ખોવાયેલ ું ઘેટું, ખોવાયેલ ો સિકો, અને ઉડાઉ પુત લુક ૧૫:૧-૩૨ 1 પછી બધા જકાતદારો અને પાપીઓ તેનું િાંભળવા તેની પાિે આવતા. 2 ફરોશીઓ અને શાસીઓ બડબડાટ કરવા લાગયા, “આ માણિ પાપીઓને આવકારે છે અને તેમની િાથે ખાય છે.” ૩ અને તેમણે તેઓને આ દૃાંત કહુ,ં ૪ તમારામાંથી એવો કોઈ માણિ છે જ ેની પાિે િો ઘેટાં હોય અને તેમાંથી એક ખોવાઈ જય, તો શું તે નવવાણું ઘેટાંને અરણ્માં મૂકીને ખોવાયેલી ઘેટાંને શોધતો નથી જાં િુધી તે તેને ન મળે ? 5 અને જારે તેને તે મળે છે, તયારે તે આનંદ કરીને તેને પોતાના ખભા પર મૂકે છે. 6 અને ઘરે આવીને તે પોતાના સમતો અને પડોશીઓને બોલાવે છે અને તેઓને કહે છે કે , મારી િાથે આનંદ કરો; કારણ કે મને મારં ખોવાયેલું ઘેટું મળયું છે. ૭ હુ ં તમને કહુ ં છું કે , એ જ રીતે એક પાપી જે પસતાવો કરે છે તેના કારણે સવવરમાં આનંદ થશે, અને એવા નવવાણું નયાયીઓ કરતાં વધુ આનંદ થશે જેમને પસતાવાની જરર નથી. 8 અથવા કઈ સી પાિે દિ ચાંદીના સિકા હોય અને તેમાંથી એક ખોવાઈ જય, તો તે દીવો િળવાવીને ઘર િાફ કરીને તે મળે તયાં િુધી ખંતથી શોધતી નથી? 9 અને જારે તેને તે મળે છે , તયારે તે પોતાની બહેનપણીઓ અને પડોશીઓને બોલાવે છે અને કહે છે કે , મારી િાથે આનંદ કરો; કારણ કે મને મારો ખોવાયેલો સિકો મળયો છે . ૧૦ હુ ં તમને કહુ ં છું કે , એક પાપી જે પસતાવો કરે છે , તેને કારણે ઈશરના દૂ તો આનંદ કરે છે . ૧૧ અને તેણે કહું, “ એક માણિને બે દીકરા હતા: ૧૨ અને નાના દીકરાએ તેના સપતાને કહું, 'સપતાજ, મને માલસમલકતનો જે ભાવ મળે છે તે મને આપો.' અને તેણે પોતાની સમલકત તેઓને વહેચી દીધી. ૧૩ થોડા સદવિ પછી નાનો દીકરો બધું ભેવું કરીને દૂ ર દે શમાં વયો અને તયાં તેણે પોતાની િંપસ્ મોજશોખમાં ઉડાવી દીધી. ૧૪ અને જારે તેણે બધું ખચ્ નાખયું, તયારે તે દે શમાં ભયંકર દુ કાળ પડયો; અને તે વરીબ રહેવા લાગયો. ૧૫ અને તે તે દે શના એક નાવસરક પાિે વયો અને તેને પોતાના ખેતરોમાં ભૂંડો ચરાવવા મોકલયો.
1
૧૬ અને ભૂંડો જે કુ શકી ખાય છે તેનાથી તે પોતાનું પેટ ભરવા માંવતો હતો: પણ કોઈએ તેને આપયું નસહ. ૧૭ અને જારે તેને ભાન આવયું તયારે તેણે કહુ,ં 'મારા સપતાના કે ટલા બધા મજૂ રો પાિે પૂરતી રોટલી છે , અને હુ ં ભૂખથી મરં છું!' ૧૮ હુ ં ઊઠીને મારા સપતા પાિે જઈશ અને તેમને કહીશ કે , 'સપતા, મે સવવર સવરુ અને તમારી આવળ પાપ કયુય છે .' ૧૯ અને હવે હુ ં તમારો દીકરો કહેવાને લાયક નથી; મને તમારા મજૂ રોમાંના એક તરીકે રાખો. ૨૦ પછી તે ઊઠીને પોતાના સપતા પાિે વયો, પણ તે હજ ઘણો દૂ ર હતો તયારે તેના સપતાએ તેને જોયો અને દયા આવી, અને દોડીને તેની વળે વળવી પડયો અને તેને ચુંબન કયુય. 21 દીકરાએ તેને કહું, 'સપતાજ, મે સવવર સવરુ અને તમારી િમક પાપ કયુય છે, અને હવે હુ ં તમારો દીકરો કહેવાવાને લાયક નથી.' 22 પણ સપતાએ પોતાના નોકરોને કહું, 'િૌથી િારો ઝભભો લાવીને તેને પહેરાવો; અને તેના હાથમાં વીંટી અને પવમાં ચંપલ પહેરાવો.' 23 અને પાળે લું વાછરડું અહીં લાવો, તેને કાપો; ચાલો ખાઈએ અને આનંદ કરીએ. ૨૪ કે મ કે આ મારો દીકરો મરી વયો હતો, અને પાછો જવતો થયો છે ; તે ખોવાઈ વયો હતો, અને હવે મળયો છે. અને તેઓ આનંદ કરવા લાગયા. ૨૫ હવે તેનો મોટો દીકરો ખેતરમાં હતો; અને જારે તે આવીને ઘરની નજક પહોંચયો, તયારે તેણે િંવીત અને નાચનો અવાજ િાંભળયો. ૨૬ અને તેણે એક નોકરને બોલાવીને પૂછું કે આ બધું શું છે? ૨૭ તેણે તેને કહું, 'તારો ભાઈ આવી વયો છે; અને તારા સપતાએ તેને િહીિલામત સવીકાયર હોવાથી તેણે પુૃ વાછરડું કાપયું છે.' 28 તે વુસિે થયો અને અંદર જવા માંવતો ન હતો. તેથી તેના સપતાએ બહાર આવીને તેને આજજ કરી. 29 તેણે તેના સપતાને જવાબ આપયો, “જુ ઓ, આટલા વરરથી હુ ં તમારી િેવા કરં છું, અને કારેય તમારી આજાનું ઉલલંઘન કયુય નથી; છતાં તમે મને મારા સમતો િાથે આનંદ માણવા માટે કારેય બચચું આપયું નથી. ૩૦ પણ આ તમારો દીકરો, જેણે તમારં બધું વેશયાઓ િાથે ઉડાવી દીધું, આવયો કે તરત જ તમે તેના માટે પાળે લું વાછરડું કાપયું. ૩૧ અને તેણે તેને કહુ,ં દીકરા, તું હં મેશા મારી િાથે છે, અને મારં બધું તારં છે . ૩૨ આપણે આનંદ કરવો અને આનંદ કરવો એ યોગય હતું, કારણ કે આ તારો ભાઈ મરી વયો હતો, અને ફરી જવતો થયો છે; અને ખોવાઈ વયો હતો, અને હવે મળી આવયો છે .
2