Daníel
betri en allir spásagnamenn og stjörnuspekingar, sem voru í öllu ríki hans. 21 Og Daníel hélt áfram allt til fyrsta ríkisárs Kýrusar konungs.
1. KAFLI
2. KAFLI
1 Á þriðja ríkisári Jójakíms Júdakonungs kom Nebúkadnesar Babýlonarkonungur til Jerúsalem og settist um hana. 2 Og Drottinn gaf Jójakím Júdakonung í hendur hans, og hluta af áhöldum Guðs húss, og hann flutti þau til Sínearlands, í hús guðs síns, og áhöldin flutti hann í fjárhirslu guðs síns. 3 Og konungur sagði við Aspenas, yfirmann hirðþjónustu sinna, að hann skyldi leiða með sér nokkra af Ísraelsmönnum og af niðjum konungs og af höfðingjunum, 4 synir, sem engin lýti voru á, heldur fríðir sýnum, vel að sér í alls kyns speki, vel að sér í þekkingu og skilningi á vísindum, og þeir voru færir um að gegna störfum í konungshöllinni og kenna þeim fræðslu og tungu Kaldea. 5 Og konungur ákvað þeim daglegan skammt af konungsmat og víni því, sem hann drakk. Hann fóstraði þá þannig í þrjú ár, svo að þeir gætu að loknum þeim árum staðið frammi fyrir konungi. 6 Meðal þessara voru Daníel, Hananja, Mísael og Asarja af Júdamönnum. 7 Og yfirhirðir hirðmannanna gaf honum nöfn, því að hann gaf Daníel nafnið Beltsasar, Hananja Sadrak, Mísael Mesak og Asarja Abednegó. 8 En Daníel tók sér fyrir hendur að saurga sig ekki á mat konungsins né á víninu, sem hann drakk. Þess vegna bað hann hirðstjórann að saurga sig ekki. 9 Guð hafði veitt Daníel velþóknun og miskunnsemi hjá geldingjaforingjanum. 10 Þá sagði hirðstjórinn við Daníel: „Ég óttast herra minn konunginn, sem hefur ákveðið mat yðar og drykk. Hví skyldi hann sjá yður verr ásýndir en yðar synir? Þá skuluð þér láta mig stofna höfði mínu í hættu fyrir konunginum.“ 11 Þá sagði Daníel við Melsar, sem hirðstjórinn hafði sett yfir Daníel, Hananja, Mísael og Asarja: 12 Reyndu þjóna þína í tíu daga og láttu þá gefa okkur kál að eta og vatn að drekka. 13 Lát þá ásýnd vor og ásýnd barnanna, sem eta af konungsmat, sjást fyrir þér. Gjör við þjóna þína eins og þú sérð. 14 Hann samþykkti þá í þessu máli og reyndi þá í tíu daga. 15 Og að tíu dögum liðnum reyndust þeir fegurri ásýndum og feitari á hold en allir þeir drengir, sem höfðu etið konungsmat. 16 Þannig tók Melsar skammtinn af mat þeirra og vínið, sem þeir áttu að drekka, og gaf þeim grænkál. 17 Þessir fjórir synir veittu Guð þekkingu og skilning á alls kyns lærdómi og visku, og Daníel kunni að meta alls kyns sýnir og drauma. 18 En að loknum þeim dögum, sem konungurinn hafði sagt að leiða þá fram, þá leiddi hirðstjórinn þá fram fyrir Nebúkadnesar. 19 Og konungur talaði við þá, og meðal þeirra allra fannst enginn eins og Daníel, Hananja, Mísael og Asarja. Þess vegna gengu þeir frammi fyrir konungi. 20 Og í öllum málum sem varða visku og skilning, og konungur spurði þá, komst hann að því að þeir voru tífalt
1 Á öðru ríkisstjórnarári Nebúkadnesars dreymdi Nebúkadnesar drauma, sem óróuðu honum í skapi og honum hætti svefni. 2 Þá bauð konungur að kalla til sín spásagnamennina, stjörnuspekingana, galdramennina og Kaldeana til að segja konungi drauma hans. Þeir komu og gengu fram fyrir konung. 3 Þá sagði konungur við þá: „Mig hefur dreymt draum, og andi minn er órólegur við að vita drauminn.“ 4 Þá mæltu Kaldearnir við konunginn á sýrlensku: „Konungurinn lifi eilíflega! Seg þjónum þínum drauminn, og vér munum segja þér þýðing hans.“ 5 Konungurinn svaraði og sagði við Kaldeana: „Mér er ókunnugt. Ef þér segið mér ekki drauminn og þýðingu hans, þá munuð þér höggnir verða í mola og hús yðar gjörð að mykjuhaug.“ 6 En ef þér segið mér drauminn og þýðingu hans, þá munuð þér frá mér hljóta gjafir, umbun og mikinn heiður. Segið mér því drauminn og þýðingu hans. 7 Þeir svöruðu aftur og sögðu: „Konungurinn segi þjónum sínum drauminn, og þá munum við segja þýðingu hans.“ 8 Konungurinn svaraði og sagði: „Ég veit með vissu að þið viljið vinna ykkur frest, því að þið sjáið að þetta er ógert hjá mér.“ 9 En ef þér segið mér ekki drauminn, þá er aðeins ein ákvörðun fyrir yður. Þér hafið búið lygar og spillingarorð til að tala fyrir mér, allt til þess tíma sem líður. Segið mér því drauminn, og þá mun ég vita, að þér getið sagt mér þýðingu hans. 10 Kaldearnir svöruðu konungi og sögðu: „Enginn maður á jörðinni getur sagt frá málefni konungsins. Þess vegna hefur enginn konungur, herra né stjórnandi spurt slíks af nokkrum spásagnamanni, stjörnuspekingi eða Kaldea.“ 11 Og það er óvenjulegt sem konungurinn krefst, og enginn annar getur kunngjört það konungi nema guðirnir, sem búa ekki meðal holdanna. 12 Af þessari ástæðu reiddist konungurinn og varð mjög reiður og skipaði að eyða skyldi öllum vitringum Babýlonar. 13 Og tilskipunin um að lífláta skyldi vitringana gekk út, og var leitað að Daníel og félögum hans til að láta lífláta þá. 14 Þá svaraði Daníel Arjók, lífvarðarforingja konungs, sem var farinn út til að lífláta vitringana í Babýlon, með ráðum og visku: 15 Hann svaraði Arjók, hershöfðingja konungs, og sagði: „Hví er þessi skipun svo fljótfær frá konungi?“ Þá tilkynnti Arjók Daníel þetta. 16 Þá gekk Daníel inn og bað konung að gefa sér frest til að segja konungi þýðinguna. 17 Þá fór Daníel heim til sín og sagði Hananja, Mísael og Asarja, félögum sínum, frá þessu. 18 að þeir myndu biðja Guð himnanna um miskunn varðandi þennan leyndardóm, svo að Daníel og félagar hans myndu ekki farast með hinum vitringunum í Babýlon. 19 Þá var leyndardómurinn opinberaður Daníel í nætursýn. Þá lofaði Daníel Guð himnanna.