წიგნი
თავი1
1როდესაცლულუვამკაენის სიტყვებიგაიგო,ატირდა, წავიდამამასთანდა დედასთანდაუამბომათ,თუ როგორმოკლაკაენმათავისი ძმააბელი
2მაშინყველამხმამაღლა შეჰკივლა,ხმააიმაღლა, სახეზეხელიდაარტყეს, თავზემტვერიდაიყარეს, ტანსაცმელიშემოიხიესდა გავიდნენდაიმადგილს
მივიდნენ,სადაცაბელი
მოკლეს.
3დაიპოვესიგიმიწაზე
მწოლიარე,მოკლულიდამის
გარშემომხეცებიიყვნენ;
ტიროდნენდატიროდნენამ მართალიკაცისგამომისი სხეულიდან,მისისიწმინდის
გამო,ტკბილისანელებლების
სუნიგამოდიოდა. 4დაადამმაწაიყვანაიგი, ცრემლებიღაპაღუპით ჩამოსდიოდა;დაწავიდა
საგანძურისგამოქვაბულში,
სადაცდაასვენადაშეახვია სურნელოვანი
სანელებლებითადამურით 5ადამიდაევადიდ მწუხარებაშიიყვნენმისი დაკრძალვისშემდეგას ორმოციდღეაბელითხუთმეტი წლისადაკაენიჩვიდმეტი წლისადანახევრისიყო
6რაცშეეხებაკაენს,როდესაც მისიძმისგლოვადასრულდა, მანმოიყვანათავისიდა, ლულუვა,დაიქორწინამასზე, მამისადადედისნებართვის
შეხვედრიანერთმანეთსამის შემდეგკიდაორსულდაევადა, როცაორსულადიყო,უთხრამას ადამმა:„მოდი,მივიღოთ
შესაწირავიდაშევწიროთ ღმერთსდავთხოვოთ,მოგვცეს მშვენიერიშვილი,რომელშიც ნუგეშივიპოვითდარომელსაც აბელისდასშევურთავთ“ . 10შემდეგმათმოამზადეს შესაწირავიდამიიტანეს სამსხვერპლოზე
შესაწირავიშემდეგმათ
საგანძურისგამოქვაბულში დადადესმასშილამპარი, რათაღამითდადღისითენთო აბელისცხედრისწინ.
12შემდეგადამიდაევა მარხულობდნენდა ლოცულობდნენმანამ,სანამ ევასხსნისდროარდადგა, როდესაცევასადამსუთხრა: „მინდაკლდეში გამოქვაბულშიშევიდედაიქ ვიმშობიარო“
13დაუთხრა:„წადიდა წაიყვანეშენიასული,რომ გემსახუროს;მეკიამ საგანძურისგამოქვაბულში დავრჩებიჩემიძის,აბელის ცხედრისწინ“
14.
მაშინევამადამსდაუჯერა დაწავიდაისდამისი
თავი7
1როდესაცჩვენმამამამ, ადამმა,დაინახა,რომსეთი
წრფელიგულითიყო,მოისურვა
მისიდაქორწინება,რათა
მტერისხვადროსარ გამოჩენილიყოდაარ დაემარცხებინაიგი
2უთხრაადამმათავისძეს, სეთს:„მსურს,შვილო,ცოლად
შეირთოშენიდა,აკლია, აბელისდა,რათაგაჩუქოს შვილები,რომლებიცაავსებენ
დედამიწას,ღვთისმიერ ჩვენთვისმოცემულიაღთქმის თანახმად
3„ნუგეშინია,შვილო,ამაში
სირცხვილიარარის.მინდა, რომცოლადშეირთო,რადგან მტერმაარდაგძლიოს“ 4თუმცა,სეთსარსურდა
დაქორწინება,მაგრამმამისა დადედისმორჩილებისგამო ერთისიტყვაცარუთქვამს.
5ადამმაისაკლიაზე დააქორწინაისთხუთმეტი წლისიყო.
6მაგრამროდესაცისოციწლის
იყო,მასშეეძინავაჟი, რომელსაცენოსიდაარქვა; შემდეგკისხვაშვილებიც შეეძინა
7შემდეგენოსიგაიზარდა, დაქორწინდადაშვაკაინანი
8კაენანიცგაიზარდა, დაქორწინდადაშვა მაჰალალეელი
9ესმამებიადამის
სიცოცხლეშიდაიბადნენდა განძისგამოქვაბულთან ცხოვრობდნენ
10.ადამისსიცოცხლეცხრაას ოცდაათიწელიიყო, მაჰალალეელისკი-ასი მაჰალალეელიკი,როცა წამოიზარდა,უყვარდამარხვა, ლოცვადამძიმეშრომა,სანამ
ჩვენიმამის,ადამის, დღეებისაღსასრულსარ
3როდესაცსეთმაესსიტყვები მოისმინამამამისისგან, ადამისგანწავიდა,ცრემლები მოადგასახეზედაშეკრიბა თავისიშვილებიდაშვილების შვილებიდამიიყვანაისინი მამამისთან,ადამთან
4მაგრამროდესაცჩვენმა მამამ,ადამმა,დაინახა ისინითავისგარშემო, ატირდამათგანგანშორების გამო
5როდესაცდაინახეს,რომ ტიროდა,ყველანიერთად ატირდნენდაპირქვე დაემხნენმისწინაშე
1როდესაცჩვენმამამამ
,შენიცი, რომესსამყაროსავსეა მწუხარებითადადაღლილობით; დაყველაფერი,რაც
დაგვმართნია,იციმასში
გადატანილი
განსაცდელებიდანამიტომ, ახლაგიბრძანებამ
სიტყვებით:დაიცავი
უმანკოება,იყოსუფთადა სამართლიანიდამიენდე ღმერთს;დანუდაეყრდნობი სატანისსიტყვებსდაარციმ მოჩვენებებს,რომლებშიცის გამოგეცხადება. “
8დაიცავიმცნებები, რომლებსაცდღესგაძლევ; მიეციიგივეშენსძეს,ენოსს; ენოსმაკი-თავისძეს, კაინანს;კაინამკი