Josuo ĈAPITRO 1 1 Post la morto de Moseo, servanto de la Eternulo, la Eternulo ekparolis al Josuo, filo de Nun, servanto de Moseo, dirante: 2 Mia servanto Moseo mortis; nun levigxu, transiru cxi tiun Jordanon, vi kaj cxi tiu tuta popolo, en la landon, kiun Mi donas al ili, al la Izraelidoj. 3 Çiun lokon, sur kiun paÿos la plando de via piedo, tion Mi donis al vi, kiel Mi diris al Moseo. 4 De la dezerto kaj ĉi tiu Lebanon ĝis la granda rivero, la rivero Eŭfrato, la tuta lando de la Ĥetidoj, kaj ĝis la Granda maro, ĉe la subiro de la suno, estos via limo. 5 Neniu povos stari antaux vi dum via tuta vivo; kiel Mi estis kun Moseo, tiel Mi estos kun vi; Mi ne forlasos vin kaj ne forlasos vin. 6 Estu forta kaj kuragxa; cxar al cxi tiu popolo vi dividos kiel heredajxon la landon, pri kiu Mi jxuris al iliaj patroj, ke Mi donos al ili. 7 Nur estu forta kaj tre kuragxa, por ke vi observu, ke vi agu laux la tuta instruo, kiun donis al vi Mia servanto Moseo; ne turnu vin de gxi dekstren nek maldekstren, por ke vi sukcesu kien ajn vi iros. 8 Ĉi tiu libro de instruo ne foriĝu el via buŝo; sed meditu pri ĝi tage kaj nokte, por ke vi observu, ke vi faru laŭ ĉio, kio estas en ĝi skribita; ĉar tiam vi sukcesigos vian vojon, kaj tiam vi havos bonan sukceson. 9 Ĉu mi ne ordonis al vi? Estu forta kaj kuragxa; ne timu kaj ne tremu; cxar la Eternulo, via Dio, estas kun vi kien ajn vi iras. 10 Tiam Josuo ordonis al la estroj de la popolo, dirante: 11 Trairu la armeon, kaj ordonu al la popolo, dirante: Preparu al vi mangxajxon; ĉar post tri tagoj vi transiros ĉi tiun Jordanon, por eniri ekposedi la landon, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi por ekposedi ĝin. 12 Kaj al la Rubenidoj kaj al la Gadidoj kaj al duono de la tribo de Manase diris Josuo jene: 13 Memoru la vorton, kiun ordonis al vi Moseo, servanto de la Eternulo, dirante: La Eternulo, via Dio, donis al vi ripozon kaj donis al vi ĉi tiun landon. 14 Viaj edzinoj, viaj infanoj kaj viaj brutoj restos en la lando, kiun donis al vi Moseo transe de Jordan; sed antaŭ viaj fratoj iru armitaj, ĉiuj heroaj herooj, kaj helpu ilin; 15 Ĝis la Eternulo donos al viaj fratoj trankvilon, kiel Li donis al vi, kaj ili ankaŭ ekposedos la landon, kiun la Eternulo, via Dio, donas al ili; tiam vi revenu al la lando de via posedaĵo kaj ĝuu ĝin, kiun donis al vi Moseo, servanto de la Eternulo, transe de Jordan, flanke de la sunleviĝo. 16 Kaj ili respondis al Josuo, dirante: Ĉion, kion vi ordonas al ni, ni faros, kaj kien ajn vi sendos nin, ni iros. 17 Kiel ni auxskultis Moseon en cxio, tiel ni auxskultos vin; nur la Eternulo, via Dio, estu kun vi, kiel Li estis kun Moseo. 18 Kiu estos, kiu malobeos vian ordonon kaj ne aŭskultos viajn vortojn en ĉio, kion vi ordonas al li, tiu estu mortigita; nur estu forta kaj kuraĝa.
ĈAPITRO 2 1 Kaj Josuo, filo de Nun, sendis el Ŝitim du virojn, por kaŝobservi, dirante: Iru rigardi la landon, Jeriĥon. Kaj ili iris kaj venis en la domon de malcxastistino, nomatan Rahxab, kaj tranoktis tie. 2 Kaj oni sciigis al la reĝo de Jeriĥo, dirante: Jen venis ĉi tien en la nokto viroj el la Izraelidoj, por esplori la landon. 3 Kaj la reĝo de Jeriĥo sendis al Raĥab, por diri: Elkonduku la virojn, kiuj venis al vi, kiuj eniris en vian domon, ĉar ili venis, por esplori la tutan landon. 4 Kaj la virino prenis la du virojn kaj kaŝis ilin, kaj diris jene: Venis al mi viroj, sed mi ne sciis, de kie ili estas; 5 Kaj okazis, kiam oni fermis la pordegon, kiam estis mallume, la viroj eliris; kien la viroj iris, mi ne scias; postkuru ilin rapide; cxar vi atingos ilin. 6 Sed ŝi suprenirigis ilin sur la tegmenton de la domo, kaj kaŝis ilin per la lino-tigoj, kiujn ŝi aranĝis sur la tegmento. 7 Kaj la viroj postkuris ilin sur la vojo al Jordan gxis la transirejoj; kaj kiam tiuj, kiuj postkuris ilin, eliris, ili fermis la pordegon. 8 Kaj antaû ol ili kuÿi is, ÿi supreniris al ili sur la tegmenton; 9 Kaj ŝi diris al la viroj: Mi scias, ke la Eternulo donis al vi la landon, kaj ke via teruro falis sur nin, kaj ke ĉiuj loĝantoj de la lando senfortiĝas pro vi. 10 Ĉar ni aŭdis, kiel la Eternulo elsekigis por vi la akvon de la Ruĝa Maro, kiam vi eliris el Egiptujo; kaj kion vi faris al la du reĝoj de la Amoridoj, kiuj estis transe de Jordan, Siĥon kaj Og, kiujn vi ekstermis. 11 Kaj kiam ni tion adis, nia koro malfeliis, kaj neniu plu restis kurao pro vi; ar la Eternulo, via Dio, Li estas Dio en la ielo supre kaj sur la tero malsupre. 12 Nun do jxuru al mi per la Eternulo, cxar mi faris al vi favorkorajxon, ke vi ankaux faros favorkorajxon al la domo de mia patro kaj donos al mi veran signon; 13 kaj ke vi savos la vivon mian patron kaj mian patrinon kaj miajn fratojn kaj miajn fratinojn kaj çion, kion ili havas, kaj savos niajn vivojn el morto. 14 Kaj la viroj respondis al sxi: Nia vivo por via, se vi ne eldiros cxi tiun nian aferon. Kaj kiam la Eternulo donos al ni la landon, ni faros al vi favorkorecon kaj fidelecon. 15 Kaj sxi mallevis ilin per sxnuro tra la fenestro; cxar sxia domo estis sur la muro de la urbo, kaj sxi logxis sur la muro. 16 Kaj ŝi diris al ili: Iru sur la monton, por ke ne renkontu vin la postkurantoj; kaj kasxu vin tie tri tagojn, gxis revenos la postkurantoj; kaj poste vi iru. 17 Kaj la viroj diris al sxi: Ni estos senriprocxaj pri cxi tiu via jxuro, pri kiu vi jxuris al ni. 18 Jen, kiam ni venos en la landon, vi alligos ĉi tiun ŝnuron el ruĝa fadeno al la fenestro, tra kiu vi mallevis nin; 19 Kaj kiu eliros el la pordo de via domo sur la straton, lia sango estos sur lia kapo, kaj ni estos senkulpaj; kaj kiu estos kun vi en la domo, lia sango estos sur nia kapo, se iu estos sur li. 20 Kaj se vi eldiros ĉi tion nian aferon, tiam ni estos neniigitaj de via ĵuro, kiun Vi ĵurigis nin. 21 Kaj sxi diris: Estu laux viaj vortoj. Kaj ŝi forsendis ilin, kaj ili foriris; kaj ŝi ligis la ruĝan ŝnuron al la fenestro. 22 Kaj ili iris kaj venis sur la monton kaj restis tie tri tagojn, gxis la postkurantoj revenis; kaj la postkurantoj sercxis ilin dum la tuta vojo, sed ne trovis.