ესაია14
12.როგორდაეციციდან,ლუციფერ,განთიადისძეო,როგორჩამოვარდი მიწამდე,რომელიცასუსტებდიერებს?
13რადგანგულშითქვი:ცაშიავალ,ღვთისვარსკვლავებზემაღლაავწევჩემს ტახტს,დავჯდებისაკრებულომთაზე,ჩრდილოეთისკიდეზე.
14ღრუბლებისსიმაღლეებსმაღლაავიწევდაუზენაესსდავემსგავსები.
15მაგრამშენჯოჯოხეთშიჩახვალ,ორმოსფსკერამდე.
16შენიმხილველნიდაგიკვირდებიან,ჩაგხედავენდაიტყვიან:ესარისკაცი, რომელმაცდედამიწაშეაძრწუნა,სამეფოებიშეარყია?
17რომელმაცსამყაროუდაბნოდაქციადამისიქალაქებიდაანგრია, რომელმაცთავისიპატიმრებისსახლიარგახსნა?
18ხალხთაყველამეფე,ყველამათგანი,დიდებაშიწევს,თითოეულითავის სახლში.
19შენკისაძაგელიტოტივითგადმოგდებულიხარშენისაფლავიდანდა როგორცმახვილითგანგმირულიმოკლულთასამოსელი,ორმოსქვებზე ჩასულნი,როგორცფეხქვეშგათელილიგვამი.
20.ნუშეერევიმათთანერთადდამარხვაში,რადგანშენგაანადგურეშენი ქვეყანადამოკალიშენიხალხი;ბოროტმოქმედთაშთამომავლობაარასოდეს იქნებაცნობილი.
11.უფლისსიტყვამომივიდა: 12.კაცისძეო,აღმართეგოდებატიროსისმეფეზედაუთხარიმას:ასეამბობს უფალიღმერთი:შენაღბეჭდავყველაფერს,სავსეხარსიბრძნითდა
13ედემში,ღვთისბაღშიიყავი;ყველაძვირფასიქვაიყოშენისაფარველი:
ზურმუხტი,კარბუნკულიდაოქრო;შენიდაფებისადასვიტერებისნაკეთობა შენშიიყომომზადებულიიმდღეს,როცაშეიქმნა.
14შენხარცხებულიქერუბიმი,დამფარველი;დამედაგადგინეშენ,ღვთის წმინდამთაზეიყავი,ცეცხლისქვებსშორისდადიოდი
15შენსრულყოფილიიყავიშენსგზებზეშენიშექმნისდღიდან,სანამშენში უსამართლობაარაღმოჩნდა.
16.შენივაჭრობისსიმრავლისგამოძალადობითაავსესშენიწიაღშიდა შესცოდე;ამიტომგაგაგდებ,როგორცშეურაცხმყოფელს,ღვთისმთიდანდა გაგანადგურებ,მფარველოქერუბიმ,ცეცხლისქვებიდან.
17.შენიმშვენებისგამოგულიამაღლდა,შენიბრწყინვალებისგამოსიბრძნე გახრწნილე;მიწაზეგაგაგდებ,მეფეებისწინაშედაგდებ,რათაგიხილონ. 18შენიურჯულოებისსიმრავლით,შენივაჭრობისურჯულოებითშებილწეშენი საწმიდარები;ამიტომცეცხლსგამოვიტანშენსშუაგულიდან,ისშეგჭამსდა ნაცრადგაგაქცევმიწაზეყველაშენიმხილველისთვალწინ. 19.ყველა,ვინცგიცნობსხალხში,გაოცდებაშენით;საშინელებადიქცევიდა აღარასოდესიარსებებ.
1მასშემდეგ,რაცკაენიბნელიმიწისქვეყანაშიჩავიდადამისიშვილებიიქ გამრავლდნენ,მათშორისიყოერთი,სახელადგენუნი,ლამექისძე,ბრმისა, რომელმაცკაენიმოკლა.
2რაცშეეხებაამგენუნს,სატანაშევიდამასშიბავშვობაში;დამანშექმნა სხვადასხვასაყვირებიდარქები,სიმებიანისაკრავები,წინწილებიდა ფსალმუნები,ლირები,არფებიდასალამურები;დაუკრავდამათზე ყოველთვისდაყოველსაათში.
3დაროდესაცისმათზეთამაშობდა,სატანაშევიდამათში,ისერომმათგან ისმოდალამაზიდატკბილიხმები,რომლებიცგულებსაღაფრთოვანებდა. 4შემდეგმანშეკრიბაჯგუფები,რათაეთამაშათმათზე;დაროდესაცისინი თამაშობდნენ,ესმოსწონდათკაენისშვილებს,რომლებიცცოდვითაენთნენ ერთმანეთშიდაცეცხლივითიწვოდნენ;სატანაკიმათგულებსაენთებოდა ერთმანეთშიდაზრდიდამათშივნებას.
5სატანამგენუნსასწავლა,რომკომიდანმაგარისასმელიგამოეტანა;ეს გენუნიკიჯგუფ-ჯგუფადაგროვებდასასმისსახლებშიდახელშიმოჰქონდათ ყველანაირიხილიდაყვავილი;დაისინიერთადსვამდნენ. 6ამგვარად,ამგენუნმაცოდვებიძლიერგაამრავლა;ისამპარტავნულად იქცეოდადაკაენისშვილებსასწავლიდაყოველგვარიუმძიმესიბოროტების ჩადენას,რაცმათარიცოდნენ;დამრავალიისეთისაქმისჩადენაშიამხელდა მათ,რაცაქამდეარიცოდნენ.
8როცადათვრნენ,გახშირდამათშორისსიძულვილიდამკვლელობა;ერთი კაციძალადობდამეორეზე,რათაბოროტებაესწავლებინა,წაართვამისი შვილებიდაშეურაცხყოისინითავისწინაშე.
9როდესაცხალხმადაინახა,რომდამარცხდნენდასხვებიც,რომლებიცვერ დაძლიეს,დამარცხებულებიგენუნშიმივიდნენ,მასთანთავშესაფარიიპოვეს დამანისინითავისმოკავშირეებადაქცია.
10შემდეგმათშიცოდვაძლიერგამრავლდა,სანამკაციარდაქორწინდებოდა თავისდაზე,ანქალიშვილზე,ანდედაზედასხვაზე;ანმამამისისდის ქალიშვილზე,ისერომაღარარსებობდანათესაურიგანსხვავებადააღარ იცოდნენ,რაიყოუსამართლობა,არამედბოროტებასსჩადიოდნენდა დედამიწაცოდვითშეიბილწადაგანარისხესღმერთი,მსაჯული,რომელმაც ისინიშექმნა.
11.გენუნმაკიწმინდამთისძირშიშეკრიბადასები,რომლებიცუკრავდნენ საყვირებსადაყველასხვასაკრავზე,რომლებიცუკვევახსენეთ,დაასე
12მაგრამროდესაცსეთისშვილებმახმაურიგაიგეს,გაოცდნენდაჯგუფჯგუფადმოვიდნენდამთისწვერზედადგნენ,რათაქვემოთმყოფებს დახედონ;დაასეიქცეოდნენმთელიწელი.
13როდესაციმწლისბოლოსგენუნმადაინახა,რომისინითანდათან იზიდავდნენმას,შევიდამასშისატანადაასწავლამასსხვადასხვანაქსოვი
ტანსაცმლისთვისსაღებავისდამზადებადაასწავლა,თუროგორშეეღება ჟოლოსფერი,იისფერიდასხვა.
14დაკაენისძენი,რომლებმაცესყველაფერიშექმნესდაბრწყინავდნენ
სილამაზითადაბრწყინვალესამოსით,შეიკრიბნენმთისძირში ბრწყინვალედ,რქებითადაბრწყინვალესამოსით,ცხენებისრბოლაში მონაწილეობდნენდაყველანაირსისაძაგლესსჩადიოდნენ. 15ამასობაში,სეთისშვილები,რომლებიცწმინდამთაზეიყვნენ, ლოცულობდნენდაადიდებდნენღმერთსდაცემულიანგელოზებისლაშქრის ნაცვლად;ამიტომუწოდამათღმერთმა„ანგელოზები“,რადგანძლიერ ხარობდამათგამო
16მაგრამამისშემდეგისინიაღარიცავდნენმისმცნებასდააღარიცავდნენ
მისმიერმათიმამებისთვისმიცემულაღთქმას;არამედმოდუნდნენმარხვისა დალოცვისგანდამათიმამის,იარედისრჩევისგან.დაისინიმთის მწვერვალზეიკრიბებოდნენ,რათადილიდანსაღამომდეენახათკაენის შვილებიდამათისაქმეები,მათილამაზისამოსიდასამკაულები. 17დააიხედესკაენისძეთქვემოდანდადაინახესშეთისძენი,რომლებიც მთისწვერზეიდგნენლაშქრებად;დადაუძახესმათ,რომმათთან ჩამოსულიყვნენ.
18.მაგრამსეთისძეებმაზემოდანუთხრესმათ:„გზაარვიცით“.მაშინგაიგონა გენუნმა,ლამექისძემ,როგორამბობდნენ,რომგზაარიცოდნენდამოიფიქრა, როგორჩამოეყვანაისინი.
მთისდასავლეთმხარეს;იქიპოვითწყლისნაკადულს,რომელიცმთის ძირამდეეშვება,ორბორცვსშორის;ჩამოდითჩვენთანიმგზით“ 20.როცაგათენებადადგა,გენუნმა,როგორცჩვეულებისამებრ,მთისძირში საყვირებსჩაჰბერადადასარტყამდოლებსდაუკრა.შეთისძეებმაგაიგესეს და,როგორცჩვეულებისამებრ,მოვიდნენ.
21დაუთხრამათგენუნმაქვემოდან:„წადითმთისდასავლეთმხარეს,იქ იპოვითჩასვლისგზას“.
22მაგრამროდესაცსეთისშვილებმამისგანესსიტყვებიმოისმინეს,ისინი გამოქვაბულშიდაბრუნდნენიარედთან,რათაყველაფერიეთქვათ,რაც მოისმინეს.
23როდესაციარედმაესგაიგო,დამწუხრდა;რადგანიცოდა,რომისინიმის რჩევასდაარღვევდნენ.
24ამისშემდეგშეიკრიბასეთისძეთაგანასიკაციდაუთხრესერთმანეთს: „წამოდით,ჩავიდეთკაენისძეებთანდავნახოთ,რასიზამენდა ვიმხიარულოთმათთანერთად“
25როდესაციარედმაესასიკაცისგანგაიგო,მისისულიშეძრადაგული
აბელისსისხლითშეჰფიცა:„არცერთითქვენგანიარჩამოვიდესამწმინდადა სუფთამთიდან,სადაცჩვენმამამებმადაამკვიდრესიგი“. 26მაგრამროდესაციარედმადაინახა,რომმათარმიიღესმისისიტყვები,მან უთხრამათ:„ოჰ,ჩემოკეთილო,უმანკოდაწმინდაშვილებო,იცოდეთ,რომ როდესაცამწმინდამთიდანჩამოხვალთ,ღმერთიაღარმოგცემთუფლებას, რომისევიქდაბრუნდეთ“.
27კვლავდააფიცაისინიდაუთხრა:„გაფიცებჩვენიმამის,ადამის სიკვდილითდააბელის,სეთის,ენოსის,კაინანისდამაჰალალეელის სისხლით,რომმომისმინოთდაარჩამოხვიდეთამწმინდამთიდან;რადგან როგორცკიდატოვებთმას,სიცოცხლისადაწყალობისგან გათავისუფლდებითდააღარასოდესგიწოდებენღვთისშვილებს,არამედ ეშმაკისშვილებს“.
28მაგრამმათარისურვესმისისიტყვებისმოსმენა.
29იმდროსენოქიუკვეგაზრდილიიყოდაღვთისადმიმოშურნეობითაღდგა დათქვა:„მისმინეთ,სეთისძეებო,პატარებოდადიდებო,როცაჩვენიმამების მცნებასდაარღვევთდაამწმინდამთიდანჩამოხვალთ,აქაღარასდროს ამოხვალთ“.
30მაგრამისინიენოქისწინააღმდეგაჯანყდნენდაარისმინესმისისიტყვები, არამედწმინდამთიდანჩამოვიდნენ.
31დაროდესაცშეხედესკაენისასულებს,მათმშვენიერფიგურას,ფერად შეღებილხელებსადაფეხებს,სახეებზეორნამენტებითამოტვიფრულს, მათშიცოდვისცეცხლიაენთო.
მხეცებს,ხოლოსეთისძეებს-კაენისასულებისმიმართ,სანამმათთან სისაძაგლესარჩაიდენდნენ.
33.მაგრამამშებილწულებაშიჩავარდნისშემდეგ,ისინიდაბრუნდნენიმ გზით,რომლითაცმოვიდნენდაწმინდამთაზეასვლასცადეს,მაგრამვერ შეძლეს,რადგანწმინდამთისქვებიმათწინცეცხლისელვარებასჰგავდა, რისგამოცმათაღარშეეძლოთასვლა.
34დაღმერთიგანრისხდამათზედამოინანიაისინი,რადგანისინი დიდებიდანჩამოვიდნენდაამითდაკარგესანმიატოვესსაკუთარისიწმინდე ანუმანკოებადაცოდვისშებილწულობაშიჩავარდნენ. 35შემდეგღმერთმათავისისიტყვაგაუგზავნაიარედსდაუთხრა:„ესენი არიანშენიშვილები,რომლებსაცშენუწოდებდი„ჩემსშვილებს“,აჰა,
გაუგზავნემაცნედარჩენილებს,რათაარჩავიდნენდაარდაიკარგონ. 36მაშინიარედიატირდაუფლისწინაშედაწყალობადაპატიებასთხოვა მაგრამსურდა,რომმისისულიგანშორებულიყომისისხეულიდან,ვიდრე
37მაგრამისღვთისბრძანებასმიჰყვადაქადაგებდამათ,რომარ ჩამოსულიყვნენიმწმინდამთიდანდაარდაკავშირებოდნენკაენისშვილებს.
38მაგრამმათარმოუსმინესმისცნობასდაარისურვესმისირჩევის