Burmese Myanmar - 2nd Esdras

24 အိုယာကုပ်၊ သင့အ ် ား အဘယ်သုိ ့ငါပပုေမည်နည်း။ ယုဒ၊ သင်သည် ငါစကားကိ ု နားမ ့

အခန်း ၁ 1 ပရောဖက်ဧဒေက်၏ဒုတယ ိ ကျမ်း၊ အာဇေိ၏သား၊ အာဇေိ၏သား၊ ရေလခိ၏သား၊ ရှာဒမိ၏သား၊ အာခိတပ ု ်၏သား၊ 2 အာခိ၏သား၊ ဖိန၏ ိ သား၊ ရေလိ၏သား၊ အာမေိ၏သား၊ အာဇိ၏သား၊ မာေိမုတ၊် အာ န၏သား၊ အဘိဇ၏သား၊ ရဘာေိ၏သား၊ ရဘာေိ၏သား၊ ဧလာဇာ၏သား ဖိန၏ ိ သား၊ 3 ရလဝိအမျိုး အာရုန၏ ် သား၊ ပါ​ က်၊ ရမ​

ရှား​ ဘုေင် အာ​

တ​

ရဇ​

ေဇ်​ မင်း​ လက်ထ

ဒိ​ ပပည်​ မှာ သိမ်း​ သွား​ ခဲ​့ တယ်။

5 သွားရလာ့။ ငါလူ ို ့ ငါအရပါ် ပပုမိရသာ ဒုစရိုကက ် ၎ ို င်း၊ ငါလူ ို ့ ၎ ု င်း ပပကက။ ့ တသည် ့ ့ တကိ သားသမီးများကို ရပပာပပရစပခင်းငှါ၊ 6 အရကကာင်းမူကား၊ ဘိးု ရဘးတိ၏ ု ့ အပပစ်သည် များပပားရသာရကကာင့၊် ငါကိ ့ ု ရမ့ရလျာ့၍ တပါးအမျိုးသား ဘုေားတိအား ု့ ပူရဇာ်ကကပပီ။ 7 ကျန်ခခောအိမ်မှ အဲဂုတ္ုပပည်မှ နှတရ ် ဆာင်ရသာသူပင် မေုတရ ် လာ။ သူတသည် ို ့ ငါကိ ့ ု အမျက်ရဒါသနှင ့် နှးိ ရဆာ်သပဖင့၊် ငါအက ခ ို မထီမဲ့ပမင်ပပုကကပပီ။ ့ ကက များ​

ကို သူတ​ို ့ အ​ များ​

ရိုက​် အ​

မှ​

အ​

ော​

ရပါ​ သိ​ု ့ ချ​ ပစ်​ ရတာ်​ မူ​ ပါ။ အရကကာင်း​ မူ​ ကား၊

သူ​ တိ​ု ့ သည် ငါ​ ၏​ ရသာ​ လူ​

၍ ဒု​ စ​

ပ​

ညတ်​ တ​

ေား​

ကို မနာ​ ခခ​ ဘဲ၊ ပုန​ ် ကန်​

ပဖစ်​ ကက​ ၏။

9 ငါသည် ဤမျရလာက်ရသာ ရကျးဇူးကို ပပုရသာသူတကိ ို ့ ု အဘယ်မျကာလပတ်လးခု ဆီး တားေမည်နည်း။ 10 ရှငဘ ် ေ ု င်အများတိကိ ု ့ ု ငါဖျက်ဆးီ ပပီ။ ဖာရောဘုေင်သည် မိမိကျန်များ၊ တန်ခိုးရှိသမျ ကို ငါလုပ်ကကပပ ခ ီ။ 11 လူမျိုးအရပါင်းတိကိ ု ့ ု သူတရရှ ို ့ ့မှာ ငါသုတသ ် င်ပယ်ရှငး် ၍၊ အရရှ ့ဘက်​် တုရုနင ှ ့် ဇိဒနု ် ပမို့တကိ ို ့ ု ကွပပ ဲ ားရစ၍၊ ေန်သအ ူ ရပါင်းတိကိ ု ့ ု သတ်ရလပပီ။ သင့​ ် ကိ​ု ပင်​ လယ်​

င်​ တိ​ု ့ အား ကကးီ ​ စွာ​ ၍​

ရဘး​

ကိ​ု ပဖတ်​

ကင်း​

၍​ အ​ စ​ အ​ ဦး​

ရသာ​ လမ်း​

ကိ​ု ရပး​

်​ သ

ရတာ်​

မူ​

၏။ ရမာရရှအား ယဇ်ပုရောေိတပဖ ် စ်ရစပခင်းငှါ၎င်း၊ 14 မီးတိင ု ် ် အလင်းရပး၍ အခဘ ့ ယ ွ ရ ် သာအမှတကိ ို ့ ု သင်တတွ ို ့ င ် ငါပပုပပီ။ သင်တသည် ို ့ ငါ ့ ကိရ ု မ့ရလျာ့ကကပပီေု ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ 15 အနန္တန်ခိုးရှင ် ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ မင်း​ တိ​ု ့ ေဲ​ ့ ကာ​ ဖို တ ့ ​ဲ ရတွ ငါ​ ရပး​

ကွယ​်

ခဲ​့ ရပမဲ့ မင်း​ တိ​ု ့ က အဲဒ​ ီ မှာ ညည်း​ ညူ​ ကက​ တယ်။

16 သင်တ၏ေန် ို ့ သတ ူ ို ့ ပျက်စီးပခင်းအတွက် ငါ၏နာမကိအ ု မှီပပု၍ ရအာင်ပဲမ ွ ခခဘ၊ဲ ယရန ့ တိင ု ရ ် အာင် သင်တသည် ို ့ ညည်းညူကကရသး၏။ 17

သင်​ တိ​ု ့ အ​ တွက်

အ​

ဘယ်​ မှာ​ ရှိ​ သ​ နည်း။ ရတာ် မွတသ ် ပ ိ ်၍ ရေငတ်ရသာအခါ၊ ငါအား မ ့

ငါ​ ပပု​ ရသာ​

အ​

ကျိုး​ ရကျး​ ဇူး​ များ​ သည်

ရအာ်ေစ်ဘ၊ဲ 18 ငါတိကိ ု့ သ ု တ်ပခင်းငှါ ဤရတာသို ့ အဘယ်ရကကာင့် ရဆာင်ခသ ဲ့ နည်းေု ရမးလျင်၊ ဤ ရတာ်ရသပခင်းထက်၊ အဲဂုတ္ုလူတကိ ို ့ ု ရကျးရမွးပခင်းသည် ငါတိအတွ ု့ က် သာ၍ရကာင်း ၏။ 19 ထိအ ု ခါ သင်တ၏ ို ့ ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းပခင်းကို ငါသနား၍ မန္ကို စားရစ၏။ သင်တသည် ို ့ ရကာင်းကင်တမန်တ၏မု ို ့ နက ် ့ ို စားကက၏။ 20 သင်​ တိ​ု ့ ရေ​ ဘဲ

ငတ်​

ရန​

ရသာ​ အ​ ခါ ငါ​

သင်​ တိ​ု ့ အ​ ပပည့်​ အ​ ဝ​

သည် ရကျာက်​

သိ​ု ့ ရေ​ ထွက​် လာ​

သ​

ကိ​ု မ​ ခွာ​ ရလာ။

အပူရိန ှ ်

ရကကာင့် မင်းကို သစ်ပင်အေွ က်ရတွန ဲ င ့ ါဖခုးထားတယ်။ 21 ငါသည် သင်တတွ ို ့ င ် အသီးအနှမ ခ ျားရသာပပည်ကို ပိုငး် ပခား၍၊ ခါနနိလ၊ူ ရဖေဇိလ၊ူ ဖိလိ တ္လ ိ တ ူ ကိ ို ့ ု သင်တရရှ ို ့ ့မှာ နှငထ ် တ ု ၏ ် ။ ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ 22 အနန္တန်ခိုးရှင ် ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ သင်တသည် ို ့ ရတာ်ရှိ၍၊ အာ ရမာေိပမစ်​် ရေငတ်၍ ငါနာမကိ ု ကဲေ ့ ဲ ့ရှ တခ ် ျရသာအခါ၊ ့ 23 သင်တကိ ို ့ ု ကဲေ ့ ဲပခ့ င်းအတွက် မီးကို ငါမရပးဘဲ၊ ရေ်သစ်ပင်ကခ ို ျ၍ ပမစ်ကို ချိုပမိနရ ် စ ၏။

25 သင်တသည် ို ့ ငါကိ ် ့ စ်ကကသည်ကို ပမင်လျင် ငါလည်း စွနပ ် ့ စ်မည်။ ငါအား သနားပခင်း ့ ု စွနပ ့ ငှါ အလိရ ု ိရ ှ သာအခါ၊ 26 ငါကိ ု ခါရသာအခါ် ငါမကကား။ အရကကာင်းမူကား၊ သင်တသည် ို ့ သင်၏လက်ကို ရသွး ့ ရ နှငည ့် စ်ညူးရစ၍၊ လူအသက်ကသ ို တ်ပခင်းငှါ သင်၏ရပခသည် လျင်ပမန်လ၏ ှ ။ မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ 28 အနန္တန်ခိုးရှင ် အရှငထ ် ာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ အဘ၏သား၊ သမီးတိကိ ု့ ု အမိကသ ဲ့ ၎င် ုိ ့ း၊ နိစိ ု ့ သူ ု ့ ငယ်ကသ ဲ့ ၎င် ုိ ့ း ငါဆုရတာင်းသည်မေုတရ ် လာ။ 29 သင်တသည် ို ့ ငါ၏လူပဖစ်ရစပခင်းငှါ၊ ငါသည် သင်တ၏ ို ့ ဘုေားသခင်ပဖစ်ေမည်၊ သင်တို ့ သည် ငါ၏သားသမီးပဖစ်ရစပခင်းငှါ၊ ငါသည် သင်တအဘပ ို ့ ဖစ်ေမည်ရလာ။ 30 ကကက်မသည် မိမိကကက်ကို အရတာင်ရအာက်​် စုသမ ိ ်းသကဲသ ့ ုိ ့ သင်တကိ ို ့ ု ငါစုရဝးရစ ၏။ ယခုမူကား၊ ငါသည် သင်တအား ို ့ အဘယ်သပပ ုိ ့ ုေမည်နည်း။ ငါမျက် နာှ မှ နှငထ ် တ ု မ ် ့ ည်။ 31 သင်တသည် ို ့ ငါအား ပူရဇာ်ရသာအခါ၊ ငါသည် မျက်နာှ လွ၍ ဲ ၊ သင်တ၏ ို ့ ဓမ္ပဲရ ွ န၊ ့ လ ့ ဆန်းရန၊ ့ အရေဖျားလှးီ ပခင်းတိကိ ု ့ ု ငါစွနပ ် ့ စ်ပပီ။ 32 သင်တသည် ို ့ ယူ၍သတ်ရသာ ငါကျန် ပရောဖက်တကိ ို ့ ု သင်တရှ ို ့ ိောသို ့ ငါရစလွတ၍ ် ၊ ့ သင်တလက် ို ့ မှ ငါရတာင်းလိရ ု သာ အရသွးနှင ့် သူတ၏ကိ ို ့ ယ ု ခ ် န္ာကို အပိုငး် ပိုငး် အပိုငး် ပို င်း ကိက ု ပဖ ် တ်ကကပပီေု ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ 33 အနန္တန်ခိုးရှင ် ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ သင်၏အိမ်သည် လူဆတ ိ ည ် လ ခ ျ က်၊ ရလတိက ု ၍ ် အမှိကက ် သ ဲ ့ ုိ သ ် ို ငါနှငထ ် တ ု မ ် ည်။ ့ င့က 34 သင်၏သားသမီးတိသည် ု့ အသီးမသီးေ။ ငါပညတ် ကို မထီမဲ့ပမင်ပပု၍ ငါရရှ ့ ့ ့မှာ ဒုစရိုက် ကို ပပုကကပပီ။

12 ထိရက ု ့ ကာင့၊် ထာဝေဘုေားမိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ 13 ငါ​ သည်​

ရကကာင်း၊

27 ငါကိ ု ွနပ ် ့ စ်သည်အတိင ု း် သင်တသည် ို ့ ကိယ ု အ ် လိအ ု ရလျာက်မရှိကကေု ထာဝေဘုေား ့ စ

4 တဖန် ထာဝေဘုေား၏ နှတက ် ပတ်ရတာ်သည် ငါဆီ ့ သ ုိ ရ ့ ောက်လာ၍၊

8ထိ​ု ့ ရနာက် သင်​ ၏​ ဆခပင်​ ကိ​ု ဖယ်​

ရထာင်ဘ၊ဲ ငါသည် အပခားရသာ လူမျိုးသို ့ လှည၍ ့် ငါပညတ် တကိ ို ့ ု ရစာင့ရ ် ရှာက်မည်အ ့

35 လာလတခရ ့ သာလူတအား ို ့ သင်၏အိမ်တကိ ို ့ ု ငါရပးမည်။ ငါအရက ့ ကာင်းမကကားရသး ရသာသူသည် ငါကိ ု လ ခု မ ိ ်မ ် က္ခာကို မပပဘဲ၊ ငါမှာထားသ ့ ယ ့ ည်။ ငါမှာထားရသာ နိမိတလ မျအတိင ု း် ပပုေမည်။ 36 သူတသည် ို ့ ပရောဖက်များကို မရတွ့ပမင်ကကရသာ်လည်း၊ မိမိတအပ ို ့ ပစ်များကို ရအာက် ရမ့၍ အသိအမှတပပ ် ုေန် ရခါကကလိမ်မ ့ ည်။ 37 ရနာင်လာလတခရ ့ သာလူတ၏ ို ့ ရကျးဇူးကို ငါသက်ရသခခသည်ပဖစ်၍၊ 38 ယခုမူကား၊ အစ်က၊ို ဘာဘုနး် ကကးီ လဲ။ အရရှ ့မှလာရသာလူတကိ ို ့ ု ကကည့ရ ် ှ ၍၊ 39 ငါ​ ရပး​ အို​

အပ်​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ သည် အာ​

ပြ​ ေခ၊ ဣ​ ဇာက်၊ ယာ​

ကုပ်၊

ရစ၊ အာ​ မုတ၊် မိ​ ကိ၊ ရယာ​ လ၊ အ​ ြ​ ဒိ၊ ရယာ​ န၊

၄၀ နာေခ၊ု အြက္ု၊ ဆိဖ ု နိ၊ အာဂု၊ ဇာခေိ၊ မာလခိ၊ အခန်း ၂ 1 အရှငထ ် ာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ဤလူတကိ ို ့ ု ကျန်ခခပခင်းမှ ငါနှတရ ် ဆာင်၍၊ ကျန်ပရောဖက်တအားပ ို ့ ဖင့် ငါပညတ် တကိ ို ့ ု ရပး၏။ နားမရထာင်ဘဲ ငါအက ခ ို မထီမဲပမ ့ ့ ကက ့ င် ပပု၏။ 2 ဘွားပမင်ရသာအမိက၊ သားသမီးတိ၊ု ့ သွားကကရလာ့။ အရကကာင်းမူကား၊ ငါသည် စွနပ ် ့ စ် ရသာ မုတဆ ် းုိ မပဖစ်၏။ 3 ငါသည် သင်တကိ ို ့ ု ေွငလ ် န်းရစ၍၊ သင်တ၏ဘု ို ့ ေားသခင် ထာဝေဘုေားရရှ ့ရတာ်​် ဒုစရို က်ကပပ ို ု၍၊ ရရှ ့ရတာ်​် ဒုစရိုကက ် ပပ ို ုရသာရကကာင့၊် 4 ယခုမူကား၊ ငါသည် သင်တ် ို ့ အဘယ်သပပ ုိ ့ ုေမည်နည်း။ ငါသည် မုတဆ ် းုိ မပဖစ်၏။ အို ငါသားတိ ၊ု ့ သင်တသွ ို ့ ား၍ ထာဝေဘုေား၏ ကရုခာရတာ်ကို ရတာင်းကကရလာ့။ ့ 5 အိုအဘ၊ ငါပဋိ ် န ိ း် ရသာ ဤသားသမီးများ၏ မိခင်အတွက် သက် ့ ညာဉကို မရစာင့ထ ရသပဖစ်ေန် သင့အ ် ား ငါရတာင်းဆိပ ု ါသည်။ 6 အမျိုးအနွယမ ် ရှိရစပခင်းငှါ၊ သူတအမိ ို ့ ကို လုယရ ူ စပခင်းငှါ၊ 7 တပါးအမျိုးသားတိတွ ု ့ င ် အေပ်ေပ်ကပပ ွဲ ားကကပါရစရသာ။ သူတအမည် ို ့ များကို ရပမကကးီ ထဲ က ပယ်ရှားကကပါရစ။ အရကကာင်းမူကား၊ သူတသည် ို ့ ငါပဋိ ့ ညာဉတေားကို မထီမဲ့ပမင်ပပုကက ပပီ။

8 မရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတကိ ို ့ ု ဝှကထ ် ား၍၊ ရသာဒခပမ ု ို့နင ှ ့် ရဂါရမာေပမို့် ငါပပုရသာအမှကို

34 ထိရက ု ့ ကာင့၊် ငါဆိသ ု ည်ကား၊ နားရထာင်၍ နားလည်ရသာ တပါးအမျိုးသားတိ၊ု ့ သင်တို ့

ရအာက်ရမ့ကကရလာ့။

၏သိးု ထိနး် ကို ရှာကကရလာ့။ သူသည် သင်တအား ို ့ ထာဝေချမ်းသာရပးလိမ်မ ့ ည်။ အရကကာ

9 အကကင်ရပမသည် ရပမစိုငန ် င ှ ့် ပပာပခု် ကျိနး် ဝပ်၍၊ ငါစကားကိ ု နားမရထာင်ရသာ သူတအား ို ့ ့

င်းမူကား၊ သူသည် ဤရလာက၏အဆခးု ် လာလတခရ ့ သာအချိနန ် းီ ပပီ။

ငါပပုမည်ေု အနန္တန်ခိုးရှင ် ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။

35 နိင ု င ် ရ ခ တာ်၏အကျိုးကို ခခေန် အသင့ရ ် ိကက ှ ရလာ့။ အရကကာင်းမူကား၊ ထာဝေအလင်းသ

10 ထာ​ ငါ​

ဝ​

ရပး​ အပ်​ ရသာ​

ေု ငါ​ ့ လူ​

အား ဧ​

ရယ​

တိ​ု ့ အား​ ရပပာ​

11 သူတ​ို ့ ၏​ အ​

ဘု​ ေား​

ေ​

ဘုနး် ​

အ​

သ​

ဒ​

ော​ အား မိန​ ် ့ ရတာ်​

မူ​ သည်​

ရု​ ရှ​ လင်​ နိင ု ​ ် ငခ​ ကို ငါ​ ရပး​

အပ်​

ကား၊

ည် သင့အ ် ရပါ် အစဉအပမဲထန ွ း် လင်းလိမ်မ ့ ည်။

မည်​

36 ဤရလာက၏အေိပ်ကို ရပပး၍ ဘုနး် အသရေရတာ်၏ ေွငလ ် န်းမှကို ခခယပ ူ ါ၊ ကျန်ပ ု ်၏

ရလာ့။ ရေ​

တွက် ငါ​ ပပင်​ ဆင်​ ရသာ ထာ​

ကယ်တင်ရှငက ် ို ပွငပ ့် ွငလ ့် င်းလင်း သက်ရသခခပါသည်။ ကိ​ု လည်း ငါ​ ့ ထခ​ သိ​ု ့ ငါ​ ဝ​

ေ​ တဲ​ ရတာ်​

ယူ၍၊ သူတ​ို ့

များ​ ကို ရပး​

မည်။

37 အို သင် ရပး ရသာ ဆု ရကျး ဇူး ကို ခခ ေ ရလာ့။ 38 ထ၍ မတ်တတ်ေပ်၍ ထာဝေဘုေား၏ ပွဲရတာ်​် တခဆပ ိ ်ခတ်ပခင်းခခေရသာ အရေအတွ

12 ရမ ွးကကုိ င်ရသာနခသာဆီ ဘုိ အ ့ ့ သက်ပင်ကို ေကကလိမ်မ ့ ည်။ မပင်ပန်း၊ မပင်ပန်းေကက။

က်ကို ကကည့ရ ် ှ ရလာ့။

13 သွား၍ေကကလတခ။့ တိရ ု တာင်းရစပခင်းငှာ၊ ေက်အနည်းငယ်ကကာ၍ ဆုရတာင်းကကရလာ့။

39 ရလာက၏အေိပ်မှ ထွကသ ် ာွ းရသာ၊ ထာ ဝ ေ ဘု ေား ၏ ဘုနး် ကကးီ ရသာ အ ဝတ် ကို

နိင ု င ် ရ ခ တာ်သည် သင့အ ် တွက် ပပင်ဆင်ထားပပီးပဖစ်သည်။

ခခ ေ ကက ၏။

14 ရကာင်းကင်နင ှ ရ ့် ပမကကးီ ကို သက်ရသခခရစပခင်းငှါ၊ အရကကာင်းမူကား၊ ငါသည် ဒုစရိုကက ် ို

40 အို ဇိအုန၊် သင်၏ နခပါတ်ကို ယူ၍ ထာဝေဘုေား၏ တေားရတာ်ကို ပပည့စ ် ခုရစရသာ ပဖူ

အပိုငး် ပိုငး် ခွဲ၍ ရကာင်းရသာအောကို ဖန်ဆင်းပပီ။ ငါအသက်ရှငသ ် ည်ေု အရှငထ ် ာဝေဘု

ရသာ ၀တ်ဆင်ရသာ သင်၏ အမျိုးကို ချုပ်ထားရလာ့။

ေား မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။

41 သင်အလိရ ု ိရ ှ သာ သင်၏သားရပမးအရေအတွက် ပပည့စ ် ခုသည်ပဖစ်၍၊ ရရှးဦးစွာကပင်

15 အမိ၊ သင်၏သားတိကိ ု ့ ု ရထွးရပွ့၍ ေွငလ ် န်းရသာစိတန ် င ှ ့် ရဆာင်ခ၍ ဲ့ ၊ တိင ု က ် သ ဲ့ ုိ ့ ပမန်

ရခါရတာ်မူရသာ သင်၏လူတသည် ို ့ သနရ ် ့ ှငး် ရစပခင်းငှာ၊ ထာဝေဘုေား၏ တန်ခိုးရတာ်ကို

ရစရလာ့။ အရကကာင်းမူကား၊ သင့က ် ို ငါရေွ းရကာက်ပပီေု ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။

နှးိ ရဆာ်ကကရလာ့။

16 ရသလွနရ ် သာသူတကိ ို ့ ု သူတရနောမှ ို ့ ငါထရပမာက်၍ သခ်ျုင်းတွငး် မှ နှတရ ် ဆာင်မည်။

42 ငါ​

အရကကာင်းမူကား၊ ငါနာမကိ ု ဣသရေလအမျိုး် ငါသိပပီ။ ့

င်​ ရသာ​ လူ​ ကကးီ ​ တစ်​ ဦး​

17 သားသမီးတိ၏အမိ ု့ ၊ မစိုးေိမ်နင ှ ။့် သင့က ် ို ငါရေွ းရကာက်ပပီေု ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်

င်း​ ဆိ​ု

မူ၏။

43 ထိသ ု တ ူ အထဲ ို ့ ် အပခားရသာအေပ်ေပ်တထက် ို ့ အေပ်ပမင့၍ ် အေပ်ပမင့ရ ် သာ လုလင်တ

ဧ​ ဒ​ ေတ်​ ကက​

သည် ဇိ​ အုန​ ် ရတာင်​ ရပါ​ ကိ​ု ပမင်​ ၍ ထာ​

မှာ မ​ ရေ​ ဝ​ ေ​

မ​

ဘု​ ေား​

တွက​်

နို

အား သီချ

၏။

18 အရကကာင်းမူကား၊ အသီးအနှအ ခ မျိုးမျိုးကို တင်ရဆာင်လာရသာ အပင်တစ်ဆယ့န ် စ ှ ်ပ

ရယာက်ရိ၍ ှ ၊ သူတ၏ဦးရခါင် ို ့ းတိင ု း် ် သေဖူကရ ို ဆာင်း၍ သာ၍ချီးရပမောက်ပခင်းရှိ၏၊ ငါအ

င်ကို သနရ ် ့ ှငး် ရစ၍ သင့အ ် တွက် ပပင်ဆင်ရပးရသာ အကကအ ခ စည်ကို ရပးပပီးရနာက်၊ သင်၏

လွနအ ် ဩ ခ့ မိ၏။

ကျန် ဧရဆးနှင ့် ရယေမိတကိ ို ့ ု ငါရစလွတမ ် ည်။

44 ဒါ​ နဲ ့ ငါ​

19 နိနှ ု ့ ငပ ့် ျားေည်စီးရသာစမ်းရေတွငး် ၊ အားကကးီ ရသာရတာင်ခုနစ်လးခု ရှိသကဲသ ့ ၊ုိ ့ နှငး် ဆီပ

ဘာ​

န်းနှင ့် လီလမ ီ ျားရပါက်ရောက်ော၊ သင်၏သားသမီးများကို ငါေွငလ ် န်းရစမည်။

45 ကိယ ု ရ ် တာ်ကလည်း၊ ဤသူတသည် ို ့ ရသတတ်ရသာအဝတ်ကို ချတ်၍ မရသနိင ု ရ ် သာ

20မုတဆ ် းုိ မကို တေားသပဖင့စ ် ီေင်၍၊ မိဘမရှိရသာ သူတကိ ို ့ ု တေားစီေင်၍၊ ဆင်းေဲသား

အရှငက ် ို ၀တ်ဆင်၍ ဘုေားသခင်၏နာမရတာ်ကို ဝန်ခခရသာသူတပဖ ို ့ စ်သတည်း။ ယခု သူ

တိအား ု့ ရပးကမ်းကကရလာ့။

တိသည် ု့ သေဖူရဆာင်း၍ လက်ဖဝါးများကို ခခယကက ူ ရလပပီ။

21ကျိုးပဲ့ရသာသူနင ှ ့် အားနည်းရသာသူတကိ ို ့ ု ကုစားကကရလာ့။ ရပခဆွ့ရ ခ သာသူကို မထီမဲ့ပမ

46 တဖန် ငါက၊ သူတအား ို ့ သေဖူရဆာင်း၍ လက်ဖဝါးကို ရပးရသာ သူငယ်ကား အဘ

င်ပပုပခင်းငှါ မေယ်ကကနှင၊့် ကိယ ု လ ် က်အဂ် ါချို့တရ ဲ့ သာသူတကိ ို ့ ု ကွယက ် ာ၍၊ မျက်စိကန်း

ယ်နည်း။

ရသာသူသည် ငါ၏ကကည်လင်ပခင်းသို ရ ့ ောက်ပါရစရသာ။

47 ဒါ​ ရကကာင့် သူ​

22အို ငယ်​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ကို မင်း​

ပမို​့ ရိုး​

ထဲ​ မှာ ထား​

ရလာ့။

က ရကာင်း​

ကင်​ တ​ မန်​ ကို ရမး​ ပပီး “အရှင၊် ဒါ​ ရတွ​

က

လဲ။

လိ​ု ့ ပပန်​ ရပပာ​

က “ဘု​ ေား​ သ​

တယ်​ ဆိ​ု

ေင်

ခင်​ ေဲ​ ့ သား​ ရတာ်​ ပဖစ်​

ဒီ​ ရလာ​ က​ မှာ

ဝန်​ ခခ​ ကက​

ပါ​

တယ်”

တဲ​ ့ သူ​

23 လူရသတိကိ ု့ ရ ု တွ့ရလောော်၊ သူတကိ ို ့ ယ ု ၍ ူ သပဂ်ုေ်ကကရလာ့။

ရတွ​

24 အို ငါ၏လူတ၊ို ့ ပငမ ိ ်ဝပ်စွာရနကကရလာ့။ ပငမ ိ ်ဝပ်စွာရနကကရလာ့။

ပ်တည်ရနသူများကို ချီးမွမ်းေန် စတင်ခသ ဲ့ ည်။

25 အိုသန ူ ာပပုရကာင်း၊ သင်၏သားတိကိ ု ့ ု ရကျးရမွးရလာ့။ ရပခကို ပမဲပမခရစပါ။

48 ထိအ ု ခါ ရကာင်းကင်တမန်က၊ သင်သာွ း၍ ငါလူ ို ့ အဘယ်သရသာ ုိ ့ အပခင်းအ ့ တအား

26 ငါရပးရသာကျန်မူကား၊ သင်၏ အရေအတွကထ ် က ဲ သူတကိ ို ့ ု ငါရတာင်းမည်။

ော၊ သင်၏ဘုေားသခင် ထာဝေဘုေား၏ အခဘ ့ ယ ွ ရ ် သာ အမှရတာ်တကိ ို ့ ု သင်ပမင်ပပီေု ငါ ့

27 မပင်ပန်းကကနှင။့် ရဘးဥပဒ်နင ှ ့် ရလးလခရသာရနရောက် ရသာအခါ၊ သူတစ်ပါးတိသည် ု့ ့

အား ပပန်ရပပာရလာ့။

ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းကကရသာ်လည်း၊ သင်သည် ေွငလ ် န်း၍ ြကယ်ဝလိမ်မ ့ ည်။ 28 တပါးအမျိုးသားတိသည် ု့ သင့အ ် ား မနာလိကက ု ရသာ်လည်း၊ သင့တ ် ဘက်​် အဘယ်အ မှကမ ို ျ မတတ်နင ို ကက ် ေု ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ 29 သင်၏သားရပမးတိသည် ု့ ငေဲကမ ို ပမင်ရစပခင်းငှါ၊ ငါလက် တသည် ို ့ သင့က ် ို ဖခုးလွမ်းလိမ်မ ့ ့ ည်။ 30 အိုအမိ၊ သင်၏သားတိနှ ု ့ ငအ ့် တူ ေွငလ ် န်းရလာ့။ သင့က ် ို ငါကယ်နတ ှ မ ် ည်ေု ထာဝေ ဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ 31 အိပ်ရပျာ်ရသာ သင်၏သားသမီးတိကိ ု ့ ု ရအာက်ရမ့ရလာ့။ အရကကာင်းမူကား၊ သူတကိ ို ့ ု ရပမကကးီ တဘက်တချက်မှ ငါရဆာင်ခ၍ ဲ့ ၊ ကရုခာကို ပပရတာ်မူမည်။ 32 ငါလာ၍ ကရုခာမပပမှီတင ို ရ ် အာင် သင်၏သားရပမးတိကိ ု ့ ု ရထွးရပွ့ကကရလာ့။ ငါရေတွ ့ င်းများ ကုနသ ် ာွ းသပဖင့၊် 33 ငါဧဒေက်သည် ဣသရေလအမျိုးသို ့ သွားေမည်အရကကာင်း၊ ဩေတ်ရတာင်ရပါမှာ ထာဝေဘုေား၏ အမိနရ ် ့ တာ်ကို ငါခခေ၏။ သူတရှ ို ့ ိောသို ့ ငါရောက်ရသာအခါ၊ သူတသည် ို ့ ငါကိ ် ့ တာ်ကို မထီမဲ့ပမင်ပပုကက၏။ ့ ု အချည်းနှးီ ထား၍ ထာဝေဘုေား၏ အမိနရ

ပဲ။ ထိရနာက် ု့ သခင်ဘေ ု ား၏ နာမရတာ်အတွက် အလွနအ ် မင်း ရတာင့တ ် င်းစွာ ေ

အခန်း ၃ 1 ပမို့ပျက်ပပီးရနာက် သခးု ဆယ်နစ ှ ်တ င ွ ၊် ငါသည် ြာြုလန ု ပမ ် ို့်ရှိ၍ အိပ်ောရပါမှာ ရနှာင့ရ ် ှက် သပဖင့် အကကအ ခ စည် ရပါလာ၏။ 2 အရကကာင်းမူကား၊ ဇိအုနပမ ် ို့ ပျက်စီးပခင်းနှင ့် ြာြုလန ု ပမ ် ို့်ရနရသာသူတ၏ ို ့ စည်းစိမ်ကို ငါ ပမင်၏။ 3 ထိအ ု ခါ ငါသည် အလွနရ ် ကကာက်ေွခ့ရသာစိတပဖ ် င့် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားအား ရကကာက်ေွခ့၍ စကားစရပပာသည်နင ှ အ ့် ညီ၊ 4 အို အုပ်​

ချုပ်​

ပခင်း​ ကိ​ု ခခ​ ေ​ ရသာ​

အ​

ယ်​ ရတာ်​

သည်

ရပမ​

လူ​ တိ​ု ့ အား​

ကိ​ု စိုက​်

ပျိုး​

၍

ရှင၊် အ​ ဦး​ အ​

ဦး​ ်၊ ကို

မိန​ ် ့ ရတာ်​

မူ​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ 5 သင်၏လက်ပဖင့လ ် ပ ု ်ရသာ ဝိညာဉမရှိရသာ အာဒခအား အရလာင်းကို ရပးရဆာင်၍၊ အ သက်ကို မှတသ ် င ွ း် သပဖင့် သင့ရ ် ရှ ့မှာ အသက်ရှငပခ ် င်းသို ရ ့ ောက်ရလ၏။ 6 ရပမကကးီ သည် ရရှ ့သမရောက် ုိ ့ မီ၊ှ သင်၏ညာလက်ပဖင့် စိုကထ ် ားရသာ ပေဒိသဘ ု သ ုခ ုိ ့ ပို ့ ရဆာင်ရတာ်မူ၏။

7 ထိမ ု ှတပါး၊ သင်၏လမ်းကို ချစ်ရလာ့ေု ပညတ်ထားရတာ်မူ၏။ သူသည် လွနက ် ျူး

28 သိပဖ ု ့ စ်လျင် ြာြုလန ု ပမ ် ို့်ရနရသာသူတသည် ို ့ ဇိအုနပမ ် ို့ကို အုပ်စိုးေမည်အရကကာင်း၊ သူ

ရသာအားပဖင့၊် သူ် ချက်ပခင်းရသပခင်းကို စီေင်ရတာ်မူသည်ပဖစ်၍၊ တိင ု း် နိင ု င ် ၊ခ အမျိုးအနွ

တိ၏အကျင့ ု့ သ ် ည် သာ၍ရကာင်းသရလာ။

ယ်၊ လူ၊ အမျိုးအနွယတ ် မှ ို ့ ဆင်းသက်လာရသာ လူမျိုး၊

29 အရကကာင်းမူကား၊ ငါသည် ဤပမို့သရောက် ုိ ့ ၍ အရေတွကမ ် ရှိရသာ အညစ်အရကကးများ

8 လူ​ အ​ အခ​့

ရပါင်း​

ဖွယ​်

ဩ​

တိ​ု ့ သည် ကိယ ု ​်

စိတ​် ဆန္​ ကိ​ု လိက ု ်​ ၍

ော​ များ​ ကိ​ု ပပု​ ကက​ ပပီး ပညတ်​ ရတာ်​

အ​

ထီ​ မဲ့​ ပမင်​ ပပု​

ရတာ်​ ၏​

ကက​

များ​ ကို မ​

ကို ပမင်ရသာအခါ၊ ငါဝိ့ ညာဉသည် ဤအသက်သးုခ ဆယ်အတွငး် လူဆးုိ အများတိကိ ု ့ ု ပမင် ၏။ နား၊ ငါစိ့ တပ ် ျက်ရစတယ်။ 30 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် သူတကိ ို ့ ု ဒုစရိုကအ ် ပပစ်ကို ခခရတာ်မူသည်ပဖစ်၍၊ မတေား

၏။

9 ယခုမူကား၊ ကာလအချိန် ် သင်သည် တဖန် ရေလွမ်းမိုးပခင်းကို ကမ္ာရပါ် ရနရသာသူ

ရသာအကျင့က ် ို ကျင့ရ ် သာသူတကိ ို ့ ု နှရပမာရတာ်မူသည်ပဖစ်၍၊ သင်၏လူတကိ ို ့ ု ဖျက်ဆးီ

တိအရပါသိ ု့ ုရ ို ့ ု ဖျက်ဆးီ ရတာ်မူ၏။ ့ ောက်ရစ၍၊ သူတကိ

၍၊ သင်၏ေန်သတ ူ ကိ ို ့ ု ရစာင့မ ် ရတာ်မူပပီေု ငါသိပမင်ပပီ။

10 ထိ​ု

အ​

တူ၊ ဤ​

သူ​ တိ​ု ့ အား ရေ​ လွမ်းမိုး​

ခါ သူ​ တိ​ု ့ အ​ တိင ု း် ​ တွင၊် အာ​

11သိ​ု ့ ရသာ်၊ သင်​ သည် ရပဖာင့​် မတ်​ မှာ​

ရပါင်း​

မူ​

ဖွား​ လာ​

လာ​ ကက​ ရသာ​

အ​

ခါ၊ သူတ​ို ့ သည် အ​ ဦး​ ဆခးု ​

ဆိးု ​

ကက​

ရတာ့​ သည်​

လာ​

တိ​ု ့ ထခ​

ကကးီ ​

ပပီး

သိ​ု ့ လာ​

32 သိ​ု ့ မ​

၏။

မီး​ များ​ စွာ​ ရမွး​ ယုတ​်

ကက​

31 ဤလမ်းသည် မည်ကသ ဲ့ ုိ ့ ကျန်ေစ်မည်ကို ငါမမှတမ ် ိရတာ့ပါ။ သိပဖ ု ့ စ်လျင် ြာြုလန ု ပမ ် ိ ု့ သည် ဇိအုနပမ ် ို့ထက် သာ၍ရကာင်းသရလာ။ သူ​ ရှိ​

ပခား​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ သည် များပပား​

ရန​

နှင​ ့် အ​

၏။

သူ​ အ​

ရသာ ရနာ​ ဧ​ နှင​့် အ​ တူ ကျန်​ ေစ်​ ရတာ်​ 12 ရပမ​ ကကးီ ​ ရပါ​

ဒခ​ ်​ ရသ​ ပခင်း​

ပခင်း​ ပဖစ်​

လာ​

ပမတ်​ ရသာ​

ပပီး သားသ

လူ​ များ​ ပဖစ်​

လူ​ များ​

ေုတ် ဣ​ သ​ ရေ​ လ​ အ​ ေပ် ​ ် သင့​ ် ကိ​ု သိ​ ရသာ​ အ​ သ​ ရလာ။ သိမေု ု ့ တ် ယာကုပ်ကသ ဲ့ ုိ ့သင်၏ပဋိညာဉတေားကို အဘယ်

မျိုးဆက်က ယခကက ု ည်သနည်း။ 33 ယခုမူကား၊ သူတ၏အကျိ ို ့ ုးသည် မရပါရသးဘဲ၊ သူတ၏က ို ့ ကုိ းစားအားထုတမ ် ှမှာ အ

ထက် သာ၍​

သီးအနှမ ခ ရှိရပ။ အရကကာင်းမူကား၊ ငါသည် ဤအေပ်​် အနှအပ ခ ့ ပားရှိသပဖင့၊် တပါးအမျိုး

ပဖစ်​ ၏။

သားတိ် ု ့ စည်းစိမ်ဥစ္ာများ စီးဝင်သည်ကို ငါပမင်၍၊ ပညတ်ရတာ်တကိ ို ့ ု မဆင်ပခင်ဘ၊ဲ

13 ယခုမူကား၊ သူတသည် ို ့ သင့ရ ် ရှ ့် ဆိးု သွမ်းစွာရနထိင ု ရ ် သာအခါ၊ အာပြေခအမည်ရိှ

34 သိပဖ ု ့ စ်၍၊ ငါတိ၏ဒု ု ့ စရိုကက ် ို ယခုချိနခ ် ွင် ် ၎င်း၊ ဤရလာက်ရနရသာသူတ၏အပ ို ့ ပစ်ကို

ရသာ သူတအထဲ ို ့ မှ သင့က ် ို ရေွ းရတာ်မူပပီ။

၎င်း၊ သင်၏နာမကို ဣသရေလအမျိုး် မရတွ့ေ။

14 ကိယ ု ရ ် တာ်သည် ချစ်ရတာ်မူ၏၊၊ ကိယ ု ရ ် တာ်​်သာလျင် ကိယ ု ရ ် တာ်၏အလိရ ု တာ်ကို

35 ရပမကကးီ ရပါမှာရနရသာသူတသည် ို ့ ကိယ ု ရ ် တာ်၏မျက်ရမှာက်ရတာ်​် ဒုစရိုကက ် မ ို ပပုဘဲ

ပပရတာ်မူ၏။

အဘယ်အချိနက ် ပဖစ်သနည်း။ ပညတ်ရတာ်တကိ ို ့ ု အဘယ်လတ ူ သည် ို ့ ရစာင့ရ ် ရှာက်ကကသ

15 သူ​ နှင​့် ထာ​ ဝ​

ေ​ ပ​ ဋိ​ ညာဉ​ ကိ​ု ပပု​ ၍ သူ​

၏​

ယ်​ ကိ​ု ဘယ်​ ရတာ့​

မှ​ မ​ စွန​ ် ့ ပါ​ ေု က​

၏။

တိ​ ပပု​

အမျိုး​

အ​

နွ

36 ဣသရေလအမျိုးသည် နာမရတာ်အားပဖင့် ပညတ်တေားရတာ်ကို ရစာင့ထ ် န ိ း် ရကကာင်း

16 သင်သည် ဣဇာက်အား၎င်း၊ ဣဇာက်အားလည်း ယာကုပ်နင ှ ့် ဧရသာအား ရပးရတာ်မူ ၏။ ယာကုပ်မူကား၊ သူကိ ု ေွ း၍ ဧရသာအားပဖင့် ခနထ ် ့ ားသပဖင့၊် ယာကုပ်သည် များစွာ ့ ရ ရသာအလခးု အေင်းပဖစ်ရလ၏။ 17

သူ​ ၏​ အမျိုး​ အ​ နွယ​်

ရတာ်​

မူ​ ရသာ​

ကို

အဲ​

ဂု​

ဦး​

မှ​

ထုတ​် ရဆာင်​

ကမ္ာ​ လခးု ​

ညွတ​် လျက်၊ ရပမ​ ကကးီ ​ ကိ​ု အ​ မှီ​ ပပု​ ရတာ်​

မူ​

၍ တ​

အ​

ရပခ​ အ​ ရန​ ကိ​ု တုန​ ် လှပ်​ ရစ၍၊ ထိ​ု မူ​

ပပည်​

ခါ၊ သိ​ နာ​ ရတာင်​ သိ​ု ့ ရဆာင်​ ခဲ​့ ၏။

အ​

18 ရကာင်း​ ကင်​ ကိ​ု

က်​ ရစ​ ရတာ်​

တ္ု​

ကိ​ု

လှပ်​ ရှား​ ရစ​ ရတာ်​ မူ၍၊

နက်​ နဲ​ ရသာ​

ရခတ်​ လူ​ တိ​ု ့ ကို ရနှာင့​ ် ယှ

၏။

19 ကိယ ု ရ ် တာ်၏ဘုနး် ရတာ်သည် မီး၊ ရပမငလျင်၊ ရလ၊ အရအး၏ တခခါးရလးရပါက်ကို ပဖ တ်၍၊ ယာကုပ်အမျိုးအနွယအ ် ား တေားရတာ်က၎ ို င်း၊ 20

သိ​ု ့ ော​

ရစ​ ပခင်း​ မူ​

တွင၊်

ငှာ၊ ဆိးု ​

သင်​ ၏​

ပ​ ညတ်​ တ​ ေား​ ်​

ညစ်​ ရသာ​

စိတ​်

အ​

သီး​

သီး​ ပဖစ်​

ကို သူတ​ို ့ မှ​ မ​ ဖယ်​ ရှား​ ရတာ်​

ပါ။

21 အရကကာင်းမူကား၊ ရရှးဦးစွာရသာ အာဒခသည် ဆိးု ညစ်ရသာ စိတန ် လ ှ းခု ကို ရဆာင်ယ၍ ူ လွနက ် ျူးပခင်းသို ရ ု ှတပါး၊ ့ ောက်၍၊ ထိမ 22ထိရက ု ့ ကာင့် အနာရောဂါသည် ထာဝေတည်၏။ လူတ၏ ို ့ စိတန ် လ ှ းခု ် အပမစ်စဲရ ွ သာ တ ေားကိလ ု ည်းရကာင်း၊ ရကာင်းရသာ အကျင့သ ် ည် ကွယရ ် ပျာက်၍ မရကာင်းရသာ အကျ င့သ ် ည် တည်ရန၏။ 23 သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍​

အ​

ချိန​ ် များ​ ကုန​ ် လွန​ ် သွား​

သွား​ သည်​ ပဖစ်​ ၍ ဒါ​ ဝိဒ​ ် အမည်​ ရှိ​ ရပါ​ ထွနး် ​ 24 မင်း​ ရဇာ်​

ရစ​ ရတာ်​ မူ​

ပပီး နှစ​် များ​

ကုန​ ် ဆခးု ​

ရသာ ကျန်​ တစ်​ ဦး​

ကို သင်​

ရဆာက်​ ဖိ၊ု ့ နခ​ ့ သာ​

ရပါင်း​ နဲ ့ ပူ

၏။

ေဲ​ ့ နာ​ မည်​ အတွက် ပမို့​ တည်​

သက္ာ​ ရတွ ပူရဇာ်​ ဖို မ ့ င်း​

မှာ​

ထား​ တဲ​့ သူ​ ပဲ။

25 ဤ​

အ​

်​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ သည် သင့​ ် ကိ​ု စွန​ ် ့ ကက​

ရန​

မှ​ ကိ​ု နှစ်​ အ​ ကကာ​ ကကးီ ​ ပပီး​

ရပမာက်​ ရသာ​

အ​

ခါ၊ ပမို့​

၏။

26 အာဒခနင ှ ့် သူ၏သားရပမးအရပါင်းတိသည် ု့ ပပုသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ခပ်သမ ိ ်းရသာအမှတကိ ို ့ ု ပပုသကဲ့ သိ၊ု ့ 27 ထိရ ု ကကာင့် သင်သည် သင်၏ပမို့ကို ေန်သတ ူ လက် ို ့ သုိ အ ို ၏ ် ။ ့ ပ်လက

နည်း။ ကို သင်သည် ရတွ့လမ ိ ်မ ့ ည်။ သာသနာပလူမေုတ။် အခန်း ၄ 1 ထိအ ု ခါ Uriel အမည်ရိရ ှ သာ ငါထခ ် သာ ရကာင်းကင်တမန်သည် ငါကိ ့ သုိ ့ရစလွတရ ့ ုအ ရပဖရပး၍၊ 2 သင်၏စိတန ် လ ှ းခု သည် ဤရလာက် ရဝးသွား၍၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေား၏လမ်းကို နား လည်မည်ရလာေု ရမးလျင်၊ 3 ထိအ ု ခါ ငါကလည်း၊ သခင်၊ သူကလည်း၊ ငါသည် သင့အ ် ား နည်းလမ်းသခးု သွယန ် င ှ ့် သင့် ရရှ ့် ပခုသဏာန်သးုခ မျိုးကို ပပသေန် ရစလွတခ ် ခေသည်ေု ပပန်ရပပာ၏။ 4 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ငါအား ရဘာ်ပပနိင ု လ ် ျင် ပမင်လရ ို သာလမ်းကို ငါပပမည်။ မ ့ တေားရသာ စိတန ် လ ှ းခု သည် အဘယ်ကလာသနည်းေု သင့အ ် ား ငါပပမည်။ 5 ငါကလည်း၊ သခင်၊ ရပပာရလာ့။ သွားရလာ့။ မီးအရလးချိနက ် ို ချိနရ ် လာ့၊ ရလပပင်းကို တို င်းရလာ့၊ သိမေု ု ့ တ် ကုနလ ် န ွ ရ ် သာရနကိ မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ ့ ု တဖန်ရခါရလာ့ေု ငါအား ့ 6 ငါ​

က၊ ငါ​ ့ ထခ​ မှာ​

ဤ​ သိ​ု ့ ရမး​

ဘယ်​ သူ​

ေန် အ​

တတ်​ နိင ု ​် သ​ န

ည်း။ 7 သူ​ က ငါ​ ့ အား၊ ပင်လယ်​

အလယ်​ ် ကကးီ ​ စွာ​ ရသာ​

ည်​ မျ​

နဲ​ ရသာ​

သ​

ရှိ​ သ​ နည်း၊ နက်​

နည်း၊

မိုး​

မျက်နာှ ​

ပပင်​ ရပါ​

သိ​ု ့ မေုတ် ထွက​် ထွက​် ော​ များ​

တွင ်

အ​

စ​

စမ်း​

ရန​ ော​

် စမ်း​ ရေ​ မည်​ ရေ​ မည်​ မျ​

ပဖစ်​ သည်​ ကို ငါ​

ရမး​

များ​ မ မျ​ ရှိ​

ရှိ​ သ​

နည်း၊

လျင်၊ ပေဒိသု

8 ငါသည် နက်နေ ဲ ာသို မ ုိ ့ း မတက်ဖူး၊ ရကာင်းကင်သုိ မ ့ ဆင်း၊ ငေဲသလည် ့ တက်ဖူးေု သင် သည် ငါအား စွနစ ် ့ ားရလာ့ေု မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ ့ 9 သိရသာ် ု့ လည်း ယခုမူကား၊ မီးနှငရ ့် လကိ၎ ု င်း၊ သင်ပဖတ်သန်းသွားရသာရန်၎င် း၊ သင်မ ့ ခွဲနင ို ရ ် သာအောတိကိ ု့ ၎ ု င်း ရမးရသာ်လည်း၊ ထိအ ု ောတိကိ ု ့ ု အကျန်ပ ု ်အား မရပဖနိင ု ။် 10 တဖန်တ၊ခု ငါအား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ သင်၏ဥစ္ာကို သင်နင ှ အ ့် တူ ကကးီ ပပင်းလာရသာ ့ အခါ သင်မသိနင ို သ ် ရလာ။ 11 သိပဖ ု ့ စ်လျင် သင်၏တန်ဆာသည် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေား၏လမ်းကို နားမလည်နင ို ဘ ် ၊ဲ ငါမျက် ရမှာက်​် ထင်ရှားရပါလွငရ ် နရသာ ရဖာက်ပပန်ပခင်းအရကကာင်းကို နားလည်ေန် ယခု ့ ကမ္ာကကးီ သည် အပပင်ပန်း ပျက်စီးရနပါသည်။ 12 ငါကလည်း၊ ငါတိသည် ု့ အချည်းနှးီ မပဖစ်ဘ၊ဲ မတေားရသာအမှ် ပငမ ိ ်ဝပ်စွာရန၍ ဆင်း ေဲဒက ု ္ခခလျက် အဘယ်ရကကာင့န ် ည်းေူမူကား မသိဘရ ဲ နပခင်းထက် သာ၍ရကာင်း၏။

13 သူ​ က၊ ငါ​ သည် ရတာ​

သိ​ု ့ သွား​ ၍ လွင​ ် ပပင်​ သိ​ု ့ သွား​

ခါ သစ်​

ပင်​ များ​ သည်​ လည်း​ ရကာင်း၊

14 လာ​

ကက​

စိ၊ု ့ ပင်လယ်​

တိ​ု ့ ကို ပို​

ငါ​

သည်​ ငါ​

ပပင်​ ်​ စ်​

ရှ​ိ ရသာ​ သစ်​

တိ​ု ့ ရရှ ့​

မှ​ ခွာ​ သွား​ ရစ​ ပခင်း​

ပခင်း​ ငှာ၊

ငှာ၊ လာ​ ကက​ စိ။ု ့

ပဖစ်​ ရစ၊ လာ​ ကက​

ပင်​ များ​ ကိ​ု တက်​

ရစ​ ေန် အကက​ခ ရပး​ ကက​

ပခင်း​

အ​

18 ဤ​

သည်​ ထ​

ရလာ့၊ လွင​်

၍ နိင ု ​ ် ငခ​ တစ်​ နိင ု ​် ငခ​ ပဖ

၍​ ေပ် ​ သွား​ အ​

ရသာ​ အ​ ခါ ပင်​ လယ်​ ော​

သည် အ​

ချည်း​

နှစ်​ ပါး​ နှင​ ့် စပ်​ လျဉး​ ၍ သင်​ တိ​ု ့ သည်​

အ​

နည်း။ မည်သကိ ူ ့ ု အပပစ်စီေင်မည်နည်း။

19

ကယ်​

စင်​ စစ်​ သူ​ တိ​ု ့ နှစ်​

ရသာ​ အ​ ရတွး​ အ​ ရခါ​ ပဖစ်​

၏။

37 အချိနက ် ို တိင ု း် ထွာရတာ်မူပပီ။ အကကမ ိ ်ရေတွက၍ ် ၊ အမိနရ ် ့ တာ်မပပည့စ ် ခုမီတ ှ င ို ရ ် အာင် မ လှပ်မနှးိ ေ။

ဘယ်​ သူ​ ကို

38 ထိအ ု ခါ ငါက၊ အစိုးတေရတာ်မူရသာ အရှငထ ် ာဝေဘုေား၊ ငါတိရှ ု ့ ိသမျသည် ရနှာင့ရ ် ှ က်ပခင်းနှင ့် ပပည့စ ် ခုကကပါ၏။

ဦး​ တိ​ု ့ သည်

မိုက​်

မဲ​

39 ငါတိအတွ ု့ ကရ ် ကကာင့၊် ရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတ၏ ို ့ ကကမ်းပပင်တသည် ို ့ မပပည့မ ် စခု၊ ရပမကကးီ

သည် ထင်း​

ကိ​ု ရပး​ သ

ရပါမှာရနရသာသူတ၏ ို ့ အပပစ်ရကကာင့၊်

ကကးီ ​ ပခင်း​

ကိ​ု ခခ​ နိင ု ​်

40 သူ​ က​ လည်း၊ သား​

ဖွား​

မ်​

ထဲ​

နိင ု ​ ် ေင် ကိးု ​

20 တဖန်တ၊ခု သင်သည် မှနရ ် သာ တေားစီေင်ပခင်းကို ရပးရတာ်မူရသာ်လည်း၊ အဘယ်

ပါ​

တယ်။

ရကကာင့် မိမိကယ ို က ် ို မစီေင်သနည်း။

41 ထိ​ု

21 အရကကာင်းမူကား၊ ရပမကကးီ သည် ထင်းအား ရပးသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ပင်လယ်သည် ရေလွမ်းမိုးပခ

က်​ ၏။ သခ်ျုင်းတွငး် ်ရှိရသာ အခန်းများသည် မိနး် မဝမ်းနှငတ ့် ၏ ူ ။

င်းသို ရ ့ ၊ုိ ့ ရပမကကးီ ရပါမှာရနရသာ သူတသည် ို ့ ရပမကကးီ ရပါမှာရှိရသာ အောမှတ ့ ောက်သကဲသ

42 အရကကာင်းမူကား၊ ပင်ပန်းဆင်းေဲပခင်းမှ လွတရ ် ပမာက်ပခင်းငှါ အလျင်အပမန် အားထုတ်

ပါး အဘယ်အောကိမ ု ျ နားမလည်နင ို ဘ ် ၊ဲ ရကာင်းကင်ထက်​်ရနရသာသူသည် အောတို ့

ရသာ မိနး် မကဲသ ့ ပင် ုိ ့ ၊ ထိန ု ည်းတူ ထိသ ု တ ူ ် ို ့ ပပုမိရသာ ဥစ္ာကို ကယ်လတ ွ ပခ ် င်းငှါ ဤအေ

ကိသ ု ာ နားလည်နင ို လ ် မ ိ ်မ ် သာအေပ်၊ ့ ည်။ မိုဃး် ရကာင်းကင်ပမင့ရ

ပ်​် အလျင်အပမန် ပပုကကရလာ့။

22 ထိအ ု ခါ အကျန်ပ ု ်က၊ အိုထာဝေဘုေား၊ အကျန်ပ ု ်သည် ဥာခ်ရိပ ှ ါရစရသာ။

43 ရရှးဦးစွာမှစ၍ သင်ပမင်လရ ို သာအောကို ကကည့ရ ် ှ ရလာ့။

23 အရကကာင်းမူကား၊ ပမင့ရ ် သာအောတိကိ ု ့ ု စူးစမ်းလိရ ု သာစိတသ ် ည် ငါစိ့ တမ ် ေုတရ ် ပ၊ ငါ

44 တဖန်ငါက၊ ငါသည် ရရှ ့ရတာ်​် မျက်နာှ ေလျင်၊ ပဖစ်နင ို လ ် ျင်၊

တိသည် ု့ ရနတိ ု း် ရရှာက်သာွ းရသာသူတ၏ ို ့ အလိအ ု ားပဖင့၊် ထိရ ု ကကာင့၊် ဣသရေလအမျိုး ့ င

45 ပဖစ်လတခသ ့ ည်ထက် ပဖစ်လတခရ ့ သာကာလ၊ ပဖစ်လတခရ ့ သာကာလထက် ပိုများသည်ပဖ

သည် တပါးအမျိုးသားတိအား ု့ ကဲေ ့ ဲစောအပ ဖစ် စွနကက ် ့ ပခ ဲ င်းကို ခခေ၍၊ အဘယ်အရကကာင်း ့

စ်ရစ၊

ရကကာင့် ချစ်ရတာ်မူရသာ လူတကိ ို ့ ု ရပးသနားရတာ်မူသနည်း။ မတေားရသာ တိင ု း် နိင ု င ် တ ခ ို ့

46 အတိတ​် က​ အ​ ဘယ်​ အ​ ရကကာင်း​ ကိ​ု ငါ​

် အုပ်စိုး၍၊ ငါတိဘိ ု ့ းု ရဘးတိ၏ ု ့ တေားရတာ်သည် အဘယ်ရကကာင့် ပျက်ေသနည်း၊၊

အ​

24 ငါတိသည် ု့ နှရ ခ ကာင်ကသ ဲ့ ုိ ့ ဤရလာကမှ ထွကသ ် ာွ း၍၊ ငါတိ၏အသက် ု့ တာသည် အခ့

47 သူ​ က၊ လက်​

ဩပခင်းနှင ့် ရကကာက်ေွခ့ပခင်းပဖစ်၍၊ ငါတိသည် ု့ ကရုခာကို ခခထက ို သ ် ည်မေုတ။်

ယ်။

25 သိပဖ ု ့ စ်လျင် ငါတိရခါရဝါရသာ ု့ သူ၏နာမ် အဘယ်သပပ ုိ ့ ုမည်နည်း။ ဤအောတိကိ ု ့ ု ငါ

48 သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍ ငါ​ ေပ်​

ရမးပပီ။

်

ပူ​

26 တဖန်ပပန်ရပပာသည်ကား၊ သင်သည် သာ၍ရှာရဖွရလ၊ သင်သည် အခဩ ့ ပခင်းရှိလမ ိ ်မ ့

မ်း​

သွား​ ရသာ​

ည်။ ရလာကသည် လျင်ပမန်စွာ ကွယရ ် ပျာက်ပခင်းငှါ၊

က်​ ရန​ ၏။

27 ရနာင်ကာလ် ရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတအား ို ့ ဂတိထားရသာအောတိကိ ု ့ ု နားမလည်နင ို ။်

49 ထိရ ု နာက်မှ မိုဃး် တိမ်သည် ငါရရှ ် င ို း် နှငအ ့် တူ မိုးေွ ာ ့ ့် ရရှာက်သာွ း၍၊ မိုဃး် သက်မုနတ

အရကကာင်းမူကား၊ ဤရလာကသည် မတေားရသာအမှကို အားနည်းပခင်းနှင ့် ပပည့န ် က ှ ရ ် န

ရစ၏။ မုနတ ် င ို း် ထန်ရသာမိုးလွနရ ် သာအခါ၊ အစက်အရပပာက်တသည် ို ့ ပငမ ိ ်ရန၏။

၏။

50 တဖန်တ၊ခု ကိယ ု က ် က ို ယ ို ် ဆင်ပခင်ရလာ့။ မီးသည် မီးခိုးထက် ကကးီ သကဲသ ့ ၊ုိ ့ အစက်အ

28 ဤအမှနင ှ စ ့် ပ်လျဉး၍၊ မင်းရမးတာ ငါရပပာမယ်။ ဒုစရိုကက ် ို ကကရ ဲ သာ်လည်း ပျက်စီးပခ

ရပပာက်နင ှ ့် မီးခိုးတိသည် ု့ ရနာက်​်ကျန်ရနေစ်သည်ပဖစ်၍၊ လွနရ ် လရသာ ပမာခသည် လွ

င်းမရောက်ရသး။

န်ရလပပီ။

၂၉ထိရ ု ကကာင့် မျိုးရစ့ကို ရမှာက်လန ှ ၍ ် မကကဘ ဲ ရ ဲ နလျင်၊ ရကာင်းရသာမျိုးရစ့သည် မရော

51 ထိအ ု ခါ ငါဆုရတာင်း၍၊ ငါအသက်ရှငန ် င ို သ ် ရလာေု သင်ထင်သရလာ၊ သိမေု ု ့ တ် ထို

က်နင ို ။်

ကာလ် အဘယ်သပဖ ုိ ့ စ်မည်နည်း။

30 အရကကာင်းမူကား၊ ရရှးဦးစွာကတည်းက အာဒခ၏စိတန ် လ ှ းခု ် မရကာင်းရသာမျိုးရစ့ကို

52 သူ​ က​ လည်း၊ သင်​ ရမး​

ကကခ ဲ ပပ ဲ့ ီး၊ ဤအချိနတ ် င ို ရ ် အာင် အဘယ်မျရလာက် မတေားရသာအမှကို ရပါက်ရစသန

စ်​

ည်း။ စပါးနယ်ချိနရ ် ောက်သည်တင ို ရ ် အာင် အဘယ်မျ ရပါက်ေမည်နည်း။

င်း​ ကို ပပဖို င ့ ါ​

ည်​ ပဖစ်​

၍ ပင်လယ်​

ရသာ​ အ​ ော​ ရှိ​

သည်​

သည်​ ကား၊ ရပမ​

်​ ရေ​ ကကးီ ​

နှးီ ​ ပဖစ်​

မည်​

အ​

လာသနည်း။ ရသာအခါ်ပင်၊ ရလာကီသားတိကိ ု ့ ု ချိနခ ် ွငလ ် ျာပဖင့် ချိနရ ် တာ်မူပပီေု မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။

ရပဖာင့​ ် မတ်​ ရစ​ ငါ​ က၊

ငါရပမာ်လင့ေ ် မည်နည်း။ ငါတိ၏ဆု ု့ ရကျးဇူး၏ ကကမ်းပပင်၏အသီးသည် အဘယ်အခါ် ရပါ 36 ဤအောတိကိ ု ့ ု ရကာင်းကင်တမန်မင်း Uriel က၊ သင်တ် ို ့ မျိုးရစ့အရေအတွက် ပပည့်

၏။

ရကကာင်း​ အ​ ရတွး​

စ်၏။ 35 ရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတ၏ ို ့ ဝိညာဉတိသည် ု့ လည်း၊ ဤအမှကို အဘယ်မျကာလပတ်လးခု

16 မီးလာ၍ ရလာင်ရသာရကကာင့် ထင်းသည် အချည်းနှးီ ပဖစ်၏။ 17 သဲ​

34 သူကလည်း၊ သင်သည် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေားထက် အလျင်အပမန် မတက်နင ှ ။့် အ ရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် အလွနလ ် န ွ က ် ရ ဲ သာရကကာင့၊် သင်၏အလျင်သည် အချည်းနှးီ ပဖ

၍​ သစ်​ ပင်​ များ​ ပဖစ်​ ရစ​

15 ထိ​ု အ​ ခါ ပင်​ လယ်​ ရေ​ ကကးီ ​ သည်​

ရသာ​ အ​

လည်း​ သူ​ ၏​

ရေ​

၏။

31 ယခုပင် ကိယ ု က ် က ို ယ ို ် ဆင်ပခင်ရလာ့၊ ဒုစရိုက၏ ် အသီးအနှသ ခ ည် အဘယ်မျရလာက် ဆိးု ရသာမျိုးရစ့ကို ရပါက်ရစသနည်း။ 32 မရေတွကန ် င ို ရ ် သာ နားေွ က်ကို ခုတလ ် ရ ှဲ သာအခါ၊ ကကမ်းပပင်သည် အဘယ်မျရလာက် ကျယ်လမ ိ ်မ ့ ည်နည်း။ 33 ထိအ ု ခါ ငါက၊ ဤအောတိသည် ု့ အဘယ်အချိန် ် ပဖစ်လမ ိ ်မ ် ့ ည်နည်း။ အဘယ်ရကကာင့န ည်း။

မှာ ဆက်​ မရမွး​ အ​

ခါ ငါ​

က၊ ဘု​ ေား​

ဘယ်​ သိ​ု ့ ပဖစ်​ မည်​

အ​

လ​

ပပည့​်

ဆီ သွား​

ပပီး သား​ အိ

တဲ​ ့ အခါ သူ​ ့ ကို ရမး​

ခင်၊ သူ​ မ​ တတ်​ နိင ု ​် ပါ​

သ​

ေု​ ရလျာ

သိ​ ရသာ်​ လည်း ရနာင်​

ကိ​ု ငါ​ မ​ သိ။

ဘက်​ မှာ​

ယာ​

ရန​

ရလာင်​ ရသာ​ မီး​

ပိုငး် ​

တဲ​့ အ​ မျိုး​ သ​ မီး​

ေပ် ​ ပပီး မင်း​ ကို ပခ​ု သဏာန်​ ကို ငါ​

ရသာ​ အ​ ခါ ငါ​ ဖိ​ု တစ်​

ခါ ငါ​

ခု​ ပဖတ်​

ကကည့​် ရှ ​

ပပမ

ပမင်​ ရသာ​ အ​ ခါ ငါ​ ့ ရရှ ့​ သွား​ သည်​ ပဖစ်​

ရသာ​ အ​ ခါ မီး​

ခိုး​

မီး​ ပင ိ

များ​ ပငမ ိ ်​ သ

ထား​ တဲ့ တု​ ကင်​ ရတွ​ ကို တစ်​

ရပပာပပ​ မယ်​ ဆိ​ု ေင် မင်း​ ေဲ​ ့ အသက်​ ကို ထိ​

၍

စိတ​်

တ

မိ​ တဲ​့ အခါ မ

မပို​ ့ ဘူး။ ငါမသိ။

အခန်း ၅ 1 မည်သပင် ုိ ့ ဆ ရ ုိ စကာမူ နိမိတလ ် က္ခာများ ရောက်လာသည်နင ှ အ ့် မျ၊ ရှ ရလာ့၊ ရပမကကးီ ရပါ်ရနရသာသူတသည် ို ့ များစွာရသာအရေအတွကက ် ို ခခေမည်ပဖစ်ပပီး၊ သမ္ာတေားလမ်း ကို ဝှကထ ် ားေမည်ပဖစ်ပပီး၊ ထိပပ ု ည်သည် ယခကက ု ည်ပခင်းကင်းမဲ့မည့ရ ် နေက် ့ များ ရောက်လာ လိမ်မ ့ ည်။ 2 ယခု​ ပမင်​ ရသာ​ အ​ မှ​ ထက်၊ သင်​ ကကား​ ဒု​ စ​

ရိုက​် တိးု ​ လာ​

လိမ့်​

မည်။

ေ​ ရသာ​

အ​

မှ​ တိ​ု ့ ထက်

3 ယခု​

ပမင်​ ေ​ ရသာ​ ရပမ​

သည် ရုတ​် တ​

ေက်​ ပျက်​

စီး​ သွား​

သည်​

25 ပင်လယ်၏နက်နေ ဲ ာအေပ်တမှ ို ့ ပမစ်တစ်စင်းကို သင့အ ် ား ပပည့ရ ် စ၍၊ ရဆာက်ရသာပမို့ရိှ

ကိ​ု ပမင်​ ေ​ လိမ့်​ မည်။

သမျတိ် ု ့ သင်သည် ဇိအုနက ် ို ကိယ ု အ ် ဘို သ ် ့ ှငး် ရစပပီ။ ့ နရ

4 သိောတွ ု့ င၊် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သင့အ ် ား အသက်ရှငခ ် ွငရ ့် ပးပါမူ၊ တတိယတခပိုး

26 ဖန်ဆင်းခခေရသာ ငှကအ ် ရပါင်းတိတွ ု ့ င ် ချိုးတရကာင်ေ၍ ူ ၎င်း၊ ဖန်ဆင်းရသာ တိေစ္ာ

မှတပပ ် ီးမှ၊ ည် ရနသည် ချက်ပခင်းတဖန်ထန ွ း် လင်း၍၊ ရန့် လသည် သခးု ကကမ ိ ်ရပမာက်ရအာ

န်အရပါင်းတိတွ ု ့ င ် သိးု တရကာင်က၎ ို င်း ရကျးရမွးရတာ်မူ၏။

င် ပမင်လမ ိ ်မ ့ ည်။

27 လူ​ အ​ ရပါင်း​ တိ​ု ့ တွင​ ် သင်​ သည် လူ​ တစ်​

ဦး​

5 အရသွးသည် သစ်သားမှထက ွ ၍ ် ရကျာက်သည် သူ၏အသခကို ရပးသပဖင့၊် လူများ ထိ

င်​ ချစ်​

ရပါင်း​

တ်လနကက ် ့ လိမ်မ ့ ည်။

င်​ စား​ ရသာ​

6 ရပမ​ ကကးီ ​ ရပါ​ ကိ​ု လည်း​

မှာ​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ကို မ​ ရမျာ်​ လင့​ ် ရသာ​

ရန​

ရကာင်း အုပ်​ ချုပ်​

က်​ ရပပး​ ကက​ လိမ့်​

ေ​ လိမ်​့

မည်။ ငှက​်

သူ​

တိ​ု ့ သည် တ​ ပပိုင်​ န

မည်။

ပမတ်နးို ​ ရသာ ဤ​ လူ​ ညတ်​ တ​

ပ​

တိ​ု ့ အား လူ​ အ​ ေား​

ကိ​ု ရပး​ ရတာ်​

တည်း​

မူ​

ကိ​ု ေ၍၊ သ

တိ​ု ့ ၏​ စိတ်​ ဝ ၏။

28 ယခုမူကား၊ အိုထာဝေဘုေား၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် ဤလူများကို အများရသာသူတအား ို ့ အဘယ်ရကကာင့် အပ်နင ှ း် သနည်း။ အပမစ်တစ်ခုတည်းအရပါ် သင်သည် အပခားသူတကိ ို ့ ု ပပ င်ဆင်ရတာ်မူပပီ၊ သင်သည် အဘယ်ရကကာင့န ် ည်း။

7 ရသာဒခပ ု င်လယ်သည် ငါးတိကိ ု ့ ု နှငထ ် တ ု ၍ ် ၊ လူများမသိရသာ ညဉ့်အခါ် အသခပမည်လိ

၂၉ ကိယ ု ရ ် တာ်၏ ကတိရတာ်များကို အရလးအပမတ်ပပု၍ ကိယ ု ရ ် တာ်၏ ပဋိညာဉများကို

မ့်မည်။ သိရသာ် ု့ လည်း၊

မယခကက ု ည်ရသာ သူတသည် ို ့ နင်းရချကကပပီ။

8 များစွာရသာအေပ်တ် ို ့ ရုနး် ေင်းခတ်မျ ပဖစ်လျက်၊ မီးကို အဖန်ဖန် လွတလ ် က ို ၍ ် ၊ သားေဲ

30 ကိယ ု ​်

ရတာ်​ ၏​ လူ​ မျိုး​

တိသည် ု့ ရနောရပပာင်းကကလိမ်မ ့ ည်။

ကား၊ ကိယ ု ​်

ရတာ်​

9 အချို် ဆားငန်ရေကိရ ု တွ့၍၊ အရဆွခင်ပွနး် အရပါင်းတိသည် ု့ အချင်းချင်း ဖျက်ဆးီ ကက

31 ယခုမူကား၊ ဤစကားကို ငါရပပာရသာအခါ၊ မရနညက ငါထခ ုိ ့ ရကာင်းကင် ့ ့ သလာရသာ

လိမ်မ ု ခါ ဥာခ်သည် ပုနး် ကွယ၍ ် ဥာခ်ရတာ်သည် လျို့ဝှကခ ် န်းသို ့ ဆတ ု သ ် ာွ း ့ ည်။ ထိအ

တမန်ကို ငါထခ ် ၊ ့ သ ုိ ရ ့ စလွတ၍

လိမ်မ ့ ည်။

32 ငါအား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ငါစကားကိ ု နားရထာင်၍ ငါသွနသ ် င်မည်။ ငါ​ ရပပာ​ ့ ့

ရတာ်​ ကိ​ု

၏​ လက်​ နှင​ ့် အ​

လွန​ ် စွာ​

ပပစ်​

မုနး် ​ တီး​ လျင်​ မူ​

ရပး​ သင့​ ် ၏။

10 ထို​ အ​ ခါ များစွာ​ ရသာ​

သူ​ တိ​ု ့ ကိ​ု ရှာ​ ကက​ လိမ့်​ မည်။ သိ​ု ့ ော​

ရသာ​ အ​ ော​

တွင ် မ​ တ​ ေား​ ရသာ​

မှ​

33 ငါကလည်း၊ သခင်၊ မိနရ ် ့ တာ်မူပါ။ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ရကကာင့် စိတ် ရနှာင့် ယှက် သ

ည် ရပမ​

အ​

နှင ့် မ​ ထိနး် ​

ကကးီ ​ ရပါ​ ် များပပား​ လိမ့်​

11 တ​ ပပည်​

မှ​

တစ်​ ပပည်​ မှ​ တစ်​

ကိ​ု ရပဖာင့​ ် မတ်​ ရစ​ ရသာ​

အ​

နိင ု ​ ် ရသာ​ အ​ မှ​ တိ​ု ့ သ

မည်။

ကိ​ု နား​ ရထာင်​ ရလာ့။

ည် ေု ငါ ့ အား မိန ် ရတာ် မူ ၏။ ့ ဦး​

တစ်​

မှ​ သည်

ဦး​

ကိ​ု ရမး​ ပပီး ``လူ​

ရပဖာင့​ ် မတ်​ ပခင်း​ ပဖစ်​

သ​

34 ငါကလည်း၊ သခင်ဘေ ု ား၊ အလွနဝ ် မ်းနည်းပခင်းရှိပါ၏ေု ရလျာက်၏။ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေား၏လမ်းကို နားလည်ေန်၊ တေားစီေင်ပခင်းအပိုငး် ကို ရှာေန် ငါကကုိ းစားစဉတွင၊် ငါ ့

ရလာ။ သင်ပဖတ်သန်း? မေုတဘ ် းူ ၊

ရကျာက်ကပ်သည် နာေီတင ို း် နာကျင်ရစ၏။

12 တချိနတ ် ည်းတွင ် လူတသည် ို ့ ရပမာ်လင့ရ ် သာ်လည်း အဘယ်အောကိမ ု ျ မေရှိကက။ ကကုိ း

35 သူ​ က၊ သင်​ မ​

စားအားထုတကက ် ရသာ်လည်း၊

ရမွးတာလဲ။ သိတည် ု့ းမေုတ် ယာကုပ်၏ဒုက္နင ှ ့် ဣသရေလအမျိုး၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှ

13 ထိသ ု ရသာ ုိ ့ နိမိတလ ် က္ခာများကို ပပေန် ငါထားခဲပပ ု တာင်း၍ ယခုကသ ဲ ့ ုိ ့ င ို ့ ီ။ တဖန်ဆရ

ကို မပမင်နင ို ရ ် စေန် အမိဝမ်းတွငး် ် အဘယ်ရကကာင့မ ် ရှိခသ ဲ့ နည်း။

ရြကး၍ အစာရရှာင်လျင် သာ၍ကကးီ ရသာအောတိကိ ု ့ ု ကကားေလိမ်မ ့ ည်။

36 မရောက်ရသးရသာ အောတိကိ ု ့ ု ရေတွက၍ ် ၊ အေပ်ေပ်​် ပပနက ် ့ ျဲရနရသာ အညစ်အ

14ထိ​ု

ခါ ငါ​ နိးု ​

အ​

လွန​ ် အ​

ရကကာက်​

တုန​ ် လှပ်​

ရသာ​ အ​ ခါ ငါ​ ၏​ တစ်​

လာ​

အ​

လွန​ ် အ​

သွား​ ကာ ရမာ​ ပန်း​

15 သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍ ငါ​ နှင​ ့် စ​ ထား​

သွား​

လခးု ​

် အ​

ပဖစ်​ သွား​ ပပီး စိတ​် နှ​ လခးု ​

၏။

ကိင ု ​ ် ၍ နှစ​်

နိင ု ​ ် ပါ။ ငါကလည်း၊ သခင်၊ အဲဒတ ီ န ု း် က ငါဘယ်က

ရကကးတိကိ ု ့ ု စုရဝးရစ၍၊ ညေုိ းနွမ်းရသာ ပန်းတိကိ ု ့ ု တဖန်စိမ်းလန်းရစ၍၊

၃၇ ပိတထ ် ားရသာ အေပ်တကိ ို ့ ု ငါအားဖွ င၍ ့် ချုပ်ထားေရသာ ရလကို ရဆာင်ခ၍ ဲ့ ၊ အသခ ့ ၏ပခုသဏာန်ကို ပပရလာ့။ ထိရနာက် ု့ သင်ကကုိ းစားအားထုတရ ် သာအောကို သင့အ ် ား ငါ

ရပပာ​ ဆိ​ု ေန်​ လာ​ ရသာ ရကာင်း​

ကား​

တ​ မန်​ သည် ငါ​ ့ ကိ​ု ဆွ​ဲ

ကဲ​ ခတ်​

ကိယ ု ​်

တတ်​

သိမ့်​ ၍ ငါ​ ့ ရပခ​

ကင်​

ရပါ​ တင်​

၏။

ရဘာ်ပပမည်။ 38 ငါကလည်း၊ အုပ်စိုးရသာ အရှငထ ် ာဝေဘုေား၊ ဤအောများကို အဘယ်သသ ူ န ိ င ို မ ် ည် နည်း။

16 ဒုတယ ိ ညတွင၊် လူအုပ်ကကးီ ဆာလတိလသည် ငါထခ ုိ ့ သင်သည် အဘယ်မှာရှိ ့ သလာ၍၊

39 ငါမူ့ ကား၊ ငါသည် ပညာမဲ့သည်ပဖစ်၍၊ သင်သည် ငါရတာင်းရသာ ဤအောများကို အ

သနည်းေု ရမးလျင်၊ မင်းမျက်နာှ က ဘာရကကာင့် ဒီရလာက်ရလးလခရနတာလဲ။

ဘယ်သုိ ရ ု မ ် ည်နည်း။ ့ ပပာနိင

17 သိမ်းသွားပခင်းကိခ ု ခေရသာပပည်​် ဣသရေလအမျိုးသည် သင့အ ် ား အပ်နရ ခှ ကကာင်းကို

40 တဖန် မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ငါရပပာသမျကို သင်မတတ်နင ို သ ် ကဲသ ့ ၊ုိ ့ ငါ၏တေားစီေင်

သင်မသိသရလာ။

ပခင်းကိ၎ ု င်း၊ ငါ၏လူတအား ို ့ ငါကတိထားရတာ်မူရသာ ချစ်ပခင်းရမတ္ာကို အဆခးု ် သင်သ

18 ကကမ်းကကုတ်ရသာ ရတာရခွးလက်​် မိမိသးုိ စုကို ထားခဲေ ့ ုိ ့ ငါတိကိ ု့ ု ့ ရသာ သိးု ထိနး် ကဲသ

ည် မရတွ့နင ို သ ် ရလာ။

မစွနဘ ် ့ ဲ မုနက ့် စ ို ားကကရလာ့။

41 ငါကလည်း၊ အိုထာဝေဘုေား၊ အဆခးု တိင ု ရ ် အာင် ချုပ်ထားရတာ်မူရသာသူတနှ ို ့ င ့် ကိယ ု ်

19 တဖန် ငါက၊ ငါထခ ု ား၍ ငါထခ ့ မှသာွ း၍ ငါအနီ ့ းသို ့ မလာနှင။့် ငါရပပာရသာစကားကိကက ့ မှ

ရတာ်သည် အနီးရှိရတာ်မူရသးသည်ပဖစ်၍၊ ငါရရှ ့ သာ၊ ငါတို ့ ့ ့်ပဖစ်ဖူးရသာ၊ ယခုပဖစ်လတခရ

ထွကသ ် ာွ း၏။

ရနာက်သုိ လ ို လ ် ာရသာသူတသည် ို ့ အဘယ်သုိ ပပ ့ က ့ ုေမည်နည်း။

20 ထိရ ု ကကာင့၊် ရကာင်းကင်တမန် Uriel မှာထားသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းလျက် ခုနစ်ေ

42 သူ​ က၊ ငါ​

၏​ အ​ မှ​ ကို လက်​

က်ပတ်လးခု အစာရရှာင်၏။

အား​ ဆိ​ု

သည်​

ကား၊ ရနာက်ဆးုခ ​ သူ​ ၏​

သိ၊ု ့ ပ​ ထ​

မ​

21

ခုနစ ှ ်​

များ​

သည် ငါ​ ့ အား​

ေက်​ လွန​ ် ပပီး​

22

ငါ​

အ​

ပမင့​ ် ဆခးု ​

၏​

ရနာက်၊

ငါ​ ့ စိတ​်

ထဲ​ ်​

အ​

ရတွး​ အ​ ရခါ​

လွန​ ် စွာ​

ပပင်း​

ထန်​ ရသာ​ အ​ ခါ၊

စိတ​် ဝိ​ ညာဉ​

သည်

ဉာခ်​ စွမ်း​ အား​ ကိ​ု ဆယ်​

ရသာ​ အ​ ရှင​ ် နှင ့် တစ်​ ဖန်​ စ​ ကား​

ရပပာ​

စွပ်​

နှင​ ့် တူ​ ရစ​ မည်​

အား​

ရလျာ့​ မှ​

မရှိ​

ေု ငါ​ ့ သ​

ကဲ​ ့

၏​ လျင်​ ပမန်​ မှ​ လည်း​ မ​ ရှိ။

43 ငါကလည်း၊ ဖန်ဆင်း၍ ယခုပဖစ်လျက်၊ ရနာင်ပဖစ်လတခရ ့ သာ အောတိကိ ု ့ ု ချက်ပခင်း မဖ ယူ​ ၍

ဆိ​ု ခဲ​့ ၏။

န်ဆင်းနိင ု သ ် ရလာ။ သင့တ ် ေားစီေင်ချက်ကို အပမန်ပပသနိင ု ရ ် စေန်၊ 44 တဖန်ပပန်၍ မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ထိအ ု ောတိကိ ု ့ ု ဖန်ဆင်းပခင်းခခေလတခရ ့ သာ ရလာကီ

23 အိုထာဝေဘုေား၊ ရပမကကးီ ရပါရှိသစ်သား၊ သစ်ပင်ရိသ ှ မျတိကိ ု ့ ု အုပ်စိုးရတာ်မူရသာအရှ

သားတိသည် ု့ ချက်ပခင်းမချုပ်ရနှာင်ရစနှင။့်

င်၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် တစ်ခုတည်းရသာစပျစ်နယ ွ ပ ် င်ကို ရေွ းရတာ်မူပပီ။

45 ငါကလည်း၊ သင်၏ကျန်အား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်အတိင ု း် ၊ သင်သည် ခပ်သမ ိ ်းရသာသူတို ့

24 တ​ ကမ္ာ​

အား အသက်ကို ရပးရသာသူသည် သင်ဖန်ဆင်းရသာ သတ္ဝါအား ချက်ပခင်းအသက်ကို

င်း​ တစ်​

လခးု ​

ရှိ​ ပပည်​

တွငး် ​ ကိ​ု ရေွ း​

နယ်​ အ​

ရပါင်း​

ချယ်​ ရတာ်​ မူ​

၏။

တိ​ု ့ မှ သင်​ တိ​ု ့ အား တွ

ရပး၍၊ သတ္ဝါသည် လည်း ဘွားပပီေု ဆိသ ု ည်ပဖစ်၍၊ အခုချက်ချင်းရှိရနပါရစ။

46 သူကလည်း၊ မိနး် မ၏သားကိရ ု မး၍ သားသမီးကိဘ ု ာွ းပမင်လျင်၊ အဘယ်ရကကာင့် တ

13

ရယာက်ပပီးတရယာက် မတွသ ဲ နည်း၊ ထိရက ု ့ ကာင့် သားသမီးဆယ်ရယာက်ကို ဘွားပမင်ရစပခ

ကကးီ ​ ရသာ​ အသခ​

င်းငှာ ဆုရတာင်းရလ၏။ n တစ်ပပိုင်နက်။

14 ၎င်းသည် ကကးီ စွာရသာလှပ်ရှားမှကသ ဲ့ ုိ ပဖ ိ ်မ ့ စ်လမ ့ ည်။ သင်ေပ်ရသာအေပ်ကား မရေွ ့ေ။

47 ငါ​ က၊ သူ​ မ​

တတ်​ နိင ု ​် ဘဲ၊ အ​

ချိန​ ် အ​ တိင ု း် ​

ပပု​

ေ​

သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍​

သူ​ က``သင်​ ၏​ ကိ​ု ကကား​

ပါ​

ရပခ​ ေင်း​

ရပါ​ မှာ​ ေပ်​

၍

အား​

ရလာ့။

15 ထိရ ု ကကာင့် ရပပာရသာအခါ မရကကာက်ကကနှင။့် အရကကာင်းမူကား၊ နှတက ် ပတ်ရတာ်သည်

မည်။

48 တဖန် မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ရပမကကးီ ဝမ်းကို သူတရခတ် ို ့ ် ကကရ ဲ သာသူတအား ို ့ ငါရပးပပီ။

အဆခးု ပဖစ်၍၊ ရပမကကးီ ၏တည်ောကို နားလည်၏။

49 အရကကာင်းမူကား၊ သူငယ်သည် အသက်ကကးီ ရသာ ဥစ္ာကို မရမွးသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ငါဖန်ဆင်း

16 အဘယ်ရကကာင့န ် ည်း။ အရကကာင်းမူကား၊ ဤအောများ၏ စကားသည် တုနလ ် ပ ှ ်၍ တုန ်

ရသာ ရလာကကို ငါစွနပ ် ့ စ်ပပီ။

လှပ်ပခင်းသို ရ ့ ောက်ေ၏။

50 တဖန် ငါရမးသည်ကား၊ သင်သည် ယခုလမ်းကို ရပးရတာ်မူသည်ကို ပမင်လျင်၊ ရရှ ့

17 ငါ​ သည်​

ရတာ်​် ငါရပပာဦးမည်။ အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ငယ်ေွယ်ရသးသည်ေု မိနရ ် ့ တာ်မူ

ရထာင်​ သည်​ နှင​ ့် အ​

တိင ု း် ​ ရပပာ​ ဆိ​ု

ရသာ ငါတိ၏ ု ့ အမိ၊

သခ​ သည် များစွာ​ ရသာ​

ရေ​

51 သူ​ က​ မ့်​

ဖွား​ တဲ​့ မိနး် ​ မ​ ကို ရမး​

လည်း၊ သား​

ရတာ့၊ သူ​ ရပပာ​

ေ​

လိ

မယ်။

ကကား​

ေ​ ရသာ​

ခါ၊ ငါ​ ့ ရပခ​ ေင်း​

အ​

သင်​ ရမွး​ ဖွား​ ရသာ​

ကက​ သ​

နည်း။ အေပ်​ အ​ ေွ ယ်​ နည်း​ ရသာ​

ရကကာင့​ ် ပဖစ်​ ကက​ သ​

ရသာ​ အသခ​ ပဖစ်​ ပပီး

သူ​ တိ​ု ့ သည်​

အ​

ဘယ်​ ရကကာင့​် ပဖစ်​

သူ​ တိ​ု ့ သည်​

အ​

19၎င်း​ တိ​ု ့ သည်​ လည်း၊

ဘယ်​

သူတ​ို ့ ၏​ ရပဖာင့​် မတ်​ မှ​

ရသာ​ အ​ မှ​ ကိ​ု ပပု​ ကက​ က္​ သည်​

နည်း။

ပပည့​်

စခု​

လာ​

ကား​

ပပု​

ကက​

ရသာ​ အ​ ဘယ်​

20 ထိ​ု အ​ ခါ ကမ္ာ​ သည်​ ကွယ်​ ရပျာက်​

54 ထိ​ု ့ ရကကာင့​ ် လည်း၊ သင်​ တိ​ု ့ သည် သင်​ တိ​ု ့ ၏​ ရရှ ့​ ရှိ​ က် အေပ်​ အ​ ေွ ယ်​

နည်း​ ရကကာင်း​

ကိ​ု လည်း​

သူ​ တိ​ု ့ ထ

ရကာင်း ဆင်ပခင်​ ရလာ့။

စ်​

လာ​

အ​

လိမ်​့

ရသာ​ အ​ ခါ၊

နိ​ မိတ​်

ဤ​ မို​

ရပါင်း​

တည်း​ ပမင်​ ေ​ လိမ့်​

ဝါများကဲသ ့ ုိ သ ို ့ ငယ်ရသာ သူတသည် ို ့ သင်တရနာက် ို ့ သုိ လ ို ကက ် လိမ်မ ့ င်တထက် ့ က ့ ည်။

21

သား​

တိ​ု ့ သည် မိ​

56 တဖန် အကျန်ပ ု ်က၊ သခင်၊ အကျန်ပ ု ်သည် ရရှ ့ရတာ်​် မျက်နာှ သာေလျင်၊

ေ​ ကက​ လိမ့်​ မည်၊ ကရလး​

အခန်း ၆ 1 တဖန်တ၊ခု ငါအား၊ အစအဦး် ရပမကကးီ ကို ဖန်ဆင်းရသာအခါ၊ ဤရလာက၏ နယ်နမ ိ ိတ ် ့ များ မတည်မီ၊ှ သိမေု ု ့ တ် ရလတိက ု သ ် မျကာလပတ်လးခု ၊ 3 အဆင်းလှရသာပန်းတိကိ ု ့ ု မပမင်မီ၊ သိမေု ု ့ တ် ရေွ ့လျားနိင ု ရ ် သာ တန်ခိုးများ မတည်မီ၊ မ ရေမတွကန ် င ို ရ ် သာ ရကာင်းကင်တမန်များ စုရဝးပခင်းမပပုမီ၊ 4 သိမေု ု ့ တ် မိုဃး် မျက်နာှ ကကက်၏ အတိင ု း် အတာေူ၍ မရခါမီ၊ သိမေု ု ့ တ် ဇိအုနပမ ် ို့ရိှ မီး ခိုးရခါင်းတိင ု မ ် ျား မပူမီ၊ စိမ​်

ရသာ တခဆပ ိ ်​ ခတ်​ ပခင်း​ ခဲ​့ ကက​ သည်​

မ​

ရှိ​ ရသာ​

ယခ​ု ကကည်​ ပခင်း​

ခခ​ မီ၊ ပ​

စ္ုပပန​ ် နှစ်​ များ​ ကို လိက ု ​် လခ​

ပဖစ်​ ရစ၊ ယခု​

အ​

၏ တီထင ွ ​် မှ​

များ​ ကိ​ု လည်း​ ရကာင်း၊

6 ထိ​ု

တိ​ု ့ ကို ငါ​ ဆင်ပခင်​ သ​

ော​

ည် ငါ​ ့ တစ်​ မျ မ​

တည်း​ မှ​ တစ်​

ဦး​

တည်​ ရဆာက်​

မျ​ မ​ ရှိ​ ကက​

ပပစ်​ ပဖစ်​

ကို စု​ ရခုး​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ အ​

မှ​

ပါး​ အ​ ပခား​

အ​

ဘယ်​ အ​ ော​ ကိ​ု

ော​ များ​ သ

ကက​ နှင၊့် ငါ​ ့ ရကကာင့​် လည်း​ ရကာင်း၊ အ​ ဘယ်​

ည် အဘယ်ကာလ်၎င်း၊ 8 အာပြေခမှစ၍ ဣဇာက်တင ို ရ ် အာင်၊ ယာကုပ်နင ှ ့် ဧရသာကို ဘွားပမင်ရသာအခါ၊ ယာကုပ် ၏လက်သည် ဧရသာ၏ဖရနာင့က ် ို ရရှ ့ဦးစွာ ဆုပ်ကင ို လ ် ျက်၊ 9 အရကကာင်းမူကား၊ ဧရသာသည် ရလာက၏အဆခးု ပဖစ်၍၊ ယာကုပ်သည် ရနာက်လက ို ် ရသာပပည်၏အစပဖစ်၏။ 10 လူ၏လက်သည် ဖရနာင့န ် င ှ ့် လက်နင ှ ့် စပ်လျက်ရိ၏ ှ ။ အပခားရသာအရမးကို ဧဒေက်၊ သင်သည် မရမးနှင။့် က်​ ရမှာက်​ ရတာ်​

နှာ​ သာ​ ေ​

်​ မျက်​

ပါ​

ကျန်ပ ု ်​ သည်​

မျ

က၊

12 ကိယ ု ရ ် တာ်ကျန်အား မရနညက ခွဲရဝရပးခဲရ ု ရ ် တာ်၏ လက္ခာသက်ရသ ့ ့ သာ ကိယ အဆခးု ကို ပပရတာ်မူပါ။

ကက​ဲ ရသာ​

ော​

လာ​ လိမ့်​

အ​

မိ​

ကကက်​

များ​

ရရှ ့​

ရုတ​် တ​

သည်​

ပဖ

တွင​ ် ဖွင​ ့် ထား​

မည်။ မီး​ တိ​ု ့ သည် သခးု ​

သ​

အချိန​ ် မ​ တန်​ ရသာ​ သား​

သည်​

များ​

စ​ ော​ မည်​ ေူ​

စ​

တိ​ု ့ ၏​ စ​ ကား​ ကိ​ု ရပပာ​

ရှ​ိ ရသာ​ အ​ မျိုး​

မည်။​ စပါး​ ကျီ​

၍ ပပီး​

ငါ​ ပပ​ ပါ​

ော​

ေက်​ မ​

ရုတ​် တ​

တိ​ု ့ ကို

ကက​ဲ ဘဲ​ ရပါ​

ေက်​ အ​ လွတ​်

ရှိ​

23 တခပိုးမှတပခ ် င်းသည် လူတင ို း် ကကားရသာအခါ၊ ချက်ပခင်းရကကာက်ေွခ့ပခင်းသို ့ ရောက်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 24 ထိက ု ာလ် အရဆွခင်ပွနး် သည် ေန်သက ူ သ ဲ ့ ုိ အ ု ကက ် လိမ်မ ့ ချင်းချင်း တိက ့ ည်။ ရပမကကးီ သ ည် ရနရသာသူတနှ ို ့ င ့် အတူ ရကကာက်လန၍ ် ့ ၊ စမ်းရေတွငး် တိသည် ု့ ပငမ ိ ်၍ သခးု နာေီအတွငး် ငါ​

လွတ​်

ရပပာ​ ခဲ​့ ရသာ​

အ​ ော​

တိ​ု ့ မှ​

ငါ​ ၏​ ကယ်​ တင်​ ပခင်း​

ရပမာက်၍၊

ကျန်​ ြကင်း​ နှင ့်

သူ​ မည်​

သင်​ ၏​

သူ​ မဆို

ကမ္ာ​

ဆခးု ​ သ

ည်​ ကိ​ု ပမင်​ ေ​ လိမ်​့ မည်။ 26 ရမွးကတည်းက ရသပခင်းတေားကို မပမည်းစမ်းဘဲ ခခေရသာသူတသည် ို ့ ပမင်ကကလိမ်မ ့ ည်။ ပမို့သားတိ၏ ု ့ စိတန ် လ ှ းခု သည် ရပပာင်းလဲ၍ အပခားရသာ အဓိပပါယ်သုိ ရ ့ ပပာင်းလဲသာွ းလိ 27 အရကကာင်းမူကား၊ ဒုစရိုကက ် ို ပယ်ရှငး် ၍၊ လှညပဖ ့် ားပခင်းလည်း ပငမ ိ ်းလိမ်မ ့ ည်။

7 တဖန် ငါက၊ ကာလအပိုငး် အပခားသည် အဘယ်သုိ ့ ခွဲခွာေမည်နည်း။ အဦး၏အဆခးု သ

ေား၊ အ​

22

ဒု

စ​

မ့်မည်။

သူ​

နှင။့်

စွာ​ ဘု​

မည်။

25

ကက​

အ​

ရှင​ ် ပမတ်​

ပမင်​ ကက​ လိမ့်​

ကား​

မရပပးေ။

ထား​

ပဖင့၊် ထိ​ု

11 ထိ​ု အ​ ခါ ငါ​ က၊ အ​

မျက်နာှ ​

ရှ​ိ ရသာ​ သား​ တိ​ု ့ ကို

ဖွား​

၍​ စ​

လိမ့်​ မည်။

2 မိုဃး် ချုန်းမလင်းမှီ၊ သိမေု ု ့ တ် ပေဒိသဘ ု ၏ ုခ အုတပမ ် စ်များ မချေရသးမီ၊

မူ​ ကား၊ စည်း​

ဃ်း​

စ​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ တစ်​

လ​

ဇိ​ အုန​ ် ၏​

ော၊၊

များ​ ကို

ရသာ​ ကျမ်း​ များ​ ကို

ရလး​

ေား​

မည်။

55 ယခုမူကား၊ အသက်ကကးီ ၍ ငယ်ေွယ်စဉအခါက ခွနအ ် ားကို ရကျာ်လန ွ သ ် ာွ းရသာ သတ္

တ​ နှစ်​ သား​

ပဖင့​ ် မ​ တ​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ သူတ​ို ့ ကိ​ု စ​

တည်း၊ အသက်ကကးီ ၍ ဝမ်းပျက်ရသာအခါ၊

အ​

၏​

18 တဖန်၊ ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ငါသည် ချဉးကပ်၍ ရပမကကးီ ရပါမှာရနရသာ သူတထခ ို ့ သုိ ့ လာေ

ရိုက​် စ​

ရဖွ​

၎င်း​

သခ​ နှင​ ့် တူ​ ၏။

53 သူသည် သင့အ ် ား၊ ငယ်ေွယ်စဉအခါက ခွနအ ် ားပဖင့် ဖွားပမင်ရသာ သူတသည် ို ့ တစ်မျိုး

ရှာ​

၍ နား​

ရသာ အချိနက ် ာလ ရောက်လမ ိ ်မ ့ ည်။

52 ယခု​

5 ယခု​

ရပါ​ ထ​

28 ယခကက ု ည်ပခင်းမူကား ပွငလ ့် န်း၍ ရဖာက်ပပန်ပခင်းသို ရ ိ ်မ ့ ောက်လမ ့ ည်။ အသီးမသီးဘဲ ကကာ ပမင့စ ် ွာရသာ သစ္ာတေားကို ရဘာ်ပပလိမ်မ ့ ည်။ ၂၉ ငါနှငစ ့် ကားရပပာရသာအခါ၊ ရှ ရလာ့၊ ငါေပ်ရနရသာ သူ၏ရရှ ့် ငါသည် ပဖည်းပဖည်းချင်း ကကည့ရ ် ှ ၏။ 30 ဤ​ စကား​

များ​ ကို သူ​ သည် ငါ​ ့ အား​ မိန​ ် ့ ရတာ်​ မူ​ ၏။ ရနာင်လာမ

ည့ည ် အချိနက ် ို သင့အ ် ားပပေန် ငါလာပပီ။ 31 ရနာက်တဖန် ခုနစ်ေက်ပတ်လးခု အစာရရှာင်ပခင်းငှါ အလိရ ု ိလ ှ ျင်၊ ငါကကားသည်ထက် သာ၍ကကးီ ရသာအောတိကိ ု ့ ု ရန့် ငါရပပာမည်။ 32 အရကကာင်းမူကား၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားရရှ ့ရတာ်​် သင်၏စကားသခကကက ို ားေ၏။ တန် ခိုးကကးီ ရသာဘုေားသည် သင်၏ရပဖာင့မ ် တ်ပခင်းတေားကို ပမင်ရတာ်မူသည်ပဖစ်၍၊ 33 ထိရ ု ကကာင့၊် ဤအောအလခးု စခုတကိ ို ့ ု သင့အ ် ားပပရစပခင်းငှာ ငါကိ ု စလွတ၍ ် ၊ မရကကာက်န ှ ့ ရ င့၊် နှစ်သမ ိ ်ရ ့ စရလာ့။

34 ရနာင်ကာလမှ အရှိနမ ် ပပင်းရစပခင်းငှာ၊ အချည်းနှးီ ရသာအောကို ရတွးရတာပခင်းငှာ လွန ်

58 သိောတွ ု့ င၊် ကိယ ု ရ ် တာ်၏သားဦးေုရခါရဝါရသာ ကိယ ု ရ ် တာ်၏လူ၊ ကိယ ု ရ ် တာ်၏တ

ရလပပီးရသာကာလကို အလျင်စလိမ ု လုပ်နင ှ ။့်

စ်ဦးတည်းရသာသားဦးနှင ့် ကိယ ု ရ ် တာ်၏အားကကးီ ရသာချစ်သ၊ူ ကျန်ပ ု ်တသည် ို ့ သူတလ ို ့

35 ထိရ ု နာက်မှ၊ ငါသည် တဖန်င၍ ို ခုနစ်ေက်ပတ်လးခု ထိန ု ည်းအတိင ု း် အစာရရှာင်သပဖင့၊်

က်သုိ အ ို ပ ် ါသည်။ ့ ပ်လက

36 အဋမည် ငါစိ့ တန ် လ ှ းခု သည် တဖန် တုနလ ် ပ ှ ်လျက် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေားရရှ ့ရတာ်​်

59 ယခု​ မူ​

ရောရပပာစပပု၏။

င်း​ ရတာ်​ မူ​ ပါ​

37 အရကကာင်းမူကား၊ ငါဝိ့ ညာဉသည် အလွနရ ် လာင်ကျမ်း၍၊ ငါဝိ့ ညာဉသည် ဆင်းေဲပခင်း

က​ နှင​့် အ​ ရမွ​ ကို မ​ ေ​

သို ရ ့ ောက်၏။

လဲ။

38 တဖန် ငါဆိသ ု ည်ကား၊ အိုထာဝေဘုေား၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် ဖန်ဆင်းပခင်းအစအဦးမှစ၍ ပဌမရန်ပင် မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ရကာင်းကင်နင ှ ရ ့် ပမကကးီ ကို ဖန်ဆင်းပါရစ။ နှတက ် ပတ် ့ ရတာ်သည် ပပီးပပည့စ ် ခုရသာ အမှပဖစ်၏။ 39 ထိ​ု

ရနာက်​ မှ​ ဝိ​

သည် အ​

ေပ်​ ်​ ရှိ​ ၏။ လူ၏အသခသည် မပဖစ်ရပါရသး။

40 သင်​ ၏​

ညာဉ​ ပဖစ်​

ဘဏာ​ ရတာ်​

ဏာ​

ရတာ်​ မှ

ရတာ်​

မူ​ ၏။

အလင်း​

၍ အ​ ရမှာင်​ နှင​ ့် တိတ်​ ဆိတ​်

များ​ ရပါ​

ထွနး် ​ လာ​ ရစ​ ပခင်း​

ရောင်​ ထွက​် လာ​ ေန်

သင့​ ် အား

ပခင်း​

ငှာ၊ သင့​ ် ဘ မှာ​

ထား​

41 ဒုတယ ိ ရန့် မိုဃး် မျက်နာှ ကကက်၏ဝိညာဉကို ဖန်ဆင်း၍၊ တပခမ်းကွရ ဲ စ၍၊ တစိတတ ် ပို င်းတက်သာွ း၍၊ ရအာက်ရပခတပိုငး် ကို ရေစပ်ကကားမှာ ပိုငး် ပခားရစပခင်းငှါ မှာထားရတာ်မူ ၏။ 42 သခးု ေက်ရပမာက်ရသာရန့် ရပမကကးီ ၏သတ္မအပိုငး် ် ရေကိစ ု ုရဝးရစမည်ေု အမိန ် ့ ရတာ်ရိ၍ ှ ၊ ရပခာက်ရသာအပိုငး် ကို ခန်းရပခာက်ရစသပဖင့၊် ဤအောအချို့ကို ဘုေားသခင်စို က်ပျိုး၍ ထွနယ ် က်ရစပခင်းငှာ သင့အ ် ား ရကျးရမွးပပုစုပခင်းငှာ၊ 43 အ​

ရကကာင်း​

ည့​် အ​ ခါ အ​

မူ​ ကား၊ သင်​ ၏​ မှ​

နှတ​် က​ ပတ်​

ကိ​ု လုပ်​ ရဆာင်​ ရတာ်​

မူ​

ရတာ်​

ထွက​် လာ​ သ

၏။

44 အရကကာင်းမူကား၊ များပပား၍ မရေမတွကန ် င ို ရ ် သာ အသီးအနှမ ခ ျား၊ အေသာအမျိုးမျိုး နှင ့် ကာမဂုခ၊် အရောင်မရပပာင်းလဲနင ို ရ ် သာ ပန်းများ၊ ထူးကဲရသာ အနခေနခ ရှိသည်ပဖ ့ များ ့ စ်၍၊ သခးု ေက်ရပမာက်ရသာရန့် ပဖစ်ရလ၏။ 45 ရလးေက်ရပမာက်ရသာရန့် ရနထွနး် လင်းရစ၍၊ လသည် အလင်းကိရ ု ပး၍၊ ကကယ်တို ့ သည် စည်းစိမ်ရိရ ှ စမည်ေု မိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ 46 လူတအား ို ့ ရစခိုငး် ရစပခင်းငှာ အခရကကးရငွကို ရပးရတာ်မူ၏။ 47 ပဉမရန့် သင်သည် ရေစုရဝးော သတ္မအပိုငး် ကို မိနရ ် ့ တာ်မူသည်အတိင ု း် ၊ 48 အရကကာင်းမူကား၊ လူအရပါင်းတိသည် ု့ ကိယ ု ရ ် တာ်၏အခဘ ့ ယ ွ ရ ် သာအမှရတာ်တကိ ို ့ ု ချီးမွမ်းပခင်းငှာ၊ လူအရပါင်းတိသည် ု့ ချီးမွမ်းပခင်းငှာ၊ ဆွ့အ ခ ရသာရေနှင ့် အသက်မရှိရသာ သတ္ဝါတိကိ ု ့ ု ဘုေားသခင် မိနရ ် ့ တာ်မူသည်အတိင ု း် ၊ 49 သင်သည် ဧရနာက်အမည်ရိရ ှ သာ သတ္ဝါနှစ်ရကာင်က၎ ို င်း၊ 50 တရကာင်နင ှ တ ့် ရကာင်ကို ခွဲထား၍၊ သတ္မအပိုငး် ၊ ရေစုရဝးောအေပ်​် နှစ်ရယာက် လခးု ကို မထိနး် နိင ု ။် 51 ရတာင်တရထာင်ရိရ ှ သာ ရတာင်ရပါင်းတရထာင်ကို တပိုငး် တည်းရနရစပခင်းငှာ၊ သခးု ေ က်ရပမာက်ရသာရန့် ခန်းရပခာက်ရသာအပိုငး် ကို ဧရနာက်အား ရပးရတာ်မူ၏။ 52 သတ္မအပိုငး် ကို ရလဝိသန်အား ရပးရတာ်မူ၏။ အလိရ ု တာ်ရိ၍ ှ မည်သည့အ ် ချိန် ် ကိက ု စ ် ားပခင်းကို ခခရစသနည်း။ 53 ရပခာက်ေက်ရပမာက်ရသာရန်၊ ် ရှ ့မှာ တိေစ္ာန်၊ တိေစ္ာန်၊ တွားတတ်ရသာတိေစ္ာ ့ သင့ရ န်တကိ ို ့ ု ရဆာင်ခမ ဲ့ ည်အရကကာင်း၊ 54 ထိရ ု နာက်မှ၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် သင်၏ သတ္ဝါအရပါင်းတိကိ ု ့ ု အုပ်စိုးရသာ အာဒခသည် လည်း၊ ထိသ ု ခင်မှ ငါတိရှ ု ့ ိသမျသည်နင ှ ့် ကိယ ု ရ ် တာ် ရေွ းချယ်ရတာ်မူရသာ လူများ လည်း လာပါသည်။ 55 အိုထာဝေဘုေား၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် အကျန်ပ ု ်တအဘိ ို ့ ု ့ ဤရလာကကို ဖန်ဆင်းရတာ်မူ ရသာရကကာင့၊် 56 အာဒခမှလာရသာ အပခားလူများမူကား၊ သူတသည် ို ့ တခရတွးနှငတ ့် သ ူ ည်ေ၍ ူ ၎င်း၊ စည်း စိမ်ဥစ္ာကို အိုးမှကျရသာ တစ်စက်နင ှ ့် နှင ိ း် ရစရတာ်မူ၏။ 57 ယခုမူကား၊ အိုထာဝေဘုေား၊ ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ အဘယ်အောမျေု မဆိစ ု ဖူးရသာ ဤလူ မျိုးတိသည် ု့ ငါတိကိ ု ့ ု အုပ်စိုးရသာ အရှငမ ် ျားပဖစ်ကကပပီး ငါတိကိ ု ့ ု ကိက ု စ ် ားလာကကသည်။

ကား၊ ကျန်​ ရတာ်​ တိ​ု ့ အ​ တွက် ဤ​ က၊ ကျန်​ ရတာ်​ တိ​ု ့ သည် အ​ ကက​ သ​

က​ ကို ဖန်​ ဆ

ရလာ​

ဘယ်​ ရကကာင့် ဤ​

ရလာ

နည်း။ ဒါက ဘယ်ရလာက်ကကာကကာခခနင ို မ ်

အခန်း ၇ 1 ထို​ အ​ ခါ ငါ​

သည် ဤ​

ရန​ ့ ည​ က ငါ​ ့ ထခ​ ကို ငါ​ ့ ထခ​ သို ရ ့ စ​

သိ​ု ့ ရစ​ လွတ​်

2 ဧ​

ဒ​ ေတ်၊ တက်​

ကား​

ကိ​ု ကကား​

စ​

ကား​ ကိ​ု

လွတ်​ လိက ု ​်

ရပပာ​ ပပီး​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ မ​

ရသာ ရကာင်း​

ကင်​ တ​

မန်​

သင်​ တိ​ု ့ အား​ ရပပာ​ ေန် ငါ​ လာ​ ရသာ​

စ​

ရတာ်​ မူ​ ၏။

၍​

ရလာ့။

3 အကျန်ပ ု ်ကလည်း၊ အကျန်ပ ု ်၏ဘုေားသခင်၊ မိနရ ် ့ တာ်မူပါ။ ပင်လယ်သည် နက်န၍ ဲ ကကးီ မည်အရကကာင်း၊ 4 သိ​ု ့ ော​ တွင​ ် ဝင်​ ရပါက်​

သည်​ ကျဉး​ ရပမာင်း​

၍ ပမစ်​ ကဲ​့ သိ​ု ့ ပဖစ်​

ရစ၊ 5 သိပဖ ု ့ စ်လျင် ပင်လယ်ထသ ဲ ုိ ့အဘယ်သသ ူ ည် ကကည့ရ ် ှ ၍ အုပ်စိုးနိင ု သ ် နည်း။ ကျဉးရပမာင်း ရသာလမ်းကို မပဖတ်လျင် ကျယ်ရသာအေပ်သုိ အ ု မ ် ည်နည်း။ ့ ဘယ်သုိ ြက ့ နိင 6 အပခားရသာ အရကကာင်းမူကား၊ ပမို့တည်၍ ကျယ်ဝန်းရသာ လယ်ပပင်​် တည်ရထာင်၍ ရကာင်းရသာအော ရှိသမျနှင ့် ပပည့၏ ် ။ 7 ဝင်ရပါက်သည် ကျဉး၍ လက်ျာဘက်​် မီးရှိသကဲသ ့ ၊ုိ ့ လက်ဝဲဘက်​်လည်း နက်ရသာ ရေကဲသ ့ ုိ ပပ ှ သာ အေပ်​် ထား၏။ ့ ုတ်ကျ၍ အန္ောယ်ရိရ 8 သူတနှ ို ့ စ်ရယာက်ကကားက တစ်ခုတည်းရသာလမ်းက မီးနဲရေက ့ ကားမှာရတာင် ရသးရသး ရလးပဲ၊ လူက အဲဒက ီ ို ချက်ချင်းသွားမလိ။ု ့ 9 ယခု ဤပမို့ကို လူတစ်ဦးအား အရမွခခေန် အပ်နင ှ း် ထားမည်ဆလ ုိ ျင်၊ သူသည် ယခင်က သတ်မှတထ ် ားရသာ အန္ောယ်ကို ဘယ်ရတာ့မှ မရကျာ်လန ွ ပ ် ါက၊ ဤအရမွကို မည်သုိ ေ ့ ရှိမည်နည်း။ 10 ငါကလည်း၊ သခင်၊ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး ၏ အ ဘို ပဖ မူ ့ စ် သည် ေု ငါ ့ အား မိန ် ရတာ် ့ ၏။ 11 အရကကာင်းမူကား၊ ငါသည် သူတအတွ ို ့ ကရ ် ကကာင့် ဤရလာကကို ဖန်ဆင်းခဲ၏ ့ ။ 12 ထိအ ု ခါ ဤရလာက၏ ဝင်ရပါက်တသည် ို ့ ကျဉးရပမာင်း၍ ဝမ်းနည်းပခင်း နှင ့် ပင်ပန်းပခ င်း နှင ့် ပပည့န ် က ှ သ ် ည် ပဖစ်၍၊ အနည်းငယ်မျသာ ဆိးု ယုတရ ် သာ အားပဖင့် အန္ောယ် နှင ့် ပပ ည့န ် က ှ ၍ ် အလွန ် နာကျင်လရ ှ ပ၏။ 13 အရကကာင်းမူကား၊ အသက်ကကးီ ရသာရလာက၏ ဝင်ရပါက်များသည် ကျယ်ဝန်း၍ မ ရသနိင ု ရ ် သာအသီးကို ရဆာင်ခ၏ ဲ့ ။ 14ထိ​ု အ​

ခါ​

သက်​ ရှင​ ် ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ သည်

အ​

ော​ သိ​ု ့ မ​ ဝင်​ ေ​ အ​

ဘယ်​ အခါ​

ဘဲ အ​ ချည်း​

နှးီ ​

ပဖစ်​ ရစ​

မျ​ ခခ​ နိင ု ​ ် ကက​ မည်​ မ​

ကျဉး​ ရပမာင်း​

ဤ​

ရသာ​ အ​ မှ​ တိ​ု ့ ကိ​ု

ေုတ။်

15 ယခုမူကား၊ သင်သည် ရဖာက်ပပန်ပျက်စီးတတ်ရသာသူပဖစ်သပဖင့၊် သင်သည် အဘယ် ရကကာင့် စိတပ ် ျက်ေသနည်း။ သင်သည် အရသပဖစ်လျက် အဘယ်ရကကာင့် လှပ်ရှားေသန ည်း။ 16 ယခုပဖစ်လတခရ ့ သာအောထက် ယခုပဖစ်လတခရ ့ သာအောကို စိတထ ် ် ဲ အဘယ်ရကကာင့် မဆင်ပခင်သနည်း။ 17 တဖန်ငါက၊ အုပ်စိုးရသာ အရှငထ ် ာဝေဘုေား၊ ရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူသည် ဤအောတို ့ ကို အရမွခခေရသာ်လည်း၊ 18 သိ​ု ့ ော​ တွင ် ရပဖာင့​ ် မတ်​ ရသာ​ အ​

မှ​

ကိ​ု ခခ​ ေ​ ကက​

ပပု​ ရသာ​

လိမ်​့ မည်။ အရကကာင်း​

သူ​ တိ​ု ့ သည်

ရသာ်​ လည်း ကျယ်​

သူ​ တိ​ု ့ သည် ကျဉး​ မူ​

ကျဉး​ ရပမာင်း​ ရသာ​

ကျယ်​ ရသာ​

အ​

ော​

ရပမာင်း​ ရသာ​

ကား၊ ဒု​ စ​ ရိုက​် ကိ​ု မှ​

အ​

ကိ​ု ပမင်​ ေ​

ကိ​ု ခခ​ ေ​ ကက​ ကက​

လိမ်​့ မည်။

19 သူ​ က ငါ​ ့ ကိ​ု ရပပာ​

တယ်။ ဘုေားသခင်ထက် တေားသူကကးီ မရှိ၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ

ဘုေားထက် ဥာခ်မရှိသလ ူ ည်း မရှိ။ 20အ​ ရကကာင်း​ ခင်​ ၏​ ပ​

မူ​

ေား​

သက်​ ်​ ရသ​ ဆခးု ​

အ​

ည့က ် ာလအတွက် ရဖာက်ပပန်ပခင်း၏အစ၊

ကား၊ ရရှ ့​ ရတာ်​

ညတ်​ တ​

43 သိောတွ ု့ င၊် ပျက်စီးပခင်း၏ရနေက် ် အဆခးု ပဖစ်လမ ိ ်မ ့ သည် ဤအချိန၏ ့ ည်၊၊ ရနာင်လာမ

ကို မ​

်​

တင်​ ထား​

ရသာ​

ထီ​

မဲ​့ ပမင်​ ပပု​

ရသာ​ ရကကာင့် ဤ​

သည် ရပါက်၏။

ကကးီ ​

၏။

45 သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍​ ပျက်​

သူ​ အ​ များ​

ရှ​ိ ကက​

ဘု​ ေား​

သ​

44 ဣရပန္ဒဒသည် အဆခးု ရှိ၏၊ ရဖာက်ပပန်မှ ပပတ်၏၊ ကုသလ ုိ တ ် ေားသည် ကကးီ ပွါး၏၊ သစ္ာ စီး​ ရသာ​

သူ​ ကိ​ု မ​ ကယ်​

တင်​ နိင ု ၊် ရအာင်​ နို

21 အရကကာင်းမူကား၊ ဘုေားသခင်သည် ရောက်လာရသာသူတအား ို ့ ကျဉးရပမာင်းရသာ ပ

င်​ ရသာ​ သူ​ ကိ​ု ညေဉး​

ညတ်ရတာ်ကို ရပးရတာ်မူသည်အတိင ု း် ၊ သူတသည် ို ့ အသက်ရှငပခ ် င်းငှါ အဘယ်သုိ ့ပပုေမ

46 ငါကလည်း၊ ဤအောသည် အာဒခအား ရပမကကးီ ကို မအပ်ဘဲ သာ၍ရကာင်း၏ေု ငါ၏ပ

ည်က၎ ို င်း၊

ထမဆခးု စကားနှင ့် ရနာက်ဆးုခ စကားေု ပပန်ရပပာ၏။ သိမေု ု ့ တ် ရပးရသာအခါ်လည်း၊ အ

22 သိောတွ ု့ င၊် သူတသည် ို ့ ကိယ ု ရ ် တာ်ကို နာခခပခင်းမရှိကက။ အချည်းနှးီ ရသာအောတိကိ ု ့ ု ကကခ

ပပစ်ကို ဆီးတားပခင်းငှါ၊

စည်၍၊

47 အရကကာင်းမူကား၊ ယခုမျက်ရမှာက်ကာလ် လူတသည် ို ့ ရလးလခစွာရန၍ ရသပပီးရနာ

23 ဆိးု ယုတရ ် သာအကျင့အ ် ားပဖင့် မိမိတကိ ို ့ ယ ု က ် ို လှညပဖ ့် ား၍၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားကို မိ

က် အပပစ်ဒခ်ကရ ို ှာပခင်းငှာ အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။

နရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ လမ်းရတာ်တကိ ို ့ ု မသိ၊

48 အို အာဒခ၊ သင်သည် အဘယ်သပပ ုိ ့ ုသနည်း။ သင်သည် ပပစ်မှားမိရသာ်လည်း၊ သင်သည်

24 ပညတ်တေားကို မထီမဲ့ပမင်ပပု၍ ပဋိညာဉတေားကို ပငင်းပယ်ကကပပီ။ စီေင်ထးခု ဖွဲ့ချက်​် သ

တရယာက်တည်း လဲပခင်းသိမရောက် ု့ ။

စ္ာမရှိ၊ အမှရတာ်ကို မရဆာင်ေွက်ကက။

49 အရကကာင်းမူကား၊ မရသနိင ု ရ ် သာအချိနက ် ို ငါတိအား ု့ ကတိပပုလျင်၊ အဘယ်အကျိုးရှိ

25 ထိ​ု ့ ရကကာင့် ဧ​ ဒ​ ေတ်၊ အ​ ချည်း​ အ​

ချည်း​

စ်​

၏။

နှးီ ​

ပဖစ်​

26 ငါ​ မှာ​ ထား​ က ရပါ​

အပပည့​်

၍

ပဖစ်​ ရသာ​

ဝ​ ပဖစ်​

အ​

က ထွက​်

ရပါ​

အ​

ကက​ ရသာ​

တဲ့ ဒီ​ နိ​ မိတ​် ရတွ​ က ရောက်​

ပပီး ရပမကကးီ ​

လာ​

နှးီ ​

လာ​

ော​ တိ​ု ့ သည်

အ​

ပပီး သတိ​ု ့ သမီး​

တာ​ ကို ပမင်​ ေ​

လာ​

ော​ များ​ ပဖ

လိမ့်​

မယ်။

ဆဲ​ ပခင်း​ မ​

ခခ​ ေ​ နှင။့်

သနည်း။ ငါတိသည် ု့ ရသပခင်းသို ရ ် ို ကျင့ကက ် ပပီရလာ။ ့ ောက်ရစရသာ အကျင့က 50

ေ​

ရမျာ်​

အ​

ဆိးု ​ ဆခးု ​ ပဖစ်​

ထာ​ ဝ​

ည်​ ပဖစ်​

၍

ရန​

ရလာ။

သ​

လင့​ ် ပခင်း​

ကိ​ု ငါ​

တိ​ု ့ အား​ ရပး​

ရန​ ရသာ​

အ​

ခါ

ရတာ်​ မူ​ သ

အ​ ချည်း​ နှးီ ​

ပဖစ်​

51 ငါတိသည် ု့ ဆိးု သွမ်းစွာ ရနေစဉတွင၊် ကျန်းမာရေးနှင ့် လခပခ ု ခုရသာ ရနောများကို ငါတို ့

27 အကကင်သသ ူ ည် ကကုိ တင်၍ ရဘးဥပဒ်များမှ ကယ်နတ ှ ပခ ် င်းခခေရသာသူသည် ငါ၏အခဘ ့ ွ

အတွက် ချထားပါသရလာ။

ယ်ရသာအမှတကိ ို ့ ု ပမင်လမ ိ ်မ ့ ည်။

52 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေား၏ ဘုနး် ရတာ်သည် သတိပဖင့် အသက်ကရ ို ဆာင်ခကက ဲ့ ရသာ သူတို ့

28 အရကကာင်းမူကား၊ ငါသားရယရှ သည် သူ်ရှိရသာသူတနှ ို ့ ငအ ့် တူ ရပါထွနး် ရတာ်မူလမ ိ ့် ့

အား ကွယက ် ာရစာင့ရ ် ရှာက်မည်အရကကာင်း၊ ငါတိသည် ု့ ခပ်သမ ိ ်းရသာ အဆိးု ဆခးု လမ်းတို ့

မည်။ ကျန်ြကင်းရသာသူတသည် ို ့ အနှစ်ရလးောအတွငး် ဝမ်းရပမာက်ကကလိမ်မ ့ ည်။

် ကျင်လည်ရနကကစဉ၊

29 ထိန ု စ ှ ်များလွနရ ် သာအခါ၊ ငါသားခေစ် ရတာ်နင ှ ့် အသက်ရှငရ ် သာ သူအရပါင်းတိသည် ု့ ့

ေ 53 အကကနျုပျတိ မဝင် ု့ ေဖွစျရသာရကွာငျ့၊ လခခ ု ွခုခွငျးနှငျ့ ရဆးဝါးပါဝငျရသာ အသီးအနှက ခ ို

ရသကကလိမ်မ ့ ည်။

နိစ္ထာဝေတည်ရစရသာ ပေဒိသဘ ု က ုခ ို ထင်ရှားရစပခင်းငှာ၊

30 ယခင်​ စီေင်​ ချက်​ များ​ အတိင ု း် ခုနစ်​ ဆိတ​်

ပငမ ိ ​်

သိ​ု ့ ရပပာင်း​ သွား​ လိမ်​့

ော​

သူ​ မျ​ မ​ တည်​ ပငမ ိ ်​ ရစ​

ပခင်း​

ေက်​ ရပမာက်​ ရသာ​ အတိတ​် သိ​ု ့ ော​ တွင ် အ​ ဘယ်​

မည်။

32 ထိ​ု အ​ ခါ ရပမ​ ကကးီ ​

သည် ထ​

ရပမာက်​

သည် သူ​ ့ အ​ ထဲ် အိပ်ရပျာ်​ ရန​ ရသာ​

သူ​ တို​ ့

သူ​ သည် ရသ​

ကို ပပန်​ လည်​

ပဖစ်​ ရစ၍၊ ဆိတ​်

စ်​

မည်။ လျို့ဝှက​် ရသာ​

ရစ​ လိမ့်​

ထား​

ရသာ​ သူ​

တိ​ု ့ အား ကယ်​

ဆိတ​်

55 အကကင်သတ ူ ၏မျက် ို ့ နာှ သည် ရမှာင်မိုကထ ် က်ရမှာင်မိုကပဖ ် စ်၍၊ 56 အရကကာင်းမူကား၊ ငါတိသည် ု့ အသက်ရှင၍ ် ဒုစရိုကက ် ို ကျူးလွနစ ် ဉတွင၊် ရသပပီးရနာ

ငှာ၊

31 ခုနစ ှ ်​ ေက်​ လွန​ ် ပပီး​ မှ မနိးု ​ ရသး​ ရသာ​ လာ​ ပပီး ရဖာက်​ ပပန်​ ရသာ​

54 (အရကကာင်းမူကား၊ ငါတိသည် ု့ မရကာင်းရသာအေပ်​် ကျင်လည်ကကပပီ။)

ကမ္ာ​

လိမ့်​

57 တဖန်ပပန်ရပပာသည်ကား၊ ဤကား၊ ရပမကကးီ ရပါမှာ ရမွးဖွားရသာသူသည် စစ်တက ို ေ ်

မည်။

ရန​ ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ကို ရပမမှန​် ့ ပဖ သည် သူတ​ို ့ အား​ အပ် ​

ရနော​ များ​

က် ထိအ ု ပပစ်အတွက် စတင်ခခစားေမည်ကို မစဉးစားခဲကက ့ ရပ။

လွတ​် လိမ့်​ မည်။

ရသာ အရပခအရနေူမူကား၊ 58 သိ​ု ့ ော​ င်း​ သူ​

တွင​ ် သူ​ သည်​ ရအာင်​ ပမင်​ လျင်​ သင်​ ရပပာ​ သည်​

ခခ​ ေ​

လိမ်​့ မည်။-- ရအာင်​ နိင ု ​် လျင်​ ငါ​

ရပပာ​

အ​

တို

ရသာ​ အ​ ော​

ကိ​ု ေ​ လိမ့်​ မည်။

33 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် တေားပလ္င်ရတာ်ရပါမှာ ရပါလာ၍၊ ဆင်းေဲဒက ု ္ ကွယ်

59 အရကကာင်းမူကား၊ ရမာရရှသည် အသက်ရှငစ ် ဉအခါ လူများတိအား ု့ မိနရ ် ့ တာ်မူရသာ

ရပျာက်ပပီး ရှညလ ် ျားရသာဆင်းေဲဒက ု ္သည် ကုနဆ ် းုခ လိမ်မ ့ ည်။

အသက်ေမ ူ ူကား၊ သင်သည် အသက်ရှငမ ် ည်အရကကာင်း၊ အသက်ကို ရေွ းရလာ့။

၃၄ သိောတွ ု့ င၊် တေားစီေင်ပခင်းတေားသည်သာ တည်လမ ိ ်မ ့ ည်၊ သစ္ာတေားသည် တည်

60 သိ​ု ့ ရသာ်​ လည်း၊ သူ​ တိ​ု ့ အား​ မ​

လိမ်မ ု ည်ပခင်းသည် ခိုငခ ် လ ခ့ မ ိ ်မ ့ ည်၊၊ ယခကက ့ ည်။

မှ​

35 ထို​ အ​ မည်၊ မ​

မှ​

တိ​ု ့ သည် လိက ု ်​ လာ​ လိမ့်​

ရကာင်း​ ရသာ​

ရကာင်း​ ရသာ​

အ​

တိ​ု ့ သည်

မည်၊ အ​ ကျိုး​ ကိ​ု ပပ​

အ​

မှ​

မှ​

တိ​ု ့ သည် အုပ်​ ချုပ်​ ပခင်း​ မ​ ခခ​ ေ။

အ​

ဓ​

မ​ တည်​ ရှိ​

လိမ့်​

လိမ့်​ မည်၊

ပ​

ရော​ ဖက်​

ငါ​ ့ ကိ​ု

များ​

ကိ​ု လည်း​

ယခ​ု ကက​

ရသး​

ဘဲ၊ သူ​ ့ ရနာက်​

ရကာင်း၊ သူ​ တိ​ု ့ အား​

ရပပာ​ ရသာ​

လည်း​ မ​ ေုတ၊်

61 ကယ်တင်ပခင်းသိရောက် ု့ ပခင်းငှါ ပဖားရယာင်းရသွးရဆာင်ရသာ သူတ် ို ့ ဝမ်းရပမာက်ပခင်း ရှိသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ပျက်စီးပခင်း် ဤမျရလာက်ရလးလခပခင်း မရှိရစနှင။့်

36 တဖန် ငါဆိသ ု ည်ကား၊ အာပြေခသည် ရသာဒခလ ု တ ူ အဘိ ို ့ ၊ု ့ ရမာရရှသည် ရတာ်ပပစ်မှား

62 ငါ​ က၊ ထာ​ ဝ​ ေ​

ရသာ အဘတိအဘိ ု့ ၊ု ့

သိ​ု ့ မ​

ြက​ လာ​ ရသး​ ရသာ​

37 အာခန်လက်ထက်၊

ရတာ်​

မူ​ ရသာ​

38 ပျက်စီးပခင်းအလိငှ ု ့ ါ ရှရမွလနှင ့် ဒါဝိဒန ် င ှ ၊့်

ကို ငါ​

သိ​ ၏။

39 မိုးေွ ာရသာသူတအဘိ ို ့ ုရ ် သာသူတအား ို ့ အသက်ရှငရ ် စပခင်းငှာ၊ ့ ေလသ၊ ရသလွနရ

63 တေားရတာ်ကို လှညစ ့် ားရသာသူတအရပါ၊ ို ့

40 သနာခေိပ်လက်ထက်က လူများအဘို ရ ့ ယဇခိသည် များစွာရသာလူ၊

64 သူသည် စိတရ ် ှည၍ ် သူ၏ သတ္ဝါများကဲသ ့ ုိ ့ ဒစ ု ရိုကက ် ို ပပုရသာသူတကိ ို ့ ု တာရှညခ ် ခ

41 ယခုမူကား၊ ရဖာက်ပပန်ပခင်း ကကးီ ပွား၍ ဒုစရိုကမ ် ျား တိးု ပွားလာသည်ကပမ ို င်လျင် ရပဖာင့်

ရတာ်မူသည်ပဖစ်၍၊

မတ်ရသာ သူတသည် ို ့ မတေားရသာ သူတအတွ ို ့ က် ဆုရတာင်းကကပပီ။

65 သူသည် ြကယ်ဝရသာရကကာင့၊် လိအ ု ပ်ရသာရနော် ရပးကမ်းေန် အသင့ရ ် ိရ ှ သာရကကာ

42 သူ​ က၊ ဤ​ ပစ္ုပပန​ ် ဘဝ​ ရန​

ော အ​ ဆခးု ​

မ​

သည် ဘုနး် ​

အ​

သ​

ရေ​ များ​

စွာ​ တည်​

ေုတ။် အားနည်းရသာသူတအတွ ို ့ က် ဆုရတာင်းကကပပီ။

အ​

ခါ

ဘု​ ေား၊ အ​

ပမင့​ ် ဆခးု ​

သူ​ တိ​ု ့ အား

က​ ရု​

ခာ​

ရသာ​ အ​ ရှင၊် ရလာက​ က​ ရု​

ခာ​

ရတာ်​ ရှိ​

ရတာ်​ ေု​ ရခါ​ ရတာ်​ မူ​

သည်​

င့၊် 66 ယခု​ ရတာ်​

မူ​

ကား၊ သူ​ သည် ကကးီ ​ စွာ​ ရသာ​

မူ​ သည်​ ပဖစ်​ ၍ မျက်​ ရမှာက်​ ပဖစ်​

က​ ရု​ ခာ​ ရတာ်​ ပဖစ်​

ကက​ ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ နှင​ ့် အ​

လွန​ ် ပဖစ်​

ကက​ ရသာ​

ကိ​ု တိးု ​ ပွား​ ရစ​

သူ​ တိ​ု ့ အား​ လည်း သာ​ ၍​ က​ ရတာ်​

မူ​

ရု​ ခာ​ ရတာ်​

18 ရနာင်လာလတ္ရသာ ခ့ တေားသူကကးီ ၏ လျင်ပမန်ပခင်းကို ငါကကားေပပီ။ 19 သိ​ု ့ ပဖစ်၍ ငါ​ ့ စ​ ကား​

၏။

67 အရကကာင်းမူကား၊ သူသည် သူ၏ကရုခာကို မပွားဘဲလျင်၊ ထိအ ု ရမွခခေရသာသူတနှ ို ့ င ့်

ည်​ ၍ သင့​ ် ရရှ ့​

အတူ ဤရလာကသည် တည်လမ ိ ်မ ့ ည်မေုတ။်

ရပမာက်မီ၊ ငါဆိသ ု ည်ကား၊ အကူအညီများ၊

68 လွတရ ် တာ်မူ၏။ အရကကာင်းမူကား၊ ဒုစရိုကက ် ို ပပုရသာသူတသည် ို ့ သက်သာပခင်းငှါ၊ မိ

20 အို ထာ​

မိရကျးဇူးကို မကျင့လ ် ျင်၊ လူတရသာင်းသည် အသက်မရှငေ ် ။

ပမင်​ ေ​ ရသာ ထာ​ ဝ​

69 တေား​

စီေင်​ ပခင်း​

နာ​ ကင်း​

အ​

ခခ​ ေ​ ရသာ​

အ​

ခါ၊ နှတ​် က​

ပတ်​ ရတာ်​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ကို ခွင​ ့် လွတ်​ ရတာ်​ မ​

င်း​ အ​ ရပမာက်​ အပမား​ ကိ​ု ပယ်​ ဖျက်​

မူ​

နှင​ ့်

ဘဲ၊ ပငင်း​ ခခု​ ပခ

ရသာ​ အ​ ရှင​ ် သည် လူ​

ကိ​ု ဖန်​ ဆင်း​ ရတာ်​

ည့​် ကမ္ာ​ 2 ဧ​ ဒ​

ကိ​ု လည်း​

မူ​

သည်​

အ​

များ​

ပဖစ်​ ၍ အ​

တိ​ု ့ အ​

တွက် ဤ​ က

နည်း​ ငယ်​ ပဖစ်​

လာ​ မ

ရကာင်း၊

ေတ်၊ ရပမကကးီ ကို ရတာင်းသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ရပမအိုးလုပ်ရသာ မှိသည် များစွာရသာ ရပမမှ

နက ် ့ ို ရပးသည်ရိရ ှ သာ်၊ ရေွထက ွ ရ ် သာ ဖုနမ ် ှန ် ့အနည်းငယ်သာ ပဖစ်၏၊ ဤဘဒ္ကမ္ာ၏ လ မ်းစဉသည်လည်း ထိန ု ည်းအတူပင်။ 4 ငါကလည်း၊ အို ငါဝိ့ ညာဉ၊ ဥာခ်ပညာကို မျို၍ ဉာခ်ပညာကို မျိုရလာ့ေု ပပန်ရပပာ၏။ 5 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် နား ရထာင်၍ ပရောဖက်ပပုလိရ ု သာ စိတရ ် ိ၍ ှ ၊ အသက်ရှင ် ေန်သာ ရနောမရှိရသာရကကာင့၊် 6 အို ထာ​ ဝ​ ေ​

ဘု​ ေား၊ အ​

ရစ​ ခခ​ ကိ​ု ခခ​ စား​ ရတာ်​ ်​ ပ​ တ္​ နာ​

ယဉရကျး​

မှ​

အ​

မ​

ကျန်ပ ု ်​

တိ​ု ့ သည် ကိယ ု ​်

မူ​ လျင်

ရတာ်​ ၏​

ကျန်ပ ု ်​ တိ​ု ့ ၏​ အ​

7

ရကကာင်း​ မူ​ ကား၊

တစ်​ ခု​ တည်း​

သင်​ သည်​

သည် သင်​ ၏​ ပဖစ်​

တစ်​ ဦး​

နှင ့်

မျိုး​ အ​ နွယ​် ကို ရပး​

မူ​ ပါ။ ရဖာက်ပပန်ရသာ အကျင့က ် ို ကျင့ရ ် သာသူမည်သည်ကား၊

မှ​

ရရှ ့​

နိင ု ​ ် ေန်၊ အ​ ကျန်ပ ု ်​ တို​ ့ ၏​ စိတ်​ နှ​ လခးု ​

ပပု​

တွက် အ​

တိ​ု ့ အားလခးု ​

အ​

အ​ ကျန်ပ ု ် ​ တိ​ု ့ သည်

ရတာ်​ ရတာ်​

တည်း​

လက်​ နှင​ ့် လုပ်​

ပဖစ်​ ၍

ကျန်​

ရဆာင်​ ရသာ​

အ​

၏။

8 အရကကာင်းမူကား၊ အမိဝမ်းတွငး် ် ကိယ ု ခ ် န္ာကို ပခုသင ွ း် ၍ အဂ် ါများကို ရပးရသာအခါ၊ သင်၏ သတ္ဝါသည် မီးနှငရ ့် ေ် သိထ ု ားလျက်၊ ကိးု လအတွငး် သင်၏လက်ောသည် ခခန ို င်ေည်ရိလ ှ မ ိ ်မ ့ ည်။ 9 ရစာင့ရ ် ရှာက်ရသာ ဥစ္ာမူကား၊ ရစာင့ရ ် ရှာက်ပခင်း နှစ်မျိုးလခးု သည် ရစာင့ရ ် ရှာက်ေလိမ့် မည်။ အချိနက ် ာလရောက်ရသာအခါ၊ ရစာင့ရ ် ရှာက်ရသာ ဝမ်းသည် ထိရ ု နော် ရပါက် ရောက်ရသာ အောတိကိ ု ့ ု ကယ်နတ ှ တ ် တ်၏။ 10 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ေင်သားထဲက နိကိ ု ့ ု ရပးေမည်ေဆ ု လ ုိ ရ ို သာ ကိယ ု ခ ် န္ာ၏ အစိတအ ် ပိုငး် များထဲမှ နိကိ ု ့ ု ရပးေမည်၊

အထက်​

မှ​

ရှင၊်

21 အဘယ်သ၏ ူ ောဇပလ္င်သည် အနတ္၊ အဘယ်သ၏ ူ ဘုနး် အသရေကိန ု ားမလည်နင ို ် ပါ။ ရကာင်းကင်တမန်ြိုလရ ် ပခတိသည် ု့ တုနလ ် ပ ှ ်လျက် ေပ်လျက်၊ 23 နက်နေ ဲ ာအေပ်တကိ ို ့ ု ခန်းရပခာက်ရစ၍၊ အမျက်ရဒါသသည် ရတာင်တကိ ို ့ ု အေည်ရပျာ်

12 ရပဖာင့မ ် တ်ပခင်းတေားပဖင့် ပပုစုပျိုးရထာင်၍၊ တေားသပဖင့် ပပုစုပျိုးရထာင်၍၊ တေားသပဖ င့် စီေင်ရတာ်မူ၏။ ေဲ​ ့ လုပ်​

ရဆာင်​ မှ​ အ​ ရန​

နဲ ့မင်း​

ေဲ​ ့ သတ္ဝါ​ ကို ရသရစ​

ေ​

မယ်။ 14 သိပဖ ု ့ စ်၍၊ အလွနကက ် ုိ းစားအားထုတ၍ ် ပခုသဏာန်ရိရ ှ သာသူကို ဖျက်ဆးီ လျင်၊ ဖန်ဆင်း ရသာအောကို ရစာင့ရ ် ရှာက်ပခင်းငှာ၊ သင်၏အမိနရ ် ့ တာ်အားပဖင့် စီေင်ေန် လွယက ် ရ ူ သာအ မှပဖစ်၏။ 15 ယခုတင ွ ၊် သခင်၊ ရယဘူယျအားပဖင့် လူကထ ို မ ိ ိလျင် သင်သည် အသိဆးုခ ၊ အကကင်သအ ူ တွကရ ် ကကာင့် အကျန်ပ ု ်ရတာင်းပန်ပါ၏။ 16 အကကင်သ၏ ူ အရကကာင်းရကကာင့၊် သင်၏အရမွအတွက၊် ငါသည် ရလးရသာဣသရေလ အမျိုး၊ ယာကုပ်အမျိုးအတွကရ ် ကကာင့၊် 17 ထိရ ု ကကာင့၊် ကိယ ု န ် င ှ ့် သူတအဘိ ို ့ ုသ ် ရှ ့မှာ ငါဆုရတာင်းမည်။ အရကကာင်းမူကား၊ ပပည် ့ င့ရ ်ရနရသာ ငါတိ၏ ု ့ ပပုတ်ကျပခင်းကို ငါပမင်၏။

25အ​ ကျန်ပ ု ်​

သည်​ အ​ သက်​ ရှင​ ် ရန​

ခ်​ ရှိ​ သ​ ရေွ ့​

ပပန်​ ရပပာ​

သ​ ရေွ ့​

ရပပာ​ လိမ့်​

မည်။​ ဥာ

မည်။

26 အို ကိယ ု ရ ် တာ်၏လူတ၏ ို ့ အပပစ်များကို မကကည့န ် င ှ ။့် သင့အ ် ား သစ္ာရစာင့သ ် ရ ိ သာ သူ တိ်မူ ု ့ ကား၊ 27 သာသနာပလူတ၏ ို ့ ဆိးု ညစ်ရသာ တီထင ွ မ ် ှများကို မစဉးစားဘဲ၊ သင်၏သက်ရသခခချ က်တကိ ို ့ ု ရစာင့ထ ် န ိ း် ရသာသူတ၏ ို ့ အလိဆ ု န္ကက ို ား၊ ၏ရကကာက်မက်ဘယ ွ ရ ် သာ စိတရ ် ိသ ှ ည်အတိင ု း် သိရတာ်မူရသာ သူတကိ ို ့ ု ရအာက်ရမ့ကက ရလာ့။ 29 သားေဲကသ ဲ့ ုိ ့ အသက်ရှငရ ် သာ သူတကိ ို ့ ု ဖျက်ဆးီ ပခင်းငှါ အလိရ ု တာ်မရှိရစနှင။့် တေား ရတာ်ကို ရှငး် ရှငး် လင်းလင်း သွနသ ် င်ရပးရသာ သူတကိ ို ့ ု ကကည့ရ ် ှ ပခင်းငှာ၊ 30 သားေဲထက်သာ၍ ယုတမ ် ာသည်ေု မှတယ ် ရ ူ သာ သူတကိ ို ့ ု အမျက်မထွကန ် င ှ ။့် ကိယ ု ် ရတာ်၏ ရပဖာင့မ ် တ်ပခင်းနှင ့် ဘုနး် အသရေကို အစဉယခကက ု ည်ကးို စားရသာ သူတကိ ို ့ ု ချစ်ကက ရလာ့။ 31 အရကကာင်းမူကား၊ ငါတိနှ ု ့ င ့် ငါတိအဘတိ ု့ သည် ု့ ထိသ ု ရသာအနာရောဂါရဝဒနာကိ ုိ ့ ု ပငးီ ရငွ့ကကရသာ်လည်း၊ ငါတိရက ု ့ ကာင့် အပပစ်ရိရ ှ သာသူတကိ ို ့ ု သနားတတ်ရသာသူေ၍ ူ ရခါေလိ မ့်မည်။ 32 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ငါတိကိ ု ့ ု သနားပခင်းငှာ အလိရ ု ိလ ှ ျင်၊ ရပဖာင့မ ် တ်ပခင်းတေား မရှိရသာ ငါတိကိ ု ့ ု သနားတတ်ရသာသူေု ရခါရဝါပခင်းကို ခခေလိမ်မ ့ ည်။ 33 အရကကာင်းမူကား၊ သင့် ် ရကာင်းရသာအကျင့မ ် ျားစွာကို ဆည်းကပ်ရသာ ရပဖာင့မ ် တ် ရသာသူသည် မိမိတအကျင့ ို ့ မ ် ှ အကျိုးကို ခခေလိမ်မ ့ ည်။ 34 လူသည် အဘယ်သနည် ုိ ့ း။ သိမေု ု ့ တ် သင်သည် ဤမျရလာက် ခါးသည်းစွာ ရဖာက်ပပ န်ပျက်စီးတတ်ရသာ မျိုးဆက်ကား အဘယ်နည်း။ 35 အရကကာင်းမူကား၊ ထိသ ု တ ူ သည် ို ့ ဘွားပမင်ရသာသူတတွ ို ့ င ် အဘယ်သမ ူ ျမရှိ။ သစ္ာရှိသူ တိတွ ု ့ င ် မလွမ ဲ ရသွပပုရသာ သူမရှိ။ 36 အရကကာင်းမူကား၊ အိုထာဝေဘုေား၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် ရကာင်းရသာအကျင့က ် ို မယခကက ု ည်ရသာသူတအား ို ့ ကရုခာရှိရတာ်မူလျင်၊

11 ကရုခာရတာ်​် မစွနပ ် ့ စ်မီတ ှ င ို ရ ် အာင်၊ ပခုသဏာန်နင ှ ့် ပပည့စ ် ခုရစပခင်းငှာ၊

13 မင်း​

ေ​ အ​

ရလ​ ထဲ​ ်​

28 သင့ရ ် ရှ ့် ေန်ရဆာင်ရသာ အကျင့က ် ို ကျင့ရ ် သာသူတကိ ို ့ ု မရအာက်ရမ့ကကနှင။့် သင်

3 ဖန်ဆင်းခခများစွာရှိရသာ်လည်း အနည်းငယ်သာ ကယ်တင်ပခင်းေလိမ်မ ့ ည်။

အ​

ဘု​ ေား၊ ရကာင်း​ ကင်​ နှင ့် ​

24 ကိယ ု ရ ် တာ်ကျန်၏ ပဌနာစကားကို နားရထာင်ရတာ်မူပါ။

ပမင့​ ် ဆခးု ​

ရတာ်​

ရပပာ​ မည်။ ဤသည်ကား၊ ဧဒေတ်၏စကား၏အစ၊ အထမ

ရစတတ်၏။ သမ္ာတေားသည် သက်ရသခခ၍၊

အခန်း ၈

မ္ာ​

ေ​

လ

22 ရလ၊ အကကင်စကားမှန၏ ် ။ ပညတ်ရတာ်သည် ခိုငခ ် ၍ ခ့ ရကကာက်မက်ဖွယရ ် ကာင်းရသာ၊

လျင်၊

70 မရေမတွကန ် င ို ရ ် သာ အလခးု အေင်းပဖင့် လက်ဝဲစွနစ ် ့ ားမှ အနည်းငယ်သာ ရှိသင့သ ် ည်။

1 အ​

ဝ​

မှာ​

ကိ​ု နား​ ရထာင်​ ၍ ငါ​ ့ စ​ ကား​ ကိ​ု နား​

37 တဖန် သူသည် ငါအား ပပန်ရပပာ၍၊ သင်သည် တစခုတခုရသာစကား မှနသ ် ည်ပဖစ်၍ သင် ့ ၏စကားအတိင ု း် ပဖစ်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 38 အရကကာင်းမူကား၊ မရသမှီ၊ တေားမစီေင်မီ၊ှ မပျက်စီးမှီ ပပစ်မှားရသာသူတ၏ ို ့ စိတသ ် ရဘာထားကို ငါအမှနပ ် င် မရတွးရတာ၊ 39 သိောတွ ု့ င၊် ရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတ၏ ို ့ စိတသ ် ရဘာထားရကကာင့် ငါသည် ဝမ်းရပမာက်၍၊ သူတ၏ ို ့ ဘုေားဖူးပခင်း၊ ကယ်တင်ပခင်း နှင ့် ဆုလာဘ်တကိ ို ့ ု ငါရအာက်ရမ့မည်။ 40 ယခု ငါရပပာသည်အတိင ု း် ပဖစ်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 41 အရကကာင်းမူကား၊ လယ်လပ ု ်သသ ူ ည် ရပမ် မျိုးရစ့များစွာကိကက ု ၍ ဲ သစ်ပင်များစွာကို စို က်ရသာ်လည်း၊ ောသီ် ရကာင်းရသာမျိုးရစ့သည် မရပါရသးသကဲသ ့ ၊ုိ ့ စိုကသ ် မျရသာ အ ပမစ်သည်လည်း အပမစ်မစွဲဘ၊ဲ ကမ္ာရပါမှာ; ထိသ ု အ ူ ရပါင်းတိသည် ု့ ကယ်တင်ပခင်းသိမ ု့ ရောက်ေ။ 42 ငါ​ က၊ ငါ​ သည်​ ရကျး​ ဇူး​ ကိ​ု ရတွ့​ လျင်​ ရပပာ​ ပါ​

ရစ။

43 လယ်သမား၏မျိုးရစ့သည် မရပါရသးလျင်၊ သိမေု ု ့ တ် မိုးများလွနး် ၍ ပျက်စီးရနလျ

3 ထိရ ု ကကာင့၊် ဤရလာက် လူတသည် ို ့ ရပမငလျင်လပ ှ ်ပခင်းနှင ့် ရုတရ ် ုတသ ် သ ဲ ပဖ ဲ စ်ရသာအ

င်၊

ခါ၊

44 သင်၏လက်နင ှ ဖ ့် ဲ့စ ွ ည်း၍ သင်၏ပခုသဏာန်ေရ ု ခါရဝါရသာ ထိန ု ည်းတူပင်၊ သင်သည်

4 ထိအ ု ခါ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် ရရှ ့ဦးစွာရသာကာလမှစ၍ ရရှ ့ဦးစွာကပင် မိန ် ့

သူနင ှ တ ့် ရ ူ သာရကကာင့၊် အောခပ်သမ ိ ်းကို ဖန်ဆင်း၍ လယ်လပ ု ်သ၏ ူ အမျိုးအနွယက ် ို အ

ရတာ်မူရကကာင်းကို သင်သည် ရကာင်းစွာနားလည်လမ ိ ်မ ့ ည်။

ကကင်သအ ူ ားရထာက်၍ ပျက်တတ်၏။

5 အရကကာင်းမူကား၊ ဤရလာက် ဖန်ဆင်းသမျသည် အစအဦးနှင ့် အဆခးု ရှိသကဲသ ့ ၊ုိ ့ အ

45 အကျန်ပ ု ်တကိ ို ့ ု အမျက်ထက ွ ရ ် တာ်မမူပါနှင၊့် ကိယ ု ရ ် တာ်၏လူတကိ ို ့ ု နှရပမာ၍၊ ကိယ ု ်

ဆခးု သည် ထင်ရှားရပါလွင၏ ် ။

ရတာ်၏အရမွကို သနားရတာ်မူပါ။

6 သိပဖ ု ့ စ်၍ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာအချိနက ် ာလ်လည်း အခဩ ့ ဖွယရ ် ကာင်းရသာ တန်ခိုးကကးီ ရသာ

46 တဖန်သက ူ လည်း၊ ပစ္ုပပနပဖ ် စ်ရသာအောတိသည် ု့ ပစ္ုပပနအ ် တွက၊် ရနာင်ပဖစ်လတခ့

အမှတ် ို ့ ရိုးရှငး် ရသာအစရှိသည်၊

ရသာ အောတိသည် ု့ ပဖစ်လတခရ ့ သာ အောပဖစ်သည်ေု ပပန်ရပပာ၏။

7 သင်တသည် ို ့ ယခကက ု ည်ပခင်းအားပဖင့် ကယ်တင်ပခင်းသို ရ ့ ောက်ကကလိမ်မ ့ ည်။

47 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ငါ၏သတ္ဝါကို ငါထက် သာ၍ ချစ်နင ို ရ ် စေန်အတွက် သ ့

8 ထိရ ု ဘးဥပဒ်တမှ ို ့ ကင်းလွတ၍ ် ကယ်တင်ပခင်း ရကျးဇူးကို ငါ၏ပပည်​်၎င်း၊ ငါနယ် ိ ိတ ် ့ နမ

င်သည် တိရ ု တာင်းလှရပသည်၊ သိရသာ် ု့ ၊ ငါသည် သင့ထ ် သ ခ ုိ ့ မကကာခခ ချဉးကပ်ခသ ဲ့ ည်၊

အတွငး် ်၎င်း ပမင်လမ ိ ်မ ့ ည်။

သိရသာ် ု့ မရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတအား ို ့ ဘယ်ရတာ့မှ မချစ်နင ို ပ ် ါ။

9 သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍ ငါ​ ၏​ လမ်း​ စဉ​

48 ဤအမှ် သင်သည် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေားရရှ ့ရတာ်​် အခဩ ့ ဘွယပဖ ် စ်ရတာ်မူ၏။

သနား​

49 သင်​ ပဖစ်​ တ်​ ရသာ​ ကိယ ု ​်

လာ​

ကဲ​ ့ သို ့ သင်​ ကိယ ု ​်

သ​

တိင ု ​ ် နှမ ိ ့်​ ချ​

သူ​ တိ​ု ့ တွင ် ချီး​ မွမ်း​ ပခင်း​ ခခ​ ထိက ု ​်

ရတာ်​ ကိ​ု

စစ်​

မ​

ရကကာ​ ဘဲ​

ရန​

ပပီး ရပဖာင့​် မ

သူ​ ပဖစ်​ ရစ​

ပခင်း​

ငှာ

စ်​

ဖွယ​်

ရကာင်း​ ရသာ​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ သည်

အ​ ပပင်း​

ကိ​ု အ​

ကျိုး​ ပပု​ ရသာ​

မှ​ ကိ​ု

ခခ​ ေ​ ကက​ လိမ့်​

စွာ​

ညေဉး​ ဆဲ​ ပခင်း​

သူ​ တိ​ု ့ သည် မည်။-

စွန​ ် ့ ပ

်​ ရန​ ကက​ လိမ့်​ မ

ည်။ 10 အရကကာင်းမူကား၊ သူတသည် ို ့ အသက်တာ် အကျိုးကိခ ု ခေ၍၊ ငါကိ ့ ု မသိကက။

ရလာ့။

50 အရကကာင်းမူကား၊ သူတသည် ို ့ မာနကကးီ စွာ ကျင်လည်ကကရသာရကကာင့၊် ရနာင်ကာလ်

11 ယခုမူကား၊ ငါပညတ် တေားကို ေွ ခရှာရသာ သူတသည် ို ့ လွတရ ် ပမာက်ပခင်းမရှိရသးဘဲ၊ ့

ဤရလာက် ရနေလတခရ ့ သာ သူတ် ို ့ ကကးီ စွာရသာ ဆင်းေဲဒက ု ္တသည် ို ့ ခခေကကလိမ်မ ့ ည်။

ရနာင်တတေား၏ရနောကို ဖွငထ ့် ားဆဲပဖစ်သည့တ ် င ို ် ၎င်းတိအား ု့ နားမလည်ရသာ်လည်း

51 ကိယ ု ​်

ရတာ်​

မထီမဲ့ပမင်ပပုခဲကက ့ သည်၊

သ​

ကို ရှာ​ ရဖွ​

ရေ​

မူ​ ကား၊ သင်​ နှင​ ့် တူ​ ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ၏​ ဘုနး် ​ အ​

12 ရဝဒနာပဖင့် ရသပပီးရနာက် ထိအ ု တိင ု း် သိေမည်။

ရလာ့။

52 အရကကာင်းမူကား၊ သင်တအတွ ို ့ က် ပေဒိသပ ု ွငပပ ့် ီ၊ အသက်ပင်ကို စိုကထ ် ားပပီ၊ လာမည့်

13 ထိရ ု ကကာင့၊် မတေားရသာသူတသည် ို ့ မည်ကသ ဲ့ ုိ ့ ဒခ်ရပးခခေမည်ကို မစူးစမ်းဘဲမရနနှ

အချိနသ ် ည် ပပင်ဆင်ထားပပီး၊ စည်းလခးု ညီညွတမ ် ှပဖင့် အဆင်သင့ပပ ် င်ဆင်ထားပပီး၊ ပမို့ကတ ို

င့။် ရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတသည် ို ့ မည်ကသ ဲ့ ကယ် ုိ ့ တင်ပခင်းသိရောက် ု့ မည်နည်း၊ ဤရလာက

ည်ရဆာက်ထားပပီး၊ အနားယူပခင်းကို ခွငပပ ့် ုသည်၊ အကယ်စင်စစ်၊ စခုလင်ရသာရကာင်းပမတ်

သည် အဘယ်သန ူ ည်း၊ ဤရလာကကို ဖန်ဆင်းသနည်းေု ရမးပမန်းစခုစမ်းကကရလာ့။

မှနင ှ ့် ဉာခ်ပညာတိကိ ု ့ ု ပပည့စ ် ခုရစသည်။

14 ထိအ ု ခါ ငါက၊

53 မရကာင်း​ မှ​ ညခ​့ ရသာ​

၏​ အပမစ်​ သည် သင်​ တိ​ု ့ မှ​ ပိတ​်

ပိုး​ ဖ​ လခ​

က်​ ပပန်​ ပခင်း​

ကိ​ု ရမ့​

ဆိ​ု ့ ထား​ ပပီး၊ ရပျာ့​

သည် သင်​ တိ​ု ့ ထခ​

မှ​

ရပျာက်​ ရစ​

သိ​ု ့ ရပပး​ သွား​ ၏။

ေန် ငေဲ​

ဖခုး​ ကွယ်​ သွား​ ပပီး ရဖာ

15 ငါ​ ဆိ​ု သည်​ ကား၊ ကယ်​ က်​ စီး​

ပခင်း​

ရနာက်​

မှ​

ထက် သာ၍​

တင်​ ပခင်း​ ခခ​ ေ​

များ​ စွာ​

ရှိ​ သည်​

မည့​် သူ​ တိ​ု ့ ထက် ပျ

ေု ငါ​ ရပပာ​

ပပီး​

မှ​ လည်း

ရပပာ​ ပါ​ မည်။

54 ဝမ်းနည်းပခင်းတိသည် ု့ လွနသ ် ာွ း၍၊ အဆခးု ် မရသနိင ု ရ ် သာဘဏာကို ပပရတာ်မူ၏။

16 တစ်စက်ထက် လှင ိ း် ကကးီ သကဲသ ့ ၊ုိ ့

55 သိပဖ ု ့ စ်၍ ပျက်စီးပခင်းသိရောက် ု့ ရသာ သူအများအပပားနှငစ ့် ပ်လျဉး၍ ရနာက်တဖန် မ

17 သူ​ က၊ လယ်​ လုပ်​ သလို မျိုး​ ရစ့​ လည်း​

ရမးကကနှင။့်

ရောင်များ လည်း ရှိသည်။ အလုပ်သမားသည် အလုပ်လည်း ပဖစ်၏။ လယ်လပ ု ်သသ ူ ည်

56 အရကကာင်းမူကား၊ သူတသည် ို ့ လွတပခ ် င်းသို ့ ရောက်ရသာအခါ၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေား

ကိယ ု ပဖ ် စ်သကဲသ ့ ၊ုိ ့ လယ်ယာသည်လည်း ရလာကီအချိနပဖ ် စ်ရသာရကကာင့၊်

ကို မထီမဲ့ပမင်ပပု၍၊ တေားရတာ်ကို မထီမဲ့ပမင်ပပု၍ အကျင့က ် ို စွနကက ် ့ ၏။

18 ယခုမူကား၊ မဖန်ဆင်းေရသးရသာ ဤရလာကကို ငါပပင်ဆင်ရသာအခါ၊ ယခု အသက်

57 ထိမ ု ှတပါး၊ ကိယ ု ရ ် တာ်၏ရပဖာင့မ ် တ်ပခင်းတေားကို နင်းရချကကပပီ။

ရှငရ ် သာ သူတအတွ ို ့ ကပ ် င်၊ ငါအား အဘယ်သမ ူ ျ စကားမရပပာ၊ ့

58 ဘုေားသခင်မရှိေု သူတစိ ို ့ တန ် လ ှ းခု ် ဆိ၏ ု ။ အကယ်စင်စစ်၊ သူတသည် ို ့ ရသေမည်ကို

19 အရကကာင်းမူကား၊ လူတင ို း် နာခခကကသည်၊ ယခုမူကား၊ ဖန်ဆင်းခခေရသာ ဤရလာက်

သိလျက်၊

ဖန်ဆင်းခခေရသာ အမူအကျင့မ ် ျားသည် ထာဝေအမျိုးအနွယအ ် ားပဖင့် ရဖာက်ပပန်၍ မရှာ

59 အထက်ရဖာ်ပပပါအောတိသည် ု့ သင်တကိ ို ့ လ ု က်ခခေသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ရေငတ်ပခင်းနှင ့် ရဝဒနာတို ့

ရဖွနင ို ရ ် သာ ပညတ်တေားအားပဖင့် ဆုတယ ် တ ု သ ် ာွ းကကသည်။

သည် သူတအတွ ို ့ က် ပပင်ဆင်ေလိမ်မ ့ ည်။ အရကကာင်းမူကား၊

20

သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍​

60 ဖန်ဆင်းခခေရသာသူတမူ ို ့ ကား၊ ဖန်ဆင်းရတာ်မူရသာသူ၏နာမကို ညစ်ညူးရစ၍၊

အ​

ရဆာင်​ များ​

61 ထိ​ု ့ ရကကာင့် ငါ​

င့​ ် ဤ​ ရလာက​ ကိ​ု

၏​ အ​ စီေင်​ ခခ​ ချက်​ သည် ယခု​

လက်​ ရှိ​ ပဖစ်​ ၏။

ငါ​

သည်​

ဤ​ အ​ မှ​ ်​

ရကကာင့​ ် ဤ​ အ​ မှ​ ်​ ငါ​ သခးု သပ်​

ပါ​

တယ်။ ပန်းပွငမ ့် ျားကဲသ ့ ု ိ ့အ

ပဖစ်​ လာ​ ရသာ​

ရဘး​ အ​ န္​ ောယ်​

အ​

သခးု ​

ရှိ​ သ​ ပဖ

ကကည့​် ရလာ့။

62 ဤအောများကို လူအရပါင်းတိအား ု့ ငါမပပဘဲ၊ သင်နင ှ ့် သင်နင ှ တ ့် ရ ူ သာ အနည်းငယ်

21 ငါပမင်၍ အလွနန ် ရ ှ ပမာသပဖင့၊် စပျစ်သးီ အစုအရဝး်၎င်း၊

ရသာ သူတကိ ို ့ ု ငါပပပပီ။ ပပီးရတာ့မှ ပပန်ရပပာတယ်၊

22 အချည်းနှးီ ရသာ ဖွားပမင်ရသာ အစုအရဝးတိသည် ု့ ပျက်စီးပခင်းသို ့ ရောက်ကကပါရစ

63 အိုထာဝေဘုေား၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် ရနာက်ဆးုခ ရသာကာလ် ပပုရတာ်မူလတခရ ့ သာ အခ့

ရသာ။ ငါစပျစ် သးီ နှင ့် ငါအပင် ကို ရစာင့ရ ် ရှာက်ရစ။ ကကးီ စွာရသာကကုိ းစားအားထုတမ ် ှပဖင့် ့ ့

ဘွယရ ် သာအမှများစွာတိကိ ု ့ ု အကျန်ပ ု ်အား ယခုပပရတာ်မူပပီ၊ သိရသာ် ု့ လည်း၊ အဘယ်အချိ

ပပီးပပည့စ ် ခုရစပပီ။

န်​် အကျန်ပ ု ်ကို မပပရတာ်မမူ။

23 သိ​ု ့ ော​ တွင၊် သင်​ သည်​ စဲ​

အခန်း ၉

ရနာက်​ တစ်​ ေက်​ ခု​ နစ်​ ေက်​ မျ​

မ​

လျင် (သိ​ု ့ ရသာ်​ သင်​ တိ​ု ့ ်​ အ​ စာ​ မ​ ရရှာင်​ ေ။

24 အိမ်မရဆာက်ဘဲ ပန်းပင်လယ်သသွ ုိ ့ ား၍ လယ်​်ရှိရသာ ပန်းတိကိ ု့ သ ု ာ စားကကရလာ့။

1 ထိ​ု

အ​

ခါ သူ​ က ငါ​ ့ အား​

သည်​

အ​

ချိန​ ် ကိ​ု

ပပန်​ ရပပာ​ ရတာ်​

ရစ့​ ရစ့​ ရစ့​

ခဲ​့ ရသာ နိ​ မိတ​် လက္ခာ​

များ​

ရစ့​ ၍​

မူ​

တိင ု း် ​

သည်​ ကက​

ကား၊ သင်​ တိ​ု ့

ရလာ့၊

ငါ​

ရပပာ​

၏​ အ​ လွန​ ် ကိ​ု ပမင်​ ေ​ ရသာ​

အ​

ခါ၊ 2 ထိအ ု ခါ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် ဖန်ဆင်းရတာ်မူရသာ ကမ္ာကို လည်ပတ်မည့အ ် ချိ န်နင ှ ့် အတူတပ ူ င်ပဖစ်ရကကာင်းကို သင်သည် နားလည်ေမည်။

အမဲသားကို မပမည်းစမ်းပါနဲ ဝ ် ရသာက်ဘဲ ပန်းရတွကသ ို ာ စားပါ ;) ့ ိုငမ 25 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာအရှငထ ် ် ခ အဆက်မပပတ်ဆရ ု တာင်းပါရလာ့၊ သိပပ ု ့ ုလျင် ငါသည်လာ၍ ကိယ ု ရ ် တာ်နင ှ ့် စကားရပပာပါမည်။ 26 အာေဒအမည်ရိရ ှ သာ ရတာသိသွ ု ့ ား၍၊ ထိအ ု ေပ်​် ငါသည် ပန်းပင်များကကား် ထိင ု ၍ ် လယ်ပပင်​်ရှိရသာ အသီးအေွ က်ကို စားသပဖင့၊်

27 ခုနစ ှ ်ေက်လန ွ ရ ် သာအခါ၊ ငါသည် ပမက်ခင်းရပါမှာ ထိင ု ၍ ် အေင်ကသ ဲ ့ ုိ င မှာ နှလးခု ့ ါအထဲ ့

2 ထိအ ု ခါ ငါတိရှ ု ့ ိသမျသည် မီးများကို ရမှာက်လန ှ ကက ် ၍၊ ငါအိ ု့ ့ မ်နးီ ချင်း အရပါင်းတိသည်

တုနလ ် ျက်၊

ငါကိ ိ ်ပခ ိ ရန့် အနားယူရလ၏။ ့ ု နှစ်သမ ့ င်းငှါ ထကက၍၊ ငါသည် ဒုတယ

28 ငါ​ သည်​ နှတ​် ကိ​ု စ​

ကား​ ရပပာ​

29 အို ထာ​ ရတာ်​ အ​

ဝ​

ဖွင​ ့် ၍ အပမင့ဆ ် းုခ ​ ရသာ​

ရှင​ ် ရရှ ့​ ရတာ်​ ်​

အ​

ဆိ​ု လျက်၊ ေ​

မူ​ ရသာ​

ေ​ ် ကျန်​ ရတာ်​

သည် တိတဆ ် တ ိ စ ် ွာရနနိင ု ၏ ် ။ ညဥ့်အခါ ငါထ၍ ရပပးသပဖင့် ဤလယ်သုိ ရ ့ ောက်ရလ၏။

ဘု​ ေား၊ ကိယ ု ​် အ​

ခါ၊ အဲ​

ဘယ်​ သူ​ မျ မ​

ဂု​

ရတာ်​ သည် အ​ ပပည်​

တ္ု​

နင်း​ မ​ နင်း၊ ပမခု​

တိ​ု ့ ဘိးု ​

3 ထိသ ု အ ူ ရပါင်းတိသည် ု့ ငါကိ ု စ ှ ်သ မ ိ ်ပခ ် ာွ းရသာအခါ၊ အဆခးု တိင ု ရ ် အာင် ငါ ့ န ့ င်းငှါ ထွကသ

ရဘး​ များ​

မှ​

ကျန်ပ ု ်​ တိ​ု ့ အား​

ထွက​် လာ​ ရသာ​

ရသာ​ အေပ်​ အား​

အ​

ပပ​

4 ယခုမူကား၊ ငါသည် ပမို့ထသ ဲ မပ ုိ ့ ပန်ဘ၊ဲ ဤအေပ်​်ရနေန်၊ မစားမရသာက်ဘ၊ဲ ငါမရသမှီ

ခါ၊

တိင ု ရ ် အာင် အဆက်မပပတ် ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းလျက် အစာရရှာင်ပခင်းငှါ ကကစ ခ ည်၏။

တွင၊် ရတာ​ ကန္ာ​

ပပ​ ရတာ်​ မူ​

5 ထိအ ု ခါ ငါ်ရှိရသာ ကမ္ဋာန်းတေားကို စွန၍ ် ့ အမျက်ထက ွ လ ် ျက်၊ 6 အ​

ပါ​ ၏။

30 အိုဣသရေလအမျိုး၊ နားရထာင်ရလာ့။ ယာကုပ်အမျိုး၊ ငါစကားကိ ု မှတရ ် လာ့။ ့

၏​

31 အရကကာင်းမူကား၊ ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ငါ၏တေားရတာ်ကို သင်တ် ို ့ ငါကကသ ဲ ပဖင့၊် ၎င်းသည်

ည်​ သိ​ု ့ ပဖစ်​

သင်တအထဲ ို ့ ် အသီးကိသ ု းီ ရစ၍၊ သင်တသည် ို ့ ထိတ ု ေား် အစဉအပမဲ ချီးရပမောက်ပခင်းသို ့

သူ​ တိ​ု ့ ထက် မိုက​်

ပခား​ ရသာ​ ဝမ်း​

နည်း​

ပခင်း​

ကိ​ု ပမင်​ ရတာ်​

မဲ​ ရသာ​ မူ​

မိနး် ​ မ​ သည်​

သည်​ မ​

ငါ​ တိ​ု ့

ငါ​ တိ​ု ့ ်​ မ

ေုတ၊်

သ​ နည်း။

7 ငါတိအမိ ု ့ သည် ရလးလခရသာစိတန ် င ှ ့် ပပည့န ် က ှ လ ် ျက်၊ အလွနန ် မ ိ ှ ်ခ ု ြကးပမည်တမ်းပခ ့ ျ၊ ငိရ

ရောက်ကကလိမ်မ ့ ည်။

င်းသည် အဘယ်သနည် ုိ ့ း။

32 သိောတွ ု့ င၊် ငါတိဘိ ု ့ းု ရဘးတိသည် ု့ ပညတ်တေားကို ခခယ၍ ူ မရစာင့ဘ ် ၊ဲ သင်၏တေား

8 ယခုမူကား၊ ငါတိရှ ု ့ ိသမျသည် ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းလျက် ဝမ်းနည်းရနကကသည်ကပမ ို င်လျင်

တိကိ ု ့ ု မရစာင့ထ ် န ိ း် ကက။ ပညတ်တေား၏ အသီးအနှသ ခ ည် မပျက်စီးဘဲ မရနနိင ု ရ ် သာရကကာ

ငါတိအားလခ ု့ းု ရလးလခရနရသာရကကာင့၊် သင်သည် သားတစ်ရယာက်အတွက် ဝမ်းနည်းရန

င့၊်

သရလာ။

33 သိ​ု ့ ော​ တွင​ ် ခခ​ ေ​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ သည် အ​

င့​ ် ထိနး် ​ ရသာ​ ရကကာင့် ပျက်​ စီး​

ကက​

မျိုး​ ရစ့​

ကိ​ု မ​

ရစာ

၏။

9 အရကကာင်းမူကား၊ ရပမကကးီ ရပါမှာ ရပါက်ရောက်ရသာ များစွာရသာသူတ၏ ို ့ ကျဆခးု ပခင်း အတွက် ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းေမည်အရကကာင်း၊ သူသည် ရပမကကးီ ကို ရတာင်းရလာ့။

၃၄ ထိပပ ု ့ င်၊ ရပမ် မျိုးရစ့ကပဖ ို စ်ရစ၊ ပင်လယ်​်ပဖစ်ရစ သရဘ်ာပဖစ်ရစ၊ အသားပဖစ်ရစ ရသာ

10 အရကကာင်းမူကား၊ သူ၏အထဲက ရှိသမျတိသည် ု့ အေင်ထက ွ ၍ ် ၊ အပခားရသာသူအရပါ

က်စောပဖစ်ရစ ၊ မျိုးရစ့ကပဖ ို စ်ရစ၊ မျိုးရစ့ကပဖ ို စ်ရစ ေရှိရသာအခါတွင ် ဓရလ့ထးခု စခတစ်ခုပဖ

င်းတိသည် ု့ ထွကလ ် ာကကလိမ်မ ို ့ ခပ်သမ ိ ်းလုမတတ် ပျက်စီးပခင်းသို က ့ ည်၊၊ သူတသည် ့ ျင်လ

စ်သည်။

ည်ကက၍၊ များစွာရသာ အလခးု အေင်းသည် ရှငး် ရှငး် ပင် ထွကသ ် ာွ းကကလိမ်မ ့ ည်။

35 မျိုးရစ့ကကပခ ဲ င်း၊ ချလိက ု ရ ် သာ၊ ခခယရ ူ သာ အောသည်လည်း ပျက်စီးပခင်းသို ရ ့ ောက်၍ ငါ

11ထိ​ု ့ ရကကာင့်

တိ် ု ့ မတည်ဘ၊ဲ ငါတိ် ု ့ ထိသ ု ပဖ ုိ ့ စ်မလာ။

သူ​ သည် ပို​

၍​ ငိ​ ု ရြကး​ ေ​

36 အရကကာင်းမူကား၊ ငါတိသည် ု့ တေားရတာ်ကခ ို ခယရ ူ သာ သူတသည် ို ့ အပပစ်တေားအား

12

တွင​ ် သင်​ သည်​ ငါ​ ့ အား၊

ပဖင့် ပျက်စီးပခင်းသို ရ ် ။ ့ ောက်ကကကုန၏

ရပမ​ ကကးီ ​ နှင​ ့် တူ​ သည်​ မ​ ေုတ။်

၃၇ ပညတ်တေားသည် မပျက်စီးဘဲ တည်ရန၏။ သူအင် ့ အား

ရသာ​ ဝမ်း​

38 ငါသည် ဤအောများကို စိတန ် လ ှ းခု ထဲ် ရပပာရသာအခါ၊ ငါမျက် စိနင ှ ့် ပပန်ကကည့၍ ် ၊လ ့

မ်း​

ရပမာက်​ ပခင်း​

က်ျာဘက်​် မိနး် မတရယာက်ကို ပမင်လျင်၊ ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းလျက် ကကးီ ရသာအသခနင ှ ့် ငို

13

သိ​ု ့ ော​

ရြကးလျက်၊ အလွနဝ ် မ်းနည်းလျက်၊ အဝတ်ရတွ စုတပပ ် ီး ရခါင်းရပါမှာ ပပာရတွ လဲရနတ

ကား၊

ယ်။

တိ​ု ့ သည်​

39 ထိ​ု အ​ ခါ ငါ​ ၏​ ကိ​ု လွတ​်

အ​

ထဲ​ ်​

ရှိ​ ရသာ​

၍ သူ​ ့ ထခ​ သိ​ု ့ လှည​့် သွား​

ရတွး​ အ​

အ​

ရခါ​

များ​

ရလာ့။

သိ​ု ့ ော​

အ​ များ​

နည်း​

ကကးီ ​

ဆခးု ​ ရှ ခး​ ေ​

ကကးီ ​

ရောက်​

လာ​

ငါ​ ဝမ်း​

ရသာ​ ရကကာင့၊် ဝမ်း​ ကိ​ု ခခ​ ေ​ ရသာ​ ၏​ လမ်း​

အ​ ဘယ်​

မည်​ နည်း။ အဘယ်သသ ူ ည် သနားသည်မေုတ၊်

တွင​ ် ရပမ​ ကကးီ ​ သည်​

ရပမ​

ရသာ​ သူ​ ထက်

နည်း​

၏​ ပမည်​

တမ်း​ ပခင်း​ သည်

နည်း​

နှင​ ့် ရမွး​

ပခင်း​

ပခင်း၊ ဝမ်း​ နည်း​

ဖွား​

ပခင်း​ နှင​့် ဝ

ရကကာင့၊် ထိ​ု

သိ​ု ့ မ​ ေုတ။် ​ အ​ ရကကာင်း​

စဉ​ အ​ တိင ု း် ​ ရှိ​ ရသာ​

အ​

လခးု ​

အ​

မူ​ စခ​ု

သည်​ နှင​့် အ​ ညီ၊

14 တဖန် ငါဆိသ ု ည်ကား၊ သင်သည် ပင်ပန်းစွာ ဘွားပမင်သကဲသ ့ ၊ုိ ့ ထိန ု ည်းတူ၊ ရပမကကးီ သ ည်လည်း၊ မိနး် မကိဖ ု န်ဆင်းရသာ သူအား အစအဦးကတည်းကပင်၊

40 သင်သည် အဘယ်ရကကာင့် ငိရ ု ြကးသနည်းေု ရမးလျင်၊ အဘယ့ရ ် ကကာင့ဆ ် ရ ုိ သာ် စိတ်

15 ယခုမူကား၊ သင်၏ဝမ်းနည်းပခင်းကို သင့် ် ထား၍ သင့် ် ပဖစ်တတ်ရသာ အောကို ေဲေင့်

ထဲ် ဝမ်းနည်းပခင်း ရှိသရလာ။

ရသာသတ္န ိ င ှ ့် သည်းခခရလာ့။

41 တဖန်သမ ူ က၊ သခင်၊ အကျန်ပ ု ်သည် ငိရ ု ြကးပမည်တမ်း၍ ဝမ်းနည်းပခင်း် ထပ်ရလာင်း

16 အရကကာင်းမူကား၊ ဘုေားသခင်သည် တေားသပဖင့် စီေင်ရတာ်မူရကကာင်းကို သင်သည်

မည်အရကကာင်း၊ အကျန်ပ ု ်သည် စိတန ် လ ှ းခု တုနလ ် ပ ှ ်၍ အလွနန ် မ ိ ှ ်ခ ် ိ၍ ှ ၊ ့ ျရသာစိတရ

ဝန်ခခလျင်၊ နှစ်ရယာက်စလခးု သည် သင်၏သားကို အချိနမ ် ီခခယေ ူ မည်ပဖစ်ပပီး၊ မိနး် မတိတွ ု ့ င်

42 ငါကလည်း၊ မင်းဘာပဖစ်ရနတာလဲ၊ ကျန်ရတာ်္ကိ ု ပပာပါ။ ့ ရ

ချီးမွမ်းပခင်းကို ခခေလိမ်မ ့ ည်။

43

အ​ ကျန်ပ ု ်​ သည်​ အ​ ကျန်ပ ု ်​

ဆယ်​

သည်​ အ​ ကျန်ပ ု ်​

်​ အ​ သက်​ သခးု ​

ရှ​ိ ရသာ်​ လည်း​ အ​ ကျန်ပ ု ်​ သည်​ အ​ ပမခု​ ပဖစ်​

၍​ သား​

မ​

17 သိ​ု ့ ပဖစ်​ 18 သူ​

၍ သင်​ ၏​ ခင်ပွနး် ​

က၊ ငါ​

ထခ​ သို ပမ ့ ို့​ သိ​ု ့ သွား​ ရလာ့။

မလုပ်​ ဘူး​ ဆိ​ု ေင် ငါ​ ပမို့​ ထဲ​

မဝင်​ ဘဲ ဒီ​ မှာ ငါ​ ရသမ

ရှိ​ ပါ​ ဘဲ၊

ယ်။

44 ထိအ ု နှစ်သးုခ ဆယ်ပတ်လးခု ငါသည် ရနညဉ့ ို း် ် အဘယ်အမှကမ ို ျ မလု ့ ်မပပတ်၊ နာေီတင

19 သိ​ု ့ ပဖစ်​

ပ်ဘ၊ဲ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေားထခ ဆုရတာင်းပဌနာပပု၏။

20 ထိသ ု မပ ုိ ့ ပုပါနှင။့် ငါအားပ ဖင့-် Sion ၏ဒုက္မည်မျရှိသနည်း။ ရယရုရှလင်ပမို့၏ဝမ်းနည်း ့

45 အနှစ်သးုခ ဆယ်ကကာရသာအခါ၊ ဘုေားသခင်သည် ငါအား ကကားရတာ်မူ၍၊ ငါဆင် ့ ့ းေဲပခင်း

ပခင်းအတွက် သက်သာပခင်းရှိကကရလာ့။

ကို ကကည့ရ ် ှ ၍၊ ငါဒု့ က္ကို ဆင်ပခင်၍၊ သားရယာက်ျားကို ရပးရတာ်မူသပဖင့၊် ငါသည် အလွန ်

21 အရကကာင်းမူကား၊ ငါတိ၏သန ု့ ရ ် ့ ှငး် ောဌာနသည် ပျက်စီး၍၊ ငါတိ၏ယဇ် ု့ ပလ္င်ကို ပဖိုဖျ

ဝမ်းရပမာက်ပခင်းရှိသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ငါခင် ု့ လ ု ည်း ငါတိသည် ု့ ဂု ့ ပွနး် နှင ့် ငါအိ ့ မ်နးီ ချင်း အရပါင်းတိကိ

က်၍၊ ငါတိ၏ြိ ု ့ မာန်ရတာ်ကို ဖျက်ဆးီ သည်ကို သင်သည်ပမင်၍၊

ခ်တင်ကက၏။ အနန္တန်ခိုးရှင။်

22 ငါတိ၏ဆားလိ ု့ မ်းပခင်းကို ရပမ်ချထား၍၊ ငါတိသီ ု ့ ချင်းဆိပခ ု င်းကို ဆိတဆ ် တ ိ ရ ် န၍၊ ငါတို ့

46 ငါသည် ကကးီ စွာရသာရဝဒနာပဖင့် သူကိ ့ ု ရကျးရမွး၏။

ဝမ်းရပမာက်ပခင်းအဆခးု ်၊ ငါတိ၏ဆီ ု့ မီးခခုအလင်းသည် ကွယရ ် ပျာက်၍၊ ငါတိပဋိ ု ့ ညာဉရသ

47 ဒါ​ ရကကာင့် သူ​ ကကးီ ​ ပပင်း​ လာ​ ပပီး ဇနီး​ ရှိ​ တဲ​့ အခါ ကျန်​ ရတာ်​

က ပွဲ​ ကို လုပ်​

တဲ​့ အချိန​ ် ရောက်​

လာ​

တယ်။

ဆက်​

၍​ ရပပာ​

ဆိ​ု ပခင်း​ ငှာ၊

တ္ာသည် ပျက်စီးသွား၏၊၊ ငါတိ၏သန ု့ ရ ် ့ ှငး် ရသာအောတိသည် ု့ ညစ်ညူး၍၊ ငါတိကိ ု့ ရ ု ခါ ၍ ရှ တခ ် ျလုမတတ်၊ ငါတိ၏သားသမီ ု့ းတိသည် ု့ အရှကက ် ကက ွဲ ပပီ။ ငါတိယဇ် ု ့ ပုရောေိတတ ် ို ့ သည် မီးရှ ိ ့ကကပပီ။ ငါတိ၏ ု ့ ရပဖာင့မ ် တ်ရသာ သူတသည် ို ့ သိမ်းသွား၍၊ ငါတို သ ူ ယ်တကိ ို ့ ု ဖျ ့ င

အခန်း ၁၀

က်ဆးီ ၍၊ ငါတို လ ူ ျိုတိသည် ု့ ကျန်ခခကကပပီ။ ့ ပ

1 သိ​ု ့ ော​ တွင၊် ငါ​ ့ သား​ သည် သူ​ ၏​ လာ​ ရသာ​

၍ ငါ​ သည်​ သူ​ အား​

အ​

ခါ လဲ​ ကျ​ ၍​

ရသ​

မဂ်လာ​

ရလ၏။

ရဆာင်​ ခန်း​ သိ​ု ့ ဝင်​

23 ယခုမူကား၊ အကကးီ ပမတ်ဆးုခ ပဖစ်ရသာ၊ ဇိအုနတ ် ဆ ခ ပ ိ ်သည် သူ၏ဂုခအ ် သရေကို ဆခးု ရှ ခး သွားရလပပီ။ ငါတိကိ ု့ မ ု ုနး် ရသာသူတလက် ို ့ သ ုိ အ ့ ပ်ရတာ်မူပပီ။

24 ထိရ ု ကကာင့၊် သင်၏ကကးီ စွာရသာ ရလးလခပခင်းတိကိ ု ့ ု ပယ်ရှား၍၊ များပပားရသာ ပူရဆွးပခ

47 ပင်ပန်းစွာ ရကျးရမွးပပုစုရကကာင်းကို မိနရ ် ့ တာ်မူသည်အတိင ု း် ၊ ထိပမ ု ို့သည် ရယရုရှလင်

င်းတိကိ ု ့ ု ပယ်ရှားရတာ်မူပါ၊၊ တန်ခိုးကကးီ ရသာဘုေားသည် သင့အ ် ား တဖန် ကရုခာရတာ်

ပမို့တည်း။

ရှိရစပခင်းငှာ၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သင်၏ပင်ပန်းပခင်းမှ ချမ်းသာပခင်းနှင ့် သက်သာပခ

48 သိောတွ ု့ င၊် ငါသားသည် မိမိအမ ိ ်ရထာင်ခန်းထဲသုိ ဝ ွ ၍ ် ရသသည်ပဖစ်၍၊ ့ ့ င်၍ ပျက်ကက

င်းကို ရပးရတာ်မူမည်။

ရယရုရှလင်ပမို့သုိ ရ ့ ောက်ရသာ ပျက်စီးပခင်းရပတည်း။

25 ထိ​ု သို ့ ငါ​

သူ​ နှင​ ့် ရပပာ​ ရန​ စဉ​

နှာ​ သည် ရုတ​် တ​ သည် ရတာက်​ ပ​ ပဖစ်​ နိင ု ​် ရသာ​

ေက်​ အ​ လွန​ ် ရတာက်​

အ​

သည်​

လာ​

တုန​ ် လှပ်​ 27 ငါ​

ပ​

လာ​

လာ​ သည်​ နှင​ ့် အမျ ငါ​ သည်​ ကိ​ု မှတ​်

ော​

26 ကကည့​် ရလာ့၊ ချက်​ ပခင်း​ စ်​

တွင၊် ကကည့​် ရလာ့၊ သူ​ ၏​

မိ​

မျက်​

49 ရှ ရလာ့၊ သူ၏သဏာန်ကို သင်ပမင်ေ၍၊ သူ၏သားအတွက် ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းရသာရကကာ

ပပီး သူ​ ့ မျက်​ နှာ​

င့၊် သင်သည် သူကိ ိ ်ေ ဲ့ ည်၊ နှင ့် အခွငသ ့် င့ခ ် ရ ဲ့ သာ အောများထဲမှ ဤအ ့ ု နှစ်သမ ့ န် စတင်ခသ

သူ​ ကိ​ု ရကကာက်​

၍​

50 ယခုမူကား၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သင်သည် အရယာင်မရဆာင်ဘဲ ဝမ်းနည်းပူ

၏။

ပင်၊ သူ​ သည် အလွန​ ် ရကကာက်​ ေွ ခ ့​ စွာ ရအာ်​ ေ

နှင​ ့် အမျ၊ ထိ​ု မိနး် ​

၏​ ရအာ်​

မ​

သခ​ ရကကာင့် ရပမ​ ကကးီ ​

ကကည့​် ရလာ့၊ ထိ​ု မိနး် ​

ဘဲ၊ တည်​ ရဆာက်​

ရဆွး၍ သူအတွ က် စိတန ် လ ှ းခု အြကင်းမဲ့ ခခစားေရကကာင်းကို သိပမင်ရတာ်မူသည်နင ှ အ ့် ညီ၊ ့ သူ၏ဘုနး် အသရေ၏ ရတာက်ပမှနင ှ ့် တင့တ ် ယ်ပခင်းအသရေကို သင့အ ် ား ပပရတာ်မူပပီ။ 51

သွား​ ၏။

ကကည့​် ၍​

ောများကို သင့အ ် ား ဖွငပပ ့် ေန်ပဖစ်သည်။

မ​ သည် ငါ​ ့ အား​

မ​ ရပါ​

လာ​

ရသာ​ ပမို့​ တစ်​ ခု​ ရှိ​ ၏။ ကကးီ စွာရသာ အေပ်သည် အုတပမ ်

ထိ​ု ့ ရကကာင့် ခိုငး် ​

အား​ ငါ​

အိမ​်

ရဆာက်​ ရသာ​

မ​

လယ်​

်​ ရန​

ရစ​ ေန်

သင့​ ်

ရစ​ ၏။

52 အရကကာင်းမူကား၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် ဤအောကို သင့အ ် ားပပမည်ေု ငါသိ၏။

စ်မှ ရပါလာသည်ပဖစ်၍ ငါသည် ရကကာက်၍ ကကးီ ရသာ အသခနင ှ ့် ရြကးရကကာ်လျက်၊

53 ထို​ ့ ရကကာင့် အ​

28 အစဦး် ငါထခ ုိ ့ ရကာင်းကင်တမန် Uriel သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ အ ့ သလာရသာ

သိ​ု ့ သွား​

ရကကာင်းမူကား၊ သူသည် ငါကိ ု ျားစွာရသာ ဘဝင်ထသ ဲ ကျရစ၍၊ ုိ ့ ငါအဆခ းု သည် ပျက်စီးပခ ့ မ ့

54 အရကကာင်းမူကား၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် မိမိပမို့ကပပ ို ရသာအေပ်​်၊ အဘယ်သမ ူ ျမ

င်းသိ၎င် ု ့ း၊

တည်နင ို ။်

29 ဤ​

မှ​

အ​

တိ​ု ့ ကို ငါ​

စဉ​ တွင၊် သူ​ သည် ငါ​ ့ ထခ​

ရပပာ​ ရန​

သိ​ု ့

ရဆာက်​ အ​ အခု​ ၏​

ရစ​ ေန် ငါ​ မှာ​

အုတ​်

ပမစ်​

ရှ​ိ ော လယ်​

မ​

ထား​ ၏။

55 ထိရ ု ကကာင့် မရကကာက်ကကနှင၊့် သင်၏စိတန ် လ ှ းခု ကို ထိတလ ် နပခ ် ့ င်းမရှိရစနှင၊့် သင်၏မျက်

လာ​ ၍ ငါ​ ့ ကိ​ု ကကည့​် ရှ ​ ၏။

စိပဖင့် ပမင်နင ို သ ် မျရသာ အရဆာက်အဦး၏ အလှတေားနှင ့် ကကးီ ပမတ်မှကို ကကည့ရ ် ှ ပါ။

30 ရသလွနရ ် သာသူကသ ဲ့ ုိ ့ ငါအိပ်၍ ငါဥာခ် ကို ငါလက် မှ နှတယ ် ၍ ူ ၊ သူသည် ငါကိ ့ ့ ့ ုလ

56 သိ​ု ့ ပဖစ်​

က်ျာလက်ပဖင့် ယူ၍ နှစ်သမ ိ ်လ ့ ျက် ရပခရပါတင်လျက်၊

57 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် အပခားရသာသူအများထက် မဂ်လာရှိ၍၊ အနည်းငယ်မျ

31 သင်​ ်​

သာ။

အ​ ဘယ်​ အ​ နာ​

ရှိ​ သ​

နည်း။ အဘယ့ရ ် ကကာင့် ဤမျ စိတရ ် ှ ပ်ရန

၍ သင်​ တိ​ု ့ နား​

ရှိ​ သ​ မျ​

ကကား​

ေ​ လိမ်​့ မည်။

ေသနည်း။ သင်၏ဥာခ်နင ှ ့် စိတန ် လ ှ းခု အကကအ ခ စည်သည် အဘယ်ရကကာင့် ပူပန်ေသနည်း။

58 နက်ပဖန်ည် သင်သည် ဤအေပ်​်ရနေမည်။

32 ငါကလည်း၊ သင်သည် ငါကိ ု ွနပ ် ့ စ်ရသာရကကာင့၊် ငါသည် သင်၏စကားအတိင ု း် ပပုသ ့ စ

59 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် ရနာက်ဆးုခ ရသာကာလ် ရပမကကးီ ရပါ်ရနရသာသူတအား ို ့

ပဖင့၊် လယ်သသွ ုိ ့ ား၍ ရှငး် မပပနိင ု ဘ ် ၊ဲ ပမင်ဖူးရသာ်လည်း၊ ပမင်ရသာ်လည်း၊

အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားပပုရတာ်မူမည့် ပမင့ပမ ် တ်ရသာအောများ၏ ရူ ပါရခုများကို သင့အ ် ား ပပ

33 သူ​ က​ လည်း၊ မင်း​ ကို ငါ​

လိမ်မ ဲ ည ီ က သူ မှာထားသလိပ ု ဲ ငါအိပ်တယ်။ ့ ည်။ ဒါနဲ အ ့ ဒ

အကကရ ခ ပး​

မယ်။

34 သခင်၊ ငါအားပ ဖင့် ရပပာရလာ့။ ငါရမျာ် လင့ခ ် ျက်ရကကာင့် ငါရသမည်ကို စိုးေိမ်၍သာ ငါ ့ ့ ့ ကို မစွနပ ် ့ စ်နင ှ ။့် ၃၅ အရကကာင်းမူကား၊ ငါမသိရသာအောကို ငါပမင်၍ မသိရကကာင်းကို ငါကကားေပပီ။ 36 သိ​ု ့ မ​ ေုတ် ငါ​

၏​ စိတ်​ ဝိ​

ညာဉ​

သည် လှည​့် စား​

ပခင်း​ ရှိ​

သ​

ရလာ။ 37 သိပဖ ု ့ စ်၍ ယခုတင ွ ် ကိယ ု ရ ် တာ်ကျန်အား ဤရူ ပါရခုကို ပပရတာ်မူပါေု ရတာင်းပန်ပါ၏။ 38 သူ​ က ငါ​ ့ ကိ​ု ငါ​

ရထာင်​ ပပီး မင်း​ ရကကာက်​ တဲ​့ အ​

နား​

ရပပာ​ မယ်။ အပမင့ဆ ် းုခ ​

ရတွ အများကကးီ ​ ရှိ​ 39 သင်၏​

က မင်း​

ဘုေား​

လိမ့်​

ကို လျို့ဝှက​် ထား​

ရကကာင်း​

ကို

တဲ​့ အော​

မယ်။

လမ်း​ မှန​ ် ရကကာင်း​

ကိ​ု ပမင်​ ရတာ်​

လူ​ တိ​ု ့ အ​ တွက် အ​

စဉ​

ပပင်း​ စွာ​ ပမည်​ တမ်း​

ပခင်း​ ကို ပပု​

အ​

မူ​

သည်​ ကား၊ သင်​ ၏​

ပမဲ​ ညေုိ း​ ငယ်​ လျက်၊ ဇိ​ ရတာ်​

မူ​

အုန​ ် အ​ တွက်

၏။

40 သိပဖ ု ့ စ်၍ မကကာရသးမီက သင်ပမင်ခရ ဲ့ သာ ရူ ပါရခု၏ အဓိပပါယ်မှာ၊ 41

ငိ​ ု ရြကး​

ပမည်​

တမ်း​

နှစ​်

သိမ့်​ ပခင်း​ ကိ​ု ပပု​ ရတာ်​ မူ​ ၏။

ရသာ​ အ​ မျိုး​

သ​

မီး​ ကိ​ု ပမင်​ ရတာ်​ မူ​ ၍

42 ယခုမူကား၊ မိနး် မ၏သဏာန်ကို ရနာက်တဖန်မပမင်ေရသာ်လည်း၊ တည်ရသာပမို့သည် သင့အ ် ား ထင်ရှားလျက်ရိ၏ ှ ။ 43

သား​ ရတာ်​

ရသာ်၊ ဤ​

၏​ ရသ​

ပခင်း​ အ​

ရကကာင်း​ ကို

သင်​ တိ​ု ့ အား​

ရပပာ​

နည်း​ ကား၊

44 သင်ပမင်ရသာ ဤမိနး် မသည် ဇိအုနပဖ ် စ်၏။ ရဆာက်ရသာပမို့ကသ ဲ့ ုိ ့ ပမင်ရသာမိနး် မကိပ ု င်၊ 45 ငါဆိသ ု ည်ကား၊ သူသည် အနှစ်သးုခ ဆယ်ပမခုပပီေု သင့အ ် ား ဆိသ ု ည်ကား၊ ပူရဇာ်သက္ာ မရှိရသာ အနှစ်သးုခ ဆယ်ေမ ူ ူကား၊ 46 ရရှာလမုနသ ် ည် အနှစ်သးုခ ဆယ်အကကာတွင ် ပမို့ကတ ို ည်၍ ပူရဇာ်သက္ာပပုပပီးမှ ပမခုရသာ သားကို ဘွားပမင်ရလ၏။

အခန်း ၁၁ 1 ထိအ ု ခါ ငါသည် အိပ်မက်ကပမ ို င်လျင်၊ အရမွးတစ်ဆယ့န ် စ ှ ်ရတာင်ရိ၍ ှ ရခါင်းသခးု လခးု ရှိ ရသာ ရေွလင်းတသည် ပင်လယ်မှ တက်လာ၏။ 2 ငါ​

ပမင်​ သည်​

နှင၊့် သူ​ သည် အ​ ရတာင်​ ပခ ​ ကိ​ု ရပမ​

သိ​ု ့ ပဖန​ ် ့ ၍ ရလ​

တိက ု ​် မှ​

၍​ စု​ ရဝး​ လာ​

၏။

3

ငါ​ ပမင်​ သည်​ တွင၊်

အ​

ရမွး​ များ​ ကိ​ု ပမင်​ ေ​

4

သူ​

တိ​ု ့ ၏​ ဦး​

ယ်​ ်​

တစ်​

န်​ ရှိ​

ရသာ​ အ​ ခါ၊

အ​

သူ​ ့ အ​

ရခါင်း​

ခု​ ထက်​ ကကးီ ​

တစ်​ ပပင်​ လခးု ​

ရပါင်း​ တိ​ု ့ သည် သူ​ ့ အရပါ​

သိ​ု ့ မှတ​်

ရမွး​ အ​

ပခား​ ရသာ​

မှ​

အ​

ပခား​

အ​

၏။ အရမွးရသးရသးရလးရတွ ပဖစ်လာတယ်။ သည်​ ပငမ ိ ်​ သက်​ ၍​

အ​

ြကင်း​ အ​

၍​

ရခါင်း​ သည်​ အ​ လ

ကျန်​ နှင​့် အ​

တူ​ ကျ

5 ထိမ ု ှတပါး ငါကကည့ရ ် ှ ၍၊ လင်းယုနသ ် ည် အရမွးအရတာင်တပဖ ို ့ င့် ပျခသာွ း၍၊ ရပမကကးီ ရပါ မှာ စိုးစခရလ၏။ 6 ရကာင်းကင်ရအာက်ရိှ အောခပ်သမ ိ ်းသည် သူအား အုပ်စိုးလျက်ရိသ ှ ည်ကို ငါပမင်ေ၍၊ ့ သူအား အဘယ်သမ ူ ျ စကားမရပပာ၊ ရပမကကးီ ရပါ် သတ္ဝါတရကာင်မျ မရှိရကကာင်းကိလ ု ့ ည်း ငါပမင်၏။ 7 ငါ​ ပမင်​ သည်​ နှင၊့် လင်း​ တ​ အ​

ရမွး​ အ​ ရမွး​

သည် တခ​ ရှည​် များ​ ရပါ​

သိ​ု ့ တက်​

၍

များ​ အား​ ရပပာ​ ၏။

8 တပပိုင်နက်တည်း မကကည့ကက ် နှင။့် လူတင ို း် မိမိရနော် အိပ်၍ သတိပဖင့် ကကည့ရ ် ှ ကကရလာ့။ 9 ရနာက်ဆးုခ ရသာအဖို ဦ ု ့ ု ရစာင့ရ ် ရှာက်ရစ။ ့ းရခါင်းတိကိ 10 ငါ​ ပမင်​ သည်​ ကား၊ သူ​ ၏​ ရခါင်း​ မှ​ မ​ ထွက​် ဘဲ၊ သူ​ ့ ကိယ ု ်​ ထဲ​ မှ အသခ​ ထွက​်

သွား​ ၏။

11 ဆနက ် ့ ျင်ဘက်အရမွးအရတာင်တကိ ို ့ ု ငါရေတွက၍ ် ရှစ်ရယာက်ရိသ ှ တည်း။ 12 ငါကကည့ရ ် ှ ၍ လက်ျာဘက်​် အရမွးတရကာင် ရပါလာ၍ စိုးစခရလ၏။ ရပမတပပင်လးခု အ ရပါမှာ၊

13 ထိ​ု

နည်း​

တူ၊ မင်း​

ကကးီ ​

စိုး​

စခ​ ပပီး​ ရသာ​

ခါ ဆခးု ​

အ​

က်​ လာ​ ပပီး ထိ​ု အ​ ေပ် ​ သည် ရနာက်​ တ​ ဖန် မ​ ရနာက်​

လိက ု ​်

များ​

ကက​

သည် ထ​ လာ​

ခန်း​

သိ​ု ့ ရော

ရပါ​ လာ​ ရတာ့​ ဘဲ

၏။ စိုးစခ၍ ကကးီ စွာရသာအချိနက ် ို ေရလ

၏။

တိေစ္ာန်တသည် ို ့ အချိနက ် ာလ ကုနဆ ် းုခ ပခင်းသို ရ ် လာ။ ့ ောက်မည် မေုတရ 40 စတုတ္သူသည် လာ၍ လွနရ ် လပပီးရသာ သားေဲအရပါင်းတိကိ ု ့ ု ရအာင်နင ို ၍ ် ၊ ကကးီ စွာ ရသာ ရကကာက်မက်ဘယ ွ ရ ် သာ တန်ခိုးနှင ့် ရလာကကို အုပ်စိုး၍၊ ရပမကကးီ တပပင်လးခု ကို အ

14 မင်း​

စိုး​ စခ​ တဲ​့ အခါ၊ အဆခးု ​

က်​ တစ်​ ဖန် ရပါ​ 15 ထိ​ု

လိ​ု ပဲ ရပါ​ လာ​ ပပီး ရနာ

မ​

မလာ​ ရတာ့​ ဘူး။

ခါ ထို​ အ​ ေပ်​

အ​

ော ပထ​

ရသာ​ အ​ သခ​ ရှိ​

41 အ​ ရကကာင်း​

၍၊

တဖန် မရပါမလာမီ၊ ငါဆိသ ု ည်ကား၊ 17 သင်​ ၏​ 18တ​

ရနာက်​

တိ​ ယ​

သည်​

ထ​ ၍​

ရပါ​

19 ထိ​ု အ​ ခါ အ​ သား​

ပိုငး် ​

မင်း​

က်​ တစ်​ ဖန်​ မ​ မျိုး​

တစ်​

ြကင်း​

တိ​ု ့ စိုး​

သိ​ု ့ မ​ ရောက်​

ေ​

နှင၊့်

ပခား​ သူ​ ကဲ​့ သိ​ု ့ စိုး​ စခ​

အ​

ကား၊ ရပမ​

ကကးီ ​

သည်​

အ​

မှန​ ် အ​ မှန​ ် နှင​့် မ​ စစ်​

ဘဲ။

42 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် နှမ ိ ်ခ ို ့ ု ညေဉးဆဲ၍၊ ပငမ ိ ်သက်ပခင်းကို နှမ ိ ်ခ ့ ျရသာ သူတကိ ့ ျ

၍ ရနာ

က်ဆးီ ၍၊ 43 သိပဖ ု ့ စ်၍၊ သင်၏ဒုစရိုကပပ ် ုပခင်းသည် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားထခသ၎င် ုိ ့ း၊ သင်၏မာနသ

ကျန်​ အ​

အ​

ရကကာ​

မူ​

ရသာအားပဖင့၊် သင်သည် မုသာကို ချစ်၍၊ အသီးအနှက ခ ို ရဆာင်ရသာသူတ၏ ို ့ ရနောကို ဖျ

ရတာ့​ ပါ။

လာ​

လွနဆ ် းုိ ရသာ ညေဉးဆဲပခင်းနှငတ ့် ကွ၊ လှညပဖ ့် ားရသာအားပဖင့် ရပမကကးီ ရပါမှာ ကာလအတန် ကကာ ရနရလ၏။

သိ​ု ့ လာ​

16 ဤမျရလာက် ကာလပတ်လးခု ရပမကကးီ ကို အုပ်စိုးရသာမင်းကို နားရထာင်ရလာ့။ ရနာက်

အ​

39 ငါရလာက် စိုးစခရစပခင်းငှာ ငါဖန်ဆင်းရသာ တိေစ္ာန်ရလးမျိုးတွင ် ကျန်ြကင်းရသာ ့

စခ​ ပပီး​ ရနာက်

ရပါင်း​

တိ​ု ့ နှင​ ့် ပတ်​ သက်​ ၍

ည် တန်ခိုးကကးီ ရသာဘုေားထခသ၎င် ုိ ့ း ရောက်ရလပပီ။

ရနာက်​

တစ်​

44 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် မာနကကးီ ရသာအချိနမ ် ျားကို ကကည့ရ ် ှ ရတာ်မူ၍၊ သူတသည် ို ့

ဖန်​ မ​ ရပါ​

မ​

လာ​ ကက​ သ​ ကဲ​့ သိ၊ု ့

ပပီးဆခးု သွား၍၊ စက်ဆပ ု ်ေွခရှာဘွယအ ် မှတသည် ို ့ ပပည့စ ် ခုကကပပီ။

20 တဖန် ငါကကည့ရ ် ှ ၍၊ အချိနတ ် န်လျင်၊ လိက ု လ ် ာရသာ အရမွးတိသည် ု့ အုပ်စိုးပခင်းငှါ လ

45 ထိရ ု ကကာင့၊် သင်သည် လင်းတ၊ သင်၏ရကကာက်မက်ဖွယရ ် ကာင်းရသာ အရတာင်ပခ

က်ျာဘက်​် ေပ်လျက်၊ အချို့တသည် ို ့ အုပ်စိုးရသာ်လည်း ခခအတွငး် ် ရပါမလာရတာ့။

များ၊ ဆိးု သွမ်းရသာအရမွးများ၊ ဆိးု သွမ်းရသာဦးရခါင်းများ၊ နာကျင်ကက ို ခ ် ဲရသာရပခသ

21အ​ ရကကာင်း​

ည်းများ၊ သင်၏အချည်းနှးီ ရသာကိယ ု ခ ် န္ာအားလခးု ကို မရပါလွငရ ် စရတာ့ပါ။

မူ​

ကား၊ သူ​ တိ​ု ့ အ​ ချို့​ သည်​ အ​

တည်​ ထား​ ကက​ ရသာ်​

အုပ်​

လည်း မ​

တိ​ု ့ ်​

မျိုး​ သား​

ချုပ်​ ကက။

46 ကိယ ု ရ ် တာ်၏ညေဉးဆဲပခင်းရဘးမှ ကယ်နတ ှ ပခ ် င်းခခေရသာ ရပမကကးီ တပပင်လးခု လန်းဆန်း

22ထိရ ု နာက်မှ ငါကကည့ရ ် ှ ၍ အရမွးတစ်ဆယ့န ် စ ှ ်ပါးတိသည် ု့ ရနာက်တဖန်မရပါ၊

၍ ပပန်လာမည်အရကကာင်း၊ ဖန်ဆင်းခခရတာ်မူရသာသူ၏ တေားစီေင်ပခင်းနှင ့် ကရုခာရတာ်

23 လင်းယုန၏ ် ကိယ ု ရ ် ပါ် ရနာက်တဖန်မရှိ၊ ရခါင်းသခးု လခးု နှင ့် အရတာင်ရပခာက်ခု ပငမ ိ ်ဝပ်

ကို ရမျာ်လင့ပခ ် င်းငှာ၊

လျက်ရိ၏ ှ ။ 24 ထိအ ု ခါ အရမွးရလးနှစ်ရကာင်သည် ရပခာက်ရကာင်မှ ခွဲ၍ လက်ျာဘက်ရခါင်းရအာက် ် ကျန်ရနေစ်သည်ကို ငါပမင်၏။ 25 ငါ​

ပမင်​ သည်​

ကိယ ု ​်

တိင ု ​ ် တည်​ ရဆာက်​ ကာ အုပ်​

26

ငါ​ ပမင်​ သည်​

မ​

ကကာ​

နှင၊့် အ​ ရတာင်​ ရအာက်​ တွင၊် အ​ ရပခ​

န​ တွင​ ် မ​

မ​

27 ဒုတယ ိ ​ သည် ပထမ​

ရှိ အရမွး​ အ​ ပင်​ တိ​ု ့ သည်

ချုပ်​ ေန်​ ကက​ခ စည်​ ရန​ တစ်​

အ​

ကက​

၏။

ခု​ ရှ​ိ သည်​

ပဖစ်​

၍​

ရတာ့​ ပါ။

ရပါ​ လာ​

အကကမ ိ ​် ထက် ရစာ​

အ​ ခါ သူတို​ ့ ထင်​ မှတ​်

ရသာ​ အ​ ခါ၊ ပငမ ိ ်​

ရသာ​ ဦး​

ရခါင်း​

င်း​ တစ်​

ခု၊ အပခားဦးရခါင်းနှစ်ခုထက် ကကးီ ၏။

30ထိ​ု

ရနာက်​

တစ်​

ကက​

အ​

ပခား​ ဦး​

နှးိ ​ စ​ ကား၊

ဝပ်​

စွာ​

ရန​

်​ ရှိ​

ရသာ​ ရခါ

ရခါင်း​ နှစ်​ ခု​ ကိ​ု လည်း​

ရကာင်း​

ပမင်​ ေ​

၏။ 31 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ သူနင ှ အ ့် တူရိရ ှ သာ သူတနှ ို ့ ငအ ့် တူ ရခါင်းကိလ ု ည ှ ၍ ့် စိုးစခမည့် အရတာင် ရအာက်တင ွ ် အရမွးနှစ်ရချာင်းကို ကိက ု စ ် ား၏။ 32 ဤဦးရခါင်းမူကား၊ ရပမကကးီ တပပင်လးခု ကို ရကကာက်လနရ ် ့ စ၍၊ ရပမကကးီ ရပါမှာရနရသာ သူ အရပါင်းတိကိ ု ့ ု အလွနည ် ေဉးဆဲပခင်းနှငတ ့် ကွ၊ ပဖစ်ခသ ဲ့ မျ အရတာင်ပခများထက် ကမ္ာကကးီ ၏ အုပ်စိုးမှ ပိုရိခ ှ သ ဲ့ ည်။ 33 ဤ​ ရနာက်​

မှ ငါ​ ပမင်​ ေ​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ အ​

င်း​ သည် အ​ ရတာင်​ များ​ ကဲ​့ သို ့ ရုတ​်

တ​

လယ်​

ေက်​ မ​

်​ ရှိ​ ရပါ​

ရသာ​ ရခါ

လာ​ ရတာ့​

ပါ။ 34 ရပမကကးီ ရပါမှာ အုပ်စိုးရသာ အမျိုးတူရသာ ဦးရခါင်းနှစ်ပါး ကျန်ြကင်း၏။ 35 ငါ​ ပမင်​ သည်​ က်​ ်​

နှင၊့် လက်​

ယာ​ ဘက်​

ရှ​ိ ရသာ​ အ​ ခါ ကိက ု ်​ စား​

်​

ရခါင်း​

သည် လက်​ ဝဲ​ ဘ

သွား​ ၏။

36 ရရှ ့ရတာ်​်ကကည့ရ ် ှ ၍ ပမင်ရသာအောကို ဆင်ပခင်ရလာ့ေု ငါအားရပ ပာရသာ အသခတသခ ့ ကို ငါဦးရခါင်းပပု၏။ 37 ထိအ ု ခါ ငါပမင်လျင်၊ ရောက်ရသာပခရသ်သ ့ ည် ထင်းထဲက ရပပးသွားသကဲသ ့ ၊ုိ ့ သူသည် လူ၏အသခကို လင်းယုနထ ် သ ခ ုိ လ ွ လ ် က ို သ ် ည်ကို ငါပမင်၍ မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ့ တ 38 နားရထာင်ရလာ့၊ ငါရပပာမည်။ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သင့အ ် ား မိနရ ် ့ တာ်မူလမ ိ ်မ ့ ည်။

2 ရှ ရလာ့၊ ကျန်ြကင်းရသာ ဦးရခါင်းနှင ့် အရတာင်ရလးခုတသည် ို ့ ရနာက်တဖန် မရပါ ရသးဘဲ၊ နှစ်ပါးတိသည် ု့ ထိပမ ု ို့သသွ ုိ ့ ား၍ နန်းတက်ကကသပဖင့၊် သူတ၏နိ ို ့ င ု င ် သ ခ ည် ရသးငယ် ၍ ရုတရ ် ုတသ ် သ ဲ ပဖ ဲ စ်ရလ၏။ သွားသပဖင့် ရပမကကးီ သည် အလွနရ ် ကကာက်ေွခ့သပဖင့၊် ထိရနာက် ု့ တင ွ ၊် ငါသည် ဒုက္နင ှ ့် စိတ၏ ်

အလယ်​

ဦး​ ကို

1 ထိအ ု ခါ၊ ပခရသ်သ ့ ည် လင်းယုနင ် က ှ အ ် ား ဤစကားကို ရပပာစဉတွင၊် ငါပမင်လျင်၊

3 တဖန် ငါပမင်ရသာအခါ၊ သူတသည် ို ့ မရပါရသးဘဲ၊ လင်းတ၏ တကိယ ု လ ် းခု မီးရလာင်

၏။

28 တဖန်ငါကကည့ရ ် ှ ၍၊ စိုးစခေမည်ေု ရတွးထင်ကျန်ြကင်းရသာ နှစ်ရယာက်၊ 29 ထိ​ု

အခန်း ၁၂

ရချာက်ချားမှမှ နိးု ထလာပပီး၊ အလွနရ ် ကကာက်လနက ် ့ ာ၊ ငါဝိ့ ညာဉအား မိနရ ် ့ တာ်မူသည် ကား၊ 4 အကယ်စင်စစ် သင်သည် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေား၏ လမ်းတိကိ ု ့ ု ရှာရဖွပခင်းအတွက၊် သ င်သည် ငါအား ဤအောကို ပပုရတာ်မူပပီ။ ့ 5 သိောတွ ု့ င၊် ငါသည် စိတန ် လ ှ းခု ် ပငးီ ရငွ့၍ စိတ် ် အလွနအ ် ားနည်း၏။ ဤညတွင ် ငါခခေ ရသာ ရကကာက်ေွခ့မှကကးီ ရကကာင့် ငါ့် ခွနအ ် ားအနည်းငယ်သာ ရှိ၏။ 6 သိပဖ ု ့ စ်၍ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် ငါကိ ု ရ ် အာင် နှစ်သမ ိ ်ရ ့ ု အဆခးု တိင ့ စမည်အရကကာင်း ယခု ငါရတာင်းပန်မည်။ 7 ငါ​

က၊ အ​ ထက်​

ရတာ်​ ရှိ​

ရသာ​ အ​ စိုး​

ည် ရကျး​ ဇူး​ ရတာ်​

ကိ​ု ရတွ့​

ေ​ ပါ​

ေ​ အ​ ရှင၊် အ​

ကျန်ပ ု ်​ သ

က၊ ငါသည် များစွာရသာလူများရရှ ့မှာ သ

င်နင ှ ့် ရပဖာင့မ ် တ်ောသို ရ ့ ောက်လျင်၊ 8 သိပဖ ု ့ စ်လျင် အကျန်ပ ု ်ကို နှစ်သမ ိ ်ရ ု ရ ် တာ်ကျန်သည် အကျန်ပ ု ်၏စိတ် ့ ပးရတာ်မူပါ၊၊ ကိယ ဝိညာဉကို နှစ်သမ ိ ်ရ ် ကာင်းရသာ ရူ ပါရခု၏အနက်အဓိပပါ ့ စပခင်းငှာ၊ ဤရကကာက်မက်ဖွယရ ယ်နင ှ ့် ရိုးရှငး် ရသာပခားနားချက်ကို ပပရတာ်မူပါ။ 9အ​

ရကကာင်း​

မူ​ ကား၊ အ​

တိင ု ​ ် ရအာင်​ ပပ​

ကျန်ပ ု ်​

အား​ အ​ လွန​ ် ဆခးု ​

ေန် ခခ​ ထိက ု ​် သူ​ ပဖစ်​

ရသာ​ အ​ ကကမ ိ ်​

ရကကာင်း​ အ​ ရကကာင်း​

မူ​

ကား၊

10 တဖန်တ၊ခု 11 သင်ပမင်ေရသာ လင်းယုနသ ် ည် ပင်လယ်မှတက်လာရသာ လင်းယုနသ ် ည် သင်၏ညီဒ ခ ရယလ၏ရူ ပါရခု် ပမင်ရသာနိင ု င ် ပဖ ခ စ်၏။ 12

သိ​ု ့ ော​ တွင​် ထိ​ု

ရသာ​ ရကကာင့၊် ယခု​ ေ​ ၏။

အ​

ရကကာင်း​ ကိ​ု သူ​ အား​ မ​

ငါ​ သင်​ တိ​ု ့ အား​ ဤ​

အ​

ရဖာ်​

ရကကာင်း​ ကိ​ု ငါ​

ပပ​

ခဲ​့

ကကား​

13 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ရပမကကးီ ရပါတွင ် နိင ု င ် ရ ခ တာ်တစ်ခု ရပါထွနး် လာမည်ပဖစ်ပပီး၊ ယခင်ရိခ ှ ဲ့

36 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေား၏ ဤလျို့ဝှကခ ် ျက်ကို သိေန် သင်သည် ရတွ့ဆပခ ုခ င်းသာပဖစ်သ

ရသာ တိင ု း် နိင ု င ် အ ခ ားလခးု ထက် ရကကာက်ေွခ့ေမည့က ် ာလရောက်လမ ိ ်မ ့ ည်။

ည်။

14 ထိ​ု အ​ ခါ ရှင​ ် ဘု​ ေင်​ တစ်​ အ​

နွယ​် တစ်​

ဆယ့​် နှစ်​

တိ​ု ့ သည် အ​

ပါး​

မျိုး​

ခု​ ပဖစ်​ ကက​ လိမ့်​ မည်။

15 ဒုတယ ိ ​ သူ​ သည် နန်း​ စခ​ ေ​

ကျမ်း​

လိမ့်​ မည်။ တစ်​ ကျိပ်​ နှစ်​

င်​ တစ်​ ပါး​ တိ​ု ့ ထက် ပို​ ၍​ ရန​

တိ​ု ့ တွ

ပါး​

လိမ့်​ မည်။

ေ​

37 သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍​ သင်​ တိ​ု ့ ပမင်​ ရတွ့​ ်​ ရေး​ မှတ​်

ခဲ​့ သည့​် အ​ ော​

အ​

ော​

များ​ ကို

၍​

ဝှက​်

ထား​ ကက​ ရလာ့။

38 သင်​ တိ​ု ့ သိ​ ရသာ​

စိတ​်

နှ​ လခးု ​ တိ​ု ့ ကို နားလည်​ ၍ ဤ​ လျို့​ ဝှ

က်​ ဝှက​်

ထား​ ော​ များ​ ကိ​ု

ရစာင့​ ် ထိနး် ​

နိင ု ​ ် ရသာ​ ပညာ​ ရှိ​ တိ​ု ့

16 သင်ပမင်ရသာ အရတာင်တဆယ်နစ ှ ်လးခု ကို ဤအောသည် ထင်ရှားရစ၏။

အား သွနသ ် င်​ ကက​

17 သင်​ ကကား​

ေ​ ရသာ​

39 သိောတွ ု့ င၊် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သင့အ ် ား ကကားရပပာပခင်းငှါ အလိရ ု တာ်ရိသ ှ မျကို

ဘဲ ကိယ ု ​်

အ​

အ​

မှ​

ခန္ာ​

များ​

လယ်​

ေူ​ ၍ အနက်​

18 ထိ​ု

စ​ ကား​ ေူ​ မှ​

ထွနး် ​

ထွက​် သွား​ ပခင်း​

ဖွင​ ့် ချက်​ ပဖစ်​

နိင ု ​ ် ငခ​ ရတာ်​ ၏​

ရပါ​

ရနာက်​

လာ​ ပပီး ပျက်​

ဦး​ ် တစ်​

19

အ​

စွာ​

ပခင်း​

ရသာ​ တိက ု ်​ ခိုက​် တွင​ ် ေပ်​

မ​ ခခ​ ေ​

ော​ ေူ​ ၍​

အ​

20ထိ​ု

ခါ သူ​ ့ အ​ ထဲ​ ် ရှင​ ် ဘု​ ေင်​ ရှစ်​ ပါး​

အ​

မည်​ ေူ​

ရသာ​

ော​ ၏​

အ​

ပပမည်အရကကာင်း၊ ခုနစ်ေက်ပတ်လးခု ဤအေပ်​် ရစာင့ရ ် လာ့။ ထိအ ု တူ သူသည် သူလမ် ့ း

ပခင်း​

40 ခုနစ ှ ်​

ေက်​ လွန​ ် ပပီး​

ေ​ မည်​

ရကကာင်း​

ကို လူ​ အ​ ရပါင်း​ တိ​ု ့ သိ​ ပမင်​ ရသာ​

အ​

မှ​

စ​

ရစ​ လိမ့်​ မည်။

ေ​ ရသာ​ မ့်​

အ​

ရန​

ဘဲ သူ​ ့ ၏​

ရကကာင့၊် အ​ ချိန​် နည်း​ ၍ နှစ​်

အကကးီ ​ ပမတ်​

ငါ​ ့ ထခ​

ရတာင်​ ရအာက်​ ်​ အ​ ရမွး​ အ​ ပင်​ ငယ်​ ခါ၊ ဤ​

ရသာ​

ကို ရလျာက်ရလ၏။

ပခင်း​ ရဘး​

ဖန်​ ပပန်​ လည်​ ပဖစ်​

ကို သင်​ ပမင်​ ေ​

၏။

မှ ကကးီ ​

စီး​

ပဖစ်​ ရစ၊ သိ​ု ့ ရသာ်​ လည်း ပပို​ လဲ​ အ​

မူ​ ကား၊ ဦး​ ရခါင်း​ မှ​ မ​ ထွက​်

ရလာ့။

ရှစ်​ ပဖစ်​

ခု​ ကိ​ု ပမင်​ ၏။

ဆခးု ​

သိ​ု ့ လာ​

သည်​ ပမို့​ သိ​ု ့ မ​ ပပန်​ လာ​

ရသာ​ အ​ ခါ ငါ​

ရသာ​ သူ​ မှ​ သူ​ အ​ ရပါင်း​

၍​ ရပပာ​

ခါ၊ အ​ ငယ်​

အ​

တိ​ု ့ ကိ​ု

ဆခးု ​

စု​ ရခုး​

ပပီး

ဆိ​ု ကက​ ၏။

41 အဘယ်အောကို ငါတိသည် ု့ ရနှာင့ရ ် ှကကက ် သနည်း။ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် အကျန်ပ ု ်တကိ ို ့ ု စွနပ ် ့ စ်၍ ဤအေပ်​် ထိင ု ရ ် နရသာရကကာင့၊်

ရပါ​ ထွနး် ​

လာ​

လိ

များ​ လျင်​ ပမန်​ လိမ့်​

42 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ပရောဖက်အရပါင်းတိတွ ု ့ င၊် စပျစ်သးီ အစုအရဝးအပဖစ်၊ ရမှာင်မိုက် ် ဆီမီးကဲသ ့ ၎င် ုိ ့ း၊ မိုဃး် သက်မုနတ ် င ို း် ဒခ်မှ ကင်းလွတရ ် သာ သရဘ်ာဆိပ်ကဲ့

မည်။

သိ၎င် ု ့ း၊

21 ထိသ ု န ူ စ ှ ်ရယာက်တသည် ို ့ ပျက်စီးပခင်းသိရောက် ု့ ၍ အလယ်အချိနန ် းီ သည်တင ို ရ ် အာင်၊

43 ငါတိ် ု ့ ရောက်တတ်ရသာ ရဘးဥပဒ်တသည် ို ့ လခရ ု လာက်သည် မေုတရ ် လာ။

ရလးရယာက်တသည် ို ့ အဆခးု တိင ု ရ ် အာင် ရစာင့ရ ် ရှာက်ေကကလတခ။့ နှစ်ရယာက်တသည် ို ့

44 ငါတိကိ ု ့ ု စွနလ ် ့ ျင် ဇိအုနပမ ် ို့အလယ်​် မီးရလာင်ခခေလျင် အဘယ်မျ သာ၍ရကာင်းသန

အဆခးု တိင ု ရ ် အာင် ရစာင့ရ ် ရှာက်ကကလိမ်မ ့ ည်။

ည်း။

22 ရခါင်းသခးု လခးု ကျိနး် ဝပ်သည်ကို သင်ပမင်ရသာအခါ၊ အနက်အဓိပပါယ်ကား၊

45 အရကကာင်းမူကား၊ ငါတိသည် ု့ ထိအ ု ေပ်​် ရသရသာသူထက် သာ၍ပမတ်သည်မေုတ။်

23 ရနာက်ဆးုခ ရသာကာလ် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် တိင ု း် နိင ု င ် သ ခ းုခ ပါးကို ထရပမာက်

ကကးီ ရသာအသခနင ှ ့် ငိရ ု ြကးကက၏။ ငါကလည်း၊

၍၊ ထိပပ ု ည်​် များစွာရသာအမှတကိ ို ့ ု အသစ်ပပုပပင်၍၊ ရပမကကးီ ကို အုပ်စိုးရတာ်မူလမ ိ ်မ ့ ည်။

46 အိုဣသရေလအမျိုး၊ ယာကုပ်အမျိုး၊

24

47 အရကကာင်းမူကား၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သင်တကိ ို ့ ု ရအာက်ရမ့ရတာ်မူ၍၊

ထို​ အ​ ခါ

ထို​ ပမို့​ ်​

ရန​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ထက် လွန​ ် စွာ​ င့၊် လင်း​ တ​ ၏​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ၏​

ညေဉး​ ဆဲ​ ပခင်း​

ဦး​ ရခါင်း​ ေု​

ရရှ ့​

ပဖင့​ ် ရန​

ရတာ်​

်​ ရှိ​

ကက​ ရသာ​

ရကကာ

ရခါ​ ရဝါ​ ကက​ ၏။

48 ငါမူကား၊ သင်တကိ ို ့ ု မစွနပ ် ့ စ်ဘ၊ဲ သင်တနှ ို ့ င ့် မခွာဘဲ၊ ဇိအုနပမ ် ို့၏ ပျက်စီးပခင်းသို ့ ရော က်ရကကာင်းကို ဆုရတာင်းပခင်းငှါ၎င်း၊ သင်တ၏ ို ့ နိမ်ပ ့ ါးရသာရပမကို သနားပခင်းငှါ၎င်း၊ မင်းေဲ ့

25 အရကကာင်းမူကား၊ ဤသူတကား၊ ို ့ သူ၏ဒုစရိုကက ် ို ပပီးရပမာက်ရစ၍၊ သူ၏ရနာက်ဆးုခ

သနရ ် ့ ှငး် ောဌာန

ရသာအဆခးု ကို ပပီးရစရသာ သူတကား၊ ို ့

49 ယခု​ မူ​ ကား လူ​ တိင ု း် ​ တိ​ု ့ ၏​ အိမ်​

26 ကကးီ ပမတ်ရသာဦးရခါင်းသည် ရနာက်တဖန်မရပါရသးသည်ကို သင်ပမင်ရသာအခါ၊ ထို

က်​ လွန​ ် ပပီး​ ရနာက် သင့​ ် ထခ​ သို င ့ ါ​ လာ​ ပါ​ မည်။

သူတတွ ို ့ င ် တရယာက်သည် အိပ်ောရပါမှာ အရသခခေရသာ်လည်း၊ နာကျင်ပခင်းနှငတ ့် ကွ

50 ငါမှာထားသည်အတိင ု း် ၊ လူများတိသည် ု့ ပမို့ထသ ဲ ုိ သ ့ ာွ းကက၏။

ထင်ရှားလျက်ရိသ ှ ည်ကို သင်ပမင်ေ၏။

51 ရကာင်းကင်တမန် မှာထားရတာ်မူသည်အတိင ု း် ၊ ထိက ု ာလ် လယ်​်ရှိရသာ အပွငက ့် ို

27 အ​

ရကကာင်း​ မူ​ ကား၊ ကျန်​ ရသာ​

သူ​ နှစ​်

ဦး​ ကို ထား​

ပဖင့​ ် သတ်​

လိမ့်​ မည်။ 28 အရကကာင်းမူကား၊ သူသည် ထားရဘးနှင ့် တရယာက်ကို ကိက ု စ ် ားရသာ်လည်း၊ ရနာက် ဆခးု ် သူသည် ထားပဖင့် မိမိကယ ို က ် ို လဲလမ ိ ်မ ့ ည်။ 29 လက်ျာဘက်​်ရှိရသာ ဦးရခါင်းကို ရကျာ်၍ အရတာင်ရအာက်​် အရမွးနှစ်ရချာင်း ပဖ တ်သည်ကို သင်ပမင်ရသာအခါ၊ 30 ဤသူတသည် ို ့ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် မိမိတအဆခ ို ့ းု တိင ု ရ ် အာင် ရစာင့ထ ် န ိ း် ရတာ်မူ ရသာ သူတပဖ ို ့ စ်ရကကာင်းကို ဆိလ ု သ ို ည်မှာ၊ ဤနိင ု င ် သ ခ ည် ရသးငယ်ပပီး ဒုက္နင ှ ပပ ့် ည့ရ ် န ရသာ နိင ု င ် ပဖ ခ စ်သည်ကို သင်ပမင်သည်အတိင ု း် ၊ 31 သင်ပမင်ရသာ ပခရသ်သ ့ ည်လည်း ထင်းထဲကထ၍ ရောက်လျက်၊ ရေွလင်းတအား ရပပာလျက်၊ သင်ကကားသမျရသာ စကားနှင ့် မရပဖာင့မ ် တ်ရသာရကကာင့၊် 32 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သူတအဖိ ို ့ ၊ု ့ သူတ၏ဒု ို ့ စရိုကက ် ို အဆခးု တိင ု ရ ် အာင် ရစာင့ထ ် ိ န်းရတာ်မူရသာ ဘိသက ိ ခ ် ခရသာသူပဖစ်သတည်း။ 33 အရကကာင်းမူကား၊ ထိသ ု တ ူ ကိ ို ့ ု တေားသပဖင့် စီေင်၍ အသက်ရှငရ ် စရတာ်မူသပဖင့၊် 34 အရကကာင်းမူကား၊ ကျန်ရသာ ငါ၏လူများ၊ ငါ၏နယ်နမ ိ ိတ ် ် ဖိနမ ိ ှ ်ခ ို ့ ု ့ ခေရသာ သူတကိ ကရုခာနှင ့် ကယ်နတ ှ ရ ် တာ်မူသပဖင့၊် ငါသည် အစအဦးကတည်းက သင့အ ် ား မိနရ ် ့ တာ်မူ ရသာ တေားစီေင်ောရန မ ှ င ို ရ ် အာင် သူတကိ ို ့ ု ေွငလ ် န်းရစရတာ်မူလမ ိ ်မ ့ ရောက်မီတ ့ ည်။ ၃၅ ဤသည်မှာ သင်ပမင်ရသာ အိပ်မက်ပဖစ်ပပီး၊

သိ​ု ့ သွား​ ကက​

ရလာ့၊ ဤ​

ေ

စား၍ အသီးအနှ၏ ခ အသားကို ေ၏။ အခန်း ၁၃ 1 ခုနစ ှ ်ေက်လန ွ ရ ် သာအခါ၊ ငါသည် ညဉ့်အချိန် ် အိပ်မက်ကပမ ို င်၏။ 2 ထို​ အ​

ခါ ပင်လယ်​ မှ​

များ​ ကိ​ု လှပ်​ ရှား​

ထွက​် လာ​ ရသာ​

ရလ​ သည် လှင ိ း် ​

တခ​ ပိုး​

ရစ​ သည်​ ။

3 ငါ​ ပမင်​ သည်​

ကား၊ ထိ​ု

သူ​ သည် မို​

ချီ​ ၍ ခိုင​ ် ခခ​့ ရန​

သည်​

ပဖစ်၍၊ မျက်​ နှာ​

ခါ၊ သူ​ ့ ရအာက်​ ်​

ပမင်​ ေ​ ရသာ​

အ​

ဃ်း​

ရကာင်းကင်​ ရထာင်​ နှင​ ့်

ကိ​ု လှည​့် ကကည့​် ရသာ​

အ​

တိ​ု ့ သည် တုန​ ် လှပ်​ လျက်​

ော​

ရှိ​ ၏။ 4 သူ​ ၏​ နှတ​် မှ​ အသခ​ ထွက​် လာ​ ရသာ​ အ​ ခါ

ရပမ​

ကကးီ ​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ မီး​ ကိ​ု ရတွ့​ ေ​

ပျက်​ သွား​ သ​ ကဲ​့ သိ​ု ့ သူ​ ၏​

ကကား​

ေ​ သူ​ အ​ ရပါင်း​

5 ဤ​

ရနာက်​

ကို နှမ ိ ်​

နင်း​ ပခင်း​ ငှာ မို​ ဃ်း​ ရကာင်းကင်​ ရလး​ မျက်နာှ ​ မှ အရေ​ အ​ တွ

က်​ အ​ ရတာ်​

တိ​ု ့ သည် မီးရလာင်​ ကက​

အ​ သခ​ ကိ​ု

မှ ငါ​ ပမင်​ သည်​ နှင၊့် ပင်လယ်​

များ​ အ​ ပပား​

ရှိ​ ရသာ​

လူ​ အ​

၏။

မှ​ ထွက​်

များ​

စု​

သူ​

လာ​ ရသာ​

ကိ​ု စု​ ရဝး​ ရစ​

မူ​ ၏။

6သိ​ု ့ ော​ တွင​ ် ငါ​ ပမင်​ သည်​ နှင၊့် သူ​ သည် ရတာင်​ ကကးီ ​

တစ်​

ကိယ ု ​်

၏။

တိင ု ​ ် ထွငး် ​

ထု​

ပပီး​ အ​

ရပါ​

သိ​ု ့ ပျခ​ တက်​ သွား​

ခု​ ကိ​ု

7 သိောတွ ု့ င ် ရတာင်ကန ု း် ကိထ ု လ ု ပ ု ်ရသာ ရဒသ သိမေု ု ့ တ် အေပ်ကို ငါပမင်ဖူးသည်ပဖစ်၍

28 သူသည် ဓားမရှိ၊ စစ်လက်နက်ပစ္ညး် တစ်စခုတစ်ောကိမ ု ျ မကိင ု ရ ် ဆာင်ဘ၊ဲ အရှိနအ ်

မရနနိင ု ။်

ေုနပဖ ် င့် ဝင်ရောက်လာရသာရကကာင့် ရချမှနး် ေန် ရောက်လာရသာ အလခးု အေင်းအားလခးု

8 ဤ​ ရနာက်​ မှ​ င်း​ ေန်​ စု​

က်​ လန​ ် ့ ကက​ 9

ငါ​ ရတွ့​ ပမင်​ ေ​ ကက​

ရဝး​

ပပီး ပပင်း​ စွာ​

တိက ု ်​ ခိုက​်

လူ​ အ​

လာ​ ရသာ​

ရပါင်း​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ သူ​

သည် လက်​

ကိ​ု မ​

နှင။့်

ကိင ု ​ ် ထား​

ရှင​ ် ကိ​ု

ရသာ​ အ​ ခါ၊ အ​

ရသာ​ သူ​ အ​ ရပါင်း​ တိ​ု ့ သည် ကက​

တိ​ု ့ ၏​

ကိ​ု

မ​ ချီ​

နှမ ိ ​်

န

အ​ လွန​ ် ရကကာ

၏။

ညေဉး​ ဆဲ​ ပခင်း​ ကိ​ု ပမင်​ ေ​ မ​

ဆန၊် ့ ဓား၊ စစ်​

လက်နက်​

ကို ဖျက်ဆးီ ပစ်ခသ ဲ့ ည်။ ဤသည်မှာ အဓိပပာယ်ဖွငဆ ့် ခ ုိ ျက်ပဖစ်သည်။ 29 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် ရပမကကးီ ရပါမှာရှိရသာ သူတကိ ို ့ ု ကယ်နတ ှ ် ရတာ်မူမည့အ ် ချိနက ် ာလ ရောက်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 30 ရပမကကးီ ရပါမှာရနရသာသူတို အ ခ့ ပခင်းသို ရ ိ ်မ ့ ဩ ့ ောက်လမ ့ ည်။ 31 တစ်​

ပမို​့ နှင​ ့် တစ်​ ပမို့​ တစ်​ ပမို့၊ တစ်​

င့​ ် တစ်​ ပမို့၊ လူ​ တစ်​ ဦး​

10သိ​ု ့ ော​

တွင​ ် သူ​ ၏​

၏​ နှတ​်

ခမ်း​

နှတ​် မှ​

မီး​

မှ​

မီး​

လျခ​ ထွက​်

သက်​

လျခ​ ပဖစ်​ သည်​

လျာ​

မှ​ မီး​ ပွား​

များ​

နှင​ ့် မိုး​

ရတာ်​

မူ​ သည်​ ကိ​ု ငါ​

နှင​ ့် အ​ တူ၊ သူ​

သက်​ ထွက​် သက်​ သက်၊

သက်​ မုနတ ် င ို း် ​

များ​ ကိ​ု ထုတ​်

စ်​

ခု​ ကို တိက ု ်​ ခိုက​်

ပမို​့ နှင​ ့် တစ်​ ပမို့၊ တစ်​

နှင​ ့် တစ်​ ဦး​ တစ်​

ပမို​့ နှ

ရယာက်၊ တိင ု း် ​ ပပည်​

တ

ေ​ မည်။

32 ဤအောများ ပပည့စ ် ခုလာမည့အ ် ချိနက ် ာလသည် ပဖစ်လတခ၊့ ငါသည် သင့ရ ် ရှ ့်ပပခဲရ ့ သာ

လွတ​်

ပမင်​ ၏။

နိမိတလ ် က္ခာများ ပဖစ်ရပါလာလိမ်မ ု့ တင ွ ် သင်သည် တက်ရနရသာလူ ့ ည်၊ ထိရနာက် သားအပဖစ် သင်ပမင်ရသာ ငါသားအား ရကကပငာလိမ်မ ့ ့ ည်။

11 ထိသ ု အ ူ ရပါင်းတိသည် ု့ ရောရနှာ၍၊ ပပင်းစွာရသာရလပပင်း၊ စစ်တက ို ေ ် န် အသင့ပပ ် င်

33 လူအရပါင်းတိသည် ု့ သူ၏စကားသခကကက ို ားရသာအခါ၊ အသီးအသီး မိမိတပပ ို ့ ည်​် တ

ထားရသာ လူအုပ်ကကးီ အရပါသို ကက ့ မ်းကကမ်းတမ်းတမ်း လဲကျ၍ အသီးအသီး ရလာင်ကျမ်း

ရယာက်နင ှ တ ့် ရယာက် စစ်တက ို ပခ ် င်းကို စွနေ ် ့ ကကမည်။

သွားသပဖင့် မရေမတွကန ် င ို ရ ် အာင်များပပားရသာ အလခးု အေင်းကို ရုတတ ် ေက် မပမင်နင ို ဘ ် ဲ

34 သင်ပမင်သည်အတိင ု း် ၊ မရေမတွကန ် င ို ရ ် အာင်များပပားရသာ အစုအရဝးတိသည် ု့ လာလို

ဖုနမ ် ှနန ့်င ှ ့် မီးခိုးနခများသာ ပမင်လက ို ေ ် ရတာ့ ရကကာက်လနသ ် ့ ာွ းမိသည်။ . ့

၍ အနိင ု ယ ် ပခ ူ င်းငှါ အလိရ ု ိကက ှ သည်နင ှ အ ့် ညီ၊

12 ရနာက်​

မှ​

ထိ​ု

သူ​ သည် ရတာင်​ ရပါ​ မှ​ ဆင်း​ လာ​ သည်​ ကို ငါ​ ပမ

င်​ ၍

ပငမ ိ ်​ သက်​ ရသာ​

ရတာ်​

မူ​ ၏။

လူ​ အ​

ရပါင်း​

အ​ စည်း​

အ​

ရဝး​ ကိ​ု ရခါ​

35 သိောတွ ု့ င၊် သူသည် ဇိအုနရ ် တာင်ထပ ိ ်​် ေပ်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 36 ဇိအုနသ ် ည် လာ၍ လူအရပါင်းတိအား ု့ ပပလိမ်မ ့ ည်။ လက်မရှိရသာ ရတာင်ကို ပမင်သ ကဲသ ့ ၊ုိ ့

13 ထိအ ု ခါ လူများစွာသည် အထခရတာ်သုိ လ ို ့ ဝမ်းရပမာက်ကက၍၊ ့ ာ၍ အချို့ရသာသူတသည်

37 ဤ​

သူ​ သည် ငါ​ ့ သား​ ရတာ်​

အချို့တသည် ို ့ ဝမ်းနည်းကကသပဖင့၊် အချို့တသည် ို ့ ချည်ရနှာင်လျက်၊ အချို့တသည် ို ့ ပူရဇာ်

ရသာ​ အ​ မှ​ တိ​ု ့ ကို ပပင်း​

သည် ထိ​ု

လူ​ မျိုး​ တိ​ု ့ ၏​

ဆိးု ​

ရတာ်​ မူ​ လိမ့်​

မည်။

စွာ​ ဒခ်​ ခတ်​

ညစ်​

သက္ာေတိကိ ု ့ ု ရဆာင်ခကက ဲ့ ၏။ ထိအ ု ခါ ငါသည် အလွနရ ် ကကာက်လန၍ ် ့ ရနမရကာင်းပဖစ်သ

38 သူတရရှ ို ့ ့မှာ သူတမရကာင် ို ့ းရသာအကကအ ခ စည်များ၊ မီးလျခကသ ဲ့ ုိ ့ နှပ ိ ်စက်ညေဉးပန်းပခင်း

ပဖင့် နိးု လျက်၊

များကို သူတရရှ ို ့ ့ရမှာက်တင ွ ် ချထားမည်ပဖစ်ပပီး၊ ငါနှငတ ့် ရ ူ သာတေားအားပဖင့် သူတကိ ို ့ ု ဖျ

14 ကိယ ု ရ ် တာ်ကျန်သည် ရရှးဦးစွာမှစ၍ ဤအခဖ ့ ွယအ ် မှတကိ ို ့ ု ပပရတာ်မူ၍၊ အကျန်ပ ု ်ဆု

က်ဆးီ ပစ်လမ ိ ်မ ့ ည်။

ရတာင်းပခင်းကို ခခထက ို သ ် ည်ေု မှတရ ် တာ်မူပပီ။

39 သူ​ သည် ပငမ ိ ​်

15 ဤအိပ်မက်၏အနက်ကို ယခုပင် ပပရလာ့။

သိ​ု ့ စု​

16 အရကကာင်းမူကား၊ ငါသည် ငါ၏ဥာခ်​် ပဋိသရန္ရနသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ထိက ု ာလ် ကျန်ြကင်း

40 အာရှ ေိရှငဘ ် ေ ု င် ရှလမနာဆာ သိမ်းသွားရသာ အခါ၊ အိုရှာမင်းကကးီ လက်ထက်၊ မိမိတို ့

ရသာ သူတသည် ို ့ အမဂ်လာရှိ၍ မကျန်ေစ်ရသာ သူတ် ို ့ သာ၍အမဂ်လာရှိ၏။

ပပည်မှ သခပန် ု ့ းများကို သိမ်းသွားရသာ ဆယ်နယ ွ ေ ် မ ူ ူကား၊ အာရှ ေိရှငဘ ် ေ ု င် ရှာလမာနဇာ

17အ​ ရကကာင်း​

မူ​

လျက်​ ရန​

၏။

ကက​

ကား၊ မ​ ကျန်​ ြကင်း​ ရသာ​

သူ​ တိ​ု ့ သည် သည်း​

ခခ​

သက်​

ပခား​ အ​ စု​ အ​ ရဝး​ ကိ​ု

ရသာ​ အ​

သူ​ ့ ထခ​

ရဝး​ ရစ​ သည်​ ကို သင်​ ပမင်​ ရသာ်​ လည်း၊

သည် သိမ်းသွား၍ ရေရပါမှာ သိမ်းသွားသပဖင့် အပခားရသာပပည်သုိ ရ ့ ောက်ကက၏။ . 41 သိောတွ ု့ င၊် သူတသည် ို ့ တပါးအမျိုးသား အစုအရဝးတိကိ ု ့ ု စွန၍ ် ့ လူသားတို ့မရနထိင ု ်

18 ရနာင်ကာလ် သူတ်ပ ို ့ ဖစ်လတခရ ့ သာ၊ ကျန်ေစ်ရသာသူတ် ို ့ ပဖစ်လတခရ ့ သာအောတိကိ ု့ ု

ော အပခားပပည်သုိ ထ ွ သ ် ာွ းကကမည်အရကကာင်း၊ ့ က

ယခု ငါနားလည်၏။

42 မိမိတပပ ို ့ ည်​် မပပတ်မကျင့ရ ် သာ ပညတ်တေားတိကိ ု ့ ု ထိအ ု ေပ်​် ရစာင့ရ ် ရှာက်ရစပခင်း

19 ထိရ ု ကကာင့၊် ဤအိပ်မက်တသည် ို ့ ရောရပပာသကဲသ ့ ၊ုိ ့ ကကးီ စွာရသာ ရဘးဥပဒ်နင ှ ့် လိအ ု ပ်

ငှါ၊

ချက်များစွာထဲသုိ ရ ့ ောက်ကကလိမ်မ ့ ည်။

43 ပမစ်​ ကျဉး​ များ​

20 သိ​ု ့ ော​

တွင၊် ဤ​

ည် ဤ​

ော​

အ​

အ​

ော​

သိ​ု ့ ရောက်​

များ​ ထဲ​ လာ​

သိ​ု ့ ရောက်​ လာ​ မည့​်

မည့​် သူ​ အတွက၊် ဤ​

မိုး​ တိမ်​ ကဲ​့ သိ​ု ့ ကွယ်​ လွန​ ် သွား​ ေန်၊ ရနာက်ဆးုခ ​ ရသာ​ စ်​

ပျက်​ ရသာ​

အ​ ော​

များ​

သူ​ သ

ရလာက​

မှ​

ကာလ​ ်​ ပဖ

ကို မပမင်​ ေ​ ဘဲ​ ရန​ ေန် ပို​ ၍​ ရကာင်း​

နား​ မှ ဥ​ ဖေတ်​

ပမို​့ သိ​ု ့ ဝင်​ ကက​ ၏။

44 ထိအ ု ခါ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် သူတအဘိ ို ့ ု ့ နမ ိ ိတလ ် က္ခာတိကိ ု ့ ု ပပ၍၊ ရေလွမ်း မိုးပခင်းကို မလွနမ ် ီတ ှ င ို ရ ် အာင် ထိနး် ထားရတာ်မူ၏။ 45 အ​

ရကကာင်း​ မူ​ ကား၊ ထိ​ု

ရသာ လမ်း​ ရကာင်း​ ရှိ​

ပပည်​

ကိ​ု ပဖတ်​

၏။ ထို​ ပပည်​

ကို အာ​

၍​

တစ်​

နှစ​်

ခွ​ဲ သွား​ ေ​

သ​

ေက်​ ေု​ ရခါ​

၏။

၏။ တဖန်တ၊ခု

46 ရနာက်ဆးုခ ရသာကာလတိင ု ရ ် အာင် ထိအ ု ေပ်​် ရနကက၏။ ယခုမှစ၍လာရသာအခါ၊

21 ြျာဒိတရ ် ူ ပါရခု၏ အနက်ကို သင့အ ် ား ငါပပ၍၊ သင်လအ ို ပ်ရသာအောကို သင့အ ် ား ငါဖွင ့်

47 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် ရရှာက်သာွ းပခင်းငှါ စမ်းရေစမ်းရေတွငး် တိကိ ု ့ ု တဖန်ရနရစ

ပပမည်။

၍၊ ထိရ ု ကကာင့် လူများအရပါင်းတိသည် ု့ ပငမ ိ ်သက်ပခင်းကို ပမင်ရတာ်မူသည်ပဖစ်၍၊

22 ကျန်ြကင်းရသာ သူတအရက ို ့ ကာင်းကို မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊

48 ကိယ ု ရ ် တာ်၏လူတ၏ရနာက် ို ့ ် ကျန်ြကင်းရသာသူတကား၊ ို ့ အကျန်ပ ု ်၏နယ်နမ ိ ိတအ ်

23 ထိက ု ာလ် ရဘးဥပဒ်ကခ ို ခနင ို ေ ် ည် ရှိရသာသူသည် မိမိကို ရစာင့ရ ် ရှာက်၏။

တွငး် ် ရတွ့ရိေ ှ ရသာသူများ ပဖစ်ကကပါ၏။

24 သိ​ု ့ ပဖစ်၍ ကျန်ေစ်​

49 ယခုမူကား၊ စုရဝးရနရသာ တိင ု း် နိင ု င ် တ ခ ကိ ို ့ ု ဖျက်ဆးီ ရသာအခါ၊ ကျန်ြကင်းရသာ သူ၏

၍​

ရကာင်း​

ချီး​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ သည် ရသ​ လွန​် သူ​ တိ​ု ့ ထက် သာ​

များ​ ကိ​ု သိ​ မှတ်​ ကက​ ရလာ့။

လူတကိ ို ့ ု ကွယက ် ာလိမ်မ ့ ည်။

25 ရူ ပါရခု၏ အနက်အဓိပပါယ်ကား၊ ပင်လယ်အလယ်​် လူတရယာက် တက်လာသည်ကို

50 ထိအ ု ခါ အခဘ ့ ယ ွ ရ ် သာအမှတကိ ို ့ ု ပပရတာ်မူလမ ိ ်မ ့ ည်။

သင်ပမင်ေ၏။

51 ထိအ ု ခါ ငါက၊ အိုအရှငထ ် ာဝေဘုေား၊ ဤအောကို ပပရတာ်မူပါ- အဘယ့ရ ် ကကာင့ဆ ် ုိ

26 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသခင်သည် ကကးီ စွာရသာအချိနက ် ာလကို ရစာင့ရ ် တာ်မူရသာသူပဖ

ရသာ်၊ ဤသူသည် ပင်လယ်ထက ဲ တက်လာသည်ကို ငါပမင်ေသနည်း။

စ်၏။ မိမိအလိအ ု ရလျာက် သတ္ဝါတိကိ ု ့ ု ကယ်နတ ှ ရ ် စ၍၊ ကျန်ြကင်းရသာ သူတကိ ို ့ ု အမိ

52 သူ​ က၊ သင်​ သည် ပင်​ လယ်​ နက်​

နရ ် ့ ပးရတာ်မူမည်။

မ​

27 သင်​ ပမင်​ ေ​ ရသာ​ ရလ​

အ​ ခါ၊ သူ​ ၏​

တိက ု ​် ပခင်း၊ မီး​ နှင​့် မုနတ ် င ို း် ​

ခခ​ တွငး် ​

မှ​

ကဲ​ ့ သိ​ု ့ ထွက​် လာ​

ထွက​် လာ​ ရသာ​ ၏။

သိ​ နိင ု ​ ် သ​

ကိ​ု မ​

ရတွ့​

ကဲ​ ့ သိ၊ု ့ ရပမ​ ကကးီ ​

နိင ု ၊် သူ​ နှင​ ့် အ​

ရန​ ့ အချိန​ ် ်၊ .

ရပါ​

တူ​ ရှိ​

နဲ​ ရသာ​

အ​

ော​

မှာ အ​

ဘယ်​

သူ​ မျ ငါ​ ့ သား​

ရန​

ကို မ​

ရှာ​

နိင ု ၊်

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ကို မရတွ​့ နိင ု ၊်

53 ဤ​ ကား သင်​ ပမင်​ ရသာ​ ၏​ အ​ ော​

အိပ်​

အ​

ော​

အ​

ေပ်​ ်​ သာ​ ထွနး် ​ လင်း​

မက်​

၏​ အ​ ော​

ော​ ၏​

18 အရကကာင်းမူကား၊ အချိနက ် ာလသည် ရဝးကွာ၍ ငှားေမ်းပခင်းမှာ ခဲယဉးလှ၏။ အ

၏​ အ​ ော​ ပဖစ်​ ၍ သင်​ သည် ဤ​

ရကကာင်းမူကား၊ ယခု သင်ပမင်ေရသာ ရူ ပါရခုသည် လာလတခရ ့ သာ ရူ ပါရခုကို အလျင်အပမန်

၏​ အ​

ော​ ၏​ အ​

လျက်​ ရှိ​ ၏။

ရောက်ေ၏။

54 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ကိယ ု လ ် မ်းကို စွန၍ ် ့ ၊ ငါတေား် လခလဝီ ု ့ ေိယကို ကျင့သ ် းုခ ့

19 တဖန်ငါက၊

၍ ရှာပပီ။

20 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ သခင်၊ ကိယ ု ရ ် တာ်သည် အကျန်ပ ု ်ကို မှာထားရတာ်မူသည်အတိင ု း် အ

55 သင်၏အသက်ကို ပညာပဖင့် စီေင်၍၊ သင်၏အမိကို ဥာခ်ေရ ု ခါ၏။

ကျန်ပ ု ်သာွ းပါမည်။ ထိရ ု ကကာင့် ဤရလာကသည် ရမှာင်မိုက် ် တည်၍ ရနရသာသူတသည် ို ့

56 ထိရက ု ့ ကာင့၊် အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေား၏ဘဏာရတာ်များကို သင့အ ် ား ငါပပခဲပပ ့ ီးပါပပီ၊ အပခား

အလင်းမရှိကက။

ရသာအောများကို သခးု ေက်လန ွ ပပ ် ီးမှ သင့အ ် ား ငါရပပာ၍ တန်ခိုးကကးီ ၍ အခဘ ့ ယ ွ ရ ် သာအော

21 ထိရက ု ့ ကာင့၊် သင်၏တေားသည် မီးရလာင်ပပီ။ သင်ပပုရသာအမှ၊ အစပပုေမည့အ ် မှကို အ

တိကိ ု ့ ု သင့အ ် ား ကကားရပပာပါမည်။

ဘယ်သမ ူ ျမသိ။

57 ထိအ ု ခါ ငါသည် လယ်ပပင်သသွ ုိ ့ ား၍ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာ ဘုေားကို ရကျးဇူးရတာ်ချီးမွမ်း

22 သိရသာ် ု့ လည်း၊ ငါသည် သင့ရ ် ရှ ့် ရကျးဇူးကိရ ု တွ့လျင်၊ သနရ ် ့ ှငး် ရသာဝိညာဉရတာ်ကို

လျက်၊

ငါထခ ် ၊ သင်၏ပညတ္က ိ ျမ်း် လူတသည် ို ့ သင်၏လမ်းကိရ ု တွ့ရစပခင်းငှါ၊ သူ ့ သုိ ့ရစလွတ၍

58 ထိ​ု

အ​ ရကကာင်း​

မူ​

သီ​ အ​

ချိန​ ် ်​ ကျ​

ဆခးု ​

အ​

ေပ်​် သခးု ​ ေက်​

ရန​

ကား၊ သူ​ သည်​

ထိ​ု အ​ တူ​

ရသာ​ အ​ မှ​ တိ​ု ့ ကိ​ု

အုပ်​

လည်း​

ချုပ်​

၍ ော

တိသည် ု့ အစအဦးကတည်းက ဤရလာက် ပပုသမျတိကိ ု ့ ု ငါရေးထားမည်။ ရနာက်ဆးုခ

ရကာင်း၊

ထိ​ု

ရသာကာလ် အသက်ရှငလ ် မ ိ ်မ ူ သာ အသက်ရှငပခ ် င်းငှါ၊ ့ ည်ေရ

ထိင ု ​ ် ၏။

23 သူ​ က၊ သင်​ သွား​ ၍ လူ​ များ​ ကိ​ု စု​ ဆယ်​

အခန်း ၁၄

ပုတတ ် စ်ခုမှ အသခထက ွ လ ် ာ၍၊ ဧဒေ၊ ဧဒေ၊ သည်​

လျက်​ ရန​

ဤ​ သူ​ ပဖစ်​

ခင်​ ဘု​ ေား၊ ရပခ​

ပါ​ ၏​ သ​

ရပါ​ မှာ​

ေပ် ​

၏။

3 တဖန်တ၊ခု ငါလူ ့ အဲဂုတ္ုပပည်​် အမှထမ်းစဉအခါ၊ ငါသည် ရမာရရှအား ချခု် ထင်ရှားစွာ ပပ၍၊ 4 ငါ​ သည်​ သူ​ အား​ ည်​ မှ​ ထုတ​်

ရစ​ လွတ်​ ၍ ငါ​ ၏​

ရဆာင်​ ပပီး

တာ​ ရှည​် စွာ​

လူ​ တိ​ု ့ ကို အဲ​ ရန​

ဂု​

တ္ု​ ပပ

ထိင ု ​ ် ော​ ရတာင်​ ရပါ​

သိ​ု ့ ရဆာင်​ ခဲ​့ ၏။ 5 အခဘ ့ ယ ွ ရ ် သာအမှများစွာတိကိ ု ့ ု ကကားရပပာ၍၊ ရခတ်ကာလ၏ လျို့ဝှကခ ် ျက်နင ှ ့် အဆခးု တို ့ ကို ပပရလ၏။ မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ 6 ဤစကားများကို ရဘာ်ပပ၍၊ ဤစကားကို ဝှကထ ် ားေမည်။ 8 ငါပပခဲရ ် က္ခာများ၊ သင်ပမင်ခေ ဲ့ ရသာ အိပ်မက်များ၊ ကကားနာေရသာ အနက် ့ သာ နိမိတလ အဓိပပါယ်များကို စိတန ် လ ှ းခု ထဲ် ထားရစပခင်းငှာ၊ 9 အရကကာင်းမူကား၊ သင်သည် ခပ်သမ ိ ်းရသာအေပ်မှ နှတယ ် ပခ ူ င်းကို ခခေ၍၊ ယခုမှစ၍ သ င်သည် ငါသားနှ ငအ ့် တူ၊ ကာလမကုနမ ် ီတ ှ င ို ရ ် အာင်၊ သင်သည် ငါသားနှ ငအ ့် တူ၊ သင်ကသ ဲ ့ ုိ ့ ့ ့ ပဖစ်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 11 အရကကာင်းမူကား၊ ဤရလာကသည် တစ်ဆယ့န ် စ ှ ်ပိုငး် ပိုငး် ပခား၍ ဆယ်စုတစုသည် ရပျာက်ကယ ွ သ ် ာွ း၍၊ တစ်​ ဝက်​

၏​

ရနာက်​ တွင​ ် ရှိ​ ရသာ​

အ​

ော​

များ​

ရှိ​ ပါ​ ၏။ 13 သိပဖ ု ့ စ်၍ သင်၏အိမ်ကို စည်းစိမ်ရိရ ှ စ၍၊ ကိယ ု ရ ် တာ်၏လူတကိ ို ့ ု ဆခးု မရတာ်မူပါ၊ ဆင်း ေဲခခေရသာသူတကိ ို ့ ု နှစ်သမ ိ ်ရ ့ စရတာ်မူပါ။ 14 ရသတတ်ရသာ အကကအ ခ စည်တကိ ို ့ ု လွတလ ် က ို ရ ် လာ့။ လူ၏ဝန်ထပ ု ်ဝန်ပိုးတိကိ ု ့ ု ပယ် ရှားရလာ့၊ 15 သင့အ ် တွက် အရလးအနက်ဆးုခ ရသာ အကကအ ခ စည်များကို ဖယ်ထားကာ၊ ဤအချိန ် များမှ ရပပးေန် အလျင်အပမန်လပ ု ်ရဆာင်ပါ။ 16အ​ ရကကာင်း​

မူ​

ကား၊ သင်​ ပမင်​ ေ​

ရသာ​ အ​ မှ​ တိ​ု ့ သည် ရနာင်​ တ​

ရသာ​ အ​ မှ​ တိ​ု ့ ထက် ကကးီ ​ စွာ​

ချိန​ ် ်​ ပဖစ်​

ရလာ့။ 25 ထိ​ု

သိ​ု ့ လာ​

သင်​ ၏​

၍ သင်​ ရေး​

စိတ​် နှလးခု ​

များ​ ကိ​ု မ​

စ​ ော​

စ​ မီ​ တိင ု ​ ် ရအာင်

ထဲ​ ် ဥာခ်​ ရတာ်​ မီး​ ထွနး် ​ ရစ​

မည်။

26 သင်ပပီးရသာအခါ၊ အချို့ရသာအောတိကိ ု ့ ု ထုတရ ် ဝ၍၊ အချို့အောတိကိ ု ့ ု ပညာရှိတအား ို ့ လျို့ဝှကစ ် ွာပပေလိမ်မ ့ ည်။ နက်ပဖန် ဤနာေီ် သင်သည် ရေးေလိမ်မ ့ ည်။ 27 မှာ​ ထား​

ရတာ်​ မူ​ သည်​ အ​ တိင ု း် ငါ​

င်း​ တိ​ု ့ ကိ​ု စု​

ရဝး​

ထွက​် သွား​ ၍ လူ​ အ​ ရပါ

ရစ​ လျက်၊

28 အိုဣသရေလအမျိုး၊ ဤစကားကို နားရထာင်ကကရလာ့။ 29အစအဦး် ငါတိ၏အဘတိ ု့ သည် ု့ အဲဂုတ္ုပပည်​် တပါးအမျိုးသားပဖစ်၍၊ 30

သူတ​ို ့ ရနာက်​ မှာ​

မ​

ရစာင့​ ် ထိနး် ​ တဲ့ အသက်​ ပ​ ညတ်​

လည်း

သင်​ တိ​ု ့ လွန​ ် ကျူး​ လွန​ ် ကျူး​ တ​

ေား​

ကို ခခယ​ူ

ကက​

ကက​

တဲ့

တယ်။

တိဘိ ု ့ းု ရဘးများနှင ့် သင်တသည် ို ့ မတေားရသာအမှကို ပပုကကပပီ။ အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေား မှာ ထားရတာ်မူရသာ လမ်းတိကိ ု ့ ု မရစာင့ကက ် ။ 32 သူသည် ရပဖာင့မ ် တ်ရသာ တေားသူကကးီ ပဖစ်ရသာရကကာင့၊် သူရပးရသာ အောကို သင့ထ ် ခ မှ အချိနမ ် ီ လုယ၏ ူ ။ 33 ယခုမူကား၊ သင်တသည် ို ့ ဤအေပ်​်ရှိ၍၊ သင်တ၏ညီ ို ့ အစ်ကတ ို သည် ို ့ သင်တတွ ို ့ ငရ ် ိှ ကက၏။

10 အရကကာင်းမူကား၊ ရလာကီသားတိသည် ု့ ငယ်ရသာအေွ ယ်ကို ဆခးု ရှ ခး၍၊

12 ဒသမ​ အပိုငး် ​

ဤငါးပါးရသာ Sarea၊ Dabria၊ Seleemia၊ Ecanus၊ Asiel တိကိ ု ့ ု သင်နင ှ အ ့် တူ ယူသာွ း

31 ထိအ ု ခါ ဇိအုနပပ ် ည်သည် သင်တတွ ို ့ င ် စာရေးတခချ၍ ခွဲရဝရသာပပည်ပဖစ်သတည်း။ သင်

7 ယခုမူကား၊

လိမ့်​ မည်။

17 အရကကာင်းမူကား၊ ဤရလာကသည် အသက်အေွ ယ်အားပဖင့် မည်မျ အားနည်းလာမ ည်ကို ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ထိမ ု ျမက၊ ထိပမ ု ို့်ရနရသာသူတအရပါ် ို ့ ဒုစရိုကမ ် ျား တိးု များလာလိ မ့်မည်။

ရဝး​ ရစ​ ရလာ့၊ ေက်​ ရလး​

ရှာ​ ကက​ နှင​့် ေု ပပန်​ ရပပာ​ ရလာ့။

24 သင်သည် ရဘာက်ပင်အရပမာက်အပမားကို ပပင်ဆင်၍ လျင်ပမန်စွာရေးေန် အသင့ရ ် ိရ ှ သာ

1 သခးု ေက်ရပမာက်ရသာရန်၊ ် င်ရအာက်တင ွ ် ထိင ု လ ် ျက်၊ ငါတဘက် ် ချခု ့ ငါသည် သပိတပ ့ 2 ငါ​

ပတ်​ လခးု သင့​ ် ကိ​ု မ​

34 ထိရက ု ့ ကာင့၊် သင်တသည် ို ့ ကိယ ု ဥ ် ာခ်ကို နှမ ိ ်ခ ် လ ှ းခု ကို ပပုပပင်ကကမည်ဆလ ုိ ျင်၊ သ ့ ျ၍ စိတန င်တသည် ို ့ အသက်ရှငလ ် ျက်၊ ရသပပီးရနာက် ကရုခာကို ခခေကကလိမ်မ ့ ည်။ 35 အရကကာင်းမူကား၊ ရသလွနပပ ် ီးမှ၊ ငါတိသည် ု့ တဖန်အသက်ရှငရ ် သာအခါ၊ တေားစီေင် ပခင်းသို ့ ရောက်ေကကလိမ်မ ု့ ရပဖာင့မ ် တ်ရသာသူတ၏အမည် ို ့ များ ရပါထွနး် ့ ည်။ ထိရနာက် လာကာ မတေားရသာ သူတ၏အကျင့ ို ့ က ် ို ရဘာ်ပပလိမ်မ ့ ည်။ 36 ထိရက ု ့ ကာင့် အဘယ်သမ ူ ျ ငါထခ ့ သုိ ့ ယခုမလာရစနှင။့် ဤေက်ရလးဆယ်ပတ်လးခု ငါကိ ့ ု မရှာရစနှင။့် ၃၇ ဒါ​ နဲ ့ သူ​ ယ်​ ထဲ​

မှာ​

ထား​

သွား​ ပပီး ရန​ ေစ်​

38 ရနာက်​

ရန​ ့ ်၊ ဧ​

ဒ​

တဲ​့ အတိင ု း် လူ​

ငါး​

ရယာက်​ ကို ငါ​ ယူ​ ပပီး လ

ခဲ​့ တယ်။ ေက်၊ မင်း​

တိ​ု ့ ကို ငါ​

ရပး​

ရသာ​ ရသာက်​ စ​

ော​ ကို ရသာက်​ ရလာ့။ 39 ထိအ ု ခါ ငါပါးစပ် ကဖ ို ွင၍ ့် ရေနှငပပ ့် ည့ရ ် သာ ခွကတ ် လခးု သည် ငါထခ ုိ ့ အရောင် ့ ့ သလာ၍၊ ကား မီးကဲသ ့ ပဖ ုိ ့ စ်၏။ 40 ငါရသာက်၍ ရသာက်ရသာအခါ၊ ငါနှ့ လးခု သည် ဥာခ်ကို နှတ၍ ် ဉာခ်ပညာသည် ငါေ့ င်ဘတ်​် ရပါက်တတ်၏။ 41 ငါနှ့ တက ် ဖ ို ွင၍ ့် မပိတေ ် ။

42 အပမင့ဆ ် းုခ ရသာဘုေားသည် လူငါးဦးတိအား ု့ ဥာခ်ကရ ို ပး၍ သူတမသိ ို ့ ရသာ ညဥ့်အခါ

21

် အခဩ ့ ဘွယရ ် သာ ရူ ပါရခုတကိ ို ့ ု ရေးမှတ၍ ် ေက်ရလးဆယ်ထင ို လ ် ျက် ရနအခါ်ရေး၍ ့

ငါ​ သည်​ လည်း​

ညဉ့်အခါ မုနစ ် ့ ားကက၏။

နရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊

43 ငါမူ့ ကား၊ ငါသည် ရနအခါ် ရောရပပာ၍ ညဉ့်အခါ လျာကို မကိင ု ၊် ့

22 ငါလက် ျာလက်သည် အပပစ်ရိရ ှ သာသူတကိ ို ့ ု မနှရပမာဘဲ၊ ရပမကကးီ ရပါမှာ အပပစ်မရှိရသာ ့

44 ေက်​ ရလး​ ဆယ်​

အရသွးကိသ ု န ွ း် ရလာင်းရသာသူတအရပါမှ ို ့ ာ ငါထားသည် မစဲေ။ ့

မှာ​

ရတာ့ ကျမ်း​ နှစ်​ ော​

ပပည့​်

ရသာအခါ၊

ရလး​ ရစာင်​ ရေး​ ခဲ​့ တ

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ်

ပပု​ ၍ ေင်​ ခွင​ ် ်​

ရန​ ့ ပပု​ ကက​ သည့်​ အ​

ယ​

တိင ု း်

ဆပ်​ ရပး​ မည်။ အရှငထ ် ာဝေဘုေား မိ

23 အမျက်ရတာ်ထက ွ ၍ ် ရပမကကးီ အပမစ်က၎ ို င်း၊ ရဖာက်ထားရသာ ရကာက်ရု ိးကဲသ ့ ၎င် ုိ ့ း

ယ်။ 45

ရေွ း​ ချယ်​

ငါ​

ေက်​ ရလးဆယ်​

ရေး​ ထား​

ရသာ ပဌမဆခးု ​ ရသာ​

က်​ တန်​ ရသာ​

သူ​ တိ​ု ့ ဖတ်​

အပမင့ဆ ် းုခ ​ ရသာ​

အရှင​ ် က၊

စာ​ ကို ထိက ု ​် သင့​ ် ရသာ​

သင်​

သူ​ နှင ့် မ​ ထို

နိင ု ​ ် ေန်၊

ဆိးု ရသာသူတကိ ို ့ ၎ ု င်း ရလာင်ရလ၏။ 24 ပပစ်မှားရသာသူတ် ို ့ အမဂ်လာရှိ၍၊ ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ 25 ငါသည် သူတကိ ို ့ ု မနှရပမာ။ သားသမီးတိ၊ု ့ တန်ခိုးရတာ်နင ှ ့် သွားကက၊ ငါသန ် ့ ှငး် ောဌာန ့ ရ

46 လူခုနစ်ကျိပ်တကိ ို ့ ု လူတတွ ို ့ င ် ပညာရှိရစပခင်းငှာ သူတကိ ို ့ သ ု ာ အပ်မည်အရကကာင်း၊

ကို မညစ်ညူးရစနှင။့်

47 အရကကာင်းမူကား၊ သူတအထဲ ို ့ ် ဥာခ်စမ်းရေ၊ ပညာစမ်းရေတွငး် ၊

26 အရကကာင်းမူကား၊ ထာဝေဘုေားသည် သူကိ ု စ်မှားရသာ သူအရပါင်းတိကိ ု ့ ု သိရတာ်မူ ့ ပပ

48 ငါပပု၏။

ရသာရကကာင့၊် သူတကိ ို ့ ု ရသရဘးနှင ့် သုတသ ် င်ပယ်ရှငး် ပခင်းသို ပ ု့ ရတာ်မူ၏။ ့ ိရဆာင် 27 ယခုမူကား၊ ရပမကကးီ တပပင်လးခု ် ရဘးဥပဒ်ကျရောက်၍ သင်တသည် ို ့ ထိရ ု ဘးဒခ်တ် ို ့

အခန်း ၁၅

ရနကကလိမ်မ ို ့ ဘုေားသခင်ကို ပပစ်မှားရသာရကကာင့် သင် ့ ည်။ အရကကာင်းမူကား၊ သင်တသည်

1 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ သင်၏နှတ် ် ငါသွငး် ရသာ ပရောဖက်ပပုချက်စကားကို ငါ၏လူတကက ို ့ ား် ဆင့ဆ ် ရ ုိ လာ့ေု ထာဝေဘုေားမိနရ ် ့ တာ်မူ၏။ 2 သူတသည် ို ့ သစ္ာနှငသ ့် စ္ာရှိရသာရကကာင့် စာေွ က်​်ရေးမှတရ ် စကကရလာ့။ 3 သင့တ ် ဘက်​် ကကစ ခ ည်ရသာ အကကအ ခ စည်များကို မရကကာက်နင ှ ၊့် သင့တ ် ဘက်​် ရပပာဆို ရသာ သူတ၏ ို ့ မယခကက ု ည်မှတသည် ို ့ သင့က ် ို မရနှာက်ယက ှ ရ ် စနှင။့် 4 အရကကာင်းမူကား၊ သစ္ာမရှိရသာ သူအရပါင်းတိသည် ု့ သစ္ာမရှိရသာအားပဖင့် ရသကက လိမ်မ ့ ည်။ 5 အရှငထ ် ာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ငါသည် ဤရလာက် ရဘးဒခ်ကို ရဆာင်ခဲ့ မည်။ ထားရဘး၊ အစာရခါင်းပါးပခင်း၊ ရသပခင်း၊ ပျက်စီးပခင်း 6 အရကကာင်းမူကား၊ မတေားရသာအမှသည် ရပမကကးီ တပပင်လးခု ကို အလွနည ် စ်ညူးရစ၍၊ 7 ထိရက ု ့ ကာင့၊် ထာဝေဘုေားမိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ 8 သူတညစ် ို ့ ညူးစွာပပုရသာ ဒုစရိုကက ် ို မထိမခိုကသ ် ကဲသ ့ ၊ုိ ့ ငါလျာကိ ု ရနာက်တဖန်မထိ ့ ဘဲ၊ မတေားသပဖင့် ပပုကျင့ရ ် သာ ထိအ ု ောတိ် ု ့ ငါသည် သူတကိ ို ့ ု ဒုက္မရပးေ။ ဆက်တက ို ် တိင ု ကက ် ားရခုပါပဲ။ 9 ထိရက ု ့ ကာင့၊် အရှငထ ် ာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ငါသည် သူတကိ ို ့ ု ဧကန်စင်စစ် လက်စားရချ၍၊ အပပစ်မရှိရသာ အရသွးရှိသမျကို သူတအထဲ ို ့ မှ ငါအား လက်ခခမည်။ ့ 10 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ငါ၏လူတကိ ို ့ ု သတ်ပခင်းငှာ သိးု စုကသ ဲ့ ုိ ့ ပိရဆာင် ု့ ပခင်းခခေ၍၊ အဲဂုတ္ုပပည် ် ရနစောဘို ယ ို ့ ု ငါမဆင်းေဲ။ ့ ခု သူတကိ 11 သိောတွ ု့ င၊် အားကကးီ ရသာလက်၊ ဆနရ ် ့ သာလက်ရု ခးကို ငါရဆာင်ခ၍ ဲ့ ၊ အေင်ကသ ဲ့ ုိ ့ အဂ ဲ ု တ္ုပပည်ကို ရဘးဒခ်နင ှ ့် ဒခ်ခတ်၍၊ တပပည်လးခု ကို ဖျက်ဆးီ မည်။ 12 အဲဂုတ္ုပပည်သည် ငိရ ု ြကးပမည်တမ်း၍၊ ဘုေားသခင် သက်ရောက်ရစရတာ်မူရသာ ရဘးဥပဒ်နင ှ ့် ဒခ်ခတ်ပခင်း ခခေလိမ်မ ့ ည်။ 13 ရပမ်ထွနယ ် က်ရသာသူတသည် ို ့ ညည်းတွားကကလိမ်မ ို ့ ့ ည်။ အရကကာင်းမူကား၊ သူတ၏ မျိုးရစ့တသည် ို ့ ရပါက်က၍ ွဲ မိုးသီးကျသပဖင့၊် 14 ဤရလာကနှင ့် ဤရလာက်ရနရသာသူတသည် ို ့ အမဂ်လာရှိရစသတည်း။ 15 အရကကာင်းမူကား၊ ထားနှင၎ ့် င်းတိ၏ ု ့ ပျက်စီးပခင်းသို ့ ရောက်လန ု းီ သည်ပဖစ်၍၊ လူတ ရယာက်သည် ထ၍ တိက ု ေ ် လိမ်မ ု လ ် ျက်၊ ့ ည်။ တရယာက်ကို ကိင 16 အရကကာင်းမူကား၊ လူတတွ ို ့ င ် ပုနက ် န်ပခင်း၊ အချင်းချင်း ကျူးရကျာ်ပခင်းရှိလမ ိ ်မ ့ ည်။ ရှင ် ဘုေင် မှးမတ်တကိ ို ့ ု မမှတဘ ် ၊ဲ ကျင့ကက ် ပပ ခ ုမူပခင်းသည် အာခာ် တည်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 17လူ​

သည်​ ပမို့​ သိ​ု ့ သွား​ လိ​ု ရသာ​

အ​

ခါ မ​

တတ်​ နိင ု ။်

18 အရကကာင်းမူကား၊ သူတ၏မာနရက ို ့ ကာင့် ပမို့ေွာတိသည် ု့ ထိတလ ် နကက ် ့ လိမ်မ ့ ည်။ 19 လူသည် မိမိအမ ိ ်နးီ ချင်းကို မသနားဘဲ၊ မုနမ ် ့ ရှိပခင်း၊ ဆင်းေဲပခင်းနှင ့် ကကးီ စွာရသာဒုက္ ရကကာင့် မိမိတအိ ို ့ မ်များကို ထားနှင ့် ဖျက်ဆးီ ၍ ဥစ္ာများကို လုယေ ူ မည်။ 20 ဘုေားသခင်မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ရနထွကေ ် ာအေပ်၊ ရတာင်မျက်နာှ ၊ အရရှ ့အေပ်၊ လိ ြနုနတ ် မှ ို ့ ငါကိ ု ု ိရသပခင်းငှါ ရပမကကးီ ရှငဘ ် ေ ု င်အရပါင်းတိကိ ု ့ ု ငါရခါ၍၊ အချင်းချင်း ေန်ဘ ့ ရ က်ပပု၍၊ သူတ် ို ့ ပပုရသာအမှတကိ ို ့ ု ဆပ်ပခင်းငှါ၊

တိကိ ု ့ ု ကယ်နတ ှ ရ ် တာ်မမူ။ 28 ရကကာက်မက်ဖွယရ ် ကာင်းရသာ ရူ ပါရခုက၎ ို င်း၊ 29 အာ​

ရေ​ ြျ​

ပပည်​ ၏​

နဂါး​

လူ​ မျိုး​ တိ​ု ့ သည် များ​

များ​ ၏​

ထား​ များ​ နှင​ ့် ထွက​် လာ​

ရသာ​ ေ​

ကက​

တိ​ု ့ ကိ​ု ကကား​ ေ​ သူ​ အ​ ရပါင်း​ တိ​ု ့ သည် ရကကာက်ေွခ​့ တုန​ ် လှပ်​ င်း​ ငှာ ရပမ​ ကကးီ ​ ရပါ​ ်​

စွာ​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ အ​ များ​ ပပား​ ရစ​ ပခ

ရလ​ ကဲသ ့ ုိ​ ့ ရဆာင်​ ကက​ လိမ့်​ မည်။

30 ထိမ ု ှတပါး၊ ရဒါသအမျက်ထက ွ ရ ် သာ ကာမနိလတ ူ သည် ို ့ ရတာဝက်ကသ ဲ ့ ုိ ထ ွ လ ် ာကက ့ က ၍၊ ကကးီ စွာရသာ တန်ခိုးပဖင့် လာ၍ စစ်တက ို ကက ် သပဖင့၊် အာရှ ေိပပည်၏ အစိတအ ် ပိုငး် ကို ဆခးု ရှ ခးကကလိမ်မ ့ ည်။ 31 ထိအ ု ခါ နဂါးတိသည် ု့ ၎င်းတိ၏ ု ့ သရဘာသဘာဝကို ရအာက်ရမ့၍ အသာစီးေလိမ်မ ့ ည်။ ညေဉးဆဲပခင်းငှါ ကကးီ စွာရသာ တန်ခိုးနှင ့် တညီတညွတတ ် ည်း ကကစ ခ ည်ကကလျင်၊ 32 ထိ​ု မ့်​

အ​

ခါ ဤ​

သူ​ တိ​ု ့ သည် ရနှာင့​ ် ယှက်​ ပခင်း​ ကိ​ု ခခ​ ေ​

မည်။ တန်ခိုး​ ရကကာင့် နှတ​် ဆိတ်​ လျက်​

ရပပး​ ကက​ လိမ့်​

ကက​

လိ

မည်။

33 အာရှ ေိပပည်မှ ေန်သတ ူ သည် ို ့ ဝိုငး် ထား၍ အချို့ကို ဖျက်ဆးီ သပဖင့၊် သူတ၏ြိ ို ့ ုလရ ် ပခ် ရကကာက်ေွခ့ထတ ိ လ ် နပခ ် ့ င်း၊ ရှငဘ ် ေ ု င်တ် ို ့ ေန်ရတွ့ပခင်းပဖစ်လမ ိ ်မ ့ ည်။ 34 အရရှ ့၊ ရပမာက်မှ ရတာင်ဘက်တင ို ရ ် အာင် မိုဃး် တိမ်တကိ ို ့ ု ကကည့ရ ် ှ ၍၊ ရဒါသနှင ့် မုနတ ် ို င်းနှင ့် ပပည့န ် က ှ ရ ် သာ ရှ ပမင်ပခင်းငှါ အလွနရ ် ကကာက်မက်ဖွယရ ် ကာင်း၏။ 35 သူတသည် ို ့ အချင်းချင်း ဒခ်ခတ်၍၊ မိမိတို ့ ပိုငရ ် သာကကယ်ကပ ို င် ရပမကကးီ ရပါမှာ များ ပပားစွာရသာ ကကယ်တကိ ို ့ ု လုပ်ကကကက ခ လိမ်မ ိ ့် ့ ည်။ အရသွးသည် ဓားမှ ဝမ်းထဲသုိ ့ရောက်လမ မည်။ 36 လူတ၏ရချးကိ ို ့ ု ကုလားအုတတ ် င ွ း် သို ရ ့ ဆာင်သာွ း၍၊ 37 ရပမကကးီ ရပါမှာ ကကးီ စွာရသာ ထိတလ ် နတ ့် န ု လ ် ပ ှ ်ပခင်းရှိ၍၊ အမျက်ရဒါသကိပမ ု င်ရသာသူ တိသည် ု့ ရကကာက်လန၍ ် ့ ၊ တုနလ ် ပ ှ ်ပခင်းသို ရ ့ ောက်ကကလိမ်မ ့ ည်။ 38 ထိ​ု

ခါ ရတာင်​ မှ​

အ​

ရပမာက်၊ ရပမာက်​ မှ၊ အ​ ရနာက်​ ဘက်​

စိတ​် တစ်​ ပိုငး် ​ သည် ကကးီ ​ စွာ​

ရသာ​ မုနတ ် င ို း် ​

မှ​ တစ်​

များ​ လာ​ လိမ့်​ မည်။

39 အရရှ ့ဘက်မှ ရလပပင်းများထွက၍ ် ပွငလ ့် မ ိ ်မ ှ ့် ထရပမာက်ရတာ်မူ ့ ည်။ ရဒါသအမျက်နင ရသာ မိုဃး် တိမ်နင ှ ့် ကကယ်တသည် ို ့ အရရှ ့နင ှ အ ့် ရနာက်ရလကို ရကကာက်ေွခ့ရစသပဖင့် ပျက်စီး လိမ်မ ့ ည်။ 40 ရပမကကးီ တပပင်လးခု နှင ့် ရပမကကးီ သားတိကိ ု ့ ု ရကကာက်ရစပခင်းငှါ၊ ပမင့ရ ် သာအေပ်တင ို း် ် ရကကာ က်မက်ဘယ ွ ရ ် သာကကယ်ကို သွနး် ရလာင်းကကလိမ်မ ့ ည်။ 41 လယ်ပပင်ရိသ ှ မျနှင ့် ပမစ်ရေများ ပပည့ရ ် စပခင်းငှာ မီး၊ မိုဃး် သီး၊ ဓားပျခများ၊ များပပားလှ ရသာ ရေများ၊ 42 ပမို့ရု ိး၊ ရတာင်ကန ု း် ၊ ထင်းပင်၊ ပမက်ပင်၊ စပါးပင်တကိ ို ့ ု ပဖိုဖျက်ကကလိမ်မ ့ ည်။ 43 သူ​ တိ​ု ့ သည် ြာ​ လန​ ် ့ ကက​

ြု​ လုန​ ် ပမို့​ သို ့အ​ လျင်​ အပမန်​ သွား​

၍ ရကကာက်​

လိမ​့် မည်။

44 သူ​ တိ​ု ့ သည် သူ​ ့ ထခ​

သိ​ု ့ လာ​

၍ ဝိုငး် ​

နှင​ ့် အ​

မျက်​ ရတာ်​ အ​ ရပါင်း​

တိ​ု ့ သည်

င်း​ ကက​

လိမ်​့ မည်။ ရပမ​ မှန​ ် ့ နှင ့် မီး​ ခိုး​

ထား​

ကက​ လိမ့်​

သူ​ ့ အရပါ​

မည်။ ကကယ်​

သိ​ု ့ သွနး် ​ ရလာ

တိ​ု ့ သည် ရကာင်း​ ကင်​ သိ​ု ့ တ

က်​ ကက​ လိမ့်​ မည်။

သူ​ ့ ပတ်​

လည်​ တွင​ ် ရှိ​

ရသာ​ သူ​ အ​

ရပါင်း​

တိ​ု ့ သည် သူ​ ့ ကိ​ု ပမည်​ တမ်း​ ကက​ လိမ့်​ မည်။ 45 သူ​ ့ ရအာက်​ မှာ ကျန်​ ရန​ သူ​ ရတွ​ ကို လုပ်​

ရဆာင်​ ေ​

46 ြာ​ ြု​ လုန​် ၏​ ရမျာ်​ င်​ သည်​ သူ​ ၏​ ဘုနး် ​

ရလာင်စပပုရသာအချိန် ် အမှိကက ် ို အဘယ်သသ ူ ည် ပငမ ိ ်းရစသနည်း။

တဲ​ ့ သူ​ ရတွ​ က ရကကာက်​ ေွ ခ ့​ ရန​ တဲ​့ ရှ၊ သ

ရေ​ ပဖစ်​ ၏။

သ​

7 အားကကးီ ရသာရလးသမား၏ပစ်ရသာပမေားကို ရနာက်တဖန်လည ှ န ့် င ို သ ် ရလာ။ 8 တန်ခိုးကကးီ ရသာ ထာဝေဘုေားသည် ရဘးဒခ်တကိ ို ့ ု လွတရ ် တာ်မူ၏။

မယ်။

လင့​ ် ချက်​ ကိ​ု ရဖာ်​ ရဆာင်​ ရသာ အာ​ အ​

6 အကကင်သသ ူ ည် ရတာ်ဆာရလာင်ရသာပခရသ်က ့ ို နှငထ ် တ ု န ် င ို သ ် ရလာ။ သိမေု ု ့ တ် မီး

9 အမျက်ရတာ်မှ မီးထွက၍ ် ၊ 10 သူသည် လျပ်စီးကို ပစ်၍ အဘယ်သူ မရကကာက်ေမည်နည်း။ မိုဃး် ချုန်းလိမ်မ ့ ည်။ အ

47 သင်သည် သူနင ှ တ ့် ရ ူ သာ ရကကာင့၊် သင်သည် အမဂ်လာရှိရစသတည်း။ သင်နင ှ မ ့် တေား

ဘယ်သသ ူ ည် မရကကာက်ေမည်နည်း။

ရသာရမထုနက ် ို အစဉအလိရ ု ိှ ရသာ သင်၏ချစ်သတ ူ ် ို ့ ဂုခအ ် သရေရှိရစပခင်းငှာ၊ သင်၏

11ထာ​

သမီးတိကိ ု ့ ု ညစ်ညူးရစပခင်းငှာ၊

ယ်​ သူ​ သည် မျက်​ ရမှာက်​ ရတာ်​

48 သူ​ တိ​ု ့ ၏​ လုပ်​ ရဆာင်​ မှ​

နှင ့် တီထင ွ ​ ် ကက​ခ စည်​

မှ​

တီး​

ခဲ​့ သည်​

ဘု​ ေား​

ရသာ​

သူ​ ရနာက်​

သို ့ လိက ု ​်

ပဖစ်​ ၍​

တိ​ု ့ တွင ် မုနး် ​ သ​

ခင်​

ေ​ ဘု​ ေား​ သည် ပခိမ်း​ ရပခာက်​

ဝ​

ရတာ်​ မူ​ လိမ့်​

် အမှန​ ် ့ ပပု​

မည်၊ အ​ ဘ

ပခင်း​ ကိ​ု ခခ​ ေ​ လိမ့်​ မ

ည်​ မ​ ေုတ။် 12 ရပမကကးီ တုနလ ် ပ ှ ်၍၊ သမုဒေ ္ ာသည် နက်နေ ဲ ာအေပ်မှ လှင ိ း် တခပိုးထ၍ လှင ိ း် တခပိုးတိသ ု့

မိန​ ် ့ ရတာ်​ မူ​ သည်​ ကား၊

ည် တုနလ ် ပ ှ ်လျက်၊ ထာဝေဘုေားရရှ ့ရတာ်​်၎င်း၊ ဘုနး် တန်ခိုးအာနုရဘာ်ရတာ်၏ ရရှ ့

49 ရဘးဥပဒ်ကို သင့အ ် ရပါသို ့ ငါရစလွတမ ် ည်။ မုဆးုိ မပဖစ်ပခင်း၊ ဆင်းေဲပခင်း၊ အစာရခါင်း

ရတာ်​်၎င်း၊

ပါးပခင်း၊ ဓားရှည၊် ကာလနာ၊ သင်၏အိမ်များကို ဖျက်ဆးီ ပခင်း၊ ရသပခင်းတေားပဖင့် ဖျက်ဆးီ

13 အ​

ရကကာင်း​

ပခင်းငှာ၊

ည် အား​

ကကးီ ​

50 ကိယ ု ရ ် တာ်၏ ဘုနး် တန်ခိုးရတာ်သည် ပန်းပွငက ့် သ ဲ့ ုိ ့ ခန်းရပခာက်၍၊ သင့အ ် ရပါသို ့ ရစ

သိ​ု ့ ပစ်​ ချ​

လွတရ ် သာ အပူသည် ရပါလာလိမ်မ ့ ည်။

14 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ရပမကကးီ ရပါသို ့ မရောက်မီတ ှ င ို ရ ် အာင် ရဘးဒခ်တကိ ို ့ ု ရစလွတ၍ ် ၊ ရနာ

51 ဆင်းေဲရသာမိနး် မသည် ဒခ်ချက်နင ှ ့် ဆခးု မသကဲသ ့ ၊ုိ ့ အားရလျာ့ရသာ မိနး် မကဲသ ့ ုိ အ ့ ား

က်တဖန် မပပန်ေ။

နည်းလိမ်မ ှ ။့် ့ ည်။ သင်နင

15 ရပမကကးီ မတည်မီတ ှ င ို ရ ် အာင် မီးမပငမ ိ ်းေ။

မူ​ ကား၊ ရလး​ ကိ​ု

ရကွး​

ရသာ​ သူ​

၏​

ညာ​ လက်​ သ

၍​ ပစ်​ ရတာ်​ မူ​

ရသာ​ ပမေား​ များ​ သည် ကမ္ာ​

ပခင်း​

အ​

ခခ​ ေ​ ရသာ​

စွနး် ​

အ​

ခါ၊ မ​ လွတ်​ မ​ လပ် ​ ပဖစ်​

၏။

52 ငါသည် ပငူစူရသာစိတန ် င ှ ့် သင့တ ် ဘက်​် ပပုပါသရလာေု ထာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူ

16 အားကကးီ ရသာရလးသမား၏ပစ်ရသာ ပမေားကဲသ ့ ုိ ့ ရနာက်သမပ ုိ ့ ပန်တတ်။ ထိန ု ည်းတူ ရပမ

၏။

ကကးီ ရပါမှာ လွတလ ် က ို ရ ် သာ ရဘးဒခ်သည်လည်း ရနာက်တဖန်မပပန်ေ။

53 သင်သည် ငါရေွ းရကာက်ရသာ သူကို အစဉမသတ်ဘ၊ဲ သင်၏လက်ကို ချီးရပမောက်၍၊

17အမဂ်လာရှိပါ၏။ အမဂ်လာရှိပါ၏။ ထိက ု ာလ် ငါကိ ွ မ ် ည်န ့ ု အဘယ်သူ ကယ်လတ

သင်သည် ယစ်မူးရသာအခါ၊

ည်း။

54 သင့မ ် ျက်နာှ ၏အလှကို ထင်ရှားရစသရလာ။

18 ဝမ်းနည်းပူရဆွးပခင်း၏အစ၊ မွတသ ် ပ ိ ်ပခင်း၏အစ၊ စစ်တက ို ပခ ် င်း၏အစပဖစ်၍၊ တန်ခိုး

55 သင်၏ မှားယွငး် ပခင်း၏ အကျိုးသည် သင်၏ေင်ခွင် ် ရှိလမ ိ ်မ ု ့ ကာင့် သင်သည် ့ ည်၊ ထိရက

တိသည် ု့ ရကကာက်လနကက ် ့ လိမ်မ ့ ည်။ မရကာင်းမှ၏အစ။ ဤရဘးဆိးု များရောက်လာရသာ

ရလျာ်ရကကးရငွကို ခခေလိမ်မ ့ ည်။

အခါ ငါဘာလုပ်ေမည်နည်း။

56 ငါ​ ရေွ း​

ချယ်​ ရသာ​

သင့​ ် အား​

ပပု​

အ​

ရတာ်​ မူ​ လိမ်​့

မှ် သင်​ ပပု​

သ​ ကဲ​့ သိ၊ု ့ ဘုေားသခင်​ သည်

19 ရှ ​ ရလာ့၊ ငတ်​

မွတ​် ရခါင်း​

ပခင်း​

ညာ​

ရတာ်​

မူ​ ၏။

သင်၏ပမို့တသည် ို ့ ပပိုပျက်၍၊ လယ်​် ထားရဘးနှင ့် ဆခးု ရှ ခးကကလိမ်မ ့ ည်။

20 သိောတွ ု့ င၊် ဤအောအလခးု စခုတရက ို ့ ကာင့၊် သူတသည် ို ့ မိမိတဒု ို ့ စရိုကက ် ို မရရှာင်ကက၊၊

58 ရတာင်ရပါ်ရနရသာသူတသည် ို ့ ငတ်မွတ၍ ် ရသကကလိမ်မ ု အ ် သားကိစ ု ား၍ ့ ည်။ ကိယ

21 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ရပမကကးီ ရပါ် စားနပ်ေိက္ာများ အလွနရ ် စျးရပါလိမ်မ ု့ ့ ည်၊ ၎င်းတိသည်

ကိယ ု အ ် ရသွးကို ရသာက်ေကကလိမ်မ ် တ်မွတပခ ် င်း၊ ရေငတ်ပခင်း၊ ့ ည်။ အလွနင

ရကာင်းမွနရ ် သာ အရပခအရနတွင ် ရှိရနသည်ေု သူတကိ ို ့ ယ ု သ ် တ ူ ို ့ ထင်ကကလိမ်မ ့ ည်၊ ထို ့

ရပျာ်​

ေွင​ ် ရသာ​ အ​ ခါ ပင်လယ်​

ကိ​ု ပဖတ်​ ၍​

ရဘး​

ဒခ်​ ော​ များ​ အပဖစ်

ဒုက္​ နှင ့်

ရကက​

59 သင်​ သည် မ​

ပပင်​ ဆင်​ ေန်

နှင ့် ကပ်​ ရဘး၊ ဆင်းေဲ​

57 သင်၏သားရပမးတိသည် ု့ ငတ်မွတပခ ် င်းရဘးနှငရ ့် သ၍၊ ထားရဘးနှင ့် လဲကကလိမ်မ ့ ည်။

မည်။

ပခင်း​ ကို

ပါး​

ရစ​

လွတ​်

ရနာက်ပင်၊ ဓား၊ မွတသ ် ပ ိ ်မှ၊ နှင ့် ကကးီ စွာရသာ စိတရ ် ှ ပ်ရထွးမှများ ရပမကကးီ ရပါတွင ် ကကးီ ထွား

ဒခ်​ ခခ​ ေ​ လိမ့်​ မည်။

လာလိမ်မ ့ ည်။

60 ထိလ ု မ်းခေီး် သူတသည် ို ့ ပျင်းေိရသာပမို့ကို ရပပးကကလိမ်မ ့ ည်။ သင်၏ပပည်၏ အစိတ်

22 အရကကာင်းမူကား၊ ရပမကကးီ ရပါမှာရနရသာသူအများတိသည် ု့ အစာရခါင်းပါးပခင်းရဘးနှ

အပိုငး် အချို့ကို ဖျက်ဆးီ ၍၊ သင်၏ဘုနး် အသရေကို ဖျက်ဆးီ ၍၊ ပျက်စီးရသာ ြာြုလန ု ်

င့် ရသကကလိမ်မ ် ပ ိ ်ပခင်းမှ လွတရ ် သာ အပခားတရယာက်သည် ထားရဘးကို ဖျ ့ ည်။ မွတသ

သို ပပ ့ န်ကကလိမ်မ ့ ည်။

က်ဆးီ လိမ်မ ့ ည်။

61 သင်တသည် ို ့ သူတကိ ို ့ ု အမှိကက ် သ ဲ့ ုိ ့ ပစ်ချပခင်းကို ခခေ၍၊ သူတသည် ို ့ မီးကဲသ ့ ုိ ့ သင့အ ်

23 ရသလွနရ ် သာသူတသည် ို ့ မစင်ကသ ဲ့ ုိ ့ ထုတပခ ် င်းခခေ၍၊ နှစ်သမ ိ ်ရ ူ ျ ့ စရသာ အဘယ်သမ

တွက် ပဖစ်လမ ိ ်မ ့ ည်။

မရှိေ။ အရကကာင်းမူကား၊ ရပမကကးီ သည် ပျက်စီး၍ ပမို့တကိ ို ့ ု ပဖိုဖျက်ေလိမ်မ ့ ည်။

62 သင်၏ပမို့၊ သင်၏ပပည်၊ သင်၏ရတာင်တကိ ို ့ ု ဖျက်ဆးီ လိမ်မ ှ ့် ့ ည်။ သင်၏ရတာအုပ်နင

24 ရပမ် လယ်ထန ွ ၍ ် မျိုးရစ့ကကပခ ဲ င်းငှါ အဘယ်သမ ူ ျ မကျန်ြကင်းေ။

သီးရသာသစ်ပင်ရိသ ှ မျတိကိ ု ့ ု မီးရှ ိ ့ကကလိမ်မ ့ ည်။

25အ​ ပင်​ တိ​ု ့ သည်​

63 သင်၏သားသမီးတိသည် ု့ သိမ်းသွားပခင်းကို ခခေ၍၊ သင်​်ရှိရသာအောကို ကကည့ရ ် ှ ၍ လု

မ်း​

ယူကကလိမ်မ ့ ည်။

26 စပျစ်သးီ များ မှည၍ ့် အဘယ်သန ူ င်းေမည်နည်း။ အရကကာင်းမူကား၊ ခပ်သမ ိ ်းရသာ အ

1 ြာြုလန ု ပမ ် ို့၊ အဲဂုတ္ုပပည်၊ ရှ ေိပပည်၊ 2 အိတ၊် ဆခပင်ကို စည်း၍၊ သားသမီးတိကိ ု ့ ု ငိရ ု ြကးပမည်တမ်းလျက်၊ သင်၏ ပျက်စီးပခင်း သို ရ ု းီ ပပီ။ ့ ောက်လန သ​

ကို သင့​ ် အရပါ​

အ​

သီး​ သီး​

၍​ အ​ ဘယ်​ သူ​ တိ​ု ့ ကိ​ု စု​ သိ

နည်း။

ေပ်ေပ်တသည် ို ့ လူဆတ ိ ည ် လ ခ ျက်၊

အခန်း ၁၆

3 ဓား​

ေ​ မည်​

သိ​ု ့ ပို​ ့ ၍ အ​

ဘယ်​ သူ​ သည် ပပန်​ လှည​့် နိင ု ​်

နည်း။

4 သင်တတွ ို ့ င ် မီးကိလ ု တ ွ ၍ ် အဘယ်သပင ူ မ ိ ်းနိင ု သ ် နည်း။ 5 ရဘးဥပဒ်သည် သင်တရှ ို ့ ိောသို ရ ် ၊ နှငထ ် တ ု န ် င ို ရ ် သာ သူကား အဘယ်နည်း။ ့ စလွတ၍

27 သိ​ု ့ ပဖစ်​ ၍​ လူ​

တစ်​ ဦး​ သည်​

လိ​ု ၍​ မိ​ မိ​ ၏​

စ​

ကား​

တစ်​

သခ​ ကိ​ု ကကား​

ဦး​ တစ်​

ဦး​ ကိ​ု

ရတွ့​

ပမင်​

လိ​ု သ​ ပဖင့၊်

28 အရကကာင်းမူကား၊ ပမို့တစ်ပမို့် ဆယ်လက်ကျန်ရိ၍ ှ ၊ ထူထပ်ရသာ ရတာအုပ်များ၊ ရကျာက်တးခု များကကားတွင ် ပုနး် ရအာင်းရနရသာ လယ်နစ ှ ်ရကာင် ကျန်ရနလိမ်မ ့ ည်။ 29 သခလင ွ ဥ ် ယျာဉ် ရှိသမျရသာ အပင်တ် ို ့ သခလင ွ သ ် းီ သခးု ရလးလခးု ကျန်ြကင်းသကဲသ ့ ၊ုိ ့ 30

စ​ ပျစ်​ ပခခ​ ကိ​ု စု​ သိမ်း​

ကကုိ း​

စား​

ရှာ​

ရသာ​ အ​ ခါ

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့ ၏​ အ​

စု​

အ​

စ​

ပျစ်​

စု​ တိ​ု ့ ်​

ပခ​ခ ကိ​ု ပဖတ်​ ရှ​ိ ကက​ ၏။

၍

31ထိ​ု

သိ​ု ့ ရသာ​ အ​ ခါ

ရသာ​ သူ​ သခးု ​

ထိ​ု အ​ ခါ

ဓား​ နှင​့် အိမ်​ ကိ​ု လိက ု ်​

ရှာ​

ရလး​ ဦး​ မှ​ ကျန်​ ရှိ​ လိမ့်​ မည်။

57 နက်နေ ဲ ာအေပ်နင ှ ့် ဘဏာကို ရှာရဖွ၍၊ ပင်လယ်ရေကို တိင ု း် ထွာ၍၊ 58 ရေအလယ်​် ပင်လယ်ကပ ို ိတ၍ ် ၊ စကားရတာ်အားပဖင့် ရပမကကးီ ကို ရေရပါမှာ ဆွထ ဲ ား

32 ရပမကကးီ သည် ပပိုပျက်၍၊ လယ်ကက ွ တ ် သည် ို ့ ရောင်းနွမ်း၍ သွားောလမ်းရှိသမျတိသ ု့

ရတာ်မူ၏။

ည် ဆူးပင်များနှင ့် ပပည့ကက ် လိမ်မ ့ ည်။

59 မိုဃး် ရကာင်းကင်ကို တဲကသ ဲ့ ုိ ပဖ ် ့ တာ်မူ၏။ ရေရပါမှာ တည်ရတာ်မူပပီ။ ့ နရ

33 သတိသားမယားမရှ ု့ ိရသာ အပျိုကညာတိသည် ု့ ညည်းတွားကကလိမ်မ ့ ည်။ လင်မရှိရသာ

60 သဲကန္ာေ် စမ်းရေတွငး် နှင ့် ရေကန်တကိ ို ့ ု ပမင့ရ ် သာ ရကျာက်ရဆာင်များမှ ရပမကကးီ ရေ

မိနး် မတိသည် ု့ ညည်းတွားကကလိမ်မ ို ့ ့ သမီးတိသည် ု့ အရထာက်အမမရှိဘဲ ည ့ ည်။ သူတေဲ

ရလာင်းရစပခင်းငှါ၊

ည်းတွားကကလိမ်မ ့ ည်။

61 လူကဖ ို န်ဆင်း၍ စိတန ် လ ှ းခု ကို ကိယ ု ခ ် န္ာအလယ်​် ထား၍၊ အသက်၊ အသက်နင ှ ့် ဥာ

34 စစ်​ ပွဲ​ န်း​

်​

တိ​ု ့ သည် ငတ်​

35 ထာ​

တိ​ု ့ သား​ တိ​ု ့ သည် ပျက်​ စီး​

ကက​

လိမ့်​ မည်။ ခင်ပွ

ခ်ကို ရပးရတာ်မူ၏။

မွတ​် ရခါင်း​ ပါး​ ပခင်း​

စီး​

ကက​

62 အကယ်စင်စစ်၊ အနန္တန်ခိုးရှငဘ ် ေ ု ားသခင်၏ ဝိညာဉရတာ်သည် ခပ်သမ ိ ်းရသာအ

သ​

နှင ့် ပျက်​

ေ​ ဘု​ ေား​ ၏​ ကျန်​ တိ၊ု ့ ဤ​ အ​

ဝ​

လိမ့်​ မည်။

ော​ တိ​ု ့ ကိ​ု ကကား​ ၍​

လည်​ ကက​ ရလာ့။

နား​

ောတိကိ ု ့ ု ဖန်ဆင်း၍၊ ရပမကကးီ ၏လျို့ဝှကခ ် ျက်များ် ဝှကထ ် ားသမျတိကိ ု ့ ု ရှာရဖွ၍၊ 63 သင်တ၏ ို ့ တီထင ွ ကက ် ဆ ခ မှများ၊ အပပစ်ရိသ ှ တ ူ ပင် ို ့ ၊ သင်တ၏စိ ို ့ တန ် လ ှ းခု ထဲတင ွ ် သင်တထ ို ့

36 ထာဝေဘုေား၏ နှတက ် ပတ်ရတာ်ကို ရှ ရလာ့။

င်ပမင်သည်များကို သိပပီး ၎င်းတိ၏အပ ု့ ပစ်များကို ဖခုးကွယထ ် ားမည့အ ် ောများကို အမှနပ ် င်

37 ရှ ရလာ့၊ ရဘးဒခ်တသည် ို ့ ချဉးကပ်၍ မရလျာ့ကက။

သိရတာ်မူ၏။

38 နဝမလတွင ် ကရလးရှိရသာမိနး် မသည် သားကိဘ ု ာွ းပမင်ရသာအခါ၊ နှစ်နာေီသးုခ နာေီအ

64 သိ​ု ့ ပဖစ်​

၍​ ထာ​

ဝ​

ေ​ ဘု​ ေား​

တွငး် ပပင်းစွာရသာရဝဒနာသည် မိမိဝမ်းကို ဝန်းေခလျက်၊ သူငယ်သည် ဘွားပမင်ရသာအချိ

အ​

ော​ များ​ အား​

လခးု ​

အား

န်​် နာကျင်ရသာရဝဒနာကို ခခမျမရလျာ့၊

ပပီး​

လျင် သင်​ တိ​ု ့ အား​

39 ထိန ု ည်းတူ၊ ရပမကကးီ ရပါ် ရဘးဥပဒ်တသည် ို ့ မရလျာ့ဘ၊ဲ ရလာကီသားတိသည် ု့ ညည်း

65 သင်တ၏အပ ို ့ ပစ်များ ထွကလ ် ာရသာအခါ၊ သင်တသည် ို ့ လူတရရှ ို ့ ့မှာ ရှကေ ် ွ ခကကလိမ်မ ့

တွားကကလိမ်မ ့ ည်။

ည်။

40 အို ငါ​ ့ လူ​ တိ၊ု ့ ငါ​ စစ်​ တိက ု ်​ ပခင်း​

ကဲ​့ သိ​ု ့ ပဖစ်​

များ​

၏​ စ​ ကား​

ကိ​ု ခခ​ ေ​

ကိ​ု နား​ ရထာင်​ ကက​ ရလာ့၊ မင်း​ ၏​

ရသာ​ အ​ ခါ၊ ရပမ​ ကကးီ ​ ရပါ​ ် ဘုေား​

ရစ၊ ထိ​ု ရဘး​

ဆိးု ​ တိ​ု ့ ်​ ရှိ​

ကက​

ဖူး​

ကန်​ စစ်​ ရဆး​

ရှက​် ကွ​ဲ ရစ​ ရတာ်​

မူ​

လိမ့်​

ေုတ်​ ဘု​ ေား​

တ​ မန်​ ရတာ်​

သင်​ တိ​ု ့ ၏​ အ​ ပပစ်​ ကိ​ု

ကွယ​်

များ​ ရရှ ​့

တွင ်

အ​

မှ​

ရတာ်​ မူ​ မည်။

66 အဘယ်သပပ ုိ ့ ုကကမည်နည်း။ သိ​ု ့ မ​ ဖခုး​

ရလာ့။

အ​

သည် သင်​ တိ​ု ့ ပပု​ ရသာ​ မှန​ ် အ​

အ​

သ​ ခင်​ နှင​ ့် သူ​ ၏​ မည်​ သိ​ု ့

မည်​ နည်း။

41 ရောင်းရသာသူသည် ရပပးရသာသူကသ ဲ့ ုိ ့ ပဖစ်ပါရစရသာ။ ဝယ်ရသာသူသည် ရှ ခးရသာ

67 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ ဘုေားသခင်ကယ ို ရ ် တာ်တင ို သ ် ည် တေားသူကကးီ ပဖစ်ရတာ်မူ၏။ သူကိ ့ ု

သူကသ ဲ့ ုိ ပဖ ့ စ်ပါရစ။

ရကကာက်ေွခ့ရလာ့။ သင်၏ဒုစရိုကမ ် ျားကို ပယ်ရှားရလာ့။ သင်၏ဒုစရိုကမ ် ျားကို ရမ့ရလျာ့

42 အကျိုးမရှိရသာ သူကသ ဲ ့ ုိ ရ ှ ့် ့ ောင်းဝယ်ရဖာက်ကားရသာ သူသည် ရဆာက်ရသာ သူနင

ပပီး ၎င်းတိနှ ု ့ င ့် ရနာက်တဖန်မစွကဖ ် က်ေန်၊ ဘုေားသခင်သည် သင့အ ် ား လမ်းပပပပီး ခပ်သမ ိ ်း

မရနဘဲ၊

ရသာဒုက္တမှ ို ့ လွတရ ် ပမာက်ရစရတာ်မူမည်။

43 မျိုးရစ့ကကရ ဲ သာသူသည် မေိတေ ် သကဲသ ့ ၊ုိ ့ စပျစ်သးီ ကိမ ု ဆွတဘ ် ဲ စိုကရ ် သာ သူသည်

68 အရကကာင်းမူကား၊ ရှ ရလာ့၊ အလခးု အေင်းကကးီ ရသာ ပပင်းစွာရသာ ရဒါသသည် သင့အ ်

လည်း၊

ရပါသို ့ ထက ွ ရ ် လသည်ပဖစ်၍၊ သူတသည် ို ့ သင့အ ် ရပါ် အချို့ရသာသူတကိ ို ့ ု ယူသာွ း၍၊ ရု

44 သားသမီးမရှိရသာသူကသ ဲ ့ ု ိ ့ ထမ ိ ်းပမားလက်ထပ်ရသာသူ၊ မုဆးုိ မကဲသ ့ ု ိ ့ ထမ ိ ်းပမားလက်

ပ်တအ ု ား ပူရဇာ်သက္ာပပု၍ ပျင်းေိပခင်းနှငအ ့် တူ သင့က ် ို ရကျးရမွးကကလိမ်မ ့ ည်။

ထပ်ပခင်းမပပု။

69 ထိမ ု ှတပါး၊ သူတအား ို ့ သရဘာတူလက်ခခရသာသူတသည် ို ့ ကဲေ ့ ဲပခ့ င်း၊ ကဲေ ့ ဲပခ့ င်းနှင ့် ရပခပဖ

45 ထိရ ု ကကာင့် အချည်းနှးီ ကကုိ းစားအားထုတရ ် သာသူတသည် ို ့ ၊

င့န ် င်းပခင်းခခေလိမ်မ ့ ည်။

46 အရကကာင်းမူကား၊ တပါးအမျိုးသားတိသည် ု့ မိမိတအသီ ို ့ းအနှက ခ ို ေိတ၍ ် ၊ ဥစ္ာကိလ ု ယ ု ူ

70 အရကကာင်းမူကား၊ ရနောတိင ု း် ်၎င်း၊ ရနာက်ပမို့ေွာများ်၎င်း၊ ထာဝေဘုေားကို ရကကာက်

ကကလိမ်မ ု ့ ု သိမ်းသွားလိမ်မ ့ ည်။ အိမ်များကို ပဖိုဖျက်၍၊ သားသမီးတိကိ ့ ည်။ အရကကာင်းမူ

ေွ ခ ့ရသာသူတ် ို ့ ကကးီ စွာရသာပုနက ် န်ပခင်းရှိလမ ိ ်မ ့ ည်။

ကား၊

71 အ​ ဘယ်​

47 သူ​ တိ​ု ့ ၏​ သည်​ ရခုး​

ကက​

ဥစ္ာ​ ကို လု​

ပမို့၊ အိမ်​ များ၊ ဥစ္ာ​ ရလ​

ရလ၊

48 သူတို​ ့ ၏​

ဒု​ စ​

ပါ​ မည်​ ေု ထာ​ ဝ​ စူ​

ပစ္ညး် ​

များ​

ကိ​ု လည်း​

ရသာ​ သူ​ တိ​ု ့

ရကာင်း၊ သာ​

၍​

စု​

သူ​ ကိ​ု မျ မ​ နှ​ မ​ ရပမာ​

ရကကာက်​ ေွ ခ ​့ ရသာ​ အ​

ရူ း​

ဘဲ ထာ​ ဝ​

သူ​ တိ​ု ့ ကို လု​ ယက်​ ဖျက်​

ကဲ​့ သိ​ု ့ ပဖစ်​

ကက​ လိမ်​့

ေ​ ဘု​ ေား​ ကိ​ု

ဆီး​ ကက​

ရသာ အ​

ရူ း​

မည်။

72 အရကကာင်းမူကား၊ သူတသည် ို ့ ပဖုန်းတီး၍ မိမိတဥစ္ ို ့ ာကို လုယ၍ ူ အိမ်ထက ဲ ထုတပ ် စ် ရိုက​် ရကကာင့် ငါ​ သည်​ သာ​ ၍​ ေ​ ဘု​ ေား​ မိန​ ် ့ ရတာ်​ မူ​

49 ရပဖာင့​် မတ်​ ၍ သီလ​ ပငူ​

ယက်​ မှ​ ပဖင့​ ် ဖမ်း​ ဆီး​

ရှိ​ ရသာ​

အ​ မျက်​

ထွက​်

73 ငါ​

၏။

မိနး် ​ မ​ ကို ပပည့်​ တန်ဆာ​

ကကလိမ်မ ့ ည်။

ကဲ​့ သို မ ့ ​

နှင။့်

ရေွ း​ ချယ်​

ခခ​ ေ​ သူ​ များ​ ကိ​ု လည်း သိ​ ကက​

လိမ့်​

မည်။ မီး်ရေွ

ကဲသ ့ ုိ စ ု ခေမည်။ ့ ခုစမ်းပခင်းကိခ 74 အို ငါချစ်ောသခင် ထာဝေဘုေားမိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ နားရထာင်ကကရလာ့။ ရဘးဥပဒ်

50 ထိန ု ည်းအတူ၊ ရပဖာင့မ ် တ်ပခင်းတေားသည် မိမိကယ ို က ် ို နှမ ိ ်ခ ့ ျ၍ အပပစ်တင်ရသာအခါ၊

ကာလရောက်လန ု းီ ပပီပဖစ်ရသာ်လည်း၊ သင်တကိ ို ့ ု ထိန ု ည်းတူ ငါကယ်နတ ှ မ ် ည်။

ရပမကကးီ ရပါမှာ အပပစ်ရိသ ှ မျကို လခလဝီ ု ့ ေိယပဖင့် ကွယက ် ာရသာသူသည် လာရသာအခါ၊

75 ယခမ ု ှားပခင်းရှိလျက် မရကကာက်ကကနှင။့် ဘုေားသခင်သည် သင်၏လမ်းပပ၊

ရပဖာင့မ ် တ်ပခင်းတေားသည် ဒုစရိုကက ် ို မုနး် တီးလိမ်မ ့ ည်။

76 အရှငထ ် ာဝေဘုေား မိနရ ် ့ တာ်မူသည်ကား၊ ငါပညတ် တကိ ို ့ ု ရစာင့ရ ် ရှာက်ရသာသူတ၏ ို ့ ့

51 သိပဖ ု ့ စ်၍ သင်တသည် ို ့ ထိအ ု ောနှငတ ့် ကက ူ ၊ သိမေု ု ့ တ် ထိအ ု ကျင့န ် င ှ လ ့် ည်း မတူကကနှင။့်

လမ်းပပရသာသူ၊ သင်၏အပပစ်တသည် ို ့ သင့က ် ို မနှမ ိ ်ခ ် ျားကို မချီး ့ ျရစနှင၊့် သင်၏ဒုစရိုကမ

52 အရကကာင်းမူကား၊ အနည်းငယ်မျရသာ ဒုစရိုကအ ် ပပစ်ကို ရပမကကးီ ထဲက ပယ်ရှား၍၊ ရပဖာ

ရပမောက်ရစနှင။့်

င့မ ် တ်ပခင်းတေားသည် သင်တတွ ို ့ င ် စိုးစခလမ ိ ်မ ့ ည်။

77 မိမိတ၏ဒု ို ့ စရိုကမ ် ျားနှင ့် ချည်ရနှာင်၍ နိမိတန ် င ှ ့် ဖခုးလွမ်းရသာ သူတသည် ို ့ အမဂ်လာရှိ

53 အပပစ်ရိရ ှ သာသူသည် ဒုစရိုကက ် မ ို ပပုဘူးေု မရပပာရစနှင။့် အရကကာင်းမူကား၊ ငါသည်

ရစသတည်း။ လယ်ပပင်သည် ချခုပုတမ ် ျားနှင ့် ဖခုးလွမ်းသကဲသ ့ ၊ုိ ့ အဘယ်သမ ူ ျ မပဖတ်ရကျာ်

မပပစ်မှားပါ။

နိင ု ရ ် သာ ဆူးပင်များနှင ့် ဖခုးလွမ်းရသာလမ်း၊

54 ကကည့ရ ် ှ ရလာ့၊ သခင်ဘေ ု ားသည် လူတ၏အမှ ို ့ အလခးု စခုတကိ ို ့ ု သိရတာ်မူ၏။

78 အ၀တ်မဝတ်ဘဲ ကျန်ြကင်းရစ၍ မီးထဲသုိ ခ ့ ျပစ်ရလ၏။

55 နှတက ် ပတ်ရတာ်မှတပါး၊ ရပမကကးီ ပဖစ်ပါရစရသာ။ ရကာင်းကင်ကဖ ို န်ဆင်းရစ။ ၎င်းကို ဖန်တးီ ခဲသ ့ ည်။ 56 နှတက ် ပတ်ရတာ်အားပဖင့် ကကယ်တကိ ို ့ ု ဖန်ဆင်း၍၊ အရေအတွကက ် ို သိရတာ်မူ၏။