L'Evangile di Nicodème, autrefois appelé Les Actes de Ponzio Pilate CAPITOLU 1 1 Anna è Caifa, è Summas, è Datam, Gamaliel, Ghjuda, Levi, Nepthalim, Lisandru, Ciru è altri Ghjudei, andonu versu Pilatu per Ghjesù, accusendulu di assai crimini cattivi. 2 È disse : Simu assicurati chì Ghjesù hè u figliolu di Ghjiseppu u carpintieru, terra nata da Maria, è chì si dichjara u Figliolu di Diu, è un rè ; è micca solu cusì, ma prova a dissoluzione di u sàbatu, è e lege di i nostri babbi. 3 Pilatu rispose ; Chì ghjè ciò ch'ellu dichjara ? è ciò chì prova di dissolve ? 4 I Ghjudei li dissenu : Avemu una lege chì pruibisce di fà curà u sabbatu ; ma guarì i zoppi è i sordi, i paralisi, i cechi, i lebbrosi è i demoniachi, in quellu ghjornu cù metudi gattivi. 5 Pilatu rispose : Cumu pò fà questu cù metudi gattivi ? Iddi rispunniu: Ghjè un conjurer, è caccià i dimònii da u principe di i dimònii; è cusì tutte e cose diventanu sottumessi à ellu. 6 Allora Pilatu disse : Caccià i dimònii ùn pare micca esse l'opera di un spiritu impuru, ma da u putere di Diu. 7 I Ghjudei risposenu à Pilatu : Preghiamo à Vostra Altezza di cunvicàlu à comparirà davanti à u vostru tribunale, è à sente ellu stessu. 8 Allora Pilatu chjamò un missaghju è li disse : Per chì Cristu serà purtatu quì ? 9 Allora u messaggeru si n'andò, è, cunnosciendu à Cristu, u adurò ; È avendu stendu u mantellu ch'ellu avia in manu nantu à a terra, disse : Signore, cammina nantu à questu, è entra, perchè u guvernatore ti chjama. 10 Quandu i Ghjudei anu capitu ciò chì u messaggeru avia fattu, sclamanu (contr'à ellu) à Pilatu, è li dissenu : Perchè ùn l'avete micca datu a so invocazione per una perla, è micca da un messaggeru ? L'adorò, e stendi in terra davanti à ellu u mantellu ch'ellu avia in manu, è li disse : Signore, u guvernatore ti chjama. 11 Allora Pilatu chjamò u missaghju, è disse : Perchè avete fattu cusì ? 12 U missaghju rispose : Quandu m'hà mandatu da Ghjerusalemme à Lisandru, aghju vistu à Ghjesù à pusà in una figura vilosa nantu à una sumere, è i figlioli di l'Ebrei gridanu: Osanna, tenendu rami d'arburi in manu. 13 L'altri sparghjenu i so vistimenti in u caminu, è dicianu : Salvaci, tù chì site in u celu ; benedettu hè quellu chì vene in nome di u Signore. 14 Allora i Ghjudei criavanu contr'à u messaggeru, è dissenu : I figlioli di l'Ebrei anu fattu e so acclamazioni in lingua ebraica ; e comu putissi tu, chì sì un grecu, capisce l'ebreu ? 15 U missaghju li rispose è disse : Aghju dumandatu à unu di i Ghjudei è dissi : Chì hè questu chì i zitelli gridanu in lingua ebraica ? 16 È m'hà spiegatu, dicendu : U gridanu Hosannah, chì hè interpretatu : O Signore, salvami ; o, o Signore, salva. 17 Pilatu li disse : Perchè tù stessu tistimuniate e parolle dite da i zitelli, vale à dì da u vostru silenziu ? In ciò chì u messaggeru hà fattu male? È eranu zitti. 18 Allora u guvernatore disse à u messaggeru : Vai è s'impegna à fà per ellu intru. 19 Ma u messaggeru si n'andò, è fece cum'è prima ; è disse: Signore, entra, perchè u guvernatore ti chjama. 20 È mentre Ghjesù entrava vicinu à i insigni, chì portavanu i stendardi, i cimi di elli s'inchinavanu è aduranu à Ghjesù. 21 Allora i Ghjudei sclamavanu più forte contr'à i insigni. 22 Ma Pilatu disse à i Ghjudei : Sò chì ùn vi piace micca chì i cimi di i standard s'inchinavanu per sè stessu è veneranu à Ghjesù ; ma perchè esclamate contr'à i insigni, cum'è s'elli avianu inchinatu è aduratu ? 23 Risposenu à Pilatu : Avemu vistu i insigni stessi chì si inchinavanu è veneranu à Ghjesù.
24 Allora u guvernatore chjamò i insigni è li disse : Perchè avete fattu cusì ? 25 I insigni dissenu à Pilatu : Tutti simu pagani è veneremu i dii in i tempii ; è cumu duvemu pensà à qualcosa di adurà ellu ? Avemu tinutu solu i standard in e nostre mani è si inchinavanu è l'adoravanu. 26 Allora Pilatu disse à i capi di a sinagoga : Sceglite voi stessi alcuni omi forti, è lasciate ch'elli tengu i stendardi ; 27 Allora l'anziani di i Ghjudei anu cercatu dodeci di i vechji più forti è capaci, è li fece tene i standard è si sò stati davanti à u guvernatore. 28 Allora Pilatu disse à u missaghju : Caccià à Ghjesù, è, in certi modi, rimettillu ind’è. È Ghjesù è u missaghju surtite da a sala. 29 È Pilatu chjamò i insigni chì prima avianu purtatu i stendardi, è li ghjurò chì, s'elli ùn avianu micca purtatu i stendardi in questu modu, quandu Ghjesù entra prima, li tagliaria a testa. 30 Allora u guvernatore hà urdinatu à Ghjesù di vultà à entre. 31 È u messaggeru fece cum'ellu avia fattu prima, è assai supplicò à Ghjesù di andà nantu à u so mantellu, è caminava nantu à ellu; 32 È quandu Ghjesù intrì, i standardi s'inchinavanu cum'è prima, è l'adoreranu. CAPITOLU 2 1 Quandu Pilatu vide questu, ebbe paura, è stava per alzà da u so postu. 2 Ma, mentre ch'ellu pensava di alzà, a so moglia, chì stava luntanu, li mandò à dì : Ùn avete nunda à fà cù quellu ghjustu ; perchè aghju patitu assai per ellu in una visione sta notte. 3 Quandu i Ghjudei anu intesu questu, dissenu à Pilatu : Ùn ti avemu micca dettu : hè un cunjuratore ? Eccu, hà fattu sunnià a to moglia. 4 Pilatu dunque chjamà à Ghjesù, disse : Avete intesu ciò ch'elli tistimunianu contru à tè, è ùn avete micca rispostu ? 5 Ghjesù rispose : S'elli ùn avianu micca u putere di parlà, ùn pudianu parlà ; ma perchè ognunu hà u cumandamentu di a so propria lingua, di parlà bè è male, ch'ellu si guardà. 6 Ma l'anziani di i Ghjudei risposenu, è dissenu à Ghjesù : Chì vulemu vede ? 7 In u primu locu, sapemu ciò chì cuncernate à tè, chì site natu da a fornicazione ; secondu, chì per via di a to nascita i zitelli sò stati uccisi in Betlemme; terzu, chì u to babbu è a mamma Maria fughjenu in Egittu, perchè ùn puderanu micca fidà di u so propiu populu. 8 Qualchidunu di i Ghjudei chì stavanu quì parranu più favurevuli : Ùn pudemu micca dì ch'ellu sia natu per fornicazione ; ma sapemu chì a so mamma Maria era fidanzata à Ghjiseppu, è cusì ùn hè micca natu per fornicazione. 9 Allora Pilatu disse à i Ghjudei chì affirmanu ch'ellu era natu per fornicazione : Questu hè u vostru contu ùn hè micca vera, postu chì ci era un fidanzamentu, cum'è testimonianu quelli chì sò di a vostra nazione. 10 Anna è Caifa dissenu à Pilatu : « Hè da cunsiderà tutta sta multitùdine di ghjente, chì gridanu chì hè natu da a fornicazione, è hè un cunjuratore ; ma quelli chì u ricusanu di nasce per fornicazione, sò i so proseliti è i so discìpuli. 11 Pilatu rispose à Anna è à Caifa : Quale sò i proseliti ? Risposenu: Sò quelli chì sò i figlioli di i pagani, è ùn sò micca diventati Ghjudei, ma discepuli di ellu. 12 Allora Eleazer, Asterius, Antoniu, Ghjacumu, Caras è Samuel, Isaac è Phinees, Crispus è Agrippa, Anna è Ghjuda, risposenu : No simu proseliti, ma figlioli di Ghjudei, è dicemu a verità, è eramu prisenti quandu Maria. era fidanzata. 13 Allora Pilatu, s'avvicinendu à i dodici omi chì anu dettu questu, li disse : Vi scongiu per a vita di Cesare, chì dichjarete fedelmente s'ellu hè natu per fornicazione, è chì e cose chì avete dettu sò vere. 14 Risposenu à Pilatu : Avemu una lege chì ci hè pruibitu di ghjurà, chì hè un peccatu : ghjurà per a vita di Cesare chì ùn hè micca cum'è avemu dettu, è seremu cuntentati d'esse messi à morte. 15 Allora Anna è Caifa dissenu à Pilatu : Quelli dodici omi ùn crederanu micca chì noi sapemu ch'ellu hè natu inghjustu è chì hè un cunjuratore, ancu s'ellu pretende ch'ellu hè u figliolu di Diu è un rè ; da crede, chì tremu à sente. 16 Allora Pilatu urdinò à tutti di esce, fora di i dodici omi chì dicianu ch'ellu ùn era micca natu per fornicazione, è Ghjesù di alluntanassi, è li disse : Perchè i Ghjudei anu intesu à tumbà Ghjesù ?
17 Li risposenu : Sò arrabbiati perchè hà fattu cure u ghjornu di u sabbatu. Pilatu disse : U ammazzaranu per un bonu travagliu ? Li dicenu: Iè, Signore. CAPITOLU 3 1 Allora Pilatu, pienu di còllera, esce da a sala, è disse à i Ghjudei : Chjamu u mondu sanu à tistimunianza chì ùn aghju trovu nisuna culpa in quellu omu. 2 I Ghjudei risposenu à Pilatu : s'ellu ùn era micca un cattivu, ùn l'avemu purtatu davanti à tè. 3 Pilatu li disse : Pigliatelu, è pruvate cù a vostra lege. 4 Allora i Ghjudei dissenu : Ùn ci hè permessu di mette à morte nimu. 5 Pilatu disse à i Ghjudei : U cumandamentu, dunque, ùn ucciderete, hè à voi, ma micca à mè. 6 È andò di novu in a sala, è chjamò à Ghjesù per ellu stessu, è li disse : Sò u rè di i Ghjudei ? 7 Ghjesù, risposendu, disse à Pilatu : Parlate questu di voi stessu, o i Ghjudei l'anu dettu di mè ? 8 Pilatu rispose, disse à Ghjesù : Sò Ghjudeu ? Tutta a nazione è i capi di i Ghjudei t'hà datu à mè. Chì avete fattu ? 9 Ghjesù rispose : "U mo regnu ùn hè micca di stu mondu ; s'ellu era u mo regnu di stu mondu, allora i mo servitori si batterianu , è ùn aghju micca statu livatu à i Ghjudei ; ma avà u mo regnu ùn hè micca da quì. 10 Pilatu disse : Sò dunque un rè ? Ghjesù rispose: "Tu dici chì sò un rè: per questu scopu sò natu, è per questu scopu sò ghjuntu in u mondu; è per questu scopu sò vinutu, chì aghju da rende tistimunianza di a verità; è ognunu chì hè di a verità, sente a mo voce. 11 Pilatu li disse : Chì ghjè a verità ? 12 Ghjesù disse : A verità hè da u celu. 13 Pilatu disse : Dunque a verità ùn hè micca nantu à a terra. 14 Ghjesù disse à Pilatu : Cridite chì a verità hè nantu à a terra trà quelli chì, quandu anu u putere di ghjudiziu, sò guvernati da a verità è formanu ghjudiziu ghjustu. CAPITOLU 4 1 Allora Pilatu lasciò à Ghjesù in a sala, andò versu i Ghjudei, è disse : Ùn aghju trovu nimu in Ghjesù. 2 I Ghjudei li dissenu : Ma ellu disse : Puderaghju distrughje u tempiu di Diu, è in trè ghjorni ricustruisce. 3 Pilatu li disse : Chì tipu di tempiu hè quellu di quale ellu parla ? 4 I Ghjudei li dissenu : Ciò chì Salomon era quarantasei anni à custruisce, hà dettu ch'ellu l'hà da distrughje, è in trè ghjorni di custruisce. 5 Pilatu li disse dinò : Sò innocente da u sangue di quellu omu ; ci fighjate. 6 I Ghjudei li dicenu : U so sangue sia nantu à noi è à i nostri figlioli. Allora Pilatu, riunendu l'anziani è i scribi, i preti è i Leviti, li disse in particulare: Ùn fate micca cusì; Ùn aghju trovu nunda in a vostra carica (contr'à ellu) in quantu à a so curazione di i malati, è a violazione di u sàbatu, degne di morte. 7 I sacerdoti è i Leviti rispundenu à Pilatu : Per via di a vita di Cesare, s'ellu hè un blasfemu, hè degnu di morte ; ma questu omu hà blasphemed contru à u Signore. 8 Allora u guvernatore hà urdinatu di novu à i Ghjudei di esce da a sala ; è chjamà à Ghjesù, li disse : Chì duraghju di tè ? 9 Ghjesù li rispose : Fate cum'ellu hè scrittu. 10 Pilatu li disse : Cumu hè scrittu ? 11 Ghjesù li disse : Mosè è i prufeti anu prufetizatu nantu à a mo soffrenza è a mo risurrezzione. 12 I Ghjudei, intesu questu, s'arrizzò, è dissenu à Pilatu : Perchè vo più sente a blasfemia di quellu omu ? 13 Pilatu li disse : S'è ste parolle vi parenu blasfemi, pigliatelu, purtatelu in u vostru tribunale, è ghjudicallu secondu a vostra lege. 14 I Ghjudei rispundenu à Pilatu : A nostra lege dice : ch'ellu hà da esse ubligatoriu di riceve trenta nove colpi, ma s'ellu blasfema cusì contru à u Signore, sarà lapidatu. 15 Pilatu li disse : S'è u so discorsu era una blasfemia, pruvate ellu secondu a vostra lege. 16 I Ghjudei dicenu à Pilatu : A nostra lege ci cumanda di ùn mette à morte nimu : vulemu ch'ellu sia crucifissu, perchè si merita a morte di a croce.
17 Pilatu li disse : Ùn hè micca bè ch'ellu sia crucifissu ; ch'ellu sia solu frustatu è mandatu. 18 Ma quandu u guvernatore guardò à a ghjente chì era prisenti è à i Ghjudei, hà vistu parechji di i Ghjudei in lacrime, è disse à i principali sacerdoti di i Ghjudei : Tuttu u populu ùn vole micca a so morte. 19 L'anziani di i Ghjudei rispundenu à Pilatu : Noi è tuttu u populu ghjunghjimu quì per quessa ch'ellu morse. 20 Pilatu li disse : Perchè more ? 21 Li dissenu : Perchè ellu si dichjara u Figliolu di Diu è u Rè. CAPITOLU 5 1 Ma Nicodemu, un certu Ghjudeu, si stete davanti à u guvernatore, è disse : Ti pregu, ghjudice ghjustu, chì mi facissi grazia cù a libertà di parlà uni pochi di parolle. 2 Pilatu li disse : Parlate. 3 Nicodemu disse : Aghju parlatu à l'anziani di i Ghjudei, è à i scribi, à i preti è à i Leviti, è à tutta a multitùdine di i Ghjudei, in a so assemblea ; Chì avete da fà cù questu omu? 4 Hè un omu chì hà fattu parechji miraculi utili è gloriosi, cum'è nimu in a terra ùn hà mai fattu, nè fà mai. Lasciallu andà, è ùn li faci micca male; s'ellu vene da Diu, i so miraculi, (a so cure miraculosa) cuntinuà; ma s'ellu da l'omi, vanu à nunda. 5 Cusì Mosè, quand'ellu fù mandatu da Diu in Egittu, hà fattu i miraculi chì Diu li avia urdinatu, davanti à Faraone rè d'Egittu ; è ancu chì i maghi di quellu paese, Jannes è Jambres, anu fattu cù a so magia i stessi miraculi chì Mosè hà fattu, ma ùn pudianu fà tuttu ciò chì hà fattu; 6 È i miraculi chì i maghi anu fattu, ùn eranu micca di Diu, cum'è sapete, o Scribi è Farisei ; ma quelli chì l'avianu persu, è tutti quelli chì anu cridutu. 7 È avà lascià st'omu andà ; perchè i miraculi assai per quale l'accusate, sò da Diu; è ùn hè micca degnu di morte. 8 Allora i Ghjudei dissenu à Nicodemu : Sò diventatu u so discìpulu, è fate discorsi in favore ? 9 Niccudèmu li disse : U guvernatore hè diventatu ancu u so discìpulu, è face discorsi per ellu ? Cesare ne l'a-t-il pas placé à ce haut poste ? 10 Quandu i Ghjudei l'anu intesu, si tremavanu, è stringhjenu i denti à Nicodemu, è li dissenu : "Vogliu riceve a so duttrina per a verità, è avè u vostru sorte cù Cristu! 11 Nicodemu rispose : Amen ; Riceveraghju a so duttrina, è a mo sorte cun ellu, cum'è avete dettu. 12 Allora un altru Ghjudeu s'alzò, è hà dumandatu u permessu di u guvernatore per sentelu uni pochi di parolle. 13 U guvernatore disse : Dite ciò chì avete in mente. 14 È ellu disse: "Sò trenta ottu anni ch'e aghju stesu vicinu à a piscina di pecuri in Ghjerusalemme, travagliendu sottu à una grande infirmità, è aspittendu a guariscenza chì deve esse fatta da a venuta di un anghjulu, chì à un certu tempu hà turbulutu l'acqua. ; è quellu chì u primu, dopu à u turbulente di l'acqua, hè statu guaritu da qualunque malatia ch'ellu avia. 15 È quandu Ghjesù mi vidia languidendu quì, mi disse : Vulete esse guaritu ? È aghju rispostu: Signore, ùn aghju micca omu, quandu l'acqua hè turbata, per mettemi in a piscina. 16 È mi disse : Alzate, pigliate u to lettu è marchjate. È aghju subitu fattu sana, è pigliò u mo lettu è caminava. 17 Allora i Ghjudei dissenu à Pilatu : Signore, u guvernatore, dumandatelu in quale ghjornu era statu guaritu di a so infirmità. 18 L'infirmità rispose : Era u sàbatu. 19 I Ghjudei dissenu à Pilatu : Ùn avemu micca dettu ch'ellu hà fattu e so guarizioni in u sàbatu, è cacciatu i dimònii per via di u principe di i dimònii ? 20 Allora un altru 7 Ghjudeu ghjunse, è disse : Eru cecu, sentu u sonu, ma ùn vidia nimu ; è mentre Ghjesù andava, aghju intesu a ghjente chì passava, è aghju dumandatu ciò chì ci era ? 21 M'anu dettu chì Ghjesù passava ; tandu aghju gridatu, dicendu : Ghjesù, Figliolu di David, abbi pietà di mè. È si fermò, urdinò chì mi fussi purtatu à ellu, è mi disse : Chì voli ? 22 Aghju dettu : Signore, ch'e possu riceve a mo vista. 23 Iddu m'hà dettu : Riceve a vista ; è subitu l'aghju vistu, è l'aghju seguitu, rallegrandu è ringraziendu.
24 Un altru Ghjudeu si n'andò ancu, è disse : Eru lebbroso, è mi guarì solu cù a so parolla, dicendu : Vogliu, siate puri ; è avà sò stata purificata da a mo lebbra. 25 È un altru Ghjudeu ghjunse fora, è disse : Eru tortu, è m'hà fattu drittu cù a so parolla. 26 È una donna chì si chjamava Veronica disse : « Eru afflittu d'un flussu di sangue da dodici anni, è aghju toccu l'orlu di i so vistimenti, è subitu u flussu di u mo sangue si fermò. 27 Allora i Ghjudei dissenu : Avemu una lege, chì una donna ùn deve esse permessa cum'è evidenza. 28 Dopu àutri cosi, un altru Ghjudeu disse : Aghju vistu à Ghjesù invitatu à un matrimoniu cù i so discìpuli, è ci era una mancanza di vinu in Cana di Galilea ; 29 È quandu tuttu u vinu fubbe bevutu, hà urdinatu à i servitori ch'elli pienissinu d'acqua sei vasi ch'eranu culà, è li pieniu finu à u bordu, è li benedisse, è cambia l'acqua in vinu, è tuttu u populu. beie, essendu surprised di stu miraculu. 30 Un altru Ghjudeu s'avvicinò è disse : Aghju vistu à Ghjesù insignà in a sinagoga di Capernaum ; è ci era in a sinagoga un omu chì avia un diavulu; è gridò, dicendu: lasciami in pace ; chì avemu da fà cù tè, Ghjesù di Nazaret ? Sei venutu à distrughjeci ? Sò chì sì u Santu di Diu. 31 È Ghjesù li rimproverò, dicendu : Tace, spiritu impuru, è esce da l'omu ; è subitu esce da ellu, è ùn li fece micca male. 32 Un Fariseu hà dettu ancu e cose seguenti ; Aghju vistu chì una grande cumpagnia ghjunse à Ghjesù da a Galilea è a Ghjudea, è a costa di u mare, è parechji paesi intornu à u Ghjurdanu, è parechji persone infirmi ghjunsenu à ellu, è li guarì tutti. 33 È aghju intesu i spiriti impuri chì gridavanu, è dicenu : Tu sì u Figliolu di Diu. È Ghjesù li urdinò strettamente, ch'elli ùn li facianu micca cunnosce. 34 Dopu questu, un altru, chì si chjamava Centurio, disse : Aghju vistu à Ghjesù in Capernaum, è l'aghju pricatu, dicendu : Signore, u mo servitore stà in casa paralisi. 35 È Ghjesù m'hà dettu : "Varaghju è guarìlu. 36 Ma aghju dettu : Signore, ùn sò micca degnu chì tu venissi sottu à u mo tettu ; ma solu dì a parolla, è u mo servitore sarà guaritu. 37 È Ghjesù m'hà dettu : Vai ; è cum'è vo avete cridutu, cusì sia fattu à tè. È u mo servitore hè statu guaritu da quella stessa ora. 38 Allora un nobilu disse : « Aviu avutu un figliolu in Capernaumu, chì era in u puntu di a morte ; È quandu aghju intesu chì Ghjesù era ghjuntu in Galilea, aghju andatu è li pricava ch'ellu falassi à a mo casa, è guarì u mo figliolu, perchè era vicinu à a morte. 39 Iddu m'hà dettu : Vai, u to figliolu vive. 40 È u mo figliolu hè statu guaritu da quella ora. 41 In più di questi, ancu parechji altri di i Ghjudei, omi è donne, gridavanu è dicenu : Hè veramente u Figliolu di Diu, chì guarisce tutte e malatie solu cù a so parolla, è à quale i dimòni sò in tuttu sottumessi. 42 Qualchidunu di elli dicianu più in là : Stu putere ùn pò vene da nimu chè Diu. 43 Pilatu disse à i Ghjudei : Perchè i dimòni ùn sò micca sottumessi à i vostri medichi ? 44 Qualchidunu di elli dicenu : U putere di sottumette i dimònii ùn pò vene chè da Diu. 45 Ma altri dicenu à Pilatu ch'ellu avia risuscitatu Làzaru da i morti, dopu ch'ellu era statu quattru ghjorni in a so tomba. 46 U guvernatore, intesu questu, tremantu, disse à a multitùdine di i Ghjudei : Chì vi prufittà di sparghje sangue innocente ? CAPITOLU 6 1 Allora Pilatu, dopu avè riunitu à Nicodemu, è i quindeci omi chì dicianu chì Ghjesù ùn era micca natu da a fornicazione, li disse : Chì aghju da fà ? 2 Li dissenu : Ùn sapemu micca ; ch'elli fighjenu à quellu chì suscite u tumultu. 3 Allora Pilatu chjamò di novu a ghjente, è li disse : Sapete chì avete l'abitudine ch'e vi lascià un prigiuneru à a festa di a Pasqua ; 4 Aghju un prigiuneru nutatu, un assassinu, chì si chjama Barabba, è Ghjesù chì hè chjamatu Cristu, in quale ùn aghju trovu nunda chì merita a morte ; Quale di elli dunque avete in mente chì vi deveru liberà ? 5 Tutti gridanu, è dicenu : Liberaci Barabba.
6 Pilatu li disse : Chì faraghju dunque di Ghjesù chì hè chjamatu Cristu ? 7 Tutti rispundenu : Ch'ellu sia crucifissu. 8 Di novu gridanu è dicenu à Pilatu : Ùn site micca l'amicu di Cesare, s'ellu liberate stu omu ? perchè ellu hà dichjaratu ch'ellu hè u Figliolu di Diu, è un rè. Ma vuliti ch'ellu sia rè, è micca Cesare ? 9 Allora Pilatu, pienu di còllera, li disse : A vostra nazione hè sempre stata sediciosa, è site sempre contru à quelli chì vi sò stati servitori ? 10 I Ghjudei rispundenu : Quale sò quelli chì ci anu servitu ? 11 Pilatu li rispose : U vostru Diu chì vi hà liberatu da a dura schiavitù di l'Egiziani, è v'hà purtatu nantu à u Mari Rossu cum'è s'ellu era terra secca, è v'hà alimentatu in u desertu cù a manna è a carne di quaglie, è hà purtatu l'acqua. da a roccia, è vi hà datu una lege da u celu: 12 L'avete provocatu in tutti i modi, è dumandate per voi un vitellu di fusione, è l'adurate, è li sacrificati, è dite : Eccu i to Diu, o Israele, chì t'hà purtatu fora di u paese d'Egittu. 13 Per via di ciò chì u vostru Diu era inclinu à distrughjevi ; ma Mosè hà intercedutu per voi, è u vostru Diu l'hà intesu, è pardunò a vostra iniquità. 14 Dopu vi erate infuriati contr'à i vostri prufeti, Mosè è Aaronu, è avariate tombu quand'elli fughjenu in u tabernaculu, è sempre murmuriate contru à Diu è i so prufeti. 15 È s'arrizzò da u so sediu di ghjudiziu, avissi vulutu esce ; ma tutti i Ghjudei gridavanu: Ricunnoscemu Cesare per esse rè, è micca Ghjesù. 16 Mentre chì sta persona, appena era nata, i savii sò ghjunti è li offrinu rigali ; Erodu, quandu l'avete intesu, era assai turbatu, è vulia tumballu. 17 Quandu u so babbu hà sappiutu questu, scappò cun ellu è cù a so mamma Maria in Egittu. Erodu, quand'ellu hà intesu ch'ellu era natu, l'avaria uccisu; è cusì mandò è tumbò tutti i zitelli chì eranu in Betlemme è in tutte e coste, da dui anni è sottu. 18 Quandu Pilatu hà intesu sta storia, si scantò ; è urdinendu u silenziu à mezu à u populu, chì facia un rumore, disse à Ghjesù : Sò dunque un rè ? 19 Tutti i Ghjudei risposenu à Pilatu, ch'ellu hè quellu chì Erode vulia fà tumbà. 20 Allora Pilatu pigliò l'acqua, si lavò e mani davanti à u populu è disse : Sò innocentu di u sangue di stu ghjustu ; fighjate. 21 I Ghjudei risposenu è dissenu : U so sangue sia nantu à noi è à i nostri figlioli. 22 Allora Pilatu hà urdinatu ch'ellu fussi purtatu davanti à ellu, è li disse in queste parolle : 23 A to propria nazione t'hà incaricatu di fà ti rè ; per quessa, eiu, Pilatu, vi cundannatu à esse frustate secondu e lege di l'antichi guvernatori; è ch'è tù sia prima ligatu, poi impiccatu nantu à una croce in quellu locu induve site avà prigiuneru; è ancu dui criminali cun tè, chì si chjamanu Dimas è Gestas. CAPITOLU 7 1 Allora Ghjesù esce da a sala, è i dui ladri cun ellu. 2 È ghjunti à u locu chjamatu Golgota, u spoglianu di i so vistimenti, u cinghjenu cù una tela di linu, li mettenu una curona di spine nantu à a testa, è li mettenu una canna in manu. 3 È cusì fecenu cù i dui ladri chì eranu crucifissi cun ellu, Dimas à a so manu diritta è Gestas à a so manca. 4 Ma Ghjesù li disse : Babbu, pardunalli ; Perchè ùn sanu micca ciò chì facenu. 5 È si spartevanu i so vistimenti, è tiranu à sorte nantu à a so vesta. 6 Intantu, u populu s'era ghjuntu, è i capi di i sacrificadori è l'anziani di i Ghjudei si burlavanu di ellu, dicendu : Hà salvatu l'altri ; s'ellu hè u figliolu di Diu, ch'ellu sia avà falatu da a croce. 7 I suldati si burlanu ancu di ellu, è, pigliendu l'acitu è u fiele, li offrinu à beie, è li dissenu : Si tu es rè di i Ghjudei, liberatevi. 8 Allora Longinu, un suldatu, pigliò una lancia, 1 li perciò u fiancu, è subitu u sangue è l'acqua spuntanu. 9 Et Pilate écrivit le titre sur la croix en lettres hébraïques, latines et grecques, à savoir. Questu hè u rè di i Ghjudei. 10 Ma unu di i dui ladri chì sò stati crucifissi cù Ghjesù, chì si chjamava Gestas, disse à Ghjesù : S'è tù sì u Cristu, liberate sè stessu è noi.
11 Ma u latru chì era crucifissu à a so manu diritta, chì si chjamava Dimas, rispunnendu, u rimproverò, è disse : Ùn avete micca paura di Diu, chì hè cundannatu à stu castigo ? Ricevemu daveru ghjustu è ghjustu u demeritu di e nostre azzioni; ma stu Ghjesù, chì male hà fattu ? 12 Dopu à stu gemimentu, disse à Ghjesù : Signore, ricurdatevi di mè quandu vi ghjunghjite in u to regnu. 13 Ghjesù, rispundenu, li disse : In verità, vi dicu chì oghje sarete cun mè in Paradisu. CAPITOLU 8 1 È era circa a sesta ora, è a bughjura era nantu à a faccia di a terra sana finu à a nona ora. 2 È mentre u sole era eclissatu, eccu u velu di u tempiu era strappatu da u cima à u fondu ; è ancu i petri sò stati strappati, è e tombe si aperte, è parechji corpi di santi, chì dormenu, s'arrizzò. 3 È versu l'ora nona, Ghjesù gridò cù una voce forte, dicendu : Hely, Hely, lama zabacthani ? chì essendu interpretatu, hè u mo Diu, u mo Diu, perchè m'avete abbandunatu? 4 È dopu à isse cose, Ghjesù disse : Babbu, in e to mani ricumandemu u mo spiritu ; è dopu avè dettu questu, rinunciò u fantasma. 5 Ma quandu u centurione vide chì Ghjesù, gridendu cusì, hà rinunziatu u spirtu, glurificà à Diu, è disse : In verità, questu era un omu ghjustu. 6 È tuttu u populu chì stava vicinu, era assai turbatu à a vista ; è riflettendu nantu à ciò chì era passatu, sbattu nantu à i so petti, è dopu vultonu in a cità di Ghjerusalemme. 7 U centurione andò versu u guvernatore, è li cuntò tuttu ciò chì era passatu ; 8 È quand'ellu avia intesu tutte queste cose, era assai tristu ; 9 È chjamà i Ghjudei, li disse : Avete vistu u miraculu di l'eclissi di u sole, è l'altre cose chì sò accadute, mentri Ghjesù era mortu ? 10 Chì, quandu i Ghjudei l'anu intesu, risposenu à u guvernatore : L'eclissi di u sole hè accadutu secondu u so usu di solitu. 11 Ma tutti quelli chì eranu cunniscenza di Cristu, stavanu à distanza, cum'è e donne chì avianu seguitu à Ghjesù da a Galilea, osservendu tutte queste cose. 12 Et voici qu'un homme d'Arimathée, nommé Joseph, qui était lui aussi un disciple de Jésus, mais pas manifestement, par crainte des Juifs, s'approcha du gouverneur, et pria le gouverneur de lui donner l'autorisation d'enlever les corpu di Ghjesù da a croce. 13 È u guvernatore li hà permessu. 14 È ghjunse Nicodemu, purtendu cun ellu una mistura di mirra è d'aloe, pè un centu di libbra ; è caccià Ghjesù da a croce cù lacrime, è u ligatu cù linu cù aromi, secondu l'usu di sepultura trà i Ghjudei. 15 È u pusò in una tomba nova, chì Ghjiseppu avia custruitu, è hà fattu esse tagliatu da una roccia, in quale ùn era mai statu messu omu ; è anu rotulatu una grande petra à a porta di u sepulcru. CAPITOLU 9 1 Quandu i Ghjudei inghjusti anu intesu chì Ghjiseppu avia imploratu è intarratu u corpu di Ghjesù, anu cercatu Nicodemu ; è quelli quindeci omi chì avianu tistimuniatu davanti à u guvernatore, chì Ghjesù ùn era micca natu per fornicazione, è altri boni persone chì avianu dimustratu ogni bona azzione versu ellu. 2 Ma quandu tutti s'ammucciavanu per paura di i Ghjudei, Nicodèmu solu li si fece vede, è disse : Cumu puderanu entre in a sinagoga tali persone ? 3 I Ghjudei li rispundenu : Ma cumu avete avutu à entre in a sinagoga chì era cunfederatu cù Cristu ? Chì a to sorte sia cun ellu in l'altru mondu. 4 Nicodemu rispose : Amen ; cusì pò esse, ch'e possu avè a mo sorte cun ellu in u so regnu. 5 In listessa manera Ghjiseppu, quand'ellu hè ghjuntu à i Ghjudei, li disse : Perchè vo site arrabbiatu cun mè per u desideriu di u corpu di Ghjesù di Pilatu ? Eccu, l'aghju messu in a mo tomba, è l'aghju avvoltu in linu puri, è aghju messu una petra à a porta di u sepulcru. 6 Aghju agitu bè versu ellu ; ma avete agitu ingiustamente stupitu quellu ghjustu, crucificandulu, dandulu l'acitu à beie, incurunandulu di spine, strappandu u so corpu cù fruste, è pricatu a culpa di u so sangue nantu à voi.
7 I Ghjudei, à sente questu, sò stati annunziati è turbati ; è pigghiaru Ghjiseppu, è urdinò ch'ellu sia messu in prigiò prima di u sàbatu, è si mantenenu quì finu à u sàbatu. 8 È li dissenu : Fate cunfessioni ; perchè in questu tempu ùn hè micca licite di fà u male, finu à u primu ghjornu di a settimana. Ma sapemu chì ùn sarete micca pensatu degnu di una sepultura; ma daremu a to carne à l'acelli di l'aria è à l'animali di a terra. 9 Ghjiseppu rispose : Quellu discorsu hè cum'è u discorsu di Goliath fieru, chì hà rimproveratu à u Diu vivu parlendu contru à David. Ma voi, scribi è duttori, sapete chì Diu dice per u prufeta: A vindetta hè a mo, è vi daraghju 1 male uguale à quellu chì m'avete minacciatu. 10 U Diu ch'è vo avete appiccatu nantu à a croce, mi pò liberà da e vostre mani. Tutta a to gattivezza torna nantu à tè. 11 Perchè u guvernatore, quand'ellu si lavava e mani, disse : Sò chjaru da u sangue di questu ghjustu. Ma voi rispostu è gridendu: U so sangue sia nantu à noi è à i nostri figlioli. Cume avete dettu, perisce per sempre. 12 L'anziani di i Ghjudei, à sente ste parolle, s'eranu assai in furia ; è pigliendu à Ghjiseppu, u mettenu in una camera induve ùn ci era micca finestra ; attachenu a porta, è mettenu un sigillo nantu à a serratura; 13 È Annas è Caifa pusonu una guardia nantu à questu, è si cunsultavanu cù i sacrificadori è i Leviti, chì si scontranu tutti dopu à u sàbbatu, è cuncepìu à quale morte mettenu Ghjiseppu. 14 Dopu avè fattu questu, i capi, Anna è Caifa, anu urdinatu chì Ghjiseppu fussi purtatu fora. CAPITOLU 10 1 Quandu tutta l'assemblea hà intesu questu, ammiravanu è eranu stupiti, perchè truvaru u listessu sigillo nantu à a serratura di a camera, è ùn pudianu truvà Ghjiseppu. 2 Allora Anna è Caiphe s'alluntanu, è mentre ch'elli admiravanu tutti chì Ghjiseppu era partitu, eccu unu di i suldati, chì guardava u sepulcru di Ghjesù, parlava in l'assemblea. 3 Chì mentre ch'elli stavanu guardendu u sepulcru di Ghjesù, ci hè statu un terramotu ; è avemu vistu un anghjulu di Diu rottà a petra di u sepulcru è pusà nantu à ellu; 4 È u so visu era cum'è un lampu è u so vistitu cum'è neve ; è avemu diventatu per paura cum'è persone morti. 5 È avemu intesu un anghjulu chì dice à e donne in u sepulcru di Ghjesù : Ùn àbbia paura ; Sò chì cercate à Ghjesù chì hè statu crucifissu; hè risuscitatu cum'ellu hà preditu. 6 Venite à vede u locu duv’ellu hè statu pusatu ; è andate subitu, è dì à i so discìpuli chì hè risuscitatu da i morti, è andarà davanti à voi in Galilea; culà u vedrete cum'ellu vi hà dettu. 7 Allora i Ghjudei chjamavanu tutti i suldati chì servavanu u sepulcru di Ghjesù, è li dissenu : Quale sò e donne à quale l'anghjulu hà parlatu ? Perchè ùn li avete micca pigliatu ? 8 I suldati risposenu è dissenu : Ùn sapemu quale eranu e donne ; d'altronde avemu diventatu cum'è persone morte per paura, è cumu si puderemu catturà quelle donne ? 9 I Ghjudei li dissenu : Cum'è u Signore vive, ùn vi cridemu micca. 10 I suldati rispundenu à i Ghjudei, quand'è vo avete vistu è intesu à Ghjesù fà tanti miraculi, è ùn li cridite micca, cumu avete da crede à noi ? Dite bè: Cum'è u Signore vive, perchè u Signore vive veramente. 11 Avemu intesu chì avete chjusu Ghjiseppu, chì hà intarratu u corpu di Ghjesù, in una stanza, sottu à una serratura chì era sigillata ; è quandu l'avete apertu, ùn l'avete trovu. 12 Fate dunque à Ghjiseppu chì avete messu sottu guardia in a camara, è noi pruduceremu à Ghjesù chì avemu guardatu in u sepulcru. 13 I Ghjudei risposenu è dissenu : Pruduceremu à Ghjiseppu, è tù pruduci à Ghjesù ? Ma Ghjiseppu hè in a so cità di Arimatea. 14 I suldati rispundenu : Si Ghjiseppu hè in Arimatea, è Ghjesù in Galilea, avemu intesu l'ànghjulu informà e donne. 15 I Ghjudei, intesu questu, anu a paura, è si dicianu trà di elli : S'ellu ci vole à esse pubblichi, tutti crederanu in Ghjesù. 16 Allora cullighjanu una grande quantità di soldi, è l'anu datu à i suldati, dicendu : Dite à a ghjente chì i discìpuli di Ghjesù sò ghjunti in a notte, quandu erate addurmintati, è anu arrubatu u corpu di Ghjesù ? è s'è Pilatu, u guvernatore, avessi intesu parlà di questu, l'averemu soddisfattatu è vi assicurà.
17 I suldati pigghiaru dunque i soldi, è dissenu cum'elli eranu urdinati da i Ghjudei ; è u so rapportu hè statu spargugliatu à mezu à u populu. 18 Mais un prêtre Phinees, Ada, maître d'école, et un Lévite nommé Ageus, ils vinrent tous trois de Galilée à Jérusalem, et l'annonçaient aux principaux sacrificateurs et à tous ceux qui étaient dans les synagogues, en disant : 19 Avemu vistu à Ghjesù, chì vo avete crucifissu, chì parlava cù i so undici discìpuli, è pusendu à mezu à elli in u monte di l'Olivu, è li diceva : 20 Andate in u mondu sanu, annunziate u Vangelu à tutte e nazioni, battezendu in u nome di u Babbu è di u Figliolu è di u Spìritu Santu ; è quellu chì crede è serà battizatu, serà salvatu. 21 È quand'ellu avia dettu queste cose à i so discìpuli, avemu vistu ch'ellu cullà in u celu. 22 Quandu i capi di i sacrificadori, è l'anziani è i Leviti anu intesu queste cose, dissenu à sti trè omi : Gloria à u Diu d'Israele, è cunfessàli s'ellu hè vera ciò chì dite chì avete vistu è intesu. . 23 Rispundenu, dicenu : Cum'è u Signore di i nostri babbi vive, u Diu d'Abrahamu, u Diu d'Isaac, è u Diu di Ghjacobbu, secondu chì avemu intesu à Ghjesù chì parlava cù i so discìpuli, è cum'è l'avemu vistu cullà in u celu. , cusì avemu ligatu a verità à voi. 24 È i trè omi rispundenu più luntanu, è aghjustendu ste parolle : S'ellu ùn avemu micca propiu di e parolle chì avemu intesu parlà à Ghjesù, è chì l'avemu vistu ascende in u celu, seremu culpèvuli di peccatu. 25 Allora i capi di i sacerdoti s'arrizzò subitu, è tenenu u libru di a lege in e so mani, cungiuravanu questi omi, dicendu : Ùn vi dichjarete più ciò chì avete dettu di Ghjesù. 26 È li dete una grande quantità di soldi, è anu mandatu altre persone cun elli, chì li cunduceranu in u so paese, per ùn esse micca in ogni modu in Ghjerusalemme. 27 Allora i Ghjudei s'adunavanu tutti inseme, è dopu avè manifestatu a più lamentable preoccupazione, dissenu : Chì ghjè sta cosa straordinaria chì hè accaduta in Ghjerusalemme ? 28 Ma Anna è Caifa li cunsulavanu, dicendu : Perchè avemu da crede à i suldati chì guardianu u sepulcru di Ghjesù, chì ci dicenu chì un anghjulu hà rotolatu a petra da a porta di u sepulcru ? 29 Forse i so discìpuli li anu dettu questu, è li dete soldi per dì cusì, è elli stessi pigliò u corpu di Ghjesù. 30 D'altronde, cunsidereghja questu, chì ùn ci hè micca un creditu per esse datu à i stranieri, perchè ancu pigliò una grande somma di noi, è ci anu dichjaratu secondu l'istruzzioni chì li avemu datu. Si deve esse fideli à noi, o à i discìpuli di Ghjesù. CAPITOLU 11 1 Allora Nicodemu s'arrizzò, è disse : Dite bè, o figlioli d'Israele, avete intesu ciò chì questi trè omi anu ghjuratu per a Legge di Diu, chì dicenu : Avemu vistu à Ghjesù chì parlava cù i so discìpuli nantu à u monte di l'Olivu, è avemu vistu. ellu ascende in u celu. 2 È l'Scrittura ci insegna chì u benedettu prufeta Elia hè statu purtatu à u celu ; è Eliseu fù dumandatu da i figlioli di i prufeti : Induve hè u nostru babbu Elia ? Iddu li disse, ch'ellu hè purtatu à u celu. 3 È i figlioli di i prufeti li dissenu : Forse u spiritu l'hà purtatu in una di e muntagne d'Israele, forse ci truveremu. Et ils supplièrent Elisée, et il marchât avec eux trois jours, et ils ne l'ont pas trouvé. 4 È avà à sente mi, o figlioli d'Israele, è mandimu l'omi in i monti d'Israele, per ùn esse forse chì u spiritu ùn hà purtatu à Ghjesù, è forse quì u truveremu, è esse soddisfatti. 5 È u cunsigliu di Nicodemu piaccò à tuttu u populu ; è anu mandatu omi chì cercanu à Ghjesù, ma ùn l'anu trovu ; è tornanu è dissenu : Avemu andatu in tuttu, ma ùn pudemu truvà à Ghjesù, ma avemu trovu Ghjiseppu in a so cità d'Arimatea. 6 I capi chì anu intesu questu, è tuttu u pòpulu, eranu cuntenti, è lodavanu u Diu d'Israele, perchè Ghjiseppu era statu trovu, ch'elli avianu chjusu in una camera, è ùn pudianu truvà. 7 È quand'elli avianu furmatu una grande assemblea, i capi di i sacerdoti dissenu : Per chì ci purtaremu à Ghjiseppu per parlà cun ellu ? 8 Pigliendu un pezzettu di carta, li scrivianu è li dissenu : A pace sia cun tè è cù tutta a to famiglia. Sapemu chì avemu offesu contru à Diu è tè. Fate piacè di fà una visita à noi i vostri babbi, perchè eramu perfettamente sorpresi di a vostra scappata di prigiò.
9 Sapemu chì era un cunsigliu malicioso chì avemu pigliatu contru à tè, è chì u Signore hà cura di tè, è u Signore stessu ti hà liberatu da i nostri disegni. A pace à tè, Ghjiseppu, chì site onoratu trà tuttu u populu. 10 È scelsenu sette di l'amici di Ghjiseppu, è li dissenu : Quand'è tù ghjunghjite à Ghjiseppu, salutalu in pace è dateli sta lettera. 11 Dunque, quandu l'omi ghjunsenu à Ghjiseppu, u salutanu in pace è li dete a lettera. 12 Quandu Ghjiseppu l'ebbe lettu, disse : Benedettu sia u Signore Diu, chì m'hà liberatu da l'Israele, ch'elli ùn pudianu sparghje u mo sangue. Benedettu sia Diu, chì m'hà prutettu sottu à e to ali. 13 Ghjiseppu li basgiò, è li pigliò in casa soia. È u dumane, Ghjiseppu cullò u so sumere, è andò cun elli in Ghjerusalemme. 14 È quandu tutti i Ghjudei anu intesu sse cose, uscinu à scuntrà à ellu, è gridavanu, dicendu : Pace à a to venuta quì, babbu Ghjiseppu. 15 À quale ellu rispose : A prusperità da u Signore sia à tuttu u populu. 16 È tutti u basgianu ; è Nicodemu u purtò in casa soia, avendu preparatu un grande divertimentu. 17 Ma u dumane, chì era un ghjornu di preparazione, Anna, è Caifa è Nicòdemu dissenu à Ghjiseppu : Cunfessi à u Diu d'Israele, è rispondimi à tutte e dumande ch'è no ti facemu ; 18 Perchè simu stati assai turbati, chì avete intarratu u corpu di Ghjesù ; è chì 'quandu t'avemu chjusu in una camara, ùn ti pudiamu truvà; è avemu avutu a paura dapoi, finu à questu tempu di a to apparizione trà noi. Diteci dunque davanti à Diu, tuttu ciò chì hè accadutu. 19 Allora Ghjiseppu rispose : « M'avete daveru messu in carcere, u ghjornu di a preparazione, finu à a matina. 20 Ma mentre stava in preghiera à mezu à a notte, a casa era circundatu di quattru anghjuli ; è aghju vistu à Ghjesù cum'è u splendore di u sole, è cascò nantu à a terra per paura. 21 Ma Ghjesù, pigliendu a mo manu, m'hà alzatu da terra, è tandu m'hà spruzzatu a rugiada ; ma ellu, sguassendu u mo visu, mi basgiò è mi disse : Ùn àbbia paura, Ghjiseppu ; fighjate à mè, perchè sò io. 22 Allora l'aghju fighjulatu, è aghju dettu : Rabbuni Elia ! Ellu mi rispose: Ùn sò micca Elia, ma Ghjesù di Nazareth, di quale avete intarratu u corpu. 23 Io li dissi : Mostrami a tomba in cui t’aghju messu. 24 Allora Ghjesù, pigliendumi per a manu, m'hà purtatu à u locu duv'ellu l'aghju detti, è m'hà mostratu i panni di linu è u tovagliolu ch'e aghju messu à u capu. Allora aghju sappiutu chì era Ghjesù, è l'aghju aduratu, è disse : Benedettu sia quellu chì vene in u nome di u Signore. 25 Ghjesù mi pigliò di novu per a manu, mi purtò in Arimatea, in casa mo, è mi disse : Pace à tè ; ma ùn esce da a to casa finu à u quarantesimu ghjornu; ma devu andà à i mo discìpuli. CAPITOLU 12 1 Quandu i capi di i sacrificadori anu intesu tutte queste cose, eranu stupefatti, è si ne falciavanu a faccia in terra, cum'è morti, è si gridavanu l'un à l'altru : Chì hè stu segnu straordinariu chì hè accadutu in Ghjerusalemme ? Sapemu u babbu è a mamma di Ghjesù. 2 È un certu Levitu disse : Cunnoscu assai di i so parenti, e persone religiose, chì sò abituati à offre sacrifici è olocaustu à u Diu d'Israele, in u tempiu, cù preghiere. 3 È quandu u suvvernu sacerdote Simeone u pigliò in braccia. iddu li disse: Signore, lascià avà u to servitore parte in pace, secondu a to parolla ; perchè i mo ochji anu vistu a to salvezza, chì avete preparatu davanti à a faccia di tutti i populi: una luce per illuminà i Gentili, è a gloria di u to pòpulu Israele. 4 Simeone, in listessa manera, benedisse Maria, a mamma di Ghjesù, è li disse : Ti dicu di quellu zitellu ; Hè numinatu per a caduta è a risurrezzione di parechji, è per un signu chì serà parlatu contru. 5 Iè, una spada trapasserà ancu a to ànima, è i pinsamenti di parechji cori seranu revelati. 6 Allora tutti i Ghjudei dissenu : Mandemu à quelli trè omi, chì dicenu ch'elli l'anu vistu parlà cù i so discìpuli in u monte di l'Olivu. 7 Dopu à quessa, li dumandò ciò ch'elli avianu vistu ; chì rispose d'una manera: In presenza di u Diu d'Israele, affirmemu chì avemu vistu chjaramente à Ghjesù chì parlava cù i so discìpuli in a muntagna di l'Olivu, è cullà in u celu.
8 Allora Anna è Caifa li pigliò in lochi separati, è li esaminò separatamente ; chì unanimu cunfessu a verità, è disse, avianu vistu Ghjesù. 9 Allora Anna è Caifa dissenu: "A nostra lege dice: Per bocca di dui o trè tistimoni ogni parolla serà stabilita". 10 Ma chì avemu dettu ? U benedettu Enoch hà piaciutu à Diu, è fù traduttu da a parolla di Diu; è u locu di sepultura di u beatu Mosè hè cunnisciutu. 11 Mais Jésus fut livré à Pilate, fouetté, couronné d'épines, craché dessus, percé d'une lance, crucifié, mort sur la croix, et fut enterré, et son corps l'honorable Joseph enterré dans un nouveau sépulcre, et il rend témoignage qu'il l'hà vistu vivu. 12 È d'altronde sti omi anu dichjaratu ch'elli l'anu vistu chì parlava cù i so discìpuli in a muntagna di l'Olivi, è cullà in u celu. 13 Allora Ghjiseppu si alzò. disse à Anna è à Caifa: "Pudete esse ghjustu sottu à una grande sorpresa, chì vi hè statu dettu chì Ghjesù hè vivu, è cullucatu in u celu". 14 Hè veramente una cosa veramente surprenante, chì ùn solu ellu stessu risuscita da i morti, ma ancu risuscita da e so tomba altri, chì sò stati vistu da parechji in Ghjerusalemme. 15 È avà à sente un pocu: tutti avemu cunnisciutu u beatu Simeone, u suvraprete, chì hà pigliatu à Ghjesù in u tempiu, quandu era un zitellu in i so bracce. 16 Stu stessu Simeone avia dui figlioli, è eramu tutti prisenti à a so morte è u funerale. 17 Andate dunque è vede i so tombi, chì sò aperti, è sò risuscitati, è eccu, sò in a cità di Arimatea, passanu u so tempu inseme in uffizii di devozione. 18 Qualchidunu, in verità, anu intesu u sonu di a so voce in a preghiera, ma ùn discuteranu cun nimu, ma si fermanu muti cum'è i morti. 19 Ma venite, andemu versu elli, è cumportamu versu elli cù tuttu u rispettu è a prudenza. È s'ellu li pudemu purtà à ghjurà, forse ci diceranu un pocu di i misteri di a so risurrezzione. 20 Quandu i Ghjudei anu intesu questu, si rallegravanu assai. 21 Allora Anna è Caifa, Nicodemu, Ghjiseppu è Gamaliel si n'andò in Arimatea, ma ùn li truvò micca in e so tomba ; ma camminendu per a cità, li liganu à i so ghjinochje piegate à e so devozioni: 22 Allora, salutenduli cù tuttu rispettu è deferenza à Diu, i purtonu à a sinagoga di Ghjerusalemme ; è chjusu e porte, pigliò u libru di a lege di u Signore. 23 È, mettendula in e so mani, li ghjurà per Diu Adonai, è u Diu d'Israele, chì hà parlatu à i nostri babbi per a lege è i prufeti, dicendu : Si crede à quellu chì vi hà risuscitatu da i morti, chì hè Ghjesù, dite. noi ciò chì avete vistu, è cumu sì stati risuscitati da i morti. 24 Charinus è Lenthius, i dui figlioli di Simeone, tremavanu à sente queste cose, è si turbavanu è gemevanu ; è à u listessu tempu fighjendu in u celu, fecenu u segnu di a croce cù i diti nantu à a so lingua. 25 È subitu parranu, è dissenu : Dà à ognunu una carta, è scriveremu per voi tutte e cose chì avemu vistu. Et chacun s'assit et écrivit, en disant : CAPITOLU 13 1 O Signore Ghjesù è Babbu, chì sì Diu, ancu a risurrezzione è a vita di i morti, dacci à dichjarà i to misteri, chì avemu vistu dopu à a morte, appartene à a to croce ; perchè simu ghjurati da u to nome. 2 Perchè avete pruibitu à i vostri servitori di dichjarà e cose secrete, chì sò state fatte da u vostru putere divinu in l'infernu. 3 Quandu eramu stati posti cù i nostri babbi in a prufundità di l'infernu, in a bughjura di a bughjura, di colpu apparsu u culore di u sole cum'è l'oru, è una sostanziale luce di culore viola chì illuminava u locu. 4 À questu puntu, Adamu, u babbu di tutta l'umanità, cù tutti i patriarchi è i prufeti, s'allegrò è disse : Questa lume hè l'autore di a luce eterna, chì hà prumessu di trasfurmà noi in a luce eterna. 5 Allora u prufeta Isaia gridò, è disse : Questa hè a luce di u Babbu è u Figliolu di Diu, secondu a mo prufezia, quandu era vivu nantu à a terra. 6 U paese di Zabulon, è u paese di Nephthalim oltre u Ghjurdanu, un populu chì caminava in a bughjura, hà vistu una gran luce ; è à quelli chì abitavanu in a regione di l'ombra di a morte, a luce hè suscitata. È avà hè ghjuntu, è hà illuminatu à noi chì stavamu in a morte.
7 È mentre ci rallegravamu tutti in a luce chì splendeva nantu à noi, u nostru babbu Simeone ghjunse à mezu à noi, è felicitendu tutta a cumpagnia, disse : Glorificate u Signore Ghjesù Cristu, u Figliolu di Diu. 8 Chì aghju pigliatu in braccia quandu era un zitellu in u tempiu, è essendu mossu da u Spìritu Santu, li disse, è ricunnosce : 1 Chì avà i mo ochji anu vistu a to salvezza, chì avete preparatu davanti à a faccia di tutti i populi. , una luce per illuminà i Gentili è a gloria di u to pòpulu Israele. 9 Tutti i santi chì eranu in a prufundità di l'infernu, à sente questu, si rallegravanu di più. 10 Dopu, esce unu cum'è un picculu eremita, è tutti li dumandavanu : Quale sì ? 11 À quale ellu rispose : Sò a voce di quellu chì grida in u desertu, Ghjuvanni u Battista, è u prufeta di l'Altìssimu, chì si n'andò prima di a so venuta per preparà a so strada, per dà a cunniscenza di a salvezza à u so pòpulu per u so populu. pirdunu di i piccati. 12 Eiu Ghjuvanni, quandu aghju vistu à Ghjesù chì venia versu mè, mossu da u Spìritu Santu, aghju dettu : Eccu l'Agnellu di Diu, eccu quellu chì caccià i piccati di u mondu. 13 Eiu l'aghju battezu in u fiume Ghjurdanu, è aghju vistu u Spìritu Santu falà nantu à ellu in forma di culomba, è aghju intesu una voce da u celu, chì diceva : Questu hè u mo Figliolu amatu, in quale mi sò assai piacè. 14 È avà, mentre ch'e andava davanti à ellu, sò scesu quì per fà sapè chì u Figliolu di Diu hà da vene à noi dopu, è, cum'è u ghjornu di l'altu, vene à noi, chì simu in bughjura è ombra di morte. CAPITOLU 14 1 Ma quandu u primu omu, u nostru babbu Adam, hà intesu queste cose, chì Ghjesù era battizatu in Ghjordanu, chjamò à u so figliolu Seth, è disse : 2 Dichjarate à i vostri figlioli, i patriarchi è i prufeti, tutte e cose chì avete intesu da Michele, l'arcànghjulu, quandu t'aghju mandatu à e porte di u Paradisu, per pregà à Diu ch'ellu ungessi u mo capu quandu era malatu. 3 Allora Seth, s'avvicinendu à i patriarchi è i prufeti, disse : Eiu, Seth, quandu stava in preghiera à Diu à e porte di u Paradisu, aghju vistu l'ànghjulu di u Signore, Michele mi apparsu dicendu : Sò mandatu à tè da u Signore. ; Sò numinatu per preside i corpi umani. 4 Ti dicu, Set, ùn pricate à Diu in lacrime, è u pricate per l'oliu di l'arburu di a misericordia chì unge u to babbu Adam per u so mal di testa ; 5 Perchè ùn pudete micca ottenellu finu à l'ultimu ghjornu è l'ultimi tempi, vale à dì, finu à cinquemila cinquecentu anni. 6 Allora Cristu, u Figliolu più misericordioso di Diu, vene nantu à a terra per risuscitarà u corpu umanu d'Adam, è à u listessu tempu per risuscitarà i corpi di i morti, è, quand'ellu vene, serà battizatu in Ghjordanu. 7 Allora ungerà cù l'oliu di a so misericordia tutti quelli chì credenu in ellu ; è l'oliu di a so misericòrdia cuntinuerà à e generazioni future, per quelli chì nasceranu da l'acqua è u Spìritu Santu à a vita eterna. 8 È quandu, à quellu tempu, u Figliolu più misericordioso di Diu, Cristu Ghjesù, scenderà nantu à a terra, hà da intruduce à u nostru babbu Adamu in Paradisu, à l'arbre di misericordia. 9 Quandu tutti i patriarchi è i prufeti anu intesu tutte queste cose da Seth, si rallegravanu più. CAPITOLU 15 1 Mentre tutti i santi si rallegravanu, eccu Satanassu, u principe è u capu di a morte, disse à u principe di l'infernu : 2 Preparate à riceve Ghjesù stessu di Nazareth, chì si vantava ch'ellu era u Figliolu di Diu, ma era un omu chì teme a morte, è disse : L'ànima mo hè trista finu à a morte. 3 D'altronde hà fattu assai ferite à mè è à parechji altri ; per quelli ch'e aghju fattu cechi è zoppi, è quelli chì aghju turmentatu cù parechji dimònii, guarì cù a so parolla; iè, è quelli ch'e aghju purtatu mortu à tè, ellu ti toglie per forza. 4 À questu, u prìncipe di l'infernu rispose à Satanassu : Quale hè quellu principe cusì putente, è ancu un omu chì teme a morte ? 5 Perchè tutti i potenti di a terra sò sottumessi à u mo putere, chì avete purtatu à sottumessu cù u vostru putere.
6 Ma s'ellu sia cusì putente in a so natura umana, ti affirmu per verità, ch'ellu hè onnipotente in a so natura divina, è nimu pò resiste à u so putere. 7 Allora, quandu ellu disse ch'ellu avia paura di a morte, hà pensatu à prò di tè, è ti sarà infelice per i seculi eterni. 8 Allora Satanassu rispose à u prìncipe di l'infernu : Perchè avete spressu un dubbitu, è avete a paura di riceve quellu Ghjesù di Nazareth, u to avversariu è u meiu ? 9 In quantu à mè, l'aghju tentatu è suscitatu i mo vechji, i Ghjudei, cun zelo è rabbia contru à ellu ? 10 Aghju affilatu a lancia per u so suffrimentu ; Aghju mischjatu u fiele è l'acitu, è urdinò ch'ellu beie; Aghju preparatu a croce per u crucifissu, è i unghji per trapassà e mani è i pedi di l'Ibis; è avà a so morte hè vicinu, u purteraghju quì, sottumessu à tè è à mè. 11 Allora u prìncipe di l'infernu rispose : « M'hà dettu avà ch'ellu m'hà cacciatu i morti cù a forza. 12 Quelli chì sò stati tenuti quì finu à ch'elli anu da campà di novu nantu à a terra, sò stati cacciati da quì, micca da u so propiu putere, ma da e preghiere fatte à Diu, è u so Diu onnipotente li pigliò da mè. 13 Quale hè dunque quellu Ghjesù di Nazareth chì, per via di a so parolla, m'hà alluntanatu i morti senza pricà à Diu ? 14 Forse hè u stessu chì mi pigliò Làzaru, dopu ch'ellu era mortu quattru ghjorni, è puzzava è era putritu, è ch'e aghju avutu u pussessu cum'è un mortu, ma ellu hà resuscitatu da u so putere. . 15 Satanassu, risposendu, rispose à u prìncipe di l'infernu : Hè a stessa persona, Ghjesù di Nazareth. 16 Chì quandu u prìncipe di l'infernu l'avete intesu, li disse : Ti pregu per i putenzi chì ti appartenenu à mè è à tè, chì ùn mi ne purtassi micca. 17 Perchè quandu aghju intesu parlà di a putenza di a so parolla, aghju trematu di paura, è tutta a mo cumpagnia impia hè stata à u listessu tempu disturbata ; 18 È ùn pudemu micca detintà à Làzaru, ma ellu si strinse, è, cù tutti i segni di malizia, si n'andò subitu da noi ; è a stessa terra, in quale era allughjatu u mortu di Làzaru, subitu l'hà cacciatu vivu. 19 È avà sacciu ch'ellu hè Diu Onnipotente chì puderia fà tali cose, chì hè putente in u so duminiu, è putente in a so natura umana, chì hè u Salvatore di l'umanità. 20 Ùn purtassi dunque quì sta persona, perchè metterà in libertà tutti quelli chì mi tengu in prigiò sottu à l'incredulità, è ligatu cù e catene di i so peccati, è i cunducerà à a vita eterna. CAPITOLU 16 1 È mentre Satanassu è u prìncipe di l'infernu si parlavanu cusì, di colpu, ci hè statu una voce cum'è un tronu è u ventu, chì diceva : Alzate e vostre porte, o prìncipi ; è siate alzate, o porte eterne, è u Rè di Gloria entrerà. 2 Quandu u prìncipe di l'infernu hà intesu questu, disse à Satanassu : Alluntanate da mè, è esce da e mo abitazioni ; sì un guerrieru putente, cumbatte cù u Rè di Gloria. Ma chì avete à fà cun ellu ? 3 È u scacciò fora di e so abitazioni. 4 È u prìncipe disse à i so empii ufficiali : Chjamate e porte di bronzu di a crudeltà, fermateli cù sbarre di ferru, è cumbatte curaggiu, per ùn esse pigliati prigionieri. 5 Ma quandu tutta a cumpagnia di i santi l'avete intesu, anu parlatu cù una voce forte di còllera à u principe di l'infernu : 6 Aprite e vostre porte, chì u Rè di Gloria entre. 7 È u divinu prufeta David, gridò, dicendu : Ùn aghju micca, quandu nantu à a terra, profetisava veramente è dicenu : O chì l'omi laudassi à u Signore per a so bontà, è per e so opere maravigliose à i figlioli di l'omi ? 8 Perchè hà rottu e porte di bronzu, è tagliatu e sbarre di ferru in pezzi. Li hà pigliatu per via di a so iniquità, è per via di a so inghjustizia sò afflitti. 9 Dopu à questu, un altru prufeta, à dì u santu Isaia, hà parlatu cusì à tutti i santi, ùn vi aghju micca prufetizatu bè quandu era vivu nantu à a terra ? 10 I morti viranu, è risuscitarà quelli chì sò in i so tombi, è si rallegraranu quelli chì sò in terra ; perchè a rugiada chì hè da u Signore li purterà liberazione. 11 È aghju dettu in un altru locu : O morte, induve hè a to vittoria ? O morte, induve hè u to puntu ?
12 Quandu tutti i santi anu intesu queste cose da Isaia, dissenu à u prìncipe di l'infernu : Apri avà e to porte, è pigliate e to sbarre di ferru ; perchè avà sarete ligatu, è ùn avete micca putere. 13 Allora ci era una gran voce, cum'è u rumore di u tronu, chì diceva : Alzate e vostre porte, o prìncipi ; è siate alzati, voi porte di l'infernu, è u Rè di Gloria entrerà. 14 U prìncipe di l'infernu, avendu a listessa voce chì si ripeteva, gridò cum'è s'ellu ùn l'avete ignoratu : Quale hè quellu Re di Gloria ? 15 Davide rispose à u prìncipe di l'infernu, è disse : Capiscu e parolle di quella voce, perchè l'aghju parlatu cù u so spiritu. È avà, cum'è l'aghju dettu sopra, vi dicu, u Signore forte è putente, u Signore putente in battaglia: hè u Rè di Gloria, è hè u Signore in u celu è in a terra; 16 Hà fighjatu per sente i lamenti di i prigiuneri, è per caccià quelli chì sò stati cumandati à a morte. 17 È avà, o prìncipe di l'infernu bruttu è puzzolente, aprite e vostre porte, chì u Rè di Gloria entre ; perchè ellu hè u Signore di u celu è di a terra. 18 Pendant que David disait cela, le Seigneur puissant apparut sous la forme d'un homme, et il illumina les lochs qui étaient auparavant dans les ténèbres. 19 È hà spartitu i catene chì prima ùn si pudianu rompe; è cù a so putenza invincibile hà visitatu quelli chì si assittanu in a bughjura prufonda per l'iniquità, è l'ombra di a morte per u peccatu. CAPITOLU 17 1 A morte impia è i so ufficiali crudeli, intesu queste cose, si sò impauriti in i so parechji regni, quand'elli videnu a chiarezza di a luce, 2 È Cristu stessu apparsu di colpu in e so abitazioni ; gridanu dunque, è dissenu : Semu liati da tè ; ti pari di intende a nostra cunfusione davanti à u Signore. 3 Quale sì, chì ùn hà micca signu di corruzzione, ma quellu aspettu luminoso chì hè una prova cumpleta di a to grandezza, di quale ùn pare micca esse attentu ? 4 Quale sì tù, cusì putente è cusì debule, cusì grande è cusì pocu, un mediu è ancu un suldatu di primu rangu, chì pò cumandà in forma di servitore cum'è suldatu cumunu ? 5 U Rè di Gloria, mortu è vivu, ancu s'ellu hè statu uccisu una volta nantu à a croce ? 6 Quale hè statu mortu in a tomba, è hè falatu vivu versu noi, è in a to morte tutte e criature tremavanu, è tutte e stelle sò state mosse, è avà avete a to libertà trà i morti, è dà disturbu à e nostre legioni ? 7 Quale sì, chì liberate i prigiuneri chì eranu incatenati da u peccatu uriginale, è li purtassi in a so prima libertà 8 Quale sì, chì sparghje una luce cusì gloriosa è divina nantu à quelli chì eranu cecu da a bughjura di u peccatu ? 9 In listessu modu, tutte e legioni di dimònii sò stati presi da u listessu orrore, è cù a paura più sottumessa gridavanu, è disse : 10 Da induve vene, o Ghjesù Cristu, chì sì un omu cusì putente è gloriosu in maestà, cusì luminosu da ùn avè micca macchia, è cusì puru da ùn avè micca crimine ? Perchè quellu mondu più bassu di a terra, chì era sempre sottumessu à noi finu à avà, è da induve avemu ricevutu u tributu, ùn ci hà mai mandatu un omu cusì mortu prima, ùn hà mai mandatu tali rigali à i prìncipi di l'infernu. 11 Quale sì dunque tù, chì cun tantu curagiu entre ind’è e nostre stanze, è ùn solu ùn teme micca di minacciaci di i più grandi punizioni, ma ancu di pruvà à salvà tutti l’altri da e catene in quale li tenemu ? 12 Forse sì quellu Ghjesù, di quale Satana hà parlatu avà à u nostru principe, chì, per a morte di a croce, avete da riceve u putere di a morte. 13 Allora u Rè di Gloria pistò a morte, pigliò u prìncipe di l'infernu, u privò di tuttu u so putere, è pigliò u nostru babbu terrenu Adamu cun ellu à a so gloria. CAPITOLU 18 1 Allora u prìncipe di l'infernu pigliò Satanassu, è cun grande indicazione li disse: O principe di a distruzzione, autore di a scunfitta è di u banditu di Belzebù, u disprezzu di l'anghjuli di Diu è disprezzatu da tutti i ghjusti ! Chì t'hà inclinu à agisce cusì ?
2 Crucificà u Rè di Gloria, è, per a so distruzzione, ci hà fattu prumesse di vantaghji assai grandi, ma cum'è un stupidu ùn ignorava ciò chì tù era. 3 Perchè eccu avà chì Ghjesù di Nazareth, cù u splendore di a so divinità gloriosa, mette in fuga tutti i putenzi orribili di a bughjura è di a morte ; 4 Il a détruit nos prisons de haut en bas, a congédié tous les prisonniers, a libéré tous ceux qui étaient liés, et tous ceux qui autrefois gémiaient sous le poids de leurs tourments, nous ont insultés, et nous sommes comme à être vaincus. e so preghiere. 5 I nostri duminii mpii sò sottumessi, è nisuna parte di l'umanità hè avà lasciata in u nostru sughjettu, ma d'altra banda, tutti ci sfidanu audaci ; 6 Benchè, prima, i morti ùn anu mai osatu di cumportanu insolente versu noi, nè, essendu prigiuneri, ùn pudianu mai in ogni occasione esse allegri. 7 O Satanassu, o prìncipe di tutti i gattivi, babbu di l'impii è di l'abbandonati, perchè pruvarii stu sfruttamentu, videndu chì i nostri prigiuneri eranu finu à quì sempre senza a minima speranza di salvezza è di vita ? 8 Ma avà ùn ci hè nimu di elli chì geme mai, nè ci hè a minima apparenza di lacrime in alcunu di i so visi. 9 O prìncipe Satanassu, o grande guardianu di e regioni infernali, tutti i vostri vantaghji chì avete acquistatu da l'arburu pruibitu, è a perdita di u Paradisu, avete avà persu da u legnu di a croce ; 10 È a to felicità hè allora spirata, quandu avete crucifissu Ghjesù Cristu, Rè di Gloria. 11 Avete agitu contr'à u vostru propiu interessu è u meiu, cum'è avà capirete da quelli grandi tormenti è punizioni infinite chì site per soffre. 12 O Satanassu, prìncipe di tutti i mali, autore di a morte, è fonte di ogni orgogliu, duveria prima inchiesta nantu à i crimini maligni di Ghjesù di Nazareth, è tandu averia trovu ch'ellu ùn era culpèvule di alcuna culpa degna di morte. 13 Perchè t'avete azzardatu, senza raghjone nè ghjustizia, à crucificàlu, è avete purtatu in e nostre regioni una persona innocente è ghjustu, è cusì avete persu tutti i peccatori, empii è inghjusti in u mondu sanu ? 14 Mentre u prìncipe di l'infernu parlava cusì à Satanassu, u Rè di a Gloria disse à Belzebù, u prìncipe di l'infernu, Satanassu, u prìncipe sarà sottumessu à u to duminiu per sempre, in a stanza di Adamu è i so figlioli ghjusti, chì sò mio. CAPITOLU 19 1 Allora Ghjesù stese a manu è disse : Venite à mè, tutti i mo santi, chì sò stati creati à a mo maghjina, chì eranu cundannati da l'arburu di fruttu pruibitu, è da u diavulu è a morte ; 2 Vive avà da u legnu di a mo croce ; u diavulu, u principe di stu mondu, hè vintu, è a morte hè cunquistata. 3 Allora tutti i santi sò stati uniti sottu à a manu di u Diu Altissimo ; è u Signore Ghjesù pigliò a manu d'Adam è li disse: "Pace à tè, è à tutta a to pusterità ghjustu, chì hè a meia". 4 Allora Adamu, ghjittandusi à i pedi di Ghjesù, s'adressa à ellu cù lacrime, in lingua umile è à voce forte, dicendu : 5 Ti esalteraghju, o Signore, perchè m'ai alzatu, è ùn hà micca fattu rallegra di mè i mo nemici. O Signore, u mo Diu, aghju gridatu à tè, è m'ai guaritu. 6 O Signore, avete purtatu a mo ànima da a tomba ; m'ai tenutu in vita, per ùn falà in a fossa. 7 Cantate à u Signore, tutti i so santi, è ringraziate à u ricordu di a so santità. Perchè a so rabbia dura ma per un mumentu; in u so favore hè a vita. 8 In listessu modu, tutti i santi, prostrati à i pedi di Ghjesù, dissenu à una sola voce : Sò ghjuntu, o Redentore di u mondu, è avete fattu veramente tuttu ciò chì avete preditu da a lege è i vostri santi prufeti. 9 Avete redimutu i viventi cù a vostra croce, è hè falatu à noi, per chì, per a morte di a croce, ci liberassi da l'infernu, è da a to putenza da a morte. 10 O, Signore, cum'è tù ai messu in u celu i segni di a to gloria, è avete stabilitu u segnu di a to redenzione, ancu a to croce nantu à a terra ! Allora, Signore, mette u segnu di a vittoria di a to croce in l'infernu, chì a morte ùn hà più fà minion.
11 Allora u Signore stende a so manu, hà fattu u segnu di a croce nantu à Adam è à tutti i so santi. 12 È pigliendu à Adamu da a so manu diritta, ascendì da l'infernu, è tutti i santi di Diu u seguitanu. 13 Allora u prufeta riali Davìdiu gridò cun coraggio, è disse : 1 O cantate à u Signore un cantu novu, perchè hà fattu cose maravigliose ; a so manu diritta è u so bracciu santu l'anu ottinutu a vittoria. 14 U Signore hà fattu cunnosce a so salvezza, a so ghjustizia hà dimustratu apertamente in vista di i pagani. 15 E tutta a multitùdine di i santi rispunniu, dicendu : "Stu onore sò tutti i so santi, Amen, laudati à u Signore. 16 Dopu, u prufeta Abacuc 3 gridò, è disse : Sò surtitu per a salvezza di u to pòpulu, ancu per a salvezza di u to pòpulu. 17 È tutti i santi dissenu : 4 Beatu quellu chì vene in nome di u Signore ; perchè u Signore ci hà illuminatu. Questu hè u nostru Diu per sempre è sempre; Ellu regnerà nantu à noi in i seculi eterni, Amen. 18 In listessu modu, tutti i prufeti anu dettu e cose sacre di a so lode, è seguitanu u Signore. CAPITOLU 20 1 Allora u Signore, tenendu à Adamu per a manu, u hà datu à Michele l'arcànghjulu ; è li guidò in Paradisu, pienu di misericordia è di gloria; 2 È dui omi assai antichi li scontranu, è li sò stati dumandati da i santi : Quale site, chì ùn sò micca stati cun noi in l'infernu, è chì i vostri corpi sò stati posti in Paradisu ? 3 Un d'elli rispose : Sò Enoch, chì hè statu traduttu da a parolla di Diu ; è questu omu chì hè cun mè, hè Elia, u Tisbite, chì hè statu purtatu in un carru di focu. 4 Quì avemu statu finu à quì, è ùn avemu micca tastatu a morte, ma ora simu per vultà à a venuta di l'Anticristu, armati di segni è miraculi divini, per impegnà cun ellu in battaglia, è per esse ammazzati da ellu in Ghjerusalemme. per esse ripigliatu vivu in i nuvuli, dopu à trè ghjorni è mezu. 5 È mentre u santu Enoch è Elia contavanu questu, eccu un altru omu in una figura miserable chì portava u segnu di a croce nantu à e so spalle. 6 È quandu tutti i santi l'anu vistu, li dissenu : Quale sì ? Perchè u to visu hè cum'è un ladru; è perchè porta una croce nantu à e spalle ? 7 À quale ellu rispose : Dite bè, perchè eru un latru chì hà fattu ogni sorte di male in terra. 8 È i Ghjudei mi crucifissu cun Ghjesù ; è aghju osservatu e cose sorprendenti chì sò accadute in a creazione à a crucifixion di u Signore Ghjesù. 9 È aghju cridutu ch'ellu era u Creatore di tutte e cose, è u Rè Onnipotente ; è li pricava, dicendu: Signore, ricurdatevi di mè, quandu vi vene in u to regnu. 10 Subitu cunsiderà a mo supplica, è m'hà dettu : In verità, ti dicu, oghje serete cun mè in Paradisu. 11 È m'hà datu stu segnu di a croce dicendu : Portate questu, è andate in Paradisu ; è s'è l'ànghjulu, chì hè a guardia di u Paradisu, ùn ti ammette micca, mostra li u segnu di a croce, è dite à ellu : Ghjesù Cristu chì hè avà crucifissu, m'hà mandatu quì à tè. 12 Quandu aghju fattu questu, è aghju dettu à l'ànghjulu chì hè a guardia di u Paradisu tutte queste cose, è l'hà intesu, aprì subitu e porte, m'hà presentatu, è m'hà postu à a manu diritta in u Paradisu. 13 Dicendu: Restate quì un pocu di tempu, finu à chì Adamu, u babbu di tutta l'umanità, entre, cù tutti i so figlioli, chì sò i servitori santi è ghjusti di Ghjesù Cristu, chì hè statu crucifissu. 14 Quand'elli anu intesu tuttu sta storia da u latru, tutti i patriarchi dicenu à una sola voce : Benedettu sì, o Diu Onnipotente, u Babbu di a bontà eterna è u Babbu di misericordia, chì hà fattu tanta grazia à quelli chì eranu peccatori contr'à ellu, è li hà purtatu à a misericòrdia di u Paradisu, è l'avete piazzatu in mezu à i vostri grandi è spirituali pruvisti, in una vita spirituale è santa. Amen. CAPITOLU 21 1 Quessi sò i misteri divini è sacri chì avemu vistu è intesu. I, Charinus è Lenthius ùn sò micca permessi di dichjarà l'altri misteri di Diu, cum'è l'arcànghjulu Michele ci hà urdinatu,
2 Dicendu : Andarè cù i mo fratelli in Ghjerusalemme, è continuerete in preghiera, dichjarà è glurificà a risurrezzione di Ghjesù Cristu, videndu ch'ellu vi hà risuscitatu da i morti à tempu cun ellu stessu. 3 È ùn parlerete cun nimu, ma siatete muti, finu à u tempu chì u Signore vi permetterà di cuntà i misteri di a so divinità. 4 L'arcànghjulu Michele ci hà urdinatu più di andà oltre u Ghjurdanu, in un paese eccellente è grassu, induve ci sò parechji chì sò risuscitati da i morti cù noi per a prova di a risurrezzione di Cristu. 5 Perchè avemu solu trè ghjorni permessu da i morti, chì sò risuscitatu per celebrà a Pasqua di u nostru Signore cù i nostri parenti, è per rende a nostra tistimunianza per Cristu u Signore, è avemu statu battizatu in u fiume santu di u Ghjurdanu. È avà ùn sò micca vistu da nimu. 6 Questu hè quantu Diu ci hà permessu di rilancià cun voi ; date dunque lode è onore à ellu, è pentite, è ellu avarà pietà di voi. A pace à voi da u Signore Diu Ghjesù Cristu, è u Salvatore di tutti noi. Amen, Amen, Amen. 7 Après qu'ils eurent fini d'écrire et qu'ils eurent écrit sur deux feuilles distinctes, Charinus donna ce qu'il avait écrit entre les mains d'Anna, de Caïphe et de Gamaliel. 8 Lentius hà ancu datu ciò ch'ellu hà scrittu in manu à Nicodemu è Ghjiseppu ; è subitu sò stati cambiati in formi superi bianchi è ùn sò più vistu. 9 Ma ciò ch'elli avianu scrittu si trovanu perfettamente d'accordu, quellu chì ùn cuntene una lettera più o menu chè l'altra. 10 Quandu tutta l'assemblea di i Ghjudei hà intesu tutti issi parenti surprenanti di Charinus è Lenthius, si dicianu l'un à l'altru : In verità, tutte queste cose sò state fatte da Diu, è benedettu sia u Signore Ghjesù per sempre è sempre, Amen. 11 È andavanu cun grande preoccupazione, è timore, è tremantu, è si battevanu in u pettu è si n'andò ognunu à a so casa. 12 Ma subitu tutte e cose chì i Ghjudei cuntavanu in e so sinagoghe nantu à Ghjesù, sò subitu cuntatu da Ghjiseppu è Nicodemu à u guvernatore. 13 È Pilatu hà scrittu tutte queste transazzione, è hà postu tutti questi cunti in i registri publichi di a so sala. CAPITOLU 22 1 Dopu à questu, Pilatu si n'andò in u tempiu di i Ghjudei, è chjamò tutti i capi, i scribi è i duttori di a lege, è andò cun elli in una cappella di u tempiu. 2 È urdinendu chì tutte e porte si chjudessi, li disse : Aghju intesu chì avete un certu libru grande in stu tempiu ; Vogliu dunque, ch'ella sia purtata davanti à mè. 3 È quandu u grande libru, purtatu da quattru ministri di u tempiu, è adornatu d'oru è di pietre preziose, hè statu purtatu, Pilatu li disse à tutti : Vi ghjugu per u Diu di i vostri babbi, chì hà fattu è hà urdinatu stu tempiu. custruitu, chì ùn mi nasconde micca a verità. 4 Sapete tutte e cose chì sò scritte in quellu libru ; Dimmi dunque avà, s'è vo avete trovu qualcosa in l'Scritture di quellu Ghjesù chì avete crucifissu, è in quale tempu di u mondu duveria esse venutu: mostrami. 5 Allora, avendu ghjuratu à Anna è à Caifa, anu urdinatu à tutti l'altri chì eranu cun elli di esce da a cappella. 6 È chjusu e porte di u tempiu è di a cappella, è dissenu à Pilatu : Ci hà fattu ghjurà, o ghjudice, per a custruzzione di stu tempiu, di dichjarà à tè ciò chì hè veru è ghjustu. 7 Dopu chì avemu crucifissu Ghjesù, ùn sapendu ch'ellu era u Figliolu di Diu, ma supponemu chì hà fattu i so miraculi cù qualchi arti magiche, avemu convocatu una grande assemblea in stu tempiu. 8 È quandu avemu discututu trà i miraculi chì Ghjesù avia fattu, avemu trovu assai tistimunianzi di u nostru paese, chì dichjaravanu ch'elli l'avianu vistu vivu dopu a so morte, è chì l'anu intesu parlà cù i so discìpuli, è anu vistu. ellu ascendendu à l'altitudine di i celi, è entre in elli; 9 È avemu vistu dui tistimunianzi, i so corpi chì Ghjesù hà risuscitatu da i morti, chì ci hà dettu di parechje cose strane chì Ghjesù hà fattu trà i morti, di quale avemu un scrittu scrittu in e nostre mani. 10 È hè a nostra usu annu di apre stu libru santu davanti à una assemblea, è di circà quì u cunsigliu di Diu. 11 È avemu trovu in u primu di i settanta libri, induve l'arcànghjulu Michele parla à u terzu figliolu di Adamu, u primu omu, un cuntu chì
dopu à cinque mila cinquecentu anni, Cristu, u Figliolu di Diu, u più amatu, hè ghjuntu nantu à a terra. 12 È avemu ancu cunsideratu chì forse era u Diu stessu d'Israele chì hà dettu à Mosè : Fate l'arca di u tistimunianza ; Sarà a so lunghezza di dui cubiti è mezu, è a so larghezza di una cubita è mezu, è a so altezza di una cubita è mezu. 13 Per questi cinque cubiti è mezu per a custruzzione di l'arca di l'Anticu Testamentu, avemu capitu è sapemu chì in cinquemila anni è mezzo (mila) anni, Ghjesù Cristu avia da vene in l'arca o tabernaculu di un corpu. ; 14 È cusì e nostre Scritture testimonianu ch'ellu hè u figliolu di Diu, è u Signore è Rè d'Israele. 15 È perchè dopu à a so suffrenza, i nostri capi di sacrificatori eranu stupiti da i segni chì eranu fatti cù i so mezi, avemu apertu stu libru per circà tutte e generazioni finu à a generazione di Ghjiseppu è Maria, a mamma di Ghjesù, supponendu ch'ellu sia di sumente di David; 16 È avemu trovu u cuntu di a creazione, è in quale tempu hà fattu u celu è a terra è u primu omu Adam, è chì da quì à u diluviu, eranu duimila duicentu dodici anni. 17 È da u diluviu à Abraham, novecentu dodici. È da Abraham à Mosè, quattrucentu trenta. È da Mosè à David u rè, cinquecentu dece. 18 È da David à a prigionia di Babilonia, cinquecentu anni. È da a captività babilonese à l'incarnazione di Cristu, quattrucentu anni. 19 A summa di tuttu ciò chì hè di cinque mila è mezu (mila). 20 È cusì pare chì Ghjesù, chì avemu crucifissu, hè Ghjesù Cristu u Figliolu di Diu, è Diu veru è Onnipotente. Amen.