આદમ અને હવાનું બીજું પુસ ્ત પતરક ૧ ૧ જારે લુલુવાએ તાઈનના શબદદ સાંભળ્ા, ત્ારે ્ે રડી પડી અને ્ેના પપ્ા અને મા્ા પાસે ગઈ, અને ્ેમને તહું તે તાઈને ્ેના ભાઈ હાબેલને તે વી રી્ે મારી નાખ્દ હ્દ. 2 પછી ્ેઓ બધાએ મદટે થી બૂમ પાડી, અને પદ્ાના મુખ પર માર મા્્, પદ્ાના માથા પર ધૂળ નાખી, પદ્ાના વસદ ફાડી નાખ્ા, અને બહાર નીતળીને ્ે જગ્ાએ પહદંચ્ા જાં હાબેલને મારી નાખવામાં આવ્દ હ્દ. ૩ અને ્ેઓએ ્ેને જમીન પર પડેલદ, મારી નાખેલદ અને ્ેની આસપાસ પશુઓ જદ્ા; જારે ્ેઓ આ ન્ા્ીને તારકે રડ્ા અને રડ્ા હ્ા; ્ેના શરીરમાંથી, ્ેની શુદ્ાને તારકે, સુગંપધ્ સુગંધની સુગંધ આવ્ી હ્ી. 4 અને આદમ ્ેને ઉપાડી ગ્દ, ્ેના આંસુ ્ેના ચહેરા પરથી વહી રહા હ્ા; અને ખજનાની ગુફામાં ગ્દ, જાં ્ેકે ્ેને સુવડાવ્દ અને ્ેના પર મીઠા મસાલા અને ગંધરસ લગાવ્ા. 5 અને આદમ અને હવાએ ્ેને દફનાવ્ા એતસદ ચાલીસ પદવસ સુધી ખૂબ શદત સાથે જવ્ા. હાબેલ સાડા પંદર વર્નદ અને તાઈન સાડા સતર વર્નદ હ્દ. 6 તાઈન પવરે, જારે ્ેના ભાઈ માટે શદતનદ અં્ આવ્દ, ત્ારે ્ેકે ્ેની બહેન લુલુવા સાથે લગ્ ત્ા્, ્ેના પપ્ા અને મા્ાની પરવાનગી પવના; તારક તે ્ેઓ ્ેમના દુ :ખી હદ્ને તારકે ્ેને ્ેનાથી દૂ ર રાખી શકા નહીં. 7 પછી ્ે બગીચાથી દૂ ર પવ્્ની નીચે ગ્દ, ્ે જગ્ાની નજત જાં ્ેકે ્ેના ભાઈને મારી નાખ્દ હ્દ. ૮ અને ્ે જગ્ાએ ઘકા ફળદના ઝાડ અને જં ગલના ઝાડ હ્ા. ્ેની બહેને ્ેને બાળતદ જન્્ા, જે પછી ધીમે ધીમે વધવા લાગ્ા અને ્ે જગ્ા ભરાઈ ગઈ. 9 પરં ્ુ આદમ અને હવાની વા્ તરીએ ્દ, હાબેલના અંપ્મ સંસતાર પછી, ્ેઓ સા્ વર્ સુધી સાથે ન રહા. જદતે , આ પછી, હવા ગભ્વ્ી થઈ; અને જારે ્ે ગભ્વ્ી હ્ી, ત્ારે આદમે ્ેને તહું, "ચાલદ, આપકે ભગવાનને અપ્ક તરીએ અને ્ેમની પાસે એત સુંદર બાળત માંગીએ, જ ેનાથી આપકે પદલાસદ મેળવી શતીએ અને જ ેના લગ્ હાબેલની બહેન સાથે તરાવી શતીએ." ૧૦ પછી ્ેઓએ એત અપ્ક ્ૈ્ાર ત્ુય અને ્ેને વેદી પર લાવ્ા, અને ્ેને ્હદવા સમક અપ્ક ત્ુ,ય અને ્ેમના અપ્કનદ સવીતાર તરવા અને ્ેમને સારં સં્ાન આપવા માટે ્ેમને પવનં્ી તરવા લાગ્ા. ૧૧ અને ઈશરે આદમની પાથ્ના સાંભળી અને ્ેનું અપ્ક સવીતા્ુય. પછી, ્ેઓએ, આદમ, હવા અને ્ેમની પુતીની પૂજ તરી, અને ખજનાની ગુફામાં નીચે આવ્ા અને ્ેમાં એત દીવદ મૂકદ, જથ ે ી ્ે રાતે અને પદવસે હાબેલના શરીર આગળ સળગી શતે . ૧૨ પછી આદમ અને હવા ઉપવાસ અને પાથ્ના તર્ા રહા જાં સુધી હવાનદ પસૂપ્નદ સમ્ ન આવ્દ, જારે ્ેકીએ
આદમને તહું: "હુ ં ખડતની ગુફામાં જવા માંગુ છું, અને ્ેમાં પસૂપ્ તરાવીશ." ૧૩ અને ્ેકે તહું, "જ, ્ારી દીતરીને ્ારી સાથે લઈ જ, જથ ે ી ્ે ્ારી સેવા તરે; પક હુ ં મારા દીતરા હાબેલના મૃ્દે હ પહેલાં આ ખજનાની ગુફામાં રહીશ." ૧૪ પછી હવાએ આદમની વા્ માની અને ્ે અને ્ેની પુતી ગ્ા. પક આદમ એતલદ ખજનાની ગુફામાં રહદ. પતરક ૨ 1 અને હવાએ એત પુતને જનમ આપ્દ, જે દે ખાવમાં અને દે ખાવમાં એતદમ સુંદર હ્દ. ્ેનું સૌંદ્્ ્ેના પપ્ા આદમ જ ેવું હ્ુ,ં પક ્ેનાથી પક વધુ સુંદર હ્ુ.ં 2 પછી હવાને જદઈને ્ેને પદલાસદ મળ્દ, અને ્ે ગુફામાં આઠ પદવસ રહી; પછી ્ેકે પદ્ાની પુતીને આદમ પાસે મદતલી તે ્ે બાળતને જદવા આવે અને ્ેનું નામ રાખે. પક પુતી ્ેના ભાઈના શરીર પાસે આદમ પાછદ આવે ત્ાં સુધી ્ેની જગ્ાએ રહી. ્ેકીએ પક એવું જ ત્ુય. ૩ પક જારે આદમ આવ્દ અને ્ેકે બાળતનદ સુંદર દે ખાવ, ્ેની સુંદર્ા અને ્ેની સંપૂક્ આતૃ પ્ જદઈ, ત્ારે ્ે ્ેના પર આનંપદ્ થ્દ, અને હાબેલ માટે પદલાસદ પા્્દ. પછી ્ેકે બાળતનું નામ શેથ રાખ્ું, જ ેનદ અથ્ થા્ છે , "ઈશરે મારી પાથ્ના સાંભળી છે , અને મને મારા દુ ઃખમાંથી છદડાવ્ા છે ." પક ્ેનદ અથ્ "શપ્ અને શપ્" પક થા્ છે . 4 પછી આદમે બાળતનું નામ રાખ્ા પછી, ્ે ખજનાની ગુફામાં પાછદ ફ્્; અને ્ેની પુતી ્ેની મા્ા પાસે પાછી ગઈ. 5પક હવા ચાળીસ પદવસ પૂરા થ્ા ત્ાં સુધી પદ્ાની ગુફામાં રહી, પછી ્ે આદમ પાસે આવી, અને બાળતને અને ્ેની પુતીને પદ્ાની સાથે લઈને આવી. 6 અને ્ેઓ પાકીની એત નદી પાસે આવ્ા, જાં આદમ અને ્ેની પુતીએ હાબેલ માટે શદત તરવાને તારકે સનાન ત્ુય; પરં ્ુ હવા અને બાળત શુપદતરક માટે સનાન ત્ુય. 7 પછી ્ેઓ પાછા ફ્ા્, અને એત અપ્ક લીધું, અને પવ્્ પર ગ્ા અને બાળત માટે ્ેનું અપ્ક ત્ુ;ય અને ભગવાને ્ેમનું અપ્ક સવીતા્ુય, અને ્ેમના પર અને ્ેમના પુત શેથ પર આશીવા્દ મદતલ્ા; અને ્ેઓ ખજનાની ગુફામાં પાછા આવ્ા. 8 આદમની વા્ તરીએ ્દ, ્ે ્ેના જવનતાળ દર્્ાન ્ેની પતી હવાને ફરીથી ઓળખ્દ ન હ્દ; અને ્ેમનાથી તદઈ સં્ાન જન્્ું ન હ્ુ;ં ફ્ પાંચ જ સં્ાનદ, તાઈન, લુલુવા, હાબેલ, અપ્લ્ા અને શેથ. 9 પક શેથ તદમાં અને બળમાં વધ્દ ગ્દ; અને ઉતસાહથી ઉપવાસ અને પાથ્ના તરવા લાગ્દ. પતરક ૩ 1 આપકા પપ્ા આદમની વા્ તરીએ ્દ, ્ેની પતી હવાથી અલગ થ્ાના સા્ વર્ પછી, શે્ાને ્ેને ્ેનાથી અલગ થ્દ જદ્દ ત્ારે ્ેની ઈર્ા્ તરી; અને ્ેને ફરીથી ્ેની સાથે રહેવાનદ પ્ાસ ત્્. 2 પછી આદમ ઊભદ થ્દ અને ખજનાની ગુફા ઉપર ગ્દ; અને રાતે ત્ાં સૂ્દ રહદ. પક દરરદજ અજવાળું થ્ાં જ ્ે ગુફામાં નીચે આવ્દ, ત્ાં પાથ્ના તરવા અને ્ેમાંથી આશીવા્દ મેળવવા.
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
૩ પક સાંજ પડ્ાં ્ે ગુફાની છ્ પર ગ્દ, જાં ્ે એતલદ સૂઈ ગ્દ, ્ેને ડર હ્દ તે શે્ાન ્ેના પર તાબુ મેળવી લેશે નહીં. અને ્ે ઓગકતીસ પદવસ સુધી અલગ રહદ. ૪ પછી શે્ાન, જે સવ્ ભલાઈનદ પધકાર્દ હ્દ, જારે ્ેકે આદમને એતલદ ઉપવાસ અને પાથ્ના તર્દ જદ્દ, ત્ારે ્ે એત સુંદર સીના રપમાં ્ેની સમક દે ખા્દ, જે ચાલીસમા પદવસની રાતે ્ેની સમક આવીને ઉભી રહી, અને ્ેને તહું:-૫ "ઓ આદમ, ્ું આ ગુફામાં રહદ ત્ારથી, અમને ્ારા ્રફથી ખૂબ શાંપ્ મળી છે , અને ્ારી પાથ્નાઓ અમારા સુધી પહદંચી છે , અને ્ારા પવશે અમને પદલાસદ મળ્દ છે. ૬ "પક હવે, ઓ આદમ, ્ું ગુફાની છ્ ઉપર સૂવા ગ્દ છે , ્ેથી અમને ્ારા પર શંતા થઈ છે, અને હવાથી ્ારા અલગ થવાને તારકે અમારા પર ભારે દુ :ખ આવ્ું છે. અને ફરીથી, જારે ્ું આ ગુફાની છ્ પર હદ્ છે , ત્ારે ્ારી પાથ્ના રેડા્ છે , અને ્ારં હદ્ એત બાજુ થી બીજ બાજુ ભટત્ું રહે છે." 7 "પક જારે ્મે ગુફામાં હ્ા ત્ારે ્મારી પાથ્ના અપગ્ જ ેવી હ્ી જે એતઠી થઈ ગઈ હ્ી; ્ે અમારી પાસે આવી, અને ્મને આરામ મળ્દ." 8 “ત્ારે ્ારાથી અલગ થ્ેલા ્ારા બાળતદ માટે પક મને શદત થ્દ; અને ્ારા દીતરા હાબેલના ખૂન માટે મને ખૂબ શદત છે ; તારક તે ્ે ન્ા્ી હ્દ; અને ન્ા્ી માકસ માટે બધા જ શદત તરશે. 9 “પક ્ારા દીતરા શેથના જનમથી મને ખૂબ આનંદ થ્દ; પક થદડા સમ્ પછી મને હવા માટે ખૂબ શદત થ્દ, તારક તે ્ે મારી બહેન છે . જારે દે વે ્ારા પર ગાઢ પનદા મદતલી, અને ્ેને ્ારી બાજુ માંથી બહાર તાઢી, ત્ારે ્ે મને પક ્ેની સાથે બહાર લાવ્દ. પક ્ેકે ્ેને ્ારી સાથે મૂતીને ઉછે રી, જારે ્ેકે મને નીચે ઉ્ા્્. ૧૦ "મારી બહેન ્ારી સાથે હદવાથી મને ખૂબ આનંદ થ્દ. પક ઈશરે મને પહેલા જ વચન આપ્ું હ્ું તે , 'દુ ઃખ ન તર; જારે આદમ ખજનાની ગુફાની છ્ પર જશે અને ્ેની પતી હવાથી અલગ થઈ જશે, ત્ારે હુ ં ્ને ્ેની પાસે મદતલીશ, ્ું ્ેની સાથે લગ્ તરીને જદડાઈશ, અને જેમ હવાએ ્ેને પાંચ બાળતદ જનમાવ્ા હ્ા ્ેમ ્ેને પાંચ બાળતદ જનમાવશે.' ૧૧ "અને હવે, જુ ઓ! ભગવાનનું મને આપેલું વચન પૂક્ થ્ું છે ; તારક તે ્ેમકે જ મને ્મારી પાસે લગ્ માટે મદતલ્દ છે ; તારક તે જદ ્મે મારી સાથે લગ્ તરશદ, ્દ હુ ં ્મને હવાના બાળતદ તર્ાં વધુ સુંદર અને સારા બાળતદ પેદા તરીશ." ૧૨ "પછી, ્ું હજુ ્દ ્ુવાન છે ; આ દુ પન્ામાં ્ારી ્ુવાનીનદ અં્ દુ ઃખમાં ન તર; પક ્ારી ્ુવાનીનદ આનંદ અને મદજમજમાં પવ્ાવ. તારક તે ્ારા પદવસદ થદડા છે અને ્ારી તસદટી મહાન છે . મજબૂ્ ્ું; આ દુ પન્ામાં ્ારા પદવસદ આનંદમાં પૂરા તર. હુ ં ્ારામાં પસર થઈશ, અને ્ું મારી સાથે આ રી્ે અને ભ્ વગર આનંદ તર. ૧૩ “્દ પછી ઊઠ અને ્ારા દે વની આજા પાળ,” પછી ્ે આદમની નજત ગઈ અને ્ેને ભેટી પડી. ૧૪ પક જારે આદમે જદ્ું તે ્ે ્ેનાથી પરાપજ્ થશે, ત્ારે ્ેકે ઉતસાહથી ભગવાનને પાથ્ના તરી તે ્ે ્ેને ્ેનાથી બચાવે. ૧૫ પછી ઈશરે આદમને પદ્ાનું વચન મદતલ્ું, "હે આદમ, ્ે જ વ્પ્ છે જેકે ્ને દે વતવ અને મપહમાનું વચન આપ્ું હ્ુ;ં ્ે ્ારા પત્ે ઉદાર નથી; પક એત સમ્ે સીના રપમાં, બીજ કકે, દે વદૂ ્ના રપમાં, બીજ કકે, સપ્ના રપમાં, અને બીજ
કકે, દે વના રપમાં, ્ને પદ્ાને પગટ તરે છે; પક ્ે બધું ફ્ ્ારા આતાનદ નાશ તરવા માટે તરે છે ." ૧૬ "્દ હવે, હે આદમ, ્ારા હદ્ને સમજને, મે ્ને ઘકી વાર ્ેના હાથમાંથી બચાવ્દ છે ; જથ ે ી ્ને બ્ાવી શતું તે હુ ં દ્ાળુ ભગવાન છું; અને હુ ં ્ારં ભલું ઈચછું છું, અને ્ારદ પવનાશ ઈચછ્દ નથી." પતરક ૪ ૧ પછી ઈશરે શે્ાનને આદમ સમક સપપપકે, પદ્ાના જ ભ્ાનત સવરપમાં પગટ થવાનદ આદે શ આપ્દ. 2પક જારે આદમે ્ેને જદ્દ, ત્ારે ્ે ડરી ગ્દ, અને ્ેને જદઈને ધૂજ ગ્દ. 3 અને ઈશરે આદમને તહું, "આ શે્ાન અને ્ેના ઘૃકાસપદ દે ખાવ ્રફ જુ ઓ, અને જકદ તે ્ે જ ્મને પતાશમાંથી અંધતારમાં, શાંપ્ અને આરામમાંથી તપ અને દુ ઃખમાં ઉ્ારી રહદ છે." ૪ અને ઓ આદમ, ્ેને જુ ઓ, જેકે પદ્ાના પવશે તહું હ્ું તે ્ે ભગવાન છે ! શું ભગવાન તાળા હદઈ શતે ? શું ભગવાન સીનું રપ ધારક તરશે? શું ભગવાન તર્ાં તદઈ શપ્શાળી છે ? અને શું ્ેને હરાવી શતા્ છે ? ૫ "્દ પછી, ઓ આદમ, જદ, ્ેને ્ારી સામે, હવામાં બંધા્ેલદ, ભાગી ન શતે એવદ જદ! ્ેથી, હુ ં ્ને તહુ ં છું, ્ેનાથી ડરશદ નપહ; હવેથી ્ે ્ારી સાથે જે તં ઈ તરે ્ેમાં ્ું સાવધ રહેજ ે અને ્ેનાથી સાવધ રહેજ.ે " ૬ પછી ઈશરે શે્ાનને આદમથી દૂ ર ભગાડી દીધદ, જ ેને ્ેમકે મજબૂ્ બનાવ્દ, અને જ ેના હદ્ને પદલાસદ આપ્દ, ્ેને તહું, "ખજનાની ગુફામાં જ, અને હવાથી અલગ ન થા; હુ ં ્ારામાં રહેલી બધી પશુ વાસનાને શાં્ તરીશ." 7 ્ે ઘડીથી ્ે આદમ અને હવાને છદડી ગ્ું, અને ્ેઓએ દે વની આજાથી આરામ માણ્દ. પરં ્ુ દે વે આદમના તદઈ પક સં્ાનને આવું પવસામદ આપ્દ નપહ; પક ફ્ આદમ અને હવાને. 8 પછી આદમે ્હદવાની ઉપાસના તરી, તારક તે ્ેકે ્ેને બચાવ્દ હ્દ અને ્ેના તામવાસનાઓને છદડી દીધી હ્ી. અને ્ે ગુફા ઉપરથી નીચે આવ્દ અને પહેલાની જેમ હવા સાથે રહદ. 9 આ રી્ે હવાથી ્ેના અલગ થવાના ચાલીસ પદવસ પૂરા થ્ા. પતરક ૫ ૧ શેથની વા્ તરીએ ્દ, જારે ્ે સા્ વર્નદ હ્દ, ત્ારે ્ે સારં અને ખરાબ જક્દ હ્દ, અને ઉપવાસ અને પાથ્નામાં સ્્ રહે્દ હ્દ, અને ્ેની બધી રા્દ ભગવાન પાસે દ્ા અને કમા માટે પાથ્ના તરવામાં પવ્ાવ્દ હ્દ. 2 ્ે દરરદજ પદ્ાનદ પસાદ લાવ્ી વખ્ે ઉપવાસ પક તર્દ હ્દ, ્ેના પપ્ા તર્ાં પક વધુ; તારક તે ્ેનદ ચહેરદ સુંદર હ્દ, ભગવાનના દૂ ્ જ ેવદ. ્ેનું હદ્ પક સારં હ્ુ,ં ્ેકે પદ્ાના આતાના શેર ગુકદ જળવી રાખ્ા હ્ા: અને આ તારકદસર ્ે દરરદજ પદ્ાનદ પસાદ લાવ્દ. ૩ અને ઈશર ્ેના અપ્કથી ખુશ થ્ા; પક ્ે ્ેની શુદ્ાથી પક ખુશ થ્ા. અને ્ે સા્ વર્નદ થ્દ ત્ાં સુધી ઈશરની અને ્ેના પપ્ા અને મા્ાની ઇચછા પમાકે તર્દ રહદ.
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
૪ પછી, જારે ્ે પદ્ાનું અપ્ક પૂરં તરીને વેદી પરથી નીચે ઉ્રી રહદ હ્દ, ત્ારે શે્ાન ્ેને એત સુંદર દે વદૂ ્ના રપમાં દે ખા્દ, જે પતાશથી ચમત્દ હ્દ; ્ેના હાથમાં પતાશનદ લાતડી હ્દ, અને ્ે પદ્ે પતાશનદ તમરબંધ બાંધેલદ હ્દ. ૫ ્ેકે શેથનું સુંદર પસમ્ સાથે સવાગ્ ત્ુય, અને ્ેને સુંદર શબદદથી છે ્રવા લાગ્દ, ્ેને તહું, "ઓ શેથ, ્ું આ પવ્્ પર તે મ રહે છે? તારક તે ્ે ઉબડખાબડ છે , પથથરદ અને રે્ીથી ભરેલું છે , અને વૃકદથી ભરેલું છે જ ેના પર સારા ફળ નથી; રહેઠાક અને નગરદ પવનાનું રક; રહેવા માટે તદઈ સારી જગ્ા નથી. પક બધું ગરમી, થાત અને મુશતે લીથી ભરેલું છે ." ૬ ્ેમકે આગળ તહું, "પક આપકે સુંદર સથળદએ રહીએ છીએ, આ પૃથવી તર્ાં બીજ દુ પન્ામાં. આપકી દુ પન્ા પતાશથી ભરેલી છે અને આપકી પસથપ્ શેર છે ; આપકી સીઓ બીજ બધા તર્ાં સુંદર છે ; અને હુ ં ઈચછું છું તે ્મે, હે શેઠ, ્ેમાંથી એત સાથે લગ્ તરદ; તારક તે હુ ં જદઉં છું તે ્મે દે ખાવમાં સુંદર છદ, અને આ દે શમાં એત પક સી ્મારા માટે ્દગ્ નથી. ઉપરાં્, આ દુ પન્ામાં રહે્ા બધા લદતદ ફ્ પાંચ આતાઓ છે ." ૭ "પક આપકી દુ પન્ામાં ઘકા બધા પુરરદ અને ઘકી તુ માપરતાઓ છે , બધા એતબીજ તર્ા વધારે સુંદર છે . ્ેથી, હુ ં ઈચછું છું તે ્મને અહીંથી દૂ ર લઈ જઉં, જથ ે ી ્મે મારા સંબંધદ જદઈ શતદ અને જ ેની સાથે ્મે ઈચછદ ્ે લગ્ તરી શતદ." ૮ "્દ ્ું મારી સાથે રહીશ અને શાંપ્માં રહીશ; ્ું પક આપકી જેમ વૈભવ અને પતાશથી ભરાઈ જઈશ." 9 "્ું અમારી દુ પન્ામાં રહેશે. અને આ દુ પન્ા અને ્ેના દુ ઃખમાંથી આરામ તરશે; ્ું ફરી કારે્ નબળા અને થાતીશ નહીં; ્ું કારે્ અપ્ક લાવશે નહીં, તે દ્ા માટે પવનં્ી તરશે નહીં; તારક તે ્ું હવે પાપ તરશે નહીં, તે વાસનાઓથી પભાપવ્ થશે નહીં." 10 “અને જદ ્ું મારી વા્ સાંભળે , ્દ ્ું મારી એત દીતરી સાથે લગ્ તરજે; તારક તે અમારા માટે આવું તરવું પાપ નથી, અને ્ેને પશુ વાસના ગકવામાં આવ્ી નથી. ૧૧ "તારક તે આપકી દુ પન્ામાં આપકદ તદઈ ભગવાન નથી; પક આપકે બધા દે વ્ાઓ છીએ; આપકે બધા પતાશના છીએ, સવગર્, શપ્શાળી, મજબૂ્ અને ભવ્." પતરક ૬ ૧ જારે શેથે આ શબદદ સાંભળ્ા ત્ારે ્ે આશ્્ચપત્ થઈ ગ્દ, અને શે્ાનની તપટી વાકી ્રફ પદ્ાનું હદ્ વાળ્ું, અને ્ેને તહું, "શું ્મે તહું છે તે આ પસવા્ બીજ તદઈ દુ પન્ા બનાવવામાં આવી છે ; અને આ દુ પન્ામાં રહેલા પાકીઓ તર્ાં બીજ પાકીઓ વધુ સુંદર છે ?" 2 અને શે્ાને તહું, "હા; જુ ઓ; ્ે મને સાંભળ્ું છે ; પક હુ ં ્ારા સાંભળ્ાં ્ેઓની અને ્ેમના માગ્ની પશંસા તરીશ." 3 પક શેથે ્ેને તહું, “્ારી વાકીએ મને આશ્્ચપત્ તરી દીધદ છે ; અને ્ે બધાનું ્ારં સુંદર વક્ન. ૪ "પક આજે હુ ં ્ારી સાથે નપહ જઈ શતું ; જાં સુધી હુ ં મારા પપ્ા આદમ અને મારી મા્ા હવા પાસે ન જઉં અને ્ે મને જે તહું છે ્ે બધું ્ેઓને ન તહુ ં . પછી જદ ્ેઓ મને ્ારી સાથે જવાની પરવાનગી આપે, ્દ હુ ં આવીશ." ૫ ફરીથી શેથે તહું, "મને મારા પપ્ા અને મા્ાની પરવાનગી પવના તં ઈ પક તરવાનદ ડર લાગે છે , નહીં ્દ હુ ં મારા ભાઈ
તાઈન અને મારા પપ્ા આદમની જેમ નાશ પામીશ, જેમકે ભગવાનની આજાનું ઉલલંઘન ત્ુય હ્ુ.ં પક, જુ ઓ, ્મે આ જગ્ા જકદ છદ; તાલે અહીં આવીને મને મળદ." 6 જારે શે્ાને આ સાંભળ્ું, ત્ારે ્ેકે શેથને તહું, “જદ ્ું ્ારા પપ્ા આદમને મે જે તહું છે ્ે તહીશ, ્દ ્ે ્ને મારી સાથે આવવા દે શે નહીં. 7 પક મારી વા્ સાંભળ; મે ્ને જે તહું છે ્ે ્ારા પપ્ા અને મા્ાને ના તહે; પક આજે મારી સાથે આપકી દુ પન્ામાં આવદ; જાં ્ું સુંદર વસ્ુઓ જદશે અને ત્ાં આનંદ માકશે, અને આજે મારા બાળતદ સાથે આનંદ માકશે, ્ેમને જદઈને અને આનંદથી ભરપૂર થઈને; અને વધુ આનંદ તરશે. પછી હુ ં ્ને તાલે આ જગ્ાએ પાછદ લાવીશ; પક જદ ્ું મારી સાથે રહેવાનું પસંદ તરે, ્દ એમ જ થાઓ." 8 પછી શેથે જવાબ આપ્દ, “મારા પપ્ા અને મારી મા્ાનદ આતા મારા પર છે ; અને જદ હુ ં એત પદવસ ્ેમનાથી છુપાઈશ, ્દ ્ેઓ મૃત્ુ પામશે, અને ભગવાન મને ્ેમની પવરદ પાપ તરવા બદલ દદપર્ ઠે રવશે. ૯ "અને જદ ્ેઓ જક્ા ન હદ્ તે હુ ં આ જગ્ાએ મારં અપ્ક લાવવા આવ્દ છું, ્દ ્ેઓ એત તલાત પક મારાથી અલગ નહીં રહે; અને જદ ્ેઓ મને પરવાનગી ન આપે ્દ હુ ં બીજે કાં્ જઈશ નહીં. પક ્ેઓ મારી સાથે ખૂબ જ દ્ાળુ વ્્ન તરે છે , તારક તે હુ ં ્ેમની પાસે ઝડપથી પાછદ આવું છું." 10 પછી શે્ાને ્ેને તહું, "જદ ્ું રાતે ્ેમનાથી છુપાઈ જઈશ અને પદવસ ઊગ્ાં ્ેઓ પાસે પાછદ આવીશ ્દ ્ારં શું થશે?" ૧૧ પક શેથે જદ્ું તે ્ે તે વી રી્ે વા્દ તર્દ રહે છે , અને ્ેને છદડ્દ નથી, ત્ારે ્ે દદડીને વેદી પાસે ગ્દ, અને ભગવાન સમક પદ્ાના હાથ ફે લાવીને ્ેમની પાસેથી મુપ્ માંગી. ૧૨ પછી ઈશરે પદ્ાનું વચન મદતલ્ું, અને શે્ાનને શાપ આપ્દ, જે ્ેમની પાસેથી ભાગી ગ્દ હ્દ. ૧૩ પરં ્ુ શેથની વા્ તરીએ ્દ, ્ે વેદી પાસે ગ્દ હ્દ અને મનમાં તહે્દ હ્દ તે , "વેદી અપ્કનું સથાન છે, અને ત્ાં ભગવાન છે ; એત દૈ વી અપગ્ ્ેને ભસમ તરશે; ્ેથી શે્ાન મને નુતસાન તરી શતશે નહીં, અને મને ત્ાંથી લઈ જશે નહીં." ૧૪ પછી શેથ વેદી પરથી નીચે ઉ્્્ અને ્ેના પપ્ા અને મા્ા પાસે ગ્દ, જાં ્ેને રસ્ામાં એત માકસ મળ્દ, જે ્ેનદ અવાજ સાંભળવા માટે ઝં ખ્દ હ્દ; તારક તે ્ે થદડદ સમ્ રદતા્દ હ્દ. ૧૫ પછી, ્ે દૂ ્ના રપમાં, શે્ાનથી ્ેના પર શું વીત્ું હ્ું ્ે ્ેઓને તહેવા લાગ્દ. ૧૬ પરં ્ુ જારે આદમે ્ેની વા્ સાંભળી, ત્ારે ્ેકે ્ેના ચહેરાને ચુંબન ત્ુય, અને ્ેને ્ે દે વદૂ ્ સામે ચે્વકી આપી, અને તહું તે ્ે શે્ાન હ્દ જે ્ેને આ રી્ે દે ખા્દ. પછી આદમે શેથને લીધદ, અને ્ેઓ ખજનાની ગુફામાં ગ્ા, અને ત્ાં આનંદ ત્્. ૧૭ પરં ્ુ ્ે પદવસથી આદમ અને હવા કારે્ ્ેનાથી અલગ થ્ા નહીં, ભલે ્ે ગમે ત્ાં જ્, પછી ભલે ્ે ્ેના અપ્ક માટે હદ્ તે બીજ તદઈ વસ્ુ માટે . ૧૮ આ પચહ શેથ નવ વર્નદ હ્દ ત્ારે ્ેને થ્ું.
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
પતરક ૭ 1 જારે આપકા પપ્ા આદમે જદ્ું તે શેથ સંપૂક્ હદ્નદ છે , ત્ારે ્ેકે ્ેને લગ્ તરવાની ઇચછા તરી; જથ ે ી દુ શમન ્ેને બીજ વાર દે ખા્ અને ્ેના પર તાબુ ન મેળવે. 2 ્ેથી આદમે ્ેના પુત શેથને તહું, "મારા પુત, હુ ં ઈચછું છું તે ્ું ્ારી બહેન અપ્લ્ા, હાબેલની બહેન સાથે લગ્ તરે, જથ ે ી ્ે ્ને એવા બાળતદ પેદા તરે જે પૃથવીને ભરી દે શે, જેમ દે વે આપકને આપેલા વચન મુજબ." ૩ "મારા દીતરા, ડરીશ નપહ; એમાં તદઈ અપમાન નથી. હુ ં ઈચછું છું તે ્ું લગ્ તરે, તારક તે દુ શમન ્ારા પર તાબુ મેળવી લેશે." ૪ જદતે , શેથ લગ્ તરવા માંગ્દ ન હ્દ; પક ્ેના પપ્ા અને મા્ાની આજા પાળીને, ્ેકે એત પક શબદ બદલ્દ નહીં. 5 ્ેથી આદમે ્ેને અપ્લ્ા સાથે પરકાવ્દ. ્ે પંદર વર્નદ હ્દ. 6 પક વીસ વર્નદ થ્દ ત્ારે ્ેને એત પુત થ્દ, જ ેનું નામ ્ેકે એનદસ રાખ્ું; અને પછી ્ેને બીજ બાળતદ પક થ્ા. 7 પછી એનદશ મદટદ થ્દ, ્ેના લગ્ થ્ા અને ્ેને તૈ નાનનદ જનમ થ્દ. 8 તે નાન પક મદટદ થ્દ, પરણ્દ અને મહલલીલને જનમ આપ્દ. 9 ્ે પપ્ાઓ આદમના જવનતાળ દરપમ્ાન જન્્ા હ્ા, અને ખજનાની ગુફા પાસે રહે્ા હ્ા. ૧૦ પછી આદમના પદવસદ નવસદ તીસ વર્ હ્ા, અને માહલાલએલના પદવસદ એતસદ વર્ હ્ા. પક માહલાલએલ મદટદ થ્દ ત્ારે, ઉપવાસ, પાથ્ના અને સખ્ મહેન્ તરવાનું ્ેને ખૂબ ગમ્ું, જાં સુધી આપકા પપ્ા આદમના પદવસદનદ અં્ નજત ન આવ્દ. પતરક ૮ ૧ જારે આપકા પપ્ા આદમે જદ્ું તે ્ેનદ અં્ નજત છે , ત્ારે ્ેકે પદ્ાના પુત શેથને બદલાવ્દ, જે ખજનાની ગુફામાં ્ેની પાસે આવ્દ હ્દ, અને ્ેકે ્ેને તહું:-૨ "ઓ મારા દીતરા શેથ, ્ારા અને ્ારા બાળતદના બાળતદને મને લાવ, જથ ે ી હુ ં મર્ા પહેલા ્ેમના પર આશીવા્દ વરસાવી શતું ." 3 જારે શેથે ્ેના પપ્ા આદમ પાસેથી આ શબદદ સાંભળ્ા, ત્ારે ્ે ્ેની પાસેથી ગ્દ, ્ેના ચહેરા પર આંસુઓનું પૂર વહાવ્ું, અને ્ેના બાળતદને અને ્ેના બાળતદના બાળતદને એતઠા ત્ા્, અને ્ેમને ્ેના પપ્ા આદમ પાસે લાવ્દ. ૪ પરં ્ુ જારે આપકા પપ્ા આદમે ્ેમને પદ્ાની આસપાસ જદ્ા, ત્ારે ્ે ્ેમનાથી અલગ થવા પર રડ્દ. ૫ અને જારે ્ેઓએ ્ેને રડ્દ જદ્દ, ત્ારે ્ેઓ બધા એત સાથે રડ્ા અને ્ેના પર પડીને તહું, “હે અમારા પપ્ા, ્ું અમારાથી તે વી રી્ે અલગ થશે? અને પૃથવી ્ને તે વી રી્ે સવીતારશે અને અમારી નજરથી ્ને તે વી રી્ે છુપાવશે?” આ રી્ે ્ેઓએ ખૂબ પવલાપ ત્્, અને સમાન શબદદમાં. 6 પછી આપકા પપ્ા આદમે ્ે બધાને આશીવા્દ આપ્ા અને શેથને તહું, "્ેઓ બધાને આશીવા્દ આપ્ા પછી, ્ેમકે મને તહું:--" ૭ "ઓ શેથ, મારા દીતરા, ્ું આ દુ પન્ા જકે છે - તે ્ે દુ :ખ અને થાતથી ભરેલી છે ; અને ્ું એ બધું જકે છે તે આપકા પર શું શું વીત્ું છે , ્ેમાં આપકી તસદટીઓથી. ્ેથી હવે હુ ં ્ને
આ શબદદમાં આજા તરં છું: પનદ્ર્ા રાખ, શુદ અને ન્ા્ી બનદ, અને ભગવાનમાં પવશાસ રાખદ; અને શે્ાનના પવચનદમાં તે ્ે જે ભૂ્દમાં ્ને પગટ તરશે ્ેના પર આધાર રાખશદ નહીં." 8 પક આજે હુ ં ્ને જે આજાઓ આપું છું ્ેનું પાલન તર; અને ્ે જ આજાઓ ્ારા દીતરા એનદસને આપ; અને એનદસ ્ે પદ્ાના દીતરા તે નાનને આપે; અને તે નાન પદ્ાના દીતરા માહલાલએલને આપે; જથ ે ી આ આજા ્ારા બધા દીતરાઓમાં તા્મ રહે. 9 "ઓ મારા દીતરા શેથ, હુ ં મરી જઉં તે ્ર્ જ મારા શરીરને બદળ, અગર અને તે પશ્ાથી લપેટી લે, અને મને અહીં ખજનાની ગુફામાં છદડી દે , જેમાં ભગવાને આપકને બગીચામાંથી આપેલા બધા પચહદ છે. ૧૦ "ઓ મારા દીતરા, હવે પછી એત પૂર આવશે અને બધા જવદને ડૂ બાડી દે શે, અને ફ્ આઠ જવદ બચશે." ૧૧ “પક, મારા દીતરા, ્ે સમ્ે ્ારા બાળતદમાંથી જેમને ્ે છદડી દે શે, ્ેઓ મારા શરીરને આ ગુફામાંથી બહાર તાઢે ; અને જારે ્ેઓ ્ેને પદ્ાની સાથે લઈ જ્, ત્ારે ્ેમનામાંના મદટા પુતને ્ેના બાળતદને મારા શરીરને વહાકમાં મૂતવાનદ આદે શ આપે જાં સુધી પૂર શાં્ ન થા્ અને ્ેઓ વહાકમાંથી બહાર ન આવે. ૧૨ પછી ્ેઓ મારા શરીરને લઈને પૃથવીની મધ્માં મૂતશે, પૂરના પાકીમાંથી બચી ગ્ા પછી ્ર્ જ. ૧૩ “તારક તે જાં મારં શરીર દફનાવવામાં આવશે ્ે જગ્ા પૃથવીની મધ્માં છે ; ભગવાન ત્ાંથી આવશે અને આપકા બધા સગાસંબંધીઓને બચાવશે. ૧૪ “પક હવે, મારા દીતરા શેથ, ્ું ્ારા લદતદના વડા થા; ઈશરના ભ્માં ્ેમનું પાલન-પદરક તર અને ્ેમની સંભાળ રાખ; અને ્ેમને સારા માગ્ દદરી જ, ્ેમને ઈશરના ઉપવાસ તરવાનદ આદે શ આપ; અને ્ેમને સમજવ તે ્ેઓએ શે્ાનનું સાંભળવું જદઈએ નહીં, નહીં ્દ ્ે ્ેમનદ નાશ તરશે.” ૧૫ "્દ પછી, ફરીથી, ્ારા અને ્ારા બાળતદના બાળતદને તાઈનના બાળતદથી અલગ તરી દે ; ્ેમને કારે્ ્ેમની સાથે ભળવા ન દદ, તે ્ેમના શબદદમાં તે તા્્માં ્ેમની નજત ન આવવા દદ." ૧૬ પછી આદમે શેથ, ્ેના બાળતદ અને ્ેના બધા બાળતદ પર આશીવા્દ વરસાવ્ા. ૧૭ પછી ્ે પદ્ાના પુત શેથ અને ્ેની પતી હવા ્રફ ફરીને તહું, “ઈશરે આપકને પનશાની ્રીતે આપેલું આ સદનું, આ ધૂપ અને આ ગંધરસ સાચવીને રાખદ; તારક તે આવનારા પદવસદમાં, આખી સૃપપ પર પૂર આવશે. પક જેઓ વહાકમાં જશે ્ેઓ મારી સાથે સદનું, ધૂપ અને ગંધરસ લઈ જશે, અને મારા શરીર સાથે સદનું, ધૂપ અને ગંધરસ પૃથવીની મધ્માં મૂતશે.” ૧૮ “પછી, ઘકા સમ્ પછી, જે શહેરમાં મારા શરીર સાથે સદનું, ધૂપ અને ગંધરસ મળી આવશે, ્ે લૂંટાઈ જશે. પરં ્ુ જારે ્ે લૂંટાઈ જશે, ત્ારે સદનું, ધૂપ અને ગંધરસ સાચવેલ લૂંટ સાથે લઈ જવામાં આવશે; અને ્ેમાંથી તં ઈ પક નાશ પામશે નહીં, જાં સુધી ભગવાનનદ શબદ, માકસ દારા બનાવેલ શબદ ન આવે; જારે રાજઓ ્ેમને લઈ જશે અને ્ેમને ્ેમના રાજ હદવાના પ્ીત ્રીતે સદનું અપ્ક તરશે; ધૂપ, ્ેમના સવગ્ અને પૃથવીના ભગવાન હદવાના પ્ીત ્રીતે ; અને ગંધરસ, ્ેમના જુ સસાના પ્ીત ્રીતે .
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
૧૯ “શી્ પક, શે્ાન અને આપકા બધા શતુઓ પર પવજ્ મેળવવાના ્ેમના સંતે્ ્રીતે ; ધૂપ એ પ્ીત ્રીતે તે ્ે મૃત્ુમાંથી ઉઠશે, અને સવગ્માંની અને પૃથવી પરની વસ્ુઓથી ઉપર ઊંચદ થશે; અને ગંધરસ એ પ્ીત ્રીતે તે ્ે તડવદ પપત પીશે; અને શે્ાનથી નરતની પીડા અનુભવશે. 20 "અને હવે, મારા દીતરા શેથ, જદ, મે ્ને ગુપ રહસ્દ જહેર ત્ા્ છે , જે દે વે મને પગટ ત્ા્ હ્ા. ્ું ્ારે માટે અને ્ારા લદતદ માટે મારી આજાનું પાલન તર." પતરક ૯ ૧ જારે આદમે શેથને આપેલી આજા પૂરી તરી, ત્ારે ્ેના હાથ-પગ ઢીલા પડી ગ્ા, ્ેના મદં મૂંગું થઈ ગ્ું, અને ્ેની જભ બદલવાનું બંધ તરી દીધું. ્ેકે આંખદ બંધ તરી અને પાક છદડી દીધદ. 2 પક જારે ્ેના બાળતદએ જદ્ું તે ્ે મૃત્ુ પા્્દ છે , ત્ારે ્ેઓ ્ેના પર પડીને રડવા લાગ્ા, પુરરદ અને સીઓ, વૃદદ અને ્ુવાનદ બધા રડવા લાગ્ા. ૩ આદમનું મૃત્ુ પૃથવી પર નવસદ તીસ વર્ના જવનના અં્ે, બારમુદેહના પંદરમા પદવસે, સૂ્્ના એત પસંગની ગક્રી પછી, નવમા તલાતે થ્ું. ૪ ્ે શુકવારનદ પદવસ હ્દ, જે પદવસે ્ેમનું સજ્ન થ્ું હ્ું, અને ્ેમકે આરામ ત્્ હ્દ; અને જે સમ્ે ્ેમનું મૃત્ુ થ્ું ્ે જ સમ્ે ્ેઓ બગીચામાંથી બહાર આવ્ા હ્ા. 5પછી શેથે ્ેને સારી રી્ે મઢ્દ, અને પપવત વૃકદ અને પપવત પવ્્ના પુરતળ મીઠા મસાલાઓથી ્ેના પર સુગંધી દવ્દ લગાવ્ા; અને ્ેના શરીરને ગુફાની અંદરની પૂવ્ બાજુ એ, ધૂપની બાજુ માં દફનાવ્ું; અને ્ેની સામે એત સળગ્દ દીવદ મૂકદ. 6 પછી ્ેના બાળતદ ્ેની સામે ઊભા રહા અને આખી રા્ સવાર પડ્ાં સુધી ્ેના માટે રડ્ા અને પવલાપ તર્ા રહા. 7 પછી શેથ, મદટદ દીતરદ એનદસ અને એનદસનદ દીતરદ તૈ નાન, બહાર ગ્ા અને ્હદવાને ચઢાવવા માટે સારા અપ્કદ લઈને આવ્ા, અને ્ેઓ ્ે વેદી પાસે આવ્ા જ ેના પર આદમે ઈશરને ચઢાવ્ા હ્ા, જારે ્ેકે અપ્ક ત્ુય હ્ું. ૮ પક હવાએ ્ેઓને તહું, "અમે ઈશરને અમારં અપ્ક સવીતારવા અને ્ેના સેવત આદમના આતાને રાખવા અને ્ેને આરામ તરવા માટે ઉપર લઈ જવા પવનં્ી તરીએ ત્ાં સુધી રાહ જુ ઓ." ૯ અને ્ેઓ બધાએ ઊભા થઈને પાથ્ના તરી. પતરક ૧૦ 1 અને જારે ્ેઓએ ્ેમની પાથ્ના પૂરી તરી, ત્ારે ભગવાનનદ શબદ આવ્દ અને ્ેમને ્ેમના પપ્ા આદમ પવશે પદલાસદ આપ્દ. 2 ત્ારબાદ, ્ેઓએ પદ્ાને માટે અને પદ્ાના પપ્ા માટે ભેટદ અપ્ક તરી. ૩ અને જારે ્ેઓ પદ્ાનું અપ્ક પૂરં તરી રહા હ્ા, ત્ારે ઈશરનું વચન ્ેમનામાંના સૌથી મદટા શેથ પાસે આવ્ું, અને ્ેને તહું, "ઓ શેથ, શેથ, શેથ, તક વાર. જેમ હુ ં ્ારા પપ્ા સાથે હ્દ, ્ેમ હુ ં ્ારી સાથે પક રહીશ, જાં સુધી મે ્ારા
પપ્ાને આપેલું વચન પૂક્ ન થા્ ત્ાં સુધી તે હુ ં મારદ શબદ મદતલીશ અને ્ને અને ્ારા વંશજદને બચાવીશ." 4 પક ્ારા પપ્ા આદમ પવરે, ્ું જે આજા ્ને આપી હ્ી ્ે પાળ; અને ્ારા ભાઈ તાઈનના વંશજદને ્ારા ભાઈ તાઈનથી અલગ તર.” 5 અને દે વે શેથ પાસેથી પદ્ાનું વચન પાછું ખેચી લીધું. 6 પછી શેથ, હવા અને ્ેમના બાળતદ પવ્્ પરથી નીચે ખજનાની ગુફામાં આવ્ા. 7 પક આદમ પહેલદ હ્દ જ ેનદ આતા એદન દે શમાં, ખજનાની ગુફામાં મૃત્ુ પા્્દ; તારક તે ્ેની પહેલાં તદઈ મૃત્ુ પા્્ું ન હ્ુ,ં ફ્ ્ેનદ પુત હાબેલ, જ ેનું ખૂન તરીને મૃત્ુ થ્ુ.ં 8 પછી આદમના બધા પુતદ ઉભા થ્ા, અને ્ેમના પપ્ા આદમ માટે પવલાપ ત્્, અને ્ેને એતસદ ચાલીસ પદવસ સુધી અપ્કદ ચઢાવ્ા. પતરક ૧૧ ૧ આદમ અને હવાના મૃત્ુ પછી, શેથે પદ્ાના બાળતદ અને પદ્ાના બાળતદના બાળતદને તાઈનના બાળતદથી અલગ તરી દીધા. તાઈન અને ્ેના વંશજદ પપશમ પદશામાં, જાં ્ેકે પદ્ાના ભાઈ હાબેલને મારી નાખ્દ હ્દ ્ે જગ્ા નીચે ગ્ા અને રહેવા લાગ્ા. 2 પરં ્ુ શેથ અને ્ેના બાળતદ, ્ેમના પપ્ા આદમની નજત રહેવા માટે , ઉતર ્રફ ખજનાની ગુફાના પવ્્ પર રહે્ા હ્ા. 3 અને મદટદ શેથ, ઊંચદ અને સારદ, ઉતમ આતા અને મજબૂ્ મન ધરાવ્દ, ્ેના લદતદના વડા ્રીતે ઊભદ રહદ; અને પનદ્ર્ા, પસ્ાવદ અને નમ્ાથી ્ેમની સંભાળ રાખ્દ હ્દ, અને ્ેમાંથી એતને પક તાઈનના બાળતદ પાસે જવા દે ્દ ન હ્દ. 4 પરં ્ુ ્ેમની પદ્ાની શુદ્ાને તારકે, ્ેઓને "ઈશરના બાળતદ" તહેવામાં આવ્ા, અને ્ેઓ દૂ ્દના સૈન્ને બદલે, ભગવાન સાથે હ્ા; તારક તે ્ેઓ ્ેમની ગુફામાં - ખજનાની ગુફામાં - ભગવાનની સ્ુપ્ તર્ા અને ્ેમના માટે ગી્દ ગા્ા રહા. 5 પછી શેથ ્ેના પપ્ા આદમ અને ્ેની મા્ા હવાના શરીર સમક ઊભદ રહદ, અને રા્-પદવસ પાથ્ના તર્દ રહદ, અને પદ્ાના અને પદ્ાના બાળતદ માટે દ્ા માંગ્દ રહદ; અને જારે ્ેને તદઈ બાળત સાથે વ્વહાર તરવામાં મુશતે લી પડ્ી ત્ારે ્ે ્ેને સલાહ આપ્દ. 6 પરં ્ુ શેથ અને ્ેના બાળતદને પૃથવી પર તામ તરવાનું પસંદ નહદ્ું, પરં ્ુ ્ેઓએ સવગર્ વસ્ુઓમાં પદ્ાને સમપપ્્ તરી દીધા; તારક તે ્ેમનદ પવચાર ભગવાનની સ્ુપ્, મૂપ્્પજ ૂ અને ગી્દ પસવા્ બીજદ તદઈ નહદ્દ. 7 ્ેથી, ્ેઓ હં મેશા બગીચામાંથી, અથવા જારે ્ેઓને તદઈ તામ માટે ભગવાન દારા મદતલવામાં આવ્ા હ્ા, અથવા જારે ્ેઓ સવગ્માં જ્ા હ્ા, ત્ારે દે વદૂ ્દના અવાજદ સાંભળ્ા હ્ા, જે ભગવાનની સ્ુપ્ અને મપહમા તર્ા હ્ા. 8 તારક તે શેથ અને ્ેના બાળતદએ, પદ્ાની શુદ્ાને તારકે, ્ે દૂ ્દને સાંભળ્ા અને જદ્ા. પછી, ફરીથી, બગીચદ ્ેમનાથી દૂ ર ન હ્દ, પરં ્ુ ફ્ પંદર આધ્ાપતત હાથ હ્દ. 9 હવે એત આધ્ાપતત હાથ માકસના તક હાથ જ ેટલદ છે , એટલે તે તુ લ પપસ્ાળીસ હાથ.
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
૧૦ શેથ અને ્ેના બાળતદ બગીચા નીચે પવ્્ પર રહે્ા હ્ા; ્ેઓ વાવ્ા નહદ્ા, તાપ્ા નહદ્ા; ્ેઓ શરીર માટે ખદરાત બનાવ્ા નહદ્ા. ઘઉં પક નહદ્ા; પક ફ્ અપ્કદ ચઢાવ્ા હ્ા. ્ેઓ જે પવ્્ પર રહે્ા હ્ા ત્ાં ઉગાડેલા ફળદ અને સવાપદપ વૃકદ ખા્ા હ્ા. ૧૧ પછી શેથ ઘકીવાર દર ચાલીસ પદવસે ઉપવાસ તર્દ, અને ્ેના મદટા બાળતદ પક ઉપવાસ તર્ા. તારક તે જારે પવન એ રી્ે ફં ૂ તા્દ હ્દ ત્ારે શેથના પપરવારને બગીચાના ઝાડની સુગંધ આવ્ી હ્ી. ૧૨ ્ેઓ ખુશ હ્ા, પનદ્ર હ્ા, અચાનત ભ્ નહદ્દ, ્ેમનામાં તદઈ ઈર્ા્ નહદ્ી, તદઈ દુ પ તા્્ નહદ્ું, તદઈ દેર નહદ્દ. તદઈ પશુ જુ સસદ નહદ્દ; ્ેમના મુખમાંથી તદઈ અપશબદદ તે શાપ નીતળ્ા નહદ્ા; તદઈ દુ પ સલાહ તે છે ્રપપંડી નહદ્ી. તારક તે ્ે સમ્ના માકસદ કારે્ શપથ લે્ા નહદ્ા, પરં ્ુ મુશતે લ પપરપસથપ્ઓમાં, જારે માકસદને શપથ લેવાની જરર હદ્ છે , ત્ારે ્ેઓ ન્ા્ી હાબેલના લદહીના શપથ લે્ા હ્ા. ૧૩ પરં ્ુ ્ેઓએ ગુફામાં દરરદજ પદ્ાના બાળતદ અને સીઓને ઉપવાસ અને પાથ્ના તરવા અને સવ્ચચ ઈશરની પૂજ તરવા માટે મજબૂર ત્ા્. ્ેઓએ પદ્ાના પપ્ા આદમના શરીરમાં પદ્ાને આશીવા્દ આપ્ા અને ્ેનાથી પદ્ાને અપભરેત ત્્. ૧૪ અને શેથનદ અં્ નજત આવ્દ ત્ાં સુધી ્ેઓએ આમ ત્ુ.ય પતરક ૧૨ 1પછી ન્ા્ી શેથે પદ્ાના દીતરા એનદસને, એનદસના દીતરા તે નાનને અને તે નાનના દીતરા માહલાલએલને બદલાવીને તહું:-૨ "મારદ અં્ નજત હદવાથી, હુ ં વેદી પર છ્ બનાવવા માંગુ છું જ ેના પર ભેટદ ચઢાવવામાં આવે છે ." 3 ્ેઓએ ્ેની આજા માની અને બધા જ, વૃદ અને ્ુવાન, બહાર ગ્ા, અને ્ેમાં સખ્ મહેન્ તરી, અને વેદી પર એત સુંદર છ્ બનાવી. 4 અને આમ તરવાથી શેથનદ પવચાર એ હ્દ તે પવ્્ પર ્ેના બાળતદ પર આશીવા્દ આવે; અને ્ે ્ેના મૃત્ુ પહેલાં ્ેમના માટે એત અપ્ક ચઢાવે. ૫ પછી જારે છ્નું બાંધતામ પૂક્ થ્ું, ત્ારે ્ેકે ્ેમને અપ્કદ ચઢાવવાનદ આદે શ આપ્દ. ્ેઓએ આ તામ ખૂબ જ મહેન્થી ત્ુ,ય અને ્ેમને ્ેમના પપ્ા શેથ પાસે લાવ્ા, જેમકે ્ેમને લઈ જઈને વેદી પર અપ્ક ત્ા્; અને ભગવાનને પાથ્ના તરી તે ્ેઓ ્ેમના અપ્કદ સવીતારે, ્ેમના બાળતદના આતાઓ પર દ્ા તરે અને ્ેમને શે્ાનના હાથથી બચાવે. ૬ અને ઈશરે ્ેનું અપ્ક સવીતા્ુય, અને ્ેના પર અને ્ેના બાળતદ પર આશીવા્દ મદતલ્ા. અને પછી ઈશરે શેથને વચન આપ્ું તે , "જે મહાન સાડા પાંચ પદવસ પવશે મે ્ને અને ્ારા પપ્ાને વચન આપ્ું છે, ્ેના અં્ે હુ ં મારં વચન મદતલીશ અને ્ને અને ્ારા વંશજદને બચાવીશ." 7 પછી શેથ અને ્ેના બાળતદ, અને ્ેના બાળતદના બાળતદ, ભેગા થ્ા, અને વેદી પરથી નીચે આવ્ા, અને ખજનાની ગુફામાં ગ્ા - જાં ્ેઓએ પાથ્ના તરી, અને આપકા પપ્ા આદમના શરીરમાં પદ્ાને આશીવા્દ આપ્ા, અને ્ેનાથી પદ્ાને અપભરેત ત્્.
૮ પક શેથ થદડા પદવસ ખજનાની ગુફામાં રહદ, અને પછી ્ેકે દુ ઃખ સહન ત્ુય - મૃત્ુ સુધી દુ ઃખ સહન ત્ુય. 9 પછી ્ેનદ જેર પુત એનદશ, ્ેનદ પુત તૈ નાન, તે નાનનદ પુત માહલાલએલ, માહલાલએલનદ પુત ્ારેદ અને ્ારેદનદ પુત હનદખ, ્ેમની પતીઓ અને બાળતદ સાથે શેથ પાસેથી આશીવા્દ મેળવવા માટે ્ેની પાસે આવ્દ. 10 પછી શેથે ્ેમના માટે પાથ્ના તરી, અને ્ેમને આશીવા્દ આપ્ા, અને ન્ા્ી હાબેલના ર્ના સદગંદ લે્ા તહું, "મારા બાળતદ, હુ ં ્મને પવનં્ી તરં છું તે ્મારામાંથી તદઈને પક આ પપવત અને શુદ પવ્્ પરથી નીચે ન જવા દદ." ૧૧ તાઈન, ખૂની અને પાપી, જેકે પદ્ાના ભાઈને મારી નાખ્દ, ્ેના બાળતદ સાથે તદઈ સંગ્ ન તરદ; તારક તે , હે મારા બાળતદ, ્મે જકદ છદ તે આપકે ્ેનાથી અને ્ેના બધા પાપથી આપકી બધી શપ્થી ભાગીએ છીએ તારક તે ્ેકે પદ્ાના ભાઈ હાબેલને મારી નાખ્દ હ્દ.” ૧૨ આટલું તહા પછી, શેથે પદ્ાના પથમજપન્ પુત એનદસને આશીવા્દ આપ્ા, અને ્ેને આજા આપી તે ્ે પદ્ાના જવનના બધા પદવસદ સુધી આપકા પપ્ા આદમના શરીર સમક શુદ્ામાં સેવા તરે; પછી, ્ેકે બનાવેલી વેદી પર પક કારેત જ્. અને ્ેકે ્ેને આજા આપી તે ્ે પદ્ાના જવનના બધા પદવસદ સુધી પદ્ાના લદતદને ન્ા્ીપકા, ન્ા્ અને શુદ્ામાં ખવડાવે. ૧૩ પછી શેથના હાથ-પગ ઢીલા પડી ગ્ા; ્ેના હાથ-પગ બધી શપ્ ગુમાવી દીધા; ્ેનું મદં મૂંગું થઈ ગ્ું અને બદલી શત્ું ન હ્ુ;ં અને ્ેકે પાક છદડી દીધદ અને નવસદ બારમા વર્ના થ્ાના બીજ પદવસે, અબીબ મપહનાના સતાવીસમા પદવસે મૃત્ુ પા્્દ; હનદખ ત્ારે વીસ વર્નદ હ્દ. ૧૪ પછી ્ેઓએ શેથના શરીરને તાળજપૂવ્ત મઢ્ું, અને ્ેને મીઠા મસાલાઓથી શકગા્ુય, અને ્ેને આપકા પપ્ા આદમના શરીરની જમકી બાજુ એ, ખજનાની ગુફામાં મૂકદ, અને ્ેઓએ ચાલીસ પદવસ સુધી ્ેના માટે શદત ત્્. જેમ ્ેઓએ આપકા પપ્ા આદમ માટે ત્ુય હ્ું ્ેમ ્ેઓએ ્ેના માટે ભેટદ અપ્ક તરી. ૧૫ શેથના મૃત્ુ પછી, એનદસ ્ેના લદતદના વડા બન્ા, જેમને ્ેકે ્ેના પપ્ાએ આજા આપી હ્ી ્ેમ, ન્ા્ીપકા અને ન્ા્થી પદરક આપ્ું. ૧૬ પરં ્ુ એનદસ આઠસદ વીસ વર્નદ થ્દ ત્ાં સુધીમાં, તાઈનને મદટી સં્ાન થઈ; તારક તે ્ેઓ વારં વાર લગ્ તર્ા હ્ા, તારક તે ્ેઓ પશુ વાસનાઓમાં ડૂ બી ગ્ા હ્ા; જાં સુધી પવ્્ નીચેની જમીન ્ેમનાથી ભરાઈ ન ગઈ. પતરક ૧૩ 1્ે પદવસદમાં તાઈનના દીતરાઓમાંનદ એત આંધળદ લામેખ રહે્દ હ્દ, ્ેને આટૂ ન નામનદ દીતરદ હ્દ, અને ્ે બંને પાસે ઘકા ઢદરઢાંખર હ્ા. 2 પક લામેખ ્ેમને એત ્ુવાન ભરવાડ સાથે ચરાવવા મદતલ્દ હ્દ, જે ્ેમની સંભાળ રાખ્દ હ્દ; અને સાંજ ે ઘરે આવ્ાં ્ે ્ેના દાદા, ્ેના પપ્ા અ્ુન અને ્ેની મા્ા હાઝીના સમક રડ્દ અને ્ેમને તહે્દ, "મારા માટે , હુ ં એતલા આ ઢદરદને ખવડાવી શત્દ નથી, નહીં ્દ તદઈ મને ્ેમાંથી તે ટલાત લૂંટી લેશે, અથવા ્ેમના માટે મને મારી નાખશે." તારક તે તાઈનના બાળતદમાં, લૂંટ, ખૂન અને પાપ ખૂબ હ્ા.
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
૩ પછી લામેખને ્ેના પર દ્ા આવી, અને ્ેકે તહું, "ખરેખર, જારે ્ે એતલદ હદ્ ત્ારે આ જગ્ાના માકસદ ્ેને હરાવી શતે છે ." 4 ્ેથી લામેખે ઊઠીને, નાનપકથી જ આંધળદ થ્દ ત્ારથી રાખેલું ધનુર્ લીધું, અને મદટા ્ીર, સુંવાળા પથથરદ અને ગદફક લઈને ્ુવાન ભરવાડ સાથે ખે્રમાં ગ્દ, અને ઢદર પાછળ જઈને બેઠદ; જારે ્ુવાન ભરવાડ ઢદરની સંભાળ રાખ્દ હ્દ. લામેખે ઘકા પદવસદ સુધી આમ ત્ુય. 5 દરપમ્ાન, જારથી ઈશરે તાઈનને ત્ાગ ત્્, અને ્ેને ધુજરી અને ભ્થી શાપ આપ્દ, ત્ારથી ્ે તદઈ એત જગ્ાએ પસથર થઈ શકદ નહીં તે આરામ મેળવી શકદ નહીં; પરં ્ુ એત જગ્ાએથી બીજ જગ્ાએ ભટત્દ રહદ. 6 ્ે પદ્ાના પવાસ દર્્ાન લામેખની પતીઓ પાસે આવ્દ અને ્ેમને ્ેના પવરે પૂછું. ્ેઓએ ્ેને તહું, "્ે ખે્રમાં ઢદર સાથે છે." 7 પછી તાઈન ્ેને શદધવા ગ્દ; અને જારે ્ે ખે્રમાં આવ્દ, ત્ારે ્ુવાન ભરવાડે ્ેનદ અવાજ અને ્ેની આગળથી ઢદર ચરાવ્ા સાંભળ્ા. ૮ પછી ્ેકે લામેખને તહું, “હે મારા માપલત, શું આ તદઈ જં ગલી જનવર છે તે લૂંટારદ?” 9 લામેખે ્ેને તહું, "જારે ્ે ઉપર આવે છે ત્ારે મને સમજવ તે ્ે તે વદ દે ખા્ છે ." ૧૦ પછી લામેખે પદ્ાનું ધનુર્ વાળ્ું, ્ેના પર ્ીર મૂકું અને ગદફકમાં એત પથથર મૂકદ. તાઈન ખુલલા ખે્રમાંથી બહાર આવ્દ ત્ારે ભરવાડે લામેખને તહું, "્ીર મારી, જદ, ્ે આવી રહદ છે." ૧૧ પછી લામેખે તાઈન પર ્ીર ચલાવ્ું અને ્ેની પડખામાં વાગ્ું; અને લામેખે ગદફકમાંથી એત પથથર ્ેને મા્્, જે ્ેના મદઢા પર પડ્દ અને ્ેની બંને આંખદ ફદડી નાખી; અને તાઈન ્ર્ જ પડીને મરી ગ્દ. ૧૨ પછી લામેખ અને જુ વાન ભરવાડ ્ેની પાસે આવ્ા અને ્ેને જમીન પર પડેલદ જદ્દ. જુ વાન ભરવાડે ્ેને તહું, “હે મારા સવામી, એ ્દ આપકા દાદા તાઈન છે , જ ેને ્મે મારી નાખ્દ છે .” ૧૩ પછી લામેખને એનદ અફસદસ થ્દ, અને તડવાશભ્ા્ પસ્ાવાથી, ્ેકે ્ાળીઓ પાડી, અને પદ્ાની સપાટ હથેળીથી ્ે ્ુવાનના માથા પર પહાર ત્્, જે મૃ્ હાલ્માં પડી ગ્દ હ્દ; પક લામેખે પવચા્ુય તે ્ે તદઈ દગદ છે ; ્ેથી ્ેકે એત પથથર ઉપાડ્દ અને ્ેને મા્્, અને ્ેનું માથું ત્ાં સુધી ફટતદ મા્્ જાં સુધી ્ે મરી ન ગ્દ. પતરક ૧૪ 1જારે એનદશ નવસદ વર્નદ થ્દ, ત્ારે શેથ અને તૈ નાનના બધા પુતદ, અને ્ેનદ જેર પુત, ્ેમની પતીઓ અને બાળતદ ્ેની પાસે આશીવા્દ માંગવા માટે ભેગા થ્ા. ૨ પછી ્ેકે ્ેમના માટે પાથ્ના તરી અને ્ેમને આશીવા્દ આપ્ા, અને ન્ા્ી હાબેલના ર્ના સદગંદ ખાઈને ્ેમને તહું, "્મારા બાળતદમાંથી તદઈ પક આ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ન આવે, અને ખૂની તાઈનના બાળતદ સાથે તદઈ સંગ્ ન તરે." ૩ પછી એનદસે પદ્ાના દીતરા તૈ નાનને બદલાવીને તહું, "મારા દીતરા, જદ, ્ારા લદતદ પર ્ારં હદ્ તે પનદ્ તર, અને ્ેમને ન્ા્ીપકા અને પનદ્ર્ામાં સથાપપ્ તર; અને ્ારા જવનના
સવ્ પદવસદ સુધી આપકા પપ્ા આદમના શરીરની આગળ સેવા તર્દ રહે." 4 આ પછી, એનદસ નવસદ પંચ્ાસી વર્ની ઉંમરે આરામ તરવા ગ્દ; અને તૈ નાને ્ેને લપેટીને ્ેના પપ્ા આદમની ડાબી બાજુ એ આવેલી ગુફા ઓફ ટ્ ે ઝસ્માં દફનાવ્દ; અને ્ેના પૂવજ ્ દની રી્ પમાકે ્ેના માટે અપ્કદ ચઢાવ્ા. પતરક ૧૫ ૧ એનદસના મૃત્ુ પછી, તે નાન ્ેના પપ્ાએ આપેલી આજા મુજબ, ન્ા્ીપકા અને પનદ્ર્ામાં ્ેના લદતદના વડા બન્ા; ્ેમકે ખજનાની ગુફામાં, આદમના શરીરની સેવા તરવાનું પક ચાલુ રાખ્ું. 2 પછી જારે ્ે નવસદ દસ વર્ જવ્દ, ત્ારે ્ેના પર દુ ઃખ અને પવપપત આવી પડી. અને જારે ્ે આરામ તરવા જ્દ હ્દ, ત્ારે બધા પપ્ાઓ ્ેમની પતીઓ અને બાળતદ સાથે ્ેની પાસે આવ્ા, અને ્ેકે ્ેઓને આશીવા્દ આપ્દ, અને ન્ા્ી હાબેલના ર્ની શપથ લીધી, અને ્ેઓને તહું, "્મારામાંથી તદઈ પક આ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ન આવે; અને ખૂની તાઈનના બાળતદ સાથે તદઈ સંગ્ ન તરે." 3 ્ેના જેર પુત, મહલલેલેલે, ્ેના પપ્ા પાસેથી આ આજા મેળવી, જેકે ્ેને આશીવા્દ આપ્દ અને મૃત્ુ પા્્દ. 4પછી માહલાલએલે ્ેના પર સુગંધી દવ્દ લગાવીને ્ેને ્ેના પપ્ૃઓ સાથે ભંડારની ગુફામાં દફનાવ્દ; અને ્ેઓએ ્ેમના પપ્ૃઓની રી્ પમાકે ્ેને માટે અપ્કદ ચઢાવ્ા. પતરક ૧૬ 1 પછી માહલાલએલ પદ્ાના લદતદ ઉપર ઊભદ રહદ, અને ્ેમને ન્ા્ીપકા અને પનદ્ર્ાથી પદરક આપ્ું, અને ્ેઓ તાઈનના બાળતદ સાથે સંભદગ ન તરે ્ેની ખા્રી તરી. 2 ્ે ખજનાની ગુફામાં પક આપકા પપ્ા આદમના શરીર સમક પાથ્ના અને સેવા તર્દ રહદ, અને ભગવાનને પદ્ાના પર અને ્ેના લદતદ પર દ્ા માંગ્દ રહદ; જાં સુધી ્ે આઠસદ પસતેર વર્ના ન થ્ા અને બીમાર પડ્ા. ૩ પછી ્ેમના બધા બાળતદ ્ેમને જદવા અને ્ેમના આ દુ પન્ા છદડ્ા પહેલા ્ેમના આશીવા્દ માંગવા માટે ્ેમની પાસે ભેગા થ્ા. 4 પછી માહલાલએલ ઊઠીને પદ્ાના પલંગ પર બેઠદ, ્ેના આંસુઓ ્ેના ચહેરા પરથી વહી રહા હ્ા. ્ેકે પદ્ાના મદટા દીતરા ્ારેદને બદલાવ્દ, જે ્ેની પાસે આવ્દ. 5 પછી ્ેકે ્ેના ચહેરાને ચુંબન ત્ુય અને ્ેને તહું, "ઓ મારા દીતરા, જેરદે , હુ ં ્ને સવગ્ અને પૃથવી બનાવનારના નામે શપથ આપું છું તે , ્ારા લદતદનું ધ્ાન રાખ, અને ્ેમને ન્ા્ીપકા અને પનદ્ર્ાથી ખવડાવ; અને ્ેમાંથી એતને પક આ પપવત પવ્્ પરથી તાઈનના બાળતદ પાસે જવા ન દે , નહીં ્દ ્ે પક ્ેમની સાથે નાશ પામે." 6 “મારા દીતરા, સાંભળ, હવે પછી ્ેમના તારકે આ પૃથવી પર મદટદ પવનાશ આવશે; ભગવાન દુ પન્ા પર ગુસસે થશે, અને પાકીથી ્ેમનદ નાશ તરશે. 7 “પક હુ ં એ પક જકું છું તે ્ારા બાળતદ ્ારી વા્ નપહ સાંભળે , અને ્ેઓ આ પવ્્ પરથી નીચે ઉ્રી તાઈનના
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
બાળતદ સાથે વ્પભચાર તરશે, અને ્ેઓ ્ેમની સાથે નાશ પામશે. ૮ "ઓ મારા દીતરા! ્ેમને શીખવ અને ્ેમનું ધ્ાન રાખ, જથ ે ી ્ેમના તારકે ્ને તદઈ દદર ન લાગે." 9 વધુમાં, મહલાલેલેલે ્ેના પુત ્ારેદને તહું, "જારે હુ ં મૃત્ુ પામીશ, ત્ારે મારા શરીરને સુગંપધ્ તર અને ્ેને મારા પપ્ૃઓના મૃ્દે હદ પાસે, ખજનાની ગુફામાં મૂત; પછી ્ું મારા શરીર પાસે ઊભા રહીને ભગવાનને પાથ્ના તર; અને ્ેમની સંભાળ રાખ અને જાં સુધી ્ું પદ્ે પવશામમાં ન જ ત્ાં સુધી ્ેમની સમક ્ારી સેવા પૂક્ તર." 10 પછી માહલાલએલે પદ્ાના બધા બાળતદને આશીવા્દ આપ્ા; અને પછી પદ્ાના પલંગ પર સૂઈ ગ્દ અને પદ્ાના પપ્ૃઓની જેમ આરામ ત્્. ૧૧ પક જારે ્ારેદે જદ્ું તે ્ેના પપ્ા માહલાલએલ મૃત્ુ પા્્ા છે, ત્ારે ્ે રડ્દ, શદત પા્્દ, અને ્ેના હાથ અને પગને ભેટીને ચુંબન ત્ુય; અને ્ેના બધા બાળતદએ પક ્ેમ ત્ુ.ય ૧૨ અને ્ેના દીતરાઓએ ્ેને તાળજપૂવ્ત સુગંધી દવ્દથી ભ્્ અને ્ેના પપ્ૃઓના મૃ્દે હ પાસે ્ેને દફનાવ્દ; પછી ્ેઓએ ઊભા થઈને ચાળીસ પદવસ સુધી ્ેના માટે શદત પાળ્દ. પતરક ૧૭ ૧ પછી ્ારેદે પદ્ાના પપ્ાની આજાનું પાલન ત્ુય, અને પદ્ાના લદતદ પર પસંહની જેમ ઊભદ રહદ. ્ેકે ્ેમને ન્ા્ીપકા અને પનદ્ર્ાથી ખવડાવ્ા, અને ્ેમને ્ેમની સલાહ પવના તં ઈ ન તરવાની આજા આપી. તારક તે ્ે ્ેમના પવશે ડર્દ હ્દ, તે ્ેઓ તાઈનના બાળતદ પાસે ન જ્. 2 ્ેથી ્ેમકે ્ેમને વારં વાર આજાઓ તે મ આપી; અને ્ેમના જવનના ચારસદ પંચ્ાસી વર્ના અં્ સુધી ્ેમ તરવાનું ચાલુ રાખ્ું. ૩ આ વર્ના અં્ે, ્ેની પાસે આ પનશાની આવી. જારે જેરડે ્ેના પપ્ૃઓના શરીરદ સમક પસંહની જેમ ઊભદ હ્દ, પાથ્ના તરી રહદ હ્દ અને ્ેના લદતદને ચે્વકી આપી રહદ હ્દ, ત્ારે શે્ાન ્ેની ઈર્ા્ તર્દ હ્દ, અને એત સુંદર દે ખાવ તર્દ હ્દ, તારક તે જેરડે ્ેના બાળતદને ્ેની સલાહ પવના તં ઈ તરવા દે ્દ ન હ્દ. ૪ પછી શે્ાન ્ેના તીસ સૈપનતદ સાથે સુંદર પુરરદના રપમાં ્ેની સામે દે ખા્દ; શે્ાન પદ્ે ્ેમાંથી સૌથી મદટદ અને સૌથી ઊંચદ હ્દ, ્ેની દાઢી સારી હ્ી. 5 ્ેઓ ગુફાના મુખ પાસે ઊભા રહા, અને ગુફાની અંદરથી ્ારેદને બૂમ પાડી. 6 ્ે ્ેમની પાસે બહાર આવ્દ અને ્ેમને સુંદર પુરરદ જ ેવા, પતાશથી ભરેલા અને મહાન સૌંદ્્થી ભરેલા જદ્ા. ્ે ્ેમની સુંદર્ા અને દે ખાવ જદઈને આશ્્ પા્્દ; અને પદ્ાના મનમાં પવચા્ુય તે શું ્ેઓ તાઈનના બાળતદ ્દ નથી ને? 7 ્ેકે પદ્ાના મનમાં પક તહું, "જેમ તાઈનના દીતરાઓ આ પવ્્ની ઊંચાઈ સુધી ચઢી શત્ા નથી, અને ્ેમાંથી તદઈ પક આટલા સુંદર નથી જ ેટલા આ દે ખા્ છે ; અને આ માકસદમાં મારા સગાંવહાલાંમાંથી તદઈ નથી - ્ેમ ્ેઓ અજણ્ા હશે." ૮ પછી જેરદે અને ્ેઓએ અપભવાદન ત્ુય અને ્ેકે ્ેમનામાંના વડીલને તહું, "હે મારા પપ્ા, ્મારામાં રહેલી
અજ્બી મને સમજવદ, અને મને તહદ તે આ તદક છે, ્મારી સાથે; તારક તે ્ેઓ મને અજણ્ા માકસદ જ ેવા લાગે છે ." 9 પછી વડીલ રડવા લાગ્દ, અને બાતીના બધા ્ેની સાથે રડ્ા; અને ્ેકે ્ારેદને તહું: “હુ ં આદમ છું જ ેને ઈશરે પહેલા બનાવ્દ; અને આ મારદ દીતરદ હાબેલ છે , જ ેને ્ેના ભાઈ તાઈને મારી નાખ્દ હ્દ, જ ેના હદ્માં શે્ાને ્ેને મારી નાખવાનું પવચા્ુય હ્ું. 10 “્દ આ મારદ દીતરદ શેથ છે , જ ેને મે ્હદવા પાસે માંગ્દ હ્દ, જેમકે મને હાબેલને બદલે પદલાસદ આપવા માટે ્ે આપ્દ. ૧૧ "્દ પછી આ મારદ દીતરદ એનદશ છે, જે શેથનદ દીતરદ છે , અને બીજદ દીતરદ એનદશનદ દીતરદ તે નાન છે , અને બીજદ દીતરદ માહલાલએલ છે , જે ્ારા પપ્ા તે નાનનદ દીતરદ છે ." ૧૨ પક ્ારેદ ્ેમના દે ખાવથી અને વડીલના ભારકથી આશ્્ચપત્ રહદ. ૧૩ પછી વડીલે ્ેને તહું, “મારા દીતરા, આશ્્ પામીશ નપહ; આપકે બગીચાની ઉતરે આવેલી ભૂપમમાં રહીએ છીએ, જે ભગવાને દુ પન્ા બનાવ્ા પહેલા બનાવી હ્ી. ્ેમકે અમને ત્ાં રહેવા દીધા નહીં, પક અમને બગીચામાં રાખ્ા, જ ેની નીચે ્ું હવે રહે છે.” ૧૪ “પક મે પાપ ત્ુય પછી, ્ેમકે મને ્ેમાંથી બહાર તાઢ્દ, અને મને આ ગુફામાં રહેવા માટે છદડી દીધદ; મારા પર ભારે અને દુ ઃખદ મુશતે લીઓ આવી; અને જારે મારં મૃત્ુ નજત આવ્ું, ત્ારે મે મારા પુત શેથને ્ેના લદતદની સારી રી્ે સંભાળ રાખવાની આજા આપી; અને આ મારી આજા આવનારી પેઢીઓના અં્ સુધી એત બીજને આપવામાં આવશે. ૧૫ “પક, મારા દીતરા, ્ારેદ, અમે સુંદર પદે શદમાં રહીએ છીએ, જારે ્ું અહીં દુ ઃખમાં રહે છે , જેમ ્ારા પપ્ા મહાલલેલે મને તહું હ્ું તે એત મદટદ પૂર આવશે અને આખી પૃથવીને ડૂ બાડી દે શે. ૧૬ "્ેથી, મારા દીતરા, ્ારા ડરથી હુ ં ઊઠ્દ અને મારા બાળતદને મારી સાથે લીધા, અને ્ને અને ્ારા બાળતદને મળવા અહીં આવ્દ; પક મે ્ને આ ગુફામાં ઊભદ રડ્દ જદ્દ, અને ્ારા બાળતદ ગરમી અને દુ ઃખમાં આ પવ્્ પર પવખેરાઈ ગ્ા." ૧૭ “પક, મારા દીતરા, અમે રસ્દ ભૂલી ગ્ા અને અહીં સુધી પહદંચ્ા, ત્ારે અમને આ પવ્્ નીચે બીજ માકસદ મળ્ા; જેઓ એત સુંદર દે શમાં રહે છે , વૃકદ, ફળદ અને બધી પતારની હપર્ાળીથી ભરપૂર; ્ે એત બગીચા જ ેવું છે; જથ ે ી જારે અમે ્ેમને મળ્ા ત્ારે અમને લાગ્ું તે ્ેઓ ્મે જ છદ; જાં સુધી ્ારા પપ્ા મહાલલેલે મને તહું નહીં તે ્ેઓ એવું તં ઈ નથી. ૧૮ "મારે હવે, મારા દીતરા, મારી સલાહ સાંભળ, અને ્ું અને ્ારા બાળતદ ્ેમની પાસે જઓ. આ બધી ્ા્નાઓમાંથી ્મને આરામ મળશે જે ્મે સહન તરી રહા છદ. પક જદ ્ું ્ેમની પાસે નહીં જ્, ્દ ઊઠ, ્ારા બાળતદને લઈને અમારી સાથે અમારા બગીચામાં આવ; ્ું અમારી સુંદર ભૂપમમાં રહેશ, અને ્ું અને ્ારા બાળતદ હવે જે મુશતે લીઓ સહન તરી રહા છદ ્ેમાંથી ્મને આરામ મળશે." ૧૯ પક જારે જેરદે ે વડીલ પાસેથી આ વા્ સાંભળી, ત્ારે ્ે આશ્્ચપત્ થઈ ગ્દ; અને આમ્ેમ ફ્્, પક ્ે કકે ્ેને ્ેના બાળતદમાંથી તદઈ મળ્ું નહીં.
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
20 પછી ્ેકે વડીલને તહું, "આજ સુધી ્મે તે મ છુપા્ેલા રહા છદ?" 21 અને વડીલે જવાબ આપ્દ, "જદ ્ારા પપ્ાએ અમને તહું ન હદ્, ્દ અમને ખબર ન પડી હદ્." 22 પછી ્ારેદને પવશાસ થ્દ તે ્ેના શબદદ સાચા છે. ૨૩ ્ેથી ્ે વડીલે ્ારેદને તહું, "્ું આમ આમ તે મ ફર્દ હ્દ?" અને ્ેકે તહું, "હુ ં મારા એત બાળતને શદધી રહદ હ્દ, જથ ે ી ્ેને મારી સાથે જવાની અને જેમના પવશે ્ે મને વા્ તરી છે ્ેમની પાસે ્ેઓ આવવાની વા્ તહે ." ૨૪ જારે વડીલે જેરડે નદ ઈરાદદ સાંભળ્દ, ત્ારે ્ેકે ્ેને તહું, "હાલ એ ઈરાદદ છદડી દે અને અમારી સાથે આવ; ્ું અમારદ દે શ જદઈશ; જદ અમે જે દે શમાં રહીએ છીએ ્ે ્ને ગમશે, ્દ અમે અને ્ું અહીં પાછા આવીશું અને ્ારા પપરવારને અમારી સાથે લઈ જઈશું. પક જદ અમારદ દે શ ્ને ગમશે નહીં, ્દ ્ું ્ારા પદ્ાના સથાને પાછદ આવીશ." 25 અને વડીલે જેરદે ને ્ેના બાળતદમાંથી તદઈ એત ્ેને સલાહ આપવા આવે ્ે પહેલાં જવા પવનં્ી તરી. 26 પછી ્ારેદ ગુફામાંથી બહાર આવ્દ અને ્ેમની સાથે ગ્દ, અને ્ેઓ તાઈનના પુતદના પવ્્ની ટદચ પર પહદંચ્ા ત્ાં સુધી ્ેઓએ ્ેને પદલાસદ આપ્દ. 27 પછી વડીલે ્ેના એત સાથીને તહું, "આપકે ગુફાના મુખ પાસે તં ઈત ભૂલી ગ્ા છીએ, અને ્ે એ પસંદ તરેલદ ઝભભદ છે જે અમે ્ારેદને પહેરાવવા માટે લાવ્ા હ્ા." 28 પછી ્ેકે ્ેમાંના એતને તહું, "્ું પાછદ જ, તદઈ; અને ્ું પાછદ આવે ત્ાં સુધી અમે અહીં ્ારી રાહ જદઈશું. પછી અમે ્ારેદને તપડાં પહેરાવીશું અને ્ે આપકા જ ેવદ, સારદ, સુંદર અને આપકી સાથે આપકા દે શમાં આવવા ્દગ્ બનશે." 29 પછી ્ે પાછદ ગ્દ. ૩૦ પક જારે ્ે થદડે દૂ ર હ્દ, ત્ારે વડીલે ્ેને બદલાવીને તહું, "હુ ં ઉપર આવીને ્ારી સાથે વા્ તરં ત્ાં સુધી ્ું થદભ." ૩૧ પછી ્ે ઊભદ રહદ, અને વડીલ ્ેની પાસે ગ્દ અને ્ેને તહું, "ગુફામાં આપકે એત વા્ ભૂલી ગ્ા હ્ા, ્ે આ છે ગુફાની અંદર સળગ્ા દીવાને, ્ેમાં રહેલા મૃ્દે હદ ઉપર, બુઝાવી દે વાનદ. પછી જલદી અમારી પાસે પાછા આવદ." 32 ્ે ગ્દ, અને વડીલ ્ેના સાથીઓ અને ્ારેદ પાસે પાછદ આવ્દ. અને ્ેઓ પવ્્ પરથી નીચે આવ્ા, અને ્ારેદ ્ેમની સાથે હ્દ; અને ્ેઓ તાઈનના બાળતદના ઘરદ પાસે પાકીના ફુવારા પાસે રદતા્ા, અને ્ેમના સાથી ્ારેદ માટે વસ લાવ્ા ત્ાં સુધી રાહ જદ્ા રહા. ૩૩ પછી, જે ગુફામાં પાછદ ગ્દ, ્ેકે દીવદ બુઝાવ્દ, અને ્ેમની પાસે આવ્દ અને પદ્ાની સાથે એત ભૂ્ લાવ્દ અને ્ેમને બ્ાવ્ું. અને જારે જેરડે ે ્ે જદ્ું ત્ારે ્ે ્ેની સુંદર્ા અને તૃ પાથી આશ્્ચપત્ થ્દ, અને ્ે બધું સાચું છે ્ે માનીને ્ેના હદ્માં આનંદ થ્દ. 34 પક જારે ્ેઓ ત્ાં રહા હ્ા, ત્ારે તક જકા તાઈનના પુતદના ઘરે ગ્ા અને ્ેમને તહું, "આજે પાકીના ઝરા પાસે અમને અને અમારા સાથીઓને ખાવા માટે થદડું ખાવાનું લાવદ." 35 પક જારે તાઈનના દીતરાઓએ ્ેમને જદ્ા, ત્ારે ્ેઓ ્ેમના પર આશ્્ પા્્ા અને પવચા્ુય: "આ જદવામાં સુંદર છે , અને એવા છે તે આપકે પહેલાં કારે્ જદ્ા નથી." ્ેથી ્ેઓ ઉભા થ્ા અને ્ેમના સાથીઓને જદવા માટે ્ેમની સાથે પાકીના ફુવારા પાસે આવ્ા.
૩૬ ્ેઓને ્ેઓ એટલા સુંદર લાગ્ા તે ્ેઓએ પદ્ાના સથાનદ પવશે મદટે થી બૂમ પાડી તે બીજ લદતદ ભેગા થા્ અને આ સુંદર પાકીઓને જદવા આવે. પછી ્ેઓએ ્ેમની આસપાસ પુરરદ અને સીઓ બંનેને ભેગા ત્ા્. ૩૭ પછી વડીલે ્ેમને તહું, "અમે ્મારા દે શમાં અજણ્ા છીએ, ્મે અને ્મારી સીઓ અમને સારં ખાવાનું અને પાકી લાવદ, જથ ે ી અમે ્મારી સાથે રહીને ્ાજગી અનુભવી શતીએ." ૩૮ જારે ્ે માકસદએ વડીલના આ શબદદ સાંભળ્ા, ત્ારે તાઈનના દરેત દીતરાએ પદ્ાની પતીને અને બીજ દીતરાએ પદ્ાની પુતીને લાવ્ા, અને ્ેથી, ઘકી સીઓ ્ેમની પાસે આવી; દરેતે પદ્ાના માટે તે પદ્ાની પતી માટે ્ારેદને સંબદધન ત્ુ;ય બધા એતસરખા. ૩૯ પક જારે ્ારેદે ્ેઓ જે તરી રહા હ્ા ્ે જદ્ું, ત્ારે ્ેનદ આતા ્ેમનાથી તં ટાળી ગ્દ; ્ેકે ્ેમનું ખાવાનું તે પીવાનું પક ચાખ્ું નહીં. ૪૦ વડીલે સંતે્ જદ્દ તે ્ે ્ેમનાથી દૂ ર થઈ ગ્દ, અને ્ેને તહું, "ઉદાસ ના થાઓ; હુ ં મદટદ વડીલ છું, જેમ ્ું મને તર્દ જદશે, ્ેમ ્ું પક ્ે જ રી્ે તર." 41 પછી ્ેકે પદ્ાના હાથ ફે લાવ્ા અને એત સીને પતડી, અને ્ેના પાંચ સાથીઓએ ્ારેદ સમક એ જ ત્ુ,ય જથ ે ી ્ેકે પક ્ેઓ જ ેવું ત્ુય ્ેમ તરવું જદઈએ. ૪૨ પક જારે જેરદે ે ્ેમને બદનામીભ્ુય તામ તર્ા જદ્ા ત્ારે ્ે રડ્દ, અને મનમાં તહું,--મારા પપ્ૃઓએ કારે્ આવું ત્ુય ન હ્ું. ૪૩ પછી ્ેકે પદ્ાના હાથ ફે લાવ્ા અને ઉલલાસથી અને ખૂબ રડ્ાં પાથ્ના તરી, અને ઈશરને પવનં્ી તરી તે ્ે ્ેને ્ેમના હાથમાંથી છદડાવે. ૪૪ જેરડે ે પાથ્ના શર તરી તે ્ર્ જ વડીલ ્ેના સાથીઓ સાથે ભાગી ગ્દ; તારક તે ્ેઓ પાથ્નાના સથળે રહી શત્ા ન હ્ા. ૪૫ પછી ્ારેદે પાછળ ફરીને જદ્ું પક ્ે ્ેમને જદઈ શકદ નપહ, પક ્ે તાઈનના બાળતદની વચચે ઊભદ રહદ. ૪૬ પછી ્ે રડ્દ અને બદલ્દ, "હે ભગવાન, આ જપ્ સાથે મારદ નાશ ન તરદ, જ ેના પવશે મારા પૂવજ ્ દએ મને ચે્વકી આપી હ્ી; તારક તે હવે, હે મારા પભુ ભગવાન, હુ ં પવચાર્દ હ્દ તે જે લદતદ મને દે ખા્ા હ્ા ્ેઓ મારા પૂવજ ્ દ હ્ા; પરં ્ુ મે ્ેમને રાકસદ ્રીતે શદધી તાઢ્ા છે , જેમકે મને આ સુંદર દશ્ન દારા આતપર્્ ત્ા્, જાં સુધી મે ્ેમના પર પવશાસ ન ત્્. ૪૭ "પક હવે, હે ભગવાન, હુ ં ્મને પવનં્ી તરં છું તે જેમ ્મે મને ્ે રાકસદથી બચાવ્દ હ્દ, ્ેમ આ જપ્માંથી પક મને બચાવદ, જેમ હુ ં હાલમાં રહુ ં છું. ્મારા દૂ ્ને મદતલદ તે ્ે મને ્ેમની વચચેથી બહાર તાઢે ; તારક તે મારી પાસે ્ેમની વચચેથી છટતી જવાની શપ્ નથી." ૪૮ જારે ્ારેદે ્ેની પાથ્ના પૂરી તરી, ત્ારે ઈશરે ્ેમના દૂ ્ને ્ેમની વચચે મદતલ્દ, જેકે ્ારેદને લઈ જઈને પવ્્ પર બેસાડ્દ, અને ્ેને રસ્દ બ્ાવ્દ, સલાહ આપી, અને પછી ્ેની પાસેથી ચાલ્દ ગ્દ. પતરક ૧૮ ૧ ્ારેદના બાળતદ તલાતદ પછી તલાતદ ્ેમની પાસે જ્ા, ્ેમના આશીવા્દ લે્ા અને ્ેઓ જે તં ઈ તર્ા ્ે માટે ્ેમની
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
સલાહ લે્ા; અને જારે ્ેમને તદઈ તામ તરવાનું હ્ું, ત્ારે ્ેઓ ્ેમના માટે ્ે તામ તર્ા. 2 પક આ વખ્ે જારે ્ેઓ ગુફામાં ગ્ા ત્ારે ્ેઓને જેરદે ન મળ્દ, પક ્ેમને દીવદ બુઝા્ેલદ અને પપ્ાઓના મૃ્દે હ ફે તા્ેલા જદવા મળ્ા, અને ભગવાનની શપ્થી ્ેમનામાંથી અવાજદ આવ્ા, જે તહે્ા હ્ા તે , "શે્ાન આપકા દીતરાને છે ્રીને ્ેનદ નાશ તરવા માંગે છે , જેમ ્ેકે આપકા દીતરા તાઈનનદ નાશ ત્્ હ્દ." ૩ ્ેઓએ એમ પક તહું, "સવગ્ અને પૃથવીના પભુ, અમારા પુતને શે્ાનના હાથમાંથી બચાવદ, જેકે ્ેની આગળ એત મહાન અને ખદટા ભૂ્નું તામ ત્ુય હ્ું," ્ેઓએ ભગવાનની શપ્થી બીજ બાબ્દ પવશે પક વા્ તરી. 4 પક જારે ્ારેદના દીતરાઓએ આ અવાજદ સાંભળ્ા ત્ારે ્ેઓ ડરી ગ્ા, અને પદ્ાના પપ્ા માટે રડ્ા ઊભા રહા; તારક તે ્ેઓ જક્ા નહદ્ા તે ્ેમના પર શું વીત્ું છે . 5 અને ્ે પદવસે ્ેઓ સૂ્ા્સ્ સુધી ્ેના માટે રડ્ા રહા. ૬ પછી જેરદે દુ ઃખી ચહેરા સાથે, મન અને શરીરથી દુ :ખી અને પદ્ાના પપ્ૃઓના શરીરથી અલગ થવાથી દુ ઃખી થ્દ. 7 પક જારે ્ે ગુફા પાસે પહદંચ્દ, ત્ારે ્ેના બાળતદએ ્ેને જદ્દ, અને ગુફા ્રફ દદડી ગ્ા, અને ્ેના ગળા પર લટતીને રડ્ા રડ્ા તહું, "હે પપ્ાજ, ્મે કાં હ્ા, અને ્મે અમને તે મ છદડીને ગ્ા, જેમ ્મે તરવા માંગ્ા ન હ્ા?" અને ફરીથી, "હે પપ્ાજ, જારે ્મે અદશ્ થઈ ગ્ા, ત્ારે અમારા પૂવજ ્ દના મૃ્દે હદ પરનદ દીવદ બુઝાઈ ગ્દ, મૃ્દે હદ આમ્ેમ ફે તાઈ ગ્ા, અને ્ેમાંથી અવાજદ આવ્ા." 8 જારે જેરડે ે આ સાંભળ્ું ત્ારે ્ે દુ ઃખી થ્દ, અને ગુફામાં ગ્દ; અને ત્ાં ્ેકે મૃ્દે હદ પડેલા જદ્ા, દીવદ બુઝાઈ ગ્દ, અને પપ્ા પદ્ે શે્ાનના હાથમાંથી ્ેના મુપ્ માટે પાથ્ના તરી રહા હ્ા. 9 પછી જેરદે મૃ્દે હદ પર પડ્દ અને ્ેમને ભેટી પડ્દ, અને તહું, "હે મારા પપ્ાઓ, ્મારી મધ્સથી દારા, ભગવાન મને શે્ાનના હાથમાંથી બચાવે! અને હુ ં ્મને પવનં્ી તરં છું તે ્મે ભગવાનને મને બચાવવા અને મારા મૃત્ુના પદવસ સુધી ્ેનાથી દૂ ર રહેવા પવનં્ી તરદ." ૧૦ પછી બધા અવાજદ બંધ થઈ ગ્ા પસવા્ આપકા પપ્ા આદમનદ અવાજ, જે ભગવાનની શપ્થી જેરદે સાથે વા્ તર્ા હ્ા, જેમ તદઈ પદ્ાના સાથીને તહે્ા હ્ા, "હે જેરદે , મારા દીતરા, શે્ાનના હાથમાંથી ્ને છદડાવવા બદલ ભગવાનને ભેટદ ચઢાવ; અને જારે ્ું ્ે ભેટદ લાવે છે , ત્ારે ્ું ્ે વેદી પર ચઢાવજે જ ેના પર મે ચઢાવ્ું હ્ું. પછી, શે્ાનથી પક સાવધ રહદ; તારક તે ્ેકે મને ઘકી વાર ્ેના ભૂ્પે્દથી છે ્્્, મને નાશ તરવા માંગ્દ હ્દ, પરં ્ુ ભગવાને મને ્ેના હાથમાંથી છદડાવ્દ." ૧૧ "્મારા લદતદને આજા આપદ તે ્ેઓ ્ેનાથી સાવધ રહે; અને ભગવાનને ભેટદ ચઢાવવાનું કારે્ બંધ ન તરે." ૧૨ પછી આદમનદ અવાજ પક શાં્ થઈ ગ્દ; અને ્ારેદ અને ્ેના બાળતદ આ જદઈને આશ્્ પા્્ા. પછી ્ેઓએ પહેલા મૃ્દે હદને જેમ હ્ા ્ેમ મૂકા; અને ્ારેદ અને ્ેના બાળતદ આખી રા્, પદવસ ઉગ્ા ત્ાં સુધી પાથ્ના તર્ા રહા. ૧૩ પછી ્ારેદે આદમે આજા આપી હ્ી ્ેમ, વેદી પર અપ્ક ત્ુય અને અપ્ક ત્ુય. અને વેદી પાસે જ્ાં, ્ેકે દીવદ ઓલવાઈ જવા અંગે દ્ા અને પદ્ાના પાપની કમા માટે ભગવાનને પાથ્ના તરી.
૧૪ પછી ઈશરે વેદી પર ્ારેદને દશ્ન આપ્ું અને ્ેને અને ્ેના બાળતદને આશીવા્દ આપ્ા, અને ્ેમના અપ્કદ સવીતા્ા્; અને ્ારેદને વેદીમાંથી પપવત અપગ્ લેવા અને ્ેની સાથે આદમના શરીર પર પતાશ પાડ્દ દીવદ પગટાવવાનદ આદે શ આપ્દ. પતરક ૧૯ ૧ પછી ઈશરે ્ેને ફરીથી આદમને આપેલું વચન પગટ ત્ુય; ્ેકે ્ેને ૫૫૦૦ વર્ સમજવ્ા, અને પૃથવી પર ્ેના આવવાનું રહસ્ ્ેને પગટ ત્ુ.ય 2 અને દે વે ્ારેદને તહું, “જે અપગ્ ્ે વેદીમાંથી દીવદ પગટાવવા માટે લીધદ છે , ્ે ્ારા શરીરદને પતાશ આપવા માટે ્ારી પાસે રહે; અને જાં સુધી આદમનું શરીર ્ેમાંથી બહાર ન આવે ત્ાં સુધી ્ેને ગુફામાંથી બહાર ન આવવા દે .” 3 પક, ઓ ્ારેદ, અપગ્નું ધ્ાન રાખજે, જથ ે ી ્ે દીવામાં ્ેજસવી રી્ે બળી જ્; જાં સુધી ્ને દશ્ન દારા આદે શ ન મળે , અને ્ને દે ખા્ા સમ્ે દશ્માં નહીં, ત્ાં સુધી ્ું ગુફામાંથી બહાર ન જ. ૪ "્દ પછી ફરીથી ્ારા લદતદને આજા તર તે ્ેઓ તાઈનના બાળતદ સાથે જ્ી્ સંબંધ ન રાખે, અને ્ેમના માગ્ ન શીખે; તારક તે હુ ં દે વ છું જે દેર અને અન્ા્ના તા્્ને ચાહ્દ નથી." ૫ ઈશરે ્ારેદને બીજ ઘકી આજાઓ પક આપી, અને ્ેને આશીવા્દ આપ્દ. અને પછી ્ેનું વચન ્ેની પાસેથી પાછું ખેચી લીધું. 6 પછી ્ારેદ ્ેના બાળતદ સાથે નજત આવ્દ, થદડી અપગ્ લીધી, અને ગુફામાં નીચે આવ્દ, અને આદમના શરીર સમક દીવદ પગટાવ્દ; અને ્ેકે ્ેના લદતદને ભગવાને જે તહું હ્ું ્ે પમાકે આજાઓ આપી. ૭ આ પનશાની જેરદે ને ્ેના ચારસદ પચાસમા વર્ના અં્ે થઈ; જેમ તે બીજ ઘકા અજ્બીઓ પક થ્ા, આપકે નદંધ્ા નથી. પરં ્ુ આપકે ફ્ આ એત જ નદંધ ટૂં તાક માટે તરીએ છીએ, અને આપકી વા્ા્ને લંબાવવા માટે નહીં. ૮ અને જેરદે ે એંસી વર્ સુધી પદ્ાના બાળતદને શીખવવાનું ચાલુ રાખ્ું; પરં ્ુ ્ે પછી ્ેઓએ ્ેમકે આપેલી આજાઓનું ઉલલંઘન તરવાનું શર ત્ુય, અને ્ેમની સલાહ પવના ઘકું બધું તરવાનું શર ત્ુય. ્ેઓ એત પછી એત પપવત પવ્્ પરથી નીચે ઉ્રવા લાગ્ા, અને તાઈનના બાળતદ સાથે ખરાબ સંગ્માં ભળવા લાગ્ા. 9 હવે ્ારેદના બાળતદ પપવત પવ્્ પરથી નીચે તે મ ગ્ા ્ેનું તારક આ છે , જે અમે હવે ્મને જકાવીશું. પતરક ૨૦ 1 તાઈન અંધારાવાળી ભૂપમમાં ગ્દ અને ્ેના બાળતદ ત્ાં વધ્ા, પછી ્ેમાંના એતનું નામ ગેનૂન હ્ું, જે આંધળા લામેખનદ દીતરદ હ્દ જેકે તાઈનને મારી નાખ્દ હ્દ. 2 પક આ જનુનની વા્ તરીએ ્દ, શે્ાન ્ેના બાળપકમાં જ ્ેનામાં આવી ગ્દ; અને ્ેકે પવપવધ પતારના રકપશંગડા, પશંગડા, ્ારનાં વાદદ, ઝાંઝ, પસ્ાર, વીકા અને વાંસળી બનાવ્ા; અને ્ે દરેત સમ્ે અને દરેત ઘડીએ ્ેના પર વગાડ્દ.
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
૩ અને જારે ્ે ્ેમના પર ર્્દ, ત્ારે શે્ાન ્ેમનામાં આવી ગ્દ, જથ ે ી ્ેમનામાંથી સુંદર અને મધુર અવાજદ સંભળા્ા, જે હદ્ને મદહી લે. 4 પછી ્ેકે ્ેમના પર રમવા માટે ટદળાઓ પર ટદળાઓ ભેગી તરી; અને જારે ્ેઓ રમ્ા, ત્ારે તાઈનના બાળતદને આનંદ થ્દ, જેઓ એતબીજમાં પાપથી ભડકા, અને અપગ્થી બળી ગ્ા; જારે શે્ાને ્ેમના હદ્માં એતબીજને ભડતાવ્દ અને ્ેમનામાં તામવાસના વધારી. ૫ શે્ાને ગેનુનને તદમમાંથી મજબૂ્ પીકું લાવવાનું પક શીખવ્ું; અને આ ગેનુન દારના ઘરદમાં તં પનીઓ પર તં પનીઓને ભેગી તર્દ હ્દ; અને ્ેમના હાથમાં ્મામ પતારના ફળદ અને ફૂલદ લાવ્દ હ્દ; અને ્ેઓ સાથે પી્ા હ્ા. 6 આમ આ જનુને પાપ અપ્શ્ વધા્ુય; ્ેકે ગવ્થી વ્રને તાઈનના બાળતદને બધી પતારની ઘદર દુ પ્ા તરવાનું શીખવ્ું, જે ્ેઓ જક્ા નહદ્ા; અને ્ેમને એવા અનેત તા્્ તરવા માટે પે્ા્ જે ્ેઓ પહેલા જક્ા નહદ્ા. 7 પછી શે્ાને જદ્ું તે ્ેઓ ગેનુનનું પાલન તરે છે અને ્ેની દરેત વા્ સાંભળે છે, ત્ારે ્ે ખૂબ જ ખુશ થ્દ, ગેનુનની સમજકમાં વધારદ ત્્, જાં સુધી ્ેકે લદખંડ લીધદ અને ્ેનાથી ્ુદના શસદ બનાવ્ા. 8 પછી જારે ્ેઓ દાર પી્ા હ્ા, ત્ારે ્ેમનામાં દેર અને હત્ા વધી ગઈ; એત માકસ બીજ માકસ પર પહં સા તર્દ, ્ેને દુ પ્ા શીખવ્દ, ્ેના બાળતદ લઈ જ્દ અને ્ેની આગળ ્ેમને અપપવત તર્દ. 9 અને જારે માકસદએ જદ્ું તે ્ેઓ હા્ા્ છે , અને બીજઓને પક જદ્ા તે જેઓ હા્ા્ નથી, ત્ારે જેઓ હા્ા્ હ્ા ્ેઓ ગેનૂન આવ્ા, ્ેની પાસે આશ્ લીધદ, અને ્ેકે ્ેમને પદ્ાના સાથી બનાવ્ા. 10 પછી ્ેમનામાં પાપ ખૂબ જ વધ્ું; જાં સુધી તદઈ માકસ પદ્ાની બહેન, પુતી, મા્ા, અને અન્ લદતદ સાથે લગ્ ન તરે; અથવા ્ેના પપ્ાની બહેનની પુતી સાથે, જથ ે ી સંબંધમાં તદઈ ભેદ ન રહે, અને ્ેઓ હવે દુ પ્ા શું છે ્ે જક્ા ન હ્ા; પરં ્ુ દુ પ્ા તર્ા રહા, અને પૃથવી પાપથી ભપ થઈ ગઈ, અને ્ેઓએ ન્ા્ાધીશ દે વને ગુસસે ત્્, જેકે ્ેમને બનાવ્ા હ્ા. ૧૧ પરં ્ુ ગેનૂને પપવત પવ્્ની ્ળે ટીમાં પશંગડા અને બીજ બધા વાપજં તદ વગાડનારા જૂ થદ પર જૂ થદ ભેગી ત્ા્; અને ્ેઓએ આમ ત્ુય જથ ે ી પપવત પવ્્ પર રહે્ા શેથના બાળતદ ્ે સાંભળે . ૧૨ પક જારે શેથના દીતરાઓએ અવાજ સાંભળ્દ, ત્ારે ્ેઓ આશ્્ચપત્ થ્ા, અને ટદળા બનાવીને આવ્ા, અને નીચે રહેલા લદતદને જદવા માટે પવ્્ની ટદચ પર ઊભા રહા; અને ્ેઓએ આખું વર્ આમ ત્ુય. ૧૩ જારે, ્ે વર્ના અં્ે, ગેનુને જદ્ું તે ્ેઓ ધીમે ધીમે ્ેના ્રફ આતરા્ઈ રહા છે , ત્ારે શે્ાન ્ેનામાં પવેશ્દ, અને ્ેને પવપવધ પેટન્ના તપડાં માટે રં ગતામની વસ્ુઓ બનાવવાનું શીખવ્ું, અને ્ેને પતરમજ અને જંબલી રં ગ તે વી રી્ે રં ગવદ અને શું નહીં ્ે સમજવ્ુ.ં ૧૪ અને તાઈનના દીતરાઓ, જે આ બધું બનાવ્ા હ્ા, અને સુંદર્ા અને ભવ્ વસદમાં ચમત્ા હ્ા, ્ેઓ પવ્્ની ્ળે ટીમાં ભવ્્ામાં, પશંગડાં, ભવ્ પદશાત અને ઘદડાઓની દદડમાં ભેગા થ્ા, અને બધા પતારના ઘૃકાસપદ તા્્ ત્ા્.
૧૫ ્ે દરપમ્ાન, પપવત પવ્્ પર રહેલા શેથના બાળતદએ દૂ ્દના સૈન્ના સથાને પાથ્ના તરી અને ઈશરની સ્ુપ્ તરી; ્ેથી ઈશરે ્ેઓને "દૂ ્દ" તહા, તારક તે ્ે ્ેમના પર ખૂબ આનંદ તર્ા હ્ા. ૧૬ પક આ પછી, ્ેઓએ ્ેમની આજા પાળી નપહ, તે ્ેમકે ્ેમના પપ્ૃઓને આપેલા વચનનું પાલન ત્ુય નપહ; પક ્ેઓએ ઉપવાસ, પાથ્ના અને ્ેમના પપ્ા ્ારેદની સલાહથી આરામ ત્્. અને ્ેઓ સવારથી સાંજ સુધી તાઈનના બાળતદને જદવા માટે , અને ્ેઓ શું તરે છે , ્ેમના સુંદર વસદ અને ઘરેકાં જદવા માટે પવ્્ની ટદચ પર ભેગા થ્ા. ૧૭ પછી તાઈનના દીતરાઓએ નીચેથી ઉપર જદ્ું, અને શેથના દીતરાઓને પવ્્ની ટદચ પર ટદળીમાં ઊભા રહેલા જદ્ા; અને ્ેઓએ ્ેમને પદ્ાની પાસે નીચે આવવા માટે બદલાવ્ા. ૧૮ પક શેથના દીતરાઓએ ઉપરથી ્ેઓને તહું, “અમને રસ્દ ખબર નથી.” પછી લામેખના દીતરા ગેનૂને ્ેઓને તહે્ા સાંભળ્ા તે ્ેઓ રસ્દ જક્ા નથી, અને ્ેકે પદ્ાને પવચા્ુય તે ્ે ્ેમને તે વી રી્ે નીચે ઉ્ારી શતે . ૧૯ રાતે શે્ાને ્ેને દશ્ન આપીને તહું, “જે પવ્્ પર ્ેઓ રહે છે ત્ાંથી ્ેઓ નીચે ઉ્રી શતે ્ેમ નથી; પક જારે ્ેઓ તાલે આવે, ત્ારે ્ેમને તહદ, ‘પવ્્ની પપશમ બાજુ એ આવદ; ત્ાં ્મને બે ટે તરીઓ વચચે પવ્્ની ્ળે ટીમાં વહે્ા પાકીના પવાહનદ રસ્દ મળશે; ્ે રસ્ે અમારી પાસે આવદ.’” 20 પછી પદવસ ઊગ્ાં, ગેનૂને પવ્્ નીચે રકપશંગડા વગાડ્ા અને ઢદલ વગાડ્ા, જેમ ્ે પદ્ાની ટે વ મુજબ તર્દ હ્દ. શેથના પુતદએ ્ે સાંભળ્ું, અને ્ેઓ પહેલાની જેમ ત્ાં આવ્ા. 21 પછી ગેનૂને નીચેથી ્ેઓને તહું, "પવ્્ની પપશમ બાજુ જઓ, ત્ાં ્મને નીચે આવવાનદ રસ્દ મળશે." 22 પક જારે શેથના દીતરાઓએ આ વા્દ સાંભળી, ત્ારે ્ેઓ ગુફામાં ્ારેદ પાસે પાછા ગ્ા, જથ ે ી ્ેઓએ જે સાંભળ્ું હ્ું ્ે બધું ્ેને તહી શતે . 23 પછી જારે ્ારેદે ્ે સાંભળ્ું, ત્ારે ્ે દુ ઃખી થ્દ; તારક તે ્ે જક્દ હ્દ તે ્ેઓ ્ેની સલાહનું ઉલલંઘન તરશે. 24 આ પછી શેથના પુતદમાંથી સદ માકસદ ભેગા થ્ા અને એતબીજને તહું, "ચાલદ, આપકે તાઈનના પુતદ પાસે જઈએ અને જદઈએ તે ્ેઓ શું તરે છે , અને ્ેમની સાથે આનંદ તરીએ." ૨૫ પક જારે ્ારેદે સદ માકસદ પવશે આ સાંભળ્ું, ત્ારે ્ેનદ આતા ખૂબ જ ધુજ ગ્દ, અને ્ેનું હદ્ દુ ઃખી થ્ું. પછી ્ે ખૂબ જ ઉતસાહથી ઊભદ થ્દ, અને ્ેઓની વચચે ઊભદ રહદ, અને ્ેમને ન્ા્ી હાબેલના ર્ની શપથ લીધી, "્મારામાંથી તદઈ પક આ પપવત અને શુદ પવ્્ પરથી નીચે ન ઉ્રે, જાં આપકા પૂવજ ્ દએ ્ેને રહેવાનદ આદે શ આપ્દ છે." ૨૬ પક જારે જેરડે ે જદ્ું તે ્ેઓએ ્ેના શબદદ સવીતા્ા્ નથી, ત્ારે ્ેકે ્ેઓને તહું, "ઓ મારા ભલા, પનદ્ર અને પપવત બાળતદ, જકદ તે જારે ્મે આ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ઉ્રશદ, ત્ારે ભગવાન ્મને ફરીથી ત્ાં પાછા ફરવા દે શે નહીં." ૨૭ ્ેકે ફરીથી ્ેઓને શપથ લે્ા તહું, "હુ ં આપકા પપ્ા આદમના મૃત્ુના સમ ખાઈને, અને હાબેલ, શેથ, એનદસ, તૈ નાન અને મહલલેલના લદહીના સમ ખાઈને તહુ ં છું તે મારં સાંભળદ અને આ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ન જઓ; જે કકે ્મે ્ેને છદડી દે શદ, ્ે કકે ્મે જવન અને દ્ાથી વંપચ્
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
રહેશદ; અને હવેથી ્મને 'ઈશરના બાળતદ' નપહ, પક 'શે્ાનના બાળતદ' તહેવાશે." 28 પક ્ેઓએ ્ેની વા્ માની નપહ. 29 ્ે સમ્ે હનદખ મદટદ થઈ ગ્દ હ્દ, અને દે વ માટે ના ઉતસાહમાં, ્ેકે ઊભા થઈને તહું, "ઓ શેથના પુતદ, નાના અને મદટા, મારી વા્ સાંભળદ - જારે ્મે અમારા પપ્ૃઓની આજાનું ઉલલંઘન તરશદ અને આ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ઉ્રશદ, ત્ારે ્મે ફરી કારે્ અહીં ઉપર આવી શતશદ નહીં." ૩૦ પક ્ેઓ હનદખની પવરદ થ્ા, અને ્ેના શબદદ સાંભળ્ા નપહ, પક પપવત પવ્્ પરથી નીચે ઉ્રી ગ્ા. 31 અને જારે ્ેઓએ તાઈનની દીતરીઓ ્રફ, ્ેમના સુંદર આતૃ પ્ઓ ્રફ, રં ગથી રં ગા્ેલા ્ેમના હાથ અને પગ ્રફ, અને ્ેમના ચહેરા પર ઘરેકાંમાં છૂંદકા તરાવેલા જદ્ા, ત્ારે ્ેમનામાં પાપની અપગ્ સળગી ઉઠી. 32 પછી શે્ાને ્ેમને શેથના પુતદની નજરમાં સૌથી સુંદર દે ખાડ્ા, જેમ ્ેકે તાઈનની પુતીઓની નજરમાં શેથના પુતદને સૌથી સુંદર દે ખાડ્ા, જથ ે ી તાઈનની પુતીઓ પશતારી પશુઓની જેમ શેથના પુતદ પર લાલસા તરવા લાગી, અને શેથના પુતદ તાઈનની પુતીઓ પર લાલસા તરવા લાગ્ા, જાં સુધી ્ેઓએ ્ેમની સાથે ઘૃકાસપદ તૃ ત્ ન ત્ુય. ૩૩ પરં ્ુ આ રી્ે ્ેઓ આ અપપવત્ામાં ફસાઈ ગ્ા પછી, ્ેઓ જે રસ્ે આવ્ા હ્ા ્ે રસ્ે પાછા ફ્ા્, અને પપવત પવ્્ પર ચઢવાનદ પ્ાસ ત્્. પરં ્ુ ્ેઓ ચઢી શકા નહીં, તારક તે ્ે પપવત પવ્્ના પથથરદ ્ેમની સામે અપગ્ જ ેવા ચમત્ા હ્ા, જ ેના તારકે ્ેઓ ફરીથી ચઢી શત્ા ન હ્ા. ૩૪ અને ભગવાન ્ેમના પર ગુસસે થ્ા, અને ્ેમનાથી પસ્ાવદ ત્્ તારક તે ્ેઓ મપહમામાંથી નીચે આવ્ા હ્ા, અને ્ેથી ્ેઓએ પદ્ાની શુદ્ા અથવા પનદ્ર્ા ગુમાવી દીધી હ્ી અથવા છદડી દીધી હ્ી, અને પાપના દૂરકમાં પડી ગ્ા હ્ા. ૩૫ પછી ઈશરે ્ારેદને પદ્ાનદ શબદ મદતલ્દ, અને તહું, "આ ્ારા બાળતદ, જેમને ્ું 'મારા બાળતદ' તહે્દ હ્દ, - જુ ઓ, ્ેઓએ મારી આજાનું ઉલલંઘન ત્ુય છે, અને પવનાશ અને પાપના ધામમાં ઉ્રી ગ્ા છે. જેઓ બાતી છે ્ેમને એત સંદેશવાહત મદતલ, જથ ે ી ્ેઓ ઉ્રીને ખદવાઈ ન જ્." ૩૬ પછી જેરડે ે પભુ સમક રડ્દ, અને ્ેમની પાસે દ્ા અને કમા માંગી. પક ્ે ઈચછ્દ હ્દ તે પપવત પવ્્ પરથી ્ેના બાળતદના નીચે ઉ્રવા પવશે ભગવાન પાસેથી આ શબદદ સાંભળવા તર્ાં ્ેનદ આતા ્ેના શરીરમાંથી નીતળી જ્. ૩૭ પક ્ેકે ઈશરની આજાનું પાલન ત્ુ,ય અને ્ેઓને ઉપદે શ આપ્દ તે ્ેઓ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ન આવે અને તાઈનના બાળતદ સાથે સંભદગ ન તરે. 38 પક ્ેઓએ ્ેમનદ સંદેશદ સાંભળ્દ નપહ, અને ્ેમની સલાહ માનવાનદ ઇનતાર ત્્. પતરક ૨૧ 1 આ પછી બીજ એત ટુ તડી ભેગી થઈ, અને ્ેઓ પદ્ાના ભાઈઓની સંભાળ રાખવા ગ્ા; પક ્ેઓ પક ્ેમની જેમ જ મૃત્ુ પા્્ા. અને આમ, ટુ તડી પછી ટુ તડી થ્ી રહી, ત્ાં સુધી તે ફ્ થદડા જ બચ્ા. 2 પછી ્ારેદ શદતથી બીમાર પડ્દ, અને ્ેની માંદગી એવી વધી ગઈ તે ્ેના મૃત્ુનદ પદવસ નજત આવ્દ.
3 પછી ્ેકે પદ્ાના મદટા દીતરા હનદખને, અને મથૂશેલાહના દીતરા હનદખને, અને મથૂશેલાહના દીતરા લામેખને અને લામેખના દીતરા નુહને બદલાવ્ા. 4 અને જારે ્ેઓ ્ેની પાસે આવ્ા ત્ારે ્ેમકે ્ેમના માટે પાથ્ના તરી અને ્ેમને આશીવા્દ આપ્ા, અને તહું, "્મે ન્ા્ી છદ, પનદ્ર પુતદ છદ; આ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ન આવદ; તારક તે જુ ઓ, ્મારા બાળતદ અને ્મારા બાળતદના બાળતદ આ પપવત પવ્્ પરથી નીચે ઉ્રી ગ્ા છે , અને ્ેમની ઘૃકાસપદ વાસના અને ભગવાનની આજાના ઉલલંઘનને તારકે આ પપવત પવ્્થી દૂ ર થઈ ગ્ા છે." ૫ “પક ઈશરની શપ્થી હુ ં જકું છું તે ્ે ્મને આ પપવત પવ્્ પર રહેવા દે શે નપહ, તારક તે ્મારા સં્ાનદએ ્ેમની અને અમારા પૂવજ ્ દની આજાનું ઉલલંઘન ત્ુય છે , જે અમને ્ેમની પાસેથી મળી હ્ી. ૬ "પક, મારા દીતરાઓ, ભગવાન ્મને એત અજણ્ા દે શમાં લઈ જશે, અને ્મે ફરી કારે્ ્મારી આંખદથી આ બગીચા અને આ પપવત પવ્્ જદવા પાછા નહીં ફરદ. 7 "્ેથી, મારા દીતરાઓ, ્મારા હદ્ ્મારા પદ્ાના પર તે પનદ્ તરદ, અને ્મારી સાથે રહેલી ભગવાનની આજાનું પાલન તરદ. અને જારે ્મે આ પપવત પવ્્ પરથી, એત અજણ્ા દે શમાં જઓ છદ જ ેને ્મે જક્ા નથી, ત્ારે અમારા પપ્ા આદમનું શરીર અને ્ેની સાથે આ તક પતં મ્ી ભેટદ અને અપ્કદ, એટલે તે સદનું, ધૂપ અને ગંધરસ, ્મારી સાથે લઈ જઓ; અને ્ેમને ્ે જગ્ાએ રહેવા દદ જાં અમારા પપ્ા આદમનું શરીર મૂતાશે." ૮ "અને ્મારામાંથી જે બચી જશે, મારા દીતરાઓ, ્ેની પાસે ભગવાનનદ શબદ આવશે, અને જારે ્ે આ ભૂપમ છદડીને જશે ત્ારે ્ે આપકા પપ્ા આદમના શરીરને પદ્ાની સાથે લઈ જશે, અને ્ેને પૃથવીની મધ્માં ્ે જગ્ાએ મૂતશે જાં મુપ્ થશે." 9 પછી નુહે ્ેને તહું, "આપકામાંનદ તદક બાતી રહેશે?" ૧૦ અને ્ારેદે જવાબ આપ્દ, “્ું જ બાતી રહેશે. અને ્ું અમારા પપ્ા આદમના મૃ્દે હને ગુફામાંથી લઈ જઈશ, અને જારે પૂર આવશે ત્ારે ્ેને ્ારી સાથે વહાકમાં મૂતીશ.” ૧૧ "અને ્ારદ પુત શેમ, જે ્ારા પેટમાંથી નીતળશે, ્ે આપકા પપ્ા આદમના શરીરને પૃથવીની મધ્માં, ્ે જગ્ાએ મૂતશે જાંથી મુપ્ આવશે." ૧૨ પછી ્ારેદે પદ્ાના દીતરા હનદખ ્રફ ફરીને ્ેને તહું, "મારા દીતરા, ્ું આ ગુફામાં રહેજ,ે અને ્ારા જવનના બધા પદવસદ સુધી અમારા પપ્ા આદમના શરીરની ખં્થી સેવા તરજે; અને ્ારા લદતદને ન્ા્ીપકા અને પનદ્ર્ાથી પદરક આપજે." ૧૩ અને ્ારેદે હવે તં ઈ તહું નપહ. ્ેના હાથ છૂટા પડી ગ્ા, ્ેની આંખદ બંધ થઈ ગઈ, અને ્ે ્ેના પપ્ૃઓની જેમ આરામમાં ગ્દ. ્ેનું મૃત્ુ નુહના તકસદ સાઠમા વર્ અને ્ેના પદ્ાના જવનના નવસદ ઓગણ્ાસીમા વર્ થ્ું; ્ખસાસના બારમા પદવસે શુકવારે. ૧૪ પરં ્ુ જારે ્ારેદ મૃત્ુ પા્્દ, ત્ારે શેથના બાળતદ માટે , જેઓ ્ેના સમ્માં મૃત્ુ પા્્ા હ્ા, ્ેના ભારે શદતને તારકે ્ેના ચહેરા પરથી આંસુ વહી ગ્ા. ૧૫ પછી હનદખ, મથૂશેલાહ, લામેખ અને નુહ, આ ચારે્ ્ેના માટે રડ્ા; ્ેના શરીરને તાળજપૂવ્ત સુગંપધ્ ત્ુય અને પછી
આદમ અને હવાનું બીજું પુસ્ત
્ેને ખજનાની ગુફામાં દફનાવ્દ. પછી ્ેઓએ ઊભા થઈને ચાલીસ પદવસ સુધી ્ેના માટે શદત ત્્. ૧૬ અને જારે આ શદતના પદવસદ પૂરા થ્ા, ત્ારે હનદખ, મથૂશેલાહ, લામેખ અને નુહ ખૂબ જ શદતમાં રહા, તારક તે ્ેમના પપ્ા ્ેમને છદડીને ચાલ્ા ગ્ા હ્ા, અને ્ેઓએ ્ેને ફરીથી જદ્દ નપહ. પતરક ૨૨ 1પક હનદખે પદ્ાના પપ્ા ્ારેદની આજાનું પાલન ત્ુય, અને ગુફામાં સેવા તરવાનું ચાલુ રાખ્ું. ૨ આ હનદખ જ છે જ ેની સાથે ઘકા ચમતતારદ થ્ા, અને ્ેકે એત પખ્ા્ પુસ્ત પક લખ્ું; પરં ્ુ ્ે ચમતતારદ આ જગ્ાએ તહેવા્ા નથી. ૩ પછી, શેથના બાળતદ ભટતી ગ્ા અને પડ્ા, ્ેઓ, ્ેમના બાળતદ અને ્ેમની પતીઓ. અને જારે હનદખ, મથુશેલાહ, લામેખ અને નુહે ્ેમને જદ્ા, ત્ારે ્ેમના હદ્ અપવશાસથી ભરેલા શંતામાં ડૂ બી જવાને તારકે દુ ઃખી થ્ા; અને ્ેઓએ રડ્ા અને ભગવાનની દ્ા માંગી, ્ેમને બચાવવા અને ્ે દુ પ પેઢીમાંથી બહાર તાઢવા માટે . 4હનદખ તકસદ પંચ્ાસી વર્ સુધી પભુની સમક સેવા તર્દ રહદ, અને ્ે સમ્ના અં્ે ્ેને ઈશરની તૃ પાથી ખબર પડી તે ઈશર ્ેને પૃથવી પરથી દૂ ર તરવાનદ ઇરાદદ ધરાવે છે . ૫ પછી ્ેકે પદ્ાના દીતરાને તહું, "ઓ મારા દીતરા, હુ ં જકું છું તે ભગવાન પૃથવી પર પૂરનું પાકી લાવવાનદ અને આપકી સૃપપનદ નાશ તરવાનદ ઇરાદદ ધરાવે છે . ૬ "અને ્મે આ પવ્્ પર આ લદતદના છે લલા શાસતદ છદ; તારક તે હુ ં જકું છું તે આ પપવત પવ્્ પર બાળતદ પેદા તરવા માટે ્મારામાંથી તદઈ બાતી રહેશે નહીં; અને ્મારામાંથી તદઈ ્ેના લદતદના બાળતદ પર રાજ તરશે નહીં; અને આ પવ્્ પર ્મારામાંથી તદઈ મદટી ટદળી બાતી રહેશે નહીં." 7 હનદખે ્ેઓને એમ પક તહું, “્મારા આતાઓની સંભાળ રાખદ, અને દે વનદ ભ્ રાખીને અને ્ેની સેવા તરીને ્ેને વળગી રહદ, અને શુદ પવશાસથી ્ેની ઉપાસના તરદ, અને ન્ા્ીપકાથી, પનદ્ર્ાથી, ન્ા્થી, પસ્ાવામાં અને શુદ્ાથી ્ેની સેવા તરદ.” 8 જારે હનદખ ્ેમની આજાઓ પૂરી તરી રહા હ્ા, ત્ારે દે વે ્ેમને ્ે પવ્્ પરથી જવનની ભૂપમમાં, ન્ા્ીઓ અને પસંદ તરેલા લદતદના પનવાસસથાનમાં, આનંદના સવગ્ના પનવાસસથાનમાં લઈ ગ્ા, જે પતાશ સવગ્ સુધી પહદંચે છે ; આ પતાશ આ જગ્ના પતાશની બહાર છે ; તારક તે ્ે દે વનદ પતાશ છે , જે આખા પવશને ભરી દે છે, પરં ્ુ જ ેને તદઈ સથાન સમાવી શત્ું નથી. 9 આમ, તારક તે હનદખ ભગવાનના પતાશમાં હ્દ, ્ે મૃત્ુની પહદંચથી બહાર હ્દ; જાં સુધી ભગવાન ્ેને મૃત્ુ આપવા માંગ્ા ન હ્ા. ૧૦ આપકા પપ્ાઓ તે ્ેમના બાળતદમાંથી તદઈ પક ્ે પપવત પવ્્ પર રહું નહીં, પસવા્ તે ્ે તક, મથુશેલાહ, લામેખ અને નુહ. તારક તે બાતીના બધા પવ્્ પરથી નીચે ઉ્્ા્ અને તાઈનના બાળતદ સાથે પાપમાં પડ્ા. ્ેથી ્ેમને ્ે પવ્્ પર પપ્બંધ મૂતવામાં આવ્દ, અને ્ે તક માકસદ પસવા્ તદઈ ્ેના પર રહું નહીં.