrom " : freagraíonn Dia gurb iad a mbealaí féin atá éagórach. Athdhearbhaíonn sé go ndéanfaidh sé breithiúnas ar gach duine aonair de réir a iompair féin, ag béimniú freagrachta pearsanta thar chiontacht chorparáideach. Cuid 3: Titim Iarúsailéim Deimhnithe (Véarsaí 21–22) Is cor mór i ministéireacht Eazeciéil an chuid ghearr seo den scéal. Véarsa 21: Tagann an Nuacht. Sa 12ú bliain den deoraíocht, tagann marthanóir ó Iarúsailéim agus tugann sé an scéal tragóideach: "Tá an chathair buailte. " Comhlíonann sé seo gach a raibh Eazeciéil ag tuar le blianta. Véarsa 22: Osclaíodh Béal Eazeciéil. An tráthnóna sular tháinig an marthanóir, bhí lámh Dé ar Eazeciéil agus d’oscail sé a bhéal. Go dtí an pointe seo, bhí Eazeciéil buailte go " balbh " go osnádúrtha, agus ní raibh sé in ann labhairt ach amháin nuair a thug Dia tairngreacht dhíreach dó (Eazeciéil 3:26-27). Ón nóiméad seo ar aghaidh, tá a chaint athchóirithe go hiomlán. Cuid 4: Breithiúnas orthu siúd atá fágtha sa tír (Véarsaí 23–29) Pléann Dia le meabhlaireacht na nGiúdach a d’éirigh leo fanacht i dtír scriosta Iosrael. Véarsaí 24–26: Uabhar na bhFuíoll. Tá na daoine atá fágtha sna fothracha ag éileamh úinéireacht na talún. Áitíonn siad, dá mba fhear amháin a bhí in Abrahám agus gur oidhreacht a bhí aige an talamh, go bhfuil ceart níos mó acu féin - cosúil le go leor daoine - air. Freagraíonn Dia trína bpeacaí leanúnacha a léiriú: feoil a ithe le fuil, íoladhradh, agus fuil a dhoirteadh. Fiafraíonn sé, "an sealbhóidh sibh an talamh?"
4
Véarsaí 27–29: Léirscrios Iomlán. Geallann Dia go bhfaighidh siad siúd atá i bhfolach sna fothracha, sna huaimheanna agus sna páirceanna oscailte bás leis an gclaíomh, le hainmhithe fiáine agus le plá. Déanfar fásach iomlán den talamh chun a n-uabhar a bhriseadh. Cuid 5: An Guais a bhaineann le hÉisteacht Éadomhain (Véarsaí 30–33) Críochnaíonn an chaibidil le rabhadh d’Eazeciéil faoina cháil i measc na ndeoraithe. Véarsaí 30–32: Siamsaíocht vs. Umhlaíocht. Tugann Dia rabhadh d'Eazeciéil go labhraíonn na daoine faoi taobh thiar dá dhroim agus go dtugann siad cuireadh dá chéile "Taraigí, impím oraibh, agus éist leis an bhfocal a thagann amach ón Tiarna." Mar sin féin, déanann siad cóireáil ar Eazeciéil mar amhránaí amhrán grá le guth álainn . Is breá leo éisteacht lena chuid focal mar shiamsaíocht, ach níl aon rún acu iad a chur i bhfeidhm mar go bhfuil a gcroíthe santach. Véarsa 33: An Cruthúnas Deiridh. Deir Dia nuair a thiocfaidh gach a thuar Eazeciéil i gcrích faoi dheireadh, go dtuigfidh na héisteoirí éadoimhne seo rómhall go raibh "fáidh ina measc".
Feidhmiú Choincheap an Fhaireora sa Tiomna Nua Aistríonn an Tiomna Nua ról an fhaireora ó fháidh aonair san Sean-Tiomna go hairí Críostaí, ceannairí eaglaise, agus creidmhigh ag roinnt an tSoiscéil. 1. Cuntasacht Aireachta (Sagairt agus Ceannairí) Sa Tiomna Nua, déantar cur síos ar cheannairí eaglaise mar fhaireadóirí spioradálta a gcaithfidh cuntas a thabhairt do Dhia as na n-anamacha atá faoina gcúram. Eabhraigh 13:17: "Umhlaigí do na rialóirí agaibh, agus géilligí daoibh féin: óir bíonn siad ag faire ar bhur n-anamacha , mar iad siúd a chaithfidh cuntas a thabhairt..." Feidhmiú: Tá oibleagáid dhian ar shagairt an fhírinne iomlán a shearmonú—lena n-áirítear rabhaidh faoi pheaca agus breithiúnas—seachas teachtaireachtaí taitneamhacha amháin, rud a léiríonn cuntasacht Eazeciéil. 2. Cosaint "Lámha Glana" Phóil D'úsáid an tAspal Pól teanga Eazeciéil go sainráite chun cur síos a dhéanamh ar a chuid oibre misinéireachta. Agus é ag scaradh le seanóirí Eifeasas, dúirt sé: Gníomhartha 20:26–27: "Dá bhrí sin, glacaim libh mar fhianaise inniu, go bhfuilim glan ó fhuil gach duine . Óir níor sheachain mé comhairle Dé uile a fhógairt daoibh." Feidhmiú: Bhí a fhios ag Pól, toisc gur shearmonaigh sé an Soiscéal go dílis agus gur thug sé rabhadh do gach duine a casadh air, gur éirigh leis "a anam a shaoradh" i stíl Eazeciéil 33:9. 3. An Glaoch chun Airdeall Spioradálta (Gach Creidmheach) Úsáideann Íosa agus na hAspail an focal Gréigise a aistrítear go minic mar "faire" nó "bí airdeallach" ( gregoreo ) go minic, rud a leathnaíonn meon an fhaireora chuig gach Críostaí. Marcas 13:37 (ordú Íosa): " Agus an rud a deirim libh, deirim le cách, Déanaigí faire . " 1 Peadar 5:8: "Bígí measartha, bígí airdeallach ; óir siúlann bhur namhaid an diabhal thart mar leon beirteach, ag lorg cé a d'fhéadfadh sé a shlugadh."
5
Feidhmiú: Tugtar cuireadh do chreidmhigh an Tiomna Nua bheith ina bhfaireadóirí ar a saol féin, ar a dteaghlaigh agus ar a bpobail—ag fanacht airdeallach ar mheabhlaireacht spioradálta agus ar an dara teacht Chríost.
6