Gospel of Nicodemus, fyrrverandi kallaði Acts of Pontius Pilate CHAPTER 1 1 Annas og Caiaphas, og Summas, og Datam, Gamaliel, Phoeni, Levi, Nepthalim, Alexander, Cyrus, og onnur jødir, fór til Pilate um Jesus, accusing hann við nógvum ringum brotsverkum. 2 Og segði, vit eru vissaði um, at Jesus er sonur Joseph, sum er føddur av Mary, og at hann lýsti seg sjálvan, og ein kongur; og ikki bara so, men roynd at royna at gera tað, og lógir hjá pápa okkara. 3 Pilate svaraði; Hvat er tað, sum hann sigur? og hvat er tað, sum hann roynir at loysa? 4 jødir søgdu honum, vit hava eina lóg, sum bannar at gera viðgerð á sabbath dag; men hann viðbyr bæði vánalig og deyvu, tey, sum vóru saman við palsy, blind, og lepers, og demoniacs, á hasum degi við óndum mannagongdum. 5 Pilate svaraði, hvussu kann hann gera hetta við óndum mannagongdum? Teir/tær/tey svaraðu, hann er ein conjurer, og kastaði út av prinsin hjá prinsin. og so alt verður evni fyri hann. 6 Segði Pilate, Casting út av devils tykist ikki at vera arbeiðið hjá einum morbróðir/farbróðir, men at halda fram frá Guði. 7 The jødi svaraði pilate, vit entreat tín høganess fyri at summon hann at koma áðrenn tín tribunal, og hoyra hann sjálvan/sjálva. 8 Then Pilate ringdi til ein boð og segði við hann, hvat merkir, at Christ verður tikin við hither? 9 So fór boðslan fram, og visti Christ, tilbed hann; og at hava spjatt klæðini, sum hann hevði í hondini á jørðini, segði hann, Harrin, ganga á hesum, og far inn, tí hann hevði ringt til tín. 10 tá ið jødini varnaðist, hvat boð hevði gjørt, tá ið hann sá hann, og segði, hví gjørdi tú ikki hann í hondini á jørðini, og ikki við einum boð, og ikki av einum boði, tá ið hann sá hann, til at gera hann, og breiddi hann, sum hann hevði í hondini á jørðini áðrenn hann, og ikki av einum boð? og segði við hann, Harrin, meðan hann ringdi til tín. 111, Pilate ringdi til boð, og segði, hví hevur tú ikki gjørt soleiðis? 12 The boð svaraði, tá ið tú sendi mær úr Jerusalem til at seta seg, sá eg Jesus sita í einum óreinuri, og børnini í hebraiskt, Hosannah, helt á at vera í sínum hondum. 13 Onnur breiddi seg á veg, og segði, Save okkum, tú, sum list í himni; Signi er hann, sum kemur í navnið á Harrinum. 14 Then jødini græt út, ímóti boðunum, og segði, børnini hjá hebraisktunum gjørdi teirra acclamations í hebraiskt mál; og hvussu kundi tú, sum list ein grikki, skilja hebraiskt? 15 boð svaraði teimum og segði, spurdi eg ein av jødum og segði, hvat er hetta, sum børnini gráta út í hebraiskt máli? 16 Og hann greiddi mær frá tí, segði tey, at tey gráta út Hosannah, sum verður tulkað, er, O, Lord, bjarga mær; ella, Harrin, spara. 17 Pilaten segði við tey, hví veitst tú, at orðini tosaðu við børnini, navnið, av tøgn tínum? Í hvørjum hevur boð um at gera amiss? Og teir/tær/tey vóru stillir/stillir/still. 18, sum var sagt, segði unto boð, Far fram og endaavour av nøkrum merkir at taka hann inn. 19 men boð fór fram, og gjørdi tað sum áður; og segði, Harrin, kom inn, tí at tú/ringdi/ringdu til tær/tykkum. 20 Og sum Jesus fór inn av ensignunum, sum bar seg upp á tað, sum bar seg niður og til Jesus. 21 Hvaruponin, sum vardi meira vehemently ímóti ensignunum. 22 men Pilate segði við jødini, eg veit, at tað ikki er gott fyri teg, at tað er tað, sum ikki var til, at tú/segði/søgdu, at tað ikki er gott at gera. men hví gera ye ex upp ímóti ensignunum, sum um tey høvdu bukkaði og tilbed? 23 teir/tær/tey svaraðu til Pilate, vit sóu ensigns seg sjálvi og tilbiður Jesus. 24, sum eitur, ringdi til ensigns og segði, hví gjørdi tú soleiðis? 25 The ensigns segði við Pilate, vit eru øll Pagans og tilbiður gudar í templið; og hvussu skulu vit hugsa nakað um at tilbiður hann? Vit hildu bara mánaðunum í okkara hondum, og tey bukkaðu seg sjálvi og tilbáðu hann.
26 segði Pilate til stýra í synagogue, Do ye teg velja nakrar sterkar menn, og lat tey halda á, og vit skulu síggja, um tey fara at síggja, um tey fara at síggja seg sjálvi. 27 So tey eldru av jødum, sum vóru settar út av teimum mest sterku monnunum, og gjørdu tey til at halda fram við tí, og tey stóðu í nærveru. 28 Then Pilate segði við boð, tak Jesus út, og við nøkrum merkir, at hann kom aftur. Og Jesus og boð fóru út úr gongini. 29 Og Pilate ringdi til ensigns, sum áðrenn hann var føddur, og svór teimum, at um tey ikki høvdu føddur/fødd, tá ið Jesus kom inn, fór hann at skera høvdið av teimum. 30 síðani gav Jesus boð um at koma inn aftur. 31 Og boð gjørdi, sum hann hevði gjørt fyrr, og sera nógv entreated Jesus, at hann fór at ganga á hansara klæði, og gekk á tað, og hann gekk á tað, og fór inn. 32 Og tá Jesus fór inn, meðan jesus bukkaði seg sjálvan sum áðrenn, og tilbeddi hann. CHAPTER 2 1 nú, tá Pilate sá hetta, var hann bangin, og var um at reisa seg úr sínum sessi. 2 men meðan hann helt, at hann fór at hækka, kona hansara, sum stóð í fjarstøðu, sendi honum, segði tú einki at gera við hatta bara ein maður; fyri at eg havi liðið nógv um hann í eini sjón í kvøld. 3 tá ið jødini hoyrdu hetta, segði tey við Pilate, søgdu vit ikki, at hann er ein conjuror? Hygg/Hyggið, hann hevur verið atvoldin til konu tína/tykkara at droyma. 4 Pilaten ringdi til Jesus, segði tú, tú hevur ikki hoyrt, hvat tey vitna ímóti tær, og ger einki svar? 5 Jesus svaraði, um tey ikki høvdu eitt vald at tosa, kundu tey ikki havt tosað; men tí at hvør hevur boð um sín egna tungu, fyri at tosa bæði gott og ringt, lat hann síggja út til tað. 6 men tey eldru av jødum svaraði, og segði við Jesus, hvat skulu vit síggja út? 7 Á fyrsta stað vita vit, at hetta snýr seg um teg, at tú/vart/vóru føddur/fødd/fødd ígjøgnum fornication; Tað var tað næsta, at tú/vart/vóru føddur/fødd/fødd/fødd í Bethlehem; Third, at pápi tín og mamma Mary flýddi til Egyptalands, tí tey kundu ikki líta á síni egnu fólk. 8 Nøkur av jødum, sum stóð við spake meira tænastu, kunnu vit ikki siga, at hann var føddur ígjøgnum fornication; men vit vita, at mamma hansara var ørkymlaður til Joseph, og so hann var ikki føddur ígjøgnum. 9 Segði Pilate til jødini, sum affirmed hann at vera føddur ígjøgnum fornication, hetta tín kontu er ikki satt, at síggja har var ein betrothment, sum tey vitna, sum eru av tínum egnu tjóð. 10 Annas og Caiaphas spake to Pilate, all hetta multitude of fólk er at vera mettur, sum græt út, at hann var føddur ígjøgnum fornication, og er ein conjuror; men teir/tær/tey, sum nokta honum at verða føddur/fødd ígjøgnum fornication, eru hansara proselytes og lærarar. 11 Pilate svaraði Annas og Caiaphas, hvør eru proselytes? Teir/tær/tey svaraðu, teir/tær/tey eru teir/tær/tey, sum eru børnini hjá Pagans, og eru ikki vorðin jødir, men fylgjarar av honum. 12 Then svaraði Eleazer, og Asterius, og Eintonius, og James, Caras og tað, sum var, og Phinees, Crispus og Agrippa, Annas og Judas, We eru ikki proselytes, men børn í jødum, og tosa sannleikan, og vóru til staðar, tá Mary var til staðar. 13 Then Pilate addressing seg til tólv menn, sum spake hetta, segði við tey, eg conjure teg av lívinum í Cæsar, sum ye trúgvur, um hann var føddur ígjøgnum fornication, og tey, sum eru sonn, sum tú hevur í familju. 14 teir/tær/tey svaraðu Pilate, vit hava eina lóg, har vit eru bannað at banna, tað er ein sin: Lat teir/tær/tey svørja, at tað ikki er so, sum vit hava sagt, og vit fara at vera nøgd við at verða sett til deyða. 15 Then segði Annas og Caiaphas to Pilate, tey tólv menn fara ikki at trúgva, at vit vita, at vit eru fødd, og fyri at vera ein conjuror, ein hóast hann lætst at vera sonur Guð, og ein kongur: sum vit eru so langt frá at trúgva, at vit eru so langt frá at hoyra. 16 Then Pilate bað hvønn/hvørja/hvørt fara út uttan tólv menn, sum segði, at hann var ikki føddur ígjøgnum 16, og Jesus at taka seg aftur til eitt frástøðu, og segði við tey, hví hava tað at drepa Jesus?
17 teir/tær/tey svaraðu honum, teir/tær/tey eru ill, tí hann var illur/ill um dagin. Pilate segði, fara tey at drepa hann fyri gott arbeiði? Teir/tær/tey siga, ja, Sir. CHAPTER 3 1 Then Pilate, fylti av øði, fór út úr gongini, og segði við jødini, eg ringi allan heimin til vitni, sum eg haldi, at eg ikki havi skyldina í hasum manninum. 2 the jødi svaraði Pilate, um hann ikki hevði verið ein óndur persónur, høvdu vit ikki tikið hann við áðrenn teg. 3 Pilate segði við tey, tak/takið hann og royn hann við tíni/tykkara lóg. 4, so er tað ikki lóg hjá okkum at seta nakran til deyða. 5 Pilate segði við jødini, tí tú skalt ikki drepa, tí tú ikki skalt drepa, hoyrir til tín, men ikki fyri meg. 6 Og hann fór aftur í gongina, og ringdi til Jesus sjálvur, og segði við hann, Art tú kongur í jødum? 7 Og Jesus svaraði, segði við Pilate, Dost tú tosar hetta um teg sjálvan/sjálva, ella segði/søgdu tú/tað um meg? 8 Pilate svara, segði við Jesus, eri eg ein jødi? Øll tjóðin og stýrarunum hjá jødum hava borið teg upp til mín. Hvat hevur/hava tú/gjørt? 9 Jesus svaraði, segði, at mítt kongsríki er ikki av hesum heiminum: um mítt kongsríki var av hesum heiminum, so hevði eg ikki verið komin til mín tænastufólk, og eg skuldi ikki havt verið komin til tað, og eg skuldi ikki havt verið komin til hetta heimin. men nú er mítt kongsríki ikki frá honum. 10 Pilate segði, Art tú ein kongur tá? Jesus svaraði, tú sigur, at eg eri ein kongur: til hetta var eg føddur/fødd, og til hetta endan kom eg inn í heimin; og við hesum endamálinum kom eg, at eg skuldi verið vitni til sannleikan; og hvør, sum er av sannleikanum, hoyrir mína rødd. 11 Pilate saith to hann, hvat er sannleikin? 12 Jesus segði, Sannleikin er úr himni. 13 Pilate segði, tí sannleikin er ikki á jørðini. 14 Jesus segði við Pilate, trúgva, at sannleikin er á jørðini millum tey, sum tá ið tey hava vald til at gera av sannleikanum, og form rætt. CHAPTER 4 1 Then Pilate fór frá Jesus í gongini, og fór út til jødini, og segði, eg finni ikki nakran skyld í Jesus. 2 jødir siga honum, men hann segði, eg kann oyðileggja templið hjá Gudi, og í tríggjar dagar byggja tað aftur. 3 Pilate saith unto tey, hvat slag av templið er hatta, sum hann tosareth? 4, sum hann segði, at hann var fjøruti ára gamal, segði hann, at hann fór at oyðileggja, og í tríggjar dagar byggja hann upp. 5 Pilate segði við tey aftur, eg eri ósekur/ósek av blóði av hasum manninum; Hygg/Hyggið at tí. 6 jødir siga við hann, blóð hansara er á okkum og okkara børn. Síðani Pilate ring saman við teimum eldru og skrivar, priests og Levites, saith til teirra í trúnaði, ger ikki soleiðis; Eg havi einki funnið í tínum/tykkara (against hann) um hansara curing sjúku, og bróta tað, sum er verdur at deyða. 7 The Priests og Levites svaraði til Pilate, By lívið av Cæsar, um nakar er ein blasphemer, hann er verdur at deyða; men hesin maðurin hevur blasphemed ímóti Harrinum. 8 Thenin gav aftur boð um at fara úr gongini; og ring til Jesus, segði við hann, hvat skal eg gera við teg? 9 Jesus svaraði honum, do eftir, sum tað er skrivað. 10 Pilate segði við hann, hvussu er tað skrivað? 11 Jesus saith til hansara, Móses og profetur hava prophesied um mína líðing og resurrection. 12 The jødi hoyrdi hetta, vóru upptikin, og segði við Pilate, hví wilt tú longur hoyrir blasphemy av hasum manninum? 13 Pilate saith til teirra, um hesi orðini tykjast at tær blasphemy, do tú tekur hann, kom við honum í rættinum, og royn hann eftir tínum lóg. 14 The jødis svar til Pilate, Our lóg saith, skal hann vera noyddur at fáa níggju og tretivu strílur, men um eftir hesum hátt, hann skal vera steinur ímóti Harrinum, skal hann vera steinur. 15 Pilate saith unto tey, um talan hjá honum var blasphemy, do tú roynir hann eftir tínum lóg.
16 The jødir siga við Pilate, okkara lóg, sum ikki skulu seta nakran til deyða: vit ynskja, at hann kann vera krucified, tí hann hevur uppiborið deyðan av krossinum. 17 Pilate saith til teirra, tað er ikki hóskandi, at hann skuldi verið krucified: lat hann bara vera sýttur og sendi burtur. 18 men tá ið 18 hugdi at fólkinum, sum vóru til staðar, og segði, at hann sá nógv av teimum, sum vóru í gráti, og segði við, at tey, sum ikki vóru til staðar, og segði, at tey ikki ynskja sær deyða hansara. 19 teir/tær/tey eldri av jødum svaraði til Pilate, vit og øll fólk komu hither til hetta sera endamál, at hann skuldi doyggja. 20 Pilate saith til teirra, hví skuldi hann doyð? 21 tey søgdu við hann, tí hann lýsti seg sjálvan at vera Sonur Guðs, og ein kongur. CHAPTER 5 1 men Nicodemus, ein ávísur jødi, stóð áðrenn sæn, og segði, eg entreat teg, O rætta døma, at tú/hevði/høvdu tosað við frælsi, sum tú/tosar/tosa nøkur fá orð. 2 Pilate segði við hann, tosa við. 3 Nicodemus segði, eg spake til tey gomlu av teimum, og scribes, og priests og Levites, og allir multitude av teimum, sum eru í teirra assembly; Hvat hevði/høvdu tú/gjørt við hendan mannin? 4 hann er ein maður, sum hevur gjørt nógv nýtiligt og glor, so sum eingin maður á jørðini nakrantíð hevur gjørt, ella fer nakrantíð at arbeiða. Lat/Latið hann fara, og ger honum einki ilt; Um hann kemur frá Guði, fer undur hansara, (his miraculous viðgerð) fer at halda fram; men um menn, koma tey til ikki at koma. 5 Thus Móses, tá ið hann varð sendur av Guði inn í Egyptalandi, meðan Gud gav honum, áðrenn Gud var í Egyptalandi; og hóast gandakapparin í hasum landinum, Jannes og Jambres, meðan teir/tær/tey gjørdu tað sama undur, sum Móses gjørdi, men teir/tær/tey kundu ikki arbeiða alt, sum hann gjørdi; 6 Og undur, sum gandakappararnir vóru ikki av Guði, sum tú veitst, O Scribes og Pharisees; men teir/tær/tey, sum gjørdu teir/tær/tey til gongu, og øll, sum trúðu teimum. 7 Og nú lat hendan mannin fara; tí at tað er undur, sum tú/ákærir/ákæra hann, eru frá Guði; og hann er ikki verdur deyðan. 8 The jødir søgdu við Nicodemus, Art tú verður hansara lærari, og ger røður í hansara tænastu? 9 Nicodemus segði við tey, er tað eisini hansara lærari, og ger hann røður fyri hann? Átti hann ikki í hasum høga postinum? 10 tá ið jødini hoyrdu hetta, og gnashed tenn teirra í Nicodemus, og segði við hann, Mayest tú fært hansara doctrine for sannleikan, og hava tína nógv við Christ! 11 Nicodemus svaraði, Amen; Eg fari at fáa hansara doctrine, og mín nógv við honum, sum tú hevur sagt. 12 Then ein ávísur jødi reistist, og ynskti at hoyra hann nøkur fá orð. 13 Og stjórin segði, tosa tað, sum tú/hevur/hava nakað ímóti. 14 Og hann segði, at eg lá í tretivu og átta ár við seyðinum, sum vardi í Jerusalem, og bíðaði eftir einum stórum ífirmity, og bíðaði eftir einum viðgerði, sum skuldi verið sett av einum eingil, sum í einum ávísum tíð, sum vardi í vatninum; og hvør, sum var fyrst eftir, at vatnið fór inn, var gjørt alt tað, sum hann hevði gjørt. 15 Og tá Jesus sá meg languish har, segði hann við meg, Wilt tú verður gjørdur alt? Og eg svaraði, Sir, eg havi ongan mann, tá vatnið er stúrin, fyri at seta meg í hylin. 16 Og hann segði við meg, Rise, tak upp í songina og ganga. Og eg var beinanvegin gjørdur/gjørd alt, og fór upp í songina og gekk. 17 The jødir søgdu við Pilate, Our Lord Governor, spyr hann, hvat dagin var á, sum hann var ífirmity. 18 The infirm person svaraði, tað var á sabbatinum. 19 The jødis segði við Pilate, søgdu vit ikki, at hann gjørdi av við at gera tað, og kastaði seg út av prinsin hjá prinsin? 20 Then ein vísur 7 jødi kom fram, og segði, eg var blindur/blind, men hoyrdi ikki nakran; og sum Jesus fór fram, hoyrdi eg multitude, og eg spurdi, hvat var har? 21 Teir/tær/tey søgdu mær, at Jesus fór framvið: so græt eg út, segði Jesus, Son av David, hava náði á mær. Og hann stóð enn, og bað um, at eg skuldi verið við honum, og segði við meg, hvat wilt tú? 22 eg segði, Harrin, at eg kann fáa sjónina hjá mær. 23 hann segði við meg, Receive tína sjón: og nú sá eg, og fylgdi honum, gleði og geva takk.
24 Another jødi kom eisini fram, og segði, eg var ein leper, og hann gjørdi meg við sítt orð, segði eg, at eg fari at vera reinur/rein; og nú var eg vaskaður/vaskað av mínum leprosy. 25 Og ein annar jødi kom fram, og segði, at eg var skeivt, og hann gjørdi meg beint við sítt orð. 26 Og ein ávísur kvinna, sum eitur Veronica, segði, eg var ein av blóði við einum trupulleika av blóði, og eg nart hann við hann, og nú var tað, sum eg hevði steðgað við blóði. 27 The jødir søgdu, vit hava eina lóg, sum ein kvinna skal ikki sleppa at vera eitt prógv. 28 And, eftir øðrum tingum, segði eg, at Jesus bjóðaði sær til eitt brúdleyp við sínum næmingum, og har var ein av víni í Kana av Galileu; 29 Og tá vínið var alt drakk, gav hann tænastufólkini, sum tey skuldu fylla seks pottar, sum vóru har við vatni, og tey fylti tey upp til brim, og hann signi tey, og alt tað, sum tey drukku, og øll fólk drukku, vóru bilsin av hesum undur. 30 Og ein annar jødi stóð fram, og segði, eg sá Jesus undirvísa í synagogue í Capernaum; og har var í synagogue ein ávísur maður, sum hevði ein devil; og hann græt út og segði, lat meg vera einsamallan/einsamøll; Hvat hava vit at gera við teg, Jesus av Nazareth? List kemur tú at oyðileggja okkum? Eg veit, at tú/ert/eru ein av Gudi. 31 Og Jesus rebuked hann, segði, holdi frið, morbróðir/farbróðir og kom út úr manninum; og nú kom hann út úr honum, og fekk als ikki skaða hann. 32 The following ting vóru eisini sagt av einum Pharisee; Eg sá, at ein stór fyritøku kom til Jesus frá Galileu og judaea, og sjónum-coast, og nógv lond um Jordan, og nógv ífirm fólk komu til hansara, og hann lektist tey øll. 33 Og eg hoyrdi morbróðir/farbróðir/gubbi, og segði, tú/segði/søgdu, at tú/segði/søgdu, at tú//tygum hevur/hava 33 og eg hoyrdi/hoyrdu, at tú//tygum hevur/hava 33 og segði/søgdu, at tú//tygum hevur/hava 3 Og Jesus skuldsettur fyri teimum, at tey ikki skuldu gjørt hann kendur. 34 Eftir hesum einum øðrum persóni, hvørs navn var Centurio, segði eg, eg sá Jesus í Capernaum, og eg entreated hann, segði Harrin, mín tænari lieth heima sjúk av palsy. 35 Og Jesus segði við meg, eg komi og lekja hann. 36 men eg segði, Harrin, eg eri ikki verdur/verd, at tú/skuldi/skuldu komið undir takið; men bara tosa orðið, og mín tænari verður lektur. 37 Og Jesus segði mær, far/Farið soleiðis; og sum tú/hevur/hava ikki trúð, so er tað gjørt til tær/tykkum. Og mín tænari var lektur frá sama tíma. 38 Then ein ávísur, segði eg, at eg hevði ein son í Capernaum, sum lá á staðnum; og tá eg hoyrdi, at Jesus var komin inn í Galileu, fór eg og leitaði eftir honum, at hann fór at koma niður til mín hús, og hann var sonur mín, tí hann var deyður. 39 hann segði við meg, far/farið soleiðis, sonur tín/tykkara býr. 40 og sonur mín var læknaður frá hasum tímanum. 41 Umframt hesi, eisini nógv onnur av teimum, bæði menn og kvinnur, græt út og segði, hann er veruliga tann, sum viðgerð av Guði, sum viðgerð allar sjúkur, og til hvønn, sum eru heilt evni. 42 nøkur av teimum longri segði, hetta vald kann halda fram við ongum uttan Gud. 43 Pilate segði við jødini, hví eru ikki devils evni tíni? 44 nøkur av teimum søgdu, at evnið ikki kann halda fram, men frá Guði. 45 men onnur søgdu við Pilate, at hann hevði 1 vaks upp frá teimum deyðu, eftir at hann hevði verið fýra dagar í grøvini. 46, sum hoyrir hetta, skelkaði segði við multitude av jødum, hvat fer tað at vinna tær at fella blóð? CHAPTER 6 1 Then Pilate at hava ringt saman Nicodemus, og fimtan menn, sum søgdu, at Jesus var ikki føddur ígjøgnum fornication, segði við tey, hvat skal eg gera, er sum at vera ein tumult millum fólkið. 2 tey søgdu, at vit ikki vita, vit vita ikki; Lat/Latið teir/tær/tey hyggja at tí, sum hækka tumult. 3 Pilaten ringdi til multitude aftur, og segði við tey, Ye vita, at tú hevur ein siður, sum eg skuldi sleppa undan tær/tykkum/tygum, tá ið eg skuldi sleppa undan tær/tykkum/tygum, og segði/søgdu við teir/tær/tey, at tú//tygum skuldi/skuldu latið teg/tykkum/tygum um,
4 eg havi ikki uppiborið ein fanga, ein drápsmaður, sum eitur Barabbas, og Jesus, sum eitur Christ, í hvørjum eg haldi einki, sum hevur uppiborið deyðan; Hvør av teimum tí hevur/hava tú/nakað ímóti, at eg skuldi sleppa tær/tykkum?? 5 teir/tær/tey gráta øll út, og siga, Release til okkum Barabbas. 6 Pilate saith til teirra, hvat skal eg gera við Jesus, sum eitur Christ? 7 teir/tær/tey øll svara, lat/latið hann vera krucified. 8 aftur gráta teir/tær/tey út og siga við Pilate, ert/eru tú/ikki vinur/vinir/vinur, um tú//tygum fert/fara at sleppa undan hesum manninum? Fyri hann hevur sagt, at hann er Sonur Guðs, og ein kongur. Men hevur/hava tú/lyndi til, at hann skuldi verið kongur, og ikki Cæsar? 9 Then Pilate fylti við øði segði við tey, tín tjóð hevur altíð verið seditious, og tú ert altíð ímóti teimum, sum hava verið tænastu fyri tær? 10 jødir svaraðu, hvør eru tey, sum hava verið tænastu fyri okkum? 11 Pilate svaraði teimum, Gud, sum kom við tær/tykkum/tygum, og kom við tær/tykkum/tygum, og gav/góvu tær/tykkum/tygum ein lóg frá himlinum: 12 Ye gjørdi hann allan vegin, og ynskti tær sjálvum/sjálvari ein molten calf, og tilbed tað, og ofra tað, og segði, At tað eru Thy Guds, O Ísrael, sum kom við tær/tykkum út úr landinum í Egyptalandi. 13 On account av tí, sum Gud hevði lyndi til at oyðileggja teg; men Móses interced fyri teg, og Gud hoyrdi hann, og fyrigeva tær/tykkum/tygum. 14 aftaná ye vóru enraged ímóti, og hevði dripið tínar/tykkara/tygara profetur, Móses og Aaron, tá ið teir/tær/tey flýddi til tabernacle, og ye vóru altíð murmur ímóti Guði og hansara profetum. 15 And arising frá sínum avgerð, hevði hann verið farin út; men jødini grætu øll út, vit játta Cæsar at vera kongur, og ikki Jesus. 16 Hvaras hendan persónurin, so skjótt sum hann var føddur, tann vísu menn komu og bjóðaði honum gávur til hansara; tá ið Herod hoyrdi, var hann sera stúrin, og hevði dripið hann. 17 tá pápi hansara visti hetta, flýddi hann við honum og mammu síni í Egyptalandi. Herod, tá ið hann hoyrdi, at hann var føddur, hevði hann slain hann; og eftir at senda og slew øll børnini, sum vóru í Bethlehem, og í øllum strondini harof, frá tveimum ára gomul og undir. 18 tá Pilate hoyrdi hesa kontuna, var hann bangin; og commanding tøgn millum fólkið, sum gjørdi eitt ljóð, segði hann við Jesus, Art tú/ert/eru ein kongur? 19 all jødir svaraði pilate, er hann tann sera persónurin, sum Herod leitaði eftir at hava slain. 20 Then Pilate taka vatn, vaskaði hendurnar áðrenn fólkið og segði, eg eri ósekur/ósek av blóði í hesum bara persóni; Hygg/Hyggið at tí. 21 the jødir svaraði og segði, blóð hansara var á okkum og okkara børn. 22 Then Pilate bað Jesus um at verða við áðrenn hann, og spake til hansara í tí, sum eru: 23 Thy own tjóð hevur ákærd teg sum at gera teg sjálvan/sjálva ein kong; har fyri meg, Pilate, setningurin fyri at vera piskaður eftir lógirnum hjá fyrrverandi týtum; og tað, sum tú/ert/eru fyrstur/fyrst, so hongdi/hongdu tú//tygum ein kross í hasum staði, har tú/ert/eru ein fangi; og eisini tvey brotsmenn við tær, hvørs nøvn eru Dimas og Gestas. CHAPTER 7 1 So fór Jesus út úr gongini, og tveir tjóvarnir við honum. 2 Og tá ið teir/tær/tey komu til staðið, sum eitur Golgotha, teir/tær/tey stríddi hann um, og girt hann um við einum lin, og setti ein krúnuna av tornum á høvdið, og setti ein reed í hond hansara. 3 Og á ein hátt gjørdu tey til tveir tjóvar, sum vóru krucifi við honum, Dimas á høgru hond og Gestas á vinstru hond. 4 men Jesus segði, pápi mín, fyrigev teimum; Fyri tey vita ikki, hvat tey gera. 5 Og teir/tær/tey býttu hansara/hennara/tær/tey, og á hansara vesture, sum teir/tær/tey løgdu nógv. 6 fólk í óreinur tíð stóðu við, og tann eldri priests og eldri av teimum, sum hann segði, segði hann, at hann bjargaði øðrum, lat hann nú bjarga sær sjálvum, um hann kann; Um hann er sonur Guðs, lat hann koma nú niður úr krossinum.
7 hermenn gjørdu hann eisini av, og tók vinegar og gall bjóðaði honum at drekka, og segði við hann, um tú/hevur/hava fingið teg/tykkum sjálvan/sjálva. 8 Then Longinus, ein ávísur hermaðurin, tekur ein spear, 1 pierced hansara lið, og nú kom tað fram blóð og vatn. 9 Og Pilate skrivaði titlein á krossinum í hebraiskt, latín og grikska brøv, viz. Hetta er kongurin hjá jødum. 10 men ein av teimum báðum tjóvarunum, sum vóru krucified við Jesus, hvørs navn var Gestas, segði við Jesus, um tú/hevur/hava fingið teg/tykkum sjálvan/sjálva og okkum. 11 men tjóvurin, sum var krucified á høgru hond, hvørs navn var Dimas, svara, rebuked hann, og segði, Dost ikki tú ræðist Gud, sum list dømdur til hesa revsing? Vit fáa sanniliga rætt og bara demerit av okkara gerðir; men hesin Jesus, hvat óndur hevur hann gjørt? 12 Eftir hetta groaning, segði hann við Jesus, Harrin, minnist meg, tá tú kemur inn í títt kongsríki. 13 Jesus svaraði, segði við hann, Verily eg sigi unto teg, at hesin dagurin tú skalt vera saman við mær í Paradise. CHAPTER 8 1 Og tað var umleið seks tíma, og myrkri var á andlitinum á øllum jørðini, til tað var ein tíma. 2 Og meðan sólin varnamyrking, hygg til vail av templið var leigað frá ovastu til botns; og steinarnir vóru eisini leigu, og grøvini lótu upp, og nógv líkir av halgimenni, sum svóvu, einrose. 3 And um ninth tíma Jesus græt út við eini hart rødd, segði hann, Hely, Hely, lama zabacthani? Hvør verður tulkaður, er Gud, Gud, Gud, hví hevur tú ikki gjørt tað? 4 Og eftir hesum, Jesus segði, pápi, í hendurnar á tær, sum eg commend mín anda; og at hava sagt hetta, gav hann spøkilsi. 5 men tá øld sá, at Jesus fór at gráta út, gav hann upp spøkilsi, og segði, at hann var ein sannleiki, og segði, at hetta var ein maður. 6 Og øll fólkið, sum stóðu við, vóru sera stúrin um at síggja; og hugsaði um tað, sum var farið, smote á bróstunum, og síðani fór aftur til býin í Jerusalem. 7 øld fór til stjóran, og í familju við honum alt, sum var liðugt; 8 Og tá hann hevði hoyrt alt hetta, var hann upp um sorg; 9 Og ringdi til jødini saman, segði við tey, hava tú sæð undur í sólini hjá sólini, og hini, sum komu at standa, meðan Jesus var um at doyggja? 10, tá ið jødini hoyrdu, svaraðu tey til at seta sólina, sum hendi eftir sólini, sum hendi eftir sínum vanliga siður. 11 men allir/allar/øll tey, sum vóru kenningar í Christ, stóðu í fjarstøðu, sum gjørdu kvinnur, sum høvdu fylgt Jesus frá Galileu, eygleiddi alt hetta. 12 And behold ein ávísur maður í Arimathæa, sum eisini var ein lærari av Jesus, men ikki opin so, tí hann var bangin fyri, at hann fór at geva honum far um, at hann fór at geva honum burtur frá Jesus. 13 Og stjóri gav honum far um. 14 And Nicodemus kom, við honum eina blandingina av mínumrrh og aloes um hundrað pund; og teir/tær/tey tóku Jesus niður úr krossinum við tárum, og bundin hann við lintum klæðum, eftir at hava sett seg niður millum teir/tær/tey, sum vóru settar, og bundin hann við at gera tað, sum vardi at grava millum teir/tær/tey, og teir/tær/tey tóku Jesus niður úr krossinum, og bundin hann við linum klæðum, 15 Og setti hann í eina nýggja grøv, sum Joseph hevði bygt, og var atvoldin til at skera ein stein, sum ongantíð hevði verið settur; og teir/tær/tey rullaðu ein stóran stein til hurðina á sepulchre. CHAPTER 9 1 tá ið órættvíst hoyrdi, at Joseph hevði biðið og jarðaði kroppin av Jesus, leitaðu tey eftir Nicodemus; og tey fimtan menn, sum høvdu testified áðrenn Governor, at Jesus var ikki føddur ígjøgnum fornication, og onnur góð fólk, sum høvdu honwn nakrar góðar gerðir móti honum. 2 men tá ið teir/tær/tey øll krógvaðu seg sjálvan/sjálva, tá ið teir/tær/tey komu inn í synagogue? 3 The jødi svaraði honum, men hvussu durst tú kemur inn í synagogue, sum var ikki ein confederate við Christ? Lat/Latið teg/tykkum vera saman við honum í hinum heiminum.
4 Nicodemus svaraði, Amen; so kann tað vera, at eg kann hava nógv saman við honum í hansara kongsríki. 5 Á eins og Joseph, tá ið hann kom til jødini, segði við tey, hví ert tú illur/ill við meg fyri at fáa kroppin av Jesus í Pilate? Hygg/Hyggið, eg havi lagt hann í mína grøv, og pakkaði hann upp í reint lin, og setti ein stein við hurðina á sepulchre: 6 eg havi borið meg rætt móti honum; men tú/hevur/hava borið seg órættvíst, at bara ein persónur, sum bara hevur gjørt hann, geva honum vinegar at drekka, meðan hann er í ferð við at gera tað, og bað hann um, at hann er í blóði. 7 jødir á hoyrnunum um hetta vóru disquiet, og stúrin; og teir/tær/tey tóku Joseph, og bað hann verða sett í varðhaldi áðrenn sabbat, og helt har til tað var liðugt. 8 Og tey søgdu við hann, ger/gerið við hann; Í hesi løtu er tað ikki lógligt at gera tær/tykkum/tygum nakran skaða, fyrr enn tann fyrsta dagin í vikuni kemur. Men vit vita, at tú/ikki verður/verða verdur/verdar/verdar/verdar/verd at vera verdur/verdar/verdar/verd. men vit fara at geva tær/tykkum/tygum fuglar í luftini, og tað er tað, sum vit fara at geva jørðini. 9 Joseph svaraði, at talan er sum talan hjá errinum, sum reproached, sum býr í at tosa ímóti David. Men ye skrivar og læknar vita, at Gud saith av profetinum, Vengeance er mín, og eg fari at endurrinda tær 1 ónd líka til hatta, sum tú hevur hótt mær. 10 Gud, sum tú/hevur/hava hongdi á krossinum, er førur/før fyri at bera meg út úr hondunum. Øll tíni/tykkara óreina fer at koma aftur á teg/tykkum. 11 Fyri at fáa fatur á, tá ið hann vaskaði hendurnar, segði eg, at eg eri greið/greiður frá blóði í hesum persóni. Men tú svaraði og græt út, hansara blóð var á okkum og okkara børn. Sambært tær/tykkum/tygum hava sagt, kanst/kunnu tú/nakrantíð fara. 12 tey eldru av jødum hoyra hesi orðini, vóru sera væl fyri. og seizing Joseph, løgdu tey hann í eitt kamar, har eingin vindeyga var; Teir/tær/tey løgdu hurðina aftur og løgdu eitt sjógv á lásið; 13 And Annas og Caiaphas setti eitt guard á tað, og tók counsel við priestunum og Levites, at tey skuldu øll hittast eftir, og tey skuldu sett seg til tað, sum tey skuldu lagt Joseph. 14 tá ið teir/tær/tey høvdu gjørt hetta, so høvdu teir/tær/tey gjørt hetta, Annas og Caiaphas, bað Joseph um at vera við fram. CHAPTER 10 1 tá ið allir/allar/øll hoyrdu hetta, vóru teir/tær/tey hámettu og vóru ovfarin, tí teir/tær/tey funnu sama sjógv á lásið, og kundu ikki finna Joseph. 2 Then Annas og Caiaphas fór fram, og meðan tey øll vóru admiring í Joseph's at vera farin, behold ein av hermonnunum, sum helt á sepulchre av Jesus, spake í assembly. 3, meðan teir/tær/tey verja sepulchre av Jesus, har var ein jarðskjálvti; og vit sóu ein eingil av Guði, sum rullaði steinin burtur úr sepulchre og sita á honum; 4 Og hansara countenance var sum snarljós og hansara kava sum kava; og vit gjørdust bangin fyri, at fólk vóru deyð. 5 Og vit hoyrdu ein eingil siga við kvinnur í sepulchre av Jesus, ikki óttast; Eg veit, at tú leitar eftir Jesus, sum var krucified; hann er uppi, sum hann er gamal. 6 kom og vita staðið, har hann var lagt; og far/farið til staðar, og sig/sigið sínum næmingum, at hann er uppi frá teimum deyðu, og hann fer áðrenn tú/fert/fara til Galilee; Tað skal tú síggja hann, sum hann segði tær. 7 Then jødini, sum vóru saman við øllum hermonnum, sum hildu á, at Jesus, og segði við tey, sum eru tey, sum eru tey, sum tosaðu? Hví tókst/tóku tú/teir/tær/tey ikki? 8 hermenn svaraðu og segði, vit vita ikki, hvør kvinnur vóru; við síðuna av, at vit gjørdust deyð fólk, og hvussu kundu vit leggja hasar kvinnurnar? 9 jødir søgdu við tey, sum Harrin býr, vit trúgva tær ikki. 10 hermenn svaraðu við jødum, tá ið tú sá og hoyrdi Jesus arbeiða so nógv undur, og trúði honum ikki, hvussu skuldi tú trúgva okkum? Ye væl segði, As Harrin býr, tí Harrin veruliga býr. 11 Vit hava hoyrt, at tú/hevur/hava latið Joseph, sum jarðaði kroppin av Jesus, í einum lásið, sum var læst; og tá ið tú/læt/lótu tað upp, fann hann ikki har. 12 Do yea produce Joseph, sum tú/leggur/leggja undir guard í kamarinum, og vit fara at framleiða Jesus, sum vit verja í sepulchre.
13 The jødir svaraði og segði, vit fara at framleiða Joseph, gera ye produce Jesus. Men Joseph er í sínum egna býi. 14 hermenn svaraðu, um Joseph var í Arimathæa, og Jesus í Galileu, hoyrdu vit eingil inform kvinnur. 15 the jødir hoyra hetta, vóru bangin, og segði millum seg sjálvan, um nakað merkir, at hetta skuldi verið alment, so er tað, at øll kroppurin fer at trúgva Jesus. 16, teir/tær/tey savnaðu eina stóra summa av pengum, og gav tað til hermenn, segði/søgdu tú/, at fólk, sum vóru í nátt, tá ið tú/svav/svóvu og stjól/svóvu burtur úr Jesus; og um Pilatein skuldi hoyrt um hetta, fara vit at gera hann og tryggja tær. 17 hermenn tóku pengarnar, og segði, sum tey vóru lærdir av jødum; og teirra frágreiðing var breiddi uttanlands millum fólkið. 18 men ein ávísur prestur Phinees, Ada a schoolmaster, og ein Levite, sum eitur Ageus, tey trý komu úr Galilee til Jerusalem, og segði við veis og øll, sum vóru í synagogues, segði, segði, 19 Vit hava sæð Jesus, sum ye krucified, tosa við ellivu lærarar, og sita í teimum, sum sita í Mount Olivet, og siga við tey, 20 Far/Farið fram í allan heimin, prædikar Gospel til allar tjóðir, meðan teir/tær/tey í navnið á pápa, og Son, og Holy spøkilsi; og hvør skal trúgva og verða døpaðir, skal verða bjargaður. 21 Og tá ið hann hevði sagt hesi tingini við sínum næmingum, sóu vit hann upp til himmals. 22 tá ið leiðarin er, og eldri, og Levites hoyrdi hesi tingini, tey søgdu við hesar tríggjar menn, geva Gud til Gud í Ísrael, og ger hann, um tað er satt, sum tú sigur, at tú hevur sæð og hoyrt. 23 teir/tær/tey svaraðu, as Harrin hjá pápa okkara, so vit hava gjørt tað, og Gudin hjá tær/tykkum, og Gudin hjá Jacob, sambært, sum vit hoyrdu Jesus tosa við hansara næmingar, og sambært, sum vit sóu hann ascending upp til himna, so vit hava familju sannleikan fyri tær. 24 Og tríggir menn longri svaraði, og segði, eitt sætt hesi orðini, um vit ikki skuldu havt tað, sum vit hoyrdu Jesus tosa, og vit sóu hann, og vit sóu hann, sum vit skuldu verið sekur í himlinum, skuldu vit verið sekur í sin. 25 Thenin, sum tú/hevur/hava tosað um, og helt bókina um lógina í hondunum, conjured hesar menn, siga, Ye skal ikki meira herafter declare hasar tingini, sum tú/hevur/hava tosað um Jesus. 26 Og teir/tær/tey góvu teimum eina stóra summa av pengum, og sendi øðrum persóni við teimum, sum skuldu gjørt tey til sítt egna land, sum tey kanska ikki skuldu gera nakað av tí, sum tey skuldu verið í Jerusalem. 27 Then jødini settu saman saman, og at hava víst tað mest, sum er sagt, hvat er hetta óvanliga, sum er komin at standa í Jerusalem? 28 men Annas og Caiaphas ugga tey, siga, hví skuldu vit trúgva hermonnum, sum verja seg, sum verja okkum, í at siga okkum, at ein eingil rullaði burtur úr hurðini? 29 kanska segði teimum, at hann hevði sagt teimum hetta, og gav teimum pengar, sum tey skuldu siga so, og tey tóku kroppin burtur úr Jesus. 30 Umframt, hugsa um hetta, at tað er eingin borg at fáa útlendingar, tí tey tóku eisini eina stóra summa av okkum, og tey hava lýst okkum eftir vegleiðingunum, sum vit góvu teimum. Teir/tær/tey mugu antin vera trúgvur/trúgv fyri okkum, ella til lærarar hjá Jesus. CHAPTER 11 1 Then Nicodemus arose, og segði, Ye siga rætt, O synir í Ísrael, ye hava hoyrt, hvat tey trý menn hava tikið undir við, at Gud, sum segði, vit hava sæð Jesus tosa við hansara næmingar á Mount Olivet, og vit sóu hann ascending upp til himmal. 2 Og handritið lærir okkum, at signi profeturin var tikin upp til himmals; og Elisha verða biðin um synir okkara, hvar er pápi okkara Elijah? Hann segði við tey, at hann er tikin upp til himna. 3 Og synirnir hjá profetunum søgdu við hann, kanska var tað, at hann bar hann inn í eitt av fjøllunum í Ísrael, har kanska vit skulu finna hann. Og teir/tær/tey vóru eftir, og hann gekk runt við teimum tríggjar dagar, og teir/tær/tey funnu hann ikki. 4 Og nú hoyra meg, O synir í Ísrael, og lat okkum senda menn inn í fjøllini í Ísrael, so at tað er kanska tað, sum vit skulu finna hann, og har skulu vit finna hann, og tað er kanska nøgdur/nøgd. 5 And counsel of Nicodemus nøgdur øll fólkið; og teir/tær/tey sendu menn, sum leitaðu eftir Jesus, men fann hann ikki: og teir/tær/tey fóru aftur, segði vit, at vit fóru øll um, men vit hava ikki funnið Joseph í hansara býi.
6, sum tey hoyrdu hetta, og øll fólkini, vóru glað, og rósti Gud í Ísrael, tí Joseph var funnin, sum tey høvdu latið vera við at finna út av tí, og kundu ikki finna. 7 Og tá ið teir/tær/tey høvdu gjørt eina stóra assembly, segði/søgdu teir/tær/tey, hvat merkir, at vit skuldu tosa við okkum? 8 Og taka eitt pappírsbrot, skrivaðu tey til hansara, og segði, Friður er saman við tær, og øll tína familju. Vit vita, at vit hava firtin ímóti Guði og tær. Ver/verið fegin um at vitja okkum, tí pápi tín/tykkara var fullkomiliga bilsin av tínum/tykkara/tygara fongsli. 9 Vit vita, at tað var malicious counsel, sum vit tóku ímóti tær, og at Harrin tók sær av tær, og Harrin kom frá okkara sniði. Friður er til tær, Joseph, sum list er førur fyri øll fólkið. 10 Og teir/tær/tey valdu sjey av josephunum hjá Joseph, og segði við teir/tær/tey, tá ið tú/kemur/koma til Joseph, salute hann í friði, og gev honum hetta brævið. 11 Sambært, tá menn komu til Joseph, gjørdu tey salute hann í friði, og gav honum brævið. 12 Og tá Joseph hevði lisið tað, segði hann, signi Harrin, sum gjørdi, at tey ikki kundu geva mær blóð. Signi Gud, sum hevur verja meg undir veingir tínum. 13 Og Joseph mussaði teir/tær/tey, og tók teir/tær/tey inn í húsini hjá honum. Og í morgin fór Joseph upp í ass, og fór við teimum til Jerusalem. 14 Og tá ið øll jødini hoyrdu hesi tingini, fóru tey út at hitta hann, og græt út, segði, Friður kom til tín/tykkara/tygara, pápi Joseph. 15 Til tað, sum hann svaraði, Prosperity frá Harrinum koma til øll fólkið. 16 Og tey øll mussaðu hann; og Nicodemus tók hann til húsini hjá honum, og hevði fyrireikað eina stóra undirhald. 17 men í morgin, at vera ein fyrireika-day, Annas, og Caiaphas, og Nicodemus, segði við Joseph, Make játta til Gud í Ísrael, og svara okkum øll hasar spurningarnar, sum vit skulu spyrja teg; 18 For vit hava verið sera nógv stúrin, at tú/gjørdi/gjørdu kroppin av Jesus; og tað var tá vit høvdu læst teg/tykkum í einum kamari, kundu vit ikki finna teg/tykkum; og vit hava verið bangin síðani, til hesa tíðina hjá tær/tykkum sær út millum okkum. Sig okkum tí, áðrenn Gud, kom alt, sum kom framvið. 19 Then Joseph svaraði, segði Ye sanniliga setti meg undir dagin, til dagin var til morgunin. 20 men meðan eg stóð við bøn á miðjari nátt, var húsið umgirdur við fýra einglar; og eg sá Jesus sum ljósið í sólini, og datt niður á jørðina fyri ótta. 21 men Jesus lá í hondini á mær, lyfti meg av jørðini, og dew var tað, sum var á mær; men hann turkaði andlitið á mær, mussaði meg og segði meg, óttast ikki, Joseph; Hygg/Hyggið eftir mær, tí tað er eg. 22 so hugdi eg at honum, og segði, Rabboni Elias! Hann svaraði mær, eg eri ikki Elias, men Jesus av Nazareth, hvørs kroppur tú/gjørdi/gjørdu. 23 eg segði við hann, honw meg grøvina, sum eg legði teg. 24 So Jesus, tók meg við hondini, førdi meg til staðið, har eg legði hann, og hon legði meg í høvdið, og servietið, sum eg setti meg í høvdið á honum. So visti eg, at tað var Jesus, og tilbiðja hann, og segði, at hann var tann, sum kom í navnið á Harrinum. 25 Jesus aftur tók meg við hond, førdi meg til Arimathæa til mítt egna hús, og segði við meg, Friður be toe; men far ikki út úr húsum tínum fyrr enn í dag; men eg má fara til mínar næmingar. CHAPTER 12 1 tá ið leiðarin og hoyrdi alt hetta, vóru tey ovfarin, og datt niður við andlitunum á jørðini sum deyð menn, og gráti út til ein annan segði, hvat er hetta óvanliga tekin, sum er komin at standa í Jerusalem? Vit kenna pápa og mammu Jesus. 2 Og ein vísur/vís í, at eg veit nógv av hansara viðurskifti, religiøsur fólk, sum eru ikki til at bjóða offur og brendi-offerings til Gud í Ísrael, í templið, við bønum. 3 Og tá høga presturin tók hann upp í armarnar. hann segði við hann, Harrin, lat teg fara í friði, eftir títt orð; fyri míni eygu hava sæð tín salvation, sum tú/hevur/hava gjørt, áðrenn tú/hevur/hava gjørt alt tað, sum tú/hevur/hava sæð. 4 Simeon í eins og signi Mary, og segði við hana, eg segði við hana, eg lýsti fyri at gera hatta barnið; Hann er útnevndur til fall og hækkar aftur av nógvum, og til eitt tekin, sum skal tosast ímóti.
5 ja, eitt svørð skal fara ígjøgnum tunna sál eisini, og tankar um nógvar hjartar skulu avdúka. 6 Segði øll jødini, lat okkum senda teimum trimum monnum, sum søgdu, at tey sóu hann tosa við sínar næmingar í Mount Olivet. 7 Eftir hetta spurdi tey, hvat tey høvdu sæð; sum svaraði við einum accordi, tá ið Gud var til staðar, tá ið vit sóu, at vit sóu Jesus tosa við hansara næmingar í Mount Olivet, og ascending upp til himmal. 8 Then Annas og Caiaphas tóku teir/tær/tey í separate støð, og kannaði teir/tær/tey hvør annan/hvør aðra; tann, sum viðgekk sannleikan, og segði, at tey høvdu sæð Jesus. 9 Then Annas og Caiaphas segði "Our lóg saith, By munnin av tveimum ella trimum vitni hvørt orð skal verða sett." 10 men hvat hava vit sagt? Signi Enoch fegin um Gud, og varð týddur av orðinum hjá Gudi; og grava-placein av signi Móses er kendur. 11 men Jesus varð send til Pilate, meðan hann var í einum nýggjum sepulchre, spýtti á, meðan hann sá hann á lívi, og var grivin, og kroppurin var grivin í einum nýggjum sepulchre, og hann testifies, at hann sá hann á lívi. 12 Og við síðuna av hesum monnunum hava lýst, at tey sóu hann tosa við sínar næmingar í Mount Olivet, og ascending upp til himmalin. 13 so hækkar Joseph upp. segði við Annas og Caiaphas, Ye kann vera bara undir einum stórum yvirraskilsi, at tú hevur fingið at vita, at Jesus er á lívi, og farin upp til himmal. 14 tað er sanniliga nakað óvæntað, at hann ikki bara skuldi verið einrise frá teimum deyðu, men eisini hækka onnur frá teirra grøvum, sum hava sæð av nógvum í Jerusalem. 15 Og nú hoyrdi meg eitt sindur: Vit øll vistu, at tað var eitt sindur, sum tók Jesus, tá ið ein barn var í sínum ørmum í templið. 16 Hetta sama Simeon hevði tveir synir av sínum egnu, og vit vóru øll til staðar í deyða og jarðarferð. 17 Go tí og síggja teirra grøv, tí hesar eru opin, og tey eru uppi: og hygg, tey eru í býnum av Arimathæa, brúka sína tíð saman í skrivstovuni. 18 Some, sanniliga, hava hoyrt ljóðið av røddum teirra í bøn, men tey fara ikki at halda fram við nøkrum, men tey halda fram sum mute sum deyð menn. 19 men kom, lat okkum fara til teirra, og skikka okkum sjálvi ímóti teimum við øllum due virðing og varin. Og um vit kunnu taka teir/tær/tey at banna, fara teir/tær/tey kanska at siga okkum nakrar av gátunum hjá teimum. 20 tá ið jødini hoyrdu hetta, vóru tey sera glað. 21 Then Annas og Caiaphas, Nicodemus, Joseph, og Gamaliel, fór til Arimathæa, men fann tey ikki í grøvunum; men ganga um býin, bundin tey á knøunum á sínum devotionum: 22 Then saluting teir/tær/tey við øllum virðing og deference til Gud, teir/tær/tey tóku teir/tær/tey til synagogue í Jerusalem: og hava latið portrið aftur, teir/tær/tey tóku bókina av lógini hjá Harrinum, teir/tær/tey tóku bókina av Lógin, sum vóru settar í samband við teir/tær/tey, sum vóru settar/seta teir/tær/tey við øllum virðing, og teir/tær/tey tóku bókina av lógini, sum vóru settar/seta teir/tær/tey við øllum virðing og deference til Gud, teir/tær/ 23 Og setti tað í hendurnar, svór tey við Gud Adonai, og Gud í Ísrael, sum spake til okkara pápas av lógini og profetur, segði, um tú/trýrt/trúgva honum, sum vaks upp frá teimum deyðu, til tess at vera Jesus, sig okkum, hvat tú/hevur/hava sæð, og hvussu tú/hevur/hava sæð, og hvussu tú/hevur/hava sæð. 24 Charinus og Lenthius, tveir synir í Simeon, skelkaði, tá ið tey hoyrdu hesi tingini, og vóru órógvað, og groaned; og í somu tíð hugdu tey upp til himmalin, gjørdu tey tekin um at fara yvir um fingrarnar á tunguni. 25 Og beinanvegin spake, og segði, gev okkum hvørt pappír, og vit fara at skriva niður til tín alt tað, sum vit hava sæð. Og teir/tær/tey settu seg niður og skrivaðu, segði/søgdu. CHAPTER 13 1 O LORD Jesus og pápi, sum list Gud, eisini resurrection og lívið av teimum deyðu, gev okkum far um at vátta tínar gátur, sum vit sóu eftir deyðanum, hoyrir til tín/tykkara/tygara kross; fyri at vit eru tikin í eið av tínum navn.
2 Fyri teg/tykkum hevur/hava ikki forðaði tínum/tykkara tænastufólkum at vátta loyndarmálið, sum vóru settar av tínum/tykkara/tygara týtum í helviti. 3 tá ið vit vóru sett saman við pápa okkara í helviti, í tí svørtu myrkri, á einum brádliga, sum kom fram við sólini, sum gull, og eitt sætt ljós, sum vóru settar í staðin fyri at seta seg fram 4 Presently á hesum, barka, pápi av øllum mannaættini, við øllum patriarchs og profetum, gleði og segði, at ljósið er rithøvundurin av nakrantíð. 5 Then Isaiah profeturin græt, og segði, hetta er ljósið hjá pápa, og Son av Guði, eftir mínum spádómur, tá eg var á lívi á jørðini. 6 landið í Zabulon, og landið í Nephthalim handan Jordan, eitt fólk, sum gekk í myrkri, sá eitt stórt ljós; og til teirra, sum vóru í økinum av skugganum av deyðanum, er ljós. Og nú er hann komin, og hevur upplýst okkum, sum sat í deyðanum. 7 Og meðan vit øll vóru í ljósinum, sum sólar á okkum, pápi okkara kom millum okkum, og ynskti okkum øll fyritøku, segði, Glorify Harrin. 8, sum eg tók upp í armarnar, tá ið eitt barn í templið, og varð fluttur av Holy, segði við hann, og viðgekk, at nú hava eg sæð tínar/tykkara/tygara eygu, sum tú/hevur/hava sæð/sætt, áðrenn tú//tygum 9 øll halgimenninir, sum vóru í helviti, hoyrdi hetta, gleðist meira. 10 aftaná kom fram sum eitt sindur av henni, og var biðin um hvønn, hvør list tú? 11 Til tað, sum hann svaraði, eri eg røddin á einum gráti, John, John, og tann, sum fór at fyrireika seg, sum fór áðrenn hann kom at fyrireika seg, fyri at geva vitan um, at hann fór at geva sær far um, at hann fór at gera tað, sum hann hevði gjørt. 12 Og eg John, tá eg sá Jesus koma til mín, tá ið eg var fluttur av Holy spøkilsi, segði eg, Behold Lamb of Gud, hygg hann, sum tekur burtur úr heiminum. 13 Og eg døpti hann í ánni Jordan, og sá Holy spøkilsi á honum í oyðiblaðið av einum dove, og hoyrdi eina rødd frá himlinum, segði, hetta er mín væl dámdur, sum eg eri væl nøgdur/nøgd. 14 Og nú, meðan eg fór áðrenn hann, kom eg niður til at kenna teg, at Sonin hjá Gud fer at vitja okkum, og tað er tað, sum dagin, sum er komin til okkara, sum eru í myrkri og skugganum av deyðanum. CHAPTER 14 1 men tá ið fyrsti maðurin hoyrdi hesi tingini, at Jesus var døpaði í Jordan, ringdi hann út til son sín, Seth, og segði, 2 Declare til synir tínar, patriarchs og profetur, alt tað, sum tú/hoyrdi/hoyrdu frá Michael, ein archangel, tá eg sendi tær/tykkum/tygum til portrið, tá ið eg var sjúkur/sjúk, tá ið eg var sjúkur/sjúk. 3 Then Seth, kom nær við patriarchs og profetur, segði eg Seth, tá eg bað Gud um portrið í Gates of Paradise, beheld the angel of Lord, Michael tykjast unto me siga, eg eri sendur/sendur frá Harrinum; Eg eri útnevndur/útnevndur til at halda fram við menniskja. 4 eg sigi tær/tykkum/tygum, at tú/ikki biður/biðja Gud í grát, og entreat hann fyri oljuna av trænum, har tú//tygum hevur/hava hug til at gera tað, sum tú//tygum hevur/hava hug til at gráta. 5 av tí at tú/kanst/kunnu ikki fáa tað at røkka, fyrr enn seinasta dag og ferðir, navn, til fimm túsund og fimmhundrað ár eru farin framvið. 6 Then fer Christ, tann mest mercifult Son av Guði, kom á jørðina fyri at ala aftur menniskja kroppin av barka, og í somu tíð at ala líkini av teimum deyðu, og tá ið hann kemur, fer hann at vera døpaði í Jordan: 7 Then við oljuni av náði hansara, sum hann fer at trúgva øllum teimum, sum trúgva honum; og olju hansara náði fer at halda fram til framtíðina, tí tey, sum skulu vera fødd av vatninum og Holy. 8 Og tá ið tá ið tað er mest mercifult av Guði, Christ Jesus, skal koma niður á jørðina, fer hann at navnkenna pápa okkara. 9 tá ið allir patriarchs og profetar hoyrdu alt hetta frá Seth, gleðiðust tey meira. CHAPTER 15 1 Meðan allir halgimenninir vóru vv rejoicing, behold Satan, prinsurin og skiparin av deyðanum, segði við prinsin í helviti, segði við prinsurin
2 fyrireika seg at fáa Jesus av Nazareth seg sjálvan, sum reypaði, at hann var tann, sum var bangin fyri, og kortini var ein maður, sum var bangin fyri deyðanum, og segði, mín sál er sorg. 3 Umframt, at hann gjørdi nógvar skaða fyri meg og nógvum øðrum; fyri tey, sum eg gjørdi blind og vánalig, og tey eisini, sum eg plágaði við fleiri devilum, hann gjørdi av sínum orði; Áh, og tey, sum eg kom við deyðum til tín, tekur hann burtur frá tær. 4 Til hendan prinsurin í helviti svaraði til Satan, hvør er hatta sopowerfult prinsur, og kortini er ein maður, sum er bangin fyri deyðanum? 5 For all potentates av jørðini eru evni til mín vald, sum tú/hevur/hava við til evnið hjá tær/tykkum. 6 men um hann er so kraftagóð í sínum menniskja, so eri eg einfirmur fyri sannleikan, at hann er almáttugur í sínum gudrøkin, og eingin maður kann standa ímóti sínum valdi. 7 tá ið hann segði, at hann var bangin fyri deyðanum, so var hann sniðgivin til at ensnare teg, og ólukkuligur tað verður at gera teg/tykkum/tygum til nakrantíð. 8 Then Satan svaraði, segði við prinsin í helviti, hví gjørdi tú//tygum ein iva, og var ikki bangin fyri at fáa hatta Jesus av Nazareth, bæði tín/tykkara/tygara og mín? 9 As fyri meg, eg freistaði hann og rørdi upp mítt gamla fólk við eldhuga og øði ímóti honum? 10 eg hvassan spear fyri hansara líðing; Eg blandaði gall og vinegar, og bað um, at hann skuldi drekka tað; Eg fyrireikaði meg til at krucify hann, og negl til at fara ígjøgnum egbis hendur og føtur; og nú er deyði hansara nær við hond, fari eg at taka hann við sær, evni bæði til tín og meg. 111 segði prinsurin í helviti, segði tú, at tú segði við meg beint nú, at hann tók burtur frá mær. 12 Teir/tær/tey, sum hava hildið her, til teir/tær/tey skuldu liva aftur á jørðini, vóru tikin burtur, ikki av sínum egnu valdi, men av bønum gjørdi til Guð, og teirra almáttugi Gud tók teir/tær/tey frá mær. 13 Hvør er, at Jesus av Nazareth, sum við hansara orð, sum hevur tikið burtur frá mær uttan bøn til Gud? 14 Kanska er tað sama, sum tók burtur frá mær Lazarus, eftir at hann hevði verið fýra dagar, og gjørdi bæði stinkandi og var rotin, og av hvørjum eg hevði fingið hann at gera tað, sum hann hevði við sær, men hann hevði tikið hann aftur við sær. 15 Satan svaraði, svaraði prinsurin í helviti, tað er tað sama persónurin, Jesus av Nazareth. 16, tá prinsurin í helviti hoyrdi, segði hann við hann, eg adjure teg við tí, sum hoyrir til tín og meg, at tú/hevur/hava hann ikki við. 17 For tá eg hoyrdi um valdina av hansara orði, skelkaði eg fyri ótta, og alt mítt impious fyritøku vóru í somu tíð órógvaður; 18 Og vit vóru ikki før fyri at detain Lazarus, men hann gav sær sjálvum eitt rista, og við øllum tekinunum av illvilja, hann fór beinanvegin burtur frá okkum; og jørðin, sum tann deyði kroppurin av Lazarus var í løtuni, til staðar, sum hann var á lívi. 19 Og eg veit nú, at hann er Almáttugur Gud, sum kundi útinna slíkt, sum er kanska í sínum menniskja, og kanska er tað, sum er tann, sum kann gera. 20 kom ikki við tí, at hendan persónurin hither, tí hann fer at seta seg í frælsi, sum eg haldi í fongsli undir unbelief, og bundin við fetterunum av teirra syndir, og fer at gera tey nakrantíð til at gera lív. CHAPTER 16 1 And meðan Satan og prinsurin í helviti vóru discoursing til hvønn annan, á einum brádliga har var ein rødd, sum var ein rødd, og tað var ein rødd, sum segði, at tú/segði/søgdu, at tú/segði/søgdu, at og tú/lyfti/ly lyfti upp, O nakrantíðlast gates, og kongurin av Glory skal koma inn. 2 tá prinsurin hoyrdi hetta, segði hann við Satan, Depart frá mær, og fór út úr mínum habitations; Um tú/ert/eru ein máttmikil stríðsmaður, berjast við kongin í Glory. Men hvat hevur/hava tú/ikki við hann at gera? 3 Og hann kastaði hann fram frá sínum habitations. 4 Og prinsurin segði við hansara impious her, lat/latið teg/tykkum/tygum um at fáa teir/tær/tey skjótt við jarni, og berjast djarvur/djørv, so at vit verða tikin í fangi. 5 men tá ið øll fyritøkan hjá halgimenninum hoyrdi hetta, at tey spake við eini hart rødd av øði til prinsin í helviti: 6 Lat/Latið portrið upp, at kongurin kann koma inn.
7 Og tann gudrøkin, græt David, græt út og segði, at eg ikki var í jørðini, og siga, at menn høvdu gjørt tað, sum menn høvdu gjørt, og fyri hansara undurfullu arbeiði, 8 For hann hevur brotið portrið í brasi, og skar rimarnar av jarni í sólini. Hann hevur tikið teir/tær/tey orsakað av teirra íquity, og orsakað av teirra óbrúki, sum teir/tær/tey eru ein av teimum. 9 Eftir hesum einum øðrum spámanni, navnly, holy Isaiah, spake in sum máti at øllum halgimenninum, gjørdi eg ikki rætt til tín, tá ið eg var á lívi á jørðini? 10 teir deyðu menn skulu liva, og tey skulu hækka aftur, sum eru í grøvunum, og tey skulu gleðist, sum eru í jørðini; fyri dewið, sum er frá Harrinum, skal bera út til teirra. 11 Og eg segði í einum øðrum stað, O deyðan, hvar er tín sigur? Til deyða, hvar er tín stingur? 12 tá ið allir halgimenninir hoyrdu hesi tingini, sum egsaiah, søgdu tey við prinsin í helviti, lat teg/tykkum/tygum upp nú, og tak/takið tær/tykkum/tygum burtur úr tínum/tykkara/tygara jarni; fyri teg/tykkum/tygum, at tú/ert/eru bundin/bundin/bundin, og hevur/hava onga vald. 13 Then var ein stór rødd, sum av toruna segði, Lift upp portrið hjá tær, O prinsur; og tú/lyfti/lyfti upp, ye gates í helviti, og kongurin av Glory fer inn. 14 prinsurin í helviti skilti somu rødd, græt hann út, sum um hann hevði verið óvitandi, hvør er hatta kongur í Glory? 15 David svaraði prinsurin í helviti, og segði, eg skilji orðini um hasa røddina, tí eg spake tey við hansara anda. Og nú, sum eg havi sagt, sigi eg, at Harrin er sterkur og kraftagóð, Harrin kann vera í bardaganum: hann er kongur í Glory, og hann er Harrin í himlinum og í jørðini; 16 hann hevur hugt niður at hoyra groans av fanganum, og fyri at seta tey, sum eru útnevndur til deyða. 17 Og nú, tú skitin og stinkandi prinsurin í helviti, lat portrið upp, at kongurin hjá Glory kann koma inn í; fyri hann er Harrin í himni og jørðini. 18 Meðan David segði hetta, kom Harrin fram í oyðiblaðið av einum manni, og upplýsti tey støð, sum nakrantíð høvdu verið í myrkri, var tað kanska í myrkri, og tað var í myrkri, og 19 Og breyt sumunder fetters, sum áðrenn ikki kundi vera brotin; og við sínum ósiguri valdi at vitja tey, sum sate í djúpum myrkri við íquity, og skuggan av deyðanum av synd. CHAPTER 17 1 Impious Deyði og hennara miskunnarleysu hoyrdi hesi tingini, vóru tikin av ótta í fleiri kongsríkim, tá ið tey sóu tað greitt, tá ið tey sóu ljósið, tá ið tey sóu 2 And Christ seg sjálvan á einum brádliga tykjast í sínum habitations; Teir/tær/tey grótu út tí, og segði, vit eru bundin av tær/tykkum; Tú/tykist/tykjast at leggja okkara ørkymlandi áðrenn Harrin. 3, sum list tú, sum ikki hevur tekin um rotin, men tað er eitt gott prógv um tína stóru, sum enn tú/sært/síggja út til at taka einki til merkis? 4, sum list tú, so kraftagóð og so veikur, so stórt og so lítið, eitt óreinur og kortini ein hermaðurin av fyrsta tign, sum kann command í formum av einum tænari sum ein vanligur hermaður? 5 King of Glory, deyður og á lívi, hóast einaferð slain á krossinum? 6, sum lá deyður í grøvini, og list koma niður á lívi fyri okkum, og í tínum deyða øll, og allar stjørnurnar vóru flutt, og nú hevur tú ikki verið í frælsi millum tey deyðu, og geva tær/tykkum/tygum frælsi millum tey deyðu, og nú er tað, at tú//tygum hevur/hava fingið tað, at tú/ 7, sum list tú, sum gjørdi, sum vóru hildin í ketum av upprunaliga synd, og hava tey inn í teirra fyrrverandi frælsi. 8, sum list tú, sum gjørdi, so glor og gudrøkin eitt ljós yvir tey, sum vóru gjørd blind av myrkrinum í synd? 9 Á eins og segði, at øll legionarnir vóru tikin í samband við tað, sum ræðslu, og við teimum mest submissive ótta græt, og segði, 10 tá ið tú/kemur/koma til tað, O tú/hevur/hava einki brotsverk, sum tú/hevur/hava eitt brotsverk, so at tú/hevur/hava einki brotsverk, og so reint sum at hava einki brotsverk? Fyri at lægri heimurin av jørðini, sum nakrantíð var fyrr enn nú evnið fyri okkum, og frá tá ið vit fingu okkum, sendi okkum ongantíð ein so deyðan mann fyrr, ongantíð sendi okkum so nógvar gávur sum hesar til prinsessur í helviti.
11, sum tí, tú/hevur/hava hug til at bjarga øllum øðrum, sum við slíkum dirvi, sum vit hava, og list ikki bara bangin fyri at hótta okkum við størstu revsing, men eisini endaavourest fyri at bjarga øllum øðrum frá ketum, sum vit halda teimum? 12 Kanska tú list, sum Jesus, av hvørjum Satan júst nú tosaði við okkara prinsin, sum við deyðanum av tí, sum tú/hevur/hava fingið vald til deyða. 13 Then kongur í Glory traðkaði á deyðan, tók prinsurin av helviti, tóku hann av øllum sínum valdi, og tók okkara jørð við honum til hansara æru. CHAPTER 18 1 Then prinsurin í helviti tók Satan, og við stórari ábending segði við hann, O tú prinsurin av Beelzebub's ósigur og banishment, tann scorn av Guði's einglar og sýgur av øllum rættum persónum! Hvat lyndi til at bera seg soleiðis? 2 tú/hevði/høvdu verið í tí, sum tú//tygum hevði/høvdu gjørt, og av tí, sum tú//tygum hevur/hava gjørt, men sum ein býttlingur, sum tú//tygum hevði/høvdu gjørt av, hvat tú//tygum hevði/høvdu gjørt. 3 For behold nú, at Jesus av Nazareth, við tí bjarta av sínum glor, sum er sett í flogfarið, setti seg til flogfarið og deyðan; 4 hann hevur brotið okkara fongsul frá ovastu til botns, send øll, sum vóru bundin, og øll, sum vóru bundin, og øll, sum vóru settar undir, at teir/tær/tey hava nú háða okkum, og vit eru sum at vera sigrað av teirra bønum. 5 Our impious dominions eru subdued, og eingin partur av mannaættini er nú eftir í okkara evni, men á hinari hond, tey øll dirvi okkum; 6 hóast, áðrenn tey deyðu ongantíð durst skikka sær sjálvum ísolently móti okkum, ella, at tað nakrantíð kundi verið, kundi nakrantíð verið merry. 7 O Satan, tú prinsurin av øllum óndum, faðir og slepti, hví hevði tú gjørt tað, sum tú/hevði/høvdu sæð, at vit vóru í minsta lagi, uttan at hava verið í minsta lagi vónar at vera saman við lívinum og lívi? 8 men nú er ikki ein av teimum, sum nakrantíð er, ella er tað minst, at tey hava eitt tár í nøkrum av andlitunum. 9 O prinsur Satan, tú/hevur/hava mist tað, sum tú/hevur/hava mist, og tað, sum tú/hevur/hava mist, og tað, sum tú/hevur/hava mist, tá ið tú/hevur/hava mist, tá ið tú/hevur/hava mist. 10 Og tín eydnu var alt tað, tá ið tú/gjørdi/gjørdu, tá ið tú/gjørdi/gjørdu, tá ið tú//tygum gjørdi/gjørdu. 11 tú/hevur/hava borið teg/tykkum ímóti tær/tykkum/tygum, sum tú//tygum hevur/hava/hava fingið at vita, at tú//tygum hevur/hava/hava fingið at líða. 12 O Satan, prinsurin av øllum óndum, rithøvundur av deyðanum, og source av øllum pride, tú skuldi havt spurt inn í tað ónda brotsverkið hjá Jesus í Nazareth, og so hevði tú funnið, at hann var sekur í ongum skyld. 13 Hví gjørdi/gjørdu tú//tygum, uttan heldur orsøk ella rættvísi, til crucify hann, og hevur/hava tú//tygum ikki mist alt tað, sum er, og har er tað, at tú//tygum hevur/hava mist allar syndararnar, uttan at hava mist alt heimin? 14 Meðan prinsurin í helviti var soleiðis at tosa við Satan, kongur í Glory segði við Beelzebub, prinsurin í helviti, Satan, prinsurin skal vera evni til tín dominion for nakrantíð, í rúminum hjá áh og hansara rætta synir, sum eru mínir. CHAPTER 19 1 Then Jesus strekti seg fram í hondina á honum, og segði, kom til mín, øll ye mínar halgimenni, sum vóru skapt í míni mynd, sum vóru dømdur av trænum av forboðin frukt, og av tí, sum vóru settar og deyði; 2 býr nú við trænum hjá mær; Áh, prinsurin í hesum heiminum, er basa, og deyðin er vunnið. 3 Síðani vóru allir halgimenninir saman undir hondini á teimum mest høgum Gudi; og Harrin, sum Jesus legði í hondina á barka og segði við hann, Friður er til tín, og alt tín rætta posterity, sum er mín. 4 Then barka, kastaði seg sjálvan á fótum hjá Jesus, vendi sær sjálvum til hansara, við tárum, í einum hart rødd, og ein hart rødd, segði, at hann segði, at hann var í einum hart rødd, segði hann.
5 eg fari at extol teg, O Lord, tí tú/hevur/hava gjørt meg upp, og hevur/hava ikki gjørt mín fíggindi at gleði meg. Gud mín, eg græt til tín, og tú/hevur/hava lekt meg. 6 O Lord tú hevur ikki vaks upp mína sál úr grøvini; Tú/hevur/hava ikki hildið meg á lívi, at eg ikki skuldi farið niður í pit. 7 Sing unto Harrin, øll ye halgimenni av hansara, og gev takk fyri at remembrance av hansara holiness. Fyri hansara øði tola, men eina løtu; í hansara tænastu er lívið. 8 Á eins og tað, sum tú/hevur/hava gjørt alt, sum tú/gjørdi/gjørdu, segði/søgdu við eina rødd, tú/hevur/hava gjørt alt tað, sum tú//tygum hevur/hava gjørt alt tað, sum tú//tygum hevur/hava gjørt. 9 tú/hevur/hava reytt, tá ið tú//tygum hevur/hava fingið okkum at liva, og list koma niður til okkara, at tú/kanst/kunnu bera okkum úr helviti, og við tínum/tykkara valdi frá deyðanum. 10 O, Harrin, sum tú/hevur/hava lagt ensigns av tínum/tykkara/tygara týtum, sjálvt um tú//tygum hevur/hava/hava fingið tín/tykkara/tygara tvørtur um jørðina! So, Harrin, setti tekin um sigur, at tú/kanst/kunnu hava gjørt minion ikki longur. 111, Harrin strekkja seg fram í hondina, gjørdi tekin um at fara yvir um vegin, og á øllum sínum halgimenni. 12 Og taka ímóti barka við høgru hond, fór hann upp úr helviti, og allir halgimenninir hjá Gud fylgdi honum. 13 Then tann kongs profeturin, og segði, 1 O syngja unto Harrin ein nýggjan sang, tí hann hevur gjørt tað, sum hann hevur gjørt, tí hann hevur gjørt tað, sum hann hevur gjørt. Hansara høgra hond og hansara heilaga arm hava fingið hann sigur. 14 Harrin hevur gjørt sítt salvation, hansara rætta, sum hann læt upp, tá ið hon sá, tá ið hann sá. 15 Og alt tað, sum er, at halgimenninir svaraðu, siga, at hetta er alt hansara halgimenni, Amen, Praise ye Harrin. 16 aftaná, profeturin Habakkuk 3 græt út, og segði, tú fórt fram til salvation av tínum fólkum, sjálvt fyri salvation av tínum fólkum. 17 Og allir halgimenninir søgdu, 4 signi er hann, sum kemur í navnið á Harrinum; Fyri Harrin hevur upplýst okkum. Hetta er okkara Gud fyri nakrantíð og nakrantíð; hann skal stýra okkum um nakrantíð at seta øldir, Amen. 18 á ein hátt, sum eru á veg, og fylgdi Harrinum, og fylgdi Harrinum. CHAPTER 20 1 Then Harrin helt á við hond, kom hann til Michael archangel; og hann førdi teir/tær/tey inn í Paradise, fylti við náði og æru; 2 Og tveir sera fornari menn møttu teimum, og vóru biðin um halgimenni, sum eru tey, sum ikki enn hava verið saman við okkum í helviti, og hava havt tínar lík í Paradise? 3 ein av teimum svara, segði eg, at eg eri Enoch, sum var týddur av orðinum hjá Gudi: og henda maðurin, sum er saman við mær, er Elijah Tishbite, sum var týddur í einum fiery. 4 her hava vit hitherto verið, og hava ikki smakkað deyðan, men eru nú um at koma aftur til tað, sum er farið at koma aftur í tríggjar dagar, og tað er eitt hálvt tekin um at vera saman við honum í bardaganum, og at vera slain av honum í Jerusalem, og fyri at vera tikin upp á lívi aftur í skýggini, eftir trimum døgum og einum hálvum. 5 And meðan holy Enoch og Elias vóru relating hetta, behold har kom ein annar maður í einum ólukkuligum figurei, sum vardi tekin um, at hann var í sínum herðar. 6 Og tá ið allir halgimenninir sóu hann, søgdu tey við hann, hvør list tú? Fyri tín/tykkara/tygara tal er sum ein tjóvur; og hví hevur/hava tú//tygum ein kross á tínum/tykkara herðar? 7 Til tað, sum hann svaraði, segði, Ye siga rætt, tí eg var ein tjóvur, sum framdi alt slag av óndum á jørðini. 8 Og jødini krucified meg við Jesus; og eg hugdi at tí, sum hendi í kreytum, sum hendi í Krucifixion av Harrinum. 9 Og eg trúði honum at vera Creator av øllum tingum, og alt tað, sum er, og tað, sum eg hevði gjørt, og tað, sum eg helt, at hann var tann, sum var tann, sum var tann, sum var tann, sum var, og tann, sum var, og tann og eg bað hann um at siga, Harrin, minnist meg, tá tú/kemur/koma inn í títt/tykkara kongsríki. 10 hann var í løtuni hildin at vera saman við mær, og segði við meg, Verily eg sigi unto teg, henda dagin tú skalt vera saman við mær í Paradise. 11 Og hann gav mær hetta tekin um at siga, Carry hetta, og far til Paradise; og um eingil, sum er verjin hjá Paradise fer ikki at
viðganga teg, so er hon tekin um, at hann er nú, og sig honum: Jesus Kristus, sum er nú krucified, hevur sent mær hither til tín. 12 tá eg gjørdi hetta, og segði eingil, sum er verjin hjá Paradise alt hetta, og hann hoyrdi tey, hann var til staðar, og setti meg upp á høgru síðu í Paradise, og hann hoyrdi tey, og setti meg upp á høgruhand í Paradise, og hann hoyrdi tey, hann var í høgru løtu. 13 siga, ver her eitt sindur av tíð, til áh, pápi hansara av øllum mannaættini, skal koma inn í, við øllum sínum synir, sum eru holy og rættar av Jesus Christ, sum var krucified. 14 tá ið teir/tær/tey hoyrdu allar hesa kontuna frá tjóvinum, øll patriarchs segði við eina rødd, signi teg/tykkum, O Almighty Gud, faðirin av nakrantíðlasting góðum, og pápiin av mercies, sum hevur gjørt, sum ikki hevur gjørt, sum vóru syndarir ímóti honum, og hevur ikki tikið tey við sær til náði av Paradise, og hevur ikki sett tey í samband við teirra stóru og andalig provisions, og hevur ikki sett tey til náði. í einum andaligum og heilaga lívi. Amen. CHAPTER 21 1 Hetta eru gudrøkin og heilagar gátur, sum vit sóu og hoyrdu. Eg, Charinus og Lenthius hava ikki loyvi at vátta hinar gátur í Gud, sum einchangel Michael bað okkum, 2 siga, ye skal fara við mínum týtum til Jerusalem, og skal halda fram í bønir, og tað, sum hann hevur gjørt, tá ið hann hevur sæð, tá ið hann hevur gjørt, tá ið hann er deyður í somu tíð við sær sjálvum. 3 Og ye skal ikki tosa við nakran mann, men sita sum býtt fólk, til tíðin kemur, tá Harrin fer at loyva tær at relate gátur hansara. 4 The archangel Michael longri gav okkum at fara yvir Jordan, til eitt framúrskarandi og tjúkk land, har tað eru nógv, sum reistist frá teimum deyðu við okkum fyri prógvið. 5 For vit hava bara tríggjar dagar loyvi at halda okkum frá teimum deyðu, sum einrose at hátíðarhalda passover av okkara Lord við okkara foreldrum, og til at bera okkara royndimony til Christ, og vit hava verið døpt í holy ánni í Jordan. Og nú eru teir/tær/tey ikki sæddur/sætt av nøkrum. 6 Hetta er so nógv, sum Gud loyvdi okkum at relate til tín; Gev/Gevið tær/tykkum/tygum rós og heiðurliga hann, og iðran, og hann fer at hava náði á tær/tykkum. Friður er fyri teg frá Harrinum, og Saviour av okkum øllum. Amen, Amen, Amen. 7 And eftir, at teir/tær/tey høvdu gjørt enda á at skriva og høvdu skrivað í tveimum distinct petti av pappíri, Charinus gav tað, sum hann skrivaði í hendurnar á Annas, og Caiaphas, og Gamaliel. 8 Lenthius sum tað, sum hann skrivaði í hendurnar á Nicodemus og Joseph; og beinanvegin vóru teir/tær/tey broytt til at fara upp í hvítt sløg og vóru ikki meira sæddur. 9 men tað, sum tey høvdu skrivað, var fullkomiliga funnið at vera samdur/samd, tann ikki inniheldur eitt bræv meira ella minni enn hin. 10 tá ið øll 10, sum vóru settar av teimum, sum nakrantíð hoyrdu, at øll hesi óvæntaðu sambandið við Charinus og Lenthius, tey søgdu við hvørt annað, veruliga alt hetta, sum vóru settar av Guði, og signi, at Harrin nakrantíð var, Amen. 11 og teir/tær/tey fóru runt við stórum stúra, og óttast, og smote á bróstunum og fóru avstað við hvørjum heimi. 12 men beinanvegin alt hetta, sum vóru í familju við jødum í teirra synagogues um Jesus, vóru til staðar av Joseph og Nicodemus til at seta seg upp á tað, sum vóru í familju. 13 Og Pilate skrivaði allar hesar transactions, og setti allar hesar konturnar í almenna records av hansara hall. CHAPTER 22 1 Eftir hesi tingini Pilate fór til templið í templið, og ringdi saman við øllum teimum, og læknar, og læknarnir í lógini, og fóru við teimum í eitt templið. 2 Og commanding, at øll portrið skuldi verið stongdur, segði við tey, eg havi hoyrt, at tú hevur eina ávísa bók í hesum templið; Eg ynski tær/tykkum tí, at tað kann koma fram áðrenn meg. 3 Og tá ið tann stóra bókin, bar fram við fýra ráðum av templið, og eindorned við gulli og dýrum steinar, var við, Pilate segði við tey øll, eg adjure teg av Gudunum hjá pápa tínum, sum gjørdi og bað um hetta templið at vera bygd, sum ye goyma ikki sannleikan frá mær. 4 Ye veit alt tað, sum er skrivað í hasi bókini; Sig mær tí nú, um tú/hevur/hava funnið nakað av tí, sum Jesus, sum tú/hevur/hava fingið, og tá ið hann átti at verið komin: honw tað meg.
5 Then hava tikið eið Annas og Caiaphas, tey boð um allar restina, sum vóru saman við teimum at fara út úr kapelluni. 6 Og teir/tær/tey 6 og teir/tær/tey 6 og segði við Pilate, tú/hevur/hava gjørt okkum til at svørja, O døma, av bygninginum í hesum templið, fyri at vátta teg/tykkum, sum er satt og rætt. 7 Eftir at vit høvdu krucified Jesus, visti ikki, at hann var sonur Guð, men supposing hann gjørdi síni undur av onkrum gandaken list, vit summoned a stór assembly í hesum templið. 8 Og tá ið vit vóru deliberating millum eitt annað um undur, sum Jesus hevði gjørt, funnu vit nógv vitni av okkara egnu landi, sum lýstu, at tey høvdu sæð hann á lívi eftir deyða hansara, og at tey hoyrdu hann discoursing við sínum næmingum, og sá hann ascending unto høg av himni, og kom inn í tey; 9 Og vit sóu tvey vitni, hvørs líkir Jesus vaks upp frá teimum deyðu, sum segði okkum frá nógvum løginum tingum, sum Jesus gjørdi millum tey deyðu, sum vit hava skrivað í okkara hondum. 10 Og tað er okkara siður at lata hesa holy bókina upp áðrenn eina assembly, og at leita har eftir counsel av Guði. 11 Og vit funnu í fyrsta av teimum sjeytíu bókunum, har Michael archangel er at tosa við triðja sonin av barka, ein account, sum eftir fimm túsund fimm hundrað ár, Christ tann mest væl son av Guði var komin á jørðini, har Michael var komin á jørðini, har tað var ein av teimum fyrstu ferð, sum var komin á jørðini, har tað var farið at tosa við, at tað var ein av teimum fyrstu ferð, sum var komin á jørðini, har tað var farið at tosa við, at tað var ein av teimum fyrstu ferð, sum var komin á jørðini, har tað var farið at tosa við, at tað var ein av teimum fyrstu ferð, sum var komin á jørðini, har tað var farið at tosa um, at tað var ein av teimum fimm hundrað ár teimum fimm hundrað ár 12 Og vit nærrihugsaðu, at kanska var hann tann gudi í Ísrael, sum tosaði við Móses, tú skalt gera tað, sum var í royndini; Tveir cubits og ein hálvan skal vera longd harof, og ein cubit og eitt hálvt breyð, harof, og ein cubit og ein hálvan høgan harof. 13 By hesi fimm cubits og eitt hálvt til bygningin í bygninginum av tí gamla Testament, vit varnaðust og visti, at í fimm túsund ár og eitt hálvt (one túsund) ár, Jesus Christ var at koma í ark ella tabernacle of a body; 14 Og so okkara handritar vitna, at hann er sonur Guðs, og Harrin og kongur í Ísrael. 15 And tí eftir, at hann hevði verið bilsin av, at okkara týtu, sum vóru settar av hansara ættarliði, vit lótu upp, at bókin var sett niður til at leita eftir, at hann var komin til ta ættarlið, og Mary, sum vóru settar av Jesus, supposing hann fyri at vera av teimum, sum vóru settar av David; 16 Og vit funnu kontuna av kreytum, og tá ið hann gjørdi himmalin og jørðina og tann fyrsta maðurin, og tað frá teimum, sum vóru tvey túsund, tvey hundrað og tólv ár. 17 And úr vatnflóðini til Abraham, níggjuhundrað og tólv. Og frá Abraham til Móses, fýrahundrað og tretivu. Og frá Móses til David, fimmhundrað og tíggju. 18 And frá David til Babylonish, fimmhundrað ár. Og frá Babylonish fangi til í Christ, fýra hundrað ár. 19 The sum av øllum, sum eru til fimm túsund og hálvt (a túsund). 20 Og so tað sær út til, at Jesus, sum vit krucified, er Jesus Christ Son av Guði, og satt og Alt. Amen.