CAPITOLU 1 1 U secondu libru di u prufeta Esdras, u figliolu di Saraia, u figliolu di Azarias, u figliolu di Helchias, u figliolu di Sadamias, u figliolu di Sadoc, u figliolu d'Achitob, 2 U figliolu d'Achias, u figliolu di Finees, u figliolu di Heli, u figliolu d'Amarias, u figliolu di Aziei, u figliolu di Marimoth, u figliolu d'Arna, u figliolu d'Ozias, u figliolu di Borith, u figliolu di Abisei. , u figliolu di Finees, u figliolu di Eleazar, 3 U figliolu d'Aaronu, di a tribù di Levi ; chì era prigiuneru in u paese di i Medi, in u regnu di Artexerxes, rè di i Persiani. 4 È a parolla di u Signore hè ghjunta à mè, dicendu : 5 Vai, è mostra à u mo pòpulu i so atti peccati, è à i so figlioli a so gattivezza ch’elli anu fattu contru à mè ; ch'elli ponu dì à i figlioli di i so figlioli: 6 Perchè i peccati di i so babbi sò aumentati in elli : perchè m'anu scurdatu, è anu offrittu à dii stranieri. 7 Ùn sò ancu eiu quellu chì l'hà purtatu fora di u paese d'Egittu, da a casa di schiavitù ? ma m'anu pruvucatu à l'ira, è disprezzatu i mo cunsiglii. 8 Caccià tandu i capelli di u to capu, è ghjittassi tuttu u male nantu à elli, perchè ùn sò micca ubbidienti à a mo lege, ma hè un populu ribellu. 9 Finu à quandu l’aghju persu à quelli chì aghju fattu tantu bè ? 10 Aghju distruttu parechji rè per elli; Faraone cù i so servitori è tuttu u so putere aghju scunfittu. 11 Aghju distruttu tutte e nazioni davanti à elli, è in u livante aghju spargugliatu u populu di duie pruvince, ancu di Tiru è di Sidone, è aghju uccisu tutti i so nemici. 12 Parlà dunque à elli, dicendu : Cusì dice u Signore : 13 T'aghju purtatu à traversu u mare è à u principiu ti detti un passaghju largu è sicuru ; Ti aghju datu Mosè per un capu, è Aaron per un prete. 14 Vi aghju fattu luce in una pilastru di focu, è aghju fattu grandi miraculi trà voi ; eppuru mi avete scurdatu, dice u Signore. 15 Cusì dice u Signore Onnipotente : E quaglie eranu per voi un simbulu ; Vi aghju datu tende per a vostra salvaguardia; 16 È ùn hà micca triunfatu in u mo nome per a distruzzione di i vostri nemici, ma sempre murmurete finu à oghje. 17 Induve sò i benefizii chì aghju fattu per voi ? Quandu erate fami è sete in u desertu, ùn avete micca gridatu à mè, 18 Dicendu : Perchè ci avete purtatu in stu desertu per tumbàci ? era statu megliu per noi d'avè servitu l'Egiziani, chè di more in stu desertu. 19 Allora aghju avutu pietà di i vostri dolu, è vi detti a manna à manghjà ; cusì avete manghjatu u pane d'anghjuli. 20 Quandu avitu sete, ùn aghju micca chjappatu a roccia, è l'acqua sboccava à u vostru saccu ? per u calore ti cuperu cù e foglie di l'arburi. 21 Aghju spartu trà voi una terra fruttuosa, aghju cacciatu i Cananei, i Fereziti è i Filistei davanti à voi : chì aghju da fà di più per voi ? dice u Signore.
22 Cusì dice u Signore Onnipotente : Quandu erate in u desertu, in u fiumu di l'Amorrei, chì erate sete, è blasfemu u mo nome. 23 Ùn vi aghju micca datu u focu per i vostri blasfemi, ma aghju fattu un arburu in l'acqua, è aghju fattu dolce u fiume. 24 Chì t’aghju da fà, o Ghjacobbu ? tu, Ghjuda, ùn m'avete ubbiditatu: mi turnaraghju à altre nazioni, è à quelli daraghju u mo nome, per pudè guardà i mo statuti. 25 Videndu ch'è vo m'avete abbandunatu, vi abbanduneraghju ancu ; quandu vulete chì mi sia grazia à voi, ùn aghju micca pietà di voi. 26 Ogni volta ch'è vo mi chjamate, ùn vi senteraghju micca, perchè avete impurtatu e vostre mani cù u sangue, è i vostri pedi sò pronti à fà un omicidiu. 27 Ùn m'avete micca abbandunatu, ma voi stessu, dice u Signore. 28 Cusì dice u Signore Onnipotente: Ùn vi aghju micca pricatu cum'è un babbu i so figlioli, cum'è una mamma e so figliole, è una nutrice i so figlioli, 29 Ch'è tù sia u mo pòpulu, è ch'e sia u to Diu ; chì tù saresti i mo figlioli, è eiu avissi da esse u to babbu ? 30 Vi aghju riunitu, cum'è una ghjallina riunisce i so gaddini sottu à l'ale : ma avà, chì vi faraghju ? Ti scacciaraghju da a mo faccia. 31 Quandu mi offri, vultaraghju a mo faccia da voi : per i vostri festi solenni, e vostre novi lune è e vostre circuncisioni, aghju abbandunatu. 32 Aghju mandatu à voi i mo servitori, i prufeti, chì avete pigliatu è uccisu, è strappatu i so corpi in pezzi, u so sangue ch’e aghju dumandatu da e vostre mani, dice u Signore. 33 Cusì dice u Signore Onnipotente : A vostra casa hè desolata, vi scacciaraghju cum'è u ventu sguassate. 34 È i vostri figlioli ùn saranu micca fruttu ; perchè anu disprezzatu u mo cumandamentu, è fattu ciò chì hè un male davanti à mè. 35 Daraghju e vostre case à un populu chì vene ; chì ùn avè micca intesu parlà di mè, crederà in mè; à quale ùn aghju micca fattu segni, ma anu da fà ciò ch'e aghju urdinatu. 36 Ùn anu vistu micca prufeti, ma ricunnosceranu i so piccati, è li ricunnosceranu. 37 Pigliu à tistimunianza di a gràzia di u populu à vene, chì i so picciotti si rallegranu in l'alegria : è ancu s'ellu ùn m'anu micca vistu cù l'ochji di u corpu, ma in u spiritu credenu ciò chì dicu. 38 È avà, fratellu, eccu chì gloria; è vede a ghjente chì vene da u livante: 39 À quale daraghju cum'è capi, Abraham, Isaac è Ghjacobbu, Osea, Amos è Michea, Ghjoèle, Abdias è Ghjona. 40 Nahum, è Abacuc, Sophonias, Aggeus, Zaccaria è Malachia, chì hè chjamatu ancu anghjulu di u Signore. CAPITOLU 2 1 Cusì dice u Signore : Aghju purtatu stu populu da a schiavitù, è li aghju datu i mo cumandamenti da i servitori, i prufeti ; chì ùn vulianu micca sente, ma disprezzavanu i mo cunsiglii.
2 A mamma chì li hà parturitu li disse : Andate, figlioli ! perchè sò veduva è abbandunata. 3 Ti aghju criatu cun gioia ; ma cun dulore è pisanti vi aghju persu: perchè avete peccatu davanti à u Signore, u vostru Diu, è avete fattu ciò chì hè male davanti à ellu. 4 Ma chì vi faraghju avà ? Sò veduva è abbandunata: andate, o figlioli mo, è dumandate misericordia à u Signore. 5 In quantu à mè, o babbu, ti chjamu per tistimunianza annantu à a mamma di questi figlioli, chì ùn hà micca guardatu u mo pattu. 6 Ch'è tù li purtassi in cunfusione, è a so mamma à un spogliu, per ch'ellu ùn ci sia discendenza. 7 Ch'elli sianu spargugliati trà i pagani, chì i so nomi sianu cacciati da a terra, perchè anu disprezzatu u mo pattu. 8 Guai à tè, Assur, chì nasconde l'inghjusti in tè ! O genti gattivi, ricordate ciò chì aghju fattu à Sodoma è à Gomorra; 9 A so terra si trova in chjappi di pece è munzi di cendri : cusì faraghju ancu à quelli chì ùn mi sentenu, dice u Signore Onnipotente. 10 Cusì dice u Signore à Esdras : Dì à u mo pòpulu chì li daraghju u regnu di Ghjerusalemme, ch’e aghju datu à Israele. 11 A so gloria mi piglieraghju ancu, è daraghju à questi i tabernaculi eterni ch'e aghju preparatu per elli. 12 Avianu l'arburu di a vita per un unguentu di sapori dolce ; ùn saranu nè travagli, nè stanchi. 13 Andate, è vi riceverete : pricate per voi uni pochi di ghjorni, per ch'elli sianu accurtati : u regnu hè digià preparatu per voi : fighjate. 14 Pigliate u celu è a terra per tistimunianza ; perchè aghju rottu u male in pezzi, è creatu u bonu: perchè aghju campatu, dice u Signore. 15 Mamma, abbracciate i vostri figlioli, è allevate cù gioia, fate i so pedi cum'è un pilastru, perchè t'aghju sceltu, dice u Signore. 16 È i morti, risuscitaraghju da i so lochi, è li purteraghju fora di e tombe, perchè aghju cunnisciutu u mo nome in Israele. 17 Ùn àbbia paura, o mamma di i zitelli, perchè t’aghju sceltu, dice u Signore. 18 Per u to aiutu, manderaghju i mo servitori Esay è Jeremy, dopu à u so cunsigliu aghju sanctuatu è preparatu per tè dodici arburi carichi di frutti diversi. 19 È tante fontane chì scorrenu di latti è di meli, è sette muntagne putenti, nantu à quale crescenu rosi è gigli, per quessa ch'e aghju pienu di gioia i to figlioli. 20 Fais le droit à la veuve, juge l'orphelin, donne aux pauvres, défends l'orphelin, vesti le nu, 21 Guarisci i stritti è i debuli, ùn ride micca u zoppu per disprezzà, difende i storpi, è lasciate chì u cecu vene in vista di a mo chiarezza. 22 Mantene i vechji è i ghjovani in i to mura. 23 Induve truvate i morti, pigliateli è intarralli, è vi daraghju u primu postu in a mo risurrezzione. 24 Stammi fermu, o pòpulu mo, è ripostate, perchè a to tranquillità vene sempre. 25 Nutri i to figlioli, o bona nutrice ; stallà i so pedi. 26 In quantu à i servitori chì t'aghju datu, ùn perirà nimu ; perchè li dumandaraghju trà u vostru numeru.
27 Ùn siate micca stanchi, perchè quandu u ghjornu di u disgrazia è di a pistezza vene, l'altri pienghjeranu è seranu addentirati, ma voi sarete allegri è avete abbundanza. 28 I pagani ti invidiaranu, ma ùn puderanu fà nunda contru à tè, dice u Signore. 29 E mo mani ti copreranu, perchè i to figlioli ùn vedanu l'infernu. 30 Siate gioia, o mamma, cù i vostri figlioli ; perchè ti liberaraghju, dice u Signore. 31 Ricurdativi di i to figlioli chì dormenu, perchè li purteraghju da i lati di a terra, è li feraghju misericòrdia, perchè sò misericordioso, dice u Signore Onnipotente. 32 Abbracciate i vostri figlioli finu à ch'e aghju venutu è li facia misericordia : perchè i mo pozzi s'incurcavanu, è a mo grazia ùn mancarà micca. 33 Eiu, Esdras, aghju ricevutu incaricamentu di u Signore nantu à a muntagna Oreb, per andà in Israele ; ma quandu sò ghjuntu à elli, m'anu abbattutu, è disprezzavanu u cumandamentu di u Signore. 34 È dunque vi dicu : O pagani, chì sentate è capite, cercate u vostru Pastore, vi darà u riposu eternu ; perchè ellu hè vicinu, chì vene à a fine di u mondu. 35 Siate pronti à a ricumpensa di u regnu, perchè a luce eterna vi brillarà per sempre. 36 Fughjite l'ombra di stu mondu, riceve a gioia di a to gloria : tistimugnu apertamente u mo Salvatore. 37 O riceve u rigalu chì vi hè datu, è siate felice, ringraziendu quellu chì vi hà purtatu à u regnu celeste. 38 Alzati è stà, eccu u numeru di quelli chì sò sigillati in a festa di u Signore ; 39 Chì sò alluntanati da l'ombra di u mondu, è avè ricevutu vistimenti gloriosi di u Signore. 40 Pigliate u vostru numeru, o Sion, è chjude quelli chì sò vestiti di biancu, chì anu cumpletu a lege di u Signore. 41 U numeru di i to figlioli, ch'è vo bramatu, hè cumpletu : supplica u putere di u Signore, chì u to pòpulu, chì hè statu chjamatu da u principiu, sia santificatu. 42 I Esdras vitti nantu à a muntagna di Sion un grande populu, ch'e ùn pudia cuntà, è tutti lodavanu u Signore cù canti. 43 È à mezu à elli c'era un ghjovanu d'alta statura, più altu ch'è tutti l'altri, è nantu à ognuna di e so testa li mettia curone, è era più elevatu ; chì mi maravigliava assai. 44 Allora aghju dumandatu à l'ànghjulu, è dissi : Signore, chì sò questi ? 45 Ellu rispose è mi disse : Quessi sò quelli chì anu spogliatu u vestitu murtali, è visti l'immurtale, è anu cunfessu u nome di Diu : avà sò incurunati, è ricevenu palme. 46 Allora aghju dettu à l'ànghjulu : Chì ghjovanu hè quellu chì li corona, è li dà palme in manu ? 47 Allora ellu rispose è mi disse : Hè u Figliolu di Diu, chì anu cunfessu in u mondu. Allora aghju cuminciatu à elogiare assai quelli chì stavanu cusì rigidi per u nome di u Signore. 48 Allora l'ànghjulu m'hà dettu : Andate, è dite à u mo pòpulu chì cose, è quante maraviglie di u Signore, u to Diu, avete vistu.
CAPITOLU 3 1 In u trentesimu annu dopu à a ruina di a cità, eru in Babilonia, è stendu turbatu nantu à u mo lettu, è i mo pinsamenti sò ghjunti nantu à u mo core. 2 Perchè aghju vistu a desolazione di Sion, è a ricchezza di quelli chì stavanu in Babilonia. 3 È u mo spiritu era assai mossu, tantu ch'e aghju cuminciatu à dì parolle piene di paura à l'Altissimo, è dissi : 4 O Signore, chì porta u regnu, avete parlatu à u principiu, quandu avete piantatu a terra, è chì tù stessu solu, è hà urdinatu à u populu, 5 È hà datu un corpu à Adamu senza ànima, chì era u travagliu di e to mani, è hà insuflatu in ellu u soffiu di vita, è fù fattu vivu davanti à tè. 6 È u cunducete in u paradisu, chì a to manu diritta avia piantatu, prima chì a terra ghjunghjia. 7 È à ellu detti cumandamenti d'amà a to via: ch'ellu trasgrediò, è subitu hà stabilitu a morte in ellu è in e so generazioni, da quale sò vinuti nazioni, tribù, populu è parenti, senza numeru. 8 È ogni populu marchjava secondu a so vuluntà, è facia cose maravigliose davanti à tè, è disprezzava i to cumandamenti. 9 È di novu in u prucessu di u tempu hà purtatu u diluviu nantu à quelli chì abitavanu in u mondu, è li distrughjite. 10 È avvene in ognunu di elli, chì cum'è a morte era per Adamu, cusì era u diluviu per questi. 11 Tuttavia, unu di elli ne lassasti, à dì Noè cù a so famiglia, da quale sò vinuti tutti l'omi ghjusti. 12 È accadde chì, quandu quelli chì abitavanu nantu à a terra cuminciaru à multiplicà, è li avianu fattu assai figlioli, è eranu un grande populu, si cuminciaru à esse più empi chè i primi. 13 Ora, quand'elli campavanu cusì gattivi davanti à tè, t'hà sceltu un omu trà elli, chì si chjamava Abraham. 14 Quellu chì t'aimai, è à ellu solu ti mustrai a to vulintà : 15 È hà fattu un pattu eternu cun ellu, prumessu ch'ellu ùn abbandunaresti mai a so sumente. 16 È à ellu dete Isaac, è à Isaac detti ancu Ghjacobbu è Esaù. In quantu à Ghjacobbu, l'ai sceltu per tè, è l'hà messi da Esaù, è cusì Ghjacobbu diventò una grande multitùdine. 17 È avvene chì, quandu avete purtatu a so sumente fora di l'Eggittu, li hà purtatu à u monte Sinai. 18 È inchinendu i celi, avete rializatu a terra, mossu u mondu sanu, è fattu tremulà e prufundità, è turbatu l'omi di quella età. 19 È a to gloria hà passatu quattru porte, di u focu, è di u terramotu, è di u ventu è di u fretu ; per pudè dà a lege à a sumente di Ghjacobbu, è diligenza à a generazione d'Israele. 20 Eppuru ùn li avete micca alluntanatu un core gattivu, per chì a to lege possi fruttu in elli. 21 Perchè u primu Adamu chì portava un core gattivu hà trasgreditu, è fù vintu ; è cusì sia tutti quelli chì sò nati da ellu. 22 Cusì l'infirmità hè stata fatta permanente ; è a lege (ancu) in u core di u populu cù a malignità di a radica; cusì chì u bonu si n'andò, è u male ferma.
23 Allora i tempi passanu, è l'anni sò finiti; tandu t'hà risuscitatu un servitore chjamatu David. 24 À quale avete urdinatu di custruisce una cità à u to nome, è d'offrirvi incensu è oblazioni. 25 Quandu era fattu questu parechji anni, allora quelli chì abitavanu a cità ti abbandunonu, 26 È in tutte e cose hà fattu cum'è Adam è tutte e so generazioni avianu fattu, perchè anu ancu un core gattivu. 27 È cusì avete datu a to cità in e mani di i to nemici. 28 Sò dunque i so atti megliu chì abitanu in Babilonia, per quessa ch'elli duveranu u duminiu di Sion ? 29 Perchè quandu sò ghjuntu quì, è aghju vistu empietà senza numeru, allora a mo ànima hà vistu parechji malfattori in questu trentesimu. orechja, cusì chì u mo core mi falliu. 30 Perchè aghju vistu cumu li permette di peccare, è avete risparmiatu i gattivi, è avete distruttu u to pòpulu, è cunservatu i to nemici, è ùn l'avete micca significatu. 31 Ùn mi ricordu micca cumu si pò lascià sta strada : Sò dunque di Babilonia megliu cà quelli di Sion ? 32 O ci hè un altru populu chì ti cunnosci fora d'Israele ? o chì generazione hà cridutu cusì à i to patti cum'è Ghjacobbu ? 33 Eppuru a so ricumpensa ùn si vede, è u so travagliu ùn hà micca fruttu, perchè sò andatu quì è quì à traversu i pagani, è vecu ch'elli scorri in ricchezza, è ùn pensanu micca à i to cumandamenti. 34 Pisà dunque a nostra gattivezza avà in u bilanciu, è ancu i so chì abitanu u mondu ; è cusì u to nome ùn si trova ind'è Israele. 35 O quandu era chì quelli chì abitanu nantu à a terra ùn anu micca peccatu à i vostri occhi ? o chì ghjente hà cusì guardatu i to cumandamenti ? 36 Truverete chì Israele per nome hà guardatu i to precetti ; ma micca i pagani. CAPITOLU 4 1 È l'ànghjulu chì m'era mandatu, chì si chjamava Uriel, m'hà rispostu: 2 È disse : U to core hè andatu finu à questu mondu, è pensate di capisce a via di l'Altissimo ? 3 Allora aghju dettu : Iè, u mo signore. È mi rispose, è disse: Sò mandatu per mustrà ti trè modi, è per fà trè similitudini davanti à tè. 4 Chì, s'è tù mi pò dichjarà unu, ti mustraraghju ancu a strada chì vulete vede, è ti mustraraghju da induve vene u core gattivu. 5 Eiu dicu : Dì, signore. Allora mi disse: Vai, pesa mi u pesu di u focu, o misurami u soffiu di u ventu, o chjamami torna u ghjornu chì hè passatu. 6 Allora aghju rispostu, è dissi : Quale omu hè capace di fà quessa, ch’è tù mi dumandissi tali cose ? 7 È m'hà dettu : S'ellu vi dumandu quantu grandi abitazioni sò in mezu à u mare, o quante surgenti sò in u principiu di l'abissu, o quante surgenti sò sopra à u firmamentu, o chì sò i surghjenti di u firmamentu. paradisu: 8 Forse mi dite: ùn sò mai falatu in u prufondu, nè ancu in l'infernu, nè mai cullà in u celu.
9 Ma avà t'aghju dumandatu, ma solu di u focu è di u ventu, è di u ghjornu chì t'hè passatu, è di e cose da quale ùn pudete micca esse siparatu, è ancu ùn mi pudete micca rispondimi. 10 Ellu m'hà dettu in più : I vostri cose, è quelli chì sò cresciuti cun tè, ùn pudete micca sapè ; 11 Cume u to vasellu puderia dunque capisce a via di u Altìssimu, è chì u mondu hè avà corrottu per l'esterno per capisce a corruzzione chì hè evidenti à i mo vista ? 12 Allora li dissi : Era megliu ch'è no fussemu in tuttu, chè ch'è no campessi sempre in u male, è à soffre, è ùn sapemu per quessa. 13 Ellu mi rispose è disse : Sò andatu in una furesta in una piaghja, è l'arburi si sò cunsigliati. 14 È disse : Venite, andemu à fà a guerra contr'à u mare, per ch'ellu s'alluntani davanti à noi, è per fà più boschi. 15 L'inundazioni di u mare si sò ancu cunsigliate, è dissenu : Venite, andemu è sottumetemu i boschi di a piaghja, per fà quì ancu un altru paese. 16 U pensamentu di u legnu era vain, perchè u focu hè ghjuntu è u cunsumu. 17 U pensamentu di l'inundazioni di u mare s'hè andatu ancu di nulla, perchè a rena s'arrizzò è li ferma. 18 S'è tù fussi ghjudice avà trà sti dui, quale principiaresti à ghjustificà ? o quale vulete cundannà ? 19 Aghju rispostu, è aghju dettu : Da veru hè una idea stupida ch'elli anu cuncepitu tramindui, perchè a terra hè datu à u legnu, è u mare hà ancu u so locu per purtà e so inundazioni. 20 Allora ellu m'hà rispostu, è disse : Avete datu un ghjudiziu ghjustu, ma perchè ùn ghjudicate ancu voi stessu ? 21 Perchè cum'è a terra hè datu à u legnu, è u mare à i so inondazioni, cusì quelli chì abitanu nantu à a terra ùn capiscenu nunda, ma ciò chì hè nantu à a terra, è quellu chì abita sopra à i celi pò capisce solu e cose. chì sò sopra à l'altitudine di u celu. 22 Allora aghju rispostu, è aghju dettu : Ti pregu, o Signore, lasciami capisce : 23 Perchè ùn era micca a mo mente di esse curiosu di e cose alte, ma di quelli chì passanu da noi ogni ghjornu, vale à dì, per quessa Israele hè rinunziatu cum'è un rimproveru à i pagani, è per quessa chì u populu chì avete amatu hè datu. à e nazioni empie, è perchè a lege di i nostri antenati hè stata annullata, è i patti scritti ùn anu micca effettu, 24 È andemu fora di u mondu cum'è grasshoppers, è a nostra vita hè stupente è timore, è ùn simu degni di ottene misericordia. 25 Chì ferà dunque à u so nome, da quale simu chjamati ? di queste cose aghju dumandatu. 26 Allora ellu m'hà rispostu, è disse : Più cercate, più vi maravigliate ; perchè u mondu si prestu prestu à passà, 27 È ùn pò capisce e cose chì sò prumesse à i ghjusti in u tempu à vene : perchè stu mondu hè pienu di inghjustizia è infirmità. 28 Ma in quantu à u thi ngs chì mi dumandate, vi dicu; perchè u male hè suminatu, ma a distruzzione ùn hè ancu ghjunta.
29 Se dunque ciò chì hè suminatu ùn hè micca sbulicatu, è s'è u locu duv'ellu hè seminatu u male ùn passa micca, allora ùn pò micca vene quellu chì hè suminatu di bè. 30 Perchè u granu di a sumente male hè statu suminatu in u core di Adam da u principiu, è quanta empietà hà purtatu finu à questu tempu ? è quantu avarà da fà ancu, finu à chì vene u tempu di a trebbia ? 31 Meditate avà da sè stessu, quantu fruttu di u male hà purtatu u granu di a sumente male. 32 È quandu l'arechje seranu tagliate, chì sò senza numeru, quant'è grande u pianu ch'elli empieranu ? 33 Allora aghju rispostu è dissi : Cumu, è quandu accaderanu queste cose ? parchì i nostri anni sò pochi è cattivi ? 34 È m'hà rispostu, dicendu : Ùn ti affrettate micca sopra à l'Altissimu ; perchè a to precipitazione hè in vanu à esse sopra à ellu, perchè avete assai superatu. 35 L'ànime di i ghjusti ùn anu micca ancu dumandate queste cose in e so stanze, dicendu : Finu à quandu aghju da sperà cusì ? quandu vene u fruttu di u pianu di a nostra ricumpensa? 36 È à queste cose l'Arcànghjulu Uriel li rispose, è disse : Ancu quandu u numeru di sumente hè pienu in voi, perchè hà pisatu u mondu in u bilanciu. 37 Per misura hà misuratu i tempi ; è per numeru hà numeratu i tempi; è ùn li mova nè li mossa, finu à chì a misura detta sia cumpleta. 38 Allora aghju rispostu, è aghju dettu : O Signore, chì porta u regnu, ancu noi tutti simu pieni di empietà. 39 È per noi, forse, hè chì i piani di i ghjusti ùn sò micca pieni, per via di i peccati di quelli chì abitanu nantu à a terra. 40 Allora mi rispose, è disse : Vai à una donna incinta, è dumandate à ella quandu hà compiu i so nove mesi, s'ellu u so ventre pò mantene più a nascita ind'è ella. 41 Allora aghju dettu : Innò, Signore, ùn pò micca. È mi disse: In a tomba, e camere di l'anime sò cum'è u ventre di una donna. 42 Perchè, cum'è una donna chì parturita s'appretta à scappà da a necessità di u travagli, cusì si affrettanu sti lochi à liberà e cose chì li sò affidate. 43 Da u principiu, eccu, ciò chì vulete vede, vi sarà mustratu. 44 Eiu aghju rispostu, è dissi : S'ellu aghju trovu grazia à i to oghji, è s'ellu hè pussibule, è s'ellu hè dunque scunfittu. 45 Mostrami dunque s'ellu ci hè più à vene chè passatu, o più passatu chè à vene. 46 Ciò chì hè passatu, u cunnoscu, ma ciò chì hà da vene, ùn sò micca. 47 È m'hà dettu : Alzate nantu à u latu drittu, è vi spiegheraghju a similitude. 48 Allora mi stetti, è aghju vistu, è eccu, un fornu ardenti passava davanti à mè ; è accadde chì quandu a fiamma era andata, aghju fighjulatu, è eccu, u fumu era fermu. 49 Dopu à mè passò davanti à mè una nuvola d'acqua, è fece falà assai piovi cù una tempesta ; è quandu era passata a piova tempestosa, e gocce fermavanu. 50 Allora mi disse : Cunsiderate cun voi stessu ; cum'è a pioggia hè più chè e gocce, è cum'è u focu hè più grande
chè u fumu; ma e gocce è u fumu restanu daretu : cusì a quantità chì hè passata hà più sopra. 51 Allora aghju pricatu, è aghju dettu : Possu campà, pensu, finu à quellu tempu ? o chì succede in quelli ghjorni? 52 Mi rispose, è disse : In quantu à i segni chì mi dumandate, vi possu cuntà in parte ; pirchì nun lu cunnoscu. CAPITOLU 5 1 Tuttavia, cum'è venenu i segni, eccu, i ghjorni venenu, chì quelli chì abitanu nantu à a terra seranu pigliati in un gran numaru, è a via di a verità serà piatta, è a terra sarà sterile di fede. 2 Ma l'iniquità serà aumentata più di ciò chì avà vedi, o chì avete intesu longu fà. 3 È a terra, chì tù vedi avà avè radiche, ti vedi sguassata di colpu. 4 Ma s'è l'Altissimo t'hà permessu di campà, vedi dopu à a terza tromba chì u sole risplenderà di colpu in a notte, è a luna trè volte in u ghjornu. 5 È u sangue scenderà da u legnu, è a petra darà a so voce, è u pòpulu sarà turbatu. 6 È ancu ellu regnerà, quellu chì ùn aspettanu micca chì abitanu nantu à a terra, è l'acelli fugliaranu inseme. 7 È u mare di Sodomite scaccià i pesci, è farà un sonu in a notte, chì parechji ùn anu micca cunnisciutu, ma tutti senteranu a so voce. 8 Ci sarà ancu una cunfusione in parechji lochi, è u focu sarà spessu mandatu di novu, è e bestie salvatichi cambianu u so locu, è e donne menstruali parturinu mostri. 9 È l'acqua salata si trova in u dolce, è tutti l'amichi si distrughjeranu l'un l'altru ; Allora l'intelligenza si piattarà, è l'intelligenza si ritirarà in a so stanza secreta, 10 È serà cercatu da parechji, ma ùn si trovanu ; tandu l'inghjustizia è l'incontinenza saranu multiplicate nantu à a terra. 11 Un paese ancu dumandà à l'altru, è dicerà : Hè a ghjustizia chì rende un omu ghjustu andatu per mezu di tè? È dicerà: No. 12 À u listessu tempu l'omi speraranu, ma nunda di ottene : travagliaranu, ma i so camini ùn prusperanu micca. 13 Per fà ti vede tali segni, aghju permessu ; è s'è tù pricà di novu, è pienghje cum'è avà, è digiunate ancu i ghjorni, senterete ancu cose più grandi. 14 Allora mi sò svegliatu, è una paura estrema attraversò tuttu u mo corpu, è a mo mente era turbata, tantu ch'ella svenne. 15 Allora l'ànghjulu chì era ghjuntu à parlà cun mè m'hà tenutu, cunsulatu, è m'hà rializatu nantu à i mo pedi. 16 È in a seconda notte, Salathiel, u capu di u populu, ghjunse à mè, dicendu : Induve site statu ? è perchè u to visu hè cusì pesante ? 17 Ùn sapete micca chì Israele hè affidatu à tè in u paese di a so prigionia ? 18 Alzate dunque, è manghjate u pane, è ùn ci abbanduneghja micca, cum'è u pastore chì lascia u so gregnu in manu di lupi crudeli. 19 Allora li dissi : Andate da mè, è ùn venite micca vicinu à mè. È hà intesu ciò chì aghju dettu, è si n'andò da mè.
20 È cusì aghju digiunatu sette ghjorni, pienghjendu è pienghjendu, cum'è Uriel l'anghjulu m'hà urdinatu. 21 È dopu à sette ghjorni era cusì chì i pinsamenti di u mo core m'eranu torna assai dulori. 22 È a mo ànima ricuperò u spiritu di l'intelligenza, è aghju cuminciatu à parlà di novu cù l'Altissimo. 23 È disse : O Signore, chì porta u regnu, di ogni boscu di a terra è di tutti l'arburi, t'ai sceltu una sola vigna. 24 È di tutti i paesi di u mondu sanu t'ai sceltu una fossa, è di tutti i so fiori un gigliu. 25 È di tutte e prufundità di u mare t'ai riempitu un fiumu, è di tutte e cità custruite t'hà santificatu Sion à tè stessu. 26 È di tutti l'acelli chì sò creati, t'hà chjamatu una culomba ; 27 È à mezu à tutte e multitùdine di u populu t'ai ottinutu un pòpulu ; è à stu populu chì t'aimai, avete datu una lege chì hè appruvata da tutti. 28 È avà, o Signore, perchè avete datu stu populu à parechji ? è nantu à una radica avete preparatu altri, è perchè avete spargugliatu u vostru solu populu trà parechji ? 29 È quelli chì anu cunfirmatu e to prumesse, è ùn anu micca cridutu à i to patti, l'anu pisatu. 30 S'è tù avia tantu odiatu u to pòpulu, ma tu avissi a puniscia li cù e to mani. 31 Avà, quandu aghju dettu ste parolle, l'anghjulu chì hè ghjuntu à mè a notte prima hè statu mandatu à mè. 32 È m'hà dettu : Ascolta mi, è t'instruiraghju ; ascolta ciò chì dicu, è ti dicu di più. 33 È aghju dettu : Parlate, u mo Signore. Allora m'hà dettu: "Tu sì assai turbatu in mente per Israele: amate quellu populu megliu chè quellu chì l'hà fattu?" 34 È aghju dettu : Innò, Signore, ma aghju parlatu di pena assai ; perchè i mo redini mi dulore ogni ora, mentre ch'e aghju travagliatu per capisce a via di l'Altissimo, è per circà una parte di u so ghjudiziu. 35 È mi disse : Ùn pudete micca. È aghju dettu : Perchè, Signore ? induve sò natu allora ? o perchè ùn era micca u ventre di a mo mamma tandu a mo tomba, per ùn avè micca vistu u travagli di Ghjacobbu, è a fatica stancu di a razza d'Israele ? 36 È m'hà dettu : Numerami e cose chì ùn sò ancu ghjunte, riunitemi e scorie chì sò spargugliate, fatemi torna verdi i fiori chì sò secchi. 37 Apritemi i lochi chjosi, è fatemi fora i venti ch’elli sò chjusi, mostrami l’imaghjini di una voce ; è tandu vi dichjaraghju ciò chì vo vulete sapè. 38 Eiu aghju dettu : O Signore, chì porta u regnu, quale pò sapè queste cose, ma quellu chì ùn hà micca a so abitazione cù l'omi ? 39 In quantu à mè, ùn sò micca sàviu : cumu possu allora parlà di queste cose chì mi dumandate ? 40 Allora mi disse : Cum'è ùn pudete fà nunda di queste cose ch'e aghju parlatu, ancu cusì ùn pudete micca sapè u mo ghjudiziu, o à a fine l'amore ch'e aghju prumessu à u mo populu. 41 Eiu aghju dettu : Eccu, o Signore, sì vicinu à quelli chì sò riservati finu à a fine : è chì feranu quelli chì sò stati davanti à mè, o noi chì simu avà, o quelli chì venenu dopu à noi ?
42 È m'hà dettu : Assumeraghju u mo ghjudiziu à un anellu : cum'è ùn ci hè micca slackness di l'ultimu, cusì ùn ci hè micca rapidità di u primu. 43 Allora aghju rispostu, è dissi : Ùn puderebbe fà quelli chì sò stati fatti, è esse avà, è chì venenu, subbitu ? per fà vede u to ghjudiziu più prestu ? 44 Allora ellu mi rispose, è disse : A criatura ùn pò micca affrettà sopra à quellu chì hà fattu ; nè u mondu pò tene à una volta quelli chì saranu creati in questu. 45 È aghju dettu : Cum'è tù dissi à u to servitore, chì tù, chì dà a vita à tutti, l'ai datu a vita à una volta à a criatura ch'è vo avete creatu, è a criatura l'hà purtatu ; avà esse presente in una volta. 46 È m'hà dettu : Dumandate u ventre di una donna, è dite à ella : S'è tù parturisci i figlioli, perchè ùn l'avete micca inseme, ma unu dopu à l'altru ? Pregà dunque ch'ella parturi dece figlioli n subitu. 47 È aghju dettu : Ùn pò micca : ma deve fà per distanza di tempu. 48 Allora mi disse : Ancu cusì aghju datu u ventre di a terra à quelli chì sò seminati ind'è i so tempi. 49 Perchè cum'è un zitellu ùn pò micca fà nasce e cose chì appartenenu à l'anziani, ancu cusì aghju disposti u mondu chì aghju creatu. 50 È aghju dumandatu, è dissi : Videndu chì avà m'avete datu a strada, andaraghju à parlà davanti à tè, perchè a nostra mamma, di quale m'avete dettu ch'ella hè ghjovana, hè vicinu à l'età. 51 Ellu mi rispose, è disse : Dumandate à una donna chì dà i zitelli, è ella vi diciarà. 52 Dì à ella : Perchè sò quelli ch'è tù ai parturitu avà cum'è quelli chì eranu prima, ma menu statu ? 53 È ella ti rispunderà : Quelli chì sò nati in a forza di a ghjuventù sò d'una manera, è quelli chì sò nati in u tempu di l'età, quandu u ventre fiasca, sò altri. 54 Cunsiderate dunque ancu voi chì site menu statura chè quelli chì eranu prima di voi. 55 È cusì sò quelli chì venenu dopu à voi menu chè voi, cum'è e criature chì avà cumincianu à esse vechji, è anu passatu a forza di a ghjuventù. 56 Allora aghju dettu : Signore, ti pregu, s'e aghju trovu grazia à i to vista, mostra à u to servitore cù quale visitate a to criatura. CAPITOLU 6 1 È m'hà dettu : In u principiu, quandu a terra era fatta, prima chì e fruntiere di u mondu si fermanu, o sempre chì i venti soffianu. 2 Prima ch'ellu tronasse è s'allughjera, o mai chì i fundamenti di u paradisu sò stati posti, 3 Prima di vede i fiori belli, o mai chì i putenzi mobili sò stati stabiliti, prima chì l'innumerabili multitùdine di l'angeli sò stati riuniti. 4 O sempre l'alti di l'aria sò stati elevati, prima chì e misure di u firmamentu sò stati chjamati, o sempre chì i camini in Sion eranu caldi, 5 È prima chì l'anni prisenti sò stati cercati, è mai l'invenzioni di quelli chì avà u peccatu sò stati cambiati,
prima ch'elli sò stati sigillati chì anu riunitu a fede per un tesoru : 6 Allora aghju cunsideratu sti cosi, è tutti sò stati fatti per mè solu, è per nimu; 7 Eiu aghju rispostu è dissi : Chì serà a separazione di i tempi ? o quandu serà a fine di u primu, è u principiu di quellu chì seguita ? 8 È mi disse : Da Abraham à Isaac, quandu Ghjacobbu è Esaù sò nati da ellu, a manu di Ghjacobbu hà tenutu prima u calcagno d'Esaù. 9 Perchè Esaù hè a fine di u mondu, è Ghjacobbu hè u principiu di quellu chì seguita. 10 A manu di l'omu hè trà u taccu è a manu : altra dumanda, Esdras, ùn dumandate micca. 11 Allora aghju rispostu, è aghju dettu : O Signore, chì duvete u regnu, s'e aghju trovu grazia à i vostri occhi. 12 Ti pregu, mostra à u to servitore a fine di i to segni, di quale m’ai detti a parte l’ultima notte. 13 Allora ellu rispose è m'hà dettu : Alzati nantu à i to pedi, è sente una voce forte. 14 È serà cum'è un grande muvimentu ; ma u locu duv'è tù stai ùn sarà micca mossu. 15 È per quessa, quandu si parla, ùn sia micca paura : perchè a parolla hè di a fine, è a fundazione di a terra hè cumpresa. 16 È perchè ? perchè u discorsu di queste cose tremula è hè mossu: perchè sà chì a fine di queste cose deve esse cambiata. 17 È accadde chì, quandu l'aghju intesu, m'arrizzà nantu à i mo pedi, è aghju intesu, è eccu, ci era una voce chì parlava, è u sonu era cum'è u sonu di parechje acque. 18 È disse : Eccu, venenu i ghjorni chì mi cumminciaraghju à avvicinà è à visità quelli chì abitanu nantu à a terra. 19 È cumincianu à fà inquisizione di elli, chì sò quelli chì anu feritu inghjustamente cù a so inghjustizia, è quandu l'afflizione di Sion serà cumpiita; 20 È quandu u mondu, chì hà da principià à sparisce, serà finitu, allora vi mustraraghju questi segni : i libri seranu aperti davanti à u firmamentu, è vederanu tutti inseme : 21 È i zitelli d'un annu parranu cù a so voce, e donne incinte parturiranu figlioli prematuri di trè o quattru mesi, è camparanu è risuscitanu. 22 È di colpu i lochi suminati pareranu micca seminati, i magazzini pieni si trovanu di colpu vioti. 23 È a tromba darà un sonu, chì quandu ogni omu sente, si spaventa subbitu. 24 À quellu tempu, l'amici si batteranu l'un contru à l'altru cum'è nemichi, è a terra ferma in paura cù quelli chì l'abitanu, e surgenti di e funtane si fermanu, è in trè ore ùn correranu micca. 25 Quellu chì resta da tutte queste ch'e vi aghju dettu, scapperà, è vedrà a mo salvezza, è a fine di u vostru mondu. 26 È l'omi chì sò ricivuti a vederanu, chì ùn anu micca tastatu a morte da a so nascita, è u core di l'abitanti serà cambiatu, è cambiatu in un altru significatu. 27 Perchè u male serà sguassatu, è l'ingannimentu serà spentu.
28 In quantu à a fede, fiorirà, a corruzzione serà vinta, è a verità, chì hè stata tantu longa senza fruttu, serà dichjarata. 29 È quandu ellu parlava cun mè, eccu, aghju fighjulatu à pocu à pocu à quellu davanti à quale mi stava. 30 E ste parolle mi disse ; Sò vinutu à mustrà ti l'ora di a notte chì vene. 31 S'è tù prigherai di più, è digiunate di novu sette ghjorni, vi dicu cose più grande di ghjornu ch'e aghju intesu. 32 Perchè a to voce hè intesa davanti à l'Altìssimu : perchè u Putente hà vistu a to ghjustizia, hà vistu ancu a to castità, chì avete avutu dapoi a to ghjuventù. 33 È dunque m'hà mandatu per fà vi vede tutte ste cose, è per dì à voi : Siate bè cunsulatu è ùn teme micca. 34 È ùn affrettate micca cù i tempi chì sò passati, per pensà à cose vane, per ùn avè micca affrettatu da l'ultimi tempi. 35 È avvene dopu à questu, ch'e aghju pientu di novu, è aghju digiunatu sette ghjorni in listessu modu, per pudè cumpiendu e trè settimane ch'ellu m'hà dettu. 36 È in l'ottava notte, u mo core s'hè sbulicatu di novu in mè, è aghju cuminciatu à parlà davanti à l'Altissimo. 37 Perchè u mo spiritu s'era assai incendiatu, è a mo ànima era in angustia. 38 È aghju dettu : O Signore, avete parlatu da u principiu di a creazione, ancu u primu ghjornu, è avete dettu cusì ; Chì u celu è a terra sia fatta; è a to parolla era un travagliu perfettu. 39 È tandu era u spiritu, è a bughjura è u silenziu era da ogni parte ; u sonu di a voce di l'omu ùn era ancu furmatu. 40 Allora avete urdinatu chì una luce bella surghjissi da i vostri tesori, per chì u to travagliu si vede. 41 U secondu ghjornu, avete fattu u spiritu di u firmamentu, è l'hà urdinatu di sparte, è di fà una divisione trà l'acque, per chì una parte cullà, è l'altra resta sottu. 42 U terzu ghjornu hà urdinatu chì l'acqua si riunisse in a settima parte di a terra : sei parti l'ai seccatu, è l'avete guardatu, per chì di questi alcuni chì sò piantati da Diu è cultivati ti servenu. 43 Perchè appena a to parolla hè andata, u travagliu hè statu fattu. 44 Perchè subitu ci era fruttu grande è innumerable, è assai è diversi piacè per u gustu, è fiori di culore immutable, è odori d'odore maravigliu: è questu hè statu fattu u terzu ghjornu. 45 Le quatrième jour, tu as ordonné que le soleil brille, que la lune lui donne sa lumière, et que les étoiles soient en ordre. 46 È li detti l'incaricatu di fà u serviziu à l'omu, chì avia da esse fattu. 47 U quintu ghjornu dissi à a settima parte, induve l'acque sò state riunite, ch'ella facia nasce criaturi viventi, acelli è pesci, è cusì hè accadutu. 48 Perchè l'acqua muda è senza vita hà purtatu cose viventi à u cumandamentu di Diu, chì tutti l'omi pudessinu lodare e vostre opere maravigliose. 49 Tandu urdinati dui criaturi viventi, l'unu chì chjamate Enoch, è l'altru Leviathan ; 50 È si separava l'un da l'altru : perchè a settima parte, à dì, induve l'acqua era riunita, ùn pudia micca tene tutti dui.
51 Tu desti à Enoch una parte, chì hè stata secca u terzu ghjornu, per ch'ellu abitassi in a listessa parte, induve ci sò mille muntagne. 52 Ma à u Leviathan detti a settima parte, à dì l'umida ; è l'avete tenutu per esse divuratu di quale vulete, è quandu. 53 U sestu ghjornu detti cumandamenti à a terra, chì davanti à tè facia nasce bestie, bestie è striscianti. 54 È dopu à questi, ancu Adamu, chì tù l'ai fattu padrone di tutte e to criature : da ellu venemu tutti, è ancu u populu ch'è tù hà sceltu. 55 Tuttu chistu l'aghju parlatu davanti à tè, o Signore, perchè avete fattu u mondu per noi 56 In quantu à l'altri populi, chì venenu ancu d'Adam, avete dettu ch'elli ùn sò nunda, ma esse cum'è sputichi ; 57 È avà, o Signore, eccu, sti pagani, chì sò mai stati riputati cum'è nunda, anu cuminciatu à esse signori nantu à noi, è à divurà noi. 58 Ma noi, u to pòpulu, chì avete chjamatu u to primu natu, u to unicu nascitu, è u to amante fervente, sò dati in e so mani. 59 Se u mondu hè avà fattu per noi, perchè ùn avemu micca un patrimoniu cù u mondu ? quantu duverà questu? CAPITOLU 7 1 È quandu aghju finitu di parlà queste parolle, mi hè statu mandatu l'anghjulu chì m'era statu mandatu e notti prima : 2 È mi disse : Alzati, Esdras, è sente e parolle chì sò venutu à dì ti. 3 È aghju dettu : Parlate, u mo Diu. Allora mi disse: U mare hè pusatu in un locu largu, per esse prufondu è grande. 4 Ma mette u casu, l'entrata era stretta, è cum'è un fiume; 5 Quale puderia dunque andà in u mare per fighjulà è per guvernà ? s'ellu ùn passava per u strettu, cumu puderia entra in u largu ? 6 Ci hè dinù una altra cosa ; Una cità hè custruita, è pusata nantu à un largu campu, è hè piena di tutte e cose bè: 7 L'entrata hè stretta, è si mette in un locu periculosu per cascà, cum'è s'ellu ci era un focu à a manu diritta, è à a manca l'acqua prufonda : 8 È un solu caminu trà i dui, ancu trà u focu è l'acqua, cusì chjucu chì ùn ci pudia ma o ne omu vai quì subitu. 9 Si issa cità hè stata data à un omu in eredità, s'ellu ùn passa mai u periculu chì li hè stata postu, cumu riceverà sta eredità ? 10 È aghju dettu : Hè cusì, Signore. Allora mi disse: Hè cusì ancu a parte di Israele. 11 Perchè per elli aghju fattu u mondu, è quandu Adamu trasgrediò i mo statuti, tandu hè statu decretatu chì avà hè fattu. 12 Allora l'entrate di stu mondu sò state strette, piene di dulore è di travagli: sò pocu è gattivi, pieni di periculi, è assai dulurosi. 13 Perchè l'entrata di u mondu anzianu era larga è sicura, è portava frutti immurtali. 14 Se dunque quelli chì campanu travaglianu per ùn entre in queste cose strette è vani, ùn puderanu mai riceve quelli chì sò stati disposti per elli.
15 Avà dunque perchè t’inquieta, postu ch’è tù sì un omu corruptible ? è perchè sì mossa, mentre chì ùn site chè murtale ? 16 Perchè ùn avete micca pensatu in a to mente à questu chì vene, piuttostu à quellu chì hè presente ? 17 Allora aghju rispostu, è aghju dettu : O Signore, chì porta u regnu, avete urdinatu in a to lege, chì i ghjusti sò erediti sti cose, ma chì l'impiu perisca. 18 Tuttavia, i ghjusti soffreranu e cose strette, è speraranu in largu, perchè quelli chì anu fattu u male, anu patitu e cose strette, è ùn vederanu micca u largu. 19 È mi disse. Ùn ci hè micca ghjudice sopra à Diu, è nimu chì hà l'intelligenza sopra u più altu. 20 Perchè ci sò parechji chì periscenu in sta vita, perchè disprezzanu a lege di Diu chì li hè messa davanti. 21 Perchè Diu hà datu un cumandamentu strettu à quelli chì sò ghjunti, ciò ch'elli duveranu fà per campà, cum'è sò ghjunti, è ciò ch'elli duveranu osservà per evità punizioni. 22 Tuttavia, ùn li eranu ubbidienti ; ma parlò contru à ellu, è imaginava cose vani; 23 È si sò ingannati da i so atti gattivi ; è disse di l'Altissimo, chì ùn hè micca; è ùn cunnosci micca i so modi: 24 Mais ils ont méprisé sa loi, et ont nié ses alliances ; in i so statuti ùn anu micca statu fideli, è ùn anu micca fattu e so opere. 25 È dunque, Esdras, per i vioti sò cose viote, è per i pieni sò e cose piene. 26 Eccu, venerà u tempu, chì i segni ch'e aghju dettu, avveneranu, è a sposa appariscerà, è si vede chì esce, chì avà hè ritirata da a terra. 27 È quellu chì hè liberatu da i mali detti, vede e mo maraviglie. 28 Perchè u mo figliolu Ghjesù serà manifestatu cù quelli chì sò cun ellu, è quelli chì restanu si rallegraranu in quattru centu anni. 29 Dopu à sti anni, u mo figliolu Cristu, morirà, è tutti l'omi chì anu a vita. 30 È u mondu serà cambiatu in u vechju silenziu per sette ghjorni, cum'è in i ghjudizii precedenti, per chì nimu ùn resta. 31 È dopu à sette ghjorni, u mondu, chì ùn hè micca svegliatu, serà risuscitatu, è quellu chì hè curruttu morirà. 32 È a terra ristabilisce quelli chì dormenu in ella, è cusì a polvara di quelli chì abitanu in silenziu, è i lochi sicreti liberaranu quelli ànime chì li sò state affidate. 33 È u Altìssimu appariscerà nantu à u sediu di u ghjudiziu, è a miseria passerà, è a longa suffrenza averà fine. 34 Ma solu u ghjudiziu rimarrà, a verità fermarà, è a fede s'arrizrà : 35 È u travagliu seguitarà, è a ricumpensa serà dimustrata, è e boni atti seranu di forza, è i gattivi atti ùn duverà micca regula. 36 Allora aghju dettu : Abràhamu pricava prima per i Sodomiti, è Mosè per i babbi chì anu peccatu in u desertu. 37 È Ghjesù dopu à ellu per Israele in tempu d'Acan : 38 È Samuel è David per a distruzzione, è Salomone per quelli chì anu da vene à u santuariu. 39 È Helia per quelli chì anu ricevutu a pioggia ; è per i morti, per ch'ellu possi campà:
40 È Ezechia per u populu à u tempu di Sennacherib, è assai per parechji. 41 Ancu cusì avà, videndu chì a corruzzione hè cresciuta, è chì a gattiveria hè cresciuta, è chì i ghjusti anu pricatu per l'impii : perchè ùn serà micca cusì ancu avà ? 42 Ellu mi rispose, è disse : Sta vita attuale ùn hè micca a fine, induve si ferma assai gloria ; dunque anu pricatu per i debuli. 43 Ma u ghjornu di a cundanna serà a fine di stu tempu, è u principiu di l'immortalità per vene, induve a corruzzione hè passata. 44 L'intemperanza hè finita, l'infedeltà hè tagliata, a ghjustizia hè cresciuta, è a verità hè spuntata. 45 Allora nimu ùn puderà salvà quellu chì hè distruttu, nè opprime quellu chì hà ottenutu a vittoria. 46 Allora aghju rispostu, è aghju dettu : Questu hè u mo primu è l'ultimu dettu, chì era megliu ùn avè micca datu a terra à Adamu ; 47 Per chì prufittu l'omi avà in stu tempu prisente campà in pisanti, è dopu a morte cercà a punizioni ? 48 O Adamu, chì avete fattu ? perchè sì tù chì hà piccatu, ùn site micca cascatu solu, ma noi tutti chì venenu da tè. 49 Per chì u prufittu hè per noi, s'ellu ci hè prumessu un tempu immurtali, induve avemu fattu l'opere chì portanu a morte ? 50 È chì ci hè prumessu una speranza eterna, mentre chì noi stessi, essendu i più gattivi, sò stati vanu ? 51 È chì ci sò abitati per noi abitazioni di salute è di salvezza, mentre chì avemu campatu mali ? 52 È chì a gloria di l'Altìssimu hè guardata per difende quelli chì anu purtatu una vita prudente, mentri noi avemu caminatu in i modi più gattivi di tutti ? 53 È ch'ellu ci sia mostratu un paradisu, chì u fruttu dura per sempre, induve hè a sicurità è a medicina, postu chì ùn entremu micca in ellu ? 54 (Perchè avemu caminatu in lochi sgradevoli.) 55 È chì i visi di quelli chì anu usatu l'astinenza brillaranu sopra à e stelle, mentre chì i nostri visi saranu più neri di a bughjura ? 56 Perchè mentre avemu campatu è cummettu iniquità, ùn avemu micca cunsideratu chì duvemu principià à soffre per ella dopu a morte. 57 Allora ellu m'hà rispostu, è disse : Questa hè a cundizione di a battaglia, chì l'omu chì hè natu nantu à a terra cummattiri ; 58 Chì, s'ellu hè vintu, soffrerà cum'è tù l'avete dettu ; ma s'ellu hà a vittoria, riceverà ciò chì dicu. 59 Per questu hè a vita chì Mosè hà dettu à u populu mentre ch'ellu era campatu, dicendu : Sceglite a vita, per campà. 60 Eppuru ùn anu micca cridutu in ellu, nè ancu i prufeti dopu à ellu, nè nè à mè chì li aghju parlatu, 61 Chì ùn ci deve esse tanta pesantezza in a so distruzzione, cum'è a gioia per quelli chì sò cunvinti à a salvezza. 62 Allora aghju rispostu, è aghju dettu : Sò, o Signore, chì l'Altìsimu hè chjamatu misericordioso, perchè hà pietà di quelli chì ùn sò ancu ghjunti in u mondu. 63 È ancu nantu à quelli chì si turnanu à a so lege ;
64 È ch'ellu hè paziente, è soffre longu quelli chì anu piccatu, cum'è e so criature ; 65 È ch'ellu hè bundanza, perchè hè prontu à dà duv'ellu ci vole ; 66 È ch'ellu hè di grande misericordia, perchè multiplica sempre più misericordia à quelli chì sò prisenti, è chì sò passati, è ancu à quelli chì venenu. 67 Perchè, s'ellu ùn multiplica e so misericòrdia, u mondu ùn cuntinueghja micca cù quelli chì l'eredite. 68 È perdona ; perchè s'ellu ùn hà micca fattu cusì per a so bontà, per chì quelli chì anu fattu iniquità puderanu esse facilitatu da elli, a deci millesima parte di l'omi ùn deve esse micca vivi. 69 È essendu ghjudice, s'ellu ùn pardunò à quelli chì sò guariti cù a so parolla, è ùn sguassate a multitùdine di cuntenzioni, 70 Il ne resterait que peu d'aventures dans une multitude innombrable. CAPITOLU 8 1 È mi rispose, dicendu : L'Altìssimu hà fattu stu mondu per parechji, ma u mondu chì vene per pochi. 2 Ti dicu una sumiglia, Esdras ; Cum'è quandu dumandate a terra, vi dicerà chì dà assai muffa di quale sò fatti i vasi di terra, ma pocu polvera da chì vene l'oru: ancu cusì hè u cursu di stu mondu presente. 3 Ci sò parechji creati, ma pochi seranu salvati. 4 Allora aghju rispostu, è aghju dettu : Inghiottite dunque, o ànima mo intelligenza, è manghja a saviezza. 5 Perchè avete accunsentutu à dà l'arechja, è site dispostu à prufetizà : perchè ùn avete più spaziu chè solu per campà. 6 O Signore, s'è tù ùn soffri micca u to servitore, chì pudemu pricà davanti à tè, è ci dessi a sumente à u nostru core, è a cultura à a nostra intelligenza, per ch'ellu ci sia fruttu; Cumu campà ogni omu chì hè corrottu, chì porta u locu di un omu ? 7 Perchè sì solu, è simu tutti un travagliu di e to mani, cum'è tù l'hai dettu. 8 Perchè quandu u corpu hè fattu avà in u ventre di a mamma, è li dete i membri, a to criatura hè cunservata in u focu è l'acqua, è nove mesi a to manufatta dura a to criatura chì hè creatu in ella. 9 Ma quellu chì guarda è hè guardatu, sia cunservatu, è quandu u tempu ghjuntu, u senu cunservatu dà e cose chì sò cresciute in ellu. 10 Perchè avete urdinatu da e parti di u corpu, vale à dì da i petti, da dà u latte, chì hè u fruttu di i petti. 11 Affinchì a cosa chì hè in forma pò esse alimentata per un tempu, finu à chì l'avete disposta à a to misericordia. 12 L'avete criatu cù a to ghjustizia, è l'avete criatu in a to lege, è l'ai rifurmatu cù u to ghjudiziu. 13 È l'avete mortificatu cum'è a to criatura, è l'accelerai cum'è u to travagliu. 14 Sè dunque tu distrughjite quellu chì cù tantu travagliu hè statu fattu, hè una cosa faciule d'esse urdinatu da u to cumandamentu, per chì ciò chì hè statu fattu pò esse priservatu.
15 Avà dunque, Signore, parlu ; toccu l'omu in generale, sapete megliu; ma toccu u to pòpulu, per quale mi dispiace; 16 È per a to eredità, per a causa di quale mi pienghje ; è per Israele, per quale sò pesante; è per Ghjacobbu, per quale mi sò turbatu; 17 Per quessa, cumminciaraghju à pricà davanti à tè per mè è per elli : perchè vegu e cascate di noi chì abitanu in a terra. 18 Ma aghju intesu a rapidità di u ghjudice chì vene. 19 Dunque, sente a mo voce, è capisce e mo parolle, è parleraghju davanti à tè. Questu hè u principiu di e parolle di Esdras, prima ch'ellu fù pigliatu: è I s aiutu, 20 O Signore, tù chì stai in l'eternità chì vedi da sopra e cose in u celu è in l'aria ; 21 U so tronu hè inestimabile ; chì a so gloria ùn pò esse cumpresu; davanti à quale l'armata di l'angeli stanu cun tremulu, 22 Quale sirviziu hè espertu in u ventu è u focu ; chì a so parolla hè vera, è dicenu custanti; chì u cumandamentu hè forte, è l'urdinamentu teme; 23 Quale u so sguardu secca a prufundità, è l'indignazione face chì e muntagne si scioglienu ; chì a verità testimonia: 24 O sente a preghiera di u to servitore, è dà l'arechja à a dumanda di a to criatura. 25 Perchè, mentre ch’aghju da campà, parraraghju, è, fin’à ch’aghju capitu, risponderaghju. 26 Ùn fighjate micca i peccati di u to pòpulu ; ma nantu à quelli chì ti serve in verità. 27 Ùn guardate micca l'invenzioni gattivi di i pagani, ma u desideriu di quelli chì guardanu i to tistimunianzi in afflizioni. 28 Ùn pensate micca à quelli chì anu caminatu fintu davanti à tè, ma ricurdate di quelli chì secondu a to vulintà anu cunnisciutu u to timore. 29 Ùn sia micca a to vulintà di distrughje quelli chì anu campatu cum'è bestie ; ma per guardà quelli chì anu insignatu chjaramente a to lege. 30 Ùn pigliate micca l'indignazione à quelli chì sò ritenuti peggiu chè bestie ; ma amate quelli chì ponenu sempre a so fiducia in a vostra ghjustizia è gloria. 31 Perchè noi è i nostri babbi languidemu di tali malatie, ma per via di noi peccatori sarete chjamatu misericordioso. 32 Perchè s'è vo avete u desideriu d'avè pietà di noi, sarete chjamatu misericordioso, vale à dì à noi chì ùn anu micca opere di ghjustizia. 33 Perchè i ghjusti, chì anu assai boni travaglii custituiti cun voi, riceveranu ricumpensa da i so atti. 34 Perchè chì hè l'omu, per ch'è tù ti dispiacessi di ellu ? o chì hè una generazione corruptible, chì duvete esse cusì amaru versu ella ? 35 Perchè in verità ùn ci hè un omu trà quelli chì sò nati, ma hà fattu u male; è trà i fideli ùn ci hè nimu chì ùn hà fattu male. 36 Perchè in questu, o Signore, a to ghjustizia è a to bontà seranu dichjarate, s'è tù sì misericordioso à quelli chì ùn anu micca a fiducia di e boni opere. 37 Allora ellu mi rispose, è disse : Qualchese cose avete dettu bè, è serà da e to parolle.
38 Perchè veramente, ùn penseraghju micca à a dispusizione di quelli chì anu peccatu prima di a morte, prima di u ghjudiziu, prima di a distruzzione : 39 Ma mi rallegraraghju nantu à a dispusizione di i ghjusti, è mi ricurdaraghju ancu di u so peregrinamentu, è a salvezza è a ricumpensa ch'elli avranu. 40 Cum'è l'aghju parlatu avà, cusì sarà accadutu. 41 Perchè cum'è u vignaghjolu sumina assai sumente nantu à a terra, è pianta assai arburi, è ancu ciò chì hè suminatu bè à a so stagione ùn vene micca, nè tuttu ciò chì hè piantatu ùn s'arradicheghja : cusì hè ancu di quelli chì sò seminati. in u mondu; ùn saranu micca tutti salvati. 42 Allora aghju rispostu è dissi : S'e aghju trovu grazia, lasciami parlà. 43 Cum'è a sumente di u vignaghjolu perisce, s'ellu ùn vene micca, è ùn riceve micca a to pioggia à u tempu ; o s'ellu ci hè troppu piova, è a corrompe: 44 Ancu cusì perisce ancu l'omu, chì hè furmatu cù e to mani, è hè chjamatu a to propria maghjina, perchè sì cum'è ellu, per ellu chì avete fattu tutte e cose, è l'assimilate à a sumente di u vignaghjolu. 45 Ùn vi arrabbiate cun noi, ma risparmià u to pòpulu, è abbi pietà di a to eredità, perchè sì misericordioso di a to criatura. 46 Allora ellu m'hà rispostu, è disse : E cose prisenti sò per u prisente, è e cose chì veneranu per quelli chì venenu. 47 Parchì tù ghjunghji assai luntanu da pudè amà a mo criatura più chè mè : ma mi sò spessu avvicinatu à tè è à ellu, ma mai à l'inghjusti. 48 In questu hè ancu maravigliosu davanti à l'Altissimu: 49 In ciò ch'è tù t'ai umiliatu, cum'è tù devi, è ùn ti ghjudicate micca degnu di esse assai glurificatu trà i ghjusti. 50 Perchè parechje miserie maiò seranu fattu à quelli chì in l'ultimi tempi abitanu in u mondu, perchè anu caminatu in grande orgogliu. 51 Ma intendete per voi stessu, è cercate a gloria per quelli chì sò cum'è tè. 52 Perchè u paradisu vi hè apertu, l'arburu di a vita hè piantatu, u tempu à vene hè preparatu, l'abbundanza hè pronta, una cità hè custruita, è u riposu hè permessu, sì, a bontà è a saviezza perfetta. 53 A radica di u male hè sigillata da voi, a debulezza è a falena hè piatta da voi, è a corruzzione hè fughje in l'infernu per esse scurdatu : 54 I dulori sò passati, è à a fine hè mostratu u tesoru di l'immortalità. 55 È dunque ùn fate più dumande nantu à a multitùdine di quelli chì periscenu. 56 Perchè, dopu avè pigliatu a libertà, anu disprezzatu u Très-Haut, anu disprezzatu a so lege, è abbandunonu i so modi. 57 Inoltre anu calpestatu i so ghjusti, 58 È disse in u so core, chì ùn ci hè micca Diu ; iè, è chì sapendu ch'elli anu da more. 59 Perchè, cum'è e cose sopra dette vi riceveranu, cusì a sete è u dulore sò preparati per elli, perchè ùn era micca a so vulintà chì l'omi si sguassinu.
60 Ma quelli chì sò creati anu Ils ont profané le nom de celui qui les a créés, et ils ont été ingrats envers celui qui leur avait préparé la vie. 61 È dunque u mo ghjudiziu hè avà vicinu. 62 Queste cose ùn l'aghju micca dimustratu à tutti l'omi, ma à tè, è à uni pochi cum'è tè. Allora aghju rispostu è aghju dettu: 63 Eccu, o Signore, avà m'ai demustratu a multitùdine di e meraviglie, chì avete da principià à fà in l'ultimi tempi : ma in quale tempu ùn m'avete micca mostratu. CAPITOLU 9 1 Allora mi rispose, è disse : Misurate u tempu diligentemente in sè stessu, è quandu vi vede parte di i segni passati, chì vi aghju dettu prima, 2 Allora capirete chì hè u stessu tempu, induve u Altìssimu cumencia à visità u mondu ch'ellu hà fattu. 3 Dunque, quandu si vederanu terremoti è tumulti di e persone in u mondu : 4 Allora capirete bè chì u Altìssimu hà parlatu di queste cose da i ghjorni chì eranu prima di tè, ancu da u principiu. 5 Perchè cum'è tuttu ciò chì hè fattu in u mondu hà un principiu è una fine, è a fine hè manifesta : 6 Ancu cusì i tempi di l'Altissimo anu un principiu chjaru in maraviglie è opere putenti, è finisce in effetti è segni. 7 È tutti quelli chì saranu salvati, è puderanu scappà per e so opere è per a fede chì avete cridutu. 8 Serà cunservatu da i periculi detti, è vederà a mo salvezza in a mo terra, è in i mo cunfini : perchè l'aghju santificatu per mè da u principiu. 9 Allora seranu in un casu di pietà, chì avà anu abusatu di i mo modi, è quelli chì l'anu cacciatu cù disprezzu, abiteranu in turmenti. 10 Per quelli chì in a so vita anu ricivutu benefizii, è ùn m'anu micca cunnisciutu ; 11 È quelli chì anu disprezzatu a mo lege, mentre ch'elli avianu ancu a libertà, è, quandu un locu di penitenza era ancu apertu per elli, ùn anu micca capitu, ma a disprezzavanu ; 12 U listessu deve sapè dopu a morte da u dulore. 13 È dunque ùn siate micca curiosu cumu l'impiu serà punitu, è quandu, ma dumandate cumu serà salvatu i ghjusti, di quale hè u mondu, è per quale u mondu hè creatu. 14 Allora aghju rispostu è dissi : 15 Aghju dettu prima, è avà parlu, è u parleraghju ancu dopu, chì ci sò assai più di quelli chì periscenu, chè di quelli chì saranu salvati. 16 Cum'è l'onda hè più grande di una goccia. 17 È mi rispose, dicendu : Cum'è u campu, cusì hè ancu a sumente ; cum'è i fiori sò, cusì sò ancu i culori; cum'è l'operatore, cusì hè ancu u travagliu; è cum'è u vignaghjolu hè ellu stessu, cusì hè ancu a so agricultura: perchè era u tempu di u mondu. 18 È avà, quandu aghju priparatu u mondu, chì ùn era ancu fattu, ancu per elli à campà in quellu chì avà vive, nimu hà parlatu contru à mè.
19 Perchè tandu ognunu ubbidì : ma avà i modi di quelli chì sò creati in stu mondu chì hè fattu sò currutti da una sumente perpetua, è da una lege chì hè insondabile si sbarazzanu. 20 Allora aghju cunsideratu u mondu, è eccu, ci era un periculu per via di i dispusitivi chì sò ghjunti in ellu. 21 E aghju vistu, è l'aghju risparmiatu assai, è m'aghju tenutu una grappa di uva, è una pianta di un grande populu. 22 Perisce dunque a multitùdine chì hè nata in vain ; è lasciate a mo uva, è a mo pianta; perchè cun grande travagliu l'aghju fattu perfetta. 23 Tuttavia, s'è vo cessate ancu sette ghjorni di più, (ma ùn digiunate micca in elli, 24 Ma andate in un campu di fiori, induve nisuna casa hè custruita, è manghja solu i fiori di u campu ; Ùn tastate micca carne, ùn beie micca vinu, ma manghja solu fiori ;) 25 È pricate à u Altìssimu in permanenza, allora vinaraghju à parlà cun tè. 26 Allora aghju andatu in u campu chì si chjama Ardath, cum'ellu m'hà urdinatu ; è quì aghju pusatu à mezu à i fiori, è aghju manghjatu di l'erbe di u campu, è a carne di a stessa m'hà saziatu. 27 Dopu à sette ghjorni, aghju pusatu nantu à l'erba, è u mo core era sbulicatu in mè, cum'è prima : 28 È aghju apertu a bocca, è mi misi à parlà davanti à l'Altissimo, è aghju dettu : 29 O Signore, tù chì ti facia vede à i nostri babbi in u desertu, in un locu induve nimu pisseghja, in un locu sterile, quand'elli sò ghjunti da l'Eggittu. 30 E tu dissi: Ascoltami, o Israele ; è marcate e mo parolle, o sumente di Ghjacobbu. 31 Perchè, eccu, semu a mo lege in tè, è darà fruttu in tè, è sarete onorati in ella per sempre. 32 Ma i nostri babbi, chì anu ricivutu a lege, ùn l'anu micca osservatu, è ùn anu micca osservatu i to urdinamentu ; 33 Ma quelli chì l'accoltavanu periscanu, perchè ùn anu micca guardatu ciò chì era seminatu in elli. 34 È, eccu, hè un custumu, quandu a terra hà ricevutu a sumente, o u mare una nave, o qualcuna vasatura, manghja o bevanda, quellu chì hè persu in u quale hè statu suminatu o ghjittatu. 35 Quellu chì hè statu suminatu, o ghjittatu ind'è quì, o ricevutu, perisce, è ùn ferma micca cun noi ; ma cun noi ùn hè micca accadutu cusì. 36 Perchè noi chì avemu ricevutu a lege perimu per u peccatu, è ancu u nostru core chì l'hà ricevutu 37 Purtantu, a lege ùn perisce, ma ferma a so forza. 38 È quandu aghju parlatu sti cose in u mo core, aghju vultatu in daretu cù i mo ochji, è à u latu drittu aghju vistu una donna, è eccu, si piangeva è pienghje à voce forte, è era assai afflitta in core, i vestiti sò stati affittati, è avia cendra nantu à a so testa. 39 Allora lascià i mo pinsamenti ch'e aghju avutu, è mi vultò versu ella. 40 È li disse : Perchè pienghji ? perchè sì tantu afflittu in a to mente ? 41 È m'hà dettu : Signore, lasciami in pace, per ch'e possu piantà mè stessu, è aghjustà à u mo dulore, chì sò assai afflittu in a mo mente, è abbassatu assai.
42 Eiu li dicu : Chì avete ? di mi. 43 Idda m'hà dettu : Eiu, u to servitore sò statu sterile, è ùn avia micca figliolu, bench'e aghju avutu un maritu di trent'anni. 44 È quelli trent'anni ùn aghju fattu nunda d'altru ghjornu è notte, è ogni ora, ma fà a mo preghiera à u Altìssimu. 45 Dopu à trent'anni, Diu m'hà intesu a to serva, hà vistu a mo miseria, hà cunsideratu u mo disgrazia, è m'hà datu un figliolu ; è aghju statu assai cuntentu di ellu, cusì era ancu u mo maritu è tutti i mo vicini ; u Onnipotente. 46 È l'aghju nutritu cun gran travagli. 47 Allora, quand'ellu hà crisciutu, è ghjuntu à u tempu ch'ellu avia una moglia, aghju fattu una festa. CAPITOLU 10 1 È avvene cusì chì quandu u mo figliolu hè statu intrutu in a so stanza di nozze, cascò è morse. 2 Allora tutti avemu abbattutu i lumi, è tutti i mo vicini s'arrizzò per cunsulà mè : cusì aghju pigliatu u mo riposu à u sicondu ghjornu di notte. 3 È avvene chì, quand'elli s'eranu tutti alluntanati per cunsulà mi, à a fine puderia esse tranquillu ; tandu mi sò alzatu di notte è fughju, è ghjuntu quì in stu campu, cum'è tù vedi. 4 È avà ùn aghju micca u scopu di vultà in a cità, ma quì per stà, è nè manghjà nè beie, ma di pienghje continuamente è di digiunu finu à a morte. 5 Allora aghju lasciatu e meditazioni ch'e aghju avutu, è li parlai in furia, dicendu : 6 O donna stupida sopra à tutti l'altri, ùn vedi u nostru dolu, è chì ci hè accadutu ? 7 Cume chì Sion, a nostra mamma, hè piena di tutti i pisanti, è assai umiliata, dolu assai dolente ? 8 È avà, videndu chì tutti pienghjemu è simu tristi, chì simu tutti in pisanti, sì afflittu per un figliolu ? 9 Perchè dumandate à a terra, è ella vi dirà chì hè ella chì deve piantà per a caduta di tanti chì crescenu nantu à ella. 10 Perchè da ella hè surtitu tutti à u primu, è da ella tutti l'altri venenu, è eccu, camminendu quasi tutti in a distruzzione, è una multitùdine d'elli hè completamente arradicata. 11 Quale, dunque, duveria più ch’ella ch’ella hà persu una tanta folla ? è micca tù, chì ti dispiace ma per unu ? 12 Ma s'è tù mi dici : A mo lamentazione ùn hè micca cum'è quella di a terra, perchè aghju persu u fruttu di u mio ventre, ch'e aghju purtatu cù dulore, è sbulicatu cù duluri ; 13 Ma a terra ùn hè micca cusì : perchè a multitùdine prisenti in ella secondu u cursu di a terra hè andata, cum'è hè vinuta : 14 Allora ti dicu : Cum'è tù l'ai purtatu à u travagliu ; ancu cusì a terra hà ancu datu u so fruttu, à dì l'omu, dapoi u principiu à quellu chì l'hà fattu. 15 Avà, dunque, guardà u to dulore per sè stessu, è pigliate cun curagiu ciò chì vi hè accadutu. 16 Perchè s'è vo ricunnosce a determinazione di Diu per esse ghjustu, riceverete u to figliolu à tempu, è sarete lodatu trà e donne. 17 Andate dunque in a cità à u to maritu.
18 È m'hà dettu : Ùn aghju micca fà : ùn andaraghju micca in cità, ma quì, moriraghju quì. 19 Allora aghju cuminciatu à parlà cun ella, è aghju dettu : 20 Ùn fate micca cusì, ma vi cunsigliate. da mè : quante sò l'avversità di Sion ? esse cunsulatu in quantu à u dulore di Ghjerusalemme. 21 Perchè vedi chì u nostru santuariu hè distruttu, u nostru altare abbattutu, u nostru tempiu distruttu ; 22 U nostru salteriu hè misu in terra, u nostru cantu hè misu in silenziu, a nostra gioia hè finita, a luce di u nostru candele hè spenta, l'arca di u nostru pattu hè sguassata, e nostre cose sante sò impurtate, è u nome chì Hè chjamatu nantu à noi hè quasi profanatu: i nostri figlioli sò messi in vergogna, i nostri preti sò brusgiati, i nostri Leviti sò andati in prigionia, e nostre vergini sò impurificate, è e nostre mòglie rapite; i nostri giusti sò purtati, i nostri picciotti distrutti, i nostri ghjovani sò purtati in schiavitù, è i nostri omi forti sò diventati debuli; 23 È, chì hè u più grande di tutti, u sigellu di Sion hà avà persu u so onore ; perchè ella hè livata in manu di quelli chì ci odianu. 24 È dunque scuzzulate a to grande pisantezza, è alluntanate a multitùdine di dulori, affinchì u Putente sia di novu misericordioso di tè, è u Altìssimu ti darà riposu è facilità da u to travagliu. 25 È avvene chì mentre parlava cun ella, eccu, u so visu splendeva di colpu assai, è u so visu brillava, tantu ch’e aghju paura d’ella, è meditava ciò chì puderia esse. 26 È, eccu, di colpu, fece un gran gridu assai spaventosu, cusì chì a terra tremò à u rumore di a donna. 27 Fighjulu, è eccu, a donna ùn mi apparsu più, ma ci era una cità custruita, è un grande locu si mostrava da i fundamenti: allora aghju avutu paura, è gridava à gran voce, è disse: 28 Induve hè l'ànghjulu Uriel, chì hè ghjuntu à mè prima ? perchè m'hà fattu cascà in parechje trance, è a mo fine hè cambiata in corruzzione, è a mo preghiera per rimproverà. 29 È mentre stava dicendu ste parolle, eccu, hè ghjuntu à mè è mi fighjulava. 30 È, eccu, aghju messu cum'è quellu chì era mortu, è a mo intelligenza hè stata tolta da mè ; 31 Chì avete ? è perchè tù sì cusì inquieta ? è perchè a to intelligenza hè turbata, è i pinsamenti di u to core ? 32 È aghju dettu : Perchè m'avete abbandunatu, è ancu aghju fattu secondu e vostre parolle, è sò andatu in u campu ; 33 È m'hà dettu : Alzatevi, è vi cunsigliu. 34 Allora aghju dettu : Parlate, o mio signore, in mè ; solu ùn mi abbanduneghja micca, per ùn mori frustratu di a mo speranza. 35 Perchè aghju vistu ch'ùn sapia, è sente ch'ùn sò micca. 36 O u mo sensu hè ingannatu, o a mo ànima in un sognu ? 37 Avà, dunque, vi pregu di fà vede à u to servitore sta visione. 38 Ellu mi rispose dunque è disse : Ascoltatemi, è vi dicu per quessa chì avete paura : perchè u Altìssimu vi paleserà parechje cose secrete.
39 Hà vistu chì u to modu hè ghjustu, per quessa ch'è tù t'affligghi continuamente per u to pòpulu, è faci un gran lamentu per Sion. 40 Questu hè dunque u significatu di a visione chì avete vistu ultimamente : 41 Avete vistu una donna in luttu, è avete cuminciatu à cunsulallu : 42 Ma avà ùn vedi più a sumiglia di a donna, ma vi apparsu una cità custruita. 43 È mentre ch'ella t'hà dettu a morte di u so figliolu, questu hè a suluzione : 44 Sta donna, ch'è tù vidi, hè Sion ; è ch'ella t'hà dettu ch'ella t'hà dettu ch'ella vedi cum'è una cità custruita : 45 Invece, dicu, ch'ella t'hà dettu ch'ella era trent'anni sterile : sò i trent'anni chì ùn ci era micca offerta in ella. 46 Ma dopu à trent'anni, Salomone custruì a cità è offri l'offerazioni, è dopu parturi un figliolu à a sterile. 47 È ch'ella t'hà dettu ch'ella l'hà nutritu cù u travagliu : era quella abitazione in Ghjerusalemme. 48 Ma ch'ella t'hà dettu : chì u mo figliolu, chì hè ghjuntu in a so stanza di matrimoniu, hà fallutu, è hè mortu : questu era a distruzzione chì hè ghjunta à Ghjerusalemme. 49 È, eccu, avete vistu a so sumiglia, è perchè ella piangeva per u so figliolu, avete cuminciatu à cunsulallu ; 50 Perchè avà l'Altìsimu vede chì tù sì afflittu senza finta, è soffre di tuttu u to core per ella, cusì t'hà mostratu u splendore di a so gloria, è a bellezza di a so bellezza. 51 È dunque t’aghju dettu di stà in u campu induve ùn era micca custruita casa : 52 Perchè sapia chì u Altìssimu t’avia da fà vede. 53 Per quessa, t'aghju urdinatu d'andà in u campu, induve ùn ci era fundamentu di alcuna edificazione. 54 Perchè in u locu induve u Altìssimu principia à mustrà a so cità, nimu ùn pò stà à l'edificiu di l'omu. 55 È dunque ùn teme micca, chì u to core ùn sia spavintatu, ma entra, è vedi a bellezza è a grandezza di l'edifiziu, quant'è i to ochji ponu vede : 56 È tandu senterete quant’è e vostre arechje capiscenu. 57 Perchè site benedettu sopra à parechji altri, è chjamatu cù u Altìssimu ; è cusì sò ma pochi. 58 Ma dumane à a notte vi stà quì ; 59 È cusì u Altìssimu vi mostrarà visioni di e cose alte, chì u Altìsimu farà à quelli chì abitanu nantu à a terra in l'ultimi ghjorni. Allora aghju durmitu quella notte è un altru, cum'è ellu m'hà urdinatu. CAPITOLU 11 1 Allora aghju vistu un sonniu, è eccu, da u mare ghjunse un aquila chì avia dodici ali piumate è trè capi. 2 È aghju vistu, è eccu, si stendeva e so ali nantu à tutta a terra, è tutti i venti di l'aria soffianu nantu à ella, è si sò riuniti. 3 E aghju vistu, è da e so piume criscenu altre piume cuntrariu ; è sò diventati piume è picculi. 4 Ma i so capi eranu in riposu : u capu in mezu era più grande ch'è l'altru, ma si riposava cù u residu. 5 Inoltre, aghju vistu, è eccu, l'acula volava cù e so piume, è hà regnu nantu à a terra, è sopra quelli chì abitavanu.
6 È aghju vistu chì tutte e cose sottu à u celu eranu sottumessi à ella, è nimu hà parlatu contru à ella, nè una criatura nantu à a terra. 7 È aghju vistu, è eccu, l'acula si levava nantu à i so artigli, è parlava à e so piume, dicendu : 8 Ùn fighjate micca tutti in una volta : dorme ognunu in u so locu, è fighjate per corsu : 9 Ma chì i capi si cunservanu per l'ultimi. 10 È aghju vistu, è eccu, a voce ùn esce micca da a so testa, ma da mezu à u so corpu. 11 E aghju numeratu e so piume cuntrariu, è eccu, era ottu. 12 Fighjulu, è eccu, à u latu drittu, s'arrizzò una piuma, è regnava. d sopra tutta a terra; 13 È era cusì chì, quandu u regnu, hè ghjuntu a fine, è u locu ùn hè più apparsu; è regnò, è hà avutu un bellu tempu; 14 È accadde chì, quandu u regnu, hè ghjuntu ancu a fine, cum'è u primu, perch'ellu ùn pareva più. 15 Allora ghjunse una voce à ellu, è disse : 16 Ascolta, tù, chì ai duminatu a terra per tantu tempu : questu ti dicu, prima ch'è tù cumencia più à ùn cumparisce più : 17 Nimu dopu à tè ghjunghjerà à u to tempu, nè à a mità di ellu. 18 Allora u terzu s'alzò, è hà regnatu cum'è l'altru prima, è ùn hè più apparsu ancu. 19 Hè andatu cusì cù tutti i residui l'un dopu l'altru, cum'è chì tutti regnavanu, è ùn apparsu più. 20 Allora aghju vistu, è eccu, in u prucessu di u tempu, e piume chì seguitavanu si stendevanu à u latu drittu, per pudè guvernà ancu ; è alcuni di elli guvernavanu, ma in pocu tempu ùn parevanu più: 21 Per certi di elli sò stati custituiti, ma ùn sò micca guvernati. 22 Dopu aghju vistu, è eccu chì e dodici piume ùn parevanu più, nè e duie piume. 23 È ùn ci era più nantu à u corpu di l'acula, ma trè capi chì riposavanu, è sei ali. 24 Allora aghju vistu ancu chì duie piume si spartevanu da e sei, è stavanu sottu à a testa chì era à u latu drittu, perchè e quattru stavanu in u so locu. 25 È aghju vistu, è eccu, e piume chì eranu sottu à l'ala pensavanu di mettesi è d'avè a regula. 26 Eiu fighjulà, è eccu, ci n’era unu chì era stallatu, ma prestu ùn pareva più. 27 È u sicondu era più prestu ch'è u primu. 28 È aghju vistu, è eccu, i dui chì stavanu pensavanu ancu in sè stessu di regnà : 29 È quand'elli pensavanu cusì, eccu, unu di i capi chì stavanu in riposu si svegliò, vale à dì quellu chì era in mezu; perchè era più grande di i dui altri capi. 30 È tandu aghju vistu chì i dui altri capi eranu uniti cun ellu. 31 È, eccu, a testa si vultò cù quelli chì eranu cun ella, è manghjò e duie piume sottu à l'ala chì avissiru regnu. 32 Ma stu capu hà spavintatu tutta a terra, è s'impegnava ind'è u regnu nantu à tutti quelli chì abitavanu nantu à a terra cun assai oppressione ; è avia u guvernu di u mondu più di tutte l'ale chì era statu.
33 E dopu, aghju vistu, è eccu, u capu chì era in mezu à un colpu ùn apparsu più, cum'è l'ale. 34 Ma ci restavanu i dui capi, chì anch'elli in u listessu sorte dominavanu nantu à a terra, è nantu à quelli chì abitavanu. 35 È aghju vistu, è eccu, a testa di u latu drittu manghjava quella chì era à u latu manca. 36 Allora aghju capu una voce chì mi disse : Fighjate davanti à tè è cunsidereghja ciò chì vedi. 37 È aghju vistu, è eccu, cum'è un leone rughissanti cacciatu fora di u boscu ; 38 Ascolta, ti parleraghju, è u Altìssimu ti dirà : 39 Ùn sì micca quellu chì resta di e quattru bestie ch'e aghju fattu regnu in u mo mondu, per chì a fine di i so tempi vene per elli ? 40 È u quartu hè vinutu, è hà vintu tutte e bestie chì eranu passate, è hà avutu u putere nantu à u mondu cun grande timore, è nantu à tutta a bussola di a terra cù assai oppressione gattiva ; è tantu tempu abitava nantu à a terra cun ingannimentu. 41 Perchè a terra ùn avete micca ghjudicatu cù verità. 42 Perchè avete afflittu i mansi, avete feritu i paci, avete amatu i bugiardi, è hà distruttu l'abitazioni di quelli chì anu purtatu fruttu, è hà abbattutu i muri di quelli chì ùn t'anu fattu male. 43 Per quessa, u vostru inghjustu hè ghjuntu à u Altìssimu, è u to orgogliu à u Putente. 44 U Altìssimu hà vistu ancu i tempi fieri, è eccu, sò finiti, è e so abominazioni sò compie. 45 È dunque ùn apparisce più, o aquila, nè e to ali orribili, nè i to piume gattivi, nè i to capi malizziosi, nè i to unghie ferite, nè tuttu u to vanu corpu : 46 Affinchì tutta a terra sia rinfriscata, è torni, essendu liberata da a to viulenza, è ch'ella spera in u ghjudiziu è a misericordia di quellu chì l'hà fatta. CAPITOLU 12 1 È avvene chì mentre u leone dicia ste parolle à l'acula, aghju vistu, 2 È eccu, a testa chì era rimasta è e quattru ali ùn parevanu più, è i dui si n'andò à ellu, è si sò stallati per regnà, è u so regnu era chjucu, è pienu di tumultu. 3 È aghju vistu, è eccu, ùn parevanu più, è tuttu u corpu di l'acula era brusgiatu, chì a terra era in grande paura; è disse à u mo spiritu, 4 Eccu, m'ai fattu questu, in chì vo circate i modi di l'Altisimu. 5 Eccu, ma sò stancu in a mo mente, è assai debule in u mo spiritu ; è pocu forza ci hè in mè, per u grande timore chì mi era afflittu sta notte. 6 Per quessa, pregheraghju avà à u Altìssimu, ch’ellu mi cunsulà finu à a fine. 7 È aghju dettu : Signore, chì porta a regula, s'e aghju trovu grazia prima di t a so vista, è s'ellu sò ghjustificatu cun voi davanti à parechji altri, è se a mo preghiera hè veramente ghjunta davanti à a to faccia;
8 Cunsolami dunque, è mostrami à u to servitore l'interpretazione è a sfarenza chjara di sta visione spaventosa, per pudè cunsulà perfettamente a mo ànima. 9 Perchè m'avete ghjudicatu degnu di mustràmi l'ultimi tempi. 10 È mi disse : Questa hè l'interpretazione di a visione : 11 L'acula, chì tù l'hai vistu ascesa da u mare, hè u regnu chì fù vistu in a visione di u to fratellu Daniele. 12 Ma ùn li hè statu spiegatu, dunque avà vi dichjaru. 13 Eccu, veneranu i ghjorni, chì suscitarà un regnu nantu à a terra, è serà temutu sopra à tutti i regni chì eranu prima. 14 In u listessu regneranu dodici rè, unu dopu à l'altru : 15 Di quale u sicondu cumencia à regnu, è averà più tempu di quellu di i dodici. 16 È questu significanu e dodici ali chì avete vistu. 17 In quantu à a voce chì avete intesu parlà, è chì ùn avete vistu micca esce da i capi, ma da mezu à u so corpu, questu hè l'interpretazione : 18 Chì dopu à u tempu di quellu regnu suscitarà una grande lotta, è si mette in periculu di fallimentu; 19 È mentre chì avete vistu l'ottu picculi sottu piume appiccicati à e so ali, questu hè l'interpretazione : 20 Chì in ellu suscitarà ottu rè, chì i so tempi saranu pocu, è i so anni veloci. 21 È dui d'elli periranu, u tempu mediu s'avvicina : quattru seranu guardati finu à chì a so fine principia à avvicinà : ma dui seranu guardati finu à a fine. 22 È mentre chì avete vistu trè teste appoghjate, questu hè l'interpretazione : 23 In i so ultimi ghjorni l'Altìssimu susciterà trè regni, è rinnuvà assai cose in elli, è averà u duminiu di a terra. 24 È di quelli chì abitanu quì, cù assai oppressione, sopra à tutti quelli chì eranu prima di elli : per quessa sò chjamati i capi di l'acula. 25 Perchè sò quelli chì compie a so gattivezza, è chì compie a so ultima fine. 26 È mentre chì avete vistu chì u grande capu ùn era più apparsu, significa chì unu di elli morerà nantu à u so lettu, è ancu di dulore. 27 Perchè i dui chì restanu seranu uccisi cù a spada. 28 Perchè a spada di l'unu divorerà l'altru ; ma à l'ultimu cascà per a spada ellu stessu. 29 È chì avete vistu duie piume sottu à l'ale chì passavanu sopra à a testa chì hè à u latu drittu ; 30 Significa chì sò quelli chì u Altìssimu hà tenutu finu à a so fine : questu hè u regnu chjucu è pienu di guai, cum'è tù l'ai vistu. 31 È u leone, chì tù l'hai vistu s'alzà da u boscu, rugia, è parlava à l'acula, è a rimproverava per a so iniquità cù tutte e parolle chì avete intesu ; 32 Questu hè l'untu, chì u Altìssimu hà guardatu per elli è per a so gattivezza finu à a fine: ellu li rimproverà, è li rimproverarà cù a so crudeltà. 33 Car il les mettra vivants devant lui dans le jugement, et les reprendra et les corrigera. 34 Per u restu di u mo pòpulu hà da liberà cù misericòrdia, quelli chì sò stati pressati nantu à i mo cunfini, è li farà gioia finu à u ghjornu di u ghjudiziu, chì vi aghju parlatu da u principiu.
35 Questu hè u sognu chì avete vistu, è queste sò l'interpretazioni. 36 Tù solu hè statu scuntratu per cunnosce stu sicretu di u Altìssimu. 37 Scrive dunque tutte queste cose chì avete vistu in un libru, è piattale : 38 È insegnili à i sàvii di u populu, chì i so cori sapete capiscenu è guardà sti sicreti. 39 Ma aspittà quì ancu sette ghjorni, per ch'ellu vi sia dimustratu tuttu ciò ch'ellu vole à dichjarà à u Altìssimu. È cun questu si n'andò u so modu. 40 È avvene, quandu tuttu u populu hà vistu chì i sette ghjorni sò passati, è ùn aghju micca tornatu in cità, i riuniscenu tutti, da u più chjucu à u più grande, è ghjunsenu à mè è disse : 41 Chì t’avemu offesu ? è chì male avemu fattu contr'à tè, chì ci abbandunate, è siate quì in questu locu ? 42 Perchè di tutti i prufeti, ùn ci hè micca lasciatu solu, cum'è un mazzulu di l'annata, è cum'è una candela in un locu bughju, è cum'è un paradisu o una nave preservata da a tempesta. 43 Ùn sò micca abbastanza i mali chì sò ghjunti à noi ? 44 S'è tù ci abbandunaresti, quant'è megliu per noi, s'è no eramu stati brusgiati ancu à mezu à Sion ? 45 Perchè ùn simu megliu chè quelli chì ci sò morti. È pienghjenu cù una voce forte. Allora li aghju rispostu, è dissi: 46 Siate cunsulati, o Israele ; è ùn siate pisanti, o casa di Ghjacobbu: 47 Perchè u Altìssimu vi hà in ricordu, è u Putente ùn vi scurdava micca in tentazione. 48 In quantu à mè, ùn ti aghju micca abbandunatu, nè sò partutu da tè, ma sò ghjuntu in questu locu per pricà per a desolazione di Sion, è per cercà misericòrdia per i bassi stati di voi. u vostru santuariu. 49 È avà andate in casa, ogni omu, è dopu à issi ghjorni vinaraghju à voi. 50 Allora u populu si n'andò in a cità, cum'è l'aghju urdinatu : 51 Ma eiu ferma in u campu sette ghjorni, cum'è l'ànghjulu m'hà urdinatu ; è manghjava solu in quelli ghjorni di i fiori di u campu, è avia a mo carne di l'erbe. CAPITOLU 13 1 È dopu à sette ghjorni, aghju fattu un sonniu di notte : 2 È, eccu, un ventu da u mare s'hè rializatu, chì hà mossu tutte e so onde. 3 È aghju vistu, è eccu, quellu omu s'era forte cù i millaie di u celu ; è quandu si vultò u so aspettu per vede, tutte e cose chì si vedevanu sottu à ellu tremavanu. 4 È ogni volta chì a voce escia da a so bocca, brusgiavanu tutti quelli chì anu intesu a so voce, cum'è cum'è a terra sguassate quandu sente u focu. 5 Dopu à questu, aghju vistu, è eccu, una multitùdine d'omi s'era riuniti da i quattru venti di u celu, per sottumette l'omu chì era surtitu da u mare. 6 Ma aghju vistu, è eccu, ellu stessu s'era scavatu una grande muntagna, è volò sopra.
7 Ma aghju vistu a regione o u locu induve a muntagna hè statu scolpita, è ùn pudia micca. 8 È dopu, aghju vistu, è eccu, tutti quelli chì s'eranu riuniti per sottumettelu, anu una grande paura, è ancu osavanu a lotta. 9 È eccu, cum'ellu vide a viulenza di a multitùdine chì vinia, ùn hà micca alzatu a manu, nè tene spada, nè strumentu di guerra. 10 Ma solu aghju vistu ch'ellu mandò da a so bocca cum'è una splutazioni di focu, è da e so labbre un soffiu fiammante, è da a so lingua scacciò scintille è tempeste. 11 È sò stati tutti mischiati ; u soffiu di u focu, u soffiu fiammante, è a grande tempesta; è cascò cù viulenza nantu à a multitùdine chì era pronta à cumbatte, è li brusgiavanu tutti, cusì chì, à un colpu di una multitùdine innumerabili, ùn si sentia nunda, ma solu polvera è odore di fume: quandu aghju vistu questu, aghju avutu paura. . 12 Dopu aghju vistu u listessu omu falà da a muntagna, è chjamà à ellu una altra Multitudine pacifica. 13 È ghjunse à ellu una mansa di ghjente, di quale alcuni eranu rallegri, altri eranu dispiaciuti, è altri eranu liati, è altri anu purtatu di quelli chì eranu offerti; 14 Avete fattu vede à u to servitore sti meraviglie da u principiu, è m'avete cunsideratu degnu di riceve a mo preghiera : 15 Mostrami avà ancu l'interpretazione di stu sognu. 16 Perchè cum'è cuncepimentu in a mo intelligenza, guai à quelli chì saranu lasciati in quelli ghjorni è assai più guai à quelli chì ùn sò micca lasciati ! 17 Perchè quelli chì ùn eranu micca lasciati eranu in pisanti. 18 Avà capiscu e cose chì sò messe in l'ultimi ghjorni, chì li accadiranu è à quelli chì sò lasciati. 19 Per quessa, sò ghjunti in grandi periculi è in parechje necessità, cume dicenu sti sogni. 20 Ma hè più faciule per quellu chì hè in periculu di entre in queste cose, chè di passà cum'è una nuvola fora di u mondu, è micca di vede ciò chì succede in l'ultimi ghjorni. È mi rispose, è disse: 21 L'interpretazione di a visione vi mustraraghju, è vi apreraghju ciò chì avete dumandatu. 22 Mentre avete parlatu di quelli chì sò abbandunati, questu hè l'interpretazione : 23 Quellu chì suffrerà u periculu in quellu tempu s'hè guardatu : quelli chì sò cascati in periculu sò quelli chì anu opere, è a fede versu l'Onniputente. 24 Sapete dunque chì quelli chì sò lasciati sò più beati chè quelli chì sò morti. 25 Questu hè u significatu di a visione : Mentre avete vistu un omu chì cullà da mezu à u mare : 26 Hè quellu chì Diu u Altìssimu hà guardatu una grande stagione, chì da ellu stessu liberarà a so criatura ; 27 È quandu avete vistu chì da a so bocca ghjunse un soffiu di ventu, di focu è di tempesta ; 28 È ch'ellu ùn tinia nè spada, nè strumentu di guerra, ma chì a so precipitazione hà distruttu tutta a multitùdine chì venia à sottumettellu ; questu hè l'interpretazione: 29 Eccu, venenu i ghjorni, quandu l'Altìsimu principiarà à liberà quelli chì sò nantu à a terra.
30 È vinarà à a maraviglia di quelli chì abitanu nantu à a terra. 31 È unu s'impegna à luttà contr'à l'altru, una cità contr'à l'altru, un locu contr'à l'altru, un populu contr'à l'altru, è un regnu contr'à l'altru. 32 È serà u tempu quandu queste cose accaderanu, è i segni ch'e aghju vistu prima, è allora serà dichjaratu u mo Figliolu, chì avete vistu cum'è un omu ascendendu. 33 È quandu tuttu u populu sente a so voce, ogni omu abbandunarà in u so paese a battaglia ch'ellu hà l'un contru à l'altru. 34 È una multitùdine innumerabile serà riunita, cum'è l'avete vistu, dispostu à vene è à vincelu cummattendu. 35 Ma ellu stà nantu à a cima di a muntagna Sion. 36 È Sion vene, è serà manifestatu à tutti l'omi, esse preparatu è custruitu. cum'è tù vidi a muntagna scolpita senza mani. 37 È questu u mo Figliolu rimproverà l'invenzioni gattivi di quelle nazioni, chì per a so vita gattiva sò cascati in a tempesta ; 38 È li metterà davanti à i so pinsamenti maligni, è i turmenti ch'elli cumincianu à esse turmentati, chì sò cum'è una fiamma; 39 È chì avete vistu ch'ellu riunì à ellu un'altra folla pacifica ; 40 Il s'agit des dix tribus qui furent emportées prisonnières de leur pays à l'époque du roi Osée, que Salmanasar, roi d'Assyrie, emmena en captivité, et les emmena au-dessus des eaux, et ils vinrent ainsi dans un autre pays. . 41 Ma piglionu stu cunsigliu trà elli, ch'elli lascianu a multitùdine di i pagani, è andavanu in un altru paese, induve l'umanità ùn hà mai abitatu. 42 Per ch'elli ponu guardà quì i so statuti, ch'elli ùn anu mai guardatu in u so propiu paese. 43 È entranu in Eufrate per i lochi stretti di u fiume. 44 Perchè l'Altìssimu li facia dunque segni, è si ferma u diluviu, finu à ch'elli sò stati passati. 45 Perchè à traversu quellu paese ci era un gran modu per andà, à dì, di un annu è mezu, è a stessa regione hè chjamata Arsareth. 46 Allora si abitanu quì finu à l'ultimu tempu ; è avà quand'elli cumincianu à vene, 47 U Altìssimu fermarà di novu e surgenti di u fiumu, per ch'elli vanu à traversu; 48 Ma quelli chì sò abbandunati di u to pòpulu sò quelli chì si trovanu in i mo cunfini. 49 Avà, quand'ellu hà distruttu a multitùdine di e nazioni chì sò riunite, difenderà u so populu chì resta. 50 È tandu li mostrarà grandi maraviglie. 51 Allora aghju dettu : O Signore, u regnu, mostrami questu : Perchè aghju vistu l'omu chì cullà da mezu à u mare ? 52 È m'hà dettu : Cum'è ùn pudete nè cercà nè cunnosce e cose chì sò in u prufondu di u mare, ancu cusì nimu nantu à a terra pò vede u mo Figliolu, o quelli chì sò cun ellu, ma in u ghjornu. . 53 Questa hè l'interpretazione di u sognu chì avete vistu, è chì tù sì solu quì illuminatu.
54 Perchè avete abbandunatu u vostru propiu modu, è applicatu a to diligenza à a mo lege, è l'ai cercatu. 55 Avete urdinatu a to vita in saviezza, è chjamate l'intelligenza, a to mamma. 56 È dunque t'aghju mostratu i tesori di l'Altissimo : dopu à altri trè ghjorni, ti parleraghju altre cose, è ti dichjaraghju cose putenti è maravigliose. 57 Allora sò andatu in u campu, rendendu lode è ringraziamenti assai à l'Altissimo per via di e so maraviglie ch'ellu hà fattu à u tempu ; 58 È perchè ellu guverna u listessu, è e cose chì cascanu in e so stagioni ; CAPITOLU 14 1 È avvene chì u terzu ghjornu, aghju pusatu sottu à una quercia, è eccu, una voce ghjunse da un machja in contru à mè, è disse : Esdras, Esdras. 2 È aghju dettu : Eccu, Signore, è mi sò alzatu nantu à i mo pedi. 3 Allora m'hà dettu : In a machja, mi aghju manifestatu à Mosè, è aghju parlatu cun ellu, quandu u mo pòpulu serviva in Egittu. 4 L'aghju mandatu è fece u mo pòpulu fora di l'Eggittu, è l'aghju purtatu finu à a muntagna induve l'aghju tenutu vicinu à mè per una longa stagione. 5 È li disse assai cose maravigliose, è li fece vede i sicreti di i tempi, è a fine ; è li urdinò, dicendu: 6 Ti dichjarà ste parolle, è ti piattate. 7 È avà ti dicu : 8 Ch'è tù metti in u to core i segni ch'e aghju dimustratu, è i sogni chì avete vistu, è l'interpretazioni chì avete intesu : 9 Perchè sarete alluntanatu da tutti, è da quì in avanti resterete cun u mo Figliolu, è cù quelli chì sò cum'è tè, finu à a fine di i tempi. 10 Perchè u mondu hà persu a so ghjuventù, è i tempi cumincianu à invechjà. 11 Perchè u mondu hè spartutu in dodeci parti, è e dece parti sò digià andate, è a mità di una decima parte : 12 È resta ciò chì hè dopu à a mità di a decima parte. 13 Avà dunque mette in ordine a to casa, è rimproverate u to pòpulu, cunsulate quelli chì sò in guai, è avà rinunzià a corruzzione. 14 Lasciate via i vostri pinsamenti murtali, cacciate i carichi di l'omu, sguassate avà a natura debule, 15 È lasciate da parte i pinsamenti chì sò più pesanti per voi, è affrettate à fughje di sti tempi. 16 Perchè ancu i mali più grande di quelli chì avete vistu accade, seranu fatti dopu. 17 Perchè eccu quantu u mondu serà più debule per l'età, tantu più i mali cresceranu nantu à quelli chì l'abitanu. 18 Perchè u tempu hè fughjitu luntanu, è l'affittu hè difficiule, perchè avà s'avvicina a visione chì avete vistu. 19 Allora aghju rispostu davanti à tè, è aghju dettu : 20 Eccu, Signore, andaraghju, cum'è tù m'avete urdinatu, è rimproverà u populu chì hè prisenti : ma quelli chì nasceranu dopu, quale li ammonirà ? cusì u mondu hè pusatu in a bughjura, è quelli chì abitanu quì sò senza luce.
21 Per quessa, a to lege hè brusgiata nimu ùn sà e cose chì sò fattu di voi, o u travagliu chì deve principià. 22 Ma s'e aghju trovu grazia davanti à tè, mandate u Spìritu Santu in mè, è scriveraghju tuttu ciò chì hè statu fattu in u mondu dapoi u principiu, chì hè statu scrittu in a to lege, per chì l'omi truveranu u to caminu, chì camparà in l'ultimi ghjorni pò campà. 23 È m'hà rispostu, dicendu : Vai, riunite u populu, è dite à elli ch'elli ùn ti cercheranu per quaranta ghjorni. 24 Ma fighjate à preparà parechji buchi, è pigliate cun voi Sarea, Dabria, Selemia, Ecanu è Asiel, questi cinque chì sò pronti à scrive prestu ; 25 È venite quì, è accenderaghju in u to core una candela di l'intelligenza, chì ùn si spegnerà micca, finu à chì e cose ch'è tù principia à scrive si facianu. 26 È quandu avete fattu, alcune cose da publicherete, è alcune cose vi mustrarete in sicretu à i sàvii : dumane à st'ora cumencia à scrive. 27 Eiu allora, cum'ellu avia urdinatu, aghju riunitu tuttu u populu è disse : 28 Ascolta ste parolle, o Israele. 29 I nostri babbi à u principiu eranu stranieri in Egittu, da induve sò stati liberati. 30 È hà ricivutu a lege di a vita, ch'elli ùn anu osservatu, chì ancu avete trasgreditu dopu à elli. 31 Allora a terra, ancu a terra di Sion, hè stata sparta trà di voi per sorte : ma i vostri babbi è voi stessi, avete fattu inghjustizia, è ùn avete micca guardatu i modi chì u Altìssimu vi hà urdinatu. 32 È postu ch'ellu hè un ghjudice ghjustu, vi hà pigliatu à tempu ciò ch'ellu vi avia datu. 33 È avà sì quì, è i vostri fratelli à mezu à voi. 34 Dunque, s'ellu hè cusì chì sottumettete u vostru propiu intellettu, è riformate u vostru core, sarete tenuti in vita è dopu a morte uttene misericordia. 35 Perchè dopu à a morte, vene u ghjudiziu, quandu avemu da campà di novu ; è tandu seranu manifestati i nomi di i ghjusti, è l'opere di l'impie seranu dichjarate. 36 Chì nimu ùn vene dunque à mè avà, nè mi cercà issi quaranta ghjorni. 37 Allora aghju pigliatu i cinque omi, cum'ellu m'hà urdinatu, è andemu in u campu, è stemu quì. 38 È u lindumane, eccu, una voce mi chjamò, dicendu : Esdras, apre a bocca, è beie chì ti dugnu à beie. 39 Allora aghju apertu a bocca, è eccu, mi ghjunse à una tazza piena, chì era piena cum'è d'acqua, ma u culore era cum'è u focu. 40 È l'aghju pigliatu, è beie ; è quandu l'aghju bevutu, u mo core hà dettu l'intelligenza, è a saviezza cresce in u mo pettu, perchè u mo spiritu rinfurzava a mo memoria. 41 È a mo bocca hè stata aperta, è ùn chjude più. 42 U Altìssimu hà datu l'intelligenza à i cinque omi, è anu scrittu e maravigliose visioni di a notte chì anu dettu, ch'elli ùn sapianu micca ; 43 In quantu à mè. Aghju parlatu di ghjornu, è ùn aghju micca tenutu a mo lingua di notte. 44 In quaranta ghjorni anu scrittu dui centu quattru libri. 45 È avvene, quandu i quaranta ghjorni sò stati cumpleti, chì u Altìssimu parlava, dicendu : U primu chì avete scrittu
publicatu apertamente, affinchì i degni è l'indigni ponu leghje : 46 Ma guardà l'ultimi settanta, per ch'ellu li cunsegna solu à quelli chì sò sapienti trà u populu. 47 Perchè in elli hè a surgente di l'intelligenza, a surgente di a saviezza è u flussu di a cunniscenza. 48 È aghju fattu cusì. CAPITOLU 15 1 Eccu, dite à l'arechje di u mo pòpulu e parolle di prufezia, chì vi metteraghju in bocca, dice u Signore : 2 È fate ch'elli sianu scritti in carta : perchè sò fideli è veri. 3 Ùn teme micca l'imaginazioni contr'à tè, chì l'incredulità di elli ùn ti disturbanu, chì parlanu contru à tè. 4 Perchè tutti l'infideli mureranu in a so infideltà. 5 Eccu, dice u Signore, purteraghju pesti nantu à u mondu ; a spada, a fame, a morte è a distruzzione. 6 Perchè a malvagità hà assai impurtatu a terra sana, è e so opere dannuse sò cumpiute. 7 Dunque dice u Signore : 8 Ùn tenaraghju più a mo lingua in quantu à a so malvagità, ch'elli commettenu profanamente, nè ùn li soffreraghju in quelle cose in quale si eserciteghjanu malvagi : eccu, u sangue innocente è ghjustu grida à mè, è l'anime di basta lamentà continuamente. 9 È dunque, dice u Signore, li vindigheraghju di sicuru, è riceveraghju à mè tuttu u sangue innocentu trà elli. 10 Eccu, u mo pòpulu hè purtatu cum'è una petra à a macellazione : ùn li permetteraghju avà di campà in a terra d'Egittu. 11 Ma li purteraghju cù una manu putente è un bracciu stesu, è chjappà l'Eggittu cù pesti, cum'è prima, è distrughjeraghju tuttu u so paese. 12 L'Eggittu piangherà, è u fundamentu di ellu serà battutu da a pesta è a punizione chì Diu hà da purtà nantu à ellu. 13 Quelli chì travaglianu a terra si lamentaranu, perchè e so sumente falleranu per via di l'esplosione è di a grandine, è cù una custellazione spaventosa. 14 Guai à u mondu è à quelli chì l’abitanu ! 15 Perchè a spada è a so distruzzione s'avvicinanu, è un populu s'arrizzò è si batterà t un altru, è spade in e so mani. 16 Perchè ci sarà a sedizione trà l'omi, è l'invasione trà l'altri ; ùn cunsidereghjanu micca i so rè nè i prìncipi, è u cursu di e so azzioni ferma in u so putere. 17 Un omu vulerà andà in una cità, è ùn pò micca. 18 Perchè per via di u so orgogliu, e cità saranu turbate, e case seranu distrutte, è l'omi anu a paura. 19 Un omu ùn averà pietà di u so vicinu, ma distrughjerà e so case cù a spada, è sguassate i so beni, per mancanza di pani, è per una grande tribulazione. 20 Eccu, dice Diu, chjamà à mè tutti i rè di a terra, chì sò da u spuntà di u sole, da u sudu, da u livante è da u Libanu ; per vultà l'una contru à l'altru, è rimbursà e cose ch'elli anu fattu per elli. 21 Cum'è ch'elli facenu oghje oghje à i mo scelti, cusì faraghju ancu, è ricompenserà in u so pettu. Cusì dice u Signore Diu;
22 A mo manu diritta ùn risparmiarà micca i peccatori, è a mo spada ùn cesserà micca nantu à quelli chì sparghjenu sangue innocente nantu à a terra. 23 U focu hè spartu da a so rabbia, è hà consumatu i fundamenti di a terra, è i peccatori, cum'è a paglia chì s'accende. 24 Guai à quelli chì peccanu, è ùn guardate micca i mo cumandamenti ! dice u Signore. 25 Ùn li risparmiaraghju micca : andate, figlioli, da u putere, ùn impurtà micca u mo santuariu. 26 Perchè u Signore cunnosci tutti quelli chì peccanu contru à ellu, è dunque li libera à a morte è à a distruzzione. 27 Per avà, i pesti sò ghjunti nantu à tutta a terra, è voi resterete in elli, perchè Diu ùn vi libererà micca, perchè avete piccatu contru à ellu. 28 Eccu una visione orribile, è l'apparizione di ella da u livante : 29 Induve e nazioni di i dragoni di l'Arabia esceranu cù assai carri, è a multitùdine di elli serà purtata cum'è u ventu nantu à a terra, chì tutti quelli chì li sentenu ponu teme è tremà. 30 Ancu i Carmaniani, furiosi in furia, sorteranu cum'è i cinghiali di u boscu, è cun grande putenza ghjunghjeranu, è si metteranu in battaglia cun elli, è sparghjeranu una parte di u paese di l'Assiri. 31 È tandu i dragoni averà a suprana, ricurdendu a so natura ; è s'elli si turnanu, cunspiranu inseme in grande putenza per perseguillu, 32 Allora questi seranu turbati sagnati, è si taceranu per via di u so putere, è fughjeranu. 33 È da u paese di l'Assiriani l'inimicu li assediarà, è ne consumeranu alcuni, è in a so armata ci sarà a paura è a paura, è a disputa trà i so rè. 34 Eccu i nuvuli da u livante è da u nordu à u sudu, è sò assai orribili à vede, pieni di rabbia è di tempesta. 35 Si sbatteranu l'una nantu à l'altru, è abbatteranu una grande multitùdine di stelle nantu à a terra, ancu a so propria stella ; è u sangue sarà da a spada à u ventre, 36 È u sterco di l'omi à u cammellu di u cammellu. 37 È ci sarà una grande timore è tremulu nantu à a terra ; è quelli chì vedenu l'ira, averà paura, è u tremulu vene nantu à elli. 38 È tandu veneranu grandi timpeste da u sudu, è da u nordu, è una altra parte da u punente. 39 E venti forti da u livante, l'apriranu ; è a nuvola chì hà suscitatu in furia, è a stella suscitata per fà teme à u ventu di u livante è di u punente, serà distruttu. 40 I nuvuli grandi è putenti seranu gonfiati d'ira, è a stella, per fà paura à tutta a terra è à quelli chì l'abitanu ; è versaranu nantu à ogni locu altu è eminente una stella orribile, 41 U focu, è a grandine, è e spade volanti, è assai acque, chì tutti i campi sò pieni, è tutti i fiumi, cù l'abbundanza di grandi acque. 42 Abbatteranu e cità è i mura, e muntagne è e muntagne, l'arburi di u boscu, l'erba di i prati, è u so granu. 43 È andaranu fermamente in Babilonia, è a feranu a paura. 44 Ils viendront vers elle et l'assiégeront ; l'étoile et toute la colère répanderont sur elle : alors la poussière et la fumée
monteront au ciel, et tous ceux qui l'entourent se lamenteront d'elle. 45 È quelli chì stanu sottu à ella, renderanu serviziu à quelli chì l'anu messi in paura. 46 È tù, Asia, chì participanu à a speranza di Babilonia, è sì a gloria di a so persona : 47 Guai à tè, disgraziatu, perchè t'ai fattu cum'è ella ; è aghju purtatu e to figliole in prostituzioni, per pudè piace è gloria in i to amanti, chì anu sempre vulsutu prupurtà cun tè. 48 Avete seguitu quella chì hè odiata in tutte e so opere è invenzioni : per quessa Diu dice : 49 Manderaghju pesti nantu à tè ; a veduva, a miseria, a fame, a spada è a pestilenza, per sparghje e vostre case cù a distruzzione è a morte. 50 È a gloria di a to putenza sarà secca cum'è un fiore, u caldu suscitarà chì hè mandatu nantu à tè. 51 Sarete debilitatu cum'è una povera donna cù strisce, è cum'è una punita di ferite, cusì chì i putenti è l'amatori ùn puderanu micca riceve. tè. 52 Serebbe cusì cun ghjilosia, dice u Signore, 53 S'è tù ùn avia sempre uccisu i mo scelti, esaltendu u colpu di e to mani, è dicendu nantu à i so morti, quandu eri ubriacu : 54 Fate a bellezza di u to visu ? 55 A ricumpensa di a to prostituta serà in u to pettu, dunque riceverete cumpensu. 56 Cum'è tù ai fattu à i mo scelti, dice u Signore, cusì Diu ti farà, è ti darà in male. 57 I to figlioli mureranu di fami, è tù caderete per spada ; e to cità seranu distrutte, è tutti i toi periranu cù a spada in u campu. 58 Quelli chì sò in muntagna mureranu di fami, manghjeranu a so carne, è beieranu u so sangue, per a fame di pane è di sete d'acqua. 59 Tu, cum'è disgraziatu, ghjunghjerai per u mare, è riceverete di novu pesti. 60 È in u passaghju si precipiteranu annantu à a cità ozia, è distrughjeranu una parte di a to terra, è cunsumeranu una parte di a to gloria, è torneranu in Babilonia chì era distrutta. 61 È tù sarè abbattutu da elli cum'è stoppa, è ti saranu cum'è u focu ; 62 È ti cunsumerà, è e to cità, u to paese è e to muntagne ; tutti i to boschi è i to arburi fruttifichi brusgiaranu cù u focu. 63 I to figlioli purtaranu in prigiune, è, eccu, ciò chì avete, u sguasserà, è sguassate a bellezza di u to visu. CAPITOLU 16 1 Guai à tè, Babilonia è Asia ! Guai à tè, Egittu è Siria ! 2 Cinghjitevi di panni di saccu è di capelli, piangete i vostri figlioli è dispiace ; perchè a vostra distruzzione hè vicinu. 3 Una spada hè mandata annantu à tè, è quale pò vultà ? 4 Un focu hè mandatu à mezu à voi, è quale pò spegnelu ? 5 I pesti sò mandati à voi, è chì hè quellu chì li pò caccià ?
6 Un omu pò caccià un leone affamato in u boscu ? o qualcunu pò spenghje u focu in stoppie, quandu hà cuminciatu à brusgià ? 7 Si pò turnà di novu a freccia chì hè sparata da un archer forte ? 8 U putente Signore manda e pesti è quale hè quellu chì pò caccià ? 9 Un focu esce da a so còllera, è quale hè quellu chì l’hà da spegne ? 10 Chjeterà i lampi, è quale ùn teme ? ch'ellu trunerà, è quale ùn averà paura ? 11 U Signore hà minacciatu, è quale ùn serà micca battutu in polvera in a so presenza ? 12 A terra trema, è i so fundamenti ; u mare s'alza cù l'onde da u prufondu, è l'onde sò turbate, è i so pesci ancu, davanti à u Signore, è davanti à a gloria di u so putere. 13 Perchè forte hè a so manu diritta chì piega l'arcu, e so frecce ch'ellu tira sò agude, è ùn mancanu micca, quand'elli cumincianu à esse sparati à l'estremità di u mondu. 14 Eccu, i pesti sò mandati, è ùn torneranu più, finu à ch'elli venenu nantu à a terra. 15 U focu s'accende, è ùn si spegnerà, finu à ch'ellu hà consumatu u fundamentu di a terra. 16 Cum'è una freccia chì hè sparata da un arciere putente ùn torna micca in daretu, ancu cusì i pesti chì saranu mandati nantu à a terra ùn tornanu più. 17 Guai à mè ! guai à mè ! quale mi libererà in quelli ghjorni ? 18 U principiu di i dulori è di i grandi dolu ; u principiu di a fame è a grande morte; l'iniziu di guerri, è i putenzi stanu in paura; u principiu di i mali ! chì faraghju quandu vene sti mali ? 19 Eccu, a fame è a pesta, a tribulazione è l'angoscia, sò mandati cum'è flagelli per ammenda. 20 Ma per tutte queste cose, ùn si vulteranu micca da a so gattivezza, nè ùn si ricurdaranu sempre di i flagelli. 21 Eccu, l'alimenti seranu cusì boni à pocu pressu nantu à a terra, chì si pensanu à esse in bonu casu, è ancu allora i mali crescenu nantu à a terra, a spada, a fame è a grande cunfusione. 22 Perchè parechji di quelli chì abitanu nantu à a terra periranu di fami ; è l'altru, chì scappa da a fame, a spada distrugge. 23 È i morti seranu cacciati fora cum'è sterco, è ùn ci sarà omu chì li cunsulerà, perchè a terra sarà distrutta, è e cità seranu abbattuti. 24 Ùn ci sarà più omu per labourà a terra è per suminà 25 L'arburi daranu fruttu, è quale li cuglierà ? 26 L'uva maturarà, è quale li piserà ? perchè tutti i lochi saranu desolati di l'omi: 27 Per chì un omu vulerà vede un altru, è sente a so voce. 28 Perchè di una cità ne resterà dece, è dui di u campu, chì si piattanu in i boschi grossi, è in i chjassi di i scogli. 29 Cum'è in l'arburetu d'alivi nantu à ogni arbulu, ci sò trè o quattru alivi ; 30 O cum'è quandu una vigna hè cugliera, ci sò rimasti alcuni grappoli di quelli chì cercanu diligentemente à traversu a vigna:
31 Ancu cusì, in quelli ghjorni, restanu trè o quattru da quelli chì perquisiranu e so case cù a spada. 32 È a terra sarà distrutta, è i so campi invechjeranu, è i so camini è tutti i so chjassi cresceranu pieni di spine, perchè nimu hà da passà per ellu. 33 E vergini piangheranu, senza sposi ; e donne piangeranu, senza mariti; i so e figliole piangeranu, senza avè aiutanti. 34 In a guerra i so sposi seranu distrutti, è i so mariti periranu di fami. 35 Ascoltate avà ste cose è capiteli, servitori di u Signore. 36 Eccu, a parolla di u Signore, ricevela : ùn crede micca à i dii di quale u Signore hà parlatu. 37 Eccu, i pesti s'avvicinanu, è ùn sò micca lenti. 38 Cum'è quandu una donna incinta in u nove mesi parturi u so figliolu, cù duie o trè ore di a so nascita, grandi dulori circundanu u so ventre, chì dulori, quandu u zitellu esce, ùn si stende micca un mumentu. 39 Ancu cusì, e pesti ùn saranu micca lenti à vene nantu à a terra, è u mondu si lamentarà, è i dulori vi veneranu da ogni parte. 40 O pòpulu mo, sente a mo parolla : fatevi prontu à a vostra battaglia, è in quelli mali siate cum'è pellegrini nantu à a terra. 41 Quellu chì vende, ch'ellu sia cum'è quellu chì fughje ; 42 Quellu chì occupa a mercaderia, cum'è quellu chì ùn ne hà micca prufittu ; 43 Quellu chì sumina, cum'è s'ellu ùn cugliera ; cusì ancu quellu chì pianta a vigna, cum'è quellu chì ùn cuglierà uva : 44 Quelli chì si maritanu, cum'è quelli chì ùn anu micca figlioli ; è quelli chì ùn si maritanu micca, cum'è i veduvi. 45 È dunque quelli chì travagliani travaglianu in vanu : 46 Perchè i stranieri cuglieranu i so frutti, sguassate i so bè, sguassate e so case, è piglianu i so figlioli prigionieri, perchè in a prigionia è in a fame daranu figlioli. 47 È quelli chì occupanu a so merchandise cù a robba, più ch'elli adornanu e so cità, e so case, i so pussidimenti è e so persone. 48 I più in furia cun elli per u so piccatu, dice u Signore. 49 Cum'è una puttana invidia una donna dritta onesta è virtuosa: 50 Cusì a ghjustizia odiarà l'iniquità, quand'ella s'hè abbandonata, è l'accuserà in faccia, quand'ellu venerà chì difenderà quellu chì scruta diligentemente tutti i peccati nantu à a terra. 51 È dunque ùn siate micca simili à ellu, nè à e so opere. 52 Perchè ancu un pocu, è l'iniquità serà cacciata da a terra, è a ghjustizia regnerà trà voi. 53 U peccatore ùn dice micca ch'ellu ùn hà micca peccatu, perchè Diu hà brusgiatu carbone di focu annantu à u so capu, chì dice davanti à u Signore Diu è a so gloria: Ùn aghju micca piccatu. 54 Eccu, u Signore cunnosce tutte e opere di l'omi, a so imaginazione, i so pinsamenti è i so cori : 55 Chì ùn parlava chè a parolla : Fà a terra ; è fù fattu : Chì u celu sia fattu ; è hè statu creatu. 56 In a so parolla sò stati fatti e stelle, è ne cunnosce u numeru. 57 Ellu scruta u prufondu, è i so tesori ; hà misuratu u mare, è ciò chì cuntene.
58 Hà chjusu u mare à mezu à l'acqui, è cù a so parolla hà impiccatu a terra nantu à l'acqui. 59 Stende i celi cum'è una volta ; sopra l'acque l'hà fundatu. 60 In u desertu hà fattu surgenti d'acqua, è stagni nantu à i cimi di e muntagne, per chì i flussi sguassate da l'alti scogli per annacquare a terra. 61 Hà fattu l'omu, è hà messu u so core à mezu à u corpu, è li dete fiatu, vita è intelligenza. 62 Iè è u Spìritu di Diu Onnipotente, chì hà fattu tutte e cose, è cerca tutte e cose oculate in i sicreti di a terra, 63 Di sicuru cunnosci i vostri invenzioni, è ciò chì pensate in i vostri cori, ancu quelli chì peccanu, è chì volenu ammuccià u so piccatu. 64 Per quessa, u Signore hà scupertu esattamente tutte e vostre opere, è vi metterà tutti in vergogna. 65 È quandu i vostri peccati seranu purtati fora, vi vergognarete davanti à l'omi, è i vostri peccati seranu i vostri accusatori in quellu ghjornu. 66 Chì fà ? o cumu piattà i vostri peccati davanti à Diu è à i so anghjuli ? 67 Eccu, Diu stessu hè u ghjudice, teme ellu : lasciate da i vostri peccati, è scurdate di e vostre iniquità, per ùn si mischjà più cun elli per sempre : cusì Diu vi guidà fora, è vi libererà da ogni guai. 68 Perchè, eccu, a furia ardente di una grande multitùdine hè accesa annantu à voi, è vi pigliaranu alcuni di voi, è vi pasceranu, essendu oziosi, cù cose offerte à l'idoli. 69 È quelli chì accunsentanu à elli saranu scherniti è rimproverati, è calpestati. 70 Perchè ci sarà in ogni locu, è in e cità vicinu, una grande insurrezzione annantu à quelli chì teme u Signore. 71 Seranu cum'è pazzi, senza risparmià nimu, ma ancu sguassate è distrugge quelli chì teme u Signore. 72 Per ch'elli sguassate è piglianu i so bè, è i caccianu fora di e so case. 73 Tandu seranu cunnisciuti, quale sò i mo scelti ; è seranu pruvati cum'è l'oru in u focu. 74 Ascoltate, o mie amati, dice u Signore : eccu, i ghjorni di guai sò vicinu, ma vi liberaraghju da ellu. 75 Ùn avete micca paura nè dubbitu ; perchè Diu hè a vostra guida, 76 È a guida di quelli chì guardanu i mo cumandamenti è i mio precetti, dice u Signore Diu : ùn vi pisanu micca i vostri peccati, è ùn lasciate micca chì e vostre iniquità s'alzavanu. 77 Guai à quelli chì sò liati cù i so piccati, è cuparti cù i so ini cose cum'è cum'è un campu hè cupartu di arbusti, è u so chjassu hè coperto di spine, chì nimu pò passà! 78 Hè lasciatu spugliatu, è ghjittatu in u focu per esse cunsumatu cun ellu.