La Epistolo de Ignaco al la Efesanoj ĈAPITRO 1 1 Ignaco, kiu estas ankaŭ nomata Teoforo, al la eklezio, kiu estas en Efeso en Azio; plej merite feliĉa; estante benita per la grandeco kaj pleneco de Dio la Patro, kaj antaŭdestinita antaŭ la komenco de la mondo, por ke ĝi estu ĉiam al daŭra kaj neŝanĝebla gloro; estante kunigitaj kaj elektitaj per sia vera pasio, laŭ la volo de la Patro kaj Jesuo Kristo, nia Dio; ĉian feliĉon, per Jesuo Kristo, kaj lia senmakula graco. 2 Mi auxdis pri via nomo, tre amata en Dio; kiun vi tre juste atingis per kutimo de justeco, laŭ la fido kaj amo, kiuj estas en Jesuo Kristo, nia Savanto. 3 Kiel tio, estante sekvantoj de Dio, kaj instigante vin per la sango de Kristo, vi perfekte plenumis la laboron, kiu estis por vi nenatura. 4 Ĉar aŭdinte, ke mi venis ligita el Sirio pro la komuna nomo kaj espero, fidante per viaj preĝoj batali kontraŭ bestoj en Romo; por ke mi suferante fariĝu la disĉiplo de Tiu, kiu donis sin al Dio, oferon kaj oferon por ni; (vi rapidis vidi min). Mi ricevis do en la nomo de Dio vian tutan amason en Onesimo. 5 kiu per neesprimebla amo estas nia, sed laŭ la karno estas via episkopo; kiun mi petegas vin per Jesuo Kristo, ke vi amu; kaj ke vi ĉiuj klopodus por esti similaj al li. Kaj benata estu Dio, kiu donis al vi, kiuj estas tiel indaj je li, ĝui tian bonegan episkopon. 6 Ĉar kio koncernas mian kunserviston Burrhus, kaj via plej benata diakono en aferoj de Dio; Mi petegas vin, ke li restadu pli longe, kaj por via, kaj por la honoro de via episkopo. 7 Kaj ankaŭ Krokus inda kaj nia Dio kaj vi, kiun mi ricevis kiel la modelon de via amo, refreŝigis min en ĉio, kiel ankaŭ lin refreŝigos la Patro de nia Sinjoro Jesuo Kristo; kune kun Onesimo, kaj Burrhus, kaj Eŭklus, kaj Fronto, en kiuj mi vidis vin ĉiujn, koncerne vian kariton. Kaj mi ĉiam ĝoju pri vi, se mi estos inda je tio. 8 Decas do, ke vi tute gloru Jesuon Kriston, kiu vin gloris, por ke per unuforma obeo vi estu perfekte kunigitaj, en la sama menso kaj en la sama juĝo; kaj ĉiuj parolu pri la samaj aferoj. ĉio. 9 Kaj tio, estante submetita al via episkopo kaj la pastrejo, vi estu tute kaj plene sanktigitaj. 10 Ĉi tion mi preskribas al vi, ne kvazaŭ mi estus eksterordinara; ĉar kvankam mi estas ligita pro lia nomo, mi ankoraŭ ne estas perfekta en Kristo Jesuo. Sed nun mi komencas lerni, kaj mi parolas al vi kiel kundisĉiploj kune kun mi. 11 Çar mi devus esti instigita de vi en fido, en admono, en pacienco, en pacienco; sed ĉar la karitato
permesas al mi ne silenti antaŭ vi, mi unue prenis sur min admoni vin, ke vi ĉiuj kunkuru laŭ la volo de Dio. 12 Ĉar eĉ Jesuo Kristo, nia nedisigebla vivo, estas sendita per la volo de la Patro; kiel la episkopoj, destinitaj ĝis la ekstremaj limoj de la tero, estas per la volo de Jesuo Kristo. 13 Tial konvenos al vi kunkuri laû la volo de via episkopo, kiel ankaû vi faras. 14 Çar via fama pastrejo, inda je Dio, konvenas same al la episkopo, kiel la kordoj al la harpo. 15 Tial en via konkordo kaj konsenta amo, Jesuo Kristo estas kantata; kaj ĉiu unuopa homo inter vi konsistigas la ĥoron: 16 por ke tiel, estante ĉiuj konsonantaj en amo, kaj prenante la kanton de Dio, vi en perfekta unueco per unu voĉo kantu al la Patro per Jesuo Kristo; por ke li aŭdu vin kaj sciu per viaj faroj, ke vi ja estas membroj de lia filo. 17 Tial estas utile por vi vivi en neriproĉa unueco, por ke vi ĉiam havu kunulecon kun Dio. ĈAPITRO 2 1 Ĉar se mi en ĉi tiu malmulta tempo havis tian konaton kun via episkopo, mi volas diri ne karnan, sed spiritan konaton kun li; kiom pli mi devas pensi vin feliĉaj, kiuj estas tiel kunigitaj al li, kiel la eklezio al Jesuo Kristo kaj Jesuo Kristo al la Patro; por ke tiel ĉiuj aferoj konsentu en la sama unueco? 2 Neniu sin trompu; se iu ne estas en la altaro, li estas senigita je la pano de Dio. Ĉar se la preĝoj de unu aŭ du estas tiom fortaj, kiel oni diras al ni; kiom pli potenca estos tiu de la episkopo kaj la tuta eklezio? 3 Kiu do ne kunvenas en la sama loko kun ĝi, tiu estas fiera kaj jam kondamnis sin. Ĉar estas skribite: Dio kontraŭstaras al fieruloj. Ni do gardu nin, ke ni ne staru kontraŭ la episkopo, por ke ni estu submetitaj al Dio. 4 Ju pli iu vidas sian episkopon silenta, des pli li respektu lin. Ĉar kiun ajn la dommastro sendas por esti super sia domo, ni devas tiel akcepti lin, kiel ni farus tiun, kiu lin sendis. Estas do evidente, ke ni devas rigardi la episkopon, same kiel ni farus al la Sinjoro mem. 5 Kaj efektive Onezimo mem tre laŭdas vian bonan ordon en Dio, ke vi ĉiuj vivu laŭ la vero, kaj ke neniu herezo loĝu inter vi. Ĉar ankaŭ vi ne aŭskultas neniun pli ol Jesuon Kriston parolantan al vi en la vero. 6 Cxar iuj estas, kiuj portas la nomon de Kristo en trompo, sed faras aferojn malindajn je Dio; kiun vi devas fuĝi, kiel vi farus tiom da sovaĝaj bestoj. Ĉar ili estas rabemaj hundoj, kiuj mordas kaŝe; kontraŭ kiuj vi devas gardi vin, kiel homoj apenaŭ resanigeblaj. 7 Estas unu kuracisto, kaj karna kaj spirita; farita kaj ne farita; Dio enkarniĝinta; vera vivo en morto; kaj de Maria kaj de Dio; unue pasebla, poste nepasebla; eĉ Jesuo Kristo, nia Sinjoro.