Skip to main content

Corsican - 2nd Book of Adam and Eve

Page 1

U Secondu Libru d'Adamu è Eva CAPITULU 1 1 Quandu Luluwa hà intesu e parolle di Cainu, hà pienghjutu è hè andata da u so babbu è a so mamma, è li hà dettu cumu Cainu avia tombu u so fratellu Abel. 2 Allora tutti gridavanu forte è alzavanu e so voce, è si davanu schiaffi in faccia, è ghjittavanu polvere nantu à u so capu, è strappavanu i so vestiti, è surtianu è ghjunghjìanu à u locu induve Abele era statu tombu. 3 È u truvonu chjinatu per terra, tombu, è e bestie intornu à ellu; mentre pienghjianu è gridavanu per via di questu ghjustu. Da u so corpu, per via di a so purezza, surtia un odore di spezie dolci. 4 È Adamu u purtò, e so lacrime chì li scorrianu per a faccia; è andò à a Grotta di i Tesori, induve u pusò, è u cuperse di spezie dolci è di mirra. 5 È Adamu è Eva cuntinuonu cù a so sepultura in grande dulore centu quaranta ghjorni. Abel avia quindici anni è mezu, è Cainu diciassette anni è mezu. 6 Quant'à Cainu, quandu u dolu per u so fratellu hè finitu, hà pigliatu a so surella Luluwa è l'hà spusata, senza u permessu di u so babbu è di a so mamma; perchè ùn pudianu micca impediscelu d'ella, per via di u so core pesante. 7 Dopu hè falatu à u pede di a muntagna, luntanu da u giardinu, vicinu à u locu induve avia tombu u so fratellu. 8 È in quellu locu ci eranu parechji arburi da fruttu è arburi di furesta. A so surella li parturì figlioli, chì à u so turnu cuminciaru à multiplicà si pianu pianu finu à ch'elli riempienu quellu locu. 9 Ma quant'à Adamu è Eva, ùn si sò micca messi inseme dopu à u funerale d'Abele, per sette anni. Dopu questu, però, Eva hà cuncipitu; è mentre era incinta, Adamu li disse: "Venite, pigliamu un'offerta è offremola à Diu, è dumandateli di dà ci un bellu figliolu, in quale pudemu truvà cunsulazione, è chì pudemu unisce in matrimoniu cù a surella d'Abele". 10 Tandu anu preparatu un'offerta è l'anu purtata à l'altare, è l'anu offerta davanti à u Signore, è anu cuminciatu à supplicallu d'accettà a so offerta, è di dà li una bona discendenza. 11 È Diu hà intesu Adamu è hà accettatu a so offerta. Dopu, anu adoratu, Adamu, Eva, è a so figliola, è sò ghjunti à a Grotta di i Tesori è ci anu messu una lampada, per brusgià di notte è di ghjornu, davanti à u corpu d'Abele. 12 Allora Adamu è Eva cuntinuavanu à digiunà è à pricà finu à chì u tempu di Eva fussi parturita, quandu ella disse à Adamu: "Vogliu andà à a grotta in a roccia, per parturisce in ella". 13 È disse: «Vai è piglia cun tè a to figliola per ch'ella ti serva; ma eiu staraghju in sta Grotta di i Tesori davanti à u corpu di u mo figliolu Abel». 14 Allora Eva ascultò Adamu, è si n'andò, ella è a so figliola. Ma Adamu stete solu in a Grotta di i Tesori.

CAPITULU 2 1 È Eva hà datu nascita à un figliolu perfettamente bellu in figura è in faccia. A so bellezza era cum'è quella di u so babbu Adamu, ancu più bella. 2 Allora Eva hè stata cunsulata quandu l'hà vistu, è hè stata ottu ghjorni in a grotta; dopu hà mandatu a so figliola à Adamu per dilli di vene à vede u zitellu è di dà li un nome. Ma a figliola hè stata in u so postu accantu à u corpu di u so fratellu, finu à chì Adamu hè vultatu. Cusì hà fattu ella. 3 Ma quandu Adamu hè ghjuntu è hà vistu a bella figura di u zitellu, a so bellezza è a so figura perfetta, si hè rallegratu per ellu è hè statu cunsulatu per Abel. Dopu hà chjamatu u zitellu Seth, chì significa "chì Diu hà intesu a mo preghiera è m'hà liberatu da a mo afflizione". Ma significa ancu "putenza è forza". 4 Dopu chì Adamu avia datu un nome à u zitellu, vultò à a Grotta di i Tesori; è a so figliola vultò da a so mamma. 5 Ma Eva cuntinuò in a so grotta, finu à chì quaranta ghjorni fussinu compiuti, quandu ella ghjunse da Adamu, è purtò cun ella u zitellu è a so figliola. 6 È ghjunsenu à un fiume d'acqua, induve Adamu è a so figliola si lavaru, per via di u so dulore per Abele; ma Eva è u zitellu si lavaru per a purificazione. 7 Dopu sò vultati, è anu pigliatu una offerta, è sò andati à a muntagna è l'anu offerta, per u zitellu; è Diu hà accettatu a so offerta, è hà mandatu a so benedizione nantu à elli, è nantu à u so figliolu Seth; è sò vultati à a Grotta di i Tesori. 8 Quant'à Adamu, ùn cunniscì più a so moglia Eva, tutti i ghjorni di a so vita; nè ne natu più discendenti; ma solu quelli cinque, Cainu, Luluwa, Abel, Aklia è Seth solu. 9 Ma Seth cresceva in statura è in forza; è cuminciò à digiunà è à pricà, fervidamente. CAPITULU 3 1 In quantu à u nostru babbu Adamu, à u capu di sette anni da u ghjornu ch'ellu era statu siparatu da a so moglia Eva, Satanassu l'invidiò, quandu u vide cusì siparatu da ella; è pruvò à fà lu campà di novu cun ella. 2 Allora Adam si alzò è cullò sopra à a Grotta di i Tesori; è cuntinuò à dorme quì notte dopu notte. Ma appena ch'ella s'albava ogni ghjornu, scendeva à a grotta, per pricà quì è per riceve una benedizione da ella. 3 Ma quandu hè ghjunta a sera, hè cullatu nantu à u tettu di a grotta, induve hà dormitu solu, per paura chì Satanassu ùn u vincessi. È hà cuntinuatu cusì trentanove ghjorni. 4 Allora Satanassu, l'odiatore di tuttu u bè, quandu vide Adamu cusì solu, à digiunu è in preghiera, li apparve in forma di una bella donna, chì ghjunse è si firmò davanti à ellu a notte di u quarantesimu ghjornu, è li disse: -5 "O Adamu, dapoi u mumentu chì avete campatu in questa grotta, avemu sperimentatu una grande pace da voi, è e vostre preghiere ci sò ghjunte, è simu stati cunsulati per voi. 6 "Ma avà, o Adamu, chì sì cullatu sopra u tettu di a grotta per dorme, avemu avutu dubbi nantu à tè, è un grande dulore hè ghjuntu nantu à noi per via di a to separazione da Eva. Poi torna, quandu sì nantu à u tettu di sta grotta, a to preghiera hè versata, è u to core vaga da un latu à l'altru. 7 "Ma quandu eri in a grotta, a to preghiera era cum'è u focu accumulatu; hè ghjuntu finu à noi, è hai trovu riposu. 8 «Allora aghju ancu pienghjutu per i to figlioli chì sò stati separati da tè; è u mo dulore hè grande per l'assassiniu di u


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

to figliolu Abel; perchè era ghjustu; è per un omu ghjustu ognunu si pienghjerà. 9 "Ma mi sò rallegrata di a nascita di u to figliolu Seth; eppuru dopu à pocu tempu aghju avutu assai pienezza per Eva, perchè hè a mo surella. Perchè quandu Diu hà mandatu un sonnu prufondu sopra à tè, è l'hà tirata fora di u to fiancu, m'hà fattu sorte ancu cun ella. Ma l'hà risuscitata mettendula cun tè, mentre ch'ellu m'hà abbassatu." 10 «Mi sò rallegratu di a mo surella per esse cun tè. Ma Diu m'avia fattu una prumessa prima, è avia dettu: "Ùn ti addulurisce; quandu Adamu serà cullatu nantu à u tettu di a Grotta di i Tesori, è serà separatu da Eva, a so moglia, ti manderaghju da ellu, ti unirai à ellu in matrimoniu, è li darai cinque figlioli, cum'è Eva li ne hà dati cinque".» 11 «È avà, eccu! A prumessa di Diu per mè hè cumpleta; perchè hè ellu chì m'hà mandatu à tè per u matrimoniu; perchè s'è tù mi spusi, ti daraghju figlioli più belli è megliu cà quelli d'Eva. 12 "Ma sì ancu solu un ghjovanu; ùn finisce micca a to ghjuventù in questu mondu in u dulore; ma passa i ghjorni di a to ghjuventù in allegria è piacè. Perchè i to ghjorni sò pochi è a to prova hè grande. Sii forte; finisci i to ghjorni in questu mondu in gioia. Mi compiacciu in tè, è tu ti rallegrerai cun mè in questu modu, è senza paura. 13 «Alzati, dunque, è compi u cumandamentu di u to Diu», s'avvicinò tandu à Adamu, è l'abbracciò. 14 Ma quandu Adamu hà vistu ch'ellu saria vintu da ella, hà pricatu à Diu cun un core fervente di liberallu da ella. 15 Allora Diu mandò a so Parolla à Adamu, dicendu: "O Adamu, quella figura hè quella chì t'hà prumessu a Divinità è a maestà; ùn hè micca favurevule versu tè; ma si mostra à tè una volta in forma di donna; un altru mumentu, in a sembianza di un anghjulu; in altre occasioni, in a similitudine di un serpente; è in un altru tempu, in a sembianza di un diu; ma face tuttu què solu per distrughje a to anima. 16 "Avà, dunque, o Adamu, capendu u to core, ti aghju liberatu parechje volte da e so mani; per mustrà ti ch'e sò un Diu misericordioso; è chì ti vogliu u bè, è chì ùn vogliu micca a to ruina." CAPITULU 4 1 Allora Diu hà urdinatu à Satanassu di mustrà si à Adamu in modu chjaru, in a so propria forma orribile. 2 Ma quandu Adamu u vide, ebbe paura, è tremò à a so vista. 3 È Diu disse à Adamu: «Fighjate stu diavulu, è u so sguardu orribile, è sappiate ch'ellu hè quellu chì vi hà fattu cascà da a luminosità in a bughjura, da a pace è u riposu à u travagliu è a miseria. 4 È fighjate, o Adamu, quellu chì hà dettu di sè stessu ch'ellu hè Diu! Diu pò esse neru? Diu piglierebbe a forma di una donna? Ci hè qualchissia più forte chè Diu? È pò esse sopraffattu? 5 "Vedi dunque, o Adamu, è eccu lu ligatu in a to presenza, in l'aria, incapace di fughje! Dunque, ti dicu, ùn abbia paura di ellu; d'ora in poi stai attento à ellu, è stai attento à ellu, in tuttu ciò ch'ellu ti pò fà." 6 Allora Diu cacciò Satanassu da davanti à Adamu, ch'ellu hà rinfurzatu, è u so core hà cunsulatu, dicenduli: "Scendi à

a Grotta di i Tesori, è ùn ti separà da Eva; spegneraghju in tè ogni lussuria animale". 7 Da quell'ora abbandunò Adamu è Eva, è godenu di riposu per u cumandamentu di Diu. Ma Diu ùn hà fattu nunda cum'è nimu di a discendenza d'Adamu; ma solu per Adamu è Eva. 8 Allora Adamu si prosternò davanti à u Signore, per avè lu liberatu, è per avè messu e so passioni. È scende da sopra à a grotta, è stete cù Eva cum'è prima. 9 Questu hà messu fine à i quaranta ghjorni di a so separazione da Eva. CAPITULU 5 1 Quant'à Seth, quandu avia sette anni, cunniscia u bè è u male, è era custante in u digiunu è in a preghiera, è passava tutte e so notte à supplicà à Diu per misericordia è perdonu. 2 Digiunava ancu quandu purtava a so offerta ogni ghjornu, più di ciò chì facia u so babbu; perchè era di bella faccia, cum'è un anghjulu di Diu. Avia ancu un bon core, cunservava e più belle qualità di a so anima: è per questa ragione purtava a so offerta ogni ghjornu. 3 È Diu era cuntentu di a so offerta; ma era ancu cuntentu di a so purità. È cuntinuò cusì à fà a vulintà di Diu, è di u so babbu è di a so mamma, finu à ch'ellu avia sette anni. 4 Dopu à quessa, mentre ch'ellu scendia da l'altare, avendu finitu a so offerta, Satanassu li apparve in a forma d'un bellu anghjulu, brillanti di luce; cù un bastone di luce in manu, ellu stessu cinto d'una cintura di luce. 5 Salutò Seth cun un bellu surrisu, è cuminciò à ingannallu cun belle parolle, dicenduli: "O Seth, perchè stai in questa muntagna? Perchè hè aspra, piena di petre è di rena, è d'arburi senza boni frutti; un desertu senza abitazioni è senza cità; nisun bon locu per stà. Ma tuttu hè calore, stanchezza è prublemi". 6 Disse ancu: "Ma noi campemu in lochi belli, in un altru mondu chè sta terra. U nostru mondu hè luminosu è a nostra cundizione hè di e migliori; e nostre donne sò più belle chè qualsiasi altre; è vogliu chì tu, o Seth, ti mariti cù una di elle; perchè vecu chì sì bellu à vede, è in questa terra ùn ci hè micca una donna abbastanza bona per tè. Inoltre, tutti quelli chì campanu in questu mondu sò solu cinque anime. 7 "Ma in u nostru mondu ci sò assai omi è parechje zitelle, tutte più belle l'una chè l'altra. Vogliu dunque caccià ti da quì, affinchì tu possi vede i mo parenti è marità ti cù quellu chì ti piace." 8 "Allora resterai accantu à mè è sarai in pace; sarai pienu di splendore è di luce, cum'è noi. 9 "Resterai in u nostru mondu. è ti ripuserai da stu mondu è da a so miseria; ùn ti sentirai mai più debule è stancu; ùn purterai mai più un'offerta, nè dumanderai misericordia; perchè ùn cummetterete più peccatu, nè sarete influenzatu da e passioni. 10 «È s'è vo vulete ascultà ciò ch'e dicu, vi mariterete cù una di e mo figliole; perchè per noi ùn hè micca peccatu di fà cusì; nè hè cunsideratu cum'è lussuria animale. 11 "Perchè in u nostru mondu ùn avemu micca Diu; ma simu tutti dii; simu tutti di a luce, celesti, putenti, forti è gloriosi."


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

CAPITULU 6

CAPITULU 7

1 Quandu Seth intese ste parolle, fù stupitu, è inclinò u so core à u discorsu traditore di Satanassu, è li disse: "Hai dettu chì ci hè un altru mondu creatu chè questu; è altre creature più belle chè e creature chì sò in questu mondu?" 2 È Satanassu disse: «Iè; eccu, m'hai intesu; ma eiu li loderaghju sempre, elli è e so vie, in l'arechje di tè». 3 Ma Seth li disse: «U to discorsu m'hà stupitu; è a to bella descrizzione di tuttu què. 4 «Eppuru ùn possu andà cun tè oghje; micca finu à ch'e ùn sia andatu da u mo babbu Adamu è da a mo mamma Eva, è ch'e li abbia dettu tuttu ciò chì m'hai dettu. Allora, s'elli mi danu u permessu d'andà cun tè, veneraghju.» 5 Seth disse torna: «Aghju paura di fà qualcosa senza u permessu di u mo babbu è di a mo mamma, per paura di perisce cum'è u mo fratellu Cainu, è cum'è u mo babbu Adamu, chì hà trasgreditu u cumandamentu di Diu. Ma eccu, tu cunnosci stu locu; veni à scuntrà mi quì dumane». 6 Quandu Satanassu intese questu, disse à Seth: "Sè tù dici à u to babbu Adamu ciò chì t'aghju dettu, ùn ti lasciarà vene cun mè. 7 Ma ascoltami; ùn dì micca à u to babbu è à a to mamma ciò ch'e t'aghju dettu; ma veni cun mè oghje, in u nostru mondu; induve viderete cose belle è vi divertirete quì, è vi divertirete stu ghjornu trà i mo figlioli, fighjenduli è pigliendu a to sazietà di gioia; è rallegratevi sempre di più. Allora ti purteraghju torna in questu locu dumane; ma s'è vo preferite stà cun mè, cusì sia. 8 Allora Seth rispose: «U spiritu di u mo babbu è di a mo mamma hè appesu à mè; è s'e mi piattu da elli un ghjornu, moreranu, è Diu mi cunsidererà culpevule d'avè peccatu contr'à elli. 9 "È s'elli ùn sanu micca ch'e sò ghjuntu in questu locu per purtà a mo offerta, ùn si separarianu da mè mancu una ora; nè andaraghju in altru locu, à menu ch'elli ùn mi lascinu. Ma mi trattanu assai gentilmente, perchè tornu prestu da elli." 10 Allora Satanassu li disse: "Chì ti accadrà s'è ti piattassi da elli una notte, è torni da elli à l'alba?" 11 Ma Seth, quandu vide ch'ellu cuntinuava à parlà, è ch'ellu ùn u vulia micca abbandunà, corse, è cullocò à l'altare, stese e mani à Diu, è dumandò a so liberazione. 12 Allora Diu mandò a so Parolla, è maledì Satanassu, chì fuggì da ellu. 13 Ma quant'à Seth, era cullatu à l'altare, dicendu cusì in u so core: "L'altare hè u locu di l'offerta, è Diu hè quì; un focu divinu u cunsumarà; cusì Satanassu ùn puderà micca fà mi male, è ùn mi purterà micca via di quì". 14 Allora Seth scese da l'altare è andò da u so babbu è a so mamma, induve ellu truvò in strada, bramandu di sente a so voce; perchè avia aspittatu un pocu. 15 Tandu cuminciò à cuntà ciò chì li era accadutu da Satanassu, sottu a forma d'un anghjulu. 16 Ma quandu Adam hà intesu u so racontu, li basgiò a faccia, è l'avvistò contr'à quell'anghjulu, dicenduli chì era Satanassu chì li era cusì apparsu. Allora Adam pigliò Seth, è andonu à a Grotta di i Tesori, è si ne rallegraru. 17 Ma da quellu ghjornu in poi, Adamu è Eva ùn si sò mai separati da ellu, in qualunque locu ch'ellu andessi, sia per a so offerta sia per qualsiasi altra cosa. 18 Stu segnu accadde à Seth, quand'ellu avia nove anni.

1 Quandu u nostru babbu Adam hà vistu chì Seth era di core perfettu, hà vulsutu ch'ellu si maritassi; per paura chì u nemicu li apparisca un'altra volta, è u vinca. 2 Cusì Adamu disse à u so figliolu Seth: «Vogliu, o figliolu meu, chì tu sposessi a to surella Aklia, surella d'Abel, affinchì ella ti parturisca figlioli, chì riempiranu a terra, secondu a prumessa di Diu. 3 «Ùn avè paura, o figliolu meu; ùn ci hè micca vergogna in questu. Vogliu chì ti mariti, per paura chì u nemicu ùn ti vinca.» 4 Seth, però, ùn vulia micca marità si; ma in ubbidienza à u so babbu è à a so mamma, ùn disse mancu una parolla. 5 Cusì Adam u spusò cù Aklia. È avia quindici anni. 6 Ma quandu avia vinti anni, hà inghjentatu un figliolu, ch'ellu hà chjamatu Enos; è tandu hà inghjentatu altri figlioli chè ellu. 7 Dopu Enos crebbe, si maritò è generò Cainan. 8 Cainan hà ancu crisciutu, si maritò, è generò Mahalaleel. 9 Quessi babbi sò nati durante a vita d'Adamu, è stavanu vicinu à a Grotta di i Tesori. 10 Allora i ghjorni d'Adamu eranu novecentu trenta anni, è quelli di Mahalaleel centu. Ma Mahalaleel, quandu era cresciutu, amava u digiunu, a preghiera è i travagli duri, finu à chì a fine di i ghjorni di u nostru babbu Adamu s'avvicinava. CAPITULU 8 1 Quandu u nostru babbu Adam hà vistu chì a so fine era vicina, hà chjamatu u so figliolu Seth, chì hè ghjuntu à ellu in a Grotta di i Tesori, è li hà dettu:-2 "O Seth, figliolu meu, portami i to figlioli è i figlioli di i to figlioli, affinchì possa sparghje a mo benedizione nantu à elli prima di more." 3 Quandu Seth intese ste parolle da u so babbu Adamu, si n'andò da ellu, versò un diluviu di lacrime nantu à a so faccia, è riunì i so figlioli è i figlioli di i so figlioli, è li purtò à u so babbu Adamu. 4 Ma quandu u nostru babbu Adam i vide intornu à ellu, pianse per avè da esse separatu da elli. 5 È quandu l'anu vistu pienghje, anu pienghjutu tutti inseme, è si sò lampati in faccia à ellu dicendu: "Cumu sarai separatu da noi, o babbu nostru? È cumu a terra ti accoglierà è ti piattarà da i nostri ochji?" Cusì si lamentavanu assai, è in listesse parolle. 6 Allora u nostru babbu Adamu i benedisse tutti, è disse à Seth, dopu avè li benedetti:-7 "O Seth, figliolu meu, tu cunnosci stu mondu - ch'ellu hè pienu di dulore è di stanchezza; è tu cunnosci tuttu ciò chì ci hè accadutu, da e nostre prove in ellu. Dunque, ti cumandu avà in queste parolle: di mantene l'innocenza, d'esse puru è ghjustu, è di cunfidà in Diu; è ùn ti appoghjà micca à i discorsi di Satanassu, nè à l'apparizioni in cui si mostrerà à tè. 8 Ma osserva i cumandamenti chì ti do oghje; poi dà li à u to figliolu Enos; è lascia chì Enos li dia à u so figliolu Cainan; è Cainan à u so figliolu Mahalaleel; affinchì questu cumandamentu resti fermu trà tutti i to figlioli. 9 "O Seth, figliolu meiu, appena mortu, pigliate u mo corpu è imbulighjatelu cù mirra, aloe è cassia, è lasciatemi quì in


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

questa Grotta di Tesori induve sò tutti questi segni chì Diu ci hà datu da u giardinu. 10 "O figliolu meu, dopu à quessa venerà un diluviu è sopraffà tutte e creature, è lascerà fora solu ottu anime. 11 "Ma, o figliolu meu, lasciate chì quelli chì averà lasciatu fora trà i vostri figlioli in quellu mumentu, portinu u mo corpu cun elli fora di sta grotta; è quandu l'anu purtatu cun elli, lasciate chì u più vechju trà elli cumandi à i so figlioli di mette u mo corpu in una nave finu à chì u diluviu sia calmatu, è escinu da a nave. 12 Allora piglieranu u mo corpu è u metteranu in mezu à a terra, pocu dopu ch'elli sianu stati salvati da l'acque di u diluviu. 13 «Perchè u locu induve u mo corpu serà messu, hè u centru di a terra; Diu venerà da quì è salverà tutta a nostra parentela. 14 «Ma avà, o Seth, figliolu meiu, mettiti à capu di u to populu; pasci li è survegliali in u timore di Diu; è guidali per a bona via, cumandali di digiunà à Diu; è fagli capisce ch'elli ùn devenu micca ascultà Satanassu, per paura ch'ellu li distrugga. 15 «Allora, separa i to figlioli è i figlioli di i to figlioli da i figlioli di Cainu; ùn li lascià mai mischjà si cun elli, nè avvicinà si à elli nè in e so parolle nè in e so azzioni.» 16 Allora Adam hà fattu cascà a so benedizione nantu à Seth, è nantu à i so figlioli, è nantu à tutti i figlioli di i so figlioli. 17 Si vultò tandu versu u so figliolu Seth, è versu Eva, a so moglia, è disse à elli: «Conservate st'oru, st'incensu è sta mirra, chì Diu ci hà datu cum'è segnu; perchè in i ghjorni chì venenu, un diluviu sopraffarà tutta a creazione. Ma quelli chì entreranu in l'arca piglieranu cun elli l'oru, l'incensu è a mirra, inseme cù u mo corpu; è metteranu l'oru, l'incensu è a mirra, cù u mo corpu in mezu à a terra. 18 "Allora, dopu à un bellu pezzu, a cità induve l'oru, l'incensu è a mirra sò stati trovi cù u mo corpu, serà saccheggiata. Ma quandu serà saccheggiata, l'oru, l'incensu è a mirra saranu presi in cura cù u bottino chì hè tenutu; è nunda di elli perirà, finu à chì a Parolla di Diu, fatta omu, ùn venerà; quandu i rè i piglieranu, è li offriranu, oru in segnu di u so esse Rè; incensu, in segnu di u so esse Diu di u celu è di a terra; è mirra, in segnu di a so passione. 19 "Freddu dinù, cum'è segnu di a so vittoria annantu à Satanassu, è tutti i nostri nemici; incensu cum'è segnu ch'ellu risurrerà da i morti, è serà esaltatu sopra à e cose in celu è e cose in terra; è mirra, in segnu ch'ellu beverà fiele amaru; è sentirà i dulori di l'infernu da Satanassu. 20 «È avà, o Seth, figliolu meiu, eccu, t'aghju rivelatu misteri piattati, chì Diu m'avia rivelatu. Osserva u mo cumandamentu, per tè stessu è per u to populu». CAPITULU 9 1 Quandu Adamu ebbe finitu u so cumandamentu à Seth, i so membri si sò allentati, e so mani è i so pedi anu persu ogni putere, a so bocca hè diventata muta, è a so lingua hà cessatu cumpletamente di parlà. Chjuse l'ochji è rese u spiritu. 2 Ma quandu i so figlioli videru ch'ellu era mortu, si ghjittaru sopra à ellu, omi è donne, vechji è ghjovani, pienghjendu.

3 A morte d'Adamu hè accaduta à a fine di novecentu trenta anni ch'ellu hà campatu nant'à a terra; u quindicesimu ghjornu di Barmudeh, dopu u contu di un'epatta di u sole, à a nona ora. 4 Era un venneri, u ghjornu stessu ch'ellu hè statu creatu, è ch'ellu si hè ripusatu; è l'ora à a quale hè mortu, era a listessa chè quella à a quale hè surtitu da u giardinu. 5 Allora Seth u vìnse bè, è l'imbalsamò cù assai spezie dolci, da l'arburi sacri è da a muntagna sacra; è pusò u so corpu à u latu orientale di l'internu di a grotta, da u latu di l'incensu; è pusò davanti à ellu un candelabru chì cuntinuava à arde. 6 Allora i so figlioli stavanu davanti à ellu pienghjendu è lamentendu si per ellu tutta a notte finu à l'alba. 7 Allora Seth è u figliolu maiò Enos, è Cainan, u figliolu d'Enos, sò surtiti è anu pigliatu belle offerte da prisentà à u Signore, è sò ghjunti à l'altare nantu à u quale Adam hà offertu offerte à Diu, quandu hà offertu. 8 Ma Eva disse à elli: «Aspettate finu à chì avemu prima dumandatu à Diu d'accettà a nostra offerta, è di tene cun ellu l'anima d'Adamu, u so servitore, è di purtalla à ripusà.» 9 È tutti si sò alzati è anu pricatu. CAPITULU 10 1 È quandu avianu finitu a so preghiera, a Parolla di Diu ghjunse è li cunfortò per ciò chì riguarda u so babbu Adamu. 2 Dopu questu, anu offertu i so rigali per elli stessi è per u so babbu. 3 È quandu avianu finitu a so offerta, a Parolla di Diu ghjunse à Seth, u più vechju trà elli, dicenduli: "O Seth, Seth, Seth, trè volte. Cum'è eru cun u to babbu, cusì seraghju cun tè, finu à chì a prumessa ch'e li aghju fattu à u to babbu dicendu: Manderaghju a mo Parolla è ti salveraghju à tè è à a to discendenza". 4 Ma quant'à u to babbu Adamu, osserva u cumandamentu ch'ellu t'hà datu; è separa a to discendenza da quella di Cainu, u to fratellu. 5 È Diu hà ritiratu a so Parolla da Seth. 6 Allora Seth, Eva è i so figlioli sò scesi da a muntagna à a Grotta di i Tesori. 7 Ma Adamu hè statu u primu chì a so ànima hè morta in a terra d'Eden, in a Grotta di i Tesori; perchè nimu hè mortu prima di ellu, fora di u so figliolu Abel, chì hè mortu assassinatu. 8 Allora tutti i figlioli d'Adamu si sò alzati, è anu pienghjutu u so babbu Adamu, è li anu fattu offerte, centu quaranta ghjorni. CAPITULU 11 1 Dopu à a morte d'Adamu è d'Eva, Seth siparò i so figlioli, è i figlioli di i so figlioli, da i figlioli di Cainu. Cainu è a so discendenza scesenu è stavanu à punente, sottu à u locu induve avia tombu u so fratellu Abel. 2 Ma Seth è i so figlioli stavanu à u nordu, nant'à a muntagna di a Grotta di i Tesori, per esse vicinu à u so babbu Adamu. 3 È Seth u vechju, altu è bonu, cù una anima fina, è di mente forte, stava à u capu di u so populu; è li pasceva in


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

innocenza, penitenza è mitezza, è ùn permetteva à nimu di elli di falà versu i figlioli di Cainu. 4 Ma per via di a so propria purezza, sò stati chjamati "Figlioli di Diu", è eranu cun Diu, invece di e schiere d'angeli chì sò cascati; perchè anu cuntinuatu à lodà Diu, è à cantà salmi à ellu, in a so grotta - a Grotta di i Tesori. 5 Allora Seth stete davanti à u corpu di u so babbu Adamu, è di a so mamma Eva, è pricò notte è ghjornu, è dumandò misericordia per ellu stessu è i so figlioli; è chì quandu ellu avia qualchì difficultà cù un zitellu, Ellu li dessi cunsiglii. 6 Ma Seth è i so figlioli ùn li piacia micca u travagliu terrenu, ma si dedicavanu à e cose celesti; perchè ùn avianu altru pensamentu chè lode, doxologie è salmi à Diu. 7 Dunque, intesenu in ogni mumentu e voce di l'angeli, chì lodavanu è glorificavanu Diu; da l'internu di u giardinu, o quandu eranu mandati da Diu per una missione, o quandu andavanu in celu. 8 Perchè Seth è i so figlioli, per via di a so propria purezza, anu intesu è vistu quelli anghjuli. Dopu, dinò, u giardinu ùn era micca luntanu sopra à elli, ma solu circa quindici cubiti spirituali. 9 Avà un cubitu spirituale risponde à trè cubiti di l'omu, in tuttu quarantacinque cubiti. 10 Seth è i so figlioli stavanu nant'à a muntagna sottu à u giardinu; ùn suminavanu nè cuglievanu; ùn facianu micca cibu per u corpu. mancu granu; ma solu offerte. Manghjavanu di i frutti è di l'arburi ben saporiti chì crescevanu nant'à a muntagna induve stavanu. 11 Allora Seth digiunava spessu ogni quaranta ghjorni, cum'è ancu i so figlioli maiò. Perchè a famiglia di Seth sentia l'odore di l'arburi in u giardinu, quandu u ventu soffiava da quella parte. 12 Eranu felici, innocenti, senza paura subita, ùn ci era nè ghjelusia, nè azzione maligna, nè odiu trà elli. Ùn ci era passione animale; da nisuna bocca trà elli ùn surtianu nè parolle brutte nè maledizioni; nè cunsiglii maligni nè frodi. Perchè l'omi di quellu tempu ùn ghjuravanu mai, ma in circustanze difficili, quandu l'omi duvianu ghjurà, ghjuravanu per u sangue d'Abele u ghjustu. 13 Ma custringhjianu i so figlioli è e so donne ogni ghjornu in a grotta à digiunà è pricà, è à adurà u Diu Altissimu. Si benedissinu in u corpu di u so babbu Adamu, è si unsenu cun ellu. 14 È anu fattu cusì finu à chì a fine di Seth s'avvicinava. CAPITULU 12 1 Allora Seth, u ghjustu, chjamò u so figliolu Enos, è Cainan, figliolu d'Enos, è Mahalaleel, figliolu di Cainan, è disse à elli: 2 "Siccomu a mo fine hè vicina, vogliu custruisce un tettu sopra l'altare induve si offrenu rigali." 3 Anu ascultatu u so cumandamentu è sò surtiti, tutti, vechji è ghjovani, è anu travagliatu assai, è anu custruitu un bellu tettu sopra l'altare. 4 È u pensamentu di Seth, fendu cusì, era chì una benedizione ghjunghjessi nantu à i so figlioli nantu à a muntagna; è ch'ellu prisenteria un'offerta per elli prima di a so morte. 5 Dopu, quandu a custruzzione di u tettu hè stata finita, li hà urdinatu di fà offerte. Travagliavanu diligentemente à queste, è li purtonu à Seth u so babbu chì li pigliò è li offrì

nantu à l'altare; è prigò Diu d'accettà e so offerte, d'avè pietà di l'anime di i so figlioli, è di prutegeli da a manu di Satanassu. 6 È Diu accettò a so offerta, è mandò a so benedizione nantu à ellu è nantu à i so figlioli. È tandu Diu fece una prumessa à Seth, dicendu: "À a fine di i cinque grandi ghjorni è mezu, riguardu à i quali aghju fattu una prumessa à tè è à u to babbu, manderaghju a mo Parolla è ti salveraghju à tè è à a to discendenza". 7 Allora Seth è i so figlioli, è i figlioli di i so figlioli, si sò riuniti, è sò scesi da l'altare, è sò andati à a Grotta di i Tesori - induve anu pricatu, è si sò benedetti in u corpu di u nostru babbu Adamu, è si sò unti cun ellu. 8 Ma Seth stete in a Grotta di i Tesori, uni pochi di ghjorni, è dopu patte - suffrenze finu à a morte. 9 Allora Enos, u so figliolu primogenitu, hè ghjuntu da ellu, cù Cainan, u so figliolu, è Mahalaleel, figliolu di Cainan, è Jared, figliolu di Mahalaleel, è Enoch, figliolu di Jared, cù e so mogli è i so figlioli per riceve una benedizione da Seth. 10 Allora Seth hà pricatu per elli, è li hà benedetti, è li hà scongiurati per u sangue d'Abel u ghjustu, dicendu: "Vi pregu, figlioli mei, di ùn lascià nimu di voi scendere da sta muntagna santa è pura. 11 Ùn fate micca amicizia cù i figlioli di Cainu, l'assassinu è u peccatore, chì hà tombu u so fratellu; perchè sapete, o figlioli mei, chì fughjemu da ellu, è da tutti i so peccati cù tutta a nostra forza, perchè hà tombu u so fratellu Abel. 12 Dopu avè dettu questu, Seth benedisse Enos, u so figliolu primogenitu, è li cumandò abitualmente di ministrà in purità davanti à u corpu di u nostru babbu Adamu, tutti i ghjorni di a so vita; dopu, ancu, d'andà di tantu in tantu à l'altare ch'ellu Seth avia custruitu. È li cumandò di pasce u so populu in ghjustizia, in ghjudiziu è purità tutti i ghjorni di a so vita. 13 Allora i membri di Seth si sò allentati; e so mani è i so pedi anu persu ogni putere; a so bocca hè diventata muta è incapace di parlà; è hà datu u spiritu è hè mortu u ghjornu dopu à u so novecentu dodecesimu annu; u vintisettimu ghjornu di u mese Abib; Enoch avia tandu vinti anni. 14 Dopu, anu avvoltu cù cura u corpu di Seth, è l'anu imbalsamatu cù spezie dolci, è l'anu messu in a Grotta di i Tesori, à a diritta di u corpu di u nostru babbu Adam, è l'anu pienghjutu quaranta ghjorni. Anu offertu rigali per ellu, cum'è avianu fattu per u nostru babbu Adam. 15 Dopu à a morte di Seth, Enos s'hè alzatu à u capu di u so populu, ch'ellu hà nutritu in ghjustizia è in ghjudiziu, cum'è u so babbu l'avia urdinatu. 16 Ma quandu Enos avia ottucentu vinti anni, Cainu avia una grande discendenza; perchè si maritavanu spessu, essendu dati à e passioni animali; finu à chì a terra sottu à a muntagna, fussi piena di elli. CAPITULU 13 1 In quelli ghjorni campava Lamech u cecu, chì era di i figlioli di Cainu. Avia un figliolu chjamatu Atun, è tramindui avianu assai bestiame. 2 Ma Lamech avia l'abitudine di mandalli à pasce cù un ghjovanu pastore, chì li curava; è chì, quandu tornava in casa a sera, pienghjia davanti à u so missiavu, è davanti à u so babbu Atun è a so mamma Hazina, è li disse: "Quantu à mè, ùn possu micca pasce quellu bestiame solu, per paura


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

chì qualchissia mi ne arrubbi qualchì, o mi tumbi per via di elli". Perchè trà i figlioli di Cainu, ci era assai furtu, assassiniu è peccatu. 3 Allora Lamech hà avutu pietà di ellu, è disse: "In verità, quandu era solu, puderia esse sopraffattu da l'omi di stu locu". 4 Cusì Lamech si alzò, pigliò un arcu ch'ellu avia tenutu dapoi ch'ellu era ghjovanu, prima di diventà cecu, è pigliò grandi frecce, è petre lisce, è una fionda ch'ellu avia, è andò in u campu cù u ghjovanu pastore, è si piazò daretu à u bestiame; mentre u ghjovanu pastore guardava u bestiame. Cusì fece Lamech per parechji ghjorni. 5 Intantu, Cainu, dapoi chì Diu l'avia abbandunatu è l'avia maleditu cù tremuli è terrore, ùn pudia più stà nè truvà riposu in un locu; ma andava da un locu à l'altru. 6 Mentre andava per a cità, ghjunse da e mogli di Lamech è li dumandò di ellu. Elle li dissenu: «Hè in campagna cù u bestiame». 7 Allora Cainu andò à cercallu; è quandu ghjunse in u campu, u ghjovanu pastore intese u rumore ch'ellu facia, è u bestiame chì si pasculava inseme davanti à ellu. 8 Allora disse à Lamech: «O signore meu, hè una bestia salvatica o un ladrone?» 9 È Lamech li disse: «Fammi capisce da induve guarda quand'ellu sale». 10 Allora Lamech tese u so arcu, ci pusò una freccia, è mise una petra in a fionda, è quandu Cainu surtì da a campagna aperta, u pastore disse à Lamech: "Tira, eccu, vene". 11 Allora Lamech hà tiratu à Cainu cù a so freccia è l'hà culpitu in u fiancu. È Lamech l'hà culpitu cù una petra di a so fionda, chì li hè cascata nantu à a faccia, è li hà cavutu i dui ochji; allora Cainu hè cascatu subitu è hè mortu. 12 Allora Lamech è u ghjovanu pastore s'avvicinanu à ellu, è u trovanu stesu per terra. È u ghjovanu pastore li disse: "Hè Cain, u nostru babbone, chì tù hai tombu, o signore meu!" 13 Allora Lamech ne fù dispiacitu, è da l'amarezza di u so rimorsu, battè e mani inseme, è colpì cù a so palma piatta a testa di u ghjovanu, chì cascò cum'è mortu; ma Lamech pensò chì era una finta; cusì pigliò una petra è u culpì, è li sfracicò a testa finu à ch'ellu morse. CAPITULU 14 1 Quandu Enos avia novecentu anni, tutti i figlioli di Seth, è di Cainan, è u so primogenitu, cù e so mogli è i so figlioli, si riunironu intornu à ellu, dumandenduli una benedizione. 2 Dopu hà pricatu per elli è li hà benedetti, è li hà scongiurati per u sangue d'Abel u ghjustu dicenduli: "Chì nimu di i vostri figlioli ùn scenda da stu Santu Monte, è ch'elli ùn facinu micca amichi cù i figlioli di Cainu l'assassinu". 3 Allora Enos chjamò u so figliolu Cainan è li disse: "Vedi, o figliolu meu, è mette u to core nantu à u to populu, è stabiliscili in a ghjustizia è in l'innocenza; è stà à serve davanti à u corpu di u nostru babbu Adamu, tutti i ghjorni di a to vita". 4 Dopu questu Enos intrì in riposu, à l'età di novecentu ottantacinque anni; è Cainan u avvolse, è u pusò in a Grotta di i Tesori à manca di u so babbu Adam; è fece offerte per ellu, secondu l'usu di i so babbi.

CAPITULU 15 1 Dopu a morte d'Enos, Cainan stete à capu di u so populu in ghjustizia è innocenza, cum'è u so babbu l'avia urdinatu; cuntinuò ancu à ministrà davanti à u corpu d'Adamu, in a Grotta di i Tesori. 2 Dopu, quandu ebbe campatu novecentu dece anni, a suffrenza è l'afflizione u ghjunghjenu. È quandu era vicinu à entre in u riposu, tutti i babbi cù e so mogli è i so figlioli sò ghjunti à ellu, è li benedisse, è li scongiurò per u sangue d'Abele, u ghjustu, dicendu li: "Chì nimu di voi ùn scenda da stu Santu Monte; è ùn fate micca amicizia cù i figlioli di Cainu l'assassinu". 3 Mahalaleel, u so figliolu primogenitu, hà ricevutu questu cumandamentu da u so babbu, chì l'hà benedettu è hè mortu. 4 Allora Mahalaleel l'imbalsamò cù spezie dolci, è u pusò in a Grotta di i Tesori, cù i so babbi; è fecenu offerte per ellu, secondu l'usu di i so babbi. CAPITULU 16 1 Allora Mahalaleel stava sopra à u so populu, è li nutriva in ghjustizia è innocenza, è li survegliava per vede ch'elli ùn avianu micca rapporti cù i figlioli di Cainu. 2 Hà ancu cuntinuatu in a Grotta di i Tesori à pricà è à serve davanti à u corpu di u nostru babbu Adamu, dumandendu à Diu misericordia per ellu stessu è per u so populu; finu à l'età di ottucentu settanta anni, quandu s'hè malatu. 3 Allora tutti i so figlioli si sò riuniti intornu à ellu, per vedelu, è per dumandà a so benedizione per tutti, prima ch'ellu abbandunessi stu mondu. 4 Allora Mahalaleel si alzò è si pusò nantu à u so lettu, e so lacrime li scorrianu per a faccia, è chjamò u so figliolu maiò Jared, chì ghjunse da ellu. 5 Dopu li basgiò a faccia è li disse: "O Jared, figliolu meu, ti scongiuru per Quellu chì hà fattu u celu è a terra, di surveglià u to populu è di nutriscelu in ghjustizia è in innocenza; è di ùn lascià chì nimu di elli scenda da sta Santa Montagna à i figlioli di Cainu, per paura ch'ellu perisca cun elli. 6 «Ascolta, o figliolu meu, dopu à quessa ci serà una grande distruzzione annantu à sta terra per via di elli; Diu s'arrabbierà contr'à u mondu, è i distrughjerà cù l'acque. 7 «Ma so ancu chì i to figlioli ùn t'ascolteranu micca, è ch'elli scenderanu da sta muntagna è averanu rapporti cù i figlioli di Cainu, è ch'elli periranu cun elli. 8 "O figliolu meu! insignateli è survegliateli, affinchì nisuna culpa ùn ti sia attaccata per via di elli." 9 Mahalaleel disse, in più, à u so figliolu Jared: "Quandu morgu, imbalsama u mo corpu è mettilu in a Grotta di i Tesori, accantu à i corpi di i mo babbi; tandu stà accantu à u mo corpu è prega à Diu; è pigliate cura di elli, è compie u vostru ministeru davanti à elli, finu à chì entrete in u riposu stessu". 10 Mahalaleel benedisse tandu tutti i so figlioli; è dopu si stese nantu à u so lettu, è intrì in riposu cum'è i so babbi. 11 Ma quandu Jared vide chì u so babbu Mahalaleel era mortu, pianse, è si lamentò, è abbracciò è basgiò e so mani è i so pedi; è cusì fecenu tutti i so figlioli.


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

12 È i so figlioli l'imbalsamonu cun cura, è u pusonu accantu à i corpi di i so babbi. Dopu si alzaru, è u pienghjenu quaranta ghjorni. CAPITULU 17 1 Allora Jared hà osservatu u cumandamentu di u so babbu, è si hè alzatu cum'è un leone sopra à u so populu. Li hà nutriti in ghjustizia è innocenza, è li hà urdinatu di ùn fà nunda senza u so cunsigliu. Perchè avia paura di elli, per paura ch'elli ùn andessinu à i figlioli di Cainu. 2 Dunque, li dete ordini ripetutamente; è cuntinuò à fà cusì finu à a fine di u quattrucentu ottantacinquesimu annu di a so vita. 3 À a fine di sti detti anni, li hè ghjuntu stu segnu. Mentre Jared stava cum'è un leone davanti à i corpi di i so babbi, prighendu è avvertendu u so populu, Satanassu l'invidiava, è hà fattu una bella apparizione, perchè Jared ùn lasciava micca i so figlioli fà nunda senza u so cunsigliu. 4 Satanassu li apparve tandu cù trenta omi di e so schiere, in forma di belli omi; Satanassu stessu essendu u più vechju è u più altu trà elli, cù una barba fina. 5 Si sò fermati à l'entrata di a grotta, è anu chjamatu Jared, da l'internu. 6 Surtì versu elli, è li truvò cum'è belli omi, pieni di luce è di grande bellezza. Si maravigliò di a so bellezza è di u so aspettu; è pensò in sè stessu s'elli ùn eranu micca figlioli di Cainu. 7 Disse dinù in u so core: «Cum'è i figlioli di Cainu ùn ponu ghjunghje sin'à l'altezza di sta muntagna, è nimu di elli hè cusì bellu cum'è parenu questi; è trà questi omi ùn ci hè nimu di a mo parentela - devenu esse stranieri». 8 Allora Jared è elli si sò scambiati un salutu è disse à u più vechju trà elli: "O babbu meu, spiegami a maraviglia chì hè in tè, è dimmi quale sò questi, cun tè; perchè mi parenu omi stranieri". 9 Allora u vechju hà cuminciatu à pienghje, è l'altri anu pienghjutu cun ellu; è disse à Jared: "Sò Adamu chì Diu hà fattu prima; è questu hè Abel, u mo figliolu, chì hè statu uccisu da u so fratellu Cainu, in u core di u quale Satanassu hà messu di tumballu. 10 «Allora questu hè u mo figliolu Seth, chì aghju dumandatu à u Signore, chì me l'hà datu, per cunsulami invece d'Abele. 11 «Allora questu hè u mo figliolu Enos, figliolu di Seth, è quell'altru hè Cainan, figliolu d'Enos, è quell'altru hè Mahalaleel, figliolu di Cainan, u to babbu.» 12 Ma Jared si maravigliò di u so aspettu, è di u discorsu di l'anzianu. 13 Allora u vechju li disse: «Ùn ti maraviglià, o figliolu meu; campemu in a terra à u nordu di u giardinu, chì Diu hà creatu prima di u mondu. Ùn ci hà micca lasciatu campà quì, ma ci hà piazzatu in u giardinu, sottu à u quale site avà. 14 "Ma dopu ch'e aghju trasgreditu, Ellu m'hà fattu sorte da quì, è sò statu lasciatu à stà in sta grotta; grandi è dulori guai mi sò ghjunti; è quandu a mo morte s'avvicinava, aghju urdinatu à u mo figliolu Seth di curà bè u so populu; è questu u mo cumandamentu deve esse trasmessu da unu à l'altru, finu à a fine di e generazioni à vene. 15 "Ma, o Jared, figliolu meu, noi campemu in belle regioni, mentre chì tù campi quì in miseria, cum'è questu u

to babbu Mahalaleel m'hà infurmatu; dicendu mi chì una grande inundazione venerà è sopraffà tutta a terra. 16 «Dunque, o figliolu meu, temendu per voi, mi sò alzatu è aghju pigliatu i mo figlioli cun mè, è sò ghjuntu quì per visità tè è i to figlioli; ma t'aghju trovu in piedi in questa grotta chì pienghjia, è i to figlioli spargugliati intornu à sta muntagna, in u calore è in a miseria. 17 "Ma, o figliolu meu, mentre perdiamu a strada è ghjunghjiamu finu à quì, avemu trovu altri omi sottu à sta muntagna; chì abitanu un bellu paese, pienu d'arburi è di frutti, è d'ogni sorta di verdura; hè cum'è un ortu; cusì chì quandu i avemu trovu pensavamu ch'elli eranu voi; finu à chì u vostru babbu Mahalaleel m'hà dettu ch'elli ùn eranu micca una tale cosa. 18 «Avà dunque, o figliolu meu, ascolta u mo cunsigliu, è scende da elli, tù è i to figlioli. Vi ripuserete da tutta sta suffrenza in a quale site. Ma s'è vo ùn vulete micca scende da elli, allora alzatevi, pigliate i to figlioli, è venite cun noi in u nostru ortu; viverete in a nostra bella terra, è vi ripuserete da tutta sta pena, chì tù è i to figlioli state purtendu avà.» 19 Ma Jared quandu hà intesu stu discorsu da l'anzianu, si maravigliò; è andò quì è culà, ma in quellu mumentu ùn truvò mancu unu di i so figlioli. 20 Allora rispose è disse à l'anzianu: "Perchè vi site piattati finu à questu ghjornu?" 21 È u vechju rispose: «S'ellu ùn ci l'avessi dettu u to babbu, ùn l'averiamu micca saputu.» 22 Allora Jared hà cridutu chì e so parolle eranu vere. 23 Cusì quellu anzianu disse à Jared: "Perchè sì vultatu, tale è tale?" È ellu disse: "Cercava unu di i mo figlioli, per dilli di a mo partenza cun voi, è di a so discesa versu quelli di i quali m'hai parlatu". 24 Quandu l'anzianu hà intesu l'intenzione di Jared, li disse: "Lasciate stà stu scopu per avà, è venite cun noi; viderete u nostru paese; se a terra induve stemu vi piace, noi è voi torneremu quì è piglieremu a vostra famiglia cun noi. Ma se u nostru paese ùn vi piace micca, tornerete à u vostru locu". 25 È l'anzianu hà incitatu Jared à andà prima chì unu di i so figlioli venessi à cunsigliallu altrimenti. 26 Jared, tandu, surtì da a grotta è andò cun elli, è trà di elli. È u cunsulavanu, finu à ch'elli ghjunsenu à a cima di a muntagna di i figlioli di Cainu. 27 Allora u vechju disse à unu di i so cumpagni: "Avemu scurdatu qualcosa vicinu à l'entrata di a grotta, è questu hè u vestitu sceltu chì avemu purtatu per vestisce Jared." 28 Allora disse à unu di elli: "Vai torna, tù, qualchissia; è ti aspetteremu quì, finu à chì tu torni. Allora vestiremu Jared è ellu serà cum'è noi, bonu, bellu è degnu di vene cun noi in u nostru paese". 29 Dopu quellu hè vultatu in daretu. 30 Ma quand'ellu era à poca distanza, l'anzianu u chjamò è li disse: "Aspettate, finu à ch'eiu culli è ti parli". 31 Tandu si firmò, è l'anzianu s'avvicinò à ellu è li disse: "Una cosa chì avemu scurdatu in a grotta, hè questa: spegne a lampada chì brusgia dentru, sopra i corpi chì ci sò. Dopu vultate prestu da noi." 32 Quellu andò, è u vechju vultò à i so cumpagni è à Jared. È scesenu da a muntagna, è Jared cun elli; è si fermanu vicinu à una funtana d'acqua, vicinu à e case di i figlioli di


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

Cain, è aspittàvanu u so cumpagnu finu à ch'ellu purtessi u vestitu per Jared. 33 Quellu, tandu, chì hè vultatu in a grotta, hà spintu a lampada, è hè ghjuntu da elli è hà purtatu un fantasma cun ellu è l'hà mustratu. È quandu Jared l'hà vistu, s'hè maravigliatu di a so bellezza è di a so grazia, è s'hè rallegratu in u so core credendu chì era tuttu veru. 34 Ma mentre ch'elli eranu quì, trè d'elli sò intruti in e case di i figlioli di Cainu, è li anu dettu: "Purtateci oghje qualcosa da manghjà vicinu à a funtana d'acqua, per noi è i nostri cumpagni da manghjà". 35 Ma quandu i figlioli di Cainu i videru, si maraviglionu di elli è pensanu: "Questi sò belli à vede, è cum'è ùn ne avemu mai vistu prima". Cusì si alzaru è ghjunsenu cun elli à a funtana d'acqua, per vede i so cumpagni. 36 Li anu trovati cusì belli, ch'elli anu gridatu forte intornu à i so lochi per chì l'altri si riunissinu è venissinu à vede sti belli esseri. Dopu si sò riuniti intornu à elli omi è donne. 37 Allora l'anzianu li disse: "Simu stranieri in u vostru paese, purtateci qualchì bonu manghjà è beie voi è e vostre donne, per rinfrescà ci cun voi". 38 Quandu quelli omi intesinu ste parolle di l'anzianu, ognunu di i figlioli di Cainu purtò a so moglia, è un altru purtò a so figliola, è cusì, parechje donne sò ghjunte à elli; ognuna si rivolgeva à Jared sia per ellu stessu sia per a so moglia; tutte listesse. 39 Ma quandu Jared vide ciò ch'elli facianu, a so anima stessa si strappò da elli; ùn vulia mancu tastà u so cibu nè a so bevanda. 40 L'anzianu u vide mentre si strappava da elli, è li disse: "Ùn ti tristi; sò u grande anzianu, cum'è mi viderai fà, fà listessu ancu tè". 41 Allora stese e mani è pigliò una di e donne, è cinque di i so cumpagni fecenu listessu davanti à Jared, affinchì ellu facessi cum'è elli. 42 Ma quandu Jared i vide fà l'infamia, pianse, è disse in a so mente: I mo babbi ùn anu mai fattu cusì. 43 Dopu stese e mani è pricò cun un core fervente, è cù assai pienghje, è supplicò Diu di liberallu da e so mani. 44 Appena Jared hà cuminciatu à pricà, l'anzianu hè fughjitu cù i so cumpagni; perchè ùn pudianu stà in un locu di preghiera. 45 Allora Jared si vultò ma ùn li pudia vede, ma si truvò in mezu à i figlioli di Cainu. 46 Tandu pienghje è disse: «O Diu, ùn mi distrughje micca cù sta razza, di a quale i mo babbi m'anu avvertitu; perchè avà, o Signore Diu, pensava chì quelli chì mi sò apparsi eranu i mo babbi; ma aghju scupertu ch'elli eranu diavuli, chì m'anu seduttu per via di sta bella apparizione, finu à ch'e li aghju credutu. 47 "Ma avà ti dumandu, o Diu, di liberà mi da sta razza, trà a quale sò avà, cum'è tù m'hai liberatu da quelli diavuli. Manda u to anghjulu per caccià mi fora di mezu à elli; perchè ùn aghju micca u putere di scappà da mezu à elli." 48 Quandu Jared ebbe finitu a so preghiera, Diu mandò u so anghjulu in mezu à elli, chì pigliò Jared è u pusò nantu à a muntagna, è li mustrò a strada, li dete cunsiglii, è dopu si ne andò da ellu.

CAPITULU 18 1 I figlioli di Jared avianu l'abitudine di visitallu ora dopu ora, per riceve a so benedizione è per dumandà li cunsiglii per tuttu ciò chì facianu; è quandu ellu avia un travagliu da fà, u facianu per ellu. 2 Ma sta volta quand'elli sò intruti in a grotta ùn anu micca trovu Jared, ma anu trovu a lampada spenta, è i corpi di i babbi ghjittati qua è là, è voci sò ghjunte da elli per a putenza di Diu, chì dicenu: "Satana in una apparizione hà ingannatu u nostru figliolu, vulendu distrughjelu, cum'è hà distruttu u nostru figliolu Cainu". 3 Anu dettu ancu: "Signore Diu di u celu è di a terra, libera u nostru figliolu da a manu di Satanassu, chì hà fattu una grande è falsa apparizione davanti à ellu". Anu ancu parlatu d'altre cose, per u putere di Diu. 4 Ma quandu i figlioli di Jared intesero ste voce, temeronu, è si stettero à pienghje per u so babbu; perchè ùn sapianu micca ciò chì li era accadutu. 5 È pienghjenu per ellu quellu ghjornu finu à u tramontu di u sole. 6 Allora ghjunse Jared cù una faccia trista, miserabile in mente è in corpu, è adduluratu per esse statu separatu da i corpi di i so babbi. 7 Ma mentre s'avvicinava à a grotta, i so figlioli u videru, è si precipitonu à a grotta, è si appiccicaru à u so collu, pienghjendu, è dicenduli: "O babbu, induve sì statu, è perchè ci hai lasciatu, cum'è ùn erate micca abituatu à fà?" È dinò: "O babbu, quandu sì sparitu, a lampada sopra i corpi di i nostri babbi si spense, i corpi sò stati ghjittati qua è là, è e voci sò venute da elli". 8 Quandu Jared hà intesu questu, si ne hè pentitu, è hè andatu in a grotta; è quì hà trovu i corpi ghjittati qua è là, a lampada spenta, è i babbi stessi chì pregavanu per a so liberazione da a manu di Satanassu. 9 Allora Jared si lampò nantu à i corpi è li abbracciò, è disse: "O babbi mei, per a vostra intercessione, lasciate chì Diu mi liberi da a manu di Satanassu! È vi pregu di dumandà à Diu di prutegemi è di alluntanami da ellu finu à u ghjornu di a mo morte". 10 Allora tutte e voce si sò fermate fora di a voce di u nostru babbu Adamu, chì hà parlatu à Jared per u putere di Diu, cum'è si parla à u so cumpagnu, dicendu: "O Jared, figliolu meu, offre rigali à Diu per avè ti liberatu da a manu di Satanassu; è quandu porti quelle offerte, ch'è tù l'offra nantu à l'altare nantu à u quale aghju offertu. Allora ancu, attenti à Satanassu; perchè m'hà ingannatu parechje volte cù e so apparizioni, vulendu distrughjemi, ma Diu m'hà liberatu da a so manu. 11 "Ordina à u to populu ch'elli sianu in guardia contr'à ellu; è ùn cessinu mai d'offre rigali à Diu." 12 Tandu a voce d'Adamu diventò ancu silenziosa; è Jared è i so figlioli si maravigliavanu di questu. Tandu pusonu i corpi cum'elli eranu prima; è Jared è i so figlioli stavanu à pricà tutta quella notte, finu à l'alba. 13 Allora Jared fece un'offerta è l'offrì nantu à l'altare, cum'è Adam l'avia urdinatu. È mentre andava à l'altare, prigò à Diu per misericordia è per u pirdunu di u so peccatu, riguardu à a lampada chì si spegneva. 14 Allora Diu apparve à Jared nant'à l'altare è u benedisse, ellu è i so figlioli, è accettò e so offerte; è cumandò à Jared


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

di piglià di u focu sacru da l'altare, è cun ellu d'accendere a lampada chì illuminava u corpu d'Adamu. CAPITULU 19 1 Allora Diu li rivelò torna a prumessa ch'ellu avia fattu à Adamu; Li spiegò i 5500 anni, è li rivelò u misteru di a so venuta nantu à a terra. 2 È Diu disse à Jared: «In quantu à quellu focu chì avete pigliatu da l'altare per accende a lampada, lasciate ch'ellu resti cun voi per dà luce à i corpi; è ùn lasciate ch'ellu esci da a grotta, finché u corpu d'Adamu ùn ne esce. 3 Ma, o Jared, piglia cura di u focu, ch'ellu brusgi forte in a lampada; ùn esci micca più da a grotta, finu à chì ùn ricevi un ordine per via di una visione, è micca in una apparizione, quandu ti hè vista. 4 "Allora ordina torna à u to populu di ùn avè micca rapporti cù i figlioli di Cainu, è di ùn amparà e so vie; perchè sò Diu chì ùn ama micca l'odiu è l'opere d'iniquità." 5 Diu hà datu ancu parechji altri cumandamenti à Jared, è l'hà benedettu. È dopu hà ritiratu a so Parolla da ellu. 6 Allora Jared s'avvicinò cù i so figlioli, pigliò un pocu di focu, è scese à a grotta, è accese a lampada davanti à u corpu d'Adamu; è dete à u so populu cumandamenti cum'è Diu li avia dettu di fà. 7 Stu segnu hè accadutu à Jared à a fine di u so quattrucentu cinquantesimu annu; cum'è parechje altre meraviglie, ùn ne parlemu micca. Ma parlemu solu di questu per via di brevità, è per ùn allungà a nostra narrazione. 8 È Jared cuntinuò à insignà à i so figlioli per ottanta anni; ma dopu à quessa, cuminciaru à trasgredi i cumandamenti ch'ellu li avia datu, è à fà parechje cose senza u so cunsigliu. Cuminciaru à scende da a Santa Montagna unu dopu l'altru, è à mischjà si cù i figlioli di Cainu, in cumpagnie turpi. 9 Avà, a ragione per a quale i figlioli di Jared sò scesi da a Santa Montagna, hè questa, chì vi riveleremu avà. CAPITULU 20 1 Dopu chì Cainu era falatu in a terra scura, è i so figlioli s'eranu multiplicati quì, ci era unu di elli, chì si chjamava Genun, figliolu di Lamech u cecu chì hà tombu Cainu. 2 Ma per ciò chì riguarda questu Genun, Satanassu hè entratu in ellu durante a so zitiddina; è hà fattu diverse trombe è corni, è strumenti à corda, cembali è salteri, è lire è arpe, è flauti; è ci sunava in ogni mumentu è à ogni ora. 3 È quand'ellu sunava cun elli, Satanassu intrì in elli, cusì chì da mezu à elli si sentianu soni belli è dolci, chì rapianu u core. 4 Dopu, ellu hà riunitu cumpagnie dopu cumpagnie per ghjucà cun elli; è quandu ghjucavanu, hà piaciutu assai à i figlioli di Cainu, chì s'infiammavanu di peccatu trà di elli, è brusgiavanu cum'è cù u focu; mentre chì Satanassu infiammava i so cori, l'uni cù l'altri, è aumentava a lussuria trà di elli. 5 Satanassu insignò ancu à Genun à caccià e bevande forti da u granu; è questu Genun era abituatu à riunisce cumpagnie dopu cumpagnie in e case di bevanda; è purtava in e so mani ogni sorta di frutti è fiori; è bevianu inseme.

6 Cusì stu Genun multiplicò u peccatu eccessivamente; agì ancu cun orgogliu, è insignò à i figlioli di Cainu à cummette ogni tipu di malvagità più grossa, chì ùn cunniscianu micca; è li mise à fà parechje cose chì ùn cunniscianu micca prima. 7 Allora Satanassu, quandu vide ch'elli cedevanu à Genun è l'ascoltavanu in tuttu ciò ch'ellu li dicia, si rallegrò assai, aumentò l'intelligenza di Genun, finu à ch'ellu pigliò u ferru è cun ellu fece armi di guerra. 8 Dopu, quand'elli eranu imbriachi, l'odiu è l'assassiniu crescenu trà elli; un omu hà adupratu a viulenza contr'à un altru per insignallu u male, pigliendu i so figlioli è prufanenduli davanti à ellu. 9 È quandu l'omi videru ch'elli eranu sopraffatti, è videru altri chì ùn eranu micca sopraffatti, quelli chì eranu stati battuti ghjunsenu à Genun, si rifugiaru cun ellu, è ellu li fece i so cunfederati. 10 Tandu u peccatu cresce assai trà elli; finu à chì un omu si maritava cù a so propria surella, o figliola, o mamma, è altri; o a figliola di a surella di u so babbu, cusì chì ùn ci era più distinzione di parentela, è ùn sapianu più ciò chì hè l'iniquità; ma facianu a malvagità, è a terra hè stata contaminata da u peccatu, è anu irritatu Diu u Ghjudice, chì l'avia creati. 11 Ma Genun hà riunitu cumpagnie dopu cumpagnie, chì sunavanu i corni è tutti l'altri strumenti chì avemu digià mintuvatu, à i pedi di a Santa Montagna; è l'anu fattu per chì i figlioli di Seth chì eranu nantu à a Santa Montagna l'ascoltinu. 12 Ma quandu i figlioli di Seth anu intesu u rumore, si sò maravigliati, è sò ghjunti per bande, è si sò fermati in cima à a muntagna per fighjà quelli chì eranu in ghjò; è anu fattu cusì un annu sanu. 13 Quandu, à a fine di quell'annu, Genun vide ch'elli eranu cunvinti à ellu pocu à pocu, Satanassu entrò in ellu, è li insignò à fà tinture per vestiti di diversi mudelli, è li fece capisce cumu tinghje u cremisi è u porpora è altre cose. 14 È i figlioli di Cainu chì anu fattu tuttu què, è brillavanu in bellezza è in vestiti splendidi, si sò riuniti à i pedi di a muntagna in splendore, cù corne è vestiti splendidi, è corse di cavalli, cummettendu ogni sorta d'abominazioni. 15 Intantu, i figlioli di Seth, chì eranu nant'à u Monte Santu, pricavanu è lodavanu Diu, in u locu di l'armata d'angeli chì eranu cascati; dunque Diu li avia chjamati "angeli", perchè si rallegrava assai per elli. 16 Ma dopu questu, ùn anu più osservatu u so cumandamentu, nè sò stati tenuti da a prumessa ch'ellu avia fattu à i so babbi; ma si sò rilassati da u so digiunu è da e so preghiere, è da u cunsigliu di Jared, u so babbu. È anu cuntinuatu à riunisce si inseme in cima à a muntagna, per fighjà i figlioli di Cainu, da a mattina à a sera, è ciò ch'elli facianu, i so belli vestiti è ornamenti. 17 Allora i figlioli di Cainu alzaru l'ochji da sottu, è videru i figlioli di Seth, chì stavanu in bande nantu à a cima di a muntagna; è li chjamaru di scende versu elli. 18 Ma i figlioli di Seth li dissenu da sopra: "Ùn cunniscimu micca a strada". Allora Genun, u figliolu di Lamech, li intese dì ch'elli ùn cunniscivanu micca a strada, è pensò à cumu puderia fà li falà. 19 Tandu Satanassu li apparve di notte, dicendu: «Ùn ci hè manera per elli di scende da a muntagna induve stanu; ma quand'elli ghjunghjenu dumane, dilli: "Venite à punente di


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

a muntagna; quì truverete a strada di un fiume d'acqua, chì scende finu à u pede di a muntagna, trà duie colline; scendite per quella strada versu noi".» 20 Dopu, quandu hè ghjuntu u ghjornu, Genun hà sunatu i corni è hà sunatu i tamburi sottu à a muntagna, cum'è era di solitu. I figlioli di Seth l'anu intesu, è sò ghjunti cum'è eranu soliti fà. 21 Allora Genun li disse da quì sottu: "Andate à u latu occidentale di a muntagna, quì truverete a strada per scende". 22 Ma quandu i figlioli di Seth anu intesu ste parolle da ellu, sò vultati in a grotta da Jared, per cuntà li tuttu ciò ch'elli avianu intesu. 23 Quandu Jared l'hà intesu, s'hè adduluratu; perchè sapia ch'elli trasgredirebbenu u so cunsigliu. 24 Dopu à questu, centu omi di i figlioli di Seth si sò riuniti è anu dettu trà di elli: "Venite, scendemu da i figlioli di Cainu, è vedemu ciò chì facenu, è divertimuci cun elli". 25 Ma quandu Jared hà intesu questu di i centu omi, a so ànima stessa hè stata cummossa, è u so core hè statu adduluratu. Allora si alzò cun grande fervore, è si firmò in mezu à elli, è li scongiurò per u sangue di Abel u ghjustu: "Chì nimu di voi ùn scenda da sta muntagna santa è pura, in a quale i nostri babbi anu urdinatu ch'ella stà". 26 Ma quandu Jared vide ch'elli ùn anu micca ricevutu e so parolle, disse à elli: "O figlioli mei boni, innocenti è santi, sappiate chì quandu sarete scesi da sta santa muntagna, Diu ùn vi permetterà più di vultà ci". 27 Li scongiurò di novu, dicendu: «Vi scongiuru per a morte di u nostru babbu Adamu, è per u sangue d'Abele, di Seth, d'Enos, di Cainan è di Mahalaleel, d'ascultà mi è di ùn scende micca da sta santa muntagna; perchè in u mumentu chì a lasciate, sarete privi di vita è di misericordia; è ùn sarete più chjamati figlioli di Diu, ma figlioli di u diavulu». 28 Ma ùn anu vulsutu ascultà e so parolle. 29 Enoch à quellu tempu era digià cresciutu, è in u so zelu per Diu, si alzò è disse: "Ascoltatemi, o figlioli di Seth, chjuchi è grandi - quandu trasgredirete u cumandamentu di i nostri babbi, è scenderete da sta santa muntagna - ùn ci salirete più per sempre". 30 Ma si sò ribellati contr'à Enoch, è ùn anu micca vulsutu ascultà e so parolle, ma sò scesi da a muntagna santa. 31 È quandu anu guardatu e figliole di Cainu, e so belle figure, è e so mani è i so pedi tinti di culore, è tatuati d'ornamenti nantu à e so facce, u focu di u peccatu s'hè acceso in elle. 32 Allora Satanassu li fece sembrà i più belli davanti à i figlioli di Seth, cum'è fece ancu chì i figlioli di Seth parenu i più belli à l'ochji di e figliole di Cain, cusì chì e figliole di Cain desideravanu i figlioli di Seth cum'è bestie voraci, è i figlioli di Seth dopu à e figliole di Cain, finu à ch'elli cummettenu abominazione cun elle. 33 Ma dopu esse cascati cusì in sta contaminazione, sò vultati per a strada da induve eranu ghjunti, è anu pruvatu à cullà u Monte Santu. Ma ùn anu pussutu, perchè e petre di quellu monte santu eranu di focu chì brillavanu davanti à elli, per via di e quali ùn anu pussutu cullà di novu. 34 È Diu era in zerga cun elli, è si pentì d'elli perchè eranu scesi da a gloria, è avianu cusì persu o abbandunatu a so propria purezza o innocenza, è eranu cascati in a contaminazione di u peccatu.

35 Allora Diu mandò a so Parolla à Jared, dicendu: "Questi i to figlioli, chì tù chjamavi 'I mo figlioli', eccu, anu trasgreditu u mo cumandamentu, è sò falati in a dimora di a perdizione è di u peccatu. Manda un messageru à quelli chì sò rimasti, affinchì ùn scendinu è ùn si perdinu". 36 Allora Jared pianse davanti à u Signore, è li dumandò misericordia è pirdunu. Ma ellu vulia chì a so anima si ne andessi da u so corpu, piuttostu chè sente ste parolle da Diu nantu à a discesa di i so figlioli da a Santa Montagna. 37 Ma ellu hà seguitu l'ordine di Diu, è li hà predicatu di ùn scende da quella muntagna santa, è di ùn avè micca rapporti cù i figlioli di Cainu. 38 Ma ùn anu micca ascultatu u so missaghju, è ùn anu micca vulsutu ubbidì à u so cunsigliu. CAPITULU 21 1 Dopu questu, un'altra cumpagnia si riunì, è andavanu à curà i so fratelli; ma periscinu ancu elli. È cusì hè statu, cumpagnia dopu cumpagnia, finu à chì solu uni pochi di elli sò rimasti. 2 Allora Jared s'ammalò di dulore, è a so malatia era tale chì u ghjornu di a so morte s'avvicinava. 3 Allora chjamò Enoch u so figliolu maiò, è Metusala figliolu d'Enoch, è Lamech figliolu di Metusala, è Noè figliolu di Lamech. 4 È quand'elli sò ghjunti à ellu, hà pricatu per elli è li hà benedetti, è li hà dettu: "Site figlioli ghjusti è innocenti; ùn scendete micca da sta santa muntagna; perchè eccu, i vostri figlioli è i figlioli di i vostri figlioli sò scenduti da sta santa muntagna, è si sò alluntanati da sta santa muntagna, per via di a so lussuria abominabile è di a trasgressione di u cumandamentu di Diu. 5 "Ma so, per via di a putenza di Diu, ch'ellu ùn vi abbandunerà micca nant'à sta muntagna santa, perchè i vostri figlioli anu trasgreditu u so cumandamentu è quellu di i nostri babbi, chì avemu ricevutu da elli. 6 "Ma, o figlioli mei, Diu vi purterà in una terra straniera, è ùn turnerete mai più à vede cù i vostri ochji stu giardinu è sta muntagna santa. 7 "Dunque, o figlioli mei, fissate u vostru core nantu à voi stessi, è osservate u cumandamentu di Diu chì hè cun voi. È quandu andate da sta muntagna santa, in una terra straniera chì ùn cunniscite micca, pigliate cun voi u corpu di u nostru babbu Adamu, è cun ellu questi trè preziosi rigali è offerte, vale à dì, l'oru, l'incensu è a mirra; è lasciateli esse in u locu induve u corpu di u nostru babbu Adamu si metterà. 8 "È à quellu di voi chì serà lasciatu, o figlioli mei, a Parolla di Diu venerà, è quandu ellu esce da sta terra, piglierà cun ellu u corpu di u nostru babbu Adamu, è u metterà in mezu à a terra, u locu induve a salvezza serà operata." 9 Allora Noè li disse: "Quale hè quellu di noi chì serà lasciatu?" 10 È Jared rispose: «Tu sì quellu chì serà lasciatu. È piglierai u corpu di u nostru babbu Adamu da a grotta, è u metterai cun tè in l'arca quandu u diluviu venerà. 11 "È u to figliolu Sem, chì surtirà da i to lombi, hè ellu chì metterà u corpu di u nostru babbu Adamu in mezu à a terra, in u locu induve venerà a salvezza."


U Secondu Libru d'Adamu è Eva

12 Allora Jared si vultò versu u so figliolu Enoch, è li disse: "Tu, figliolu meu, stà in questa grotta, è serve diligentemente davanti à u corpu di u nostru babbu Adam tutti i ghjorni di a to vita; è nutri u to populu in ghjustizia è innocenza". 13 È Jared ùn disse più nunda. E so mani eranu allentate, i so ochji chjusi, è entrò in riposu cum'è i so babbi. A so morte hè accaduta in u trecentu sessantesimu annu di Noè, è in u novecentu ottantanovesimu annu di a so vita; u dodicesimu di Takhsas, un venneri. 14 Ma quandu Jared morse, e lacrime li scorrevanu per a faccia per via di u so grande dulore, per i figlioli di Seth, chì eranu cascati in i so ghjorni. 15 Allora Enoch, Metusela, Lamech è Noè, questi quattru, pianseru per ellu; l'imbalsamò cun cura, è dopu u pusonu in a Grotta di i Tesori. Poi si alzarono è u doluronu quaranta ghjorni. 16 È quandu sti ghjorni di dolu sò finiti, Enoch, Metusela, Lamech è Noè sò rimasti in tristezza di core, perchè u so babbu li era partitu, è ùn l'anu più vistu. CAPITULU 22 1 Ma Enoch hà osservatu u cumandamentu di Jared, u so babbu, è hà cuntinuatu à ministerà in a grotta. 2 Hè questu Enoch à quale sò accadute parechje meraviglie, è chì hà ancu scrittu un libru celebre; ma quelle meraviglie ùn ponu micca esse cuntate quì. 3 Dopu à questu, i figlioli di Seth si sò sviati è sò cascati, elli, i so figlioli è e so mogli. È quandu Enoch, Methusela, Lamech è Noè i anu visti, i so cori anu patitu per via di a so caduta in u dubbitu pienu d'incredulità; è anu pienghjutu è anu cercatu a misericordia di Diu, per priservalli è per caccià li da quella generazione malvagia. 4 Enoch cuntinuò u so ministeru davanti à u Signore per trè centu ottantacinque anni, è à a fine di quellu tempu diventò cusciente per a grazia di Diu, chì Diu avia l'intenzione di caccià lu da a terra. 5 Dopu disse à u so figliolu: «O figliolu meu, so chì Diu hà l'intenzione di purtà l'acque di u Diluviu nantu à a terra, è di distrughje a nostra creazione. 6 "È voi site l'ultimi guvernanti di stu populu nant'à sta muntagna; perchè socu chì nimu di voi ùn serà lasciatu per avè figlioli nant'à sta santa muntagna; nè nimu di voi ùn duminerà nant'à i figlioli di u so populu; nè una grande assemblea serà lasciata di voi, nant'à sta muntagna." 7 Enoch disse ancu à elli: "Vegliate nantu à e vostre anime, è tenetevi fermi in a vostra paura di Diu è in u vostru serviziu di ellu, è adoratelu in fede recta, è servitelu in ghjustizia, innocenza è ghjudiziu, in pentimentu è ancu in purezza". 8 Quandu Enoch ebbe finitu i so cumandamenti per elli, Diu u traspurtò da quella muntagna à a terra di a vita, à e dimore di i ghjusti è di i scelti, a dimora di u Paradisu di a gioia, in a luce chì ghjunghje sin'à u celu; luce chì hè fora di a luce di stu mondu; perchè hè a luce di Diu, chì empie tuttu u mondu, ma chì nisun locu pò cuntene. 9 Cusì, perchè Enoch era in a luce di Diu, si truvò fora di a portata di a morte; finu à chì Diu u vulesse more. 10 In tuttu, nimu di i nostri babbi o di i so figlioli hè restatu nantu à quella muntagna santa, fora di quelli trè, Metuselah, Lamech è Noè. Perchè tutti l'altri sò scesi da a muntagna è

sò cascati in peccatu cù i figlioli di Cainu. Dunque, sò stati pruibiti di quella muntagna, è nimu ci hè restatu fora di quelli trè omi.


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook