γραμματείς του νόμου, επειδή παρέδωσαν σε σένα τον Δίκαιο. Διότι αυτή είναι η συντέλεια του κόσμου, ότι συναίνεσαν να γίνουν τα έθνη κληρονόμοι. Διότι τα παιδιά του φωτός θα εκδιωχθούν, επειδή δεν τήρησαν τα όσα κηρύχθηκαν για τον Κύριο και για τον Υιό του. Γι' αυτό, ζώσε την οσφύ σου και δέξου δικαιοσύνη, εσύ και η γυναίκα σου θυμούμενοι τον Ιησού νύχτα και ημέρα· και η βασιλεία θα είναι σε εσάς τα έθνη, επειδή εμείς ο (εκλεκτός) λαός εμπαίξαμε τον Δίκαιο. Τώρα, αν υπάρχει τόπος για το αίτημά μας, Πιλάτε, επειδή κάποτε ήμασταν στην εξουσία, θάψε προσεκτικά την οικογένειά μου· γιατί είναι σωστό να ταφούμε από εσένα, παρά από τους ιερείς, οι οποίοι, μετά από λίγο καιρό, όπως λένε οι Γραφές, κατά την παρουσία του Ιησού Χριστού, θα έρθει η εκδίκηση.
Επιστολές του Ηρώδη και του Πιλάτου
Να είσαι καλά, με την Πρόκλα τη γυναίκα σου.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΗΡΩΔΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΓΕΤΗ ΠΙΛΑΤΟ. Ηρώδης προς Πόντιο Ιεροσολύμων: Ειρήνη.
Πιλάτο,
τον
Ηγεμόνα
των
Είμαι σε μεγάλη αγωνία. Σου γράφω αυτά, ώστε όταν τα ακούσεις να λυπηθείς για μένα. Διότι όπως η κόρη μου η Ηρωδιάς, που είναι αγαπητή μου, έπαιζε πάνω σε μια λίμνη με νερό που είχε πάγο πάνω της, έσπασε από κάτω της, και όλο της το σώμα έπεσε κάτω, και το κεφάλι της κόπηκε και έμεινε στην επιφάνεια του πάγου. Και να, η μητέρα της κρατάει το κεφάλι της στα γόνατά της στην αγκαλιά της, και όλο το σπίτι μου είναι σε μεγάλη θλίψη. Διότι εγώ, όταν άκουσα για τον άνθρωπο Ιησού, θέλησα να έρθω σε σένα, για να τον δω μόνος μου, και να ακούσω τον λόγο του, είτε ήταν σαν αυτόν των γιων των ανθρώπων. Και είναι βέβαιο ότι εξαιτίας των πολλών κακών πραγμάτων που έκανα στον Ιωάννη τον Βαπτιστή, και επειδή χλεύασα τον Χριστό, να, λαμβάνω την ανταμοιβή της δικαιοσύνης, επειδή έχω χύσει πολύ αίμα από παιδιά άλλων στη γη. Γι' αυτό οι κρίσεις του Θεού είναι δίκαιες· γιατί κάθε άνθρωπος λαμβάνει σύμφωνα με τη σκέψη του. Αλλά αφού ήσουν άξιος να δεις αυτόν τον Θεάνθρωπο, γι' αυτό πρέπει να προσεύχεσαι για μένα. Ο γιος μου ο Αζβόνιος βιώνει κι αυτός την αγωνία της ώρας του θανάτου. Και εγώ είμαι σε θλίψη και μεγάλη δοκιμασία, επειδή έχω υδρωπικία· και είμαι σε μεγάλη στενοχώρια, επειδή καταδίωξα τον εισηγητή του βαπτίσματος με νερό, που ήταν ο Ιωάννης. Γι' αυτό, αδελφέ μου, οι κρίσεις του Θεού είναι δίκαιες. Και η γυναίκα μου, πάλι, μέσα σε όλη της τη θλίψη για την κόρη της, τυφλήθηκε στο αριστερό της μάτι, επειδή θέλαμε να τυφλώσουμε το μάτι της δικαιοσύνης. Δεν υπάρχει ειρήνη στους πράττοντες το κακό, λέει ο Κύριος. Διότι μεγάλη θλίψη έρχεται ήδη πάνω στους ιερείς και στους
Σου στέλνω τα σκουλαρίκια της κόρης μου και το δικό μου δαχτυλίδι, για να είναι σε σένα ανάμνηση της θάνατός μου. Διότι ήδη σκουλήκια αρχίζουν να βγαίνουν από το σώμα μου, και ιδού, λαμβάνω προσωρινή κρίση, και φοβάμαι την μέλλουσα κρίση. Διότι και στα δύο βρισκόμαστε ενώπιον των έργων του ζωντανού Θεού· αλλά αυτή η κρίση, η οποία είναι προσωρινή, είναι για κάποιο χρονικό διάστημα, ενώ η μέλλουσα είναι κρίση για τον αιώνα. Τέλος της Επιστολής προς τον Ηγεμόνα Πιλάτο. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΙΛΑΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΡΩΔΗ. Πιλάτος προς Ηρώδη τον Τετράρχη: Ειρήνη. Γνώρισε και δες, ότι την ημέρα που μου παρέδωσες τον Ιησού, σπλαχνίστηκα τον εαυτό μου και νίψα τα χέρια μου (ότι ήμουν αθώος), για Εκείνον που αναστήθηκε από τον τάφο μετά από τρεις ημέρες, και είχε εκπληρώσει το θέλημά σου σε αυτόν, επειδή επιθύμησες να συμμετάσχω μαζί σου στη σταύρωσή του. Αλλά τώρα μαθαίνω από τους δήμιους και από τους στρατιώτες που φύλαγαν τον τάφο του ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς. Και έχω επιβεβαιώσει ιδιαίτερα αυτό που μου ειπώθηκε, ότι εμφανίστηκε σωματικά στη Γαλιλαία, με την ίδια μορφή, και με την ίδια φωνή, και με την ίδια διδασκαλία, και με τους λογικούς μαθητές, χωρίς να έχει αλλάξει σε τίποτα, αλλά κηρύττοντας με παρρησία την ανάστασή του και την αιώνια βασιλεία. Και ιδού, ο ουρανός και η γη αγαλλιάζουν· και ιδού, η Πρόκλα η γυναίκα μου πιστεύει στα οράματα που της εμφανίστηκαν, όταν έστειλες να παραδώσω τον Ιησού στον λαό Ισραήλ, εξαιτίας της κακίας που είχαν. Όταν η Πρόκλα, η σύζυγός μου, άκουσε ότι ο Ιησούς αναστήθηκε και εμφανίστηκε στη Γαλιλαία, πήρε μαζί της τον εκατόνταρχο Λογγίνο και δώδεκα στρατιώτες, τους ίδιους που είχαν παρακολουθήσει τον τάφο, και πήγε να χαιρετήσει το πρόσωπο του Χριστού, σαν να παρακολουθούσε ένα μεγάλο θέαμα, και τον είδε με τους μαθητές του.