Ang Nawala nga Karnero, Ang Nawala nga Sensilyo, ug ang Anak nga Nawala Lucas 15:1-32 1 Unya miduol kaniya ang tanang mga maniningil sa buhis ug mga makasasala aron sa pagpaminaw kaniya. 2 Ug ang mga Fariseo ug mga escriba nanagbagutbot, nga nanag-ingon, Kining tawhana nagadawat sa mga makasasala, ug nakigsalo pa gani kanila sa pagpangaon. 3 Ug iyang gisulti kini nga sambingay kanila, nga nag-ingon, 4 Kinsang tawhana kaninyo nga adunay usa ka gatos ka karnero, ug kon mawala ang usa niini, dili ba niya biyaan ang kasiyaman ug siyam sa kamingawan, ug mangita niadtong nawala, hangtud nga makaplagan niya kini? 5 Ug sa iyang makaplagan na kini, pas-anon niya kini sa iyang mga abaga, nga malipayon. 6 Ug sa iyang pag-uli sa balay, iyang tigumon ang iyang mga higala ug mga silingan, ug moingon kanila, Maglipay kamo uban kanako; kay hingkaplagan ko na ang akong karnero nga nawala. 7 Sultihan ko kamo, nga sa ingon usab niana adunay kalipay didto sa langit tungod sa usa ka makasasala nga maghinulsol, labaw pa sa kasiyaman ug siyam ka mga matarong nga dili kinahanglan nga maghinulsol. 8 O kinsang babaye nga adunay napulo ka piraso nga pilak, kon mawala ang usa ka piraso, dili ba niya pasigaon ang usa ka kandila, ug silhigan ang balay, ug pangitaon kini pag-ayo hangtod nga makit-an niya kini? 9 Ug sa iyang makit-an na kini, iyang tawgon ang iyang mga higala ug ang iyang mga silingan, nga magaingon, Paglipay kamo uban kanako; kay nakit-an ko na ang usa ka drakma nga akong nawala. 10 Sa ingon usab, sultihan ko kamo, adunay kalipay sa atubangan sa mga anghel sa Dios tungod sa usa ka makasasala nga maghinulsol. 11 Ug siya miingon, May usa ka tawo nga may duha ka anak nga lalaki: 12 Ug ang manghod kanila miingon sa iyang amahan, ‘Tay, ihatag kanako ang bahin sa mga kabtangan nga alang kanako.’ Ug gibahin niya kanila ang iyang katigayonan. 13 Ug wala madugay human niadto, gitigom sa manghod nga anak ang tanan, ug mipanaw ngadto sa halayong yuta, ug didto giusik-usikan niya ang iyang bahandi sa pagpatuyang.
1
14 Ug sa dihang nagasto na niya ang tanan, miabot ang usa ka dakong kagutom niadtong yutaa; ug nagsugod siya sa pag-antos sa kawalad-on. 15 Ug miadto siya ug nakig-uban sa usa ka lungsuranon sa maong yuta; ug gipadala niya siya ngadto sa iyang mga uma aron sa pagpakaon sa mga baboy. 16 Ug buot unta niyang pun-on ang iyang tiyan sa mga uhot nga gikaon sa mga baboy; ug walay tawo nga mihatag kaniya. 17 Ug sa nakamatngon na siya sa iyang kaugalingon, miingon siya, Pila ka sinuholan nga mga sulugoon sa akong amahan ang adunay igong pagkaon ug sobra pa, samtang ako mamatay sa kagutom! 18 Mobangon ako ug moadto sa akong amahan, ug moingon kaniya, Amahan, nakasala ako batok sa langit, ug sa imong atubangan, 19 Ug dili na ako takus nga tawgon nga imong anak: himoa ako nga usa sa imong mga sinuholan nga ulipon. 20 Ug mitindog siya ug miadto sa iyang amahan. Apan sa halayo pa siya, nakita siya sa iyang amahan, ug kini giabut ug kalooy, ug midagan, ug migakos kaniya, ug gihagkan siya. 21 Ug ang anak miingon kaniya, Amahan, nakasala ako batok sa langit, ug sa imong atubangan, ug dili na ako takus nga tawgon nga imong anak. 22 Apan ang amahan miingon sa iyang mga sulugoon, Dad-a ninyo dinhi ang labing maayong bisti, ug isul-ob kini kaniya; ug butangi ug singsing ang iyang kamot, ug mga sapin ang iyang mga tiil: 23 Ug dad-a dinhi ang pinatambok nga nating baka, ug ihawon kini; ug mangaon kita, ug managlipay: 24 Kay kining akong anak namatay na, apan nabuhi pag-usab; nawala na siya, apan nakaplagan na. Ug sila nagsugod sa paglipay. 25 Karon ang iyang anak nga kamagulangan didto sa uma: ug sa iyang pag-abot ug pagduol sa balay, nakadungog siya og musika ug sayaw. 26 Ug gitawag niya ang usa sa mga sulugoon, ug gipangutana kon unsa ang kahulogan niining mga butanga. 27 Ug siya miingon kaniya, Ang imong igsoon mianhi; ug ang imong amahan nagpaihaw sa pinatambok nga nati nga vaca, kay siya nakadangat kaniya nga luwas ug maayo ang iyang kahimtang. 28 Ug nasuko siya, ug dili mosulod: busa migula ang iyang amahan, ug nangamuyo kaniya. 29 Ug siya mitubag sa iyang amahan, "Tan-awa, sulod niining daghang katuigan nagaalagad ako kanimo, ug wala gayud ako makalapas sa imong sugo; apan wala mo ako hatagi bisan usa ka nating kanding, aron ako maglipay uban sa akong mga higala." 30 Apan sa pag-abot niining imong anak, nga nag-usik sa imong katigayonan uban sa mga bigaon, giihaw mo alang kaniya ang pinatambok nga nating baka. 31 Ug ang amahan miingon kaniya, Anak, ikaw kanunay uban kanako, ug ang tanan nga akoa imoha. 32 Angay unta nga kita maglipay ug maglipay, kay kining imong igsoon namatay na, apan karon nabuhi pag-usab; nawala na, apan karon nakaplagan na.
2