Ψαλμοί του Σολομώντα ΕΙΣΑΓΩΓΗ Αυτή η συλλογή δεκαοκτώ πολεμικών τραγουδιών είναι δώρο ενός αρχαίου Σημίτη συγγραφέα. Το πρωτότυπο χειρόγραφο έχει καταστραφεί, αλλά ευτυχώς έχουν διατηρηθεί ελληνικές μεταφράσεις και πρόσφατα εμφανίστηκε μια συριακή εκδοχή των ίδιων τραγουδιών, η οποία δημοσιεύτηκε στα αγγλικά για πρώτη φορά το 1909 από τον Δρ. Ρέντελ Χάρις. Η ημερομηνία συγγραφής μπορεί να προσδιοριστεί στα μέσα του πρώτου αιώνα π.Χ., επειδή το θέμα αυτών των τραγουδιών είναι αυτό των ενεργειών του Πομπήιου στην Παλαιστίνη και του θανάτου του στην Αίγυπτο το 48 π.Χ. Αυτοί οι ψαλμοί κατείχαν σημαντική θέση και κυκλοφορούσαν ευρέως στην πρώιμη Εκκλησία. Αναφέρονται συχνά στους διάφορους Κώδικες και ιστορικά κείμενα των πρώτων αιώνων της Χριστιανικής Εποχής. Αργότερα, χάθηκαν για ανεξήγητους λόγους και ανακτήθηκαν για τη χρήση μας μόνο μετά την πάροδο πολλών αιώνων. Εκτός από τη λογοτεχνική αξία του ρυθμού που μοιάζει με σάλπιγγα αυτών των στίχων, έχουμε εδώ ένα κεφάλαιο συναρπαστικής αρχαίας ιστορίας γραμμένο από έναν αυτόπτη μάρτυρα. Ο Πομπήιος έρχεται από τη Δύση. Χρησιμοποιεί πολιορκητικούς κριούς στις οχυρώσεις. Οι στρατιώτες του βεβηλώνουν το βωμό. Σκοτώνεται στην Αίγυπτο μετά από μια τρομακτική καριέρα. Στους «δίκαιους» αυτών των ψαλμών βλέπουμε τους Φαρισαίους. Στους «αμαρτωλούς» βλέπουμε τους Σαδδουκαίους. Είναι ένα έπος ενός μεγάλου λαού που βρίσκεται στη δίνη μιας μεγάλης κρίσης. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Έκραξα προς τον Κύριο όταν ήμουν σε θλίψη, Στον Θεό όταν οι αμαρτωλοί επιτίθονταν. Ξαφνικά ο συναγερμός του πολέμου ακούστηκε μπροστά μου. Είπα: Θα με εισακούσει, επειδή είμαι γεμάτος δικαιοσύνη. Νόμιζα στην καρδιά μου ότι ήμουν γεμάτος δικαιοσύνη, Επειδή ήμουν εύπορος και είχα γίνει πλούσιος σε παιδιά. Ο πλούτος τους εξαπλώθηκε σε όλη τη γη,
Και η δόξα τους μέχρι το τέλος της γης. Υψώθηκαν μέχρι τα αστέρια. Είπαν ότι δεν θα έκαναν ποτέ θαυμασμό. Αλλά έγιναν θρασείς μέσα στην ευημερία τους, Και ήταν χωρίς κατανόηση, Οι αμαρτίες τους ήταν κρυφές, Και ούτε εγώ είχα καμία γνώση γι' αυτούς. Οι παραβάσεις τους ξεπέρασαν εκείνες ειδωλολατρών πριν από αυτούς. Μόλυναν εντελώς τα άγια πράγματα του Κυρίου.
των
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Όταν ο αμαρτωλός υπερηφανευόταν, με πολιορκητικό κριό γκρέμιζε οχυρωμένα τείχη, Και δεν τον εμπόδισες. Ξένα έθνη ανέβηκαν στο θυσιαστήριό Σου, Το ποδοπατούσαν περήφανα με τα σανδάλια τους. Επειδή οι γιοι της Ιερουσαλήμ είχαν μολύνει τα άγια πράγματα του Κυρίου, Είχε βεβηλώσει με ανομίες τις προσφορές του Θεού. Γι' αυτό είπε: Απομακρύνετε τους από εμένα. Απορρίφθηκε ενώπιον του Θεού, Ήταν εντελώς ατιμασμένο. Οι γιοι και οι κόρες ήταν σε οδυνηρή αιχμαλωσία, Σφραγισμένος ήταν ο λαιμός τους, στιγματισμένος ήταν ανάμεσα στα έθνη. Σύμφωνα με τις αμαρτίες τους έκανε σε αυτούς, Διότι τους άφησε στα χέρια εκείνων που υπερίσχυσαν. Αποστράφηκε το πρόσωπό Του από το να τους σπλαχνίζεται, Νέοι και γέροι και τα παιδιά τους μαζί. Διότι είχαν πράξει το κακό όλοι μαζί, μη υπακούοντας. Και οι ουρανοί θύμωσαν, Και η γη τους αποστράφηκε. Γιατί κανένας άνθρωπος πάνω σε αυτό δεν είχε κάνει αυτό που έκαναν αυτοί, Και η γη τα αναγνώρισε όλα Οι δίκαιες κρίσεις σου, Θεέ. Έθεσαν τους γιους της Ιερουσαλήμ να χλευάζονται σε αντάλλαγμα για τις πόρνες που ζούσαν σε αυτήν. Κάθε οδοιπόρος έμπαινε μέσα στο φως της ημέρας. Κορόιδευαν με τις παραβάσεις τους, όπως συνήθιζαν να κάνουν κι οι ίδιοι. Στο άπλετο φως της ημέρας αποκάλυψαν τις ανομίες τους. Και οι κόρες της Ιερουσαλήμ μολύνθηκαν σύμφωνα με την κρίση Σου, Επειδή είχαν μολυνθεί με αφύσικες σεξουαλικές επαφές. Πονάω τα έντερά μου και τα σωθικά μου για αυτά τα πράγματα.