An Caora Chaillte, An Bonn Caillte, agus an Mac Strócaireach Lúcás 15:1-32 1 Ansin tháinig na poibleacánaigh agus na peacaigh uile i ngar dó le héisteacht leis. 2 Agus bhí na Fairisínigh agus na scríobhaithe ag cogarnaigh, ag rá, Glacann an fear seo le peacaigh, agus itheann sé leo. 3 Agus labhair sé an parabal seo leo, ag rá, 4 Cé acu fear agaibh a bhfuil céad caora aige, má chailleann sé ceann acu, nach bhfágfaidh an naoi nócha sa fhásach, agus nach dtéann sa tóir ar an gcaora atá caillte go dtí go bhfaighidh sé í? 5 Agus nuair a gheobhaidh sé é, leagann sé ar a ghuaillí é, agus é ag déanamh lúcháire. 6 Agus nuair a thagann sé abhaile, glaonn sé a chairde agus a chomharsana le chéile, ag rá leo, Déanaigí áthas liom; óir fuair mé mo chaora a bhí caillte. 7 Deirim libh, mar an gcéanna beidh áthas ar neamh faoi pheacach amháin a dhéanfaidh aithrí, níos mó ná faoi naoi bhfíréan is nócha nach bhfuil gá acu le haithrí. 8 Nó cén bhean a bhfuil deich bpíosa airgid aici, má chailleann sí píosa amháin, nach lasann coinneal, agus nach scuabann an teach, agus nach gcuardaíonn go dícheallach go dtí go bhfaighidh sí é? 9 Agus nuair a gheobhaidh sí é, glaonn sí a cairde agus a comharsana le chéile, ag rá, Déanaigí áthas liom; óir fuair mé an píosa a chaill mé. 10 Mar an gcéanna, a deirim libh, bíonn áthas i láthair aingeal Dé faoi pheacach amháin a dhéanann aithrí. 11 Agus dúirt sé, Bhí beirt mhac ag fear áirithe: 12 Agus dúirt an fear ab óige díobh lena athair, “A athair, tabhair dom an chuid den mhaoin a thiocfaidh orm.” Agus roinn sé a bheo orthu. 13 Agus gan mórán laethanta ina dhiaidh sin bhailigh an mac ab óige a chuid uile le chéile, agus thug sé a thuras go tír i bhfad i gcéin, agus chuir sé a mhaoin amú ann le saol rachmasach. 14 Agus nuair a bhí a chuid uile caite aige, tháinig gorta mór sa tír sin; agus thosaigh easpa air. 15 Agus chuaigh sé agus chuaigh sé i gcomhar le saoránach den tír sin; agus chuir seisean amach ina pháirceanna é ag beathú muc. 16 Agus ba mhian leis a bholg a líonadh leis na crotail a d’ith na muca, agus níor thug aon duine dó. 17 Agus nuair a tháinig sé chuige féin, dúirt sé, Cé mhéad fostaithe ag m’athair a bhfuil go leor aráin acu agus le spáráil, agus mise ag dul i léig leis an ocras!
1
18 Éirím agus rachaidh mé chuig m’athair, agus déarfaidh mé leis, A athair, pheacaigh mé in aghaidh na bhflaitheas agus i do láthair, 19 Agus ní fiú mé a thuilleadh a bheith ar mo ghairm mar do mhac: déan mé mar dhuine de do sheirbhísigh thuarastail. 20 Agus d’éirigh sé, agus tháinig sé chuig a athair. Ach nuair a bhí sé fós i bhfad uaidh, chonaic a athair é, agus ghabh sé trua dó, agus rith sé, agus thit sé ar a mhuineál, agus phóg sé é. 21 Agus dúirt an mac leis, A athair, pheacaigh mé in aghaidh neamh agus i do láthair, agus ní fiú mé a thuilleadh a bheith ar mo mhac. 22 Ach dúirt an t-athair lena shearbhóntaí, “Tabhair an gúna is fearr leat agus cuir air é, agus cuir fáinne ar a lámh agus bróga ar a chosa.” 23 Agus tabhair an lao ramhar anseo, agus maraigh é; agus ithfimid agus bímis lúcháireach. 24 Óir bhí mo mhac seo marbh, agus tá sé beo arís; bhí sé caillte, agus fuarthas é. Agus thosaigh siad ag déanamh lúcháire. 25 Bhí a mhac ba shine sa pháirc anois: agus nuair a tháinig sé agus a tháinig sé i ngar don teach, chuala sé ceol agus damhsa. 26 Agus ghlaoigh sé ar dhuine de na seirbhísigh, agus d’fhiafraigh sé de cad a chiallaigh na rudaí seo. 27 Agus dúirt sé leis, Tá do dheartháir tagtha; agus mharaigh d’athair an lao ramhar, mar gur fuair sé slán é. 28 Agus bhí fearg air agus ní rachadh sé isteach: dá bhrí sin tháinig a athair amach agus impigh sé air. 29 Agus d’fhreagair sé a athair, “Féach, táim ag fónamh duit le blianta fada, agus níor sháraigh mé d’ordú ar chor ar bith; agus níor thug tú meannán dom riamh le go mbeadh mé ag spraoi le mo chairde.” 30 Ach a luaithe a tháinig do mhac seo, a chaith do mhaoin le striapaigh, mharaigh tú an lao ramhar dó. 31 Agus dúirt sé leis, A mhic, bíonn tú liom i gcónaí, agus is leatsa gach a bhfuil agam. 32 Ba cheart dúinn lúcháir agus áthas a bheith againn: óir bhí do dheartháir seo marbh agus tá sé beo arís; agus cailleadh é agus fuarthas é.
2