Prisioneiros da esperanza Poesía Porque o Señor escoita os pobres e non despreza os seus presos. Salmo 69:33 Chegue diante de ti o lamento do prisioneiro; segundo a grandeza do teu poder, preserva os que están destinados a morrer. Salmo 79:11 Isto será escrito para a xeración futura; e o pobo que será creado loará ao Señor. Porque El mirou desde as alturas do seu santuario; desde o ceo contemplou o Señor a terra; para escoitar o xemido do preso; para liberar os que están condenados á morte; Salmo 102:18-20 Saca a miña alma da prisión, para que eu poida louvar o teu nome; os xustos me rodearán, porque ti farás ben comigo. Salmo 142:7 Feliz aquel que ten o Deus de Xacob por axuda, a súa esperanza está no Señor, o seu Deus. Que fixo o ceo e a terra, o mar e todo o que hai neles; que garda a verdade para sempre; que executa o xuízo polos oprimidos; que dá pan aos famentos. O Señor libera os prisioneiros. Salmo 146:5-7
Profetas Así di Deus, o Señor, que creou os ceos e os estendeu, que estendeu a terra e o que dela provén, que dá alento ao pobo que habita nela e espírito aos que nela andan: Eu, o Señor, chameite para a xustiza, e sosterei a túa man, e gardareite, e fareite de ti unha alianza para o pobo, unha luz para as nacións; para abrir os ollos dos cegos, para sacar da prisión os presos, e da prisión os que viven na escuridade. Isaías 42:5-7 O Espírito do Señor Deus está sobre min; porque o Señor me unxiu para predicar boas novas aos mansos; envioume para vendar os corazóns quebrantados, para proclamar liberdade aos cativos e a apertura da prisión aos presos. Isaías 61:1 En canto a ti, polo sangue da túa alianza, eu botei os teus prisioneiros fóra da fosa sen auga. Volvede á fortaleza, prisioneiros da esperanza; hoxe declaro que che darei o dobre. Zacarías 9:11-12
Evanxeos Entón o Rei dirá aos da súa dereita: “Vinde, benditos do meu Pai, herdade o reino preparado para vós desde a fundación do mundo. Porque tiven fame e déstesme de comer; tiven sede e déstesme de beber; fun estraño e acolléstesme; espido e vestístesme; enfermo e visitástesme; no cárcere e viñéstes vir a min”. Entón os xustos responderanlle: “Señor, cando te vimos famento e che demos de comer? Ou sedento e che démos de beber? Cando te vimos estraño e te acollemos? Ou espido e te vestimos? Ou cando te vimos enfermo ou no cárcere e viñemos vir a ti?” E o Rei responderá e dirá: “De verdade vos digo que canto lle fixestes a un destes meus irmáns máis pequenos, comigo o fixestes”. Mateo 25:34-40
1
Entón díxolles: Levantarase nación contra nación e reino contra reino. E haberá grandes terremotos en diferentes lugares, e fames e pestilencias; e haberá cousas espantosas e grandes sinais do ceo. Pero antes de todo isto, porán as mans enriba de vós e perseguiránvos, entregándovos ás sinagogas e ás prisións, sendo levados diante de reis e gobernadores por mor do meu nome; e isto converterase en testemuño para vós. Lucas 21:10-13
Actos Entón levantouse o sumo sacerdote e todos os que estaban con el (que era a seita dos saduceos) e enchíronse de indignación, e impuxeron as mans aos apóstolos e metéronos na prisión común. Pero o anxo do Señor abriu as portas da prisión de noite, sacounos e dixo: Ide, poñédevos de pé e anunciade ao pobo no templo todas as palabras desta vida. Feitos 5:17-20 Pedro, polo tanto, estaba gardado no cárcere, pero a igrexa oraba por el a Deus sen cesar. Cando Herodes o quería sacar fóra, aquela noite Pedro durmía entre dous soldados, atado con dúas cadeas, e os gardas vixiaban o cárcere diante da porta. E velaquí que o anxo do Señor apareceu sobre el, e unha luz brillou no cárcere; feriu a Pedro no costado e levantouno, dicindo: Levántate axiña. E as cadeas caeronlle das mans. Pero el, facéndolles un xesto coa man para que calasen, contoulles como o Señor o sacara do cárcere. E dixo: Ide, contádelle estas cousas a Santiago e aos irmáns. E partiu e foi a outro lugar. Feitos 12:5-7,17 E despois de darlles moitos azoutes, metéronos na cadea, encargándolle ao carcereiro que os gardase con seguridade. Este, recibindo tal orde, meteunos na cadea interior e atoulles os pés nos cepos. E á medianoite Paulo e Silas oraron e louvaron a Deus, e os prisioneiros oíronos. E de súpeto houbo un gran terremoto, de xeito que os cimentos da cadea tremeu; e no acto abrironse todas as portas e soltaron as ataduras de todos. E o garda da cadea, espertando do sono e vendo as portas da cadea abertas, sacou a súa espada e quixo matarse, pensando que os prisioneiros fuxiran. Pero Paulo gritou a bombo e platillo: Non te fagas mal, porque todos estamos aquí. Entón pediu luz, entrou de súpeto e, tremendo, caeu aos pés de Paulo e Silas. Sacounos fóra e dixo: Señores, que debo facer para ser salvo? E eles responderon: Cree no Señor Xesucristo e serás salvo ti e a túa casa. E falaron a el a palabra do Señor e a todos os que estaban na súa casa. E levounos na mesma hora da noite, lavoulles as feridas, e foi bautizado el e todos os seus no acto. E despois de levalos á súa casa, puxolles a comida diante deles, e alegrouse, crendo en Deus con toda a súa casa. Feitos 16:23-34
Epístolas Son eles ministros de Cristo? (falo como un tolo) Eu o son máis; en traballos máis abundantes, en azoutes máis alá de medida, en prisións máis frecuentes, en mortes a miúdo. 2 Corintios 11:23 Eu, pois, prisioneiro do Señor, vos rogo que andedes como é digno da vocación á que fostes chamados, con toda humildade e mansedume, con paciencia, soportándovos uns ós outros con amor; esforzándovos por gardar a unidade do Espírito no vínculo da paz. Efesios 4:1-3 Non te avergoñes, pois, do testemuño do noso Señor nin de min, o seu preso; senón participa nas aflicións do Evanxeo segundo o poder de Deus, que nos salvou e nos chamou cunha santa vocación, non segundo as nosas obras, senón segundo o seu propio propósito e a graza que nos foi dada en Cristo Xesús antes do principio do mundo, pero que agora se manifestou pola aparición do noso Salvador Xesucristo, que aboliu a morte e sacou á luz a vida e a inmortalidade mediante o Evanxeo, para o cal fun constituído predicador, apóstolo e mestre dos xentís. 2 Timoteo 1:8-11
2
Paulo, prisioneiro de Xesucristo, e o noso irmán Timoteo, a Filemón, o noso querido e compañeiro de traballo: Mais por amor prégoche máis, sendo tal Paulo, o ancián, e agora tamén prisioneiro de Xesucristo. Filemón 1:1,9 Non teñas medo do que has de padecer. Velaquí, o demo vai botar algúns de vós na cadea para seredes probados; e teredes tribulación durante dez días. Sé fiel ata a morte, e eu che darei a coroa da vida. Apocalipse 2:10
3