La Evangelio laŭ Nikodemo, antaŭe nomita La Agoj de Poncio Pilato ĈAPITRO 1 1 Annas kaj Kajafas kaj Suma kaj Datam, Gamaliel, Judas, Levi, Neftalim, Aleksandro, Ciro kaj aliaj Judoj, iris al Pilato pri Jesuo, akuzante lin per multaj malbonaj krimoj. 2 kaj diris: Ni estas certaj, ke Jesuo estas filo de Jozef la ĉarpentisto, lando naskita de Maria, kaj ke li deklaras sin la Filo de Dio kaj reĝo; kaj ne nur tiel, sed provas la malfondon de la sabato kaj la leĝojn de niaj patroj. 3 Pilato respondis; Kio estas tio, kion li deklaras? kaj kio estas tio, kion li provas dissolvi? 4 La Judoj diris al li:Ni havas legxon, kiu malpermesas sanigojn en sabato; sed li kuracas kaj lamulojn kaj surdulojn, paralizulojn, blindulojn kaj leprulojn kaj demonulojn, en tiu tago per malbonaj metodoj. 5 Pilato respondis:Kiel li povas fari tion per malbonaj manieroj? Ili respondis:Li estas sorĉanto, kaj elpelas demonojn per la princo de la demonoj; kaj tiel ĉio submetiĝas al li. 6 Tiam Pilato diris:Elpeli demonojn ŝajnas ne faro de malpura spirito, sed deveni el la potenco de Dio. 7 La Judoj respondis al Pilato: Ni petegas vian moŝton, ke li alvoku lin, ke li aperu antaŭ via tribunalo, kaj vi mem aŭskultu lin. 8 Tiam Pilato alvokis angxelon, kaj diris al li:Kial Kristo estos venigita cxi tien? 9 Tiam la angxelo eliris, kaj konante Kriston, adorklinigxis al li; kaj etendinte sur la teron la mantelon, kiun li havis en la mano, diris:Sinjoro, iru sur ĉi tion, kaj eniru, ĉar la provincestro vin vokas. 10 Kiam la Judoj eksciis, kion faris la sendito, ili ekkriis (kontraŭ li) al Pilato, kaj diris: Kial vi ne donis al li lian alvokon per kadelo, kaj ne per sendito? Ĉar la sendito, kiam li vidis lin, adorklinigxis al li kaj etendis antaux si la mantelon, kiun li havis en la mano, sur la teron, kaj diris al li:Sinjoro, la provincestro vin vokas. 11 Tiam Pilato alvokis la senditon, kaj diris: Kial vi tiel faris? 12 La sendito respondis:Kiam vi sendis min el Jerusalem al Aleksandro, mi vidis Jesuon sidantan en malnobla figuro sur azenino, kaj la Hebreidoj ekkriis: Hosana, tenante en la manoj branĉojn da arboj. 13 Aliaj etendis siajn vestojn sur la vojo, kaj diris:Savu nin, ho vi, kiu estas en la cxielo; benata estas tiu, kiu venas en la nomo de la Eternulo. 14 Tiam la Judoj ekkriis kontraû la sendito, kaj diris: La Hebreidoj faris siajn aklamojn en la Hebrea lingvo; kaj kiel vi, kiu estas Greko, povis kompreni la Hebrean? 15 La sendito respondis al ili kaj diris: Mi demandis unu el la Judoj, kaj diris: Kio estas tio, kion krias la infanoj en la Hebrea lingvo? 16 Kaj li klarigis tion al mi, dirante: Oni krias Hosana, kiu estas interpretata: Ho, Sinjoro, savu min; aŭ, ho Eternulo, savu. 17 Pilato do diris al ili: Kial vi mem atestas pri la vortoj, kiujn diris la infanoj, nome per via silento? En kio malbone faris la sendito? Kaj ili silentis. 18 Tiam la provincestro diris al la sendito: Eliru kaj klopodu ia ajn venigi lin. 19 Sed la sendito eliris, kaj faris kiel antaŭe; kaj diris: Sinjoro, eniru, ĉar la provincestro vin vokas. 20 Kaj dum Jesuo eniris apud la standardoj, kiuj portis la standardojn, la suproj kliniĝis kaj adorkliniĝis al Jesuo. 21 Tiam la Judoj ekkriis pli forte kontraŭ la standardoj.
22 Sed Pilato diris al la Judoj: Mi scias, ke ne plaĉas al vi, ke la pintoj de la standardoj mem kliniĝis kaj adorkliniĝis al Jesuo; sed kial vi krias kontraŭ la standardoj, kvazaŭ ili kliniĝus kaj adorkliniĝus? 23 Ili respondis al Pilato: Ni vidis la standardojn mem kliniĝantajn kaj adorantajn Jesuon. 24 Tiam la provincestro alvokis la standardojn, kaj diris al ili: Kial vi tiel faris? 25 La standardoj diris al Pilato: Ni cxiuj estas paganoj kaj adoras la diojn en la temploj; kaj kiel ni pripensu ion pri adorado al li? Ni nur tenis la standardojn en niaj manoj kaj ili kliniĝis kaj adoris lin. 26 Tiam Pilato diris al la sinagogestroj:Ĉu vi mem elektu iujn fortajn, kaj ili tenu la standardojn, kaj ni vidos, ĉu ili do fleksiĝos. 27 Kaj la plejagxuloj de la Judoj sercxis dek du maljunulojn el la plej fortaj kaj kapablaj, kaj starigis ilin per standardoj, kaj ili staris antaux la provincestro. 28 Tiam Pilato diris al la sendito: Elkonduku Jesuon, kaj iel revenigu lin. Kaj Jesuo kaj la sendito eliris el la antauxcxambro. 29 Kaj Pilato alvokis la standardojn, kiuj antaŭe portis la standardojn, kaj ĵuris al ili, ke se ili ne portus la standardojn tiamaniere, kiam Jesuo antaŭe eniris, li dehakis iliajn kapojn. 30 Tiam la provincestro ordonis al Jesuo, ke li eniru denove. 31 Kaj la angxelo faris, kiel li antauxe, kaj tre petegis Jesuon, ke li iru sur sian mantelon kaj marsxu sur gxi, kaj li iris sur gxi kaj eniris. 32 Kaj kiam Jesuo eniris, la standardoj kliniĝis kiel antaŭe, kaj adorkliniĝis al li. ĈAPITRO 2 1 Kaj Pilato, vidante tion, ektimis, kaj volis levigxi de sia segxo. 2 Sed dum li intencis levigxi, lia edzino, kiu staris malproksime, sendis al li, por diri:Vi havas nenion komunan kun tiu justulo; ĉar mi multe suferis pri li en vizio ĉi-nokte. 3 Kaj auxdinte tion, la Judoj diris al Pilato:CXu ni ne diris al vi:Li estas sorĉanto? Jen li sonĝigis vian edzinon. 4 Pilato do alvokinte Jesuon, diris:Vi auxdis, kion ili atestas kontraux vi, kaj vi ne respondas? 5 Jesuo respondis:Se ili ne havus parolpovon, ili ne povus paroli; sed cxar cxiu havas la ordonon de sia propra lango paroli bone kaj malbone, li atentu gxin. 6 Sed la plejagxuloj de la Judoj respondis kaj diris al Jesuo:Kion ni rigardu? 7 Unue ni scias tion pri vi, ke vi naskigxis pro malcxasteco; due, ke pro via naskiĝo la infanetoj estis mortigitaj en Bet-Leĥem; trie, ke via patro kaj via patrino Maria forkuris en Egiptujon, ĉar ili ne povis fidi sian propran popolon. 8 Kelkaj el la apudstarantaj Judoj parolis pli favore: Ni ne povas diri, ke li naskiĝis pro malĉasteco; sed ni scias, ke lia patrino Maria estis fianĉigita al Jozef, kaj tial li ne naskiĝis pro malĉasteco. 9 Tiam Pilato diris al la Judoj, kiuj asertis, ke li estas naskita pro malcxasteco: Ĉi tio via rakonto ne estas vera, ĉar estis fianĉiĝo, kiel atestas tiuj, kiuj estas el via nacio. 10 Annas kaj Kajafas diris al Pilato: Oni devas rigardi tiun tutan amason da homoj, kiuj krias, ke li estas naskita pro malcxasteco kaj estas prestiganto; sed tiuj, kiuj neas lin naskiĝi pro malĉasteco, estas liaj prozelitoj kaj disĉiploj. 11 Pilato respondis al Anas kaj Kajafas: Kiuj estas la prozelitoj? Ili respondis:Ili estas la filoj de paganoj, kaj farigxis ne Judoj, sed sekvantoj de Li. 12 Tiam respondis Elezaro, kaj Asterius, kaj Antonius, kaj Jakobon, Karason kaj Samuelon, Isaak kaj Finees, Krispo kaj Agripo, Anas kaj Judas: Ni estas ne prozelitoj, sed idoj de Judoj, kaj parolas la veron, kaj ĉeestis kiam Maria. estis fianĉigita. 13 Tiam Pilato, alparolante sin al la dek du viroj, kiuj parolis tion, diris al ili:Mi vin konjuras per la vivo de la cezaro, ke vi fidele deklaru, ĉu li naskiĝis pro malĉasteco, kaj tio, kion vi rakontis, estas veraj.
14 Ili respondis al Pilato: Ni havas leĝon, per kiu ni estas malpermesite ĵuri, ĉar ĝi estas peko: Ili ĵuru per la vivo de Cezaro, ke ĝi ne estas kiel ni diris, kaj ni estos kontentaj esti mortigitaj. 15 Tiam Anas kaj Kajafas diris al Pilato: Tiuj dek du viroj ne kredos, ke ni scias, ke li estas malnoble naskita kaj sorĉanto, kvankam li ŝajnigas, ke li estas filo de Dio kaj reĝo; kio ni estas ĝis nun; de kredado, ke ni tremas aŭdi. 16 Tiam Pilato ordonis al ĉiuj eliri, krom la dek du viroj, kiuj diris, ke li ne estas naskita pro malĉasteco, kaj Jesuo foriru malproksimen, kaj diris al ili: Kial la Judoj intencas mortigi Jesuon? 17 Ili respondis al li:Ili koleras, pro tio, ke li sanigis en sabato. Pilato diris:Ĉu ili mortigos lin pro bona laboro? Ili diris al li:Jes, Sinjoro. ĈAPITRO 3 1 Tiam Pilato, plena de kolero, eliris el la salono, kaj diris al la Judoj: Mi atestigas la tutan mondon, ke mi trovas nenian kulpon en tiu homo. 2 La Judoj respondis al Pilato:Se li ne estus malvirtulo, ni ne estus venintaj lin antaux vi. 3 Pilato diris al ili:CXu vi prenu lin kaj elprovas lin per via legxo. 4 Tiam la Judoj diris: Ne estas permesate al ni mortigi iun. 5 Pilato diris al la Judoj: La ordono, do ne mortigu, apartenas al vi, sed ne al mi. 6 Kaj li denove eniris en la antauxcxambron, kaj vokis Jesuon aparte, kaj diris al li:CXu vi estas la Regxo de la Judoj? 7 Kaj Jesuo responde diris al Pilato:CXu tion vi parolas per vi mem, aux cxu la Judoj tion diris al vi pri mi? 8 Pilato responde diris al Jesuo: Ĉu mi estas Judo? La tuta nacio kaj estroj de la Judoj transdonis vin al mi. Kion vi faris? 9 Jesuo responde diris:Mia regno ne estas el cxi tiu mondo; se mia regno estus el cxi tiu mondo, tiam miaj servantoj batalus, kaj mi ne estus transdonita al la Judoj; sed nun mia regno ne estas de ĉi tie. 10 Pilato diris: Ĉu vi do estas reĝo? Jesuo respondis:Vi diras, ke mi estas reĝo; por tio mi naskiĝis, kaj por tio mi venis en la mondon; kaj por tio mi venis, por atesti pri la vero; kaj ĉiu, kiu estas el la vero, aŭdas mian voĉon. 11 Pilato diris al li: Kio estas la vero? 12 Jesuo diris: La vero venas el la cxielo. 13 Pilato diris: Tial la vero ne estas sur la tero. 14 Jesuo diris al Pilato:Kredu, ke la vero estas sur la tero inter tiuj, kiuj, havante la povon de juĝo, estas regitaj de vero kaj faras justan juĝon. ĈAPITRO 4 1 Tiam Pilato lasis Jesuon en la salono, kaj eliris al la Judoj, kaj diris:Mi trovas neniun kulpon en Jesuo. 2 La Judoj diris al li: Sed li diris: Mi povas detrui la templon de Dio, kaj en tri tagoj rekonstrui gxin. 3 Pilato diris al ili: Kia templo estas tiu, pri kiu li parolas? 4 La Judoj diris al li:Kion Salomono konstruis kvardek ses jarojn, tion li diris, ke li detruos kaj konstruos post tri tagoj. 5 Pilato diris al ili denove: Mi estas senkulpa pri la sango de tiu viro; ĉu vi rigardas ĝin. 6 La Judoj diris al li: Lia sango estu sur ni kaj niaj infanoj. Tiam Pilato kunvokinte la presbitulojn kaj skribistojn, pastrojn kaj Levidojn, diris al ili aparte:Ne agu tiel; Mi trovis nenion en via akuzo (kontraŭ li) pri lia resanigo de malsanuloj kaj malobeado de la sabato, inda je morto. 7 La pastroj kaj Levidoj respondis al Pilato: Per la vivo de Cezaro, se iu estas blasfemanto, li estas inda je morto; sed ĉi tiu blasfemis kontraŭ la Sinjoro. 8 Tiam la provincestro denove ordonis al la Judoj foriri el la salono; kaj vokinte Jesuon, diris al li:Kion mi faru kun vi? 9 Jesuo respondis al li: Faru, kiel estas skribite. 10 Pilato diris al li: Kiel estas skribite?
11 Jesuo diris al li: Moseo kaj la profetoj profetis pri mia sufero kaj relevigxo. 12 Kaj auxdinte tion, la Judoj indignis, kaj diris al Pilato: Kial vi plu auxskultas la blasfemon de tiu viro? 13 Pilato diris al ili:Se ĉi tiuj vortoj ŝajnas al vi blasfemoj, vi prenu lin, konduku lin al via korto, kaj juĝu laŭ via leĝo. 14 La Judoj respondas al Pilato: Nia leĝo diras, ke li devos ricevi tridek naŭ batojn, sed se tiel li blasfemos kontraŭ la Sinjoro, li estos ŝtonumita. 15 Pilato diris al ili:Se tiu lia parolo estis blasfemo, vi provu lin laux via legxo. 16 La Judoj diras al Pilato: Nia leĝo ordonas al ni neniun mortigi; ni deziras, ke li estu krucumita, ĉar li meritas la morton de kruco. 17 Pilato diris al ili: Ne decas, ke li estu krucumita; oni nur vipu lin kaj forsendu. 18 Sed kiam la provincestro rigardis la cxeestantan popolon kaj la Judojn, li vidis multajn el la Judoj en larmoj, kaj diris al la cxefpastroj de la Judoj: Ne la tuta popolo deziras lian morton. 19 La plejagxuloj de la Judoj respondis al Pilato:Ni kaj la tuta popolo venis cxi tien mem por tio, ke li mortu. 20 Pilato diris al ili:Kial li mortu? 21 Ili diris al li: Ĉar li deklaras sin kiel Filo de Dio kaj Reĝo. ĈAPITRO 5 1 Sed Nikodemo, iu Judo, staris antaŭ la provincestro, kaj diris: Mi petas vin, justa juĝisto, ke vi favoru min per la libereco paroli kelkajn vortojn. 2 Pilato diris al li: Parolu plu. 3 Nikodemo diris: Mi parolis al la plejagxuloj de la Judoj kaj al la skribistoj kaj pastroj kaj Levidoj kaj al la tuta amaso de la Judoj, en ilia komunumo; Kion vi farus kun ĉi tiu viro? 4 Li estas homo, kiu faris multajn utilajn kaj glorajn miraklojn, kiajn neniu sur la tero iam faris kaj neniam faros. Lasu lin foriri, kaj ne faru al li malbonon; se li venas de Dio, liaj mirakloj, (liaj miraklaj kuracoj) daŭros; sed se el homoj, ili malaperis. 5 Tiel Moseo, kiam li estis sendita de Dio en Egiptujon, faris la signojn, kiujn Dio ordonis al li, antaŭ Faraono, reĝo de Egiptujo; kaj kvankam la magiistoj de tiu lando, Jannes kaj Jambres, faris per sia magio la samajn miraklojn, kiujn faris Moseo, tamen ili ne povis fari ĉion, kion li faris; 6 Kaj la mirakloj, kiujn faris la magiistoj, ne estis de Dio, kiel vi scias, ho skribistoj kaj Fariseoj; sed pereis tiuj, kiuj faris ilin, kaj ĉiuj, kiuj ilin kredis. 7 Kaj nun forliberigu ĉi tiun viron; ĉar la mirakloj mem, pro kiuj vi lin akuzas, estas de Dio; kaj li ne estas inda je morto. 8 La Judoj do diris al Nikodemo: Çu vi farigxis lia discxiplo, kaj parolas por li? 9 Nikodemo diris al ili:CXu la provincestro ankaux farigxis lia discxiplo, kaj cxu li parolas por li? Ĉu la cezaro ne metis lin en tiun altan postenon? 10 Kaj auxdinte tion, la Judoj ektremis kaj grincis la dentojn kontra Nikodemo, kaj diris al li:CXu vi ricevu lian doktrinon por vero kaj havu vian sorton kun Kristo! 11 Nikodemo respondis: Amen; Mi akceptos lian doktrinon kaj mian sorton kun li, kiel vi diris. 12 Tiam leviĝis alia Judo, kaj petis la permeson de la provincestro, por aŭdi lin kelkajn vortojn. 13 Kaj la provincestro diris: Diru, kion vi intencas. 14 Kaj li diris: Mi kusxis tridek ok jarojn cxe la sxafa lageto en Jerusalem, laborante sub granda malforteco, kaj atendante resanigon, kiu estos farata per la alveno de angxelo, kiu en iu tempo maltrankviligis la akvon. ; kaj kiu ajn unue enpaŝis post la turmentado de la akvo, estis sanigita de kia ajn malsano li havis. 15 Kaj kiam Jesuo vidis, ke mi tie malsukcesas, li diris al mi: Ĉu vi resaniĝos? Kaj mi respondis:Sinjoro, mi ne havas homon, kiam la akvo sxanceligxos, por meti min en la lageton. 16 Kaj li diris al mi: Levigxu, prenu vian liton kaj iru. Kaj mi tuj resaniĝis, kaj prenis mian liton kaj iris.
17 Tiam la Judoj diris al Pilato: Nia Sinjoro Reganto, demandu lin, en kiu tago li estis resanigita de sia malforteco. 18 La malsanulo respondis: Estis en sabato. 19 La Judoj diris al Pilato:CXu ni ne diris, ke li faris siajn resanojn en la sabato kaj elpelis demonojn per la princo de demonoj? 20 Tiam eliris alia 7 Judo, kaj diris: Mi estis blinda, auxdis sonojn, sed neniun vidis; kaj dum Jesuo iris, mi aŭdis la homamason preterpasi, kaj mi demandis, kio estas tie? 21 Ili diris al mi, ke Jesuo preterpasas; tiam mi ekkriis, dirante: Jesuo, Filo de David, kompatu min. Kaj li haltis, kaj ordonis, ke oni alkonduku min al li, kaj diris al mi:Kion vi volas? 22 Mi diris: Sinjoro, por ke mi ricevu mian vidpovon. 23 Li diris al mi: Ricevu vian vidpovon; kaj mi tuj vidis, kaj sekvis lin, gajante kaj dankante. 24 Ankaux alia Judo eliris, kaj diris: Mi estis leprulo, kaj li sanigis min nur per sia vorto, dirante: Mi volas, estu pura; kaj baldaux mi purigxis de mia lepro. 25 Kaj eliris alia Judo, kaj diris: Mi estis malrekta, kaj li rektigis min per sia vorto. 26 Kaj unu virino, nomata Veronika, diris: Mi estis afliktita de sangofluo dek du jarojn, kaj mi tusxis la randon de liaj vestoj, kaj baldaux la elfluo de mia sango cxesis. 27 La Judoj do diris:Ni havas leĝon, ke virino ne estu permesata kiel pruvo. 28 Kaj poste alia Judo diris: Mi vidis Jesuon invititan al edzigxo kun siaj discxiploj, kaj mankis vino en Kana Galilea; 29 Kaj kiam la vino estis tute trinkita, li ordonis al la servantoj, ke ili plenigu per akvo ses kaldronojn, kiuj estis tie, kaj ili plenigis ilin ĝis la rando; kaj li benis ilin, kaj sxangxis la akvon en vino, kaj la tuta popolo. trinkis, surprizite pro tiu ĉi miraklo. 30 Kaj alia Judo staris, kaj diris: Mi vidis Jesuon instruantan en la sinagogo en Kapernaum; kaj estis en la sinagogo unu viro, kiu havis demonon; kaj li ekkriis, dirante:Lasu min; kio estas inter ni kun vi, Jesuo Nazaretano? Ĉu vi venis, por pereigi nin? Mi scias, ke vi estas la Sanktulo de Dio. 31 Kaj Jesuo admonis lin, dirante: Silentu, malpura spirito, kaj eliru el la homo; kaj baldaux li eliris el li, kaj tute ne vundis lin. 32 La jenajn aferojn ankaŭ estis dirita de Fariseo; Mi vidis, ke granda homamaso venis al Jesuo el Galileo kaj Judujo kaj la marbordo kaj multaj landoj ĉirkaŭ Jordan, kaj multaj malsanuloj venis al li, kaj li sanigis ĉiujn. 33 Kaj mi auxdis, ke la malpuraj spiritoj krias, dirante: Vi estas la Filo de Dio. Kaj Jesuo severe admonis ilin, ke ili ne konigu lin. 34 Post tio alia persono, kies nomo estis Centurio, diris: Mi vidis Jesuon en Kapernaum, kaj mi petegis lin, dirante: Sinjoro, mia sklavo kusxas hejme paralizulo. 35 Kaj Jesuo diris al mi: Mi venos kaj resanigos lin. 36 Sed mi diris: Sinjoro, mi ne estas inda, ke vi venu sub mian tegmenton; sed nur parolu la vorton, kaj mia servanto resaniĝos. 37 Kaj Jesuo diris al mi: Iru; kaj kiel vi kredis, tiel estu al vi. Kaj mia servanto resaniĝis de tiu sama horo. 38 Tiam unu nobelo diris: Mi havis filon en Kapernaum, kiu kuis anta morto; kaj kiam mi aŭdis, ke Jesuo venis en Galileon, mi iris kaj petegis lin, ke li malsupreniru en mian domon kaj resanigu mian filon, ĉar li estas mortonta. 39 Li diris al mi: Iru, via filo vivas. 40 Kaj mia filo resaniĝis de tiu horo. 41 Krom tiuj, ankaŭ multaj aliaj el la Judoj, viroj kaj virinoj, kriis, kaj diris: Li estas vere la Filo de Dio, kiu kuracas ĉiujn malsanojn nur per sia vorto, kaj al kiu la demonoj estas tute submetataj. 42 Kelkaj el ili plue diris: Ĉi tiu potenco povas veni de neniu krom Dio. 43 Pilato diris al la Judoj: Kial la demonoj ne submetas viajn kuracistojn? 44 Iuj el ili diris:La potenco submeti demonojn ne povas veni krom de Dio. 45 Sed aliaj diris al Pilato, ke li levis Lazaron el la mortintoj, post kiam li estis kvar tagoj en sia tombo.
46 Kaj auxdinte tion, la provincestro tremante diris al la homamaso de la Judoj:Kio utilos al vi elversxi senkulpan sangon? ĈAPITRO 6 1 Tiam Pilato, kunvokinte Nikodemon, kaj la dek kvin virojn, kiuj diris, ke Jesuo ne naskiĝis pro malĉasteco, diris al ili:Kion mi faru, ĉar estas kvazaŭ tumulto inter la popolo. 2 Ili diris al li: Ni ne scias; rigardu al ĝi tiuj, kiuj levas la tumulton. 3 Pilato do denove alvokis la homamason, kaj diris al ili: Vi scias, ke vi havas kutimon, ke mi liberigu al vi unu malliberulon en la Pasko; 4 Mi havas konatan kaptiton, mortiginton, kiu estas nomata Barabaso, kaj Jesuon, kiu estas nomata Kristo, en kiu mi trovas nenion, kio meritas morton; kiun do el ili vi intencas, ke mi liberigu al vi? 5 Ili ĉiuj krias, kaj diras: Liberigu al ni Barabason. 6 Pilato diris al ili:Kion do mi faru kun Jesuo, kiu estas nomata Kristo? 7 Ili ĉiuj respondas: Li estu krucumita. 8 Denove ili krias kaj diras al Pilato:Vi ne estas amiko de Cezaro, se vi liberigos ĉi tiun viron? ĉar li deklaris, ke li estas Filo de Dio kaj reĝo. Sed ĉu vi emas, ke li estu reĝo, kaj ne cezaro? 9 Tiam Pilato pleni ̧is de kolero diris al ili:Via nacio çiam estis ribelema, kaj vi çiam estas kontraû tiuj, kiuj servis al vi? 10 La Judoj respondis: Kiuj estas tiuj, kiuj servis al ni? 11 Pilato respondis al ili: Via Dio, kiu savis vin el la malmola sklaveco de la Egiptoj, kaj venigis vin trans la Ruĝan Maron kvazaŭ ĝi estus seka tero, kaj nutris vin en la dezerto per manao kaj karno de koturnoj kaj alportis akvon. el la roko, kaj donis al vi leĝon el la ĉielo; 12 Vi incitetis Lin ĉie, kaj petis al vi fanditan bovidon, kaj adorkliniĝis al ĝi kaj oferis al ĝi oferojn, kaj diris: Ĉi tiuj estas viaj dioj, ho Izrael, kiuj elkondukis vin el la lando Egipta. 13 Pro tio via Dio inklinis vin pereigi; sed Moseo pregxis por vi, kaj via Dio lin auxskultis kaj pardonis vian malbonagon. 14 Poste vi koleris kontraux viaj profetoj Moseo kaj Aaronon, kaj vi volis mortigi, kiam ili forkuris al la tabernaklo; kaj vi cxiam murmuris kontraux Dio kaj Liaj profetoj. 15 Kaj levigxinte de sia tribunala segxo, li volis eliri; sed ĉiuj Judoj kriis: Ni agnoskas la Cezaron kiel reĝo, kaj ne Jesuon. 16 Dum ĉi tiu homo, tuj kiam li naskiĝis, venis la saĝuloj kaj oferis al li donacojn; kion Herodo auxdis, li tre maltrankviligxis, kaj volis mortigi lin. 17 Kiam lia patro tion sciis, li forkuris kun li kaj lia patrino Maria en Egiptujon. Herodo, auxdinte, ke li estas naskita, volis mortigi lin; kaj tial sendis kaj mortigis ĉiujn infanojn, kiuj estis en BetLeĥem kaj en ĉiuj ĝiaj limoj, en la aĝo de du jaroj kaj malpli. 18 Kiam Pilato auxdis cxi tiun rakonton, li ektimis; kaj ordonante silenton inter la homamaso, kiu bruis, li diris al Jesuo: Ĉu vi do estas reĝo? 19 CXiuj Judoj respondis al Pilato, ke li estas la homo, kiun Herodo celis mortigi. 20 Tiam Pilato, prenante akvon, lavis siajn manojn antaŭ la popolo, kaj diris: Mi estas senkulpa pri la sango de ĉi tiu justulo; rigardu ĝin. 21 La Judoj respondis kaj diris: Lia sango estu sur ni kaj niaj infanoj. 22 Tiam Pilato ordonis, ke oni alkonduku Jesuon antaŭ li, kaj parolis al li per la jenaj vortoj: 23 Via propra nacio ordonis al vi, ke vi faru vin reĝo; tial mi, Pilato, kondamnas vin, ke vi estu vipata laŭ la leĝoj de antaŭaj regantoj; kaj ke vi unue estu ligita, poste pendigita sur kruco en tiu loko, kie vi nun estas malliberulo; kaj ankaŭ du krimuloj kun vi, kies nomoj estas Dimas kaj Gestas.
ĈAPITRO 7 1 Tiam Jesuo eliris el la antauxcxambro, kaj la du sxtelistoj kun li. 2 Kaj kiam ili venis al la loko, kiu estas nomata Golgota, deprenis de li liajn vestojn kaj zonis lin per tolaĵo kaj metis dornan kronon sur lian kapon kaj metis kanon en lian manon. 3 Kaj same ili faris kun la du sxtelistoj, kiuj estis krucumitaj kun li, Dimas dekstre kaj Gestas maldekstre. 4 Sed Jesuo diris: Mia Patro, pardonu ilin; Ĉar ili ne scias, kion ili faras. 5 Kaj ili dividis liajn vestojn, kaj sur lia vesto ili lotis. 6 Dume la popolo staris, kaj la cxefpastroj kaj pliagxuloj de la Judoj mokis lin, dirante:Li savis aliajn; li nun savu sin, se li povas; se li estas filo de Dio, li nun malsupreniru de la kruco. 7 Ankaŭ la soldatoj mokis lin, kaj preninte vinagron kaj galon, oferis al li trinki, kaj diris al li: Se vi estas reĝo de la Judoj, savu vin. 8 Tiam Longino, unu soldato, prenis lancon, kaj trapikis lian flankon, kaj baldaux eliris sango kaj akvo. 9 Kaj Pilato skribis la titolon sur la kruco en hebreaj, latinaj kaj grekaj literoj, t.e. Ĉi tiu estas la reĝo de la Judoj. 10 Sed unu el la du sxtelistoj, kiuj estis krucumitaj kun Jesuo, kies nomo estis Gestas, diris al Jesuo: Se vi estas la Kristo, savu vin kaj nin. 11 Sed la sxtelisto, kiu estis krucumita dekstre, kies nomo estis Dimas, responde admonis lin, kaj diris:CXu vi ne timas Dion, kiu estas kondamnita al cxi tiu puno? Ni ja ricevas prave kaj juste la demeriton de niaj agoj; sed ĉi tiun Jesuon, kian malbonon li faris? 12 Post ĉi tiu ĝemado, li diris al Jesuo: Sinjoro, memoru min, kiam vi venos en vian regnon. 13 Jesuo responde diris al li:Vere mi diras al vi, ke hodiaux vi estos kun mi en la Paradizo. ĈAPITRO 8 1 Kaj estis cxirkaux la sesa horo, kaj mallumo estis sur la suprajxo de la tuta tero gxis la nauxa horo. 2 Kaj dum la suno eklipsiĝis, jen la kurteno de la templo disŝiriĝis de supre ĝis malsupre; kaj ankaux la rokoj dissxirigxis, kaj la tomboj malfermigxis, kaj multaj korpoj de sanktuloj, kiuj dormis, levigxis. 3 Kaj cxirkaux la nauxa horo Jesuo ekkriis per lauxta vocxo, dirante: Hej, Hej, lama zabaktani? tio signifas:Mia Dio, mia Dio, kial Vi min forlasis? 4 Kaj post tio Jesuo diris:Patro, en Viajn manojn mi transdonas mian spiriton; kaj dirinte tion, li forlasis la spiriton. 5 Sed kiam la centestro vidis, ke Jesuo tiel kriante, eligis la spiriton, li gloris Dion, kaj diris:Vere, ĉi tiu estis justulo. 6 Kaj la tuta popolo, kiu staris, tre maltrankviliĝis pro tiu vido; kaj pripensante tion, kio okazis, batis iliajn brustojn, kaj poste revenis al la urbo Jerusalem. 7 Kaj la centestro iris al la provincestro, kaj rakontis al li cxion, kio okazis; 8 Kaj aûdinte çion tion, li tre mal ̧ojis; 9 Kaj kunvokinte la Judojn, diris al ili:CXu vi vidis la miraklon de la suna eklipso, kaj la aliajn aferojn, kio okazis, dum Jesuo estis mortanta? 10 Kaj auxdinte tion, la Judoj respondis al la provincestro: La eklipso de la suno okazis laux gxia kutimo. 11 Sed ĉiuj, kiuj estis konatoj de Kristo, staris malproksime, kiel la virinoj, kiuj sekvis Jesuon el Galileo, observante ĉion ĉi. 12 Kaj jen unu viro el Arimateo, nomata Jozef, kiu ankaŭ estis disĉiplo de Jesuo, sed ne malkaŝe, pro timo antaŭ la Judoj, venis al la provincestro, kaj petegis la guberniestron, ke li permesu al li forpreni la guberniestron. korpo de Jesuo de la kruco. 13 Kaj la provincestro permesis al li. 14 Kaj venis Nikodemo, kunportante miksaĵon de mirho kaj aloo pezon de ĉirkaŭ cent funtoj; kaj ili deprenis Jesuon de la kruco kun larmoj, kaj ligis lin per tolaĵoj per aromajoj, laŭ la kutimo de enterigi inter la Judoj;
15 kaj metis lin en novan tombon, kiun Jozef konstruis, kaj elhakis lin el roko, en kiun neniu estis metita; kaj ili rulis grandan sxtonon al la pordo de la tombo. ĈAPITRO 9 1 Kiam la maljustaj Judoj auxdis, ke Jozef petegis kaj enterigis la korpon de Jesuo, ili sercxis Nikodemon; kaj tiuj dek kvin viroj, kiuj atestis antaŭ la Reganto, ke Jesuo ne naskiĝis pro malĉasteco, kaj aliaj bonaj personoj, kiuj montris iujn bonajn agojn kontraŭ li. 2 Sed kiam ili ĉiuj kaŝis sin pro timo antaŭ la Judoj, nur Nikodemo montris sin al ili, kaj diris: Kiel tiaj homoj povas eniri en la sinagogon? 3 La Judoj respondis al li:Sed kiel vi kuragxis eniri en la sinagogon, kiu estis kunulo kun Kristo? Via sorto estu kun li en la alia mondo. 4 Nikodemo respondis: Amen; tiel estu, por ke mi havu mian sorton kun li en lia regno. 5 Tiel same Jozef, veninte al la Judoj, diris al ili: Kial vi koleras kontraux mi, ke vi deziras la korpon de Jesuo el Pilato? Jen mi metis lin en mian tombon kaj envolvis lin en pura tolaĵo kaj metis ŝtonon ĉe la pordo de la tombo; 6 Mi agis rilate al li juste; sed vi agis maljuste terurigante tiun justulon, krucumante lin, trinkante al li vinagron, kronante lin per dornoj, disŝirante lian korpon per vipoj, kaj preĝis sur vi la kulpon de lia sango. 7 Kiam tion auxdis, la Judoj maltrankviligxis kaj maltrankviligxis; kaj ili kaptis Jozefon, kaj ordonis meti lin en malliberejon anta la sabato, kaj resti tie gis la sabato. 8 Kaj ili diris al li: Faru konfeson; cxar en cxi tiu tempo ne estas permesate fari al vi malbonon, gxis venos la unua tago de la semajno. Sed ni scias, ke vi ne estos rigardata inda je entombigo; sed vian karnon ni donos al la birdoj de la cxielo kaj al la bestoj de la tero. 9 Jozef respondis:Tiu parolo similas al la parolo de la fiera Goljat, kiu insultis la vivantan Dion, parolante kontraû David. Sed vi skribistoj kaj kuracistoj scias, ke Dio diras per la profeto:Mia estas venĝo, kaj mi repagos al vi malbonon egalan al tiu, kiun vi minacis al mi. 10 La Dio, kiun vi pendigis sur la kruco, povas savi min el viaj manoj. Tuta via malboneco revenos sur vin. 11 Çar la provincestro, lavinte siajn manojn, diris: Mi estas libera de la sango de çi tiu justulo. Sed vi respondis kaj kriis: Lia sango estu sur ni kaj niaj infanoj. Kiel vi diris, vi pereu eterne. 12 Aŭdinte ĉi tiujn vortojn, la plejaĝuloj de la Judoj forte ekkoleris; kaj kaptinte Jozefon, ili metis lin en ĉambron, kie ne estis fenestro; ili fiksis la pordon kaj metis sigelon sur la seruron; 13 Kaj Anas kaj Kajafas starigis sur gxin gardadon, kaj konsiligxis kun la pastroj kaj Levidoj, ke ili cxiuj kunvenu post la sabato, kaj ili elpensis, al kia morto ili devas mortigi Jozefon. 14 Kiam ili faris tion, la estroj Anas kaj Kajafas ordonis elkonduki Jozefon. ĈAPITRO 10 1 Kiam la tuta komunumo tion auxdis, ili miris kaj miris, cxar ili trovis la saman sigelon sur la seruro de la cxambro, kaj ne trovis Jozefon. 2 Tiam eliris Anas kaj Kajafas, kaj dum ili ĉiuj rigardis, ke Jozef foriris, jen unu el la soldatoj, kiuj gardis la tombon de Jesuo, parolis en la komunumo. 3 ke dum ili gardis la tombon de Jesuo, okazis tertremo; kaj ni vidis anĝelon de Dio deruli la ŝtonon de la tombo kaj sidiĝi sur ĝi; 4 Kaj lia vizaĝo estis kiel fulmo kaj lia vesto kiel neĝo; kaj ni fariĝis pro timo kiel homoj mortintaj. 5 Kaj ni auxdis angxelon dirantan al la virinoj cxe la tombo de Jesuo: Ne timu; Mi scias, ke vi serĉas Jesuon, kiu estis krucumita; li releviĝis, kiel li antaŭdiris.
6 Venu kaj vidu la lokon, kie li estis kusigita; kaj iru tuj, kaj diru al siaj disĉiploj, ke li releviĝis el la mortintoj, kaj li iros antaŭ vi en Galileon; tie vi vidos lin, kiel li diris al vi. 7 Tiam la Judoj kunvokis ĉiujn soldatojn, kiuj gardis la tombon de Jesuo, kaj diris al ili: Kiuj estas tiuj virinoj, al kiuj la anĝelo parolis? Kial vi ne kaptis ilin? 8 La soldatoj respondis kaj diris: Ni ne scias, kiuj estas la virinoj; krome ni fariĝis kiel mortintoj pro timo, kaj kiel ni povus kapti tiujn virinojn? 9 La Judoj diris al ili:Kiel vivas la Sinjoro, ni ne kredas al vi. 10 La soldatoj responde diris al la Judoj: Kiam vi vidis kaj auxdis Jesuon fari tiom da mirakloj, kaj ne kredis al li, kiel vi kredu al ni? Vi bone diris:Kiel vivas la Eternulo, ĉar la Eternulo vivas. 11 Ni auxdis, ke vi ensxlosis Jozefon, kiu enterigis la korpon de Jesuo, en cxambro, sub sigelita seruro; kaj malferminte gxin, vi ne trovis lin tie. 12 Çu vi do prezentas Jozefon, kiun vi gardis en la çambro, kaj ni eldonos Jesuon, kiun ni gardis en la tombo. 13 La Judoj respondis kaj diris: Ni naskos Jozefon, ĉu vi naskos Jesuon. Sed Jozef estas en sia urbo Arimatea. 14 Kaj la soldatoj respondis: Se Jozef estas en Arimateo, kaj Jesuo en Galileo, ni auxdis la angxelon informi la virinojn. 15 Kaj auxdinte tion, la Judoj ektimis, kaj diris inter si:Se cxi tio iel farigxos publika, tiam cxiuj kredos al Jesuo. 16 Tiam ili kolektis grandan sumon da mono, kaj donis ĝin al la soldatoj, dirante: Ĉu vi diras al la homamaso, ke la disĉiploj de Jesuo venis en la nokto, kiam vi dormis, kaj forŝtelis la korpon de Jesuo; kaj se Pilato, la guberniestro, aŭdos pri tio, ni kontentigos lin kaj garantios vin. 17 Kaj la soldatoj prenis la monon, kaj diris, kiel la Judoj ordonis al ili; kaj ilia famo disvastigxis inter la popolo. 18 Sed unu pastro Pinees, Ada, lernejestro, kaj Levido, nomata Ageo, ili tri venis el Galileo al Jerusalem, kaj diris al la cxefpastroj kaj al cxiuj, kiuj estis en la sinagogoj, dirante: 19 Ni vidis Jesuon, kiun vi krucumis, parolantan kun liaj dek unu disĉiploj, kaj sidantan meze de ili sur la monto Olivarba, kaj dirante al ili: 20 Eliru en la tutan mondon, prediku la Evangelion al ĉiuj nacioj, baptante ilin en la nomo de la Patro kaj la Filo kaj la Sankta Spirito; kaj kiu kredos kaj estos baptita, tiu estos savita. 21 Kaj dirinte tion al siaj discxiploj, ni vidis lin suprenirantan al la cxielo. 22 Kiam tion auxdis la cxefpastroj kaj pliagxuloj kaj Levidoj, ili diris al cxi tiuj tri homoj: Gloru al la Dio de Izrael, kaj konfesu al Li, cxu estas vero tio, kion vi diras, ke vi vidis kaj auxdis. . 23 Ili responde diris:Kiel vivas la Sinjoro de niaj patroj, la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob, kiel ni auxdis Jesuon paroli kun siaj discxiploj, kaj kiel ni vidis lin suprenirantan al la cxielo. , do ni rakontis la veron al vi. 24 Kaj la tri viroj plue respondis kaj diris, aldonante tiujn vortojn: Se ni ne akceptus la vortojn, kiujn ni auxdis Jesuon paroli, kaj se ni vidis lin supreniranta en la cxielon, ni estus kulpaj pro peko. 25 Tiam la cxefpastroj tuj levigxis, kaj tenante la libron de la legxo en siaj manoj, elvokis cxi tiujn virojn, dirante:Vi ne plu rakontos tion, kion vi parolis pri Jesuo. 26 Kaj ili donis al ili grandan sumon da mono, kaj sendis kun ili aliajn personojn, kiuj konduku ilin al sia lando, por ke ili neniel restu en Jerusalem. 27 Tiam la Judoj ĉiuj kunvenis, kaj espriminte la plej bedaŭrindan zorgon, diris: Kio estas ĉi tiu eksterordinara afero, kiu okazis en Jerusalem? 28 Sed Anas kaj Kajafas konsolis ilin, dirante:Kial ni kredu la soldatojn, kiuj gardis la tombon de Jesuo, dirante al ni, ke anĝelo derulis la ŝtonon de la pordo de la tombo? 29 Eble liaj propraj disĉiploj diris tion al ili, kaj donis al ili monon, por ke ili diru tion, kaj ili mem forprenis la korpon de Jesuo. 30 Cetere konsideru tion, ke ne estas kredinda al fremduloj, ĉar ili ankaŭ prenis grandan sumon de ni, kaj ili sciigis al ni laŭ la
instrukcioj, kiujn ni donis al ili. Ili devas aŭ esti fidelaj al ni, aŭ al la disĉiploj de Jesuo. ĈAPITRO 11 1 Tiam Nikodemo levigxis, kaj diris: Vi diras prave, ho Izraelidoj, vi auxdis, kion tiuj tri viroj jxuris per la Legxo de Dio, kiuj diris: Ni vidis Jesuon paroli kun siaj discxiploj sur la monto Olivarba, kaj ni vidis; li suprenirante al la ĉielo. 2 Kaj la Skribo instruas al ni, ke la benita profeto Elija estis levita en la cxielon; kaj la profetidoj demandis Elisxa:Kie estas nia patro Elija? Li diris al ili, ke li estas prenita supren en la cxielon. 3 Kaj la profetidoj diris al li: Eble la spirito forportis lin sur unu el la montoj de Izrael, eble tie ni lin trovos. Kaj ili petis Elisxan, kaj li iris kun ili dum tri tagoj, kaj ili ne trovis lin. 4 Kaj nun auxskultu min, ho filoj de Izrael, kaj ni sendu homojn sur la montojn de Izrael, por ke eble la spirito forportis Jesuon, kaj eble tie ni lin trovos kaj satigxu. 5 Kaj la konsilo de Nikodemo plaĉis al la tuta popolo; kaj ili sendis virojn, kiuj serĉis Jesuon, sed ne trovis lin; kaj ili revenis, kaj diris:Ni ĉirkaŭiris, sed ne trovis Jesuon, sed Jozefon ni trovis en lia urbo Arimateo. 6 Kaj auxdinte tion, la estroj kaj la tuta popolo gxojis, kaj lauxdis la Dion de Izrael, cxar trovigxis Jozef, kiun ili ensxlosis en cxambro kaj ne trovis. 7 Kaj kiam ili formis grandan komunumon, la cxefpastroj diris:Per kio ni alkonduku Jozefon al ni, por paroli kun li? 8 Kaj ili prenis paperon, kaj skribis al li, kaj diris: Paco al vi kaj via tuta familio. Ni scias, ke ni ofendis kontraû Dio kaj vi. Bonvolu viziti nin viaj patroj, ĉar ni estis tute surprizitaj pro via fuĝo el malliberejo. 9 Ni scias, ke tio estis malbona konsilo, kiun ni faris kontraux vi, kaj ke la Eternulo zorgis pri vi, kaj la Eternulo mem savis vin de niaj intencoj. Paco al vi, Jozef, kiu estas honora inter la tuta popolo. 10 Kaj ili elektis sep el la amikoj de Jozef, kaj diris al ili: Kiam vi venos al Jozef, salutu lin en paco, kaj donu al li cxi tiun leteron. 11 Kaj kiam la viroj venis al Jozef, ili salutis lin en paco, kaj donis al li la leteron. 12 Kaj Jozef tion legis, kaj diris: Benata estu Dio la Eternulo, kiu savis min de la Izraelidoj, por ke ili ne povu versxi mian sangon. Benata estu Dio, kiu min protektis sub Viaj flugiloj. 13 Kaj Jozef kisis ilin kaj prenis ilin en sian domon. Kaj en la sekvanta tago Jozef suriris sian azenon kaj iris kun ili al Jerusalem. 14 Kaj auxdinte tion cxiuj Judoj, ili eliris renkonte al li, kaj kriis, dirante:Paco estu via veno cxi tien, patro Jozef. 15 Kaj li respondis: Prospero de la Eternulo estu la tuta popolo. 16 Kaj ĉiuj kisis lin; kaj Nikodemo prenis lin en sian domon, preparinte grandan distranĉon. 17 Sed en la morgaŭa tago, kiam estis antaŭtago, Anas kaj Kajafas kaj Nikodemo diris al Jozef: Konfedu la Dion de Izrael, kaj respondu al ni ĉiujn tiujn demandojn, kiujn ni faros al vi; 18 Ĉar ni tre maltrankviliĝis, ke vi enterigis la korpon de Jesuo; kaj ke' kiam ni enŝlosis vin en ĉambron, ni ne povis trovi vin; kaj de tiam ni timis, gxis la nuna tempo de via apero inter ni. Diru do al ni antaŭ Dio, ĉion, kio okazis. 19 Tiam Jozef respondis kaj diris: Vi ja enfermis min en la tago de la preparo gxis la mateno. 20 Sed dum mi staris preĝante en la mezo de la nokto, la domo estis ĉirkaŭita de kvar anĝeloj; kaj mi vidis Jesuon kiel la brilon de la suno, kaj mi falis sur la teron pro timo. 21 Sed Jesuo, kaptinte mian manon, levis min de la tero, kaj la roso tiam estis aspergita sur min; sed li, viŝante mian vizaĝon, kisis min, kaj diris al mi: Ne timu, Jozef; rigardu min, ĉar ĝi estas mi. 22 Tiam mi rigardis lin, kaj diris: Rabono Elija! Li respondis al mi: Mi estas ne Elija, sed Jesuo la Nazaretano, kies korpon vi enterigis. 23 Mi diris al li: Montru al mi la tombon, en kiun mi metis vin.
24 Tiam Jesuo, preninte min je la mano, kondukis min al la loko, kie mi kusigis lin, kaj montris al mi la tolaĵojn kaj la buŝtukon, kiujn mi metis ĉirkaŭ lian kapon. Tiam mi sciis, ke tio estas Jesuo, kaj adorklinigxis al li, kaj diris:Estu benata tiu, kiu venas en la nomo de la Sinjoro. 25 Jesuo denove preninte min je la mano, kondukis min al Arimateo al mia domo, kaj diris al mi:Paco al vi; sed ne eliru el via domo ĝis la kvardeka tago; sed mi devas iri al miaj disĉiploj. ĈAPITRO 12 1 Kiam la cxefpastroj auxdis cxion cxi tion, ili miregis, kaj jxetis sin vizagxaltere kiel mortintoj, kaj kriante unu al la alia diris:Kio estas cxi tiu eksterordinara signo, kiu okazis en Jerusalem? Ni konas la patron kaj patrinon de Jesuo. 2 Kaj unu Levido diris: Mi konas multajn el liaj parencoj, religiaj, kiuj kutimas alportas oferojn kaj bruloferojn al la Dio de Izrael en la templo kun preĝoj. 3 Kaj kiam la cxefpastro Simeon prenis lin sur liajn brakojn. li diris al li:Sinjoro, nun Vi lasas vian sklavon foriri en paco, konforme al via vorto; cxar Miaj okuloj vidis Vian savon, kiun Vi pretigis antaux la vizagxo de cxiuj popoloj; Lumon por lumigi la nacianojn kaj la gloron de Via popolo Izrael. 4 Simeon same benis Maria, la patrinon de Jesuo, kaj diris al ŝi: Mi sciigas al vi pri tiu infano; Li estas destinita por la falo kaj releviĝo de multaj, kaj por signo kontraŭparolata. 5 Jes, glavo trapikos ankaux vian propran animon, kaj la pensoj de multaj koroj malkasxigxos. 6 Tiam ĉiuj Judoj diris: Ni sendu al tiuj tri viroj, kiuj diris, ke ili vidis lin paroli kun liaj disĉiploj sur la monto Olivarba. 7 Post tio ili demandis ilin, kion ili vidis; kiu respondis unuanime: Antaŭ la Dio de Izrael ni asertas, ke ni klare vidis Jesuon parolantan kun siaj disĉiploj sur la monto Olivarba kaj suprenirantan al la ĉielo. 8 Tiam Anas kaj Kajafas prenis ilin en apartajn lokojn kaj ekzamenis ilin aparte; kiuj unuanime konfesis la veron, kaj diris:Ili vidis Jesuon. 9 Tiam Anas kaj Kajafas diris:Nia legxo diras:Per la busxo de du aux tri atestantoj cxiu vorto estos fortikigita. 10 Sed kion ni diris? La benita HXanohx placxis al Dio, kaj estis tradukita per la vorto de Dio; kaj la tombo de la benita Moseo estas konata. 11 Sed Jesuo estis transdonita al Pilato, skurĝita, kronita per dornoj, kraĉita, trapikita per lanco, krucumita, mortis sur la kruco, kaj estis enterigita, kaj lia korpo la honorinda Jozef enterigita en nova tombo, kaj li atestas, ke li vidis lin vivanta. 12 Kaj krom tio ĉi tiuj homoj deklaris, ke ili vidis lin parolanta kun siaj disĉiploj sur la monto Olivarba kaj suprenirantan al la ĉielo. 13 Tiam Jozef levigxis. diris al Anas kaj Kajafas:Vi povas esti en granda surprizo, ke oni diris al vi, ke Jesuo vivas kaj supreniris al la cxielo. 14 Estas ja vere mirinde, ke li ne nur mem leviĝu el la mortintoj, sed ankaŭ aliajn el iliaj tomboj, kiujn multaj vidis en Jerusalem. 15 Kaj nun aûskultu min iomete: Ni çiuj konis la beatan Simeonon, la çefpastron, kiu prenis Jesuon en siajn brakojn, infaneton, en la templo. 16 Ĉi tiu sama Simeon havis du filojn, kaj ni ĉiuj ĉeestis ĉe ilia morto kaj entombigo. 17 Iru do kaj rigardu iliajn tombojn, ĉar ĉi tiuj estas malfermitaj, kaj ili leviĝis; 18 Iuj ja aŭdis la sonon de siaj voĉoj en preĝado, sed ili ne volas interparoli kun iu, sed ili restas mutaj kiel mortintoj. 19 Sed venu, ni iru al ili, kaj ni kondutu al ili kun tuta respekto kaj singardemo. Kaj se ni povas alporti ilin ĵuri, eble ili rakontos al ni kelkajn el la misteroj de ilia resurekto. 20 Kiam la Judoj tion auxdis, ili treege gxojis. 21 Tiam Anas kaj Kajafas, Nikodemo, Jozef kaj Gamaliel, iris al Arimateo, sed ne trovis ilin en iliaj tomboj; sed promenante tra la urbo, ili ligis ilin sur siaj fleksitaj genuoj ĉe siaj devotecoj;
22 Tiam ili salutis ilin kun ĉia respekto kaj respekto al Dio, kaj venigis ilin en la sinagogon en Jerusalem; kaj, ferminte la pordegojn, ili prenis la libron de la instruo de la Eternulo; 23 Kaj metinte gxin en iliajn manojn, jxuris al ili per Dio, la Eternulo, kaj la Dio de Izrael, kiu parolis al niaj patroj per la legxo kaj la profetoj, dirante: Se vi kredas, ke Tiu, kiu levis vin el la mortintoj, ke li estas Jesuo, diru; al ni tion, kion vi vidis, kaj kiel vi relevigxis el la mortintoj. 24 Ĥarinus kaj Lentius, la du filoj de Simeon, ektremis, aŭdinte tion, kaj maltrankviliĝis kaj ĝemis; kaj samtempe rigardante supren al la ĉielo, ili faris la signon de la kruco per siaj fingroj sur la lango. 25 Kaj tuj ili ekparolis, kaj diris: Donu al ni unu paperon, kaj ni skribos por vi ĉion, kion ni vidis. Kaj ĉiu sidiĝis kaj skribis, dirante: ĈAPITRO 13 1 Ho Eternulo, Jesuo kaj Patro, kiu estas Dio, ankaŭ la releviĝo kaj vivo de la mortintoj, permesu al ni rakonti Viajn misterojn, kiujn ni vidis post morto, apartenantaj al Via kruco; ĉar ni estas ĵuritaj per Via nomo. 2 Ĉar Vi malpermesis al Viaj servantoj anonci la sekretajn aferojn, kiuj estis faritaj de Via dia potenco en Gehena. 3 Kiam ni estis metitaj kun niaj patroj en la profundon de la infero, en la nigrecon de mallumo, subite aperis la koloro de la suno kiel oro, kaj granda purpurkolora lumo lumigis la lokon. 4 Baldaŭ pri tio, Adam, la patro de la tuta homaro, kun ĉiuj patriarkoj kaj profetoj, ĝojis kaj diris: Tiu lumo estas la aŭtoro de eterna lumo, kiu promesis konduki nin al eterna lumo. 5 Tiam ekkriis la profeto Jesaja, kaj diris: Ĉi tio estas la lumo de la Patro kaj la Filo de Dio, laŭ mia profetaĵo, kiam mi vivis sur la tero. 6 La lando Zabulon kaj la lando Neftalim trans Jordan, popolo iranta en mallumo, vidis grandan lumon; kaj al tiuj, kiuj logxis en la regiono de la ombro de morto, levigxis lumo. Kaj nun li venis, kaj lumigis nin, kiuj sidis en morto. 7 Kaj dum ni ĉiuj ĝojis pri la lumo, kiu lumis sur nin, venis inter nin nia patro Simeon, kaj gratulante la tutan homamason, diris: Gloru la Sinjoron Jesuo Kristo, la Filon de Dio. 8 kiun mi prenis en miajn brakojn, kiam mi estis infano en la templo, kaj movite de la Sankta Spirito, mi diris al li kaj agnoskis: 1 Ke nun miaj okuloj vidis Vian savon, kiun Vi pretigis antaŭ la vizaĝo de ĉiuj popoloj. , lumo por lumigi la nacianojn kaj la gloron de Via popolo Izrael. 9 CXiuj sanktuloj, kiuj estis en la profundo de SXeol, auxdinte tion, des pli gxojis. 10 Poste eliris unu, kiel malgranda ermito, kaj estis demandis de ĉiuj: Kiu vi estas? 11 Al kio li respondis: Mi estas la vocxo de krianto en la dezerto, Johano, la Baptisto, kaj la profeto de la Plejaltulo, kiu iris antaux lia veno, por prepari sian vojon, por doni la scion pri savo al sia popolo por la pardono de pekoj. 12 Kaj mi, Johano, kiam mi vidis Jesuon venantan al mi, movatan de la Sankta Spirito, mi diris: Jen la Ŝafido de Dio, jen Tiu, kiu forportas la pekojn de la mondo. 13 Kaj mi baptis lin en la rivero Jordan, kaj mi vidis la Sanktan Spiriton malsuprenirantan sur lin en formo de kolombo, kaj mi aŭdis voĉon el la ĉielo, dirantan: Ĉi tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron. 14 Kaj nun, dum mi iris antaŭ li, mi malsupreniris ĉi tien, por konigi vin, ke la Filo de Dio poste vizitos nin, kaj venos al ni, kiuj estas en mallumo kaj, kiel la tagiĝo de supre, ombro de morto. ĈAPITRO 14 1 Sed kiam la unua homo, nia patro Adam, aŭdis tion, ke Jesuo estas baptita en Jordanio, li vokis sian filon Set, kaj diris:
2 Rakontu al viaj filoj, la patriarkoj kaj profetoj, cxion, kion vi auxdis de la arangxelo Mikaelo, kiam mi sendis vin al la pordegoj de la Paradizo, por petegi Dion, ke Li sanktoleu mian kapon, kiam mi estos malsana. 3 Tiam Set, alproksimiĝante al la patriarkoj kaj profetoj, diris: Mi, Set, kiam mi preĝis al Dio ĉe la pordego de la Paradizo, vidis, ke la angxelo de la Sinjoro aperis al mi Miaelo, dirante: De la Sinjoro mi estas sendita al vi. ; Mi estas nomumita por prezidi homajn korpojn. 4 Mi diras al vi Set: Ne preĝu al Dio en larmoj, kaj preĝu Lin por la oleo de la arbo de kompato, per kiu sanktoleu vian patron Adam pro lia kapdoloro; 5 Ĉar vi neniel povas ĝin akiri ĝis la lastaj tagoj kaj tempoj, nome, ĝis la pasintaj kvin mil kvincent jaroj. 6 Tiam Kristo, la plej kompatema Filo de Dio, venos sur la teron, por relevi la homan korpon de Adam, kaj samtempe por relevi la korpojn de la mortintoj, kaj kiam li venos, li estos baptita en Jordan; 7 Tiam li sanktoleos per la oleo de Sia favorkoreco ĉiujn, kiuj kredas al li; kaj la oleo de Lia kompato daŭros ĝis la estontaj generacioj, por tiuj, kiuj naskiĝos el la akvo kaj la Sankta Spirito al eterna vivo. 8 Kaj kiam en tiu tempo la plej kompatema Filo de Dio, Kristo Jesuo, venos sur la teron, li enkondukos nian patron Adam en la Paradizon, al la arbo de kompato. 9 Kiam ĉiuj patriarkoj kaj profetoj aŭdis ĉion ĉi de Set, ili pli ĝojis. ĈAPITRO 15 1 Dum ĉiuj sanktuloj ĝojis, jen Satano, la princo kaj estro de la morto, diris al la princo de Gehena: 2 Preparu akcepti Jesuon la Nazareton mem, kiu fanfaronis, ke li estas Filo de Dio, kaj tamen estis homo timanta la morton, kaj diris:Mia animo malgxojas ecx gxis morto. 3 Cetere li faris multajn vundojn al mi kaj al multaj aliaj; ĉar tiujn, kiujn mi blindigis kaj lamigis, kaj tiujn ankaŭ, kiujn mi turmentis kun pluraj diabloj, li sanigis per sia vorto; jes, kaj tiujn, kiujn mi mortkondukis al vi, li perforte forprenas de vi. 4 Al tio la princo de Gehena respondis al Satano: Kiu estas tiu tiel potenca princo, kaj tamen homo, kiu timas la morton? 5 Ĉar ĉiuj potenculoj de la tero estas submetitaj al mia potenco, kiun Vi submetis per Via potenco. 6 Sed se estu tiel potenca en sia homa naturo, mi asertas al vi pro vero, ke li estas ĉiopova en sia dia naturo, kaj neniu povas kontraŭstari lian potencon. 7 Kiam do Li diris, ke li timas la morton, Li deziris kapti vin, kaj malfelicxa tio estos por vi por eterne. 8 Tiam responde Satano diris al la princo de Gehena: Kial vi esprimis dubon, kaj timis akcepti tiun Jesuon, la Nazaretano, vian kontraŭulon kaj la mian? 9 Kaj mi provis lin kaj instigis mian maljunulon, la Judojn, per fervoro kaj kolero kontraux li? 10 Mi akrigis la lancon pro lia sufero; Mi miksis la galon kaj vinagron, kaj ordonis, ke li trinku ĝin; Mi pretigis la krucon por krucumi lin, kaj la ungojn por trapiki Ibis manojn kaj piedojn; kaj nun lia morto estas proksima, mi kondukos lin ĉi tien, submetitan al vi kaj al mi. 11 Tiam respondis la estro de Gehena, kaj diris: Vi diris al mi gxuste nun, ke li forprenis de mi la mortintojn perforte. 12 Tiuj, kiuj estis tenataj ĉi tie, ĝis ili vivos denove sur la tero, estis forigitaj de ĉi tie, ne per sia propra potenco, sed per preĝoj faritaj al Dio, kaj ilia ĉiopova Dio forprenis ilin de mi. 13 Kiu do estas tiu Jesuo, la Nazaretano, kiu per sia vorto forprenis de mi la mortintojn sen pregxo al Dio? 14 Eble estas tiu sama, kiu forprenis de mi Lazaron, post la morto de kvar tagoj, kaj malbonodoris kaj putriĝis, kaj kiun mi posedis kiel mortinto, tamen li revivis lin per sia potenco. . 15 Respondante Satano, respondis al la princo de Gehena:Ĝi estas la sama homo, Jesuo, la Nazaretano.
16 Tion, auxdinte la princo de Gehena, li diris al li:Mi jxurligas vin per la potencoj, kiuj apartenas al vi kaj al mi, ke vi ne alkonduku lin al mi. 17 Ĉar kiam mi aŭdis pri la potenco de lia vorto, mi tremis pro timo, kaj mia tuta malvirtulo samtempe maltrankviliĝis; 18 Kaj ni ne povis reteni Lazaron, sed li skuis sin, kaj kun ĉiuj signoj de malico, li tuj foriris de ni; kaj la tero mem, en kiu logxis la kadavro de Lazaro, baldaux elpelis lin viva. 19 Kaj mi nun scias, ke Li estas Dio la Plejpotenca, kiu povus fari tiajn aferojn, kiu estas potenca en sia regado kaj potenca en sia homa naturo, kiu estas la Savanto de la homaro. 20 Ne konduku do ĉi tien ĉi tien, ĉar li liberigos ĉiujn tiujn, kiujn mi tenas en malliberejo sub nekredemo, kaj ligitajn per la katenoj de iliaj pekoj, kaj kondukos ilin al eterna vivo. ĈAPITRO 16 1 Kaj dum Satano kaj la princo de Gehena tiel interparolis unu al la alia, subite aŭdiĝis voĉo kiel de tondro kaj vento de vento, dirante: Levu viajn pordegojn, ho princoj; kaj leviĝu, ho pordegoj eternaj, kaj la Reĝo de Gloro envenos. 2 Kiam la princo de Gehena tion auxdis, li diris al Satano:Foriru de mi, kaj foriru el miaj logxejoj; se vi estas potenca militisto, batalu kun la Reĝo de Gloro. Sed kion vi rilatas al li? 3 Kaj li forpelis lin el siaj logxejoj. 4 Kaj la princo diris al siaj malvirtaj oficistoj: Fermu la kuprajn pordegojn de krueleco, kaj fermu ilin per feraj rigliloj, kaj batalu kurae, por ke ni ne estu kaptitaj. 5 Sed kiam la tuta anaro de la sanktuloj tion aŭdis, ili ekparolis per laŭta voĉo de kolero al la princo de Gehena: 6 Malfermu Viajn pordegojn, Por ke la Reĝo de Gloro eniru. 7 Kaj la dia profeto David ekkriis, dirante:CXu mi sur la tero vere profetis kaj diris:Ho, ke homoj gloru la Eternulon pro Lia boneco kaj pro Liaj mirindaj faroj al la homidoj? 8 Ĉar Li rompis la kuprajn pordegojn Kaj distranĉis la ferajn riglilojn. Li kaptis ilin pro ilia maljusteco, kaj pro ilia maljusteco ili suferas. 9 Post tio alia profeto, nome la sankta Jesaja, parolis tiel al ĉiuj sanktuloj, ĉu mi ne ĝuste profetis al vi, kiam mi vivis sur la tero? 10 La mortintoj vivos, kaj relevigxos tiuj, kiuj estas en siaj tomboj, kaj gxojos tiuj, kiuj estas sur la tero; ĉar la roso, kiu estas de la Eternulo, alportos al ili savon. 11 Kaj mi diris en alia loko: Ho morto, kie estas via venko? Ho morto, kie estas via piko? 12 Kiam cxiuj sanktuloj auxdis tion, kion diris Jesaja, ili diris al la princo de SXeol: Malfermu nun viajn pordegojn, kaj forprenu viajn ferajn riglilojn; ĉar nun vi estos ligita kaj ne havos potencon. 13 Tiam farigxis granda vocxo, kvazaux de tondro, diranta:Levu, ho princoj, viajn pordegojn; kaj leviĝu, pordegoj de infero, kaj la Reĝo de Gloro eniros. 14 La princo de la infero, rimarkante la saman voĉon, ripetis, kriis kvazaŭ li ne scius: Kiu estas tiu Reĝo de Gloro? 15 David respondis al la estro de SXeol, kaj diris: Mi komprenas la vortojn de tiu vocxo, cxar mi parolis ilin per lia spirito. Kaj nun, kiel mi supre diris, mi diras al vi, Sinjoro, forta kaj potenca, Sinjoro, potenca en batalo: li estas la Reĝo de Gloro, kaj li estas la Sinjoro en la ĉielo kaj sur la tero; 16 Li rigardas malsupren, por auxdi la gxemojn de la malliberuloj, Kaj por liberigi tiujn, kiuj estas destinitaj al morto. 17 Kaj nun, vi malpura kaj malbonodora princo de infero, malfermu viajn pordegojn, por ke la Reĝo de Gloro eniru; ĉar li estas la Sinjoro de la ĉielo kaj la tero. 18 Dum David diris tion, la potenca Sinjoro aperis en formo de homo, kaj lumigis tiujn lokojn, kiuj iam estis en mallumo; 19 kaj disrompis la katenojn, kiuj antae ne povis esti rompitaj; kaj per sia nevenkebla potenco vizitis tiujn, kiuj sidas en la profunda mallumo per maljusteco, kaj la ombro de morto per peko.
ĈAPITRO 17 1 Aŭdinte ĉi tion, Impia Morto kaj ŝiaj kruelaj oficistoj ektimis en siaj diversaj regnoj, kiam ili vidis la klarecon de la lumo, 2 Kaj Kristo mem subite aperis en iliaj loĝejoj; ili do ekkriis, kaj diris:Ni estas ligitaj per vi; vi ŝajnas intenci nian konfuzon antaŭ la Sinjoro. 3 Kiu vi estas, kiu ne havas signon de putro, krom tiu brila aspekto, kiu estas plena pruvo de via grandeco, pri kiu vi tamen ŝajnas ne atenti? 4 Kiu vi estas, tiel potenca kaj tiel malforta, tiel granda kaj tiel malgranda, malnobla kaj tamen unuaranga soldato, kiu povas komandi en formo de servisto kiel ordinara soldato? 5 La Reĝo de Gloro, morta kaj viva, kvankam iam mortigita sur la kruco? 6 Kiu kuÿis senviva en la tombon kaj malsupreniris vivanta al ni, kaj en via morto tremis çiuj kreitaîoj, kaj çiuj steloj skui ̧is, kaj cxu nun vi havas vian liberecon inter la mortintoj, kaj maltrankviligas niajn legiojn? 7 Kiu vi estas, kiu liberigas la kaptitojn, kiuj estis katenitaj pro la prapeko, kaj venigas ilin en ilian antaŭan liberecon 8 Kiu vi estas, kiu disvastigas tiel gloran kaj dian lumon super tiuj, kiuj blindiĝis pro la mallumo de peko? 9 Tiel same ĉiuj diablaj legioj estis kaptitaj de simila teruro, kaj de la plej submetiĝema timo ekkriis, kaj diris: 10 De kie, ho Jesuo Kristo, vi estas homo tiel potenca kaj glora en majesto, tiel hela, ke vi ne havas makulon, kaj tiel pura, ke vi ne havas krimon? Ĉar tiu suba mondo de la tero, kiu ĝis nun estis submetita al ni, kaj de kie ni ricevis tributon, neniam antaŭe sendis al ni tian mortinton, neniam sendis tiajn donacojn al la princoj de la infero. 11 Kiu do vi estas, kiu kun tia kuraĝo eniras inter niajn loĝejojn, kaj ne nur ne timas minaci nin per plej grandaj punoj, sed ankaŭ klopodas savi ĉiujn aliajn el la ĉenoj, en kiuj ni ilin tenas? 12 Eble vi estas tiu Jesuo, pri kiu Satano ĵus parolis al nia princo, ke per la morto de la kruco vi estis ricevonta la potencon de morto. 13 Tiam la Reĝo de Gloro piedpremante la morton, kaptis la princon de infero, senigis lin je sia tuta potenco, kaj kunportis nian teran patron Adam al sia gloro. ĈAPITRO 18 1 Tiam la princo de Gehena prenis Satanon, kaj kun granda indiko diris al li:Ho vi, princo de pereo, aŭtoro de la malvenko kaj elpelo de Bael-Zebub, la mokado de la anĝeloj de Dio kaj abomenata de ĉiuj justuloj! Kio inklinigis vin agi tiel? 2 Vi krucumus la Reĝon de Gloro, kaj per lia detruo, Vi faris al ni promesojn de tre grandaj avantaĝoj, sed kiel malsaĝulo ne sciis pri kio vi estis. 3 Ĉar jen nun, ke Jesuo, la Nazaretano, kun la brilo de sia glora dieco, forigas ĉiujn terurajn potencojn de mallumo kaj morto; 4 Li detruis niajn malliberejojn de supre ĝis malsupre, forsendis ĉiujn kaptitojn, liberigis ĉiujn, kiuj estis ligitaj, kaj ĉiuj, kiuj antaŭe kutimis ĝemi sub la pezo de siaj turmentoj, nun insultis nin, kaj ni estas kvazaŭ venkitaj de iliaj preĝoj. 5 Niaj malpiaj regadoj estas subigitaj, kaj neniu parto de la homaro estas nun lasita en nia submetiĝo, sed aliflanke, ili ĉiuj kuraĝe spitas nin; 6 Kvankam, antaŭe, la mortintoj neniam kuraĝis sin malmodeste konduti kontraŭ ni, nek, estante kaptitoj, iam ajn povus esti gajaj. 7 Ho Satano, vi princo de ĉiuj malvirtuloj, patro de malpiuloj kaj forlasitoj, kial vi klopodus ĉi tiun heroaĵon, ĉar niaj kaptitoj estis ĝis nun ĉiam sen la plej malgranda espero de savo kaj vivo? 8 Sed nun neniu el ili iam ĝemas, nek estas eĉ la plej malgranda aspekto de larmo sur neniu el iliaj vizaĝoj. 9 Ho princo Satano, vi granda gardanto de la inferaj regionoj, ĉiujn viajn avantaĝojn, kiujn vi akiris per la malpermesita arbo, kaj la perdo de la Paradizo, vi nun perdis per la ligno de la kruco;
10 Kaj via feliĉo tiam finiĝis, kiam vi krucumis Jesuon Kriston, la Reĝon de Gloro. 11 Vi agis kontraŭ via propra kaj mia intereso, kiel vi baldaŭ perceptos per tiuj grandaj turmentoj kaj senfinaj punoj, kiujn vi suferos. 12 Ho Satano, princo de ĉia malbono, aŭtoro de morto kaj fonto de ĉia fiero, vi devintus unue esplori la malbonajn krimojn de Jesuo la Nazaretano, kaj tiam vi trovus, ke li estas kulpa pri neniu kulpo inda je morto. 13 Kial vi kuraĝis, sen kialo aŭ justeco, krucumi lin, kaj venigis al niaj regionoj homon senkulpan kaj justan, kaj per tio vi perdis ĉiujn pekulojn, malvirtajn kaj maljustulojn en la tuta mondo? 14 Dum la princo de la infero tiel parolis al Satano, la Reĝo de Gloro diris al Beelzebub, la princo de la infero: Satano, la princo estos submetita al via regado por ĉiam, en la ĉambro de Adam kaj liaj justaj filoj, kiuj estas; mia. ĈAPITRO 19 1 Tiam Jesuo etendis sian manon, kaj diris: Venu al mi, vi ĉiuj miaj sanktuloj, kiuj estis kreitaj laŭ mia bildo, kiuj estis kondamnitaj de la arbo de malpermesita frukto kaj de la diablo kaj de la morto; 2 Vivu nun apud la ligno de mia kruco; la diablo, la princo de ĉi tiu mondo, estas venkita, kaj la morto estas venkita. 3 Tiam ĉiuj sanktuloj kuniĝis sub la mano de Dio Plejalta; kaj la Sinjoro Jesuo kaptis la manon de Adam, kaj diris al li:Paco al vi kaj al via tuta idaro, kiu estas mia, justa. 4 Tiam Adam, jxetante sin al la piedoj de Jesuo, parolis al li kun larmoj, per humila lingvo kaj lauxta vocxo, dirante: 5 Mi gloros Vin, ho Eternulo, Ĉar Vi levis min, Kaj miajn malamikojn Vi ne ĝojigis pri mi. Ho Eternulo, mia Dio, mi vokis al Vi, kaj Vi min resanigis. 6 Ho Eternulo, Vi elkondukis mian animon el la tombo; Vi lasis min viva, ke mi ne iru en la tombon. 7 Kantu al la Eternulo, ĉiuj Liaj sanktuloj, Kaj danku pro la rememoro pri Lia sankteco. Ĉar nur momente daŭras Lia kolero; en lia favoro estas vivo. 8 Tiel same ĉiuj sanktuloj, klinitaj antaŭ la piedoj de Jesuo, diris per unu voĉo: Vi venis, ho Liberiganto de la mondo, kaj efektive plenumis ĉion, kion Vi antaŭdiris per la leĝo kaj Viaj sanktaj profetoj. 9 Vi elacxetis la vivantojn per Via kruco, kaj malsupreniris al ni, por ke per la morto de kruco Vi savu nin el SXeol kaj per Via potenco de morto. 10 Ho, Sinjoro, kiel Vi metis la signojn de Via gloro en la ĉielo kaj starigis la signon de Via elaĉeto, Vian krucon sur la tero! do, Sinjoro, starigu la signon de la venko de Via kruco en la infero, por ke la morto ne plu servigu. 11 Tiam la Sinjoro etendis Sian manon, kaj faris la signon de la kruco sur Adam kaj sur ĉiuj liaj sanktuloj. 12 Kaj kaptinte Adamon per sia dekstra mano, li supreniris el Geheno, kaj ĉiuj sanktuloj de Dio sekvis lin. 13 Tiam la re ̧a profeto David kura ̧e ekkriis, kaj diris: 1 Kantu al la Eternulo novan kanton, çar Li faris miraklojn; lia dekstra mano kaj lia sankta brako akiris al li la venkon. 14 La Eternulo malkaŝis Sian savon, Sian justecon Li elmontris antaŭ la okuloj de la nacioj. 15 Kaj la tuta amaso da sanktuloj respondis, dirante: Ĉi tiu honoro havas ĉiuj liaj sanktuloj: Amen, gloru la Eternulon. 16 Poste ekkriis la profeto HXabakuk 3, kaj diris: Vi eliris por la savo de Via popolo, por la savo de Via popolo. 17 Kaj ĉiuj sanktuloj diris: 4 Feliĉa estas tiu, kiu venas en la nomo de la Eternulo; cxar la Eternulo lumigis nin. Ĉi tiu estas nia Dio por ĉiam kaj eterne; li regos super ni por eterne, Amen. 18 Tiel same cxiuj profetoj parolis la sanktajxojn de Lia gloro, Kaj sekvis la Eternulon.
ĈAPITRO 20 1 Tiam la Eternulo, tenante Adamon per la mano, transdonis lin al la arkianxelo Mikaelo; kaj li kondukis ilin en la Paradizon, plenigitajn de kompato kaj gloro; 2 Kaj renkontis ilin du tre maljunuloj, kaj la sanktuloj demandis: Kiuj vi estas, kiuj ankora ne estis kun ni en Gehena, kaj viajn korpojn metis en la Paradizon? 3 Unu el ili responde diris:Mi estas HXanohx, kiu estis transportita laux la vorto de Dio; kaj cxi tiu viro, kiu estas kun mi, estas Elija, la Tesxebano, kiu estis transportita sur fajra cxaro. 4 Ĉi tie ni estis ĝis nun, kaj ne gustumis morton, sed nun revenos ĉe la alveno de Antikristo, armitaj per diaj signoj kaj mirakloj, por batali kun li kaj esti mortigitaj de li en Jerusalemo, kaj por esti prenita denove viva en la nubojn, post tri tagoj kaj duono. 5 Kaj dum la sanktaj HXanohx kaj Elija rakontis tion, jen venis alia viro en mizera figuro portanta la signon de la kruco sur siaj sxultroj. 6 Kaj kiam ĉiuj sanktuloj lin vidis, ili diris al li: Kiu vi estas? Ĉar via vizaĝo similas al ŝtelisto; kaj kial vi portas krucon sur viajn ŝultrojn? 7 Al kio li responde diris: Vi diras prave, ĉar mi estis ŝtelisto, kiu faris ĉiajn malvirtojn sur la tero. 8 Kaj la Judoj krucumis min kun Jesuo; kaj mi observis la mirindajn aferojn, kiuj okazis en la kreado ĉe la krucumo de la Sinjoro Jesuo. 9 Kaj mi kredis, ke li estas la Kreinto de ĉio kaj la Ĉiopova Reĝo; kaj mi pregxis al li, dirante:Sinjoro, memoru min, kiam vi venos en vian regnon. 10 Li tuj rigardis mian petegon, kaj diris al mi:Vere mi diras al vi, hodiaux vi estos kun mi en la Paradizo. 11 Kaj li donis al mi ĉi tiun krucsignon, dirante:Portu ĉi tion, kaj iru en la Paradizon; kaj se la anĝelo, kiu estas la gardisto de la Paradizo, ne akceptos vin, montru al li la krucsignon, kaj diru al li: Jesuo Kristo, kiu nun estas krucumita, sendis min ĉi tien al vi. 12 Kiam mi faris tion, kaj rakontis al la anĝelo, kiu estas la gardisto de la Paradizo, ĉion ĉi, kaj li aŭdis ilin, li baldaŭ malfermis la pordegojn, prezentis min kaj metis min dekstre en la Paradizo; 13 dirante: Restu ĉi tie iom da tempo, ĝis envenos Adamo, la patro de la tuta homaro, kun ĉiuj siaj filoj, kiuj estas la sanktaj kaj justaj servantoj de Jesuo Kristo, kiu estis krucumita. 14 Kiam ili aŭdis ĉi tiun tutan rakonton de la ŝtelisto, ĉiuj patriarkoj diris per unu voĉo: Benata estu Vi, ho Dio Ĉiopova, la Patro de eterna boneco kaj la Patro de kompatemoj, kiu faris tian favoron al tiuj, kiuj kontraŭ pekuloj. lin, kaj venigis ilin al la kompato de la Paradizo, kaj metis ilin meze de viaj grandaj kaj spiritaj provizoj, en spiritan kaj sanktan vivon. Amen. ĈAPITRO 21 1 Ĉi tiuj estas la diaj kaj sanktaj misteroj, kiujn ni vidis kaj aŭdis. Mi, Charinus kaj Lenthius ne rajtas deklari la aliajn misterojn de Dio, kiel ordonis al ni la arkianĝelo Mikaelo, 2 dirante: Vi iros kun miaj fratoj al Jerusalem, kaj vi persistos en pregxado, proklamante kaj glorante la relevigxon de Jesuo Kristo, cxar li levis vin el la mortintoj samtempe kun si mem. 3 Kaj vi ne parolu kun iu ajn, sed sidu kiel mutaj personoj ĝis venos la tempo, kiam la Sinjoro permesos al vi rakonti la misterojn de sia dieco. 4 Kaj la arkianxelo Mikaelo plu ordonis al ni transiri Jordanon, al lando bonega kaj grasa, kie estas multaj, kiuj leviis el la mortintoj kune kun ni por la pruvo de la relevigo de Kristo. 5 Çar al ni nur tri tagojn ni permesis el la mortintoj, kiuj levi ̧is, por festi la Paskon de nia Sinjoro kun niaj gepatroj, kaj por atesti pri Kristo, la Sinjoro, kaj ni bapti ̧is en la sankta rivero Jordan. Kaj nun ilin neniu vidas. 6 Tio estas tiom, kiom Dio permesis al ni rakonti al vi; donu al Li laŭdon kaj honoron, kaj pentu, kaj li kompatos vin. Paco al vi de
la Sinjoro Dio Jesuo Kristo kaj la Savanto de ni ĉiuj. Amen, Amen, Amen. 7 Kaj kiam ili finis la skribadon kaj skribis en du apartaj paperoj, Ĥarinus transdonis tion, kion li skribis en la manojn de Anas kaj Kajafas kaj Gamaliel. 8 Kaj Lentius transdonis tion, kion li skribis, en la manojn de Nikodemo kaj Jozef; kaj tuj ili ŝanĝiĝis en tre blankajn formojn kaj ne plu estis vidataj. 9 Sed tio, kion ili skribis, estis trovita perfekte kongrua, unu ne enhavanta unu leteron pli aŭ malpli ol la alia. 10 Kiam la tuta komunumo de la Judoj aŭdis ĉiujn tiujn mirindajn rilatojn de Karinus kaj Lentius, ili diris unu al la alia: Vere ĉio ĉi estis farita de Dio, kaj benata estu la Sinjoro Jesuo por ĉiam kaj eterne, Amen. 11 Kaj ili ĉirkaŭiris kun granda zorgo kaj timo kaj tremo, kaj batis siajn brustojn kaj foriris ĉiu al sia hejmo. 12 Sed tuj ĉio ĉi tio, kio estis rakontita de la Judoj en siaj sinagogoj pri Jesuo, estis tuj rakontitaj de Jozef kaj Nikodemo al la provincestro. 13 Kaj Pilato notis ĉiujn ĉi tiujn transakciojn, kaj metis ĉiujn ĉi tiujn kalkulojn en la publikajn registrilojn de sia salono. ĈAPITRO 22 1 Post tio Pilato iris en la templon de la Judoj, kaj kunvokis ĉiujn regantojn kaj skribistojn kaj leĝdoktorojn, kaj iris kun ili en kapelon de la templo. 2 Kaj ordoninte, ke estu sxlositaj cxiuj pordegoj, li diris al ili: Mi auxdis, ke vi havas unu grandan libron en cxi tiu templo; Mi do deziras vin, ke ĝi estu alportita antaŭ mi. 3 Kaj kiam la granda libro, portata de kvar servantoj de la templo, kaj ornamita per oro kaj multekostaj sxtonoj, estis alportita, Pilato diris al ili cxiuj: Mi jxurligas vin per la Dio de viaj Patroj, kiu faris kaj ordonis, ke cxi tiu templo estu; konstruita, por ke vi ne kaŝu antaŭ mi la veron. 4 Vi scias ĉion, kio estas skribita en tiu libro; Diru do al mi nun, se vi en la Skriboj trovis ion pri tiu Jesuo, kiun vi krucumis, kaj en kiu tempo de la mondo li devis veni; montru tion al mi. 5 Tiam ili jxuris al Anas kaj Kajafas, kaj ordonis al cxiuj ceteraj, kiuj estis kun ili, eliri el la kapelo. 6 Kaj ili sxlosis la pordegojn de la templo kaj de la kapelo, kaj diris al Pilato: Vi jxuris, ho jugxisto, per la konstruo de cxi tiu templo, deklari al vi tion, kio estas vera kaj justa. 7 Kaj post kiam ni krucumis Jesuon, ne sciante, ke li estas la Filo de Dio, sed supozante, ke li faris siajn miraklojn per iaj magiaj artoj, ni kunvokis grandan komunumon en ĉi tiu templo. 8 Kaj kiam ni diskutis unu inter alia pri la mirakloj, kiujn Jesuo faris, ni trovis multajn atestantojn de nia lando, kiuj deklaris, ke ili vidis lin vivanta post lia morto, kaj ke ili aŭdis lin paroli kun liaj disĉiploj, kaj vidis. li supreniris al la alto de la cxielo kaj eniris en ilin; 9 Kaj ni vidis du atestantojn, kies korpojn Jesuo levis el la mortintoj, kiuj rakontis al ni pri multaj strangaĵoj, kiujn Jesuo faris inter la mortintoj, pri kiuj ni havas skribitan rakonton en niaj manoj. 10 Kaj estas nia kutimo ĉiujare malfermi ĉi tiun sanktan libron antaŭ kunveno, kaj serĉi tie la konsilon de Dio. 11 Kaj ni trovis en la unua el la sepdek libroj, kie Mikaelo la arkianxelo parolas al la tria filo de Adam la unua homo, rakonton, ke post kvin mil kvincent jaroj, Kristo, la plej amata Filo de Dio, venis sur la teron; 12 Kaj ni plue pripensis, ke eble li estas la Dio mem de Izrael, kiu diris al Moseo:Vi faru la keston de atesto; du ulnoj kaj duono estu gxia longo, kaj unu ulno kaj duono gxia largxo, kaj unu ulno kaj duono gxia alto. 13 Per ĉi tiuj kvin ulnoj kaj duono por la konstruado de la kesto de la Malnova Testamento, ni rimarkis kaj sciis, ke post kvin mil jaroj kaj duono (mil) jaroj, Jesuo Kristo venos en la keston aŭ tabernaklon de korpo. ;
14 Kaj tiel niaj Skriboj atestas, ke li estas la Filo de Dio kaj la Sinjoro kaj Reĝo de Izrael. 15 Kaj ĉar post lia sufero, niaj ĉefpastroj estis surprizitaj pro la signoj, kiuj estis faritaj per liaj rimedoj, ni malfermis tiun libron por esplori ĉiujn generaciojn ĝis la generacio de Jozef kaj Maria, la patrino de Jesuo, supozante, ke li estas el la idaro de David; 16 Kaj ni trovis la rakonton de la kreado, kaj en kiu tempo li faris la cxielon kaj la teron kaj la unuan homon Adam, kaj de tie gxis la diluvo estis du mil ducent dek du jaroj. 17 Kaj de la diluvo ĝis Abraham, naŭcent dek du. kaj de Abraham ĝis Moseo, kvarcent tridek. kaj de Moseo ĝis la reĝo David, kvincent dek. 18 Kaj de David ĝis la kaptiteco en Babel, kvincent jaroj. Kaj de la babilona kaptiteco ĝis la enkarniĝo de Kristo, kvarcent jaroj. 19 La sumo de ĉio, kiu estas kvin mil kaj duono (mil). 20 Kaj tiel aperas, ke Jesuo, kiun ni krucumis, estas Jesuo Kristo, la Filo de Dio, kaj vera kaj Plejpotenca Dio. Amen.