Agus d'ól sé den fhíon, agus bhí sé ar meisce; agus nochtadh laistigh dá phuball é. Agus dhúisigh Noa óna fhíon, agus bhí a fhios aige cad a rinne a mhac ab óige air. Geineasas 9:21,24
nuair a deirim ribh, Buailigí Amnon; ansin marbh é, ná bíodh eagla ort: nár ordaigh mé duit? bí misniúil, agus bí cróga. 2 Samúéil 13:28
Agus chuaigh Lot suas as Soar, agus chomhnuigh sa sliabh, agus a bheirt iníon leis; óir bhí eagla air comhnuidhe a dhéanamh i Soar: agus do chomhnuigh sé i bpluais, é féin agus a bheirt inghean. Agus a dubhairt an céadghin ris an té a b'óg, Tá ár n-athair sean, agus ní'l duine ar an talamh do theacht isteach chugainn ar nós na talmhan uile: Imthigh, cuirimís ar n-athair fíon d'ól, agus luighidh sinn leis. air, chun go gcaomhnaímid síol ár n-athar. Agus thug siad dá n-athair fíon a ól an oíche sin: agus chuaigh an céadghin isteach, agus luigh sé lena hathair; agus níor thuig sé nuair a luigh sí síos, ná nuair a d'éirigh sí. Agus ar an lá na mhárach, a dubhairt an céadghin ris an té ab óige, Féuch, luighim anocht le m'athair: tugaimid dó fíon a ól an oidhche seo freisin; agus téigh isteach, agus luigh leis, chun go gcaomhnaímid síol ár n-athar. Agus thug siad dá n-athair fíon a ól an oíche sin freisin: agus d'éirigh an duine ab óige, agus luigh leis; agus níor thuig sé nuair a luigh sí síos, ná nuair a d'éirigh sí. Geineasas 19:30-35
Chuir tú áthas i mo chroí, níos mó ná san am a mhéadaigh a narbhar agus a bhfíon. Leagfaidh mé síos araon faoi shíocháin agus chodlóidh mé: óir is tusa, a Thiarna, a dhéanann mé a chónaí go slán. Salm 4:7-8
Agus labhair an Tiarna le hÁrón, ag rá: “Ná hól fíon ná deoch láidir, tú féin ná do chlann mhac in éineacht leat, nuair a théann sibh isteach i bpailliún an phobail, ar eagla go bhfaighidh sibh bás: beidh sé ina reacht go brách ar feadh bhur nglúine. Agus go gcuirfidís deifir idir naofa agus ananaomh, agus idir neamhghlan agus glan; Agus go múinfidh sibh do chlann Iosrael na reachtanna go léir a labhair an Tiarna leo le láimh Mhaois. Léivític 10:8-11
Cé leis mairg? cé leis a bhfuil brón? cé atá ag maíomh? cé aige a bhí ag caoineadh? cé atá créachta gan chúis? cé aige a bhfuil deargadh na súl? Siad fanann fada ag an bhfíon; iadsan a théann a lorg fíona measctha. Ná féach ar an bhfíon nuair a bheidh sé dearg, nuair a thugann sé a dhath sa chupán, nuair a ghluaiseann sé é féin i gceart. Faoi dheireadh biteann sé mar nathair, agus giolcacha mar nathair. Breathnóidh do shúile ar mhná aisteacha, agus labhróidh do chroí rudaí claon. Seadh, beidh tú mar an té a luíonn i lár na farraige, nó mar an té a luíonn ar bharr crann. Bhuaileadar mé, deir tusa, agus ní raibh mé tinn; bhuaileadar mé, agus níor bhraith mé é: cathain a dhúiseoidh mé? Lorgóidh mé arís é. Seanfhocal 23:29-35
Agus labhair an Tiarna le Maois, ag rá, Labhair le clann Iosrael, agus abair leo, Nuair a scarfaidh fear nó bean iad féin chun bóta Nasaraigh a bhóta, iad féin a scaradh don Tiarna: Scarfaidh sé é féin ó fhíon agus deoch láidir, agus ní ólfaidh sé aon fhínéagar fíona, ná fínéagar dí láidir, ná ní ólfaidh sé aon licéar fíonchaor, ná ní itheann sé fíonchaora tais, nó triomaithe. I rith a scartha go léir ní íosfaidh sé aon ní a dhéanfar den chrann fíniúna, ó na heithne go dtí an chros. Uimhreacha 6:1-4 Ach a dubhairt seision liom, Féuch, ginidh tú, agus beiridh mac; agus anois ná hól fíon ná deoch láidir, agus ná hith aon ní neamhghlan: óir beidh an leanbh ina Nazarat do Dhia ón mbroinn go lá a bháis. Breithiúna 13:7 Agus nuair a lean sí ag guí os comhair an Tiarna, mharcáil Éilí a béal. Anois a Hannah, labhair sí ina croí; níor ghluais ach a liopaí, ach níor chualathas a glór: dá bhrí sin shíl Eli go raibh sí ar meisce. Agus a dubhairt Eilí riú, Cá fhad a bheidh tú ar meisce? cuir do fhíon uait. Agus d’fhreagair Hanáí agus dúirt: Ní hea, a thiarna, bean le spiorad bróin mé: níor ól mé fíon ná deoch láidir, ach dhoirt mé m’anam os comhair an Tiarna. 1 Samúéil 1:12-15 Agus tháinig Abigail go Nabal; agus, féuch, do thionóil sé féasta ina theach, mar fhéile rí; agus do bhí croidhe Nabal suilt istigh ann, óir do bhí sé an-mheisceach: uime sin níor innis sí aon ní dó, ní ba lú ná ní ba mhó, go soillse na maidne. Ach ar maidin, nuair a d’imigh an fíon as Nabal, agus a d’inis a bhean na nithe seo dó, fuair a chroí bás laistigh de, agus d’éirigh sé mar chloch. Agus timpeall deich lá ina dhiaidh sin, bhuail an Tiarna Nabal, go bhfuair sé bás. 1 Samúéil 25:36-38 Agus d'órduigh Absalom dá sheirbhísigh é, ag rádh, Margaibh anois nuair a bhíonn croidhe Amnóin aoibhinn le fíon, agus
Ná téigh isteach ar chonair na n-aingidh, agus ná téigh ar shlí na n-olc. Seachain é, ná gabh thairis, cas uaidh, agus imigh leat. Óir ní chodlóidh siad, ach amháin go ndearna siad olc; agus tógtar a gcodladh uatha, muna dtuitfid cuid díobh. Óir itheann siad arán na héigse, agus ólann siad fíon an fhoréigin. Seanfhocal 4:14-17 Fíon magadh, tá deoch laidir ag feithimh: agus gidh bé neach a mhealltar leis ní bhíonn sé glic. Seanfhocal 20:1 An té a bheir grásta, beidh sé ina dhuine bocht: an té a ghrádh fíon agus ola, ní bheidh sé saibhir. Seanfhocal 21:17
Ní ar ríthe, a Lemuel, ní ar ríthe fíon a ól; ná do phrionsaí deoch láidir: Ar eagla go n-ólfaidh siad, agus go ndéanfaidh siad dearmad ar an dlí, agus go gcloífidh siad breithiúnas aon duine de na daoine atá buailte. Tabhair deoch láidir don té atá réidh le bás a fháil, agus fíon dóibh siúd atá lán de chroí. Ól sé, agus dearmad a dhéanamh ar a bhochtanas, agus ná cuimhnigh ar a ainnise. Seanfhocal 31:4-7 Is mairg dóibh siúd a éiríonn go moch ar maidin, go leanfaidís deoch láidir; a leanann go dtí an oíche, go bhfíon inflame iad! Agus tá an chláirseach, agus an viól, an táibín, agus an phíb, agus an fíon, ina bhféilte: ach ní thugann siad aird ar obair an Tiarna, agus ní mheasann siad oibriú a lámha. Íseáia 5:11-12 Mairg dóibh adeir olc maith, agus maith olc; a chuir dorchadas don tsolais, agus solas don dorchadas; a chuir searbh le haghaidh milis, agus milis le haghaidh searbh! Is mairg dóibh siúd atá críonna ina súile féin, agus stuama ina radharc féin! Is mairg do na daoine cumhachtach fíon a ól, agus fir nirt chun deoch láidir a mheascadh: A thugann údar luach saothair don olc, agus a thógann ceartas an fhíréin uaidh! Íseáia 5:20-23 Is mairg do choróin an mhórtais, a dhreamanna Ephraim, a bhfuil a n-áilleacht glórmhar ina bláth réitithe, atá ar cheann gleannta ramhar na ndaoine atá sáraithe le fíon! Ach tá earráid déanta acu freisin trí fhíon, agus trí dheoch láidir as an mbealach; tá an sagart agus an fáidh tar éis dul amú trí dheoch láidir, tá siad slugtha le fíon, tá siad as an mbealach trí dheoch láidir; earráid siad i bhfís, tuislithe sa bhreithiúnas. Íseáia 28:1,7
Comhlíontar briathra Iónádáb mac Recháib, gur ordaigh sé dá chlann mhac gan fíon a ól; óir ní ólann siad aon cheann go dtí an lá seo, ach géilleann siad ordú a n-athar: dá ainneoin sin labhair mé ribh, ag éirí go luath agus ag labhairt; ach níor éist sibh liom. Irimia 35:14 Ní ólfaidh aon sagart fíon ach an oiread, nuair a rachaidh siad isteach sa chúirt istigh. Eseciel 44:21 Ach bheartaigh Daniel ina chroí gan é féin a thruailliú leis an gcuid d’fheoil an rí, ná leis an bhfíon a d’ól sé: uime sin d’iarr sé ar phrionsa na n-eolach gan é a thruailliú. Daniel 1:8 Óir íosfaidh siad, agus ní bheidh a ndóthain acu: déanfaidh siad striapachas, agus ní mhéadóidh siad: mar gur scoir siad d'aire a thabhairt don Tiarna. Tógann striapachas agus fíon agus fíon nua an croí amach. Hóisé 4:10-11 Ach a dubhairt an t-aingeal ris, Ná bíodh eagla ort, a Zacharias: óir éisteadh do ghuí; agus beiridh do bhean Elisabet mac dhuit, agus Eoin a thabhairt mar ainm air. Agus beidh áthas agus áthas ort; agus beidh go leor lúcháir ar a bhreith. óir beidh sé mór i bhfianaise an Tiarna, agus ní ólfaidh sé fíon ná deoch láidir; agus líonfar é den Spiorad Naomh, eadhon ó bhroinn a mháthar. Agus fillfidh go leor de chlann Iosrael ar an Tiarna a nDia. Lúcás 1:13-16 Féach ansin go siúil go timpeallach, ní mar amaidí, ach mar ciallmhar, Fuascailt na haimsire, mar go bhfuil na laethanta olc. Ar an ábhar sin ná bígí neamhghlic, ach ag tuiscint cad é toil an Tiarna. Agus ná bí ar meisce le fíon, mar a bhfuil barraíocht; ach a líonadh leis an Spiorad; Labhairt oraibh féin le sailm, agus iomainn agus amhráin spioradálta, ag canadh agus ag déanamh tséis i bhur gcroí don Tiarna; Buíochas a thabhairt i gcónaí do gach ní do Dhia agus don Athair in ainm ár dTiarna Íosa Críost; Cuirigí sibh féin isteach ar a chéile ar eagla Dé. Eifisigh 5:15-21 Is fíor an rádh so, Más mian le duine oifig easpog, tá dea-obair d'iarraidh air. Caithfidh easpag a bheith gan locht ansin, fear céile aon mhnaoi, airdeallach, stuama, dea-iompair, fáilteachais, cumasach le teagasc; Ní thugtar d'fhíon, ní bhuailteoir, Ní sanntach lucre salach; ach foighneach, ní brawler, ní sanntach; Duine a rialaíonn a theach féin go maith, agus a chlann faoi réir gach domhantarraingthe; (Oir mur eol do dhuine a theach féin a rialú, cionnas a thabharfaidh sé aire d'eaglais Dé?) Ní úire é, ar eagla go dtógfar suas le mórtas go dtitfidh sé i gcáineadh an diabhail. Ina theannta sin caithfidh sé tuairisc mhaith a bheith aige orthu atá gan; ar eagla go dtitfeadh sé faoi mhasladh agus faoi ribe an diabhail. Mar an gcéadna ní foláir do na diaconaibh do bheith trom, gan teangadh dhó, gan tabhairt d'fhíon iomad, ní sanntach lucra salach; Rúndiamhair an chreidimh a shealbhú i coinsias íon. Agus go gcruthófar iad seo freisin ar dtús; ansin lig dóibh úsáid a bhaint as oifig deacon, á fháil gan milleán. Mar sin féin ní foláir dá mná céile a bheith uaigneach, nách clúmhilleadh, stuama, dílis i ngach ní. Bíodh na deacons ina bhfear céile d'aon mhnaoi, ag rialú a leanaí agus a dtithe féin go maith. Óir ceannaíonn an dream a bhain leas as oifig an deagáin dóibh féin céim mhaith, agus mór-dána sa chreideamh atá i gCríost Íosa. 1 Tiomóid 3:1-13 Óir ní mór easpag a bheith gan locht, mar mhaor Dé; ní féinthoil, ní luath feargach, ní thugtar fíon, ní bhuailteoir, ní thugtar do lucre salach; Ach leannán fáilteachais, leannán na bhfear maith, sámh, cóir, naofa, measúil; An briathar dílis do
ghabháil go daingean do réir mar do theagaisgeadh dó, ionnus go mbeidh sé in ann tré fhoiréigin fhónta na lucht ráidhte do thionnsgnadh agus do chur ina luí. Títeas 1:7-9 Ach abair na neithe adeirthear mar fhoghluim fhónta: Go mbeith na h-aosda sámh, uaigneach, measartha, slán sa chreideamh, i gcarthanacht, i bhfoighne. Mar an gcéadna na mná aosda, go mbeidís i n-iompar mar a n-éirgheann naomhthacht, nách cúisimh bhréige, nách tugadh d'fhíon iomad, oidí maithe; Go dteagascfaid siad na mná óga bheith stuama, a bhfear céile a ghrádh, a gclann a ghrádhú, A bheith discréideach, ceanúil, maoir sa bhaile, maith, géilliúil dá bhfear céile féin, 'S gan blasphem ar bhriathar Dé. Spreagann fir óga mar an gcéanna a bheith stuama. Títeas 2:1-6 Agus a dubhairt seision ríu, Cuir fios dhúinn bhur n-aigne i dtaobh na scríbhinní. Ansin thosaigh an chéad duine a labhair faoi neart an fhíona; Agus a dubhairt sé mar so, A dhaoine, cé chomh tréan is atá fíon! cuireann sé ar na fir go léir dul amú a ólann sé: Déanann sé aigne an rí agus an linbh gan athair a bheith ar fad; an trócaire agus an tsaoir, an duine bhocht agus an tsaibhir: Iompraíonn sé mar an gcéanna gach smaoineamh isteach i áthas agus áthas, ionnus nach cuimhin le duine bròn ná fiach: Agus déanann sé gach croí saibhir, ionas nach cuimhin le duine rí ná gobharnóir; agus déanann sé gach ní a labhairt le buanna: Agus nuair a bhíonn siad ina cupáin, dearmad siad a ngrá do chairde agus do bhráithre, agus beagán tar éis tarraingt amach claimhte: Ach nuair a bhíonn siad ón bhfíon, ní cuimhin leo a bhfuil acu déanta. A dhaoine, nach é an fíon is láidre, a chuireann i bhfeidhm mar sin a dhéanamh? Agus nuair a labhair sé amhlaidh, bhí sé ina shuaimhneas. 1 Eabhrais 3:17-24 Is olc an fíon, is olc an rí, is aingidh na mná, is olc clann na bhfear go léir, agus is olc iad sin go léir; agus níl aon fhírinne iontu; ina n-éagóireacht freisin básfar iad. 1 Eabhrais 4:37 Déan an ní sin don duine ar fuath leat: ná ól fíon chun tú a chur ar meisce: ná téigh ar meisce in éineacht leat ar do thuras. Tóibín 4:15 Ná suidh ar chor ar bith le mnaoi fir eile, ná suidh síos léi i d'airm, agus ná caith d'airgead léi ag an bhfíon; ar eagla go namharcann do chroí chuici, agus go dtitfidh tú chun scriosta trí do mhian. Eclesiasticus 9:9 Cuirfidh fíon agus mná ar dhaoine tuisceana titim as a chéile: agus an té a dhruideann le striapach, beidh sé mí-chiallach. Eclesiasticus 19:2 Ná tainig do chrógacht i bhfíon; óir do mhill fíon mórán. Cruthaíonn an foirnéis an imeall trí thumadh: is mar sin a fhíonann croíthe na n-uaibhreach trí mheisce. Is maith an fíon agus an bheatha do dhuine, má óltar go measartha é: cad é an bheatha mar sin don duine atá gan fíon? óir do rinneadh íad do dhéanamh aoibhinn ar dhaoine. Fíon ólta go tomhasach agus i n-aimsir bheir sé aoibhneas an chroidhe, agus aoibhneas na hintinne: Ach fíon a óltar le farasbarr déanann searbhas na hintinne, le braiteoireacht agus le congnamh. Méadaíonn an meisce fearg an amadáin go gciontaíonn sé: laghdaíonn sé neart, agus déanann sé créachtaí. Ná déan achmhasa do do chomharsa ag an bhfíon, agus ná déan díspeagadh air ina mhisneach: ná tabhair dó focail ghéarchúiseacha, agus ná brú air ag impí air ól. Eclesiasticus 31:25-31
Déanann fíon agus ceol gairdeachas an chroí: ach tá grá na heagna os cionn iad araon. Ecclesiasticus 40:20 Agus d’fhan Lot agus a bheirt iníon san uaimh, agus thug siad dá n-athair fíon a ól, agus luigh siad leis, óir ní raibh aon duine ar an talamh a d’fhéadfadh síl a thógáil uathu, óir cheap siad go raibh an talamh uile scriosta. Jasher 19:57 Ansan tugadar fíon dó agus d'ól sé agus d'éirigh sé ar meisce, agus chuireadar cailin álainn roimhe, agus rinne sé léi mar ba mhaith leis, óir ní raibh fhios aige cad a bhí ar siúl aige, mar d'ól sé go flúirseach fíona. Is mar sin a rinne clann Mhóáb ar Iosrael san áit sin i machaire Shitim, agus las fearg an Tiarna in aghaidh Iosrael mar gheall ar an ní sin, agus chuir sé plaigh ina measc, agus fuair sé bás de chlann Iosrael fiche. ceithre mhíle fear. Jasher 85:60-61 Mar sin, an uair a bheidh brón ag gabháil le paidir an duine, ní fhulaingeoidh sé dá n-iarratas dul suas glan go h-altóir Dé. Óir mar fhíon nuair a mheasctar é le fínéagar, níl an milseacht a bhí aige roimhe seo; agus mar sin de bhrón á mheascadh leis an Spiorad Naomh, ní fhulaingíonn sé paidir fir mar a bheadh amháin eile. An Dara Leabhar de Hermais 10:22 Agus níor ól mé fíon agus deoch láidir, agus níor tháinig feoil isteach i mo bhéal, agus níor ith mé bia taitneamhach; ach rinne mé caoineadh ar mo pheacaí, mar ba mhór é nach raibh ar Iosrael. Tiomna Reúbaen 1:10 Agus nuair a chonaic mé í ag doirteadh fíona, mar gheall ar mheisce an fhíona mealladh mé, agus ghlac mé í cé nár chomhairligh m'athair é. Dá bhrí sin ar meisce le fíon, níor aithin mé í; agus a áilleacht mheabhlaireachta dom, tríd an faisean a adorning. Tiomna Iúdá 2:18,24 Agus mhaisigh sé í le hór agus le péarlaí, agus thug sé di fíon a dhoirteadh amach dúinn ag an bhféile le háilleacht na mban. Agus chuaidh an fíon ar leataobh mo shúl, agus dhall pléisiúr mo chroidhe. Tiomna Iúdá 3:6-7 Agus anois, a pháistí, a deirim ribh, ná bí ar meisce le fíon; óir iompaíonn fíon an aigne ar shiúl ón bhfírinne, agus spreagann sé paisean an uaignis, agus cuireann sé earráid ar na súile. Óir bíonn fíon ag spiorad an striapachais mar mhinistir chun sásamh a thabhairt don intinn; óir cuireann an bheirt seo amach intinn an duine freisin. Óir má ólann duine fíon chun meisce, suaiteann sé an aigne le smaointe salacha go striapachas, agus teasaíonn sé an corp chun aontachta collaí; agus má bhíonn ócáid an uabhair i láthair, oibrigheann sé an peaca, agus ní bhíonn náire air. Sin é an fear gan bhréag, a pháistí; óir an té atá ar meisce, ní thugann sé urraim do dhuine ar bith. óir, féach, rinne sé dom dul amú freisin, ionnus nach raibh náire orm an t-iliomad a bhí sa chathair, sa mhéid gur chuaidh mé i leataobh go Tamar roimh shúilibh uile, agus gur dhein mé peaca mór, agus gur nocht mé cumhdach na cathrach. náire mo chlann. Tar éis dom fíon a ól níor thug mé urraim do ordú Dé, agus ghlac mé bean de Chanán mar mhnaoi. Óir is mór an rogha ón té a ólann fíon, a chlann; agus annsin atá discréid ag ól fíona, is ceadmhach do dhuine ól an fhaid a chaomhnuigheann sé modhúlacht. Ach má théann sé thar an teorainn seo ionnsaigheann spiorad na ceilge a aigne, agus cuireann sé ar an meisceach labhairt go salach, agus peaca a dhéanamh agus gan náire a bheith air, ach fiú amháin chun glóire ina náire, agus cuntas a thabhairt air féin go macánta. An té a dhéanann striapachas ní fios dó nuair a fhulaingíonn sé cailleadh, agus ní bhíonn náire air nuair a
chuirtear chun mímhuiníne é. Óir cé gur rí é agus go ndéanann sé striapachas, baintear as a ríogacht é trí bheith ina sclábhaí don striapachas, mar a d'fhulaing mise féin freisin. óir thug mé mo fhoireann, is é sin, fanacht mo threibh; agus mo chrios, is é sin, mo chumhacht; agus mo dhiadhacht, mar atá, glóir mo ríoghachta. Agus go deimhin rinne mé aithrí ar na rudaí seo; fíon agus feoil ní ithim go dtí mo sheanaois, agus ní fhaca mé aon áthas. Agus thaispeáin aingeal Dé dom go mbíonn smacht ag mná go deo ar rí agus ar bhacach araon. Agus ón rí tógfaid a ghlóir uaidh, agus ón nduine ghaisgidheach a neart, agus ón bhacach, eadhon an beagán sin is é slán a bhochtáin. Breathnaigh, mar sin, a pháistí, an teorainn cheart i bhfíon; óir atá ceithre spioraid dhiadha ann - an lúthgháire, an dúil gheal, an aindeis, an tsluacair shalach. Má ólann sibh fíon le h-áthas, bígí measartha in eagla Dé. Óir má imíonn eagla Dé i bhur naoibhneas, ansan go n-eiríonn meisce agus goidé an tuireasbhuidheach: Ach dá mbeith sibh beo go stuama ná bainigí aon chor le fíon, ar eagla go peacaigh sibh i mbriathra feirge, agus i dtroidibh agus i gcruadhtan, agus i gciontaibh orduithe Dé, agus go sgriosfar sibh roimh bhur n-aimsir. Ina theannta sin, nochtann fíon rúndiamhra Dé agus na bhfear, mar a nocht mé freisin orduithe Dé agus rúndiamhra Iacóib m’athar don mhnaoi Chanánánach Bathshua, rud a d’ordaigh Dia dom gan a nochtadh. Agus is cúis cogaidh agus mearbhaill é fíon. Tiomna Iúdá 3:10-29 Nár ól mé fíon, le bheith ar seachrán leis; Tiomna Isachair 2:7