La kristana kutimo doni almozon Almozo - vestaĵoj, manĝaĵoj aŭ mono donataj al malriĉuloj
Evangelioj Gardu vin, ke vi ne faru viajn almozojn antaŭ homoj, por esti alrigardataj de ili; alie vi ne havas rekompencon de via Patro, kiu estas en la ĉielo. Tial, kiam vi faras viajn almozojn, ne sonigu trumpeton antaŭ vi, kiel faras la hipokrituloj en la sinagogoj kaj sur la stratoj, por esti glorataj de homoj. Vere mi diras al vi: Ili ricevas sian rekompencon. Sed kiam vi faras almozojn, ne lasu vian maldekstran manon scii, kion faras via dekstra mano; por ke viaj almozoj estu en sekreto; kaj via Patro, kiu vidas en sekreto, mem vin rekompencos. Mateo 6:1-4 Kaj Jesuo responde diris: Unu viro malsupreniris de Jerusalem al Jeriĥo, kaj falis inter ŝtelistojn, kiuj senvestigis lin kaj vundis lin, kaj foriris, lasante lin duone mortinta. Kaj okaze unu pastro malsupreniris tiun vojon, kaj vidinte lin, li preterpasis aliflanken. Kaj tiel same unu Levido, estante ĉe tiu loko, venis kaj lin vidis, kaj preterpasis aliflanken. Sed unu Samariano, vojaĝante, alvenis tien, kie li estis; kaj vidinte lin, li kortuŝiĝis pri li. Kaj alproksimiĝante al li, bandaĝis liajn vundojn, enverŝante oleon kaj vinon, kaj sidigante lin sur lian propran beston, kaj kondukante lin al gastejo, li zorgis pri li. Kaj la morgaŭan tagon, forirante, li elprenis du denarojn kaj donis ilin al la gastejestro, kaj diris al li: Zorgu pri li, kaj kion ajn pli vi elspezos, kiam mi revenos, mi repagos al vi. Kiu el ĉi tiuj tri, laŭ via opinio, estis proksimulo de tiu, kiu falis inter la ŝtelistojn? Kaj li diris: Tiu, kiu montris kompaton al li. Kaj Jesuo diris al li: Iru, kaj faru vi same. Luko 10:30-37 Sed prefere donu almozojn el tio, kion vi havas; kaj jen ĉio estas pura al vi. Luko 11:41 Vendu viajn posedaĵojn, kaj donu almozojn; faru al vi monujojn, kiuj neniam malnovas, trezoron en la ĉielo, kiu ne mankas, kie ŝtelisto ne alproksimiĝas, nek tineo detruas. Ĉar kie estas via trezoro, tie estos ankaŭ via koro. Luko 12:33-34
Agoj Kaj Petro kaj Johano supreniris kune en la templon je la horo de preĝado, la naŭa. Kaj unu viro, lama de la patrina ventro, estis portata, kiun oni metis ĉiutage apud la pordego de la templo, kiu estas nomata La Bela, por peti almozojn de la enirantoj en la templon. Li, vidante Petron kaj Johanon enirontajn en la templon, petis almozon. Kaj Petro, fikse rigardante lin kun Johano, diris:Rigardu nin. Kaj li atentigis ilin, atendante ricevi ion de ili. Kaj Petro diris:Arĝenton kaj oron mi havas nenion;