ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 1 Και ο βασιλιάς Αστιάγης συγκεντρώθηκε στους πατέρες του, και ο Κύρος από την Περσία έλαβε το βασίλειό του. 2 Και ο Δανιήλ μίλησε με τον βασιλιά, και τιμήθηκε πάνω από όλους τους φίλους του. 3 Και οι Βαβυλώνες είχαν ένα είδωλο, που το έλεγαν Μπελ, και ξοδεύονταν πάνω του κάθε μέρα δώδεκα μεγάλα μέτρα αλεύρι εκλεκτό, και σαράντα πρόβατα και έξι σκεύη κρασί. 4 Και ο βασιλιάς το λάτρευε και πήγαινε καθημερινά να το λατρεύει· αλλά ο Δανιήλ λάτρευε τον δικό του Θεό. Και ο βασιλιάς του είπε: Γιατί δεν προσκυνάς τον Βελ; 5 Ο οποίος απάντησε και είπε: Επειδή δεν μπορώ να λατρεύω χειροποίητα είδωλα, αλλά τον ζωντανό Θεό, που δημιούργησε τον ουρανό και τη γη, και έχει κυριαρχία σε κάθε σάρκα. 6 Τότε ο βασιλιάς του είπε: Δεν νομίζεις ότι ο Βελ είναι ζωντανός Θεός; δεν βλέπεις πόσο τρώει και πίνει κάθε μέρα; 7 Τότε ο Δανιήλ χαμογέλασε, και είπε, βασιλιά, μην εξαπατηθείς· γιατί αυτό είναι μόνο πηλός μέσα και ορείχαλκος έξω, και δεν έφαγε ούτε ήπιε τίποτα. 8 Ο βασιλιάς, λοιπόν, οργίστηκε και κάλεσε τους ιερείς του και τους είπε: Αν δεν μου πείτε ποιος είναι αυτός που καταβροχθίζει αυτά τα έξοδα, θα πεθάνετε. 9 Αλλά αν μπορείτε να μου βεβαιώσετε ότι ο Βελ τα καταβροχθίζει, τότε ο Δανιήλ θα πεθάνει· επειδή, μίλησε βλασφημία εναντίον του Βελ. Και ο Δανιήλ είπε στον βασιλιά: Ας γίνει σύμφωνα με τον λόγο σου. 10 Και οι ιερείς του Βελ ήταν εξήντα δέκα, εκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Και ο βασιλιάς πήγε με τον Δανιήλ στο ναό του Βελ. 11 Και οι ιερείς του Βελ είπαν: Ιδού, βγαίνουμε έξω· εσύ όμως, βασιλιά, βάλε το κρέας και ετοίμασε το κρασί, και κλείσε γρήγορα την πόρτα και σφράγισε τη με τη δική σου σφραγίδα. 12 Και αύριο, όταν μπεις, αν δεν βρεις ότι ο Βελ τα έφαγε όλα, θα πάθουμε θάνατο· αλλιώς ο Δανιήλ, που λέει ψέματα εναντίον μας. 13 Και ελάχιστα το έβλεπαν· γιατί κάτω από το τραπέζι είχαν κάνει μια μυστική είσοδο, από την οποία έμπαιναν συνεχώς και κατανάλωναν αυτά τα πράγματα. 14 Όταν λοιπόν βγήκαν έξω, ο βασιλιάς έβαλε τα κρέατα στον Βελ. Τώρα ο Δανιήλ είχε διατάξει τους υπηρέτες του να φέρουν στάχτη, και εκείνες που σκόρπισαν σε όλο τον ναό, ενώπιον του βασιλιά και μόνο· μετά βγήκαν έξω, έκλεισαν την πόρτα και την σφράγισαν με τη σφραγίδα του βασιλιά, και έτσι αναχώρησαν. 15 Και τη νύχτα ήρθαν οι ιερείς με τις γυναίκες και τα παιδιά τους, όπως συνήθιζαν να κάνουν, και έφαγαν και ήπιαν όλους. 16 Το πρωί σηκώθηκε ο βασιλιάς και ο Δανιήλ μαζί του. 17 Και ο βασιλιάς είπε: Δανιήλ, είναι οι σφραγίδες ακέραιες; Και είπε: Ναι, βασιλιά, είναι ακέραιοι. 18 Και μόλις άνοιξε την πύρα, ο βασιλιάς κοίταξε το τραπέζι και φώναξε με δυνατή φωνή: Μεγάλος είσαι, ω Μπελ, και δεν υπάρχει κανένας δόλος μαζί σου. 19 Τότε γέλασε ο Δανιήλ, και κράτησε τον βασιλιά να μην μπει μέσα, και είπε: Ιδού τώρα το πεζοδρόμιο, και σημείωσε καλά ποιανού τα βήματα είναι αυτά. 20 Και ο βασιλιάς είπε: Βλέπω τα βήματα ανδρών, γυναικών και παιδιών. Και τότε ο βασιλιάς θύμωσε,
21 Και πήρε τους ιερείς με τις γυναίκες και τα παιδιά τους, που του έδειξαν τις μυστικές πόρτες, όπου μπήκαν, και κατανάλωναν όσα ήταν πάνω στο τραπέζι. 22 Γι' αυτό ο βασιλιάς τους σκότωσε και παρέδωσε τον Βελ στην εξουσία του Δανιήλ, ο οποίος κατέστρεψε αυτόν και τον ναό του. 23 Και στο ίδιο μέρος ήταν ένας μεγάλος δράκος, τον οποίο λάτρευαν αυτοί από τη Βαβυλώνα. 24 Και ο βασιλιάς είπε στον Δανιήλ: Θέλεις να πεις επίσης ότι αυτό είναι από ορείχαλκο; Ιδού, ζει, τρώει και πίνει. δεν μπορείς να πεις ότι δεν είναι ζωντανός θεός: γι' αυτό να τον λατρεύεις. 25 Τότε είπε ο Δανιήλ στον βασιλιά: Θα προσκυνήσω τον Κύριο τον Θεό μου· επειδή, αυτός είναι ο ζωντανός Θεός. 26 Αλλά δώσε μου άδεια, βασιλιά, και θα σκοτώσω αυτόν τον δράκο χωρίς σπαθί ή ραβδί. Ο βασιλιάς είπε, σου δίνω άδεια. 27 Τότε ο Δανιήλ πήρε πίσσα, και λίπος και μαλλιά, και τα είδε μαζί, και τα έκανε σβώλους· αυτό το έβαλε στο στόμα του δράκου, και έτσι ο δράκος έσκασε· και ο Δανιήλ είπε: Ιδού, αυτοί είναι οι θεοί εσείς λατρεία. 28 Όταν το άκουσαν αυτοί από τη Βαβυλώνα, οργίστηκαν πολύ και συνωμότησαν εναντίον του βασιλιά, λέγοντας: Ο βασιλιάς έγινε Ιουδαίος, και κατέστρεψε τον Βελ, σκότωσε τον δράκο και σκότωσε τους ιερείς. 29 Και ήρθαν στον βασιλιά, και είπαν: Λύστε μας τον Δανιήλ, αλλιώς θα καταστρέψουμε εσένα και το σπίτι σου. 30 Και όταν ο βασιλιάς είδε ότι τον πίεσαν πολύ, πιεσμένος, τους παρέδωσε τον Δανιήλ. 31 Που τον έριξε στο λάκκο των λιονταριών, όπου ήταν έξι ημέρες. 32 Και στο λάκκο υπήρχαν εφτά λιοντάρια, και τους έδιναν κάθε μέρα δύο σφάγια και δύο πρόβατα· τα οποία τότε δεν τους έδιναν, για να κατασπαράξουν τον Δανιήλ. 33 Και βρισκόταν στον Ιουδαϊσμό ένας προφήτης, ονόματι Αββακού, που είχε φτιάξει πιάτο, και είχε σπάσει το ψωμί σε ένα μπολ, και πήγαινε στο χωράφι, για να το φέρει στους θεριστές. 34 Αλλά ο άγγελος του Κυρίου είπε στον Αββακούκ: Πήγαινε, φέρε το δείπνο που έχεις στη Βαβυλώνα στον Δανιήλ, που είναι στο λάκκο των λιονταριών. 35 Και ο Αβαβακού είπε: Κύριε, δεν είδα ποτέ τη Βαβυλώνα. ούτε ξέρω πού είναι το άντρο. 36 Τότε ο άγγελος του Κυρίου τον έπιασε από το στέμμα, και τον έφερε από τα μαλλιά του κεφαλιού του, και μέσω της ορμής του πνεύματός του τον έβαλε στη Βαβυλώνα πάνω από το λάκκο. 37 Και ο Αββακούκ φώναξε, λέγοντας: Δανιήλ, Δανιήλ, πάρε το δείπνο που σου έστειλε ο Θεός. 38 Και ο Δανιήλ είπε: Με θυμήθηκες, Θεέ, ούτε εγκατέλειψες αυτούς που σε ζητούν και σε αγαπούν. 39 Και ο Δανιήλ σηκώθηκε και έφαγε· και ο άγγελος Κυρίου έβαλε αμέσως πάλι τον Αββακούκ στον τόπο του. 40 Την έβδομη ημέρα ο βασιλιάς πήγε να θρηνήσει τον Δανιήλ· και όταν ήρθε στο άντρο, κοίταξε μέσα, και ιδού, ο Δανιήλ καθόταν. 41 Τότε φώναξε ο βασιλιάς με δυνατή φωνή, λέγοντας: Μεγάλη τέχνη Κύριε Θεέ του Δανιήλ, και δεν υπάρχει άλλος εκτός από σένα. 42 Και τον τράβηξε έξω, και πέταξε εκείνα που ήταν η αιτία της καταστροφής του στο λάκκο· και καταφαγώθηκαν σε μια στιγμή μπροστά στο πρόσωπό του.