Postulasagan um Pál og Teklu 1. KAFLI 1 Þegar Páll fór upp til Íkóníum, eftir að hafa flúið frá Antíokkíu, urðu Demas og Hermogenes félagar hans, en þeir voru þá fullir hræsni. 2 En Páll leit aðeins á gæsku Guðs og gjörði þeim ekkert illt, heldur elskaði þá mjög. 3 Þess vegna leitast hann við að gera þeim aðgengilega allar spádóma og kenningar Krists og áform fagnaðarerindis hins ástkæra sonar Guðs og fræddi þá um þekkinguna á Kristi, eins og hún var opinberuð honum. 4 Maður nokkur, Ónesífórus að nafni, heyrði að Páll væri kominn til Íkóníum og fór þegar á móti honum ásamt Lektru, konu sinni, og sonum sínum, Símmu og Senón, til að bjóða honum heim til sín. 5 Títus hafði gefið þeim lýsingu á persónu Páls, þótt þeir þekktu hann ekki persónulega, heldur aðeins persónuleika hans. 6 Þeir fóru eftir konungsveginum til Lýstru og stóðu þar og biðu hans og báru alla sem fram hjá gengu saman við lýsingu Títusar. 7 Loksins sáu þeir mann koma (það var Páll), lágvaxinn, sköllóttan á höfði, með krókótt læri, fagra fætur, með innfelld augu, með krókótt nef og fullan af yndisþokka, því stundum var hann eins og maður, stundum var hann ásýnd engils. Og Páll sá Ónesíforus og varð glaður. 8 Og Ónesíforus sagði: „Heill sért þú, þjónn hins blessaða Guðs.“ Páll svaraði: „Náð Guðs sé með þér og fjölskyldu þinni.“ 9 En Demos og Hermogenes urðu öfundsjúkir og með mikilli guðrækni sagði Demas: „Erum við ekki líka þjónar hins blessaða Guðs? Hví heilsaðir þú okkur ekki?“ 10 Ónesíforus svaraði: „Ég hef ekki skynjað í ykkur ávexti réttlætisins. En ef þið eruð þess konar, þá eruð þið líka velkomin í hús mitt.“ 11 Þá gekk Páll inn í hús Ónesífórusar, og mikil gleði ríkti meðal heimilisfólksins út af því. Þeir voru einbeittir að bænum, brutu brauð og hlýddu á Pál prédika orð Guðs um bindindi og upprisuna á þennan hátt: 12 Sælir eru hjartahreinir, því að þeir munu Guð sjá. 13 Sælir eru þeir, sem varðveita hold sitt óspillt (eða hreint), því að þeir munu verða musteri Guðs. 14 Sælir eru bindindismenn, því að Guð mun opinbera sig þeim. 15 Sælir eru þeir sem yfirgefa veraldlega ánægju sína, því að Guð mun taka vel á móti þeim. 16 Sælir eru þeir, sem eiga eiginkonur, eins og þeir hefðu þær ekki, því að þeir munu verða englar Guðs. 17 Sælir eru þeir, sem skjálfa fyrir orði Guðs, því að þeir munu huggaðir verða.
18 Sælir eru þeir, sem halda skírn sinni hreinni, því að þeir munu finna frið við föðurinn, soninn og heilagan anda. 19 Sælir eru þeir, sem stunda visku (eða kenningu) Jesú Krists, því að þeir munu kallaðir verða synir hins hæsta. 20 Sælir eru þeir, sem varðveita fyrirmæli Jesú Krists, því að þeir munu búa í eilífu ljósi. 21 Sælir eru þeir, sem vegna kærleika Krists yfirgefa dýrð heimsins, því að þeir munu dæma engla og setjast til hægri handar Kristi og munu ekki þola beiskju hins síðasta dóms. 22 Sælir eru líkamar og sálir meyja, því að þær eru Guði þóknanlegar og munu ekki missa af launum meydóms síns, því að orð (himnesks) föður þeirra mun reynast áhrifaríkt þeim til hjálpræðis á degi sonar hans og þær munu njóta hvíldar að eilífu. 2. KAFLI 1 Meðan Páll var að flytja þessa prédikun í kirkjunni í húsi Ónesífórusar, sat mey að nafni Tekla við glugga í húsi sínu. Móðir hennar hét Þeokía og var föstnuð manni að nafni Tamýris. 2 Þaðan heyrði hún, bæði nótt og dag, prédikanir Páls um Guð, um kærleika, um trú á Krist og um bæn, þar sem Páll var í glugga í húsinu. 3 Hún vildi ekki fara frá glugganum fyrr en hún hafði með mikilli gleði verið undirgefin kenningum trúarinnar. 4 Loks, þegar hún sá margar konur og meyjar ganga inn til Páls, þráði hún innilega að vera talin verðug þess að koma fram fyrir hann og heyra orð Krists, því að hún hafði ekki enn séð Pál heldur aðeins heyrt prédikanir hans, og það eina. 5 En þegar hún vildi ekki fá hana til að fara út um gluggann sendi móðir hennar boð til Þamýris, sem kom með mikilli ánægju, þar sem hann vonaðist nú til að giftast henni. Þá sagði hann við Þeóklíu: „Hvar er Þekla mín?“ 6 Þeoklía svaraði: „Þamýris, ég hef eitthvað mjög undarlegt að segja þér. Í þrjá daga hefur Þekla ekki hreyft sig frá glugganum, hvorki til að borða né drekka, heldur hlustar svo á lævísar og blekkingarfullar ræður útlendings að ég dáist svo djúpt að ung kona af hennar kunnáttu, Þamýris, skuli láta slíka yfirbuga sig.“ 7 Því að þessi maður hefur raskað allri Íkóníumborg, jafnvel Þeklu ykkar, meðal annarra. Allar konur og ungir menn flykkjast að honum til að taka við kenningum hans. Hann, auk allra hinna, segir þeim að það sé aðeins einn Guð, sem einn eigi að tilbiðja, og að við eigum að lifa í hreinleika. 8 Þrátt fyrir þetta er dóttir mín, Tekla, eins og köngulóarvefur festur við gluggann, heilluð af ræðum Páls og hlustar á þær af mikilli ákefð og mikilli ánægju; og þannig, með því að hlusta á það sem hann segir, lætur unga konan sig tæla. Farðu nú og talaðu við hana, því hún er föstnuð þér. 9 Þá fór Þamýris, heilsaði henni og gætti þess að koma henni ekki á óvart og sagði: „Þekla, eiginkona mín, hví situr þú svona dapur? Hvaða undarleg áhrif hafa áhrif á þig?“ Snúðu þér að Þamýris og roðna. 10 Móðir hennar talaði einnig við hana á sama hátt og sagði: „Barn, hví situr þú svona dapur og svarar engu eins og undrandi maður?“ 11 Þá grétu þau sárt, Þamýría yfir því að hann hefði misst eiginkonu sína; Þeóklia yfir því að hún hefði misst dóttur