Parabal an tSíoltóra Maitiú 13:1-23 1 An lá céanna chuaigh Íosa amach as an teach agus shuigh sé cois farraige. 2 Agus bhailigh sluaite móra chuige, ionas gur chuaigh sé isteach i mbád agus gur shuigh sé; agus sheas an slua ar fad ar an gcladach. 3 Agus labhair sé go leor rudaí leo i bparabail, ag rá, Féach, chuaigh síoladóir amach chun cur; 4 Agus nuair a chuir sé síol, thit cuid den shíol cois bóthair, agus tháinig na héin agus d’ith siad suas iad: 5 Thit cuid acu ar áiteanna clochacha, áit nach raibh mórán cré acu: agus láithreach d’fhás siad suas, mar nach raibh doimhneacht cré acu: 6 Agus nuair a éirigh an ghrian, dhóigh siad; agus toisc nach raibh fréamh acu, chreoigh siad. 7 Agus thit cuid acu i measc na ndealga; agus d’fhás na dealga suas, agus phlúch siad iad: 8 Ach thit cuid eile i dtalamh maith, agus thug sé toradh uaidh, cuid céad oiread, cuid seasca oiread, cuid tríocha oiread. 9 An té a bhfuil cluasa aige le héisteacht, éisteadh sé. 10 Agus tháinig na deisceabail chuige agus dúirt siad leis, “Cén fáth a labhraíonn tú leo i bparabail?” 11 D’fhreagair sé agus dúirt sé leo, Mar gur tugadh daoibhse rúndiamhra ríocht na bhflaitheas a fhios a bheith agaibh, ach ní thugtar dóibhsean é. 12 Óir cibé duine a bhfuil aige, tabharfar dó, agus beidh níos mó aige: ach cibé duine nach bhfuil aige, tógfar uaidh fiú a bhfuil aige. 13 Dá bhrí sin labhraím leo i bparabail, óir ní fheiceann siad agus ní chloiseann siad, agus ní thuigfidh siad. 14 Agus iontu sin comhlíontar tairngreacht Esaias, a deir, Trí éisteacht cloisfidh sibh, agus ní thuigfidh sibh; agus trí fheiceáil feicfidh sibh, agus ní thabharfaidh sibh faoi deara: 15 Óir tá croí an phobail seo gránna, agus tá a gcluasa mall le héisteacht, agus tá a súile dúnta acu; ar eagla go bhfeicfidís lena súile tráth ar bith, agus go gcloisfidís lena gcluasa, agus go dtuigfidís lena gcroí, agus go n-iompódh siad, agus go leigheasfainn iad. 16 Ach is beannaithe bhur súile, óir feiceann siad: agus bhur gcluasa, óir cloiseann siad.
1
17 Óir deirim libh go fírinneach, gur mhian le go leor fáithe agus fíréan na rudaí a fheiceann sibhse a fheiceáil, agus nár chonaic siad iad; agus na rudaí a chloiseann sibhse a chloisteáil, agus nár chuala siad iad. 18 Éistibh, dá bhrí sin, le parabal an tsíoltóra. 19 Nuair a chloiseann aon duine focal na ríochta agus nach dtuigeann sé é, tagann an drochdhuine agus tógann sé leis an méid a cuireadh ina chroí. Is é seo an té a fuair síol cois bóthair. 20 Ach an té a fuair an síol i gclocha, is é sin an té a chloiseann an focal, agus a ghlacann é láithreach le lúcháir; 21 Ach níl fréamh aige ann féin, ach maireann sé go ceann tamaill: óir nuair a bhíonn trioblóid nó géarleanúint ann de bharr an bhriathair, bíonn oilbheum air de réir a chéile. 22 An té a fuair síol i measc na ndealg, is é sin an té a chloiseann an focal; agus bíonn cúram an tsaoil seo agus meabhlaireacht an tsaibhris ag tachtadh an bhriathair, agus ní bhíonn toradh air. 23 Ach an té a fuair síol sa talamh maith, is é sin an té a chloiseann an focal agus a thuigeann é; a thugann toradh freisin, agus a thugann amach, cuid céad oiread, cuid seasca oiread, cuid tríocha oiread.
Marcas 4:1-20 1 Agus thosaigh sé arís ag múineadh cois farraige: agus bhailigh slua mór chuige, ionas gur chuaigh sé ar bord loinge, agus gur shuigh sé ar an bhfarraige; agus bhí an slua uile cois farraige ar an tír. 2 Agus mhúin sé go leor rudaí dóibh trí pharabail, agus dúirt sé leo ina theagasc, 3 Éist; Féach, chuaigh síoladóir amach chun cur: 4 Agus tharla, agus é ag cur síolta, gur thit cuid de cois an bhóthair, agus tháinig éanlaith an aeir agus d’ith siad suas é. 5 Agus thit cuid eile ar thalamh clochach, áit nach raibh mórán cré ann; agus d’fhás sé suas láithreach, mar nach raibh doimhneacht cré ann: 6 Ach nuair a éirigh an ghrian, dhóigh sé; agus toisc nach raibh fréamh aige, chreoigh sé. 7 Agus thit cuid i measc na ndealg, agus d’fhás na dealga suas, agus phlúch siad é, agus níor thug sé toradh ar bith. 8 Agus thit cuid eile ar thalamh maith, agus thug sé toradh uaidh, ag fás agus ag fás; agus thug sé tríocha cuid, seasca cuid, agus céad cuid. 9 Agus dúirt sé leo, An té a bhfuil cluasa aige le héisteacht, éisteadh sé. 10 Agus nuair a bhí sé ina aonar, d’fhiafraigh an dream a bhí timpeall air in éineacht leis an dáréag an parabal de. 11 Agus dúirt sé leo, “ Tugadh daoibhse rúndiamhair ríocht Dé a thuiscint; ach dóibh siúd atá lasmuigh, déantar na rudaí seo uile i bparabail: 12 Ionnus go bhfeicfidís agus nach dtuigfidís; agus ag éisteacht go gcloisfidís agus nach dtuigfidís; ar eagla go n-iompódh siad tráth ar bith agus go maithfí a bpeacaí dóibh. 13 Agus dúirt sé leo, Nach dtuigeann sibh an parabal seo? Agus conas mar sin a thuigfidh sibh na parabail uile? 14 Cuireann an síoladóir an focal. 15 Agus is iad seo iadsan cois an bhóthair, áit a gcuirtear an focal; ach nuair a chloiseann siad é, tagann Sátan láithreach, agus tógann sé an focal a cuireadh ina gcroí. 16 Agus is iad seo an dream céanna a chuirtear ar thalamh clochach; a ghlacann an focal láithreach le lúcháir nuair a chloiseann siad é; 17 Agus níl fréamh acu iontu féin, agus ní mhaireann siad ach ar feadh tamaill: ina dhiaidh sin, nuair a éiríonn trioblóid nó géarleanúint ar son an bhriathair, bíonn oilbheum orthu láithreach. 18 Agus is iad seo iad siúd a chuirtear i measc na ndealga; an dream a chloiseann an focal,
2
19 Agus bíonn imní an tsaoil seo, agus mealltacht an tsaibhris, agus mianta rudaí eile ag teacht isteach, ag tachtadh an bhriathair, agus ní bhíonn toradh air. 20 Agus is iad seo a chuirtear i dtalamh maith; an dream a chloiseann an focal, agus a ghlacann é, agus a thugann toradh uathu, cuid tríocha oiread, cuid seasca oiread, cuid céad oiread.
Lúcás 8:4-15 4 Agus nuair a bhí slua mór bailithe le chéile, agus iad ag teacht chuige as gach cathair, labhair sé i bparabal: 5 Chuaigh síoladóir amach chun a shíol a chur; agus agus é ag cur, thit cuid de cois an bhóthair; agus shaltraíodh síos é, agus d’ith éanlaith an aeir é. 6 Agus thit cuid ar charraig; agus a luaithe a d’fhás sé, chreoigh sé, mar nach raibh taise air. 7 Agus thit cuid i measc na ndealg; agus d’fhás na dealg suas leis, agus phlúch siad é. 8 Agus thit cuid eile ar thalamh maith, agus d’fhás sé suas, agus thug sé toradh céad oiread. Agus nuair a dúirt sé na rudaí seo, d’éigh sé, An té a bhfuil cluasa aige le héisteacht, éisteadh sé. 9 Agus d’fhiafraigh a dheisceabail de, ag rá, Cad é an parabal seo? 10 Agus dúirt sé, “ Tugadh daoibhse rúndiamhra ríocht Dé a thuiscint, ach do dhaoine eile i bparabail, ionas nach bhfeicfidís agus nach dtuigfidís agus iad ag éisteacht.” 11 Seo an parabal: Is é an síol focal Dé. 12 Iadsan atá cois bóthair is iadsan a chloiseann; ansin tagann an diabhal agus bainfidh sé an focal as a gcroíthe, ar eagla go gcreidfidís agus go slánófaí iad. 13 Iadsan atá ar an gcarraig, is iadsan a ghlacann an focal le lúcháir nuair a chloiseann siad é; agus níl fréamh ag an dream seo, a chreideann ar feadh tamaill, agus in am na círéibe titeann siad uathu. 14 Agus an rud a thit i measc na ndealg, is iadsan a chloiseann an focal, agus a théann amach agus a bhíonn plúchta ag imní agus ag saibhreas agus ag pléisiúir an tsaoil seo, agus ní thugann siad toradh foirfe. 15 Ach an rud atá ar an talamh maith, is iadsan a chloiseann an focal i gcroí macánta agus maith, agus a choinníonn é, agus a thugann toradh uathu le foighne.
3