पवित्रश च तररे जदुं मै ते रे आकर् गी, ते री उं गवियरं दे कम् , चंदमर ते तररे गी, वजन्गी तू वनररध ारत वकतर ऐ, उसी समझनर ऐ; मनुख केह़ ऐ, के तू उदे उप् पर मन करदर ऐ? ते मनुख दे पुतर, के तू उदे कोि जरओ ? भजन संवहतर 8:3-4
पंच तंत दर ते परमरतर ने दो बडे -बडे रो्नी बनरई; वदन उपर ररज करने आस् बडर उजरिर, ते ररत गी ररज करने आस् घट रो्नी। उतवत 1:16 च उन उसी बरहर िेई आयर ते आखयर, “अज सुगध आिी बकी वदखो, ते तररे गी दसो, जे तू उं दी वगनतरी करी सकदे ओ। उतवत 15:5 च वक आ्ीष दे नरि मै तुगी आ्ीष दे गर, ते तेरे िं् गी सुगध दे तररे ते समुंदरे दे कंडे दी रे त दे समरन बररनर। ते तेरी िं्ज उदे दु शन् दे फरटक उपर कबर करी ि्ग; उतवत 22:17 च ते मै तेरे िं् गी सुगध दे तररे दे समरन बररनर ते तेरे िं् गी ए सररे दे ् दे गर; ते तेरे िं् च ररती दी सररी जरवतय् गी आ्ीष वमिग; उतवत २६:४ च उन इक होर सपनर वदखयर ते अपने भरएं गी दसेयर, “ वदखो, मै इक होर सपनर वदखयर ऐ; ते वदखो, सूरज ते चंदमर ते गररह तररे वमगी नमन वकते। उतवत ३७:९ च अपने दरस अबरहम, इसहरक ते इसरएि गी यरद करो, वजंदे कने तू अपने आप गी कसम खरदी ही, ते उन्गी ग् िरयर हर, “मै तुंदी िं् गी सुगध दे तररे दे समरन बररनर ऐं, ते ए सररर ररती, वजसदी मै गल कीती ऐ, मै तुंदे िं् गी दे गर, ते ओह हमे्र िेई िरारस होंगन। वनकरसी ३२:१३ ऐ मै उसी वदकनर, पर हन नेईं, मै उसी वदकनर, पर नेडे नेईं, यरकूब कोिर इक तररर वनकिग, ते इसरएि च इक ररजदं ड वनकिग, ते मोआब दे कोने गी मररी दे ग ते ्ेत दे सररे बच् गी नष करी दे ग। वगनती 24:17 ऐ तुंदे परमरतर यहोिर ने तुस् गी बदर वकतर ऐ, ते वदखो, तुस अज भीड दे कररण सुगध दे तररे दे समरन ओ। वियर 1:10 च