ნაზარეთის აღთქმა რიცხვნი 6:1-21 1. უთხრა უფალმა მოსეს: 2. ელაპარაკე ისრაელიანებს და უთხარი მათ: როცა კაცი ან ქალი გამოეცხადება ნაზარეთის აღთქმას, რათა გამოეცხადებინა თავი უფლისთვის, 3. ღვინოსა და ძლიერ სასმელს უნდა განეშოროს და არც ღვინის ძმარი და არც ძლიერ სასმელს უნდა დალიოს, არც ყურძნის სასმელს უნდა დალიოს და არც სველი ყურძენი და არც ჩირი უნდა ჭამოს. 4 თავისი განშორების მთელი დღეები არ უნდა ჭამოს ვაზისგან დამზადებული არაფერი, მარცვლიდან ნაჭუჭამდე. 5. განწმენდის აღთქმის მთელი დღეების განმავლობაში მის თავზე სამართებელი არ უნდა იყოს. სანამ არ შესრულდება ის დღეები, როდესაც უფლისთვის განიწმინდება, წმიდა იქნება და თავის თმას გაუშვებს. 6. მთელი იმ დღეების განმავლობაში, როცა უფალს მიუძღვნის თავს, არ უნდა შეეხოს არცერთ მკვდარს. 7 არ უნდა გაუწმინდურდეს მამამისის, დედის, ძმის ან დის გამო, როცა ისინი მოკვდებიან, რადგან მისი ღმერთის კურთხევა მასზეა. 8 თავისი განწმენდის ყველა დღეს ის წმინდაა უფლისთვის. 9 თუ ვინმე მოულოდნელად მოკვდება მის წინაშე და შეიბილწება თავისი კურთხევის თავი, მაშინ თავი უნდა გაიპარსოს თავისი განწმენდის დღეს, მეშვიდე დღეს. 10 და მერვე დღეს მიუყვანოს მღვდელს ორი კუ ან ორი ხუჭუჭა მტრედი საკრებულო კარვის შესასვლელთან. 11 და შესწიროს მღვდელი ერთს ცოდვის შესაწირავად და მეორეს სრულადდასაწველად და შეასრულოს მისთვის გამოსყიდვის წესი, რადგან შესცოდა მკვდრის წინაშე და იმავე დღეს განწმინდოს მისი თავი. 12. და შესწიროს უფლისთვის თავისი განქორწინების დღეები და შესწიროს ერთი წლის ცხვარი დანაშაულის შესაწირავად; ხოლო წინა დღეები დაიკარგება, რადგან მისი განქორწინება შებილწული იყო. 1
ნაზარეთის აღთქმა
13. ეს არის ნაზარეთის კანონი, როდესაც მისი განქორწინების დღეები დასრულდება: მიიყვანენ მას საკრებულო კარვის შესასვლელთან. 14. შესწიროს უფალს თავისი შესაწირავი: ერთი წლის უნაკლო ცხვარი აღსავლენად, ერთი წლის უნაკლო ცხვარი ცოდვის შესაწირავად და ერთი უნაკლო ვერძი მშვიდობის შესაწირავად. 15 და კალათა უფუარი პურით, ზეთში აზელილი წმინდად დაფქული კვერებით, ზეთით სცხებული უფუარი პურის ნამცხვრებით, მათი ხორცშესაწირავითა და მათი საღვრელი შესაწირავით. 16. მღვდელი მიიყვანს მათ უფლის წინაშე და შესწირავს თავის ცოდვის შესაწირავს და თავის დასაწვავ შესაწირავს. 17 და შესწიროს ვერძი უფლისთვის სამშვიდობო მსხვერპლად უფუარი პურის კალათასთან ერთად; მღვდელი ასევე შესწირავს მის ხორცშესაწირავს და მის საღვრელს. 18. და გაიპარსოს ნაზარეთელმა თავისი კურთხევის თავი საკრებულო კარვის შესასვლელთან, აიღოს თავისი კურთხევის თმა და ჩადოს ცეცხლში, რომელიც მშვიდობის მსხვერპლის ქვეშაა. 19. აიღებს მღვდელი ვერძის დამწვარ ბეჭს, კალათიდან ერთ უფუარ ნამცხვარს და ერთ უფუარ ნამცხვარს და ხელებზე დაადებს ნაზარეთელს, მას შემდეგ, რაც მისი განწმენდის თმა გაიპარსება. 20 და შეარხევს მღვდელი მათ შესარხევ შესაწირავად უფლის წინაშე; ეს წმიდაა მღვდლისთვის, შესარხეველი მკერდითა და აღსავლენი ბეჭით; ამის შემდეგ ნაზარეთელს შეუძლია ღვინის დალევა. 21. ეს არის ნაზარეველის კანონი, რომელმაც აღთქმა დადო და მისი შესაწირავი უფლისთვის თავისი განწმენდისთვის, გარდა იმისა, რაც მისი ხელიდან არ გამოვა. როგორც აღთქმა დადო, ისე უნდა მოიქცეს თავისი განწმენდის კანონის მიხედვით.
სამსონი მსაჯულთა 13 1. კვლავ ბოროტებას სჩადიოდნენ ისრაელიანები უფლის თვალში და ორმოცი წელი ფილისტიმელებს ჩაუგდო ისინი უფალმა ხელში. 2. იყო ერთი კაცი ცორადან, დანის ტომიდან, სახელად მანოახი; მისი ცოლი უნაყოფო იყო და შვილს არ აჩენდა. 3. გამოეცხადა უფლის ანგელოზი ქალს და უთხრა: აჰა, უნაყოფო ხარ და არ შობ; მაგრამ დაორსულდები და ვაჟს გააჩენ. 4. ამიტომ, გევედრები, ფრთხილად იყავი და ნუ დალევ ღვინოს და ნურც ძლიერ სასმელს, და ნურც უწმინდურს შეჭამ. 5. რადგან, აჰა, დაორსულდები და ვაჟს გააჩენ, სამართებელი არ შეეხება მის თავს, რადგან ბავშვი ღვთის ნაზარეთი იქნება დედის მუცლიდანვე და ის დაიწყებს ისრაელის ხსნას ფილისტიმელთა ხელიდან.
2
ნაზარეთის აღთქმა
6. მივიდა ქალი და ქმარს უამბო: ღვთის კაცი მოვიდა ჩემთან და მისი სახე ღვთის ანგელოზის სახეს ჰგავდა, ძალიან საშინელი. არ ვკითხე, საიდან იყო და არც თავისი სახელი მითხრა. 7 მითხრა: აჰა, დაორსულდები და ვაჟს გააჩენ; ახლა კი ღვინოსა და მაგარ სასმელს ნუ დალევ და არაფერ უწმინდურს ნუ შეჭამ, რადგან ბავშვი ღვთის ნაზარეთი იქნება მუცლიდან სიკვდილამდე. 8. შეევედრა მანოახი უფალს და უთხრა: „ღმერთო ჩემო, დაბრუნდეს ჩვენთან ღვთის კაცი, რომელიც გამოგზავნე, და გვასწავლოს, რა ვუყოთ დაბადებულ ბავშვს“. 9 და შეისმინა ღმერთმა მანოახის ხმა და ღვთის ანგელოზი კვლავ მივიდა ქალთან, როცა ის მინდორში იჯდა. მაგრამ მანოახი, მისი ქმარი, არ იყო მასთან. 10 და ქალი იჩქარა, გაიქცა და ქმარს აუწყა ამბავი და უთხრა: აჰა, გამომეცხადა ის კაცი, რომელიც გუშინ მოვიდა ჩემთან. 11 ადგა მანოახი და გაჰყვა ცოლს, მივიდა იმ კაცთან და უთხრა: შენ ხარ ის კაცი, ქალს რომ ელაპარაკე? მან უპასუხა: მე ვარ. 12 მანოახმა თქვა: „ახლა კი შენი სიტყვები ახდეს! როგორ მოვქცეთ ბავშვს?“ 13. უთხრა უფლის ანგელოზმა მანოახს: „ფრთხილად იყოს ყველაფრისგან, რაც ქალს ვუთხარი“. 14. ვაზისგან მოყვანილი არაფერი ჭამოს, ღვინო და ალკოჰოლური სასმელი არ დალიოს და უწმინდური არაფერი ჭამოს. ყველაფერი, რაც ვუბრძანე, შეასრულოს. 15. უთხრა მანოახმა უფლის ანგელოზს: გევედრები, შეგაკავოთ, სანამ თიკანს არ მოგიმზადებთ. 16. უთხრა უფლის ანგელოზმა მანოახს: „თუნდაც დამაკავო, შენს პურს არ შევჭამ. თუ დასაწვავ შესაწირავს შესწირავ, უფალს შესწირე“. რადგან არ იცოდა მანოახმა, რომ უფლის ანგელოზი იყო იგი. 17 მანოახმა უფლის ანგელოზს უთხრა: რა გქვია, რომ შენი სიტყვების ახდენისას პატივი მოგაგოთ? 18. უფლის ანგელოზმა უთხრა მას: რატომ მეკითხები ასე ჩემს სახელს, როცა ეს საიდუმლოა? 19. აიღო მანოახმა თიკანი და შესაწირავი ქვაზე შესწირა უფალს. ანგელოზმა საოცრება მოიმოქმედა და მანოახი და მისი ცოლი უყურებდნენ ამას. 20. როგორც კი სამსხვერპლოდან ალი ცაში ავიდა, უფლის ანგელოზიც სამსხვერპლოს ალში ავიდა. მანოახმა და მისმა ცოლმა დაინახეს ეს და პირქვე დაემხნენ მიწაზე. 21. უფლის ანგელოზი აღარ გამოჩენილა მანოახსა და მის ცოლს. მიხვდა მანოახი, რომ ის უფლის ანგელოზი იყო. 22 მანოახმა უთხრა ცოლს: „სიკვდილით დავიხოცებით, რადგან ღმერთი ვნახეთ“.
3
ნაზარეთის აღთქმა
23. მაგრამ მისმა ცოლმა უთხრა: უფალს რომ ჩვენი მოკვლა სურდეს, ჩვენგან არც აღსავლენ შესაწირავს და არც ხორცშესხმულ შესაწირავს მიიღებდა, არც ამ ყველაფერს გვამცნობდა და არც ახლა გვეტყოდა ასეთ რამეებს. 24 და შვა ქალმა ვაჟი და უწოდა სახელად სამსონი. გაიზარდა ბავშვი და აკურთხა იგი უფალმა. 25. უფლის სული დროდადრო მოქმედებდა მასზე დანის ბანაკში ცორასა და ეშთაოლს შორის. მსაჯულთა 14 1. ჩავიდა სამსონი თიმნათში და დაინახა ქალი თიმნათში, ფილისტიმელთა ასულთაგან. 2. ავიდა და უამბო მამამისს და დედას და უთხრა: თიმნათში ვნახე ქალი ფილისტიმელთა ასულთაგან; ახლა მომიყვანეთ ცოლად. 3. უთხრეს მას მამამისმა და დედამისმა: ნუთუ არ არის ქალი შენი ძმების ასულებს შორის ან მთელ ჩემს ხალხში, რომ წახვიდე წინადაუცვეთელი ფილისტიმელი ცოლის მოსაყვანად? უთხრა სამსონმა მამამისს: მომიყვანე, რადგან მომწონს. 4. მისმა მამამ და დედამ არ იცოდნენ, რომ ეს უფლისგან იყო, რომ ფილისტიმელების წინააღმდეგ საბაბს ეძებდა, რადგან იმ დროს ფილისტიმელები ბატონობდნენ ისრაელზე. 5. ჩავიდნენ სამსონი მამამისთან და დედამისთან ერთად თიმნათში და მივიდნენ თიმნათის ვენახებთან. აჰა, ლომის ბოკვერი ღრიალებდა მის წინააღმდეგ. 6. ძლიერად გადმოვიდა მასზე უფლის სული და დაგლიჯა იგი, როგორც თიკანს დაგლიჯავდა. ხელში არაფერი ეჭირა. არც მამას და არც დედას არ უთხრა, რაც ჩაიდინა. 7 ჩავიდა და ელაპარაკა ქალს; და მოეწონა ქალს სამსონი. 8. გარკვეული დროის შემდეგ დაბრუნდა მის წასაყვანად და შებრუნდა, რომ ლომის გვამი ენახა. და აჰა, ლომის გვამში ფუტკრების გროვა და თაფლი იყო. 9. აიღო თაფლი ხელში და განაგრძო ჭამა. მივიდა მამასთან და დედასთან, მისცა მათ და ჭამეს კიდეც. არ უთხრა, რომ თაფლი ლომის გვამიდან ამოიღო. 10. ჩავიდა მამამისი იმ ქალთან და სამსონმა იქ ნადიმი გამართა, რადგან ასე იქცეოდნენ ყმაწვილები. 11 და როგორც კი დაინახეს იგი, ოცდაათი მეგობარი მოიყვანეს მასთან ერთად. 12. უთხრა მათ სამსონმა: გამოცანას გაგიზიარებთ. თუ ნადიმის შვიდი დღის განმავლობაში ამოხსნით და მიხვდებით, ოცდაათ თეთრეულს და ოცდაათ ხელსახოციანს მოგცემთ. 13 თუ ვერ გამიხსნით, მაშინ მომეცით ოცდაათი ზეწარი და ოცდაათი ხელის ტანსაცმელი. უთხრეს მას: „მოგვეცი შენი გამოცანა, რომ მოვისმენთ“. 14. და უთხრა მათ: მჭამელისგან გამოვიდა საჭმელი და ძლიერისგან - სიტკბო. და სამ დღეში ვერ შეძლეს გამოცანის ახსნა.
4
ნაზარეთის აღთქმა
15. მეშვიდე დღეს უთხრეს სამსონის ცოლს: შეაცდინე შენი ქმარი, რომ აგვიხსნას გამოცანა, თორემ დაგწვავთ შენც და შენი მამა-პაპის სახლსაც. ხომ არ დაგვიძახეთ, რომ წავიღოთ ეს ჩვენი? 16. სამსონის ცოლი ატირდა მის წინაშე და უთხრა: „მძულვარ და არ გიყვარვარ; გამოცანა მიუყენე ჩემი ხალხის შვილებს და არ გამიხსენი.“ უთხრა მას: „აჰა, არც მამაჩემს და არც დედაჩემს არ გავუმხილე და შენც უნდა გიამბო?“ 17. შვიდი დღე ტიროდა ქალი მის წინაშე, სანამ მათი დღესასწაული გრძელდებოდა. მეშვიდე დღეს კი უთხრა ქალმა, რადგან გული სტკიოდა. ქალმაც გაუმხილა გამოცანა თავისი ხალხის შვილებს. 18. ქალაქის კაცებმა მეშვიდე დღეს, მზის ჩასვლამდე, უთხრეს მას: რა არის თაფლზე ტკბილი და რა არის ლომზე ძლიერი? მან კი უთხრა მათ: ჩემი ფურით რომ არ გეხნა, ჩემს გამოცანას ვერ ამოხსნიდით. 19. უფლის სული გადმოვიდა მასზე და ჩავიდა აშკელონში, მოკლა მათგან ოცდაათი კაცი, წაიღო მათი ნადავლი და მისცა გამოცანის ამხსნელებს ტანსაცმლის გამოცვლა. აღიგზნო მისი რისხვა და წავიდა მამამისის სახლში. 20 სამსონის ცოლი კი მის მეგობარს მიათხოვეს, რომელიც მას მეგობრად ჰყავდა. მსაჯულთა 15 1. ცოტა ხნის შემდეგ, ხორბლის მკის დროს, სამსონი თიკანთან ერთად მივიდა ცოლთან და უთხრა: „შევალ ჩემს ცოლთან ოთახში“. მაგრამ მამამისმა არ შეუშვა. 2. მამამისმა უთხრა: მეგონა, რომ ძალიან გძულდა იგი, ამიტომ მივეცი შენს მეგობარს. განა მისი უმცროსი და მასზე ლამაზი არ არის? წაიყვანე იგი მის ნაცვლად. 3. თქვა სამსონმა მათზე: ახლა უფრო უდანაშაულო ვიქნები ფილისტიმელებზე, თუნდაც მათ წყენას მივაყენებდე. 4. წავიდა სამსონი და დაიჭირა სამასი მელა, აიღო კოჟრები, კუდი კუდზე გადაიტანა და ორ კუდს შორის კოჟრი ჩადო. 5. ცეცხლი წაუკიდა კოცონებს და ფილისტიმელთა მარცვლეულში გაუშვა. დაწვა როგორც ნაკელი, ასევე მარცვლეული, ვენახებთან და ზეთისხილთან ერთად. 6 ფილისტიმელებმა თქვეს: „ვინ ჩაიდინა ეს?“ უპასუხეს: „სამსონი, თიმნათელის სიძე, რადგან მან მისი ცოლი წაიყვანა და თავის მოძმეს მისცა.“ ფილისტიმელები კი ავიდნენ და ცეცხლში დაწვეს იგი და მისი მამა. 7. უთხრა მათ სამსონმა: თუმცა ეს გააკეთეთ, მაინც შურს ვიძიებ თქვენზე და ამის შემდეგ შევწყვეტ. 8 და დიდი ხოცვა-ჟლეტით დასცა ისინი თეძოებსა და ბარძაყებს; ჩავიდა და დასახლდა ეტამის კლდის წვერზე. 9. ფილისტიმელები ავიდნენ და იუდაში დაბანაკდნენ, ლეხიში კი განლაგდნენ.
5
ნაზარეთის აღთქმა
10. იუდას კაცებმა უთხრეს: „რატომ ამოხვედით ჩვენს წინააღმდეგ?“ მათ კი უპასუხეს: „სამსონის შესაპყრობად ამოვედით, რათა ისევე მოვექცეთ, როგორც მან მოგვექცა.“ 11. სამი ათასი იუდაელი კაცი ეტამის კლდის წვერზე ავიდა და სამსონს უთხრა: „არ იცი, რომ ფილისტიმელები მბრძანებლობენ ჩვენსკენ? რა გვიყავი?“ უთხრა მათ: „როგორც მე მექცნენ, მეც ისე მოვექეცი მათ.“ 12. უთხრეს მას: ჩამოვედით, რომ შეგკრათ და ფილისტიმელთა ხელში ჩაგცეთ. უთხრა მათ სამსონმა: შემომფიცეთ, რომ თავად არ დამემსხვრევით. 13. უთხრეს: არა, მაგრად შეგკრავთ და ხელში ჩაგიგდებთ, მაგრამ არ მოგკლავთ. ორი ახალი თოკით შეკრეს და კლდიდან ამოიყვანეს. 14. როცა ლეხიში მივიდა, ფილისტიმელებმა შეჰყვირეს მასზე და ძლიერად გადმოვიდა უფლის სული მასზე და მის ხელებზე შეკრული თოკები ცეცხლში დამწვარ სელსავით გახდა და ხელიდან საკვრელები მოძვრა. 15. იპოვა ვირის ახალი ყბა, გაიწოდა ხელი, აიღო და ათასი კაცი მოკლა იმით. 16. თქვა სამსონმა: ვირის ყბით, გროვა-გროვა, ვირის ყბით ათასი კაცი მოვკალი. 17. როგორც კი სიტყვა დაასრულა, ხელიდან ყბა მოიშორა და იმ ადგილს რამათლეხი უწოდა. 18. ძლიერ წყუროდა და შეჰღაღადა უფალს და უთხრა: შენ ჩააბარე ეს დიდი ხსნა შენს მორჩილს ხელში; ახლა კი წყურვილით ხომ არ მოვკვდები და წინადაუცვეთელთა ხელში ხომ არ ჩავვარდები? 19 მაგრამ ღმერთმა გახეთქა ღრუ, რომელიც ყბაში იყო და წყალი გადმოვიდა; დალევის შემდეგ სული დაუბრუნდა და გაცოცხლდა. ამიტომ უწოდა მას სახელად ენ-ჰაკორე, რომელიც ლეხიშია დღემდე. 20 და ოცი წელი მსაჯულობდა ისრაელზე ფილისტიმელთა დღეებში. მსაჯულთა 16 1. წავიდა სამსონი ღაზაში და დაინახა იქ მეძავი ქალი, შევიდა მასთან. 2. შეატყობინეს ღაზელებს: სამსონი მოვიდაო. შემოეხვივნენ და მთელი ღამე ქალაქის კარიბჭესთან ჩასაფრებულები უთხრეს. მთელი ღამე დუმდნენ და ამბობდნენ: დილით, როცა გათენება, მოვკლავთ. 3. სამსონი შუაღამემდე იწვა. შუაღამისას ადგა, აიღო ქალაქის კარიბჭის კარები და ორივე ბოძი, წაიღო ისინი უჯრებით, მხრებზე დააწყო და გორაკის წვერზე აიტანა, რომელიც ხებრონის წინ არის. 4. და შემდეგ მოხდა ისე, რომ შეუყვარდა ქალი სორეკის ხეობაში, სახელად დალილა. 5. მივიდნენ მასთან ფილისტიმელთა მთავრები და უთხრეს: „მოატყუე და ნახე, რაში მდგომარეობს მისი დიდი ძალა და როგორ შეგვიძლია მისი დამარცხება, რათა შევკრათ იგი და დავიჩაგროთ. თითოეული ჩვენგანი მოგცემთ ათას ას ვერცხლს“. 6 და უთხრა დალილამ სამსონს: მითხარი, რაში მდგომარეობს შენი დიდი ძალა და რით შეგიძლია დაგამცირონ.
6
ნაზარეთის აღთქმა
7. უთხრა მას სამსონმა: თუ შვიდი მწვანე, გაუმშრალი ძაფით შემკრავენ, მაშინ დავუძლურდები და სხვა კაცებივით ვიქნები. 8. მაშინ ფილისტიმელთა მთავრებმა შვიდი მწვანე, გაუმშრალი ძაფი მიუტანეს და ქალმაც ამით შეკრა იგი. 9. ჩასაფრებულები იყვნენ მასთან ერთად ოთახში. უთხრა ქალმა: ფილისტიმელები შენზე არიან, სამსონ! და მან ძაფი დაამტვრია, როგორც ძაფი წყდება ცეცხლზე შეხებისას. ამიტომ მისი ძალა არ გახდა ცნობილი. 10. დალილამ უთხრა სამსონს: აჰა, დამცინე და მომატყუე. ახლა მითხარი, რით შეიძლება შეკრა. 11. უთხრა მას: თუ ახალი, უხმარი თოკებით შემკრავენ, მაშინ დავუძლურდები და სხვა კაცს დაემსგავსები. 12. აიღო დალილამ ახალი თოკები, შეკრა იგი და უთხრა: ფილისტიმელები შენზე არიან, სამსონ! ოთახში ჩასაფრებულები იყვნენ. მან კი ძაფივით მოწყვიტა ისინი ხელებიდან. 13. დალილამ უთხრა სამსონს: აქამდე დამცინოდი და მატყუებდი. მითხარი, რით შეიძლება შეკრა. მან უთხრა: თუ ჩემი თავის შვიდ კულულს ბადით მოქსოვ. 14. სამსონ, ფილისტიმელები შენზე არიან. გაიღვიძა და წავიდა ძელის ქინძისთავით და ბადით. 15. უთხრა მას ქალმა: როგორ ამბობ, მიყვარხარო, როცა შენი გული ჩემთან არ არის? უკვე სამჯერ დამცინე და არ მითხარი, რაში მდგომარეობს შენი დიდი ძალა. 16. და იყო, როცა ყოველდღე აწუხებდა მას თავისი სიტყვებით და აიძულებდა, რომ სიკვდილის პირას იყო მისი სული, 17. მთელი გულით უთხრა მას ყველაფერი და უთხრა: სამართებელი არ დამხვედრია თავზე, რადგან დედის მუცლიდანვე ღვთის ნაზარეთი ვარ. თუ გავიპარსავ, ძალა გამიქრება, დავუძლურდები და ყველა სხვა კაცივით ვიქნები. 18. როდესაც დაინახა დალილამ, რომ მან მთელი გულით უთხრა, გაგზავნა ხალხი და დაიბარა ფილისტიმელთა მთავრები და უთხრა: ამ ერთხელ ამოდით, რადგან მთელი გულით გამიმხილა. მაშინ მივიდნენ მასთან ფილისტიმელთა მთავრები და ხელში ვერცხლი მოიტანეს. 19 და დააძინა იგი თავის მუხლებზე; და კაცი დაუძახა და შვიდი კულული გადაპარსა; დაუწყო მისი დაცემა და ძალა დაკარგა. 20. მან თქვა: ფილისტიმელები შენზე არიან, სამსონ. გაიღვიძა სამსონმა და თქვა: როგორც ადრე, ისე გავალ და თავს შევიკავებ. არ იცოდა, რომ უფალი წასულიყო მისგან. 21. შეიპყრეს იგი ფილისტიმელებმა, თვალები დაუთხარეს, ღაზაში ჩაიყვანეს და სპილენძის ბორკილები დაადეს. საპყრობილეში ფქვავდა. 22. თუმცა, გაპარსვის შემდეგ თავზე თმა კვლავ ამოუვიდა.
7
ნაზარეთის აღთქმა
23. შეკრიბეს ფილისტიმელთა მთავრებმა ისინი, რათა დიდი მსხვერპლი შეეწირათ დაგონისთვის, თავიანთი ღმერთისთვის და გახარებულიყვნენ. რადგან თქვეს: ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო ჩვენი მტერი სამსონი. 24. როდესაც ხალხმა დაინახა იგი, ადიდეს თავისი ღმერთი, რადგან თქვეს: ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო ჩვენი მტერი და ჩვენი ქვეყნის გამანადგურებელი, რომელმაც მრავალი ჩვენგანი დახოცა. 25. როცა გული გაუხარდათ, თქვეს: სამსონი დაუძახეთ, რომ გაგვაცინოს! და საპყრობილიდან გამოიძახეს სამსონი, მანაც გააცინა ისინი და სვეტებს შორის დასვეს. 26. უთხრა სამსონმა ყმაწვილს, რომელიც ხელს უჭერდა: ნება მომეცი, ხელი მოვკიდო სვეტებს, რომლებზეც სახლი დგას, დავეყრდნო. 27 სახლი სავსე იყო კაცებითა და ქალებით; ფილისტიმელთა ყველა მთავარი იქ იყო; სახურავზე სამი ათასამდე კაცი და ქალი იჯდა და უყურებდნენ, როგორ ერთობოდა სამსონი. 28. შეჰღაღადა სამსონმა უფალს და თქვა: უფალო ღმერთო, გამიხსენე და გამაძლიერე, ღმერთო, მხოლოდ ამჯერად, რათა შური ვიძიო ფილისტიმელებისგან ჩემი ორივე თვალის გამო. 29. სამსონმა ჩაეჭიდა ორ შუა სვეტს, რომლებზეც სახლი იდგა და რომლებზეც ეყრდნობოდა, ერთს მარჯვენა ხელით და მეორეს - მარცხენით. 30. თქვა სამსონმა: „მოვკვდე ფილისტიმელებს შორის!“ მთელი ძალით დაიხარა და სახლი დაემხო მთავრებსა და იქ მყოფ მთელ ხალხს. სიკვდილისას მოკლულთა რიცხვი უფრო მეტი იყო, ვიდრე სიცოცხლეში მოკლულთა. 31. ჩავიდნენ მისი ძმები და მისი მამის მთელი სახლი, წაიყვანეს იგი და დამარხეს ცორასა და ეშთაოლს შორის, მანოახის, მისი მამის სამარხში. ოცი წელი მსაჯულობდა ისრაელზე.
სამუელი 1 სამუელი 1 1. იყო ერთი კაცი რამათაიმცოფიმიდან, ეფრემის მთიდან, სახელად ელკანა, ძე იეროხამისა, ძე ელიჰუსა, ძე ტოჰუსა, ძე ცუფისა, ეფრათელი. 2 და ჰყავდა მას ორი ცოლი: ერთის სახელი იყო ხანა, მეორეს კი - ფენინა. ფენინას ჰყავდა შვილები, ხანას კი - არა. 3. ეს კაცი ყოველწლიურად ადიოდა თავისი ქალაქიდან შილოში ცაბაოთ უფლისთვის თაყვანისსაცემად და მსხვერპლის შესაწირად. იქ იყვნენ ელის ორი ვაჟი, ხოფნი და ფინხასი, უფლის მღვდლები. 4. ელკანას შესაწირავის შეწირვის დროც დადგა და მან თავისი ცოლი ფენინა და მისი ვაჟები და ასულები წილები მისცა. 5 ხანას კი ღირსეული წილი მისცა, რადგან უყვარდა ხანა, მაგრამ უფალმა მისი საშო დაკეტა.
8
ნაზარეთის აღთქმა
6. მისი მოწინააღმდეგეც ძლიერ აღიზიანებდა, რათა გაებრაზებინა, რადგან უფალმა დაუკეტა მისი საშო. 7. როგორც კი ქალი უფლის სახლში ადიოდა, ისე აღიზიანებდა ქალი; ამიტომ ტიროდა ქალი და არაფერს ჭამდა. 8. უთხრა მას ელკანამ, მისმა ქმარმა: ხანა, რატომ ტირი და რატომ არა ჭამ? რატომ გაქვს გული დამწუხრებული? განა მე ათ ვაჟზე უკეთესი არ ვარ შენთვის? 9. ადგა ხანა შილოში ჭამისა და სმის შემდეგ. მღვდელი ელი კი უფლის ტაძრის სვეტთან სკამზე იჯდა. 10 და სულით გამწარებული ილოცა უფლის მიმართ და მწარედ ტიროდა. 11. და აღთქმა დადო და თქვა: ცაბაოთ უფალო, თუ მოხედავ შენი მხევლის გასაჭირს და გამიხსენებ, არ დაივიწყებ შენს მხევალს და მისცემ შენს მხევალს ვაჟს, მაშინ მივცემ მას უფალს მთელი მისი სიცოცხლე და სამართებელი არ გაჰკარება მის თავს. 12. და იყო, როცა ის უფლის წინაშე ლოცვას განაგრძობდა, ელიმ მის ბაგეებს დააკვირდა. 13 ხანა გულში ლაპარაკობდა; მხოლოდ ტუჩები ამოძრავებდა, ხმა კი არ ესმოდა; ამიტომ ელიმ იფიქრა, რომ მთვრალი იყო. 14. უთხრა მას ელიმ: როდემდე უნდა იყო მთვრალი? მოეშვი ღვინოს. 15. მიუგო ხანამ და თქვა: არა, ბატონო ჩემო, მე სულით დამწუხრებული ქალი ვარ; არც ღვინო დამილევია და არც მაგარი სასმელი, უფლის წინაშე ვღვრი ჩემს სულს. 16 ნუ ჩათვლი შენს მხევალს ნაძირალა ასულად, რადგან ჩემი უხვი წუხილისა და მწუხარების გამო ვლაპარაკობდი აქამდე. 17. მიუგო ელიმ და უთხრა: წადი მშვიდობით და ისრაელის ღმერთმა აგისრულოს შენი სათხოვარი, რაც მისგან ითხოვე. 18 და უთხრა ქალმა: „პოვოს შენმა მხევალმა მადლი შენს თვალში“. წავიდა ქალი, ჭამა და სახე აღარ სევდიანი ჰქონდა. 19 დილით ადრე ადგნენ და თაყვანი სცეს უფალს, შემდეგ დაბრუნდნენ და თავიანთ სახლში წავიდნენ რამათში. ელკანამ შეიცნო ხანა, თავისი ცოლი, და გაიხსენა იგი უფალმა. 20. ხანას დაორსულების ჟამის დადგომისას შვა ვაჟი და უწოდა სახელად სამუელი, რადგან თქვა: ვთხოვე იგი უფალს. 21. ავიდა ელკანა კაცი და მისი მთელი სახლი უფლისთვის ყოველწლიური მსხვერპლის შესაწირად და აღთქმის დასადებად. 22 ხანა კი არ ასულა, რადგან უთხრა ქმარს: არ ავალ, სანამ ბავშვს ძუძუს არ მოწყვეტ; მაშინ მივიყვან, რომ უფლის წინაშე წარსდგეს და იქ სამუდამოდ დარჩეს. 23. უთხრა ელკანამ, მისმა ქმარმა: „ისე მოიქეცი, როგორც გენებოს; დარჩი, სანამ ძუძუს არ მოწყვეტ; ოღონდ უფალმა შეასრულოს თავისი სიტყვა“. დარჩა ქალი და აწოვებდა თავის ვაჟს, სანამ ძუძუს არ მოწყვეტდა.
9
ნაზარეთის აღთქმა
24. და როცა ძუძუს მოაცილა, თან წაიყვანა სამი ხარი, ერთი ეფა ფქვილი და ერთი ტიკი ღვინო და მიიყვანა უფლის სახლში, შილოში. ბავშვი კი პატარა იყო. 25 და დაკლეს ხარი და მიიყვანეს ბავშვი ელისთან. 26. და თქვა მან: „ღმერთო ჩემო, ცოცხალია შენი სული, ბატონო! მე ვარ ის ქალი, რომელიც აქ შენს გვერდით იდგა და უფალს ევედრებოდა“. 27 ამ ბავშვისთვის ვილოცე და უფალმა მომცა ჩემი ვედრება, რომელიც მისგან ვთხოვე. 28 ამიტომაც მივეცი იგი უფალს; სანამ ცოცხალია, უფალს მიეცემა. და თაყვანი სცა უფალს იქ.
იოანე ნათლისმცემელი ლუკა 1 1 რადგან ბევრმა გადაწყვიტა, რომ ჩვენში ყველაზე მეტად სწამთ, აეხსნათ, 2 როგორც გადმოგვცეს ისინი, ვინც თავიდანვე თვითმხილველები და სიტყვის მსახურები იყვნენ; 3 მეც, რადგან თავიდანვე ყველაფერი კარგად ვიცოდი, კეთილად მიმაჩნდა, თანმიმდევრობით მომეწერა შენთვის, უდიდებულესო თეოფილე, 4 რათა იცოდე იმ საქმეების სიზუსტე, რაც გასწავლეს. 5 იუდეის მეფის, ჰეროდეს, დღეებში იყო ერთი მღვდელი აბიას რიგიდან, სახელად ზაქარია; მისი ცოლი აარონის ასულთაგანი იყო, სახელად ელისაბედი. 6 და ორივენი მართალნი იყვნენ ღვთის წინაშე, უფლის ყველა მცნებასა და წესდებას უმწიკვლოდ იცავდნენ. 7. და არ ჰყავდათ შვილი, რადგან ელისაბედი უნაყოფო იყო და ორივენი უკვე ხანში შესულები იყვნენ. 8. და იყო, რომ როდესაც ის თავისი რიგის მიხედვით ღვთის წინაშე მღვდლობის ასრულებდა, 9 მღვდლობის ჩვეულებისამებრ, მას წილად ხვდა საკმევლის აკმევა უფლის ტაძარში შესვლისას. 10. და მთელი ხალხი გარეთ ლოცულობდა საკმევლის კმევის დროს. 11 და ეჩვენა მას უფლის ანგელოზი, რომელიც საკმევლის საკურთხევლის მარჯვნივ იდგა. 12. და როდესაც ზაქარიამ დაინახა იგი, შეძრწუნდა და შიში დაეცა მასზე. 13 ანგელოზმა კი უთხრა მას: ნუ გეშინია, ზაქარია, რადგან შენი ვედრება შესმენილია და შენი ცოლი ელისაბედი გიშობს ძეს და უწოდებ მას სახელად იოანეს. 14 და სიხარული და მხიარულება გექნება; და მრავალი გაიხარებს მისი შობით. 15 რადგან დიდი იქნება იგი უფლის წინაშე და არც ღვინოს და არც მაგარ სასმელს არ დალევს, და დედის მუცლიდანვე აღივსება სულიწმიდით. 16 და ისრაელის ძეთაგან მრავალს მოაბრუნებს უფლის, მათი ღმერთისკენ.
10
ნაზარეთის აღთქმა
17 და ის ივლის მის წინაშე ელიას სულითა და ძალით, რათა მამების გულები შვილებისკენ მოაბრუნოს და ურჩები მართალთა სიბრძნისკენ, რათა უფლისთვის მომზადებული ხალხი მოამზადოს. 18. და უთხრა ზაქარიამ ანგელოზს: რით გავიგო ეს? რადგან მე მოხუცი ვარ და ჩემი ცოლი ხანში შესულია. 19 ანგელოზმა მიუგო და უთხრა მას: მე ვარ გაბრიელი, რომელიც ღვთის წინაშე ვდგავარ და გამოგზავნილი ვარ, რომ გელაპარაკო და გაუწყო ეს სასიხარულო ამბავი. 20 და აჰა, შენ იქნები მუნჯი და ვერ შეძლებ ლაპარაკს იმ დღემდე, როცა ეს ყველაფერი აღსრულდება, რადგან არ გწამს ჩემი სიტყვების, რომლებიც აღსრულდება თავის დროზე. 21 ხალხი კი ელოდა ზაქარიას და გაოცებული იყო, რომ ასე დიდხანს ყოყმანობდა ტაძარში. 22 და როდესაც გამოვიდა, ვერ ელაპარაკებოდა მათ; და მიხვდნენ, რომ ტაძარში ჩვენება ენახა; რადგან ანიშნებდა მათ და ენა დაება. 23 და როგორც კი მისი მსახურების დღეები დასრულდა, თავის სახლში წავიდა. 24. იმ დღეების შემდეგ დაორსულდა მისი ცოლი ელისაბედი და ხუთი თვე იმალებოდა და ამბობდა: 25 ასე მომექცა უფალმა იმ დღეებში, როცა მომხედა, რათა მოეშორებინა ჩემი სირცხვილი კაცთა შორის. 26 და მეექვსე თვეს წარმოგზავნილ იქნა ღვთისგან ანგელოზი გაბრიელი გალილეის ქალაქში, რომლის სახელია ნაზარეთი, 27 ქალწულთან, რომელიც დანიშნული იყო კაცზე, სახელად იოსებზე, დავითის სახლიდან; და ქალწულის სახელი იყო მარიამი. 28 და შევიდა მასთან ანგელოზი და უთხრა: გიხაროდეს, დიდებულო, უფალი შენთანაა; კურთხეულ ხარ შენ დედათა შორის. 29 და როდესაც დაინახა იგი, შეძრწუნდა მისი სიტყვებით და ფიქრობდა, როგორი იქნებოდა ეს მოკითხვა. 30 ანგელოზმა უთხრა მას: ნუ გეშინია, მარიამ, რადგან ჰპოვე მადლი ღვთის წინაშე. 31 და აჰა, დაორსულდები შენს საშოში და გააჩენ ძეს და უწოდებ მას სახელად იესოს. 32 დიდი იქნება იგი და უზენაესის ძედ იწოდება; და უფალი ღმერთი მისცემს მას მისი მამის, დავითის, ტახტს. 33 და იმეფებს იაკობის სახლზე უკუნისამდე და მის სამეფოს არ ექნება დასასრული. 34 მაშინ მარიამმა ანგელოზს უთხრა: როგორ იქნება ეს, როცა მამაკაცი არ ვიცი? 35 მიუგო ანგელოზმა და უთხრა მას: სულიწმიდა გადმოვა შენზე და უზენაესის ძალა დაჩრდილავს შენ; ამიტომაც წმიდა არსებას, რომელიც შენგან იშვება, ღვთის ძე ეწოდება.
11
ნაზარეთის აღთქმა
36 და აჰა, შენმა ნათესავმა ელისაბედმაც ჩასახა ვაჟი სიბერეში; და ეს მეექვსე თვეა მისთვის, რომელსაც უნაყოფოდ ეძახდნენ. 37 რადგან ღმერთთან არაფერი იქნება შეუძლებელი. 38 მარიამმა კი თქვა: აჰა, უფლის მხევალი; იყოს ჩემი სიტყვისამებრ. და წავიდა მისგან ანგელოზი. 39 და ადგა მარიამი იმ დღეებში და სასწრაფოდ წავიდა მთიანეთში, იუდას ქალაქში. 40 და შევიდა ზაქარიას სახლში და მოიკითხა ელისაბედი. 41 და იყო, როგორც კი ელისაბედმა მარიამის მოკითხვა გაიგო, ჩვილი შეხტა მის მუცელში და ელისაბედი აღივსო სულიწმიდით. 42 და შეჰღაღადა ხმამაღლა და თქვა: კურთხეული ხარ შენ დედათა შორის და კურთხეულია შენი მუცლის ნაყოფი. 43. და საიდან მომივიდა ეს, რომ ჩემი უფლის დედა მოვიდა ჩემთან? 44 რადგან, აჰა, როგორც კი შენი მოკითხვის ხმა ჩაესმა ჩემს ყურებს, სიხარულით შეხტა ჩვილი ჩემს მუცელში. 45 და ნეტარია, ვინც ირწმუნა, რადგან აღსრულდება უფლის მიერ მისთვის ნათქვამი. 46 და თქვა მარიამმა: ადიდებს ჩემი სული უფალს. 47 და გაიხარა ჩემმა სულმა ღმერთში, ჩემს მხსნელში. 48 რადგან მან მოხედა თავისი მხევლის დამდაბლებას; რადგან, აჰა, ამიერიდან ნეტარად მიწოდებს მე ყოველი თაობა. 49 რადგან ძლიერმა დიდი საქმეები გამიკეთა; და წმინდაა მისი სახელი. 50 და მისი წყალობა თაობიდან თაობამდე მის მოშიშებზეა. 51 მან თავისი მკლავით ძალა გამოავლინა; გაფანტა ამპარტავნები მათი გულის ზრახვებით. 52 მან ძლიერნი ტახტებიდან დაამხო და მდაბალნი აღამაღლა. 53 მშიერნი სიკეთით აღავსო და მდიდრები ხელცარიელები გაუშვა. 54 მან შეეწია თავის მსახურს, ისრაელს, თავისი წყალობის გახსენებით. 55 როგორც უთხრა ჩვენს მამებს, აბრაამს და მის შთამომავლობას უკუნისამდე. 56 და დარჩა მარიამი მასთან დაახლოებით სამი თვე და დაბრუნდა თავის სახლში. 57. დადგა ელისაბედის მშობიარობის ჟამი და შვა ვაჟი. 58 მისმა მეზობლებმა და ნათესავებმა გაიგეს, რომ უფალმა დიდი წყალობა გამოავლინა მასზე და მასთან ერთად ხარობდნენ. 59 და იყო, რომ მერვე დღეს მოვიდნენ ბავშვის წინადასაცვეთად და უწოდეს მას ზაქარია, მისი მამის სახელის მიხედვით. 60 მიუგო დედამისმა და თქვა: არა, არამედ იოანე დაერქმევა. 61 ხოლო მათ უთხრეს მას: შენს საგვარეულოში არავინ იწოდება ამ სახელით. 62 და ნიშნებით უთხრეს მამამისს, როგორ უნდოდა მისი მოწვევა. 63 და მან მოითხოვა საწერი მაგიდა და დაწერა: იოანეა მისი სახელი. და ყველა გაოცდა.
12
ნაზარეთის აღთქმა
64 და მაშინვე გაეხსნა მისი პირი და ენა, ალაპარაკდა და ადიდებდა ღმერთს. 65 და შიში შეეპყრო მათ გარშემო მცხოვრებთ და ეს სიტყვები გავრცელდა იუდეის მთელ მთიანეთში. 66 და ყველამ, ვინც ეს მოისმინა, გულში ჩაიბეჭდა და თქვა: „ვინ იქნება ეს ბავშვი?“ და უფლის ხელი იყო მასთან. 67 ხოლო მამამისი, ზაქარია, აღივსო სულიწმიდით და იწინასწარმეტყველა და თქვა: 68 კურთხეული იყოს უფალი, ისრაელის ღმერთი, რადგან მოხედა და გამოისყიდა თავისი ხალხი. 69 და აღგვიდგინა ხსნის რქა თავისი მსახურის, დავითის, სახლში; 70 როგორც იტყოდა თავისი წმინდა წინასწარმეტყველების პირით, რომლებიც სამყაროს დასაბამიდან იყვნენ: 71 რათა გადავრჩენილიყავით ჩვენი მტრებისგან და ყველა ჩვენი მოძულის ხელიდან; 72. რათა აღესრულებინა წყალობა ჩვენი მამებისთვის და გაგვეხსენებინა მისი წმინდა აღთქმა; 73 ფიცი, რომელიც მან ჩვენს მამას, აბრაამს, შეჰფიცა, 74 რათა მოგვცეს საშუალება, მტრების ხელიდან გადავრჩენილვართ და შიშის გარეშე ვემსახუროთ მას, 75 მის წინაშე სიწმინდითა და სიმართლით, ჩვენი სიცოცხლის ყველა დღე. 76 შენ კი, ყრმაო, უზენაესის წინასწარმეტყველად იწოდები, რადგან უფლის წინაშე წარიმართები მისი გზების მოსამზადებლად. 77 რათა მისცეს მისი ხალხის ხსნის ცოდნა მათი ცოდვების მიტევებით, 78 ჩვენი ღმერთის მოწყალებით, რომლითაც მაღლიდან ცისკარი მოგვინახულა, 79 რათა ნათელი მოჰფინოს მათ, ვინც ბნელსა და სიკვდილის ჩრდილში ზის, და წარმართოს ჩვენი ნაბიჯები მშვიდობის გზაზე. 80 ხოლო ყრმა იზრდებოდა და ძლიერდებოდა სულით და უდაბნოებში იყო ისრაელისთვის გამოცხადების დღემდე.
13