Exodus HAADSTIK 1 1 Dit nou binne de nammen fen Israëls bern, dy’t yn Egypte kamen; elk en syn húshâlding kamen mei Jakob. 2 Ruben, Simeon, Levi en Juda, 3 Issaskar, Sebulon, en Benjamin, 4 Dan, en Naftali, Gad en Aser. 5 En al de sielen dy’t út Jakobs heupen kamen wierne sauntich sielen, hwent Jozef wier al yn Egypte. 6 En Jozef stoar, en al syn broerren, en dat hiele geslacht. 7 En Israëls bern waerden fruchtber, en waerden oerfloedich, en formannichfâldige, en waerden tige machtich; en it lân waerd fol mei hjar. 8 En der kaem in nije kening op oer Egypte, dy’t Jozef net koe. 9 En hy sei tsjin syn folk: Sjuch, it folk fen Israëls bern is mear en machtiger as wy; 10 Kom, lit ús forstannich mei hjar dwaen; dat hja net formannichfâldigje, en it bart, dat hja, as der in oarloch útkomt, hja ek by ús fijannen oanslute en tsjin ús fjochtsje, en sa út it lân helje. 11 Dêrom stelden hja tsjinstmasters oer hjar oan, om hjar mei hjar lêst te lijen. En hja bouden foar Farao skatstêden, Pithom en Raämses. 12 Mar hwat mear hja hjar oandienen, hwat mear hja formannichfâldigden en opgroeiden. En hja waerden fertrietlik om Israëls bern. 13 En de Egyptners lieten Israëls bern tsjinje mei strangens; 14 En hja makken hjar libben bitter mei hurde slavernij, yn mortier en yn bakstien, en yn allerhanne tsjinst op it fjild: al hjar tsjinst dêr’t hja hjar tsjinje lieten, wier mei strangens. 15 En de kening fen Egypte spriek ta de Hebrieuske kreamfroulju, dêr’t de namme fen ’e iene Sifra wier, en de namme fen ’e oare Puä. 16 En hy sei: Hwennear’t jimme de Hebrieuske frouljue it amt fen ’e kreamfrou dogge, en se seagen op ’e krukkes; as it in soan is, den scille jimme him deadzje; mar as it in dochter is, den scil hja libje. 17 Mar de kreamfroulju frezen God, en diene net lyk as de kening fen Egypte hjar hjitten hie, mar biwarren de soannen yn it libben. 18 Do rôp de kening fen Egypte de kreamfroulju, en sei tsjin hjar: Hwerom hawwe jimme dit dien, en hawwe jimme de soannen yn it libben litten? 19 En de kreamfroulju seine tsjin Farao: Om’t de Hebrieuske froulju net binne lyk as de Egyptyske froulju; hwent hja binne libbendich, en binne forlost ear't de kreamfroulju by hjar komme. 20 Dêrom die God goed mei de kreamfroulju, en it folk formannichfâldige en waerd tige machtich. 21 En it barde, om’t de kreamfroulju God freze, dat er hjar huzen makke. 22 Do geboar Farao syn hiele folk, sizzende: Alle soannen dy’t berne wirde scille jimme yn ’e rivier smite, en alle dochters scille jimme yn it libben rêde.
HAADSTIK 2 1 En der gyng in man út it hûs fen Levi, en naem in dochter fen Levi ta frou. 2 En de frou waerd swier, en berne in soan; 3 En do’t hja him net mear ferbergje koe, naem hja in arke fen biezems foar him, en bestriede dy mei slyk en mei pek, en sette it bern deryn; en hja lei it yn 'e flaggen oan 'e igge fan 'e rivier. 4 En syn sister stie yn fierren, om to witten hwet him dien wirde scoe. 5 Do kaem Farao’s dochter del om har by de rivier to waskjen; en hjar fammen gongen by de rivier lâns; en do't hja de arke ûnder de flaggen seach, stjûrde hja har faam om dy to heljen. 6 En do't hja it iepenmakke hie, seach hja it bern, en sjuch, it jonkje skriemde. En hja hie begrutsjen mei him, en sei: Dit is ien fen 'e Hebreeërs bern. 7 Do sei syn sister tsjin Farao syn dochter: Scil ik hinnegean en dy in sosterman fen ’e Hebrieuske froulju roppe, dat hja it bern foar dy socht mei? 8 Do sei Farao syn dochter tsjin hjar: Gean hinne. En de faam gyng en rôp de mem fan it bern. 9 Do sei Farao syn dochter tsjin hjar: Nim dit bern wei, en socht it foar my, en ik scil dy dyn lean jaen. En de frou naem it bern en socht it. 10 En it bern waerd op, en hja brocht him ta Farao syn dochter, en hy waerd hjar soan. En hja neamde syn namme Mozes, en hja sei: Om't ik him út it wetter helle haw. 11 En it barde yn dy dagen, do’t Mozes grut waerd, dat er útgyng nei syn broerren, en seach hjar lêst; 12 En hy seach dizze kant en dy kant út, en do’t er seach dat der gjin minske wie, deade er de Egyptner, en ferburgen him yn it sân. 13 En do’t er de twade deis útgyng, sjuch, twa mannen fen ’e Hebreeërs striden meiinoar; 14 En hy sei: Hwa hat dy ta in foarst en in rjochter oer ús makke? binne jo fan doel my te deadzjen, lyk as jo de Egyptner fermoarde hawwe? En Mozes freze, en sei: Wiswier is dit ding bekend. 15 Do’t Farao dat hearde, bisocht er Mozes to deadzjen. Mar Mozes flechte foar Farao's oantlit, en hy wenne yn it lân Midian, en hy siet by in boarne. 16 En de preester fen Midianiet hie saun dochters; 17 En de hoeders kamen en fordreagen se; mar Mozes gyng oerein en holp hjar, en joech hjar keppel wetter. 18 En do’t hja by hjar heit Rehuël kamen, sei er: Ho is it dat jimme hjoed sa gau kommen binne? 19 En hja seine: In Egyptner hat ús rêden út ’e hân fen ’e hoeders, en hy helle ek wetter genôch foar ús, en joech de keppel wetter. 20 En hy sei tsjin syn dochters: En hwer is er? wêrom hawwe jimme de man ferlitten? rop him, dat er brea ite mei. 21 En Mozes wie bliid om by de man to wenjen, en hy joech Mozes, syn dochter Sippora. 22 En hja berne him in soan, en hy neamde syn namme Gersom; hwent hy sei: Ik haw in frjemdling west yn in frjemd lân. 23 En it barde yn ’e rin fan ’e tiid, dat de kening fen Egypte stoar, en Israëls bern suchten fanwegen de slavernij, en hja rôpen, en hjar roppen gyng op ta God fanwegen de slavernij.