बोने आले दा दृा्ट मत् १३:१-२३ ऐ १ उस् ददन य्शु घरै च बाह दनकदलयै समु्दरे दे क्डे बैठ् गे। २ उदे कोल बड् भ्ड इकट् होई गेई टे ओह इक जहाज च बैठ्ये बैठ् गे; टे सार् भ्ड दकनारा उपर खडोट् द् ह्। ३ उन उने कने दृा्ट च मट् सार् गला् आखया, “ ददखो, इक बोने आला बोने आसे दनकले दा हा; ४ जदु् ओह बोना करदा हा, टा् रसे दे क्डे दकश ब्ज पेई गे, टे दचदडया् आ के उनट ग् खाई लटदे हे । ५ दकश पथर्ले थाहरट उपर दडग् गे दजतट उ् दे कोल मट् दमट् नेई ह्, टे फौरन उग आई गे, क्जे उ् दे कोल दमट् द् गहराई नेई ह्। ६ जदु् सूरज उगदा हा, टे ओह झुलस् गे; टे जड नेई होने दे कारण मुरझाई गे। ७ टे दकश का् टे दे ब्च पेई गे; टे का् टे उगदे टे उ् दा गला घोटदे रे ह्। ८ लेकन दू ए अच् जम्न च पेई गे, टे कोई सौ गुणा, कोई साठ गुणा, कोई ट्स गुणा फल दे ई। ९दजस दे सुणन दे कान हन, ओह सुणन। १० चेले आके उदे कने आखया, “ टू उने कने दृा्ट च क् बोलना ऐ ? ११ उन उने कने आखया, “ टुहे ग् सुग् दे राज दे रहसट ग् जानने दा हु ददता गेदा ऐ, लेकन उनट ग् नेई ददता गेदा ऐ। १२ क्जे दजसदे कोल ऐ, उस् ददट् जाह्ग, टे उदे कोल होर ब् होई जाग, लेकन दजसदे कोल नेई् ऐ, उदे कोला जे दकश ऐ, उस् ब् खोई लैटा जाग। १३ इस आस् टे मै उने कने दृा्ट च बोलना ऐ्; टे सुनदे गै नेई सुनदे टे ना समझदे न। १४ उने च यशायाह द् भदिषिाण् पूर् होई गेई ऐ, जेड् आखद् ऐ, “सुनने कने टुस सुन् लैगे, टे समझ् नेई सकगे। टे ददखदे गै टुस ददखगे, लेकन नेई समझगे। १५ क् िे इस लोकट दा ददल सूल होई गेदा ऐ, टे उ् दे कान सुनने च सुस न, टे उ् द् अक्् ब्द होई गेददया् न; कह् ् ओह कदट ब् अपन् अक्् कने नेई ददखदे टे कानट कने नेई सुन् सकन, टे अपने ददल कने समझ् सकन, टे दफर् बदल् सकन टे मै उनटग् च्गा कर् सका् । १६ लेकन टेर् अका् धन हे न, क् िे ददखदे न, टे टेरे कान सुने न। १७ क् िे मै टुसट ग् सच आखना ऐ् के मटे सारे भदिषिया टे धम् मनुख जेड् च्जट ग् टुस ददखदे ओ, उस् ददखने द् इचा रखदे हे, लेकन उनटग् नेई ददखदे हे । टे जेड् गला् टुस सुने ओ, टे नेई सुन्। १८ इसे आसे टुस ब्जने आले द् दृा् सुनो।
1
१९ जदु् कोई राज दा िचन सुनदा ऐ टे उस् नेई समझदा, टा् दु ृ आ के अपने ददल च बोए दे ग् पकड् लैदा ऐ। ए ओह ऐ दजसग् रसे दे दकनारे ब्ज दमलया। २० लेकन जेडा ब्ज ग् पथर्ले थाहरट उपर लेई लटदा ऐ, ओह गै ऐ जेडा िचन सुनदा ऐ, टे उस् खुश् कने गहण करदा ऐ। २१ दफर् ब् ओह अपने आप च जडट नेई जडे या, लेकन थोड् दे र टकर दटकदा रे ह् दा ऐ, क् िे जदु् िचन दे कारण कृ जा् सटाि पैदा हो्दा ऐ, टा् ओह तस होई ज्दा ऐ। २२ जेडा का् टे दे ब्च ब्ज पा् दा ऐ, ओह भ् ऐ जेडा िचन सुनदा ऐ; टे इस स्सार द् दच्टा टे धन-दौलट द् धोखा, िचन दा गला घोटद् ऐ, टे ओह दनषल होई ज्दा ऐ। २३ लेकन जेडा नेक जम्न च ब्ज पाई लेदा ऐ, ओह ओह ऐ जेडा िचन सुनदा ऐ टे समझदा ऐ। जेडा फल ब् पैदा करदा ऐ, टे कोई सौ गुना, कोई साठ, कोई ट्स गुणा पैदा करदा ऐ।
मरकु स 4:1-20 च १ दफर् ओस ने समु्दरे दे क्डे दसखाना शुर दकता, टे ओस दे कोल बड् भ्ड इकट् होई गेई, टे ओह इक जहाज च बैठ्ये समु्दरे च बैठ् गे। टे सार् भ्ड समु्दरे दे क्डे धरट् उपर ह्। २ उन उनट ग् दृा्ट दे दारा मटे सारे गला् दसखाया, टे उनट ग् अपन् दशका च आखया। ३सुन जाओ; ददखो, इक बोने आला बोने आला दनकल् आया। ४ जदु् ओह बोना करदा हा, टा् दकश रसे दे क्डे दडग् गे, टे हिा दे दचदडयट आए टे उस् खाई लटदे हे । ५ टे दकश पथर्ल् जम्न उपर दडग् गे दजतट उदे कोल मट् दमट् नेई ह्। टे फौरन उब् गेया, क्जे उदे च धरट् द् कोई गहराई नेई ह्। ६ लेकन जदु् सूरज उगया, टा् ओह झुलस् गेया; टे जड नेई होने दे कारण मुरझाई गेई। ७ दकश का् टे च पेई गे, टे का् टे उगने टे उस् गला घोटने लगे, टे कोई फल नेई ददता। ८ टे होर अच् जम्न उपर दडग् गे टे फल उगदे टे बधदे गे; टे कोई ट्स, टे कोई साठ, टे कोई सौ पैदा दकटा। ९ उन उने कने आखया, “ दजसदे कोल सुनने आसे कान होन, ओह सुनन।” १० जदु् ओह़ अकेला हा, टे बारा् कन् ने उदे आस-पास दे लोकट उदे शा दृ् टकोण पुच् छे या। ११ उन उने कने आखया, “ टुसटग् परमाता दे राज दे रहस ग् जानना ददट् गेदा ऐ; १२ टा् जे ददखदे गै ओह ददखदे न, लेकन नेई समझन; टे सुदनयै सुन् सकदे न, टे समझ् नेई सकदे ; कह् ् टे कह् ् भ् उने पाप माफ न होन । १३ उन उने कने आखया, “ के टुस इस दृा् ग् नेई जानदे ? दफर् टुस सारे दृा् टट ग् दकस चाल् जानगे ? १४ बोने आला िचन बो्दा ऐ। १५ टे रसा दे क्डे ओह गै न, दजते िचन बोया गेदा ऐ; लेकन जदु् उनटग् सुन् लेटा ऐ, टा् शैटान टुरट आई ज्दा ऐ, टे उ् दे ददलट च बोए गेदे िचन ग् लेई ज्दा ऐ। १६ टे पथर् द् जम्न उपर बोए गेदे न; ओह िचन सुदनयै टुरट खुश् कने गहण करदे न; १७ टे अपने आप च जडट नेई रखदे टे इस चाल् थोड् दे र टकर दटकदे रौ्दे न; १८ टे का् टे दे ब्च बोए गेदे न; दजिट िचन सुनो, १९ इस स्सार द् दच्टा, धन-दौलट द् धोखा, टे दू ई च्जट द् िासना िचन ग् गला घोटदे न, टे ओह दनषल होई ज्द् ऐ। २० टे अच् जम्न उपर बोए गेदे न; जेके िचन सुदनयै उस् गहण करदे न, टे कोई ट्स गुणा, कोई साठ टे कोई सौ गुणा फल दट दे न।
लूक ा 8:4-15 च ४ जदु् मटे सारे लोक इकटे होए टे हर शैहर चो् उदे कोल आए, टे ओस ने इक दृा् ट कने बोलया। ५ इक बोने आला अपने ब्ज बोने आसे दनकल् आया, टे बो्दे होई दकश रसे दे क्डे दडग् गे; टे उस् दबाया गेया, टे हिा दे प्दछयट उस् खाई लेटा। ६ टे दकश इक चटान उपर दडग् गे; टे उगदे गै ओह़ मुरझाई गेया, क्जे उदे च नम् द् कम् ह्। ७ टे दकश का् टे दे ब्च पेई गे; टे उदे कने का् टे उग के उस् गला घोटदे रे ह। ८ दू ए अच् जम्न उपर दडग् गे टे उग के सौ गुणा फल दे ई गे। ए गला् आखखयै उन दचलाया, “ दजस दे कोल सुनने आसे कान होन, ओह सुन् लै।”
2
९ उदे चेले उदे कोला पुछया, “ ए दृा् केह हो सकदा ऐ ? १० उन आखया, “ टुसट ग् परमाता दे राज दे रहसट ग् जानना ददता गेदा ऐ; टा् जे ददखदे गै ओह नेई ददखन, टे सुनदे गै नेई समझ् सकन। ११ इस दृा् ए ऐ: ब्ज परमाता दा िचन ऐ। १२ रसे दे क्डे दे ओह सुनने आले न; टा् शैटान आ के उ् दे ददलट च िचन कड् लैदा ऐ, टा् जे ओह़ दिश् िास नेई करन टे उधदार नेई ह़ोई सकन। १३ चटान उपर ओह गै न, जेडे सुनदे गै िचन ग् खुश् कने गहण करदे न; टे इनट द् कोई जड नेई् ऐ, जेडे थोड् दे र आसे दिशास करदे न, टे परख दे समट च ओई ज्दे न। १४ टे जेडे का् टे च पेई गे न, ओह गै न, जेडे सुदनयै बाहर दनकल् ज्दे न, टे इस ज्िन द् दच्टाए् टे धन टे सुखट कनै घुटदे न, टे दसदटा च कोई फल नेई दद् दे न। १५ लेकन भल् जम्न उपर ओह ऐन जेडे सचे टे भले मन कने िचन सुदनयै उस् मनदे न टे ध्रज कने फल पैदा करदे न।
3